comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hc̃ & amicũ uocat. & repbat. Acsi ei aꝑcius dicat. Amice &
ñ amice. Amice ꝑ fidẽ. s ñ amice ꝑ oꝑacionẽ. Atille obmutui
Quia qd̃ dici sine gemitu ñ potest. ⁊ illa districtione ultime
ĩ crepacionis. om̃e argum̃tũ essat ex cusacionis. Quippe qͥa ille
foris ĩcrepat: qͥ testis c̃ sciencie ĩtꝰ animũ accusat s ĩt̾ hec scien¬
dũ ẽ. qͥa qͥsqͥs hanc uestẽ uirtutis habet. s tam̃ ad huc ꝑfecte

Expanded text:
c et amicum vocat, et reprobat, ac si ei apertius dicat, Amice, et non amice; amice per fidem, sed non amice per operationem. At ille obmutuit, quia, quod dici sine gemitu non potest, in illa districtione ultimae increpationis omne argumentum cessat excusationis, quippe quia ille foris increpat, qui testis conscientiae intus animum accusat. Sed inter haec sciendum est quia quisquis hanc vest
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ illa angłoꝵ agmina: nͥ exercitꝰ regis nr̃i: Unde & isdẽ rex dñs sabaothdr̃:
Sabaoth qͥppe. ẽxercituũ ĩq̃tat᷑. Ad ꝑdendos gͦ adu̾sarios suos exercitũ
mittit: qͥa nimirũ uindictã dñs ꝑ angłos exercet. Cuiꝰ uindicte potenciã.
tc̃ nr̃i patres audiebant: nos aũt ͥã cernimꝰ. Ui st̃ enĩ suꝑbi illi mardi¬
rũ ꝑsecutores. ubi illi qͥ cͣtͣ c̾ditorẽ suũ ceruicẽ cord erererant. & de huiꝰ
mũdi gła mortiferũ tumeb aut: Ecce iã mors martrrũ foret ĩfide
uiuenciũ: Ehi qͥ c̾tͣ illos de crudelitate sua głati st̃. neqͣꝗͣ ad memo¬
riã nr̃am ueniunt. ł ĩnumero mortuoꝵ. Reb gͦ cognoscimꝰ: qd ĩ
paraboł audiuimꝰ. S his qͥ ĩuitantẽ c̃tẽpni c̃spic̃: regis filii nupcias

Expanded text:
t illa angelorum agmina nisi exercitus regis nostri? Unde et idem rex Dominus Sabaoth dicitur: Sabaoth quippe exercituum interpretatur. Ad perdendos ergo adversarios suos exercitum mittit, quia nimirum vindictam Dominus per angelos exercet. Cujus vindictae potentiam tunc nostri patres audiebant, nos autem jam cernimus. Ubi sunt enim superbi illi martyrum persecutores? Ubi illi qui contra conditorem suum cervicem cordis erexerant, et de hujus mundi gloria mortifera tumebant? Ecce jam mors martyrum floret in fide viventium, et hi qui contra illos de crudelitate sua gloriati sunt, nequaquam ad memoriam nostram veniunt, vel in numero mortuorum. Rebus ergo recognoscimus, quod in parabolis audimus, sed is qui invitantem se contemni conspicit, regis filii n
Abbreviated transcription (Latin):
Sienĩ filii electoꝵ sumꝰ: restat necesse ẽ. ut ꝑ eoꝵ exẽpla gradiamͣ. Bonꝰ enĩ
ñ fuit: qͥ malos tolerare recusauit: Hinc nãq ẽ qd̾ de sẽmet ipso beatꝰ iob
asserit dicens. frͣ fui drachonũ: & sociꝰ structionũ. Hinc ꝑsalomonẽ spõ¬
recielẽ dñs dic̃: fili hominis. ĩcreduli & subu̾sores st̃ tecũ: &c̃ scorpionib
habitas. Hinc petrus. beati loth uitã głificat dicens. Et iustũ loth op¬
p̾ssũ anefandoꝵ ĩ iuria. c̃u̾sacione eruit. Aspectu enĩ & auditu iꝰtus
erat: habitans apd̃ eos qͥ de die ĩdiẽ animã iustã. ũiqͥs o ꝑib cruciabãt

Expanded text:
Si filii electorum sumus, restat necesse est ut per eorum exempla gradiamur. Bonus enim non fuit qui malos tolerare recusavit. Hinc namque est quod de semetipso beatus Job asserit dicens: Frater fui draconum et socius struthionum . Hinc per Salomonem Sponzechielem Dominus dicit: Fili hominis, increduli et subversores sunt tecum, et cum scorpionibus habitas . Hinc Petrus beati Lot vitam glorificat, dicens: Et justum Lot oppressum a nefandorum injuria conversatione eruit; aspectu enim et auditu justus erat, habitans inter eos qui de die in diem animam justam iniquis operibus cru
Abbreviated transcription (Latin):
ueniunt : qui acceptã intellectꝰ gratiã oꝑando ꝑficiunt: Quidã
uͦ sic uocant᷑: ut etiã cõpellant᷑: Nlã sut ñ nulli qͥbona faci¬
enda intelligunt: sed hȩc facere desistunt: Uident quȩ age-¬
re debeant: s hȩc exdesiderio ñ secunt᷑. His ut suꝑiꝰ diximꝰ
plerũq c̾tingit: ut eos incarnalib desideriis mundi huiꝰ
ad uersitas feriat: Adp̃hendere tẽporalẽ głam conantur:
& nequeunt: Et dũ ꝑ alta pelagi quasi ad grandiores curas
huiꝰ scłi nauigare ꝓponunt: seꝑ aduersis flatib ad egecti¬
onis sue littora repellant᷑ Cũq se frãgi indesideriis suis
aduersante mundo c̾spiciunt: quid de se auctori suo debeant
entes ꝓmundi amorȩ deserebant Sepe nãq ñ nulli ad tẽpo-¬
ralȩ̃ głam ꝓficerȩ uolentes. aut longa egritudine tabescunt.
aut affucti iniuriis c̾cidunt: aut ꝑcussi grauib dãpnis affligunt᷑
Et inmundi dolore uident. quia nichil cfidere. de eiꝰ uolup¬

Expanded text:
ando perficiunt; quidam vero sic vocantur, ut etiam compellantur. Nam sunt nonnulli qui bona facienda intelligunt, sed haec facere desistunt; vident quae agere debeant, sed haec ex desiderio non sequuntur. His, ut superius diximus, plerumque contingit ut eos in carnalibus desideriis suis mundi hujus adversitas feriat: apprehendere temporalem gloriam conentur et nequeant; et dum per alta pelagi quasi ad grandiores curas hujus saeculi navigare proponunt, semper adversis flatibus ad dejectionis suae littora repellantur. Cumque se frangi in desideriis suis, adversante mundo, conspiciunt, quid de se auctori suo debeant entes pro mundi amore deserebant. Saepe namque nonnulli ad temporalem gloriam proficere volentes, aut longa aegritudine tabescunt, aut afflicti injuriis concidunt, aut percussi gravibus damnis affliguntur, et in mundi dolore vident quia nihil confidere de ejus volup
Abbreviated transcription (Latin):
comitatꝰ actib occupatꝰ. Agebat terrena & tẽporalia sed ut pꝰ
erfine eiꝰ daruit. magis exdebito quã exintentione Nã cum
ꝓpinquante mortis eiꝰ tẽpore grauissima aeris tẽpestas obsiste¬
ret: ne ad sepeliendũ duci potuisset: eũq coniux sua cũ fletu
uehementissimo requireret dicens: quid faciã quomͦ te ad sepę¬
liendũ eicio. quȩ ostiũ domꝰ huiꝰ egredi p̾nimia tẽpestate non
possum: Tẽ ille respondit Noli mulier flere: quia mox ut
ego defunctꝰ fuero. aeris serenitas redit Cuiꝰ ꝓtinꝰ & uocẽ mors:
& mortẽ serenitas ẽ. sẽcuta Cuiꝰ manꝰ ac pedes podagrico humo¬
re tumescentes. & u̾si inuulneribꝰ fuerant: & ꝓfluente sanie
patebant: Sed cũ corpꝰ illiꝰ exmore ad lauandũ fuisset delatũ:
ita manus pedesq illiꝰ sani reꝑtist̾. ac si umquã uulneris nichil

Expanded text:
comitatus actibus occupatus, agebat terrena et temporalia; sed ut plus comitatus actibus occupatus, agebat terrena et temporalia; sed ut plus ex fine ejus claruit, magis ex debito quam ex intentione. Nam cum, appropinquante mortis ejus tempore, gravissima aeris tempestas obsisteret ne ad sepeliendum duci potuisset, eumque conjux sua cum fletu vehementissimo requireret, dicens: Quid faciam? quomodo te ad sepeliendum ejicio, quae ostium domus hujus egredi prae nimia tempestate non possum? Tunc ille respondit: Noli, mulier, flere, quia mox ut ego defunctus fuero, aeris serenitas redibit. Cujus protinus et vocem mors, et mortem serenitas est secuta. Cujus manus ac pedes podagrae humore tumescentes, et versi in vulneribus fuerant, et profluente sanie patebant. Sed cum corpus illius ex more ad lavandum fuisset detectum, ita manus pedesque illius sani reperti sunt, ac si unquam vulneris nihil
Abbreviated transcription (Latin):
sed quasi ñ utat᷑: qui & necessaria cunt᷑a exteriꝰ. aduitę suȩ ministeriun
redigit. & tam̃ hȩc ẽadẽ ñ sineͥt suȩ m̃ti dominari. ut sub¬
ecta foris seruiant. & nunquã intentionẽ animi ad alia
tendentis frangant: Quicũq gͥ tales sunt: eis ꝓfecto terrena
omĩa ñ ad desidium sed adusum ad sunt. quia rebꝰ quidẽ necessariis
utunt᷑. sed nichil haberȩ cũ peccato cupiunt De ipsis qͦq reb habetis
cotidie mercedes adquirunt: & plus gaudent bono oꝑȩ. quam bona
possesione Ac ne aliquibꝰ ista difficilia eẽ. uideant᷑. Rem de ꝑsona
refero. quã multi ur̃m nouer̃: Quiã uidelicet rẽ. ipse ante tͥenni¬
um incentũ cellensi urbe aꝑsonis fidelib didici Nuꝑ nãq in
eadẽ ciuitate Teophanius comes fuit: uir miscdię actib deditus
bonis oꝑibus intentꝰ. hospitalitati p̾cipue studens. Erercendi

Expanded text:
sed quasi non utatur, qui et necessaria cuncta exterius ad vitae suae ministerium sed quasi non utatur, qui et necessaria cuncta exterius ad vitae suae ministerium redigit, et tamen haec eadem non sinit suae menti dominari, ut subjecta foris serviant, et nunquam intentionem animi ad alta tendentis frangant. Quicunque ergo tales sunt, eis profecto terrena omnia non ad desiderium, sed ad usum adsunt, quia rebus quidem necessariis utuntur, sed nihil habere cum peccato cupiunt. 1626 De ipsis quoque rebus habitis quotidie mercedes acquirunt, et plus gaudent bono opere quam bona possessione. 13. Ac ne aliquibus ista difficilia esse videantur, rem de persona refero quam multi vestrum noverunt, quam videlicet rem ipse ante triennium in Centumcellensi urbe a personis fidelibus didici. Nuper namque in eadem civitate Theophanius comes fuit , vir misericordiae actibus deditus, bonis operibus intentus, hospitalitati praecipue studens. Exercendi
Abbreviated transcription (Latin):
qui emunt: tanqͣm ñ possidentes Et qͥ utunt᷑ hoc mundo:
tanquã ñ utant᷑ Preterit enĩ figura huiꝰ mundi Uxorẽ
nãq habet sed qͣsi ñ habens. qͥ sic scit debita carnis exsol¬
uere: ut tam̃ ꝑ eã mundo tota m̃te ñ cogat᷑ inherere Nã
cũ isdẽ rursum egregiꝰ p̾dicator. dicat. qui habet urorẽ
cogitat quȩ st̃ huiꝰ mundi quomͦ placet urori: ille᷑ habens
quasi non habet. qui sic studet placere c̃iugi. ut tam̃ ñ dis¬
pliceat c̃ditori: Fet qͦq sed tanquã ñ fleat: qͥ sic tẽporalib
dãpnis affligit᷑. ut tam̃ dȩ et̾nis lucris sẽꝑ an imũ c̃soletur
iudet uͦ. s tanquã ñ gaudeat: qui sic de tẽporal
Et in hoc quod m̃tẽ gaudio sũbleuat: hanc continuo pon¬
dere ꝓuidi timoris p̃mat Emit autẽ sed quasi ñ possidens:
qui & adusũ terrena p̾parat. & tam̃ cauta cogitatione p̃¬
uidet. quod hȩc citius relinquat: Mundo quoq utitur.

Expanded text:
emunt tanquam non possidentes, et qui utuntur hoc mundo tanquam non utantur; praeterit enim figura hujus mundi . Uxorem namque habet, sed quasi non habens, qui sic scit debita carnis exsolvere, ut tamen per eam mundo tota mente non cogatur inhaerere. Nam cum idem rursum egregius praedicator dicat: Qui habet uxorem, cogitat quae sunt hujus mundi, quomodo placeat uxori , ille uxorem habens quasi non habet, qui sic studet placere conjugi, ut tamen non displiceat conditori. Flet quoque, sed tanquam non defleat, qui sic temporalibus damnis affligitur, ut tamen de aeternis lucris semper animum consoletur. Gaudet vero, sed tanquam non gaudeat, qui sic de temporalibus et in hoc quod mentem gaudio sublevat, hanc continuo pondere providi timoris premat. Emit autem, sed quasi non possidens, qui et ad usum terrena praeparat, et tamen cauta cogitatione praevidet quod haec citius relinquat. Mundo quoque utitur,
Abbreviated transcription (Latin):
uoluerit introire ñ uoleat: Nudite qͥd sapientia ꝑsalonem
dicat: Tuc̃ inuocabut᷑ me & ñ audiã: mane c̃surgent. & nõ
Dnẽ dnẽ: aperinob̾ S iã tc̃ aditũ querentib dr̃ Am̃ dico uob¬
mꝰ icuras mundi pꝰ ponere. soł desideriss et̾nis inhiare:. s. hec
paucis data st̃ Ammonere uos uolo: ut selinqͥtis omĩa. seã
ñ p̃sumo Si gͦ cunta mũdi relinquere ñ potestis. sictenete
quȩ huiꝰ mundi st̃. ut tam̃ ꝑ ea ñ teneamini inmundo. ut
terrena possidȩat᷑ res ñ possideat. & sub m̃tis uestre sit dnb
quod habetis: Nisi mens ur̃a t̾renarũ rerũ amore uincit̾.
arebus suis magis ipsa possideat᷑. Sit gͦ res cẽporał inusiu
et̾na indesiderio Sit res res tẽporał in itinere: desideret᷑
eterna inꝑuentione: Quasi ex latere respiciat᷑: qͣnqͥd in
hc̃ mundo agit᷑ Ante nos autẽ tendant m̃tis odi̾: dum
tota intentione illa c̃spiciunt. a ꝗͣ ꝑueniemꝰ: Excirpent᷑

Expanded text:
voluerit intrare non valeat. Audite quid Sapientia per Salomonem dicat: Tunc invocabunt me, et non exaudiam: mane consurgent, et non Domine, Domine, aperi nobis, sed jam tunc aditum quaerentibus dicitumus, curas mundi postponere, solis desideriis aeternis inhiare? Sed haec paucis data sunt. 11. Admonere vos volo ut relinquatis omnia, sed non praesumo. Si ergo cuncta mundi relinquere non potestis, sic tenete quae hujus mundi sunt, ut tamen per ea non teneamini in mundo; ut terrena res possideatur, non possideat; ut sub mentis vestrae sit dominio quod habetis, ne si mens vestra terrenarum rerum amore vincitur, a rebus suis ipsa magis possideatur. Sit ergo res temporalis in usu, aeterna in desiderio; sit res temporalis in itinere, desideretur aeterna in perventione. Quasi ex latere respiciatur quidquid in hoc mundo agitur. Ante nos autem tendant mentis oculi, dum tota intentione illa conspiciunt ad quae pervenimus. Exstirpentur
Abbreviated transcription (Latin):
minime cop̾hendit S de hac salubri aduersitate. qͣnta
utilitas nascat᷑. adiungit cũ subdit᷑ Et dic̃ Uadã & reũtar¬
gͦ uias suas spinis sectas inuenit. postqͣm amatores suos
app̾hendere ñ ualet. ad amorẽ uiri pͥoris redit: qͥa plerũq
pꝰquã in hoc mundo ñ possumꝰ optinere que uolumꝰ. pꝰ qͣm
amara fuerant p̃cepta. repente dulcesit in memoria
Et peccatrix anima quȩ ad ultera conata ẽ esse. nec tam̃ aꝑto
ope potuit: decernit eẽ. fidelis c̃iunx: Qui gͦ huiꝰ mundi ad¬
uersitatib fracti. ad dei amorẽ redeunt: atq ap̃sentis uite desideriis
mei: inquantũ iusti. dnĩ mei: Intenta aure  hanc ꝑcipite: ut tan¬
To eã minꝰ sentiatis in examine. quanto nunc audistis formido¬
losius in p̃dicatione: Ait enĩ Dico autẽ uob: quod nemo uiro a
illors qui uocati st̃ gustabit cenã meã Elcce uocat ꝑse: uocat¬

Expanded text:
minime comprehendit. Sed ex hac salubri adversitate quanta minime comprehendit. Sed ex hac salubri adversitate quanta utilitas nascatur adergo vias suas spinis septas invenit, postquam amatores suos apprehendere non valet, ad amorem viri prioris redit, quia plerumque postquam in hoc mundo non possumus obtinere quae volumus, postquam amara fuerant praecepta, repente dulcescit in memoria, et peccatrix anima, quae adultera conata est esse, nec tamen aperto opere potuit, decernit esse fidelis conjux. Qui ergo hujus mundi adversitatibus fracti ad Dei amorem redeunt, atque a praesentis vitae desideriis mei; in quantum justi, domini mei. Intenta hanc aure percipite, ut tanto eam minus sentiatis in examine, quanto nunc auditis formidolosius in praedicatione. Ait enim: Dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt gustabit coenam mea
Abbreviated transcription (Latin):
rũ meũ pͥorẽ: qͥa bene mͥ erat tc̃ magis qͣm tiunc Uir uniꝰ¬
cuiꝰq fideł anime ds̃ ẽ: qͥa hec uidelicet ei ẽ. c̾iunt̾a ꝑfidem:
Sed illa quȩ c̃iunt̾a dõ fuerat anima. amatores suos seqͥtͤ.:
qunͣdo mens quȩ iã ꝑfidẽ credidit. ad huc inmundis se¬
spiritib inoꝑatione substernit Mundi głam querit. carnali
delectatione pascit᷑: exqͥsitis uoluptatib nutͥcͦ. Sed plerũq
omp̃s d̃s talẽ animã misericordit̾ respicit: & eiꝰ uoluptatib
amaritudines ꝑ mcet: Unde dic̃ Ecce ego sepiã uias tuas
spinis Uie enĩ nr̃e spinis septe st̃: quando in hoc qđ male
cupimꝰ. dolor c̃pũctiones inuenimꝰ Et sȩpiã eas maceria.
mitas nr̃as inuenire ñpossumus: quia hoc quod male q̃rimꝰ.
adipisci ꝓibem᷑ Et sequet᷑ amatores suos & ñ app̾hendet
eos: queret & ñ inueniet eos: quia malignos spiritꝰ qͥbꝰ se in
suis desideriis anima subdidit. ad desiderior suor effectũ

Expanded text:
um meum priorem, quia bene mihi erat tunc magis quam nunc . Vir uniuscujusque fidelis animae Deus est, quia haec videlicet ei est conjuncta per fidem. Sed illa, quae conjuncta Deo fuerat anima, amatores suos sequitur, quando mens quae jam per fidem credidit, adhuc se immundis spiritibus in operatione substtur. Sed plerumque omnipotens Deus talem animam misericorditer respicit, et ejus voluptatibus amaritudines permiscet. Unde dicit: Ecce ego sepiam vias tuas spinis. Viae enim nostrae spinis septae sunt, quando in hoc quod male cupimus, dolorum punctiones invenimus. Et sepiam eas maceria emitas nostras invenire non possumus, quia hoc quod male quaerimus, adipisci prohibemur. Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos; quaeret, et non inveniet eos; quia malignos spiritus quibus se in suis desideriis anima subdidit ad desideriorum suorum effectum
Abbreviated transcription (Latin):
ed dũ aliu s auariciȩ. alius curiositatꝰ. alius uoluptati carnis est
deditꝰ. nimirũ rȩꝑbi simul omnes excusant:dũ huc̃ terrena cura
occupat illũ alieni actꝰ sagax cogitatio deuastat. atteriꝰ etiã m̃tẽ
uoluptas carnalis inqinat. Fastidiosus quisq ad et̃nȩ uite epulas
iratꝰ pat̾ familias: dir̃ seruo suo Exi cita in plateas & uicos ciui¬
tatis: & pauꝑes ac debiles. cecos & daudos introduc hiic Ecce qui
terrene substantie plus iusto incubat: uenire ad dominicã cenam
rectisat. Qui labori curiositatis insudat ÷ p̃parata uite alim̃ta
fastidit. Qui carnalib desideriis inseruit: spiritalis c̃uiii epulas
respuit Quia gͦ uenire suꝑbi retnuunt pauꝑes eligunt᷑. Cur
hoc : quia iurta pauli uocẽ infirma mundi edsgit ds̃. ut c̃fundat

Expanded text:
sed dum alius avaritiae, alius curiositati, alius voluptati carnis est sed dum alius avaritiae, alius curiositati, alius voluptati carnis est deditus, nimirum reprobi simul omnes excusant. Dum hunc terrena cura occupat, illum alieni actus sagax cogitatio devastat, alterius etiam mentem voluptas carnalis inqservo suo: Exi cito in plateas et vicos civitatis, et pauperes ac debiles, et caecos et claudos introduc huc. Ecce qui terrenae substantiae 1622 plus justo incubat, venire ad dominicam coenam recusat; qui labori curiositatis insudat, praeparata vitae alimenta fastidit; qui carnalibus desideriis inservit, spiritalis convivii epulas respuit. Quia ergo venire superbi renuunt, pauperes eliguntur. Cur hoc? Quia, juxta Pauli vocem, Infirma mundi elig
Abbreviated transcription (Latin):
dum cuilibet ꝑuer se agenti dicimꝰ. ẽuertere. dm̃ sequere.
mundũ relinque: ubi hunc nisi ad dominicã cenã uocamꝰ: Ded cũ
respondit. ora ꝓme quia peccator su. hoc facere ñ possum :quid aliud
agit: nisi & rogat & excusat: Dicens nãq peccator sũ: humilita¬
tem insinuat Sub iungens aut̃ conuerti ñ possum: suꝑbiã demon¬
strat: Rogando gͥ excusat: qui & humilitatẽ suꝑ ducit in uoce.
& suꝑbiã exercet inaccione: Alius autẽ dix̃. Urorẽ duxi & ideo
ñ possum uenire Quid ꝑ urorẽ nͥ uoluptas carnis accipit᷑ . Llam
quã uis bonũ sit c̃iugiũ atq aꝓpagandam sobolẽ ꝓuidentia diui¬
na ẽstitutũ: ñ nulli tam̃ ñ ꝑ hoc fecunditatẽ ꝓlis. sed desideria expe¬
tunt uoluptatis Et idcirco ꝑ rẽ iustã signficari potest ñẽgrue
res imusta Ad cenã uos gͦ et̾ni c̃uiuii. sũmꝰ pater familias inuitat

Expanded text:
dum cuilibet perverse agenti dicimus Convertere, Deum sequere, dum cuilibet perverse agenti dicimus Convertere, Deum sequere, mundum relinque, ubi hunc nisi ad Dominicam coenam vocamus? Sed cum respondet: Ora pro me, quia peccator sum, hoc facere non possum, quid aliud agit, nisi et rogat et excusat? Dicens namque: Peccator sum, humilitatem insinuat; subjungens autem: Converti non possum, superbiam demonstrat. Rogando ergo excusat, qui et humilitatem superinducit in voce, et superbiam exercet in actione. 5. Alius autem dixit: Uxorem duxi, et ideo non possum venire. Quid per uxorem nisi voluptas carnis accipitur? Nam quamvis bonum sit conjugium, atque ad propagandam sobolem providentia divina constitutum, nonnulli tamen non per hoc fecunditatem prolis, sed desideria expetunt voluptatis, et idcirco per rem justam significari potest non incongrue res injusta. Ad coenam ergo vos aeterni convivii summus paterfamilias invitat;
Abbreviated transcription (Latin):
sua intima nesciens. studet exteriora cogitare Eraue nãq
curiositatis ẽ. uiciũ. ꝗͣ dũ cuiꝰlibet m̃tẽ ad inuestigandam
uitã ꝓximi exteriꝰ ducit. sẽꝑ eiꝰ mͣtima abscondit: ut aliena
sciens se nesciat: & curiosi angmꝰ quanto ꝑitꝰ fuerit alieni
merit tanto fiat ignarꝰ sui Propt̾ hoc nãq & de eisdẽ qͥnq
iugis boũ dr̃ eo ꝓbare illa: Rogo te habe me excusatũ: Ipsa
eñi excusantis uerba a uicii sui significatione ñ discrepant.
dũ dicit eo ꝓbare illa: quia uidelicet aliquando ꝑtinere ꝓ¬
batio ad curiositatẽ solet Sed notandũ quo & is qui ꝓpt̃
uillam &is qui ꝓpt̾ ꝓbanda iuga boũ a cena sui inuitatoris
excusat. humilitatis uerba ꝑmiscet dicens: Rogo te: habe me
excusatũ Uũ enĩ qicit rogo tẽ & tam̃ uenire c̃tẽpnit: humi¬
litas sonet inuoce. suꝑbia in actione Ecce hoc dnudicat pͥuus
qͥsqͣm cũ audit: nec tam̃ ea quȩ diiudicat agere desistit Nã

Expanded text:
riora cogitare. Grave namque curiositatis est vitium, quae dum cujuslibet mentem ad investigandam vitam proximi exterius ducit, semper ei sua intima abscondit, ut aliena sciens, se nesciat, et curiosi animus quanto peritus fuerit alieni meriti, tanto fiat ignarus sui. Propter hoc namque et de eisdem quinque jugis boum dicitur: Eo probare illa; rogo te, habe me excusatum. Ipsa enim excusantis verba a vitii sui significatione non discrepant dum dicit: Eo probare illa, quia videlicet aliquando pertinere probatio ad curiositatem solet. Sed notandum est quod et is qui propter villam et is qui propter probanda juga boum a coena sui invitatoris excusat, humilitatis verba permiscet, dicens: Rogo te, habe me excusatum. Dum enim dicit Rogo te, et tamen venire contemnit, humilitas sonat in voce, superbia in actione. Et ecce haec dijudicat pravus quisque cum audit, nec tamen ea quae dijudicat agere desistit. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ geret s rursus ĩ firmitas cord̃ ĩpedim̃to facta ẽ. ĩdicande reue¬
laciois. Ammonicionẽ qͦq it̾ate iussionis obduruit ꝑ gere &que
iuderat manifestare negler. S qͥ a magnã mansuetudinẽ c̃¬
martiris sepulcrũ ad offerendũ sacͥficiũ c̃sistentẽ reꝑit: secretũ
acixc̾stantib peciit. seq eiꝰ pedib strauit. Cũq eũ ubͣtĩ flentẽ
ep̃s uix ad se leuare potuisset. lacͥmarũ causas cognoscere
studuit. Ille uͦ relaturꝰ ordinẽ uisiõis. priꝰ uestim̃to humeris
deuoluto. detex plagas corporis ut ita dicã testes ueritatis
& culpe: monstrauit qͣnta aĩadu̾siõe districtiõis. m̃bra illiꝰ
accepta u̾b̃a liuore ĩ flicto sulcauerant. Que mor ut ep̃s udit

Expanded text:
 sed rursum infirmitas cor- dis impedimento facta est indicandae reuelationis, ad monitionem quoque iteratae iussionis obduruit pergere, et quae audierat, manifestare neglexit. Sed quia magnam mansuetudinem comartiris sepulchrum, ad offerendum sacrificium consistentem repperit. Secretum a circumstantibus petiit, seque eius pedibus strauit. Cumque eum ubertim flentem episcopus uix ad se leuare potuisset, la- crimarum causas cognoscere studuit. Ille uero, reuelaturus ordinem iussionis, prius uestimento ex humeris deuoluto, detexit plagas corporis, ut ita dicam, testis uerita- tis et culpae, monstrauit quanta animaduersione districtionis membra illius accepta uerbera liuore inflicto sulcauerant. Quae uerbera mox ut e
Abbreviated transcription (Latin):
sufficere. Ixgationẽ mittit & ea quȩ pacis sunt postulat Quib
gͦ. lacrimis sꝑare ueniã debemꝰ. qui in illo trem̃do examine. cum¬
rege nr̃o ęxeqͦ adiudiciũ ñ uenimꝰ. Quos nimirũ c̾dicio infirmi¬
s & causa inferiores ȩxibet Sed fortasse iam mali o
pas abscidimꝰ.iã pͣua queꝙ̃ exteriꝰ dedinamꝰ Nũquid adredden-¬
dam rationẽ cogitationis nrẽ sufficimꝰ: nã cũ .xx. milibꝰ uenire
dr̃. his. ctͣ quẽ minime sufficit iste. qui cũ .x. mibꝰ uenit
Decẽ milia quippe adiuiginti milia: simplum adduplũ sunt:
Nos aut̃ si multũ ꝓficimꝰ: uix exteriora nr̃a oꝑa in recticudi¬
ne seruamꝰ Nã si iã luxuria carnis abscia ẽ: tam̃ a corde fun-¬
& interiora iudicat: facta parit̾ & cogitationes pensat
Cũ duplo gͦ exercitu c̃tͣ sĩplũ uenit: qͥ nos uix ĩ solo oꝑe p̾paratos. simul
exercitu ctͣ duplũ illiꝰ sufficere ñ posse c̃spicimꝰ: dũ adhuc longe ẽ. le¬

Expanded text:
sufficere, legationem mittit, et ea quae pacis sunt postulat. Quibus ergo nos lacrymis sperare veniam debemus, qui in illo tremrege nostro ex aequo ad iudicium non venimus, quos nimirum condicio infirmitatis et causa inferiores exhibet? Sed fortasse iam mali operis culpas abscidimus, iam prava / quaeque exterius declinamus. Numquid ad reddendam rationem cogitationis nostrę sufficimus? Nam cum viginti milibus veniredicitur is contra quem minime sufficit iste qui cum decem millibus venit. Decem millia quippe ad viginti millia simplum ad duplum sunt. Nos autem si multum proficimus, vix exteriora nostra opera in rectitudine servamus. Nam et si jam luxuria carnis abscissa est, tamen adhut, exteriora simul et interiora iudicat, facta pariter et cogitationes pensat. Cum duplo ergo exercitu contra simplum venit, qui nos, vix in solo opere praeparatos, simul exercitu contra duplum illius sufficere non posse conspicimus, dum adhuc longe est, le
Abbreviated transcription (Latin):
c̃ exeadẽ captiuitate ñ reciꝑet: excinctũ putauit. Pqͦ iã uelut.
ꝓmortuo. hostias ebdomadib singulis curabat offerre. Cuius
tociens uincła soluebant᷑ ĩcaptiuitate: quociens ab eiꝰ c̃ uige oblate
fuissent hostie ꝓ aĩe eiꝰ ab solacioe. Nã longa pꝰ tẽpora reu̾sus. ã¬
mirans ualde Sͣue ĩdicauit uxori: qd̃ dieb certis eb domadib sin-¬
głis eiꝰ unda soluebant᷑. Quos uidelicet dies eiꝰ. ũxor atq horas¬
discuciens: tẽ eũ recognouit ab solutũ. c̃ ꝓ eo sacͥficiũ meminerat
sacͣ hostia qͣntũ ĩ nob̃ soluere ualeat ligaturã cord̾. si oblata ab
ꝙ iã c̃cordabat uita. Nã cuncta que habebat ĩ elemosinis tͥbuẽs
c̃ ad horã offerendi sacͥficii uenisset: uelut totꝰ ĩ lacͥmis de fluẽs.
semet ipsũ c̃magna cordis contritione mactabat. Cuiꝰ & uitã &

Expanded text:
cum ex eadem captivitate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut cum ex eadem captivitate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut mortuo hostias ebdomadibus singulis curabat offerre. Cuius totiens vincula solvebantur in captivitate, quotiens ab eius coniuge oblatę fuissent hostię pro animę eius absolutione. Nam longa post tempora reversus, admirans valde suae indicavit uxori, quod diebus certis ebdomadibus singulis eius vincula solvebantur. Quos videlicet dies eius uxor atqdiscutiens, tunc eum recognovit absolutum, cum pro eo sacrificium meminerat s hostia sacra quantum in nobis solvere valeat ligaturam cordis, si oblata ab etiam concordabat uita: nam cuncta, quae habebat, in helemo- sinis tribuens, cum ad horam offerendi sacrificii uenisset, uelut totus in lacrimis defluens, semetipsum cum magna cordis contritione macta- bat. Cuius et uita
Abbreviated transcription (Latin):
mutamꝰ miscdiȩ oꝑa: mactemꝰ ĩara eiꝰ hostias placacionis. cognoscamꝰ
nos c̃ eo ĩiudicio ñ posse c̃dende: pensemꝰ uirtutẽ eiꝰ fortitudinis. ro¬
gemꝰea qͤ pacis st̃. Hec ẽ. nr̃a legacio: qͤ regẽ ueniente placat. Pensate
fr̃s ꝗͣ benignũ sit: qd̃ his qͥ suo aduentu ualet oppͥmere tardat ueni-¬
re. Mittamꝰ ad hc̃ ut diximꝰ legacionẽ nr̃am. flendo. tͥbuendo. sacras
hostias offerendo. Singular it̾ nãq ad ab solucionẽ hr̃am. oblata
c̃ lacͥmis & benignitate m̃tis sacͥ altaris hostia suffragat᷑: qͥa his
qͥ ĩ se resurgens amortuis iã ñ morit᷑ ad hcͥ ꝑhanc ĩsuo mysterio ꝑ nob̾
it̾ũ patit᷑. Nã quociens ei hostiã sue passionis offerimꝰ: tociens nob
ad absolucionẽ tiram passionẽ illiꝰ reparamꝰ. Multos ut arbitror
rando reuocare. Nõ longe anr̃is fect᷑ tẽporib factũ: qd̃ qͥdã abhos-¬
tib captꝰ longe tͣnsductꝰ ẽ. Cũq diu teneret᷑ ĩuincłis eũ uxorsua¬

Expanded text:
 hostias placationis, cognoscamus nos cum eo in judicio non posse contendere; pensemus virtutem ejus fortitudinis, rogemus ea quae pacis sunt. Haec est nostra legatio, quae regem venientem placat. Pensate, fratres, quam benignum sit quod is qui suo adventu valet opprimere tardat venire. Mittamus ad hunc, ut diximus, legationem nostram, fluendo, tribuendo, sacras hostias offerendo. Singulariter namque ad absolutionem nostram oblata cum lacrymis et benignitate mentis sacri altaris hostia suffragatur, quia is qui in se resurgens a mortuis jam non moritur, adhuc per hanc in suo mysterio pro nobis iterum patitur. Nam quotiens ei hostiam suae passionis offerimus, totiens nobis ad absolutionem / nostram passionem illius reparamus. Multos, ut arbitrorrando revocare. Non longe a nostris fertur temporibus factum, quod quidam ab hostibus captus longe transductus e
Abbreviated transcription (Latin):
arcã dei portant inm̃te Eccȩ & enĩ uacce bethsamis ꝑgunt.
Bechsamis quippe: dicit᷑ domꝰ solis: Et ꝓpħa ait Uob̾ autem
qui timetis dm̃: oriet᷑ sol iusticie Si gͥ adęt̾ni soł habitationẽ
tendimꝰ: dignũ ꝓfecto ẽ. ut de di itinere ꝓcarnalibꝰ affectibus
non declinemꝰ: Iota enĩ uirtute pensandũ ẽ. qđ uaccȩ dei plaustro suꝑ¬
posite ꝑgunt & gemunt: dant abintimis mugitꝰ. & tam̃ de itinere
ion deflectunt gressus: Sic nmirũ p̾dicatores dei. sic fid

Expanded text:
arcam Dei portant in mente. Ecce enim vaccae Bethsamis pergunt. arcam Dei portant in mente. Ecce enim vaccae Bethsamis pergunt. Bethsamis quippe dicitur Domus solis. Et propheta ait : Vobis autem, qui timetis Deum, orietur sol justitiae. Si igitur ad aeterni solis habitationem tendimus, dignum profecto est ut de Dei itinere pro carnalibus affectibus non declinemus. Tota enim virtute pensandum est quod vaccae Dei plaustro suppositae pergunt et gemunt: dant ab intimis mugitus, et tamen ab itinere non deflectunt gressus. Sic nimirum praedicatores Dei, sic fid
Abbreviated transcription (Latin):
m̃tis diu̾bęrant: eiꝰq aciẽ obscurant Quos tam̃ nequaq noxios
patim᷑: si eos p̃m̃do teneamꝰ: Amandi gͦc st̃ ꝓximi: impendenda
caritas omĩb. & ꝓpinquis & extraneis : nec tam̃ ꝓeadẽ caritate
plaustro subiunctȩ st̃: Quȩ fetȩ fuisse memorant᷑: qͣrũ filios:
clauserunt domi Et scriptũ ẽ: Ibant aut̃ indirectũ uacce. ꝑiuã
quȩ ducit bechamis: Uno itinere gradiebant᷑ ꝑgentes & mu¬
gientes: & ñ dedinabant neq ad dexterã. neq ad sinistrã
Quid gͥ uacce. nisi fideles quosq inecda designant: Qui
dũ sacri eloquii p̃cepta c̃siderant: quasi suꝑ impositã dei
archã portant De qͥb hoc ẽ. &tiã nottandũ: quod fuisse
fete memorant᷑. Quia  pleri.q qui inuia dñi intrinsecꝰ positi.
foris carnalibꝰ affectib ligant᷑: sed ñ dedinant arecto itinere. qͥa

Expanded text:
mentis diverberant, ejusque aciem obscurant; quos tamen nequaquam noxios mentis diverberant, ejusque aciem obscurant; quos tamen nequaquam noxios patimur, si eos premendo teneamus. Amandi ergo sunt proximi, impendenda est charitas omnibus et propinquis et extraneis, nec tamen pro eadem charitate plaustro subjunctae sunt, quae fetae fuisse memorantur, quarum filios clauserunt domi. Et scriptum est: Ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames, et uno itinere gradiebantur, pergentes et mugientes, et non declinabant neque ad dexteram, neque ad sinistram . Quid ergo vaccae nisidum sacri eloquii praecepta considerant, quasi superimpositam Domini arcam portant? de quibus hoc est etiam notandum, quod fuisse fetae memorantur: quia sunt plerique, qui in via Dei intrinsecus positi, foris carnalibus affectibus ligantur: sed non declinant a recto itinere qui
Abbreviated transcription (Latin):
deb̾emt᷑: ut ĩ eis u diligamꝰ qd̾ st̃ ꝙ habeamꝰ odio. qd̾ ĩ dĩnob̾ itinere obsistĩ¬
Certe dũ paulꝰ hierosolimã ꝑgeret : ꝓpħa agabꝰ Xonã illiꝰ
app̾hendit suisq pedibꝰ alligauit. dicens Uirũ cuiꝰ ħ zona ẽ:
sic alligabunt inhierłm Sed is qui animã suã ꝑfecte oderat.
me  Ecce qͦmiꝰ animã suã amando oderat. ĩmo odiens amabat:
quã cupiebat ꝓiħu morti tradẽ. ut hanc aduitã de peccati
mortȩ suscitaret: Ab hac gͦ discretione odii nr̃i: trahamꝰ
fomam ad odiũ ꝓximi. Amet᷑ quilibet in hoc mundo aduer¬
sariꝰ: sed inuia dei c̃tratriꝰ ñ amet᷑ etiã ꝓpinquus Quis quis
enĩ iã ȩt̾na c̾cupiscit. inea qͣm aggredit᷑ causa dei. extra patrẽ
extra matrẽ. extra uxorẽ. extra filios. extra cognatos. extra semet¬
ipsum fieri debet: ut eo ueriꝰ cognoscat dm̃ quo in eiꝰ causa nemi¬
nẽ rȩcognoscit Multũ nãq ẽ. quod carnales affectꝰ intentionem

Expanded text:
nobis itinere obsistCerte cum Paulus Jerosolymam pergeret, propheta Agabus zonam illius apprehendit, suisque pedibus alligavit, dicens: Virum cujus haec zona est sic alligabunt in Jerusalem . Sed is qui animam suam perfecte oderat me . Ecce quomodo animam suam amando oderat, imo odiens amabat, quam cupiebat pro Jesu morti tradere, ut hanc ad vitam de peccati morte suscitaret. Ab hac ergo discretione odii nostri trahamus formam ad odium proximi. Ametur quilibet in hoc mundo etiam adversarius, sed in via Dei contrarius non ametur etiam propinquus. Quisquis enim jam aeterna concupiscit, in ea quam aggreditur, causa Dei, extra patrem, extra matrem, extra uxorem, extra filios, extra cognatos, extra semetipsum fieri debet, ut eo verius cognoscat Deum, quo in ejus causa neminem recognoscit. Multum namque est quod carnales affectus intentionem
Abbreviated transcription (Latin):
corda. sed unꝰ desuꝑ inpectorẽ: qͥ & hc̃ tẽptando excercebat ad głam:
& illũ tolerãndo expectabat adpenã Nã seqͥt᷑: Factũ ẽ. autẽ ut

Expanded text:
corda, sed unus desuper inspector qui et hunc tentando exercebat ad gloriam, corda, sed unus desuper inspector qui et hunc tentando exercebat ad gloriam, et illum tolerando exspectabat ad poenam. Nam sequitur: 5. Factum est autem ut
Abbreviated transcription (Latin):
diuitẽ cerneret salutẽ & delicias hab̾e cũ uoluptate. se dolore & fri¬
gore affici. illũ gaudere c̃spceret. bisso & purpura uestiri: He
depͥmi uulnerib. illũ diffluere acceptis rebꝰ. Se egere. illũ nolle
largiri : Quantꝰ putamꝰ fr̃s Rmĩ. tẽ incorde pauꝑis tumultus
tẽptationis fuit: Cui certe pot̾at adpenã sufficere pauꝑtas. etiã¬
si sanꝰ fuisset Rursũ suffeciisset egritudo: etiã si subsidiũ adeet:
Sed ut ꝓbaret᷑ ampliꝰ pauꝑ. simul hc̃ & pauꝑtas & egritudo
tabefec̃: Atq insuꝑ uidebat ꝓcedentẽ diuitẽ obsequentib circũ¬
fulciri: & se in infirmitate & inopia anullo uifitari Nã quia ne-¬
ante ianuã diuitis iacere ꝑmisit: ut & diues impius dãpnationis sibi
augeret ultionẽ: & tẽptatꝰ pauꝑ cresceret ad remunerationẽ: Conspi¬
ciebat ille cotidie cui ñ misereͥt. uidebat iste de qͦ ꝓbaret᷑ Duo inferiꝰ

Expanded text:
divitem cerneret salutem et delicias habere cum voluptate; se dolore et fridivitem cerneret salutem et delicias habere cum voluptate; se dolore et frigore affici, illum gaudere conspiceret, bysso et purpura vestiri; se deprimi vulneribus, illum diffluere acceptis rebus; se egere, illum nolle largiri? Quantus putamus, fratres mei, tunc in corde pauperis tumultus tentationis fuit, cui certe poterat ad poenam sufficere paupertas, etiamsi sanus fuisset; et rursum suffecisset aegritudo, etiamsi subsidium adesset? Sed ut probaretur amplius pauper, simul hunc et paupertas et aegritudo tabefecit. Atque insuper videbat procedentem divitem obsequentibus cuneis circumfulciri, et se in infirmitate et inopia a nullo visitari. Nam quia neante januam divitis jacere permisit, ut et dives impius damnationis sibi augeret ultionem, et tentatus pauper cresceret ad remunerationem. Conspiciebat ille quotidie cui non miseretur, videbat iste de quo probaretur. Duo inferius
Abbreviated transcription (Latin):
Pauꝑem humilẽ scioi suꝑbũ diuitẽ nescio Illũ cognitũ ꝑ apꝓbationẽ
Nã ecce plenꝰ ulcerib m̃dicꝰ nomine lazarꝰ ante ianuas diuitis iacet:
Qua de una dñs duo iudicia expleuit: Habuisset enĩ fortasse
aliqͣm excusationẽ diues: si laz̾arꝰ pauꝑ & ulcerosus ante eiꝰ ianuã
nõ iacuisset: si remotꝰ fuisset. si eiꝰ inopia ñ eẽt. ođis inp̾ortuna:
Rursum si longe eet. diues abodis ulcerosi ꝑauꝑis: minorẽ toleras¬
set inanimo tẽptationẽ pauꝑ: Sed dũ egenũ & ulceratũ ante ianuã
diuitis & deliciis affluentis posuit: inuna eadẽq re & exuisione pau
ꝑis ñ miserenti diuiti cumulũ dãpnationis intulit. & rursum exui¬
sione diuitis tẽptatũ cotidie pauꝑẽ ꝓbauit: Quantas nãq hc̃ ege-¬
num & uulnerib obsessũ tẽptationes creditis insua cogitatione
tolerasse. cũ ipse egeret pane & ñ haberet etiã salutẽ:atq ante se

Expanded text:
em humilem scio, superbum divitem nescio. Illum cognitum per approbationem Nam ecce plenus ulceribus mendicus Lazarus ante januam divitis jacet. Qua de re una Dominus duo judicia explevit. Habuisset enim fortasse aliquam excusationem dives, si Lazarus pauper et ulcerosus ante ejus januam non jacuisset, si remotus fuisset, si ejus inopia non esset oculis importuna. Rursum si longe esset dives ab oculis ulcerosi pauperis, minorem tolerasset in animo tentationem pauper. Sed dum egenum et ulceratum ante januam divitis et deliciis affluentis posuit, in una eademque re et ex visione pauperis 1656 non miserenti diviti cumulum damnationis intulit, et rursum ex visione divitis tentatum quotidie pauperem probavit. Quantas namque hunc egenum et vulneribus obsessum tentationes creditis in sua cogitatione tolerasse, cum ipse egeret pane, et non haberet etiam salutem, atque ante se
Abbreviated transcription (Latin):
redẽpta uł alia eiꝰ discipula alectulo iacentis abscesserãt: & ȩccȩ sũbi¬
to inplatea ante eiꝰdẽ cellule hostiũ duo cõri psallentiũ c̃stiter̃.
& sicut se dicebant sexus exuocib discreuisse: psalmadie cantꝰ
dicebant uiri. & femine respondebat᷑. Cũq ante fores cellule exbi-¬

Expanded text:
el illa alia ejus discipula a lectulo jacentis abscesserant, et ecce subiel illa alia ejus discipula a lectulo jacentis abscesserant, et ecce subito in platea ante ejusdem cellulae ostium duo chori psallentium constiterunt, et sicut se dicebant sexus ex vocibus discrevisse, psalmodiae cantus dicebant viri, et feminae respondebant. Cumque ante fores cellul
Abbreviated transcription (Latin):
entis sonitꝰ audiri: acsi ingredientiũ turba p̃meret᷑ atq ut dicebat
intranaũ multitudinẽ senciebat. sed nimie tate timoris & luminis
uidere nichil poterant: quia earũ oculos & pauor dep̾sserat. & ipsa
tanti luminis claritas reuerberabat Quã lucẽ ꝓtinꝰ miri odo¬
ris est. fłaglantia subsecuta: ita ut earũ animũ quẽ lux emissa
terruerat. odoris suauitas refoueret: S cũ uim daritatis illius
ferre nonpossent: cepit eadẽ romula ad sistentẽ & trem̃tem¬
redẽptã suors more magistrã blanda uoce c̃solari dicens Noli
timere mat̾: ñ moriar modo Cũq hoc crebro diceret. paula-¬
tim lux que fuerat emissa subtracta ẽ: s is qͥ subsecutus ẽ. odor.
remansit: Sicq dies scd̾s & terciꝰ transiit. ut asꝑsa flaglantia
odoris remaneret: Noctȩ gͥ quarta: eandẽ magistrã suã iterũ
uocauit Qua ueniente. uiaticũ peciit & accepit. Nec dũ uͦ eadẽ

Expanded text:
e concuti, ac si ingredientium turba premeretur; atque, ut dicebant, intrantium multitudinem sentiebant, sed nimietate timoris et luminis 397 videre non poterant, quia earum oculos et pavor depresserat, et ipsa tanti luminis claritas reverberabat. Quam lucem protinus est miri odoris fragrantia subsecuta, ita ut earum animum quem lux emissa terruerat odoris suavitas refoveret. Sed cum vim claritatis illius ferre non possent, coepit eadem Romula assistentem Redemptam, suorum morum magistram, blanda voce consolari, dicens: noli timere, mater, non morior modo. Cumque hoc illa crebro diceret, paulatim lux quae fuerat immissa subtracta est, sed is qui subsecutus est odor remansit. Sicque dies secundus et tertius transiit, ut aspersi fragrantia odoris remaneret. Nocte ergo quarta eamdem magistram suam iterum vocavit. Qua veniente 1661 viaticum petiit, et accep
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ dam eandẽ redẽptã qͦm p̃fatus sũ quȩ utrasq discipłas suas
filiarũ loco nutriebat: uocauit dicens. Mat̾ ueni: mat̾ ueni
Quȩ mox cũ alia eiꝰ discipła surrexsicut utrisq referentibus
& multis res eadẽ daruit: & egaqͦq in eodẽ tẽpore agnoui: Cũq
noctis medio lectulo iacentis adsisterent: subito celitꝰ lux emissa. omine
isliꝰ cellule spaciũ impleuit: & splendor tantȩ daritatis emicuit t
cordã adsistentiũ in estimabili pauore ꝑstringeret: adq ut pꝰ ipse¬

Expanded text:
quadam eamdem Redemptam, quam praefatus sum, quae utrasque discipulas suas quadam eamdem Redemptam, quam praefatus sum, quae utrasque discipulas suas filiarum loco nutriebat, vocavit dicens: Mater, veni, mater, veni. Quae mox cum alia ejus discipula surrexit, sicut utrisque referentibus et multis res eadem claruit, et ego quoque eodem tempore agnovi. Cumque noctis medio, lectulo jacentis assisterent, subito coelitus lux emissa omne illius cellulae spatium implevit; et splendor tantae claritatis emicuit, ut corda assistentium in
Abbreviated transcription (Latin):
custos oris sui ad silentiũ: studiosa ualde ad c̃tinue orationis usũ:
S quia plerũq hi quos iã ꝑfectos homines estimant. ad huc ĩ ocuł
sũmi opificis aliquid inꝑfectionis habent. icut sepe imꝑiti homi¬
nes nec dũ ꝑfecte sculta sigilla c̃spicimꝰ. etiã quasi ꝑfecta laudamꝰ.
Que ad huc artifex c̾siderat & limat: laudare iã audit & tam̃ ea
tunderȩ meliorando ñ desistit Hȩc quã pdiximꝰ romula. ea quã
greco uocabulo medici paralisin uocant. molestia corporali ꝑcussa
est: multiq annis in lectulo decubans. pene omni iacebat mem¬
broꝵ officio destituta: Nȩc tam̃ hȩc eadẽ eiꝰ m̃tẽ ad inpacientiam
flagella ꝑduxerant: Ilã ipsa ei detrim̃ta m̃broꝵ. facta fuerant
increm̃ta uirtutũ. quia tanto sollicitiꝰ ad usũ orationis succreue¬
rat. quanto & aliud qͦd libet agere nequaqm ualebat: Nocte gͥ

Expanded text:
custos oris sui ad silentium, studiosa valde ad continuae orationis usum. custos oris sui ad silentium, studiosa valde ad continuae orationis usum. Sed quia plerumque hi quos jam perfectos homines aestimant adhuc in oculis summi opificis aliquid imperfectionis habent, sicut saepe imperiti homines necdum perfecte sculpta sigilla conspicimus, et jam quasi perfecta laudamus, quae adhuc artifex considerat et limat, laudari jam audit, et tamen ea tundere meliorando non desinit; haec quam praediximus Romula ea quam Graeco vocabulo medici paralysin vocant molestia corporali percussa est, multisque annis in lectulo decubans pene omnium jacebat membrorum officio destituta, nec tamen haec eadem ejus mentem ad impatientiam flagella perduxerant. Nam ipsa ei detrimenta membrorum facta fuerant incrementa virtutum, quia tanto sollicitius ad usum orationis succreverat, quanto et aliud quodlibet agere nequaquam valebat. Nocte ergo
Abbreviated transcription (Latin):
omnib te humiliare debeas: quanto qͥs sit xp̃c ignoras: Rẽ fr̃s ħi
refero: quã bene is qui p̾sto ẽ. frat̃ & cõplbit̾ meus spetiosus nouit:
Eodẽ tẽpore qͦ monasteriũ petii: anꝰ quedã redẽpta nomine. insanc¬
ti moniali habitu c̃stitilta. inurbe hac iuita beate marie sẽꝑ uirgi¬
nis eccl̃am manebat Hȩc illiꝰ irundinis discipła fuit: quȩ magnis
uirtutib pollens. suꝑ p̾nestinos montes uitã heremiticã duxisse fere¬
bat᷑: Huic duȩ in eodẽ habitu discipule adherebat᷑: unã nomine
romula. & altera quȩ nuc suꝑ ẽ. ad huc. qͣm quidẽ facie scio. no
mine nescio: Tres itaq he uno habitaculo cõmanentes: morũ qͥdẽ
diuiciis plenã sed tam̃ rebꝰ pauꝑẽ uitã ducebant. Hȩc aut̃ quam
p̾fatꝰ sum romula: aliã qͦm p̃dixi condiscipłam suã. magnis uitę
meritis ante ibat Erat quippe mire paciencie: sũme obedientie.

Expanded text:
omnibus te humiliare debeas, quanto quis eorum siomnibus te humiliare debeas, quanto quis eorum sisto est frater et compresbyter meus Speciosus novit. Eodem tempore quo monasterium petii, anus quaedam, Redempta nomine, in sanctimoniali habitu constituta, in urbe hac juxta beatae Mariae semper virginis ecclesiam manebat . Haec illius Herundinis discipula fuerat, quae, magnis virtutibus pollens, super Praenestinos montes vitam eremiticam duxisse ferebatur. Huic duae in eodem habitu discipulae adhaerebant: una nomine Romula, et altera, quae nunc adhuc superest, quam quidem facie scio, sed nomine nescio. Tres itaque hae in uno habitaculo commanentes morum quidem divitiis plenam, sed tamen rebus pauperem vitam ducebant. Haec autem, quam praefatus sum, Romula aliam quam praedixi condiscipulam suam magnis vitae meritis anteibat. 1660 Erat quippe mirae patientiae, summae obedientiae,
Abbreviated transcription (Latin):
Ante suppliciũ: cogitate desupplicio Cũ quossibet in hoc mundo abiec
aspicitis : etiã si qua rep̃hensibilia çor eẽ. uideant᷑ nolite despicere.
quia fortasse qͦsmoꝵ infirmitas uulnerat. medicina pauꝑtatis curat:
Quore si qͦ st̃ talia quȩ rep̃hendi iure debeant: hȩc si uultis adusum
uestre mercedis inflectite̾. ut exipsis eor uiciis cumulant᷑ uob incre-¬
m̃ta pietatis: quatenus panẽ parit̾ detis & uerbũ: Panẽ refectionis cũ
uerbo correptionis Et duo a uob alim̃ta ꝑcipiat: qui unũ querebat:
dũ ercerꝰ cibo: interiꝰ saciat᷑ eloqͥo ł auꝑ g̾ cũ rephensibilis cernit̃ ino¬
neri debet & despici ñ debet Si uͦ rep̃hensionis nichil habet: uenera¬
ri sũmoꝑȩ sicut int̾cessor debet S ecce multos cernimꝰ: quis cuius¬
sit meriti nescimꝰ. Om̃s gͦ uenerandi st̃: Tantoq necesse ẽ. ut

Expanded text:
Ante supplicium cogitate de supplicio. Cum quoslibet in hoc mundo abjectos Ante supplicium cogitate de supplicio. Cum quoslibet in hoc mundo abjectos aspicitis, etiamsi qua reprehensibilia eorum esse videantur, nolite despicere, quia fortasse quos morum infirmitas vulnerat, medicina paupertatis curat. Quorum si qua sunt talia quae debeant jure reprehendi, haec, si vultis, ad usum vestrae mercedis inflectite, ut ex ipsis eorum vitiis cumulentur vobis incrementa pietatis, quatenus panem pariter detis et verbum, panem refectionis cum verbo correptdum exterius cibo et interius satiatur eloquio. Pauper ergo cum reprehensibilis cernitur, moneri debet et despici non debet; si vero reprehensionis nil habet, venerari summopere sicut intercessor debet. Ssit meriti nescimus. Omnes ergo venerandi sunt, tantoque necesse est ut
Abbreviated transcription (Latin):
is ñ audiut̃ : neq siquis ex mortuis resurrexerit crei
Quia hi qͥ uiliora legis p̃cepta implere negligut᷑. saluatoris nr̃i
mandatis alciorib obedire quando c̃ualescat᷑ : Et nimirũ c̾stat
quia cuiꝰ implere dicta renuunt: ei ꝓculdubio credere recusat:
Sec nos de ipsa rei geste c̃sideratione: dixisse sufficiat: sed uos fr̃s kmĩ
& requiẽ lazari & penã diuitis cognoscentes sollert̾ agite: culparum
uestrarũ int̾ cessores querite:atq aduocatos uob̃ indie iudicii pau-¬
ꝑes ꝓcurate: multos & enĩ lazaros habetis: ante ianuas uestras iacent:
atq his indigent. que uob̃ iã saciatis cotidie de m̃sa cadunt Yba
sacre lectionis debent nos instruere: adinplenda mandata pietatis:
ant Certȩ nos omĩno rogarȩ debuimꝰ. & tam̃ rogam᷑: Uidete si
negare debemꝰ qđ petim᷑: quando patroni st̃ qui petũt: Nolite gͦ
misericordie tẽpora ꝑdere: nolite accepta remedia distimulare

Expanded text:
s non audiunt, neque si quis ex mortuis resurrexerit credent, quia hi qui viliora legis praecepta implere negligunt Salvatoris nostri mandatis altioribus obedire quando convalescunt? Et nimirum constat quia cujus implere dicta renuunt, ei procul dubio credere recusant. Haec nos de ipsa rei gestae consideratione dixisse sufficiat. 10. Sed vos, fratres, et requiem Lazari, et poenam divitis cognoscentes, solerter agite, culparum vestrarum intercessores quaerite atque advocatos vobis in die judicii pauperes procurate. Multos etenim nunc Lazaros habetis; ante januas vestras jacent, atque his indigent, quae vobis jam satiatis quotidie de mensa cadunt. Verba sacrae lectionis debent nos instruere ad implenda mandata pietatis. nt. Certe nos omnino rogare debuimus, sed tamen rogamur. Videte si negare debemus quod petimur, quando patroni sunt qui petunt. Nolite ergo misericordiae tempora perdere, nolite accepta remedia dissimulare.
Abbreviated transcription (Latin):
ad celũ Quanto cͥorisallentiũ altiꝰ ascendebant: tanto cepit psal¬
modia leniꝰ audiri: Quo usq & eiꝰdẽ psalmodie sonitꝰ. & odoris
bat᷑: quis ad illam accedere: quis illam uidere dignaret᷑ : S
latebat instqͥlimo: margarita dei. St̃ qͥliniũ fr̃s: hanc ipsã
corruptionẽ corporis appello Si qͥliniũ abiectionẽ pauꝑ¬
tatis appello: Assũpta ẽ. gͦ margarita quȩ iacẽbat ĩst̃quilimo:¬

Expanded text:
ducta, quanto chori psallentium altius ascendebant, tanto coepit psalmodia lenius audiri, quousque et ejusdem psalmodiae sonitus, et odoris ebatur. Quis ad illam accedere, quis illam videre dignaretur? Sed latebat in sterquilinio margarita Dei. Sterquilinium, fratres, hanc ipsam corruptibilitatem corporis appello, sterquilinium abjectionem paupertatis
Abbreviated transcription (Latin):
transire adeos qͥ ĩ ĩ ferno cruciant᷑ uolũt: Sed sicut transire
reꝓbi ad electos cupiut̃. id est a supplicior suors afflictione
migrare: ita ad afflctos atq intor m̃tis positos iu̾stoꝵ ẽ. m̃te irȩ

Expanded text:
transire ad eos, qui in inferno cruciantur, volunt? Sed sicut transire transire ad eos, qui in inferno cruciantur, volunt? Sed sicut transire reprobi ad electos cupiunt, id est, a suppliciorum suorum afflictione migrare, ita ad afflictos atque in tormentis positos transire