comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
om̃ium factus ẽ: Constat aut̃ quod
om̃is homo scđm pͥmã generationẽ.
qua in peccato concipitur. & cũ pecca¬
tonascitur. huiꝰ capitis membrum ẽ:
& ad illius societatẽ ꝑtinet. S: quiqͥs
ꝑsacram̃ta fidei regeneratus. m̃brũ
xp̃i efficitur: ab unitate huiꝰ corporis
separatur. Quis ẽ gͦ anathema. nisi
diabolus & inembraeius: & quisunt
anathema anathematis. nͥ hiqͥ sepa¬
rati a corpore diaboli. facti sunt m̃bra
xp̃i : Quid significet hermoniã dixi¬
mus: nunc quid significet inons
hermon uideamꝰ. Namquẽ ad modũ
supra de seir dictum ẽ. ita & nunc de
hermon dicipot̃: qͦd uidelicet alii st̃
mons hermon. alii campꝰ hermon. a¬
lii uallis hermon. Uallis hermon
dicipossunt quiꝑfidem qͥdẽ adia¬
bolo iam separati sunt: s ad huc ꝑ
uitã carnalẽ. in infimis desideriis
ꝓstratiiacent. Campus hermon st̃
hiĩ fideles. qui inediũ quendã statũ
tenentes. nec ꝑ uoluptatẽ carnis in

Expanded text:
omnium factus est. Constat autem quod omnium factus est. Constat autem quod omnis homo secundum primam generationem, qua in peccato concipitur, et in peccato nascitur, hujus capitis membrum est, et ad illius societatem pertinet; sed quisquis, per sacramenta fidei regeneratus membrum Christi efficitur, ab unitate hujus corporis separatur. Quis est ergo anathema, nisi diabolus et membra ejus? et qui sunt anathema anathematis, nisi qui separati a corpore diaboli, facti sunt membra Christi? Quid significet Hermon jam diximus; nunc quid significet mons Hermon videamus. Nam, quemadmodum supra de Seir dictum est, ita et nunc de Hermon dici potest, quod videlicet alii sunt mons Hermon, alii campus Hermon, alii vallis Hermon. Vallis Hermon dici possunt, qui per fidem quidem a diabolo jam separati sunt, sed adhuc per vitam carnalem in infimis desideriisprostrati jacent. Campus Hermon sunt hi fideles, qui medium quemdam statum tenentes, nec per voluptatem carnis in
Abbreviated transcription (Latin):
legatur sanir. quod interp̃tatur noctur¬
na auis. uel fetor: ad eundem carnalem
motũ. congrue referri potest. Qui uł idõ
nocturnus dr̃. quia occultus uenit. dũ
subspecie necessitatis. i rrepit uoluptatis
illecebra: uelquia ꝑdelectationẽ carnis.
nascitur excecatiomentis. Nlocturna gͦ
aius ẽ: occultus & in ꝓuisus motus carits.
Quare uͦ concupiscentia carnis fetor dica¬
tur: hociam expositione ñ indiget. Et
hermon. Hermon ĩterp̃tatur anathe¬
ma eius. Cuiꝰ eius: nͥ eius ipsius anathe¬
theina anathematis adiungendum.
Anathema: hoc ẽ separatio. Anathe¬
ma anathematis: separatio seꝑatioĩs.
& fortasse si separatũ ẽẽ inalumsit: tñ
separatũ eẽ a separato. bonũ erit.Ois
aut̃ melius potest dici anathema qmͣ
apostata angłs. qui se pͥmũ ꝑsuꝑbiã
&e ex merito p̃uaricationis sue. dũ ue¬
ricapitis membrũ ẽẽ noluit. ab unita¬
te corporis illiꝰ precisus. caput iniqͦrũ

Expanded text:
legatur Sanir, quod interpretatur nocturlegatur Sanir, quod interpretatur nocturna avis, vel fetor, ad eumdem carnalem motum congrue referri potest. Qui vel ideo nocturnus dicitur, quia occultus venit, dum specie necessitatis irrepit voluptatis illecebra, vel quia per delectationem carnis nascitur excaecatio mentis. Nocturna ergo avis est occultus et improvisus motus carnis. Quare vero concupiscentia carnis fetor dicatur, hoc jam expositione non indiget. Et Hermon . Hermon interpretatur anathema ejus; cujus ejus, nisi ipsius anathenathematis, adjungendum. Anathema, hoc est separatio; anathema anathematis, separatio separationis. Et fortasse, si separatum esse, malum sit; tamen separatum esse a separato bonum erit. Quis autem melius potest dici anathema, quam apostata angelus, qui se primum per superbiam t, ex demerito praevaricationis suae, dum vero capitis membrum esse noluit ab unitate corporis illius praecisus, caput iniquorum
Abbreviated transcription (Latin):
necessariumẽ. Quare incampo fortis:
Quia & robur carnis aliquando ꝓfectibꝰ
animȩ utile ẽ. Quare inualle ẽ debilis:
Quia uoluptas carnis. semꝑ suꝑflua ẽ.
Inualle ꝓhibetur: incampo conceditur.
in monte remuneratur. Inualle seruit:
incampopugnat: inmonte regnat. In
ualle ẽ luxuria: in campo temꝑantia:
inmonte parsimonia. I nualle adiuuã¬
te grã facile calcatur: in oampo cũ diffi¬
cultate uinc itur: in monte ne suꝑari
ualeat. ipse ei cotidianiis nr̃ defectus.
iures iugiter subministrat. Qui suꝑ¬
flua resecat: seir in ualle conculcat. Qt
uͦ etiam de necessariis aliquid miniut.
seir incampoumneit. Qui aut̃ ad susten¬
tamentũ tantũ naturȩ. necessaria tri¬
buit: quasi seir inmonte. exactori obse¬
quiũ reddit. Sc iendũ tam̃. qͦd seir iste.
ibi si ne difficultate uincitur. ubi ꝑicu¬
losissime dñatur: ubi uͦ ꝓrsus in suꝑabi¬
lis ẽ. ibi sine ꝑiculo tolerari potest. Siuͦ

Expanded text:
necessarium est. Quare in campo fortis? necessarium est. Quare in campo fortis? quia et robur carnis aliquando profectibus animae utile est. Quare in valle debilis? quia voluptas carnis semper superflua est. In valle prohibetur, in campo conceditur, in monte remuneratur; in valle servit, in campo pugnat, in monte regnat; in valle est luxuria, in campo temperantia, in monte parcimonia. In valle, adjuvante gratia, facile calcatur; in campo cum difficultate vincitur, in monte ne superari valeat, ipse ei quotidianus noster defectus vires jugiter subministrat. Qui superflua resecat, Seir in valle conculcat; qui vero etiam de necessariis aliquid minuit, Seir in campo vincit, qui autem ad sustentamentum tantum naturae necessaria tribuit, quasi Seir in monte exactori obsequium reddit. Sciendum tamen quod Seir iste ibi sine difficultate vincitur, ubi periculosissime dominatur; ibi vero prorsus insuperabilis est, ubi sine periculo tolerari potest. Si vero
Abbreviated transcription (Latin):
& quẽ ad modũ pilus p̃cidi potest sine
dolore. euelli sine dolore ñ potest: sicꝗ
petitus carnis. quantũ ad suꝑfluitaren
ꝑtinet. quasiextra sensũ carnis.smnedes¬
mento p̃ciditur: s quantũ ad necessitae
spectat quasi intra carnẽ ñ sine detrĩa
extirpatur. Ecce diximꝰ quid sit serr:i
quis sit mons seir uideam̾. Habet enm
seir iste montẽ. habet &e uallem: & ut p
dicam habet montẽ. habet campũ. lue
uallem. S inualle ẽ debilis: in campoi
fortis: inmonte insuꝑabilis. Seir inix̃¬
te: ẽ appetitus carnis innecessitate. Ser
incampor ẽ appetitus carnis insacietati
Seir inualle: ẽ appetitus carnis in uolus¬
tate. Quando adiiuendũ tantum carob
stentamentũ accipit: seir inmonte ẽ. Qie¬
do uͦ ad robur nutrim̃tum querit. seiris
campo ẽ. Qi ando aut̃ ad lasctinendum
delicias poseit: Teirinualle ẽ. Quaregͥn
monte insuꝑabilis ẽ: Quia sustentañd
carnis. iihac adhuc mortaliiate degeral

Expanded text:
Et quemadmodum pilus praecidi sine dolore Et quemadmodum pilus praecidi sine dolore potest, evelli sine dolore non potest, sic appetitus carnis, quantum, ad super fluitatem pertinet quasi extra sensum carnis, sine detrimento praeciditur, sed quantum ad necessitatem spectat, quasi intra carnem sit, non sine detrimento exstirpatur. Ecce diximus quid sit Seir; nunc quid sit mons Seir videamus. Habet enim Seir iste montem, habet et vallem; et ut plus dicam habet montem, habet campum, habet vallem; sed in valle est debilis, in campo est fortis, in monte insuperabilis. Seir in monte est appetitus carnis in necessitate; Seir in campo est appetitus carnis in satietate; Seir in valle est aptitus carnis in voluptasustentamentum accipit, Seir in monte est; quando vero ad robur nutrimentum quaerit, Seir in campo est. Quando autem ad lasciviendum delicias poscit, Seir in valle est. Quare ergo in monte insuperabilis est? quia sustentamentum carnis in hac adhuc carne degentibus
Abbreviated transcription (Latin):
montẽ seir. uł sauir. Seir int̾pretat᷑
hispidus. uł pilosus. Sanir uͦ noct᷑na
auis. uł fetor: & ẽ seir idẽ qui edom. id
ẽ. esau. E sau& iacob erant duo fratres.
Esau pͥor natus: s a post nato iacobsup¬
plantatus. E sauuenator. & studiis a¬
grestibus deditus fuerat: iacobuir sĩ.¬
plex demihabitabat. Quid aut̃ hii
duo fr̃s nͥ duos motis qui in homine
sunt designant: hoc ẽ concupiscentiã
carnis & sp̃o: Scimus aut̃ qͥd dicit
roboratur: concupiscentia carnis mar.¬
ceseit. Hoc ẽ esau apost genito iacobsi¬
plantatur. Item concupiscentia cano
quasi esau uenator foris pascitur: conc¬
piscentia uͦ sp̃c quasi iacob uir simpe
intus delectatur. Est gͦ seir pilob ax¬
nis motus turpis & indecorus. & bene
pilos: quia sicut pilus in carne radiẽ
figit. s ex crescendo carnẽ excedit: ita
carnis motus de necessitate oritur: ses
excrescendo inuoluptatẽ usq ꝓfluit.

Expanded text:
montem Seir, vel Sanir, Seir interpretatur, montem Seir, vel Sanir, Seir interpretatur, hispidus, vel pilosus. Sanir nocturna avis, vel fetor. Et est Seir idem qui Edom, id est Esau. Esau et Jacob duo erant fratres . Esau prior natus, sed a post nato Jacob supplantatus. Esau venator, et studiis agrestibus deditus fuerat. Jacob vir simplex domi habitabat. Quid autem hi duo fratres, nisi duos motus, qui in homine sunt, designant, hoc est concupiscentiam carnis et spiritus. Scimus autem quod dicit roboratur, concupiscentia carnis marcescit: hoc est Esau a post genito Jacob supplantatur. Item concupiscentia carnis quasi Esau venator foris pascitur, concupiscentia vero spiritus, quasi Jacob vir simplex intus delectatur. Est ergo Seir pilosus carnis motus turpis et indecorus; et bene pilosus, quia sic pilus in carne radicem figit, sed excrescendo carnem excedit, ita carnis motus de neceexcrescendo in voluptatem usque profluit.
Abbreviated transcription (Latin):
uenit. ñ ut cũ illa ꝑmaneret: s ut illã
ad setraheret. Ueniadlibanũ. ueni ad
libanũ: uenies. Bis inuitando dicit.
ueni: tercio affirmando subiungit.
uenies. S quid ẽ hec affirmatio: nͥ
congratulatio qua bono ꝓposito nr̃o
congaudet : Ac sidiceret. Obedientiã
laudo: ꝓpositum uideo: deuotionẽ ñ¬
ignorõ Uoco &e respondes: inuito &
parata es: gͦ uenies. S quarebis dicit
ueni: Ut qui extrase ẽ. primũ ad se re¬
deat: qui in se ẽ. supra se ascendat. Pri¬
mũ innobis ẽ. & p̃uaricatores ad corre¬
dire monet: deinde supra nos ẽ ut uis¬
intrinsecus suprate ad inẽ. Ueni ad li¬
banũ sponsa: ueniadlibanũ. Uenide
libano: ueni adlibanũ. Uenide liba¬
no de candidato. ad libanũ ñ decandi¬
datũ: s candidum. Ueni de corde inũ¬
dato. ad inundatorẽ cordium: ñ mũ¬
datum. s inundũ. Non ꝑuenis ad
& inuenies mẽ. Uenies & transibis ad

Expanded text:
venit, ut cum illa permaneret, sed ut illam venit, ut cum illa permaneret, sed ut illam ad se traheret. Veni ad Libanum, veni, ad Libanum venies. Bis invitando dicit. Veni; tertio affirmando, subjungit: Venies. Sed quid est haec affirmatio, nisi congratulatio, qua bono proposito nostro congaudet; ac si diceret: Obedientiam laudo, propositum video, devotionem nignoro; voco, et respondes: invito et operata es, ergo venies. Sed quare bis dicit, veni? ut qui extra se est, primum ad se redeat, qui in se est supra se ascendat. Primum in nobis est, et praevaricatores ad cor redire monet. Deinde supra nos est, ut jusintrinsecus supra te ad me. Veni ad Libanum, sponsa, veni ad Libanum. Veni de Libano, veni ad Libanum. Veni de Libano decandidato ad Libanum non decandidatum, sed candidum. Veni de corde mundato ad mundatorem cordium, non mundatum, set invenies me. Venies ad me, et transibis ad
Abbreviated transcription (Latin):
quia proxima. Si ñ esses ꝓxima: ñ
esses toca speciosa. Uidece quid dixit.
Tota inquit speciosa es ꝓxima mea.
Om̃is anima uł auersa ẽ adõ: uł con¬
remotissima. Conu̾sa aut̃ alia ꝓpͥnqͣ:
alia ꝓxima. Que remotaẽ: turpis
iam ẽ. s ñ tota. Quȩ remotissima est:
tota turpis ẽ. Item quȩ ꝓpinqua est:
speciosa ẽ. s adhuc ñ tota. Que proxi¬
ꝓxiina mea: & mnacula ñ ẽ. inte. Totꝰ
speciosus ẽ: cui nichil de ẽ pulcͥtudinis.
Totus speciosꝰ ẽ: cui nichil iẽ turpi¬
tudinis. Ego totus speciosus sum: qͥa
omne qͦd pulchrum ẽ. in me ẽ. Cu to¬
ta speciosa es : quia nichil qͦd turpe
ẽ. inte ẽ. Macula ñ ẽ inte. Ueni ad li¬
banũ sponsa. Hactenus qua uia sponsꝰ
ad sponsam uenerit. quid ueniens ad
ipsam dixerit audiuimꝰ: deinceps spõ¬
sa adsponsũ qua uia uenire debeat
audiamus. Uenunquit adlibanum.
Inuitat eam &e uocat: quia & idõ ad eã

Expanded text:
quia proxima; si non esses proxima, non quia proxima; si non esses proxima, non esses tota speciosa. Videte quid dixerit; Tota, inquit, speciosa es, proxima mea. Omnis anima vel aversa est a Deo, vel conremotissima. Conversa: alia propinqua, alia proxima. Quae remota est, turpis est, sed non tota; quae remotissima est, tota turpis est. Item quae propinqua est, speciosa est, sed non tota; quae proxiproxima, et macula non est in te . Totus speciosus est, cui nihil deest pulchritudinis; totus speciosus est, cui nihil inest turpitudinis. Ego totus speciosus sum, quia omne quod pulchrum est, in me est. Tu tota speciosa es, quia nihil quod turpe est, in te est. Macula non est in te. Veni ad Libanum sponsa. Hactenus qua via sponsus ad sponsam venerit; quid veniens ad ipsam dixerit, audivimus. Deinceps sponsa ad sponsum, qua via venire debeat, audiamus: Veni, inquit, ad Libanum. Invitat eam, et vocat; quia non ideo ad illam
Abbreviated transcription (Latin):
Aliterad fornicariã: & alit̃ ad sponsam.
Aliter ad fȩdam: alit̃ ad pulchrã. Alit̃
ad peccatricem: alit̃ adiustisicatã. Illiꝰ
feditatẽ icrepat. huiꝰ pulchritudinẽ
laudat: illam increpando tiniore con-¬
cutit. istã laudando ad amorẽ accendit:
illi loquit᷑. quando ei maculas suas
ostendit: isti loquitur quando dona
quȩ contulit. ei ad memoriã reducit.
Illius tenebras illuminat. ut agnoscat
quidsit. & defleat qͦd fecit: istam affectu
dulcedinis interuȩ tangit. ut recolat
quid acceꝑit: & non obliuiscatur eũ
quidedit. Loquar inquit sponsȩ mee.
Siego sponsus sum. si ad sponsã loquu-¬
turus sum: scitote quod p̃ter amorem
inchil loqui possum. Post quã gͥ hȩc
secũ dixerat sponsus: continuo iterar¬
ripuit. ueniensq & uidens sponsam.
in ox quasi ex eiusspeciȩ inãmirationẽ
ductus. inhȩc uerba ꝓrupit. Tota spe
speciosa es ꝓxima mea. Ioõ tota speciosa:

Expanded text:
Aliter ad fornicariam, et aliter ad sponsam. Aliter ad fornicariam, et aliter ad sponsam. Aliter ad foedam, aliter ad pulchram. Aliter ad peccatricem, aliter ad justificatam. Illius foeditatem increpat, hujus pulchritudinem laudat. Illam increpando timore concutit. Istam laudando ad amorem accendit. Illi loquitur, quando ei maculas suas ostendit: isti loquitur, quando dona, quae contulit ei ad memoriam reducit. Illius tenebras illuminat, ut agnoscat quid sit, et defleat quod fecit; istam affectu dulcedinis internae tangit, ut recolat quid accepit et non obliviscatur eum qui dedit. Loquar, inquit, sponsae meae. Si ego Sponsus sum, si ad sponsam locutus sum, scitote quod praeter amorem nihil loqui possum. Postquam igitur haec secum dixerat sponsus, continuo iter arripuit: veniensque et videns sponsam mox quasi ex ejus specie in admirationem tractus in haec verba prorupit. Tota specspeciosa es, proxima mea; ideo tota speciosa,
Abbreviated transcription (Latin):
peccamꝰ in filium: quasi contra sa pier¬
am. Quando uͦ ex maliuolentia pecer
nem. Q̾ idõ peccare in patrẽ & filium
hic. siue iufticuro remitititr̃: quiq
exfragilitate. uł ex ignorantia peccis
sieut aliquã excusationẽ habet incil¬
pa. itaetiam aliquã remissione debe
habere inpena. siue in hoc scło si peiis¬
erit ut facilius consequatur indulg¬
tiam: siue infuturo scło. si iimalo ꝑe¬
uerau̾it. ut tolerabiliorẽ sentiat peni
Qui uͦ ex malicia pecrant. eorũ delic tue
nullam habet excusationẽ: &e idõ pen
eoꝵ remissionẽ habere ñ debet: qͥa sire
penituerint. in hoc scło plena satisfas.¬
one multandi sunt: siue ñ penituer
plena dampnatione in futuro scło pa¬
niendi. & idõ hitales nec hic. nec in
futuro scło reinissionẽ accipiunt: ñ
quia penitentib uenia deuegetur: s
qͥa pleno peccato. plena retributio de¬
beatur. Loquar inquit sponse meȩ.
Quobus modis loquit᷑ ds̃ ad animam.

Expanded text:
peccamus in Filium, quasi contra sapienpeccamus in Filium, quasi contra sapientiam; quando vero ex malevolentia peccamtionem, et ideo peccare in Patrem, sive in Filium hic, sive in futuro remittitur ; quia, qui ex fragilitate vel ex ignorantia peccat, sicut aliquam excusationem habet in culpa, ita etiam aliquam remissionem habere debet in poena, sive in hoc saeculo si poenituerit, ut facilius consequatur indulgentiam, sive in futuro saeculo, si in malo perseveraverit, ut tolerabiliorem sentiat poenam. Qui vero ex malitia peccant, eorum peccatum nullam habet excusationem, et ideo poena eorum remissionem habere non debet, quia, sive poenituerint in hoc saeculo, plena satisfactione mulctandi sunt, sive non poenituerint plena damnatione in futuro saeculo puniendi, et ideo hi tales nec hic, nec in futuro saeculo remissionem accipiunt, non quia poenitentibus venia denegetur, sed quia pleno peccato plena retributio debeatur. Loquar, inquit, sponsae meae. Duobus modis loquitur Deus ad animam.
Abbreviated transcription (Latin):
accendit. Idõ conuenient᷑ dixit. mons
mirie. ñ collis mirrȩ. & colles libani. ñ
montes libani: quia inafflctione de
bemus ẽẽ constantes. & insuccessu ur¬
tutum humiles. Altitudo enim mon¬
tis. eminentiã significat magnanimi¬
tatis: & mediocritas collis. temꝑantiã
humilitatis. Item quod montẽ singu¬
larinumero pofuit. & colles plurali:
significat quod inmortificatione exte.¬
rioris delectationis. parumẽ qͥo ꝑdim̾:
&e in illununatione mentis intrised
multiplex ẽ bonum quod inuenimus
Inmonte mirrę accipimꝰ fortitudinen
contra cariis coneupiscentrã: in cols
libam accipimus illuminationẽ mente
contra ignorantiã: in colloquio sponsi
accipimus caritatẽ. contra maliuolentis̃
& cordis obdurationẽ. Potentia ad poe
sapientia ad filium: caritas ad sp̃i sem̃
ritũ scm̃. Qsuando enĩ ex fragilitate pe¬
camꝰ. pecamus in patrẽ: quasi contra pot¬
tiam. Quando uͦ exignorantia peccama

Expanded text:
occidit. Ideo convenienter dixit: Mons occidit. Ideo convenienter dixit: Mons myrrhae, non collis myrrhae; et colles Libani, non montes Lbemus esse constantes, et in successu virtutum humiles. Altitudo enim montis eminentiam significat magnanimitatis, et mediocritas collis temperantiam humilitatis. Item quod montem singulari numero posuit, et colles plurali, significat quod in mortificatione exterioris delectationis parum est quod perdimus; et in illuminatione mentis intrinsecus multiplex est bonum, quod invenimus. In monte Myrrhae accipimus fortitudinem contra carnis concupiscentiam. In collibus Libani accipimus illuminationem mentis contra ignorantiam. In colloquio accipimus charitatem contra malevolentiam, et cordis obdurationem. Potentia ad Patrem, sapientia ad Filium, charitas ad Spiritum spiritum sanctum. Quando enim ex fragilitate peccamus, peccamus in Patrem, quasi contra potentiam; quando vero ex ignorantia peccamus,
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ sapienti sapientia sua: qua alluminat᷑
ut ꝓficiat. Arra ẽ insipienti simplici¬
tas sua. qua humiliatur nesuꝑbiat: &
om̃ino quicquid in hac uita. humana
fragilitas tolerat: hoc pius condicor qͣn¬
tum insua bonitate ẽ. uł ad correpꝰtionẽ
prauitatis. uł ad ꝓfectum uirtutis dis¬
pensat.Idõ inom̃ib gras agere debemus:
semꝑ ineiꝰ amore ꝓficiamus. Ibo inquit
mͥ ad montẽ mirre: & cȩtera. Mirra quę
amara ẽ ad gustandum. & corpora mortu¬
orũ aputredine seruat: significat inor¬
tificationẽ carnis. Libanus. quod inter¬
p̃tatur decandidatio: significat mnun¬
ditiã carnis. Hȩc gͦ ẽ nia. ꝑ quã sponsꝰ
ad sponsamuenit. mons mirrȩ. & dolles
libani: quia pͥmũ ꝑ abstinentiã. concu¬
piscentiã carnis occidit: deinde ꝑmun¬
ditiam cordis. ignorantiã ñitis ab stͣgit.
Postremo quasi tercio die ad colloquiũ
sponse ueniens: desideriosuo animã

Expanded text:
est sapienti sapientia sua, qua illuminatur, est sapienti sapientia sua, qua illuminatur, ut proficiat; arrha est insipienti simplicitas sua, qua humiliatur, ne superbiat: et omnino quidquid in hac vita humana fragilitas tolerat, hoc pius Conditor, quantum in sua bonitate est, vel ad correctionem pravitatis vel ad perfectum virtutis dispensat. Ideo in omnibus gratias agere debemus, semper in ejus amore proficiamus. Ibo, inquit, mihi ad montem myrrhae, etc. Myrrha quae amara est ad gustandum, et corpora mortuorum a putredine servat, significat mortificationem carnis. Libanus, quod interpretatur decandidatio, significat munditiam cordis. Haec ergo est via, per quam sponsus ad sponsam venit. Mons myrrhae et colles Libani, quia primum per abstinentiam concupiscentiam carnis occidit, deinde per munditiam cordis ignorantiam mentis abstergit, postremo quasi tertio die ad colloquium sponsae veniens desiderio suo animam
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ ds̃: sponsa ẽ anima. Tunc aut̃ sponsus
domi ẽ: quando ꝑ internũ gaudiũ m̃tẽ
replec. Iunc recedit: quando dulcedinẽ
contẽplationis subtralit. S: qua simili¬
tudine anima sponsa dicitur.: Ideo spõ¬
sa: quiadonis grarum subarrata. Ideo
sponsa: quia casto amore illisociata. Idõ
la ẽ anima: quȩ huiꝰ sponsi arramnacceꝑit.
S ẽ quędam arra cominunis: quȩdam
specialis. Commnunis arra ẽ quod nati
cernimus. Specialis arra ẽ. qͦd regene¬
rausumus: quod remissionẽ peccatorũ
consecuti sumis: quod karismata iurtur¬
tum accepimus: & quod quisq habet. hoc
cuiq arra ẽ. Arra ẽ diuiti. diuitie suȩ:
quib fouetur. ne eum molestia paupta¬
tis frangat. Arraẽ pauꝑi. pauꝑtas sua:
qua castigatur. ne habundans ꝑinconti¬
uentiam diffluat. Arra ẽ forti. fortitu¬
do sua: qua roboratur. ut adbonũ opus
conualescat. Arra ẽ debili debilitas sua:
qua stringitur. ne malum ꝑficiat. Arra

Expanded text:
est Deus; sponsa est anima. Tunc autem sponsus est Deus; sponsa est anima. Tunc autem sponsus domi est, quando per internum gaudium mentem replet; tunc recedit, quando dulcedinem contemplationis subtrahit. Sed qua similitudine anima sponsa Dei dicitur? Ideo sponsa, quia donis gratiarum subarrhata. Ideo sponsa, quia casto amore illi sociata. Ideo la est anima, quae hujus sponsi arrham non acceperit. Sed est quaedam arrha communis, quaedam specialis. Communis arrha est, quod nati cernimus. Specialis arrha est quod regenerati sumus, quod remissionem peccatorum consecuti sumus, quod charismata virtutum accepimus: et quod quisque habet, hoc cuique arrha est. Arrha est diviti divitiae suae, quibus fovetur, ne eum molestia paupertatis frangat; arrha est pauperi paupertas sua, qua castigatur, ne abundans per incontinentiam defluat; arrha est forti fortitudo sua, qua roboratur, ut ad bonum opus convalescat; arrha est debili debilitas sua, qua stringitur, ne malum perficiat; arrha
Abbreviated transcription (Latin):
Eulogium sponsi de sponsa
mirrȩ. & ad colles libant: & loquar
sponse meę. Sponsus hic quidã loqͥt᷑.
quisponsam habet: & spondet seuisita¬
turum illam. Notagͦ quod ñ sem ꝑ domi
ẽ sponsus iste. Cauet enũ forte ne iles¬
cat amorsuus: & quia eitius in tedium
ueniret. si presens semꝑ eẽt: idõ aliqͣn¬
do se subtrahit. aliquando ad tempus
recedit: ut dum requiritur absens stric¬
tius teneatur presens. & tunc forte ab¬
erat: quando hȩc dicebat. S ne rursum
longior mora. aliquatenꝰ obliuionẽ gig¬
neret. redire disponebat: & ait. Ibo michi.
Secum loquit᷑. quod facturuis ẽ: quia ad di¬
cendum dulce ẽ. quod dulce ẽ ad faciendũ:
&e nescio quo pacto. quod inultũ cupimꝰ.
iumqm loqui fastidimꝰ. Ibonquit mͥ.
Sibiuadit: quia singularis amor parti¬
cipemsecreti ñ recipit. Sibi uadit: qͥa
ñuiult sodalem itineris. quiñ patitur
consortẽ amoris. S queris quis sit iste
talis sponsus: quȩ sponsa eius. Sponsus

Expanded text:
ore sponsi ad sponsam Myrrhae, et ad colles Libani, et loquar sponsae meae . Sponsus quidam hic loquitur, qui sponsam habet, et spondet se visitaturum eam. Nota ergo quod non semper domi est sponsus iste, cavet enim forte ne vilescat amor suus, et quia citius in taedium veniret si semper praesens esset, ideo aliquando se subtrahit, aliquando ad tempus recedit, ut dum requiratur absens, strictius teneatur praesens. Et tunc forte aberat, quando haec dicebat. Sed ne rursum longior mora aliquatenus oblivionem gigneret, redire disponebat, et ait: Ibo mihi. Secum loquitur quod facturus est, quia ad dicendum dulce est quod dulce est ad faciendum, et nescio quo pacto quod multum cupimus, nunquam loqui fastidimus. Ibo, inquit, mihi. Sibi vadit, quia singularis amor participem secreti non recipit. Sibi vadit, quia non vult sodalem itineris, qui non patitur consortem amoris. Sed quaeris quisnam sit iste talis sponsus, et quae sponsa ejus? Sponsus
Abbreviated transcription (Latin):
acubilibus leonũ. amontib leopardoꝵ.
Quasi diceret᷑. Transibis ad montẽ seir:
acubilib leonũ. Transibis ad montem
hermon: amontib leopardorũ. S qͥo ẽ
de cubilibus leonũ admontẽ seir. nisi de
incontinentia ad castitatẽ: de uolup¬
tate ad parsimoniã : & quid ẽ de monti¬
b leopardorũ. ad montẽ hermon. nͥ de
suꝑbia ad humilitatẽ: de crudelitate
ad pacientiã : & nota qͦs dixit de cubili¬
bus. ñ decubili: de montib ñ de moute:
& ad montẽ ñ ad montes. De cubilib gͦ
ad montẽ. de montib ad montẽ. hoc ẽ de
muttis ad unum ꝓgredimur: qͥa quanto
magis mundũ fugiendo dõ appropinqͣre
incipimus: tanto magis inunum con-¬

Expanded text:
a cubilibus leonum, a montibus leopardorum. a cubilibus leonum, a montibus leopardorum. Quasi diceretur, transibis ad montem Seir, a cubilibus leonum, transibis ad montem Hermon, a montibus leopardorum. Sed quid est de cubilibus leonum ad montem Seir, nisi de incontinentia ad castitatem, de voluptate ad parcimoniam? Et quid est de montibus leopardorum ad montem Hermon, nisi de superbia ad humilitatem, et de crudelitate ad patientiam? Et nota quod dixit de cubilibus non de cubili, de montibus non de monte, et ad montem non ad montes. De cubilibus ergo ad montem, de montibus ad montem, hoc est de multis ad unum progredimur, quia quanto magis mundum fugiendo Deo appropinquare incipimus, tanto magis in unum con
Abbreviated transcription (Latin):
eos qͦs illicitis nc̃ delectationib sediud
spontaneos tenet. inculpa: post aꝑt
seuiens. in uitos trahet ad tormenta.
Sequitur. Amontib leo pardorii. lẽ¬
pardus aleone & pardo ꝓcreat᷑. Leo
crudelis ẽ: pardus inaculosus. Sigͦ
leo ꝓpt̃ crudelitatẽ demnones. pardus
ꝓpt̾ uarietatẽ congrue hereticos de sig.¬
nat : qui quia unitatẽ fidei. diu̾sis &
ꝑuersis doginatib scindunt: quasi
quib dam maculis. corpus infectum
gerunt. Qui sunt gͦ leo pardi. nͥ suꝑbi
amatores huiꝰ scłi. quos pͥmũ di abolus
ꝑdoctrinã hereticorũ. ad ꝑfidiã gene¬
rat: ac deinde ꝑhuiꝰ mundi amorẽ ad
uicia in flammat: Montes leo pardoꝵ.
diuitiȩ sunt & pompe huiꝰ scłi. inquib
se ꝑuersi extollunt: & electorũ uitam.
tanto acrius insectantiu: quanto eos
in hoc scło ab iectos & se sublimes aspi¬
ciunt. Bene gͦ dicitur. ad sponsã ueni¬
es. & transibis ad montẽ seir. & herinon:

Expanded text:
eos, quos illicitis nunc delectationibus seducens eos, quos illicitis nunc delectationibus seducens spontaneos tenet in culpa, post aperte saeviens invitos trahet ad tormenta. Sequitur: A montibus leopardorum . Leopardus a leone et pardo procreatur. Leo crudelis est, leopardus maculosus. Si ergo leo propter crudelitatem daemones, pardus propter varietatem congrue haereticos designat qui, quia unitatem fidei diversis et perversis dogmatibus scindunt, quasi quibusdam maculis corpus infectum gerunt. Qui sunt ergo leopardi nisi superbi amatores hujus saeculi, quos primum diabolus per doctrinam haereticorum ad perfidiam generat, ac deinde per hujus mundi amorem ad vitia inflammat? Montes leopardorum divitiae sunt et pompae hujus saeculi, in quibus perversi se extollunt, et electorum viam tanto acrius insectantur, quanto eos in hoc saeculo abjectos et humiles aspiciunt. Bene ergo dicitur ad sponsam: Venies, et transibis ad montem Seir et Hermon,
Abbreviated transcription (Latin):
u̾cruciat. pͥus ꝑconscientiã oeinde
ꝑpenami Aitende qͦmͦ nc in de lecties¬
ne carnalis uoluptatis. dormit crde¬
litas uenture dãpnationis: Fanum
quit salomon distillans labiamereq.¬
cis: & nitidius oleo guttur eius: nens̃¬
sima aut̃ eius amara quasi ab sintũs
& acuta quasi gladius biceps. & rurs
Quisẽ paruulus: Declinet ad meet
quens ait. Subũbra doriit. insent
calami: in locis humentib. In illioci
mentib diabolus pausat. quȩ intis
a calore diuini amoris frigide. forsi
influxa carnaliũ uoluptatũ deleͥ¬
tione gaudent: & quȩ subinde ani¬
tudo secutura sit ñ preuident. Cues
gͦ leonũ st̃. blandimenta carnaliũ
luptatũ: quȩ nc̃ quidẽ mollia uider
ꝑ exꝑientiam: post uͦ crudelia senra¬
tur ꝑpenam. Nunc siquidẽ leo culit
& dormit: quia m̃tib carnaliũ. nẽ ꝑ
delectationẽ peccatidiabolus blandi
se simulans. ñdũ qualis futurus sit ot¬
dit. S tunc enigilare incipiet: quad

Expanded text:
cruciat per conscientiam, deinde per poenam. Attende quomodo nunc in delectatione carnalis voluptatis dormit crudelitas venturae damnationis. Favus, inquit Salomon, distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus, novissima autem ejus amara quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps . Et rursum: Quis est parvulus, declinet ad me. Equens, ait: Sub umbra dormit in secreto calami, in locis humentibus . In illis enim mentibus diabolus pausat, quae intus a calore divini amoris frigidae, foris nunc influxa carnalium voluptatum delectatione gaudent, et quae subinde amaritudo secutura sit, non praevident. Cubilia ergo leonum sunt blandimenta carnalium voluptatum, quae nunc quidem mollia videntur per experientiam, post vero crudelia sentientur per poenam. Nunc siquidem leo cubat et dormit, quia mentibus carnalium nunc per delectationem peccati diabolus blandum se simulans, nondum qualis futurus sit ostendit. Sed tunc evigilare incipiet, quando
Abbreviated transcription (Latin):
lexisti: ideo & tudilexisti. & dixisti. uer
dilecti mei. In tellexistroe dilexisti. n eu
intellexisses nͥdilexisses: quia dilectiõs
uerbumerat. & ñ poterat nͥ acliligente
intelligi. Dilectus loquebatur. & dilecte
loquebat᷑: & dilectio cõmendab at᷑. Qui
gͦ uocẽ dilecti audisti. & dilectionẽ ince¬
lexisti: ne differas ultra. ne ampliꝰ mer
facias: surge uelociter. aꝑi pessulũ osti
tui. & egredere ad illum. ut uideas facit
eius: & si fugerit tu sequere suꝑ montes
aromatũ. Secura enĩcurris. qͥa uens
de libano: quia candida uenis. & inĩ¬
dauenis. casta & immaculata. ideo se¬
curaourris de libanosuꝑ montes aro¬
mnatũ: de merito casticatis. ad p̃mium
beatitudinis. Ideo delibino su ꝑmontes
aromatũ. Ibi expectat te. quinatus ex
te. illuc p̃cessit te. Ille ẽ filius tuus. ille
& dilectus tius. ille qui uocat te. qui
inuitat te: qui uemientẽ de libano p̃ce¬

Expanded text:
lexisti, ideo et tu dilexisti et dixisti: Vox lexisti, ideo et tu dilexisti et dixisti: Vox dilecti mei. Intellexisti, et dixisti. Non enim intellexisses, nisi dilexisses, quia dilectionis verbum erat, et non poterat nisi a diligente intelligi. Dilectus loquebatur, et dilectae loquebatur, et dilectio commendabatur. Quia ergo vocem dilecti audisti, et dilectionem intellexisti, ne differas ultra, ne amplius moram facias. Surge velociter, aperi pessulum ostii tui, et egredere ad illum, ut videas faciem ejus; et si fugerit, tu sequere super montes aromatum . Secura enim curris, quia venis de Libano, quia candida venis et munda. Venis casta et immaculata, ideo secura curris de Libano super montes aromatum . De merito castitatis ad praemium beatitudinis, ideo de Libano super montes aromatum. Ibi exspectat te, qui natus est ex te, illuc praecessit te. Illic est filius tuus ille, et dilectus tuus; ille, qui vocat te, qui invitat te, qui venientem de Libano praece
Abbreviated transcription (Latin):
audietur inplateis uox euis: neq
foris clamorẽ suũ ꝑferet. Int̾ resonat
intrinsecns canit: & ĩ possunt auldi
turturẽ. iiqͥ intus sunt. Qui elongart
insolitudine. qͥ secretũ in habitant.qͥ
insilentio requiescunt: isti sunt qͥ noe
turturis audiunt. In horrore uisions
nocturne. qͣndo sopor solet ocon pareh¬
inines: tunc aꝑit corda uirorũ. & uocn
eiꝰ audiunt. Ibi uerbũ absconditũ & si¬
cretum reuelat amicis: & ipsiuenas su¬
surrii eius ꝑcipiunt: & secretũ suũ cus¬
todiunt. & ipse ablactat. & educit iise¬
litudine sponsã. & dulcibus alloquus
uocat: & monet ut egrediatur. ut ibi
loquatur adcor eiꝰ. & det illi intelligen
caritatẽ. Ospeciosa int̃ filias: audisti
uocẽ turturs: audisti. & intellexisti Ir
loquebatit. & tuintus eras: & ideo audi
& intellexisti. & dixisti. Uox dilectima
Intellexisti enĩ qͥa uox dilectierat. & de
dilectione erat: & quia audisti. & intel¬

Expanded text:
audietur in plateis vox ejus, neque audietur in plateis vox ejus, neque foris clamorem suum proferet. Intus resonat, intrinsecus canit; et non possunt audire turturem, nisi qui intus sunt. Qui elongant in solitudine, qui secretum inhabitant, qui in silentio requiescunt, isti sunt, qui vocem turturis audiunt. In horrore visionis nocturnae, quando sopor solet occupare homines, tunc aperit corda virorum, et vocem ejus audiunt. Ibi verbum absconditum et secretum revelat amicis, et ipsi venas susurri ejus percipiunt, et secretum suum custodiunt, et ipse ablactat et educit in solitudine sponsam, et dulcibus alloquiis vocat, et monet, ut egrediatur, ut ibi loquatur ad cor ejus, et det illi intelligere charitatem. O speciosa inter filias! audisti vocem turturis, audisti et intellexisti! Intus loquebatur, et tu intus eras, et ideo audisti, et intellexisti, et dixisti: vox dilecti mei . Intellexisti enim, quia vox dilecti erat, et de dilectione erat, quia et audisti et intel
Abbreviated transcription (Latin):
mendans: uox turturis auditaẽ in
t̾ra nr̃a. Quid nẽ dicere pot̾imꝰ nos
de uoce turturis: &̾ cam̃ ne forte in
mentẽ ueniat. uł suꝑcor ascendat.
qͥ a turtur gemitũ habet ꝓcantu.
planctũ hic significari ñ canticũ.
ĩ istamͦ recipimꝰ innris gaudiis. Nã
uox turturis amori canit & dilecti¬
oni: & habet singularẽ dilectionẽ
turtur cui canit: uł p̃senti gaudiũ.
uł absenti affectum. G uox trituris
cota de amore ẽ: & ñ nouit aliud p̃t̃
amorẽ turtur. & illi singularis amor
ẽ. qui soli. ñ adiungit alterũ: & et̃nus.
amori cantat: & amoris canticumẽ.
nox turturis. & ardent corda aduocẽ
ẽ quod sonat uox turturis: & semꝑ
illud sonat. & resonat: & ñ fastidit
s semꝑ idem canit. qͥa semꝑ idẽ dili¬
git. G uox turturis audita ẽ in terra
nr̃a. O uox turturis qͣm dulcis es.
& quis dignus erit audire uocẽ tur¬
turis: In solitudine canit turtur:
& somꝑ turtur solitudinẽ diligit:
qͥa singularẽ dilectionẽ querit. Ñ

Expanded text:
dans: Vox turturis audita est in terra nostra . Quid nunc dicere poterimus nos de voce turturis? Et tamen ne forte in mentem veniat, vel super cor ascendat, quia turtur gemitum habet pro cantu, planctum hic significari, non canticum: non ista modo recipimus in nostris gaudiis. Nam vox turturis amori canit et dilectioni, et habet singularem dilectionem turtur cui canit, vel praesenti gaudium, vel absenti affectum. Igitur vox turturis tota de amore, et non novit aliud praeter amorem turtur. Et illi singularis amor est qui soli non adjungit alterum; et aeternus, amori cantat, et amoris canticum est vox turturis. Et ardent corda ad vocemest, quod sonat vox turturis; et semper illud sonat, et resonat, et non fastidit  semper idem canit, quia semper idem diligit. Ergo vox turturis audita est in terra nostra. O vox turturis, quam dulcis es! Et quis dignus erit audire vocem turturis? In solitudine canit turtur, et semper turtur solitudinem diligit, quia singularem dilectionem quaerit. Non
Abbreviated transcription (Latin):
giauis ẽ: & estas in desiderio. Istigͦ meren¬
tur soliaudire. Hyempstransiit. ut ineiꝰ
transitui. consolatione accepta gaudeant:
quia in enis statu pͥus afflicti suspirabant.
Ofelix hora. & tempus p̃cunctis desidera¬
bile: quando ille sponsus cȩlestis. dilectam
suam pꝰ longa desideria de mundicarcere
egredientẽ. obuius excipit: & blandacarã
consolatione adse inuitat dicens. Egredẽ
cum iocunditate electa inter filias: nec
tibi durũ udeatur. carnis corruptibilis
induinentũ inorte deponere: quȩ & ui¬
uens sciris carnis corruptionẽ ñ amasse.
Nichil trepides. uel ex pauescas: euadis
exilium. de erũpna liberaris: ñ erunt
ultra dolor & gemitus: qm̃ hȩc priora tran-¬
sierunt. Iam enĩ hẏemps transiit: ymb̃
abiit & recessit. Deinde gͦ corpus qͦd cor¬
rumpitur ñ agrauabit animã: nec terre¬
na in habitatio sensum depͥmet multa co¬
gitantem. Hȩc ẽ enĩ hyemps quȩ transiit.

Expanded text:
gravis est, et aestas in desiderio. Isti ergo merengravis est, et aestas in desiderio. Isti ergo merentur soli audire. hiems transiit, ut in ejus transitu, consolatione accepta, gaudeant, quia in ejus statu prius afflicti suspirabant. O felix hora, et tempus prae cunctis desiderabile! quando ille sponsus coelestis dilectam suam post longa desideria de mundi carcere egredientem obvius excipit, et blanda charam consolatione ad se invitat, dicens: Egredere cum jucunditate, electa inter filias, nec tibi durum videatur carnis corruptibilis indumentum morte deponere, quae et vivens sciris carnis corruptionem non amasse. Nihil trepides vel expavescas, evadis exsilium, de aerumna liberaris. Non erunt ultra dolor et gemitus, quoniam haec priora transierunt. Jam enim hiems transiit, imber abiit et recessit. Deinceps ergo corpus, quod corrumpitur, non aggravabit animam: nec terrena inhabitatio sensum deprimet multa cogitantem . Haec est enim hiems, quae transit,
Abbreviated transcription (Latin):
Curgͦ diligatur quod transit: qͦd diligen¬
dum ũerat. etiã si transitoriũ ũerat: Nã
cumstaret nocuit: cum ꝑ transiret dece¬
pit: inaltero crudele. in altero fallax. Au
digͦ potiꝰ unde gaudeas: quia hẏemps tͣn¬
sũt. ymber abiit. & recessit. Quid ẽ hyẽps:
Nonne uita mortalis hẏemps ẽ. quã corrup¬
tionis suȩ torpor astringit: & ignorantiȩ
caligo obnubilat: Ad agendumenĩ bonũ
pigra ẽ: & ad ꝑspiciendum nubila. & ubiẽ
ymber: Naingelu interius astringit: ym¬
ber extrinsecus irruens dissoluit. Gͦymb̃
ẽ inhis. quȩ p̃ter ingenitam corruptionẽ.
quoridie molesta ingruunt. quibꝰ forisuita
mortalis atteritur: cũ dira intus mortali¬
tatis necessitate astricta teneat᷑. Hyemps
gͦ transiit: ymber abiit & recessit. O felix
illa anima: quȩ audire habet hyemps
transit priusquã transeat: id ẽ aquib
contẽpnitur priꝰquã suꝑet᷑. Istis enĩ hẏẽps

Expanded text:
Cur ergo diligatur quod transit, quod diligenCur ergo diligatur quod transit, quod diligendum non erat, etiamsi transitorium non erat? Nam cum staret nocuit, cum pertransiret decepit. In altero crudele, in altero fallax. Audi ergo potius unde gaudeas, quia hiems transiit, imber abiit et recessit. Quid est hiems? Nonne vita mortalis hiems est, quam corruptionis suae torpor astringit, et ignorantiae caligo obnubilat? Ad agendum enim bonum pigra est, et ad perspiciendum nubila. Et ubi est imber? Nam gelu interius astringit, imber extrinsecus irruens dissolvit. Ergo imber est in iis, quae praeter ingenitam occupationem quotidie molesta ingruunt, quibus foris vita mortalis atteritur, cum dira intus mortalitatis necessitate astricta teneatur. Hiems ergo transiit, imber abiit, et recessit. O felix illa anima, quae audire habet: hiems transit priusquam transeat, id est a quibus contemnitur, priusquam superetur. Istis enim hiems
Abbreviated transcription (Latin):
audita ẽ interra nr̃a. O anima misera
quȩ hoc diligis. & hoc ñdiligis. Quecũs
es. misera es. quȩ hoodiligis. quod tam fi¬
giendum ẽ: quod & si ñ fugiatur. ipsi
tam̃ ꝑmansurũ non ẽ. Si uero hoc non
diligis. quod tam diligendum ẽ. uiues
incemet ipfa mortua es: quia non iniuit
inte. sine quo cuuniere non potes. Ergo
hyemps transiit. hẏmber ab iit. & reces¬
sit: flores apparuerunt interra nra: ui¬
uee florentes odorem dederunt: uox tur¬
turis audita ẽ interra nr̃a. Nota sunt qͣ
referinitur: s ꝓpt̃ que referunt᷑ nota ñ st̃.
Rerum ui sibilium species. quas sensus
hominis nouit. & ipse iocunde sunt &
suues hominibꝰ. ipse ad similitudinẽ
ꝓponunt᷑: ut ex eis cogitet homo quȩ ñ
nouit. & om̃ia insimilitudine currunt:
hẏemps transiit. ymberabiit. & recessit.
mundus transiit & concupiscentia eius:
transeunt om̃ia quȩ temporaliter diligis:
ante te transit quod diligis: nouissime qͦ

Expanded text:
audita est in terra nostra. O anima misera, audita est in terra nostra. O anima misera, quae hoc diligis, et hoc non diligis! Quaecunque es, misera es, quae hoc diligis quod tam fugiendum est, quod et si non fugiatur, ipsum tamen permansurum non est. Si vero hoc non diligis quod tam diligendum est, vivens in temetipsa, mortua es, quia non vivit in te, sine quo tu vivere non potes. Ergo hiems transiit, imber abiit et recessit. Flores apparuerunt in terra nostra, vineae florentes odorem dederunt. Vox turturis audita est in terra. Nota sunt, quae referuntur, sed propter quae referuntur, nota non sunt. Rerum visibilium species, quas sensus hominis novit, et ipsae jucundae sunt, et suaves hominibus; ipsae ad similitudinem proponuntur, ut ex eis cogitet homo quae non novit, et omnia: quae in similitudine currunt, hiems transiit, imber abiit, et recessit. mundus transit, et concupiscentia ejus. Transeunt omnia quae temporaliter diligis: ante te transit quod diligis, novissime tran
Abbreviated transcription (Latin):
gaudia. quȩ diliciȩ. quante iocundita¬
tes. & amenitates ibi sint. & in his oĩbno
flores apparuerunt: uineȩ florentes
odorem dederunt: uox turturis audi
ẽ interranĩa. Amoris plena sunt om̃u
& om̃ia amorẽ resonant: flores. odorce
canticũ. Nichil hicẽ. quod animiuim̃
transfigat. In ipso auditu in ardescit
mens. flagrat desiderium: & concups¬
centias suas animꝰ ipse ñ capit. Heq en
sine dilectione audiri potest: qͦd tanti
dulcedine plenum ẽ. & qui sibi ñ audte
sibidiligit. Multos enĩ ad seconuertie
quos ñ trahit post se: & qui om̃s ad ha¬
bendum diligunt. ñ om̃s diligunt ad
sequendum. Dilecta aut̃ uocatur ut
narratur ut audiat inuitatur ut uen¬
at: & ueniens ꝑueniat. & apprehendis
Hẏemps inquit transiit: hẏmberabe
& recessit. Hoc de exilio ẽ. De patriaatꝰ
flores apparuerunt in t̾ra nr̃a: uineȩfe¬
rentes odorem dederunt: uox turturs

Expanded text:
gaudia, quae deliciae, quantae jucunditagaudia, quae deliciae, quantae jucunditates et amoenitates ibi sunt. Et in his omnibus, flores apparuerunt, vineae florentes odorem dederunt, vox turturis audita est in terra nostra. Amoris plena sunt omnia, et omnia amorem resonant: flores, odor, canticum. Nihil hic est quod animum non fectum non transligat. In ipso auditu inardescit mens, flagrat desiderium, et concupiscentias suas animus ipse non capit. Neque enim sine delectatione audiri potest quod tanta dulcedine plenum est. Et qui id sibi non audit sibi non diligit. Multos enim ad se convertit, quos non trahit post se, et qui omnes ad habendum diligunt, non omnes diligunt ad sequendum. Dilecta autem vocatur utenit. Et ideo narratur ut audiat, invitatur ut veniat, et veniens perveniat et apprehendat. Hiems, inquit, transiit; imber abiit et recessit. Hoc de exsilio est. De patria autem: Flores apparuerunt in terra nostra, vineae florentes odorem dederunt, vox turturis
Abbreviated transcription (Latin):
audita ẽ in terra nr̃a. O mira decencia. tali
talia p̃parantur. Tota pulchra es amica mea
& macła nonẽ inte. fauus distillans labia
tua mel&e lac sub lingna tua. odor unguẽ¬
coꝵ tuoꝵ suꝑ om̃ia aromata. Si talis ẽ.
& tantũ laudata ẽ. cui hoc ñ pot̾at satis ẽẽ
ad cõm̃dationẽ: S restabat edicere & hoc:
ut sciret adquã patriam uocaret᷑. & aquo
exilio educeretur. Ipt̾ea utrumq cõme¬
moratum ẽ: & totum ordine factum ẽ.
Dilecte pulchritudo. triste exilium. &
dulcis patria. Solida lais: quȩ asemet¬
ipsa initiũ capit. Sua & enĩ quẽq ueriꝰ.
cõmendant. Ideo pͥmũ laudatur ip̃sa:
deinde laudantur & que eius sunt:¬
& totum hoc ad incitam̃tũ amoris fit.
Aduersa quoq cõmemorantur. ut ar-¬
dentis desiderium ad effectiu festinet.
sedet. ubi luctus cõmemorantur. &
miseria regnat. Hoc totum exilium est.
Deinde patriã suã laudat: & dicit que

Expanded text:
audita est in terra nostra . O mira decentia! tali audita est in terra nostra . O mira decentia! tali talia praeparantur. Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Favus distillans labia tua, mel et lac sub lingua tua, odor unguentorum tuorum super omnia aromata. Si talis est, et in tantum laudata est, cui hoc non poterat satis esse ad commendationem; sed restabat edicere et hoc, ut sciret ad quam patriam vocaretur, et a quo exsilio educeretur. Propterea utrumque commemoratum est, et totum ordine factum est dilectae pulchritudo, triste exsilium, et dulcis patria. Solida laus est quae a semetipsa initium capit. Sua etenim quemque verius commendant. Ideo primum laudatur ipsa, deinde laudantur, et quae ejus sunt, et totum hoc ad incitamentum amoris fit. Adversa quoque commemorantur, ut ardentis desiderium ad effectum festinet, sedet, ubi luctus commoratur, et miseria regnat. Hoc totum exsilium est. Deinde patriam suam laudat, et dicit quae
Abbreviated transcription (Latin):
romata. Tu ad iocunditatẽ unguenta
accepisti: unguenta ad speciem. unguẽ.¬
ta ad odorem. Antiqua illa maria nomi¬
nis tantũ ñ leprȩ tereliquit heredem:
que nec maculam. nec rugam habiusti.
qͣm unguenta tergerent: s unguenta
accepisti. ut speciẽ & formã tuã gratiꝰ
cõmendarent. Ergo odor unguentoꝵ
tuoꝵ suꝑ om̃ĩa aromata. Aliĩ ungunt᷑
ad curationẽ: alii ungunt᷑ ad stabilita.¬
tem: & om̃s unguenta ad necessitatem
accipiunt. Tu filia delicata & om̃i gr̃a
plena. Rarissima in deliciis tuis: uncta es
ad głam decoris tui & signũ dilectionis. Unc-¬
tum paritura. & tuquoq uncta es. ut ipsum
inte unguentũ priꝰ excellenter effunderet.
ipsum p̾cunctis suauitatẽ. ꝓpterea gͥodor
unguentoꝵ tuoꝵ suꝑ om̃ia aroinata. Iam
enĩ byemps transiit. hymber abiit &e re¬
cessit: flores apparuerunt int̾ra nr̃a: uine¬
ȩ florentes odorẽ dederunt. & uox turturos

Expanded text:
romata. Tu ad jucunditatem unguenta romata. Tu ad jucunditatem unguenta accepisti, unguenta ad speciem, unguenta ad odorem. Antiqua illa Maria nominis tantum, non leprae te reliquit haeredem, quae nec maculam, nec rugam habuisti, quam unguenta tergerent: sed unguenta accepisti, ut speciem et formam tuam gratius commendarent. Ergo odor unguentorum tuorum super omnia aromata. Alii unguuntur ad curationem, alii unguuntur ad stabilitatem, omnes unguenta ad necessitatem accipimus. Tu, filia delicata, et omni gratia plena, charissima in deliciis tuis uncta es ad gloriam decoris tui, et in signum dilectionis. Unctum paritura, et tu quoque uncta es, ut ipsum in te unguentum prius excellenter effunderet, ipsum prae cunctis suavitatem. Propterea igitur odor unguentorum tuorum super omnia aromata. Jam enim hiems transiitores apparuerunt in terra nostra, vineae florentes odorem dederunt, et vox turturis
Abbreviated transcription (Latin):
lariter requieuit: quȩ p̃ceteris om̃ibus
gr̃a plena. mater facta es. filii. & templum
cit tua sublunitas. omnẽ ꝑfectionem
suꝑat tua dignitas. Tu singularit̃ elec¬
ta. tu inesfabiliter sublimata: nulli in
gra similis eẽ potuisti: ꝑ quã grãuenit.
suꝑom̃s filios hominũ. Aue inquit grã
plena: sp̃c sc̃s suꝑueniet inte: & uirtus
altissimi obumbrabit tibi. Ergo suꝑ
omnẽ grãm. gr̃atua: suꝑ om̃e meritũ
excellentia tua: emmnentiorcuncꝰtis.
sãctior uniuersis. Nemo ut tu gr̃a ple¬
nus fuit. quȩ sola sine exemplo. mater
uirgo geniusti: & castitatis lilium ser-¬
uasti. cũ fructu fecunditatis. Ergo sp̃s
sc̃s in tua humilitate singularit᷑ requie-¬
uit: qui intua iurginitate. miraculum
nulli cõparabile fecit. Iocirco odor un¬
guentorũ tuoꝵ suꝑ omĩa aromata. fauuᷤ
distillans labia tua:ͥ mel &e lac sublingua
tua: odor unguentorũ tuoꝵ suꝑ om̃ia a¬

Expanded text:
lariter requievit, quae prae caeteris omnibus lariter requievit, quae prae caeteris omnibus gratia plena mater facta est Filii, et templumcit tua sublimitas, omnem perfectionem superat tua dignitas. Tu singulariter electa, tu ineffabiliter sublimata, nulla tibi in gratia similis esse potuit, per quam gratia venit super omnes filios hominum. Ave, inquit, gratia plena. Altissimi obumbrabit tibi . Ergo super omnem gratiam, gratia tua; super omne meritum, excellentia tua, eminentior cunctis, sanctior universis. Nemo ut tu gratia plenus fuit, quae sola sine exemplo mater virgo genuisti, castitatis lilium servasti cum fructu fecunditatis. Ergo Spiritus sanctus in tua humilitate singulariter requievit, qui in tua virginitate miraculum nulli comparabile fecit. Idcirco odor unguentorum tuorum super omnia aromata. Favus distillans labia tua, mel et lac sub lingua tua, odor unguentorum tuorum super omnia a