comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
respondit haec se ꝓ illo fuisse per¬
pessũ. Excreuit cũ terroie ciđ¬
miratio: sed nullas iã presbit᷑
inquisitioni eiꝰ moras aditiens.
secretũ eũ reuelationis apcriue
eique iussionis dũcae ꝑ eꝗque au¬
dierat uerba narrauit dicens.
cesset manꝰ tua. ñ cesset pes tuus.
natale apłorũ uenies adme. et
retribuã tibi mercedẽ tuã. Quib
auditis ep̃s. in oratione se cũ mag¬
na coidis c̃tritione ꝓserauit.
et qui oblaturꝰ sacrificiũ adho¬
rã terciã uenerat. hoc ꝓex ten¬
se orationis magnicudine ad ho¬
rã nonã usque ꝓtelauit. atq
ex illo iãdie magis quae ei de
tasunt lucra pietatis. factꝰq.
tã fortis ĩ oꝑe. quã certꝰ exmu¬
nere. Quippe quia eũ cũi ipse
debitor fuerat x ꝓmissione: iã
ceꝑat habere debitorẽ. Huic cu¬
tem c̃suetudo fuerat annissin¬
gulis natalicio apłorũ die romã¬
uenire. ĩ que ex hac reuelatione
sus peccꝰ uenire uixta morẽ noluit.

Expanded text:
respondit, haec se pro ipso fuisse perrespondit, haec se pro ipso fuisse perpessum. Excrevit cum terrore admiratio; sed nullas jam presbyter inqusecretum Dominicae reuelationis aperuit; eique iussionis per ea, quae audierat, uerba narrauit, dicens: cesset manus tua et pes tuus: Natale Apostolorum uenies ad me, et retribuam tibi mercedem tuam. Quibus auditis, episcopus se in orationem cum magna cordis contritione prostravit, et qui oblaturus sacrificium ad horam tertiam venerat, hoc pro extensae orationis magnitudine ad horam nonam usque protelavit. Atque ex illo jam die magis magisque aucta sunt ei lucra pietatis; factusque est tam fortis in opere quam certus ex munere, quippe qui eum, cui ipse debitor fuerat, ex ea promissione jam coeperat habere debitorem. Huic autem consuetudo fuerat, annis singulis, natalitio apostolorum die Romavenire; jamque ex hac revelatione suspectus, venire juxta morem noluit.
Abbreviated transcription (Latin):
duruit ꝑ gere: etque uiderat mani¬
festare neglexit. Sed quia magna
mansuetudinẽ contẽpte grãe maior
sed qui solet ira uindictae uisione
terciae dñs apparend ic̃ uerbis ad di
dic uerbera. et tã districta caede
mactiatꝰ est. ut in eo duriciã cordis
emollirent uulnera corporis. Surrex̃
offerendũ sacrificiũ consistentem
repperit. secrecũ acircũ stantibus
petut. seque eius pedib strauit.
Cumq eũ ubert̃ flentẽ ep̃siux ad se
leuare pocuissec: lacrimarũ cau¬
scs cognoscere studuit. Illȩ uero re¬
laturus ordinẽ uisionis. prius ues¬
timento ex humeris deuoluto. de¬
texitplagus corporis. uin ita dicã
testesuericatis et culpae monstra¬
uit. Quanta anĩ aduersione dis¬
trictionis mẽbra illius accepta
uerberaliuore inflicto sulcaue¬
rant. Qucie mox ut ep̃s uidit.
exorruit: et quis sibi talia fucere
p̾sumpsisset. cũ magnae stupeftic¬
tionis uocib in quisiuit. Atille

Expanded text:
duruit pergere, et quae audierat, maniduruit pergere, et quae audierat, manifestare neglexit. Sed quia magnam mansuetudinem contemptae gratiae maior sequi so- let ira uindictae, uisitatione tertia Dominus apparens, iam uerbis addi- dit uerbera; et tam districta cede presbiter mactatus est, ut in eo duritiam cordis emollirent uulnera corporis. Surrexitofferendum sacrificium consistentem repperit. Secretum a circumstantibus petiit, seque eius pedibus strauit. Cumque eum ubertim flentem episcopus uix ad se leuare potuisset, la- crimarum causas cognoscere studuit. Ille uero, reuelaturus ordinem iussionis, prius uestimento ex humeris deuoluto, detexit plagas corporis, ut ita dicam, testis uerita- tis et culpae, monstrait quanta animadversione districtionis membra illius accepta verbera, livore inflicto, sulcaverant. Quae mox ut episcopus vidit, exhorruit, et quis sibi talia facere praesumpsisset cum magnae obstupefactionis vocibus inquisivit. At ille
Abbreviated transcription (Latin):
crificio ualde etiã c̃ cordabat uita
nã cuncta quae habebat ĩ elemos
nis tribuens. cũ adhorã offerel
sacrifici iuenisset. uelut totꝰ in lacri¬
mis defluens. semet ipsũ cĩ magna
cordis contricione mac tabat. Cuiꝰ
et uitã et exitũ. quodã uenera¬
bilis uitcie diccono qui abeo fue
rat nutritꝰ. referente cognoui.
Agebat eni qđ quadã nocte eius
p̃res bitero ꝑuisum dñs adsticie dicers.
Nade et dic ep̃o. age qđ agis. oꝑare qđ
tua. natale cpłorũ uenies adme:
et recribuo tibi mercedẽ tuã. Sur¬
rexit presbit. sed quia euicino ⁊¬
postolorũ nacalicius dies imminebat
tã ꝓpinqui exitꝰ diẽ ep̃o nuncire
ꝑtimuit. Alia nocte dñs reduit.
eiusq. in inoboedientiã uehem̃ ter
in crepauit. atque ecdẽ iussio nissuȩ
uerba recexuit. Tunc presbit̾ sur¬
rexit ut ꝑ geret : sed rursus infirmi¬
tad cordĩs impedimento facta est
indicande reuelationis. Adad mo¬
nitionẽ quoq. iterare iussionis ob¬

Expanded text:
crificio ualde etiam concordabat uita: crificio ualde etiam concordabat uita: nam cuncta, quae habebat, in helemo- sinis tribuens, cum ad horam offerendi sacrificii uenisset, uelut totus in lacrimis defluens, semetipsum cum magna cordis contritione macta- bat. Cuius et uitam et exitum, quodam uenerabilis uitae diacono, qui fuerat ab eo nutritus, referente cognoui. Aiebat enim, quod quadam nocte eius presbitero per uisum Dominus astitit dicens: «Vade, et dic episcopo: “Age, quod agis, ope- tuus; Natali Apostolorum uenies ad me, et retribuo tibi mercedem tuam”». Surrexit presbiter: sed quia e uicino Apostolorum Natalicius dies imminebat, tam propinqui exitus diem episcopo nuntiare pertimuit. Alia nocte Dominus rediit, eiusque inobedientiam uehementer increpauit, atque eadem iussionis suæ uerba re- texuit. Tunc presbiter surrexit, ut pergeret; sed rursum infirmitas cor- dis impedimento facta est indicandae reuelationis, ad monitionem quoque iteratae iussionis ob
Abbreviated transcription (Latin):
tate ñ reciꝑet: extinctũ pucti¬
uit. Pro quo iã ueluc mortuo. hos¬
tias ebdo madib singuliss curabat
offerre : cuiꝰ totiens uincula solue¬
bantur ĩ captiui tate. quotiens ab
eiꝰ c̃ iuge oblate fuissenc hosticie ꝓ
animae eiꝰbsolutione. Nã longa
pꝰ tẽprã reuersus ad mirans ual¬
de suae ĩ dica uit uxori : qđ diebus
certis ebdo madib singulis eius
uincula soluebantur. Quos uide¬
licet dies eiꝰ uxor atq horas discu¬
tiens: tunc eũ recognouit absolu¬
tũ. cũ ꝓ eo sacrisiciũ meminerat
oblatu. Hinc ergo fr̃s hem̃i. hinc
certa c̃sideratione colligite obla¬
ta a nob̾ hostia sccra quantũ in
nob̵ soluere ualeait ligaturã cor¬
dis. si oblato ab altero pocuit inal¬
sis urbis epm̃ nouer̃. cui moserat
cotidianas dõ hostias offerre. ita
ut poene nullꝰ dies uitae eiꝰ absce¬
deret. qđ ñ om̃i potentidõ hostiã
placationis immolaret. cuicũ sa¬

Expanded text:
tate non reciperet, extinctum putatate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut mortuo hostias ebdomadibus singulis curabat offerre. Cuius totiens vincula solvebantur in captivitate, quotiens ab eius coniuge oblatę fuissent hostię pro animę eius absolutione. Nam longa post tempora reversus, admirans valde suae indicavit uxori, quod diebus certis ebdomadibus singulis eius vincula solvebantur. Quos videlicet dies eius uxor atque horas discutiens, tunc eum recognovit absolutum, cum pro eo sacrificium meminerat oblatum. Hinc ergo, fratrecerta consideratione colligite, oblata a nobis hostia sacra quantum in nobis solvere valeat ligaturam cordis, si oblata ab altero potuit in alsis urbis episcopum noverunt, cui mos erat quotidianas Deo hostias offerre, ita ut pene nullderet, quo non omnipo- tenti Domino hostiam placationis immolaret. Cui cum sa
Abbreviated transcription (Latin):
mictamꝰ muc̃ dae oꝑa. macte¬
mꝰ ĩ ara eiꝰ hostias placatio¬
nis. Cognoscamꝰ nos cũ eo in
iudicio: ñ posse c̃tendere. Pen¬
semꝰ uir tutẽ eiꝰ fortitudinis:
rogemꝰ ea quae pacis sunc. Hȩc
est̃ nr̃ã legatio: quae regẽ ue¬
nientẽ placat. Pensate fr̃s quã
benignũ sit qđ his qͥ suo aduentu
ualec opprimere. tar dac uenise.
Mit tamꝰ adhuc ut diximꝰ legati¬
onẽ nr̃am flendo. tribuendo:
sacras hostias offerendo. Singu¬
lata cũ lacrimis et benignitate
m̃tis sceri altaris hoscias suffra¬
gat : qͥa hisqͥ inse surgens amor¬
tius ia ñ moritur. ad huc autẽ¬
ꝑ hanc ĩ suo misterio ꝓnob̾ iterũ
patitur. Nã quotiens ei hostiã
suae passionis offerimꝰ: totiens
nob̾ ad absolutionẽ nram possio¬
nẽ illuꝰ reparamꝰ. Multos ut ar
hoc qđ uolo ad memoriã urama
narrando reuocare. Non longe
dã ib hostib captus longe transa¬
ductꝰ est. Cũq diu teneret᷑ ĩ uincu¬
lis eũ uxor sua cũ ex et captiui¬

Expanded text:
cordie opera, mactemus in ara eius hostias placationis! Cognoscamus nos cum eo in iudicio non posse contendere, pensemus virtutem eius fortitudinis, rogemus ea, quae pacis sunt! Haec est nostra legatio, quae regem venientem placat. Pensate, fratres, quam benignum sit, quod is, qui suo adventu valet opprimere, tardat venire. Mittamus ad hunc, ut diximus, legationem nostram, flendo, tribuendo, sacras hostias offerendo! Singulata cum lacrimis et benignitate mentis sacri altaris hostia suffragatur, quia is, qui in se resurgens a mortuis iam non moritur, adhuc per hanc in suo mysterio pro nobis iterum patitur. Nam quotiens ei hostiam suae passionis offerimus, totiens nobis ad absolutionem / nostram passionem illius reparamus. Multos, ut arhoc, quod volo ad memoriam vestram narrando revocare. Non longe dam ab hostibus captus longe transductus est. Cumque diu teneretur in vinculis, eum uxor sua, cum ex eadem captivi
Abbreviated transcription (Latin):
ergo ad ꝓbationẽ fidei uox suffi¬
cit ꝓfesSionis: quã deferdit auere¬
cundia ꝓfessio generalitatis.
Est tum̃ ubi sequisq ĩ terroget
si plenȩ uirtute m̃tis humanũ
pudorẽ subdidit. Certe enĩ ꝑsẽ¬
cutionis tẽprẽ erubescere pote¬
rant fideles substantus nudari.
dedignitatib deici. uerberib
ciffligi. pacis autẽ tẽprẽ. quia
haec anris ꝑ secutionib desunt.
est aliud ubi ostendam᷑ nobis.
Ueremur sepe aꝓximis despici.
dedignam̃ in uirias uerbi colerare.
Sic̃ tĩgtt iurgiũ forttisse oũ ꝓximo
erubescimus priores satis fticere Co
quippe carnale dũ huiꝰ uitae gł am
querit. humilitatẽ respuit. et plerũq
ipse homo qui irtiscitur. discor danti
sibi rec̃ciliari appetit. sed ire adsees¬
faciendũ prior erabescit. Pensent
fuictit uerletitis. ut uideamꝰ quo ia¬
ceant nrãe prauitatis actiones. Si
enĩ mẽ bra summi capitis sumꝰ imita¬
ri eũ cui conectimur debemꝰ. Quid
nãq ad nitĩe eruditionis exẽ plum

Expanded text:
bationem fidei vox sufficit professionis, quam defendit a verecundia professio generalitatis. Est tamen ubi se quisque interroget,si plena virtute mentis humanum pudorem subdidit. Certe enim persecutionis tempore erubescere poterant fideles, substantiis nudari, de dignitatibus dejici, verberibus affligi. Pacis autem tempore quia haec a nostris persecutionibus desunt, est aliud ubi ostendamur nobis. Veremur saepe a proximis despici, dedignamur injurias verbi tolerare; si contingat jurgium fortasse cum proximo, erubescimus priores satisfacere. Cor quippe carnale dum hujus vitae gloriam quaerit, humilitatem respuit. Et plerumque ipse homo qui irascitur discordanti sibi reconciliari appetit, sed ire ad satisfaciendum prior erubescit. Pensemus facta Veritatis, ut videamus quo jacent nostrae pravitatis actiones. Si enim membra summi capitis sumus, imitari eum cui connectimur debemus. Quid namque ad nostrae eruditionis exemplum
Abbreviated transcription (Latin):
religiosa: que cid horũ martirũ
aeccłam crebro uenie bat.
rondũ uenissec. egrediens duos
stantes sub ꝑegrino habitu mona¬
chos in uenit. ꝑegrinos eredidit. da¬
rieis aliquid elemosincie p̃cepit
Sed priusquã eiꝰ erogator eisadlcir¬
giendã elemosina ꝑpinquasset :
adstiter̃ illi uicinius et dioxeruN.
Tu nos modo uisitas: nos te indie iu¬
dicii requiremꝰ. et quiquid poterimꝰ
presttibimꝰ tibi. Quo dicto : aibo¬
culis eiꝰ ablatisunt. Territa illa.
adoraindũ redut : se seq in lacri¬
mis plixius effudit: et ficcterest
posthoc tanto instantiorin
p̃ce. quanto certior deꝓmissione.
Si cũitẽ iug tti pauli uocẽ es fides
spldont̃ substantia rerũ argu
sisti si aipparentũ : nequaqua iã
dicimꝰ ut uenturã uitã credatis.
quici ecce ipsi qͥ in illa uiuunt huma¬
nis obtutib uisibilit̃ p̃sentantur.
Qd enĩ uiderĩ potesc melius dicitur
sciri : quã credi. Uenturã ergo
uitã nos dñs magið uoluit scire quã

Expanded text:
quae ad horum martyrum ecclesiam crebro veniebat. randum venisset, egrediens, duos stantes sub peregrino habitu monachos invenit, peregrinos credidit, dari eis aliquid eleemosynae praecepit. Sed priusquam ejus erogator eis ad largiendam eleemosynam propinquasset, astiterunt illi vicinius, et dixerunt: Tu nos modo visitas, nos te in die judicii requiremus, et quidquid possumus, praestabimus tibi. Quo dicto, ab oculis ejus ablati sunt. Territa illa ad orandum rediit, seseque in lacrymis prolixius effudit. Et facta est post hoc tanto instantior in prece, quanto certior de promissione. Si autem, juxta Pauli vocem, Fides est sperandarum substantia rerum, argu apparentium , nequaquam jam dicimus ut venturam vitam credatis, quia ecce ipsi qui in illa vivunt, humanis obtutibus visibiliter praesentantur. Quod enim videri potest, melius dicitur sciri, quam credi. Venturam ergo vitam nos Dominus 1592 magis voluit scire, quam
Abbreviated transcription (Latin):
passionẽ ꝓ ximo. ꝓstudio cietñae ĩ tentio¬
us ex hibere. Nã quis quis haec ꝓtẽpora¬
liĩtentione ex hibet: erucẽ qͥdẽ bauilat
sed ire pꝰ dñm recusuo. &a uero sub limica
p̃cepto decti sunt : ꝓtinꝰ cõparatio cedi¬
ficandae sublimi tatis ediungic᷑ cum
dicit᷑ Quis enĩ ex uob uolens turrĩ hae¬
dificare ñ priuꝰ sedens eõputat sũptꝰ

Expanded text:
ernae intentionis exhibere. Nam quisquis haec pro temporali intentione exhibet, crucem quidem bajulat, sed ire post Dominum recusat. Quia vero sublimia praecepta data sunt, protinus comparatio aedificandae sublimitatis adjungitur, cum dicitur: Quis enim ex vobis volens turrim aedificare, nonne prius sedens computat
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ uisibilici estimant. ĩ uusibilia ñ
cippetunt : quic nec eẽ suspicant᷑.
Ad scorũ martirũ corpora c̃sistimꝰ frsmei.
nũ quid isti carnẽ sucĩ ĩ mortẽ darent.
nisi eis certissime c̃stitissec eẽ uitẽ ꝓ qͣ
mori debuissent. Etecce qͥ ita credi¬
der̃ miraculis chorusccint : ad extinc¬
tt̃ nc̃iq eorũ corpora uiuentes. aegri
ueniunt et sanant᷑ ꝑ uiri ueniunt et
demonio uexant᷑. demonicici ueni¬
unc et lib̾ant᷑. Quomodo ergouiuunt
illic ubi uiuunt. sun tot mirciculis
uiuunt hic ubi mor tui sunt:¬

Expanded text:
sibilia non appetunt, quia nec esse suspicantur. Ad sanctorum martyrum corpora consistimus, fratres mei. Nunquid isti carnem suam in mortem darent, nisi eis certissime constitisset esse vitam pro qua mori debuissent? Et ecce qui ita crediderunt, miraculis coruscant. Ad exstincta namque eorum corpora viventes aegri veniunt et sanantur, perjuri veniunt et a daemonio vexantur, daemoniaci veniunt et liberantur. Quomodo ergo vivunt illic ubi vivunt, si in tot miraculis vivunt hic ubi mortui sunt
Abbreviated transcription (Latin):
liaminidõ. Ecce int̾ nos et dm̃ discor¬
dic̃ peccando fecimꝰ : et tam̃ ad nos
ds̃suos legatos prior misit. ut nos ipsi
qͥ pececuimꝰ ad pacẽ dĩ rogati uenia¬
mus. Crubescat ergo humana suꝑ¬
bie c̃fundatur quisq siñ scitis fucrax
prior ꝓetimo. quando pꝰ eulpc̃inam
ut ei rec̃ciliari debeamꝰ. et ipse qof
fensus est legtcis in c̾uenientib ob¬
seerat ds̃. Sequitur. Dico autem
uobis. uere sunt aliqͥ hic stantes qͥ
ñ gustabunt mortẽ. donec uide¬
ant regnũ dei. Regnũ dĩ fr̃s hem̃i

Expanded text:
liamini Deo . Ecce inter nos et Deum discordiam peccando fecimus, et tamen ad nos Deus suos legatos prior misit, ut nos ipsi qui peccavimus ad pacem Dei rogati veniamus. Erubescat ergo humana superbia, confundatur quisque si non satisfaciat prior proximo, quando post culpam nostram ut ei reconciliari debeamus et ipse qui offensus est, legatis intervenientibus, obsecrat Deus. 6. Sequitur: Dico autem vobis, vere sunt aliqui hic stantes qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei. Regnu
Abbreviated transcription (Latin):
maculas peccatorũ. elemosiniðter¬
gite. saeris hostus expiate. Nolite
possideriũ ꝑ desideriũ que ad huc ꝑ
usum minime reliquistis. Spem in
triã mente transice. Sienĩ nichil in hoc
mundo amando possidetis. aetiã pos¬
sidendo cuncta reliquistis. Ipse nobis
gaudia desiderata c̃cedat : qui nob
Aet̾ncie pacis remedici c̃tulit. iħs xp̃s

Expanded text:
maculas pec- catorum et helemosina termaculas pec- catorum et helemosina tergite sacris hostiis, expiate. Nolite possi- dere per desiderium, quae adhuc per usum minime reliquistis, spem uestram in triam mente transite. Si enim nil in hoc mundo jam amando possidetis, etiam possidendo cuncta reliquistis. Ipse nobis gaudia desiderata concedat, qui nobis aeternae pacis remedia contulit, Jesus
Abbreviated transcription (Latin):
tur dñs fecit exꝰ potescate. hoc egit st¬
mulus ex uoeatione. Ecce cottidia¬
ne hõstiae illa cũ elemosinis eclacri¬
nuis misse legatio: quantũ cũ rege
ueniente gree pacẽ fecit. Relinqͦt
ergo ommia qui pocest. quicutẽ re¬
linquere omĩa ñ potest: cũ adhue
rex longeest legationẽ mictat. la¬
crimarũ elemosinarũ. hostiarum
munerti offerat. Uult enĩ placuri
p̃cibus : quiscit quia portari ñ possic
iretus.  Qđ adhuc morã facit ue¬
nire. Legationẽ pacis sustinet. Venis¬
set iã ncmq. siuellet: et cunc tossuos
aduersarios trucidassec. Sedetqũa
t̃ribilis ueniat indicct : ec tam̃ad
ueniendũ tardat. quia ñ uult inue¬
nire quos punicit Reatũ nob c̃tẽpt
nri deminciat dicens. Sic ergo om̃is
ex uob qui ñ renunciat om̃ib que pos¬
sidec: non potest m̃s discipłs ẽẽ. Etea¬
men sꝑan dae salutis remediũ cor¬
fert: quia quiꝑ irã ñ potescferri. per
postulcitcie pacis uult legationẽ pla

Expanded text:
tur Dominus ex potestate, hoc egit famu- lus ex uocatione: ecce cotidianae hostiae illa cum helemosinis missa le- gatio, quantam cum rege ueniente gratiae pacem fecit. Relinquat ergo omnia, qui potest; qui autem relinquere omnia non potest, cum adhuc rex longe est, legationem mittat lacrimarum, elemosinarum, hostiarum munera offerat: uult enim placari precibus, qui scit, quia portari non possit iratus. Quod adhuc moram facit uenire, lega- tionem pacis sustinet: uenisset iam namque, si uellet, et cunctos suos aduersarios trucidasset! Sed et quam terribilis ueniat indicat, et tamen ad ueniendum tardat, quia non uult inuenire, quos puniat. Reatum nobis contemptus nostri denuntiat dicens: “Sic ergo omnis ex uobis, qui non renuntiat omnibus, quae possidet, non potest esse meus discipulus”. Et tamen sperandae salutis remedium confert quia, qui per iram non potest ferri, pro postulatae pacis uult legatio- nem pl
Abbreviated transcription (Latin):
aedificiũ distat: UFerrenũ aedi¬
siciũ expensas colligendo ̾struit
caeleste uero aedisioiũ expenscs.
disꝑgendo. Adillud suptꝰ fticimus:
siñ habita colligtmꝰ : a discuͥ supcꝰ¬
sticimꝰ ⁊ĩ et habita relinquamꝰ stos
sũptꝰ diues ille hab̾e ñ potuit: qͣ multa
possessiones possidens. magistrũ req.¬
siui dicens. Magister bone qͥd faciers
linquendi omĩa audisset: tristio abs¬
cessit. et inde est angust tꝰimente :
unde foris fuit lanor ĩ possessione.
Quia enĩ ĩ hac uita.nat sũprii :¬
celsi cudinis: tendendo us atm̃a
patriã. hab̾e noluit sup̃tꝰ humiligtos

Expanded text:
um distat, quod terrenum aedificium expensas colligendo construitur, coeleste vero aedificium expensas dispergendo. Ad illud sumptus facimus, si non habita colligamus, ad istud sumptus facimus, si et habita relinquamus. Istos sumptus dives ille habere non potuit, qui, multas possessiones possidens, magistrum requisivit, dicens: Magister bone, quid faciens linquendi omnia audisset, tristis abscessit, et inde est angustatus in mente, unde foris fuit latior in possessione. Quia enim in hac vita amabat sumptus celsitudinis, tendendo ad aeternam patriam
Abbreviated transcription (Latin):
rit in ma iestate sua. et patriset
scorũ angłorũ. Sedecce nunc: a¬
pud se homines dicunt. Nosic̃ dñm
et ser moneseiꝰ ñ erubescimꝰ. q̃uia
aꝑtii eũ uoce ꝓfitem᷑. Quibusego
respondeo. qđ in hac plebexp̃i¬
ana sunt ñ nulli qui xp̃m ideo ẽ¬
fitentur: quia canctos xpĩcinos

Expanded text:
rit in majestate sua, et Patrisrit in majestate sua, et Patrissanctorum angelorum. Sed ecce nunc apud se homines dicunt: Nos jam Dominus et sermones ejus non erubescimus, quia aperta eum voce confitemur; quibus ego respondeo, quod in hac plebe Christiana sunt nonnulli, qui Christum ideo confitentur, quia cunctos Christianos
Abbreviated transcription (Latin):
ambientis sollicite consideretur.
N ãcur instet adcolligendũ. quendo
stare ñ potest ipse qui colligit Cor¬
suergo suũquisq c̃sideret. et cognos¬
cit sibi posse sufficere. parua qucie
hebet. Sed fortassemetuit. ne in
huiꝰ uitcie itinere sũpcus desit. Ion¬
gua nrã de sideria. increpat uia
breuis. In cassũ multa porecnt᷑
cũ uix ta est quo ꝑgit. Plerũq.
cuite et auariciam uincimus.
sed adhuc obstat qđ uias recti¬
tudinis minori tenemꝰ custodia
ꝑfectionis. Nẽ sepe labentia cunc¬
tr despicimus. sed tom̃ adhuc uere
cundiie usi p̃pedim᷑: ut rectitudi¬
nr̾ quã seruamus in mente. ñ dum
exprimere uaileamꝰ inuoce. Et can¬
to dĩ feciẽ cidiusticiae defensionẽ
neglegimꝰ: quanto humgnas facies
c̃ tri iusticiũ uerem. Sed huc quo¬
que uulneri congruũ sub iungicur
mediccm̃tũ : cũ dñs dicit. Qui me
erubuerit et meoð sermones. hunc
filius hominis erubescet cũ uene¬

Expanded text:
ambientis sollicite consideratur. ambientis sollicite consideratur. Nam cur instet ad colligendum, quando stare non potest ipse qui colligit? Cursum ergo suum quisque consideret, et cognoscet sibi posse sufficere parva quae habet. Sed fortasse metuit ne in hujus vitae itinere sumptus desit. Longa nostra desideria increpat via brevis, incassum multa portantur cum juxta est quod pergitur. Plerumque autem et avaritiam vincimus, sed adhuc obstat quod vias rectitudinis minori tenemus custodia rfectionis. Nam saepe labentia cuncta despicimus, sed tamen adhuc humanae verecundiae usu praepedimur, ut rectitudinem quam servamus in mente nondum exprimere valeamus in voce; et tanto Dei faciem ad justitiae defensionem negligimus, quanto humanas facies contra justitiam veremur. Sed huic quoque vulneri congruum subjungitur medicamentum cum Dominus dicit: Qui me erubuerit et meos sermones, 1590 hunc Filius hominis erubescet cum vene
Abbreviated transcription (Latin):
uoluerit animã sua sciluã facere :¬
ꝑdet etĩ. Et qui ꝑ diderit animã suã
ꝓpt̃me: saluã etĩ fticiet. Acsi agrico¬
lae dicct᷑. Firum̃ tũ siseruas ꝑdis:
si semincis renoucis. Quis enĩ nesciat qđ
frum̃tũ cũ in semine mictitur perit
tiboculis int̾ra deficit. sed unde putres¬
cit inpuluere. inde uiridescit in re¬
nouatione. Quia uero scã aeccła
alud tẽpꝰ habet ꝑsecutiones. atq.
ailiud pacis redẽp̃tor nr̃ ipsa eius
tẽprã distinguit in p̃ceptis. Nam
ꝑsecutionis tẽprẽ ponenda est ani¬
ma. pacis cuitẽ tẽprẽ ea que am¬
plius dominari possunt frangen¬
do sunt de sideria t̾rena. Unde et
nunc dicit᷑. Quid enĩ ꝓficit homini
silucretur totũ mundũ. secutem
pdat et detrim̃ tũ suifaciat: Cũ
ꝥsecutio ab aduersariis deest. ual¬
de uigilantuꝰ corcustodiendũ est.
Hã pacis tẽprẽ quialicet iuiuere.
libet cietiã ambire. Quce ꝓfecto auc
ritia bene cõpescitur: siipsestatꝰ

Expanded text:
oluerit animam suam salvam facere, perdet eam; et qui perdiderit animam suam propter me, salvam eam faciet. Ac si agricolae dicatur: Frumentum si servas, perdis; si seminas, renovas. Quis enim nesciat quod frumentum cum in semine mittitur, perit ab oculis, in terra deficit? Sed unde putrescit in pulvere, inde virescit in renovatione. Quia vero sancta Ecclesia aliud tempus habet persecutionis, atque aliud pacis; Redemptor noster ipsa ejus tempora distinguit in praeceptis. Nam persecutionis tempore ponenda est anima, pacis autem tempore ea quae amplius dominari possunt frangenda sunt desideria terrena. Unde et nunc dicitur: Quid enim prodest homini, si lucretur totum mundum, se autem perdat, et detrimentum sui faciat? Cum persecutio ab adversariis deest, valde vigilantius cor custodiendum est. Nam pacis tempore quia licet vivere, libet etiam ambire.ritia bene compescitur, si ipse status
Abbreviated transcription (Latin):
one dicat: audiamꝰ. Quiuult pꝰme
uenire : abneget se ipsũ. Ibi dicit᷑
ut ab negemꝰ nr̃ti : hic dicitꝰ ut abne¬
gemus nos. Et fortasse laboriosum
ñ eschomini relinquere sua: sed ual¬
delaboriosũ est relinquere semec¬
ipsũ. Minus quippe est abnegare
qđ habet: ualde enĩ multũ est ab¬

Expanded text:
 audiamus: Qui vult post me venire, abneget semetipsum. Ibi dicitur ut abnegemus nostra, hic dicitur ut abnegemus nos. Et fortasse laboriosum non est homini relinquere sua, sed valde laboriosum est relinquere semetipsum. Minus quippe est abnegare quod habet, valde autem multum est ab
Abbreviated transcription (Latin):
cã in angaricĩ portat. Alien a qͥppe
nentiae in teriuꝰ ñ requirunt.: ¶rucẽ
ergo dni in angaria symon portat.
quia du cdopꝰ bonũ exbona uolunta¬
te ñducitur: rẽiusti sine fructu pec¬
cator oꝑcitur. Unde isdẽ si mon erucẽ
portat sed ñ morit᷑ : quia abstinentes
et arroganteð ꝑabstinentiã quidẽ
corpꝰ aifficiunt : sed ꝑ de sideriũ głae
mundo uiuunt. Cõpassionẽ uero
animi plerũq latent̃ obsidet pietts fal¬
sc: ut hanc ñ nũ quã usque cdc̃ descendũ
uitus ꝑthraat. dũ ad culpasquisq. ñ
debetit cõpcissionẽ exercere sed telũ.
Cõpassio quippe homini rectitudo uiti¬
iS debetur : ut in uno eodẽq homine
et diligamꝰ bonũ qđ fact est. et ꝑseqͣ¬
mur malci que fecit. nedũ culpas in¬
pati. sed ꝑ neglegentiã c̃cedisse uide¬
am. Sequitur. Qui enĩ uoluerit a¬

Expanded text:
icam in angaria 1589 portat. Aliena quippe icam in angaria 1589 portat. Aliena quippe nentiae interius non requirunt. Crucem ergo Domini in angaria Simon portat, quia cum ad opus bonum ex bona voluntate non ducitur, rem justi sine fructu peccator operatur. Unde idem Simon crucem portat, sed non moritur, quia abstinentes et arrogantes per abstinentiam quidem corpus afficiunt, sed per desiderium gloriae mundo vivunt. Compassionem vero animi plerumque latenter obsidet pietas falsa, ut hanc nonnunquam usque ad condescendendum vitiis pertrahat, cum ad culpas quisque non debeat compassionem exercere, sed zelum. Compassio quippe homini, et rectitudo vitiis debetur, ut in uno eodemque homine et diligamus bonum quod factus est, et persequamur mala quae fecit, ne dum culpas inpati, sed per negligentiam concidisse videam
Abbreviated transcription (Latin):
aflictione corporis audiuimus
erucẽ carnis: audiamꝰ nunc i cõpas¬
sione ꝓximi crucẽmentis. Ait eni.
Quis infirmatur. et ego ñ infirmor
Quis scandalizatur. etegõ ñ uror:
Perfectus quippe p̃dicat᷑or ut exẽ¬
plum daret abstinentiae: crucem
portabat ĩ corpore: et quia insetra¬
ebac dãpna ĩ firmicatis lienȩ cru¬
cẽ portabat in corde Sed quiã ipsis
uir tutib quaedã uit̾ia uixtasunt
dicendũ nobis est qđ inciũ abstinen¬
tiã carnis. et quod obsideatcõpas¬
sionẽ ñtis. Euicmo nãq cibstinentiã
carnis. ñ nũquã uana gła obsidet: quia
dũ tenuitas in corpore. dũ pellor inuul¬
turespicitur: uirtꝰ pate fticta laudacꝰ.
Et canto se celerius forcis fundit: quan¬
to adhuma nos oculos ꝑ ostensũ pal¬
lore exit. Et plerũq fit ut qđ eciusci
dĩ agi creditur ꝓso lis humanis ftuio¬
rib agat᷑. Edbene simon ille signifi¬
cat : qui in uencꝰ initinere crucẽ dnĩ¬

Expanded text:
afflictione corporis audivimus afflictione corporis audivimus crucem carnis, audiamus nunc in compassione proximi crucem mentis. Ait enim: Quis infirmatur, et ego non infirmor? Quis scandalizatur, et ego non uror? Perfectus quippe praedicator, ut exemplum daret abstinentiae, crucem portabat in corpore. Et quia in se trahebat damna infirmitatis alienae, crucem portabat in corde. 3. Sed quia ipsis virtutibus quaedam vitia juxta sunt, dicendum nobis est quod vitium abstinentiam carnis et quod obsideat compassionem mentis. E vicino namque abstinentiam carnis nonnunquam vana gloria obsidet, quia dum tenuitas in corpore, dum pallor in vultu respicitur, virtus patefacta laudatur; et tanto se celerius foras fundit, quanto ad humanos oculos per ostensum pallorem exit. Et plerumque fit ut hoc quod causa Dei agi creditur pro solis humanis favoribus agatur. Quod bene Simon ille significat, qui, inventus in itinere , crucem domin
Abbreviated transcription (Latin):
get se ipsũ : quia nisi quisase ipso
deficiat ad eũ qui suꝑ ipsũ est nad
propinquat. Nec ualet arp̃hen¬
dere quodultrt ipsum est si ne sie¬
rit̃ macitre qđ est. Sic olerũ plan¬
te transponuntur ut ꝓficiant atq
ut itadi xerim era dicantur ucr¬
ant. Sicreru seminaanẽre emixtio¬
ne deficiune. et in reparatione suige¬
neris uberius ad surgilnt. Unde enĩ
uidentur ꝑdidisse quod erant̃: inde
accipiunt hoc apparere qđ ñ erant.
ed iam quise auitus abnegat: ex¬
quirende eiuirtutessunt in quibus
creseat. Nã cũ dictũ est qui uult pꝰ
me uenire abneget se ipsum. protinꝰ¬
additur. tollatcrucẽ suã et sequetͥ
me. Duobus et enim modis cruxtol¬
litur. cũ aut ꝑ abstinentiã afficit᷑
corpꝰ. cuic ꝑ cõp̃assionẽ ꝓximi affligi¬
tur anim̃us. Pensemus qualiter ũ¬
troq. modo pãulꝰ crucẽ suã tulerat.
qui dicebat. Castigo corpus meum
et inseruitute redigo: ne forte clus
p̃dicans. ipse reꝓb efficias. Ecce mn

Expanded text:
etatis culpa. Nisi quis a seipso deficiat, ad eum qui super ipsum est non appropinquat, nec valet apprehendere quod ultra ipsum est, si nescierit mactare quod est. Sic olerum plantae transponuntur ut proficiant, atque, ut ita dixerim, eradicantur ut crescant. Sic rerum semina in terrae admistione deficiunt, ut in reparatione sui generis uberius assurgant. Unde enim videntur perdidisse quod erant, inde accipiunt hoc apparere quod non erant. 3. Sed qui jam se a vitiis abnegat, exquirendae ei virtutes sunt in quibus crescat. Nam cum dictum est: Qui vult post me venire, abneget seadjungitur: Et tollat crucem suam, et sequatur me. Duobus etenim modis crux tollitur. Cum aut per abstinentiam affligitur corpus, aut per compassionem proximi affligitur animus. Pensemus qualiter utroque modo Paulus suam crucem tulerat, qui ait: Castigo corpus meum, et in servitutem redigo, ne forpraedicans ipse reprobus efficiar . Ecce in
Abbreviated transcription (Latin):
formã adodiũ ꝓximi. Amet᷑ qͥ libet
in hoc mundo aduerscõ ius: sed inuia
dĩ contrariuꝰ ñ amet᷑ etiã ꝓpinquus.
Quisquis enĩ iĩ cet̾na c̃cupiscit. in et quã
agreditur causadi. extrapatrẽ. extra
matit̃. extrauxorẽ. extrafilios ex¬
tra cognatos. extra semet ipsũ fie¬
ridebẽt. ut eo uerius cognos eat dñ.¬
qͦicisecuse neminẽ recognoseit. Mul¬
tũ nc̃q est qđ cernałꝰ affectꝰ intenti¬
onẽ m̃tis diuerbertint. eiꝰq eciẽ obs¬
curant. quos tam nequaquã noxi¬
ospatim᷑. si eos p̃mendo tenecimꝰ
A mandi ergo sunt ꝓximi. ĩ penden¬
daccritais om̃ib ecꝓpinquis et
ex traineis. nec ctim ꝓ etide carita¬
autẽ de t̾ra philistum archa dm̃
ad trã his ithelitarũ redireplaus¬
tro suꝑ imposittiest et uacceplaus¬
tro sub uincłte sunt. quae foete
fusse memorantur  qucrũ filios
elciuserunt domi. Et scriptũ ese Ibañ
autẽ in directũ uacce ꝑ uiã quae

Expanded text:
formam ad odium proximi. Ametur quilibet formam ad odium proximi. Ametur quilibet in hoc mundo etiam adversarius, sed in via Dei contrarius non ametur eQuisquis enim jam aeterna concupiscit, in ea quam aggreditur causa Dei, extra patrem, extra matrem, extra uxorem, extra filios, extra cognatos, extra semetipsum fieri debet, ut eo verius cognoscat Dnem recognoscit. Multum namque est, quod carnales affectus intentionem mentis diverberant, ejusque aciem obscurant. Quos tamen nequaquam noxios patimur, si eos premendo teneamus. Amandi ergo sunt proximi, impendenda charitas omnibus, et propinquis, et extraneis, nec tamen pro eadem charitastiim arca Domini ad terram Israelitarum rediret, plaustro superimposita est, et vaccae plaustro subjunctae sunt, quae fetae fuisse memorantur. Quarum filios clauserunt domi. Et scriptum est: Ibant autem in directum vaccae per viam quae
Abbreviated transcription (Latin):
itq p̃cipim᷑ ꝓ ximos: odisse et a¬
nimã nram. Constat ergo quia
amando amat et debet odisse ꝓ .xi¬
mũ : qui sic eũ odit sicut semetipsu
Tunc et enĩ bene nrãm animã odimꝰ
cũ eiꝰ carnalib de siderus ñ adqui¬
escimus. cũ eiꝰ appetitũ frangimꝰ
eiꝰ uoluptatib relucttim. Quciẽ
ergo c̃ tẽpta ad melius ducitꝰ qua
siꝑodiũ amatur. Sic sic nimirum
exibere ꝓximis nrĩs odu discretio¬
nẽ debemus : ut in eis et diligamus
quod sunt et habetimꝰ odio qđ in
dĩ nob̵ itinere obsunt. Certedũ
agabus tonã illius app̃ hendit su¬
isq pedib alligauit dicens. Uirũ
cuiꝰ haec ⁊ ona est: sic alligabnt
ĩ hierus dẽ. Sedhis qͥ cnimã suamn
ꝑfecte odertit : dicebat. E gon solũ
alligari sed et mori ĩ hierusalem
immo odiens amaibat. quã cupiebac
ꝓ ihũ morti tradere. ut hanc aduitã
depeccati morte suscitaret. Ab hac
ergo discretione odu nrĩ : trohamus

Expanded text:
itaque praecipimur proximos, odisse et aitaque praecipimur proximos, odisse et animam nostram. Constat ergo quia amando debet odisse proximum, qui sic eum odit sicut semetipsum. Tunc etenim bene nostram animam odimus, cum ejus carnalibus desideriis non acquiescimus, cum ejus appetitum frangimus, ejus voluptatibus reluctamur. Quae ergo contempta ad melius ducitur, quasi per odium amatur. Sic sic nimirum exhibere proximis nostris odii discretionem debemus, ut in eis et diligamus quod sunt, et habeamus odio quod in Dei nobis itinere obsistunt. 3. Certe cum Agabus zonam illius apprehendit, suisque pedibus alligavit, dicens: Virum cujus haec zona est sic alligabunt in Jerusalem . Sed is qui animam suam perfecte oderat quid dicebat? Ego non solum alligari, sed et mori in Jerusalem pimo odiens amabat, quam cupiebat pro Jesu morti tradere, ut hanc ad vitam de peccati morte suscitaret. Ab hac ergo discretione odii nostri trahamus
Abbreviated transcription (Latin):
et nõdit patre̾ suũ et matrẽ. et uxo¬
rem et filios. et frs et sorores. adhuc
autẽ et animã suã : ñ potest m̃s eẽ
discipulꝰ. Sedꝑ contari libet quo mo¬
do parentes et carnalit̾ ꝓpinquos
p̃cipimꝰ odisse. qͥ iubem᷑ et ini micos
diligere. Et certe deuxore uericts
dicit. Qđ ds̃ iuncxit: homo ñ sepa
cũ magis t̃dicat. Qui uxorẽ ñ odic: ñ
potest ns eẽ discipulꝰ. Nũquid ailiud
nunciait. aliud p̃co p̃ diccit. Ansimul
et odisse possumꝰ et diligere: Sedsiiũ
p̃cepti ꝑpendimꝰ : utrũq. agere ꝑdistric¬
tionẽ ualemus. ut et eos qͥ nob̾ carnis¬
cognatione c̃ iunctis unt. et quod ꝓxi¬
rios ĩ uia dĩ patimur: odiendo
et sugiendo nesciamꝰ. Q uasi enĩ
ꝑodium diligitur : qͥcarnalit̃ sa¬
piensdũ praua nob ĩgerit ñ au¬
dicur. Ut cuitẽ dñs de monstra¬
rec hoc erga ꝓximos odiũ ñ de
in affectione ꝓcedere sed de ca¬
ritate : addidit ꝓtinꝰ diceris.
adhuc aute et animã suã. Odisse

Expanded text:
xorem, et filios, et fratres, et sorores, adhuc autem et animam suam, non potest meus esse discipulus, etc. Percontari libet quomodo parentes et carnaliter propinquos praecipimur odisse, qui jubemur et inimicos diligere. Et certe de uxore Veritas dicit: Quod Deus conjunxit, homo non separcum magister dicat: Qui uxorem non odit, non potest meus esse discipulus. Nunquid aliud judex nuntiat, aliud praeco clamat? An simul et odisse possumus et diligere? Si vim praecepti perpendimus, utrumque agere per discretionem valemus, ut eos qcognatione conjuncti sunt, et quos proxirios in via Dei patimur, odiendo et fugiendo nesciamus. Quasi enim per odium diligitur, qui carnaliter sapiens dum prava nobis ingerit, non auditur. Ut autem Dominus demonstraret hoc erga proximos odium non de inaffectione procedere, sed de charitate, addidit protinus dicens, adhuc autem animam suam. Odisse
Abbreviated transcription (Latin):
deret Omp̃s ergodeus largiendo layi¬
giendo t̃rena suadet ed euẽ lestia ut
ꝑcipiens qđ inderee spore disceret qd
minime uidebat. Et tanto solidior
de inuisibi libus fieret: quanto eu cd
sper certitudine usibilict ꝓmissa sul¬
cirent. Unde recte quoq ꝑ pselmis¬
tã dicitur. Dedit eis regiones geotiũ
et labores popłorũ posseder: ut eustod¬
ant iustificationes eiꝰ : et legẽ eiꝰ requi¬
rant Sic ergo hoc loco rudibus
discipłis ueritos loquens: uidendum
regnũ dĩ ꝑmictit in t̾ra. ut hoc ab
eis fidelius in ccelo p̾sumcit᷑. Exipso
ittiq regno qđ it̃ uidemꝰ ĩ mundo eẽ
sub limatũ. sꝑemꝰ regnũ qđ ĩccelo

Expanded text:
deret. Omnipotens ergo Deus largiendo deret. Omnipotens ergo Deus largiendo terrena, suadet ad coelestia, ut percipiens quod videret, sperare disceret quod minime videbat; et tanto solidior de invisibilibus fieret, quanto eum ad spei certitudinem visibilia promissa fulcirent. Unde recte quoque per Psalmistam dicitur: Dedit eis regiones gentium, et labores populorum possederunt, ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant . Sic ergo hoc loco rudibus discipulis Veritas loquens, videndum regnum Dei promittit in terra, ut hoc ab eis fidelius in coelo praesumatur. Ex ipso itaque regno quod jam videmus in mundo esse sublimatum speremus regnum quod in coel
Abbreviated transcription (Latin):
a ecđa uocatur. Unde scriptũ est
Mittetfilius hominis angłos suos. et
colligent de regno eiꝰ omĩa scanda¬
la. In illo quippe regno scandala
ñ erunc : ubi ꝓfecto reꝓbi ñ ad mic¬
tunc᷑. Quo uidelicet exemplo colligi¬
tur: qđ hoc ĩloco regnũ dĩ p̃sens
eeeda uocatus. Eo quia ñ nulli ex
distipłis usque adeo incorpore uicturi erint
ut aeedamdĩ c̃struetã ẽspicerent. et centra
mundi huius głam erectũ c̃solatoria ꝓmis¬
sione. nunc dicitur Sint dehic qui dem
stentibus qui ñ gastabunt mortẽ: donec uu
deenc regnũ di. Sed cũ tanta dñs sub ein¬
de mortis pcepta dederit. quid necessariũ
fui ut adhane subito ꝓmissionẽ ueniret:
Quod si subtilit̾ adtendamꝰ. quanta dis pen¬
satione pietatis agatur. cognoscimꝰ. Discipu¬
lifem̃ rudib cetiã dep̃senti uita aliqͥd
ꝓmit tendũ suit: ut possent robustius infu¬
ticur: et cũ uocandus eẽt eddon&caeles¬
audire potuisset. Carnalis et eni po¬
pulus sipar ua ñ ceaet: megnan ert¬

Expanded text:
esia vocatur. Unde scriptum est: Mittet Filius hominis angelos suos, et colligent de regno ejus omnia scandala . In illo quippe regno scandala non erunt, ubi profecto reprobi non admittuntur. Quo videlicet exemplo colligitur quod hoc loco regnuEcclesia vocatur, et quia nonnulli ex discipulis usque adeo in corpore victuri erant, ut Ecclesiam Dei constructam conspicerent, et contra mundi hujus gloriam erectam, consolatoria promissione nunc dicitur: Sunt quidam de hic stantibus qui non gustabuncum tanta Dominus subeundae mortis praecepta ederet quid necessarium fuit, ut ad hanc subito promissionem veniret? Quod si subtiliter attendimus, quanta dispensatione pietatis agatur, agnoscimus; discipulis enim rudibus, etiam de praesenti vita aliquid promittendum fuit ut possent robustius in futitur, et cum vocandus esset ad dona coelesaudire potuisset? Carnalis etenim populus si parva non acciperet, magna non cre
Abbreviated transcription (Latin):
Animo omĩa quae
habentur in c̾risi
Terrena nãq. substtintia suꝑnae seli¬
citati: cõparittti: pondus est ñ subsi¬
dium. Temporailis uitti aecernae
uitcie cõparatti: mors est potus di¬
cenda quã uitti. lpse enĩ cottidiamnꝰ
daffrctus cor uptionis quidest aliud
quã quedã ꝓli xittis mortis: Quae
autẽ linguidicere. uel quis intellec¬
tus capere sufficit illa suꝑ nae ciuita¬
tis. quanta sint gaudia angelorũ cho¬
ris int̾eẽ: cũ beatissimis spiritib głȩ

Expanded text:
animo omnia quae habentur in terris. Terrena namque substantia supernae felicitati comparata pondus est, non subsidium. Temporalis vita aeternae vitae comparata mors est potius dicenda quam vita. Ipse enim quotidianus defectus corruptionis quid est aliud quam quaedam prolixitas mortis? Quae autem lingua dicere, vel quis intellectus capere sufficit illa supernae civitatis quanta sint gaudia, angelorum choris interesse, 1627 cum beatissimis spiri
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ccuisa ur̃i exciminis quã cũ distric¬
to uidice habetis. patronos ftcite
hos indiẽ tanti t̃roris illiuꝰ defenso¬
res cidhibete. Cerce si apud quen¬
dac̃ magnũ iudicẽ causa quaelibet
urt̃ eẽt die crastino uentilanda
totus hodiernꝰ dies ĩ cogitatione
duceret᷑ pacronũ ur̃a frat̃nitas
quereret magnisq p̃cib ageret
ut apud tantũ iudicẽ sibi de¬
fensor ueniret. Ec̃ce districtꝰ
udex ihs uenturꝰ est tanti
illius angłorũ irehangelorũq
ẽcilii t̾ror edibetur ĩ illo c̃uen¬
tu cciusci nr̃ũ discucitur. et ctm̃
nos pacronos modo ñquerimus

Expanded text:
in causa vestri examinis, quam cum districto judice habetis, patronos facite, hos in die tanti terroris illius defensores adhibete. Certe si apud quemdam magnum judicem causa quaelibet vestra esset die crastino ventilanda, totus hodiernus dies in cogitatione duceretur, patronum vestra fraternitas quaereret, magnis precibus ageret ut apud tantum judicem sibi defensor veniret. Ecce districtus judex Jesus venturus est, tanti illius angelorum archangelorumque concilii terror adhibetur. In illo conventu causa nostra discutitur, et tamen no
Abbreviated transcription (Latin):
c̃tra quẽ minime sufficit iste. qͥ cũ .xͣ.
milib uenit. Necẽ milia quippe ad .xx.
milia simplũ ad dupplũ sunt. Nos au¬
tẽ simltũ ꝓficimꝰ : uia. exteriora nr̃a¬
ꝑa ĩ rectitudine seruamꝰ. Nã ec suã
luxuria earnis alscisa est : ttim̃
huc acorde funduꝰ abscisañs
Ilde cuitẽ qͥ iudibtitutꝰ uenic
exceriora simul et ũ terbora
iudicae fusta parlt̃ et cog̾i¬
tationes pensat. Oũ duplo
ergo exerertu c̃era sĩ plũ
uenit quiinos in soło oꝑep̃
parcitos simulde oꝑe et co¬
gitatione  disclicio. Quid
ergo agendũ esefr̃s. nisi ut
dũ nos cũ simplo exercitũ c̃¬
traduplũ illuiꝰ sufficere ñ pos¬
sec̃spicimꝰ : dũ adhuc longeẽ
legationẽ mittamꝰ rogemꝰ eꝗ

Expanded text:
contra quem minime sufficit iste qui cum decem contra quem minime sufficit iste qui cum decem millibus venit. Decem millia quippe ad viginti millia simplum ad duplum sunt. Nos autem siopera in rectitudine servamus. Nam et si jam luxuria carnis abscissa est, tamen adhuc a corde funditus abscissa non est. Ille autem qui judicaturus venit exteriora, simul et interiora judicat, facta pariter et cogitationes pensat: cum duplo ergo exercitu contra simplum venit, qui nos, vix in solo opere praeparatos, simul de opere et cogitatione discutit. Quid ergo agendum est, fratres, nisi ut dum cum simplo exercitu contra duplum illius sufficere non posse conspicimus, dum adhuc longe est legationem mittamus, e
Abbreviated transcription (Latin):
ños. spĩ fallicite̾ ingilepꝰ i pso
irrisdres podm̾urri sos ad malũ
ꝑ fuasaa eshabemꝰ. Sedquia de con¬
struendo hedisier d̃poratio daca
est: nunc exmninor ad inaiuis simi¬
litudo subditur. ut ex reb minimis
maiora pensentur. Nt̃ fequitur
ut quis rex iturꝰ cõmit̾cere bellũ ad¬
uersus aliũ regẽ. nonne sedens priuꝰ
cogietat si possit cũ decẽ milib occur
gereei. quicũ uignnti milib uenitadse:
A lioquin tidhuc illo longe agente. le¬
gationẽ mictens: rogat  quȩ pacis
sunt. Rex c̃tra regẽ ex acquo ue¬
nic adp̃liũ. et cam̃ si se ꝑ pendit ñ pos¬
se sufficere. legationẽ mittit: et ea
quae pacis sunc postulat. ¶Yb ergo
ad uidiciũ ñ uenimꝰ: Quos nimiru
c̃ditionis ĩ firmitatis ec causa ĩ ferio¬
res ex̾ibet: sed fortasse iã mali oꝑis¬
culpas abscidimꝰ: ia praua queq ex te¬
riuꝰ declinamꝰ. Nũquid ad reddendã
rationẽ cogittationis nrae sufficimꝰ
Nã cũ xxͫ.milib uenire dicitur. iS

Expanded text:
nos spiritus sollicite vigilemus, ipsos irrisores patimur, quos ad malum persuasores habemus. Sed quia de construendo aedificio comparatio data est, nunc ex minori ad majus similitudo subditur, ut ex rebus minimis majora pensentur. Nam sequitur: Aut quis rex iturus committere bellum adversum alium regem, non sedens prius cogitacum viginti millibus venit ad se. Alioquin adhuc illo longe agente, legationem mittens, rogat ea quae pacis sunt. Rex contra regem, ex aequo venit ad praelium, et tamen si se perpendit non posse sufficere, legationem mittit, et ea quae pacis sunt postulat. Quibus ergo ad judicium non veniamus, quod nimirum conditio, infirmitas et causae inferiores exhibet, sed fortasse jam mali oculpas abscidimus, jam prava quaeque exterius declinamus; nunquid ad reddendam rationem cogitationis nostrae sufficimus? Nam cum viginti millibus venire dicitur is
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ trinsecꝰ posit. foris carnalib affecti
qͣͥ archã dĩ portant ĩ m̃te. Ecce et enĩ
uoece bethscimis ꝑgunt. Beh samis
Siigit᷑ ad cet̃ni solis habiationẽ cen¬
dimꝰ : dignũ ꝓfecto est. ut de dĩ itine¬
re ꝓ carnalib affectib ñ declinemꝰ
Tottiꝰ enĩ uir tute pensandũ est: qđ uae¬
cedĩ plaustro sub posite ꝑ gunt ⁊ gemuit.
dant cib intimis mugitꝰ. et tcim̃ de iine¬
re ñ deflectunt gressꝰ. Sic nimirũ p̃di¬
cctores dĩ. sic fidelei quiq eẽ intrascam̃
ceccłam debent: ut cõ paciant᷑ ꝓximis.
ꝑ caritatẽ.⁊ tam̃ de uiadĩ ñ exorbi¬
tent ꝑ cõpcissionẽ. Hoc ipsũ uero ani

Expanded text:
intrinsecus positi foris carnalibus affectiquia arcam Dei portant in mente. Ecce enim vaccae Bethsamis pergunt. Bethsamis Si ergo ad aeterni solis habitationem tendimus, dignum profecto est ut de Dei itinere pro carnalibus affectibus non declinemus. Tota enim virtute pensandum est quod vaccae Dei plaustro suppositae pergunt et gemunt: dant ab intimis mugitus, et tamen ab itinere non deflectunt gressus. Sic nimirum praedicatores Dei, sic fideles quique esse intra sanctam Ecclesiam debent, ut compatiantur proximis per charitatem, et tamen de via Dei non exorbitent per compassionem. 5. Hoc ipsum vero
Abbreviated transcription (Latin):
nullo mortis metu affici. ĩ corrup¬
tionis ꝑpetuae munerae laetari
Sed adhaec cuidita ĩ ar descit ani¬
mus: ĩaq. illic cupit assistere: ubi
se sperat sine fine gaudere. Sed
ad magna p̃mia ꝑ ueniri ñ potest:
nisiꝑ magnos labores. Unde et pau¬
lus aegregius p̃dicator: dicit. Nons
coronabitur : nisi qͥ legitime certã¬

Expanded text:
corruptionis perpetuae munere laetari? Sed ad haec audita inardescit animus, jamque illic cupit assistere, ubi se sperat sine fine gaudere. Sed ad magna praemia perveniri non potest, nisi per magnos labores. Unde et Paulus egregius praedicator dicit: Non coronabitur nisi qui legitime certa
Abbreviated transcription (Latin):
quales ꝑ gram facti sumꝰ. Ecce et¬
eni qui suꝑbus fuit sic̃ uersus ad xp̃m
humilis factus esc : semet ipsũ relin¬
quit. Siluxuriosus quisq ad conti¬
nentiã uitt̃ mutauit᷑: ab negauic
utique qđ fuit. Si curus quisque
ambire iã desuc. et largire didi¬
cit ꝓpria. qui prius aliena rapie¬
bat: ꝓcul dubio semec ipsũ reli¬
quit᷑. Ipse quidẽ est ꝑ naturã
sed nest ipse ꝑ maliciã. H inc enĩ
scripptũ est Uerte impios : et ñ
erunt. Conuersi inquid impii nꝰ
essentia. sed scilicet ner̃ in impi
ipsos relinquimus : tunc nos¬
uetus tat em fuimus. et ad hõc
nitimur qđ ꝑ nouitatẽ uocam.
Pensemus quomodo sepculꝰ abnega¬
uerat: quidicebat. uiuo autem.
iã n ego. Ex tinctꝰ quippefue¬
racscieuus ille ꝑsecutor. et uiue¬
recoeꝑat p̃dicator pius. Si enĩ
ipseẽẽt: pius ꝓfecto nẽet̃. Sed
qui se uiuere denegat: dicat
unde est qđ scã uerba ꝑ doctri¬

Expanded text:
quales per gratiam facti sumus. Ecce etquales per gratiam facti sumus. Ecce etenim qui superbus fuit, si conversus ad Christum humilis factus est, semetipsum relinquit. Si luxuriosus quisque ad continentiam vitam mutavit, abnegavit utique quod fuit. 1588 Si avarus quisque ambire jam desiit, et largiri didicit propria qui prius aliena rapiebat, procul dubio semetipsum reliquit. Ipse quidem est per naturam, sed non est ipse per malitiam. Hinc enim scriptum est: Verte impios, et non erunessentia, sed scilicet non erunt omnipsos relinquimus, tunc nosvetustatem fuimus, et ad hoc nitimur quod per novitatem vocamur. Pensemus quomodo se Paulus abnegaverat, qui dicebat: Vivo autem, jam non ego . Exstinctus quippe fuerat saevus ille persecutor, et vivere coeperat praedicator pius. Si enim ipse esset, pius profecto non esset. Sed qui se vivere denegat, dicat unde est, quod sancta verba per doctri