comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
crobro currebãt ex ocłis eiꝰ ¶irit abbas euagriꝰ. Cum sedes ĩ cella collige ao te sonsiẽ
tuũ ⁊ menoresto dici mortis. ⁊ cũc uidebis corꝑis tui mortificationẽ. Cogita cladem.
suscipe doloirẽ. Horreat tͥ mũdi istiꝰ uanitas. esto modestꝰ: sonicitꝰ ut poisis semꝑin
eodẽ quietis ꝓposito ꝑ man̾e. ⁊ ñ infirmabis. Memorare ⁊̃ eoꝵ q̃ in inferno st̃. Cogita
tu atq certamine. aut ĩ quali expectatione.⁊ ĩ dolore sine mitigatione ⁊ ĩfinitas lacri
mas anime. Set ⁊ diei resurrectiõis memor esto. ⁊ illud diuinũ horrendũ atq terribile
imaginare uidiciũ. Adduc ĩ mediũ repositã peccatoribꝰ ꝯfusionẽ. quã passuri st̃ ĩ ꝯspͨtu

Expanded text:
ris salvus esse. 3. Dixit abbas Evagrius: Cum sedes in cella, collige ad te sensum suum, et memor esto diei mortis. Et tunc videbis corporis tui mortificationem. Cogita cladem, suscipe dolorem. Horreat tibi mundi istius vanitas. Esto modestus et sollicitus, ut possis semper in eodem quietis proposito permanere, et non infirmaberis. Memorare etiam tu atque certamine, aut in quali exspectatione et dolore, et sine mitigatione infinitas lacrymas habentes animae. Sed et diei resurrectionis memor esto, et illud divinum, horrendum, atque terribile imaginare judicium. Adduc ad medi
Abbreviated transcription (Latin):
Quomͦ ꝑegrinꝰ ille cũ negligẽtior fuerit talem głam habuit.⁊ cũ hic studiosus ẽẽt nichꝰ
huiꝰ modi meruit. ⁊ uenit ei sox dicẽs. hic studiosus qͣndo uenit ut dormiret ĩ dño.
aꝑuit ocłos. ⁊ uidit parẽtes suos flentes. ⁊ ꝯsolata ẽ auima eiꝰ. ꝑ egrinꝰ uͦ ille licet negli-¬
quidã patrũ. Quia erat quidã solitariꝰ in heremo nilopoleos. ⁊ ministrabat ei quidã
scłaris s fidelis. Erat aut̃ ĩ eadẽ ciuitate homo qͥ erat diues  impiꝰ. Contigit aut̃ ut
moreret᷑ ille diues. ⁊ deducebat eũ tota eiuitas simul ⁊ ep̾s cũ lampadibꝰ. Egressus ẽ
aut̃ ile qͥ ministrabat ilsi solitario sed̾m ꝯsuetudinẽ portãs ei panes ⁊ ĩuenit qr co¬
hic uͦ qui tͥ seruiuit die noctuq ita ꝑtulit. Et ecce angłs ueniẽs dixit ei. Ille impiꝰ ha¬
buit paruũ opꝰ bonũ. ⁊ ĩ hoc scło recepit illud ut illie nullã requiẽ inueniat. Iste
aliqͥd culpe: recepit illud hic. ut ibi ĩueniat᷑ pur

Expanded text:
Quomodo peregrinus ille cum negligentior fuerit, talem gloriam habuit, et hic cum studiosus esset, nihil hujusmodi meruit. Et venit vox dicens ei: Hic studiosus cum venit ut dormiret, aperuit oculos suos et vidit parentes suos flentes, et consolata est anima ejus. Peregrinus vero, ille licet negliquidam Patrum, quia erat aliquis solitarius in eremo Nilopoleos, et ministrabat ei quidam saecularis, sed fidelis. Erat autem et in eadem civitate homo, qui erat dives, et impius. Contigit autem ut moreretur ille dives, et ducebat eum tota civitas simul et episcopus cum lampadibus. Egressus est autem et ille qui ministrabat illi solitario, secundum consuetudinem portans illi panes; et invenit, quia cohic vero, qui servivit tibi die noctuque, ista pertulit. Et ecce angelus Domini veniens dixit ei: Ille impius habuit parvum opus bonum in hoc saeculo, et recepit illud hic, ut illic nullam requiem inveniat: iste aliquid culpae, et recepit illud hic, ut ibi inveniatur pur
Abbreviated transcription (Latin):
Dicit ei senex.Sicut estus sic est. qͥ qͣndo nimis est calidꝰ. uł quãdo exarserit: om̃s fugi¬
unt a facie eiꝰ. qr estus: ⁊̃ arboꝵ fructꝰ corrũpit. Dixit ei abbas machariꝰ. Sic mala est¬
fiducia: Respõdit abbas agatho. Nõ est peior alt̾a passio quã fiducia. genitͥr est enĩ orm¬
um passionũ. Conuenit enĩ oꝑari monacho ñ sum̃e fiduciã uel si solus sit ĩ cella sua.

Expanded text:
Dicit ei senex: Sic est sicut aestus grandiDicit ei senex: Sic est sicut aestus grandiacie ejus, quia aestus etiam arborum fructus corrumpit. Dixit abbas Macarius: Sic mala fiducia est? Respondit abbas Agathon: Non est pejor altera passio quam fiducia; genitrix est enim omnium passionum. Convenit ergo operatio monacho, non sumere fiduciam, vel si solus sit in cella.
Abbreviated transcription (Latin):
rã mͥ pauca ligna. Et p̃ueniẽs unꝰ demõ dixit ad filiũ eiꝰ. Eoce diabłs uenit ad te ĩ siłitu¬
dine patͥs tui. habñs bipennẽ ĩ sporta sua. ut ĩpugnet te. Tu gͦ p̃ueniẽs tolle bipennẽ ab
adhesit ei sp̾s malignꝰ ⁊ susfocauit eũ. ¶Dirit abbas pastor. Homo qͥ uidot dãpnũ pati ani¬
mã suã: ñ opꝰ habet ĩterrogare. Et enĩ de occultis cogitõibꝰ int̾rroget qͥs ut seniores ꝓ¬
bare possint. de manifestis enĩ peccatis nõ est opꝰ int̾rrogare. s statĩ abscid̾e ¶Narra
uit abbas petrꝰ qui fuit discipłs abbatis loth dicẽs. Eram aliqͣndo ĩ cella abbis agatho¬
nis ⁊ uenit quidã frat̃ ad eũ dicẽs. Uolo habitare eũ frĩbꝰ s dic mͥ quomͦ habitẽ cũ eis.
Dicit ei sener. Sicut pͥma die fec̾is quãdo ĩ gredieris ad eos. ita custodi ꝑegͥnationẽ tu¬
ani om̃ib diebꝰ uite tue. nͨ assumas fiduciã.dixit ei abbas machariꝰ. Qͥd enĩ facit fiducia.

Expanded text:
ihi pauca ligna. Et praeveniens unus daemonum, dixit ad filium ejus: Ecce diabolus venit ad te in similitudinem patris tui, habens bipennem in sporta sua, ut impugnet te: tu ergo praeveniens, tolle bipennem ab  Dixit enim abbas Pastor eidem: Homo qui vidit damnum pati animam suam, non opus habet interrogare. Etenim de occultis cogitationibus interrogat quis, ut seniores probare possint; de manifestis autem peccatis non est opus interrogare, sed statim abscindere. it abbas Petrus , qui fuit discipulus abbatis Lot, dicens: Eram aliquando in cella abbatis Agathonis, et venit frater quidam ad eum, dicens: Volo habitare cum fratribus, sed dic mihi quomodo habitem cum eis. Dicit ei senex: Sicut in prima die quando ingrederis ad eos, ita custodi peregrinationem tuam omnibus diebus vitae tuae, nec assumas fiduciam. Dicit ei abbas Macarius: Quid enim facit fiducia?
Abbreviated transcription (Latin):
Ut aut̃ uenisset locutio scłaris discedebãt angłi ⁊ uolutabant᷑ porci ĩ medio eoꝵ. pleni
fetoribꝰ ⁊ polluebãt eos. sũ aut̃ rursus loquerent᷑. de edificatione ueniẽtes itm̃ angłi
uidi stantẽ suꝑ baptisma eãdẽ uidi ⁊̃ suꝑ uestim̃tũ monachi quãdo accipit habitũ
spũalẽ. ¶Cuidã senidata est grã indñdi q̃ fiebãt. ⁊ dicebat. Quia iudi ĩ eenobio aliqͣn¬
do frẽm meditãtẽ. in cella. Et ecce demõ ueniẽs stabat foris a cella. ⁊ ñ p̃ualebat iu¬

Expanded text:
Ut autem venisset locutio saecularis, discedebant angeli, et volutabantur porci in medio pleni fetoribus, et polluebant eos; cum autem rursus loquerentur de aedificatione, veniebant iterum et vidi stare super baptisma, vidi etiam super vestimentum monachi, quando accipit habitum spiritualem. 10. Cuidam seni data est gratia videndi quae fiebant, et dicebat: Quia vidi in coenobio aliquando meditantem in cella fratrem, et ecce daemon veniens stabat foris cellam. Et dum frat
Abbreviated transcription (Latin):
cred̾et. om̃is pene simul uno ore dicẽtes. ħ est ĩmutacio dext̃e excelsi. Quanti ad¬
eremplũ eiꝰ qui iã semet ip̃os desꝑauerãt rursus ad spẽ salutis regressi st̃.⁊ em̃da
toꝵ retracti sũt.⁊ ad nirtutũ indolem reꝑati. Illo namq tanta ĩmutꝯtione ꝯũso
om̃ibꝰ om̃ia uisa st̃ possibilia.Non solũ enĩ em̃datio florebat ĩ eo ⁊ assũptio uirtutũ
uerũ ⁊ grã dĩ płima ei collata st̃. Signa ecũ ⁊ ꝓ digia q̃ ab eo facta sũt quantũ apd̃

Expanded text:
orum, omnes paene simul atque uno ore dicentes: Haec est mutatio dexterae Excelsi . Quanti exemplo ejus, qui jam semetipsos desperaverant, rursus ad spem salutis regressi sunt, et emetorum retracti sunt, et ad virtutis indolem reparati? Illo namque tanta immutatione converso, omnibus omnia visa sunt possibilia. Non solum enim emendatio morum florebat in eo et assumtio virtutum, verum et gratia Dei plurima ei collata est. Signa
Abbreviated transcription (Latin):
ulũ qͥ talit̃ ei apparuerat. Post paululũ uͦ dimisso eccłe ꝯuentu. it̃m paulus attẽdebat
sĩgulos ereuntes ut quoꝵ ĩtroitũ agnou̾at: scirẽt quales exirẽt. Et iudit illũ uirũ quẽ¬
ĩtroeuntẽ uid̾at iugrũ ⁊ obscurũ toto corpore priꝰ: exeuntẽ ab eccła clarũ quidẽ uultu.
nitas.Currẽs aut̃ ⁊ aseñdũs suꝑ altũ gradũ magna uoce dixit. ueuite ⁊ uidete oꝑa dñi. q̃
t̾rribilia st̃ ⁊ om̃i stupore digna. uenite adoremꝰ ⁊ ꝓcidamꝰ ante eũ. ⁊ dicamꝰ qr tu solus es po¬
cons peccata dimitt̾e. Ad hãc uocẽ eiꝰ om̃s solliciti ꝯcurrert̃. cupiẽtes audire q̃ dicebat.
Et ꝯueniẽtibꝰ om̃ibꝰ referebat paulus q̃ udisset antequã ĩ eccłam ĩ traret homo ille ⁊ q̃¬

Expanded text:
ui ei taliter apparuerat. Post paululum autem dimisso ecclesiae conventu, iterum Paulus attendebat singulos exeuntes, ut quorum introitum agnoverat, sciret quales exirent, et vidit illum virum nigrum et obscurum toto corpore prius, exeuntem ab nitas! Currens autem et ascendens super altum gradum magna voce dicebat: Venite, videte opera Domini quam terribilia ss es peccata dimittere. Ad hanc vocem ejus omnes cucurrerunt, cupientes audire quae dicebat. Et convenientibus omnibus referebat Paulus quae vidisset antequam in ecclesiam intrarent, quae postea i
Abbreviated transcription (Latin):
fr̾ fecit scd̾m ũbũ senis. Et ꝑgẽs pulsauit ostiũ frĩs. Ille aut̃ ut audiuit eũ penitẽciã
gessit. aꝑuit q statĩ ostiũ. ⁊ oscłati sũt inuicẽ ex animo. ⁊ fcã est int̃ uiros pax magna
inuic̃ẽ. Semelgͦ unꝰ qͥ erat minor etate ĩcendit luc̾nã. ⁊ posuit eã supͣ candelabrũ
fecit aut̃ oꝑa sua demõ ⁊ eũtit candelabrũ. ꝓ qua re cecidit eũ maior fr̾ cũ ira. Ille nͦ

Expanded text:
frater, fecit secundum verbum senis, et pergens pulsavit estium fratris; ille autem mox ufrater, fecit secundum verbum senis, et pergens pulsavit estium fratris; ille autem mox ugessit, aperuitque statim ostium, et osculati sunt se invicem ex animo, et facta est inter utrosque pax maxima. invicem . Semel ergo unus, qui erat minor aetate, incendit lucernam, et posuit eam super candelabrum. Fecit aut
Abbreviated transcription (Latin):
de cypro qr ꝓpħa est. ⁊ ꝑsonã hominis ñ accipit. Cũ aut̃ apꝓpĩquarẽt ciuitati eiꝰ re¬
uelatũ est ei de ip̃is. ⁊ mittẽs ĩ occursũ eoꝵ dixit. Ne intretis ĩ cuutatẽ. Tũc illi ĩ se
reu̾si dixert̃. ꝑ ueritatẽ nos culpabiles sumꝰ. Ut qͥd gͦ nos ip̃os iustificamꝰ: faciamꝰ ⁊̃¬
qr illi iuste nos excõicauer̃t. Numqͥd ⁊ iste ꝓpħa nõ est. Ecce enĩ reuelauit illi de nob̾.
Et rep̃hñdert̃ semet ip̃os ualde de culpa quã fecerãt. ł ũẽ uidñs d̾s qͥ corda nouit qr se¬
ꝓ ũitate culpabiles fecissẽt reuelauit ep̃o epiphanio. ⁊ ultͦ misit ⁊ adduxit eos. Et cõso¬
latꝰ eos suscepit ĩ cõionẽ. Scͥpsit aut̃ de his archiep̃o alexãdrie dicẽs. Suscipe filios tu¬
os. qm̃ ĩ u̾itate penitẽciã egert̃. Et addidit senex qͥ hoc exemplũ narrau̾at dicẽs. hec
est sanitas hom̃ĩs ⁊ hoc ẽ qd̾ uult d̾s ut homo culpã fuã ꝓiciat ante dm̃. ħ cũ audisset

Expanded text:
 propheta est, et personam hominis non accipit. Cum autem appropinquarent civitati ejus, revelatum est ei de ipsis; et mittens in occursum eorum dixit: Ne intretis civitatem istam. Tunc illi in se reversi, dixerunt: Pro veritate nos culpabiles sumus; ut quid ergo nos ipsos justificamus? Fac etiam quia illi injuste nos excommunicaverunt, nunquid et iste propheta? ecce enim Deus revelavit ei de nobis. Et reprehenderunt semetipsos valde de culpa quam fecerunt. Tunc videns 630 qui corda novit quia pro veritate se culpabiles fecerant, revelavit episcopo Epiphanio. Et ultro misit et adduxit eos, et consolatus eos, suscepit in communionem. Scripsit itaque de his archiepiscopo Alexandriae, dicens: Suscipe filios tuos, quoniam in veritate poenitentiam egerunt. Et addidit senex qui hoc exemplum narraverat, dicens: Haec est sanitas hominis, et hoc est quod vult Deus, ut homo culpam suam projiciat ante Deum. Haec cum audisset
Abbreviated transcription (Latin):
uex. Et que est ipã ꝯsolatio: Respõdit capud. Quantũ distat celũ a terra. tantũ est ig¬
nis sub pedib nr̃is. ⁊ suꝑ capud nr̃m. Stantibꝰ gͦ nobis ĩ medio ignis ñ est qͥ facie ad
facĩẽ uideat ꝓrimũ suuĩ. s dorso nr̃o ꝯiũeti sumꝰ. Cũ aut̃ oras ꝓ nobis ex parte nos iude-¬
hõ si ħ est ꝯsolatio supplicii. Rursũ dixit seuet. Est peiꝰ corm̃tũ ab his: Respõdit capud il-¬
lud. Maior pena subtus nos est. Dicit ei fenex. Et qͥ sũt in ip̃a: Dicit capd̾. Nos qͥ ignoraui
mͦ dm̃ uł ĩ modico habemꝰ aliqͥd miscd̾ie. hii uͦ qͥ cognouert̃ dm̃ ⁊ negauer̃t eũ nec fe¬
cer̃t uoluntatẽ eiꝰ. hii sũt subtꝰ nos. Et pꝰ hec sumẽs capud illud sepeluut. ¶ Orante ali-¬
qͣndo eodẽ abbate inachario ĩ cella sua. uenit ei uox dicẽs. Machari nõ dñ ꝑuenisti ad
mensurã m̃iti illaꝵ duarũ mulierũ illiꝰ cuitatis. Surgñs gͦ mane senex accepit uir¬

Expanded text:
nex: Et quae est ipsa consolatio? Respondit illud caput: Quantum distat coelum a terra, tantum est ignis sub pedibus nostris, et super caput nostrum. Stantibus ergo nobis in medio ignis, non est ut quis facie ad faciem videat prhomo, si haec est consolatio supplicii. Rursum dixit senex: Est pejus tormentum ab his? Respondit caput illud: Major poena subtus nos est. Dixit ei senex: Et qui sunt in ipsa? Dicit ei caput illud: Nos quinoverunt Deum, et negaverunt eum, nec fecerunt voluntatem ejus, hi sunt subtus nos. Et post haec sumens senex caput illud sepelivit. 17. Orante aliquando eodem abbate Macario in cella sua , venit ei vox, dicens: Macari, nondum pervenisti ad mensuram illarum duarum mulierum illius civitatis. Surgens ergo mane senex, accepit vir
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ iubñdo pociꝰ ꝗͣ petendo eũ sibi impłer dixit. S gñtiles uiri qr iã toto die frustra labo¬
raũant atq ab oliuis erig̃e oleum torqñdo nõ pot̃ant: ũba illiꝰ moleste susceper̃t̃. eũq
ĩuirus ĩsectati st̃. Quib uir dei letiori adhuc uultu respõdit dieñs. Sic ꝓ me oretis. sic¬
istũ utrem sanctuło ĩpletis. ⁊ sic a uobis reũtit᷑. Cumq illi ex oliuis oleum defluere ñ cer¬
nerẽt ⁊ iurũ d̾i ad implendũ utrẽ sibi insistere uiderẽt uehem̃t̃ accñsi maioribꝰ hunie¬

Expanded text:
et iubendo potius quam petendo eum sibi impleri dixit. Sed gentiles viri, quia toto et iubendo potius quam petendo eum sibi impleri dixit. Sed gentiles viri, quia toto raverant, atque ab olivis exigere oleum torquendo non poterant, verba illius moleste susceperunt, eumque injuriis insectati sunt. Quibus vir Domini laetiori adhuc vultu respondit, dicens: Sic pro me oretis, istum utrem Sanctulo impleatis, et sic a vobis revertetur. Cumque illi ex olivis oleum defluere non cernerent, et virum Dei ad implendum utrem sibi insistere viderent, vehementer accensi, majoribus hun
Abbreviated transcription (Latin):
uidisti apud me eũ cuiꝰ fuꝑiꝰ memoriã feci ueñabilis uite p̃sbrm sañctulũ nõie qͥ ad me
ex nursie ꝓuĩcia singulis annus uenire ꝯsueuit. S ex eadẽ ꝓuĩcia quidã monachꝰ ante
tͥcduũ uenit qͥ grauis nũeii merore me ꝑculit. qr eundẽ uirũ obisse nũciauit. Huius¬
gͦ uiri ⁊ si nõ sine genutu dulcedinis recoło: iam tam̃ sine formidine uirtutes narro. qͦs
a uicinis eiꝰ sac̃do tib mira ũitate ⁊ simplicitate p̃ditis agnoui. Et sicut int̃ amãtes se
aĩos magnũ caritatis familiaritas ausum p̃bet a me płmq ex dulcedine exactꝰ ip̃e qͦ
de his que egerat extrema quedã fateri cogebat᷑. ħ Hic namq quodã temꝑe cũ ĩ pre-¬
lo lãgobardi oluiã premerẽt ut ĩ oleũ liquari debuisset sicut iocundi erat ⁊ uultꝰ ⁊ aĩ
utrem nacuũ ad p̃lum detulit. laborãtesq lãgobardos leto uultu salutauit. Utrẽ ꝓtulit

Expanded text:
idisti apud me eum cuius superius memoriam feci, venerabilis vitae presbyterum Sanctulum nomine, qui ad me ex Nursiae provincia annis singulis venire consuevit. Sed ex eadem provincia quidam monachus ante triduum venit, qergo viri etsi non sine gemitu dulcedinis recolo, cum tamen sine formidine virtutes narro, quas a vicinis eius sacerdotibus mira veritate et simplicitate praeditis agnovi. Et sicut inter amantes se animos magnum caritatis familiaritas ausum praebet, a me plerumque ex dulcedine exactus, ipse quoque de his quae egerat extrema quaedam fateri cogebatur. Hic namque quodam tempore cum in praelo Langobardi olivam praemerent, ut in oleum liquari debuisset, sicut iocundis erat et vultus et animi, utrem vacuum ad praelum detulit laborantesque Langobardos laeto vultu salutavit, utrem protulit
Abbreviated transcription (Latin):
terrã erit ligatũ ⁊ ĩ celis ⁊ qd̾cumq solu̾is suꝑ terrã erit solutũ ⁊ ĩ cełis: Cuiꝰ nũc uicẽ ⁊ ligando ⁊
soluendo optinẽt qͥ locũ sciꝰ regiminis fide ⁊ moribꝰ tenẽt. S ut tanta ualeat hõ de terra: celi ⁊
terre ꝯditor ĩ terrã uenit de ceło. Atq ut iudicare caro ⁊̃ de spĩbus possit: hoc ei largiri digna
tꝰ est ꝓ hoĩb d̾s fõs caro. Qͥa inde surrexit ułtra se ĩfirmitas nr̃a. unde sub se ĩfirmata est fir¬
mitas dĩ.

Expanded text:
is super terram, soluta erunt et in celis»? Cuius nunc vicem in ligando et solvendo obtinentqui locum sancti regiminis fide et moribus tenent. Sed ut tanta valeathomo de terra, celi et terre conditor in terram venit e celo atque, ut iudicare caro etiam de spiritibus possit, hoc ei largiri dignatus est, factuspro hominibus Deus caro, quia inde surrexit ultra se infirmitas nostra,unde sub se infirmata est firmitas Dei.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ m̃idiano tm̃ꝑe cũeti qͥ esceretit more solito furaduenit. ascendit sep̃e. Et dñ in ortũ pedẽ depo¬
neret uidit subito qr tensus serpens clausisset iuiã. Et tremefactꝰ pꝰ semet ip̃m ꝯcidit. eiꝰq pes
ꝑ calciam̃tũ ĩ sude sepis inhesit. Sicq usq dũ ortolanꝰ rediret deorsũ capite pepẽdit. Consueta
bora uenit ortolanꝰ pendentẽ ĩ sepe furẽ reppit. Serpẽti aũ dĩ. Gñis deo. Impesti qd̾ uissi. Rece
na choꝵ furtũ tociens facere p̃sũpsisti: Q̾ ħ dicñs pede̾ illiꝰ a sepe ĩ qua ⁊̃ hesenit soluit. eumq
sũ lesione de posuit. Cui dix̃. Seq̃re me. Quẽ seqñtem duxit ad orti aditũ ⁊ holem q̃ furto appete¬
bat anferre ei cũ magna dulcedine p̃buit dicñs. uade ⁊ pꝰ ħ furtũ ñ facias. S cũ necc̃e habes ħ ic.
e ĩgred̾e ⁊ q̃ tu cũ pecc̃o iabomibas tollere ego tͥ deuotꝰ dabo.

Expanded text:
 fratres quiescerent, more solito fur advenit, ascendit sepem; et cum in hortum pedem deponeret, vidit subito quia tensus serpens clausisset viam; et tremefactus post semetipsum concidit, ejusque pes per calceamentum in sude sepis inhaesit, sicque usque dum hortulanus rediret, deorsum capite pependit. Consueta hora venit hortulanus, pendentem in sepe furem reperit, serpenti autem dixit: Gratias Deo, implesti quod jussi; recednachorum furtum toties facere praesumpsisti? Et haec dicens, pedem illius a sepe in qua inhaeserat, solvit, eumque sine laesione deposuit. Cui dixit: Sequere me. Quem sequentem duxit ad horti aditum, et olera quae furto appetebat auferre, ei cum magna dulcedine praebuit, dicens: Vade, et post haec furtum non facias; sed cum necesse habes, huc ad me ingrede
Abbreviated transcription (Latin):
elix qui aplłabat᷑ curuiis quẽ ip̃e bene cognouisti qui
eiꝰdem monast̾ii nuꝑ p̃positus fuit miũca mͥ de frĩbus eiꝰ monast̾ii admirãda narrabat. Ex qͥbꝰ
ałiqͣ que ad memoriã ueniũt suppͥmo qr ad alia festino. S unũ dicam qd̾ ab eo narratũ p̃te
imo. In eod̾ monast̾io quidã magne uite monachꝰ erat ortolanꝰ. fur uͦ ueni¬
ret ⁊ alia pedib ꝯculcata alia drrepta ꝯspic̾et totũ orcũ circuiens ĩuenit it̾ unde fur uenire
ꝯsueu̾at. Qͥ ĩ eod orto deambłans reꝑꝑit ⁊̃ serpentẽ. Cui p̃cipiens dixit. Seq̃re me. Atq ad adi¬

Expanded text:
elix qui appellatur Curvus , quem ipse bene nosti, qui ejusdem monasterii nuper praepositus fuit, multa mihi de fratribus ejusdem monasterii admiranda narrabat: ex quibus aliqua quae ad memoriam veniunt supprimo, quia ad alia festino. Sed unum dicam, quod ab eo narratum praeio quidam magnae vitae monachus erat hortulanus. Fur vero veniveniret, et alia pedibus conculcata, alia direpta conspiceret; totum hortum circumiens, invenit iter unde fur venire consueverat. Qui in eodem horto deamb
Abbreviated transcription (Latin):
n ostñsione tã admi¬
rabił signi cũ fide femine urtꝰ ꝯuenit utroꝵq Atq ido lib̾tinũ existimõ ista potuisse. qr plus
didicerat de magr̃i ꝗͣ de sua uirtute ꝯfidere. Cuiꝰ i caligułã ĩ pectore extĩcti corpuscłi posuit. eiꝰ
nimirũ aĩam optinere ꝙ petebat estimauit. slam helyseus qͦ magr̃i palliũ ferens atq ad iorda¬
nẽ uenĩẽs ꝑcussit semeł ⁊ aquas minime diuisit. S cũ repente diceret uͥ est d̾s helye etiã nunc:¬
t. Tunc exhibere magr̃i uircũtẽ potuit: qñ magr̃i nom̃ ad memoriã reduxit. Qͥa
il ad ħumilitatẽ sub magr̃o rediit: qd̾ magr̃ fecerat ⁊ ip̃e fecit.¬

Expanded text:
n ostensione tam admirabilis signi cum fide feminae virtus convenit utrorumque; atque ideo Libertinum existimo ista potuisse, quia plus didicerat de magistri, quam de sua virtute confidere. Cujus enim caligulam in pectore exstincti corpusculi posuit, ejus nimirum animam obtinere quod petebat aestimavit. Nam Elisaeus quoque magistri pallium ferens, atque ad Jordanem veniens, percussit semel, et aquas minime divisit. Sed cum repente diceret: Ubi est Deus Eliae etiam nuncs humilitas valet? Tunc exhibere magistri virtutem potuit, quando magistri nomen ad memoriam reduxit. Quia enim ad humilitatem sub magistro rediit
Abbreviated transcription (Latin):
taris adiuuare. ita ut ħ nõnumꝗͣ ip̃e defu̾ctoꝵ aĩe uideant᷑ expetere. Nam p̃dictꝰ felix
ep̃s a quodã uenabiłis uite p̃sbr̃o qui usq ante bienniũ uxit ⁊ ĩ diocesi centũcellẽsis ur̃bis ha
idẽ p̃sbit̃ ĩ eodẽ soco ĩ quo aque calide uapores imios facũit qͦciens nec̃citas corꝑis exigebat sa¬
uare ꝯsueũat. ub̃i dũ die quodã fuisset ĩgressus i̾uenit quẽdã ĩ cognitũ uirũ ad suũ ob̾sequiũ pre-¬
ꝑatũ. Qͥ sibi de pedib caleiam̃ta abstraħeret. uestim̃ta susciꝑet. ⁊ exeunti e caloribꝰ sabana pre¬
beret. atq minist̾ium cũ magno famulatu ꝑageret. Cũq hoc sepiꝰ fieret idẽ p̃sbit die qͦdam od
balnea iturꝰ intͣ semet ip̃m cogitãs dixit. uiro illi qͥ mͥ solet tã deuotissime ad lauandũ obsequi

Expanded text:
ctus Felix episcopus a quodam venerabilis vitae presbytero, qui usque ante biennium vixit, et in dioecesi Centumcellensis urbis habiidem presbyter in eo loco in quo aquae calidae vapores  ex more fuisset ingressus, invenit quemdam incognitum virum ad suum obsequium praeparatum, qui sibi de pedibus calceamenta abstraheret, vestimenta susciperet, ut exeunti e caloribus sabana praeberet, atque omne ministerium cum magno famulatu perageret. Cumque hoc saepius faceret, presbyter die quadam ad balnea iturus, intra semetipsum cogitans dixit: Viro illi qui mihi solet tam devotissime ad lavandum obsequi
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ pꝰ mortẽ eiꝰ xxx.iã eẽnt dieseuoluti cepit animꝰ m̃s defu̾cto sri ꝯpati eiꝰ q cñ dołomꝯͣ
ui supplicia pensare.⁊ si qd̾ ẽẽt ereptõnis eiꝰ remediũ querere. ł ũc euotato ad me eodẽ p̃cio
dieb̃ xxͣrͣ. ꝯtinius osferre ꝓ eo sacͥficiũ stude ut tałs om̃ino p̃t̾mittat᷑ dies qͦ ꝓ absolutõne
to s dies ñ num̃antib idẽ suat̃ qͥ desũctꝰ suãt nocce ꝗuadã fr̃i suo gͣmano nõĩe copioso ꝑ uisio¬
nẽ apparuit. Quẽ ille cũ tudisset ĩ quisunt dicñs. Qͥ d est frat̃. Quomodo es Tui ip̃e refpõdit.

Expanded text:
 triginta jam essent dies evoluti, coepit animus meus defuncto fratri compati, ejusque cum dolore gravi supplicia pensare, et si quod esset ereptionis ejus remedium quaerere. Tunc evocato ad me eodem Pretiotinuis offerre pro eo sacrificium stude, ut nullus omnino praetermittatur dies, quo pro absolutione tos dies non numerantibus, idem frater qui defunctus fuerat, nocte quadam fratri suo germano Copioso per visione
Abbreviated transcription (Latin):
quatenꝰ eis singulis nulla hr̃e pͥa liceret. Tũc nimio merore ꝑcussus cogitare cepi ueł qͥd
ad purgatõnem moriẽtis facerẽ uel̃ qͥd ĩ exemplũ itiuentib sr̃ibꝰ ꝓuiderẽ. ꝑ recioso igit᷑
eiꝰdem monastii p̃posito ad me ascito diri. Uade ⁊ nullus ex fribus se ad eũ moriente iun
olatõnis ex cuiꝰsib eoꝵ ore ꝑcipiat. s cũ ĩ morte ꝯstitutꝰ fre̾s quesierit
ei frat suus carnalis dicat qr ꝓ sol̃idis quos occũte hũit a cũctis frib ab hominat᷑ sit ut
saleẽ ĩ marte sua de culpa sua mentẽ illiꝰ a maritudo tͣnsu̾beret acq a pecc̃o qd̾ ꝑpetrauit
purget. Cũ uͦ mortuꝰ fu̾it corpꝰ illiꝰ cũ frm̃ corꝑib nõ ponat᷑. s qͦlib fossã ĩ stquiłinio facite¬
ĩ eã corpꝰ eiꝰ ꝓicite. ibi q suꝑ eũ tres aureos quos reliquit iaccate simuł om̃s clamãtes. Pecunia¬

Expanded text:
quatenus eis singulis nulla habere propria liceret. Tunc nimio moerore percussus, cogitare coepi, vel quid quatenus eis singulis nulla habere propria liceret. Tunc nimio moerore percussus, cogitare coepi, vel quid ad purgationem morientis facerem, vel quod in exemplo viventibus fratribus providerem. Precioso igitur ejusdem monasterii praeposito ad me accito, dixit: Vade, et nullus ex fratribus se ad eum morientem junolationis ex cujuslibet eorum ore percipiat; sed cum in morte constitutus fratres exquisierit, ei suus carnalis frater dicat, quia pro solidis quos occulte habuit a cunctis fratribus abominatus sit, ut saltem in morte de culpa sua mentem ipsius amaritudo transverberet, atque a peccato quod perpetravit, purget. Cum vero mortuus fuerit, corpus illius cum fratrum corporibus non ponatur, sed quolibet in sterquiin eo corpus ejus projicite, ibique super eum tres aureos quos reliquit jactate, simul omnes clamantes, Pecunia
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃i mortuoꝵ sp̾s a iuuentibꝰ petũt ⁊ signa indicãt quibꝰ ꝑ eam absoluti uideant᷑. Set
uistus noie medicine arte fuerat inibutꝰ qͥ mͥ ĩ eodẽ monast̾io ꝯstittto sedule obseqͥ atq ĩ assi¬
duis egͥcudinibꝰ meis excubare ꝯsueũat. hic itaq languore corꝑis p̃uentꝰ ad extremũ deductꝰ est.
Cui ĩ ip̃a sua molestia frat̃ gͥmanꝰ noie copiosus seriuebat qͥ ip̃e qͦ nñc ĩ hac urb̃e ꝑ eandẽ medi¬
cine artẽ temꝑalis uite stipẽdia sectat᷑. S p̃dc̃s iustꝰ cũ iã se ad extremũ ꝑuenisse cognouisset
S subtiłr̾ indagantes atq illiꝰ om̃ia medicam̃ta ꝑscrutãces eosdẽ tres aureos ĩuener̃t ĩ medica¬
mine abscõsos. Qd̾ mox ut mͥ nũciatũ est tantũ malũ de frẽ qͥ nobiscũ cõit̾ uix̃at eqͣnimĩt fer
re nõ ualui. Qͥ ipe qi eiꝰdẽ nr̃i monast̾ii semꝑ regula fuerat ut cũcti fres ita cõmunuĩt uiũent

Expanded text:
iritus a viventibus petunt, et signa indicant quibus per eam absoluti videantur. SedJustus nomine, medicinali arte fuerat imbutus, qui mihi in eodem monasterio constituto sedule obsequi, atque in assiduis aegritudinibus meis excubare consueverat. Hic itaque languore corporis praeventus, ad extremum deductus est. Cui in ipsa sua molestia frater germanus, nomine Copiosus, serviebat, qui ipse quoque nunc in hac Urbe per eamdem medicinae artem temporalis vitae stipendia sectatur. Sed pit. Subtiliter ergo indagantes, atque illius omnia medicamenta perscrutantes, eosdem tres aureos invenerunt in medicamine absconditos. Quod mox, ut mihi nuntiatum est, tantum malum de fratre qui nobiscum communiter vixerat, aequanimiter re non valui; quippe quia ejusdem mei monasterii semper regula fuerat, ut cuncti fratres ita communiter viverent
Abbreviated transcription (Latin):
eas de sepulcris suis ꝓgredi ⁊ exire eccłam uidebat. Quod dũ sepiꝰ cerneret qr ad uoc̃e diaconi
clamãtis exiebant foras atq intͣ eccłam ꝑmanere nõ pot̃ant. ad memoriã rediit que uir dei
huc uiuentib mandauit. Eas qͥppe cõione pͥuare se dixãt nͥ

Expanded text:
eas de sepulcris suis progredi et exire de ecclesia videbat. Quod dum saepius cerneret, quia ad vocem diaconi eas de sepulcris suis progredi et exire de ecclesia videbat. Quod dum saepius cerneret, quia ad vocem diaconi clamantis exibant foras, atque intra ecclesiam permanere non poterant, ad memoriam reduxit quae vir Dei illis adhuc viventibus mandavit. Eas quip
Abbreviated transcription (Latin):
ĩnullis solet nobilitas gñis parere ignobłitatẽ m̃tis ut minꝰ se ĩ ħ mũdo des¬
piciãt qͥ plus se cet̾is aliquid ẽẽ meminer̃t. necdũ p̃dicte sci moniales femine ꝑfecte liguam
sub habitꝰ sui freno restͥnx̃ant ⁊ eundẽ religiosu̾ uirũ qͥ ad ext̃iora necc̃ia eis obseqͥum p̃be¬
bat ĩ cautis sepe sermonibiꝰ ad iracundiã ꝓuocabãt. Qͥ cũ diu ista tołaret ꝑrexit ad d̾i hõĩe
qͣntasq pateret᷑ ũboꝵ ꝯtumelias enarrauit. Uir aut̃ dei ħ de illis audiens eis ꝓtinꝰ mãdauit di¬
cens. Corrigite li̾guã ur̃aum qr si ñ em̃daũitis excõico uos. Quã udłicet excõicatõis sn̾iam nõ
dies defuncte st̾. atq sepulte. Cum q ĩ eadem eccła missaꝵ sollẽpnia celebrarent᷑ atq ex more
diaconꝰ clamaret. si quis tiõ cõicat det locũ nutͥr eaꝵ que ꝓ eis obłonẽ dño deferre ꝯsueuerat

Expanded text:
despiciant, qui plus se caeteris aliquid fuisse meminerunt; necdum praedictae sanctimoniales feminae perfecte linguam suam sub habitus sui freno restrinxerant, et eumdem religiosum virum qui ad exteriora necessaria eis obsequium praebebat, incautis saepe sermonibus ad iracundiam provocabant. Qui dum diu ista toleraret, perrexit ad Dei hominem, quantasque pateretur verborum contumelias, enarravit. Vir autem Dei haec de illis audiens, eis protinus mandavit, dicens: Corrigite linguam vestram; quia si not emendaveritis, excommunico vos. Quam videlicet ein ecclesia sepultae. Cumque in eadem ecclesia missarum solemnia celebrarentur, atque ex more diaconus clamaret: Si quis non communicat, de locum, nutrix earum quae pro eis oblationem Domino offerre consueverat,
Abbreviated transcription (Latin):
dicam brachiũ contͣ dm̃ tendñdo ꝑdid̾at pena sua exigente ꝯpulsus est iurare se xp̃ianũ hominẽ¬

Expanded text:
dicam, brachium contra Deum tenendo perdederat, poena sua exigente conpulsus est iurare, se christianum hominedicam, brachium contra Deum tenendo perdederat, poena sua exigente conpulsus est iurare, se christianum homine
Abbreviated transcription (Latin):
Atq ex om̃ib uiris fortib electꝰ est utꝰ de qͦ dubiũ nõ eẽt qd̾ uno ictu capud eiꝰ abscideret.
Ueñandꝰ igit᷑ iur int̃ armatos deduct᷑. ad sua arma statĩ cucurrit. Nam petiit ut sibi paululi
Surrexit aut̃ uir dñi. genu flexit. ceruicẽ tetendit. S tenso collo eduetã contͣ se spatam
o ĩ celũ gladio brachiũ ĩflexibile remãsit. Tunc om̃is langobardoꝵ t᷑ba
q̃ ad uld̾ mortis spectacłm aderat ĩ saudis fauore ꝯũsa mirari cepit. uirũq d̾i cũ timore ueñari
ꝙ ꝓfecto claruerat cuiꝰ sci̾tatis eẽt̃ qͥ carnificis sui brachiũ ĩ aere ligasset. Itaq postulatꝰ ut sur¬
To nͥ mͥ ante uiram̃tũ ded̾it qr cũ manu ista xp̃ianũ hominẽ nõ occidat. S la̾gobardꝰ idẽ qͥ ut ita

Expanded text:
atque ex omnibus fortibus electus est unus, de quo dubium non esset, quod uno ictu caput ejus abscinderet. atque ex omnibus fortibus electus est unus, de quo dubium non esset, quod uno ictu caput ejus abscinderet. Venerandus igitur vir inter armatos ductus, ad sua arma statim concurrit. Nam petiit ut sibi daretur Surrexit autem vir Dei, et genu flexo cervicem tetendit; sed tenso collo eductam contra se spadam o in coelum gladio brachium inflexibile remansit. Tunc omnis Longobardorum turba quae ad illud mortis spectaculum aderat, in laudis pavorem conversa mirari coepit, virumque Dei cum timore venerari, quia profecto claruerat cujus sanctitatis esset, qui carnificis sui brachium in aere ligasset. Itaque postulatus ut sur mihi ante iuramentum dederit, quia cum manu ista christianum hominem non occidat'. Sed Langobardus isdem, qui, ut ita
Abbreviated transcription (Latin):
dubio moriaris ip̃e. Quẽ uir dñi sanctulus ad sugiendũ ꝯpulit diẽñs. Surge ⁊ uade. te oĩ¬
potñs ds eripiat. Nam ego ĩ manu eiꝰ sũ. Tantũ ĩ me possũt facere: qͣntũ ip̃e ꝑmiserit. fugit
itaq diaconꝰ ⁊ qͣsi decept᷑ ĩ medio fideuissor remãsit. fcõ igit᷑ mane lãgobardi qͥ diaconẽ ad
ener̃t. Quẽ ded̾ant petier̃t. S hũc ueñandꝰ p̃sbr̃ fugisse respondit.
łu̾e illi ĩ quĩ̃t. scis tp̃e meliꝰ qͥd ꝯuenit. Seruus aut̃ dñi ꝯstant̃ ait. Scio. Cui dixert. Bo¬
nus hõ es. slolumꝰ te ꝑ uarios eruciatꝰo mori. Elige tͥ mortẽ quã uis. Quib uir dñi respond̃
dieñs. Ĩ manu di̾ sum. Ea morte me occidite: qua me occidi ip̃e ꝑmiserit. Tũc om̃ibꝰ qui alic
cͥdelitatis leci ad spectacł̾m mortis. Circũsteter̃t itaq acies. uiraut̃ dñi deduetꝰ ĩ medio est.

Expanded text:
dubio ipse morieris. Quem vir Domini Sanctulus ad fugiendum compulit, dicens: Surge, et vade, te omndubio ipse morieris. Quem vir Domini Sanctulus ad fugiendum compulit, dicens: Surge, et vade, te omnipotens Deus eripiat; nam ego in manu ejus sum, tantum in me possunt facere, quantum ipse permiserit. Fugit itaque diaconus, et quasi deceptus in medio fidejussor remansit. Facto igitur mane Langobardi, qui diaconum ad quem dederant petierunt, sed hunc venerandus presbyter fugisse respondit. Tunc illi inquiunt: 'Scis ipse melius, quid convenit'. Servus autem Domini constanter ait: 'Scio'. Cui dixerunt: 'Bonus homo es, nolumus te per varios cruciatus mori, elige tibi mortem quam vis'. Quibus vir Domini respondit, dicens: 'In manu Dei sum; ea morte me occidite, qua me occidi ipse permiserit. Tunc omnibus qui illic crudel
Abbreviated transcription (Latin):
sanctulus fẽcit audi ex uirtute oni qualis iñtuis fuit. Die ⁊ enĩ quadam a lango¬
bardis captꝰ quidã diacon tenebat᷑ ligatus eum q ip̃i qͥ tenuerãt int̃ficere cogitabiãt. Ad-¬
uesꝑascẽte aut̃ die uir d̾i sanctulus ab eisdẽ lãgobardis petiit ut rełaxari eiq uita ꝯce-¬
di dehiusset. Quod posse se facere om̃ino negauer̃t. Cum q mortẽ es delibasse eos cernen
petut ut sibi ad custodiã tradi debuisset. C̃ui ꝓtinꝰ responder̃t. Tibi quidẽ eũ ad custodiẽ-¬
dũ damꝰ. s ea ꝯditõne int̃posita ut si iste fugerit: ꝓ eo ip̃e moriaris. Qd̾ uir dñi libent̃ ac-¬
cipiẽs p̃dc̃m diaconẽ ĩ suam suscepit fidem. Quẽ nocte media cũ lãgobardos om̃s sõpno gͣ
sos aspiceret : ercitanit ⁊ ait. Surge ⁊ concitꝰ fuge. liben¬
conꝰ ꝓmissionis eiꝰ ñ ĩmenior respond̾ dicñs. fugere pat̃ nõ possũ. qr si ego fugero: ꝓ me sine

Expanded text:
s exterius fecerit, audi ex virtute Domini qualis interius fuit. Die etenim quadam a Langobardis captus quidam diaconus tenebatur ligatus, eumque ipsi qui tenuerant, interficere cogitabant. Advesperascente autem die, vir Dei Sanctulus ab eisdem Langobardis petiit ut relaxari eique vita concedi debuisset, quod posse se facere omnino negaverunt. Cumque mortem illius deliberasse eos cerneret, petiit ut sibi ad custodiam tradi debuisset. Cui protinus responderunt: Tibi quidem eum ad custodiendum damus, sed ea conditione interposita, ut si iste fugerit, pro eo ipse moriaris. Quod vir Domini libenter accipiens, praedictum diaconum in suam suscepit fidem; quem nocte media cum Langobardos omnes somno gravi depressos aspiceret, excitavit et ait: Surge, et concitus fuge, libeomissionis ejus non immemor, respondit dicens: Fugere, Pater, non possum, quia si ego fugero, pro me sine
Abbreviated transcription (Latin):
Si tam̃ ingens moles rueret dubiuĩ nõ eint qd̾ simul ⁊ specũ destrueret: ⁊ martinũ necaret.
Itaq dũ ea que uenerat mułtitudo conaret᷑ si possit sine ꝑiculo uiri d̾i ĩgens illud qd̾ desuꝑ
ĩcumbebat saxũ leuare eũctis uidñtib repente res ualde admirabilis ꝯtigit qr moles
saltũ dedit. ⁊ qͣsi serui dĩ lesionẽ fugiens longiꝰ cecidit. Qd̾ ad iussũ oĩpotñtis di angłico mi¬
nist̾io actũ intelligit: qui diuina dispositõne disponi om̃ia fidelit̃ credit. Hic cum
priꝰ in eodẽ monte se ꝯtulit necdũ clauso specu habitãs cathena sibi ferrea pedẽ ugauit.
eãq saxo ex ꝑte alt̾a asfixit ne ei ultra liceret ꝓgredi: quã cathene eiusdẽ qͣntitas tendeba¬
t᷑. Qd̾ uir uite ueñabilis bñdictꝰ audiẽs cuiꝰ suꝑuis memoriã feci ei ꝑ discipulũ suũ mãdare

Expanded text:
Si tamen ingens moles rueret, dubium non erat quod simul et specum destrueret, et Martinum necaret. Itaque dum ea quae venerat multitudo conaretur, si posset, sine periculo viri Dei, ingens illud, quod desuper incubuerat, saxum levare, cunctis videntibus, repente res valde admirabilis contigit, quia moles saltum dedit, et quasi servi Dei laesionem fugiens, longius cecidit. Quod ad jussum omnipotentis Dei angelico ministerio actum intelligit, qui divina providentia disponi omnia fideliter credit. Hic cum primum se in eumdem montem contulit, necdum clauso specu habitans, catena sibi ferrea pedem ligavit, eamque saxo ex parte altera affixit, ne ei ultra liceret progredi, quam catenae ejusdem quantitas tendebatur. Quod vir vitae venerabilis Benedictus audiens, cujus superius memoriam feci, ei per discipulum suum manda
Abbreviated transcription (Latin):
sigarꝵ ꝯsueũat. Atq ĩ tanto se spacio sine cathena coħcuit: in qͣnto ⁊ antea ligatus mãsit.
ui dũ se postmodũ ĩ eiꝰdem loci specu ꝯclusisset copit ⁊̃ discipulos hr̃e qͥ ab eiꝰ specuse¬
orsũ habitãtes ad usu̾ uite aquã de puteo haurire ꝯsueu̾ant. S funis ille ĩ qͦ ad hau¬
riendã aquã situła dependebat : crebro rũpebat᷑. Unde sc̃m̃ est ut eandẽ cathenã quã ex pe-¬
de suo uir dñi soluerat: eiꝰ discipuli peterẽt eãq funi adũgerẽt atq ĩ illã situlã ligarent.
Ex qͦ iã temꝑe ꝯtigit ut idẽ funis ⁊ cotidie tĩgeret᷑ aqua ⁊ nullo modo rũperet᷑. Qͥa il ca-¬
thenã uiri d̾i funis ille ꝯtigit: ip̃e qͦ ad tolerandã aquã ferri ĩ se forti

Expanded text:
 tendere consueverat, atque in tanto se spatio sine catena coercuit, in quanto et antea ligatis mansit. Qui dum se postmodum in ejusdem loci specu conclusisset, coepit etiam discipulos habere, qui ab ejus specu seorsum habitantes, ad usum vitae aquam de puteo haurire consueverant. Sed funis in quo ad hauriendum aquam situla dependebat crebro rumpebatur. Unde factum est ut eamdem catenam quam ex pede suo vir Domini solverat ejus discipuli peterent, eamque funi adjungerent, atque in illa situlam ligarent. Ex quo jam tempore contigit ut idem funis et quotidie tingeretur aqua, et nullo modo rumperetur. Quia enim catenam viri Dei funis ille contigit, ipse quoque ad tolerandam aquam, ferri in se forti
Abbreviated transcription (Latin):
Qͥ soli d̾o uacare desid̾ans scrimũ deseruit. monast̾ium elegit. Atq ĩ eo loco quẽ p̃fatꝰ sum qͥ sup¬
pẽtoma uocat᷑ ꝑ annos multos ĩ sci̾s actib uitã duxit. eiq monast̾io sollerti custodia p̃fuit.
te cũ iam om̃ps ds̃ eiꝰdem ueñabilis uiri a nastasii labores remuñare decreuisset ab alta rupe uox
fcã est que ꝓducto sonitu clamaret dicens. Anastasi: ueni. Quo uocato: alis qͦ septẽ fr̾es¬
ex nõie su̾t uocati. Paruo aut̃ mom̃to ea que fuerat emissa uox siluit ⁊ octauũ frẽm uo¬
cauit. Quas dũ aꝑte uoces ꝯgͣgatio audisset dubium nõ fuit qr eoꝵ qui uocati fuant
carne sunt ecducti quo de rupis uertice fuãnt uocati. frat̃ uͦ ille ad quẽ uocandũ uox par¬
uo spacio siluit atq eũ ita nõĩ auit: morientibꝰ aliis paucis dieb uixit ⁊ tũc uitã finiuit¬

Expanded text:
quem praefatus sum, qui Suppentonia vocatur, per annos multos in sanctis actibus vitam duxit, eique monasterio solerti custodia praefuitte cum jam omnipotens Deus ejusdem venerabilis viri Anastasii labores remunerare decrevisset, ab alta rupe vox facta est, quae producto sonitu clamaret, dicens: Anastasi, veni. Quo vocato alii quoque septem fratres vocati sunt ex nomine. Parvo autem momento ea quae fuerat emissa vox siluit, et octavum fratrem vocavit. Quas dum aperte voces congregatio audisset, dubium non fuit quin eorum qui vocati fuerant carne educti sunt, quo de rupis vertice fuerant vocati. Frater vero ille ad quem vocandum vox parum siluit, atque eum ita nomi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑgeret ĩ choruiti ꝑtib aduenit. Cui necõe fuit ut ĩ itinere ad sedñdũ eqꝰ reqͥri debuisset.
Qd̾ illic quidã uir nobilis audiẽs equũ quẽ ꝓ magna ꝯsuetudine eiꝰ ꝯiur sedere ꝯsueũat ita ei optu¬
lit ut cũ ad loca alia ꝑueniẽti eqꝰ aptꝰ potuisset ĩueniri: deberet ille quẽ ded̾at ꝓpt̃ suã ꝯuigẽ retͣns¬
iuitti. fem̃ q est ⁊ usq ad cercũ locũ p̃dictꝰ uir equo eodẽ subuehente ꝑductꝰ est. Qͥ mor ut ałium
reppit illũ quẽ acceꝑat retͣnsmisit. Cumq eũ p̃dc̃i uiri nobilis ꝯiuir sedere ex more uoluisset: ut̾iꝰ
nõ ualuit. qr pꝰ ssessionẽ tanti põtificis mulierẽ ferre recusauit. Cepit namq ĩ m̃so flatu ⁊ fremitu

Expanded text:
 in Corinthi partibus advenit, cui necesse fuit ut in itinere ad sedendum equus requiri debuisset. Quod illic quidam vir nobilis audiens, equum, quem pro magna mansuetudine ejus conjux sedere consueverat, ita ei obtulit, ut cum ad loca alia pemitti. Factumque est, et usque ad certum locum praedictus vir equo eodem subvehente perductus est. Qui mox ut alium reperit, illum quem acceperat retransmisit. Cumque eum praedicti nobilis viri conjux sedere ex more voluisset, ultra non valuit, quia post sessionem tanti pontificis mulierem ferre recusavit. Coepit na
Abbreviated transcription (Latin):
Ip̃m fusus iã illa celestis patrie gaudia que priꝰ ꝯtẽplabat᷑ uidere ñ potuit.
r cuiꝰ iudelicet carne nos ĩ huiꝰ exilii cecitate nati. audimꝰ
qr illa iusibłia sc̃ire nõ ualent ꝑ exꝑũtũ: dubitãt utrũ ne sit qd̃ corꝑalib oculis ñ uidẽt.
Que nimirũ dubietas pͥmo parenti nr̃o ẽẽ nõ potuit qr exclusus a ꝑadisi gaudiis hoc qd̃ ant
qm̃ uid̾at recolebat. hii aũ sentire uel recolere audita nõ p

Expanded text:
ipsum fusum jam illa celestis patrie gaudia que prius contemplabatur videre non potuit. Ex cujus videlicet carne nos in hujus exilii caecitate nati, audimusquia illa invisibilia scire non valent per experimentum, dubitant utrum ne sit quod corporalibus oculis non vident. Quae nimirum dubietas primo parenti nostro esse non potuit: quia exclusus a paradisi gaudiis, hoc quod amisit, quoniam vidit, recolebat. Hi autem sentire vel recolere audita non p
Abbreviated transcription (Latin):
equisitus abba penien. quẽ ad modum oportet ieiuuare. & respõ¬
dit. Ego uolo monachum tca condie parum come deutem: ut uon sa¬
etur. Naui biduana et triduaua ieuria. uan
uiam reggiami leuem nobis e iuoirstrouerunt. Dixit ałbas elyas.¬
monachus edeus uultum et operarus uiultum: tion confidar. Qui
crutem paucum edit eciam si parum operetur: confidat et iuitili¬
ter agat. Erant duo seues pariter sedẽtes in nua cella. et uũ
Dicit crio uinis ad alte rum. Fucia uurs et uos uel unam litce in
situt et alii honiues. At ille alter dixit. Hestio quem ad modum
sit lis. Nitit ille. Erce ego pono laterem istum ui medio. & dico.
Q iua uĩs est. Et tudic iruia uon est tuns sec m̃t est. & ex hoc sit cõ¬
tencio et rixa. Et dumi posuissent laterem in medio. d̾ icente imo qͥa
uicus est. Ille alter pͥmo respondit. egco ineum e̾e spero ax cum ille
alter iterin diceret. nõ est tuns sec uĩs: tunc ille respondit: Et

Expanded text:
equisitus abbas Poemen quemadmodum oporteat jejunare , respondit: Ego volo monachum ita esse quotidie parum comedentem, ut non satietur, nam biduana et triduana jejunia vanaviam regiam levem nobis esse demonstraverunt. 46. Abbas Smonachus edens multum, et operans multum, non confidat; qui autem parum edit, etiam si parum operetur, confidat, et viriliter agat. Dixit ergo unus ad alterum: Faciamus et nos vel unam litem, sicut et alii homines. At ille alter dixit ei: Nescio quemadmodum fit lis. Dixit ei ille: Ecce ego pono laterem in medio, et dico: Quia meus est, et tu dic: Quia non est tuus, sed meus. Et ex hoc fit contentio et rixa. Et cum posuissent laterem in medio, dicente uno: Quia meus est; ille alter primo respondebat: Ego meum esse spero. Cum ille alter iterum diceret: Non est tuus, sed meus, tunc ille respondit: Et
Abbreviated transcription (Latin):
m̃bra eiꝰ ita eã sanã reddidit ut mulieb̾s ĩ ea nat᷑e nulla forma
nulla spẽs appareret ⁊ eẽt ei int̃ uiros ꝯũsacio abłq feminee suspieiõis obstacło ¶ Liebãt
p̃t̾e aliqͣndo uenisse ad eũ ħeticũ qm̃dã hierachitã qd̾ genꝰ hereseos ĩuenit᷑ apud egiptũ
ħ cũ ꝑ multã loq̃ndi artẽ płimos srm̃ qͥ habitabãt ĩ heremo ꝯtͦbaret: ausus est ⁊̃ corã ip̃o fi¬
dis eludebat. Sec ẽ uid̾et scs fidẽ frm̃ ꝑielitari. qͥd opꝰ est ĩ quit nos u̾bis ꝯtẽdeie ad subũ¬
sionẽ audientiũ : accedamꝰ ad sepulcͣ frm̃ qͥ nos p̃cesser̾t ĩ dũo ⁊ cui ꝯcesserit d̾s nr̃ suscitare

Expanded text:
mbra ejus, ita eam sanam reddidit, ut muliebris in ea naturae nulla forma, nulla species appareret, sed esset ei inter viros conversatio, absque femineae suspicionis obstaculo. Aiebanthaereseos invenitur apud Aegyptum. Hic cum per multam loquendi artem plurimos fratrum, qui habitabant in eremo, conturbaret, ausus est etiam coram ipso fidis eludebat. Sed cum videret sanctus fidem fratrum periclitari: Quid opus est, inquit, nos verbis contendere ad subversionem audie
Abbreviated transcription (Latin):
uisdem qͦ anchonitane antistes eccłe̾ uir nite ueñabilis marcellinꝰ fuit. Gu¬
ius gressũ dolore nimio podagra ꝯtraxit. eũ q familiaresq sui necc̃e eẽt ĩ manib ferebãt. Qua¬
dã uͦ die ꝑ culpã i̾curie eadẽ anchonitana ciuitas sucẽnsa est. Cũ q uehement᷑ arderet ꝯcurrert̃
om̃s ut ignẽ extĩguerẽt. S illis aquã certatĩ picientibꝰ ita crescebat flamina ut iã tociꝰ urbis
int̾itũ minari uideret᷑. Cũ q ꝓpĩquiora sibi ignis loca queq ĩuaderet iãq urbis parcẽ ñ modi¬
uis flãme uidebat᷑ incũbere. Cepit aũ miro modo ĩcendiũ ĩ semet ip̃m̃ retorq̃ri acsi reflexione sui
impetꝰ exclamaret se ep̃m tͣnsire nõ posse. Sicq fc̃m̃ est ut flãma ĩcendii illo t̾mino refrenata in
semet ip̃a frigesceret ⁊ ꝯtĩgere ult̾ius qͥcꝗͣ edificũ nõ auderet. ꝑ pendis petre cuiꝰ scitatis fiu̾t egrñ
hominẽ sedere ⁊ exorando flammas premere Petrꝰ. Pexꝑen
P

Expanded text:
usdem quoque Anconitanae antistes Ecclesiae vir vitae venerabilis Marcellinus fuit , cujus gressum dolore nimio podagra contraxerat, eumque familiares sui sicubi necesse erat in manibus ferebant. Quadam vero die per culpam incuriae eomnes ut ignem exstinguerent. Sed illis aquam certatim projicientibus, ita crescebat flamma, ut jam totius urbis interitum minari videretur. Cumque propinquiora sibi quaeque loca ignis invaderet, jamque urbis partem non modivis flammae videbatur incumbere. Coepit autem miro modo in semetipsum incendium retorqueri, ac si reflexione sui impetus exclamaret se episcopum transire non posse. Sicque factum est ut flamma incendii illo termino refrenata, in semetipsa refrigesceret, et contingere ulterius quidquam aedificii non auderet. Perpendis, Petre, cujus sanctitatis fuerit aegrum hominem sedere, et exorando flammas premere? PETR. Et p
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpestatis fluctibꝰ cũ eodẽ quẽ regebat fuisset carabo ũsatas qualit cũ illo undis płe¬
o nataũat. ⁊ qͦciens eo a suꝑiore ꝑte deor sũ uerso ip̃e carine eiꝰ suꝑsed̾at adiũgens cũ
diẽb ac noctib hoc ĩcessant᷑ faceret. iãq eiꝰ uirtꝰ funditꝰ ex fame simuł ⁊ labore cecidis
set qͦ eũ dedine diuina miscd̾ia seruan̾it. Indicauit et enĩ qd̾ ⁊̃ nũc usq testat᷑ dicñs. La¬
borins ĩ fluctib atq deficiens sũbito m̃tis pond̾e sum grauatꝰ. ita ut neq dep̃ssus sõpno es¬
nẽ decułit. Quẽ mox ut comedi uires recepi. Nec ionge pꝰ nauis tͣnsiens affuit que me abillo
diẽ fuisse reppit ꝯͦ ꝓ eo p̃sbit̃ ĩ hostica insuła eĩpotñti dño hostiã sacre oblatõnis ĩmolau̾¬

Expanded text:
tempestatis fluctibus cum eodem quem regebat fuisset carabo versatus, qualiter cum illo undis pletempestatis fluctibus cum eodem quem regebat fuisset carabo versatus, qualiter cum illo undis pleno nataverat, et quoties eo a superiori parte deorsum verso ipse carinae ejus supersederat; adjungens cum ddia servaverit, indicavit. Etenim quod etiam nunc usque testatur, dicens: Laborans in fluctibus atque deficiens, subito mentis pondere sum gravatus, ita ut nequnem detulit. Quem mox ut comedi, vires recepi, nec longe post navis transiens adfuit, quae me ab illo die
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ eccłe clicatus osfõ fungit᷑ pꝰ nauẽ carabũ regẽbat. Rupto fune
cũ eodẽ carabo quẽ regeb̾at int̃ undaꝵ cumulos repente disparuit. N auis aut̃ cu
op̃s p̃erit tandẽ pꝰ multa ꝑicula ad hosticã insulã fluctibꝰ quassata ꝑuenit. Cũq die
t̃cio ep̃s naut̾ã qui ab eo ab reptꝰ ĩ carabo fuerat ĩ nulla maris ꝑte uideret apparere
uehement̃ asflictꝰ mortuũ creoidit. s ꝑ obsequiũ caritatis tnũ qd̃ mortuo debeb̾at im¬
pendit. ⁊ͣ oĩpotũti dõ ꝓ ab̃solutõne eiꝰ aĩe osferri sacͥficiũ uictime salutaris iuberet.
Qͦ ob̃sato restaurata naui ꝑrexit ad italiã. Cũq ad romanũ uenisset portũ illic nau¬
tã reꝑꝑit quẽ mortuũ putauit. Tũc ĩopinata exultatõne gauisus est eũ q qualit tot
dieb in illo cãto maris ꝑicło uũe potuisset inqͥsuit. Qͥ iudłicet ĩ dicauit quotiẽs ĩ illiꝰ

Expanded text:
e clericatus officio fungitur, post navem carabum regebat. Rupto fune cum eodem carabo quem regebat inter undarum cumulos repente disparuit. Navis autem cu tandem post multa pericula ad Usticam insulam fluctibus quassata pervenit. Cumque die tertio episcopus nautam qui ab eo abreptus in carabo fuerat in nulla maris parte videret apparere, vehementer afflictus mortuum credidit, sed, per obsequium charitatis, unum quod mortuo debebat impendit, ut omnipotenti Deo pro absolutione ejus animae offerre sacrificium victimae salutaris juberet. Quo oblato, restaurata nave, perrexit ad Italiam. Cumque ad Romanum portum venisset, illic nautam reperit quem mortuum putabat. Tunc inopinata exsultatione gavisus est, et eum qualiter tot diebus in i