comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eũ in nomine usti: tantũ boni sibi in eo reꝑit. qͣn¬
tũ credit. Malus uͦ cũ uirũ bonũ aspicit. nichil
in eo boni inuenit: qr nichil iesse credit. Quẽ¬
admodũ iudas in iħu xp̃o. Et idcirco bonum
aliqͥs nõ credit in alio: qr nõ habet in semet¬
ipso. Quãuis tantũ boni nemo crede ualeat
in uiro usto qͥ ualde dm̃ diligit: qͥn ampliꝰ ha¬
beatur. Si eni bonꝰ est: ds̃ in illo habitat. Et
cecidit. aꝑte podest indellig̾e qualit̾ in suꝑ¬
nis ageret: si dñs ei ꝑmitt̾et. qnquidẽ deorsũ
in t̾ra dĩ filiũ int̾fecit: uidens eũ carne indu¬
certi qͣlit̾ ei contigit: euident̾ ostendut opib
qr si tuẽ cũ eo forẽt angłi in cęlo: similit̾ eũ
sequerent᷑. Et ꝓ his om̃ib boni uiri atq an¬
geli dñm collaudant: qr ꝓpt̾ honorẽ illoꝵ
⁊ ut meliꝰ cognoscãt requiẽ in qͣ consistuĩ.
uoluit d̾s ut ẽent diaboli:⁊ penȩ infernale¬

Expanded text:
eum in nomine justi, tantum boni in eo sibi reperit, quaneum in nomine justi, tantum boni in eo sibi reperit, quantum credit. Malus vero cum virum bonum aspicit, nihil in eo boni invenit, quia nihil inesse credit: quemadmodum Judas in Jesu Christo. Et idcirco bonum aliquis non credit in alio, quia non habet in semetipso; quamvis tantum boni nemo credere valeat in viro justo, qui valde Deum diligit, quin amplius habeatur. Si enim bonus est, Deus in illo habitat, et cecidit, aperte potest intelligere qualiter in supernis ageret, si Dominus ei permitteret: quandoquidem deorsum in terra Dei Filium interfecit, videns eum carne inducerti qualiter ei contigerit, evidenter ostendunt operibus, quia si tunc cum eo forent angeli in coelo, similiter eum sequerentur. Et pro his omnibus boni viri, atque angeli Dominum collaudant, quia propter honorem illorum, et ut melius cognoscant requiem in qua consistunt, voluit Deus ut essent diaboli
Abbreviated transcription (Latin):
carne sua reficit eã ac sanguine: ne mori¬
atur fame. Nonne est itaq nimis stulta in¬
felix anima. cũ ꝓ quodã pomo qd ilico pu¬
trescet. id est scłi negotio se uertit in men¬
daciũ. cũ diabolo faciens ad ult̾iũ. respuitq
qua ꝓcedat ad illũ: fidelis aut̃ anima tantum
hanc uestẽ diligit. qd̾ antea dotũ corpꝰ secare
ꝑmitteret: quã ipsã desereret. quare ab an¬
głis recognoscit᷑. ueniens int̾ illos: ihonorat᷑:¬
ubi requies est uniuersa: qm ibi a dõ dissen¬
tiit. Abraham ⁊ multi alii in inferno ubi dor¬
menta st̃. nullã penã ꝑtulerunt: qm ibi dm̃
diligebant. Idõ podest sciri. nullã ẽẽ requi¬
em: nisi diuinã dilecꝰtionẽ. Hoc idẽ contin¬
git cotidie. qd̾ malus homo nichil boni in¬
uenit: ubi bonũ est. Uir aut̃ bonꝰ inuenit
illd̾: ubi ñ est. hoc mͦ. Cũ aliqͥs dĩ seruus cuilibet pͣ¬
uo homini. subuenit in nomine iħu xp̃i. suscipiens

Expanded text:
carne sua reficit eam ac sanguine, ne moricarne sua reficit eam ac sanguine, ne moriatur fame. Nonne itaque est nimis stulta infelix anima, cum pro quodam pomo quod illico putrescet, id est saeculi negotio, se vertit in mendacium, cum diabolo faciens adulterium, respuitquequa procedat ad illum. Fidelis autem anima tantum hanc vestem diligit quod antea totum corpus secari permitteret, quam ipsam desereret: quare ab angelis recognoscitur veniens inter illos, et honoratubi requies est universa, quoniam ibi a Deo dissensit. Abraham et multi alii, in inferno ubi tormenta sunt, nullam poenam pertulerunt, quoniam ibi Deum diligebant. Ideo potest sciri nullam esse requiem nisi divinam dilectionem. 2. Hoc idem contingit quotidie, quod malus homo nihil boni invenit ubi bonum est; vir autem bonus, invenit illud ubi non est. Hoc modo, cum aliquis Dei servus cuilibet pravo homini subvenit in nomine Jesu Christi, suscipiens
Abbreviated transcription (Latin):
societatẽ quã cũ ipsis habuit: quã du fuit in
hoc scło. suspirando. lacrimãdo: dñmq eol¬
laudando. Pro hac sola cognitione quis cet̾a
deessent. uir bonꝰ enitit᷑: ad bona oꝑa facienda.
Alio quoq exẽplo potest indelligi expecta¬
dio quã habent angłi: in hominis saluadione.
Dostꝗͣ diues aliqͥs suã sponsã federauit. diẽ
qua suas uult celebrare nuptias: suis amicis
notificat. Cosq secũ congregans: multis mo¬
dis alloquit᷑ de uxore ducenda. qͣtinꝰ eã adue¬
nientẽ: honorifice suscipiant. Ipse uͦ sua spõ¬
salia misit: ubi illa moratur. Multũ est aut̃
imꝑita mulier cũ ꝓ uno pomo si a quodam
garcifero sibi presentet᷑. respuit donũ qd̃a
suus sponsus miserat: ⁊ ad illũ ire recusat. Anima
hominis: est sponsa xp̃i. quã precio sangitinis¬
sui lauit. Sursũ ubi ipse ẽ cũ amicis suis eam¬
prestolat᷑: ut sibi consociet. Deorsũ in t̾ra.

Expanded text:
societatem quam cum ipsis habuit, quandiu fuit in societatem quam cum ipsis habuit, quandiu fuit in hoc saeculo suspirando, lacrymando, Dominumque collaudando. Pro hac sola cognitione, quamvis caetera deessent, vir bonus enititur ad bona opera facienda. 3. Alio quoque exemplo potest intelligi exspectatio quam habent angeli in hominis salvatione. Postquam dives aliquis sponsam suam foederavit, diem qua vult suas celebrare nuptias, suis amicis notificat; eosque secum congregans, multis modis alloquitur de uxore ducenda, quatenus eam advenientem honorifice suscipiant; ipse vero sua sponsalia misit ubi illa moratur. Multum est autem imperita mulier, cum pro uno pomo, si a quodam garcifero sibi praesentetur, respuit donum quod ei suus sponsus miserat, et ad illum ire recusat. Anima hominis est sponsa Christi quam pretio sui sanguinis lavit. Sursum ubi ipse est, eam cum amicis suis praestolatur ut sibi consociet: deorsum in terra
Abbreviated transcription (Latin):
tis quȩ in ipsis fuerut: nec eos ad damnationẽ
p̃cipitauerunt. Et tũc adimplebit᷑: qđ apłs ait.
honorẽ considet: idõ ut malii faciat. s ut pe¬
nideat: ⁊ bona oꝑa faciendo. sꝑet ad saludem:¬
emo ꝑ scripturã uel sermonẽ
quem audiat. ualet indelligere delecꝰtationẽ
in qua uir bonꝰ consistit: nisi aliqͥd inde sen¬
serit. Tantũ enĩ delectatur in di seruicio.
ꝙ quãins ueraciter sciret nũquã ꝓ erimi¬
nib se fore dãnandũ.: nullatenꝰ ea fac̾et. tan¬
tũ placent ei uirtudes: et qr cepit in t̾ra celitus
uiuere. Multotiens etiã in corde suo meditat᷑.
ꝗͣ dulce erit: ut homo cognitꝰ ad celeste regnũ
ueniat. Sic̃ enĩ miles cũ ad regis curiã uenit.
⁊ ꝓceres eũagnoscentes. eiq assurgentes ad se¬
dendũ inuitant. de illa susceptione gͥculatur.
sic placet iusto cũ ascendit in cęlũ :⁊ angłi
cognoscẽtes eũ cũ gaudio suscipiunt. ꝓpten

Expanded text:
tis quae in ipsis fuerunt, nec eos ad damnationem tis quae in ipsis fuerunt, nec eos ad damnationem praecipitaverunt. Et tunc adimplebitur quod Apostolus ait: honorem consideret ideo ut malum faciat, sed ut peniteat et bona opera faciendoemo per scripturam, vel sermonem quem audiat, valet intelligere delectationem in qua vir bonus consistit, nisi aliquid inde senserit. Tantum enim delectatur in Dei servitio, quia, quamvis veraciter sciret nunquam pro criminibus fore se damnandum, nullatenus ea faceret. Tantum placent ei virtutes! Et quia coepit in terra coelitus vivere, multoties etiam in corde suo meditatur quam dulce erit, ut homo cognitus ad coeleste regnum veniat. 2. Sicut enim miles cum ad regis curiam venit, et proceres eum agnoscentes eique assurgentes ad sedendum invitant, de illa susceptione gratulatur: sic placet justo, cum ascendit in coelum, et angeli cognoscentes eum, cum gaudio suscipiunt propter
Abbreviated transcription (Latin):
non delinquet. Cũq de dĩ filio uidendes eũ car¬
ne indutũ ⁊ ascendentẽ in celũ ammirati sũt
dicendes. quis est iste rex głȩ: bene pre gaudio
mirant᷑. cantãtq nouũ candicũ: quando mẽbra
caput sequuntur
Nã de om̃i malo qd̾ ag̾e possent. ⁊ ꝓ dõ agere
noluerut: mercedẽ suã habebũt. De peccatis
quoq quȩ fecerunt. unde a dõ conusisunt. glam
⁊ honorẽ possidebunt. Nã qͣnto ampliꝰ qusq pec¬
cauit. tandomagis aspitiet eũ õis celestis curia parit̾
dicentes. Uidete hũc. ammiramini hũe. qui dotum
infernũ meritꝰ fuerat. quẽ pꝰmodũ ds bona mili¬
cia: ⁊ iuirili etamine: in de liberauit. Quẽ ad modũ
miles pacta uictoria magnũ habet honorẽ in
ictib quib sese ab inimicis suis defendit. simul¬
q: laudat᷑ de plagis quas sustinuit. quia se mi¬
nime ꝓstuerunt: sic amici dei honorẽ habebũt
in uirtutib quib sese defenderunt. ⁊ in pecca¬

Expanded text:
es eum carne indutum, et ascendentem in coelum admirati sunt, dicentes: Quis est iste Rex gloriae? bene prae gaudio mirantur, cantantque novum canticum, quando membra caput sequuntur.nam de omni malo quod agere possent, et pro Deo agere noluerunt, mercedem suam habebunt; de peccatis quoque quae fecerunt unde a Deo conversi sunt, gloriam et honorem possidebunt. Nam quanto amplius quisque peccavit, tanto magis aspiciet eum omnis coelestis curia pariter dicens: « Videte hunc, admiramini hunc, qui totum infernum meritus fuerat, quem postmodum Deus bona militia et virili certamine inde liberavit. » 2. Quemadmodum miles, peracta victoria, magnum habet honorem in ictibus quibus sese ab inimicis suis defendit, simulque laudatur de plagis quas sustinuit, quia se minime prostraverunt: sic amici Dei honorem habebunt in virtutibus quibus sese defenderunt, et in pecca
Abbreviated transcription (Latin):
dcirco debet eniti uir sufficient̾ edocꝰtꝰ bo¬
nis sermonib ut eos exerceat oꝑib: qͣtinis
sibi placeant. Sicut enĩ fauus dultior est
homini. illũ comedenti. quã aspicienti: sic
sermo diumꝰ dulcior est animȩ illũ ꝑfici¬
enti. ꝗͣ si auditu uł script᷑is sciret: ⁊ mii¬

Expanded text:
Idcirco debet eniti vir sufficienter edoctus boIdcirco debet eniti vir sufficienter edoctus bonis sermonibus, ut eos exerceat operibus, quatenus sibi placeant. Sicut enim favus dulcior est homini illum comedenti quam aspicienti: sic sermo divinus dulcior est animae illum perficienti, quam si auditu vel scripturis sciret, et mi
Abbreviated transcription (Latin):
su hoc uir sapiens: dnunã potentiã ãmirat᷑.
aritas ñ erit plena: sinirabile.
donec in regno cȩloꝵ. s tũc adimplebit᷑. cũ
asq elector diliget unũquẽq alioꝵ: sicut¬
semet ipsũ. Et om̃s alii diligẽt eũ tãqͣ semet ipsos.
Postmodũ uͦ parit̾ om̃s. tã angłi ꝗͣ homines. amorẽ
suũ conu̾tent ad dñm: ipsũq magis diligẽt. quã
semet ipsos. S nũꝗͣ d̾s uictꝰ fuerit. Nã magis u¬
nũ quẽq illoꝵ diliget: ꝗͣ om̃s inuicẽ sese dilige
nouerint. uł dm̃ diligent. Dabit etiã se totũ:
unicuiq. nõ particularit̾: sed integre. Sicut
multi homines solẽ aspicuĩt. nullꝰq alii faert
impeclimentũ: s unꝰ quisq dotũ habet. Ss ed
multũ est homo desidiosus. Si enĩ certissime
dissit: ⁊ loqueret᷑ ad ppłm: qͣplures homies
illuc concurrerent. Cur igicur illuc nõ cur¬
ritur. ubi sunc om̃s:

Expanded text:
In hoc vir sapiens divinam potentiam admiratur; In hoc vir sapiens divinam potentiam admiratur; aritas non erit plena donec sit in regno coelorum: sed tunc adimplebitur cum quisque electorum diliget unumquemque aliorum sicutmetipsum, et omnes alii diligent eum tanquam semetipsos. Postmodum vero pariter omnes tam angeli quam homines amorem suum convertent ad Dominum, ipsumque magis diligent qu fuerit; nam magis unumquemque illorum diliget, quam omnes invicem sese diligere noverint, vel Deum diligant. Dabit etiam se totum unicuique non particulariter, sed integre: sicut multi homines solem aspiciunt, nullusque alii facit impedimentum, sed unusquisque totum habet. 2. Sed multum est homo desidiosus: si enim certissime disset, et loqueretur ad populum, quam plures homines illuc concurrerent! Cur igitur illuc non curritur ubi sunt omnes?
Abbreviated transcription (Latin):
illoꝵ facit amore: laudant eũ grãs agentes.
Iuna conspecta: statĩ aliã aspiciunt. nec ha¬
bent necessitatẽ rogandi: s laudandi. acqs
diligendi. Sic̃ ait psalmsta. Beati qͥ habitãt
ĩ domo dua d̾: in scła scłoꝵ laudabt̃ te:¬
ullus in hoc scło ualet dm̃ coguosce: uel
de illo dixert̃. fere potest dici qd̾ nicħ est.:⁊ dede¬
cus. ad cõparationẽ diuitiarũ dĩ. Magis enĩ uni
dabit electoꝵ. ꝗͣ cuncti potuert̃ excogitare: ne¬
dũ dicẽ. Nunc etiã in p̾senti uita aliqͥs uir bo¬
nus. tantũ qñq de diuina sentit dilectione:
qd ipse neqͥt dice. nec in scͥptura pon̾e. Cũq hoc
qd habet in semet ipso ñ ualeat homo totum
cognosc̾e. nec dic̾e. quid digne de dõ loque¬
ret᷑ respectu magnitudinis eiꝰ: Quinetiã de
uno solo mẽbro. si diligent̾ inspiciant᷑. nemo
ualet rationẽ redde. cur os nõ audiat. eur
oels nõ loqͥtur.cur auris ñ uideat. cũ hec
tria in uno sint capite: ⁊ uno sp̃i uegetent᷑.

Expanded text:
illorum facit, laudant eum gratias agentes, et una conspecta statim aliam aspiciunt, nec habent necessitatem rogandi, sed laudandi, atque diligendi, sicut ait Psalmista: Beati qui habitant in domo tuaullus in hoc saeculo valet Deum cognoscere vel de illo dixerunt, fere potest dici quod nihil est, et dedecus, ad comparationem divitiarum Dei. Magis enim uni dabit electorum, quam cuncti potuerunt excogitare, nedum dicere. Nunc etiam in praesenti vita aliquis vir bonus tantum quandoque de divina sentit dilectione, quod ipse nequit dicere, nec in scriptura ponere. 2. Cumque hoc quod habet in semetipso non valeat homo totum cognoscere nec dicere, quid digne de Deo loqueretur respectu magnitudinis ejus? Quin etiam de uno solo membro, si diligenter inspiciatur, nemo valet rationem reddere cur os non audiat, cur oculus non loquatur, cur auris non videat; cum haec tria in uno sint capite, et uno spiritu vegetentur.
Abbreviated transcription (Latin):
ticũ nouũ angłis. Quotiens enĩ quelibet elec¬
torũ uident sursũ ascendere: de ascensu illiꝰ
canticũ nouũ concinunt. &. si nichil ampliꝰ
habent. unde deũ laudarent: nũꝗͣ de illo so
lo ad finẽ ꝑuenirent. Quandoquidẽ suꝑ uno
peccatore penitentiã agente. gͣtulant᷑. ut ait
diis in eugłio: penitꝰ congaudent uidẽdes eũ

Expanded text:
ticum novum angelis. Quoties enim quemlibet electicum novum angelis. Quoties enim quemlibet electorum vident sursum ascendere, de ascensu illius canticum novum concinunt, et si nihil amplius haberent unde Deum llo ad finem pervenirent, quandoquidem super uno peccatore poenitentiam agente gratulantur, ut ait Dominus in Evangelio . Penitus congaudent
Abbreviated transcription (Latin):
tadione ꝑmanet. Siquis aut̃ recte inueret:
semꝑq dm̃ diligeret. nũꝗͣ sibi necessarium
eẽt eũ rogare: s laudare. Et ampliꝰ ei ds̃ absq
dubio impenderet: quã ipse postulare sci¬
ret. Homo uͦ qui dotũ cor suũ habet in dño:
multotiens hoc considat. dicẽs in sp̃u suo.
Dñe ds̃ quid a de postularẽ: Multoplura fe¬
cisti ꝓpt̾ hominẽ: quã ulla creatura cogitare ua¬
leret. Temet ipsũ ⁊ cet̾a omĩa dedisti. acciꝑe
uolenti: ⁊ uolũtatẽ tuã fac̾e desidanti. In hac
cogitatione unr bonꝰ dm̃n laudat: nesciens qͥd
ab eo requirat. S qr ꝓpt̾ fragilitatẽ suã neqͥt
Iursũ idẽ discipulus
quesiuit. ubi dot cantica noua inueniun¬
tur: quȩ assidue in cęlo cantant᷑. Cui pastor
płos. qd̾ est cantieũ nouũ: qd̃ in cęlo canit᷑.
dicens illis. Mandatũ noiũ do uobis: ut diliga
t̾ra canticũ nouũ hominib: est etiã in celo can¬

Expanded text:
tatione permanet. 2. Si quis autem recte viveret tatione permanet. 2. Si quis autem recte viveret semperque Deum diligeret, nunquam sibi necessarium esset eum rogare, sed laudare, et amplius absque dubio ei Deus impenderet quam ipse postulare sciret. Homo vero qui totum cor suum habet in Domino, multoties hoc considerat, dicens in spiritu suo: « Domine Deus, quid a te postularem? Multo plura fecisti propter hominem quam ulla creatura cogitare valeret, temetipsum et caetera omnia dedisti accipere volenti, et voluntatem tuam facere desideranti. » In hac cogitatione, vir bonus Deum laudat, nesciens quid ab eo requirat: sed quia propter fragilitatem suam nequit ursus idem discipulus esivit ubi tot cantica nova inveniuntur quae assidue in coelo cantantur. Cui pastor pulos, quod est canticum novum quod in coelo cantatur, dicens illis: Mandatum novum do vobis, ut diligatterra canticum novum hominibus, est etiam in coelo can
Abbreviated transcription (Latin):
Iursus discipłs a pastore suo
quesiuit. qua ratione scͥpturȩ dicant
laudate dñi. benedicite dm̃: cũ ds̃ humana
benedictione nõ indigeat. Cui ita respondit.
Sc̃a scriptura nichil p̃cipit: nisi ad saludẽ hoĩs.
Cũq ipsa ãmonet. laudate dm. benedierte dm̃:
om̃is utilitas ad hominẽ reu̾titur. Quotiẽs enĩ
aliqͥs bono dicit animo. ds̃ lauderis. ds̃ bene¬
dicaris: dñs respondet continuo. & tu qͥ me
laudas. lauderis: ⁊ qͥ me benedicis. benedica¬
ris. ⁊ hac ratione potest intelligi: dm̃ hoc mͦ
responde. Quia nullus ualet dm̃ benedicere
nisi priꝰ a dõ benedicat᷑. ⁊ sua gr̃a p̃ueniat᷑. Itas
cũ bndictio priꝰ a dõ ꝓueniat. penitꝰ eũ hõ dm be¬
nedicit n̾e suã auget ei bndictionẽ. atq. dilec hosꝰ.¬
erfectiꝰ est dm laudare: ꝗ rogare. Ille nãq
qui laudat: adeptꝰ est qđ exoptat. Iãq miste¬
nũ facit in t̾ra: qđ ab angłis fit in cęlo. Ali
qͥ rogat. nondũ securus est: uno in dubi¬

Expanded text:
ursus discipulus a pastore suo quaesivit qua ratione Scripturae dicant: Laudate Deum, Benedicite Deum, cum Deus humana benedictione non indigeat. Cui ita respondit: « Sancta Scriptura nihil praecipit nisi ad salutem hominis; cumque ipsa admonet: Laudate Deum, Benedicite Deum, omnis utilitas ad hominem revertitur. Quoties enim aliquis bono dicit animo; Deus, lauderis, Deus, benedicaris, Dominus respondet continuo: « Et tu qui me laudas, lauderis; et qui me benedicis, benedicaris. Et hac ratione potest intelligi Deum hoc modo respondere, quia nullus valet Deum benedicere, nisi prius a Deo benedicatur, et sua gratia praeveniatur. Itaque cum benedictio prius a Deo proveniat penitus, cum homo Deum benedicit, ipse suam auget benedictionem atque dilectioerfectius est Deum laudare quam rogare. Ille namque qui laudat, adeptus est quod exoptat; jamque ministerium facit in terra quod ab angelis fit in coelo: alius qui rogat nondum securus est, imo in dubi
Abbreviated transcription (Latin):
uens ad dum ꝓ suoꝵ remissione peccatoꝵ:
cidit ad pedes eiꝰ. Cui ds̃ condonauit. ꝓpt̾
nagnã dilectionẽ qua replebat᷑. Nã antea
nligebat eũ: ꝗͣ illuc aduenisset. Et ita mo¬
sses manꝰ leuabat. ut magis dm diligeret:
imelius ex oraret. Maria magdalene meli¬
uauit se: ad pedes iħu. Idcͥco eũ aliqͥs in ora¬
done sua secretus fuerit. eo mͦ se ad aptet:
quo dm̃ ampliꝰ dilig̾e potuerit: uł sedendo.
sue stando. aut humi ꝓstͣtus:. sue flexis
senib. Herũtamen secũ ducat humilitadẽ
sine qͣ dñs illũ nõ audiet: ad suã utilitatẽ.
Nõ est meũ dare uob sedere ad dexterã meã nel
ad sinistrã .s. quib paratũ est a patre meo esto¬
te alii quã mͦ s̃itis ꝑ humilitatẽ: ⁊ dabit᷑ uobis¬
Om̃is enĩ uis orationis: est in magintuoine di

Expanded text:
ad Dominum pro suorum remissione peccatorum, procidit ad pedes ejus: cui Deus condonavit propter magnam dilectionem qua replebatur : nam antea diligebat eum, quam illuc advenisset. Et ita Moyses manus levabat ut magis Deum diligeret et melius exoraret: Maria Magdalene inclinavit se ad pedes Jesu. Idcirco cum aliquis in oratione sua secretius fuerit, eo modo se adaptet quo Deum amplius diligere potuerit, vel sedendo sive stando, aut humi prostratus, sive flexis genibus. 3. Verumtamen secum ducat humilitatem, sine qua Dominus illum non audiet ad suam utilitatem. Non est meum dare vobis sedere ad dexteram meam, vel ad sinistram, sed quibus paratum est a Patre meo . Estote alii quam modo sitis per humilitatem et dabitur vobisOmnis enim vis orationis est in magnitudin
Abbreviated transcription (Latin):
um pastor de oratione¬
oquerctur. predictꝰ discipłs int̾rogauit eum:
ualit̾ esset ibi manendu. Cui respondit sermo¬
ẽ huiꝰcemodi. Moyses in oratione sua manus
d dñm erigebat: cũ iosue minister eiꝰ pugna¬
at cũ amalech. Et quãdiu manꝰ eleuatas te¬
rebat: ipłs suus uincebat. Cũ manꝰ demitte¬
iant᷑: ille uincebat᷑. Tandẽ aaion ⁊ ur susten¬
auerunt ei manꝰ: donec uictoria fuit ipetͣ

Expanded text:
m pastor de orationeoqueretur, praedictus discipulus interrogavit eum qualiter esset ibi manendum. Cui respondit sermonem hujuscemodi: « Moyses in oratione sua manus ad Dominum erigebat, cum Josue minister ejus pugnabat contra Amalec. Et quandiu manus elevatas tenebat, populus suus vincebat; cum manus dimittebantur, ille vincebatur: tandem Aaron et Ur sustentaverunt ei manus, donec victoria fuit
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc posset rationabilit̾ dici: cõmunicare
paratus est ut se dotũ tibi tribuat. tali pacto.
ut te totũ ei similit̾ prebeas: qnquidẽ illũ ha¬
bere dotũ exoptas. Considera quoq in corde
tuo. si d̾̃s ultͣ modũ aliquid requirat: quia
tibi dicit. Te dotũ mͥ da: ego me dotũ tͥ dabo.
& tu fr̃ qđ illi tribues retinebis: eritq tuum.
sererũ qđ retinebis. nec ei dare uolueris: erit
in ꝑditione. Quienĩ amat animã suã: ꝑdet eã.
Et qui perdidit: lucrifaciet cã. quẽadmo
surgere: atq cubare. ⁊ omĩa oꝑa sua facere:
ut semꝑ uoce cordis diceret. Dñe ds hodie
tantũ me defende: ne discedã ate. Heri qͥp¬
pe non me bene continui: s hodie me
modis om̃ib emendabo: qnquidẽ finis
m̃s adest. Et qͣsi corã ocłis suis morte de¬
neret. Cotidie quoq bona oꝑa facet: pro
umꝰ diei nͣ duciis. qͣsi ut ita dicã pedẽ de
neret subleuatũ: causa mutandi in aliud¬
scłm Postremo cũ in egritudinẽ uen̾it.⁊ cog

Expanded text:
Hoc rationabiliter dici posset communicare paratus est ut se totum tibi tribuat tali pacto, ut totum ei similiter te praebeas, quandoquidem illum habere totum exoptas. » Considera quoque in corde tuo si Deus ultra modum aliquid requirat, quia tibi dicit: « Te totum mihi da, ego me totum tibi dabo. » Et tu frater quod illi tribues retinebis, eritque tuum. Caeterum quod retinebis, nec ei dare volueris, erit in perditione. Qui enim amat animam suam perdet eam, et qui perdiderit, lucrifaciet eam, quemadmodsurgere, atque cubare et omnia opera sua facere, ut semper voce cordis diceret: « Domine Deus, hodie tantum me defende, ne discedam a te; heri quippe non me bene continui, sed hodie me modis omnibus emendabo, quandoquidem finis meus adest: » et quasi coram oculis suis mortem teneret, quotidie quoque blare et dicere: « Domine Deus, concede nobis hoc agere, quod nobis erit levius nos invicem diligere, et in pace consistere. » Itaque, cum Deus hoc praecipiat, nonn
Abbreviated transcription (Latin):
Hoc debes inaellige quieũq
eum dõ loqui familiarit̾ exoptas. qđ te ds̃
nõ exaudiet: nisi recũ fueris. cũ eũ rogauis
Nã quomͦ tuus amicꝰ ad de ueniret. si tu cũ
eũ inuitas. prior fugeres: Caue itaq ne ua¬
nis cogitationib cor tuũ discedat a te:
in oratione tua dm̃ presentẽ inuenies:

Expanded text:
Hoc debes intelligere quicunque Hoc debes intelligere quicunque cum Deo loqui familiariter exoptas, quod Deus non te exaudiet, nisi tecum fueris cum eum rogaveris. Nam quomodo tuus amicus ad te veniret, si tu, cum eum invitas, prior fugeres? Cave itaque ne vanis cogitationibus cor tuum discedat a te, et in oratione tua Deum praesentem invenies.
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͣn. Non tamen eo mͦ. qͣtinꝰ amicos suos in
hoc scło: tristes deserat ac desolatos. S tantũ
qͣsi ds̃ hoc uult agere. qr tũc seruos suos in
maiori tenet requie: cũ mundꝰ consid̾at. qd
ipsi laborẽ patiant᷑. Magis enĩ inde honorat᷑.
cĩ m angustiis eos requiescere facit. Aliqͣñ
uͦ ut nfideles erubescant: ostendit ipło dics¬
diẽ in qua corporaliter amici sui consistun
du crueiant᷑. Sic̃ legit᷑ de trib pueris. qͥ be¬
nedicebat eũ: in igne fornacis. Alios uͦ quos
ita nõ libat corporalit̾. ut fideles ibi simand
exemplũ patientiȩ: tantoꝑe consolat᷑ in sp̃i
ꝗd maiorẽ labort̾ patiunt᷑ qui eos cruciãt.¬
Iultũ est ds̃ dulcis dñs. Quotiẽs enim
aliquis uult humilit̾ cũ ed loqui in oratiõe
sua: ds̃ adest paratꝰ ut hominis sermonẽ au¬
diat. Siquis aut̃ uellet secreto loqui cũ quad
scłi potente ꝑsona. posset fieri qd̾ nequaqͣ

Expanded text:
aliquando, non tamen eo modo quatenus amicos suos in aliquando, non tamen eo modo quatenus amicos suos in hoc saeculo tristes deserat ac desolatos; sed tantum quia Deus hoc vult agere, qui tunc servos suos in majore tenet requie, cum mundus considerat quod ipsi laborem patiantur. Magis enim inde honorantur cum in angustiis eos requiescere facit: aliquando vero, ut infideles erubescant, ostendit populo dulcedinem, in qua veri amici sui consistunt dum cruciantur, sicut legitur de tribus pueris, qui benedicebant eum in igne fornacis, alios vero quos ita non corporaliter, ut fideles ibi sumant exemplum patientiae, tantum consolantur in spiritu, quod majorem laborem patiuntur qui eos cruciaMultum est Deus dulcis Dominus; quoties enim aliquis vult cum eo humiliter loqui in oratione sua, Deus adest paratus ut hominis sermonem audiat. Si quis autem vellet loqui secreto cum quadam saeculi potente persona, posset fieri quod nequaquam
Abbreviated transcription (Latin):
derũ idẽ discipłs hoc eũ int̾rogauit. Dñe ai
dicis qd ierosolimitanã t̾rã ds̃ dilexit. masi
q̃ aliã. in tantũ qd̵ de cet̾is regionib amicos
suos illuc adduxit. ipse etiã ibi de uirgine
natꝰ est: ⁊ frequent̾ in scͥpturis. uocat eam
tram ꝓmissionis. Alirũ est itaq: qr uoluit
tam tale esse. Non enĩ ibi st̃ prata spetiosa.
nec obtimi fondes. nec ditissima flumina.
s aqua in cist̾nis. asꝑitas etiã atq calor: magis
quã in multis t̾ris. Hanc questionẽ: pastor soluit
hoc mͦ Fr̃at̾ in hoc potest considari: ꝗͣ ãm abił
est dispositio diuina. Idõ nãq corporalẽ inde
remouit delecꝰtationẽ. ut amici sui in eo tantũ
delectarent᷑: ⁊ amor suus ẽẽt eis pratũ. fons:⁊
flumen: ⁊ qdlibet aliud refugiũ. Nisi enĩ ds̃
sciret aliud scł̃m eẽ meliꝰ. nullatenꝰ amicos su-¬
os illuc tͣusferret. Quinetiã matrẽ suã nullo
mͨ deciꝑet. S ꝓ celesti gaudio: p̃sens subthit

Expanded text:
erum idem discipulus hoc eum interrogavit: « Domine, tu dicis quia Jerosolymitanam terram Deus dilexit magis quam aliam, in tantum ut de caeteris regionibus amicos suos illuc adduxit ipse etiam ibi de Virgine natus est, et frequenter in Scripturis vocat eam terram promissionis. Mirum est itaque quod voluit eam talem esse; non enim ibi sunt prata speciosa, nec optimi fontes, nec ditissima flumina, sed aqua in cisternis, asperitas atque calor magis quam in multis terris. » Hanc quaestionem pastor solvit hoc modo: « Frater, in hoc potest considerari quam amabilis est dispositio divina. Ideo namque corporalem inde removit delectationem, ut amici sui in eo tantum delectarentur, et amor suus esset eis pratum, fons ac flumen, et quodlibet aliud refugium. Nisi enim Deus sciret aliud saeculum esse melius, nullatenus amicos suos illuc transferret; quin etiam matrem suam nullo modo deciperet, sed pro coelesti gaudio praesens subtrahit
Abbreviated transcription (Latin):
unta suã abnegat. ignorãs bonũ ad qd uen̾at. Nã
peccuiuã illuc ferre ñ ualet: insi du cet̾is etim
furatꝰ fuerit. Postremo quomͦ romã ꝓget uel
alibi. qͥ sibi pedes abscidit: Tandẽ cũ pastor
ĩisq cõuentꝰ absoluunt discipłm inobedientẽ.
causa illuc abeundi: neqͣquã eis sufficit ut ip¬
se solũm᷑ a deo discedat. nisi simul om̃s pecca¬
a sint participes. Abitq discipłs in inferm̃
liber ut sibi uidetur: qm ab eis absolutꝰ est.
bienĩ excõmunicaret᷑. formidaret iugit᷑: et
forsitan reu̾teretur. Si uͦ pastor causa orãdi
quopiã ꝓficiscit᷑: ille penitꝰ claustrũ absq
retentacło ꝑforat. dicẽs õib aliis: ut similit̾

Expanded text:
vitam suam abnegat, ignorans bonum ad quod venerat. Nam vitam suam abnegat, ignorans bonum ad quod venerat. Nam pecuniam illuc ferre non valet nisi diu caeteris eam furatus fuerit. Postremo quomodo perget Romam vel alibi qui sibi pedes abscidit? 2. Tandem cum pastor et universus conventus absolvunt discipulum inobedientem causa illuc abeundi, nequaquam eis sufficit ut ipse solummodo a Deo discedat, nisi simul omnes peccati sint participes, abitque discipulus in infernum liber ut sibi videtur, quoniam ab eis absolutus est. Si enim excommunicaretur, formidaret jugiter et forsitan reverteretur. 3. Si vero pastor causa orandi quopiam proficiscitur, ille penitus claustrum absque retentaculo perforat, dicens aliis omnibus ut simi
Abbreviated transcription (Latin):
dicet ꝓ tãto. Sapiẽs aut̃ un: potest ei dic̃e a
qd̃ possides. Diligent̾ itaq mebra custodi ses
tantũ ea dilige: ne ꝑdas ea ꝑhennit in ĩferno.
ũ aliqͥs infert malũ religiosis.
et ipsi clamorẽ ad dm̃ faciunt. legendes male¬
dicꝰtiones ꝓ suis malefacꝰtorib: tc̃ qͣsi int̾dicit
dño. ne sumat inde iusticiã. ds̃ aut̃ qui p̃sto
aderat ad faciendã uindictã: respondet eis
Reuertar itaq qm me nõ expectastis: ⁊ uos
ipsos ulti estis. maledicendo. Priꝰ enĩ malefac¬
dor conueniri deb̾et: quare hoc egisset. Siuͦ
respondet se fecisse ꝓpt̾ inopiã: religio eisut¬
curreret. Si aut̃ ꝓpt suꝑbiã hoc egisset. un¬
uersus claustri conuentꝰ dnm ex toto corde
rogaret: ut hoc ei dimitteret. Et aut illũ
q̃s conu̾teret: aut suã ab eo iusticiã sine dila¬
cione sumeret:
religione sustinenda. Si uͦ discipłs causa or andi
rrłm adit uł quos libet sc̃os. sua delib̾atione:

Expanded text:
dicet: « Pro tanto. » Sapiens vir potest ei dicere: quod possides. » Diligenter itaque membra custodi, sed tantum ea dilige ne perdas ea perenniter in inferno.um aliquis infert malum religiosis, et ipsi clamorem ad Deum faciunt legentes maledictiones pro suis malefactoribus, tunc quasi interdicunt Domino ne sumat inde justitiam. Deus autem qui praesto aderat ad faciendam vindictam respondet eis: « Revertar itaque, quoniam me non exspectastis, et vos ipsos ulti estis maledicendo. » 2. Prius enim malefactor conveniri deberet quare hoc egisset. Si vero responderet se fecisse propter inopiam, religio ei succurreret; si autem propter superbiam hoc egisset, universus claustri conventus Deum ex toto corde rogaret ut hoc ei dimitteret; et aut illum Deus converteret, aut suam ab eo justitiam sine dilatione sumeret. religione sustinenda. Si vero discipulus causa orandi Jerusalem adit, vel quoslibet sanctos, sua deliberatione
Abbreviated transcription (Latin):
sus malũ ita crescit dũ placet: siẽ ⁊ bonini
Quaobrẽ maiꝰ peccatũ ẽ suũ inimicũ occa
qͣ amicũ. Na de int̾fecbo anneo: unquls¬
iratꝰ est. ⁊ a dõ dimittit᷑: qm homo in de ex
corde penidet. Tantũ uͦ placet alicui se mi¬
micũ suũ occidisse: quia ux inde ualet ad
inde sumpserit: deinde in corde suo dicit.
Ds benedictꝰ sis: quia me ad penitẽtiam
de isto peccado ꝑduxisti. Herũ tamen multũ
mͥ placet illũ eẽ mortuũ: qui michi nocebat.
Et dũ hoc cõsidat: nũꝗͣ dã longe fuit a
penitẽtia. Est enĩ penitẽtia: ut quisq pe
attribuit. Nã presbit̾ faciẽs iudiciũ. prius
peccadorẽ int̾rogat: utrũ penidentiã affe-¬
rat. uel ei peccatũ displiceat. Si ipse respõ¬
det. minime penitet. qd iudiciũ potest ei
face.nisi peniteat: Si uͦ dicat penitet me:
potest eũ idicare. ⁊ penitudinẽ concede:
quã ds̃ illi tribuit. uidelicet ut sẽꝑ inde

Expanded text:
Rursus malum ita crescit, dum placet, sicut et bonum: Rursus malum ita crescit, dum placet, sicut et bonum: quamobrem majus peccatum est suum inimicum occidere quam amicum. Nam de interfecto amico unusquisiratus est, et a Deo dimittitur quoniam homo inde ex corde poenitet. Tantum vero placet alicui se inimicum suum occidisse, quia vix inde valet ad m judicium sumpserit, deinde in corde suo dicit: « Deus, benedictus sis qui me de isto ad poenitentiam peccato adduxisti. Verumtamen multum mihi placet illum esse mortuum qui mihi nocebat. » Et dum hoc considerat, nunquam tam longe fuit a poenitentia. 3. Est enim poenitentia, ut quisque poiam suam attribuit. Nam presbyter faciens judicium prius peccatorem interrogat utrum poenitentiam afferat, vel ei peccatum displiceat? Si ipse respondet: « Minime poenitet, » quod judicium potest ei facere, nisi poeniteat? Si vero dicat: « Poenitet me, » potest eum judicare et poenitudinem concedere, quam Deus illi tribuit, videlicet ut semper inde
Abbreviated transcription (Latin):
audit dñicũ. quis dotũ retinere ñ ualeat:
datũ ꝓficit cũ sibi placet. qͣntũ deficeret:
si displiceret. At saltẽ qͥsq tantũ eniti debent.
ut in de retin̾et: unde posset anima iuu̾e. do¬
nec iterũ de dõ loqͥ audiret. Quẽ admodim
aliqͥs ad mensã residens tantũ de cibo sumr
ut ad aliã comestionẽ attinge possit. utiq
enĩ necessariũ est: ut comedat. tã corꝑi quis
omnino cdeficit:¬
Uultis exemplis: quisq posset anmadits¬
tere. Quidã enĩ radendo: bonũ suũ meddui¬
tur. Quidã aut̃ accumulant. Nõnulli etiã ad¬
ditamenta ponunt. Quando bonũ fit retral¬
endo. nec cũ magna uolũtate: tuc̃ fit radei¬
do. Cu opꝰ bonũ placet. placerr ⁊ delectan
ẽ cumulus boni. Itẽ ñnullis ob maiorẽ ꝑfecd¬
onẽ displicet: qr meliꝰ nõ egerũt. & ecce addis¬
menta. Iꝯunꝰnodi uͦ bonũ. cumulatũ. ⁊ coagitiꝰ
ac suꝑeffluens: debet homo dño redđe. qͥ t¬
parauit eũ carissime: p̾cio sui sanguinis qs

Expanded text:
audit Dominicum, quamvis totum retinere non valeat, tantum proficit cum sibi placet, quantum deficeret si displiceret. At saltem quisque tantum eniti deberet ut inde retineret unde posset anima vivere, donec iterum loqui de Deo audiret: quemadmodum aliquis ad mensam residens tantum de cibo sumit, ut ad aliam comestionem attingere possit. Utrique enim necessarium est ut comedat tam corpori quam omnino deficitultis exemplis quisque posset animadvertere; quidam enim radendo bonum suum metiuntur, quidam autem accumulant, nonnulli etiam additamenta ponunt. Quando bonum fit retrahendo, nec cum magna voluntate, tunc fit radendo; cum opus bonum placet, placere et delectari est cumulus boni. Item nonnullis ob majorem perfectionem displicet, quia melius non egerunt, et ecce additamenta. Hujusmodi vero bonum cumulatum et coagitatum ac supereffluens debet homo Domino reddere, qui comparavit eum charissimo pretio sui sanguinis. 2.
Abbreviated transcription (Latin):
bona sua tribuit. corporalit uł spiritalit̾: maio¬
rẽ miuriã facit. cũ ab eo dissentit. H oc etiam
debet immitt̾e magnũ timorẽ omnib hominib.
qd angłs benignꝰ ꝓ quadã mala cogitatione fac¬
cus est diabolus: ⁊ cecidit ꝑhennit. Qd gͥ fiet
de homine. qͥ cotidie malũ cogitat ⁊ oꝑatur:
Naiꝰ bonũ arbitͣtur malus homo
se fac̾e ꝓ dño. cũ ad tẽpus a malo se abstinet:
q̃ bonꝰ. dũ assidue bonũ oꝑat᷑. Ꝙ cũq enĩ est¬
iustior: magis om̃e bonũ suũ despicit. ꝗͣuis ca¬
rius habeat ꝗͣ aliꝰ. Qd̃ uidet᷑ ẽẽ contͣriũ: s. hoc
mͦ debet indelligi. Quisqͥs ampliꝰ elaborat ꝓ
dño :⁊ magis in bonis eniait᷑ oꝑib. in tantũ in¬

Expanded text:
bona sua tribuit corporaliter vel spiritualiter, majobona sua tribuit corporaliter vel spiritualiter, majorem injuriam facit, cum ab eo dissentit. Hoc etiam debet immittere magnum timorem omnibus hominibus, quod angelus benignus pro quadam mala cogitatione factus est diabolus, et cecidit perenniter. Quid igitur fiet de homine qui quotidie malum cogitat et operatur? 2. Majus bonum arbitratur malus homo se facere pro Domino cum ad tempus a malo se abstinet, quam bonus dum assidue bonum operatur. Quicunque enim justior est, magis omne bonum suum despicit, quamvis charius habeat quam alius quod videtur esse contrarium. Sed hoc modo debet intelligi: Quisquis amplius elaborat pro Domino et magis in bonis enititur operibus, in tantum in
Abbreviated transcription (Latin):
a se postulari magnũ aliqͥd: ꝗͣ minimũ. Cũ
uͦ minꝰ ab eo postulatur indelicet huiꝰ scłi di¬
uitiȩ: quandoq denegat᷑. Mlauis aut̃ siqͥs ab
eo bene petierit. sine dubio dabit: uidelicet
siñ regnũ. Q ut trahat ad meliꝰ subtrhait
aliquando dederius:
uisquis in pace ⁊ gaudio sustinet cũ ne¬
cessaria uicꝰtui nõ habet: nondũ ꝑfecꝰte est
abstinens. At tam̃ benefacit. S tune est abst¬
nentia ꝑfecta: dũ habet corã se qđ corpꝰ con¬
cupiscit. ⁊ inde se continet : ne eo utat᷑. In hoe
aut̃ maior est abstinẽtia. qd̾ aliqͥs plus appe
quandoq. Nã qui dm̃ plus agnoscit. qd est
magnitudo boni: ualidiꝰ delinquit. cũ ab il¬
lo dissentit. Propt̾ hoc fuit tã magnũ diabo¬
li peccatũ: qr tantoꝑe dñm cognoscebat.:
deinde peccatũ adȩ: qm̃ in tando bono con¬
sistebat. Smulit unꝰ qͥsq homo quo ampliꝰ ei ds̃

Expanded text:
lt a se postulari magnum aliquid quam minimum. Cum lt a se postulari magnum aliquid quam minimum. Cum vero minus ab eo postulatur, videlicet hujus saeculi divitiae, quandoque denegatur: majus autem si quis ab eo bene petierit dabit sine dubio, videlicet suum regnum: et ut trahat ad melius, subtrahit aliquando deterius. 3. Quisquis in pace et gaudio sustinet, cum necessaria victui non habet, nondum perfecte est abstinens, attamen bene facit; sed tunc est abstinentia perfecta dum habet coram se quod corpus concupiscit, et inde se continet ne eo utatur. In hoc autem major est abstinentia, quod aliquis minus appetmagnitudo: nam qui Dominum plus agnoscit quod est magnitudo boni, validius delinquit cum ab eo dissentit. Propter hoc, tam magnum fuit diaboli peccatum, quia tantopere Dominum cognoscebat; et deinde peccatum Adae, quoniam in tanto bono consistebat. Similiter unusquisque homo quo amplius ei Deus
Abbreviated transcription (Latin):
pauꝑ in bono: qđ nullatenꝰ hoc ualet ag̾e. nec
itiã crede: qd a bono ꝑficiat᷑. Est aut̃ aliqͥs
qͥ ob suꝑbiã respuit indulgentiã: cũ a uiro
iusto sibi impendit᷑. dicẽs. Non curo: ut in ichi
dimittas. Qͥ uero remissionẽ exhibet. eã no¬
lenti reciꝑe: sic agit. acsi prunas suꝑ caput
i humeros ei ꝑflaret: tandoꝑe suꝑbienti atq
dedignãti pena infexnalis augetur:¬
In hoc potest intelligi. qd magnȩ fuerint penȩ: qͣs
impiꝰ patiet᷑. Uult enĩ dñs ut sui fideles in hac
uta tribulationes sustineãt: ꝓ suis peccatis re¬
dimendis. Qͥb suã mortẽ addidit. atq suum
laborẽ: ad illoꝵ redẽptionẽ. Cũq mors illa ni¬
chil ꝓdest ꝑituris. ĩmo penã eis adauget: nec
pt̾ peccata sua laborẽ tolerãt quẽ ds̃ recipi¬
lõ. imo ꝗͣtũ preualẽt ea faciũt. ⁊ inde iusti se¬
se eustodiunt: sciri potest itaq qd magnã penã fẽ
habituri. s uolũtas peccandi: aufert eis formidnte

Expanded text:
no, quod nullatenus hoc valet agere, nec etiam credere quod a bono perficiatur. 3. Est autem aliquis qui ob superbiam respuit indulgentiam, cum a viro justo sibi impenditur, dicens: « Non curo ut mihi dimittas. » Qui vero remissionem exhibet eam nolenti recipere, sic agit ac si prunas super caput et humeros ei perflaret. Tantopere superbienti atque dedignanti poena infernalis augeturIn hoc potest intelligi quod magnae fuerint poenae quas impius patietur. Vult enim Deus ut sui fideles in hac vita tribulationes sustineant pro suis peccatis redimendis, quibus suam mortem addidit atque suum laborem ad illorum redemptionem. Cumque mors illa nihil prodest perituris, imo poenam eis adauget: nec propter peccata sua laborem tolerant quem Deus recipiat, imo quantum praevalent ea faciunt, et inde justi sese custodiunt. Sciri potest itaque quod magnam poenam sunt habituri; sed voluntas peccandi aufert eis formidinem
Abbreviated transcription (Latin):
absq dubio saluus fieret. Magnũ erit gͥfi
delis premiũ. qui cotidie lucrat᷑ dĩ regnũ.
quẽadmodũ malus acquirit infernũ:¬
n hoc cognoscit uir religiosus peccata in qͥb
erat in scło. qr contingit aliqͣ dierũ ut defle¬
at.⁊ in tantũ se accuset: qđ ds̃ eũ faciat ab
dis affectũ inuenit in se peccata in nume¬
rabilia. ipsa die qua defleuerat: qͣuis pꝰ pe¬
nitentiã. nõ sit lapsus in crimen. In qͦ po¬
test intelligere peccata. in quib erat il
scło: qñ cũ dõ minime concordabat:
Aliud est uincere semet ipsũ: ⁊ aliud uinei a se¬
met ipso. Qui uicia calcat: se ipsũ suꝑat. Qͥ a ui¬
ciis ꝓst̾nit᷑: a semet ipso deumcitur
Toc erit mirabile in celesti gaudio: cũ cet̾is
bonis. Om̃s elecꝰti: parit̾ ibi affuerĩt. Nullus p̃ce¬
det aliũ. ꝗͣuis pͥor natꝰ sit:⁊ obierit. Nulliq ui¬
debit᷑: se illuc tarde aduenisse. Om̃s enĩ simul

Expanded text:
absque dubio salvus fieret. Magnum igitur erit absque dubio salvus fieret. Magnum igitur erit fidelis praemium qui quotidie lucratur Dei regnum, quemadmodum malus acquirit infernun hoc cognoscit religiosus peccata in quibus erat in saeculo, quia contingit aliqua dierum ut defleat, et in tantum se accuset quod Deus eum faciat ab dis affectum invenit in se peccata innumerabilia ipsa die qua defleverat, quamvis post poenitentiam non sit lapsus in crimen. In quo potest intelligere peccata in quibus erat in saeculo, quando cum Deo minime concordabat. 2. Aliud est vincere semetipsum, et aliud vinci a semetipso: qui vitia calcat, seipsum superat; qui a vitiis prosternitur, a semetipso devinciturdio cum caeteris bonis. Omnes electi pariter ibi adfuerint; nullus praecedet alium quamvis prior natus sit et obierit; nullique videbitur tarde se illuc advenisse. Omnes enim simul
Abbreviated transcription (Latin):
Est aliqͥs cui meliꝰ est ut a bono retrahatur
quã a malo. Non ẽ eni necesse: ut uiro bono
dicat᷑. Caue ab homicidio: uł ab aliis crimi¬
nib. Si enĩ bonꝰ est: cauet qͣntũ ualet. S: cũ
bonũ oꝑatur. tuc debet ei dic̾e quandoq:
pastor a qͦ regit᷑. o eliꝰ posses hoc age. qua¬
anꝰ discipłs eo magis humilitatẽ custodiat
ꝙ reprehendit᷑. atq rethit᷑: ab ipso bono:
corde se humiliat: quin ds̃ eũ iustũ faciat. Mul¬
tũ gͥ adauget uirtudes uiri iusti. quandoquidẽ
oĩa delet mala peccatoris. & ualde deo placet.
quando iustꝰ sese humiliat. cũ sibi tantũ pla¬
ceat de peccatore: quia cũ eo concordat. Su
ꝑbia econtͣ uirtutes destruit: cũ se uiro bono
inserit. Sciri potest itaq: qr malos peiores red
ultũ debet homini placere: Idit:¬
in bona uita diu uiuere. Multos enĩ dies tri¬
buit ei dñs cũ tanta gr̃a. qr si quis libet ma¬
lus unũ ex illis in fine uide suȩ haberet:

Expanded text:
Est aliquis cui melius est ut a bono retrahatur quam a malo. Non est enim necesse ut viro bono dicatur: Cave ab homicidio vel ab aliis criminibus. Si enim bonus est, cavet quantum valet. 2. Sed cum bonum operatur, tunc debet ei dicere quandoque pastor a quo regitur: Melius posses hoc agere, quatenus discipulus eo magis humilitatem custodiat, quia reprehenditur atque retrahitur ab ipso bono. corde se humiliat, quin eum Deus justum faciat. Multum igitur adauget virtutes viri justi, quandoquidem omnia delet mala peccatoris: et valde Deo placet quando justus sese humiliat, cum sibi tantum placeat de peccatore, quia cum eo concordat. 2. Superbia econtra virtutes destruit cum se viro bono inserit. Sciri potest itaque quia malos pejores reddit. 3. Multum debet homini placere in bona vita diu vivere; multos enim dies tribuit ei Deus cum tanta gratia, quia si quilibet malus unum ex illis in fine vitae suae haberet,
Abbreviated transcription (Latin):
det: cũ om̃ib diuinis actib atq sermonib
ignorat. sese ꝓrsus accuset: peccata qͥppe sia
impediunt. qm̃ hoc nõ indelligit. & in nullo
potest aliqͥs meliꝰ cognose̾e se peccatorẽ et¬
ꝗͣ in hoc. qr nõ uidet secreta dĩ. quȩ sunt
aꝑtiora ꝗͣ dies: his qui recꝰte uiuunt:¬

Expanded text:
det cum omnibus divinis actibus atque sermonibus, ignorat, sese prorsus accuset: peccata quippe sua impediunt, quoniam hoc non intelligit: Et in nullo potest aliquis melius cognoscere se esse peccatorem, quam in hoc quia non videt secreta Dei, quae sunt apertiora quam dies his qui recte vivunt
Abbreviated transcription (Latin):
dari. qr totũ nõ ualet age: qd ei sui sp̃s uolũ¬
tas suggerit. Et ita facit ds̃ uirũ iustũ. suum
paruipende bonũ: ne illd amittat. Et tam̃
illd̾ tantũ diligit: qd̾ nullo mͦ uult ab eo se¬
parari. Quisquis aut̃ hoc nõ intelligit: nõ
multũ de diuina dilectione sensit:¬
Magis ꝑtimescit uir iustꝰ de bonis in quib est ie
se corã deo accusent: ꝗͣ de criminib quȩ fecit. dũ
esset in scło. Nã de criminib bene nouit unꝰquisq
qd dimissa sunt: ita tam̃ ut inde peniteat. nec
deinceps ad ea redeat. Bona uͦ: multis modis hõ
potest ꝑdere. Si aliũ inde despiciat. aut ea ex
a dõ saluari. aut si laudari appetat: ut inde
dõ honorẽ auferat. seu ꝓpt̾ aliã remunationẽ
faciat: ꝗͣ in hoc scło habeat. Multis etiã alis
modis damnat᷑ aliqͥs ꝓpt̾ dei beneficia. Propt
nã patiet᷑ qͥ ꝓ bono ⁊ malo ꝑibit. sicuti fallli

Expanded text:
agere quod ei sui spiritus voluntas suggerit. 3. Ita facit Dominus virum justum parvipendere bonum suum, ne illud amittat. et illud tamen tantum diligit quod nullo modo vult ab eo separari. Quisquis autem hoc non intelligit, non multum de divina dilectione sensitMagis pertimescit vir justus de bonis in quibus est ne se coram Deo accusent, quam de criminibus quae fecit dum esset in saeculo. Nam de criminibus bene novit unusquisque quod dimissa sunt, ita tamen ut inde poeniteat, nec deinceps ad ea redeat: bona vero multis modis homo potest perdere, si alium inde despiciat, aut ea ex a Deo salvari, aut si laudari appetat, ut inde Deo honorem auferat, seu propter aliam remunerationem faciat quam in hoc saeculo habeat. 2. Multis etiam modis aliis damnatur aliquis propter Dei beneficia, proptenam patietur qui pro bono et malo peribit, sicuti falsi
Abbreviated transcription (Latin):
tu cõcupiseit: quin aliꝰ bonũ ualidiꝰ desidet. Hoc
aut̃ ex emplo: potest intelligi. Nulla delectado¬
ne peccati. uł quolibet censu: uult aliqͥs in eor¬
de suo ab alio int̾fici. Si uͦ dicat᷑ cuiꝗͣ dm̃ di¬
ligenti. aut a dño discedes. aut int̾ficieris. mor¬
tẽ sustinebit. ac dõ adherebit. Potest igit᷑ in¬
telligi: quia magis iste diligit bonũ. qͣ alius
rogantib se. Cũ aliquis beatã mariã uel
quelibet sc̃oꝵ dep̃cat᷑. dñs suscipiens oratio¬
nẽ ꝓpt̾ bonã deuotionẽ: ostendit hoc in semet
more tuo feci: me dep̾canti. Nec debet cre¬
di: qd̾ aliqd nouũ in celo dõ referat᷑. Nullus
enĩ bonꝰ sp̃c aliqͥd nouit: nisi qd̾ ei ds̃ osten¬

Expanded text:
tum concupiscit, quin alius bonum validius desideret. Hoc tum concupiscit, quin alius bonum validius desideret. Hoc autem exemplo potest intelligi. Nulla delectatione peccati, vel quolibet censu, vult aliquis in corde suo ab alio interfici; si vero dicatur cuiquam Deum diligenti: « Aut a Domino discedes, aut interficeris, » mortem sustinebit ac Deo adhaerebit. Potest igitur intelligi quia magis ipse diligit bonum quam aliusrogantibus se. Cum aliquis beatam Mariam vel quemlibet sanctorum deprecatur, Dominus suscipiens orationem propter bonam devotionem, ostendit hoc in semetimore tuo feci me deprecanti. » Nec debet credi quod aliquod novum in coelo Deo referatur: nullus enim bonus spiritus aliquid novit, nisi quod ei D
Abbreviated transcription (Latin):
nõ erit in t̾ra corporalit̾: sic fuit cũ illis . S̾.
in die pentec ostes misit eis de cęlo: ut exinde
sẽꝑ eũ expectemꝰ. immisitq saporẽ eis in cũe¬
tis oꝑib sins. unde festiuitas illa potest uocari:
condunentũ cet̾arii festiuitatũ. Oꝑa qͥppe diuina
qͣuis eẽnt dulcia. forẽt eis insipida: nisi sp̃e sẽs in
eos adueniret. Potest aut̃ sciri. qd̾ magnã dulcedi¬
nẽ in semet ipsis amici dĩ sentiut: qñquidẽ amari¬
tudiẽ alioꝵ dulcorãt: cũ eos suauitate sui sermo
potest cõparari: diei sco parasceuȩ. qñ dĩ filiꝰ inho¬
neste de ierłm eiectꝰ ẽ: crucẽ collo deferẽs. Propt̾
qd pat̾ cȩlestis tantũ honorificauit eũ in die pen¬
decostes: qd magis ipso faciẽte laudatꝰ ac testifica¬
dehionestassent. Q est certũ. qd ꝓpt̾ illd̾ dedecus.
honorẽ lueratꝰ est. Talis est enĩ patientia:¬
onũ qd̾ agit᷑ quo ampliꝰ placet. eo maiꝰ est: et
malũ similit. Ucrũtamen nemo malũ in dan¬

Expanded text:
non erit in terra corporaliter sicut fuit cum illis; » sed in die Pentecostes misit eis de coelo, ut exinde semper eum exspectemus. 2. Immisitque saporem eis in cunctis operibus suis: unde festivitas illa potest vocari condimentum caeterarum festivitatum. Opera quippe divina, quamvis essent dulcia, forent eis insipida, nisi Spiritus sanctus in eos adveniret. Potest autem sciri quod magnam dulcedinem in semetipsis amici Dei sentiunt, quandoquidem amaritudinem aliorum dulcorant, cum eos suavitate sui sermonpotest comparari diei sancto Parasceves, quando Dei Filius inhoneste de Jerusalem ejectus est crucem collo deferens. Propter quod Pater coelestis tantum honorificavit eum in die Pentecostes, quod magis ipso faciente, laudatus ac testificadehonestassent. Et certum quod propter illud dedecus honorem lucratus est: talis enim est patientiaonum quod agitur, quo amplius placet, eo majus est, et malum similiter. Verumtamen nemo malum in tan