comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tate duodecĩ monastĩa uirginũ
feminarũ : ꝑfecta cũ satione uiuentiũ. In
qͥbꝰ amatã qͣndã nomine. ancillã ap̃ĩ
senẽ uidi: octoginta iã ĩmonastĩo suo
annos habentẽ : sicuti uicinȩ ipsiꝰ & ipsa
referebant. Cũ qua sexaginta numero
mulieres habitantes atq in atstinẽtiȩ
puritate. ꝑ eiꝰ doctrinã uiuentes. in tan¬
tũ eandẽ ͦ diligebant : ut. ne clauẽ qͥdẽ
uestibulo monast̾iradsimilitudinẽ
cetarũ necesse ee̾t affigi. Sola enĩ illic
om̃s eas im̃sa dilectio anus ipsiꝰ doctri¬
trinaque retinebat : ad in corruptionis
gła corpora carũ m̃tesq cõseruans.
Hec ipsa quã dixi senex. usq ad eo
purȩ m̃tis & corporis erat a cogitatione
& passione peccati: ut cũ ad ipsã ingress
fuissẽ atq sedissẽ: iuxta me in different̃
sed& manꝰ etiã suas supͣ humeros meos
poner&: stupend aq illi erat. in xp̃o in¬
m̃sȩ fiducia castitatis. In hoc ipso uirgo
quȩdã taor nomine discipła illiꝰ triginta

Expanded text:
tate duodecim monasteria virginum feminarum 979 perfecta conversatione viventium ; in quibus Amatam quamdam nomine, ancillam Christi senem vidi octoginta jam in monasterio suo annos habentem, sicuti vicinae ipsius et ipsa referebant. Cum qua sexaginta numero mulieres habitantes, atque in abstinentiae puritate per ejus doctrinam viventes, intantum eadem omnes diligebant, ut ne clavem quidem vestibulo monasterii ad similitudinem caeterarum necesse esset infigi. Sola enim illic omnes eas immensa dilectio anus ipsius doctrinaque retinebat, ad incorruptionis gloriam corpora earum mentesque conservans. Haec ipsa quam dixi senex usque adeo purae mentis et corporis erat a cogitatione et passione peccati, ut cum ad ipsam ingressus fuissem, atque sedissem, juxta me indifferenter sederet, manus etiam suas supra humeros meos poneret, stupendaque illic erat in Christo immensae fiducia castitatis. In hoc ipso virgo quaedam Taor nomine , discipula illius, triginta
Abbreviated transcription (Latin):
occasuĩ admonastiũ suũ rediit. Boi ma¬
tri suȩ clem̃tis quistromatheus dicebat᷑.
libellũ dedit. in amos ꝓpħȩ dicta conscrip¬
tũ: hoc ei dics. Istud epoꝰ qui exul extat
dabis: dicesq ei. ut ꝓme orare dignet᷑.
ołficiscor enĩ ad dñm meũ. Et in ipsa nocte.
defec̃ ⁊ & neq aut dolorẽ ullũ capitis
aut calorẽ corporis sensit: sedipsa se ut
erat sepelienda cõposuit: spm̃ suũ ma¬
nibus dei commendans.
⁊qm̃ insuꝑiobꝰ relaturũ de
iuniore melania me spopondi:
ne cessario nc̃ debitũ reddã. Nec enĩ iustũ
ẽ ueluti p̃tereundo transire. tã laudabilẽ
ipsiꝰ in corpore iuuentutẽ: tãcã que eiꝰ sine.
aliqͦ memoria litt̾arũ p̃terire. uirtutẽ:¬

Expanded text:
occasum ad monasterium suum rediit: ubi maoccasum ad monasterium suum rediit: ubi matri suae, Clementis, qui Stromateus dicebatur, libellum dedit, in Amos prophetae dicta conscriptum, hoc ei dicens: Istum episcopo qui exul stat, dabis, dicesque ei ut pro me orare dignetur, proficiscor enim ad Dominum meum. Et in ipsa nocte defecit, et neque aut dolorem ullum capitis, aut calorem corporis sensit, sed ipsa se ut erat sepelienda composuit, spiritum suum manibus Dei commendans.m in superioribus relaturum de juniore Melania me spopondi, necessarium nunc debitum reddam . Nec enim justum est veluti praetereundo, transire tam laudabilem ipsius in corpore juventutem, tantamque ejus sine aliqua memoria litterarum p
Abbreviated transcription (Latin):
ad inm̃sũ pudorẽ cõpeller& ac timorẽ.
Alia qͦq in uicino cõmanebat: cuiꝰ ego
faciẽ qͥdẽ uide ñ potui. Nũꝗ enĩ ex quo
huic mundo reñciaũ: de monastĩo refert᷑
egressa. In qͦ seraginta annos una cũ ma¬
tre sua habitans. ĩplesse memorat᷑. Cui ad
pꝰtremũ cũ recessura escło eẽt. inuisione.
astitit cõlothus uocabulo martir: qui in
hisdẽ colebat᷑ locis. hoc ei dic̃s. Hodie ad
dnm̃ tuũ ꝑges: ubi & scõs om̃s uidebis.¬
Ueni gͥ in basilicã martirii mei: ut illic pran¬
deas mecũ. Quo audito pͥma statĩ luce. sur-¬
rex̃: ac solito more uestita. insportella
sua panẽ & oliuas & olera cõminuta sustu¬¬
lit secũ. Et tunc pͥmũ pꝰ cot annorũ cur¬
ricula ꝓcedens: ad martiriũ scĩ uenit.
Ubi orationibꝰ rite ꝑfectis: opperiri cepit
tale tẽpꝰ. quo om̃s penitꝰ amemorato
sionibꝰ tuis mecũ ꝓficisci dignare. Sũpto
ꝙͦ cibo & facta rurs oratione: circa sosis

Expanded text:
pelleret ac timorem. Alia quoque in vicino commanebat , cujus ego faciem quidem videre non potui; nunquam enim ex quo huic mundo renuntiavit, de monasterio fertur egressa, in quo sexaginta annos una cum matre sua habitans implesse memoratur. Cui ad postremum cum recessura esset e saeculo, in visione adstitit Colothus vocabulo martyr, qui in eisdem colebatur locis, hoc ei dicens: Hodie ad Dominum tuum perges, ubi et sanctos videbisitur in basilicam martyrii mei, ut illic prandeas mecum. Quo audito, prima statim luce surrexit, ac solito more vestita, in sportella sua panem, et olivas, et olera comminuta sustulit secum. Et tunc primum post tot annorum curricula procedens, ad martyrium sancti venit. Ubi orationibus rite perfectis, opperiri coepit tale tempus diei, quo omnes penitus a memorato ventibus tuis mecum proficisci dignare. Sumpto igitur cibo, et facta rursus oratione, circa solis
Abbreviated transcription (Latin):
& conspectꝰ erat : ut. eã ꝓpt̾ in m̃se meri¬
tũ scĩtatis. epĩ qͦq reuereri atq erubes¬
transeuntes diuide atq erogare consueũ.
neq atali unquã oꝑe destitit: tãꝑse
hoc hilarit᷑. & occulte quã ꝑeos quosfide¬
lissimos noũ. seruulos faciens: in noc¬
turnis tam̃ mrationibus ab ȩccta ñ quã
recedens: in omĩbꝰ abstinentie. studiũ
spe uite reseruans & exequens.

Expanded text:
conspectus erat. Ut eam propter immensae meritum sanctitatis, episcopi quoque revereri atque erubestranseuntes dividere atque erogare consuevit. Neque a tali unquam opere destitit, tam per se hoc hilariter et occulte, quam per eos quos fidelissimos novit servulos faciens. In nocturnis tamen orationibus ab ecclesia nunquam recedens, in omnibus abstinentiae studium spe vitae reservans et exsequens.
Abbreviated transcription (Latin):
dĩ p̃posuit argentũ: eb qđ laqueo se sus¬
pendit & ꝑlit. Relictꝰ .ẽ. &esau: & pecca¬
a crim̃ in currit. Iirtestinoiũ enĩ ma¬
iuit sordes : quã benedictiones pat̾nas.
paul: dicebat de talibꝰ qui desertͣnt᷑. adõ.

Expanded text:
laqueo se suspendit et periit . Relictus est Esau, et peccati crimen incurrit; intestinorum enim maluit sordes quam benedictiones paternas . Paulus, dicebat de talibus qui deseruntur a Deo:
Abbreviated transcription (Latin):
cientissime ĩtra uni monastĩi claustra degent.
cõflictꝰ fuit. Hoc qͦq nob̾ solebat idem reftrre
qđ ꝑtͥginta ac duos annos. ex nullo pomarũ gene¬
re gustassa. Cũ aut̃ met̾ illũ mortis aliquando
uerara: ꝑ sex annos clausisse so ĩtra memoriã
mortuorũ : ut denionẽ quẽ ex formidine sepul¬
turȩ tribilẽ senciebat. ĩsepulchris habitando
pane usũ fuisse nescir&e sed qđ ex laborib
ꝓpͥis sicuti ꝑ suade ante. dm̃ nob̾solebat. ducen-¬
tos qͥnqͣginta solidos elephantioso laborantibꝰ
morbo dediss&: memoritãq pecuniã ñ ex
cuiꝰꝗ altĩus uł leui dãno. sed ex manuũ suarũ
oꝑibꝰ p̃stirisse. Qui pedestre it̾ ome c̾ficienᷤᷤ.
romã usq ꝑuenit: atq in eccła scĩ petri
pauliq orationibꝰ factis. rurs adalex andriã
pedest̃ remeaũ. Ubi it̾um p̃cẽ fudit : inbasilica

Expanded text:
tientissime intra unius monasterii claustra degenti, tientissime intra unius monasterii claustra degenti, conflictus fuit. 973 Hoc quoque nobis solebat idem referre, quod per quadraginta ac duos annos ex nullo pomorum genere gustasset. Cum autem metus illum mortis aliquando vexaret, per sex annos clausisse se intra memoriam mortuorum, ut daemonem, quem ex formidine sepulturae terribilem sentiebat, in sepulcris habitando pane usum fuisse nesciret; sed quod ex laboribus propriis, sicuti persuadere ante Deum nobis solebat, ducentos quinquaginta solidos elephantioso laborantibus morbo dedisset, memoratamque pecuniam non ex cujusquam alterius vel levi damno, sed ex manuum suarum operibus praestitisse. Qui pedester iter omne conficiens, Romam usque pervenit, atque in ecclesia sancti Petri Paulique orationibus factis, rursus ad Alexandriam pedester remeavit; ubi iterum precem fudit in basilica
Abbreviated transcription (Latin):
ut etiã illi qui nobilitate generis insuꝑa¬
biles uidebant᷑. erubescerent. ac stuꝑent.
mores eiꝰ atq uirtutes. Hic eo tẽprẽ quo
iulianꝰ in felia tenebat. imꝑiũ. scłarib
reñcia ũ rebꝰ magnaq eidẽ int̾rogatus
abeo cũ auctoritate respondit. Quẽ tẽ ille
caluicie eidẽ pͥus facta. uissit. apueris ũbera¬
ri. Qui suppliciũ plagarũ pacientissime
ferens. maximas ei gras egit: sic̃ pe̾a nobis
& ipse referebat. Huic t̾am̃ int̾ pͥncipia. cũ
fornicatione acuentris uoracitate.
grauissima fuit. pugna. Iuos ille
animi & corporis morbos ita suꝑaũ. uelud
siqͥs in m̃sũ ĩcendiũ ualdissimis aqͥs ex¬
unguat. In qͦdã enĩ se cellula clausũ ferro
sẽꝑ oneraũ: ñ panẽ factũ ex critico ed̃e
uoluit nullui coctũ ignibꝰ. cybũ supsit: actũ
demũ indecẽ & octo annis memoratis passionib:
domitis. dignũ tali uictoria hymnũ dõ cecinit.
& uaruꝰ cũ spĩtibꝰ ĩpuris ꝑ qͥdraginta annos pa¬

Expanded text:
ut etiam illi qui nobilitate generis insuperabiles videbantur, erubescerent ac stuperent mores ejus atque virtutes. Hic eo tempore, quo Julianus infelix tenebat imperium, saecularibus renuntiavit rebus, magnaque eidem, interrogatus ab eo, cum auctoritate respondit. Quem tunc ille calvitie eidem prius facta jussit pueris verberari. Qui supplicium plagarum patientissime ferens, maximas ei gratias egit, sicut postea nobis et ipse referebat. Huic tamen inter principia cum fornicatione ac ventris voracitate gravissima fuit pugna; quos ille animi et corporis morbos ita superavit, velut si quis immensum incendium validissimis aquis exstinguat. In quadam enim se cellula clausum, ferro semper oneravit, non panem factum ex tritico edere voluit, nullum coctum ignibus cibum sumpsit. Ac tum demum in decem et octo annis, memoratis passionibus domitis, dignum tali victoria hymnum Deo cecinit, et varius cum spiritibus impuris per quadraginta annos, pa
Abbreviated transcription (Latin):
de numerans. A ꝓpͥo uico usq ad certũ desertorũ
em̃ s ẽ finẽ. Ubi facta oratione. puteũ effodit sibi.
ĩqͦ obtimȩ aquȩ reppit uenã : septẽ tantũmͦ
quas argias uocant. ad putes ima descendens.
Cirea quẽ. & cellulã sibi paruulã fẽcit. Ex quo
de i eadẽ mansione se constituit. sũmis dm̃
p̃cib̾ erañ ne adea quȩ ab hominiꝰ habitant᷑
loca ultius acceda. Ppaucos aut̃ anuos mc¬
ruit. prbt fieri: habuitq secũ collectos ex di¬
ũsis srib: usq ad ducentos numero uiros. Mig¬
nã uͦ hanc ipsi dicunt fuisse uirtutẽ : qđ
ꝑseraginta annos altari seruiens dẽ dofungetꝰ
officio sacerdotis.nũꝗ de solitudinibꝰ egressꝰ ẽ¬

Expanded text:
de numerans, a proprio vico usque ad certum desertorum de numerans, a proprio vico usque ad certum desertorum emensus est finem. Ubi facta oratione, puteum effodit sibi, in quo optimae aquae reperit venam, septem tantummodo quas orgyas vocant ad putei ima descendens; circa quem et cellulam sibi parvulam fecit. 974 Ex quo die in eadem mansione se constituit, summis Deum precibus oravit, ne ad ea quae ab hominibus habitantur loca ulterius accederet. Post paucos autem annos meruit presbyter fieri: habuitque secum collectos ex diversis fratribus usque ad ducentos numero viros. Magnam vero hanc ipsius dicunt fuisse virtutem, quod per sexaginta annos altari serviens Dei, ac fungens officio sacerdotii, nunquam de solitudinibus egressus e
Abbreviated transcription (Latin):
tãq omĩa sciens: ĩ sexu uirili potuit ĩueniri.
Isti gͥ ĩ uiginti & septẽ annis om̃s apđ iero¬
solimã scõs atq ꝑegrinas epõs. monachos.
nininesq hoc enĩ uouerant. dõ. suscipe
ꝓpͥis sup̃tibꝰ ac fouere c̃sueuerant: om̃sq adse
uenientes meliges tantarũ ac taliũ rerũ c̃tẽ¬
placions fecer. Illos etiã qͣdringentos numero
monachos qui ꝓpt̃ paulinũ se ab ȩccta separabant.
tantes. ad ecctam nram̃ uera suadendo aciugit̃
cunctos docendo reuocauer honorantes qͥdẽ
ac sepe pascentes eiꝰdẽ loci clericos. Et hec parit̃
facientes. uitã suã pio studio finier̃: nulli qͥdẽ ex
se uł leuẽ dantes scandali suspicionẽ : totũ uͦ orbẽ
t̾rarũ spũali edificatione plenissimũ relinquentes.
Hroniys qͥdã nomine. ariundꝰ ex
Auco cui phenisis uocabulũ ẽ. qͥq desertis
ẽ ꝓximꝰ locis : qͥndecĩ milibꝰ passuiĩ dextro pe¬

Expanded text:
tanquam omnia sciens, in sexu virili potuit inveniri. tanquam omnia sciens, in sexu virili potuit inveniri. Isti igitur in viginti et septem annis omnes apud Jerosolymam sanctos atque peregrinos episcopos, monachos, virginesque hoc enim voverant Deo suscipere propriis sumptibus ac fovere consueverant, omnesque ad se venientes meliores tantarum ac talium rerum contemplatione fecerunt. Illos etiam quadringentos numero monachos qui propter Paulinum se ab Ecclesia separabant, tantes, ad Ecclesiam nostram, vera suadendo, ac jugiter cunctos docendo revocaverunt, honorantes quidem ac saepe pascentes ejusdem loci clericos. Et haec pariter facientes, vitam suam pio studio finierant, nulli quidem ex se vel levem dantes scandali suspicionem, totum vero orbem terrarum spirituali aedificatione plenissimum relinquentes.riundus ex vico cui Phoenicis vocabulum est, quique desertis est proximus locis, quindecim millia passuum, dextro pe
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ me obuilitatẽ. p̃se. itis habitꝰ. contẽpnen¬
dã putaueris: qr facile extollere siuelĩ
ne hȩc fortassis ignorans. periculũ aliqđ aut crim̾
ĩ curras. id circo tͥ ista mandaui : qͦsiquȩ dicero:
Int̾dũ enĩ necesse .ẽ. adũs ĩ prudentes hȩc agi:
& ueluti accipitre uł cane. cõtra eos arrogantia
uti. quȩ c̃gruo tẽprẽ suꝑbos cp̃hensura mnittat᷑.
Talibꝰ gͦ ũbis mox ipse tr̃itꝰ iudex. excusaũ eidẽ
factũ suũ: & ita eã ut meruerat. honoraũ. &
iussit ut. ad illos uiros qͦtiẽs ueli& acceđ&:
Hȩc aut̃ reuocatis ab exilio memoratis uiris.
monastĩũ apđ ierosolimã sibi fec̾: ĩqͦ uiginti
& septẽ annorũ tẽpꝰ ĩpleũ.: qͥnqͦginta secũ
sorores uirgines habens. Erat etiã cũ ea rufinꝰ
qͥdã nomine. ciuis italus. ex aqͥlegensi oppido
uir nobiliũ & ĩpposito singłari satis forciũ
morũ. Qui & ad prbatũ pꝰea meruit ꝑuenire.
Quonullꝰ mansuecior forcior. & placidior.

Expanded text:
go me ob vilitatem praesentis habitus contemnendam putaveris, quia facile extollere, si veline haec fortassis ignorans periculum aliquod aut crimen incurras, idcirco ista tibi mandavi. Quasi quae diceret: interdum enim necesse est adversus imprudentes haec agi, et veluti accipitre vel cane contra eos arrogantia uti, quae congruo tempore superbos comprehensura immittatur. Talibus ergo verbis mox ipse territus judex, excusavit eidem factum suum, et ita eam ut meruerat bonoravit. Et jussit ut ad illos viros, quoties vellet, accederet. Haec autem revocatis ab exsilio memoratis viris. monasterium apud Jerosolymam sibi fecit, in quo viginti et septem annorum tempus implevit, quinquaginta secum sorores virgines habens. Erat etiam cum ea Ruffinus quidam nomine, civis Italus ex Aquileiensi oppido, vir nobilium, et in proposito singulari satis fortium morum; qui et ad presbyteratum postea meruit pervenire. Quo nullus mansuetior, fortior, et placidior,
Abbreviated transcription (Latin):
de cappadocia genus ducens: qui
cis cuidã co epĩ: uin ad modũ magiui
Qui elpidi in una die memoratis spelun¬
cis habitaculũ sibi fec̃. Tantũ aut̃ absti¬
nentiȩ studiũ ĩse ce monstraũ: ut uince¬
r& cunctos Puiginti enĩ & aͥnq quos uic̃
ꝑ noctes totas stando & orando psallebat.
Quẽ sicuti apes regẽ suũ. ita ĩnumera
niultitudo frm secuta: fec qͣndã uidĩ in
speluncis ipsis ac solitudinibꝰ ciuitatẽ. Erat
aut̃ maxime uoluptatis : stupendã uitȩ
uarietatẽ & cũ sationis erxognoscere. Hunc
ipsũ elpidiũ uerę spei gła gratulantẽ¬

Expanded text:
de Cappadocia genus ducens , quicis cujusdam chorepiscopi, viri admodum magni. Qui Elpidius in una de memoratis speluncis habitaculum sibi fecit. Tantum autem abstinentiae studium in se ipso 976 monstravit, ut vinceret cunctos. Per viginti enim et quinque quos vixit r noctes totas stando et orando psallebat. Quem sicuti apes regem suum, ita innumera multitudo fratrum secuta, fecit quamdam videri in speluncis ipsis ac solitudinibus civitatem. Erat autem maximae voluptatis, stupendam vitae varietatem et conversationis eorum cognoscere. Hunc ipsum Elpidium verae spei gloria gratulantem
Abbreviated transcription (Latin):
tis sapientiã tuã : quȩ etiã ĩ uio stati
poss& gras accitart. Alio itũm mͦ. relin¬
quere homines uidet᷑ as: quando eos a suꝑ¬
biȩ inalo aũtere cupit. Qđ in scõ nouimꝰ¬
paulo. Nam & paułꝰ tc̃ adõ putahat᷑ un¬
diq colaphis. ⁊ tãq diũsis quas scripta
scã numerat. tribulationibꝰ fatigabat᷑:¬

Expanded text:
tis sapientiam tuam, quae etiam in illo statu tis sapientiam tuam, quae etiam in illo statu posset gratias actitare. Alio iterum modo relinquere homines videtur Deus, quando eos a superbiae malo avertere cupit, quod in sancto novimuPaulo; nam et Paulus tunc a Deo putabatudique colaphis, tamque diversis quas Scriptura sancta numerat tribulationibus fatigabat
Abbreviated transcription (Latin):
moribsꝰ q hõnestis panis ꝓfecto sine salit¬
eẽ fatuus uidebit᷑. qui mandiicari uxta iob
dicta ñ pot̾it: aut mortis causa his qui eũ
comederint erit. Si enĩ panis sine salibꝰ
edi potest. poterit. ẽe. & aliqͥs bonꝰ gustꝰ.
in sermonihꝰ uanis : & qͥñ bonorũ actuũ
testimonio roborent᷑. Quĩsis aut̃ o nodis:
famulos int̾dũ suos deserit ds̃. Aliqͣndo
enĩ hunc ꝓpt̃ alicuiꝰ occultã intutẽ: ut
cefis reuelari possit ac ꝓdi: ueluti in scõ
illo athleta iob. cui ds̃ secreta manifestans
ista dicebat. Noli mecũ recusare iudiciũ
neq obaliã causã puta ueris metͥ hȩc de¬
Aisse responsa: ñ ut iustꝰ omibꝰ demonstre¬
ris. Michi qͥdẽ cui nenil potest eeꝰ. cela¬
tũ : notꝰ ad modũ eras. Sed qe ali te hom¬
nes uesciebant. quimo ꝓpt̃ diuicias quis
accepas a te estimant coli: iderrco siuiꝰ mo¬
di tẽptationẽ ad te uenireiꝑmisi. Idcireo
onĩs opes tuas abstuli: ut ostendem cunc¬

Expanded text:
salibus fatuus esse videbitur, qui manducari juxta Job dicta non poterit , aut mortis causa iis qui eum comederint erit. Si enim panis sine salibus edi potest, poterit esse et aliquis bonus gustus in sermonibus vanis, et qui non bonorum actuum testimonio roborentur Diversis autem modis famulos interdum suos deserit Deus. Aliquando enim hunc propter alicujus occultam virtutem, ut caeteris revelari possit ac prodi, veluti in sancto illo athleta Job, cui Deus secreta sua manifestans, ista dicebat : Noli mecum recusare judicium, neque ob aliam causam putaveris me tibi haec dedisse responsa, nisi ut justus omnibus demonstreris. Mihi quidem, cui nihil potest esse celatum, notus admodum eras; sed quia alii te homines nesciebant, qui me propter divitias quas acceperas a te existimabant coli; idcirco hujusmodi tentationem ad te venire permisi, idcirco omnes opes tuas abstuli, ut ostenderem cunc
Abbreviated transcription (Latin):
ab ipso. ꝓuidentiȩ. suȩ angłm ds̃. Aquocũ
fuerit. destitutꝰ. ille qui ex alienis sibi do¬
nis placens. ceperat suꝑbire : ademone ini¬
mico suo ex pugnat᷑ ac uincit᷑ : & in aliqđ
t᷑pitudinis crim̃ ĩ currit: ex qͦirraciona¬
biliũ animaliũ uł canũ more. usq ad diabo-¬
licã iliã ꝑsuasionẽ quȩ superbia ẽ. ĩsamen¬
do descendit. fuo enĩ semel castę açꝓba bilis
uitȩ teste. sublato: qđ cũq hi tales & qͣle cũq
iã diperint. nec credi ab aliqͦ nec suscipi potest.
Nã quicũq sc̃ĩ disserentes eos audire c̃sueuerant.
incipiunt fugere: execrantes flagiciosi animi
cogat᷑: ut sermo diuinarũ serptãrũ ꝓbet᷑
hoc dicens. peccatori aut̃ dix̃ ds̃: qͣre tu
enarras iusticias meas. & assumis testa m̃tũ
meũ ꝑostuũ : Et uere sinules eeꝰ. peccan.

Expanded text:
ab ipso providentiae suae angelum Deus. A quo cum ab ipso providentiae suae angelum Deus. A quo cum fuerit destitutus ille qui ex alienis sibi donis placens coeperat superbire, a daemone inimico suo expugnatur ac vincitur, et in aliquod turpitudinis crimen incurrit. Ex quo irrationabilium animalium vel canum more, usque ad diabolicam illam persuasionem, quae superbia est, insaniendo descendit. Illo enim semel casta ac probabilis vitae teste sublato, quodcunque 975 hi tales vel qualecunque jam dixerint, nec credi ab aliquo, nec suscipi potest. Nam quicunque sancti disserentes eos audire consueverant, incipiunt ipsos fugere, exsecrantes flagitiosi animi cogatur, ut sermo divinarum Scripturarum probetur, hoc dicens: Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras justitias meas, et assumis testamentum meum per os tuum ? Et ver
Abbreviated transcription (Latin):
qđ nquimꝰ bonũ: neq factũ. neq ĩgeniũ
m̃tis humanȩ neq illȩ ipsȩ progatiue quȩ in¬
firȩ s̃ m̃tibꝰ plurimorũ. in putant̾ datori
bonaũ om̃iũ dõ: sed magis totũ ascribit᷑ uo¬
lũtati ꝓpͥȩ potestatis. Func cũ necessariore¬
lieti adõ fuerint. incidunt ĩtpitudinẽ aliꝗ
ĩqua erubes cenda multa uł paciunt᷑ uł faci¬
unt: ꝑ eũ ipsu qui in his turpis uitȩ actu lapsꝰ
cecidit. Cũq paulatĩ sobrietate m̃tis ad mo¬
niti ab eo animi tumore discedunt. quẽ puta¬
bant magnã aliquã ce̾. uirtutẽ. donatore
cognito dãnare cogunt᷑. Qm̃ uͦ ille qui arro¬
gancia elo q̃ncia suȩ & ex ĩgenio uł acumine
m̃tis ĩflatꝰ.ẽ. ñ asscribit ante omĩa ariginẽ
atq fom̃ta ipsoiũ bonorũ dõ. quȩ ex ipsiꝰ
tantũ fonte. descendunt: sed sui hoc ẽẽ.
estimat studii. sueq natȩ : remou&e tuuc

Expanded text:
quod novimus bonum, neque facquod novimus bonum, neque face, neque illae ipsae praerogativae quae infixae sunt mentibus plurimorum, imputantur datori bonorum omnium Deo, sed magis totum ascribitur voluntatis propriae potestati. Tunc cum necessario relicti a Deo fuerint, incidunt in turpitudinem aliquam, in qua erubescenda multa vel patiuntur, vel faciunt per eum ipsum qui in his turpis vitae actu lapsus cecidit. Cumque paulatim sobrietate mentis admoniti, ab eo animi tumore discedunt, quam putabant magnam aliquam, esse virtatem, donatore cognito damnare coguntur. Quoniam vero ille qui arrogantia eloquentiae suae, et ex ingenio vel acumine mentis inflatus est, non ascribit ante omnia originem atque fomenta ipsorum bonorum Deo, quae ex ipsius tantum fonte descendunt, sed sui hoc esse existimat studii suaeque naturae, removet tunc
Abbreviated transcription (Latin):
uouimꝰ freq̃nt̃ accide. ut siis qui tͣpit̾ inuit.
flacioso animi ꝓposito circa uuenẽ puellã mi-¬
sericors eẽ. uideat᷑ ꝓpt̃ finẽ qͥdẽ ipsiꝰ rei tͤpẽ.
sed ꝓpt̃ actũ racionabilẽ. qui qͣsi puellȩ aede¬
solatȩ defensionẽ sui p̃be demonstroe. Euenit
rurs: ut & ꝓposito quispiã recto miscdiã qͥdẽ
egroto ĩpendat aut seni. & ex diuite se pauꝑerẽ
faciat: parca tam̃ manu & cũ merore qͦdã
m̃tis in uitȩ. ut rectũ qͥdẽ iudeat᷑ eẽ ꝓposituĩ
actꝰ aut̃ ipse ĩ dignꝰ suo ꝓposito iudicet᷑. Aportoe
enĩ miscđem: cũ letitia. & cũ largitate.
misereri. Pterea memorati uiri p̃rogatiuas
qͥsdã. ĩsensib plurimorũ eẽ. dicebant. Quorũdõ
enĩ saciles aduirtutẽ & acutas animas p̃dico-¬
bant habe. optimos mores ꝓposito. ĩftitutisq
mon ichorũ: sed qͥndo aliqͥd ñfit. ꝓpt̃ id ipsũ

Expanded text:
novimus frequenter accidere. Ut si is qui turpiter vivit, novimus frequenter accidere. Ut si is qui turpiter vivit, flagitioso animi proposito circa juvenem puellam misericors esse videatur, propter finem quidem ipsius rei turpem, sed per actum rationabilem, quo quasi puellae et desolatae defensionem se praebere demonstret. Evenit rursus ut ex proposito quispiam recto misericordiam quidem aegroto impendat aut seni, et ex divite se pauperem faciat, parca tamen manu, et cum moerore quodam mentis invitae, ut rectum quidem videatur esse propositum, actus autem ipse indignus suo proposito judicetur. Oportet enim misericordem cum laetitia et cum largitate misereri. Praeterea memorati viri praerogativas quasdam in sensibus plurimorum esse dicebant. Quorumdam enim faciles ad virtutem et acutas animas, praedicabant habere optimos mores in proposito institutisque monachorum. Sed quando aliquid non fit propter idipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ĩꝑmissionẽ dĩ. Quȩ cũq igͥ. ex animi uirtute ꝓ¬
cedunt. & ad dĩ głam fiunt: ex dĩ uolũtate ꝓue¬
niunt. Quȩ aut̃ ꝑiculosa sentimꝰ. atq dãnosa.
ĩ qͥbꝰ aut ꝑũsitatẽ aliꝗ dep̃hendimꝰ. aut ruinã:
hȩc rursꝰ ꝑmissione dĩ fiunt. Emissio lut̃ ipsa
ex ratione descendit: id ẽ. expeccato aligͦ uł
ĩfidelitate subri piente paulatĩ. Nonpotest
enĩ fieri ut is cuiꝰ sapientia ꝓbat᷑ & uita. in
peccatũ alicuiꝰ tͣpitudins ruat: aut demonũ
dolis. ila queos p̃cipitet᷑ orroris. Qui cũ qigͥ
corrupto m̃tis ꝓposito. qͥcũq temeraria ualũ¬
tte a tramite uirtutis ex erbitant: iui facise
peccare c̃sueuer̃ Desoant᷑ enĩ diuinitacis
auxilio. ne possint ĩ telligere ꝓfut᷑a: ui cũ
mutationis agnouerint: ĩcipiant uł ꝓpositũ
in crimine.ẽ: quando ñ exrecto ꝓposito. nec ex
eo quo cõuenit more. a nob aliqͥd ꝑpetrat᷑. Qđ

Expanded text:
in permissionem Dei. Quaecunque igitur ex animi virtute pin permissionem Dei. Quaecunque igitur ex animi virtute procedunt, et ad Dei gloriam fiunt, ex Dei voluntate proveniunt: quae autem periculosa sentimus atque damnosa, in quibus aut perversitatem aliquam deprehendimus, aut ruinam, haec rursus permissione Dei fiunt. Permissio autem ipsa ex ratione descendit, id est, ex peccato aliquo, vel infidelitate surrepente paulatim. Non potest enim fieri ut is cujus sapientia probatur et vita, in peccatum alicujus turpitudinis ruat, aut daemonum dolis in laqueos praecipitetur erroris. Quicunque igitur corrupto mentis proposito, quicunque temeraria voluntate a tramite virtutis exorbitant, illi facile peccare consueverunt. Deseruntur enim divinitatis auxilio, ne possint intelligere profutura; ut cum mutationis agnoverintin crimen est, quando non ex recto proposito, nec ex eo quo convenit more a nobis aliquid perpetratur. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
tũq ĩea ipsũ atq ĩmanib opꝰ qđ faciebat tenẽ.¬
t subito alii fris uident. Euenerat enã it iuiꝰ
ex fr̃ib dũ puteui conat᷑ esfode : tt̃e molis agero.
obriiꝰ ĩterire. Etq alt̃ qͦq de scitensibꝰ locis
ueniens: in ipso ctinere cũ sitĩ ñ possae serrede¬
ficene. Int̃ quos eo ipso tẽpore & steptianꝰ qͥdã.
relicto monastĩo frm̃ ubidinis causa ad sctarẽ
descendat uitã. Et de eocapio & de herone
alerandrino. & de palestino ualente. &de
cholomeo egiptio. qui i scitensibꝰ degebac locis:
causas earĩ exponerent rerũ quȩ homines
tã ꝓbabilis uige :̃ desertis degentes. aus
nĩte mutari: aut atpͥia ac libidinosa trans¬
ferri. aut qͥb cũq aliis modis decipi ut ꝑire
parit̾q cũ illis etiã ipse paphnuciꝰ ĩ quo maxima
omĩũ rerũ scientia erat : qđ omĩa quȩ cũq ĩhoc
scło fiunt duplicit̃ diuidunt᷑: ĩ uolũtatẽ &

Expanded text:
tumque in ea ipsum atque in manibus opus quod faciebat tenenttumque in ea ipsum atque in manibus opus quod faciebat tenentem, subito alii fratres viderent. Evenerat etiam ut unus ex fratribus, dum puteum conatur effodere, terrenae molis aggere obrutus interiret . Utque alter quoque de Scythensibus locis veniens, in ipso itinere, cum sitim non posset ferre, deficeret . Inter quos eo ipso tempore et Stephanus quidam relicto monasterio fratrum, libidinis causa ad saecularem descenderat vitam . Et de Eucarpio et de Herone Alexandrino, et Palaestino Valente, et de Ptolemaeo Aegyptio, qui in Scythensibus degebat locis, causas earum exponerent rerum, quae homines tam probabilis vitae in desertis degentes locis, aut mente mutari, aut ad turpia ac libidinosa transferri, aut quibuscumque aliis modis decipi vel perire pariterque cum illis etiam ipse Paphnutius, in quo maxima omnium rerum scientia erat, quod omnia quaecunque in hoc saeculo fiunt, dupliciter dividuntur, in voluntatem et
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑat. ex uicinis eidẽ c̃iunctꝰ ẽ locis: unaq am¬
hobꝰ uita ꝑfecta ĩmonastĩo erat. Ytrosq aut̃
benedictꝰ antoniꝰ norat. Quodã gͥ dis cũ
una cũ ipsis deger&. uir magnã dĩ dono scien¬
tiã script᷑arũ habens: qui tã uetꝰ testam̃tũ
Dom̃s quã nouũ ĩ tp̃tari solebat. cũ tam̃
ipse nichil de script̾is scis aliquando legiss&:
adeo aut̃ erat. mitis & placidꝰ. ut ꝓpheticã
qͦq poss& mansuetudine uitȩ. suꝑare. uir¬
tutẽ: de quo tale refert᷑ p̃coniũ. qđ ꝑ oecor¬
ginta annos nũꝗ nabuerir. duas simul
tunicas
Hos gͥ cũego & scĩ diacones euagriꝰ & albinus.
uidissemꝰ simul: querebamꝰ ex ipsis scire cupien¬
tes. quȩ ce̾t causa quȩ ñnullos frs̃ errare facene
int̾dũ. & peccatũ aliqđ ĩ currere: aut penitꝰ
areti itineris ꝓposito deuiare. Accidas enĩ
alis ipsis dieb᷑ ut cheromon nomine inonachius
residens ĩcathiedra sua repente morenet᷑: defune¬

Expanded text:
eidem conjunctus est locis, unaque ambobus vita perfecta in monasterio erat. Utrosque autem benedictus Antonius norat. Quodam igitur die,una cum ipsis degeret, vir magnam Dei dono scientiam Scripturarum habens, qui tam vetus Testamentum omne quam Novum interpretari solebat, cum tamen ipse nihil de Scripturis sanctis aliquando legisset. Adeo autem erat mitis et placidus, ut propheticam quoque posset mansuetudine vitae superare virtutem. De quo tale refertur praeconium, quod per octoginta annos nunquam habuerit duas simul tunicas. Hos igitur cum ego et sancti diacones Evagrius et Albinus vidissemus, simul quaerebamus ex ipsis, scire cupientes quaenam esset causa quae nonnullos fratrum errare faceret, interdum et peccatum aliquod incurrere, aut penitus a recti itineris proposito deviare. Acciderat enim illis ipsis diebus, ut Cheremon nomine monachus , residens in cathedra sua repente moreretur, defunc
Abbreviated transcription (Latin):
aescendit. usq ad suꝑbiȩ magnitudinẽ ex eo
sẽꝑ accide sol&e: qr dĩ fauore nudam᷑. Qu
tam̃ hoc idõ fac: ut parcat magis his ho¬
minibꝰ quos relinqt. Nã si cũ dãnabili illa
quã inse habent morũ ꝑu̾sitate. ingensis
qͦq eorũ eloqñtiȩ fom̃ta suppeditassent.
qͣs testimonio qͦdã suo animaroe eos dñs.
sine dubitatione ꝑfecti de ⁊mones fie.¬
rent: cũ ĩtelligerent se uitȩ sordibꝰ ĩqͥnatos.
ad sublimia conscenđẽ. Hȩc qͦq nob cõme¬
morati dicebant scissimi atq obtimi uiri.
Quando aliquẽ uiditis pessimȩ qͥdẽ uitȩ.
eloqñtiȩ tam̃ magnȩ: demonis aus memi¬
nisse debetis: quẽ cũ ap̃o loqñtẽ legimꝰ in
script̃is sc̃ĩs. Recordari etiã uos oporta &
uliꝰ ioci in quo nouimꝰ seriptũ. Derpens
aut̃ sapientissimꝰ ferarũ omĩũ ĩtris erati
Quiula sapientia magis obfuit: qt nullũ
us hobuit alceriꝰ uirtutis auxiliũ. Opor¬
t& enĩ bonĩ ac prudentẽ uirũ saꝑe qͥdẽ

Expanded text:
 usque ad superbiae magnitudinem, ex eo semper accidere solet, quia Dei favore nudamur. Qui tamen hoc ideo facit, ut parcat magis iis hominibus quos relinquit. Nam si cum damnabili illa quam in se habent morum perversitate, ingeniis quoque eorum eloquentiae fomenta suppeditassent, quasi testimonio quodam suo animaret eos Dominus; sine dubitatione perfecti daemones fierent, cum intelligerent se vitae sordibus inquinatos ad sublimia conscendere. Haec quoque nobis memorati dicebant sanctissimi atque optimi viri: Quando aliquem videritis pessimae quidem vitae, eloquentiae tamen magnae, daemonis illius meminisse debetis, quem cum Christo loquentem legimus in Scripturis sanctis . Recordari etiam vos oportet et illius loci in quo novimus scriptum: Serpens autem sapientissimus ferarum omnium in terris erat , cui illa sapientia magis obfuit, quia nullum in se habuit alterius virtutis auxilium. Oportet enim bonum ac prudentem virum sapere
Abbreviated transcription (Latin):
nã gram miranda faciebat. aliquã habu¬
iss& qͥetẽ. aut habundantiã rerũ. cũ illo
tanto honore quãtꝰ illi ab hominibꝰ de¬
ferebat᷑ : diabolꝰ eũ palpatũ pluribꝰ
bonis atq resolutũ. suꝑbia qͦdã noni
tumoris eatoller&. Relietꝰ ẽ adõ qͦnilã

Expanded text:
nam gratiam miranda faciebat, aliquam habuisset quietem aut abundantiam rerum, cum illo tanto honore, quantus illi ab hominibus deferebatur, diabolus eum palpatum pluribus bonis atque resolutum, superbia quadam novi tumoris ext
Abbreviated transcription (Latin):
parant᷑. Pecu.iiȩ cupidi uł rapaces: his quos
habentes in se aliꝗ tam̃ scientiȩ ꝑicieq notiꝰ¬
ciã: pares his fontibꝰ iudicant᷑: qui serpen¬
tes int̾ latices suos nutriunt. Quibꝰ sep ꝗde
seriuo facundꝰ & utilis humar exubat: sed
anullo am̃ posst̃ libent̃ hauriri: ꝓpt̃ suorũ
amaritudi uẽ morũ. Ende sẽs dauid heo tria
sibi dari adõ dona postut abat: bonitatẽ. & dis¬
ciplinã & scientiã. Sine bonitate enĩ & discipli¬
nacscientia nimis ĩutilis. ẽ. Et siqͥdẽ iste quitał
ẽ se enĩdare festin&. relicta ea causa obꝗ de¬
seruit eũ ds. suꝑbiã loquor: uolueritq m̃ furã
sui cognoscere: ut iã de reliqͦ neq cõtra alios
se ut melior aut maior ex collat. sed dõ sẽp
gras agat: rurs ad eũ ꝓfecto renieabit scier¬
tia. bonorũ actuũ testimonio głosa. Nã fa¬
cundia spcialis nͥ cũ honestis moribs uitȩ castisꝙ
concord&. illis erit similis spicis : quȩ uentorũ

Expanded text:
parantur; pecuniae cupidi vel rapaces, iis quos habentes in se aliquam tamen scientiae peritiaeque notitiam, pares iis fontibus judicantur, qui serpentes inter latices suos nutriunt. Quibus semper quidem sermo facundus ut utilis humor exuberat, sed a nullo tamen possunt libenter hauriri, propter suorum amaritudinem morum. Unde sanctus David haec tria sibi dari a Deo dona postulabat, bonitatem, et disciplinam, et scientiam . Sine bonitate enim et disciplina scientia nimis inutilis est. Et si quidem iste qui talis est se emendare festinet, relicta ea causa, ob quam deseruit eum Deus superbiam loquor volueritque mensuram sui cognoscere, ut jam de reliquo, neque contra alios se ut melior aut major extollat, sed Deo semper gratias agat, rursus ad eum profecto remeabit scientia bonorum actuum testimonio gloriosa. Nam facundia spiritualis nisi cum honestis moribus vitae castisque concordet, illis erit similis spicis, quae ventorum
Abbreviated transcription (Latin):
cet̃ fr̃s adoratoniũ colligunt᷑: ille ĩmonte
oliueti stans ĩeo loco unde saluator assup̃tꝰ
ẽ p̃sauendo & or ando ꝑ noctare c̃sueuerat.
Et siuȩ sub niuib siue subpluuiis seupru¬
inis. ĩ mobilis ꝑmanebat. Quipꝰea quã hoc
mͦ solitũ tep ĩpless&: signo mallei quo frs
etos excitabat ꝑcutiens fores omĩũ cellularũ
aa ꝓpͥa oratoria: deducebat. In qͥbꝰ cũ uno¬
qͦq eorũ unũ uł alt̾um ĩ antipłu psalmũ ca¬
nens. totidẽq cũ singłis p̃ces fundens: sic ante
lucẽ ad huc reũ tebat᷑ adcellã suã. Quẽ fris̃ aete
enĩ subdõ loqͣr spoliatũ uestibꝰ suis sepiꝰ aquã¬
destiulantib: aliis ĩ duebant: aonec ille siccarent᷑.
dic gͦ paulisꝑ sõno refect̾ usq ad horã tc̃iã:
itũni psalmos canens. uenire ad alt̾us diei ues.¬
ꝑã nitebat᷑. Hec ad olii tarsensis
uirtꝰ fuit. Qtuq ⁊gesotimad õsũmatis pacien

Expanded text:
tres ad oratorium colliguntur, ille in monte Oliveti stans in eo loco unde Salvator assumptus est, psallendo et orando pernoctare consueverat, et sive sub nimbis, sive sub pluviis seu pruinis; immobilis permanebat. Qui posteaquam hoc modo solitum tempus implesset, signo mallei, quo fratres caeteros excitabat, percutiens fores omnium cellularum, ad propria oratoria deducebat. In quibus cum unoquoque eorum unum vel alterum in antiphonas psalmum canens, totidemque cum singulis preces fundens, sic ante lucem adhuc revertebatur ad cellulam suam. Quem fratres vere enim sub Deo loquar spoliatum vestibus suis aquam saepius stillantibus, aliis induebant, donec illae siccarentur. Sic ergo paulisper somno refectus usque ad horam tertiam, iterum psalmos canens, venire ad alterius diei vesperam nitebatur. Haec Adolii Tarsensis virtus fuit, qui Jerosolymae, consummatis patien
Abbreviated transcription (Latin):
ac pedibꝰ. mrẽs scõs ĩ omĩbꝰ sufficient᷑
honorau᷑. Qui & hoc ad nr̃am edificatio¬
ne sepe dicebat: nse ineminisse qđ unꝗ
sensibꝰ suis adõ fuerit. soparatꝰ. Nȩc st̃ beatis¬
simi philoromi certam in a qbꝰ ĩuictꝰ appa¬
ruit: & hec scõrũ patrũ ĩmarcescibilis ei
głe corona donata.
de hispano. uł urbico genere descen¬
dens. filia qͥdẽ marcellini cuiꝰdã
ex cõsulis fuit: uxor aut̃ cuidã honorabilis
uiri : cuiꝰ nom̃ meminisse ñ possũ. Quȩ uice

Expanded text:
ac pedibus martyres sanctos in omnibus sufficienter honoravit. Qui et hoc ad nostram aedificationem saepe dicebat, non se meminisse quod unquam sensibus suis a Deo fuerit separatus. Haec sunt beatissimi Philoromi certamina, quibus invictus apparuit, et haec sanctorum Patrum immarcescibilis ei gloriae corona donata Cde Hispano vel urbico genere descendens, filia quidem Marcellini cujusdam exconsulis fuit, uxor autem cujusdam honorabilis viri, cujus nomen meminisse
Abbreviated transcription (Latin):
latarion nom̃. ẽ. deduxiss& loca : stetit illic.
& instant᷑ mraũ. Iuuenes aut̃ qui furati ouẽ
fuerant : iã etiã occidant eã. Nũ igͥ p̃cẽ fun¬
dit: nullo penitꝰ c̾fitente. carnibꝰ aut̃ ip¬
siꝰ peccaris intra uineã quȩ adiacebat ab¬
strusis. subito supͣ ipsas uolitans coruus
stetit: partẽq inde auferens carnis. rur¬
sus abscessit. Quo uiso : ille uenerabilis sener.
furtũ qđ celabat᷑ iuenit. Mar aut̃ iuuenes

Expanded text:
Lazarion nomen est deduxisset loca, stetit illic, Lazarion nomen est deduxisset loca, stetit illic, et instanter oravit. Juvenes autem qui furati ovem fuerant, jam etiam occiderant eam. Dum igitur precem fundit, nullo penitus confitente, carnibus autem ipsius pecoris intra vineam quae adjacebat abstrusis, subito supra ipsas volitans corvus stetit, partemque inde auferens carnis, rursus abscessit. Quo viso, ille venerabilis senex furtum quod celabatur invenit. Mox autem juvenes
Abbreviated transcription (Latin):
rari : matrẽ eiꝰ qui uidebat᷑ exibitꝰ. aliosq
qui eũ dedurerant ꝓpelli iuberẽ. Cuenit aut̃
int̃hȩc ut suꝑ uenir& senex : ac stantẽ & cũ
iam̃tatione deflentẽ ꝓpt̾̃ tã ĩ enarrabilẽ
filii morbũ matrẽ uid&. Pictꝰ gͦ cõtinuo
uir ille. uenorabilis lacrimis eiꝰ. exaffectu scĩ
cordis ĩgemuit: iuuenẽq apphendit. manu.¬
& ĩtra oratoriũ suũ qđ ipss construxerat. &
ĩ quo reliqͥas scĩ ioħis baptistȩ. collocauerat
duac̃: atq illic orationẽ ꝓeo faciens. a t̾c̃ia nonã
usq horã diei. ĩ columemeũ ip̃so die reddidit.
purgatũ demone. atq cõstrictũ om̃ibꝰ m̃bris
Quȩ usq adeo fuerant dissoluta: ut qͦtiẽs in¬
felix puer uoluiss& expuere. intergũ sputa¬
ita iactar&. illaͣ distorserat demon.
sicyla quęlã ad iit memoratũ
uirũ : querens ouẽ quã se ꝑdidisse de¬
flebat. Dicebat igͥ ei. Ostends in ipsũ in qͦ
ꝑdidisti locũ. Quẽ mulier cũ ad illa qͥbꝰ

Expanded text:
qui videbatur exhibitus, aliosque qui eum deduxerant, propelli juberem. Evenit autem inter haec ut superveniret senex, ac stantem et cum lamentatione deflentem propter tam inenarrabilem filii morbum matrem videret. Victus ergo continuo vir ille venerabilis lacrymis ejus, ex affectu sancti cordis ingemuitatorium suum, quod ipse construxerat, et in quo reliquias sancti Joannis Baptistae collocaverat, duxit, atque illic orationem pro eo faciens a tertia nonam usque horam diei, incolumem eum ipso die reddidit, purgatum daemone, atque constrictum omnibus membris; quae usque adeo fuerant dissoluta, ut quoties infelix puer voluisset exspuere, in tergum sputa jactaret. Ita eum distorserat daemon. Anicula quaedam adiit memoratum virum, quaerens ovem quam se perdidisse deflebat. Dicebat ergo ei: Ostende mihi ipsum, in quo perdidisti, locum. Quem mulier cum ad illa quibus
Abbreviated transcription (Latin):
spm̃ talẽ. ut nullũ unꝗ ad peccandũ ĩcarne sua
tẽp inueniat: rectiꝰ fore cradens. sicũ atrocitate
demonis quã cũ corpore ȩ uoluptatis ĩpuritate
certar&. Qđ qͥdẽ ita ut dixi factũ ẽ Nã etiã usq
periminis sui corestione cruciat᷑. Hic ipse
innoceneiꝰ quã ist etis fudra si referre¬
forfitan ꝓ eiꝰ simplicitate. quis iudicabit. Nam
frequent̃ eũ subripuisse suis fribꝰ cibos & egen.¬
tibꝰdedisse: cognoui. In imm̃sũ enĩ modũ
sip̃lex erat: neq qͥcꝗ mali cor ipsiꝰ norat. Pnde.
diuinã qͦq hic gram cõtra demones meruit.
Adquẽ cũ aliquando uidentibꝰ nob̾ iuuenis
qͥdã fuiss& exibitꝰ. quẽ spc̃ ĩmundꝰ ipleuerat. &
om̃ibꝰ totũ soluerat m̃bris: ĩ tantu᷑ ut ego ui¬

Expanded text:
spiritum talem, ut nullum unquam ad peccandum in carne sua tempus inveniat. Rectius fore credens, si cum atrocitate daemonis, quam cum corporeae voluptatis impuritate certaret. Quod quidem ita ut dixit, factum est; nam et usque pro criminis sui correptione cruciatur. Hic ipse Innocentius quam misericors fuerit, si verforsitan, pro ejus simplicitate quis judicabit. Nam frequenter eum surripuisse suis fratribus cibos, et egentibus dedisse cognovi. In immensum enim modum simplex erat, neque quidquam mali cor ipsius norat. Unde divinam quoque hic gratiam contra daemones meruit. Ad quem cum aliquando videntibus nobis, juvenis quidam fuisset exhibitus, quem spiritus immundus impleverat, et omnib
Abbreviated transcription (Latin):
Ebeatissimo ĩ nocentio qui in ea quȩ t̃.
id oliuã ȩccła prbt fuit. amultis qͥdẽ &
magnis audisti: nichilominꝰ tam̃ etiã
anod qui cũ eo annis tribꝰ uirimꝰ pauca cognosces
Nã qͥeqͥd aliorũ oculos latinit: nob potuit occui¬
tari. Pic gͦ sĩp̃licissimꝰ fuit om̃ĩũ. Quicũ subim

Expanded text:
beatissimo Innocentio , qui in ea quae est ad Olivam ecclesia presbyter fuit, a multis quidem et magnis viris audisti, nihilominus tamen etiam a nobis, qui cum eo annis tribus viximus, pauca cognosces. Nam quidquid aliorum oculos latuit, nobis non potuit occultari. Hic ergo simplicissimus omnium fuit;
Abbreviated transcription (Latin):
E iuliano qͦndã ĩ edissenȩ ꝓunciȩ par¬
tibꝰ sito uiro qͥuere monacꝰ dicebat᷑. lu¬
diui: qđ usq ad eo oms corporis sui carnes ad
nichulũ redegiss&. uopellẽ ĩse solã & ossa mon¬
strar&. Ob qđ ipse mercedẽ adõ. curationũ
grãm ĩultimo uitȩ suȩ fine ꝓmeruit. Aliũ q̃q
uidi apđ ierosolimã ad oliũ nomine : ducen¬
tẽ extarso oppido genꝰ. Qui cũ ueniss& alo.
a nullo pene detritã ĩgress e. uiã. Quiq ñ
tale qͣle nos plurimi it̃ tenuit : sed nouũ
sibi qđdã & ultͣ homines ꝓpositũ cũsatio¬
nis ĩuenit: ĩtantũ ut demones qͦq cõtre¬
miscerent austeritatẽ eiꝰ ac fugerent. ab
ingenti eiꝰ abstinentia c̃tinuacioneq mag¬
narũ uigiliarũ: ut ꝓpe id qđ dicunt phan¬
tasma hoc. ẽ. nres uera. sed imago ctꝰ. aliqͣ
putaret᷑. Pꝰ qͣdragesimã qͥdẽ : qͥnto qͦq ede¬

Expanded text:
dam in Edissenae provinciae partibus sito viro qui vere monachus dicebatur audivi , quod usque adeo omnes corporis sui carnes ad nihilum redegisset, ut pellem in se solam et ossa monstraret, ob quod ipse mercedem a Deo, curationum gratiam in ultimo vitae suae fine promeruit. Alium quoque vidi apud Jerosolymam, Adolium nomine, ducentem ex Tarso oppido genus , qui cum venisset illuc, a nullo pene detritam ingressus est viam; quique non tale quale nos plurimi, 972 iter tenuit, sed novum sibi quoddam et ultra homines propositum conversationis invenit, in tantum, ut daemones quoque contremiscerent austeritatem ejus, ac fugerent ab ingenti ejus abstinentia, continuationeque magnarum vigiliarum; ut prope id quod dicunt phantasma, hoc est non res vera, sed imago esse aliqua putaretur. Per Quadragesimam quidem quinto quoque
Abbreviated transcription (Latin):
pomĩa ꝓbabilis uitȩ. Cuiꝰ sororẽ etiã ad olia noue¬
rã. Quȩ & siñpotuit germanȩ meritis cõpari
dignã tam̃ ꝓmodo uirtutis ꝓpͥȩ. famã habuisse
fert᷑ & uitã. Bassianillã qͦq nomine feminã uidi.
magistro qͦndã militũ cãdidiano relictã: ꝓmpta
ĩstitutione monachiçȩ uitȩ ac labore sud antẽ.
Est & alia photine nomine prbi theoccisti filia
uidi Quȩ cũ ipso colloqͥ putabat᷑ dõ: quȩq
amita beati iohis epĩ fuit. Romȩ etiã asellã
nuisse: feminã mitẽ atq mansuetã : multorũq
illic curã gerentẽ. Ubi uiros etiã cũoniugibꝰ
suis uidi: monachorũ eotẽprẽ uitas & ĩstituta
discentes. Aduitã aliqͣm dõ dignã cũ apniano
qͦdã ipsiꝰ uiro. & filia eotũ eunomia uidi. ad eo
placentes do: ut cransferri ad celestẽ utã ante.
cspectũ ipsi mererent᷑. Et ipsi enĩ iã ultimo fi¬

Expanded text:
omnia probabilis vitae , cujus sororem etiam Adoliam noveram . Quae etsi non potuit germanae meritis comparari, dignam tamen pro modo virtutis propriae famam habuisse fertur et vitam. Bassianillam quoque nomine feminam vidi , magistri quondam militum Candidiani relictam, prompta institutione monachicae vitae ac labore sudantem. Est et alia Photina nomine , presbyteri Theoctisti filia vidi; quae cum ipso colloqui putabatur Deo, quaeque amita beati Joannis episcopi fuit. Romae etiam Asellam nuisse , feminam mitem atque mansuetam, multorumque curam illic gerentem. Ubi viros etiam cum conjugibus suis vidi, monachorum eo tempore vitas et instituta discentes. Avitam aliquam Deo dignam cum Aproniano quodam ipsius viro, et filia eorum Eunomia vidi , adeo placentes Deo, ut transferri ad coelestem vitam ante conspectum ipsius mererentur. Et ipsi enim jam ultimo fi
Abbreviated transcription (Latin):
nomine qͣndã: comitis ualla ciui relictã. Quȩ
diuisit bene atq disꝑsit onus cameli: seq uii¬
neribꝰ quȩ solent fieri exnimio opũ ponđe libaũ
Theodora qͦq tribuni alicuiꝰ cõiugẽ. qͣndã ad co
nichil sibi de ꝓpͥis bonis reliqͥsse cognoui: ut
ante mortẽ sua aliorũ ei miscđia. stipẽ ad alim̃ta
pb&. Defecerat. aut̃ ĩ monastio qd es cycha uoca

Expanded text:
nomine quamdam , comitis Vallacini relictam, quae divisit bene atque dispersit onus cameli, seque vulneribus, quae solent fieri ex nimio opum pondere, liberavit. Theodoram quoque tribuni alicujus conjugem quondam , adeo nihil de propriis sibi bonis reliquisse cognovi, ut ante mortem suam aliorum ei misericordia stipem ad alimenta praeberet. Defecerat autem in monasterio quod Escyca voca
Abbreviated transcription (Latin):
istis Abnestñi enĩ dieispacio osq nuno tristi¬
cia absorbemini. Descendens gͦ. ĩ ꝓfundũ ꝑ eas
quas illi fecerant. scalas : oracione illic cũ omĩbꝰ
facta. ter ferro qđ ĩmanu ceꝑat. solũ putei ꝑ¬
cussit: hoc dics. Dc̃ sacrorũ patriarcharũ. te
inqͥt p̃cam᷑ dñe acpetimꝰ: ne sine causa im¬
pensis int tanti srm labores: sed prã ipsis usũ
eiꝰ ꝗ desid̾ant aquȩ. Cõtinuo ebullientes de
uisceribꝰ soli latices : ꝑfuder̃ p̃cantes. Cũq
rurs orass&: cep̃ ad ꝓpͥa uelle. remeare. Qui
cũ ad sum̃dũ cibũ. ab illis recineret᷑ : hoc illis

Expanded text:
istis? Ab hesternae enim diei spatio usque nunc tristiistis? Ab hesternae enim diei spatio usque nunc tristitia absorbemini. Descendens ergo in profundum, per eas quas illi fecerant scalas, oratione illic cum omnibus facta, ter ferro quod in manu ceperat, solum putei percussit, hoc dicens: Deus sacrorum patriarcharum, te, inquit, precamur ac petimus, ne sine causa impensi sint tanti fratrum labores, sed praesta ipsis usum ejus quam desiderant aquae. Continuo ebullientes de visceribus soli latices perfuderunt precantes. Cumque rursus orasset, coepit ad propria velle remeare, qui cum ad sumendum cibum ab illis retineretur, hoc illis
Abbreviated transcription (Latin):
tis ostendo. Multi tam̃ pea monachi pꝰ aliꝰ
mortẽ. degere ĩcella ipsiꝰ ꝑtinaci uoluptate
cupientes : ne uno qdẽ anno illic habitare
potuer̃. Hab& enĩ ipse locꝰ & timorẽ marimũ
seꝑ. & solatiũ nullum.
uir mansuetudinis sũmȩ. & dilecti¬
dnis imm̃sȩ. Qui celesti grã egros curare. ꝓ me¬
ruit. Hic retulit mn. qđcũ ad huc iuuenis in
monastĩo suo eẽt. ac puteũ maxime capacita¬
tis efficer&. uiginti ĩ lato habentẽ pedes: cũ
qd humoris putabat᷑ apparerent. ducentos
pene alios effodissent. pedes: ac nec tunc qͥdẽ
humorẽ aliquẽ ĩuenire potuerint. Tristes in¬
ꝗͥo ad modũ facti: atã in utili oꝑs cogitaba¬
mꝰ abscede. Ecce aut̃ subito scĩ pio de ulti¬
mis solitudinũ locis ĩ maximo ardore estꝰ.
hora serta diei ad modũ expelle uelatꝰ astiti.
nob & his postremo locutꝰ ẽ. ub. Quid homi¬
nes paruȩ fidĩ angustiamini. & desꝑars uolu-¬

Expanded text:
tis ostenderet. Multi tamen postea monachi, post illius tis ostenderet. Multi tamen postea monachi, post illius mortem degere in cella ipsius pertinaci voluntate cupientes, ne uno quidem anno illic habitare potuerunt. Habet enim ipse locus et timorem maximum semper, et solatium nullum. vir mansuetudinis summae et dilectionis immensae, qui coelesti gratia aegros curare promeruit . Hic retulit mihi, quod cum adhuc juvenis in monasterio suo esset, ac puteum maximae capacitatis effoderet, viginti in latum habentem pedes, et quid humoris putabatur, apparerent, dum centum pene alios effodissent pedes, ac nec tunc quidem humorem aliquem invenire potuissent; tristes, inquit, admodum facti, a tam inutili opere cogitabamus abscedere. Ecce autem subito sanctus Pior de ultimis solitudinum locis in maximo ardore aestus, hora sexta diei admodum ex pelle velatus astitit nobis, et his postremo locutus est verbis: Quid, homines parvae fidei, angustiamini, et desperare volu