comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nos momentis omib non aliquo ut ille dixit orbis theatro fre abho
uite ⁊ pot̾ñti reposcenti actus suoc inficiari non licebit. Ergo satius est
aut effuge̾ conscia. aut nos ipõs ultro aꝑire aũi ⁊ ꝑnitie tescisis
uulnerib effundere quib nemo aliuis mederi pot nisi solus ille qui
gressum clandis. uisum cecis reddidit maculata mẽbra purgauit mõ¬
tuos excitauit ille ardorem cupiditatis extinguet extirpabit libidi¬
nẽ inindiam distrahet. irã mitigabit. Ille red̾det ueram et ꝑpetua
sanitatem Appetenda est hec omib medicina qmĩ maiori ꝑicuilo uexitꝰ
aiã ꝙͣ corpꝰ Et ꝙͣ p̾mu latentib mõbis adhibenda curatio ẽ. neq si utat
aliquis oculoꝵ atie dara mẽbris om̃ib integris fortissimꝰis totius cõpo¬
ris ualitudine. Cam̃ cũ ał ñ dixim sanu si ẽfferat ita suꝑbia timiclꝰ

Expanded text:
nos momentis omnibus non in aliquo, ut ille dixit, orbis terrae theatro anos momentis omnibus non in aliquo, ut ille dixit, orbis terrae theatro ationem uitae reposcenti actus suos infitiari non licebit.. ergo satius est aut effugere conscientiam aut nos ipsos ultro aperire animum et perniciem rescissis uulneribus effundere: quibus nemo alius mederi potest nisi solus ille qui gressum claudis, uisum caecis reddidit, maculata membra purgauit, mortuos excitauit. ille ardorem cupiditatis extinguet, extirpabit libidines, inuidiam detrahet, iram mitigabit, ille reddet ueram et perpetuam sanitatem. adpetenda est haec omnibus medicina, quoniam maiore periculo uexatur anima quam corpus et quam primum latentibus morbis adhibenda curatio est. neque enim si utatur aliquis oculorum acie clara, membris omnibus integris, firmissima totius corporis ualitudine, tamen eum dixerim sanum, si efferatur ira, superbia tumidus
Abbreviated transcription (Latin):
submouentur. dei aũt diuinitas nec iuscerib submoueri pot quo minus
totũ hoiẽm ꝓspitiat et norit Idem in euisd oꝑis pͥmo Quad agis inquit
quid machinaris quid abscondis Custos tetiuus sequit. Aiu tibi ꝑegrinatõ
subduxit alui mors alui ualido heret hic quo nũꝙͣ carẽ potes Q ud
locũ abditum legis et arbitros remones puta tibi ꝯtigisse ut in oculos oiĩ
effugias demens Quid tibi prodest non hr̃e consciu hũti cansciã Non
minus mirabiliter et de consciã et deo Tullius meminerit Inquit deu
sehre testum id est ut ego arbitror mentẽ sua qua nichil homĩ dedit deus
ipẽ diuiniꝰ Ite cum de bono ac usto into loquẽt Itaq talis uir inquit
Purgemꝰ igit consciãm que oculis dei pina est. Et ut ait idem sem¬
ꝑ itã uiuamus ut rõnem redelendam nobis arbitremur futemus q

Expanded text:
submoventur, dei autem diuinitas nec uisceribus submoueri potest, quominus submoventur, dei autem diuinitas nec uisceribus submoueri potest, quominus totum hominem perspiciat et norit. idem m eiusdem operis primo quid agis? inquit quid machinaris? quid abscondis? custos te tuus sequitur. alium tibi peregrinatio subduxit, alium mors, alium ualitudo: haeret hic quo carere numquam potes. quid locum abditum legis et arbitros remoues? puta tibi contigisse ut oculos omnium effugias, demens: quid tibi prodest non habere conscium habenti conscientiam? non minus mirabiliter de conscientia et deo Tullius. meminerit inquit deum h habere testem, id est, ut ego arbitror, mentem suam, qua nihil homini dedit deus ipse diuinius. item cum de iusto ac bono uiro loqueretur, itaque talis uir inquit purgemus igitur conscientiam, quae oculis dei peruia est, et, ut ait idem, semper ita uiuamus, ut rationem reddendam nobis arbitremur, putemusque
Abbreviated transcription (Latin):
quicꝙͣ cogitari pot num̃ est cui iuuẽdo operã damus huic nos approbemꝰ¬
Nam nĩchil prodest inclusam eẽ consciam patemꝰ deo uid ueruis
dici põt deo ab eo qui deu noscet ꝙ̃ dictum est ab hoĩe uere religionis ignar
Nam et marestatem dei exp̃ssit maiorem c̃ẽ dicendo ꝙ ut cam cogitatio
mentis huane caꝑe poss. et uerũ ueritatis attĩgit fontem sentiendo uitam
hoĩs supuacuã non ee ut epicuti uolunt s deo ab ns oꝑam uiuendo diri
Si quidem iuste ac pie uixerit potuit eẽ uerus dei cultor siquis illi mõstrass
ut contẽpsiss ꝓfecto Cenonem et magrm̃ suũ sotionem Si uere sapiẽ
ducem nactus eẽt huic nos inquit ap̃pbemus Celestis ꝓrsus or̃o nisi ante¬
deret ignorantie confessio. nichil ꝓdest inclusam eẽ conscia patemꝰ deo
Nullus ergo mendatio nullus dissimulationi locus est qr parietib oculi houĩ

Expanded text:
que quam cogitari potest numen est, cui uiuendo operam damus. huic nos adprobemque quam cogitari potest numen est, cui uiuendo operam damus. huic nos adprobemus. nihil prodest inclusam esse conscientiam, patemus deo. quid uerius dici potuit ab eo qui deum nosset quam dictum est ab homine uerae religionis ignaro? nam et maiestatem dei expressit maiorem esse dicendo quam ut eam cogitatio mentis humanae capere posset, et ipsum ueritatis attigit fontem sentiendo uitam hominum superuacuam non esse, ut Epicurei uolunt, sed deo ab iis operam uiuendo dari, siquidem iuste ac pie uixerint. potuit esse uerus dei cultor, si quis illi monstrasset, et contempsisset profecto Zenonem et magistrum suum Sotionem, si uerae sapientiae ducem nactus esset. huic nos inquit adprobemus: caelestis prorsus oratio, nisi antecederet ignorantiae confessio. nihil prodest inclusam esse conscientiam, patemus deo: nullus ergo mendacio, nullus dissimulationi locus est, quia parietibus oculi hominum
Abbreviated transcription (Latin):
Et idarco deus mbecillitatem nram̃ sciens ꝓ sua pietate aperiut hoĩ
portam saluitis ut huic necessitati cui fragilitas nr̃a subiecta est mediaia
penitentie subuentet Ergo quicũq ab errauit referat pedem sum seq
P recipiat ac reformet Sed reuocare grai supas cuadert ad auras hoc
opus hic labor ẽ Degustatis enĩ male iocundis uoluptitib iuxi diuelli
ab is possunt facilius recta sequentur sieai suauitates non antigissent s
erpiãt se male uirtuti ẜuituti Condẽnibit is error om̃is si errorem siui
uita meliore cõrexerint Nec luc̾ri se quisꝙͣ putet si delicti conscui nõ hẽbit
Sar enĩ ille omia in cuiꝰ conspcũ uinuimꝰ. Necsi uinũsos hoiẽs celate possi¬
mui cui nichil absconditum nichil pot̾ eẽ secretũ Exortationes suas seneca
mirabili mirabili sniã t̾minauit Magnum inquit nescio quid mauis¬

Expanded text:
et idcirco deus inbecillitatem nostram sciens pro sua pietate aperuit homini et idcirco deus inbecillitatem nostram sciens pro sua pietate aperuit homini portum salutis, ut huic necessitati, cui fragilitas nostra subiecta est, medicina paenitentiae subueniret. ergo quicumque aberrauerit, referat pedem seque quam primum recipiat ac reformet. sed reuocare gradum superasque euadere ad auras, hoc opus, hic labor est. degustatis enim male iucundis uoluptatibus uix diuelli ab iis possunt: facilius recta sequerentur, si earum suauitates non ateripiant se malae servituti, condonabitur his omnis error, si errorem suum vita meliore correxerint. Nec lucrari se quisquam putet, si delicti conscium non habebit: scit enim ille omnia, in cujus conspectu vivimus, nec si universos homines celare possumus, cui nihil absconditum, nihil potest esse secretum. Exhortationes suas Seneca mirabili sententia terminauit. magnum inquit nescio quid maius
Abbreviated transcription (Latin):
go idem dñs ac patens indulgentissimus remissurum penitetib picã
promittit et obliteraturum om̃s imquitates enis qui iusticia denuo
quia supuemens nequitia iusticie opera deleuit Ita nichil offitiunt pccã
ueteri cõrepta qr suꝑueniens iustitia labem prioris uite aboleuit Is eĩ¬
u quẽ facti si penitet errorem suii p̾stinum intelligit Ideoq greci me¬
lius et significantius ratanecãt dicunt quã nos latine possumus resipiẽtia
dicere s espiat enimac mentem suam qͣi ab insania recepit que erra¬
tici piget castigat q ipm̃ dementie et confirmat auĩ suum ad rectuis
uiuendum Tum illuo ipm̃ maxime cauet ne tursus in cosdem laq̃os
inducatur demiq muta łrtĩalia cũ fraude capiu̾tur si in aliquo monio¬
se in fugam extricauerut. fuit postmodũ cautiora uitantq semꝑ oiã
in quibũs delos insidias q senserunt dic hominem penitetia cautu¬

Expanded text:
go idem Dominus ac parens indulgentissimus remissurum se poenitentibus peccata go idem Dominus ac parens indulgentissimus remissurum se poenitentibus peccata promittit, et oblitteraturum omnes iniquitates ejus, qui justitiam denuo quia superueniens nequitia iustitiae opera deleuit, ita nihil officiunt peccata uetera correcto, quia superueniens iustitia labem uitae prioris aboleuit. quem enim facti sui paenitet, errorem suum pristinum intellegit, ideoque Graeci melius et significantius μετκ́νοταν dicunt quam nos Latine possumus resipiscentiam dicere. resipiscit enim ac mentem suam quasi ab insania recipit quem errati piget, castigatque se ipsum dementiae et confirmat animum suum ad rectius uiuendum: tum illud ipsum maxime canet, ne rursus in eosdem laqueos induatur. denique muta quoque animalia cum fraude capiuntur, si aliquo se modo in fugam extricauerint, fiunt postmodum cautiora uitantque semper ea omnia in quibus dolos insidiasque senserunt. sic hominem paenitentia cautu
Abbreviated transcription (Latin):
hunc fuũ dñs hũc disapulum magister agnosat hic terram tũpha¬
uit. Hic ent consiłis deo qui inrtuttem deĩ cepit Hec ꝗ diffi cilia unr̃
s de eo loquim qui caltatis omĩb i tenis ĩter in celum paritur. Hãq
uirtus in dei cognitione ꝯsistit Omiã gͣuia sunt dum que ignores
ubi cognoris facilia. ẜ ipãs difficultates nobis exeundum est̾ qui ad
sũmmum bonum tendimus
tut᷑: aut libioinẽ inpusus. aut errore deceptꝰ Uut ĩ coactus ad
uit cuiꝰ inachademico tẽtio hec funt Qs si liceret de is qui in ininere
deẽrauissent sic uitã deuia secutos cõrige̾ et roẽm̃ in penitendo
facilior eet emendatio temeritatis l plane. Nam si liberos nostros cũ
delictor suoꝵ cermius penitere correptos cẽ arbit̾mur et abdicatis
abiectos q rursus tñ substentamus suscipinus fouemius amplectimur
Cum desperamus dementia dei pris penitendo posse placari Er¬

Expanded text:
hunc seruum dominus, hunc discipulum magister adgnoscet: hic terram triumphahunc seruum dominus, hunc discipulum magister adgnoscet: hic terram triumphabit, hic erit consimilis deo, qui uirtutem dei cepit. haec quidem difficilia uidentur, sed de eo loquimur cui calcatis omnibus terrenis iter in caelum paratur. nam quia uirtus in dei agnitione consistit, omnia grauia sunt, dum ignores, ubi cognoris, facilia: per ipsas difficsummum bonum tendimus.tus, aut libidine impulsus, aut errore deceptus, aut vi coactus, ad uit, cuius haec in Academico tertio uerba sunt: quodsi liceret ut iis qui in itinere deerrauissent, sic uitam deuiam secutis corrigere errorem paenitendo, facilior esset emendatio temeritatis. delictorum suorum cernimus poenitere, correctos esse arbitramur, et abdicatos abjectosque rursus tamen suscipimus, fovemus, amplectimur: cur desperemus clementiam Dei patris poenitendo posse placari? Er
Abbreviated transcription (Latin):
culatum non ꝯstat ꝑ tñ pudicicie ro si dimꝰ incestus est Nec illibata
castitas iuderi potest ub constiã cupiditas inquinauit Her nõ aliꝗs
existimet difficile ẽẽ imponẽ frenos uoluptati eamq nagam et erran¬
tem castitatis pudicicie q liminib includẽ. Cum ꝓpositum sit hõib¬
omĩb ⁊̃ uincẽ Ac plurimibeatam q cõmptam cõporis integritatem reti¬
nuerit Multi q sint qui hoc celesti gnẽ uite felicissime ꝑfruãtur
Quod ꝗ deus non ita fieri p̾cepit tamꝙͣ abstringat qr gn̾̃ari horẽs
oportẽt s tanꝙͣ sinat. Sat enĩ ꝙͣtam̃ his affẽctib imp̃osuerit neces¬
sitatem Siquis hoc inquit facẽ potuerit hẽbit eximia ĩ ꝯꝑabilem ał¬
cõruptibilem q mertedem Quid continentie genus q̃i fastigiũ est õ¬
niu consumatio q uirtutũ ad quã si quis eniti itq eluta ri potuerit

Expanded text:
culatum, non constat tamen pudicitiae ratio, si animus incestus est, nec inlibata culatum, non constat tamen pudicitiae ratio, si animus incestus est, nec inlibata castitas uideri potest, ubi conscientiam cupiditas inquinauit. nec uero aliquis existimet difficile esse frenos inponere uoluptati eamqtem castitatis pudicitiaeque limitibus includere; cum propositum sit hominibus etiam vincere, ac plurimi beatam atque incorruptam corporis integritatem retinuerint; multique sint qui hoc coelesti genere vitae felicissime perfruantur. Quod quidem Deus non ita fieri praecepit, tamquam astringat, quia generari homines oportet: sed tamquam sinat. Scit enim quantam his affectibus imposuerit necessitatem. Si quis hoc, inquit, facere potuerit, habebit eximiam incomparabilemque mercedem. Quod continentiae genus quasi fastigium est, omnium consummatioque uirtutum. ad quam si quis eniti atque eluctari potuerit,
Abbreviated transcription (Latin):
Sed assuescant inuicemꝰ mores duoꝵ et uga parib aĩs ferant
nos ipõs in alto cogitenis. Nam fere in hoc sũma iusticia ꝯsistit ut nõ
facias alteri quicquid ipẽ ab altero pati nolis Hec sunt que ad con¬
tinentiam p̃cipiũtur a deo. Sed tñ ne quis diuina p̃cepta circun¬
sccibere se putet posse addantur illa ut omĩs calĩnia et occasio
fraudis remoneatur adulteriũ ẽẽ qui a marito duxĩt dimissam.
et eum qui p̃ter crimen adulterii uxorem dimiẜit ut alterã ducat
Dissociari enim corpus et distrahi deus noluit ẜ reterra non tantũ
adulteriũ ẽc̃ uitandum. ueꝵ ⁊̃ cogitationẽ ne quis aspitiat aliena
et aĩo concupiscat. adulteram aũt fieri mentem Si uel imagme
uoluptatis sibi ipa depinxerit Mens enĩ est que ꝓfecto pecrat que
ĩmoderate libiomis fructum cogitatione complectitur. In hac cri¬
men est. In hac om̃e peccatu. Nam ⁊ si corpus nulla sit labema¬

Expanded text:
sed adsuescant inuicem mores duorum et iugum paribus animis ferant: sed adsuescant inuicem mores duorum et iugum paribus animis ferant: nos ipsos in altero cogitemus. nam fere in hoc iustitiae summa consistit, ut non facias alteri quidquid ipse ab altero pati nolis. haec sunt quae ad continentiam praecipiuntur a deo. sed tamen ne quis diuina praecepta circumscribere se putet posse, adduntur illa, ut omnis calumnia et occasio fraudis remoueatur, adulterum esse qui a marito dimissam duxerit et eum qui praeter crimen adulterii uxorem dimiserit, ut alteram ducat: dissociari enim corpus et distrahi deus noluit; praeterea non tantum adulterium esse uitandum, uerum etiam cogitationem, ne quis aspiciat alienam et animo concupiscat: adulteram enim fieri mentem, si uel imaginem uoluptatis sibi ipsa depinxerit. mens est enim profecto quae peccat, quae immoderatae libidinis fructum cogitatione conplectitur, in hac crimen est, in hac omne delictum. nam etsi corpus nulla sit labe ma
Abbreviated transcription (Latin):
non nãlis est s uoluntaria Suanda igr̃ fides abutroq alteri ẽ
Imo exemplo continentie ẽ docenda uxor ut se caste gerat iniquiĩ
ẽ enĩ ut iel exigag quod p̾stare ipẽ non possis Que iniquitas ef¬
ficit id ꝓfecto ut essent adulteria feminis egee ferentib pstate sefi¬
dem exibentib mutuã caritatem. Deniq nulla est ram ꝑditi pudo¬
ris adultera que non hanc causam uichs suis p̃tendat ĩ uiria se
peccando non facẽ s referre Quod optime quintilianus exp̃xerit.
Homo inquit nz alien mat̾ͥmonii abstinens n sui custos que
int̾se nã cõnexa sunt. Nam n maritus arca corrũpendas alioꝵ
iuges occupatus põt uacare dol mestice scitati Uxor cã in tale
mcidit mat̾moniu exemplo ip̃o concitata aut imitari se putit at
uinditati Cauendum igo ne occasionẽ uichs nr̃a temꝑantia demꝰ

Expanded text:
non naturalis est, sed uoluntaria. seruanda igitur fides ab utroque alteri est, non naturalis est, sed uoluntaria. seruanda igitur fides ab utroque alteri est, immo exemplo continentiae docenda uxor ut se caste gerat. iniquum est enim ut id exigas quod praestare ipse non possis. quae iniquitas effecit profecto ut essent adulteria, feminis aegre ferentibus praestare se fidem non exhibentibus mutuam caritatem. denique nulla est tam perditi pudoris adultera quae non hanc causam uitiis suis praetendat, iniuriam se peccando non facere, sed referre. quod optime Quintilianus expressit. homo inquit neque alieni matrimonii abstinens neque sui custos — quae inter se natura conexa sunt. nam neque maritus circa corrumpendas aliorum coniuges occupatus potest uacare domesticae sanctitati et uxor cum in tale incidit matrimonium, exemplo ipso concitata aut imitari se putat aut uindicare. cauendum igitur, ne occasionem uitiis nostra intemperantia demus,
Abbreviated transcription (Latin):
que meliorib iocundiora sunt. ꝙͣ pͣua et in honesta peiorib Non dum of¬
ficia castitatis omiã executꝰ sum quã deus non mõ int̾ p̾uatos patietes
adultetii solutus est Sed diuina lex ita duos in nim quod est ĩ cõpꝰ
uu pari uire ꝯiungit ut adult̾ hẽatur quisquis ⁊pagem corporis in
din̾sa distraxit Nec obaliam cam̃ deus cum cetãs aiãntes suscepto fe
S ne feminis repugnantib libido tongeret uiros aliud appetere. Eoq
facto castitatꝭ gloriam non tenerent sed nec mulier uirtutẽ pudicicie
⁊pet si pectart̃ non posset Hlam quis mutũ animal pudicum ẽẽ dixerit
quod suscepto fetu mari repugnat Quod iõ facit quia necte est in
dolorem atq in ꝑiculum uen̾iat si admiẜit Nulla igr̃ laus est nõ
facẽ quod facẽ̾ non possis Iõ añt pudiacia in hoĩe laudatur qr

Expanded text:
quae melioribus iucundiora sunt quam praua et inhonesta peioribus. nondum oquae melioribus iucundiora sunt quam praua et inhonesta peioribus. nondum omnia castitatis officia exsecutus sum: quam deus non modo intra priuatos parietes, beat, a crimine adulterii so- lutus est, sed diuina lex ita duos in matrimonium, quod est in corpus unum, pari iure coniungit, ut adulter habeatur quisquis compagem corporis in diuersa distraxerit. nec ob aliam causam deus cum ceteras animantes suscepto fetecit, scilicet ne feminis repugnantibus libido cogeret uiros aliut adpetere eoque facto castitatis gloriam non tenerent. sed neque mulier uirtutem pudicitiae caperet, si peccare non posset. nam quis mutum animal pudicum esse dixerit, quia suscepto fetu mari repugnat? quod ideo facit, quia necesse est in dolorem atque in periculum ueniat, si admiserit. nulla igitur laus est non facere quod facere non possis. ideo autem pudicitia in homine laudatur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
spectemus uoluptatemq capiamus s ut iudeamꝰ ꝑꝑ eos actus qui ꝑti¬
nent ad uite necessitatem Ita gonitalem corporis ꝑtem quo ad nomen
ipm̃ docet nulla alia cã nisi efficiende sobolis accepimꝰ. hiuc diuine legi
sũma deuorione parendum est. Sint am̃s quise discipulos dei ꝓfirebũt
ita morati et instructi ut imꝑare sibi possunt Nam qui uoluptatibus
indulgent qui libidini obsequũt᷑. hi animã sua corpori mãcipant ad
mortẽmq ꝯdemnant quia se corpori addixerũt in quo ht mores po¬
testatem. U nusquisq igr̃ inꝙͣtũ põt formet se ad ueretundi  pudorem q¬
colat castitatem q sciã et mente tueatur Nec tm̃ legib publicis pareat.
Ded sit supͣ omẽs leges qui legem dei sequit᷑ quib bonis si assueuerit iam
pudebit eum ad deteriora descendẽ Modo placeant tecta et honesta

Expanded text:
spectemus, voluptatemque capiamus, sed ut videamus propter eos actus, qui pertispectemus, voluptatemque capiamus, sed ut videamus propter eos actus, qui pertinent ad vitae necessitatem, ita genitalem corporis partem, quod nomen ipsum docet, nulla alia causa nisi efficiendae sobolis accepimus. Huic divinae legi summa devotione parendum est. Sint omnes, qui se discipulos Dei profitebuntur, ita morati et instituti, ut imperare sibi possint. Nam qui voluptatibus indulgent, qumortemque condemnant, quia se corpori addixerunt, in quod habet mors potestatem. unus quisque igitur quantum potest formet se ad verecundiam, pudorem colat, castitatem conscientia et mente tueatur: nec tantum legibus publicis pareat, sed sit supra omnes leges qui legem dei sequitur. quibus bonis si adsueuerit, iam pudebit eum ad deteriora desciscere: modo placeant recta et honesta,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑditi uolunt. Nempe honesta oꝑa uoluptas sequit si ipam ꝑse appetat
usta et legitima fru l Quod si aliqua necessitas ꝓhibebit tũ nõ maxiã
adhibendã uirtus erit ut cupiditati continẽtia reluctet. Hec tm̃ alienis¬
thoris ꝙͣ qͣ attinge̾ non licet. ueꝵ ⁊̃ publicis uulgatꝭ q corporib gͣb¬
stinendum deus p̃cepit/ Docetq nos cum duo mt̾sẽ corpora fuerint copula¬
ta unũ corpus efficere. Ita qui se ceno inm̾ẜit. ceno sit oblitus necte est
et corpus quidem cito ablui ablui pot. mens aut cõtagione ne ĩpudia cõ¬
poris inquinata non põt nisi et longo tpr̃e et multis bonis oꝑib ab ea que
iheẜit collumone purgari O portet ergo sibi quẽꝙͣ ꝓponere duoꝵ sexiuĩ
ꝯuictionem gnandi cã datam ẽẽ uirtutib uentib eamq legem hiis affecti¬
b positam succesfionem pararent Sicut aut dedit nobis otulot̾ deus non ut

Expanded text:
perditi volunt? Nempe honesta opera voluptas sequitur: si ipsam per se appetunt, perditi volunt? Nempe honesta opera voluptas sequitur: si ipsam per se appetunt, justa et legitima frui licet. Quod si aliqua necessitas prohibebit, tum vero maxima adhibenda virtus erit, ut cupiditati continentia reluctetur. Nec tantum alienis, quae attingere non licet, verum etiam publicis vulgatisque corporibus abstinendum, Deus praecepit; docetque nos, cum duo inter se corpora fuerint copulata, unum corpus efficere. Ita qui se coeno immerserit, coeno sit oblitus necesse est; et corpus quidem cito ablui potest: mens autem contagione impudici corporis inquinata non potest, nisi et longo tempore, et multis bonis operibus, ab ea quae inhaeserit colluvione purgari. Oportet ergo sibi quemque proponere, duorum sexuum conjunctionem generandi causa datam esse viventibus, eamque legem his affectibus positam, ut successionem parent. Sicut autem dedit nobis oculos Deus, non ut
Abbreviated transcription (Latin):
tuome sceleris enarrari. Nichil ampliꝰ istos appellare possum ꝙ̃ ĩpios et
paricidas quib non sufficit sexus adeo datus. nisi r̃ suũ sexum ꝓfane at pe¬
culanter illudant Hec tñ ap̃ illos leuia et qi honesta sunt Quid dicamde
ns qui abhommandam non libidinem s ensaniã pote̾ ex̾cent figet dre
Sed quid his fari cedamus quos non piget facẽ ⁊ tñ dicendum est quia fit
De istis lo quor terrima libido et execbilis furoe ne capiti quidem pãcit
Quib hoc uerbis aut qua indignatione tui nefas ꝓsequar. Uicit offitui
ligue sceleris magnitudo Cum ige libido hec edat oꝑa ⁊ hec facinora
designas na chuersus eam urtute max ima sumus Quisqs affectꝰ illos fre¬
nare non potest cohibeat eos int̃ p̾scriptũ legitimi thori ut illud quod
auide expetit consequatur et tñi in pam̃ non inaidat Nam quid sibi horẽc

Expanded text:
tudine sceleris enarrari. Nihil amplius istos appellare possum, quam impios et tudine sceleris enarrari. Nihil amplius istos appellare possum, quam impios et parricidas, quibus non sufficit sexus a Deo datus, nisi etiam suum profane ac petulanter illudant. Haec tamen apud illos levia, et quasi honesta sunt. Quid dicam de iis, qui abominandam non libidinem, sed insaniam potius exercent! Piget dicere: sed quid his fore credamus, quos non piget facere? et tamen dicendum est, quia fit. De istis loquor, quorum teterrima libido et execrabilis furor ne capiti quidem parcit. Quibus hoc verbis, aut qua indignatione tantum nefas prosequar? Vincit officium linguae sceleris magnitudo. Cum igitur libido haec edat opera, et haec facinora designet, armandi adversus eam virtute maxima sumus. Quisquis affectus illos fnare non potest, cohibeat eos intra praescriptum legitimi tori, ut et illud, quod avide expetit, consequatur, et tamen in peccatum non incidat. Nam quid sibi homines
Abbreviated transcription (Latin):
ĩmitti ut aliena contaminẽt quib hrẽ ꝓpria sine delicto licet Obicit ꝯppe
oculis irritabiles formas suggeritq fomenta ⁊ ucs pabulũ submĩstrat.
inflamat ardorem donec irretitu hoiẽ implicatu q decipiat At ne quis
eẽt qui penaꝵ metu abstineret alieno lupanaria quoq constituit. et pu¬
dorem infelicui mulierum publicauit ut luchibrio hrẽt tam cos qui fatuĩt
gay pati necte est his obscenitatid aiãs ad santitatem genitas uelut ĩsceni
gurgitem demersit pudore extinguit. pudiciciam flagitauit Iolem ⁊ ma
tes marib admiscuit et nefandus̾ oitus contͣ nã contͣ q constitutũ dei ma¬
chinatus est Sic imbuit hoiẽs ⁊ armauit ho ad nefas omne Qiidenĩ
pot̃ ẽẽ scũ hñs qui etatem ĩbecillam et p̾sidio indigentem libidim sue
depopulandam fedandamq substrauĩtit Non potest her res pro magni¬

Expanded text:
inmittit, ut aliena contaminent quibus habere propria sine delicto licet. obicit quippe inmittit, ut aliena contaminent quibus habere propria sine delicto licet. obicit quippe oculis inritabiles formas suggeritque fomenta et uitiis pabulum subministrat; um incitat atque inflammat ardorem, donec inretitum hominem inplicatumque decipiat. ac ne quis esset qui poenarum metu abstineret alieno, lupanaria quoque constituit et pudorem infelicium mulierum publicauit, ut ludibrio haberet tam eos qui faciunt quam quas pati necesse est. his obscenitatibus animas ad sanctitatem genitas uelut in caeni gurgite demersit, pudorem extinxit, pudicitiam flagitauit. idem etiam mares maribus adplicuit et nefandos coitus contra naturam contraque institutum dei machinatpotest esse sanctum iis, qui aetatem imbecillam et praesidio indigentem, libidini suae depopulandam foedandamque substraverint? Non potest haec res pro magni
Abbreviated transcription (Latin):
Eno nũc ad eam que papitur tactu uoluptatem qui sensus
est quidem totuis corpõris est Seo ego non de ornamẽtis at
uestib s de sola libiome dicendũ michi puto que maxime cohce¬
da ẽ quia maxime nocet Cum excogitass deus ẜuor duoꝵ fini rõnem at¬
tribuit his ut seĩuicẽ appeterent et conuictione giuiderent Itaq ardentis¬
sima cupiditatem cunctoꝵ aiañtiu corporib admiscuit. ut hos affectus aui¬
dissime ruerent eaq rõne ꝓpagari et multiplicari gña possent que cupiditas
et appetentia in hoĩe uehementior et acrior inuenituꝵ uel qr hoĩ multi¬
tudinem uoluit ẽẽ maiorẽ uel qm̃ urtutem soh homĩ dedit ut ess lius et
gloria in ohcendis uoluptatib et abstinentia sui Scit ergo ille adũsaruis
noster ꝙͣta sit hutꝰ uis huiꝰ cupiditatis quã quidam necessitatẽ maluer᷑
dicẽ eamq arecto et bono ad prauu ⁊ malum tñsfert. Illicita enĩ desideria

Expanded text:
enio nunc ad eam quae percipitur ex tactu uoluptatem: qui sensus est quidem totius corporis. sed ego non de ornamentis ac uestibus, sed de sola libidine dicendum mihi puto, quae maxime coercenda est, quia maxime nocet. cum excogitasset deus duorum sexuum rationem, adtribuit iis ut se inuicem adpeterent et coniunctione gauderent. itaque ardentissimam cupiditatem cunctarum animantium corporibus admiscuit, ut in hos adfectus auidissime ruerent eaque ratione propagari et multiplicari genera possent. quae cupiditas et adpetentia in homine uehementior et acrior inuenitur, uel quia hominum multitudinem uoluit esse maiorem uel quoniam uirtutem soli homini dedit, ut esset laus et gloria in coercendis uoluptatibus et abstinentia sui. scit ergo aduersarius ille noster quanta sit uis huius cupiditatis, quam quidam necessitatem dicere maluerunt, eamque a recto et bono ad prauum et malum transfert. inlicita enim desideria
Abbreviated transcription (Latin):
adũsus minores et iustum est et necessarin Sic adu̾sus pares et pnitio¬
suni est et impiũ. Impiũ quod iolatur humaĩtas pnitiosum ꝙ illis
repugnantib uit ꝑdere nccẽ est aut perire. hanc aut quã dixi esse
rõpemicuhomini sit ire affectus datus ex ipiꝰ dei p̃ceptis intelligi põt
nquiliufẽtnti maledicit et ledentib non irasiamur Manus aũt nras
uesup̃ paneres semꝑ habeamus. hoc est ut pegantes eog assioluis ꝟberi¬
Risetẽrigamus nec amore ĩntili. et indulgentia nimia educentur ad
stulat exagantir. ande ĩuiste acł ĩpie uiuit᷑. utunt᷑ ira cont pates hmc
dissidiahac expulsiones hinc bella contͣ ustitia nata sunt Utũt
cupicitate ad congẽndas opes. hinc fraudes hint latrocinia hme cõ¬

Expanded text:
aduersus minores et iustum est et necessarium, sic aduersus pares et pernicioaduersus minores et iustum est et necessarium, sic aduersus pares et perniciosum est et impium: impium, quod uiolatur humanitas, perniciosum, quod illis repugnantibus aut perdere necesse est aut perire. hanc autem quam dixi esse rationem cur homini sit irae adfectus datus, ex ipsius dei praeceptis intellegi potest, qui iubet uti maledicis et laedentibus non irascamur, manus autem nostras supra minores semper habeamus, hoc est ut peccantes eos adsiduis uerberibus corrigamus, ne amore inutili et indulgentia nimia educentur ad stulat euagantur. inde iniuste atque impie uiuitur. utuntur ira. contra paresdissidia, hinc expulsiones, hinc bella contra justitiam nata sunt. Utuntur cupiditate ad congerendas opes: hinc fraudes, hinc latrocinia, hinc
Abbreviated transcription (Latin):
maniꝰ hoĩe Quio similius feris beluis existimandũ ẽ ꝙͣ id aiał quod est as¬
ꝯmumonem atq ĩ nocentia deus fec̃ Et tres sunt igr̃ affectus qui hoĩes
in omiã faanoria p̃cpites agut ira cupiditas libido. ꝑꝑ ea poete ttes furi¬
as eẽ dixuñt que mentes houi ceagitant Ira ultione desiderat Cupi¬
ditas opes libido uoluptates Sed hĩs omĩb deus certos limites statuit
ꝙ si trascendint. maiores q ẽẽ ceperint. nect̾e est ut nã suam dep̃uẽt
et in morbos ac uitia uertantur Qui aũt sunt hi limites nõ est la¬
boris magni ostendere Cupiditas ad ea companda nobis data est q̃
sunt ad uita necessaria libido ad solem ꝓpacandam ira affectus ad co¬
etas ad ꝓbitatem ustitiam q formetur que nisi metu cohibeat᷑ licentia
pariat andatiam que ad om̃e flagitiũ et facinus enadet Itaq ut irauti¬

Expanded text:
manius homine? quid similius feris belluis existimandum est, quam id animal, quod ad comanius homine? quid similius feris belluis existimandum est, quam id animal, quod ad communionem et innocentiam Deus fecit? Tres sunt igitur affectus, qui homines in omnia facinora praecipites agant; ira, cupiditas, libido. Propterea poetae tres Furias esse dixerunt, quae mentes hominum exagitent: ira ultionem desiderat, cupiditas opes, libido voluptates. Sed his omnibus Deus certos limites statuit: quos si transcenderint, majoresque esse coeperint, necesse est naturam suam depravent, et in morbos ac vitia vertantur. Qui autem sint isti limites, non est magni laboris ostendere. Cupiditas ad ea compasunt ad vitam necessaria. Libido ad sobolem propagandam. Ire vero affectus ad coaetas ad probitatem iustitiamque formetur: quae nisi metu cohibeatur, licentia pariet audaciam, quae ad omne flagitium et facinus euadet. itaque ut ira
Abbreviated transcription (Latin):
dixit obliuionem iuitiaꝵ in magnis laudib posuit pero ĩquit
Cesat qui obliuisci nł soles nisi inuirias. Quod si hoc ille fatiebat
homo non acelesti tm̃ s apublica qͦ ciuili q iusticia remotissimꝰ.
ꝙͣto magis id nos facẽ debemus qui ĩ mortalitate uelut candi¬
Toya aĩ affect ex hoĩe tãꝙͣ morbos conat᷑ euellere Per¬
ipatetia se opponunt eos q non mõ retinent s indefen¬
dunt. Nichil q in homine ẽẽ dicunt ꝙ non magna rõne
ac ꝓuidentia sit ĩnatu. Recte id ꝗd si singulariũ reꝵ ueros t̾minos
scirent Itaq hanc ipam iram ⁊temnũt ẽẽ uirtutẽ tãꝙͣ nemo pes¬
sit aduersus hostes fortiter dimicate nisi fuiꝰt ira concitatꝰ quo
plane ondunt Nec ꝗ sit uirtus sare se nec homini tribuerit ira¬
deui Que si nobis ideo data est ut utam ca ad octidendũ hoiẽs Quidĩ¬

Expanded text:
dixi, obliuionem iniuriarum in magnis laudibus posuit. spero te inquit dixi, obliuionem iniuriarum in magnis laudibus posuit. spero te inquit Caesari, qui obliuisci nihil soles nisi iniurias —. quodsi hoc ille faciebat, homo non a caelesti tantum, sed a publica quoque ciuilique iustitia remotissimus, quanto magis id nos facere debemus qui immortalitatis uelut candi cum affectus ex homine, tanquam morbos, conantur evellere, Peripatetici se opponunt; eosque non modo retinent, sed etiam defendunt; nihilque in homine esse dicunt, quod non magna ratione ac providentia sit innatum. Recte id quidem, si singularum rerum veros terminos scirent. Itaque hanc ipsam iram, cotem dicunt esse virtutis, tanquam nemo possit adversus hostes fortiter dimicare, nisi fuerit ira concitatus. Quo plane ostendunt, nec quid sit virtus scire se, nec cur homini tribuerit iraDeus. Quae si nobis ideo data est, ut ea utamur ad occidendos homines, quid im
Abbreviated transcription (Latin):
fieri et utilit̾ et iuste pot̾ Sũma igit᷑ uirtus patiã hñda patiã est
quam ut caꝑet homo iustus uoluĩt illum deus ut supͣdictum est ꝓ
ierte contenni Nisi enĩ contumeliis fui̾t affectus ꝙͣͫ habeat fortitudii
infeips cohibendo ignorabit᷑ Si aũt ledentem ꝑsequi cepit uictus ẽ¬
Si uõ motũ illum põtꝰ ꝯp̃sserit hic plane ĩperat sibi hic regere se potest
Qu e substentatio su recta patĩa noĩatur que una uirtũs omib est op¬
posita uicns et affectib Hec ꝑtur batũ ac fluatuantẽ auĩ add tñsquillitaite
suam reuocat hec mitigat hec hoiem sibi reddit Ergo qm̃ nẽ repicgna
motio illa ꝓsiliat ad nocendũ quo ad fieri põt maturius sopiats
p̃cepit deus non occidẽ solem suꝑ irã nr̃am ne futoris tut nr̃i testis
abscedat deniq M. Tulliui ꝯt̾ suũ p̃ceptũ de quo palo anse

Expanded text:
fieri et utiliter, et juste potest. Summa igitur virtus habenda patientia est: fieri et utiliter, et juste potest. Summa igitur virtus habenda patientia est: quam ut caperet homo justus, voluit illum Deus ut supra dictum est pro inerte contemni. Nisi enim contumeliis fuerit affectus, quantum habeat fortitudinis in seipso cohibendo, ignorabitur. Si autem lacessitus qui uero motum illum ratione conpresserit, hic plane imperat sibi, hic regere se potest. quae snstentatio sui recte patientia nominatur, quae una uirtus omnibus est opposita uitiis et adfectibus. haec perturbatum ac fluctuantem animum ad tranquillitatem suam reuocat, haec mitigat, haec hominem sibi reddit. ergo quoniam naturae commotio illa prosiliat ad nocendum, quod fieri potest maturius, sopiatur. praecipit deus non occidere solem super iram nostram, ne furoris nostri testis abscedat. denique Marcus Tullius contra suum praeceptum, de quo paulo ante
Abbreviated transcription (Latin):
lesus est gestit imitari ita qui malũ imitat᷑ boñ eẽ nullo mõ potest
Duob igr̃ uerbis duas opĩones uirtutes maximas iusto et bono
iuto innocenciam patientia q detraxit Sed quia ip̃a canipdulã
facundia diẽ salustiuis ib apio ditum ⁊ fert exercut. oliut honẽo
anino modo uinẽ ut remõdeat licessitus Que retributio ⁊ tumelie¬
ꝙ ꝑnitiosa sit et quas edere soleat strages unde oportunꝰ petẽt exẽplu
re gestit. ipe se ꝑdidit ꝙ si lacessitus ĩuria patiam̃ tenuss si dissimula¬
re si ferre ⁊tumeliam bom uiri sididiciss ẽẽ. nec illas nobiles orõnes
alieno titulo inscriptas in patiã et lenitas et insama ꝑfudiss nũꝙͣ capi¬
ꝓscptio illa deless. Sapientis ergo et bomi uiri non est uelle certare
ac se ꝑiculo ꝯmitte̾ qui et uĩcere non ẽ in nra ptãte et est anceps

Expanded text:
laesus est gestit imitari. ita qui malum imitatur, bonus esse nullo pacto potest. laesus est gestit imitari. ita qui malum imitatur, bonus esse nullo pacto potest. duobus igitur uerbis duas uirtutes maximas bono et sapienti uiro, innocentiam patientiamque, detraxit. sed quia ipse caninam illam facundiam, sicut Sallustius ab Appio dictum refert, exercuit, uoluit hominem canino modo uiuere, ut remordeat lacessitus. quae retributio contumelirniciosa sit et quas edere soleat strages, unde oportunius petetur exemplum re gestit, ipse se perdidit? quodsi lacessitus I iniuria patientiam tenuisset, si dissimulare, si ferre contumeliam boni uiri esse didicisset nec illas nobiles orationes alieno titulo inscriptas inpatientia et lenditus proscriptio illa delesset. Sapientis ergo ac boni viri non est velle certare, ac se periculo committere: quoniam et vincere non est in nostra potestate, et est anceps
Abbreviated transcription (Latin):
boni sed etiam hõis appellatione dispoliet. siquide poie lteri
cessas ant calce aut cormi repugnant et ẜpentesieii fere mip̃l¬
sequert utoctidas negotiũ nonꝰ exibent Ut ad houn exenipt
reqeamus Imperiti qͦ et insipientes si qñoo accipũt Inuitia cebuet
init nabili furre ducuntur ex iys que sibi nocent uicem retbuẽ¬
eo nantur In quo igis sapiens ac bonus uit i malis et insipieritibo dif
mitigare iram sua nouit ꝙ illi qui xtute mdigent frenãre non pos¬
sunt s mdelicet hoc illum tes fefellit. qr cũ de uirtute quetẽt᷑ inqͣ¬
cũq contentione nĩce putauit eẽ ꝟtutem Nec uidere ullo modo
potuit hoiẽ dolori et ire subcũbentẽ et his affectib n gentem quib
dbet potuis reluctari et ruentẽ quatũq ĩꝓbitas ꝓuocatit uirtutis
offitiuz non tenere Qui enĩ referre unciam nititur eũ ipm̃ aquo

Expanded text:
illum non modo boni, sed etiam hominis appellatione despoliet, siquidem nocere alteri, illum non modo boni, sed etiam hominis appellatione despoliet, siquidem nocere alteri, cessas, aut calce aut cornu repugnant, et serpentes ac ferae, nisi persequare ut occidas, negotium non exhibent, et ut ad hominum exempla redeamus, inperiti quoque et insipientes si quando accipiunt iniuriam, caeco et inrationabili furore ducuntur et iis qui sibi nocent, uicem retribueremitigare iram suam novit, quam illi, quia virtute indigent, refraenare non possunt? Sed videlicet haec illum res fefellit, quod cum de virtute loqueretur, in quacumque contentione vinceret, putavit esse virtutis; nec videre ullo mpotuit hominem dolori et irae succumbentem et iis adfectibus indulgentem quibus debet potius reluctari, et ruentem quacumque inprobitas prouocarit, uirtutis officium non tenere. qui emm referre iniuriam nititur, eum ipsum a quo
Abbreviated transcription (Latin):
De hrebĩ ꝓsegni et ierte Qui aut fũt ultus ĩimicũs inc forichit
stienius inditur.hũc om̃s ucrentur hũc colunt Bonus it̃o ille
roni⁊ se pede sse plurib possit illũ tñ susapnit qui nocẽ ꝙͣ qui ꝓdesse
fuerat achingere nisi lacessitꝰ ĩ uitia ut uitio bono ieo qĩ cautam tur¬
nomen admittat necesse est si nocebit. Non enĩ minꝰ mali est refer¬
ie ĩuria ꝙͣ inferte Namunde c̃tamina int̾hoiẽs. uñ pugne conten¬
tiones q nascuntur nisiꝙ in ꝓbitati opposita ĩpatia magnas seꝑ enspicitat¬
tẽpestates ꝙ si pacientia qua urtute nichil ueruis nł homine
digmꝰ ĩueniri pot imꝓbitati epposueris extinguet ptinus ⁊̃quã
igͥni aquã suꝑinfunderis. Sinant ꝓnocatrix illã imꝓbitas in patiã
sibi comꝑem̃: nacta sit tanꝙͣ ꝑfusa deo cantum excitabitiencendũ
ut id non flumen aliquod. Sed effuisio caioris extingnati mcugna
itiq patiã tõ est quam sapiens ademit bono probtrem uichil

Expanded text:
 pro segni et inerte. qui autem fuerit ultus inimicum, hic fortis, hic strenuus iudicatur, hunc omnes uerentur, hunc colunt. bonus uero ille tametsi prodesse pluribus possit, illum tamen suspiciunt qui nocere quam qui prodesse fuerat adjungere, nisi lacessitus injuria? ut vitium bono viro quasi caudam turnomen amittat necesse est, si nocebit. Non minus enim mali est, referre injuriam, quam inferre. Nam unde certamina inter homines, unde pugnae contentionesque nascuntur, nisi tempestates? quodsi patientiam, qua uirtute nihil uerius, nihil homine dignius inueniri potest, inprobitati opposueris, extinguetur protinus, tamquam igni aquam superfuderis. sin autem prouocatrix illa inprobitas inpatientiam sibi comparem nacta est, tamquam perfusa oleo tantum excitabit incendium, ut id non flumen aliquod, sed effusio cruoris extinguat. magna itaque patientiae ratio est, quam sapiens homo ademit bono uiro. ut enim nihil
Abbreviated transcription (Latin):
Sitet egritudinem qmĩ ripãm utiosam putabant Alind uocabilum tribui
congriebat unde apparet non illis rem defuisse s uerbu / cuiꝰ indigentia
cum totũ affectum qui est uel maximꝰ. contra quã natã patẽtur aufẽre
uoluerunt Nam illas noim̃ ꝯimmutationes poterã targuere plurib moĩs¬
⁊ oñdẽ At ẜmonis ornandi Aigerde q cogpie grã. multa nomina iis dẽ
reb imposita. aut nil uelcerte non multu interse illa distare. Nam et cupi¬
esse s tent ꝑ senerantem ac ꝑpetuam ueluptatem Reciciam uo in solenter se
offerens gaudiũ. Metũ aũt. nimia et excedentem modum cautionem sta
fit ut ea q̃ue tollenda ẽe censent non tollant s temꝑent siquidem noĩ a tm̃modo
ĩmutant resipẽ manent Eo igitur inprudentes reuoluũtur. quo ꝑipatetici. ⁊ õe
ꝑuemut ut uitia qm̃ tolli non possunt. medie temꝑanda sint Ergo errant qr

Expanded text:
sic aegritudini, quoniam et ipsam uitiosam putant, aliut uocabulum tribui sic aegritudini, quoniam et ipsam uitiosam putant, aliut uocabulum tribui congruebat. unde apparet non illis rem defuisse, sed uerbum: cuius indigentia eum totum adfectum qui est uel maximus, contra quam natura pateretur auferre uoluerunt. nam illas nominum commutationes poteram coarguere pluribus et ostendere aut sermonis ornandi augendaeque copiae gratia multa nomina isdem rebus inposita aut certe non multum inter se illa distare. nam et cupiesse dicent perseuerantem ac perpetuam uoluntatem, laetitiam uero insolenter se efferens gaudium, metum autem nimiam et excedentem modum cautionem. ita fit ut ea quae tollenda esse censent non tollant, sed temperent, siquidem nomina tantummodo immutant, res ipsae manent. eo igitur inprudentes reuoluuntur quo Peripatetici ratione perueniunt, ut uitia quoniam tolli non possunt, medie temperanda sint. errant ergo, quia
Abbreviated transcription (Latin):
tant quib euulsis sanaindum cẽ ⁊ im̃ sapientis existimant. quĩ it intel¬
ligunt ⁊ natura insitos eẽ et sine hs nil moueri nilagi posse Alia queda
in corũ locum ince̾q supponunt pro cupiditate substitiut uoluptatẽ qĩ
us non multo sit prestabiliꝰ bonũ caꝑe ꝙͣmalũ uelle It proletitia gaudhu
pro met cautionẽ. At in illoquarto ĩ mutandi noĩs eis rõ deficit Itaq egri¬
tudiem penitꝰ .i. mestitiam dolorẽ q aĩ sustulerunt quod fieri nequaꝙͣ pot¬
E int em possit non dolere si patriam aut pestilentia exhauẜit. Ancho¬
sts euernit Ant tyrannꝰ orpresẜit pot aliquis non dolere. si sublatam
uidit libtatem si proximos siamicos sibonos uiros si ceterminatos Aut
crudelissime tenadatos nisi cuiꝰ mens ita obstupuerit ut sit ei sensus cmĩs
ereptꝰ Qr̃ aut omia tollẽ debuerunt Ant implenda fuerat curta hec ac

Expanded text:
tant; quibus evulsis, sanandum esse animum sapientis existimant: quoniam inteltant; quibus evulsis, sanandum esse animum sapientis existimant: quoniam intelligunt et natura insitos esse, et sine his nihil moveri, nihil agi posse; alia quaedam in eorum locum vicemque supponunt: ut pro cupiditate, substituunt voluntatem: quasi vero non multo sit praestabilius, bonum cupere, quam velle. Item pro laetitia gaudium, pro metu cautionem. At in illo quarto immutandi nominis eos ratio defecit. Itaque aegritudinem penitus, id est, moestitiam doloremque animi sustulerunt: quod fieri nequaquam potest. Quis enim possit non dolere, si patriam aut pestilentia exhauserit, aut hostis everterit, aut tyrannus oppresserit? Potest aliquis non dolere, si sublatam viderit libertatem; si proximos, si amicos, si bonos viros aut exterminatos, aut crudelissime trucidatos? nisi cujus mens ita obstupuerit, ut sit ei sensus omnis ereptus. Quare aut omnia tollere debuerunt, aut implenda fuerat curta haec et
Abbreviated transcription (Latin):
utus est in medio ne impetu scipm̃ cehibere ac rep̾me̾ quod negare non
possunt Caretergo uurtute quisquis ira caret. Si uirtꝰ est libidinem corpo¬
tus est aipiditatem abalieni appeticione frenare nullam certe uirtutem põt
hrẽ qui catet eo ad qued eohibendum uirtuti sus adhibetur ubi ergo uitia¬
non sunt. nec uirtuti quidẽ locis est. siait net inctorie quidem ub nullus¬
aduersarius est Ita fit ne bonum siune malo esse in hac inta non possit Af
fetimdus exuberat. sic aĩis in cultus ulciis sua sponte ĩualescentib uelut
fruges oruitur. Deus itaq cũ hoiem̃ pͥͫ fingeret mirabili pro uidentia in¬
gn᷑auit iei prius istas anims ꝯmotiones ut possint cape nirtutes ficut
paretaut constar. Uid comus nũt ndem illi qui nitia penitꝰ excidunt ꝗd
effecerint quatuor uuos affectꝰ quos cecpimone bonorũ malorũ q nasci pu¬

Expanded text:
virtus est, in medio irae impetu seipsum cohibere ac reprimere, quod negare non virtus est, in medio irae impetu seipsum cohibere ac reprimere, quod negare non possunt; caret ergo virtute, quisquis ira caret. Si virtus est, libidinem corpobet. Si virtus est, cupiditatem ab alieni appetitione fraenare; nullam certe virtutem potest habere, qui caret eo ad quod cohibendum virtutis usus adhibetur. Ubi ergo vitianon sunt, nec virtuti quidem locus est: sicut nec victoriae quidem, ubi adversarius nullus est. Ita fit, ut bonum sine malo esse in hac vita non possit. Afffoecundus, exuberat: sic animus incultus, vitiis sua sponte invalescentibus, velut s, fruges virtutis oriuntur. Deus itaque, cum hominem primum fingeret, mirabili providentia ingeneravit ei prius istas animi commotiones, ut posset capere virtutem, sicut paret, aut constat. Videamus nunc, iidem illi, qui vitia penitus excidunt, quid effecerint. Quatuor illos affectus, quos ex opinione bonorum malorumque nasci pu
Abbreviated transcription (Latin):
affectib quos tñ qr uitiosi plerũq fuit si nimii sint. posse abhomine adhibito
disputatiosi ut dixi nõ ad hanc nitam omĩa referantur Stoyai ergofurio¬
si qui ea non temꝑant s abscindunt rebq a nã infitis castrare hominem
quodãmẽ uodunt ꝙ tale est quale si uelint aut inetũ detrahẽ ceruis. Aut
uenenum angnib Aut iram feris Aut placiditate pecudib. namq singula
mutis aĩãlib data sunt. Eanõ uniuersa homi simł ꝙ si ut media affir¬
mant letiac affectꝰ insplene est ira in felle. Libidinis in iecore. timoris
incorde. faalius est intorfice̾ aĩal ipm̃ ꝙͣ ex corpore aliquid cueltẽ quod
est aiañtis nam uelle mũre Sed homines prudentes non intelligunt cũ
iitia ex homine tollunt / etiãse uirtute tollẽ. au folilocũ fatunt Namsi

Expanded text:
adfectibus: quos tamen, quia uitiosi plerumque fiunt, si nimii sint, posse ab homine adhibito adfectibus: quos tamen, quia uitiosi plerumque fiunt, si nimii sint, posse ab homine adhibito disputatio, si ut dixi non ad hanc vitam omnia referrentur. Stoici ergo furiosi, qui ea non temperant, sed abscindunt, rebusque a natura insitis castrare hominem quodammodo volunt. Quod tale est, quale si velint, aut metum detrahere cervis, aut venenum anguibus, aut iram feris, aut placiditatem pecudibus. Nam quae singula mutis animalibus data sunt, ea vero universa homini simul. Quod si, ut medici affirmant, laetitiae affectus in splene est, irae in felle, libidinis in jecore, timoris in corde; facilius est interficere animal ipsum, quam ex corpore aliquid evellere: quod est animantis naturam velle mutare. Sed homines prudentes non intelligunt, cum vitia ex homine tollunt, etiam se virtutem tollere, cui soli locum faciunt. Nam si
Abbreviated transcription (Latin):
rũ ĩpussu aĩꝰ ꝯmonetur ex homine tollunt /aipiditatem leticia metũ. mesticia¬
I quoꝵ duo priora ex bonis sunt. Aut futuris aut pñtib. posteriora ex malis.
Eodem modo hec quatuor morbos ut diei uocant/ non tam nã insitos ꝙͣ pra¬
ua opinione susceptos. et idairco eos censent extirpari posse radicitꝰ.si bono¬
ru malorũ q opinio falsa tollatur Si enĩ nilcenseat sapiens bonũ nilmalii
nec cupiditate ardescet nec leticia gestiet. nec metu terrebitur nec egri¬
tudine cõnhetur Mox iudemiꝰ anefficiant quod uelint / aut quid effitrant.
Interĩꝓposicũ arrogans at pene fariosum. qui se putent mederi et enitiposse
Et eni nalia cẽ non uoluntaria ommũ uiuentiũ tõdemonstrat¬
que nꝰsdem homib quatitur affectib. Pipatetis ergo rectius
qui liec omnia detrahi negant qr nobiscũ simł nata sint Et conã/

Expanded text:
uorum inpulsu animus commouetur ex homine tollunt, cupiditatem laetitiam metum maestitiauorum inpulsu animus commouetur ex homine tollunt, cupiditatem laetitiam metum maestitiam, quorum duo priora ex bonis sint aut futuris aut praesentibus, posteriora ex malis. eodem modo haec quattuor morbos, ut dixi, uocant non tam natura insitos quam praua opinione susceptos et idcirco eos censent extirpari posse radicitus, si bonorum malorumque opinio falsa tollatur. si enim nihil censeat sapiens bonum, nihil malum, nec cupiditate ardescet nec laetitia gestiet nec metu terrebitur nec aegritudine contrahetur. mox uidebimus an efficiant quod uelint aut quid efficiant, interim propositum adrogans ac paene fnriosorum, qui se putent mederi et eniti posse ec enim naturalia esse, non voluntaria, omnium viventium ratio demonstratquae iisdem omnibus quatitur affectibus. Peripatetici ergo rectius, qui haec omnia detrahi negant posse, quia nobiscum simul nata sint, et conant