comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
codẽ ab bate arsenio aliqnͣdo ĩ infi̾oribꝰ partibꝰ egipti eũ illic ĩportuuitatẽ pateret᷑ uisũ
est ei dereliꝰquore eellã suã. ⁊ nicħ ex ea secũ tollens dixit discipłis suis aleminoro ⁊ roillo.
ł ualexander a seũde naiũ.⁊ tu zoille ueni mecũ usq ad flum̃. ⁊ quere mͥ nauicłam iũ
isto ⁊ tacuit ⁊ ita diuisi st̃ ab inuiẽẽ. Deseñdit aut̃ senex cuca partes alexandrie. ⁊
egrotauit egͥtudine magna. Discipłi aut̃ eiꝰ dicebãt ad inuicẽ. ꝑ utas ne aliqͥs nr̃m ꝯt̾sta¬
uit eũ⁊ ꝓpt̃ẽa diuisus est a nobis: Et ñ inueniebãt ĩ se ĩgratitudĩs cãm neq qr ĩ obe¬
diẽbtes ei aliqͣndo fiussẽt. Cũ uͦ sanus factus fuisset senex dixit intra senet ip̃m. uadã
ad patres meos. Et ita nauigãs uenit ĩ locũ qui dicit᷑ petra. uͥ erãt supͣ dẽĩ ministri
eiꝰ. Cum uͦ iuxta flum̃ ẽẽt puella quedã ethiopissa ueniens tetigit melotẽ eiꝰ. senex

Expanded text:
odem abbate Arsenio aliquando in inferioribus partibus Aegypti, cum illic importunitates pateretur, visum est ei derelinquere cellam suam; et nihil ex ea tollens secum, dixit discipulis suis Alexandro et Zoilo: Tu, Alexander, ascende navim, et tu, Zoile, veni mecum usque ad flumen, et quaere mihi naviculam in isto, tacuit, atque ita divisi sunt ab invicem. Descendit autem senex circa partes Alexandriae, et aegrotavit aegritudine magna. Discipuli autem ejus dicebant ad invicem: Putasne aliquis nostniebant in se ingratitudinis causam, neque quia inobedientes ei aliquando fuissent. Cum vero sanus factus fuisset senex, dixit ad seipsum: Vadam ad Patres meos. Et ita venit in locum qui dicitur Petra, ubi erant supradicti ministri ejus. Cum vero juxta flumen esset puella quaedam Aethiopissa, veniens tetigit melotem ejus: senex
Abbreviated transcription (Latin):
qr bñ sentiret : dicit ei. Ergo si inuenis senẽ scd̾m uolũtatẽ tuã uis manere cũ eo. Et
ille dix̃. Etiam. Omnino enĩ hoc uolo si ĩuenio scd̾m uolũtatẽ meã. dicit ei senen Non¬

Expanded text:
quod bene sentiret, dixit ei: Ergo si invenis senem secundum voluntatem tuam, vis manere cum eo? Et quod bene sentiret, dixit ei: Ergo si invenis senem secundum voluntatem tuam, vis manere cum eo? Et ille dixit: Etiam omnino hoc volo, si invenero secundum voluntatem tuam. Dixit ergo ei
Abbreviated transcription (Latin):
egiptiĩs repłit manũ eiꝰ dieñs. Dimitte me ꝙ morior coca ebdomada niehil coctũ come¬
dñs. Et dixit ei senex. Si uos biduo int̃uallo ñ mãducãtes ita defecistis. qͣre ĩ fr̃s scãdali¬
tentiã egert. ⁊ edificati ĩ abstinẽtia eoꝵ abiert̃ cñ gaudio. ¶fr̃ quidã renũciãs scło ⁊ acci¬
piens habitũ ionachi statĩ reclausit se dicẽs. Solitariꝰ eẽ uolo. audiẽtes aut̃ uicini seni¬
ores uener̃t ⁊ eiecer̃t eũ. ⁊ fecert̃ eũ circuire cellas fr̃m ⁊ penitẽciã corã sigulis ag̃e ⁊
dic̃e. Ignoscite mͥ qr nõ su̾ solitariꝰ. s adhuc miciũ monachi nuꝑ assũpsi. ¶ Dixer̃t̃ quidã
senes. Si uides iuuenẽ uoluntate sua asce̾dentẽ in celũ. tene pedẽ ciꝰ ⁊ ꝓice eũ in terra.
qr ñ ita expedit ei.¶ Frat̃ dixit cuidã seni magno. Abba uolebã inuenire senẽ aliquẽ
scd̃m uolũtatẽ meã. ⁊ mori cũ ip̃o. Et dicit ei senex. Bene quer

Expanded text:
manus ejus, dicens: Dimitte me quia morior, tota hebdomada nihil coctum comedi. Et dixit ei senex: Si vos biduo intervallo manducantes ita defecistis, quare in fratribus scandalinentiam serpiens habitum monachi, statim reclusit se, dicens: Solitarius volo esse. Audientes autem vicini seniores, venerunt et ejecerunt eum, et fecerunt circuire cellas fratrum, et poenitentiam coram singulis agere, et dicere: Ignoscite mihi, quia non sum solitarius sed adhuc initium monachi nuper assumpsi. 111. Dixerunt quidam senes: Si videris juvenen voluntate sua ascendentem in coelum, tene pedem ejus, et projice eum in terram, quia non ita expedit ei. 112. Frater dixit cuidam seni magno: Abba, volebam invenire senem aliquem juxta voluntatem meam, et morari cum ipso. Et dixit ei senex: Bene quaer
Abbreviated transcription (Latin):
oi senex. Neminẽ ꝓ nichilo aspicias. nullũ ꝯdẽpties. nulli dethas. ⁊ dabit ÷ͥ requiẽ. ali¬
tor ꝯir̃ eid̾. Si peccaño ĩ quocũq minuto peccato ⁊ ꝯsumit me cogitacio mea ⁊ argui¬
it modicñs. Quare peccosti qͥd faciã : Respõdit sonex. Quacũꝙ hora cecid̾it homo
ĩ culpã ⁊ dix̃it ex corde. N s tͥ peccaui indulge inͥ. mox cessabit cogitacio uł t̾sticia.¬
⁊ illa ꝯsu̾ptio. ¶Picebat abla pomen de abbate ysidoro qr folus ile so cognouisser. nã
qc ies ili cogitacio sua dicebat qr magnꝰ es tũc respõdebat ad se. Nũquid talis sũ qualis
antoniꝰ. aut ceree abba pambo uel reliqͥ pr̃es qui d̾o placuer̃t A uociẽs gͦ ħ cogitabatic
reqͥescebat᷑. ¶Dit̃ quidã sener. Id̾o ñ ꝓficimꝰ qr mẽsuras ꝓprias ignoramꝰ. nͨ habemꝰ paci

Expanded text:
ei senex: Neminem pro nihilo aspicias, nullum condemnes, nulli detrahas, et dabit tibi te: Si peccavero, etiam in quocunque minuto peccato, et consumit me cogitatio mea, et arguit me, dicens: Quare peccasti? quid faciam? Respondit senex: Quacunque hora ceciderit homo in culpam, et dixerit ex corde:  . 101. Dicebat abbas Poemen de abbate Isidoro, quia solus ipse se cognovisset . Nam quoties illi cogitatio sua dicebat: Quia magnus es; tunc et ipse respondebat ad se: Nunquid talis sum qualis Antonius, aut certe abbas Pambo, vel reliqui patres, qui Deo placuerunt? Quoties ergo haec cogitabat, requiescebat.
Abbreviated transcription (Latin):
bo uestiti pelliceas tunicas. ⁊ indicauit unꝰ quisq eoꝵ uirtutẽ alt̾ius ñ p̃sente eo de qͦ
loq̃bat᷑. unus namq ex eis ieuinabat multũ. Alt̃ uͦ nicħ possidebat. Terciꝰ aut̃ habebat
płimã caritatẽ. De quarto uͦ dixer̃t̃ qr uiginti duos annos hab̾et ĩ obediẽtia ꝑmanens¬
sub manu senioris. Respõdit aut̃ abbas pambo. Dico uobis qr istius uirtꝰ maior est quã¬
cec̾oꝵ. qm̃ nnus quisq ur̃m uirtutẽ quã possidet uolũtate ꝓpria eã retinuit. hic aut̃
suã uoluntatẽ abscidñs aliene uoluntati se seruũ fecit. Tales enĩ uiri ꝯfessores st̃ si usq

Expanded text:
bo vestiti pelliceas tunicas, et indicavit unusquisque virtutem alterius, non praesente eo de quo loquebatur. Unus namque ex eis jejunabat multum, alter vero nihil possidebat, tertius autem habebat charitatem plurimam; de quarto vero dixerunt quia viginti duos annos haberet in obedientia permanens semorum. Respondit autem ei abbas Pambo: Dico vobis quia istius virtus major est quaoniam unusquisque vestrum virtutem quam possidet, voluntate propria eam retinuit; hic autem suam voluntatem abscindens, alienae voluntatis se servum fecit. Tales enim viri confessores sunt, si usque
Abbreviated transcription (Latin):
aut si uli ĩuid̾it. aut si detrectaũit de eo. passionis aut̃ huiꝰ retͥbutio .iiiiͦ. modos hab
pͥmũ ex corde. scd̾m ex facie. t̃̾cium ex lĩgua. quartũ ex facto. Si gͦ potũit qͥs itã porta¬
re ialũ ut ñ ĩgrediat᷑ in cor: ñ ꝑuenit usq ad faciẽ. Si aut̃ uenĩt ĩ faciẽ eustodiat liꝰ¬
guã suã ne loquat᷑ ilud. Qd̾ si locutꝰ fu̾it: uel hoc custodiat ne reddat ĩ fc̃o s mox
icidat. ł res enĩ st̃ gradꝰ hominũ ⁊̃ passione ire. Nã qͥ uolũtarie nocet᷑ aut ĩuriat᷑
⁊ parcit ꝓximo suo hic scd̾m naturã xp̃i est. Qͥ aut̃ uͦ ledit nͦ ledi uult hic scd̾m na¬
turã adã est. Qͥ uͦ nocet aut ĩuiriat᷑ aut calũpniã ing̃it aut u

Expanded text:
 modos habet: Primum ex corde, secundum ex facie, tertium ex lingua, quartum ex facto. Si ergo potuerit quis ita portare malum, ut ne ingrediatur in cor, non pervenit usque ad faciem; si autem venerit in faciem, custodiat linguam ne loquatur illud. Quod si locutus fuerit, vel hoc custodiat ne reddat in facto, sed mox dimittat. Tres enim gradus hominum sunt in passione irae. Nam cui voluntarie nocetur et injuriatur, et parcit proximo suo, hic secundum naturam Christi est. Qui autem non laedit, nec laedi vult, hic secundum naturam Adam est. Qui vero nocet aut
Abbreviated transcription (Latin):
mitaret aliqnͣdo cũ spũaliũ rerũ sermo fieret. Si aut̃ detractiões aut odii ũb essent:
statim tĩ sopno eo ruenet. ut nõ huiꝰmodi uenenũ aures eiꝰ exciꝑent. hic dicebat diabo¬
lur.a studiosũ ee ut moũ̾et homines ad ũba ociosa. ĩpugnatorẽ aut̃ tociꝰ doctͥne sp̃u¬
alis. ad quã rem hoc utebat᷑ eremplo. loquente ĩ quid me aliqͣndo de utilitate anima-
possẽt aego aut̃ uoleus ostend̾e opꝰ demoniacũ ẽẽ ociosaꝵ rerũ uerba ĩtrodinrao

Expanded text:
ractionis aut odii verba essent, statim in somno corrueret, ut non hujusmodi venenum aures ejus exciperent. Hic dicebat diabolum studiosum esse ut moveret homines in verba otiosa, impugnatorem etiam totius doctrinae spiritualis. Ad quam rem hoc utebatur exemplo: Loquente me aliquando de utilitate animarupossent: ego autem volens ostendere opus daemoniacum esse, otiosarum rerum verba intro
Abbreviated transcription (Latin):
cito depoñet manꝰ suas qnͣdo stabat ad orõnẽ. rapiebat᷑ mẽs eiꝰ in suꝑioribꝰ. Si gͦ ꝯtĩge¬
bat cũ oo aliquẽ frẽm orare festinabat cito depoñe manꝰ suas. ne raperet᷑ mꝙ̃ eiꝰ et
cha. Cõtigit aut̃ ut ĩ ip̃a ebdomada uenirẽt ad abbatẽ moysen fis quidã de egipto. ⁊ fe¬
ecce moyses soluit mãdat̾ũ. ⁊ corit apud se pulinencũ. Illi aut̃ dixert̃. Quando uenit¬
nos loquem᷑ ei. facto aut̃ sabb̾o uidñtes magnã ꝯũsacionẽ abb̾is moysi dicũt ei coram

Expanded text:
cito deponeret manus suas quando stabat ad orationem, rapiebatur mens ejus in superiora. Si ergo contingebat cum eo aliquem fratrem orare, festinabat cito deponere manus, ne raperetur mens ejus, et cha; contigit autem ut in ipsa hebdomada venirent ad abbatem Moysem fratres quidam ab Aegypto; et feEcce Moyses solvit mandatum, et coxit apud se pulmentum. Illi autem dixerunt: Quando venerit, loquemur ei nos. Facto autem Sabbato, videntes c
Abbreviated transcription (Latin):
tres parimates. Et stecit tacens. Ego aut̃ dixi. Surgite mãducem᷑. Exurgẽtes aut̃ mãdu¬
cauimꝰ. actulit uͦ lagenã ⁊ bibimꝰ. Cũ aut̃ facta ẽẽt uesꝑa dicũt mͥ. uades hinc : Respondi.
Non. s hic dormio. P osuer̃t aut̃ mͥ mattã ĩ partẽ.⁊ sibi ĩ alio angulo a parte. Tulerũt
⁊̃ cingłos suos ⁊ semicintia sua ⁊ posuer̃t se simul dormire suꝑ mattã ante me. Cũq se
reclinassẽt oraui ad dñm ut mͥ reuelaret oꝑationẽ ip̃oꝵ. Et aꝑtũ est tectũ cellule ⁊ fcã

Expanded text:
suit super eam tres paximates, et stetit tacens. Ego autem dixi: Surgite, manducemus. Et exsurgentes manducavimus; attulit vero lagunculam, et bibimus. Cum autem factum esset vespere, dicunt mihi: Vadis hinc? Respondi ego: Non, sed hic dormiam. Posuerunt autem mihi mattam in parte, et sibi in alium angulum a parte: tulerunt etiam cingulos suos, et semicinctia sua, et posuerunt se dormire simul super mattam ante me. Cumque se recli
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ p̃dicauit ĩ eccła plebi dieñs. leuate ⁊ extendite abstinẽtiã ur̃ãm fcy. uolebãt aut̃ egip¬
tũ qui illic uen̾ant disced̾e. ⁊ retinuit eos. Cum aut̃ ieuinassent primo aporiati sc̃. fece¬

Expanded text:
et praedicavit in ecclesia plebi, dicens: Jejunate et extendite abstinentiam vestram, frames. Volebant autem Aegypet praedicavit in ecclesia plebi, dicens: Jejunate et extendite abstinentiam vestram, frames. Volebant autem Aegyptii, qui illic venerant, discedere, et retinuit eos. Cum autem jejunassent primo aporiati sunt, fece
Abbreviated transcription (Latin):
disset ĩtellexit ũbũ ⁊ tenuit eos usq sero laborãtes ieuinos. Cũ aut̃ sero frm̃ esset
itñ. Cotidie quidẽ manducare ñ solemꝰ. s ꝓpt̃ uos gustamꝰ modicũ. ⁊ apposuit eis pa¬
nẽ siccũ ⁊ salem dicẽs. Ecce ꝓpt̃ uos festiuitatẽ habemꝰ hodie. Et misit parũ aceci ĩ
salibꝰ ulis. Et surgẽtes cepert̃ psallere usq mane. Et dixit eis ꝓpt̃ uos ñ possumꝰ ad¬
iniplere regłom nr̃am ut modice pausotis. qr ꝑegrini estis. Mane aut̃ facto uolebãt
fug̃e. Ille aut̃ rogabat eos dicñs. Manete aliquãtulũ temꝑis nobiscũ. Sin alias uł ꝓpt̾
mandatũ tres dies scd̃m ꝯsuetudinẽ heremi facite nobiscũ. Illi aut̃ uidñtes qr ñ relaxa¬
nr̃ si sobrie agit pot̾ ext̃iorem custodire. si uͦ nõ est ita: qua possumꝰ uirtute custo¬

Expanded text:
disset, intellexit verbum, et tenuit eos usque sero laborantes jejunos. Cum autem sero factum esset, disset, intellexit verbum, et tenuit eos usque sero laborantes jejunos. Cum autem sero factum esset, iterum: Quotidie manducare non solemus, sed propter vos gustemus modicum. Et apposuit eis panem siccum et sal, et dixit: Ecce propter vos festivitatem habemus hodie; et misit parum aceti in salibus illis. Et surgentes coeperunt psallere usque mane. Et dixit: Propter vos non possumus adimplere regulam nostram, ut modice pausetis, quia peregrini estis. Mane autem facto, volebant fugere: ille autem rogabat eos, dicens: Manete aliquantum temporis nobiscum; sin alias, vel propter mandatum, dies tres secundum consuetudinem eremi facite nobiscum. Illi autem videntes quia non relaxanoster sobrie agit, potest etiam exteriorem custodire; si vero non est ita, qua possumus virtute custo
Abbreviated transcription (Latin):
quã ⁊ repone uas ĩ locũ suũ. Et fecit sic. Et dixit ei. fac it̃m. Et cũ fecisset hoc sepiꝰ. Six̾
ei sener. asfer mͦ utraq uasa ⁊ uide qd̾ eoꝵ mundiꝰ sit. Respondit. Illud ubi aquã misi.
Cui dixit senex. Sic est zanima de his q̃ ĩterrogat quãuis nicħ retineat eoꝵ que audit.¬
quodã sene magno. Qͥa si ueniebat aliqͥs interroga
Si dix̃is miserere mei. dicet tͥ ds̃. Si uis ut miserear tͥ: miserere ⁊ tu fr̃ibus tuis. ⁊ ego
misereor tui. Si uis ut ignoscã tͥ : ignosce ⁊ tu ꝓrimo tuo Ifr̃s̃ de ꝯgregatione uene¬
rũt ĩ heremũ. ⁊ aplicuer̃t ad quẽdam hemitã ⁊ suscepit eos cũ gaudio. Et sicut est cõ¬
cñ aut̃ sener uigilaret audiuit illos int̃ se loqñtes ⁊ dicẽtes. Solitarii uiri plus re-¬
pausa̾t ĩ h̾emo quã nos ĩ ꝯgregatione. Mane aut̃ cũ ambłaturi eẽnt ad aliũ uici¬
nũ eiꝰ. dixit eis. Salutate eũ ꝓ me. ⁊ dicite ei. Nõ adaques holera. Ile aut̃ eũ hoc au-¬

Expanded text:
leum, et pone vas in locum suum. Et fecit sic. Et dixit ei: Fac iterum sic. Et cum fecisset hoc saepius, dixit ei senex: Affer modo utraque vasa, et vide quod eorum mundius sit. Et respondit: Illud ubi oleum misi. Cui senex dixit: Sic est et anima de bis quae interrogat. Quamvis enim nihil retineat eoruquodam sene magno, quia si veniebat aliquis interrogas mihi, miserere mei; dicit tibi Deus: Si vis ut miserear tui, miserere et tu fratribus tuis, et ego misereor tui. Si autem vis ut ignoscam tibi, ignosce et tu proximo tuo. Nunquid a Deo erunt in eremo, et applicuerunt ad quemdam eremitam, et suscepit eos cum gaudio. Et sicut est concum autem senex vigilaret, audivit eos inter se 607 dicentes: Quia solitarii viri plus repausant in eremo quam nos in congregatione. Mane autem cum ambulaturi essent ad alium vicinum ejus, dixit eis: Salutate eum pro me, et dicite ei: Non adaques olera. Ille autem cum hoc au
Abbreviated transcription (Latin):
uideo ĩ corde meo. Et dirit ei sener. Tu es uelut quadrigemina porta ut qͥcũq uolu̾it
introt unde uolu̾it in te. ⁊ unde libuerit ereat. ⁊ tu ñ intelligis qͦ agunt᷑. Nã si hab̾es
ianuã ⁊ claud̾es eam nec ꝑmitt̾es intrare ꝑ eã cogitões malas. tũc uideres stantes foris ⁊ pug-¬
nantes adũsum te ¶Dicebant de quodã sene qr quãdo ei cogitões sue dicebãt. dimitte hodie
iã crastina peuitere. ille ꝯtͣdicebat eis dieñs. Non. s hodie penitũciã ago. crastina aut̃ fi¬

Expanded text:
video in corde meo. Et dixit ei senex: Tu sic es velut quadrigemina porta, ut quicunque voluerit intret unde voluerit in te, et unde voluerit exeat, et tu non intelligis quae aguntur. Nam si haberes januam et clauderes eam, nec permitteres intrare per eam cogitationes malas, tunc videres stantes foris, et pugnantes adversum te. 44. Dicebant de quodam sene quia quando ei cogitationes suae dicebant: Dimitte hodie, jam crastino poenitebis; contradicebat eis ille dicens: Non, sed hodie poenitentiam ago; crastino autem fi
Abbreviated transcription (Latin):
me ꝯmittã ⁊ indicẽ passione̾ animi m̃i qͥd facio. Dicit ei sener. Crodo ĩ deo qd̾ ip̃e mittat gr̾a¬
fe̾m est. Erat enĩ ibi quidã qͥ sustinebat tẽptationes.⁊ ñ habñs fiduciã in aliqͦ ciu ꝯfiteret᷑. pa¬
rabat a soro inelotẽ suã ut discod̾et. Et ecce uoctu apparuit ei grã dñi ĩ specie uirginis. ⁊ roga¬
bat oũ dicñs. Nusquã uadas. set sede hic mecũ. nichilenĩ mali fit ex his q̃ audisti. Qͥ credñs uerbiᷤᷤ
eiꝰ sedit. ⁊ statĩ sanatũ est cor illiꝰ. ¶ Sicebãt de abbate arsenio ⁊ de abbate theodoro de firme. qr
supͣ om̃ia humanã głam odio habiu̾nt. Abbos uͦ arseniꝰ nõ cito occurrebat alicui. abbas aut̃ the-¬
loqͥ ⁊ exqͥrere de rebus quas nondũ fuerat oꝑatꝰ. Et dicit ei sener. Adhuc tͥ nec nauẽ ĩuenisti.
nͨͦ uasa tua ĩ ea posuisti nec nauigare cepisti ⁊ iã in illã ciuitatẽ ubi disponebas ꝑuenisti. Cũ

Expanded text:
me committam, et indicem illi passionem animae meae, quid facio? Dicit illi senex: Crede in Deum, quia ipse mittet gr tale factum est. Erat enim ibi quidam qui sustinebat tentationes, et non habens fiduciam in aliquo cui confiteretur, parabat a sero melotem suam ut discedebat eum dicens: Nusquam vadas, sed sede hic mecum; nihil enim malum tibi fiet ex iis quae audisti. Qui credens verbis  vero a latronibus despoliata. 3. Dicebant de abbate Arsenio et abbate Theodoro de Pherme, quia super omnia humanam gloriam odio haberent: abbas enim Arsenius non cito occurrebat alicui: abbas vero Theebus quas necdum fuerat operatus. Et dixit ei senex: Adhuc nec tibi navem invenisti, nec vasa tua in eam posuisti, nec navigare coepisti, et jam in illa civitate, ubi disponebas pervenisti? Cum
Abbreviated transcription (Latin):
orsũ in terra. ¶Factus est aliqͣndo ꝯuentus ĩ scyti. ⁊ loq̃bant᷑ patres de quodã frẽ culpa-¬
bili. abbas aut̃ pior tacebat. Postea aut̃ surgens egressus est. Et tollens saccũ impleuit
harena. ⁊ portabat eũ in hum̃is suis. Et mittens ĩ sportella modica de eade̾ harena por¬
tabat eã in ante. In t̾rrogntꝰ aut̃ a patribꝰ qͥd hoc ẽẽt: ille respõdit. Saccus iste qͥ muł¬
tam harenã ht̃: mea peccata sũt. qm̃ multa su̾t. ⁊ posui ea post dorsũ ne doleam ꝓ ip¬
sis ⁊ plorem. Ista aut̃ harena modica peccata sc̾ istius fr̃is ⁊ sunt ante faciẽ meã. ⁊ in ip¬
sis er̃ceor iudicãs frẽm. Qd̃ nõ oꝑtec ita fieri. s magis mea peccata ante me ẽẽ debẽt̃. ut
de ipsis cogitẽ ⁊ rogem dñi ut ignoscat mͥ. audiẽtes aut̃ patres dixer̃t̃. Uere ħ est uia sa-¬

Expanded text:
rt., n. 39. 9. Factus est aliquando conventus in Scythi, et loquebantur Patres de quodam fratre culpabili . Abbas autem Pior tacebat: postea autem surgens egressus est, et tollens saccum, implevit eum arena, et portabat eum in humeris suis; et mittens in sportella modica de eadem arena, portabat etiam ipsam in ante. Interrogatus autem a Patribus quid hoc esset? Ille respondit: Saccus iste qui multum habet arenae, mea peccata sunt; et quoniam multa sunt, posui ea supra dorsum, ne doleam pro ipsis et plorem; ista autem arena modica peccata sunt istius fratris, et sunt ante faciem meam, et in ipsis exerceor judicans fratrem; quod non oportet ita fieri, sed mea magis peccata ante me esse, et de ipsis cogitare, et rogare Deum ut ignoscat mihi. Audientes autem Patres, dixerunt: Vere haec est via sa
Abbreviated transcription (Latin):
ad tẽpus ĩ templo quodã antiquo paucos dies. ⁊ dir̃abba anub abbati pastori. ostñde ca¬
ritatẽ tuã tu fr̃s tui. ⁊ sĩguli seorsũ habitemꝰ. ⁊ ñ ueniamꝰ ad nosiinuoẽ ebdomada hac.
Et dũ abba pastor. Qͦ modo nis ita faciamꝰ. Et fecer̃t̃ sic. Erat aut̃ ibi ĩ templo statua lapi¬
dea ⁊ surgebat cotidie mane abba a nub ⁊ faciẽ statue lapidabat. Uesꝑe aut̃ dicebat. Ig¬
nosee mͥ. ⁊ tota ebdomada ita fecit. Die aut̃ sabbi occurrert̃ sibi ĩuicẽ. Et dix̃ abbo pas¬
tor abbati anub. uidi te abba ebdomada ista lapidantẽ facĩe statue huiꝰ. ⁊ irm̃ penitẽ¬
ciã agencẽ apud eã. fidelis aut̃ homo ñ facit hoc. Et respõdit sener hanc rẽ ego ꝓpt̃
uos feci. Quando me uidistis lapidantõ faciem statue huiꝰ nͨ locuta est nec furuit. Et
dix it abba pastor. Non. Itm quando apud eã penutñciã egi nec turbata est nͨ dixit

Expanded text:
 illic in templo quodam antiquo paucis diebus. Dixit autem abbas Anub abbati Pastori: Ostende charitatem et tu et fratres tui, et singuli seorsim habitemus, et non veniamus ad nos invicem hebdomada hac. Et respondit abbas Pastor: Faciamus qualiter vis; et fecerunt sic. Erat autem ibi in templo statua lapidea. Et surgebat quotidie mane abbas Anub, et faciem statuae illius lapidabat; vespere autem dicebat: Ignosce mihi. Et tota hebdomada ita fecit; die autem Sabbati occurrerunt sibi invicem. Et dixit abbas Pastor abbati Anub: Vidi te, abba, hebdomada ista lapidantem faciem statuae hujus, et iterum poenitentiam agentem apud eam; fidelis autem homo haec non facit. Et respondit senex: Hanc rem ego propter vos feci. Quando me vidisti lapidantem faciem statuae ipsius, num locuta est, num furuit? Et dixit abbas Pastor: Non. Iterum quando apud eam poenitentiam egi, num turbata est? num dixit
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ excessu m̃tis tres monachos stãtes trans mare.⁊ fcã est uoxad illos ex illa parte lit̾orss.
diẽns. accipite alas igneas ⁊ uenite ad me. Et duo quidẽ ex eis accepert alas. ⁊ uolauer̃t
ad illud littus unde fc̃a est uox. ł erciꝰ uͦ remansit ⁊ fiebat fortit̃ ⁊ clamabat. Postea uͦ
mis asflictus ueniret illue. Sic est ⁊ gñatio hec que sibi accepit pennas. ñ tam̃ igneas
do cũ matre sua puer qͥ a demonio uerabat᷑. ⁊ dicebat matri sue. Surgite eamꝰ hinc
Illa aut̃ dicebat. Nõ possũ pedibꝰ ambulare. Et dicebat ei filiꝰ suus. Ego ce porto. ł autũ

Expanded text:
in excessu mentis, tres monachos stantes trans mare; et facta est vox ad eos ex alia parte littoris, dicens: Accipite alas igneas et venite ad me. Et duo quidem ex eis acceperunt alas, et volaverunt ad aliud littus, unde facta est vox. Tertius vero remansit et flebat et clamabat fortiter. s do cum matre sua puer, qui a daemonio vexabatur, et dicebat matri suae: Surge, eamus hinc. Illa autem dicebat: Non possum pedibus ambulare. Et dicebat ei filius suus: Ego te porto. Et admi
Abbreviated transcription (Latin):
derent᷑. habebãt aut̃ asinũ ⁊ mortiuis est ĩ uia. Cũ gͦ uenisset ad senẽ preuenit eos diẽẽs.
Quomodo mortuꝰ est asinꝰ in uia: dicũt ei. unde scis pat̃ : Et ille
ne forte erremꝰ. Et satisfecit eis senex sũpto eremplo de asino. ostñdens qr a demonibꝰ su̾t
tione ⁊ scĩa nullas uirtutes habemꝰ. hii aut̃ rustici ĩ egipto ꝯũsantes tantas uirentes pos-¬
si dẽt : Respõdit ei abbas arsemiꝰ. Nos qr mundane eruditioni ĩtenti fuimꝰ nicħ habenuis.¬

Expanded text:
s in via. Cum ergo venissent ad senem, praevenit eos, dicens: Quomodo mortuus est ille asinus in via? Dicunt ei: Unde scis, Pater? Et illene forte erremus. Et satisfecit eis senex, sumpto exemplo de asino, ostendens quia a daemonibus fiunt tione et scientia nullas virtutes habemus, hi autem rustici in Aegypto habitantes tantas virtutes possident? Respondit abbas Arseni
Abbreviated transcription (Latin):
laborẽ. ¶Pixit abbas antoniꝰ abb̾i pastori. hoc est magnũ opus hoĩs ut unꝰ quisq culpã
ꝓbare eos inouit sermonẽ de scͥpturis seĩs ⁊ cepit ĩ terrogare a uinioribꝰ qd̾ eẽt hoc
aut illud ũbũ. Et singłi illoꝵ dicebãt ꝓut pocerãt. Ille aut̃ dixit. Necdũ ĩ uenistis. post
oms uͦ dixit abbati ioseph. Tu qͦmodo dicis ẽẽ ũbum hoc . Ille respõdit. Nescio. Et dirit
abbas antoniꝰ. Uere abba ioseph solus ĩuenit uiã qui se nescire respõdit. ¶ astit̾unt ali
qͣndo abbati arsenio demones ĩ cella sedñti.⁊ tͥbulabãt eũ. Suꝑuenert̃ aut̃ fis̃ qͥ ei ministra¬
re soliti erãt. Et stantes extra cellã audiebãt eũ elamantẽ ad dñm ⁊ dicentẽ. D ũe nõ me

Expanded text:
lebat. Dixit abbas Antonius abbati Pastori: Hoc est magnum opus hominis, ut culpam suam suplebat. Dixit abbas Antonius abbati Pastori: Hoc est magnum opus hominis, ut culpam suam supprobare eos, movit sermonem de Scripturis sanctis, et coepit interrogare a junioribus quid esset hoc aut illud verbum? Et singuli eorum dicebant, prout poterant. Ille autem dicebat: Necdum invenistis. Post omnes vero dixit abbati Joseph: Tu quomodo dicis verbum hoc? Et ille respondit: Nescio. Et dixit abbas Antonius: Vere abbas Joseph solus invenit viam, qquando abbati Arsenio daemones in cella sedenti, et tribulabant eum: supervenerunt autem fratres, qui ministrare solebant ei; et stantes extra cellam audiebant eum clamantem ad Dominum, et dicentem: Domine, non me
Abbreviated transcription (Latin):
erãt ĩ uno loco. ⁊ ãbo habebant mortuos suos. Reliquit aut̃ uuꝰ mortuũ suũ. ⁊ abi¬
it plorare mortuũ illuis alteriꝰ. audiens aut̃ senex ꝯpunctus est ĩ sermone illiꝰ.

Expanded text:
erant in loco uno, et ambo habebant mortuos suos. Reliquit autem unus mortuum suum, et abierant in loco uno, et ambo habebant mortuos suos. Reliquit autem unus mortuum suum, et abiit plorare illius alterius. Audiens autem haec s
Abbreviated transcription (Latin):
bas de ꝯgregatione illa ad eũ. ⁊ ĩdicauit illi de fre̾ illo qͥ offend̾at.
ut alii fr̃s euntes ad abbatẽ pastorẽ audirẽt eũ in fossato plorantẽ. Qͥ descñdentesad eũ
ĩuener̃t̃ eũ in magno dolore ꝯstitutũ. ⁊ rogauert̃ eũ ut iret ad illũ senẽ solitariũ. ⁊ ñ ad qͥ¬
euit dicẽs. In hoc loco moriar ego. Uenientes aut̃ fix̃ ad abbatẽ pastorẽ narrauer̃t ei de
to ⁊ rogauit eos ut irẽt ad eum dicẽtes. abbas pastor uocat te ad se. Qd̾ cũ ei dixissent ꝑ¬
rexit ad eũ. Et uidñs eũ senex afflictũ surrexit ⁊ oscłatus est eũ. Et adgaudũs ei roga¬
bat ut sum̃et eibũ. Et misit abbas pastor unũ de fratribꝰ sius ad illũ solitariũ dicens.¬
Audiens de te multi anni st̃ qd̾ te uidere desidero. ⁊ ꝓ pigricia amboꝵ nõ potuimꝰ nos¬
uenit ad eũ. Et salutãtes se inuicẽ cũ gandio seder̃t. Lixit aut̃ abbas pastor. Duo hõĩes

Expanded text:
bas de congregatione illa ad eum, indicavit de fratre illo qui offenderat. ut alii fratres euntes ad abbatem Pastorem audirent eum in fossatu plorantem: qui descendentes ad eum invenerunt eum in magno dolore constitutum, et rogaverunt eum ut iret ad senem illum solitarium; et non acquievit, dicens: In heo. Et rogavit eos, ut irent ad eum dicentes: Abbas Pastor vocat te ad se. Quod cum ei dixissent, perrexit ad eum. Et videns eum senex afflictum, surrexit et osculatus est eum. Et adgaudens ei rogabat ut sumeret cibum. Qui et Audiens de te, multi anni sunt quod te videre volui, et pro pigritia nostra amborum novenit ad eum. Et salutantes se invicem cum gaudio sederunt. Dixit autem ei abbas Pastor: Duo homines
Abbreviated transcription (Latin):
euins uult cogitacio mea ornare sermonẽ. ut paratꝰ sim ad ĩterrogãtes respõacre. Et dicit.
nistrãti. e go ñ manduco coctũ aliqͥd. set sales. et uocauit fr̾ aliũ frẽm corã multitudine
dicẽs Illo fr̃ nõ comedet coetũ. asfer ei salem. Et surreyit quidã senũ ⁊ dixit ei. Ex pedie.¬
rat t̃ hodie ĩ collo tua comede carnes. quã audire hãc uocẽ corã tantis fratͥbus ¶ frat᷑ qͥ¬
dã abstinẽs a cibis⁊ ñ mãducãs panẽ uetut ad quẽdã senõ. Oꝑcune : alii suꝑuenerũt¬

Expanded text:
turas, vult cogitatio mea ornare sermonem, ut paratus sim ad interrogata respondere. Et dixit nistranti: Ego non manduco coctum aliquid, sed sal. Et vocavit minister alium fratrem coram multitudine, dicens: Ille frater non comedit coctum, affer ei sal. Surrexit autem quidam senum, et dixit ei: Expedierat tibi hodie in cella tua comedere carnes, quam audiri hanc vocem coram tantis fratribus. 22. Erat quidam abstinens a cibis, et non manducans panem; venit ad quemdam senem. Opportune au
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ enĩ qd̾ sine mẽsura est corruptibile est. Noli gͦ subito arma tua expend̾e̾ ne nudꝰ inuent̾
ĩ bello: facile capiaris. arma enĩ nr̃a corpꝰ nr̃m est. anima uͦ nr̃a miles est. Utrisq gͦ diligẽtiã
p̃sta. ut paratꝰ sis ad id qd̾ necesse est. ¶ Uener̃t aliqͣnͣdo duo senes magni de partibꝰ pelusii ad
abbatissa̾ sarã. Et cũ ambłarẽt dicebãt adiniueẽ. humiliemꝰ uetulã istã. ⁊ dic̃t er uide ne ex¬
homines edificent᷑ ĩ me ĩuenio me ante ianuã singłoꝵ penitñciã agens. s magis oro
qͥs qͣndo res sordidas cogitat. Et cũ de hoc inqͥsitio fieret apd̾ eos. alii dicebãt nõ. qr fi

Expanded text:
er enim quod sine mensura est, corruptibile est. Noli ergo subito arma tua expendere, ne nudus inventus in bello facile capiaris; arma vero nostra corpus nostrum est, anima vero nostra miles est. Utrisque ergo diligentiam praesta, ut paratus sis ad id quod necesse est. 73. Venerunt aliquando duo senes de partibus Pelusii ad abbatissam Saram. Et cum ambularent, dicebant ad invicem: Humiliemus vetulam istam. Et dicunt ei: Vide ne exhomines aedificentur in me, invenior ante januas singulorum poenitentiam agens; sed magis oro quis quando res sordidas cogitat. Et cum de hoc inquisitio fieret apud eos, alii dicebant: Etiam
Abbreviated transcription (Latin):
natꝰ a cogitõibus suis ut exiret de ꝯgregatõe fr̃m ⁊ cotidie tollebat pellicłam suã ĩ qua ia¬
cere solitꝰ erat ut exiret. Et qͣndo fiebat uesꝑe dicebat ĩ semet ip̃o. Crastina die hĩc discedo.
ouẽ tͥbulando ꝑdidit monachi regłam. Et cũ it̾m uellet obseruãtie regłaris sibi dare pͥn
cipia a tͥbłatione ĩpediebat᷑ ⁊ dicebat ĩ se ip̃o. Quãdo habeo me ita ĩueruire sicut aliqͣndo
erã: Et deficiẽs animo ñ p̃ualebat uel ĩchoare opꝰ monachi. Ueniẽs aut̃ ad quẽdã seuẽ enar¬

Expanded text:
natus a cogitationibus suis, ut exiret de congregatione fratrum, et quotidie tollebat pelliculam suam, in qua jacere solitus erat, ut exiret. Et quando fiebat vespere dicebat in seipso: Crastina hinc discedo. dit regulam monachilem; et cum iterum vellet observantiae regularis sibi principia dare, a tribulatione impediebatur, et dicebat in seipso: Quando habeo me ita invenire, sicut aliquando eram? Et deficiens animo non praevalebat vel inchoare monachi opus. Veniens autem ad quemdam se
Abbreviated transcription (Latin):
quẽdam p̃sbr̃m qͥ faciebat multas elemosinas uenit quedã mulier uidua postulãs ab
eo modicũ triticũ. Et dixit ei. uade asfer modiũ ⁊ mensuro tͥ. Et atculit ei. Ille aut̃ men¬
surans modiũ ad manũ dixit ei. Mauis est. Et fecit u̾ecundiã uidue illi. Cũ uͦ discessisset

Expanded text:
quodam presbytero qui faciebat multas eleemosynas, venit quaedam mulier vidua postulans ab quodam presbytero qui faciebat multas eleemosynas, venit quaedam mulier vidua postulans ab eo modicum tritici. Et dixit ei: Vade, affer modium, et mensuro tibi. Et attulit ei. Ille autem mensurans modium ad manum, dixit ei: Major est; et fecit verecundiam viduae illi. Cum vero discessisset
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ loco ulo qͦ erat uił ille sc̃s ⁊ or todorus ⁊ anxiabat᷑ uolẽs intrare ⁊ manere apud eum.
Sciebat enĩ qd cognose̾et eũ qd̾ eẽt manicheꝰ. ⁊ reuocabat᷑ a cogitõne sua ne forte nõ
adquiese̾et susciꝑe eũ. Conpulsus aut̃ necẽitate pulsauit. ⁊ aꝑiens senex ⁊ cognoscens
eũ suscepit eũ eũ hilaritate. ⁊ coegit eũ orare. ⁊ reficiẽs eũ collocauit uͥ dormiret.
Manicheꝰ aut̃ nocte cogitans intra se mirabat᷑ dieñs. Quomodo nulsã suspitionẽ
habuit ĩ me  Uere iste seruiis d̾i est. Et surgñs mane cecidit ad pedes eiꝰ diẽnis. abba ho¬
die ortodorus sũ. ⁊ ñ recedã a te. Et deuceps ꝑmansit cũ eo ¶Dicebat quidã senũ. Qa-¬
est quidã faciens multa bona freq̃nt̾. ⁊ diabolus ĩ̾nuttit ei scruplositatẽ ĩ animo de par¬
uis rebꝰ. ut alioꝵ om̃iũ q̃ facit mercedẽ amittat. Sedũte enĩ me aliqͣndo ĩ oxirinco. apd̾

Expanded text:
in illo loco, quo erat vir ille sanctus et orthodoxus, et anxiabatur volens pulsare, ut maneret apud eum; sciebat enim quia cognosceret quod esset Manichaeus, et revocabatur a cogitatione sua, ne forte non acquiesceret 616 suscipere eum, compulsus autem necessitate pulsavit. Et aperiens senex, et cognoscens eum, suscepit cum hilaritate, et coegit eum orare, et reficiens eum collocavit ubi dormiret: Manichaeus autem cogitans in se nocte, mirabatur, dicens: Quomodo nullam suspicionem habuit in me? vere iste servus Dei est. Et surgens mane cecidit ad pedes ejus, dicens: Ab hodie orthodoxus sum, et non recedam a te. Et deinceps permansit cum eoest quidam faciens multa bona frequenter, et diabolus mittit et scrupulositatem in animo pro parvis rebus, ut aliorum omnium, quae facit, mercedem amittat. Sedente enim me aliquando in Oxyrincho cum
Abbreviated transcription (Latin):
cebat. uelut ab igne ustulata. Demones aut̃ uelut fumꝰ ert̾minati st̃. sicq frat̃ ule
didicit ũsucias eoꝵ. ¶Dicebãt de quodã sene qr moriobat᷑ ĩ seyti. Et circũded er̃t frõs
lectũ eiꝰ ⁊ uestiert̃ eũ ⁊ eeper̃t̃ flere. Ille aut̃ aꝑuit ocłos suos ⁊ risit. Et adiecit itm̃ ri
nob̾ flencibꝰ tu rides. Et dix̃ eis. p rimo risiqr uos timetis mortẽ. Scd̾o̾ risi: qr ñ estis pa
rati. t cio risi qr ex labore ad requiẽ uado ⁊ uos ploratis. hoc cũ dixisset: statĩ ut pote mor¬

Expanded text:
cebat, velut ab igne ustulata; daemones autem velut fumus exterminati sunt, sicque frater ille cebat, velut ab igne ustulata; daemones autem velut fumus exterminati sunt, sicque frater ille didicit versutias eorum. 52. Dicebant de quodam sene quia moriebatur in Scythi, et circumdederunt fratres lectum ejus, et vestierunt eum, et coeperunt flere; ille autem aperuit oculos suos et risit, et adjecit iterum ridenobis flentibus tu rides? Et dixit eis: Primo risi, quia vos timetis mortem; secundo risi, quia non estis parati; tertio autem risi, quia ex labore ad requiem vado, et vos ploratis. Hoc cum dixisset, statim utpote mor
Abbreviated transcription (Latin):
g̃e ab eo. ¶ fr̃ quidã in cellis infundebat sibi palmulas suas. Et cũ sedisset fac̃e flectaᷤᷤ
gitatio sua ut iret ad quẽdam senẽ uisitare eũ. Et itm̃¬
eebat. post paucos dies uadã. Et rursus dicebat ei cogitatus suus. Si int̾ ħ moriat᷑ qͥd
facies: s uade modo ut loquaris ei ꝓpt̃ estiuũ tempꝰ. Et it̾m dixit intra se. S ñ est
modo tm̃pus. It̾m aut̃ cogitauit dieñs. S cũ incid̾is cirpũ ad mattas fit tempꝰ. Et rur-¬
sus dix̃. Expendo palmulas istas ⁊ tũc uado. Rursũ dixit ĩ somet ip̃o. S hodio bonũ ae
qͥdã uicinꝰ eiꝰ uir p̾uidñs. aͥ cũ udisset eũ ĩ impetu ambulantẽ clamauit dieñs. Cap¬
tiue. captiue ubi curris. Ueni huc ad me. Qͥ cũ uenisset dicit ei sener. Reuerc̃e ĩ cellã
cũ ingressus fuisset ĩ eã ꝓstrauit se ⁊ penitũciã egit. hoc fc̃o: subito demones eclamaue¬
rũt uoce magna dicñtes. Uicisti nos o monache. uiecsti. Et fcã est matta eiꝰ supra quã ia¬

Expanded text:
ater quidam in cellis infundebat palmulas suas; et cum sedisset facere plectas, dicit ei cogitatio sua, ut iret ad quemdam senem visitare eum. Et itebat: Post paucos dies vadam. Et rursum dicebat ei cogitatus suus: Si inter haec moriatur, quid facies? Sed vadam modo ut loquar ei, propter aestivum tempus. Et iterum dixit intra se: Sed non est modo tempus. Iterum autem cogitavit, dicens: Sed cum incideris scirpum ad mattas fit tempus. Et rursum dixit: Extendo palmulas istas et tunc vado. Rursus dixit in semetipso: Sed hodie bonudam vicinus ei, vir praevidens; qui cum vidisset cum impetu ambulantem clamavit, dicens: Captive, captive, ubi curris? veni huc ad me. Qui cum venisset, dixit ei senex: Revertere in cellam  voce magna subito daemones clamaverunt, dicentes: Vicisti nos, monache, vicisti nos. Et facta est matta ejus supra quam ja
Abbreviated transcription (Latin):
tra se. uolebã habere uas istud ⁊ ñ ꝑmãserit ĩ hoc s cito abscid̾i̾t huiꝰ modi appetitũ: nõ
est pollutꝰ. Si uͦ ille qͥ necdũ ad maiores mensuras attigit ꝯcupierit uas illud ⁊ ex̃cita¬
ĩquinatꝰ ¶Int̾rrogatꝰ est senex a quodã fr̃ẽ dicñte. Quomͦ inuenio dm̃ utrũ ĩ ieuini-¬
is. an ĩ laboribꝰ. uel uigiliis. aut ĩ miscd̾ia. Respondit. In his q̃ enum̃asti ⁊ ĩ discretõe.
Dico enĩ tͥ qr multi asflixert̃ carnẽ suã. ⁊ qr sine discretione hoc faciebãt: abier̃t ua¬
cui: nichil habentes. Os nr̃m de ieiunio fecet. scͥpturas om̃s didicimꝰ ex corde dauid ꝯsũ-¬
mauimꝰ ⁊ q̃ d̃s̃ requirit ñ habemꝰ.s. humilitatẽ ⁊ caritatẽ. ¶ fr̾ ĩ terrogauit senẽ dicẽs.

Expanded text:
tra se: Volebam habere vas istud, et non permanserit in hoc, sed cito absciderit hujusmodi appetitum, non est pollutus; si vero qui necdum ad majores mensuras attigit, concupierit vas illud, et exercita. 606 91. Interrogatus est senex a quodam fratre dicente: Quomodo invenio Deum? utrum in jejuniis, an in laboribus, vel in vigiliis, aut in misericordia. Et respondit: In his quae numerasti, et in discretione. Dico enim tibi quia multi afflixerunt carnem suam, et, quia sine discretione hoc faciebant, abierunt vacui nihil habentes. Os nostrum de jejunio fetet, scripturas omnes didicimus: ex corde David consummavimus, et quod Deus requirit non h
Abbreviated transcription (Latin):
amputat ⁊ relinquit eũ siceũ. ¶ ontigit aliqͣndo fr̃i in ꝯgregatione abbatis helie tẽp¬
tatio.⁊ expulsus inde ab ut in montẽ ad abbatẽ antoniũ. Et cũ mausisset aliquãto
gͦ sener ad eos dieñs. Hauis naufragiũ ꝑtulit ĩ pelago. ⁊ ꝑdidit honiis qd portabat.
⁊ cũ labore uacua nauis ꝑducta est ad terrã. uos gͦ lib̾atam nauẽ in terra. it̾m uul¬
tis submerg̃e. Illi aut̃ cognoscẽtes qr eũ abbas antonius remisisset. statĩ recepũt eũ.

Expanded text:
judicare quemquam. 1. Contigit aliquando fratri in congregatione abbatis Eliae tentatio, et expulsus inde, abiit in montem ad abbatem Antonium. Et cum mansisset aliquanto dicens: Navis naufragium tulit in pelago, et perdidit onus quod portabat, et cum labore vacua navis perducta est ad terram. Vos ergo liberatam navim in terram vultis submergere? Illi autem cognoscentes, quia eum abbas Antonius remisisset, statim susceperunt eum.
Abbreviated transcription (Latin):
tus est. quẽ ip̃e ⁊̃ bene nosti ĩ eadẽ ꝓuĩcia mirsie ꝯtigisse referebat. Aiebat a qd̾ illic
p̃sbit̃ qͥdam ꝯmissã sibi cũ magno timore dñi regebat eccłam. Qͥ ex temꝑe ordinis suscepti¬

Expanded text:
tus est, quem ipse etiam bene nosti, in eadem provincia Nursiae contigisse referebat. Aiebat enim quod illic tus est, quem ipse etiam bene nosti, in eadem provincia Nursiae contigisse referebat. Aiebat enim quod illic presbyter quidam commissam sibi cum magno timore Domini regebat Ecclesiam Dist
Abbreviated transcription (Latin):
ũbũ uite p̃dicaret admonuit. qͣtenꝰ corꝑis recepto lumine iusitatis ĩ enrruitu fr̃ib cordis
lum̃ aꝑiret. Qͥ statĩ iussis obcẽꝑaris fr̃̾m cenobia circuiuit. mãdata uite q̃ agendo didic̃at.
p̃dicauit. Quĩco decimo igit᷑ die ad. monast̾iũ suũ ꝑacta p̃dicatõne reũsus est. ibiq fr̾ĩb
ꝯuoeatis astans ĩ medio sacram̃tũ dĩnei corꝑis ⁊ sanguinis su̾psit. moxq cũ eis misticos psal¬
moꝵ eantꝰ erorsiis est. Qͥ illis psallentib orõni intentꝰ aĩam reodidit. Om̃s uͦ fre̾s qͥ aderant
ex ore eiꝰ exisse colũbam uider̃t. Que tnor aꝑto tecto oratorii eg̃ssa: aspicientib fr̾ib penetͣ¬
uit celĩ. Cuiꝰ idcnto aĩam ĩ columbe sp̃ẽ appariusse cͦdendũ est: ut omp̃s ds̃ ex hac ip̃a spẽ¬
et neq hoc sileam qd̾ uir ueñabił abbas stepħs qͥ nõ longe ante hoc ĩ hac urbe defũc-¬

Expanded text:
recepto lumine, visitatis in circuitu fratribus, cordis lumen aperiret. Qui statim jussis obtemperans, fratrum coenobia circuivit, mandata vitae quae agendo didicerat praedicavit. Quinto decimo igitur die ad monasterium suum peracta praedicatione reversus est, ibique fratribus convocatis astans in medio, sacramentum dominici corporis et sanguinis sumpsit, moxque cum eis mysticos psalmorum cantus exorsus est. Qui illis psallentibus orationi intentus animam reddidit. Omnes vero fratres qui aderant ex ore ejus exisse columbam viderunt, quae mox, aperto tecto oratorii egressa, aspicientibus fratribus, penetravit coelum. Cujus idcirco animam in columbae specie apparuisse credendum est, ut omSed neque hoc sileam quod vir venerabilis abbas Stephanus, qui non longe ante hoc tempus in hac urbe defunc
Abbreviated transcription (Latin):
curuit aure dinoscere. Qd̾ ille sentiens eui tenuissimꝰ in erat flatꝰ qͣntuĩo annisoͥ ualuit ut
loqͥ potuisset ĩferuescñte spũ coslegit uocẽ atq erupit dicñs. Recede a me nuilier. Adhuc
igniculus uiuit paleã tolle. Iła igit᷑ recedũte crescente uircutͤ corꝑis cũ magna cepit leci¬
lũ nr̃m estis dignati ꝯuenire. Uenio. uenio. Grãs ago. Gr̃as ago. Cumq hoc it̾ato
crebro iypeteret quib hoc diceret noti sui qͥ illũ curũstet̾ant xqͥrebant. Quibͫ
ilie admirãdo respondit sicñs. Numqͥd ꝯuenisse hic scõs apłos nõ uidetis. Daitã¬

Expanded text:
curavit aure dignoscere. Quod ille sentiens, cui tenuissimus inerat flatus, quantulo adnisu valuit, ut loqui potuisset, infervescente spiritu collegit vocem atque erupit, dicens: Recede a me, mulier, adhuc igniculus vivit, paleam tolle. Illa igitur recedente, crescente virtute corporis, cum magna coepit laetillum servulum vestrum estis dignati convenire? venio, venio, gratias ago, gratias ago. Cumque hoc iterata crebro voce repeteret, quibus hoc diceret noti sui, qui illum circumsteterant, requirebant. Quibus ille admirando respondit, dicens: Nunquid hic co
Abbreviated transcription (Latin):
noꝵ spaciũ ꝯtinue cecitatis tenebris pressit ulłm ei lum̃ uel extreme uisionis aꝑĩes.
li ut culpa nr̃a unde debuit sꝑare t̃minũ inde sumat augm̃tũ: idcireo nr̃a ds̃ infirmo
ꝯspiciẽs. flagellis suis custodiã ꝑmiscet. atq ĩ ꝑcussione sua electis filiis¬
tus est: ut sint quidꝰ postea iuste debeat misereri. Unde ueñabilẽ senẽ dũ ext̃ioribꝰ tene¬
bris premeret : int̾na nũꝗͣ luce destituit. Qͥ cũ flagello fatigaret᷑ corꝑis: habebat ꝑ scĩ¬

Expanded text:
 spatium continuae caecitatis tenebris pressit, nullum ei lumen vel extremae visionis aperiens. li ut culpa nostra unde sperare debuit terminum, inde sumat augmentum; idcirco nostra Deus infirma conspiciens, flagellis suis custodiam permiscet, atque in percussione sua electis filiis nunc misericorditer justus est, ut sint quibus postea debeat juste misereri. Unde venerabilem senem dum exterioribus tenebris premeret, interna nunquam luce destituit. Qui cum flagello fatigaretur corporis, habebat
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ qr eis annonã p̃buerat indicauit. Eis q ad refectõnẽ ꝓtinsꝰ ĩuitatis inuentũ panẽ apposũ
Qͥbus susficient̃ pleneq satiatis plura ex eo ꝗͣ ip̃e panis fuerat fuigm̃ta collegit. Que die
qͦ altõ eis ad refectõnẽ itułit. S id ꝗ ex fragm̃tis suꝑerat ip̃ã qͦ que apposita fuãnt frag¬
m̃ta suꝑabat. fcm̃q est ut ꝑ dies decẽ om̃s illi artifices atq oꝑarii ex ilo uno pane satiati
hũc ⁊ cotidie ederẽt. ⁊ ex eo cotidie qd̾ edi posset ĩ crastinũ suꝑesset. acsi fragm̃ta panis illiꝰ
ꝑ esum crescerẽt ⁊ eibũ comedñtiũ om reꝑarent. petrꝰira¬
ira res atq ĩ exẽpło

Expanded text:
et quia eis annonam praebuerat, indicavit; eisque ad refectionem protinus invitatis inventum panem apposuit. et quia eis annonam praebuerat, indicavit; eisque ad refectionem protinus invitatis inventum panem apposuit. Quibus sufficienter pleneque satiatis, plura ex eo quam ipse panis fuerat, fragmenta collegit. Quae die quoque altero eis ad refectionem intulit; sed id quod ex fragmentis supererat, ipsa quoque, quae apposita fuerant, fragmenta superabat. Factumque est ut per dies decem omnes illi artifices atque operarii ex illo uno pane satiati, hunc et quotidie ederent, et ex eo quotidie quod edi posset in crastinum superesset, ac si fragmenta panis illius per esum crescerent, et cibum comedentium ora repararent. PETR. Mira res, atque in exemplum
Abbreviated transcription (Latin):
multos artifices ac plures subministrãtes oꝑarios adhibuit. Quib necc̃e erat ut cotidiani
Cepere laborãtes instant̃ uctũ querere qr uires ad laborẽ ꝑ inopiã nõ hrẽnt. Qd̾ uir dei
audiẽs eos ũbis ꝯsolabat᷑ foris ꝓmittñdo ꝗ deerat. s ip̃e grauit̃ anxiabat᷑ intꝰ exhibere cibũ
nõ ualñs quẽ ꝓmitteb̾at. Cum uͦ huc illuc q auxiꝰ ꝑgeret deueni
mulieres pridie coxerãt panes. Ibiq ĩcuruatꝰ aspexit ne fortasse panis coqñtib remãsisset.
Cũ repente panẽ mire magnitudinis atq ĩsoliti candoris iͥuenit. Quẽ tulit quidẽ s deferre
artificib noluit. ne fortasse alienꝰ eẽt ⁊ culpã uelut ex pietate ꝑpetraret. ꝑ uicinas itaq hũc
musieres deculit eũq om̃ibꝰ ostñdit ac ne cui eaꝵ remãsisset ĩquisiuit. Om̃s aut̃ que p̾die pa¬
nẽ cot̾ant suũ hc̃ ẽẽ negauer̃t atq panes suos se integro nũo a clibano retulisse ꝓfesse sunt.

Expanded text:
multos artifices ac plures subministrantes operarios adhibuit, quibus necesse erat ut cotidiani coeperuntque laborantes instanter victum quaerere, quia vires ad laborem per inopiam non haberent. Quod vir Dei audiens, eos verbis consolabatur foris, promittendo quod deerat; sed ipse graviter anxiabatur intus, exhibere cibum non valens quem promittebat. Cum vero huc illucque anxius pergeret, devenimulieres pridie panes coxerant, ibique incurvatus aspexit, ne forte panis a coquentibus remansisset. Tunc repente panem mirae magnitudinis, atque insoliti candoris invenit: quem quidem tulit, sed deferre artificibus noluit, ne fortasse alienus esset, et culpam velut ex pietate perpetraret. Per vicinas itaque hunc mulieres detulit, eumque omnibus ostendit, ac ne cui earum remansisset inquisivit. Omnes autem quae pridie panem coxerant, suum hunc esse negaverunt, atque panes suos numero integro se a clibano retulisse professae sun
Abbreviated transcription (Latin):
¶de his qͥ quasi ꝑ errorẽ educi uidẽ¬
tur e corpore. ⁊ de uocacione.⁊ re¬
uocacõe petri monachi. ⁊ de mor¬
te ⁊ resuscitacõe stephani. ac de
uisione cuiꝰdã militis. xliiii.a.

Expanded text:
De his qui quasi per errorem educi videntur e corpore, et de vocatione et revocatione Petri monachi, et de morte et resuscitatione Stephani, ac de visione cujusdam militis. GREGORIUS.
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sens scłm tota m̃te reliquer̃t mͥ ad memoriã reuocat᷑. Quoꝵ dum culmẽ aspicio qͣntum ip̃e in

Expanded text:
praesens saeculum tota mente reliquerunt, mihi ad memoriam revocatur. Quorum dum cpraesens saeculum tota mente reliquerunt, mihi ad memoriam revocatur. Quorum dum c
Abbreviated transcription (Latin):
ni actus puluere fedat᷑. Cum q se ꝓ ꝯdescẽsione multoꝵ ad ext̾iora sparserit: eciam cũ int̃iora
appetit ad ħ ꝓculdubio minor redit. ꝑ pendo itaq qͥd tolero. ꝑpendo qͥd amisi. Dumq ĩ tueor illdᷤ
qd̾ ꝑclidi: fit hoc grauiꝰ qd porto. Ecce et enim nũc magni maris fluctib quatior atq ĩ naui m̃tiᷤᷤ
tempestatis ualide ꝓcellis illidor. Et cum pͥoris uite recolo qͣsi post tergum ductis ocłis uiso litore
suspiro. Quod q adhuc est grauius dũ inmẽsis fluctib turbatꝰ feror uix iam portum ualeo uid̾e
at: quod priꝰ ꝑ actionẽ tenebat. Unde hoc agit᷑ qd̾ p̃misi qr cũ nauigamꝰ longuis iam nec portũ
quietis quẽ reliquimꝰ uidemꝰ. Nonnũ qͣm uͦ ad augm̃tum mei doloris aouingit᷑ qd̾ quoꝵdã uita qui

Expanded text:
ni actus pulvere foedatur. Cumque se pro condescensione multorum ad exteriora sparserit, etiam cum interiora ni actus pulvere foedatur. Cumque se pro condescensione multorum ad exteriora sparserit, etiam cum interiora appetit, ad haec procul dubio minor redit. Perpendo itaque quid tolero, perpendo quod amisi. Dumque intueor illud quod perdidi, fit hoc gravius quod porto. Ecce etenim nunc magni maris fluctibus quatior, atque in navi mentis tempestatis validae procellis illidor. Et cum prioris vitae recolo, quasi post tergum ductis oculis viso littore suspiro. Quodque adhuc gravius est, dum immensis fluctibus turbatus feror, vix jam portum videat, quod prius per actionem tenebat. Unde hoc agitur quod praemisi, quia cum navigamus longius, jam nec portum quictis quem reliquimus videmus. Nonnunquam vero in augmentum mei doloris adjungitur, quod quorumdam vita qui