comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ascendat. debet assidius flagellis atteri: quatinus ĩ iudicio ualeat
purgatꝰ inueniri. Ipso namq infirmitatis nr̃e pondẽ cleorsũ cotidie
dncim᷑: nͥ mira manu artificis ꝑ subuenientia flagella releuemur.
S plerũq culpas ñ solũ ĩminentes minime uitamus: uerũ ⁊̃ nec
cõmissas agnoscimꝰ. Et peccatoris mens altiꝰ tenebrascit: quanto nec
dãpnũ sue cecitatis intelligit. Unde fit pleruiq diuini muneris lar¬
gitate. ut culpã pena subsequat᷑: ⁊ flagella ocłos delinquentes aꝑiant:
qͦs int̾missa securitas cecabat. Torpens quippx animꝰ ꝑcussione tangit᷑.¬
ut excitet᷑. qͣtinꝰ qͥstatũ suȩ rectitudinis securꝰ ꝑdidit: afflictus ꝯsiddẽt
qͦ iacet. Hinc itaq ipsa asꝑitas correctionis: origo fit luminis. Uñ ⁊ꝑ pau¬
lũ dr̃. Om̃e qd arguit᷑: a liumine manifestatur. Arguinentũ gͦ salutiꝰ
ẽ: ius doloris. Hinc ÷ enĩ qd salomon ait. Curatio cessare faciet peccata

Expanded text:
ascendat, debet hic assiduis flagellis atteri, quatenus in judicio valeat purgatus inveniri. Ipso namque infirmitatis nostrae pondere deorsum quotidie ducimur, nisi mira manu artificis per subvenientia flagella relevemur. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatoris mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerumque divini muneris largitate, ut culpas poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animut excitetur; ut qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et pur: Omne quod arguitur, a lumine manifestatur , argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata
Abbreviated transcription (Latin):
na: p̃dicando subiuingit dicens. Quia ipse uulnerat. ⁊ mecdetur:
ꝑcutit. ⁊ manꝰ eius sanabt̃. Duobꝰ modis omp̃s d̃s uulnerat. qͣs
reducere ad salutẽ curat. Aliqñ enĩ carnẽ ꝑcutit: ⁊ m̃tis duricu
suo pauore tabefacit. Uulnerando gͦ ad salutẽ reuocat: cũ electoᷤ¬
suos asfligit ext̾us. ut interiꝰ uiuant. Uñꝑ moysen loquit᷑ dicens. Eg

Expanded text:
us vulnerat, et medetur; percutit, et manus ejus sanabunt, » Duobus modis omnipotens Deus vulnerat, quos reducere ad salutem curat. Aliquando enim carnem percutit, et mentis duritiam suo pavore tabefacit. Vulnerando ergo ad salutem revocat, cum electosuos affligit exterius, ut interiu
Abbreviated transcription (Latin):
ea quȩ ꝑmittit sic coleͤrat: ut hec in sui consilii usũ u̾tat. Unde miro
modo fit. ut qd sine uoluntate dĩ agit᷑. uoluntati dĩ contͣriũ ñ sit: qi
dũ bonũ usũ. mala facta u̾tunt᷑  euis consilio militant. etiã qͥ eis consilio
repugnant. Hinc enĩ ꝑ psalmistã dr̃. Magna oꝑa dni: equisita in om̃s
putabat᷑. Hinc rursũ dicit. Omĩa quecũq uoluit dñs fecit in celo
dñm. Restat gͦ ut in cunctis quȩ agimꝰ: uim suꝑnȩ uoluntatis inqͥ¬
ramꝰ. Cui udelicet cognitȩ debet nr̃a actio deuote famulari: ⁊ qͣsi
ducem sui itmñis ꝑsequi: ne ei etiã nolens seruiat. si hanc suꝑbiens
declinat. Uitari enĩ ins suꝑni consilii neqͣꝙͣ potest: s magnasͥ
uͥtute hanc temꝑat. qui se sub eius nutibꝰ refrenat: eiusq sibi pon¬
dera leiugat: qͥ ħ subiecto cordis humero uolens portat. Itẽ de ĩuidia¬

Expanded text:
ea quae permittit, sic tolerat, ut haec in sui consilii usum vertat. Unde miro ea quae permittit, sic tolerat, ut haec in sui consilii usum vertat. Unde miro modo fit, ut et quod sine voluntate Dei agitur, voluntati Dei contrarium non sit, quia dum in bonum usum mala farepugnant. Hinc per Psalmistam dicitur: Magna opera Domini, exquisita in omnes putatur. Hinc rursum dicit: Omnia quaecunque voluit Dominus, fecit in coelo t in cunctis quae agimus vim supernae voluntatis inquiramus, cui videlicet cognitae debet nostra actio devote famulari, et quasi ducem sui itineris persequi, ne ei etiam nolens serviat, si hanc superbiens declinat. Vitari enim vis superni consilii nequaquam potest; sed magna sibi virtute hanc temdera levigat, qui hanc subjecto cordis humero volens portat. Item alibi
Abbreviated transcription (Latin):
Sic fugitiuũ csĩ ionã ꝓpħam tempestas inuenit. sorsligat᷑. ĩnare susci¬
pit. belua includit. Et quia actoris uoci obedire renitit᷑ adlocũ
quo missus fuerat. suo reus carcere portat᷑. Iubente dño munstrare
hõ ꝓpheciã noluit: aspirante dõ belua ꝓpħam uomit. Cõp̃hendit gͦ
dñs sapientes in astutia eoꝵ: quando ⁊ hoc in usum suȩ uoluntatis
redigit. ꝑ qdͣ sibi uoluntas humana contͣdicit. Sic ꝑsecutores xp̃i hoc
pegerunt qd̵ ꝑniciose mołitisunt: intulerunt mortẽ. ut ab eo abscident
fideliuĩ deuotionẽ. S inde sides creuit: unde hanc se extinguere in¬
fideliũ crudelitas credidit. Cumq estimant se eus iniracula ꝑsequẽ.¬
do abscidere: ħ nunirũ cõpulsi sunt nesciendo dilatatare. Cõphendit
gͦ dñs sapientes in astucia eoꝵ: quando nacd impietatis sue obsequiũ¬
hoc recdigit. qd̃ contͣ illũ humana crudelitas exarsit. Iustus namq ⁊mi¬

Expanded text:
cce fugitivum Dei tempestas invenit, sors ligat, mare suscipit, bellua includit, et quia auctori suo obedire renititur, ad locum quo missus fuerat, suo reus carcere portatur. Jubente Deo ministrare homo prophetiam noluit, aspirante Deo bellua prophetam vomit. Comprehendit erge Dominus sapientes in astutia eorum, quando et hoc in usum suae voluntatis redigit, per quod sibi voluntas humana contradicit. 32. Perscperniciose moliti sunt, intulerunt mortem, ut ab eo absciderent fidelium devotionem; sed inde fides crevit, unde hanc se exstinguere infidelium crudelitas credidit. Cumque se aestimant ejus miracula persequendo abscidere, haec nimirum compulsi sunt nesciendo dilatare. Comprehendit ergo Dominus sapientes in astutia eorum, quando et hoc ad pietatis suae obsequium, quod contra illum humana crudelitas exarsit. Justus namque et mi
Abbreviated transcription (Latin):
entes in ipsa sua astucia uis diuina cõphendit. Idc̾co enĩ ã frib us
uenditꝰ fuerat ne adoraret᷑. s idõ ÷ adoratus quia uendit᷑. Asfii
namq alitc̃ agere fͣfictt. ut cdĩ ⁊filiũ mutaretur. s diuino nude¬
qd atlinare conatisut. remittendo seriuerunt. Inde qͥppe carei
sunt dĩ uoluntatẽ ꝑagere: uude hanc moliti sunt astute cõmus
Sic diuinũ consiliũ dũ deuitat᷑ implet᷑: sic humana sapĩa dim
reluctat᷑ dep̃hendit᷑. Timuerunt fr̃s ne ioseph suꝑ eos excrescen
tionẽ restitit. inde euis impletio militauit. Sic saul uncde fuci¬

Expanded text:
entes in ipsa sua astutia vis divina comprehendat. Ideo ab eis venditus fuerat Joseph, ne adoraretur; sed ideo est adoratus, quia venditus. Astute namque aliquid agere ausi sunt, ut Dei consilium mutaretur; sed divino juddeclinare conati sunt, renitendo servierunt. Inde quippe coacti sunt Dei voluntatem peragere, unde hanc moliti sunt astute commutate. Sic divinum consilium dum devitatur completur, sic humana sapientia dum reluctatur comprehenditur. Timuerunt fratres ne Joseph super eos excresceretionem restitit, inde ejus impletioni militavit. Justus namqu
Abbreviated transcription (Latin):
sꝑe ñ nulli huinana sap̃ia inłlati. dũ desicłiis suis diuina iuq¬
Uia contͣire cõspiciunt: astutis eis reluctari machinationibus o¬
nant. Et quo ad uotũ suũ ium suꝑnȩ dispositionis intorqueant
callidis cogitationibꝰ insistunt: subtiliora consilia exquirunt. S
inde uoliitatẽ dĩ ꝑagunt: unde hancimutare contendunt.

Expanded text:
e nonnulli humana sapientia inflati, dum desideriis suis divina judicia contraire conspiciunt, astutis eis reluctari machinationibus conantur, et quo ad votum suum vim supernae dispositionis intorqueant, callidis cogitationibus insistunt, subtiliora consilia exquirunt. Sed inde voluntatem Dei peragunt, unde hanc immutare contendunt,
Abbreviated transcription (Latin):
res: accensionẽ tarde suscipunt: s tam̃ accensi semel difficilius
ingunt᷑. Et qr se tarcliꝰ in asꝑitatẽ concitant: furoris sui duriuᷤ
iem seruant. Alii aut̃ qd̃ ẽ. nequiꝰ: ⁊ ciciꝰ iracundie flãmas accipiunt.
irdiꝰ deponunt. Alii tarde irascunt᷑. ⁊ciaꝰ amittunt. Inqͥb nunr̃¬

Expanded text:
res, accensionem tarde suscipiunt, sed tamen accensi semel difficilius res, accensionem tarde suscipiunt, sed tamen accensi semel difficilius extinguntur, et quia se tardius in asperitate concitant, furoris sui durius ignem servant. Alii autem – quod est nequius – et citius iracundiae flammas accipiunt et tardius deponunt.
Abbreviated transcription (Latin):
tioctum festuca in t̾rẽ u̾tit᷑  dũ ira in odiũ ꝑmutat᷑. Plerũq tra ꝑsilẽ¬
tiũ clausa int᷑ m̃tẽ uchem̃tiꝰ estuat: ⁊clamosas tacita uoces format.
̾ba ⁊ͥ quib exasꝑaᷤ t᷑ᷤ obicit: ⁊ qͣsi uicausȩ examine posita. duriꝰ exas¬
ꝑata respondet. ad̃ salomon breuit̾ insimuat dicens. Prestolatio impi¬
orũ furor. Sicq sit ut ꝑtͦbatꝰ animꝰ maiorẽ silentii sui strepitũ sen¬
tiat: eũq gͣuius clausa ire flãma ꝯsumat. Uñ bñ ante nos qͥdam
piens dixit. Cogitationes iracundi uiꝑe sunt: quarũ gn̾ationeᷤᷤ
tẽ comedunt matrẽ suam. Sciendũ uero ẽ. qd̾ ñ nullos ira ciciuᷤ
cendit. faciliꝰ deserit: ñ nullos qͥdẽ tarde cõmouet. s durtuste¬
t. Alii nãq accensis calamis similes. dũ uocibꝰ ꝑstrepunt: qli qͦsdã
censionis suȩ sonitꝰ reddlunt. Ciciꝰ quidẽ flãmã faciunt: s ꝓtinus
faullã frigescunt. Alii naͣmq lignis gͣuioribꝰ clurioribꝰq ñ dis¬

Expanded text:
n trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira per silentium clausa intra mentem vehementius aestuat et clamosas tacita voces format. Verba sibi, quibus exasperatur, obicit, et quasi in causae examine posita, durius exasperata respondet. Quod Salomon breviter insinuat, dicens: prętolatio impiorum furor. Sicque fit, ut perturbatus animus maiorem strepitum sui silentii sentiat eumque gravius clausae irę flamma consumat. Unde bene ante nos quidam sapiens dixit: Cogitationes iracundi vipereae sunt generationis, mentem comedunt matrem suam. Sciendum vero est, quod nonnullos ira citius accendit, facilius deserit. Nonnullos vero tarde quidem commovet, sed durius tenet. Alii namque accensi c/ accensionis suae sonitus reddunt; citius quidem flammam faciunt, sed protinus in favillam frigescunt. Alii autem, lignis gravioribus durioribusque non dispa
Abbreviated transcription (Latin):
sionis sue cumilũ appeslat᷑ uͥgo qdͣ fuit. Cui apte ꝑ increpati¬
nẽ dr̃ dliuina uoce. Descende. In alto qͥꝑpe humanꝰ animꝰ stat.
qn̾do suꝑnis retͥbutionib inhiat. S ad hoc statui descendi.
cũt᷑pit᷑ uictus sese deflentib  miridi desicdiis subicit. Cui
bene mox addit᷑: sede in puluere. Pescencdens enĩ in puluer̃
resieltri. quia celesta aeserens t̾renis cogitationib asꝑfus ĩ mł

Expanded text:
usionis suae cumulum appellatur quod fuit. Cui apte per increpationem dicitur divina voce: Descende. In alto quippe humanus animus stat, quando supernis retributionibus inhiat. Sed ab hoc statu descendit, cum turpiter victus sese defluentibus mundi desideriis subjicit. Cui bene mox additur: Sede in pulvere. Descendens enim in pulvere residet, quia coelestia deserens, terrenis cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
afficit᷑. mens ad appetenda altiora subleuat᷑: paulo rursus at tesfante
quiait. Et licet is qui foris ÷ nr̃ homo corrũpat᷑: tam̃ is qui uitꝰ ÷ reno¬
uita hõ ad laborẽ nascit᷑. qr carnalis quisq cũ tͣnseuntia appetit. de¬
sicłioꝵ suoꝵ se pondere affligit. Erauis quippe labor est. hanc ip
qͦd isqui app̾hendit nou̾it dui stare ñposse. Scĩ aut̃ uiri qui tͣnse¬
unitia non amant: ñ solũ nulla temꝑaliũ desidĩoꝵ pondera tolerant:
s ⁊ si qua adu̾sa consurgunt. in ipsis suis p̾ssuris ⁊ iangoribꝰ ñ laborant.
Iluid enĩ flagellis durius: Et tñ de flagellif apłis scriptũ ÷. Ibant¬
gaudentes a ꝯspectu concilii: qm̃ digni habiti sunt ꝓ nomine ihu ꝯtu
meliã pati. Hõ gͦ ad laborẽ nascit᷑: quia ille huiꝰ mundi ueraicit̃ ma¬
la sentit. qͥ eius bona inhiant̃ appetit. Nã cuiꝰ mens ad alta suspen¬
dit᷑: sub ipsa ÷ quicqͥd ext̾ius contͣ ipsã mouet᷑. Bñ itaq subdit᷑. ⁊ auiᷤ¬

Expanded text:
afficitur, mens ad appetenda altiora sublevatur, Paulo rursus attestante, qui ait: Et licet is, qui foris est, noster homo corrumpatur, tamen is, qui intus est, renovita homo ad laborem nascitur, quia carnalis quisque cum transeuntia appetit, desideriorum suorum se pondere affligit. Gravis quippe labor est, hanc ipsquod is qui apprehendet, noverit diu stare non posse. Sancti autem viri quia transeuntia non amant, non solum nulla temporalium desideriorum pondera tolerant; sed et si qua adversa consurgunt, in ipsis suis pressuris et languoribus non laborant. Quid enim flagellis durius? et tamen de flagellatis apostolis scriptum est: Ibangaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunest? Homo ergo ad laborem nascitur, quia ille hujus mundi veraciter mala sentit, qui ejus bona inhianter appetit. Nam cujus mens ad alta suspenditur, sub ipsa est quidquid exterius contra ipsam movetur.  Vet. VI.
Abbreviated transcription (Latin):
inc ꝑ eliphat de dõ dr̃. Qui ponit humiles insublimi: ⁊ me¬
rentes erigit sospitate. In sublumi humiles ponunt᷑: qͥa hi qui
nc ꝓdi amore despecti sunt. tunc cũ dõ udices uenunt. Tunc
unt: adu̾sa patiunt᷑: cruciatꝰ ꝑsequentiũ colerant: seq ipsiꝑla
ita castigant: tanto subͣimiorẽ tunc sospitatẽ recipiunt. qͣnto ñc̃
cunctus muncdi gaudiis de uote moruunit᷑. Hinc ÷ enĩ qd ꝑsalomo
dr̃. Cor qd̾ nouit amaritudinẽ anmȩ suȩ: in gaudio eius ñ miᷤ¬
guosctt. S eius gaucdio extͣ neus non miscet᷑: quia qui nẽ a me

Expanded text:
 Sequitur: VERS. 11. Qui ponit humiles in sublime, et merentes erigit sospitate. - In sublime humiles ponuntur, quia ii qui nunc pro Dei amore despecti sunt, tunc cum Deo judices veniunt. Hinc giunt, adversa patiuntur, cruciatus persequentium tolerant, seque ipsi per lamenta castigant, tanto sublimiorem tunc sospitatem recipiunt, quanto nunc cunctis mundi gaudiis devote moriuntur. Hinc est enim quod per Salomor: Cor quod novit amaritudinem animae suae, in gaudio ejus non miscognoscit; sed in ejus gaudio extraneus non miscebitur, quia qui nunc a m
Abbreviated transcription (Latin):
drꝰ. pahac iuta nił obstat intelligi. Insublimi qͥppe hrmiles poñ
tͣ. quia cũ se ex humilitate substernunt: alte m̃tis uidicio cunc
ta tẽpalia tͣnseunt. Cũq se inelignos ĩ omĩbꝰ estimant: recte
Ommas ñ metuunt: qr ⁊ torm̃ta patiendo contempnunt. Hinc
enĩp falomonaĩ ar̃. Iustꝰ qͣsi leo ꝯfidens: absq t̾rore erit. hinc ab
eo rm scriptũ ẽ. Non ꝯłstabit iustũ: quicquid ei accidĩt. Quia
eos repborũ iacula feriunt. ⁊ ñ c̃cingunt. In sublimi sunt¬
sͦ huiiles positi: qr unde in om̃ibꝰ despiciunt᷑: incde ꝯtͣ omĩa
securiores fuint. Quo ꝯt recte subbabilonis spetie. ꝑꝓpħam nĩ

Expanded text:
etiam in hac vita nil obstat intntur, quia cum se ex humilitate suta temporalia transeunt; cumque se indignos in omnibus aestimant, rectaeminas non metuunt, quoniam et tormenta patiendo contemnunt. Hinc enim per Salomonem dicitur: Justus quasi leo confidens, absque terrore erit . Hinc ab eo iterum scriptum est: Non contristabit justum, quidquid ei acciderit . Quia eos reproborum jacula et feriunt, et non contingunt. In sublimi ergo humiles sunt positi, quia unde se in omnibus despiciunt, inde contra omnia securiores fiunt.
Abbreviated transcription (Latin):
radio posita tenebrat᷑. Puriorẽ se gͦ uir factore suo estimat:
rtͣ flagellũ querelã parat. Eũq s̃ ꝓculdubio pꝰponit: cuius
dicium de sua afflictione recdarguit. Ut gͦ hõ rep̃hend̾e non
deat uidicem culpȩ : hunc humilit̾ cogitet auctorẽ nat̾e.
ua qui iur᷑e ex nichilo hominẽ fecit: factũ impie ũ affligit.

Expanded text:
rientis accusat? Puriorem se ergo vir factore suo existimat, si contra flagellum querelam parat; eumque sibi procul dubio postponit, cujus judicium de sua afflictione redarguit. Ut ergo homo reprehendere non audeat judicem culpae, hunc humiliter cogitet auctorem naturae, quia qui mire ex nihilo hominem fecit, factum impie non affligit.
Abbreviated transcription (Latin):
untransait. Dñs ad uidiciũ ueniet⁊ cũ semoribꝰ ppłisu. Dehis
rtis salomon itm dicit. Date ei ese fructu manuii. suarũ. ⁊ lau¬
ni eã in portis oꝑa euis. Tunc quisp̃e scagcełia de fructu ma¬
iũ suarũ accipit: cũ eã ad ꝑcipienda celestia laboris siu retͥbu
atolat. Sutio eã sua oꝑa iupartis liudati. quanelo eiꝰ m̃b̾s¬

Expanded text:
untians ait: Dominus ad judicium veniet cum senioribus populi sui . De his portis Salomon iterum dicit: Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus . Tunc quippe sancta Ecclesia de fructu manuum suarum accipit, cum eam ad percipienda coelestia laboris sui retributio attollit. Tunc eam sua o
Abbreviated transcription (Latin):
debuit. extollit: ⁊osticiendo eleuat: s gͣuiꝰ eleuando supplai¬
Dñ. Nllã pͥmi hõis rectitudinẽ: antiquus hostis his qͣtuoris
fregit. Nam serpeus scasit. eua delectata ÷. aclã ꝯsensit. Q
Serpens suasit: qr occultus hostis. mala cordib hominũ latenter sug¬
grit. Eua delectata ÷: quia carnalis sensus ad u̾ba serpentis mox se de¬
Pctationi substĩnt. Assensũ uͦ acdã mulieri p̃positꝰ p̃buit. qr cdũ caro¬

Expanded text:
debuit, extollit, et dejiciendo elevat, sed gravius elevando supplaet illam primi hominis rectitudinem antiquus hostis his quatuor ictibus fregit, nam serpens suasit, Eva delectata est, Adam consensit; ignoratur. Serpens suasit, quia occultus hostis mala cordibus hominum latenter suggerit. Eva delectata est, quia carnalis sensus ad verba serpentis mox se delectationi substernit. Assensum vero Adam mulieri ipse praepositus pr
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ante humanos ocłos quasi ꝑmanens pollet. Nam głam morit᷑ĩ
nil eẽ. ĩ ipsa iam morte pensare infirmi quilibet possunt. Tunc
enĩ eietiã illi doͤrogant: qͥ hanc ⁊ usq ad mortẽ amant. sequentes.
dini eius statimꝰ. Ac si aꝑte diceret. Contra stulti pulcritudi¬
nẽ morã in maledictione ñ habui: quia cũ hanc cernerẽ. simul
do ꝓficiunt plures secum ad int̾itũ thraunt: recte subditur.
Longe fient filii euis a salute. filii quippe stulti sunt: qui mnã¬
bicione sua huiꝰ scłi ex euis imitatione nascunt᷑. Qui ꝓfecto tanto¬
a salute longiꝰ sun̾it. qͣnto in ꝑpetͣtione neqͥcie nulla infirmitate

Expanded text:
cum ante humanos oculos quasi permanens pollet. Nam gloriam morituri nihil esse in ipsa iam morte pensare praui quilibet possunt: tunc enim ei etiam derogant qui hanc & vsque ad mortem sequentes dicare. Statim ac si diceret: Contra stulti pulchritudinem moram in maledictione non habui, quia cum haec cernerem, simul do proficiunt, plures secum ad interitum trahunt, recte subditur: Longe fiant filii ejus a salute. Filii quippe stulti sunt, qui in ambitione hujus saeculi ex ejus imitatione nascuntur; qui profecto a sa
Abbreviated transcription (Latin):
nĩ modis fracta possiclere animũ ira diͤsuescit. Primũ qͥm e
mens sollicita anteꝗͣ agere qd̃ libet incipiat. om̃s sͥ quis pati
st ꝯtumelias ꝓponat.: quatinꝰ redemptoris sui ꝓ bra cogitans ad
cautius ex p̃scientia armauit. Qui enĩ imꝑuidus ab adu̾sita
ep̃henditur: quasi ab hoste dormiens inuenitur. Eũq ĩunicꝰ¬
uis necat: qr ñ repugnantẽ ꝑforat. Tlam qui mala ĩminentia
licitudine᷑ p̃notat: hostiles iicsus qͣsi unisidiis uigilans expec
Et iñ adiuctoriã ualent̃ accungit᷑: uñ nesciens dep̃hendi ꝑri
aut. serucanese mansuetuicdm̃is ĩ : ut cũ alienos excessus afpiganis.
nra qrnb iila ios euas sim deticta cogitemꝰ. Consiłta qͥtoe ifiriu¬
us o ui ⁊ mla ũ srreiuat aliena. Patient᷑ ramꝙẜ illata iuriã
colerat. qpia meminit qͥs fortasse aohic habeat. iuqͦ debear i¬
se toltrari. e qs aq ignus extinguit᷑: cũ firgette feruore amniu

Expanded text:
etenim modis fracta possidere animum ira desuescit. Primus quippe est, ut mens sollicita, antequam agere quodlibet incipiat, omnes sibi, quas pati potest, contumelias proponat, quatenus redemptoris sui probra cogitans, / cautius ex praescientia armavit. Qui enim inprovidus ab adversitate deprehenditur, quasi ab hoste dormiens invenitur, eumque citius inimicus necat, quia non repugnantem perforat. Nam qui mala imminentia per sollicitudinem pręnotat, hostiles incursus, quasi in insidiis vigilans, expectat, et inde ad victoriam valenter accingitur, unde nesciens deprehendi putndus servandae mansuetudinis modus est, ut cum alienos excessus aspicimus, nostra quibus in aliis excessimus delicta cogitemus. Considerata infirmitas propria mala nobis excusat aliena. Patienter namque illatam injuriam tolerat, qui pie meminit quod fortasse adhuc habeat in quo debeat ipse tolerari.
Abbreviated transcription (Latin):
iutimemꝰ: difficiłe namq ÷ ut ħ alt̾i s non inuicdeat. qd adi¬
pisci alt̃ exoptat: qr quicqd temꝑale ꝑcipit᷑. tauto fit minus
singłis. quanto diuuidit᷑ in multis. Et idc̾co desicłantis m̾tẽ li¬
uor excrliciat: quia ħ qd̵ appetit. aut funditꝰ alt̾ accipiens ad̾i¬
mit: aut a quantitate restringit. Quigͦ liuors iste plene ca¬
rere desidat: illã hereditatẽ desiderdt. quã coheredũ numerꝰ
ñ angustat. Que iomĩbꝰ una ÷: ⁊ singłis tota. Que tanto lay¬
gior extendit᷑. quanto ad hanc ꝑcipientiũ multitudo dilatat᷑.
mminutio gͣ luoris ÷ affectꝰ surgens int̾nȩ dulcedinis: ⁊ ple¬
na mors euis ÷ ꝑfectus amor et̾ nitatis. Nã cũ mensab eius rei
appetitu retͣhitur. que accipientiũ numero partit᷑: tanto
magis ꝓximũ diligit. quanto minꝰ ex ꝓuectu illiꝰ sua dãp-
na ꝑtimescit. Quȩ si ꝑfecte in amorem celestis patͥe rapitur.

Expanded text:
intimemus? Difficile namque est ut hoc alteri non invideat, quod adipisci alter exoptat; quia quidquid temporale percipitur, tanto fit minus singulis, quanto dividitur in multis; et idcirco desiderantis mentem livor excruciat, quia hoc quod appetit, aut funditus alter accipiens adimit, aut a quantitate restringit. Qui ergo livoris peste plene carere desiderat, illam haereditatem diligat, quam cohaeredum numerus non angustat; quae et omnibus una est, et singad hanc percipientium multitudo dilatatur. Inminutio ergo livoris est affectus surgens internę dulcedinis, et plena mors eius est perfectus amor aeternitatis. Nam cum mens ab eius rei appetitu retrahitur, quae accipientium numero partitur, tanto magis proximum diligit, quanto minus ex profectu illius sua damna pertimescit. Quae si perfecte i
Abbreviated transcription (Latin):
dnet Necqͣsi dña p̾eat: s uelut ancilla ad obsequiũ parata.a rationis
tgo nũqͣm rececłat. Cunc enĩ robustius ꝯtͣ uica erigit᷑ cũ subdita
rationi famulat᷑. Nã quantũ libet ira ex relo rectitudinis surgat:
si ĩmod̾ata intẽ uicc̾rit. rationi ꝓtuꝰ seriure contempnit. & tanto
se ĩprudentuis dilatat: qͣnto impatientie uiciũ uͥtutẽ putat.
Uñ necesse ẽ. ut hoc añ omia qͥ relo rectitudiiis mouet᷑ attẽ¬
gat : animositatẽ repͥmat. ⁊ motꝰ feruidos sub eqͥtate disponat:
ut eo fiat iustior ultor alienꝰ. qͦ pͫ extitit. uictor sius: qͣtinus sic
culpas delinquentiũ corrigat. ut ante ipse qͥ corrigit ꝑ patieu¬
tiã creset: ut feruorẽ suu tͣnscendendo cliudicet. ne intemꝑã¬
t̃ excitatꝰ ipso relo rectitudinis longe a reclitudine ab erret. Dñ¬

Expanded text:
ne quasi domina praeeat, sed velut ancilla ad obsequium parata, a rationis tergo nunquam recedat. Tunc enim robustius contra vitia exigitur, cum subdita rationi famulatur. Nam quantumlibet ira ex zelo rectitudinis surgat, si immoderate mentem vicerit, rationi protinus servire contemnit, et tanto se impudentius dilatat, quanto impatientiae virus virtutem putat. Unde necesse est ut hoc ante omnia qui zelo rectitudinis movetur attengat, animositatem reprimat, et motus fervidos sub aequitate disponat, ut eo fiat justior ultor alienus quo prius exstitit victor suus: quatenus sic culpas delinquentium corrigat, ut ante ipse qui corrigit per patientiam crescat, ut fervorem suum transcendendo dijudicet, ne intemperanter excitatus, ipso zelo rectitudinis longe a rectitudine aberret.
Abbreviated transcription (Latin):
pͣuitatẽ: quanto magis hi qui habitant domos suteas. qͥ t̾ro
tes sese ꝯtͣ temꝑalia accingunt: qͥdet̾m̃ta illi sustinecit. qͥ esei
in carnałꝰ habitationis uoluptatib gaudent : Qui enĩ senu
ei ñ funt stabiles: quia cũ mens ad alta nitit᷑ carnis sue cogi¬
tione dissipat᷑: ita ut alumꝰ dũ intimis inhiat. dũ sola cȩlesti
aspectat. fubita carnali cdelectatione ꝑcussus. a semet ipso cat
iaceat. Et qͥse infirmitatis suȩ molestias suꝑasse gaucdebat. n

Expanded text:
nt domos luteas qui terreantes, sese contra temporalia accingunt, quae detrimenta illi sustinent qui esse se in carnalis habitationis voluptatibus gaudent? Qui enim serviunt ei, non sunt stabiles, quia cum mens ad alta nititur, carnis suae cogitatione dissipatur; ita ut saepe animus dum intimis inhiat, dum sola coelestia aspectat, subita carnali delectatione perculsus, a semetipso scissus jaceat, et qui se infirmitatis suae molestias superasse gaud
Abbreviated transcription (Latin):
tur in tabernaculis. Quid enĩ ꝑuenationẽ esau. nͥ eoꝵ uita
sigͣatur: qͥ in extioribꝰ uoluptatibꝰ fusi carnẽ sequint᷑. Qui
etiã agricola esse describitur: qr amatores hus scłi tantoma¬
gis ext̾iora ĩcolunt: qͣnto int̾iora sua inculta dẽlinquunt.
cobuͦ uir simplex in tab̾nacłis uł in domo habitare ꝑhibe¬
tͤ: qr nimirũ om̃s qui in curis ext̾ioribꝰ spargi refugiunt.
simplices in cogitatione atq inconscientiȩ suȩ habitatione
ꝯsistunt. In tab̾naculis enĩ aut indomo habitare t̃. seuit᷑
mentis setreta restringere: ⁊ neqͣꝗͣ ext̾iuis ꝑdesicd̾a dissipare:
ne dũ admulta foras inhiant : a semet ipsis alienatis cogitationis
nit̾ius pstrepunt: declianda q̃ qͣsi necessariȩ inuoluunt. & t̃i
i his om̃ibꝰ adhuc districti eximinis flagella metuenoa. ͣ
ipsa ura ꝑfectio culpa ñ caret: n hanc seuerus uidex in subtil
lancȩ examinis misericordit᷑ penset. Si debeant aliqn deteriores

Expanded text:
enationem Esau, nisi eorum vita figuratur, qui interioribus voluptatibus fisi, carnem sequuntur? Qui etiam agricola esse describitur, quia amatores hujus saeculi, tanto magis exteriora incolunt, quanto interiora sua in culpa derelinquunt. Jacob vero vir simplex in tabernaculis vel in domo habitare perhibetur, quia nimirum omnis qui in curis exterioribus spargi refugiunt, simplices in cogitatione, atque in conscientiae suae habitatione consistunt. In tabernaculis enim aut in domo habitare, est se intra mentis secreta restringere, et nequaquam exterius per desideria dissipare, ne dum ad multa foras inhiant, a seipsis, alienatis cogitationibus, nterius perstrepunt, declinanda quae quasi necessaria involvunt; et tamen in his omnibus adhuc districti examinis flagella metuenda. Plerumque ipsa nostra perfectio culpa non caret, nisi hanc severus Judex in subtili lance examinis misericorditer penset.
Abbreviated transcription (Latin):
bona apta consicłant: si qͦ mala lateant inuestigant: ⁊ sollicitisiiͥ¬
sitionibꝰ laborant. si qͥd forte qd̵ acclisari possit uinenrant. Sana aͥ
mñbra ronspiciunt: s clausis cordis ocłis nulnꝰ palpantes querur
Wncłe ⁊ bene subdit᷑. & quasi inocte: sic palpast̃ in meridie. Dis
boni oꝑis in ꝑximo ext̾ius lucet. s quasi in nocte paspalĩti q liuors
sin intus tenebras tolerant. ꝑ uenire ad aliqͣ quȩ rephetidant satag̃t
decͣctionis saditũ querunt. S quia hunc iueiure non ualent

Expanded text:
bona aperta considerant, si qua mala lateant investigant, et sollicitis inquisitionibus laborant, si quid forte quod accusare possint inveniant. Sana quidem membra conspiciunt: sed clausis cordis oculis vulnus palpantes quaerunt. Unde et bene subditur: Et quasi in nocte, sic palpabunt in meridie. Dies boni operis in proximo exterius lucet; sed quasi in nocte palpant, quia livoris sui intus tenebras tolerant. Pervenire ad aliqua, quae reprehendant, satagunt, detractionis aditum quaerunt; sed quia hunc invenire non
Abbreviated transcription (Latin):
nquillitate uidicas: sciendũ nob̃ magnoꝑe ẽ. qr qͦtiens tꝰbulen¬
os motꝰ animi sub mansuetudinis uire restͥngimꝰ: redire ad
militudinẽ ⁊ditoris conam᷑. Nam cũ tͣnqͥllitateᷤ mentis ira deu̾¬
it. dilaniatã qꝗͦdãmͦ scissamq ꝑtͣbat: ut sibimet ipsi ñ ꝯgruat.¬
uimintime similitudinis amittat. Quanta gͦ sit iracundie cul
pensemus: ꝑ quãdũ mansuetudis o amutit᷑. similitudo suꝑ
imaginis uiciat᷑. Pirã apientia ꝑdit᷑. ut quid quoue ordi¬

Expanded text:
nquillitate judicas ; sciendum nobis magnopere est quia quotiens turbulentos motus animi sub mansuetudinis virtute restringimus, redire ad similitudinem conditoris conamur. Nam cum tranquillitatem mentis ira diverberat, dilaniatam quodam modo scissamqvim intimae similitudinis amittat . Quanta sit iracundiae culpa pensemus, per quam dum mansuetudo amittitur, supernae imaginis simi
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ eis qͦs nobͣ m aliqͦ meliores putamꝰ. Paruulus gͦ ẽ. qͥliuore occi¬
dit᷑ qr ipse ÷ͥ testimoniũ ꝑhibet. qd eominor sit cuiꝰ inuidia tor¬
q̃tͣ. huic÷ qd hostis callidus pͥmo homini inuidenlo surripuit:
qr amissa beatitudine minorẽ se ĩmortalitati illiuis agnoscͥit.
hinc ÷ qd̾ cam ad ꝑpetͣndũ frĩcidiũ corrutt: qr despecto suo sacͥ¬
ficio p̃latũ s infremuit. cuiꝰ ds̃ hostiã accepit. Et quẽ meliorẽ
se ẽẽ exorriut: ne ut cunq esset amputauit. Hinc esau ad ꝑsecu-¬
tionẽ fr̃is exarsit: qr pͥmogenitoꝵ bñdictione ꝑdita: quã tamen
ex u lenticule ipse uendiderat. cumorẽ se ei quẽ mscendo p̃ibat
ingemuit. hinc ioseph fĩs suiꝰ ismahelitis ttanseuntibꝰ uendis eant.
qicoguito panelotionis mysterio ne se melior fieret eꝰ queclo¬

Expanded text:
nisi eis quos nobis in aliquo meliores putamus. Parvulus ergo est qui livore occiditur, quia ipse sibi testimonium perhibet, quod ei minor sit cujus invidia torquetur. Hinc est quod hostis callidus primo homini invidendo subripuit, quia amissa beatitudine, minorem se immortalitati illius agnovit. Hinc est quod Cain ad perpetrandum fratricidium corruit ; quia despecto suo sacrificio, praelatum sibi infremuit, cujus Deus hostiam accepit: et quem meliorem se esse exhorruit, ne utcunque esset, amputavit. Hinc Esau ad persecutionem fratris exarsit , quia primogenitorum benedictione perdita, quam tamen esu lenticulae ipse vendiderat, minorem se ei, 179 quem nascendo praeibat, ingemuit. Hinc Joseph fratres sui Ismaelitis transeuntibus vendiderunt , quia cognito revelationis mysterio, ne se melior fieret, e
Abbreviated transcription (Latin):
leuet. ⁊ subleuancdo plus actorẽ de elatione deictat: ꝙͣ ipss
forte qͥbꝰ ĩpendit᷑ iuuat. Hinc ÷ enĩ qd̾ rex babilonie dũ el¬
ta mente aps se uolueret dicens: ñne ħ: babilon quã eg¬
edificar: uiͦ ĩrdniale animal ꝓtinꝰ u̾sus ÷. Qd̃ enĩ factussi¬
rat pdidit: qr humilit᷑ noluit dissimulare qd̵ fecit.  q eal¬
tioi cogitationis se sr̃ hoĩes extulit: ipsũ quẽ cõmunẽ cun
hõis habuit sensũ hominis ꝑdidit. amisit. Sepe si qͥ ĩpott¬
minori seilicet formidine iuidicis u̾ba pensantes:q qui su
cansa fr̃i fatuũ dixerit: gehenne se ignib addicit. Seꝑe hie
in potestate sunt dũ sese Nalicitis retinere nesciunt: ad ile¬
ua opa . Iinqͥeta dilabunt᷑. Solus enĩ in illicitis ñ cadet. q
se aliqn Ialicitis caute restringit. Potestas namq cũ habi¬

Expanded text:
levet, et sublevando plus auctorem de elatione dejiciat, quam ipsos levet, et sublevando plus auctorem de elatione dejiciat, quam ipsos quibus forte impenditur juvet. Hinc est enim quod rex Babyloniae, dum elata mente apud se aedificavi ? in irrationale animal protinus versus est. Quod enim factus fuerat perdidit, quia humiliter noluit dissimulare quod fecit. Et quia elatione cogitationis se super homines extulit, ipsum, quem communem cum hominibus habuit, sensum hominis amisit. Saepe vero qui in potestaminori scilicet formidine judicis verba pensantes, quia qui sine causa fratri, fatue dixerit, gehennae se ignibus addicit . Saepe ii qui in potestate sunt, dum sese a licitis retinere nesciunt, ad illicita opera et inquieta dilabuntur. Solus enim in illicitis non cadit, qui se aliquando et a licitis caute restringit. Qua videlicet
Abbreviated transcription (Latin):
Uaoruis qͦlibet in loco positi. cogitando. loquendo. agen¬
tam̃ ꝑtria ħ animꝰ esfrenatiꝰ rapit᷑: cũ mundi huiꝰ ꝓsꝑitate
blenat᷑. Nã cũ p̃ire se potestate ceteros ꝯspicit: alta de se
ate cogitans sentit. & cũ auctoritati uocis anullo resistit᷑.
ngua licentiꝰ ꝑ abruta diffrenatur. Cũq facere qdͣ libet li¬
t: iuste sͥ omẽ estimat licere ꝙͣ libet. S sc̃i uiri cũ mũ
huiꝰ potestate fulciunt᷑: tanto sub maiori m̃tis disci¬
ia se redigunt: qͣnto s̃ ꝑ ĩpatientiã potestatis suaderi
icita qͣsi libentiꝰ sciunt. Cor namq a ⁊ sideranda fua
gła repͥmunt: linguã ab immoda̾ta ioquutioe̾ restringunt:
opꝰ ab iqͥetudinis uagatione custodiunt. Sepe enĩ qͥ ĩ potestai
ad cuncta utiles esturant: ⁊̃ ĩpense utilitatis ÷ meritũ dã¬
nant Ut enĩ cuiꝰlib facta digniora sint: necesse ÷ ut ei anꝰ
se seꝑ indigna uideant᷑: ne eadẽ bona actio agentis cor sub¬

Expanded text:
uamvis quolibet in loco positi, cogitando, agendo, loquenper tria haec animus effrenatius rapitur, cum mundi hujus prosperitate sublevatur. Nam cum praeire se potestate caeteros conspicit, alta de se elate cogitans sentit. Et cum auctoritati vocis a nullo resistitur, lingua licentius per abrupta diffrenatur. Cumque facere quod libet, licet, juste sibi omne aestimat licere, quod libet. Sed sancti viri cum mundi hujus potestate fulciuntur, tanto sub majore mentis disciplina se redigunt, quanto sibi per impatientiam potestatis suaderi illicita quasi licentius sciunt. Cor namque a consideranda sua gloria reprimunt, linguam ab immoderata 146 locutione restringunt, opus ab inquietudinis vagatione custodiunt.  Vet. VI.  Saepe enim qad cuncta utiles aestimant, etiam impensae utilitatis sibi meritum damnant. Ut enim cujuslibet facta digniora sint, necesse est ut ei apud se semper indigna videantur, ne eadem bona actio agentis cor sub
Abbreviated transcription (Latin):
Quare dñs iique agentes aliqͣndo ꝓsꝑari suat. uł aliqͣndo hoc¬
Quin pottus udi eos qui opantur iniquitatẽ: seminrant dolores:
ẽ fraudulenta dicere. Holores aut̾ metere ẽ: dicendo p̃ualere. Ulc̃te
dolores seminant: qui ꝑu̾sa agunt. Dolores meti nt: cũ de cacdẽ ꝑu̾sita¬
te puniunt᷑ fructus quipꝑe doloris retͥbutio tampnationis. Ne.¬
minant gͦ hic dolores ⁊ metuant: qͥa in inͦst̃

Expanded text:
Quare Dominus inique agentes aliquando prosperari sinat vel aliquando niquitatem, et seminant dolores, est fraudulentiam dicere eos, et metere est dicendo praevalere. Vel certe dolores seminant qui perversa agunt, metunt cum de eadem perversitate puniuntur. Fructus quippe doloris est retributio damnationis. Seminant ergo, inquit, dolores et metunt, quia in
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ tñ trepidam m̃tẽ correptio ipsa eturbat: ne malum qd̵ tolerãt
ñ pia ꝑcussio discipline sit: s animadu̾sio uste uindictȩ. Ed̃
iñ ꝑsasmista ꝯsicderans: ait. Quis nouit potestatẽ irȩ tuȩ: Pocestas
ape diuine irȩ nr̃a ñ potest m̃te cõp̃hencli: quia eĩ dispensatio
bscuris super nos disposionib ẽmicans sepe uñ estimat᷑ deserẽ.
ñ nos recipit: et uñ nos recipe credit᷑ m̃ delinqͥt: Ut plerũq¬
sfiat grã qb ira di cit᷑ ⁊ . ss aliqñ ira sit qdͣ grã putat᷑. Non nul¬
os enim flagella corrigunt: ñ nullos ad ĩpatientiȩ uesaniã ꝑduc̃t.
t alios ꝓsꝑa qr demulcent ab insania mĩtigant: alios qr eleuant
uinditꝰ ab om̃i spe ꝯt̾sionis eradicant. Cunctos aut̃ uicia ad una
tͣhunt: s tam̃ quidã es ab his faciliꝰ redeunt: quo se in eis corriuᷤᷤ¬
⁊ astiꝰ erubescunt. Et semꝑ uͥtutes ad suꝑna subleuant: s ñ¬

Expanded text:
eorum tamen trepidam mentem correptio ipsa perturbat; ne malum quod tolerant, non pia percussio disciplinae sit, sed animadversio justa vindictae. Quod bene Psalmista considerans ait: Quis novit potestatem irae tuae ? Potestas quippe divinae irae nostra non potest mente comprehendi, quia ejus diobscuris super nos dispositionibus saepe unde aestimatur deserere, inde nos recipit, et unde nos recipere creditur, inde derelinquit, ut plerumqhoc fiat gratia, quod ira dicitur, et hoc aliquando ira sit, quod gratia putatur. Nonnullos enim flagella corrigunt, nonnullos ad impatientiae vesaniam perducunt; et alios prospera quia demulcent, ab insania mitigant; alios quia elevant, funditus ab omni spe conversionis eradicant. Cunctos autem vitia ad ima pertrahunt: sed tamen quidam eo ab his facilius redeunt, quo se in eis corruisse altius erubescunt. Et semper virtutes ad superna sublevant; sed n
Abbreviated transcription (Latin):
at. blam sicut urbis a: ditꝰ porta dr̃. ita ÷ dies uidicii porta reg¬
ni: qr ꝑ eũ ab electis omĩb ad celestis patͥe głam intͣtur. Und̾e:
unc diem cũ ad retͥbutionẽ scȩ eccłȩ salomon ꝓpinqͣre cons¬
piceret: dix̃. Nobilis in portis uir eius: qͣndo seclĩt cũ senatori¬
uis t̾re. Uir qͥpe ẽ. eccłiȩ humani gn̾is redemptor. Qui in
ortis se nobilem ostendit. quia. despectꝰ pͥus in contameliis
ctitit. s in ingressu regni sublimis apparebit. Qui curat̾re sena¬
ribꝰ residet. quia iudicii sententiã cũ scĩs eiusdẽ ȩecłie. p̃cdicato

Expanded text:
. --Nam sicut urbis aditus porta dicitur; ita est dies judicii porta regni, quia per eum ab electis omnibus ad coelestis patriae gloriam intratur. Unde et hunc diem cum ad retributionem sanctae Ecclesiae Salomon apbilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terrae . Vir quippe est Ecclesiae humani generis Redemptor, qui in portis se nobilem ostendit, qui despectus prius in contumeliis exstitit, sed in ingressu regni sublimis apparebit. Qui cum terrae senatoribus residet, quia judicii sententiam cum sanctis ejusdem Ecclesiae praedicato
Abbreviated transcription (Latin):
Abscondit se sponsus cũ querit᷑: ut ñ ĩuentꝰ ardentus q̃ratur. Et
differt᷑ querens sponsa ne inueniat: ut carditate sua capatior
redelita. multiplicus quandoq inueniat qd qrebat.  sit hõĩ uia sua n ini ha

Expanded text:
Abscondit se sponsus, cum quaeritur, ut non inventus ardentius quaeratur; et Abscondit se sponsus, cum quaeritur, ut non inventus ardentius quaeratur; et differtur quaerens sponsa ne inveniat, ut tarditate sua capacior reddita, multiplicius quandoque inveniat quod quaerebat. Cum spirita
Abbreviated transcription (Latin):
pietate agit᷑. cũ is qͥꝑfecto corde ad ⁊tẽplationẽ tendit. huma¬
ꝑfecta ⁊ quo se ipse ĩ ꝑfectũ respicit. iñ ad humilitatẽis culmen
ꝑfectioi ^ surgat. Non ñꝗͣ ⁊ enĩ scĩ uiri uñ desiłioꝵ suoꝵ cletͥm̃¬
ca tolerant. iñ maiora suc̃ ꝯu̾sis aliis reportant:: quia dũ eis uacare
ut appetunt ñ licet: rape secũ alios qͥbꝰ ammiscent᷑ libet. fit gͦ mi¬
ra ddispenstitiõe pietatis.: ut uñ se restͥctior es estimant: iñ lo.¬
cupletiores ad celestis pat̾ȩ astructionẽ surgant. Non ñꝙͣ. uͦ iocͥco
ad ⁊cepta desicłia minime ꝑueniunt: ut ipsa ĩteruenient ᷑ tar¬
cditate acd eadẽ aesicłi̾a laxato m̃tis sinu. dilatent᷑. Et que extenu¬
ari forcasse impleta pot̾ant: magna dispͥenisatione agit᷑ ut replsa cre̾¬
eant. Uñ bñ sponsa ĩ sponsi sui spẽm ane̾lans clamae. In lectulo meo
ꝑ noctes quesuu quẽ diligit anima mea. Quesiui illũ ⁊ ñ inueni.

Expanded text:
pietate agitur, cum is qui perfecto corde ad contemplationem tendit, humata proficiat, et quo se ipse imperfectum respicit, inde ad humilitatis culmen perfectior nta tolerant, inde majora lucra conversis aliis reportant, quia dum eis vacare, ut appetunt, non licet, rapere secum alios quibus admiscentur libet. Fit ergo mira dispensatione pietatis, ut unde se destructiores aestimant, inde locupletiores ad coelestis patriae constructionem surgant. Nonnunquam vero idcirco ad concepta desideria minime perveniunt, ut ipsa interveniente tarditate, ad eadem desideria laxato mentis sinu dilatentur. Et quae extenuari fortasse impleta poterant, magna dispositione agitur ut repulsa creanticorum sponsa sponsi sui faciem anhelans, clamat: In lectulo meo per noctes quaesivi quem diligit anima mea; quaesivi illum, et non inveni .
Abbreviated transcription (Latin):
ertneus ñ miscit᷑. qi qui nc̃ ab hoc merore cordis foras se ꝑ desida
eicit : seclusus tunc ab illa ĩtima etus sollentutate remanebs
hitaq qͥ iu amarituicłine animȩ sunt mori mundo fundiꝰ aci¬
piscunt: ut sic̃ in seło ipsi nił appetunt: ita iã a scło nulla obis¬
tione teneantur. Et plerũq atĩgit ut iam hõ mundũ ñ ceneat. snte
s cam̃ mnuncłus hominẽ suis occupationib astͥngit. Et ipse quidẽ¬

Expanded text:
r, quia is, qui nunc ab hoc moerore cordis foras se per desideria saeculi ejicit, exclusus tunc ab illa intima ejus solemnitate remanebit. Hi itaque qui in amaritudine animae sunt, mori mundo funditus concupiscunt, ut sicut in saeculo ipsi nihil appetunt, ita jam a saeculo nulla obligatione teneantur. Et plerumque contingit ut homo mundum mente non teneat, sed tamen mundus hominem occupationibus ast
Abbreviated transcription (Latin):
uste omrua disponens: eũ quoq qui ñ debet puniri condẽpnas.
S pensandũ ÷ quomͦ uistus sit. ⁊ omĩa uiste disponat: si eũ qͥ non
ñ debuit: quia nullũ culpe ꝯtagiũ ꝑpetͣuit. S si ipse indebitam
ñ susciꝑet: ñꝙͣ. nos a debita morte liberaret. Pat̃ gͦ cũ uistus sit.
iustũ puniens omĩa iuste disponit: quia ꝑ hoc iuste cuncta iusti¬
ficat. qd̃ eũ qui sine peccato ẽ. ꝓpeccatorib dampnat: ut eo electa
omiã ad culm̃ iusticiȩ surgerent. quo is qui ẽ. suꝑ omĩa. dampna
e uicii purgari ñ potuit: nͥ igne tormenti. Frustra gͦ ⁊ ñ frus

Expanded text:
isponis; eum quoque qui non debet puniri condemnas . Sed pensandum est quomodo justus sit et omnia juste disponat, si eum qui non uniri non debuit, quia nullum culpae contagium perpetravit, sed si ipse indebitam non susciperet, nunquam nos a debita morte liberaret. Pater ergo cum justus sit, justum puniens, juste omnia disponit, quia per hoc cuncta justificat, quod eum qui sine peccato est pro peccatoribus damnat, ut eo electa omnia ad culmen justitiae surgerent, quo is qui est super omnia, damna pe vitii purgari non potuit, nisi igne tormenti. Venit itaque s
Abbreviated transcription (Latin):
olens secdet. Qui enĩ uere se humiliat: ꝯtinuȩ ꝯsicdãti
De enĩ ⁊ foris flagellis atterim᷑: ⁊ intus carnasi suggesti
lis est: quia ⁊ flagella quidẽ sustinet: Itam̃ int̾ ꝯsciet¬
Itia
a temptationis sordib munda ñ ÷. Hinc dauid ait. Fiant sic̃
aura temptationis rapit᷑. quasi ante faciẽ uenti pulius eleuatꝰ¬

Expanded text:
dolens sedet. Qui enim vere se humiliat, continuae considerdolens sedet. Qui enim vere se humiliat, continuae considere enim foris flagellis atterimur, et intus carnali suggestiosimilis est, quia et flagella quidem sustinet, et tamen intus conscientia a tentationum sordibus munda non est. Hinc David ait: « Fiant tanaura tentationis rapitur, quasi ante venti faciem pulvis elevatu
Abbreviated transcription (Latin):
ationie suspicantur. Neq eñĩ corda omĩũ una: uł similis
pa tussigit. huncnamq suꝑbia inlaqueat. illũ ira forsitan
suppsantat᷑ hunc auaricia cruciat: illũ luxuria inflamat.
Sa plerũq atingit ut is qͣm suꝑbia depͥmit. aliũ respicrat qͣlĩt̃
suecendat. Et qͥa se ira ñ ciciꝰ instigat. meliorẽ iracundo
deputat. Atq ap̃d semet ipsũ qͣsi de uisticia excollitur:
a pensare negligit uicium. qͦ gͣuiꝰ tenet᷑. Plerũq ⁊tingit
s q̃rit nauaricia sauciat: aliũ in luxurie uoragine m̃sũ
t. Et quia se a pollutione carnali alienũ respicit: qͥbꝰ ipse
cii lumine priuetur: ⁊eoduriꝰ ⁊tͣ aliena suꝑbiat. quo
negligentiꝰ ignorat. At ꝯtͣ hi qui ad alta u̾tutũ surgere
t appetunt : cum alienas culpas audiunt. mox cor ad ꝓpͥas
icunt: ⁊ tanto rectius illas uudicant.: quanto ueruis
deplorant. Quia igit᷑ electus quisq in ĩfirmitatis
sicłatione se depͥmit: dicat᷑ recte. qͣuir sanctꝰ ĩst̃ quili

Expanded text:
atione suspicantur. Neque enim corda omnium una vel similis culpa transfigit. Hunc namque superbia illaqueat, illum forsitan ira supplantat, hunc autem avaritia cruciat, illum vero luxuria inflammat. Et plerumque contingit ut is quem superbia deprimit, alium respiciat qualiter ira succendat; et quia se ira non citius instigat, meliorem iracundo jam reputat, atque apud semetipsum quasi de justitia extollitur, quia pensare negligit vitium quo gravius tenetur. Plerumque contingit ut is quem avaritia sauciat, alium in luxuriae voragine mersum cernat; et quia se a pollutione carnali alienum respicit, 98 quibus cii lumine privetur; et eo durius contra aliena superbiat, quo sua negligentius ignorat.  Vet. veraciter appetunt, cum alienas culpas audiunt, mox cor ad proprias reducunt; et tanto rectius illas dijudicant, quanto verius istas deplorant. Quia igitur electus quisque in infirmitatissideratione se comprimit, dicatur recte quod vir sanctus in sterquilinio
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsicłat quã citiꝰ caro ad puluerẽ redeat. festine suꝑat h
qdͣ de carue se uitꝰ tͣpit᷑ impugnat. Cũ gͦ extemptation
praua m̃ti cogitacio ĩ fluxit: quasi ex uulnere saniel
currit. d ciius sanies tgit᷑: si in cogitatione. nr̃a fragils
quasi in manu testa teneat᷑. Neq enĩ pariipenida sum
qua quanuis usq ad effectũ ñ ꝑthunt. tam̃ illicite ui

Expanded text:
siderat, quam citius caro ad putredinem redeat; festine superat hoc quod se de carne intus turpiter impugnat. Cum ergo ex tentatione prava mentem cogitatio influit, quasi ex vulnere sanies decurrit. Sed citius sanies tergitur, si in consideratione nostra fragilitas quasi in manu testa teneatur. Neque enim parvipendenda sunt, quae quamvis usque ad effectum non pertrahunt, tamen in mente i
Abbreviated transcription (Latin):
nus gͦ hic iam fugit dum̃r. s liber ñ ÷: qr peccatũ suũ hõ iam corrigꝰ¬
ꝑtimescit. Ibigͦ struus a domino lib̾ erit: ibuͥ ñ de peccatiuenta dubi¬
etas ñ erit: uͥ iam securã m̃tẽ culpe suȩ memoria non addicit. uͥ nei
sub reatu animꝰ trepidat: s de eiꝰ indulgentia lib exultat. S si m¬
la ibi hõ peccati sui memoria tangit᷑. ereptũ se uñgͣtulat᷑: Autq¬
tͣnsacte neqͥciȩ. ẽẽ se penȩ debitorẽ nescit: lleq it neglecte p̃tem¬
ĩt᷑ gaudia. memoria sui reatꝰ tangit: aut qͦmͦ ꝑfecte lucis claresct
gła: quã recducta aclamimũ obumbrat culꝑa: S sciendũ ÷ qr sicit
sepe nunc tͥstiũ leti reminiscim᷑: ita tunc tͣnsacti  neqͥciȩ sine ic¬
one nr̃e beatitudinis recordam᷑. Plerũq enĩ incolumitatis tẽpor
ad memoriã dolores p̃t̾itos sine dolore reducimꝰ: ⁊ quo egrosin¬

Expanded text:
ergo hic jam fugit dominum, sed liber non est, quia peccatum suum homo jam corrigeergo hic jam fugit dominum, sed liber non est, quia peccatum suum homo jam corrigetributione pertimescit. Ibi ergo servus a domino liber erit, ubi jam de peccati venia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae memoria non addicit, ubi sub reatu animus trepidat, sed de ejus indulgentia libere exsultat. Sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Auttransactae nequitiae, esse se poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte praeter si hanc inter gaudia memoria sui reatus tangit? aut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ab animo obumbrat culpa? Sed sciendum est, quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita nunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitudinis recordabimur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus, et quo aegros r
Abbreviated transcription (Latin):
s dominio ducdũ lib̾a m̃tis colla supponit. S huic dominio
ĩgenitȩ ussidicaimꝰ: cũ culpã penitendo ꝑcutimꝰ. ⁊maculas
diũ fletib sauamꝰ. Plerũq aut̃ iam qͥdẽ mens qd ꝑu̾se egisse se
minit deplorat: iã pͣua acta ñ solũdeserit. s amarissimis ⁊̃ la¬
is punit. S tam̃ dũ eoꝵ quȩ egit reminiscit᷑: gͣui de uidicio¬
re pauore t̾ret᷑. Iã se ꝑfecte ꝯu̾tit᷑. s adhuc se ꝑfecte in securi
Eñ erigit. Quia dũ quanta sit districtio examinis eensat.
int̃ spẽ  formidinẽ solliciti trepidat: quia iustꝰ uidex ue̾niẽ
qͥd de ꝑpecͣtis reputet᷑. qͥd relaxet ignorat. Nã qͣm pͣua cõmise rii¬
meminit. s an cõmissa digne defleuerit nescit: Ac̃ nt culpe in im¬
nitas. modũ penitentie tͣnseat metuit. & pler̃q culpã iã u̾tas resi
s mens afflicta adhuc de uenia dñ ualde sͥ ÷ sollicita trepidat.S¬

Expanded text:
s dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fleminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit diintus hac formidine sollicitus trepidat; quoniam justus judex veniens quid de perpetratis reputet, qmeminit, sed an commissa digne defleverit, nescit: ac ne culpae immanitas modum poenitentiae transeat metuit, et plerumque culpam jam veritas relaxat, sed mens afflicta adhuc de venia dum valde sibi est sollicita trepidat.