comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
it. quasi porro a fano et a religione secretĩ. Cuiq
sificacois̃ exmĩ executus est cũ deluco ⁊ aditu infe¬
rort sacis utroq loque̾t᷑ i procul. o ꝓtul este ꝓfani
conclaniat uates totoq absistite lucs : co accedit qͥd
trebaciꝰ ipfanũ u̾ ꝓprie dici ait ꝙ ex religioso uel
sacro ĩ honii usũ ꝓprietatẽ q cõuersũ est qdͥ iꝑtisiẽ
poeta ẜuauit cũ ait : fanne p̃coie mnifere inꝙ. tuq

Expanded text:
sit, quasi porro a fano et a religione secretum. Cuius sit, quasi porro a fano et a religione secretum. Cuius significatus exemplum exsecutus est, cum de luco et aditu inferorum sacro utroque loqueretur: "procul, o procul este profani," conclamat vates, "totoque absistite luco." Eo accedit quod Trebatius profanum id proprie dici ait quod ex religioso vel sacro in hominum usum proprietatemque conversum est, quod apertissime poeta servavit cum
Abbreviated transcription (Latin):
cũ faciã ⁊em diuinã nõ oue nõ capra sed intula
tamꝙp dicat. Cũ uitulã ꝓfrugibꝰ sacrificauero
Audd̃ est cũ uitula rem diuinõ fecero : pontific̃e
encã uel cxordine referendoꝵ enꝰi labor ostendit.
pontificibꝰ em̃ ꝓmissa est potestas incõriã rerꝭ gestaꝵi
in tabulas conferendi. et hͦ anuales appellãt q̃dem
maximos/ q̃i a pontificibꝰ maximis factos unde
dapsona enee ait. Et uacat anuales tantort audie̾
laboꝵ. Et quia int̾ decceta pontificũ h maxime
uiri hĩs sccudũ diffincõ suã mrgiliꝰ usus st
et singulio notabulis sui ꝓprietatẽ more suo serua¬
uoset / daces est ut trebaciq libro pͥmo d̾religionb
poeta meniõ ubi sacꝵ noiãuit admonicõ dcoꝵ pene
semꝑ adiecit. Sacra dionee matri diuisq ferctã Item
sacra ioui stigio que rite incepta parotã. Item tibi enĩ
tibi maxima iino mactat sacca forens ꝓfanũ omẽs
pene consenciũt id esse quod extra fanaticã causãd

Expanded text:
divinam non ove, non capra, sed vitula, tamquam dicat: cum vitulam pro frugibus sacrificavero, quod est: cum vitula rem divinam fecero. Pontificem Aeneam vel ex nomine referendorum laborum eius ostendit. Pontificibus enim permissa est potestas memoriam rerum gestarum in tabulas conferendi, et hos annales appellant equidem maximos, quasi a pontificibus maximis factos. Unde ex persona Aeneae ait: Et vacet annales tantorum audire laborum. Et quia inter decreta pontificum hoc maxime utrum his secundum definitionem suam Vergilius usus sit et singulis vocabuli sui proprietatem more suo servaverit. Sacrum est, ut Trebatius libro primo de religionibus poeta memor ubi sacrum nominavit, ammonitionem deorum paene semper adiecit: sacra Dionaeae matri divisque ferebam, item, sacra Iovi Stygio, quae rite incepta parabam, item, tibi enim, tibi, maxima Iuno mactat sacra ferens. Profanum omnes paene consentiunt id esse quod extra fanaticam causam
Abbreviated transcription (Latin):
tibꝰ est. Sicut ueranuis ex pͥmo libͦ pictois ita
disserciõ huiꝰ u̾bi executꝰ est. Exta poritranto
distante ĩ altaĩa arã ne focũ ne co ne quo exta
dari debebũt. Porricere gͦ nõ ꝓicere ꝓpͥũ sacci.¬
ficiũ uerbi est: Et quia dixit ueramus darã
uocũ ne co ne quo exta dari debebũt. mĩt ꝓ ara
et foco mare accipiendi est. cũ sac̾ficiũ diis maris
dicat̾ Ait eñ dii quibꝰ imꝑiũ est pelagii quort
equora cũrro / uobis letus ego hoc candentem
in litore tauri. constituã ante aras uoti reus
extaq falsos poriciã in fluctus et yma liquẽtia
fundã. Et hiis doce̾ in mae̾ rite altu potuisse poͬrici
exta nõ pici. Constituã aute aras uoti reus. hec
rox ꝓpria sacroꝵ est ut reus uocetꝭ qͥ sustepto uoto
se minũbꝰ obligat. dãnatus qui ꝓmissa uota ian

Expanded text:
tibus est, sicut Veranius ex primo libro Pictoris ita tibus est, sicut Veranius ex primo libro Pictoris ita dissertationem huius verbi executus est: Exta porriciunto, dis danto, in altaria aramve focumve eove quo exta dari debebunt. Porricere ergo, non proicere, proprium sacrificii verbum est: et quia dixit Veranius: in aram focumve eove quo exta et foco mare accipiendum est cum sacrificium dis maris dicatur. Ait enim, Di quibus imperium est pelagi, quorum aequore curro, vobis laetus ego hoc candentem in litore taurum constituam ante aras voti reus, extaque salsos porriciam in fluctu et vina liquentia fundam. Ex his docetur in mare rite potuisse porrici exta, non proici. "Constituam ante aras voti reus": haec vox propria sacrorum est, ut reus vocetur qui suscepto voto s
Abbreviated transcription (Latin):
superis sacͣ facturi cõꝑis ablucions purgad. Cũ
uero infexis litandũ est. satis factũ uide si asppo
sola contigat. De sacris igitłd suꝑortait eueas donc̃
ne fline uno abluero At dido c̃ sacͣ diis inferis
instituit ait amiã cara nlre mitꝵ huc siste soroꝰ
dic cõpꝰ ꝓperet fluiali sparge̾ limpha Et alib
sparserat et latices smuilãtos fontis auerni Nec
nõ cũ misenuꝰ sepultue̾ mãdari refert. Idem iter
dcios pura auintulit unda spargens rore leui
d et cũ facit encã apud inforos ramũ pserpine
conseocaturt ita refert: occupat eueas aditũ cor.¬
pusq recenti spargit aqua: perboꝵ aut̃ ꝓpetas
tã poete huic familiaris est. ut talis obseruacio
in uixgilio laus esse desuat. nullis tamẽ magis
proprie usus est quã sacris uđ sac̾ficalibꝰ uerbis
Et p̾mũ illud nõ omiserim in quo pleriq fallũtꝭ
ifluctus: sed nõ ita ẽ. Nã et exdistipliã aruspicũ
et exp̃cepto pontisicũ uerbũ hͦ soleniue sac̾sicã.¬

Expanded text:
peris sacra facturum corporis ablutione purgari, cum vero inferis litandum est, satis actum videtur si aspersio sola contingat. De sacris igitur superorum ait Aeneas, donec me flumine vivo abluero. At Dido cum sacra dis inferis instituit ait, Annam, cara mihi nutrix, huc siste sororem: dic corpus properet fluviali spargere lympha, et alibi, sparserat et latices simulatos fontis Averni; Nec non cum Misenum sepulturae mandari refert: idem ter socios pura circumtulit unda, spargens rore levi. Sic et cum facit Aeneam apud inferos ramum Proserpinae consecraturum, ita infert: occupat Aeneas aditum corpusque recenti spargit aqua. Verborum autem proprietas tam poetae huic familiaris est ut talis observatio in Vergilio laus esse iam desinat. Nullis tamen magis proprie usus est quam sacris vel sacrificialibus verbis. Et primum illud non omiserim, in quo plerique falluntur: in fluctus. Sed non ita est. Nam et ex disciplina haruspicum et ex praecepto pontificum verbum hoc sollemne sacrifican
Abbreviated transcription (Latin):
Est aut̾ cãmẽ hungᵈͥ Quo die uocantr. cũ oppas¬
natione ciuitas cingit ⁊ si deus. si dea est cui poͫ¬
puilus cuntasq cartagiẽsis est ĩ tutela. te q max¬
nuse ille qui urbis huiꝯ ppłi q tutelam recepisti
precõ ueneroꝙ uenãq a uobis peto ut uos pplu
sacra urbem q coꝵ celinquatꝭ. absq hiis abeatꝭ
loca templa sacͣ ꝓbacior urbs acceptior ꝙ sit
wuco uob templa ludosq factuꝵ: in cadẽ uerba ho¬
scias fieri opotet au̾ctemq uideri extoꝵ ut ca ꝓmittãt
futus i urbes ueo̾ ꝙercitusq sic deuouẽt᷑ iam̃ minũbꝰ¬

Expanded text:
Est autem carmen huiusmodi quo di evocantur, cum oppugnatione civitas cingitur: SI DEUS SI DEA EST CUI POPULUS CIVITASQUE CARTHAGINIENSIS EST IN TUTELA, TEQUE MAXIME, ILLE QUI URBIS HUIUS POPULIQUE TUTELAM RECEPISTI, PRECOR VENERORQUE VENIAMQUE A VOBIS PETO UT VOS POPULSACRA URBEMQUE EORUM RELINQUATIS ABSQUE HIS ABEATIS, LOCA TEMPLA SACRA URBS ACCEPTIOR PROBATVOVEO VOBIS TEMPLA LUDOSQUE FACTURUM. In eadem verba hostias fieri oportet auctoritatemque videri extorum, ut ea promittant futura. Urbes vero exercitusque sic devoventur iam nu
Abbreviated transcription (Latin):
tatibꝰ istis duabꝰ coendi atq comedẽdi que
honĩ cũ sie atq asmo cõmues sũt gratuletꝭ. So.¬
ypocrates aut diuiẽ uir saencie de coitu uenerio
ita existimabat ꝑtem esse quãdã morbi tet̾rui q̃
nostri tõmicialẽ dixerũt nãq ipiq̃ u̾ba hec tradũtꝭd¬
Neas uiolatũ cũ se nosset multa cede pollii¬
tũ Tũ genito cape sacca manii pabciosq
penates e bello e tanto digressũ ecede recenti
attrectare nefas donet me flmẽ inuo abluere: post¬
het baiete ꝙͦ nuttis sepulturã quo potissiliĩ nani¬
yas appellit quã ad cam ꝑtem ꝑ quã flumo tnbe¬
rius amen in mare ꝓrupit ut confestim ĩ ipse
italie liuime flumali unda ablutꝰ posit quã pui¬
rissime ious frigiãq exordine matc̃e innocas̾. Qui
quad euãdrũ ad iturꝰ ꝑtiibexim naiigat quod eũ
esset reꝑtincci herculi facra celebrantẽ ut pu̾ficat q
saccis poset hospitalibꝰ itesse. hic et inno ip̃a
conquerit᷑ nõ magis quod eneam contigiset contͣ

Expanded text:
 coeundi atque comedendi, quae homini cum sue atque asino communes sunt, gratuletur? Sot viveret. Hippocrates autem, divina vir scientia, de coitu Venerio ita existimabat, partem esse quandam morbi taeterrimi quem nostri comitialem dixerunt. Namque ipsius verba haec tradu violatum cum se nosset multa caede pollutum: Tu, genitor, cape sacra manu patriosque Penates. Me bello e tanto digressum et caede recenti Attrectare nefas, donec me flumine vivo Abluero. Post Caietae quoque nutricis sepulturam, quo potissimum navigans adpellitur quam ad eam partem per quam fluvio Tiberinus amoeno In mare prorumpit ut confestim in ipso Italiae limine fluviali unda ablutus possit quam purissime Iovem Phrygiamque ex ordine Matrem invocare? Quid quod Evandrum aditurus per Tiberim navigat, quod eum esset reperturus Herculi sacra celebrantem, ut sic purificatus sacris possit hospitalibus interesse? Hinc et Iuno ipsa conqueritur non magis quod Aeneam contigisset contra
Abbreviated transcription (Latin):
ibidem dicit nõ effugiendas esse hnꝯcemoĩ exe̾tita.¬
ciones adũsus ppulsandã uim uiolenciã. neq ulii
insũ esse cui uita nõ nut̃ ip̃ã ecroꝵ picuda ⁊ m
rediis uoluptatũ illecebris explorata st. Na cui
huiꝯmoi uoluptates / Aut uoliuitas plerit /Aũt
casus induxi̾t. Aut nocͣitas impuleit moꝵ delũ
et capi: Neq mẽtẽ eiꝰ aninũtq consiste. Congaied̃
igit᷑ et tãꝙpͣ in acie quadã cũ uoluptariis iebus
cũ q ista uim licẽcia comĩꝰ decernẽd̃ ut aduersus
eas nec fuga nec abfencia moderatsq usi temꝑantia

Expanded text:
ibidem dicit, non diffugiendas esse huiuscemodi exercitaibidem dicit, non diffugiendas esse huiuscemodi exercitationes adversum propulsandam vini violentiam, neque ullum visum esse cui vita non inter ipsa errorum pericula et in mediis voluptatum inlecebris explorata sit. Nam cuhuiusmodi voluptates aut voluntas tulerit aut casus induxerit aut necessitas impulerit, mox deleniri et capi neque mentem eius animumque consistere. Congrediendum igitur et tamquam in acie quadam cum voluptariis rebus cumque ista vini licentia comminus decernendum, ut adversus eas non fuga nec ab
Abbreviated transcription (Latin):
quẽdã et ignitabulũ ingenii uirtutꝭq si mens et
corpa homist uno flagrat. Tũc eustactriq. Quid
agis anꝙ euangele. au platonẽ estimas haurien
da uina suasisse et nõ magꝭ int̾ nimuta pocula
Iocũdiorẽ liberaliorẽ q iutacionẽ q̃ fieret sub qͥ¬
busdã quasi arbiteis ⁊ magiser is cõumioꝵ sobriis
nõ impbasse: Et hoc est quod in p̾mo ⁊ stdo̾ dele¬
gibus nõ ĩ utile micis esse decerut. Nam et mo¬
dicis honestis ꝙ mnẽbibendũ remissionibꝰ refici
integraiq animos adiustaranda sobrietat efficia
existimauit. rodditosq sensim letiores adintẽtiones
riuqsꝰ capessandas fieri habiliores. et sunul siqui
penitꝰ in lris affectionũ cupiditatũ ꝙ erroes messẽt
quos celarent alioqn̾ pudor uenerens ea omĩã sine
yram ꝑaculo libertate ꝑuinũ data detegi ⁊ ad corigẽdi
medendũq fieri oppotimiora Atq hoc eciã plato

Expanded text:
quendam et ignitabulum ingenii virtutisque, si mens et quendam et ignitabulum ingenii virtutisque, si mens et corpus hominis vino flagret. Tunc Eustathius: Quid agis, inquit, Evangele? an Platonem aestimas haurienda passim vina suasisse, et non magis inter minuta pocula iucundiorum liberalioremque invitationem, quae fieret sub quibusdam quasi arbitris et magistris conviviorum sobriis, non inprobasse? Et hoc est quod in primo et secundo de legibus non inutile viris esse decernit. Nam et modicis honestisque inter bibendum remissionibus refici integrarique animos ad instauranda sobrietatis officia existimavit, redditosque sensim laetiores ad intentiones rursus capessendas fieri habiliores; et simul, si qui penitus in his affectionum cupiditatumque errores inessent quos celaret alioquin pudor reverens, ea omnia sine gravi periculo libertate per vinum data detegi et ad corrigendum medendumque fieri oportuniora. Atque hoc etiam Pato
Abbreviated transcription (Latin):
Hns dictis excitata leticia cũ i̾ ameno ineõria
florida et amenitas laudare⁊ ingenii. mẽsas se.¬
cũdas minist̾ ãmonuit Et flanianꝰ malt̾e ut esti¬
no in hocꝭ a uarrone dissenciũt qͥ in illa lepidi¬
simia satiira inemppea que inst̾bitr: nescis quid
uesper uebat de stoa mãsa placentas remouit. S
queso dicas cecina uerba naronis. si tibi beneficio
meõrie tenacioris hesereñt Et albinꝰ locus inquit
uaronis quẽ refeeri ame imperas inhns fere u̾bis
est. bellaria ea mapnine sũt mellita q̃ mellita nõ st
.dulcibꝰ enĩ cũ pepsi societas infida Significãt aut̃
bellaria ome mẽse scdẽ gemiis/ nã que greci¬
dixerũt ea uete̾s nr̃ã
appellauere bellaria. uia quoq dulciora est mue¬
iure incomediis antiquioribꝰ hoc uocabulo dicta q
ca liberi bellaria. Et enangeliis. agite anteꝙͣ sur¬
gendi nobis it. unio indulgeamꝰ qd̾ decreti plato¬
inci auctõitate faciemꝰ qui estimauit fomitẽ esse

Expanded text:
His dictis et excitata laetitia cum in Avieno memoria florida et amoenitas laudaretur ingenii, mensas secundas minister admovit. Et Flavianus: Multi, ut aestimo, in hoc a Varrone dissentiunt, qui in illa lepidissima satira Menippea, quae inscribitur Nescis quid vesper vehat, de secunda mensa placentas removit: sed quaeso dicas, Caecina, verba ipsa Varronis, si tibi beneficio memoriae tenacioris haeserunt. Et Albinus: Locus, inquit, Varronis quem referri a me imperas in his fere verbis est: Bellaria ea maxime sunt mellita quae mellita non sunt: dulcibus enim cum πέψει societas infida. Significant autem bellaria omne mensae secundae genus. Nam quaedixerunt, ea veteres nostri appellavere bellaria: vina quoque dulciora est invenire in comoediis antiquioribus hoc vocabulo, dictaque ea Liberi bellaria. Et Evangelus: Agite, antequam surgendum nobis sit, vino indulgeamus: quod decreti Platonici auctoritate faciemus, qui aestimavit fomitem esse
Abbreviated transcription (Latin):
deli appolimus geniti uiaꝵ. fodẽ uersũ nõ obmittẽd
puto. aue saxo uetusto dixerit extructũ templũ
uelius longus nimutacio est inꝙ epitheti: uolt
eñ dice̾ retustatẽ templi. hũc multi alii cõmẽta¬
tores sũt secuti. sed frigidũ est cdificii etatẽ nõre
religios antea exincaptũ spoliatũ incensũ ꝙ it
et adicit multas circa corinthũ urbes insulasꝙy
pxmias tre motu haustas. delon neq antea neq
postea hot medmodo uexatũ. sed semꝑ codẽ mane
saxo. Tuchitides historiarꝭ libro t̾tio idem docet
nõ miri ergo ⁊i presidio religionis tutã insulam
Emip ostendens adreuen̾cia aib. locoꝵ accerise
dicit contirã saxi eiqdem firmitate ut puauit¬

Expanded text:
Deli ad Apollinis Genitivi aram." Eodem versu non omittendum Deli ad Apollinis Genitivi aram." Eodem versu non omittendum puto cur saxo vetusto dixerit extructum templum. Velius Longus, "immutatio est", inquit, "epitheti: vult enim dicere vetustatem templi. Hunc multi alii commentatores secuti sunt: sed frigidum est aedificii aetatem notare. religiosum antea et intactum spoliatum incensumque sit, et adicit: multas circa Corinthum urbes insulasque proximas terrae motu haustas, Delon neque antea neque postea hoc incommodo vexatam, sed semper eodem manere saxo. Thucydides etiam Historiarum libro tertio idem docet. Non mirum ergo, si praesidio religionis tutam insulam semper ostendens ad reverentiam sibi locorum accessisse dicit continuam saxi eiusdem, id est i
Abbreviated transcription (Latin):
uenit enoas nulla ab ca cesa est hostia nii cũ
ꝓficiscet appollini et neptio res facta dimã est
Constat enĩ sicrt cleaciꝰ uerꝰ ordinatori libͦ scd̾o
doc esse deli ara apud ꝙͣ hostia nõ ceditꝭ ẜ tantũ
soleum deũ prece uenerãt uerba claicii hec sũt
deli ara est appollinis Tettepoc in qua nullũ aiad
sac̾ficat ⁊ quã ꝑithagorã uelut ĩ uiolatã adora¬
uisse ꝓdt̃: hãc igitꝭ esse q̃ adorat̾ ab enea arã
poeta dinõstrat. Siquidẽ tẽplũ ĩgrestꝰ ẽ poncifeꝵ
nullo acto sacrificio statim nchait precẽ. et ut
at uõ cũ ttiuri mox imolat appollini et neptimo
apud aliã utiq aram factũ intelligiꝰ et sũp tatũ¬
mõ bene patceni quod ibi ꝓpriũ est et infra quod
cõmuẽ est appolliuẽ nomiãt Menũt huiq ate et
cato de liberis aducandis mliet uerba. Mutx hecꝰ
omĩa faciebat ĩuerba ͫ ac tubis sine hostia ut

Expanded text:
venit Aeneas, nulla ab eo caesa est hostia, nisi, cum venit Aeneas, nulla ab eo caesa est hostia, nisi, cum proficisceretur, Apollini et Neptuno res facta divina est. Constat enim, sicut Cloatius Verus Ordinatorum libro secundo docet, esse Deli aram apud quem hostia non caeditur, sed tantum sollemni deum prece venerantur. Verba Cloatii haec sunt: Deli ara est Apollinis Γενέτορος in qua nullum animal sacrificatur, quam Pythagoram velut inviolatum adoravisse poeta demonstrat, siquidem templum ingressus pontifex nullo acto sacrificio statim inchoat precem, et ut At vero cum taurum mox immolat Apollini et Neptuno, apud aliam utique aram factum intellmodo patrem, quod ibi proprium est, et infra, quod commune est, Apollinem nominat. Meminit huius arae et Cato de liberis educandis in haec verba: "nutrix haec omnia faciebat in verbenis ac tubis sine hostia ut
Abbreviated transcription (Latin):
aspro uidetꝭ idco contemptor duũ dictus qͥd sine
respectu deoꝵt n hoĩes ipius fieret alio quꝰ mãto
magis hoc debustri dixisset quẽ longe trudeniorẽ
illandatũ uocasse contentus est: scd uerã huiq
cõtumatissimi nois caniã in p̾mo libro originũ
catonis diligens lector duemet. Ait enĩ mezen.¬
cĩi rutulis imꝑasse ut sibi offeret quas diis
p̾micias offerent. et latinos om̃es suulis impe¬
rn metu Ita nouisse: Iupĩt si tib magꝭ cordi est
nos ca tibi dare pociꝰ ꝙͣ mezencio / ute nos ui.¬
ctores facas. Ergo quod dimos honoes ibi ex.¬
egerat merito dictus a u̾gilio cõtempto deoꝵ
huit pia illa i sultacio sac̾doris. hec sũt spolia
et de rege suꝑbo p̾riae ut noĩe ꝯtuãtie tui pẽ¬
das luit raptas de co notaẽt̾ exiiias. Mirand̃
est hiꝰ poete et cica nr̃a et c̾ca ext̾na sat
doct̾nã. Neq em̃ de mhilo est quod cũ delonge

Expanded text:
Aspro videtur, ideo contemptor divum dictus est, quod sine Aspro videtur, ideo contemptor divum dictus est, quod sine respectu deorum in homines impius fuerit, alioquin multo magis hoc de Busiride dixisset, quem longe crudeliorem inlaudatum vocasse contentus est. Sed veram huius contumacissimi nominis causam in primo libro originum Catonis diligens lector inveniet: ait enim Mezentium Rutulis imperasse ut sibi offerrent quas dis primitias offerebant, et Latinos omnes similis imperii metu ita vovisse: "Iuppiter, si tibi magis cordi est nos ea tibi dare potius quam Mezentio, uti nos victores facias." Ergo quod divinos honores sibi exegerat, merito dictus a Vergilio contemptor deorum. Hinc pia illa insultatio sacerdotis: haec sunt spolia et de rege superbo primitiae, ut nomine contumaciae cui poenas luit raptas de eo notaret exuvias. Mirandum est huius poetae et circa nostra et circa externa sacra doctrinam. Neque enim de nihilo est quod, cum Delon
Abbreviated transcription (Latin):
eximias dictas hostias que ad sac̾siciũ desonet ex¬
mãt ⁊ egrege uel quod exinua spẽ qͣiͣ offere nde
nunũbꝰ eligũr. hinc ait q̃ͦͬ oxinnos prestãti
cõꝑe tauros. ubi quod exiapr eximios. qd̾ cli¬
gant /⁊ prestanti corꝑe dicendũ mõstra uit Anba̾¬
nalis hostia est ut ait pompeius festꝰ q rei cã
ut. hiꝰ sac̾ficii mẽciõ ĩ buccoligꝭ hab ubi
apotheosi daplundis loquit ⁊. hec tibi semꝑ erut
et cũ solenuã uota. reddemꝰ inimphis et aĩ
ctũse lix eat hostia sruges. obpratũ est a sacri.¬
canteba ut si hostia que ad aras ducẽt E fuisset ue¬
hemẽtiꝰ relucata ostendisset ꝙ se muitã altaiba
admoueri amoueretꝭ quia ĩ uito deo offerri cam¬
cus adaram ot alibi et statuiã aute aras aurata
fronte uinẽtiũ. adco aut̃ omeꝵ pietate̾ insacticiis
que duis exhibenda sũt pouit ut ꝓpt̾ coñriã causã¬
merenciũ notaueit contempto deoꝵ. Ncq em̃ ut

Expanded text:
hostias quae ad sacrificium destinatae eximantur e grege, vel quod eximia specie quasi offerendae numinibus eligantur. Hinc ait: Quattuor eximios praestanti corpore tauros ubi quod eximuntur eximios, quod eliguntur praestanti corpore dicendo monstravit. Ambarvalis hostia est, ut ait Pompeius Festus, quae rei unt. Huius sacrificii mentionem in Bucolicis habet ubi de apotheosi Daphnidis loquitur: haec tibi semper erunt, et cum sollemnia vota reddemus nymphis et cum circum felix eat hostia fruges Observatum est a sacrificantibus ut, si hostia quae ad aras duceretur fuisset vehementius reluctata ostendissetque se invitam altaribus admoveri, amoveretur, quia icus ad aras, et alibi: et statuam ante aras aurata fronte iuvencum. Adeo autem omnem pietatem in sacrificiis quae dis exhibenda sunt ponit, ut propter conMezentium vocaverit contemptorem deorum. Neque enim, ut
Abbreviated transcription (Latin):
togirit eũ idẽ saltae̾ cantitũ. Cũq ad locũ uenis set
quẽ rep̃henderat expresst cogitantẽ in his magis
ratis magno duci conueniẽ quã ꝓom̃bꝰ cogatae
Saltabat hylas edipodẽ t pnlades hac uoce̾ seciũ.¬
tatem saltantis cascigauit
sũ histrioni cõuemientẽ nõ ẜuae̾ uidẽt̃ deposita
cũ inssui augusti intriclimo aget̾ et intẽdit accũ
et spicula ĩ misit. uec ĩdignatꝰ est. Cesar codẽ
s⁊e loto piladi quo pplũi .R. suisse hic qr ferebati

Expanded text:
git idem saltare canticum cumque ad locum venisset quem reprehenderat, expressit cogitantem, nihil magis ratus magno duci convenire quam pro omnibus cogitare. Saltabat Hylas Oedipodem, et Pylades hac voce securitatem saltantis castigavit:sum histrioni convenientem non servare videretur, deposita cum iussu Augusti in triclinio ageret, et intendit arcum et spicula immisit. Nec indignatus est Caesar eodem se loco Pyladi quo populum Romanum fuisse. Hic quia ferebatur
Abbreviated transcription (Latin):
scit Aquariꝰ monẽ ipatĩ uim solis ostendit uñ
eñ imber cadet̾ mẽras nnsi solis calor ad supera
trahet humoꝵ: ciꝰ refusio plumãd est copia :
Incolimio ordine zodiaci pisces locati sũt quos
consectũ soli nã aliq̃ natue̾ sue uuagiacio ut
cetera sed ostentaͦ potencio syderis a quo uita
no p̾tũ aeris i̾rensq aĩalibꝰ datr sc̃d illis ꝙͦ
quori cõuẽsatio aquis mẽsa uelut a coubrecti
solis epultat tanta est uis polis et abstrusa ꝙͦ
penetrando uinficet
Tut ad solis multiplice potestatẽ reuoluoꝵ
oracio nonesis q̃i coñt suꝑbiã colit᷑ qd̾ a̾ᵈ¬
scuret et conspectui auffeãt queq sũt in obscuro
illiuẽt offerat q conspoctui
An ipe quẽ uocat minũ sub hoc habitii quo
cerintꝭ solem se esse prudẽtioribꝰ ꝑmittit in¬
telligi. hũc deũ archades colũt appellãtes

Expanded text:
scit. Aquarius nonne ipsam vim solis ostendit? Unde enim imber caderet in terras, nisi solis calor ad supera traheret humorem cuius refusio pluvialis est copia? In ultimo ordine zodiaci Pisces locati sunt: quos consecravit soli non aliqua naturae suae imaginatio, ut cetera, sed ostentatio potentiae sideris, a quo vita non solum aeriis terrenisque animalibus datur, sed illis quoque quorum conversatio aquis mersa velut a conspectu solis exulat: tanta est vis solis, ut abstrusa quoque penetrando vivificet. Et, ut ad solis multiplicem potestatem revolvatur oratio, Nemesis quae contra superbiam colitur scuret et conspectui auferat, quaeque sunt in obscuro inluminet offeratque conspectui? Pan ipse, quem vocant Inuum, sub hoc habitu quo cernitur solem se esse prudentioribus permittit intellegi. Hunc deum Arcades colunt appellantes
Abbreviated transcription (Latin):
tus esse publius clodius decimo ualerio dice̾t᷑ quod
ei miniũ petenti nõ dedisset. quid ampliq inꝙͥ
nhi facturꝰ es nisi ut dyxcachiũ eã et redeam
ludens adciceronis ꝯxilud̃: Sed quia ⁊ panlo ante
aurolius symachiꝰ et ego nĩc laberĩ fecunꝰ mẽ.¬
cione̾. si aliq̃ hmꝰ at publiĩ dicta reforemus¬

Expanded text:
 Clodius D. Laberio diceretur, quod ei mimum petenti non dedisset: Quid amplius, inquit, mihi facturus es, nisi ut Dyrrhachium eam et redeam? ludens ad Ciceronis exilium. Sed quia et paulo ante Aurelius Symmachus et ego nunc Laberii fecimus mentionem, si aliq
Abbreviated transcription (Latin):
deraretꝭ ꝑfusos cults ꝓspitosq comitatus Adem
cũ ad nepotem turbã siłitudine̾q respexeat qua rep̃.¬
sentabat ⁊ agrippa dubitae̾ depudicicia filie eubeste¬
bat. Inde blandiebati augustꝰ letũ in silia animũ
ust ad spẽ̃ procacitatꝭ. sed reatu libeꝵ ⁊ talõ fuise
apud maiões claudiã credẽ audebat. Itaq int̾
amicos dixit duas hr̃ẽ filias delicatas quas necesse
sui postera die morẽ / et lotũ patre affectata seue¬
ait in filia angusti ꝓbabilior est cultꝰ nõ defiat pa-¬
trocnio suo iulia huis u̾bis. hodie enĩ me patris
ocubis ornani. heri uiri. notũ et illiud ada̾terãt
isse pplũi in spectacło gladiator luuã et guliã co.

Expanded text:
s cultus perspicuosque comitatus. Idem cum ad nepotum turbam similitudinemque respexerat qua repraesentabatur Agrippa, dubitare de pudicitia filiae erubescebat. Inde blandiebatur sibi Augustus laetum in filia animum usque ad speciem procacitatis, sed reatu liberum: et talem fuisse apud maiores Claudiam credere audebat. Itaque inter amicos dixit duas habere se filias delicatas, quas necesse sui postera die morem, et laetum patrem adfectata seveait, in filia Augusti probabilior est cultus? Non defuit patrocinio suo Iulia his verbis: Hodie enim me patris oculis ornavi, heri viri. Notum et illud. Adverterant in se populum in spectaculo gladiatorum Livia et Iuli
Abbreviated transcription (Latin):
galbe male h̃itat in eud galbã orbiliq gramina¬
ticꝰ acerbiꝰ ocrisit ꝓdierat orbilius iureum testis q̃̃
galba ut confundẽt dissimulata ꝓfesione eiquitror.¬
gauit : Quid arciũ facis : Xespendit in sole gibbos
soleo fritas̾ luciꝰ ceciliꝯ cũ gaiꝰ cesar ahis q̃ secũ
pila msitabat centena fescria illi quͥquaginta clari

Expanded text:
Galbae male habitat. In eundem Galbam Orbilius grammaGalbae male habitat. In eundem Galbam Orbilius grammaticus acerbius inrisit. Prodierat Orbilius in reum testis. Quem Galba ut confunderet, dissimulata professione eius interrogavit: Quid artium facis? Respondit: In sole gibbos soleo fricare. L. Caecilius, cum C. Caesar aliis qui secum pila lusitabant centena sestertia, illi uni quinquaginta da
Abbreviated transcription (Latin):
ait indꝙͣ eiũ nisi namplena collo uectorẽ. Sliẽ
dictũ popłie marci filie que nuirãti cuidã quid
esset quã ꝓpt̾ alie bestie nũꝙͣ marẽ desiderorẽt
nisi cũ pregnãtes uellent fieri. Respondit bestie
eñ sũt: Sed ut a femis ad iuros Et a lascimis
iocis ad houestos reu̾tar ceailiꝰ iurisconsiltꝰ urba.¬
initatis mire libertatisq habeba ⁊ precipue tũ
is iocus eiq duocuit lapidati a ppło natimq cũ
gladiatoꝵ munꝰ ederet obtinuerat ut ediles ede¬
cerent ne quis inharenã nia pomũ misisse uellz
forte his diebꝰ casselliꝯ consultꝰ a quodã an nux
piea pomũ esset: ħ respondit si muatinũ mis¬
sucꝰ es pomũ est. Mercatoi deinde quẽ admodũ
sotio nauẽ diuidet int̾roganti respondisse tradit
Nauẽ si dundis nec tũ nec sociꝰ hobebitꝭ. In galbã
eloquẽtia clarũ ẜ quẽ habitus uts dixi corꝑis
destruebat marti lollii uox c̾cũferetat̾. Ingeniũ

Expanded text:
ait: Numquam enim nisi navi plena tollo vectorem. Simile ait: Numquam enim nisi navi plena tollo vectorem. Simile dictum Populiae Marci filiae, quae miranti cuidam, quid esset quapropter aliae bestiae numquam marem desiderabant nisi cum praegnantes vellent fieri, respondit: Bestiae enim sunt. Sed, ut a feminis ad viros et a lascivis iocis ad honestos revertar, Cascellius iuris consultus urbanitatis mirae libertatisque habebatur, praecipue tamen is iogladiatorium munus ederet obtinuerat ut aediles edicerent, nequis in harenam nisi pomum misisse vellet. Forte his diebus Cascellius consultus a quodam an nux pinea pomum esset, respondit: Si in Vatinium missurus es, pomum est. Mercatori deinde, quemadmodum cum socio navem divideret, interroganti, respondisse traditur: Navem si dividis, nec tu nec socius habebitis. In Galbam eloquentia clarum, sed quem habitus, ut supra dixi, corporis destruebat, M. Lollii vox circumferebatur: Ingenium
Abbreviated transcription (Latin):
iubus iuris. hec iuẽtutꝭ et quidẽ lupudoso qͣge
aũredeba/ ⁊ ãmonuit pat̾ stripto indẽt quãtũ
int̾ duas pͥncipes femias iut̾esset. Elegant̾ et
illa restpͥsit. Et hn mecũ senes fient Radem in¬
lia mature hate̾ ceꝑat cauos quos lege̾ secͤ te
polebat Subitꝰ mte̾uentꝰ prĩs aliqũ opprespt or.¬
nateites. dissimlãuit augustꝰ deprchensis suꝑ¬
eort tam et alus sermomibꝰ tempore extracto
induxit etatis mẽcionẽ. Introgauit q flliã ut
post aliqd̃ annos cana esse mallet a calua. Et
cũ illa respondisset. Ego pat̾ cana esse mala. sic
ille mẽdaciũ obiecit. Quid ergo iste te caluã tã
cito faciũt: Item cũ gͣue̾ anic̃ audisse iulia
suadent̾e meliꝰ faturã si se composuisset ad ex¬
emplar pat̾is fagalitatꝭ/ ait ille ob liuistit
cesarẽ se esse. ego menũ me cesais filiã. Cũq
conscri flagicroꝵ niodrentꝭ quõ similes agrippe
filios paret᷑ que iã fulgo potestatẽ cõpis sui facet

Expanded text:
haec iuventutis et quidem luxuriosae grege circumsedebatur. Admonuit pater scripto, videret quantum inter duas principes feminas interesset. Eleganter illa rescripsit: "et hi mecum senes fient." Eadem Iulia mature habere coeperat canos, quos legere secrete solebat. Subitus interventus patris aliquando oppressit ornatrices. Dissimulavit Augustus deprehensis sup et aliis sermonibus tempore extracto induxit aetatis mentionem, interrogavitque filiam, utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva: et cum illa respondisset: Ego, pater, cana esse malo, sic illi mendacium obiecit: Quid ergo istae te calvam tam cito faciunt? Item cum gravem amicum audisset Iulia suadentem melius facturam si se conposuisset ad exemplar paternae frugalitatis, ait: Ille obliviscitur Caesarem se esse: ego memini me Caesaris filiam. Cumque conscii flagitiorum mirarentur quomodo similes Agrippae filios pareret quae tam vulgo potestatem corporis sui faceret,
Abbreviated transcription (Latin):
in qua Cato habitaueat. dem sũt bone dadula.¬
cione cesais male existimãte de ꝑuicacia catoms ait
et sibi ne quis ffectaret ices consuluit nouas / Soleo
ĩ augusto magꝭ ãmiraĩ quos ꝑtulit iocos: quã
op̃ẽ quos protulit. quia mais est paciẽtie quã
facũdie laus Mapiẽ cũ equanunt aliqua eciã
iocis mordatiora ꝑtulerit Cuiqdã ꝓũĩtialis iocus
asper in notiat. Intraneat̾ romã simul limus cesad
et inse omniũ hora ꝯũteret. Angustꝰ ꝑ duci honies
adolescens. fuit aliqũ mat̾ tua tome : negauit
ille nec contentꝰ adiecit. S pat̾ mens sepe.
stemꝑibꝰ triũ iuralibꝰ pollio cũ phestẽmpnos in eũ
angustus scripsisset. ait at ego taceo/ nõ est enĩ
facile in eũ scribe̾ qui potest ꝓstribe̾: Cur tuis eques
R deliciis defluens c̃ macrũ tredũ sũsisset ĩ cõ

Expanded text:
in qua Cato habitaverat. Dein Strabone in adulain qua Cato habitaverat. Dein Strabone in adulationem Caesaris male existimante de pervicacia Catonis, ait: et sibi, ne quis adfectaret res novare, consuluit. Soleo in Augusto magis mirari quos pertulit iocos quam ipse quos protulit, qui maior est patientiae quam facundiae laus, maxime cum aequanimiter aliqua etiam iocis mordaciora pertulerit. Cuiusdam provincialis iocus asper innotuit. Intraverat Romam simillimus Caesari et in se omnium ora converterat. Augustus perduci ad se adoille, nec contentus adiecit: "sed pater meus saepe." Temporibus triumviralibus Pollio, cum Fescenninos in eum Augustus scripsisset, ait: "at ego taceo. Non est enim facile in eum scribere qui potest proscribere." Curtius eques Romanus deliciis diffluens, cum macrum turdum sumpsisset in co
Abbreviated transcription (Latin):
uale dicente hoc tantũ in susurcauit: nõ putabari
me tibi tã familiarẽ. Cum de tirie puxpire quã
emi iusserat obscitate quere̾t⁊ dicente uenditore
erige alaꝯ et suspice. lniis usus est salibꝰ: Quid
mone querebatꝭ dicenti. Nũꝙ ad forit mãdas.
Accipe inꝙ cõmẽdaticias quia illic nemitiẽ nosti.
uatimo in p̾ma sua etate eligant̾ infultanit. lon.¬
fufus ille pedcayca uolebat tamẽ uideri discussi e iõ
uiciũ et nulle passus ambulae se gloriabatꝭ. Cui
cesar nõ muror inꝙxꝰ. dies aliqͣnto sũt langioe̾s: re¬
lata ad se magnitudire eris alieni qm qͣdã cques
romãꝰ̃ dũ uixit excedentẽ ducẽnies sester celane.¬
rat culcitã eiui cubitularẽ in eiꝰ auctione sibi
iussit et preceptũ nurãtibꝰ hãc̃ roe̃ reddidit. ha¬
benda est ad somnũ culcita in qua ille cũ tantũ
dobet̃ dormie potuit. Nõ est intiuittendꝰ sermo
eiꝯ quẽ cathonis honoĩ dedit uenit fo̾te ĩ domũ

Expanded text:
le dicenti hoc tantum insusurravit: Non putabam me tibi tam familiarem. Cum de Tyriae purpurae quam emi iusserat obscuritate quereretur, dicente venditore: Erige altius et suspice, his usus est salibus: Quid?vione querebatur, dicenti: Numquid ad forum mandas? Accipe, inquit, commendatitias, quia illic neminem nosti. Vatinio in prima sua aetate eleganter insultavit. Contusus ille podagra volebat tamen videri discussisse iam vitium, et mille passus ambulare se gloriabatur. Cui Caesar: Non miror, inquit: dies aliquanto sunt longiores. Relata ad se magnitudine aeris alieni, quam quidam eques Romanus dum vixit excedentem ducenties celaverat, culcitam emi cubicularem in eius auctione sibi iussit, et praeceptum mirantibus hanc rationem reddidit: Habenda est ad somnum culcita in qua ille, cum tantum deberet, dormire potuit. Non est intermittendus sermo eius quem Catonis honori dedit. Venit forte in domum
Abbreviated transcription (Latin):
uol qͣ dudãt litteratoꝵ om̃i longe maximꝰ palõ
faciat. his dictis ⁊ ynuũis tecui complacitis pre¬
textatus cũ inse cõue̾sa om̃i ora uidisset plulo ophia
quod uincũ est inꝙ mũnꝰ deoꝵ et disciplina di¬
sciplinar honoranda est aute loquis unde menii¬
uerit eustachiꝰ p̾mũ aib: locũ addisserendũ eũ¬
omni alia ꝑfeffione cedente cõcessũ. huic tu mi
flanane fuccedes ut et auditu nr̃o recieer et
aliquãto silentio instant̾ẽ uires loquẽdi Inter
hec ẜuilis modeãtor obsequii cui cura uel adolẽdi
penates ud scimendi penũ ⁊ domesticooꝵ actĩ
n̾stros regendi ãmonet dum̃ familiã ꝓ solẽntate
amiui moisꝰ epulatã. hoc eñ festo religiose
aomꝰ p̾us famulos instructis tãꝙͣ dni dapib¬

Expanded text:
 quasi litteratorum omnium longe maximus palam  quasi litteratorum omnium longe maximus palam faciat.» His dictis et universo coetui complacitis Praetextatus cum in se conversa omnium ora vidisset, «philosophiaquod unicum est munus deorum et disciplina disciplinarum, honoranda est anteloquio: unde meminerit Eustathius primum sibi locum ad disserendum omni alia professione cedente concessum. Huic tu, mi Flaviane, succedes, ut et auditu vestro recreer et aliquanto silentio instaurem vires loquendi. Inter haec servilis moderator obsequii, cui cura vel adolendi Penates vel struendi penum et domesticorum actuum ministros regendi, ammonet dominum familiam pro sollemnitate annui moris epulatam. Hoc enim festo religiosae domus prius famulos instructis tamquam a
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ꝓfessus ĩ multa et uaria opexis sui parte
suauit et s tante dissertacioni sermo nõ cesserit
sublimaet̾ / Eustachius deinde maxime inꝙͣ predicarẽ
quãta de gres tantus ⁊ tõquã aliud agens mõ
artifici dissimulacione modo ꝓfessa imitacõe transtũ¬
lerit ĩ me maior ãmuracio de astrologia tota q
philozoplia tenẽt̾ quã parcus et sõbrius opexi
suo nu sꝙpͣ rep̃tiendendꝰ asꝑsit: furius albinus altũ
forons p̃taxtati latus iuxta ꝙ eũ cecina albius
ambo uetustatis affectionẽ in u̾gilio predicabant
Altor in u̾sibus cecina irerbis amuenus nõ assũmã
mihi ait ut unã aliꝙͣ d̾ uergiliarns iurtutibus
audcã predicae̾ Sc̃o audiendo q̃cũq dicitꝭ si quid uel
de his nli uidebitꝭ uel iõ dudũ legenti ãnotãd¬
uisũ est oportumꝰ ꝓferã mõ menime ois a
sornio nrõ eigendi ut quidq̃t obstuꝵꝭ uidebitur¬

Expanded text:
hoc professus in multa et varia operis sui parte hoc professus in multa et varia operis sui parte servavit et, si tantae dissertationi sermo non cesserit,sublimaret.» Eustathius deinde, «maxime», inquit, «praedicarem quanta de Graecis cautus et tamquam aliud agens modo artifici dissimulatione, modo professa imitatione transtulerit, ni me maior admiratio de astrologia totaque philosophia teneret, quam parcus et sobrius operi suo nusquam reprehendendus aspersit.» Rufius Albinus, alterum fovens Praetextati latus iuxtaque eum Caecina Albinus, ambo vetustatis adfectationem in Vergilio praedicabant, alter in versibus, Caecina in verbis. Avienus, «non adsumam mihi», ait, «ut unam aliquam de Vergilianis virtutibus audeam praedicare, sed audiendo quaecumque dicetis, si quid vel de his mihi videbitur vel iam dudum legenti aa Servio nostro exigendum ut quidquid obscurum videbitur
Abbreviated transcription (Latin):
onãdunꝰ amplecti spondeo uiolẽtissima d̃uenta
uel seusa rethioite ĩ uirgiliano me oꝑe dmõstrati
ensebio auẽ oratorã eloquẽtissiõ nõ p̃cipio d̾ora¬
toria aput maronẽ arte tractatũ quẽ et doct̾na
et docendi nfr meliꝰ oxequetꝭ Reliquos omẽs
qui adestis impense precatus sum ut apud uri
quisq precipiuĩ ibi annotaneit de maronis in¬
genio uelut ox sinbola conferamꝰ Mixũ dmodĩ
a lacritatẽ om̃ibus qui aderat hec u̾ba peperert
et assurgens quisq in desideriũ alios audiẽdi
nõ uidit et se inidem mumꝰ uocandũ itaq hor¬
tatu mutiio concitati in assensũ facile ac libeni̾
animati intuentesq om̃es pretextatũ orabãt ut
iudiciũ suũ p̾mꝰ apperiẽt ceteis ꝑ ordinẽ quem
casus scoendi fecerat secuturis : Et uetiꝰ equidẽ
int̾ omiõ quilꝰ enuẽt laus maronis hoc assiduq
lector ãmiro quia doctissime ius pontificĩ tãꝙͣ

Expanded text:
omnia unus amplecti, spondeo violentissima inventa omnia unus amplecti, spondeo violentissima inventa vel sensa rhetoricae in Vergiliano me opere demonstraturum, Eusebio autem, oratorum eloquentissimo, non praeripio de oratoria apud Maronem arte tractatum, quem et doctrina et docendi usu melius exsequetur. Reliquos omnes qui adestis impense precatus sim, ut quid vestrum quisque praecipuum sibi adnotaverit de Maronis ingenio, velut ex symbola conferamus.» Mirum in modum alacritatem omnibus qui aderant haec verba pepererunt, et adsurgens quisque in desiderium alios audiendi non vidit et se in idem munus vocandum. Itaque hortatu mutuo concitati in adsensum facile ac libenter animati sunt intuentesque omnes Praetextatum orabant ut iudicium suum primus aperiret, ceteris per ordinem quem casus sedendi fecerat secuturis. Et Vettius: «equidem inter omnia quibus eminet laus Maronis hoc adsiduus lector admiror, quia doctissime ius pontificium tamquam
Abbreviated transcription (Latin):
frequẽtes a te litteras accꝑio Et in fra de enea qͥdẽ
meo si me hercle iã dignũ auribꝰ hrẽ tuis libẽt᷑
mitterẽ : sod tanta nnchoata res est ut pene uicio
mẽtis tantũ opus ingressꝰ mli uidear quom pre.¬
sertim Cut scis I alia quoq studia ad id opus multo q
pociora imꝑtiar Nec hil u̾gilii u̾bis copia uerũ
dissonat quã pleriq omes litteratoes pedibis illo.¬
ris pretent tamꝙͣ ilil ultra u̾boꝵ explanacionẽ
liccat nosse grãmatico ita pilui uelli isti honiiẽs cẽti
stiencie fines et uelut q̃dã pomeria ⁊ effata posuere
ultra que si quis egrodi audeat introspexisse ⁊ cdem
dee a qua mares abste̾nentꝭ episcumãdus it. S
nos quos ccassa minerna dederet nõ paciam ob¬
staisdi esse ad ita sacris poematis : sod archauort
sensuũ in restigato addito doctoꝵ cultũ celebrãda
preboamꝰ reclusa penetralia . Et ne ridear uelle

Expanded text:
frequentes a te litteras accipio, et infra: De Aenea quidem frequentes a te litteras accipio, et infra: De Aenea quidem meo, si mehercle iam dignum auribus haberem tuis, libenter mitterem: sed tanta inchoata res est, ut paene vitio mentis tantum opus ingressus mihi videar, cum praesertim, ut scis, alia quoque studia ad id opus multoque potiora inpertiar. Nec his Virgilii verbis copia rerum dissonat, quam plerique omnes litteratores pedibus inlotis praetereunt, tamquam nihil ultra verborum explanationem liceat nosse grammatico. Ita sibi belli isti homines certos scientiae fines et velut quaedam pomeria et effata posuerunt, ultra quae si quis egredi audeat, introspexisse in aedem deae a qua mares absterrentur existimandus sit. Sed nos, quos crassa Minerva dedecet, non patiamur abstrusa esse adytasensuum investigato aditu doctorum cultu celebranda praebeamus reclusa penetralia. Et ne videar velle
Abbreviated transcription (Latin):
dispõẽ oꝑis dephenderũt cũq ad huc dicõteri
om̃es ex horeusset / subtexunt symachus hec est
quidã enãge le maronis gloiã ut nullius landibꝰ
rcescat nulliꝰ uitupacor minuate : uerũ ista que
ꝓscindis defende quilib pt̃ ex plebeia grãmatitoꝵ
cohorte ne sermo nr̃õ qui priscos ut mea fert oprõ
preceptores doclia prestat in ꝯotusandis teilibus
querate niiuria Ded quero utcũ tũ poetica tibi
intanto poeta displicueit nerui tũ oratorii qͥ in
eodẽ ualidissimi sunt place̾ uideanũr hec uerba
p̾mũ euãgeli risus oxcepit deinde fubiecit id nẽcle
restat. demq ut et oratorẽ u̾giliũ renictiets
Noc miꝵi eũ et ad philosophos ambitus ueste̾ paulo
aute ꝓuexerit Si in hac opioẽ es inꝙ̃ Simachis
ut maro tibi inhil nisi poeticũ sensisse estumetꝰ licet
multiplici doctrina ip̃ẽ ꝓmituiet : ipsius eĩ maro¬
nis eplã qua appellat᷑ angustũ Incipit ego uere

Expanded text:
is deprehenderentur. Cumque adhuc dicentem omnes exhorruissent, subtexuit Symmachus: Haec est quidem, Evangele, Maronis gloria, ut nullius laudibus crescat, nullius vituperatione minuatur: verum ista quae proscindis defendere quilibet potest ex plebeia grammaticorum cohorte, ne Servio nostro, qui priscos, ut mea fert opinio, praeceptores doctrina praestat, in excusandis talibus quaeratur iniuria: sed quaero, utrum, cum poetica tibi in tanto poeta displicuerit, nervi tamen oratorii, qui in eodem validissimi sunt, placere videantur? Haec verba primum Evangeli risus excepit. Deinde subiecit: Id hercle restat denique, ut et oratorem Virgilium renuntietis: nec mirum, cum et ad philosophos ambitus vester paulo ante provexerit. Si in hac opinione es, inquit Symmachus, ut Maro tibi nihil nisi poeticum sensisse aestimetur, licoperis sui multiplici doctrina ipse pronuntiet. Ipsius enim Maronis epistola, qua conpellat Augustum, ita incipit: Ego vero
Abbreviated transcription (Latin):
la cauillacio hniꝯcemoi sũt ostẽdebat anthiocl ꝯ
in cãpo copras ingẽtes quas bellũ ppło romano
eciã cirrꝰ cũ falcibꝰ et elophantos cũ t̾ribꝰ cqui¬
tatã ⁊ frenis et epluppys mouilibꝰ ac pballeris
p̃fulgẽte. atq ibi ⁊ex cõtemplacoe tanti at tari
ornati ere̾citꝰ glorabundꝰ. hanbalẽ aspicit et

Expanded text:
Ea cavillatio huiuscemodi fuit. Ostendebat Antiochus Ea cavillatio huiuscemodi fuit. Ostendebat Antiochus in campo copias ingentes quas bellum populo Romanetiam currus cum falcibus et elephantos cum turribus equitatumque frenis et ephippiis, monilibus ac faleris praefulgentem. Atque ibi rex contemplatione tanti et tam ornati exercitus g
Abbreviated transcription (Latin):
inter alia eiꝯ dicta celebratꝰ. Si in l ͦ u̾bũ nõ
casu ancidi uoleus feci : Iocus eiũ h̃ genus
omña q̃ dixissemꝰ dicta esfẽt q̃ faiete ⁊ blut
et acute locuti essemꝰ ea ꝓprio noie appellari
dicta uoluer̃t. hec ciceo Neniꝰ noꝰ pomponiꝰ¬
q iocos nõ ras dicteria noiant̃ Aarcꝰ eciã
catho illecensoriꝰ argute iocai solitus ẽ hori
nos ab nundia mimẽt̾ auctor̃tas eciã si nĩs
cauillaren⁊̃ At cũ ueteĩbꝰ dicta reseramꝰ pã
utiq auctoꝵ dignitate defendinis Si ergo pro.¬
batis inuẽtũ agite. qd̵ cq d̾ dictꝭ tabulis in
mẽtẽ ueniet uicissi incõriã nrant̃ excitando
referamꝰ. placuit unuq̃is leticie excogitata
sobrietas. et ut p̾textatus dcipiendo auctoritatẽ
de exemplo prebet hotati siũ : Tum ille dictũ
uolo hostis refe̾re sod uicti ⁊ iuiq meõria in staura
romaõꝵi trm̃plos hamubal cartaginẽsis apud
regẽ anthiochũ ꝓfuguis facetissrẽ cauillatꝰ est

Expanded text:
a eius dicta celebratur. Sed in hoc verbum non casu incidi: volens feci. Iocos enim hoc genus omnia quae dixissemus dicta essent, quae facete et breviter et acute locuti essemus, ea proprio nomine appellari dicta voluerunt. Haec Cicero. Novius vero Pomponiusque iocos non raro dicteria nominant. Marcus etiam Cato ille Censorius argute iocari solitus est. Horum nos ab invidia muniret auctoritas, etiamsi nostris cavillaremur: at cum veteribus dicta referamus, ipsa utique auctorum dignitate defendimur. Si ergo probatis inventum, agite quod cuique de dictis talibus in mentem veniet vicissim memoriam nostram excitando referamus. Placuit universis laetitiae excogitata sobrietas: et ut Praetextatus incipiendo auctoritatem de exemplo praeberet hortati sunt. Tum ille: Dictum volo hostis referre, sed victi et cuius memoria instaurat Romanorum triumphos. Hannibal Carthaginiensis apud regem Antiochum profugus facetissime cavillatus est.
Abbreviated transcription (Latin):
uiolato adine Et cũ de tractatꝰ esset eques. R. R cõmina
remissus ait cicero p̃tereñti labio et sedile q̃renti rete¬
pissom te nͥ auguste sederem Simul et illũ respuens
et ĩ nonũ senatũ iocatꝰ cuiꝰ mum cesar sup fas aux.¬
erat. Net in pime respondit eni labius. Micũ si
auguste sedes. qui soles duabꝰ sellis sede̾. Exprobata
leitate oceromis quia ĩ mento optimꝰ ciues male
audiebat. idẽ ciceo alias facilitatẽ cesait̾ ĩ allegãdo
senatu ierisit palã. Nã cũ ab hospite suo publio ma.¬
llio roga̾e̾t  ut decurionatũ p̃uigno eiꝰ expediẽt/
assistente frequẽcia dixit/. Rome si uis habebit pom.¬
penis difficae est/ nec intra heg eiq mo̾dacitas stetit.
Qmppe ab androne quodã soadiceno salutatꝭ cumi
causd̃ adientꝰ requisisset comꝑisset q ⁊ nã ille se le.¬
gatũ delib̾tate pr̃ĩe ad cesarem uenisse respondit

Expanded text:
violato ordine, et cum deviolato ordine, et cum deremissus, ait Cicero praetereunti Laberio et sedile quaerenti, "recepissem te nisi anguste sederem," simul et illum respuens et in novum senatum iocatus, cuius numerum Caesar supra fas auxerat. Nec impune. Respondit enim Laberius, "mirum si anguste sedes qui soles duabus sellis sedere," exprobrata levitate Ciceroni, qua inmerito optimus civis male audiebat. Idem Cicero alias facilitatem Caesaris in adlegendo senatu inrisit palam. Nam cum ab hospite suo P. Mallio rogaretur ut decurionatum privigno eius expediret adsistente frequentia dixit: "Romae, si vis, habebit; Pompeiis difficile est." Nec intra haec eius mordacitas stetit: quippe ab Androne quodam Laodiceno salutatus, cum causam adventus requisisset comperissetque —nam ille se legatum de libertate patriae ad Caesarem venisse respondit—
Abbreviated transcription (Latin):
sugiã hc̃o quẽ sequã nõ lic̃o S et cũ ad pompend̃
uesset dicentibꝰ eũ sero ueniffe Respondit Mhme¬
me sero ueni Nã inhil hic paratũ uideo deide
intragati pompeio ubi gener eiꝰ dolabella oss
eũdit cũ socero tuo Et c̃ donasse pompenis trãs¬
fugã cuntate romana. hoĩẽ bellũ in ꝙͥ gallos cũii¬
tatẽ pimttit alienã qͥ nobꝰ nraꝵ̃ nõ pote᷑ redoeie
ipter que nũto uidebatꝭ dixisse pompenis apio
ad hestes cices trãseat ut nos tuneat incesarẽ
quoꝙ mordacitas ciccõius dentes suos stanxit
Nã pͥmũ post uictoi̾a cesaio introgatꝰ tur in
clecioẽ paitꝭ erasset / respodͭ p̾cntuã me decepit
iocatus in cesarẽ: qui ita toga p̃cingebatꝰ ut t̾hẽdo
laticurã uelut mollis incedet̾ adeo ut silla tamꝙ pro.¬
indus dixerit pompeio Caue tibi illũ puert male pre¬
tinctũ: deinde cũ laberiꝰ infine ludoꝵt annulo aures
honoratꝰ a cesae̾ euestigio in xiiii ᵈ ͤ ad spectand tnssyt

Expanded text:
non habeo. Sed et cum ad Pompeium venisset, dicentibus sero eum venisse respondit: Minime sero veni: nam nihil hic paratum video. Deinde interroganti Pompeio, ubi gener eius Dolabella esset, respondit: Cum socero tuo. Et cum donasset Pompeius transfugam civitate Romana: Hominem bellum, inquit; Gallis civitatem promittit alienam, qui nobis nostram non potest reddere. Propter quae merito videbatur dixisse Pompeius: Cupio ad hostes Cicero transeat, ut nos timeat. In Caesarem quoque mordacitas Ciceronis dentes suos strinxit. Nam primum post victoriam Caesaris interrogatus, cur in electione partis errasset, respondit: Praecinctura me decepit, iocatus in Caesarem, qui ita toga praecingebatur ut trahendo laciniam velut mollis incederet, adeo ut Sylla tamquam providus dixerit Pompeio: Cave tibi illum puerum male praecinctum. Deinde cum Laberius in fine ludorum anulo aureo honoratus a Caesare e vestigio in quattuordecim ad spectandum transiit