comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
scĩtaꝯ: regnat t̃rena cupiditas: in isto h abest sc̃ĩtas. cõcupis¬
centia ꝑmanet sc̃imonia. Istud script᷑a sc̃a ex ꝓpͥo nõie designat:
iitpote qd nouit cõmendat ⁊ approbat. De malo loquẽs ñ no¬
minat. s tm̃ dicit desertũ: ut intelligas aliud quidlibet qd̃
ñ est sc̾m. ⁊ cades nõie ꝓrsus indignũ. utĩq tñ ut diximus
concutit᷑. utrumci ꝯmouet᷑: ut utrũq ĩmutet᷑. Ad hoc nãci
cõcutitur desertũ malũ ut ꝯmutet᷑ in bonũ: ad hoc ꝯmouet᷑
desertũ bonũ. ut ꝓ moueat᷑ ĩ optimũ. Ed cõmutari de malo
inbonũ cõmutatio bona: ⁊ ĩmutari de bono ĩ optimũ ĩmu
nec mr̃ ⁊ cõpungit᷑. consid̾atione ⁊ horrore ꝓpͥe iniqͥtatis. De¬
sertũ uero cades eoqd̃ honum iam sit. s ad meliora ĩ ardescit.
ꝯcutit᷑ ⁊ ip̃m. ⁊ ꝯpungit᷑ ex desiderio amplioris scĩtatis. Illd
ergo expauescit malũ qd fecit: istud ingemiscit ꝓ bono qd̃

Expanded text:
sanctitas, regnat terrena cupiditas; in isto abest concupiscentia, permanet sanctimonia. Istud Scriptura sancta ex proprio nomino designat, utpote quod novit commendat et approbat. De malo loquens non nominat, sed tantum dicit desertum, ut intelligas aliud quidlibet quod non est sanctum, et Cades nomine prorsus indignum. Utrumque tamen, ut duximus, concutitur; utrumque commovetur, utr desertum malum, ut commutetur in bonum; ad hoc commovetur desertum bonum ut promoveatur in optimum. Et commutari de malo in bonum, commutatio bona; et immutari de bono in optimum, immuNec mirum, et compungitur consideratione et horrore propriae iniquitatis. Desertum vero Cades, quod bonum jam sit, sed ad meliora inardescit, concutitur et ipsum et compungitur ex desiderio amplioris sanctitatis. Illud ergo expavescit malum quod fecit; istud ingemiscit pro bono quod
Abbreviated transcription (Latin):
demonũ ĩsidias: illinc despiciunt concupiscentie estus. ⁊ car¬
nales illecebras. Nam ex ip̃a scripturar̃ lectione astutias demo¬
nũ plenuis erudimͣ: ⁊ int̾ tot sapientie delicias carnaliũ il

Expanded text:
daemonum insidias, illinc despiciunt concupiscentiae aestus et cardaemonum insidias, illinc despiciunt concupiscentiae aestus et carnales illecebras. Nam ex ipsa Scripturarum lectione contra astutias daemonum plenius erudimur, et inter tot sapientiae delicias, carnali
Abbreviated transcription (Latin):
spectionem. Uñ est quod eis clamat. er p̃parantis cer¬
nos. Fr̃ii. accedentes ad uirtutẽ d̾ĩ sta in timore: ⁊ p̾para aĩa
niam ad temptationẽ. Et alibi. Seruite dño in timore. Ut
g᷑ ad ceruoꝵ numerũ ꝑtineãt. qui int̾ tales ceruos ãnum̾ari
desiderant. oportet eos ⁊ uelocĩt currere. ⁊ caude timere. Tali
rabit scriptiuar̃ ꝓfunda: allegoriar̃ opaca: sacram̃toꝵ myst̾ia:
myst̾i̾oꝵ secreta. Amãt enĩ huiꝰmi cerui huc illucq discuri̾e.
int̾ condensa saltͦs libani. abdita queq loca ꝑ quirere. zoc¬
culta penetrare. oppaca frequẽtare: in cõdensis ⁊ umbrosis
reqniescere. Ihi enim ⁊ ꝯtra uenatoꝵ ĩsidias latebras reppe¬
riunt: ⁊ contra solis estus refrigeriũ accipiunt. Qnͣto enim
altus scriptinar̃ intelligentiã ꝑceperuit. qͣnto earũ ꝓflinda
peifectins penetrauint.: tanto lecuruis tanto quietꝰ qͣli ĩ
condensis latitantes.⁊ in umbrosis requiescentes. Hinc deridẽt

Expanded text:
ntis cervos: Fili, accedens ad servitutem Dei, sta in timore, et praepara animam tuam ad tentationem ; et alibi: Servite Domino in timore . Ut ergo ad cervorum numerum pertineant qui inter tales cervos annumerari desiderant, oportet eos et velociter currere, et caute timere. Talibrabit Scripturarum profunda, allegoriarum opaca, sacramentorum mysteria, mysteriorum secreta. Amant enim hujusmodi cervi huc illucque discurrere inter condensa saltus Libani, abdita quaeque loca percurrere et occulta penetrare, opaca frequentare, in condensis et umbrosis requiescere. Ibi enim et contra venatorum insidias latebras reperiunt, et contra solis aestus refrigerium accipiunt. Quanto enim altius Scripturarum intelligentiam perceperint, quanto earum profunda perfectius penetraverint, tanto securius, tanto quietius quasi in condensis latitantes, et in umbrosis requiescentes, hinc derident
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sepe audacter reprebendit. Hĩc est qd̾ dei dispõ in reb tẽpo¬
ratib a ciubꝰdam a parte rep̾hendr̃. quibꝰ dñs in sin ꝯperis gu¬
bernatione quodãm᷑ stride uidet᷑. cũ det indifferent᷑ bona ⁊ ina¬
la tam boniꝰ qͣm mał. qui sole̾ suũ oririfacit suꝑ bonos ⁊ ma¬
los. ⁊ pluit suꝑ iustos ⁊ ĩiustos. Aliĩ autem ĩ hiis om̃ib itꝰ
recuarrũt. ⁊ de hiis om̃ib rõnẽ consulũt. ⁊ dũ bonis pͥmia.
ꝑcipiũt. ⁊ d̃ ad remun̾ationis ꝓmissionẽ se pꝰparãt. qi ad per¬
suasionis sibilum eiugilãt. Et quidũ t̾roris minas formidat
ciĩ ad leonis rugitũ trepidant. Quasi sibilo enĩ quodam susci¬
patar qui temporali comodo. uł p̾mio ec̃no ad aliquid agendũ
ꝓ uocatur. ⁊ ille q i ad rugitũ confundr̃. qui ex alicuiꝰ dampni
uł dampnationis flture cõsid̾atione a sua p̾sũptione deitt᷑.

Expanded text:
et saepe audacter reprehendit. Hinc est quod Dei dispositio in rebus tempoet saepe audacter reprehendit. Hinc est quod Dei dispositio in rebus temporalibus a quibusdam aperte reprehenditur, quibus Dominus in sui operis gubernatione quodammodo stridere videtur, cum det indifferenter bona et mala, tam bonis quam malis, qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustos. Alii autem in his omnibus intus recurrunt, et de his omnibus rationem consulunt, et dum bonis praemia, percipiunt; et qui ad remunerationis promissionem se praeparant, quasi ad persuasionis sibilum evigilant; et qui terroris minas formidant, quasi ad leonis rugitum trepidant. Quasi sibilo enim quodam suscitatur, qui temporali commodo, vel praemio aeterno ad aliquid agendum provocatur. Et ille quasi ad rugitum confunditur, qui ex alicujus damni vel damnationis futurae consideratione a sua praesumptione dejicitur.
Abbreviated transcription (Latin):
digna facit uor ista dñica: uox dñi confringentis cedros. ox
dñi int̃tidentis flammã ignis: uox dnĩ concutientis desertũ. uor
dñi p̃parantis ceruos. Et multa adhuc alia in hũc modũ repe¬
efficit. q̃ iste enuni̾are ñ potuit: uł que hic enarrare nõ opor¬
ce. qñ uocem sine sermone: aliqñ etiam sonitũ sine uoce. Nc̃
enĩ ut ip̃e de se dicit. stridet ut plaustrum honustũ feno. m
sibilat api. que est ĩ extremo egipti. aliqñ rugit ut leo: ⁊ cũ
uoluerit emittit eloquiũ suũ t̾re. uelocit̾ currit sermo euig.
Per sonitũ ergo stridet. ꝑ sibilum demulcet. ꝑ rugitũ t̾ret. ꝑ
fermonẽ docet᷑. Qñ enim ⁊ quibꝰ loquitur bñplacitũ suũ
apte demonstiat. s ĩ uoce solam uoluntatẽ suã ñ tã loquit᷑
oñi siduificit : na ẽ lbeddorem quidem Altul aibsondit. ⁊ pbi¬
dius celat. Ad sonum enĩ stridors audiens nõ tam eruditi
ꝙͣ constnat᷑. uel potius indignatur. Displicet enĩ ei qd̃ audit:

Expanded text:
cedros, vox Domini intercidentis flammam ignis, vox Domini concutientis desertum, vox Domini praeparantis cervos! Et multa adhuc alia in hunc modum efficit, quae iste numerare non potuit, vel quae hic enarrare non oporce, quandoque vocem sine sermone, aliquando etiam sonitum sine voce. Nunc enim, ut ipse de se Dominus dicit, stridet ut plaustrum onustum feno, modo sibilat ut apis quae est in extremo Aegypti, aliquando rugit ut leo; et cum voluerit mittit eloquium suum terrae, velociter currit sermo ejus; per sonitum ergo stridet, per sibilum demulcet, per rugitum terret, per sermonem docet. Quando enim, et quibus loquitur, beneplacitum suum aperte demonstrat. Sed in voce sola voluntatem suam non tam loquitur quam significat. Nam per stridorem quidem altius abscondit, et profundius celat. Ad sonum etenim stridoris audiens non tam eruditur quam consternatur, vel potius indignatur. Displicet enim ei quod audit,
Abbreviated transcription (Latin):
dei. Quomͦ itaq putas carnalia defidi̾a languescũt. ĩmo cũ qͣn¬
ta putas festinatione deficiũt. cũ m̃mĩsa illa diuinoꝵ iuditioꝵ
abẏssus. se ad inanifestationẽ effundit. ⁊ illud diuine sapĩe
pelagus totam humani cordis t̾ram occupat eiꝰq habitatores.
cogitãtionũ. affectionũq multiplicitatẽ penitꝰ ab sorbet: So¬
la itaq illa huic diluuo suꝑsunt. q̃ ĩ arce simi ĩclus a ui¬
uũt. q̃ conscĩe bone m̃suram ñ excedunt: que modestie t̾

Expanded text:
Dei! . Quomodo itaque, putas, carnalia desideria languescunt, imo cum quanta, putas, festinatione deficiunt, cum universa illa divinorum judiciorum abyssus se ad manifestationem effundit, et illud divinae Sapientiae pelagus, totam humani cordis terram occupat, ejusque habitatores cogitationum affectionumque multiplicitatem penitus absorbet? Sola itaque illa huic diluvio supersunt quae in arcae sinu inclusa vivunt, quae conscientiae bonae mensuram non excedunt, quae modestiae t
Abbreviated transcription (Latin):
stipate me małͬ: qr amore langueo. ⁊ illud qd supͣ memora¬
uimꝰ. Ecce t̃ pace amaritudo mea amarissima. Sic itaq sic
post fletũ ⁊ gemitũ timoris: peruenit᷑ qñq ad desideria ⁊ sus¬
piria amoris. Quia gͦ cor homĩs pͥus cõcutit᷑ timore. pꝰea cõ¬
ꝯmouebit dñs desertũ cades. ox dñi p̾pam̃tis ceruos ⁊ re¬
uelabit condensa. Sicut ĩ concussione deserti gr̃a cõpũctio¬
nis: sic ĩ p̃paratione cerui. gr̃a ãministrat̾ois. Non enĩ suf¬
ficit deflere mala nr̃a: nͥ postmodũ accĩgamꝰ nos etiã ad opera
bona. Ad ħ utiq concutitur desertũ cordis nr̃i: ut simꝰ deuoti
ad orõnem. Ad ħ datur nob̾ ceruina uelocitas: ut ꝓpmpti simꝰ
ad oꝑatõnẽ. Ceruꝰ nãq ał uelor ⁊ pauidũ: s serpentibꝰ mimicũ.
In agilitate itaq pedũ recte intelligr̃ expedita ⁊ ꝓ̃pta uelocitas
actionis. uultis audire ceruũ a lacrit̾ currente̾. iam in¬

Expanded text:
stipate me malis, quia amore langueo ; et illud quod superius commemoravimus: Ecce in pace amaritudo mea amarissima. . Sic itaque, sic post fletum et gemitum timoris pervenitur quandoque ad desiderium et suspiria amoris. Quia ergo cor hominis prius concutitur timore, postea comminus desertum Cades. Vox Domini praeparantis cervos, et revelabit condensa. Sicut in concussione deserti gratia compunctionis, sic in praeparatione cervi gratia administrationis. Non enim sufficit deflere mala nostra, nisi postmodum accingamus nos etiam ad opera bona. Ad hoc itaque concutitur desertum corporis nostri, ut simus devoti ad orationem. Ad hoc datur nobis cervina velocitas, ut prompti simus ad operationem. Cervus namque animal velox et pavidum, sed serpentibus inimicum. In agilitate itaque pedum recte intelligitur expedita, et prompta velocitas actionis. Vultis audire cervum alacriter currentem: Viam, in
Abbreviated transcription (Latin):
super t̾ram: fornicatõnẽ. ĩ mũ ditiã. ⁊c̃. Tria itaq ħ ad ceruũ
uident᷑ pertinere. uiã mandatoꝵ uelocit percurrere. demonũ
ĩsidias semꝑ suspectas hr̃e: uenena nicioꝵ audactꝰ destruere. Ac¬
tio itaq expedita ꝓuda ⁊ iusta ceruos facit. qr in qͣntũ expe¬
dita uelocitatẽ tribuit. ĩ qͣntũ ꝓuida utiłr̃ pauidũ qr cautũ¬

Expanded text:
fornicationem, immunditiam , Tria itaque haec ad cervum videntur pertinere: Viam mandatorum velociter percurrere, daemonum insidias semper suspectas habere, venena vitiorum audacter destruere. Actio itaque expedita, provida, et justa cervos facit; quia in quantum expedita, velocitatem tribuit; in quantum
Abbreviated transcription (Latin):
cultura hominũ: ubi nullũ est scitatis uł religionis studium.
Itẽ desertũ est scd bonũ. ubi nullusi strepitꝰ tumultuationis̃.
s in silentio audit᷑ uox turturis: ⁊ gemitus ñ cessat ex desi¬
derio diuini amoris. Desertũ gͥ malũ est: ubi desunt desideria
celestia: desideria spũalia. Defertũ bonũ: ubi ꝓcul desid̾ia scła¬
ria. desideria carnalia. Desertũ deniq ydumee desertum est
malum: Desertũ aũ cades desertũ est bonũ. Utrũq tñ cõcuti¬

Expanded text:
cultura hominum, ubi nullum est sanctitatis vel religionis studium. cultura hominum, ubi nullum est sanctitatis vel religionis studium. Item desertum est sed bonum, ubi nullus strepitus tumultuationis, sed in silentio auditur vox turturis, et gemitus non cessat ex desiderio divini amoris. Desertum igitur malum est, ubi desunt desideria coelestia, desideria spiritualia; desertum bonum, ubi procul desideria saecularia, desideria carnalia. Desertum denique Idumeae, desertum est malum; desertum autem Cades, desertum est bonum. Utrumque tamen cuncuti
Abbreviated transcription (Latin):
icit ergo. uox dnuĩ concutientis desertũ: ⁊ ꝯmouebit dñs
desertũ cades. Unũ uidr̾ exhibere. aliud sub expectatione pro¬
mitt̾e. Hoc qd dr̃ concutientis desertũ exhibentis ẽ: qd̾
addit᷑ cõmouebit deseitũ cades. hoc ⁊ utiq ꝓmittentis est.
Primũ ergo statim datur: illud scd̃m expectat᷑. Tale fuit
ulud superius. Uon dnĩ cõfringentis cedros. ⁊ ꝯfringet
dñs cedros libani. S ⁊ hoc quoq notand̃. qd̃ sicut ibi priꝰ
franguntur cedrĩ. postea slutẽ cedri libani. sic ⁊ hic priꝰ concu¬
tit᷑ desertũ. postea desertum cades. Ecce quomͦ priꝰ ubiq ponit᷑
qd̾ pertinet ad inchoationẽ: ⁊ aliud ꝓmittit᷑ qd̾ ꝯsũmat per-¬
fectionẽ. S nc̃ usdeamꝰ: que de descrto dicenda occurrãt. Est
namq desertum. aliud uonũ. aliud malũ. Desertũ malũ est:
ubi defuat g̾mina uͥtutum. Desertũ bonũ: ubi longe sunt
tumultꝰ uitioꝵ. Desertũ est ⁊ malũ desertũ ubi nulla est

Expanded text:
Dicit ergo vox Domini concutientis desertum, et commovebit Dominus desertum Cades. Unum videtur exhibere, aliud sub exspectatione promittere. Hoc quod dicitur concutientis desertum, exhibentis est, quod additur commovebit desertum Cades, hoc est utique promittentis. Primum ergo statim datur, illud secundum exspectatur. Tale fuit illud superius, vox Domini confringentis cedros, et confringet Dominus cedros Libani. Sed et hoc quoque notandum quod sicut ibi prius franguntur cedri, postea autem cedri Libani, sic et hic prius concutitur desertum, postea desertum Cades. Ecce quomodo ubique prius ponitur quod pertinet ad inchoationem, et aliud promittitur quod consummat perfectionem. Sed nunc videamus quae de deserto dicenda occurrant. Est namque desertum aliud bonum, aliud malum. Desertum malum est, ubi desunt germina virtutum. Desertum bonum ubi longe sunt tumultus vitiorum. Desertum est et malum desertum, ubi nulla est
Abbreviated transcription (Latin):
secludens de cet̾o ꝑtiugens usq ad t̾minos orbis t̾rarũ. dila¬
nouissima impossibiliũ. Hec igit᷑ qͣtuor sunt. q̃ hꝰ regis reg¬
no finẽ ꝯstituuĩt. Malicia. Ignorantia. uoluptas. ĩpossibilitas.
posside̾ regem istum. qui sedet rex inet̾nũ. ⁊ regni eiꝰ ñ erit
finis  Recole nũt uocẽ illã ⁊ intelliges qͣlem ppłm possidẽ
decet dĩ uirtutẽ: ⁊ dĩ sapĩam. Ego sapiã ħito in ꝯsilio: et
eruditis int̾sũ cogitationib. Consilia eigo cogitationesq eru¬
ditas rex iste inhabitat. possidet. regit. ates mod̾at᷑. Talis
siquidem ppłs a sapĩa regit᷑. a sapĩa instrut᷑ : a sapĩa tuet᷑.
Ad huuis regis ppłm ꝑtinet omĩs uolũtas bona. om̃is cogi

Expanded text:
ad terminos orbis terrarum dilaad terminos orbis terrarum dilanovissima impossibilium. Haec igitur quatuor sunt quae hujus regis regno finem constituunt: Malitia, ignorantia, voluptas, impossibilitas. possidere Regem istum, qui sedet rex in aeternum, et regni ejus non erit finis? Recole nunc vocem illam, et intelliges qualem populum possidere decet Dei virtutem et Dei sapientiam: Ego Sapientia habito in consilio, et eruditis intersum cogitationibus . Consilia ergo, cogitationesque eruditas Rex iste inhabitat, possidet, regit atque moderatur. Talis siquidem populus a Sapientia regitur, a Sapientia instruitur, a Sapientia tuetur. Ad hujus r
Abbreviated transcription (Latin):
ne uscq ad t̾minos orb t̾rar̃. Intͣ .i hos t̾minos suũ sapĩa reg¬
nuĩ cohib̃̾e uoluit: nec illud ultra hos fines excend̾e̾ drecre¬
int. Hinc eiciẽs mare orien talet amaritudinẽ aꝑte malitie.
iluc̃ excludens mare occidentalet abyssum uidelicet tenebro¬
se ignorantie. Ex alio aũt lat̾e a flumĩe incipiõs sapĩe regñ:
ꝑtingit usq ad t̃minos orbis t̾rarum. A fliuuo ergo ĩcipi¬
ens: totũ tñ fluuiũ ext̾iꝰ relinquens. Detestat᷑ siquidem
sapĩa omẽm fluxũ uoluptatis: extendens se ꝑ ĩfinita pene
multiplicisꝰ obedientie spatia: ꝑtingit nsq ad t̾minoᷤᷤ ĩ possi¬
bilitatis. Certe uides qͣm recte int̾ hos fines regni sui t̾mi¬
nos ꝯstituat. uł cur illud ult̾ius dilatare indignũ ducat.
ne .s. amaritudis mare. icł abyssũ ignorantie. seu etiã luxũ
concupiscentie intͣ regni sui metas includat: s ista uscyqͣ

Expanded text:
ne usque ad terminos orbis terrarum. Intra enim hos terminos suum Sapientia regne usque ad terminos orbis terrarum. Intra enim hos terminos suum Sapientia regnum cohibere voluit, nec illud ultra hos fines extendere decrevit. Hinc ejiciens mare orientale, amaritudinem apertae malitiae, illinc excludens mare occidentale, abyssum videlicet tenebrosae ignorantiae. Ex alio autem latere, a flumine incipiens Sapientiae regnum pertingit usque ad terminos orbis terrarum. A fluvio ergo incipiens, totum tamen fluvium exterius relinquens. Detestatur siquidem Sapientia omnem fluxum voluptatis, extendens se per infinita pene multiplicis obedientiae spatia pertingit usque ad terminos impossibilitatis. Certe vides quam recte inter hos fines regni sui terminos constituat, vel cur illud ulterius dilatare indignum ducat, ne scilicet amaritudinis mare, vel abyssum ignorantiae, seu etiam luxum concupiscentiae intra regn
Abbreviated transcription (Latin):
per fidem ui eiꝰ corde ħitabat xp̃c. sederet rex inet̾nũ. ui¬
des certe qͣm recte pꝰqͣm dc̃m est. dñs diliuiũ ĩ ħĩtare facit:
statĩ illud adiũctum est. ⁊ sedebit dñs rex inet̾nũ. Ttt hoc
naniq ni fallor effundr̃ suꝑ t̾ram ħ diluuiũ: quo mũdet
pit᷑ in bono. E st enĩ qñ accipr̃ ĩ malo: s est ibi longe alia
lectio. Si est enĩ ignis bonꝰ ꝑ ignis malꝰ. si est desertũ boñ
⁊ desertũ malum sicut suꝑiuis ostendimꝰ : si ẽ aqͣ bona. et
aqua mala. cur ñ eque diluuiũ honũ ⁊ diluiũ malũ
eẽ ccedamꝰ: Credendũ sane ⁊ absq ulla hesitatione bonum
illud ẽẽ diluuiũ: ꝙ dñs ⁊̃ habitare facit. ut sedeat rex ine¬
dere intrhono suo. ⁊ regnare ĩ ppło suo. ꝓficiẽs ⁊ crescẽ dedie
in diem. donet attinggat & fine usq ad finem forait̃: ⁊ dispo¬
nat omĩa suauit̾. ⁊ dñetur a mari usq ad mare. ⁊ a flumi¬

Expanded text:
de habitabat Christus, sederet rex in aeternum. Vides certe quam recte postquam dictum est: Dominus diluvium inhabitare facit, statim illud adjunctum est: Et sedebit Dominus rex in aeternum. Ad hoc namque, ni fallor, effundit super terram hoc diluvium, quo mundet pitur in bono. Est enim quando accipitur in malo, sed est ibi longe alia lectio: Si est enim ignis bonus et ignis malus, si est desertum bonum et desertum malum, sicut superius ostendimus, si est aqua bona et aqua mala, cur non aeque diluvium bonum et diluvium malum esse credamus? Credendum sane, et absque ulla haesitatione bonum illud esse diluvium quod Dominus inhabitare facit, ut sedeat rex in aedere in throno suo, et regnare in populo suo proficiens et crescens de die in diem, donec attingat a fine usque ad finem fortiter, et disponat omnia suaviter, et dominetur a mari usque ad mare, et a flumi
Abbreviated transcription (Latin):
ad illã tñ plene ñ admitit᷑. Amara itaq ĩ cõuersione. amari¬
or ĩ temptationet amarissima ĩ int̾ne ⁊ et̾ne dulcedinis expͤ¬
tatione ⁊ ĩpatientis desiderii dilatione: qr spes que differtui.
asͣuigit au̾im. Hinc ẽ. qd̾ alibi ip̃e dd̾ ꝓclamat dicens. Heu
me quia ĩcolatꝰ meꝰ ꝓ longatꝰ est ⁊ illud Renuit cõsolari a¬
nima mea. Quał qͣntaq putas amaritudĩs magnitudo aĩam
tͣnsfix̾at. que ꝓ doloris leuamine nullã etiã consolationẽ re-¬
apere nolebat: Multum quidẽ nexat hominẽ cũ relinqͥtur
amor mundi. muldo ampluis tã crutiat cũ calcat᷑ amor sui.
uer̃tũ supͣ omĩa tͣnssigit ⁊ penetͣt cor homĩs. ⁊ excoquit desed̾ii
estibꝰ amor dĩ. Uñ est uox illa flebił. itunt aĩa mea ad dñi

Expanded text:
ad illam tamen plene non admittitur. Amara itaque in conversione, amariad illam tamen plene non admittitur. Amara itaque in conversione, amarior in tentatione, amarissima internae et aeternae dulcedinis exspectatione, et impatientis desiderii dilatione; quia spes quae differtur affligit animam. Hinc est quod alibi ipse David proclamat dicens: Heu mihi quia incolatus meus prolongatus est ; et illud: Renuit consolari anima mea . Qualis quantaque, putas, amaritudinis magnitudo animum transfixerat, quae pro doloris levamine nullam etiam consolationem recipere volebat? Multum quidem vexat hominem cum relinquitur amor mundi, multo amplius cruciat cum calcatur amor sui; verumtamen supra omnia transfigit, et penetrat cor hominis, et excoquit desiderii aestibus amor Dei. Unde est vox illa flebilis: Sitivit anima mea ad Deum
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ enĩ cordis tunc geminat. qñ quis cõpũctionis fletũ
alt̾nat: ut mͦ defleat malũ qd ꝑtunescit. mͦ suspiret pro
bono qd̃ cupiscit. MMeror ex cõsideratione ⁊ trepidatione ma¬
loꝵ : mare a sinistris: mcror ex cõtẽpłone ⁊ expectatione bo¬
ĩ alt̃o uitamꝰ negligentiã: qr qͥ expetat p̾muĩ: extendit se ad
m̾itũ: ⁊ qui metuit penã sollicite declinat culpã. Sciend̃
tñ qid̃ cõpunctio timoris est utiq tempore prioꝵ: s dignita¬
antẽ sumpta et̾noꝵ fidutia multo anxiꝰ multo uberiꝰ ĩgenus¬
cimus ⁊ flemus. ⁊ ex impatienti desiderio bonoꝵ: qͣm prius
afficiu̾t: ⁊ uberiꝰ currũt. Hinc est qd̃ per quendã dr̃. Eoce in
pace amaritudo mea amarissima. Magna nãq amaritudo
est. qñ qͥs renũtiãs scło ad religionẽ consitit᷑. maior añ qñ ab¬
negans semet ip̃m ĩnum̃ ił ĩimici temptationib fatigat᷑. mari¬
nia aũ qñ pace illa q̃ exufiant omẽm sensũ ĩ ꝑte degustata

Expanded text:
tudinem enim cordis tunc geminat, quando quis compunctionis fletum alternat, ut modo defleat malum quod pertimescit modo suspiret pro bono quod concupiscit. Moeror ea consideratione et trepidatione malorum, mare a sinistris; moeror ex contemplatione et exspectatione boin altero vitamus negligentiam; quia, qui exspectat praemium, extendit se ad meritum, et qui metuit poenam, sollicite declinat culpam. Sciendum tamen quod compunctio timoris est utique tempore prior, sed dignitaautem sumpta aeternorum fiducia, multo anxius, multo uberius ingemiscimus, et flemus ex impatienti desiderio bonorum quam prius afficiunt, et uberius currunt. Hinc est quod per quemdam dicitur: Ecce in pace amaritudo mea amarissima . Magna namque amaritudo est, quando quis renuntians saeculo ad religionem convertitur. Major autem quando abnegans semetipsum innumeris inimici tentationibus fatigatur. Maxima autem quando pace illa quae exsuperat omnem sensum ex parte degustata,
Abbreviated transcription (Latin):
tur ꝓuidentia nr̃a. roba me gͦ dñe ⁊ tempta me. re
renes meos ⁊ cor meũ. Ascio quia cõcupiscentia alicũ sur¬
git ex uitio carnis: aliciũ descendit ex uitio mentis re
ergo renes meos. ⁊ cor meũ. Ad extinguendã pruriginẽ
carnis. ure renes meo:. ad extingneuda desid̾ia cordis ure
cor meũ. re renes meos ad extinguendũ pruritũ car¬
nis: ure cce meũ ad exsiccandũs fluxum m̃tis. re reneᷤ
meos ⁊ cor meũ. Ure carnẽ meam: ure m̃tem meam.
ure carnem igne tribulatõnis: ure m̃tẽ incendio ꝯpñcti¬
onis. Caro ꝯterat᷑: cor compiuigat᷑. Caro affligat᷑ labore:
fortior me est. scio qr callidior me ẽst : michi tũ tim̃dus

Expanded text:
ba me, Domine, et tenta me. Ure renes meos et cor meum. Scis quia concupiscentia aliquando surgit ex vitio carnis, aliquando descendit ex vitio mentis. Ure ergo renes meos et cor meum. Ad exstinguendam pruriginem carnis ure renes meos, ad exstinguenda desideria cordis ure cor meum. Ure renes meos ad consumendum pruritum carnis; ure cor meum ad exsiccandum fluxum mentis. Ure renes meos et cor meum, ure carnem meam et mentem meam. Ure carnem igne tribulationis, ure mentem incendio compunctionis. Caro conteratur, cor compungatur. Caro affligatur labore, fortior me est, scio quia callidior me est; mihi tamen timendus
Abbreviated transcription (Latin):
suo. Landabił ppłs ꝙ̃ dñs er̃cituũ bñdir̃ dicens. Hereditas mea
isrł. In huiꝰ laudabił ppłi ammiratione ꝓpħa acclamabat cũ
dicebat. eata gens cuiꝰ est ꝓpłs dñs d̾s eius: ppłs quem
płe gentiũ pecu̾sitas uoluntatũ : uanitas cogitationũ. us¬
ꝙ q̃ non cognoscitis regem ur̃m. usq qͦ sedetis in regioue um¬
bre mortis: usq qͦ moramini ĩ regione dissimłitudĩs. Tan¬
dem aligñ exite de medio babilonis. exite de tenebris. ꝓpera¬
te ad prĩam lumĩs: ad regionẽ lucis. Tandem alicñ excte ad

Expanded text:
quem Dominus exercituum benedixit, dicens: Haereditas mea Israel . In hujus laudabilis populi admiratione Propheta acclamabat cum dicebat: Beata gens cujus est Dominus Deus ejus, populus quem pule gentium, perversitas voluntatum, vanitas cogitationum, usquequo non cognoscitis Regem vestrum? Usquequo sedetis in regione umbrae mortis, usquequo moramini in regione dissimilitudinis? Tandem aliquando exite de medio Babylonis, exite de tenebris, properate ad patriam luminis, ad regionem lucis. Tandem aliquando exite ad
Abbreviated transcription (Latin):
honio ẽ. ⁊ quis cognoscet eum᷑ Quid putatis quem dicũt ho¬
mines ẽẽ filiũ hoĩs : d̾ espondeat petrus unus pro om̃b.
sit fllius dĩ uiu: ⁊ filius homĩs. morit᷑i dicã an mortui. Nã
si mortuũ negamus. illud quomͦ stabit qd̃ legim᷑ In qͣcũꝙ
die cõmed̾is &r eo morte morieris. S forte tũc ĩcipit uiu̾e:

Expanded text:
homo est, et quis cognoscet homo est, et quis cognoscet mines esse filium hominis? Respondeat Petrus unus, pro omnibusit Filius Dei vivi, et filius hominis morituri, dicam, an mortui? Nam si mortuum negamus, quomodo illud stabit quod legimus? In quacunque die comederis ex eo, morte morieris
Abbreviated transcription (Latin):
efficiatur. MMerito ergo. Maledicta sterił ⁊ ã ñ parit: q̃ talẽ filiũ
simłr ñ maledictus qui ñ gignit. sicuti maledicta sterił ⁊ qne
ñ parit n quia ñ eque ĩ nr̃a potestate cõsistit. u̾itatẽ intelli¬
gere. ⁊ u̾itati cõsentire: Non enĩ semꝑ u̾itatẽ r̃telligo cũ uolo:
ĩ tellecte aut̃ semꝑ cõsentio si uoluero. Felix homo est cui p̾sto
est c̃ uolũit ħre filiũ: nec qͣlemc̃q s deũ. O qnͣta dignitas
homĩs: filis̃ hab̃e dm̃ maiestatis. Audi hõ : asculta o homo.
Tandẽ erige spem: exhilara faciẽ. Si cõfunderis de patre tuo:
cõfide tandẽ de filio tuo. Si erubescis ĩ parente: exulta ĩ ꝓle.
Si cõtristaris in adam primo: congratulare ĩ adam scdo. Maior
hic ad erigendũ: qͣm ille ad deiciend̾. Per illũ eiectꝰ a paradiso:
per istũ głificandus in celo. Inguemini qͣntꝰ sit głosus iste. ⁊

Expanded text:
efficiatur. Merito ergo maledicta sterilis, et quae non parit, quae talem filium efficiatur. Merito ergo maledicta sterilis, et quae non parit, quae talem filium maledictus qui non gignit, sicuti maledicta sterilis et quae non parit, nisi quia non aeque in nostra potestate consistit veritatem intelligere et veritati consentire. Non enim semper veritatem intelligo cum volo, intellectae autem semper consentio si voluero. Felix homo est cui praesto est cum voluerit habere filium, nec qualemcunque, sed Deum. O quanta dignitas hominis filium habere Deum majestatis! Audi, homo; ausculta, o homo! Tandem erige spem, exhilara faciem. Si confunderis de patre tuo, confide tamen de filio tuo. Si erubescis in parente, exulta in prole. Si contristaris in Adam primo, congratulare in Adam secundo. Major hic ad erigendum quam ille ad dejiciendum. Per illum ejectus a paradiso, per istum glorificandus in coelo. Intuemini quantus sit gloriosus iste, et
Abbreviated transcription (Latin):
mentis: Si igitur eadẽ est uoluntas tua ⁊ uoluntas p̃ris. ddẽ
est filius tuus ⁊ filuis pr̃is. ueritas. sapĩa uoluntas. corde conci¬
pitur. ⁊ ex corde gn̾atur. Si gͥ idem uis. idem sapis. quod pat̃
eundem flliũ habes quem pater. Miraris: est adhuc qd̾ ampliꝰ
mireris. In te est utrum sis pat̾ an mater. an potiꝰ utrũq
pat̾ ⁊ mater. Pͥors eum gignere ĩ corde duo ⁊ ĩ corde alieno:
⁊ potes eum concipere a corde tuo ⁊ ab ore alieno. Intellectu gig¬
nitur. cõ sensu cõcipit᷑. affectu nascit᷑. effectu nutͥtur. Qñ
ueritatẽ intelligis uel alium intelligere fatis : xp̃m gignis.
Q ñ ueritas tibi a te uel ab alio persuadet᷑: xp̃c ueracit̃ cõcipi¬
tur. Ergo qñ gignis es pat̃: qñ concipis es mat̃. Nosti uolũtatẽ
dei: consenti ei. ⁊ cõcepisti. Amando parturias: operando nutrias.
uide qd̾ in potestate ciꝰq relinqͥtur: utr̃nã tante ꝓlis mat̾

Expanded text:
ur eadem est voluntas tua et voluntas Patris, idem est filius tuus et Filius patris. Veritas, sapientia, voluntas corde concipitur, et ex corde generatur. Si igitur idem vis, idem sapis quod pater; eumdem Filium habes quem Pater. Miraris. Est adhuc quod amplius mireris. In te est utrum sis pater, an mater, an potius utrumque pater et mater. Potes eum gignere in corde tuo, et in corde alieno, et potes eum concipere a corde tuo, et ab ore alieno. Intellectu gignitur, consensu concipitur, affectu nascitur, effectu nutritur. Quando veritatem intelligis, vel alium intelligere facis, Christum gignis. Quando veritas tibi a te, vel ab alio persuadetur, Christus veraciter concipitur. Ergo quando gignis, es pater; quando concipis, es mater. Nosti voluntatem Dei; consensisti ei, et concepisti. Amando parturias, operando nutrias. Vide quod in potestate cujusque relinquitur, utrumnam tantae prolis mater
Abbreviated transcription (Latin):
est iste singłarit̾ dilectus: ⁊ singłoꝵ dilectus : S quis
alius ħ erit. nͥ ille spetiosus pre filiis hõiũ. qui ꝓ incom¬
parabili pulcritudĩe sua omĩb se ãmirabilẽ oftendit. ⁊¬
amabilem facit. Uisltis uidece qͦmͦ sit om̃iũ dilectus:
audi quid dicat pater euis de eo. attende quid ꝓ eo clam⁊
sponsa eus. uor pr̃is ad dilectum. hic ẽ filus meꝰ dilec¬
tus in quo mͥ bene complacuit. Uox sponse de dilecto.
Ad iuro uos filie ierłm. si inueneritis dilectũ meũ. ut
annũtietis ei quia amore langueo. Et de angeł scͥp¬
tum est. in quẽ desiderant angłi ꝓspicere: ⁊ item de ho¬
minibꝰ legitur. Ueniet desideratus cunctis gentib. Er¬
go dilectꝰ iste dilectus est pr̃is sui. dilectus sponse sue di-¬
lectus hominũ. dilectus si angłorũ. dilectꝰ omĩũ. dilectus
singłoꝵ. Patet ħͥ qr uerã dilectionem ñ ht̃: qui hꝰ dileti

Expanded text:
dilectus, et singulorum dilectus. Sed quis alius hoc erit, nisi ille speciosus prae filiis hominum, qui pro incomparabili pulchritudine sua omnibus se admirabilem ostendit, et amabilem facit? Vultis videre quomodo sit omnium dilectus? Audi quid dicat de eo Pater ejus; attende quod pro eo clamet sponsa ejus: vox Patris ad dilectum: Hic est filius meus dilectus in quo mihi bene complacui ; vox sponsae de dilecto. Adjuro vos, filiae Hierusalem, si inveneritis dilectum meum ut annuntietis ei, quia amore langueo ; et de angelis scriptum est: In quem desiderant angeli prospicere ; et item de hominibus legitur: veniet desideratus cunctis gentibus . Ergo dilectus iste dilectus est Patris sui, dilectus sponsae suae, dilectus hominum, dilectus angelorum, dilectus omnium, dilectus singulorum. Patet
Abbreviated transcription (Latin):
rogantiẽt ꝑ cedros intelligunꝰ fastꝰ suꝑbie. Arrogantia ẽ
supia se aliquid presimie. Suꝑbia eit. De sua etiã p̃sũp¬
tione intinnescere. Tociens itaq uitilos in libano nutri¬
mus: quotiens supͣ uiriũ modum qͣmius bona inten¬
tione presumuꝰ. Tunc cedri quasi in libano surgunt
cum de nr̃is operib bonis elationũ fastus se ĩ altum at¬
toslunt. Sub taliũ cedimꝵ unibia inticu delectabilis̃¬
se pascunt: dum ꝓ adipiscendo sc̃ĩtatis nõie in tantis labori

Expanded text:
rogantiae, per cedros intelligimus fastus superbiae. Arrogantia est rogantiae, per cedros intelligimus fastus superbiae. Arrogantia est supra se aliquid praesumere. Superbia est de sua etiam praesumptione intumescere. Toties itaque vitulos in Libano nutrimus, quoties supra virium modum quamvis bona intentione praesumimus. Tunc cedri quasi de Libano urgunt, cum de nostris operibus bonis elationum fastus se in altum attollunt. Sub talium cedrorum umbra vituli delectabildepascunt, dum pro adipiscendo sanctitatis nomine in tantis labori
Abbreviated transcription (Latin):
tate mentem ĩcrepare. S hunc usq ad frusta diuidit qui
qiueq singłaritatis fuc opera diligent᷑ distringuit: ⁊ se in
singłis de p̃sumptionis audatia rep̃hendit. Tunc autẽ nicħ
amplius super est. nͥ ut igne cõpuctionis uł flãma diui¬
ne lectionis eo usq concremat᷑. quousq om̃i huiꝰ arrogã¬
tie uolintas sapiat᷑. De huiꝰmͦi holocasto qiͣ quiddã ad huc
cogitationũ cinisꝰ remanet. qui omĩno a nr̃a recordatõe
perire ñ dẽbet : qr utilit̾ satis suas quisq p̃sũptiones re¬
miniscit᷑. qñ in earum recordanone cõscĩa humiliata cõ-¬
fundit᷑. S ecce dum uitulũ nr̃m diligentꝰ tractare: ⁊
uixta legis preteptũ aliqͥd ꝯminuere uolumꝰ: paulo lon¬
gius digressi sumius. Restat illud adhuc adduc̾e. ĩ finẽ¬
F sermonis nr̃i: que sit diffr̾a uit̾ cedros libam ⁊ intuloᷤ¬
libani. Per uitulos libani accipimus presũptiones ar-¬

Expanded text:
rtate mentem increpare. Sed hunc usque ad frusta dividit, qui rtate mentem increpare. Sed hunc usque ad frusta dividit, qui quaeque singularitatis suae opera diligenter distinguit, et se in singulis de praesumptionis audacia reprehendit. Tunc autem nihil amplius superest, nisi ut igne compunctionis, vel flamma divinae dilectionis eousque concremetur quousque omnis hujus arrogantiae voluntas sopiatur. De hujusmodi holocausto quasi quidam adhuc cogitationum cinis remanet, qui omnino a nostra recordatione perire non debet, quia utiliter satis suas quisque praesumptiones reminiscitur, quando in earum recordatione conscientia humiliata confunditur. Sed ecce dum vitulum nostrum diligenter tractare, et juxta legis praeceptum comminuere volumus, paulo longius digressi sumus. Restat illud adhuc addiscere in fine sermonis nostri, quae sit differentia inter cedros Libani, et viLibani. Per vitulos Libani accipimus praesumptiones ar
Abbreviated transcription (Latin):
Non est bona głatio tua. Nonne multo meliꝰ. ñ ne mul¬
to redꝰ ut qui głitur in dño głetur: An nesci q hec ÷¬
suam ĩ siłitudinẽ uttuli comẽdentis fenũ. S quid fiet
queso de carnibꝰ huiꝰ uituli. qͣndo nͨ saltem placere p̃ ui¬
tulus libani. nisi forte diligent̾ ꝯminuat᷑: quẽ admodum
decet uictimã holocansti: S quonã inquis mͦ illũ cõmai¬
nui oportet: hoc te moys̃es qͣm ego meliꝰ docet. ꝑrius il¬
lum usbet per frusta diuid̾et postea suꝑ poĩtũ fla̾mis
incinerẽ redigere. Quomͦ queso enm sisbailius inꝙͣ cõmi¬
niumꝰ. qͣm cũ pͥus ꝑ frusta diuisum ꝑ ignẽ. postea ĩ tena¬
em puluerẽ redigimus : Uraslus nr̃ in libano pascitur:
si uoluntatẽ nr̃am ñ nisi in reb honestis sequimur. uitu¬
lum nr̃m mactamꝰ: cum obedientie amore omẽm singła¬
ritatẽ abdicamꝰ. uitulũ aut̃ nr̃m secare est : de p̃sũpta lib̾¬

Expanded text:
Non est bona gloria tua. Nonne multo melius, nonne mulNon est bona gloria tua. Nonne multo melius, nonne multo rectius ut qui gloriatur in Domino glorietur? An nescitis suam in similitudinem vituli comedentis fenum. Sed quid fiet, quaeso, de carnibus hujus vituli, quando nec saltem placere potest vitulus Libani, nisi forte diligenter comminuatur, quemadmodum decet victimam holocausti. Sed quonam, inquis, modo illum comminui oportet? Hoc te Moyses quam ego melius docet: prius illum jubet per frusta dividere, postea suppositum flammis in cinerem redigere . Quomodo, quaeso, illum subtilius unquam comminuimus, quam cum prius per frusta divisum, per ignem postea in tenuem pulverem redigimus? Vitulus noster in Libano pascitur, si voluntatem nostram non nisi in rebus honestis sequimur. Vitulum nostrum mactamus, cum obedientiae amore omnem singularitatem abdicamus, vitulum autem nostrum secare, est de praesumpta libe
Abbreviated transcription (Latin):
quid pp̃ molliciẽ mentis uł teneritudinẽ carnis agr̃. ad car
annur̾adur. Ue uob qui cõfiditis ĩ uitulo samarie. qui
tanto studi seruitis uoluntati ꝓpͥe In tudeam uenistis.
ut quid ĩ samariã descenditis. ꝓpriam uolantatẽ cuftodi¬
entes ⁊ ercusantes. An nescitis qr iudĩ non coutunt᷑ sama¬
ritanis : ꝑrius a scło uenientes ꝓprias uolũtates ur̃as ꝙ¬
sitentes dampnabatis. nũ ab illo priore feruore deficientes
xprias uoluntates q̃ritis custoditis defenditis: fic sic de iu¬
deis samaritani effecti estis. Iudea urtulꝰ ꝓprie libtatis
dño mactatur : in samaria ꝓ deo adorat᷑. Si in uidea es. in¬
tulum ĩ sacrificio dñi int̾f̾icis: si ĩ samaria eis uitulo to
uiribꝰ omĩb seruis. Si carnis curam in dessderiĩs agis. ui¬
tislum tuum de feno pascis: qr omĩs caro fenũ. ⁊ omĩs
gła eius cũ flos feni. In hoc głaris: si desideria tua ꝑfici.

Expanded text:
idquid propter mollitiem mentis, et teneritudinem carnis agitur, ad Carmeidquid propter mollitiem mentis, et teneritudinem carnis agitur, ad Carmeannumeratur. Vae vobis qui confiditis in vitulo Samariae, qui tanto studio servitis voluntati propriae. In Judaeam venistis, ut quid ad Samariam descendistis propriam voluntatem custodientes et excusantes? An nescitis quia Judaei non coutuntur Samaritanis? Prius a saeculo venientes proprias voluntates vestras confidentes damnabatis; nunc ab illo priore fervore deficientes, proprias voluntates quaeritis, custoditis, defenditis. Sic, sic de Judaeis Samaritani facti estis. In Judaea vitulus propriae libertatis Domino mactatur, in Samaria pro Deo adoratur. Si in Judaea es, vitulum in sacrificio Domini interficis; si in Samaria es, vituliribus tuis servis; si carnis curam in desideriis agis, vitulum tuum de feno pascis; quia omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni. In hoc gloriaris si desideria tua perficis.
Abbreviated transcription (Latin):
implere uolimtatẽ pr̃is sin: ⁊ tu stude facere uolũtatem
prelati tui. Ecce uir tandẽ uitissũ ĩ uenimꝰ: que ⁊̃ holoca¬
ustto dñi mactare debemus. Nichil ita fraglat dño ĩ
odorem suauitatis: qͣm si mactet᷑ dño uitulus ꝓprie uo¬
luntatis. Int̾est tñ utr̃q sit de libano: an de carmesoi a
lii sunt iuituli aui ꝑascunt᷑ in u̾tice liban: atq alii qͣ
mitruant m pascius carmeli. uitulũ carmeli nuitrust.
qmi uoluntate suã ñ deserunt in reb adhuc arnalibu.
ullos libani pascunt: qui uolinitatẽ suaus segrnabi
studiis spũalsb. Iste q̃rit lantiores cibos qͣm ceteri uitu¬
lũ sim̃ impĩguat de feno carmeli. Ille abstinere uolens
dedignatur commedere ꝙ cẽti: uitulum siuĩ ncar⁊ s̃ bais¬
ciuns libani. Iste forte cupit uestem mołliorẽ. ille usurpat
sibi forte pre cet̾is habitũ hispidior ẽ. ut̾q pascua q̃rit suo
uitulo. s hic de carmelo. sule de monte libano. Denits qo¬

Expanded text:
implere voluntatem Patris sui, et tu studeas facere voluntatem praelati tui. Ecce vix tandem vitulum invenimus quem in holocausto Domini mactare debemus. Nihil itaque flagrat Domino in odorem suavitatis quam si mactetur Domino vitulus propriae voluntatis. tice Libani, atque alii qui nutriuntur in pascuis Carmeli. Vitulum Carmeli nutriunt, qui voluntatem suam non deserunt in rebus adhuc carnalibus; vitulos Libani pascunt, qui voluntatem suam sequuntur in studiis spiritualibus: iste quaerit lautiores cibos quam caeteri; vitulum suum impinguat de feno Carmeli. Ille abstinere volens, dedignatur comedere quod caeteri, vitulum suum nutrit in pascuis Libani. Iste forte cupit vestem molliorem: ille usurpat sibi forte prae caeteris habitum hispidiorem, uterque pascua quaerit suo vitulo: sed hic de Carmelo, ille de monte Libano. Denique qu
Abbreviated transcription (Latin):
Qualia ex se desideria genuerũt. qͣlia opera hr̃e studuerut:
talia ⁊ nos in nob̾ gignere. ⁊ nutͥie studeamꝰ: ⁊ tũc nos absqi
dubio dño filios arietũ ĩmolamꝰ.
ferte dño filios arietum. Afferte afferte. dño dño. utrũq
uis ponit᷑ utrũ ꝙ repetit᷑. Si nultis hr̃e geminã stolam:
duplicate hic hostiã ur̃am. Qui hostiã suam duplicare hic¬
dedignat᷑: Duplici ꝯtricione ꝯteretur. ꝑ gemina hostia: du¬
plex dabitur stola. ꝑ stola corporis: offerte hostram bone
actionis. ꝑstolamentis: date hostiã diuine ai pie actio¬
nis. Nolite time eos qui occidunt corpus: anime uero nõ
hñt quid fatiant. Et possunt hii quidẽ dñari corpori. s ñ hnĩt

Expanded text:
Qualia ex se desideria genuerunt, qualia opera habere studuerunt, Qualia ex se desideria genuerunt, qualia opera habere studuerunt, talia et nos in nobis gignere et nutrire studeamus, et tunc nos absque dferte Domino filios arietum. Afferte, afferte Domino, Domino; utrumque bis ponitur, utrumque repetitur. Si vultis habere geminam stolam, duplicate hic hostiam vestram. Qui hostiam suam hic duplicare dedignatur, duplici contritione conteretur. Pro gemina hostia duplex dabitur stola. Pro stola corporis offerte hostiam bonae actionis, pro stola mentis, date hostiam piae devotionis. Nolite timere eos qui occidunt corpus, animae vero non habent quid faciant; et possunt hi quidem dominari corpori, sed non habent
Abbreviated transcription (Latin):
sustinere: int̾ quelibet tormenta int̾nã pacẽ ⁊ cordis tͣn¬
qͥllitatem retinere ꝓfecto qui huiꝰm᷑ est in sacrificio do¬
mini agnũ obtulit: ⁊ ip̃a sua oblatione filiũ se ẽẽ osten¬
dit. Beati enim pacifici qm̃ filii dĩ uocabunt᷑. Licet gͦ
nifallor ꝑsonarum dignitatẽ ex eoꝵ hostiis perpendere⁊
seruo siquidẽ sufficit ꝓ t̾rore gehenne de mał penitere:
mettennario mercedis causa a mał abstmere: filio pa¬
rum est ꝓ dño aĩam in morte ponere. Ad scruos itaq
ꝑtinet p̾enitentia: mertennaris ꝯuenit abstinentia: fili¬
is congruit patientia. Patientie itaq ⁊ mansuetudinis agnõ
afferre uobiscũ qͥ speratis uł suspiratis adoptionẽ filioꝵ.⁊ ꝑ
etes alios possunt gn̾are filios: S forte uoluit nos qͣtiens
desideramꝰ perfecta opera hr̃e. ad dñici gregis duces ⁊ princi
ues didis quid facere quid uel desedare debeamꝰ agnoscere.

Expanded text:
sustinere, inter quaelibet tormenta internam pacem et cordis transustinere, inter quaelibet tormenta internam pacem et cordis tranquillitatem retinere, profecto qui hujusmodi est in sacrificio Dei agnum obtulit, et ipsa sola oblatione filium se esse ostendit. Beati enim pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur . Licet ergo, ni fallor, personarum dignitatem ex eorum hostiis perpendere. Servo siquidem sufficit pro terrore gehennae de malis poenitere, mercenario mercedis causa a malis abstinere, filio parum est pro Domino animam in morte ponere. Ad servos itaque pertinet poenitentia, mercenariis convenit abstinentia, filiis congruit patientia. Patientiae itaque et mansuetudinis agnos afferte vobiscum, qui speratis vel suspiratis adoptionem filiorum. Aetes possunt alios generare filios? Sed forte voluit nos, quoties desideramus perfecta opera, habere ad Dominici gregis duces et princivel dictis quid facere, quid desiderare debeamus agnoscere.
Abbreviated transcription (Latin):
bent̾ facutis. Ne appareatis uacui in cõspectu dñi. afferte
non quodlibet quilibet: E filios arietum filii dei. Si qͥs tãqͣ
ouis ad occisionẽ ducit᷑. ⁊ sicut agnus coram tondente se ob¬
mutescit: ⁊ ñ apperit os suũ: ifte ꝓfecto int̾ filios adm¬
merabit᷑. qui offerunt dño filios arietũ. Neq enĩ qui ad¬
huc seruus est sufficit ad talem hostiã: magnũ siquidẽ ei
est. si possit offerre turt᷑em uł columbã. Qui enĩ adhuc
seruit sub timore: ⁊ deum ñ tam diligit qͣm metuit: si¬
bi sufficere uidet᷑. dum mͦ possit plangere ⁊ gem̾e. ⁊ ꝑ pre¬
teritis delictis planctu ⁊ gemitu. quasi columbino quodã
cantii satisfacere. Mercennriꝰ aũ qͣmuis petulantie. ⁊ pͣ¬
ue delectationis edum ante actũ in ara dnĩ mactet. merce¬
it t̾renar̃ opum uelleia. absq ulla contradictione depo¬
nere : sine persequẽtiũ odio qͣmlibet tribulationẽ libent

Expanded text:
benter faciatis. Ne appareatis vacui in conspectu Domini, afferte benter faciatis. Ne appareatis vacui in conspectu Domini, afferte non quodlibet quilibet, sed filios arietum, filii Dei. Si quis tanquam ovis ad occisionem ducitur, et sicut agnus coram tondente se obmutescit, et non aperit os suum, iste profecto inter filios annumerabitur qui offerunt Domino filios arietum. Neque enim qui adhuc servus est, sufficit ad talem hostiam, magnum siquidem ei est si possit offerre turturem sive columbam. Qui enim adhuc servit sub timore, et Deum non tam diligit quam metuit, sibi sufficere videtur dummodo possit plangere et gemere, et pro praeteritis delictis planctu et gemitu quasi columbino quodam cantu satisfacere. Mercenarius autem, quamvis petulantiae et pravae delectationis haedum anteactum in ara Domini mactet, ne merceit terrenarum opum vellera absque ulla contradictione deponere, sine persequentium odio quamlibet tribulationem libenter
Abbreviated transcription (Latin):
mocentiã seruãt. qͥ nec ꝓpͥam aĩam ledunt. ꝑ cõsensũ
praue uoluntatis : nec aliene nocent per exempłũ
ꝑuerse orationis. Cales ergo socios habere studeo. qꝑ
opera munda hĩe desido.
fferte dño filii dei: afferte dnõ filios arietũ. uob̾
dicit᷑ nouicii. attendite si cuꝑitis ẽẽ filii dei. uo¬
bis optio datur. in ur̃a electione relinquit᷑: an
tͣnseatis in libertatẽ filioꝵ. an maneatis ĩ subiec¬
tione mercennarioꝵ : an potius seruiatis sub cõditione ser¬
uoꝵ. Quid quisqͣm ẽẽ eligat: eius hostia declaiate. In lege
p̃cipit᷑ uł docet᷑. aliam ẽẽ debere hostiam pͥncipum. aliã sa¬
cerdicum: atq aliam eẽ opetere hostiam pauperũ. Sic ni
ẜallor alia hostia conuenit filio: ⁊ alia atq alia m̾cennario
uł seruo. Sicut dũsa est conditio: sic differens debet eẽt ob¬
latio. fferte gͦ dño fili dĩ: afferte dño filios arietũ. Si
filii estis libenter facitis: ẜ si fili ẽẽ cupitis. oportet ut li¬

Expanded text:
ocentiam servant, qui nec propriam animam laedunt per consensum pravae voluntatis, nec alienae nocent per exemplum perversae operationis. Tales ergo socios habere studeo quia opera munda habere desidero. Afferte Domino, filii Dei, afferte Domino filios arietum. Vobis dicitur, novitii: Attendite si cupitis esse filii Dei. Vobis optio datur, in vestra electione relinquitur an transeatis in libertatem filiorum, an maneatis in subjectione mercenariorum, an potius serviatis sub conditione servorum. Quid quisque esse eligat, ejus hostia declarat. In lege praecipitur, vel docetur aliam esse debere hostiam principum, aliam sacerdotum, atque aliam esse oportere hostiam pauperum. Sic, ni fallor, alia hostia convenit filio, et alia atque alia mercenario, vel servo. Sicut diversa est conditio, sic differens debet esse oblatio. Afferte ergo Domino, filii Dei, afferte Domino filios arietum. Si filii estis, libenter facitis; si filii esse cupitis, oportet ut li
Abbreviated transcription (Latin):
dño quia pͥncipat᷑ in et̾nitate. Dño q cui nult donat. tẽ¬
poralia bona uł mala: dño it̾m. qr cui placuerit dabit e.¬
terna premia. uł torm̃ta.
fferte ergo dño filii dĩ: af¬
ferte dño filios arietũ. Congrua u̾borum distinctio.
ilii de i: afferte dño. Si deui bonitatẽ sonat. dñs poresta¬
tem designat: satis ex hac distinctione innuit. qiia qd̃
filii sumꝰ gr̃a est non meritũ: qd seruitiũ erhibemus debuũ
non beneficiũ.
beneficiũ. fferte dño głam ⁊ honorem: afferte dnõ
głam nõĩ eius. It superiori u̾su afferce bis ponit᷑: inse¬
cindo item bis positũ inuenimꝰ. Prmio dr̃ afferte affer¬
te x̃ nosmet ip̃os: scdo afferte afferte pp̃ ꝓximos. Primo

Expanded text:
Domino, quia principatur in aeternitate. Domino, quia cui vult donat temporalia bona, vel mala; Domino iterum, quia cui placuerit dabit aeterna praemia, vel tormenta. Afferte ergo Domino, filii Dei, afferte Domino filios arietum. Congrua verborum distinctio, filii Dei, afferte Domino. Si Deus bonitatem sonat, Dominus potestatem designat; satis ex hac distinctione innuit, quia quod filii sumus, gratia est, non meritum; quod servitium exhibemus, debitum, non beneficium. Afferte Domino gloriam et honorem, afferte Domino gloriam nomini ejus. In superiori versu afferte bis ponitur, in secundo item bis positum invenitur. Primo dicitur: Afferte, afferte propter nosmetipsos; secundo afferte, afferte propter proximos: primo
Abbreviated transcription (Latin):
tun referimꝰ ad uitioꝵ ĩtentores. multũ quidẽ est ħ uel illa su
posset: eis cum tanta fidutia ñ insultaret. cũ dicat.
fremuer̃t gentes: ⁊ ppͥ. meditati ft̾ inania: stiterũt reges ⁊̾¬

Expanded text:
tim referimus ad vitiorum incentores, multum quidem est haec, vel illa suptim referimus ad vitiorum incentores, multum quidem est haec, vel illa supposset, eis cum tanta fiducia non insultaret, cum dicat: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges