comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
speraui: ⁊ ad dat qui edebat panes meos. Alias dr̃. Fneritt
mͦ lacrinie mee̾ panes die ac nocte: ⁊ alibi. surgite pꝰqͣm
is dolet. s ea uult ⁊ tñ plorare ñ ualet. solus sꝑc̃ panem
doloris comedit: caro aut̃ adhuc talẽ panẽ refugit. Qñ aũ
que homo ĩt̾ior dolet. homo ext̾ior deflet. unũ utiq doloris
pants ut̾q comedit : ⁊ homiẽmi pacis sue sp̃c ꝑaue suo pas¬
me suꝑ. Dolet ĩmo ꝯquerit᷑ qd postꝙͣ ei panẽ exibuit: pos¬
qͣm ei spem bonam tribuit. postqm doloris sui panibꝰ ꝑticipa¬
uit: int̾m ꝯtra se ĩsꝑate quidem homo pacis sue ĩ surgit: im¬
mo iam de tͣnqͥllitatis sue stacu dicit. Mhagnificait suꝑ me
supplantationẽ. Dolet ĩmo ꝯq̃rit᷑. qd̃ postꝙ̃ ei panẽ exhibuit:¬

Expanded text:
speravi, et addat: Qui edebat panes meos. Alias dicitur: Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte , et alibi: Surgite postquam is dolet, et ea vult, et tamen plorare non valet; solus spiritus panem doloris comedit, caro adhuc tamen talem panem refugit. Quando autem quae homo interior dolet, homo exterior deflet, unum utique doloris panem comedit uterque, et hominem pacis suae spiritus pane suo pasm. Dolet, imo conqueritur quod, postquam ei pacem exhibuit, postquam ei spem bonam tribuit, postquam doloris sui panibus participavit, iterum contra se insperate quidem homo pacis suae insurgit, imo jam de tranquillitatis suae statu dicit: Magnificavit super me supplantationem.
Abbreviated transcription (Latin):
t̾̃ntes siquidẽ in gaudiũ dñi sm. inebriant᷑ ab ubtate domꝰ
to ⁊ toirente uoluptatis tue potati. ĩ pate in id ip̃m dor¬
miũt ⁊ reqͥescunt. Sed ecce iam supꝑono manũ meam ori
meo. digitoq cõpescõ labellũ: ne uidear ꝯtaminare. saccosca
secreti huiꝰ labiis ĩmundis. Melius ista experiendo: qͣm expo¬
nendo discunt᷑. Exporti ergo potiꝰ de hui̾m᷑ lecreto loqntur.
S nec illis quidem tutũ est ista ĩ pliblicũ ꝓferre: que de.¬
bent aput se cũ magna reu̾entia sub filentũ clauaro repo¬
sita custodire. Clamant gͦ qui ciꝰmi est sunt c̃ ꝓpħa. ⁊ dicat᷑.
Secretũ meũ mͥ: secretũ meũ mͥ. He forte ꝯuuicant᷑ a ue¬
ritate uł margaritas ante porcos sparfisse: ut scd̃m canibus
dedisse. Nnũ aũ audeo dr̃e : qr quic̃ti potuerit ad ultume
pacis excellentia q̃ntu lac̃q ex parte ꝑrang̾e: cumulabit᷑ ei
supͣ modũ q̃ cũc illa bñ dc̃o qͣm daturꝰ est dñs ꝓpło suo ĩ pace

Expanded text:
inebriantur ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potati, in pace in idipsum obdormiunt, et requiescunt. Sed ecce jam superpono manum meam ori meo, digitoque compesco labellum, ne videar contaminare sacrosancta secreti hujus labiis immundis. Melius ista experiendo quam exponendo discuntur. Experti ergo potius de hujusmodi secreto loquantur. Sed nec illud quidem tutum est ista in publicum proferre, quae debent apud se cum magna reverentia sub silentii claustro reposita custodire. Clament ergo qui hujusmodi sunt cum propheta et dicant: Secretum meum mihi, secretum meum mihi , ne forte convincatur a veritate, vel margaritas ante porcos sparsisse, vel sanctum canibus dedisse . Unum autem audeo dicere, quia quicunque potuit ad ultimae pacis excellentiam quantulacunque ex parte pertingere, cumulabitur ei supra modum quaecunque sit illa benedictio quam daturus est Dominus populo suo in pace.
Abbreviated transcription (Latin):
in quo speraui. qui edebat panos meoł magnifica¬
uit super me supplantatõnẽ. omo paces mee. Est¬
homo exterior: ⁊ ẽ hõ int̾ior. Et si inqͥt appłs ext̾ior hõ nost̃
corr̃pitur : intt̾ior tñ renouat᷑ de die in diem. De hõĩe gͦ ex¬
fiori ore ꝯguerit᷑ homo int̾ior: ⁊ dicit hõ pacis mec. Qm̃du
adhuc corpus castigatur. ⁊ ñdũ sꝑũi plene subicit᷑: pug¬
na utiq utͥmq gerit᷑. Corpore añ castigato ⁊ ĩ seruitute᷑
redacto par redit: qr spiũ caro acqͥescit. ⁊ ħ est sua par spc̃
ñ corporis : sic̃ illa qͣ spc̃ carni obtẽperat: ꝓpria est carnis.
Suam gꝰ in sua carne sp̃c pacẽ inuenit  qñ ei in bonił studi¬
as ñ ꝯtradicit. uñ hic dicit: homo ꝓacis mee: S nũꝙͣ homo
de pate sue arnis ꝯ fidat: qͣmius eiꝰ stimulꝰ quiescat: q̃muss
ei plenã securitatẽ ꝓmittat : sepe memin̾it quid sermo ꝓpħi

Expanded text:
ui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem. Homo pacis mehomo exterior, et est homo interior, etsi, inquit Apostolus: Exterior homo noster corrumpitur, interior tamen renovatur de die in diem . De homine ergo exteriore conqueritur homo interior, et dicit: Homo pacis meae. Quandiu adhuc corpus castigatur, et nondum spiritui plene subjicitur, pugna utique utrinque geritur. Corpore autem castigato, et in servitutem redacto, pax redit, quia spiritui caro acquiescit: et haec est sua spiritus, non corporis, sicut illa qua carni spiritus obtemperat propria est carnis. Suam ergo in sua carne spiritus pacem invenit, quando ei in bonis studiis non contradicit. Unde hic dicit: homo pacis meae. Sed nunquam homo de pace suae carnis confidat, quamvis ejus stimulus quiescat, quamvis ei plena
Abbreviated transcription (Latin):
rũ cogitationũ. ꝓfecto ista ierłm ñ edificat᷑ nͥ suꝑͣ celũ. Neteᷤ.¬
dit dñ de celo ad t̾ram pp̃ eos qui digni ĩuenti sũt int̾re uł ad
modicũ in ip̃am. nec tñ possunt ascend̾e ad eam. qui nõdũ ydo¬
nei sunt ascend̾e usq ad celos: ⁊ descende usq ad abyssos. Uidi
inquit ierłm nouam descendentẽ de celo. In hac ierłm experi

Expanded text:
cogitationum. Profecto ista Hierusalem non aedificatur, nisi supra coelum. Descendit tamen de coelo ad terram propter eos, qui digni inventi sunt intrare, vel ad modicum in ipsam, nec tamen possunt ascendere ad eam qui nondum idonei sunt ascendere usque ad coelos, et descendere usque ad abyssos: Vidi, inquit, Hierusalem novam descendentem de coelo . In h
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ pacẽ. Eperent itaq pacc̃ qui ñdum acceperũt: si ia᷑ de dĩ do¬
no uirtutẽ accipere m̃uer̃t. Ad ħ siquidẽ suis dat d̾s uirtutẽ.
ut fortit̾ agendo ꝑtingant ad pacẽ. Et potat quidẽ dñs sñ eoꝵ
industria plenam cis pacẽ p̾stare: s głosius reputat suos ꝑ mul¬
tiplicẽ uictoriã ad pacis securitatẽ ꝑ ducere. Hic est ꝙ ppło suo pre¬
imperio ꝑ omĩa optemperare decreu̾unt. Alioqͥn qui pͥncepł pa¬
cis ñ eẽt: frustra sibi salõnis .i. ꝑ atifici nom̃ usurparet. Acced̾e
tñ diligent̃ imũꝙ̃q oportet. qͣe dux suuł in qͥrere pacẽ ⁊ ꝑ se

Expanded text:
et pacem. Sperent itaque pacem qui nondum acceperunt, si jam de Dei doet pacem. Sperent itaque pacem qui nondum acceperunt, si jam de Dei dono virtutem accipere meruerunt. Ad hoc siquidem suis Deus dat virtutem, ut fortiter agendo pertingat ad pacem, et poterat quidem Dominus sine eorum industria plenam ei pacem praestare, sed gloriosius reputat suos per multiplicem victoriam ad pacis securitatem perducere. Hinc est quod populo suo praeimperio per omnia obtemperare decreverunt. Alioqui qui princeps pacis non esset, frustra sibi Salomonis id est pacifici nomen usurparet. Attendere tamen diligenter unumquemque oportet, quem dux suus inquirere
Abbreviated transcription (Latin):
ultant uictores capta preda. ⁊ sic̃ qui ĩuenit spolia multa:
⁊ audit᷑ undici uer exultationis ⁊ ꝯfessionis intabnacuł
iustoꝵ. Ex hac ni fallor uictorie preda sunt illa spolia q̃
beniamĩ lupꝰ rapax mane quidẽ iapit: s uesꝑe diuidit. Sic
⁊ isti inolenti p̃dones regni celestis direptores ad ħ nimir̃ des¬
cendũt ut scd̃m exemplũ beniamim eis qͥ ñ possut ad bella
sit ꝓportio ꝓcedentiũ ad bella. ⁊ remanẽtiũ ad sarcinas: eorũ
dumtarat qui fr̃na sollicitudĩe. ñ ꝓͥa cupiditate occupant᷑ :
cã scłariũ rerũ curasi. Ecce qͣnta faciũt. qͣm fortes fiut. qͥ de
mun̾e dĩ donũ fortitudĩs accipuit: qim c̃ ꝓpħa psallere possũt.
fortitudo mea ⁊ lauo mea dñs. Ex his ut arbitcor facile ad
ũtere pꝰ sumꝰ: que uł qͣł illa untꝰ sit qͣm ppło suo dare dñs cõ¬
seuit. ñs uirtutẽ ppło suo dabit. dñs budicet ppło suo in
pate. Benedicet inqͥt ppło suo irpace. Ergo pꝰ uirtutẽ: p̾stat

Expanded text:
sicut qui invenit spolia multa; et auditur undique vox exsultationis, et confessionis in tabernaculis justorum. Ex hac, ni fallor, victoriae praeda sunt illa spolia, quae Benjamin lupus rapax mane quidem rapit, sed vespere dividit. Sic et isti violenti praedones, regni coelestis direptores, ad hoc nimirum descendunt, ut secundum exemplum Benjamin eis qui non possunt ad bella fit portio procedentium ad bella, et remanentium ad sarcinas, eorum duntaxat qui fraterna sollicitudine, non propria cupiditate occupantur circa saecularium rerum curas. Ecce quanta faciunt, ecce quam fortes fiunt qui de munere Dei donum fortitudinis accipiunt, qui cum Propheta psallere possunt: Fortitudo mea, et laus sit, quam populo suo dare Dominus consuevit. Dominus virtutem populo suo dabit, Dominus benedicet populo suo in pace. Benedicet, inquit, populo suo in pace. Ergo post virtutem, praestat
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ potuer̃t uti iam dim est cũ adhuc degerent in t̾ra alia. ⁊
laboient ii uia: Puto qr super harenã maris multiplicabũ¬
tur : ut iam tot sint qui deinceps aut iux aut om̃io dinu¬
m̃ati ñ possĩt. Maxime tñ multiplicabũt᷑ cũ ceperit edisica¬
ri ierłm illa q̃ edificat᷑ ut ciuias cuiꝰ ꝑticipatio eiꝰ ĩ id ip̃m
sane qui debeant bñdc̃onẽ accipere. Ab eo qui dare solet bñ¬
dictionẽ ppło suo in pace. Nostis sane ꝙ ierłm sonat uisio¬

Expanded text:
esse potuerunt, uti jam dictum est, cum adhuc degerent in terra aliena, vel esse potuerunt, uti jam dictum est, cum adhuc degerent in terra aliena, vel laborarent in via! Puto quia super arenam maris multiplicabuntur, ut jam tot sint, qui deinceps, aut vix aut omnino dinumerari non possint. Maxime tamen multiplicabuntur cum coeperit aedificari Hiesane qui debeant benedictionem accipere ab eo qui dare solet benedictionem populo suo in pace. Nostis satis quod Hi
Abbreviated transcription (Latin):
chio excelso. Si gͥ tanta multitudo potuit ẽẽ ppłi dĩ. ĩ exitu is¬
rł de egypto domus iacob de ppło barbaro: qͣntũ putamꝰ eos pos¬
se multiplicari tũ uenu̾nt in t̾ram ꝓmissionie ⁊ ceperint possi¬
dere ꝓmissa hereditatẽ lib̃i ab omi seruitute aliene dñationis s
Si tot scã desid̾ia dñs suscitat. si tot bonas uoluntates ĩspuat:
si mñdarũ utiliũq cogitatõnũ num̃um. ĩ quibꝰdam tm̃ mul¬
tiplicat. etiam ĩ muitio ꝯũsionis. ꝙͣ ĩnum̾a ⁊ pene ĩfinita cre¬
usq ad mille. s ettam usq ad decẽ milia nũs extẽdĩ: s q̃nta
tunc erit cũ iam decẽ imiłib multaplicat᷑. uriꝰ dei decem
inilib multiplex. Quot iã erũt in tota huiꝰ regis militia. si
eꝰ curru tantũ prignatoꝵ assistũt tot milia ͤ O qnͣti tũc eĩt.¬
O qͣnti tũc erũt cũ iam ceperuit multiplicari. ⁊̃ t̾ra ꝓpͥa si tot

Expanded text:
chio excelso . Si igitur tanta populi Dei potuit esse multitudo in exitu Ischio excelso . Si igitur tanta populi Dei potuit esse multitudo in exitu Israel de Aegypto, domus Jacob de populo barbaro, quantum putamus eos posse multiplicari, cum venerit in terram promissionis, et coeperint possidere promissam haereditatem, liberi ab omni servitute alienae dominationis. Si tot sancta desideria Dominus suscitat, si tot bonas voluntates inspirat, si mundarum utiliumque cogitationum numerum in quibusdam tantum multiplicat, etiam in initio conversionis, quam innumera, et pene infinita creusque ad mille, sed etiam usque ad decem millia numerus extenditur. Sed quanta tunc erit cum jam decem millibus multiplicatur? Currus Dei decem millibus multiplex. Quot jam erunt in tota hujus Regis militia, si ejus currui tantum pugnatorum assistant tot millia? O quanti tunc erunt, cum jam coeperint multiplicari in terra propria, si tot
Abbreviated transcription (Latin):
iob legit᷑. Et bestie t̾re parifice erunt tͥ: ⁊ scies qd̃ pacẽ hãt
tab̃naculum suũ. ubi ꝑ tab̾nacłia quidem ħitacłm corporis nr̃i.
per bestias t̾re intelligunt᷑ sp̃c maligni. Acquisita igit᷑ in hc̃
ꝙͣ ut nouimꝰ ppło suo dare dñs ꝯsueuit: Crescite inquit ⁊
muluplicamini. Bona sane bñdc̃o. multũq expetenda: q̃ fit ut
bona q̃q uoluntas efficiat᷑ cotidie se ip̃a maior: ⁊ uirtutũ nũs fi¬
at de die in diem copiosior. Cresc̾e ꝓ inde ppłm dnũ ex eiꝰ bñdictio¬
ne deprehend̾at: cũ id qd superiꝰ in ħ eodem ꝑsalmo legimꝰ fidu¬
ciałr̃ psallebat. ox dñi in uirtute: nor dñi ĩ magnificẽtia.
Multiplicari in se optabat. uł potiꝰ e sperabat ꝓlebem illã q̃ dño
ad mod̾ placet: cum dr̃et. Multiplicab̾ ĩ aĩa mea uͥtutẽ. Legumꝰ
certe secenta milia fuisse ⁊ eo ampliꝰ eoꝵ qui ascend̾ũt de egẏp¬
to: quos dñs eiecit de egastulo egyptioꝵ ĩ mann potenti ⁊ bili¬

Expanded text:
ificae erunt tibi, et scies quod pacem habeat tabernaculum tuum . Ubi per tabernaculum quidem habitaculum corporis nostri, per bestias terrae intelliguntur spiritus maligni. Acquisita igitur in hunc quam, ut novimus, populo suo dare Dominus consuevit? Crescite, inquit, et multiplicamini . Bona sane benedictio, multumque expetenda, qua fit ut bona quaeque voluntas efficiatur quotidie seipsa major, et virtutum numerus fiat de die in diem copiosior. Crescere proinde populum Domini ex ejus benedictione deprehenderat, cum id quod superius in hoc eodem psalmo legimus, fiducialiter psallebat: Vox Domini in virtute, vox Domini in magnificentia . Multiplicare in se optabat, vel potius sperabat plebem illam, quae Domino admodum placet, cum diceret: Multiplicabis in anima mea virtutem . Legimus certe sexcenta millia fuisse, et eo amplius eorum qui ascenderunt de Aegypto, quos Dominus ejecit de ergastulo Aegyptiorum in manu potenti et bra
Abbreviated transcription (Latin):
minã pacẽ q̃ ñ potest ꝑturbari am̃do. uł corr̃pi a coeꝑe suo.
qr spũi diabolus molentiã aliꝙͣ infͦre ult̾inꝰ ñ ꝑmittit᷑ : ad¬

Expanded text:
minam pacem, quae non potest perturbari a mundo, vel corrumpi a corpore suo, minam pacem, quae non potest perturbari a mundo, vel corrumpi a corpore suo, quia spiritui diabolus violentiam ali
Abbreviated transcription (Latin):
S illa pax q̃ ĩpugnatõne diaboli spm̃ optanda est. a nent᷑
quidẽ iccirco omĩo fieri pͣ. qr qͣlem diabolus fieri uolet. ñꝙͣ
dictũ ẽ. pacem exhibere. ñ ab ip̃o exigere: immo eniã sponde ob¬
latam despicere. Nũꝙͣ debet q̃rere. nũqͣm debet uelle ut
mũdus ei ĩ sius oblectam̃tis deseruiat: ut eũ suo obsoqͥo de¬
cere: seq ipm̃ pꝰmod̾ mũdo ad omẽm ĩ uiriam gͣtant̾ expon̾e.
cui est plena par ĩ h parte nlła eiꝰ ꝓspera cõcupisc̾e. nulla eiꝰ
adñsa ꝑtimescere. E ꝯtrario añ ñqm debet sp̃t carnis sue ꝯ¬
tumeliis se ip̃m subde. nũꝙͣ eius uoluntati descrure. qͥn ĩmo
uigi labore fatiganda ꝯtinua abstinentia domanda. donec
supplex pacem poscat. pacõ permittat. pacẽ custodiat. desinat.
q concupisc̾e adũsus spm ĩcipiat tandema recognosc̾e dñm su¬
um: ⁊ ꝓ seueret obtemꝑare ad omẽ eius ĩ periũ. Post hanc ge¬

Expanded text:
Sed illa pax, quae ab impugnatione diaboli spiritui optanda est, a neutro Sed illa pax, quae ab impugnatione diaboli spiritui optanda est, a neutro quidem idcirco omnino fieri potest, quia qualem diabolus fieri volet, nunquus, ut dictum est, pacem exhibere, non ab ipso exigere, imo etiam sponte oblatam despicere. Nunquam debet quaerere, nunquam debet velle, ut mundus ei suis oblectamentis deserviat, ut eum suo obsequio decere, seque ipsum postmodum mundo ad omnem injuriam gratanter exponere, cui est plena pax in hac parte, nulla ejus prospera concupiscere, nulla ejus adversa pertimescere. E contrario autem nunquam debet spiritus carnis suae contumeliis seipsum subdere, nunquam ejus voluntati deservire, quinimo jugi labore fatiganda, continua abstinentia domanda, donec supplex pacem poscat, pacem promittat, pacem custodiat. Desinat denique concupiscere adversus spiritum, incipiat tandem recognoscere Dominum suum, et perseveret obtemperare ad omne ejus imperium. Post hanc ge
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ deb humilr̃ ĩpetͣres illã q̃ est sp̃c ad mũdũ fortĩt exħ ibe.
illam q̃ est sp̃e de carne molñter erigere. illam q̃ est spc̃ de
diabolo precib aput dm̃ optinere. Prima utͥm feriend̾a ẽ.
possit. fieri eam oportet a neritro: s solo d̾o. Rcd̾a añ que
est sp̃c ad mundũ. fi̾ debet a spũ solo: nõ autẽ exigi ã mũ¬
do. Tercia q̃ est sp̃c de carne. sp̃c debet a carne sola uiolñter
exigere: ñ añ ip̃e carm sne exhib̃e. Primã sane ab utroq
fieri oportet. qr nͨ sp̃c eam per uim optinere ualet: nͨ dens
eam sñ uoluntario sp̃t ꝯsensi facere uolet. Ut gͥ ħ pax ut̾m¬
q ꝯfirmari possit. opeetet spm̃ se dõ ad omẽm uoluntatẽ hn¬
milit̾ subdẽ. dm̃ autẽ nͣlominꝰ necesse est eiꝰ ĩ firmitati mise¬
ricordit̃ cõdefende: ⁊ utilitati ꝯsułe. Hũ qͣm enĩ sp̃c deo totũ
p̾ exsolũe qd̾ debet. cui sat est. si ħ humiłr exhib qd̃ ualet.

Expanded text:
umiliter impetrare, illam quae est spiritus ad mundum fortiter exhibere, illam quae est spiritus de carne violenter exigere, illam quae est spiritus de diabolo, precibus apud Deum obtinere. Prima utrinque ferienda espossit, fieri eam oportet a neutro, sed a solo Deo. Secunda autem quae est spiritus ad mundum, fieri debet a spiritu solo, non autem exigi a mundo. Tertia quae est spiritus de carne, spiritus debet a carne sola violenter exigere, non autem ipse carni suae exhibere. Primam sane ab utroque fieri oportet; quia nec spiritus eam per vim obtinere valet, nec Deus eam sine voluntario spiritus consensu facere volet. Ut igitur haec pax utrinque firmari possit, oportet spiritum se Deo ad omnem ejus voluntainfirmitati misericorditer condescendere, et utilitati consulere: nunquam enim spiritus Deo totum potest exsolvere quod debet, cui sat est si hoc humiliter exhibet quod valet.
Abbreviated transcription (Latin):
ta que de diabolo optinẽda est ꝑ prudentiã. ⁊ maxĩe ꝑ or̃ois
instantiã. qͣ curidẽ ad omnẽ pacẽ necessaria ĩuenit᷑: sine
qͣ nulla acquirit᷑. nulla possidet᷑. De pͥma pace canit᷑. Gła
inexcetsis dõ. ⁊ int̃ta par hõibus bone uoluntatis. De scd̃a
ꝓmittit᷑. pacem relinquo uob. q̃ qͣł cẽ. debeat ꝯseq̃nt̃ expont᷑.

Expanded text:
prudentiam, et maxime per orationis instantiam: quae quidem ad omnem pacem necessaria invenitur, sine qua nulla acquiritur, nulla possidetur. De prima pace canitur: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis . De secunda promittitur: Pacem relinquo vob
Abbreviated transcription (Latin):
aporehendẽ arma ⁊ scritũ. ⁊ exurgere ĩ adiuͣriũ suoꝵ. et ut¬
pote dñs fortis ⁊ potens dñs potest ĩ prelio expugnare expug¬
nantes ex̾citũ suũ. clamantib cotidie sibi qui sui erant. ex¬
urge dñe adiuua uos. ⁊ lib̃a nos pp̃ nom tuũ: P rocuł du¬
bio qmͣdiu uiuũt gigantes suꝑ t̾ram. qͣmdui adhuc iuget¬

Expanded text:
ndere arma et scutum, et exsurgere in adjutorium suorum, et utpote Dominus fortis et potens, Dominus potens in praelio expugnare impugnantes exercitum suum, clamantibus quotidie sibi qui sui erant: Exsurge, Domine, adjuva nos, et libera nos propter nomen tuum . Procul dubio quandiu vivunt gigantes su
Abbreviated transcription (Latin):
queso est qd̾ hic dr̃. ⁊ cuͣ ꝓ magno ꝓmittit᷑. ilata os tu¬
um ⁊ ĩplebo illud: S si illud uit̾ioris nr̃i hoĩs os aspicimꝰ.:
qd̃ q̃rimꝰ ciciꝰ ĩuenimꝰ. uideamꝰ quid esuriant uł siciant egyp¬
tii. ⁊ uideliimꝰ qͣm sint pauperes uł qͣntum egeni. qͥ ñ ĩue¬
nũt om̃s unde possint. uł unũ os impleri. Q ui in egypto
sunt ñ ihiant nisi ad carnalia: nil desid̾ant nͥ temꝑalia:
sicut eꝗtia qiui de esypeo egressi sunt. nil optãt nͥ spũalia.
nil suspirant nͥ celestia. De quibꝰ dr̃. Beati qui esuriũt et si¬
tiunt iusticiã: qm̃ ip̃i sat᷑abuntur. uere beati: qm̃ cibauit

Expanded text:
t quasi pro magno promittitur: Dilata os tuum, et implebo illud? Sed si illud interioris nostri hominis os aspicimus, quod quaerimus citius invenimus. Videamus quid esuriant vel sitiant Aegyptii, et videbimus quam sint pauperes, vel quantum egeni, qui non inveniunt omnes unde possit vel unum os impleri. Qui in Aegypto sunt non inhiant nisi ad carnalia, nil desiderant nisi temporalia. Sic econtra qui de Aegypto egressi sunt, nil optant nisi spiritualia, nil suspirant nisi coelestia. De quibus dicitur: Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur . Vere beat
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃c diuidr̃ adñsus se ip̃m. ubi sp̃c ꝯcupiscit adñsus carnẽ.
⁊ caro adũsus sp̃m: ubi appetitꝰ carms rebellant adułuł de¬
cceta rõnis. S ubacto añt pͥmo ⁊ scdo̾ p̾lio. restat adħ t̾tiũ
ĩmanssim̃ atq durissimũ ꝯtra aerias potestates rectores
tenebrarũ harum. contͣ spũalia neqͥtie in celestibus. Hi
aĩt hostes omĩum crudelissimi. ꝯtra tyrones ꝓp̃i tanto
acrius seuuĩt: qͣnto eos in gemina uictoria gloriosiꝰ tri¬
ũphasse ꝯspitunt. S absit. ut uł istos ꝯtra xp̃i milites
posse p̃uałe quis ccedat: quibꝰ eoꝵ iam rex ãgmine ꝯstitu¬
to p̃lioq conserto ꝑ iacobũ unũ ex magnis eiꝰ ducibꝰ de du
dubio belli euentu ñ dubiam sententiam mandat. Resisti¬
te inq̾ens diabolo: ⁊ fugiet a nob. Unde qd ille huiꝰ regis.
magnꝰ adleta głabit᷑ dicens. Inimicos meos dedisti mͥ dorsum:
⁊ odientes me disperdidisti. Hinc est qd̾ ille aliꝰ int̾ pͥncipeᷤ

Expanded text:
s dividitur adversus seipsum, ubi spiritus concupiscit adversus carnem, et caro adversus spiritum, ubi appetitus carnis rebellant adversus decreta rationis. Subacto autem primo et secundo praelio, restat adhuc tertium immanissimum atque durissimum contra aerias potestates, rectores tenebrarum harum, contra spiritualia nequitiae in coelestibus. Hi animae hostes omnium crudelissimi, contra tirones Christi tanto acrius saeviunt, quanto eos in gemina victoria gloriosius triumphasse conspiciunt. Sed absit ut vel istos Christi milites posse prato, praelioque conserto per Jacobum unum ex magnis ejus ducibus de dubio belli eventu non dubiam sententiam mandat: Resistite, inquiens, diabolo, et fugiet a vobis . Unde est quod ille hujus Regis magnus athleta gloriabatur, dicens: Inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti . Hinc est quod ille alius inter principes
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ lib̾ator mens: ⁊ tc̃ fĩduciałr isallo. ⁊ nõ timebo. ꝙ faciat iħͥ
homo. Doceat manꝰ meas ad preliũ. ⁊ digitos meos ad bellt̃ꝰ
⁊ tc̃ ꝓcul dubio si constant adũsũ me castia : ñ timebͣ cor
nieum ⁊ si exurgat adũsũ me p̃liũ. ⁊̃ ħ ego sperabo. Tũ
ꝙͦ si illi regi militare uolueris. nõ timebis milia ppłi qͥn¬
ĩmo cadent a lat̾e tuo mille. ⁊ decẽ milia a dexcͥs tuus:
⁊ tuĩc in te ip̃o ꝓbare pot̾is qͣm ueracit̾ scͥptum fit. dñs uir¬
tutẽ ppło suo dabit. Ut autem pleniꝰ agnoscas q̃lem uͥtutẽ
de dñi sui dono accipiant: cogita qͣles adñsarios ħitant
⁊ ꝯtia eos qͣm uirilit̃ agant. Nonne ħꝰ reigis militeꝰ st̃
contra quos seuit mundus. insanit diabolus: S cõfortat
dum. Nonne isti sunt contra qͦs ille qui ĩ maligno põitꝰ
est mundus formidandam illã tͥpliciłꝰ cohortis aciẽ ꝓducit
ĩ cõcupiscentia ocłoꝵ. ĩ ꝯcupiscentia carnis. ĩ suꝑbia inte:

Expanded text:
 liberator meus, et tunc fiducialiter psallo: Non timebo quid faciat mihi homo. Doceat manus meas ad praelium et digitos meos ad bellum, et tunc procul dubio, si consistant adversus me castra, non timebit cor meum, et si exsurgat adversus me praelium, in hoc ego sperabo. Tu quoque si illi Regi militare volueris, non timebis millia populi, quinimo cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis, et tunc in teipso probare poteris quam veraciter scriptum sit: Dominus virtutem populo suo dabit . Ut autem plenius agnoscas qualem virtutem de Domini sui dono accipiant, cogita quales adversarios habeant et contra eos, quam viriliter agant. Nonne hujus Regis milites sunt, contra quos saevit mundus, insanit diabolus? Sed confortat dite, ego vici mundum . Nonne isti sunt contra quos ille, qui in maligno positus est mundus, formidandam illam triplicis cohortis aciem producit, in concupiscentia oculorum, in concupiscentia carnis, in superbia vitae?
Abbreviated transcription (Latin):
tias omnes ante se fugare ꝯfuenit. Longe tñ eũ singłaris
fortitud̃is p̃rogatiua p̾cedit dĩ miles. electius ĩ miłio ciui õ¬
na ccedit. om̃ia sperat: om̃ia sustinet. Si gͦ tantũ p̃ualent
unꝰ uł duo. ut nec eis resist̾e ualeant detẽ milia. qͣntũ est
ãso qd̃ esficere ualeat in unũ collecta regis huiꝰ milicia u¬
uiũsa: Mirabił rex : qui sic suos magnificare potuit. Ama¬
bił ꝓrsus: qui sic suos magnificare uoluit. ꝑnto ꝙ huic
regi militabat qui dicebat. Non timebo milia ppłi cͥcũdãtis
me.utinam ⁊ me dignet᷑ ascribe int̾ suos ille qui depilũe
suscitat egenum. ⁊ de stercore eleuat pauperẽ. nt sedeat
cũ p̾nciꝑibꝰ: ip̃e qui dat uirtutꝰ ⁊ fortitudĩem plebi sue bã

Expanded text:
tias, omnes ante se fugare consuevit. Longe tamen cum singularis tias, omnes ante se fugare consuevit. Longe tamen cum singularis fortitudinis praerogativa praecedit ille Dei miles electus in millibus, qui omnia credit, omnia sperat, omnia sustinet. Si ergo tantum praevalent unus vel duo, ut nec eis resistere valeant decem millia, quantum est, quaeso, quod efficere valeat in unum collecta regis hujus militia universa? Mirabilis rex, qui sic suos magnificare potuit; amabilis prorsus, qui suos sic magnificare voluit. Puto quod huic regi militabat qui dicebat: Non timebo millia populi circumdantis me. . Utinam et me dignetur ascribere inter suos, ille, qui de pulvere suscitat egenum, et de stercore elevat pauperem ut sedeat cum principibus, et ipse qui dat virtutem et fortitudi
Abbreviated transcription (Latin):
ruent coram uob̾. ꝑ ergequẽt᷑ quinq de uob̾ centũ alienos:
⁊ centũ de uob̃. decẽ milia. Cadent inimici ur̃i in cõspectu
ur̃o gladio. ꝑ arũ est hoc audi adhuc aliciuid maius de huniˢ
regis militib. De huiꝰ si quidẽ regis milicia ẽẽ dubitandũ ñ
est illos. quoꝵ unus ꝑsequebat᷑ mille: ⁊ duo fugarẽt decem
milia. uirt᷑ mirabił ⁊ ꝓrsus stupenda: ut uiꝰ ꝯtia mille. ⁊ dẽcẽ¬
p̾ualeant ꝯtra decem milia. Quis mñ ignorat qͣntã inimico¬
rũ stragẽ efficiat cum egregiꝰ huiꝰ regis ille miles. timor u¬
delicet dñi. sub dnca sui ꝓtectione ꝯtia uitioꝵ ex̾citũ dimicat.
Quid cũ ei ille dĩ miles p̾cipuꝰ ⁊ pͥnceps milicie dĩ. uideliq a
mor adiũgr̃. Que q̃so hostium multitudo eoꝵ ĩpetꝰ ferre
ualebis: Qui timet dm̃ inquit scriptira: ñl negligit. Ec¬
ce qͣlis pliator timor dĩ : qui ñ solũ nequitias. s etiã neglige̾¬

Expanded text:
entum alienos et centum de vobis decem millia. Cadent inimici in conspectu vestro gladio . Parum est hoc, audi adhuc aliquid majus de hujus Regis militibus. De hujus Regis siquidem militia esse dubitandum non est illos, quorum unus persequebatur mille, et duo fugarunt decem millia. Virtus mirabilis, et prorsus stupenda, ut unus contra mille, et duo praevaleant contra decem millia. Quis tamen ignorat quantam inimicorum stragem efficiat cum egregius ille hujus Regis miles, timor videlicet Domini, sub sui ducis protectione, contra vitiorum exercitum dimicat? Quid cum ei ille Dei miles praecipuus, et princeps militiae, Dei videlicet amor adjungitur? Quae, quaeso, hostium multitudo eorum impetus ferre valebit? Qui timet Deum, inquit Scriptura, nihil negligit . Ecce qualis praeliator timor Dei, qui non solum nequitias, sed etiam negligen
Abbreviated transcription (Latin):
dib sius infiari. postmodũ libent̃ ꝓ noĩe iħu cõtume¬
liam pati: scire potes qr cõminuit eos dñs ut uitulũ
libani. Talem te exhibere oportet si inflectere cupis
rigorem cedri. ⁊ humiliari te uis uxta formã humili¬
tatis ip̃i. S ip̃e te meliꝰ docet qͣm ego: audi quid dielt
⁊ imuari mem̃to. Quia decendi de celo inqͥt t̃ ut faciã
uolintatem meã: s. uoluntateꝰ eius qui misit me pr̃is.¬

Expanded text:
dibus suis inflari, postmodum libenter pro nomine Jesu contumedibus suis inflari, postmodum libenter pro nomine Jesu contumeliam pati, scire potes quia comminuit eos Dominus ut vitulum Libani, talem et te exhibere oportet si inflectere cupis rigorem cedri, et humiliari te vis juxta formam humilitatis Christi. Sed ipse te melius docet quam ego. Audi quid dicat, et imitari memento: Quia descendi de coelo, inquit, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem e
Abbreviated transcription (Latin):
formã serui accipiens. ⁊ humił iuentꝰ homo. qui tͣdidit
sepet ip̃m ꝓ nobis. factus obedienꝰ usq ad morte̾. morte᷑ ã
crucis. Attende queso magnitudĩem humibatõnis: imm̃si¬
tatẽ attricionis. Torm̃to crucis nͥl accerbuis: morte cru¬
cis nichil ignominiosius. Huc accedit qd̵ patit᷑ sponte su¬
a: adde illud adhuc qd̾ moritur sñ culpa ꝓpria. Audiat
queso quomi inclinari debeat. qui se ut uitulũ libani cõ¬
minui desid̾at. Asperrima. uilissima. sponta sua etiã siñe
culꝑa sustineat. ñqͣm hoc tñ aliquid de sua iurtute pos¬
se presunat. speret hoc tñ de pietate dñi cui suppetit
cũ uoluerit cõminuere qͥslibet cedros libani. Quociens
gͦ uidis quoslibet priꝰ de sua correptione flrentes. p̾ca
in tribulatione gandentes. prius letari ĩ expleadis su¬
u desiderũs. postea głari in ĩfirmitatibꝰ sins. priꝰ lan¬

Expanded text:
formam servi accipiens, et habitu inventus ut homo . Qui tradidit formam servi accipiens, et habitu inventus ut homo . Qui tradidit semetipsum pro nobis, factus obediens Patri usque ad mortem, mortem autem crucis. Attende, quaeso, magnitudinem humiliationis, immensitatem attritionis. Tormento crucis nihil acerbius, morte crucis nihil ignominiosius. Huc accedit quod patitur sponte sua, adde illud adhuc quod moritur sine culpa propria. Audiat, quaeso, quomodo inclinari debeat qui se ut vitulum Libani comminui desiderat. Asperrima, vilissima, sponte sua, etiam sine culpa sustineat. Nunquam haec tamen aliquis de sua virtute posse praesumat. Speret haec tamen de pietate Domini, cui, suppetit cum voluerit comminuere quaslibet cedros Libani. Quoties ergo videris quoslibet prius de sua correptione furentes, postea in tribulatione gaudentes; prius laetari in explendis suis desideriis, postea gloriari in infirmitatibus suis; prius lau
Abbreviated transcription (Latin):
ut tũ lururiare ñ deficͥiͥat. sicq luxist ut tñ suꝑbire ũ
desistat. Quis putas sufficit cõterere cedros ħꝰmodi. nͥ ille
ad cuiꝰ uocem cõfringunt᷑ cedri: qͥ cũ uoluerit cõfringet
etiam cedros libani: ⁊ ut ampliꝰ mireris. ꝯminuet ut ui¬
tulũ libani. uere ħ est mutatio dext̾e excelsi. rigorẽ cedri¬
cedri contere ad silitudinẽ uituli libani: ⁊ qͣmlibet tumi¬
da corda inclinare ad ymaginẽ humilitatis xp̃i. Quom̾ pu¬
głaris ueniens a libano. de monde umbroso ⁊ cõdenso. qr
a sũmo celo egressio eius. ⁊ ocoursus eiꝰ nsq ad sũmũ enis
unde splendet candor lucił et̾ne. im egrediens gnt secũ spen¬
dorem uisticie. quo regrediens mortalitate depõit induit
nitorẽ głie. Quomͦ inꝙͣ putas cõminutꝰ est uiti ł ale nͥ
quomͦ scriptũ est. qr cum ĩ forma dĩ eẽt ñ rapinã arbi
tratus est eẽ se equale̾ deo. s semet ip̃m exmaniut

Expanded text:
ut tamen luxuriare non desinat; sicque luxuriet, ut tamen superbire non ut tamen luxuriare non desinat; sicque luxuriet, ut tamen superbire non desistat. Quis, putas, sufficit conterere cedros hujusmodi, nisi ille ad cujus vocem confringuntur cedri, qui, cum voluerit confringet etiam cedros Libani? Et ut amplius mireris: Comminuet, ut vitulum Libani. Vere haec est mutatio dexterae Excelsi, rigorem cedri conterere ad similitudinem vituli Libani, et quaelibet tumida corda inclinare ad imaginem humilitatis Christi. Quomodo pude monte umbroso et condenso; quia a summo coelo egressio ejus et occursus ejus usque ad summum ejus, ubi splendet candor lucis aeternae: unde egrediens traxit secum splendorem justitiae; quo regrediens, mortalitate deposita, induit nitorem gloriae; quomodo, inquam putas, comminutus est vitulus ille, nisi quomodo scriptum est: Quia cum in forma Dei esset nDeo, sed semetipsum exinanivit
Abbreviated transcription (Latin):
cula nõ faciat. indignat᷑ aliis qd̾ in eis prelationẽ ñ acciꝰ¬
put. ꝙ ĩ maiori reuerẽtia non habeatur. alioꝵ ĩuidie ñ
sue mertie deputat. Qmͣ pallidam faciẽ ñ qͣm pollutam
mentẽ gerat: attendit : immo sepe cũ sese fedis trtllatio¬
nbꝰ ꝑturbari. ⁊ ĩmunda delectatione fedari p̃senserit: Ñ
pp̃ suam negligentiã s qiͣ ad humilitats custodiã ħ se per¬
peti fingit. Uñ fit ut ꝯtra libidinẽ qiͣ hũilitatis custo
demi ñ eigilet: ⁊ hũilitatẽ putat. qd̾ se turpit̾ fedari nõ
timet. Et nescit qͣm sit detestabił suꝑbia. qd̃ in tanta pu¬
tredine nõ se pectatorẽ s alt̾m paulũ reputet. qiͣ cui dat᷑
sit angłs satthane stimulus c̾arncꝰ sue ut eum colafi¬
tet. nẽ eum multitudo uirtutũ. uł magnitudo reuelatio¬
nũ extollat. fitq miro ĩmo miserabili mͦ ut sic suꝑbiat

Expanded text:
cula non faciat, indignatur aliis quod in eis praelationem non accipcula non faciat, indignatur aliis quod in eis praelationem non accipiat, quod in majori reverentia non habeatur, aliorum invidiae, non suae inertiae deputat. Quod pallidam faciem, non quam politam mentem gerat attendit; imo saepe cum sese foedis titillationibus perturbari, et immunda delectatione foedari persenserit, non propter suam negligentiam, sed quasi ad humilitatis custodiam, haec se perpeti findem non evigilet, et humilitatem putat, quod se turpiter foedari non timet, et nescit quam sit detestabilis superbia quod in tanta putredine non se peccatorem, sed alterum Paulum reputet, quasi cui datus sit angelus Satanae, stimulus carnis suae ut eum colaphizet, ne eum multitudo virtutum, vel magnitudo revelationum extollat. Fitque miro, imo miserabili modo, ut sic superbiat,
Abbreviated transcription (Latin):
in primordiis bone ꝯũsationis tue cõfrĩget dñs scłarium
pomparũ cedros: qr¬
ũ cedros qr or dnĩ cõfringentis cedros. Et si for¬
te p̾modũ ut fieri solet post uirtutũ opera qi de ꝑfeda iͣ¬
tificatione surgant quedam magnar̃ elationũ oedri: addet
dñs ⁊ illas cõfringͣe: quia cõfringet dñs ce̾dros libam. Et ic¬
cuto ꝓ illis ponit p̃sens ñ futͣm: de cedris uͦ libani dĩ loquẽs
futur ponit ñ pret̾itũ. uor inqͥt dñi confringẽtis cedrs
⁊ cõfringet dñs cedros libani. Uis adhuc melius nosge qui
sunt cedri libani. qͣs cõfring̾e sufficit sola uor dñi: Ecce qͥs
forte par̃ aliquit ieiunauit. paulo plus cet̾is ugilauit.
lacrimã in orõne fudit. incipit statim se scm̃ credere: cetꝰ¬
os in sui cõparatione despicere. prm p̃cedñtiũ ĩstitutis
fuas adĩuentiones p̃ferre. Miratur sepe aput se cͣ mua

Expanded text:
in primordiis bonae conversationis tuae, confringet Dominus saecularium in primordiis bonae conversationis tuae, confringet Dominus saecularium pomparum cedros; quia vox Domini confringentis cedros, et si forte postmodum, ut fieri solet, post virtutum opera quasi de perfecta justificatione surgant quaedam magnarum elationum cedri, addet Dominus et illas confringere, quia confringet Dominus cedros Libani, et idcirco pro illis ponit praesens, non futurum; de cedris vero Libani loquens futurum ponit, non praeteritum. Vox, inquit, Domini confringentis cedros et confringet Dominus cedros Libani. Vis adhuc melius nosse quae sunt cedri Libani, quas confringere sufficit sola vox Domini? Ecce quis forte parum aliquid jejunavit, paulo plus caeteris vigilavit, lacrymam in oratione fudit: incipit statim se sanctum credere, caeteros in sui comparatione despicere, patrum praecedentium institutis suas adinventiones
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ attoł ceperit suꝑ alioꝵ montiũ celsitudĩem. cur se qͥs
iam sigłaritꝰ magnũ putau̾t. ⁊ cet̾is quib lib⁊ scĩorẽ
se eẽ crediderit. facile de se gignit magnas magnar᷑ elation ũ
cedros. cum se qͣdam uirtutũ p̾rogatuia supergredi arbitra¬
tur ceteros. S potest est dñs nõ solum cont̾ere montes scli
s facile etiã cũ ueluerit cõfringet dñs cedros libani. Alia ẽ
suꝑbia que surgit de scłi uanitatei ⁊ alia ẽ. que nasci uidr̃
quasi de adepta scĩtate. Illam designant cedri: istam autẽ
cedri libani. Houit̾ uemisti de scło suꝑbus adhuo fortassis.
pecuniis tius. iactas te forsitai ꝓ nobilitate gu̾is. attoile¬
ris forsitan ꝓ hĩti dignitate honoris: tales taliũ elationes
cedri quidem funt s cedri libani ñ sunt: qr de uanitatis
nigredine ñ de sc̃itatis decandidatione surgunt. d̾ statĩ

Expanded text:
et attolli coeperit super aliorum montium celsitudinem, cum se quis et attolli coeperit super aliorum montium celsitudinem, cum se quis jam singulariter magnum putaverit, et caeteris quibuslibet sanctiorem se esse crediderit, facile de se gignit magnas magnarum elationum cedros, cum se quadam virtutum praerogativa supergredi arbitratur caeteros. Sed potens est Dominus non solum conterere montes saeculi, sed facile etiam cum voluerit, confringet Dominus cedros Libani. Alia est superbia quae surgit de saeculi vanitate, at alia est illa quae nasci videtur quasi de adepta sanctitate. Illam designant cedri, istam autem cedri Libani. Noviter venisti de saeculo; superbis adhuc fortassis pecuniis tuis; jactas te forsitan pro nobilitate generis; attolleris forsitan pro habiti dignitate honoris: tales talium elationes cedri quidem sunt, sed cedri Libani non sunt; quia de vanitatis nigredine, non de sanctitatis decandidatione surgunt. Sed statim
Abbreviated transcription (Latin):
dñi confracte st̃ sepe clationũ cedri: quia. ox dñi cõfrin¬
gentis cẽdros. ⁊ cõfringet dñs cedros libani. Aliud est cõfnͥ¬
gere cedros. ⁊ alud est confring̾e cedros libali: nẽq enm
in monte libani crescunt. uł crescere possunt om̃s cedri.
Ergo alie cedri crescunt ĩ libano: ⁊ alie in qͦlibet monte alio
Libanꝰ decandidatio int̾p retat᷑. Uis scire q̃ fit ista dedndi¬
datio: Scorum tustificatio: ip̃a est eoꝵ de albatio. Ioħ̃is apłi
est ista sententia ñ mea. Bissmũ inqͥt sunt iustificatio¬
nes scõꝵ. Doce me ergo dñe iustificationes tuas: ⁊ suꝑ ni¬
uel deasbabor. Hunsusmͦi colore uł candore supraducta
erant uestim̃ta ilia dñi mei ĩħu: uestim̃ta illa candida ut
nir. qualia pot̾ facere fullo super t̾ram. s potest ħ fullo
celestis: qr a sũmo celo egressio eius. Mentior si ip̃e tibi¬
idem non ꝓmittit. ubi peccatores ãmonẽs ait. Si fuunt
peccata ur̃a ut coctinũ uelud iux dealbabunt᷑ : ⁊ si fu̾ĩt

Expanded text:
confractae sunt elationum cedri, quia vox Domini confringentis cedros, et confringet Dominus cedros Libani. Aliud est confringere cedros, et aliud est confringere cedros Libani. Neque enim in Libani monte crescunt, vel crescere possunt omnes cedri. Ergo aliae cedri crescunt in Libano, et aliae in quolibet monte alio. Libanus decandidatio interpretatur. Vis scire quae sit ista decandidatio? Sanctorum justificatio ipsa est, eorum dealbatio. Joannis apostoli est ista sententia, non mea: Byssinum, inquit, sunt justificationes sanctorum . Doce me ergo, Domine, justificationes tuas, et super nivem dealbabor. Hujusmodi colore, vel candore superducta erant vestimenta illa Domini mei Jesu, vestimenta illa candida ut nix , qualia non potest facere fullo super terram. Sed potest hoc fullo coelestis, qui a summo coelo egressio ejus. Mentior si ipse idem non promittit, ubi peccatores admonens ait: Si fuerint peccata vestra ut coccinum, velut nix dealbabuntur; et si fuerint
Abbreviated transcription (Latin):
bunt totadie. ⁊ ĩ iusticia tua exaltabĩtt᷑. ibnt̃ aũ deuirtu¬
te ĩ nirtutẽ. donec uideat᷑ deusꝰ deoꝵ ĩ syon. S qr uanũ ẽ
eis ante lucẽ surg̾e: qͣntomagis currere: Enuitte lucẽ tuã
⁊ u̾itatẽ tuam. luñ ad reuelationẽ gontiũ. ut ĩ lumĩe tuo
iudeant luñ. quo currere possint ĩ lumĩe uiuentiũ. E¬
mitte ergo dñe emite lucem tuã ⁊ iu̾tatẽ tuã. donͨ ꝓtnͣse¬
pꝰ sedisti. Pertͣnseat autte de gente ad gentẽ. ⁊ de regno ad po¬
płm alt̾m. de regione umbre mortis: ad pr̃iam lumĩs. Tali ta¬
lit̾q currenti deus ssrł ip̃ẽ dabit uirtutẽ ⁊ fortitudĩen ꝑlebis
sue. bñdc̃s ds: ut ĩꝑleat᷑ in eis ꝓpħica illa ꝓ missio. e ãs

Expanded text:
ua exaltabuntur. Ibunt autem de virtute in virtutem donec videatur Deus deorum in Sion. Sed quia vanum est eis ante lucem surgere, quanto magis currere. Emitte lucem tuam et veritatem tuam, lumen ad revelationem gentium, ut in lumine tuo videant lumen quo currere possint in lumine viventium. Emitte, Domine, emitte lucem tuam et veritatem tuam, donepossedisti, pertranseat autem de gente ad gentem, et de regno ad populum alterum, de regione umbrae mortis ad patriam luminis. Tali, taliterque currenti Deus Israel ipse dabit virtutem et fortitudinem plebi suae benedictus Deus, ut impleatur in eis prophetica illa
Abbreviated transcription (Latin):
pło suo uͥtutẽ ⁊ ꝑacẽ: pͥus dat uirtutẽ. ⁊ postea ꝑacẽ. Hab
namꝙ ad ũsarios ĩnumeros ppłs iste dĩ: ⁊ qid̾ ad huc grauius
est ininuci eoꝵ fortissimi. Opus gͦ h̃nt uirtute ⁊ fbrtitu¬
dine magna: contra quos uigi sollicitudĩe uigilat tot adũ¬
sarioꝵ tam ꝑ inꝗͣ ꝯstantia. Uultis aut̃ audire qͣlẽ uł qͣntã
ꝯstantiã uirtutẽ eis eoꝵ dux ꝓmittat: ita tũ si eiꝰ p̃cepta¬

Expanded text:
stea pacem. Habet namque adversarios innumeros populus iste Dei, et, quod adhuc gravius est, inimici eorum fortissimi. Opus ergo habent virtute, et fortitudine magna, contra quos jugi sollicitudine vigilat tot adversariorum tam periniqua constantia. Vultis autem audire qualem, vel quantam virtutem eis eorum dux
Abbreviated transcription (Latin):
ba q̃ non licebat homini loqͥ: ⁊ tũ post tale diliuuũ stimu¬
lum carius sentiebat: quẽ int̾ aĩalia ĩmũda depittandũ
nemo est qui ambigat. uerũtũ qr gigantes diluuo peni¬
tus perierant. ⁊ q̃cumq sapĩe regnum cõfude̾ poterant.
nil iam obstat quo minꝰ sibi erigeret trhonũ: ⁊ sederet
rex inet̾nũ. Quid enĩ aliud illa eiꝰ u̾ba sonare uident᷑ ubi

Expanded text:
rba, quae non licebat homini loqui; et tamen post tale diluvium stimurba, quae non licebat homini loqui; et tamen post tale diluvium stimulum carnis sentiebat, quem inter animalia immunda deputandum nemo est qui ambigat. Verumtamen quia gigantes diluvio penitus perierant, et quaecunque Sapientiae regnum confundere poterant, nil jam obstabat quominus sibi erigeret thronum et sederet rex in aeternum. Quid enim aliud illa ejus
Abbreviated transcription (Latin):
facile erit pꝰ tale diluuiũ m̃tẽ criminalia aliqͣ ꝯmitt̃e p̾se:
etiam si ñ sufficiat omia uenalia perfecte posse delere. Nõ
uos inqͥt apłs app̾hendat temptatio nisi humana. Ecce qͥmͦ
tes hñtes formã mõstruosã. formam in mod̾atam. qͥd inqͣm
rediꝰ accipimꝰ. qͣm temptatõnẽ plusqͣm huãiam: Qm ꝑfec¬
te putas hꝰcemodi gigantes de suo corde deluerat. qui eos ea¬
ami de alienis cordibs ardenti studio extirpare satagebant: S
iudeamꝰ mͦ pꝰqͣm hũc de quo loqdmͣ᷑ paulum dñs diluiũ ⁊̃¬
habitare fecit. an forte diluuio illi qd̃ ex diuinis reuelatio¬
nib supͣ humane intelligentie modũ in eiꝰ corde excreint:
aliqd̃ ĩmundũ ał suꝑfint. S ne magnitudo inquĩt reue¬
lationũ extollat me: datus est mͥ stiulꝰ carnis mee. Dilu¬
uiũ tũc inundasse ñ pot̾ negari. qñ audiebat archana u̾¬

Expanded text:
facile erit post tale diluvium mentem criminalia aliqua committere posse, facile erit post tale diluvium mentem criminalia aliqua committere posse, etiam si non sufficiat omnia venialia perfecte posse delere: Non vos, inquit Apostolus, apprehendat tentatio, nisi humana . Ecce quomodo tes habentes formam monstruosam, formam immoderatam, quid, inquam, rectius accipimus quam tentationem plusquam humanam? Quam perfecte, putas, hujuscemodi gigantes de suo corde deleverat, qui eos etiam de alienis cordibus ardenti studio exstirpare satagebat! Sed videamus modo postquam hunc de quo loquimur Paulum Dominus diluvium inhabitare fecit, an forte diluvio illi quod ex divinis revelationibus supra humanae intelligentiae modum in ejus corde excrevit aliquod immundum animal superfuit: Sed ne magnitudo, inquit, revelationum extollat me, datus est mihi stimulus carnis meae , diluvium tunc innudasse non potest negari, quando audiebat arcana ve
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtra suꝑbiam audiũt. ⁊ in hũilitate c̾codiũt. Sic sic sepe
ex bonis qmib̾dam a melioribꝰ retrahim᷑: ⁊ex mał qͥbusdam
ad optima ꝯpelim᷑. uñ est qd̃ mũdoꝵ aĩaliũ ĩnum̃a diliio
ab sorbentur: ⁊ ĩmũdorum ñ pauca pꝰ diliuũ reseruãtur.
Recte enim illi affectus siue sĩt pudendi siue pudici sap̃ie
dilauo pereũt: q̃ ꝑfectionis stndiũ ĩpedũt. Recte soli
illi siue it ꝑudicos. siue int̾ impudicos deputẽt᷑. pꝰ dilu
uiũ rescruant᷑: que ĩ bonũ cooperant᷑. S si est mnittle ł
impͣ sibile omĩa ĩmuda a ĩalia ad mortem expone: caueats
tũ peru̾sor hominũ neminẽ intͣ ꝯsc̃ie arcam recipere. Aliud
est nondũ posse perferte mortificare om̃s appetit᷑ carniꝰ:
⁊ longe alnid ex delib̾atione in se reciꝑe consensus puita¬
tis. Quid iam de gigantibꝰ dñis : Numqͥd uł uũ dilu¬
mo p̃finito p᷑se superẽẽ ccedinins: Absit ħ cred̾e. Neq enĩ

Expanded text:
contra superbiam adjuvit, et in humilitate custodivit. Sic sic saepe ex bonis quibusdam a melioribus retrahimur, et ex malis quibusdam ad optima compellimur, unde est quod mundorum animalium innumera diluvio absorbentur, et immundorum non pauca post diluvium reservantur. Recte enim illi affectus sive sint pudendi sive pudici, sapientiae diluvio pereunt, qui perfectionis studium impediunt. Recte solum illi, sive inter pudicos, sive inter impudivium reservantur, qui in bonum cooperantur. Sed si est inutile, vel impossibile omnia immunda animalia ad mortem exponere, caveamus saltem perversorum hominum neminem intra conscientiae arcam recipere. Aliud est nondum posse perfecte mortificare omnes appetitus carnis, et longe aliud ex deliberatione in se recipere consensus pravitatis. Quid jam de gigantibus dicimus? Nunquid vel unum diluvio praefinito posse superesse credimus? Absit hoc credere. Neque enim
Abbreviated transcription (Latin):
liberi. ⁊ ab omni pena securi: cũ suam ĩ eis ꝓmissionẽ ĩple¬
nerit. qui eis nũc cornu salutis erexit. Om̃ia cornua pec¬
catoꝵ confringam: ⁊ exaltabũtur cornua uisti. Uides ergo
quomi qͣntũ ad p̾sens spectat ubi ñ nͥ de uno cornu agitur
gentur. s etiam eraltabunt᷑. Ergo ñ solũ erigent᷑ ad illã
celsitudinẽ qͣm accepit homo adhuc ꝓbanduq: s exaltabũt᷑
ad illam sublimitatẽ. qͣm hr̃e debet homo głificandꝰ ꝑri-¬
ma nãq hoĩs fortitusdo uł uirtꝰ fuit posse ñ mori. ⁊ pos¬
se ñ peccare. nouissima aut̃ erto ñ posse mori. ⁊ ñ posse
peccare: añ mors iam absorta erit ĩ uictoria. ⁊ pp̃e hõ subli¬

Expanded text:
liberi et ab omni poena securi, cum suam in eis promissionem impleliberi et ab omni poena securi, cum suam in eis promissionem impleverint, qui eis nunc cornu salutis erexit. Omnia cornua peccatorum confringam, et exaltabuntur cornua justi. Vides ergo quomodo quantum ad praesens spectat, ubique nonnisi de uno cornu agitur, gentur, sed etiam exaltabuntur. Et non solum erigentur ad illam celsitudinem quam accepit homo adhuc probandus, sed exaltabuntur ad illam sublimitatem quam habere debet homo glorificandus: Prima namque hominis fortitudo vel virtus fuit posse non mori, et posse non peccare; novissima autem erit non posse mori et non posse peccare, quando mors a
Abbreviated transcription (Latin):
resistere uolebant. facile coꝵ adũsariꝰ de eis triump habat.
S misertus tandem hõiũ ueniens insitauit nos oriens
ex alto. Uisitauit gͦ. ⁊ fecit redemptionẽ plebis sue. Et e¬
rexit cornu salutis nob̾. ĩ domo dd̾ pueri sui. Quia gͥ unũ
tantũ cornu deinceps s erectũ portant: mortis quidem sup¬
plicia patient᷑ tolerant. s peccata cuͣ quosdã aĩe hostes for¬
titer ĩpugnãt. ut ñ regnet peccatũ ĩ mortali corpore eoꝵ.
Hinc est qd fiducialit ꝑsallant dicentes. slli i qiuo cornu
acceperũt. In te mimicos nr̃os uentilabimꝰ cornu: ⁊ s no¬
mine tuo spernemꝰ insurgentes ĩ nob̾. Accipiũt itaq ĩt̾im
cornu salutis. accepturi qñq cornu securitatis: ut tũc ge¬
mino cornu polleant. qͥ nẽ ĩ uno fortitꝰ pugnant. ⁊ głose
de hoste truimphant. Ut tunc han̾t quo sint ⁊ a peccato

Expanded text:
resistere volebant, facile eorum adversarius de eis triumphabat. resistere volebant, facile eorum adversarius de eis triumphabat. Sed misertus tandem hominum visitavit nos Oriens ex alto. Visitavit ergo, et fecit redemptionem plebis suae; et erexit cornu salutis nobis, in domo David pueri sui. Quia igitur unum tantum cornu deinceps, sed erectum portant, mortis quidem supplicia patienter tolerant, sed peccata quasi quosdam animae hostes fortiter impugnant, ut non regnet peccatum in mortali corpore eorum. Hinc est quod fiducialiter psallunt diimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis . Accipiunt itaque interim cornu salutis, accepturi quandoque cornu securitatis, ut tunc gemino cornu polleant, qui nunc in uno fortiter pugnant et gloriose de hoste triumphant, ut tunc habeant quo sint a peccato