comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
e unde iustus dicit : inuia hacquã ambulabã absconder̃ laqueo sinihi Inuia in quit hac absc̃¬
derunt Id eocuillã uiam ambula quaedicit. Egosumuia &uerittis &uita ut dicas anima¬
m ea conuestit deduxitme su ꝑsemitis usticiaȩ pot nomensuũ : Moriaturigitur noltasas
ne d̃ subdita e animamea ncon saeđo subdita : ñ mundo in quit subdita. Non ootestlio
secuniosus noneotest auarus dicere sed dic̃ iustus & continens : Quarus autẽdicit anims
ab es iaultabona in annos multos eosita   quiesce mandoca bibe &epulare quia auar
anima subdita e iuxuriae corporali : Iustiautẽ anima utitur corpore ut instrumto
aut organo qua euelut oraeclara ascifex euouult obsequiũ ororisducit u effingit
de cospeciem quã elegerit : & cas quas uoluerit facit in eo resonare uirtutes: Pingens nunc

Expanded text:
est. Unde justus dicit: In via hac qua ambulabam, absconderunt laqueos mihi . In via, inquit, hac abscoest. Unde justus dicit: In via hac qua ambulabam, absconderunt laqueos mihi . In via, inquit, hac absconderunt; ideo tu illam viam ambula quae dicit: Ego sum via, et veritas, et vita ; ut dicas: Animam meam convertit, deduxit me super semitas justitiae propter nomen suum . 25. Moriatur igitur nobis hone Deo subjecta est anima mea ? Non saeculo subdita, non mundo, inquit, subdita. Non potest hoc pecuniosus, non potest avarus dicere: sed dicit justus et continens. Avarus autem dicit: Anima, habes multa bona in annos multos posita, requiesce, manduca, bibe, epulare ; quia avari anima subdita est luxuriae corporali: justi autem anima utitur corpore ut instrumento aut organo, quae velut praeclara artifex quo vult obsequium corporis ducit, et effingit de eo speciem quam elegerit, et eas quas voluerit, facit in eo resonare virtutes, pangens nunc
Abbreviated transcription (Latin):
tibi ihs. quid cogitas mala incordetuo: Neuecum abund aueris auro & argento & opimis a gro¬
rum frustib: uł honoribus dicas : Virtus mea dedit mihi haec : & obliuis caris dnm̃d̃ tuũ
hisergo anima quaecupit euolare deponitur: sed cuobluctare quasibonus miles xp̃iihũ & in¬
feriora despiciens terrena obliuiscens ad caelestia aeterna contende : At tolle animã tuã
neeã inliceat escalaqueorum. Voluntates saeculi escequaedam sunt & qđ peius escȩma
lorũ escȩ temptationũ Dũ uoluptatẽ quaeris laqueos incurris : Laqueus enĩ meraricis
laqueus amatoris ẽ Oculus ergo mer&ricis ẽ laqueus : Laqueus ẽ &iam sermo mer&ricis
qui obdulcat ad tempus faucestuas & postea exasperat eas amaritudine conscientia epec¬
catricis laqueus e aliena a moenitatis plena possessio omne iteristius uite plenũ laque oru

Expanded text:
tibi Dominus: Quid cogitas mala in corde tuo? Neve cum abundaveris auro et argento, et opimis agrotibi Dominus: Quid cogitas mala in corde tuo? Neve cum abundaveris auro et argento, et opimis agrorum fructibus, vel honoribus dicas: Virtus mea dedit mihi haec; et obliviscaris Dominum Deum tuum . 24. His ergo anima quae cupit evolare, deponitur. Sed tu obluctare quasi bonus miles Christi Jesu, et inferiora despiciens, terrena obliviscens, ad coelestia et aeterna contende. Attolle animam tuam, ne eam illiciat esca laqueorum. Voluptates saeculi, escae quaedam sunt; et quod pejus est, escae malorum, escae tentationum. Dum voluptatem quaeris, laqueos incurris. Oculus enim meretricis, laqueus amatoris est. Oculus ergo meretricis est laqueus. Laqueus est etiam sermo meretricis, qui obdulcat ad tempus fauces tuas, et postea exasperat eas amaritudine conscientiae peccatricis. Laqueus est aliena possessio plena amoenitatis. Omne iter istius vitae plenum laqueorum
Abbreviated transcription (Latin):
appetentiã potesta tes mundi ut te extollas sicut adam : & dumuis ad cequare dm̃ similitu¬
dine potestatis diuina p̃cepta despicias: & quae habebas incipias amittere : qui enĩ ñ hab&
& qđ hab& aufer&ur abeo: Quotiens in onrtione nobis quamaximedõ ad ꝓpinquamus of¬
funduntur ea quaeplena sunt obꝓbrii alicuius. aut sceleris quonos astudio precationis
a uertant : quotiens inimicus cordinostro conatur inserere quonos reflectat ascĩtatis
ꝓposito & pus uotis: quotiens corporeos inflammat ardores quotiens occursare facit
oculos mer&ricios. quibus castum iusti tempt& affectũ ut in ꝓuiso amoris spiculo feriat
in paratũ. Quotiens inserit animotuo uerbum iniquũ & cogitationes cordis absconditas
dequotibi dicit lex: At tende tibine fiat uerbum absconditum in cord&uo iniquũ &dicat

Expanded text:
appetentiam potestates mundi; ut te extollas sicut Adam, et dum vis adaequare Deum similituappetentiam potestates mundi; ut te extollas sicut Adam, et dum vis adaequare Deum similitudine potestatis, divina praecepta despicias, et quae habebas, incipias amittere. Qui enim non habet, et quod habet auferetur ab eo. 23. Quoties in oratione nobis, qua maxime Deo appropinquamus, offunduntur ea quae plena sunt opprobrii alicujus aut sceleris, quo nos a studio precationis avertant! Quoties inimicus cordi nostro conatur inserere, quo nos reflectat a sanctitatis proposito et piis votis! Quoties corporeos inflammat ardores! Quoties occursare 400 facit oculos meretricios, quibus castum justi tentet affectum, ut improviso amoris spiculo feriat imparatum! Quoties inserit animo tuo verbum iniquum, et cogitationes cordis absconditas! De quo tibi dicit lex: Attende tibi, ne fiat verbum absconditum in corde tuo iniquum , et dicat
Abbreviated transcription (Latin):
& melle ꝓfeuico hinc somnus ille trans latus ẽ hincuita illa ꝑp&ua quã ds̃ suos dixit epula
psa exiuit in uerbo : Quac autẽ exit anima seruitio isto &eleuat se a corpore uerbũ sequi
cusised sunt principatus aerei & pocesta cesmundi quinos uel demuro deicere animae
uelinpedire recta gradientes uel ad altiora tendentes quaerunt deponere atq adcer¬
de napruo carensed nos multo magis ad sublimia mentẽ erigamus uerbum sequentes
anima dirige gres sus cuos : initium cupiditatẽ auri argenti uicinac possessionis ut adqur¬
sende eius gratia excuses acena illius qui a dnuptias uerbi tẽinuitauit : Tucauene excu¬
ses seduestẽ teindue nuptialem &utere conuiuio diuitis Nediues quite mutauerat cutu
excusaueris dum es secularibus occupatus alios inuit&. &tu excludaris : Initiunt &iã honoris

Expanded text:
et melle prophetico, hinc somnus ille translatus est, hinc vita illa perpetua, quam deos suos dixit epularet melle prophetico, hinc somnus ille translatus est, hinc vita illa perpetua, quam deos suos dixit epularipsa exivit in Verbo. Quae autem exit anima a serviSed sunt principatus aerii, et potestates mundi, qui nos velut de muro dejicere animae, vel impedire recte gradientes, vel ad altiora tendentes quaerunt deponere, et ad terrena revocare. Sed nos multo magis ad sublimia mentem erigamus, Verbum sequentes anima, dirige gressus tuos. Injiciunt cupiditatem auri, argenti, vicinae possessionis; ut acquirendae ejus gratia excuses te a coena illius qui ad nuptias Verbi te invitavit; tu cave ne excuses, sed vestem te indue nuptialem, et utere convivio divitis; ne dives qui te invitaverat, cum excusaveris te, dum es saecularibus occupatus, alios invitet, et tu excludaris. Injiciunt etiam honoris
Abbreviated transcription (Latin):
alius qui iniquitatem corripiat alius quimorifaciat in solentiam & uelut sepeliat eam quan¬
docorreptus aliquis erroribus suis renuntiat. Est &iã fortior sermo qui confirmat corhomi¬
nis ualidioribus scripturae caelestis alimentis : est &iam sermosua sorius dulcis ut mel
& camen peccatoris conscientiã in ipsa suauitate compungens: Est &iam feruentioris sp̃s
sermo quiin ebriat sicut uinũ & corhominis l&ificat est &iã lacteus sermopurus & candidus:
qui eũ sequunt᷑ & nuptiis eius intersunt: Quocibo & poturepl&a anima bibit enĩ unus¬
quisque aquam desuis uasis adeputeorumsuorum fontibus. atq in ebriatã saeculo dormie¬
bat uigilabatdo Etideo sicut posteriora docent aperiri sibids uerbum cius i anuã postulabat
ut camsuo repler& in gressu: Hinc ergo epulatores illi platonici hinc nectar illud ex uino

Expanded text:
alius qui iniquitatem corripiat, alius qui mori faciat 399 insolentiam, et velut sepeliat eam, quanalius qui iniquitatem corripiat, alius qui mori faciat 399 insolentiam, et velut sepeliat eam, quando correptus aliquis erroribus suis renuntiat. Est etiam sermo fortior qui confirmat cor hominis validioribus Scripturae coelestis alimentis. Est etiam sermo suasorius, dulcis ut mel, et tamen peccatoris conscientiam in ipsa suavitate compungens. Est etiam ferventioris spiritus sermo, qui inebriat sicut vinum, et cor hominis laetificat. Est etiam lacteus sermo, purus et candidus. qui eum sequuntur, et nuptiis ejus intersunt. Quo cibo et potu repleta anima bibit enim unusquisque aquam de suis vasis, et de puteorum suorum lontibus atque inebriata, saeculo dormiebat, vigilabat Deo. Et ideo, sicut posteriora docent, aperiri sibi Deus Verbum ejus januam postulabat, ut eam suo repleret ingressu. 21. Hinc ergo epulatores illi Platonici, hinc nectar illud ex vino
Abbreviated transcription (Latin):
sorormea sponsa uindemiaui mrrrã mea cumunguentis meis manducaui panem meum
cum mellemeo bibiuinum meũ cum lactemeo : edite ꝓximimei & bibite & in ebriamini fratres
mei : Egodormio & cormeum uigilat : Cognoscamus quos fructus &cibos epul&urds̃ quibus¬
ue delectetur. Delectatur eosiquis mortific& peccatum suũ oblicer& culpam suã sepeliat
atque abole faciat iniquitatessuas. Myrra enim sepultura ẽ mortuorũ : mortua au
peccata sunt quae uitȩ s uauitatẽ habere non poss̃ : Per fundantur autem diuini sermonis
unguentis & fortiore cibo uerbi uelut pane : & suaui ore sermone uelut melle curentur
quaedam uulnera deliccorum. Sermonũ autem cibos eẽ doc& & alibi solomon dicens
auimellis sermones boni In illo ergo hosto sermones bonisunt : alius quiculpam coherceat

Expanded text:
soror mea sponsa, vindemiavi myrrham meam cum unguentis meis, manducavi panem meum soror mea sponsa, vindemiavi myrrham meam cum unguentis meis, manducavi panem meum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo. Edite, proximi mei, et bibite, et inebriamini, fratres mei. Ego dormio, et cor meum vigilat . Cognoscamus quos fructus et cibos epuletur Deus, quibusve delectetur. Delectatur eo, si quis mortificet peccatum suum, oblitteret culpam suam, sepeliat atque abolefaciat iniquitates suas. Myrrha enim est sepultura mortuorum. Mortua autem peccata sunt, quae vitae suavitatem habere non possunt. Perfunduntur autem divini sermonis unguentis, et fortiore cibo verbi velut pane, et suaviore sermone velut melle curantur quaedam vulnera delictorum. Sermonum autem cibos esse docet et alibi Salomon dicens: Favi mellis, sermones boni . In illo ergo horto sermones boni sunt, alius qui culpam coerceat,
Abbreviated transcription (Latin):
sabortus clausus fonssignatus. trans missi onestuae para drsus : & infraait anima. Exsurge
aquilo ueni auster ꝑflahortum meũ & defluant unguentamea. descendat frat̃m̃s in hostũ
suũ Quanto hoc pulchrius quod anima hornata uirtutũ floribus hortus sit uel inseparadisũ
habeat germinantẽ : inquem hortu inuitat dĩ uerbum descendere : ut anima illa uerbi imbrecae¬
lestis & eius copis inrigata frustifeca. uerbum autedipascitur animeiustutib: quotiens
oboedientem sib &opimam inuenerit & carpit fructus eius. atq hisdelectatur. Cũ aute descen¬
derit in eam di uerbum defluunt exea salubriu unguenta uerborũ & diuersarũ fraglant
longel eq redolentia gratiarũ spiramina undeait sponsus: Sponsus autem animȩ ds̃ uer¬
bum e cui animae legitimo quodam conubii foedere copulatur Ingressus sum in hostũ meu

Expanded text:
sa, hortus clausus, fons signatus, transmissiones tuae paradisus . Et infra ait anima: Exsurge, sa, hortus clausus, fons signatus, transmissiones tuae paradisus . Et infra ait anima: Exsurge, aquilo, et veni, auster, perfla hortum meum, et defluant unguenta mea. Descendat frater meus in hortum suum. Quanto hoc pulchrius quod anima ornata virtutum floribus hortus sit, vel in se paradisum habeat germinantem ! In quem hortum invitat Verbum Dei descendere, ut anima illa Verbi imbre coelestis, et ejus copiis irrigata fructificet. Verbum autem Dei pascitur animae virtutibus, quoties obedientem sibi et opimam invenerit, et carpit fructus ejus, atque his delectatur. Cum autem descenderit in eam Dei Verbum, defluunt ex ea salubrium unguenta verborum, et diversarum flagrant longe lateque redolentia gratiarum spiramina. 20. Unde ait sponsus sponsus autem animae Dei Verbum est, cui anima legitimo quodam connubii foedere copulatur: Ingressus sum in hortum meum,
Abbreviated transcription (Latin):
ut fugiat sponsus quiaiam sequi potest &iã ipsa terrena fugientẽ : Dicit ut similis sit dam¬
mulȩ : quae euadit deretib: uult enim & ipsa fugere : & euolare supra mundũ : Hinc hortũ
illũ sibi plato composuit: quem iouis hostum alibi. alibihostum mentis appellauit: Iouemenĩ &
dm̃ & mentem. totius dixit in hunc in troisse animã quã uenerem nuncupat : ut se abundantia
& diuitus hostirepler& inquorepletus potu iacera purus quinectar effunder&. hocigitur
ex libro canticorũ composuit : eo quod animadõ adherens in hostum mentis in gressasit : in quoeẽt
abundantia diuersarũ uirtutũ floresq: sermonũ : Quis autẽ ignorat. quod expara diso illo quẽ
legimus ingenesi habentem lignum uitae & lignũ scientiae boni & mali & ligna c&era abundan¬

Expanded text:
ut fugiat sponsus, quia jam sequi potest etiam ipsa terrena fugientem. Dicit autem ut similis sit daut fugiat sponsus, quia jam sequi potest etiam ipsa terrena fugientem. Dicit autem ut similis sit damulae, quae evadit de retibus. Vult 398 enim et ipsa fugere et evolare supra mundum. 19. Hinc hortum illum sibi Plato composuit, quem Jovis hortum alibi, alibi hortum mentis appellavit. Jovem enim et deum et mentem totius mundi dixit. In hunc introisse animam, quam Venerem nuncupat, ut se abundantia et divitiis hujus horti repleret, in quo repletus potu jaceret porus, qui nectar effunderet. Hoc igitur ex libro Canticorum composuit, eo quod anima Deo adhaerens in hortum mentis ingressa sit, in quo esset abundantia diversarum virtutum, floresque sermonum. Quis autem ignorat quod ex paradiso illo, quem legimus in Genesi habentem lignum vitae, et lignum scientiae boni et mali , et ligna caetera, abundan
Abbreviated transcription (Latin):
munita egociuitas obsessa his munitur muris his obsessa defenditur & uere murus anima quae pre¬
tendit in castris : Vnde &ipseait incanticis : Egomurus &uberamea ut turris : Bonus murus
quẽ pinx dñs Sicut ipseait. Inmanibus meis pinximuros tuos. & in conspectumeo essemper
Bona anima quae h ab& speculatorem dm̃ & in manibus eius est : sicut anima ꝓf&ica quae in
manus dñi cõmendatur ut sp̃s & quae in cons pectudĩ est: Oculienim dñi suꝑiustos sicut ipse
ait. Ego eram in oculis eius tam quã inueniens pacem: bonas aures hab&: quaehab& & de
intellegibilib: uerbum : & de moralibus disciplinã : Ideoq haec anima habens gratiã suorũ
uberũ ingreditur in hostos & inueniens illic sponsum sedentem & disputantẽ amicis. ait:
Quisedes inhortis uocem tuã in sinua mihi : mihi inquit ñ amicis fuge frat̃ meus : Hostatus

Expanded text:
munita, ego civitas obsessa . His munitur muris, his obsessa defenditur. Et vere murus anima, quae praemunita, ego civitas obsessa . His munitur muris, his obsessa defenditur. Et vere murus anima, quae praetendit in castris. Unde et ipsa ait in Canticis: Ego murus, ubera mea ut turres . Bonus murus quem pinxit Dominus, sicut ipse ait: In manibus meis pinxi muros tuos, et in conspectu meo es semper . Bona anima quae habet speculatorem Deum, et in manibus ejus est, sicut anima Prophetica, quae in manus Domini commendatur ut spiritus , et quae in conspectu Dei est; Oculi enim Domini super justos , sicut et ipse ait: Ego eram in oculis ejus tamquam inveniens pacem . Bonas turres habet quae habet et de intelligibilibus verbum, et de moralibus disciplinam. Ideoque haec anima habens gratiam suorum uberum ingreditur in hortos, et inveniens illic sponsum sedentem et disputantem cum amicis ait: Qui sedes in hortis, vocem tuam insinua mihi . Mihi, inquit, non amicis. Fuge, frater meus. Hortatur
Abbreviated transcription (Latin):
patiatur aut quã cominutationẽ dabis panimatua Non auro redimitur ñ argento immo
iuro amittit. Quin &ia mulieris decus dum temptatur adstringit, Clauus e. libido
clauus tristitia : clauus iracundia claui s omnes passiones quae uelut uer quodã ani¬
mã nrãm pen&rant & infigunt corpori uis ceribusq: eius adnectunt: fugia musergo hȩc
mala & exaltemus animã nrãm adillã imaginemdĩ & simili tudinẽ: Fuga malorum
similitudo dĩ ẽ. & uirtutib: ima godĩ adquiritur. Ideo quinos pinxit quasi auccor pinxit
uirtutũ coloribus: Ecceego inquit hierus alẽ pinxi muros tuos: non de tergeamus pincillo
neglegentiae depicta animenrae firmam̃ta muralia: Ideo dix̃ muros pinxi quib: hostẽ
possimus auestere: hab& anima muros suos dequib emin& & dequibait : Ego ciuitas

Expanded text:
patiatur? Aut quam commutationem dabis pro anima tua? Non auro redimitur, non argento, immo patiatur? Aut quam commutationem dabis pro anima tua? Non auro redimitur, non argento, immo auro amittitur. Quin etiam mulieris decus, dum tentatur, astringit. Clavus est libido, clavus tristitia, clavus iracundia, clavi sunt omnes passiones, quae velut veru quodam animam nostram penetrant, et infigunt corpori, visceribusque ejus annectunt. 17. Fugiamus ergo haec mala, et exaltemus animam nostram ad illam imaginem Dei et similitudinem. Fuga malorum similitudo Dei est, et virtutibus imago Dei acquiritur. Ideo qui nos pinxit quasi auctor, pinxit virtutum coloribus: Ecce ego, inquit ad Hierusalem, pinxi muros tuos . Non detergamus penicillo negligentiae depicta animae nostrae firmamenta muralia. Ideo dixit: Muros pinxi, quibus hostem possimus avertere. 18. Habet anima muros suos, de quibus eminet, et de quibus ait: Ego civitas
Abbreviated transcription (Latin):
uabitur sicut aquile iuuentus tua: Adanimã hocdictum ẽ , Anima ergo nra sicut aquila
alta p&at : supra nubes uol& renouatis splendes cat exuuis. caelo uolatus suos inserat ubi
la queos incidere non possit: Auis eni quaed escendit ex alto. uel quae in altũ se extollere ñ po¬
test frequenter aut laqueis capitur aut uisco fallitur aut quibus cumq inretitur insidis.
Sic quoq & anima nra caueat ad haec mundana descendere Laqueds induro uiscũ ẽ¬
nargento nexus in predio clauus in amore. Dum aurũ p&imus. strangulamur Dũ arge¬
cum quaerimus inuisco eius ineremus. Dum prediũ inuadimus alligamur: Quidina nẽ
quaerimus lucrũ p̃tiosȩ animȩ detrimento exiguus tibi tocus emundus punius animae
dispendio: Quid enim prodest homini si hunc mundũ lucr&ur. anime uero suae d&rim̃tũ

Expanded text:
vabitur sicut aquilae juventus tua . Ad animam hoc dictum est. Anima ergo 397 nostra sicut aquila vabitur sicut aquilae juventus tua . Ad animam hoc dictum est. Anima ergo 397 nostra sicut aquila alta petat, supra nubes volet, renovatis splendescat exuviis, coelo volatus inferat, ubi laqueos incidere non possit. Avis enim quae descendit ex alto, vel quae in altum se extollere non potest, frequenter aut laqueis capitur, aut visco fallitur, aut quibuscumque irretitur insidiis. Sic quoque et anima nostra caveat ad haec mundana descendere. Laqueus est in auro, viscus in argento, nexus in praedio, clavus est in amore. Deum aurum petimus, strangulamur: dum argentum quaerimus, in visco ejus haeremus: dum praedium invadimus, alligamur. Quid inane quaerimus lucrum pretiosae animae detrimento? Exiguus tibi est totus mundus pro unius animae dispendio. Quid enim prodest homini si hunc mundum lucretur, animae vero suae detrimentum
Abbreviated transcription (Latin):
menocere ñ soleat: scriptum ẽ enim: Nolitetimere eos qui occidunt corpus. animã autẽ ñ poss
occidere: Permortẽ autẽ istã anima liberatur. dum a corporis contubernio secernitur & in¬
uolucris ꝑturbationis exuitur: Vnde & nos dumincor poresumus : usum mortis imitantes. ab¬
leuemus animã nostrã existius carnis cubili &tam quã deisto exsurgamus sepulchro: Abdu¬
camus nos a corporis nexũ relinquamus omnia quaecumq: terrenas ut cũ uenerit aduer¬
sarius nihil in nobis inueniat suũ: Contendamus adillũ aeternũ ad illũ diuinũ : euolemus
pennis dilestionis & remigio caricatiss surgamus hinc hoc ẽ desecularibus atq mundanis:
Dixit enimdñs. surgite eamus hinc: praecipiens ut unus quisq surgat deterris erigat ani¬
mã humuacentẽ ad suꝑna adtollat excit& aquilam suã illã aquilam dequadictum ẽ reno¬

Expanded text:
mae nocere non soleat? Scriptum est enim: Nolite timere eos qui occidunt corpus, animam autem non possunt mae nocere non soleat? Scriptum est enim: Nolite timere eos qui occidunt corpus, animam autem non possunt occidere . Per mortem autem istam anima liberatur, dum a corporis contubernio secernitur, et involucris perturbationis exuitur. Unde et nos dum in corpore sumus, usum mortis imitantes ablevemus animam nostram ex istius carnis cubili, et tamquam de isto exsurgamus sepulcro. Abducamus nos a corporis nexu, relinquamus omnia quaecumque terrena sunt; ut cum venerit adversarius, nihil in nobis inveniat suum. Contendamus ad illud aeternum, ad illud divinum evolemus pennis dilectionis, et remigio charitatis. Surgamus hinc, hoc est, de saecularibus atque mundanis. Dixit enim Dominus: Surgite, eamus hinc , praecipiens ut unusquisque surgat de terrenis, erigat animam humi jacentem, ad superna attollat, excitet aquilam suam, et illam aquilam de qua dictum est: Reno
Abbreviated transcription (Latin):
r&ur natura: Ideoq mors haec transitus uniuersorum ẽ: Opus ẽ ut constanter tran¬
seas Transitus autẽ a corruptione ad corruptionẽ amortalitate adinmortali tatem
aꝑturbationibus ad tranquillitatẽ : Nonigitur te nom̃ mortis offendat sed bonitran¬
situs beneficia delectent: quid ẽ enimmors nisi sepultura uitiorũ uirtutũ suscita¬
tio unde & illeait: Moriatur anima mea in animis iustorũ Id ẽ consepeliatur ut
suauitia deponat iustorũ adsumat gratiã : qui mortificationẽ xp̃i in corporesuo ac¬
q: anima circumfer: Mostificatio autẽ xp̃i remis i opeccatorũ abolitio criminum
erroris obliuio adsumptio gratiarum ẽ : Quid autẽ debono mortis plenius possumus dicere quã qđ
nors ẽ. quae mundũ redemit : sed de communi omniũ mortedicamus : quid eã timeamus quȩ ani

Expanded text:
retur natura. Ideoque mors haec transitus universorum est. Opus est ut constanter tranretur natura. Ideoque mors haec transitus universorum est. Opus est ut constanter transeas. Transitus autem a corruptione ad incorruptionem, a mortalitate ad immortalitatem, a perturbatione ad tranquillitatem. Non igitur nomen te mortis offendat, sed boni transitus beneficia delectent. Quid est enim mors, nisi sepultura vitiorum, virtutum suscitatio? Unde et ille ait: Moriatur anima mea in animis justorum , id est, consepeliatur, ut sua vitia deponat, justorum assumat gratiam qui mortificationem Christi in corpore suo atque anima circumferunt. Mortificatio autem Christi, remissio peccatorum, abolitio criminum, erroris oblivio, assumptio gratiarum est. Quid autem de bono mortis plenius possumus dicere, quam quod mors est quae mundum redemit?
Abbreviated transcription (Latin):
portus quidam ẽ eorũ quimagnouitȩ istius iactatis alo fide qui&is stationẽ requirunt
a quia deterior ẽ statum non efficit : sed qualem inuenerit in singulis talem iudicio
futuro reseruat: & qui &eipsa fou& & presentiũ inuidiȩ subducit & futurorũ expec¬
cutione conponit: Accedit eo qđ frustra homines mortẽtiment quasi finẽ naturȩ Nã
si recolamus quod ds̃ mortẽ non fecerit. sed postquã homo lapsus inflagitium ẽ p̃uarica¬
tionis & fraudissententia conp̃henderit ÷̃ Vt in terrã suã terra remear& : Inueniem
mortẽ finem eẽ peccati: nequo ea uita diuturnior. eofier& culpa numerosior Pas¬
sus ẽ igitur dns sub intrare mortẽ ut culpa cessar& sed nei terũ naturȩ finis eẽt in mo¬
tedata ẽ resurrectiomortuorũ ut ꝑmortẽ culpa deficer& : ꝑresurrectionẽ autẽ ꝑp&ua¬

Expanded text:
portus quidam est eorum qui magno vitae istius jactati salo, fidae quietis stationem requirunt; portus quidam est eorum qui magno vitae istius jactati salo, fidae quietis stationem requirunt; 396 et quia deteriorem statum non efficit: sed qualem in singulis invenerit, talem judicio futuro reservat, et quiete ipsa fovet, et praesentium invidiae subducit, et futurorum exspectatione componit. Accedit eo, quod frustra homines mortem timent, quasi finem naturae. Nam si recolamus quod Deus mortem non fecerit: sed postquam homo lapsus in flagitium est praevaricationis et fraudis, sententia eum comprehenderit, ut in terram suam terra remearet, inveniemus mortem finem esse peccati ; ne quo esset vita diuturnior, eo fieret culpa numerosior. Passus est igitur Dominus subintrare mortem, ut culpa cessaret. Sed ne iterum naturae finis esset in morte, data est resurrectio mortuorum; ut per mortem culpa deficeret, per resurrectionem autem perpetua
Abbreviated transcription (Latin):
mors absolutioni siuita supplicio mors remedio. aut siudiciũ postmortẽ &iam uita postmor¬
tem: Vitaigitur ea non e bona : aut si hic bonauita quomodo illic mors non .ẽ bona cũ li
nullus suꝑsit terribilis iudicumetus. sed ipsa hicuita sibona ẽ : quibus rebus bona ẽ uirtute
utique & bonis moribus Nonergo secundum animae & corporis copulã bona ẽ sed quia ꝑ uir¬
tutẽ qđ malum ẽ suum repellit: quod autem bonum ẽ mortis adipiscitur. ut qđ animȩ est
magis quamis qđ contubernii & conunctionis oper&ur : Quod siuitabona quacanimȩ se
a corpore separantis ẽ : &si animabona quae se eleuat abque abduc a corporis contubernio:
& mors utique ẽ bonum quae animã a societate huius carnis absoluit . & liberat: Omni¬
fariã igit̃ mors bonũ ẽ : & quia conpumantia diuidit nescinuicem inpugnent: & quia

Expanded text:
mors absolutioni: si vita supplicio, mors remedio: aut si judicium post mortem, etiam vita post mormors absolutioni: si vita supplicio, mors remedio: aut si judicium post mortem, etiam vita post mortem. Vita igitur hic non est bona: aut si hic vita bona, quomodo mors illic non est bona, cum ibi nullus supersit terribilis judicii metus? Sed ipsa hic vita bona si est, quibus rebus bona est? Virtute utique, et bonis moribus. Non ergo secundum animae et corporis copulam bona est: sed quia per virtutem quod malum est suum repellit; quod autem bonum est mortis, adipiscitur; ut quod animae est, magis quam id quod contubernii et conjunctionis operetur. Quod si vita bona, quae animae se a corpore separantis est speculum, et si anima bona quae se elevat atque abducit a corporis contubernio; et mors utique est bonum, quae animam a societate carnis hujus absolvit et liberat. 15. Omnifariam igitur mors est bonum; et quia compugnantia dividit, ne se invicem impugnent; et quia
Abbreviated transcription (Latin):
melius quomodo igitur nobis morsmalũ sinullus post mortẽ sensus ẽ ubi enim nullus sensus
nullus utique in iuriȩ dolor qui a dolor sensus ẽ: aut quia ẽ postmostẽ sensus ẽ utique uita
postmortẽ & suꝑstis mortis .ẽ anima quae sensu utitur. &uita fungitur: Cũ autem man&
postmortẽ uita atq: anima man& bonũ nec morte amittitur sed aug&ur : Necullo impe¬
dimento mortis retardatur anima : sed o peratur magis qui a operatur quae sua sunt sine
puritatem suam custodierit & uirtutum disciplinã seruauerit : aut si n on seruauit non morsina¬
lum seduita quia uita non fuit : quae ẽ enimuita uitus peccatisq obsita: quid igitur accusa¬
mus mortẽ quae aut uitȩ praetium luit. aut abol& eius dolorem atq cruciatũ : Itaq mors
aut suȩ quietis bono utitur: aut malo alieno laborat: Nuncillud ex pecta : siuita honeri

Expanded text:
melius? Quomodo igitur mors nobis malum, si nullus post mortem sensus est? Ubi enim nullus sensus, melius? Quomodo igitur mors nobis malum, si nullus post mortem sensus est? Ubi enim nullus sensus, nullus utique injuriae dolor, quia dolor sensus est. Aut quia est post mortem sensus, est etiam vita post mortem, et superstes mortis est anima quae sensu utitur, et vita fungitur. Cum autem manet post mortem vita atque anima, manet bonum, nec morte amittitur, sed augetur: nec ullo impedimento mortis retardatur anima: sed operatur magis, quia operatur quae sua sunt, sinepuritatem suam custodierit et virtutum disciplinam servaverit? Aut si non servaverit, non mors malum, sed vita; quia vita non fuit. Quae est enim vita vitiis peccatisque obsita? Quid igitur accusamus mortem, quae aut vitae pretium luit, aut abolet ejus dolorem atque cruciatum? Itaque mors aut suae quietis bono utitur, aut malo alieno laborat. 14. Nunc illud specta: si vita oneri,
Abbreviated transcription (Latin):
rii inquit merces uita eius in labore scilic& & tempore. leuior fabulis & fluitans &natans
uerbis: cuius habitatio inluteis domib: & ipsauita inluto nulla firmitudo sententiae nulla
conscientia. Indienox desideratur in nocte dies quaeritur ante escam gemitus. intercibos
fl&us lacrimaedolores timores sollicitudines nulla requies apesturbationibus nulla ala¬
boribus reclinatio ire & in dignationis motus horridior pleriq: cupiunt mortem & non inpe¬
trant: Si autem in p&rauerint gratulantur quia sola est mors requies uiro. sed dicit¬
aliquis scriptum eẽ quia ds̃ mortem non fecit: uitaerat in para drso ubilignũ uitȩ & iuita
erat lux hominũ: morsigiturmala quae accidit & sub intrauit: sed quomodo mors mala
si aut secundũ gentiles sensu car& . Aut secundũ apostolũ lucrum xp̃s ẽ cumquo eẽ multo

Expanded text:
rii, inquit, merces vita ejus , in labore scilicet et tepore, levior fabulis, et fluitans, et natans rii, inquit, merces vita ejus , in labore scilicet et tepore, levior fabulis, et fluitans, et natans verbis: cujus habitatio 395 in luteis domibus, et ipsa vita in luto. Nulla firmitudo sententiae, nulla constantia. In die nox desideratur, in nocte dies quaeritur: ante escam gemitus, inter cibos fletus, lacrymae, dolores, timores, sollicitudines, nulla requies a perturbationibus, nulla a laboribus reclinatio, irae et indignationis motus horridior. Plerique cupiunt mortem, et non impetrant: si autem impetraverint, gratulantur; quia sola est mors requies viro. Caliquis scriptum esse quia Deus mortem non fecit: vita erat in paradiso, ubi lignum vitae , et vita erat lux hominum. Mors igitur mala, quae accessit et subintravit. Sed quomodo mors mala, si aut secundum gentiles sensu caret, aut secundum Apostolum lucrum Christus esse, cum quo esse multo
Abbreviated transcription (Latin):
monris auribus insusurr&. & quasi semita quaed am inherentẽ cogitationi animã s abducato
uero atq: ab intentione deflectat. multasigitur occupationes nobis corporis huius neces¬
sitas gignit atque usus inuehit quibus inpeditur anime uigor & reuocatur intentio.
Vnde pulchre dicit scsiob: Memento qui alutum mefinxisti. siergo lutum est corpus ob¬
linit nos utiq non diluit & coinquinat animã in quinamento intemperantiae. Coriũ
manostra istius corporis neruis &ideo interdum rigescit sepecuruatur. & addidit
ab iniquitate in nocentem menon fecisti: sienim impius fuero uemihi Siautem sim
iustus non potero mereclinare: plenus enim confusionissum. induxistisuꝑme temp¬
tationes: Quid enim ẽ haecuita nisi plena laqueorum interlaqueos ambulamus
interplurimas uersamur temptationes. Deniq id ẽ supra ait . numquid nontemptatio est

Expanded text:
nostris auribus insusurret, et quasi semita quaedam inhaerentem cogitationi animam abducat a nostris auribus insusurret, et quasi semita quaedam inhaerentem cogitationi animam abducat a vero, atque ab intentione deflectat. 12. Multas igitur occupationes nobis corporis hujus necessitas gignit, atque usus invehit, quibus impeditur animae vigor, ac revocatur intentio. Unde de se pulchre dicit sanctus Job: Memento quia lutum me finxisti Job, X, 9. Si ergo lutum est corpus, oblinit nos utique, non diluit, et coinquinat animam inquinamento intemperantiae. Corium ma nostra istius corporis nervis, et ideo interdum rigescit, saepe curvatur. Et addidit: Ab iniquitate innocentem me non fecisti. Si enim impius fuero, vae mihi: si autem sim justus, non potero me reclinare. Plenus enim confusionis sum. Introduxisti super me tentationes . Quid enim est aliud haec vita nisi plena laqueorum? Inter laqueos ambulamus, inter plurimas versamur tentationes. Denique idem supra ait: Numquid non tentatio est v
Abbreviated transcription (Latin):
gendum estimauerit hoc sciat falsum ab eo fugiat & recedat quia fraudis ẽ plenũ
MMerito ergo depretiauit & dehonestauit hoccorpus : corpus mortis appellans : Quiseñ
oculis potuit uidere uirtutũ splendorẽ quis iustitiã manib: conp̃hendere. quis sapien¬
tiã oculorum obtutibus intueric Deniq quando aliquid cogittimus neminẽ nobis occur¬
rere neminem uolumus obstrepere auribus nr̃is. atq ita intendimus animo ut plerũq
non uid eamus p̃sentia quin&iã in noctibus sincerius cogitamus & tunc melius quae mo¬
uent cordemeditamur: Vnde & ꝓph&a ait: quaedicitis in cordibus ur̃is. & incubilibus
uris conpungimini: Sȩpe&iam aliqui claudunt oculos siquid profunde uolunt nisu cogitatio¬
nis eruere: oculorum impedimenta uitantes: Sepe&iam solitudines captamus necuius ser

Expanded text:
gendum aestimaverit, hoc sciat falsum, ab eo fugiat et recedat, quia fraudis est plenum. gendum aestimaverit, hoc sciat falsum, ab eo fugiat et recedat, quia fraudis est plenum. 11. Merito ergo depretiavit et dehonestavit hoc corpus, corpus mortis appellans . Quis enim oculis potuit videre virtutis splendorem? Quis justitiam manibus comprehendere? Quis sapientiam oculorum obtutibus intueri? Denique quando aliquid cogitamus, neminem nobis occurrere, neminem volumus obstrepere auribus nostris, atque ita intendimus animo, ut plerumque non videamus praesentia. Quinetiam in noctibus sincerius cogitamus, et tunc melius quae movent, corde meditamur. Unde et Propheta ait: Quae dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini . Saepe etiam aliqui claudunt oculos, si quid profundae volunt nisu cogitationis eruere, oculorum impedimenta vitantes. Saepe etiam solitudines captamus, ne cujus sermo
Abbreviated transcription (Latin):
doigitur anima nr̃a non fallitur quando solium ueritaitis attingit nisi quandose ab
isto secernit corpore : Neque abipso decipitur & inluditur : Inluditurenĩ uisuoculo¬
rũ inluditur auditu aurium : & ideore linquat illud & deserat : Vnde & apostolus
clamat: N& etigeritis neat tamin a ueritis. negusta ueritis quae sunt omnia ad
corruptelã In corruptelã enim sunt: quae sunt in corporis indulgentiã: & ideo
ostendens non ꝑcorporis diligentiã sed ꝑanimae eleuationem & cordis humilitatẽ
inuenisse qđuerum ẽ addidit Nostra autem conuersatio in caelis ẽ : Ibiigiturqus¬
rat quoduerum ẽ quod ẽ & man&: seque in sese colligat & congreg& omne aciem
uirtutis suae neque aliis committat &credat. sed ipsum se cognosatt & intellegat
& qđ sibiuid&ur uerum eẽ hoc sequendum nouerit. quod delectatione carnali eli¬

Expanded text:
do igitur anima nostra non fallitur, quando solium veritatis attingit, nisi quando se ab do igitur anima nostra non fallitur, quando solium veritatis attingit, nisi quando se ab isto secernit corpore, neque ab ipso decipitur et illuditur? Illuditur enim visu oculorum, illuditur auditu aurium; et ideo relinquat illud et deserat. Unde Apostolus clamat: Ne tetigeritis, ne attaminaveritis, ne gustaveritis omnia quae sunt ad corruptelam . In corruptela enim sunt, quae sunt in corporis indulgentia. Et ideo ostendens non per corporis indulgentiam, sed per animae elevationem, et cordis humilitatem se invenisse quod verum est, addidit: Nostra autem conversatio in coelis est. Ibi igitur quaerat quod verum est, quod est et manet, seque in se colligat, et congreget omnem aciem virtutis suae; neque aliis committat et credat, sed se ipsum cognoscat et intelligat; et quod sibi videtur verum esse, hoc sequendum noverit; quod delectatione carnali eli
Abbreviated transcription (Latin):
r& conuersabatur. Aliter autem nondicer&. Nostra autẽ conuersatio in caelisẽ qđ parit̃
ad presumptionẽ meriti potest medicationemq: conferri : Illic enimerat eis meditatio
illic anime eius conuersatio illic eius prudentia quaeutiq intra angustias carnis hiũ
herere nonsoleat : sapiens enĩ cumillud diuinũ requirit : ab soluit animam suã corpore &
eius abligat contubernium cum illam ueri tractat scientiam quamuelut nudam sibi &
a pertã desiderat de monstrari: &id eor&ibus quibusdam &nebulis huius corporis sequȩ¬
rit exuere Neque enim manibus istis aut oculis atq auribus conp̃hendere suꝑnã illã
possumus ueritatem qm̃ quaeuidentur temporalia sunt quae autem non uidentur aet̃na
ideo contemplemurilla nonquȩ uidentur sed que non uidentur si nolumus falli: Quan¬

Expanded text:
ret, conversabatur; aliter enim non diceret: Nostra autem conversatio in coelis est , quod pariter ret, conversabatur; aliter enim non diceret: Nostra autem conversatio in coelis est , quod pariter ad praesumptionem meriti potest meditationemque conferri. Illic enim erat ejus meditatio, illic animae ejus conversatio, illic ejus prudentia, quae utique intra angustias carnis hujus haerere non solebat. Sapiens enim cum illud divinum inquirit, absolvit animam suam corpore, et ejus ablegat contubernium, cum illam veri tractat scientiam, quam velut nudam sibi et apertam desiderat demonstrari; et ideo retibus quibusdam, et nebulis hujus corporis se quaerit exuere. Neque enim manibus istis aut oculis atque auribus comprehendere illam supernam possumus veritatem; quoniam quae videntur temporalia sunt: quae autem non videntur, aeterna. ideo contemplemur non illa quae videntur, sed quae non videntur, si nolimus falli. 394 Quan
Abbreviated transcription (Latin):
in corpore mortis uictoria : atq audscio ipse anmaioris uistutis morsista quamuitasit. Ceste
a postoli moueor dustoritate dicentis: Ergomors in nob operatur uita autem in uob: Vinus
mors quantorũ populorũ uitam edificabat. Itaq & doc& & istam mortem in hacuita posicis
exp&endã ut mors xp̃i in corporenro eluceat. & illã beatam qua conrumpitur exterior
utrenou&ur interior homo noster: & terrestris domus nr̃a dissoluat᷑. ut habitaculũ nob
caeleste reser&ur: Imitatur igit᷑ mortẽ quise a communione carnis hui abducit: atq illisuin¬
culis soluit dequibus dicit tibi dñs peresaiã: sed solue omnẽ conligationẽ in iustitiae dissol¬
ue obligationes uiolentarum commutacionũ dimitte confractos in remissione & omnem
bus attollit atq ableuat & in illo caelesti habita culo locat. in quopaulus cum adhucuiue¬

Expanded text:
in corpore mortis victoria. Atque haud scio ipse an majoris virtutis mors ista quam vita sit. Certe in corpore mortis victoria. Atque haud scio ipse an majoris virtutis mors ista quam vita sit. Certe Apostoli moveor auctoritate dicentis: Ergo mors in nobis operatur, vita autem in vobis . Unius mors quantorum populorum vitam aedificabat! Itaque docet et istam mortem in hac vita positis expetendam, ut mors Christi in corpore nostro eluceat, et illam beatam qua corrumpitur exterior, ut renovetur interior, homo noster, et terrestris domus nostra dissolvatur ut habitaculum nobis coeleste reseretur. Imitatur igitur mortem qui se a communione carnis hujus abducit, atque illis vinculis solvit, de quibus tibi dicit Dominus per Esaiam: Solve omnem colligationem injustitiae, dissolve obligationes violentarum commutationum, dimitte confractos in remissionem, et omnbus attollit, atque ablevat, et in illo coelesti habitaculo locat, in quo Paulus cum adhuc vive
Abbreviated transcription (Latin):
cula nos ligant & seabhis molestiis separare contendant c Renuntient uoluptatibus atq
luxuriae fugient flammas libidinũ Nonneigitur unus quisq in hacuita positus speciem
nortis imicatur qui potest seagere ut eimori antur omnescorporis delectationes: & cupi¬
ditatibus omnibus mundiq: in lecebris &iã ipsemoriatur sicut mortuus erat paulus dicens:
Mihi enim munđ crucifixus ẽ &ego mundo Deniq: ut sciamus quia ẽmors in hacuita & bonamors
hostaturnos ut mostem ihũ in corpore nostro circumferamus: Quieni habuerit in semortem ihũ. is
&uitã dñiihũ in corpore suo habebit: Oper&ur igiturmors in nob ut oper&ur & uitabona uica
post mostem. Hoc ẽ bonauita post uictoriã. bona uita absoluto cestamine . Vtiã lexcarnis
legimentis repugnare non nouerit Vtiam nob̵ nulla sit cũ corpore mortis contentio sed sit

Expanded text:
cula nos ligant; et se ab his molestiis separare contendant, renuntient voluptatibus suis atque cula nos ligant; et se ab his molestiis separare contendant, renuntient voluptatibus suis atque luxuriae, fugiant flammas libidinum? Nonne igitur unusquisque in hac vita positus speciem mortis imitatur, qui potest ita se agere; ut ei moriantur omnes corporis delectationes, et cupiditatibus omnibus, mundique illecebris etiam ipse moriatur, sicuti mortuus erat Paulus dicens: Mihi mundus crucifixus est, et ego mundo ? Denique ut sciamus quia est mors in hac vita, et bona mors, hortatur nos , ut mortem Jesu in corpore nostro circumferamus. Qui enim habuerit in se mortem Jesu, is et vitam Domini Jesu in corpore suo habebit. Operetur igitur mors in nobis, ut operetur et vita . Bona vita post mortem. hoc est, bona vita post victoriam, bona vita absoluto certamine; ut jam lex carnis legi mentis repugnare non noverit; ut jam nobis nulla sit cum corpore mortis contentio, sed sit
Abbreviated transcription (Latin):
cus obicer& uel cum se ꝓsalute populi laborantis diuine ultioni paratus offerr&: sciebat enim
gloriosius eẽ ꝓxpõmori quã regnare in hoc saeculo: Quid enim prestantius quã fier ixp̃ĩhostiã
itaq cum frequenter ab eo legamus d̃o. oblata eẽ sacrificia hoc tamen loco addidit tibi
eẽ sacrificium quando unus quisque dñõ corporis huius uinculis absolutus adsister& & offer¬
r& sehostiam laudis: Quia antemorte nulla ẽ ꝑfecta laudatio: Neq quis quã in hac uita
possit definito praeconio praedicari. cum posteriora eius incerta sint: Mors igitur solut¬
o ẽ anime & corporis: Deniq: & in apostolo docuimus lectum dissolui &cum xp̃o. eẽ multo
melius: Solutio autẽista quidagit aliud ñisiut corpus resoluatur &quiescat. anima
tur in hacuita aliudiustiagunt. nisiut exuantse huius corporis cogittitionibus quae uelut uin¬

Expanded text:
tus objiceret; vel cum se pro salute populi laborantis divinae ultioni paratus offerret. Sciebat enim tus objiceret; vel cum se pro salute populi laborantis divinae ultioni paratus offerret. Sciebat enim gloriosius esse pro Christo mori, quam regnare in hoc saeculo. Quid enim praestantius quam fieri Christi hostiam? Itaque cum frequenter ab eo legamus Domino oblata esse sacrificia, hoc tamen loco addidit: Tibiesse sacrificium, quando unusquisque Domino, corporis hujus vinculis absolutus assisteret, et offerret se hostiam laudis; quia ante mortem nulla est perfecta laudatio: neque quisquam in hac vita potest definito praeconio praedicari, cum posteriora ejus incerta sint. Mors igitur solutio est animae et corporis. Denique et in Apostolo docuimus lectum: Dissolvi, et cum Christo esse multo melius . Solutio autem ista quid aliud autem agit, nisi ut corpus resolvatur et quiescat: anima tur in hac vita aliud justi agunt, nisi ut exuant se hujus corporis contagionibus, quae velut vin
Abbreviated transcription (Latin):
uiuere ergoscoxps e & morilucrum. Quasi seruus enim non refugit uite obsequium & quasi
sapiens lucru mostis amplestitur Lucrum e enim euasisse increm̃ta peccati lucrũ fugisse
fructus operis melius ꝓotergratiã &copulam xp̃i. Ergo qmidocuit a postolus eũ qui euase
rit ex hoc corpore simeruerio camen cumxpo futurũ Quid sit mors quid &iã uita conside¬
emus: Itaque scriptura docente cogouimus quiamors absolutio.e anime & corporis
qua edam hominis separacio , Soluimur eni hoc nexuanimae & corporis. cũ recedimus un¬
de & dauid ait Disrupistiuincula mea tibi s acrificabo hostiam laudis: Uincula autem
uita esiuius id ẽ coniunltionis nrae quae exanima constat &corpore. significarido c&
quia & ose obculit sefideuter pcipopulo aduersus golian singulari cestamine dimica so
& solus commune periculũ &crim en refeller& uel cum semorte ꝓdñi placanda offensione ꝓmp¬

Expanded text:
Vivere erVivere ersapiens lucrum mortis amplectitur. Lucrum est enim evasisse incrementa peccati, lucrum fugisse fructum operis, melius propter gratiam et copulam Chririt ex hoc corpore, si meruerit tamen, cum Christo futurum, quid sit mors, quid etiam vita consideremus. Itaque Scriptura docente, cognovimus quia mors absolutio est animae et corporis, et quaedam hominis separatio. Solvimur enim hoc nexu animae et corporis, cum recedimus. Unde et David ait: Dirupisti vincula mea, tibi sacrificabo hostiam laudis . Vincula autem vitae hujus, id est, conjunctionis nostrae quae ex anima constat et corpore, significari docetquia et ipse obtulit se fideliter pro Dei populo adversus Goliam, cum singulari certamine dimicaret, et solus commune periculum et crimen refelleret; vel cum se morti pro Domini placanda offensione promp
Abbreviated transcription (Latin):
nã non potuerit ꝑuenire : Quia uita aeterna remissio peccatorum ẽ : Ideoq dicit : Remitte
mihi ut refrigerer prius quã eam & amplius nonero : Quidigitur tanto pere uitã istam
desiderem inqua quanto diutius quis fuerit. tantomaiore oneratur sarcina: ipse dñsai
& mali : Non quia dies mali sed quia nobis accessudierũ malitiae in crem̃ta cumulantur.
Vullus enĩ dies sinenostropeccato p̃terit: Vnde egregie a postoł ait: Mihi enim ui uerexp̃s
A morilucrum: Aliud a dnecessitatẽ uitȩ referens aliud ad mortis utilitatem: Cõs enĩ nob
Ideo qđ rexiub& deserere nom possumus & contempnere: Quantos imperator terraehui
inpereorinis locis aut honoris specie. aut muneris alicuius causa iub& degere : numquid
in in consuleo imperacore discedunt. & quanto amplius ẽ diuinis placere quã humanis

Expanded text:
nam non poterit pervenire, quia vita aeterna remissio peccatorum est. Ideoque dicit: Remitte nam non poterit pervenire, quia vita aeterna remissio peccatorum est. Ideoque dicit: Remitte mihi, ut refrigerer, priusquam abeam, et amplius non ero . 6. Quid igitur tantopere vitam istam desideramus, in qua quanto diutius quis fuerit, tanto majore oneratur sarcina peccatorum? Iginta minimi et mali , non quia dies mali, sed quia nobis accessu dierum malitiae incrementa cumulantur. Nullus enim dies sine nostro peccato praeterit. 7. Unde egregie Apostolus ait: Mihi enim vivere Christus est, et mori lucrum , aliud ad necessitatem vitae referens, aliud ad mortis utilitatem. Christus enim nobis ideo quod rex jubet, deserere non possumus et contemnere. Quantos imperator terrae hujus in peregrinis locis aut honoris specie, aut muneris alicujus causa jubet degere! Numquid hi inconsulto 392 imperatore discedunt? Et quanto amplius est divinis parere, quam humanis!
Abbreviated transcription (Latin):
tit quasi auinculis quibusdã adlibestatẽ festina r&: Sunt enim uelut uincula qua¬
dã corporis huius & quod ẽ. gracuius uincula tempiationũ quaenos alligant. & ad
in iuriã captiuitatis adstringunt quadã lege peccati : Deniq in exitũ ipso uidem
quẽ ad modum anima decedentis paulatim soluatse uinculis carnis &ore emissa
euol& tãquã carcereo corporis huius exuta gurgustio: Deniq festinabat &iã
sc̃s dauid delocohoc peregrinationis exiredicens Aduena ego sum apud te interra. & peregrinus
sicut omnes patres mei : &id eo tam quã peregrinus adillã scõrum communẽ omniũ festinabat pa¬
triã petens ꝓhuius commorationis inquinamento remittisibi peccta. prius quã disceder& euita
qui enim hic non acceperit remissionẽ peccatorũ: illic nonerit : Non erit enim qui aduitã aeter¬

Expanded text:
tit, quasi a vinculis quibusdam ad libertatem festinaret. Sunt enim velut vincula quatit, quasi a vinculis quibusdam ad libertatem festinaret. Sunt enim velut vincula quaedam corporis hujus, et quod est gravius, vincula tentationum, quae nos alligant, et ad injuriam captivitatis astringunt quadam lege peccati. Denique in exitu ipso videmus quemadmodum anima decedentis paulatim solvat se vinculis carnis, et ore emissa evolet tamquam carcereo corporis hujus exuta gurgustio. Denique festinabat etiam sanctus David de hoc loco peregrinationis exire, dicens: Advena ego sum apud te in terra et peregrinus, sicut omnes patres mei . Et Ideo tanquam peregrinus ad illam sanctorum communem omnium patriam festinabat, petens pro hujus commorationis inquinamento remitti sibi peccata, priusquam discederet e vita. Qui enim hic non acceperit remissionem peccatorum, illic non erit. Non erit autem qui ad vitam aeter