comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑte dicat Si magna que debui sollici.¬
te non feci: punctiones murmuris
a subiectis recipiam. etiã debono quod
feci Si neglexi exhibere quod foueat.
tuste inquerela prosiliens eoꝵ lingua
me pungat. Qua inre sollicita semꝑ¬
consid̾atione pensandũ ẽ: ne aut hii
qͥ p̾sunt exempla mali oꝑis subiectis
p̾beant. eoꝵq uitã sue gladio prauita.¬
tis extinguant: aut hii qui alieno re.¬
gimini subiacent facile iudicare aude.¬
ant facta rectoꝵ. atq ꝑhoc quod de his
qui sibi prelati sunt murmurant: non
humano sed ei qui cuncta disponit
diuino ordini contͣdicant Illis nãq dĩ¬
ur̃i fuerant pascebant᷑. et que pedes ur̃i
turbauerant: hec bibebant. Oues enĩ
turbata pedibus bibunt. cũ subiecti
ea ad exemplum uite uiuendi appetũt:
que p̾lati quiq prauo oꝑe ꝑuertunt:
At contra aprelatis hii audiunt. Nos quid
sumꝰ: Hec contͣ nos ẽ murmur ur̃m.
sed contra dñm Qui enĩ contra super¬

Expanded text:
te dicat: Si magna quae debui sollicite non feci, punctiones murmuris a subjectis recipiam, etiam de bono quod feci, si neglexi exhibere quod fovet, juste in quereiam prosiliens eorum lingua me pungat. Qua in re semper sollicita consideratione pensandum est, ne aut hi qui praesunt exempla mali operis subjectis praebeant, eorumque vitam suae gladio pravitatis exstinguant; aut hi qui alieno regimini subjacent, facile judicare audeant facta rectorum, atque per hoc quod de his qui sibi praelati sunt murmurant, non humano, sed Dei, qui cuncta disponit, divino ordini contradicant. LIBER VItris fuerant pascebantur, et quae pedes vestri turbaverant, haec bibebant . Oves enim turbata pedibus bibunt cum subjecti ea ad exemplum vivendi appetunt quae praelati quique pravo opere pervertunt. At contra a praelatis hi audiunt: Nos enim quid sumus? Nec contra nos est murmur vestrum, sed contra Dominum . Qui enim contra super
Abbreviated transcription (Latin):
delicet tunc in nobis plenitudo oꝑis
crescit: quando in nob̾ precepta sapl.¬
encie omnẽ quoq in quantũ possibile¬
ẽ delectacionẽ caris exxtinxeriit. l
enin delectacio eẽt inrenibus psalinista
nmme dixisset. Ure renes meos et cor
meum Aqua gͥ ad renes uenit. cũ dulce.¬
do sapiencie incentiua carnis int̾imit. ut
ea que urere mentẽ poterant: delecta.¬
cionis incendia frigescant Qui adhuc
mensus ẽ mille: torrentẽ uidelicet quẽ
ꝓpłia transire non potuit. deqͦ etiã dic̃.
qmn̾ intumuerant aque profunde tor.¬
rentis. qui non potest tranfuadari
Percepta namq ꝑfeccione oꝑis ad cõ¬
templacionẽ uenit᷑. inqua scilicet contẽ.¬
placione dũ mens in altũ ducitur: sub¬
leuata uidet indeo quia non potest pe¬
netrare quod uidet Et quasi tangit
aquã torrentis quã ꝑtrãsire nõ ualet:
quia et in. tuetur speculatio quod li¬
intueri quod libet Propħa gͦ ad aqͣm

Expanded text:
videlicet tunc in nobis plenitudo operis videlicet tunc in nobis plenitudo operis excrescit, quando in nobis percepta sapientia omnes quoque, in quantum est possibile, delectationem carnis exstinxerit. Nisi carnis delectatio esset in renibus, Psalmista minime dixisset, « Ure renes meos, et cor meum . » Aqua igitur ad renes venit, cum dulcedo sapientiae etiam incentiva carnis interimit, ut ea quae urere mentem poterant delectationis incendia frigescant. Qui adhuc mensus est mille torrentem, videlicet quem Propheta pertransire non potuit. De quo etiam dicit: « Quoniam intumuerunt aquae profundi torrentis, qui non potest transvadari. » Percepta namque perfectione operis, ad contemplationem venitur, in qua scilicet contemplatione dum mens in altum ducitur sublevata videt in Deo, quia non potest penetrare quod videt, et quasi tangit ad aquam torrentis quam pertransire non valet, quia et intuetur speculando, quod liintueri, quod libet. Propheta ergo ad aquam
Abbreviated transcription (Latin):
tumuerant aque profunde torrentis.
quẽ nõ potui transire: Quid nãq mil¬
nario numero. nisi collati muneris
plenitudo signatur: Uir itaq qui ap¬
paruit mille cubitos metitur: et ꝓpħa
nr cũ nobis ad se conuersis boni exor.¬
dii pleuitudinẽ tribuit. dono spũalis
sapiencie prima nr̃i oꝑis uestigia infu̾.¬
dit: Aquã quippe usq ad talos ueni.¬
re ẽ: iam nos ꝑ acceptã sapienciam
desid̾ate rectitudinis uestigia tenere
Qui rursum mille metitur. et propħa
usq ad geniia ꝑ aquã ducitur: quia eũ
bom oꝑis plenitudo tribuit᷑. ad hec uss
niã sapiencia auget᷑: ut in prauus iã
actibus minime flectat᷑ Hinc namq ꝑ
paulum dicitur Remissas manꝰ et
dissoluta genua erigite. et gressus rec.¬
tos facite pedibus urĩs Aqua gͦ adge.¬
nua ꝑuenit. cum nos ꝑacceptã sap.¬
enciã ꝑfecte ad boni oꝑis rectitudill
stringit Qui it̾um metit᷑ mille. et pr.¬
pħa ꝑ aquã usq adrenes ducit᷑: quias

Expanded text:
intumuerunt aquae profundae torrentis, qui non potest transvadari . Quid namque millenario numero nisi collati muneris plenitudo signatur? Vir itaque qui apparuit mille cubitos metitur, et prophnoster cum nobis ad se conversis boni exordii plenitudinem tribuit, dono spiritalis sapientiae prima nostri operis vestigia infundit. Aquam quippe usque ad talos venire est jam nos per acceptam sapientiam desideratae rectitudiniQui rursum mille metitur, et Propheta usque ad genua per aquam ducitur. Quia cum boni operis plenitudo tribuitur, ad hoc usque nostra sapientia augetur, ut in parvis jam actibus minime flectatur. Hinc namque per Isaiam dicitur: « Remissas manus et dissoluta genua erigite, et gressus rectos facile pedibus vestris . » Aqua ergo ad genua pervenit, cum nos, percepta sapientia, perfecte ad boni operis rectitudinem stringit. Qui iterum metitur mille, et Propheta per quam usque ad renem ducitur: quia
Abbreviated transcription (Latin):
esat ꝓculdubio ut is qui pre ẽ seruiat
aouerbũ Cum his qui sub est ussis ob¬
cemꝑat. oportet ut his qui pre ẽ curã
sollicitudinis ac pietatis impendat Sicq
s. ut dum studiose nunc seriuire nobis
muicẽ ꝑ caritatẽ nitimur: quandoq
cu uero dño communi exultacione do.¬
nuiod officiũ p̾dicacionis exhibent: aliiꝰ
miudent bonũ quod habent. atq idõ
iam ueracit̾ non habent Quibus recte
piacobũ dicit᷑. Quod si zelum amarũ
habetis uut̾ uos et contenciones sunt in

Expanded text:
est serviat ad verbum. Cum is qui subest jussis obtemperat, oportet ut is qui praeest curam sollicitudinis ac pietatis impendat. Sicque fit ut dum studiose nunc servire nobis invicem per charitatem nitimur, quandoque cum vero Domino communi exsultatione domquod officium praedicationis exhibent, aliis invident bonum quod habent, atque ideo jam veraciter non habent. Quibus recte per Jacobum dicitur: Quod si zelum amarum habetis inter vos, et contentiones sunt in
Abbreviated transcription (Latin):
fima deserens repente fit sũmus. quia
ad obtinendũ ꝑfeccionis meritũ dum
cotidie mens in altũ ducit᷑: ad hec pm¬
culdubio uelut ascensionis cuiꝰdã gra¬
dibus ꝑuenit᷑ Unde hic quoq apte su¬

Expanded text:
fima deserens, repente fit summus, quia fima deserens, repente fit summus, quia ad obtinendum perfectionis meritum, dum quotidie mens in altum ducitur, ad hoc procul dubio velut ascensionis quibusdam gradibus pervenitur. Unde hic quoque apte su
Abbreviated transcription (Latin):
meo portẽ illũ quasi coronã mͥ Librũ
quippe in humero portare ẽ: scriptu¬
rã sacrã oꝑando ꝑficere Et notandũ
quam ordinate describitur et prius
in hum ero portare. et postmodũ sicut
coronã circũdari: quia uidelicet sacri
eloquii mandata si modo bene portan¬
tur in oꝑe. post nobis coronã uictorie¬
exibent in retribucione B̾ eatus aut̃
iob cur scribi librũ auidice postulat.
qui ad testam̃ti noui ꝑuenire tpr̃a nõ
ualebat: Sed sicut sepe iam dictũ ẽ
electoꝵ uocibus utitur. atq ex eoꝵ pre.
significacione postulat: quod ꝓfutu.¬
rũ eis omia p̾uidebat Ipse namq ꝑspm̃¬
hunc ap̾d se librũ iã dudũ tenebat. quẽ
ꝑgrãm aspiracionis acceꝑat: et utuẽ.¬
do cognoscere. et preuidendo nunciare:
Sed int̾ hec sciendũ ẽ. quia cũ etusdẽ
sacri eloquii precepta cogitamus. cũq
mentẽ auite corruptibilis amore diuer¬
tiimus: quasi quibusdã cordis passibus¬
ad int̾iora proꝑamus: Nemo autẽ in¬

Expanded text:
mdem illum, quasi coronam mihi . » Librum quippe in humero portare est Scripturam sacram operando perficere. Et notandum quam ordinate describitur: et prius in humero portari, et postmodum sicut corona circumdari, quia videlicet sacri eloquii mandata, si modo portantur in oexhibent in retributione. Beatus autem Job cur scribi librum a judice postulat, qui ad Testamenti Novi pervenire tempora non valebat? Sed sicut saepe jam dictum est, electorum vocibus utitur, atque ex eorum significatione postulat, quod profuturum eis per omnia praevidebat. Ipse namque phunc apud se librum jamdudum tenebat, quem per gratiam aspirationis acceperat et vivendo cognoscere et praevidendo nuntiare. Sed inter haec sciendum est quia cum ejusdem sacri eloquii praecepta cogitamus, cumque mentem a vitae corruptibilis amore divertimus, quasi quibusdam cordis passibusad interiora properamus. Nemo autem in
Abbreviated transcription (Latin):
nis comissa peccata ꝓdere. ꝗͣ nõ ad¬
missa uitare Et unũ quodq inalũ quis
robustius iitet᷑. tamen humilius prodit᷑
B̾eatus gͦ iob qui tot magnis oꝑibus ful.¬
tus confiteri culpã non erubuit. osten.¬
dit in uirtutibus quã humilis fuit Sed
quia exhumilitate uera secura semꝑ
auctoritaᷤᷤ nascit᷑. ut tanto foras nil me¬
tuat. quanto adrerũ culmina animꝰ
ꝑ elationis desidium non anhelat :
expressa confessione peccati recte sub¬

Expanded text:
nis commissa peccata prodere quam non adnis commissa peccata prodere quam non admissa vitare, et unumquodque malum quamvis robustius vitetur, tamen humilius proditur. Beatus ergo Job, qui, tot magnis operibus fultus, confiteri culpam non erubuit, ostendit in virtutibus quam humilis fuit. Sed quia ex humilitate vera secura semper auctoritas nascitur, ut tanto foris nil metuat, quanto ad rerum culmina animus per elationis desiderium non anhelat, expressa confessione peccati, recte sub
Abbreviated transcription (Latin):
litatis ostendit. quise et int̾ adu̾sari.¬
os nouerat uiuere: et tam̃ non uere¬
batur culpas uoce confessionis aꝑire:
Sed notandũ quod suꝑus uirtutes su.¬
as loquit᷑. inferius peccatũ fatetur:
hinc enim liquido demonstrat. quã
uera debonis siuis dixerat: qui noluit
tacere de malis: Modo uirtutes suas
et non tacuerit manifestat᷑ Unde cer.¬
tissime apparet quante mundicie omi.¬
potentis dĩ occulis fuerit. qui et uita.¬
uit mala ne cõmitteret: et tam̃ que
eum cõmittere contingit hominibus
non abscondit: quatinus ei et iusticie
sit gła declinasse peccatũ. et iusticie cus¬
todia. quod non potuit declinare: pro¬
didisse udeatur: Uir iste ciulibet mag¬
nus iuirtutibus suis. mͥ certe sublimiᷤ
apparet etiã in peccatis sus Miren.
admniror confessionẽ humillimã pecca.¬
toꝵ: quã tot fublimia gesta uirtu.¬
d̃. Scio enĩ quia infirmitatis uere.¬
cindia plerũq grauioris ẽ certami.¬

Expanded text:
litatis ostendit, qui se et inter adversarilitatis ostendit, qui se et inter adversarios noverat vivere, et tamen non verebatur culpas voce confessionis aperire. Sed notandum quod superius virtutes suas loquitur, inferius peccatum fatetur. Hinc enim liquido demonstrat quam vera de bonis suis dixerat, qui noluit tacere de malis. Modo virtutes suas erit peccatum, et non tacuerit, manifestat. Unde certissime apparet quantae munditiae in omnipotentis Dei oculis fuerit, qui et vitavit mala, ne committeret, et tamen quae eum committere contigit, hominibus non abscondit, quatenus ei et justitiae sit gloria declinasse peccatum, et justitiae custodia quod non potuit declinare prodidisse. Videatur vir iste cuilibet magnus in virtutibus suis, mihi certe sublimis apparet etiam in peccatis suis. Mirentuadmiror confessionem humillimam peccatorum quam tot sublimia gesta virtutum. Scio enim quod per infirmitatis verecundiam plerumque gravioris est certami
Abbreviated transcription (Latin):
tores ẽẽ uideant᷑ Qui si tunc cum
id sponte dicunt peccatores se ee ll.¬
ra humilitate cognoscerent. cum a.¬
guunt᷑ ab altis ẽẽ se qd̾ confessi fucrã
non negarent: Qua ire indicia ll.¬
re confessionis sunt: sicũ quisq se pel.¬
catorẽ dicit. id dese dicenti alteri nõ
contradicit: Ham quia scriptũ ẽ ul
inprincipio accusator ẽ sui non magiᷤ
pes ator ẽ sed iustus uideri appetit: cũ
itatorẽ se quisq nullo arguente con.¬
stetur Sed confessionis ueritatẽ pro¬
bat: cum alt̾ malum quod fecimus in¬
crepat Quod si suꝑbe defendimꝰ. liqu&
quia peccatores nos ex nobis ficte dice¬
bamus Unde sũmoꝑe curandũ ẽ ut
mala que fecimis et sponte fateam̃:
erhec aliis arguentibus non negemus
Suꝑbie quippe uicium ẽ ut qđ dese
fateri quisq quasi sua sponte digna.¬
tur. hoc sibi dici ab aliis dedignetur:¬
beatus itaq iob quante fuerit humi¬

Expanded text:
tores esse videantur. Qui si tunc cum tores esse videantur. Qui si tunc cum id sponte dicunt peccatores se esse veraci humilitate cognoscerent, cum arguuntur ab aliis, esse se quod confessi fuerant non negarent. Qua in re indicia verae confessionis sunt, si cum quisque se peccatorem dicit, id de se dicenti etiam alteri non contradicit. Nam quia scriptum est: Justus in principio accusator est sui , non magis peccator, sed justus videri appetit, cum peccatorem 714 se quisque nullo arguente confitetur, sed confessionis veritatem probat, cum alter malum quod fecimus increpat. Quod si superbe defendimus, liquet quia peccatores nos ex nobis ficte dicebamus. Unde summopere curandum est ut mala quae fecimus, et sponte fateamur, et haec aliis arguentibus non negemus. Superbiae quippe vitium est ut quod de se fateri quisque quasi sua sponte dignatur, hoc sibi dici ab aliis dedigneturBeatus itaque Job quantae fuerit humi
Abbreviated transcription (Latin):
disiuncti ꝑ psalmistã dicit᷑ Redde
cinis nr̃is septuplũ insinu eoꝵ: Aesi
aꝑte diceret᷑ Inm̃te sua recipiant
hoc: quod innr̃is corporibus seitient
oꝑantur. Ut dum nos ext̾ius expart
puniunt. ipsi int̾us ꝑfecte puniant
Quia gͥ sinus secretum mentis accin¬
tur. insinu iniquitatẽ celare ẽ: hanc
in consciencie latibulis occultare. nec
ꝑconfessionẽ detegere: sed ꝑdefensioni
uelare Quo contͣ iacobus dicit: Con.¬
fitemini alterutrũ peccata ur̃a. et ora.¬
te pro inuicẽ ut saluemini Salomes
quoq ait Qui abscondit scelera sua
non dirigetur Qui autẽ confessus
fuerit et reliquerit ea: miscdiam con¬
sequetur Sed int̾ hec sciendũ ẽ: qua
plerũq homines et culpas confiten.¬
tur: et humiles non sunt. Nam multõ
nouimus. qui arguente nullo peccate¬
tores se ẽẽ confitent᷑. Cũ uero de cul.¬
pa sua fuerint fortasse correpti. destu¬
sionis patrociniũ querunt: ne pecca.¬

Expanded text:
ncti, per Psalmistam dicitur: Redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum . Ac si aperte diceret: In mente sua recipiant hoc quod in nostris corporibus saevientes operantur, ut dum nos exterius ex parte puniunt, ipsi interius perfecte puniantur. Quia igitur sinus secretum mentis accipitur, in sinu iniquitatem celare est hanc in conscientiae latibulis occultare, nec per confessionem detegere, sed per defensionem velare. Quo contra Jacobus dicit: Confitemini alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem, ut salvemini . Salomon quoque ait: Qui abscondit scelera sua, non dirigetur; qui autem confessus fuerit, et dereliquerit ea, misericordiam consequetplerumque homines et culpas confitentur, et humiles non sunt. Nam multos novimus qui arguente nullo peccatores se esse confitentur; cum vero de culpa sua fuerint fortasse correpti, defensionis patrocinium quaerunt, ne pecca
Abbreviated transcription (Latin):
lineis uenire ꝑbibetur: Uel certe quia
linum de terra. non autẽ sicut lana de
corruptibili carne nascitur: qui indum̃.¬
tũ sui corporis ex matre uirgine non
autẽ excõmixtionis corruptione sũpsit:
profecto ad nos uestitus lineis uenit
Et atram̃tariũ scriptoris ad renes eius
In renbus posterior corporis pars est
mentũ nouĩi ꝑ apłos scripsit: uir iste
attramentariũ ad renes habuit. Qui
enim scripturã testamenti noui pꝰ quã
discessit condidit. atramentariũ quasi
at̾go portauit: hoc gͦ atram̃tariũ uiro
lineis uestito inherere confidat. qui dic̃¬

Expanded text:
lineis venire perhibetur. Vel certe quia lineis venire perhibetur. Vel certe quia linum de terra, non autem sicut lana de corruptibili carne nascitur, quia indumentum sui corporis ex matre virgine, non autem ex corruptione commistionis sumpsit, profecto ad nos vestitus lineis venit. Et atramentarium scriptoris ad renes ejus. In renibus posterior corporis pars est. mentum Novum per apostolos scripsit, vir iste atramentarium ad renes habuit. Qui enim scripturam Testamenti Novi postquam discessit condidit, atramentarium quasi a tergo portavit. Hoc ergo atramentarium viro lineis vestito inhaerere considerat, qui dic
Abbreviated transcription (Latin):
picit ad aquilonẽ. et unius cuiusq uas
int̾itus inmnanu eius Uir quoq unus
inmedio eoꝵ uestitus lineis. et atram̃¬
tarium scriptoris adrenes eius Quid
namq aliud insex uiris uenientibus
nisi sex etates humani generis desig.¬
nant᷑: Que de uia porte suꝑioris ueni.¬
unt. quia acondicione paradisi sicut
ab ingressu mundi asuꝑioribus genera.¬
cionibus euoluunt᷑. Que porta ad aqͥ.¬
lonẽ respicit. quia uidelicet mens hu.¬
mani generis uiciis aꝑta: nisi ealorẽ
calorẽ caritatis deserens torporẽ m̃tis
appeteret: ad hanc mortalitatis latitu.¬
dinẽ non exisset. Et unius cuiusq uas
int̾itus inmanu eius. quia unaqueq
generatio singulis quibusq etatibus
euoluta. ante redẽptoris aduentũ: in
sua oꝑacione habuit. unde pęnã dãp.¬
nacionis sũpsit Uir quoq unus inme¬
dio eoꝵ uestitus lineis. quia redẽptor
nr̃ etiã de sacerdotali tribu iuxta car.¬
nẽ parentes habere dignatus ẽ: uestitꝰ

Expanded text:
picit ad Aquilonem, et uniuscujusque vas interitus in manu ejus. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, et atramentarium scriptoris ad renes ejus . Quid namque aliud in sex viris venientibus nisi sex aetates humani generis designantur? Qui de via portae superioris veniunt, quia a conditione paradisi, sicut ab ingressu mundi, a superioribus generationibus evolvuntur. Quae porta ad Aquilonem respicit, quia videlicet mens humani generis vitiis aperta, nisi calorem charitatis deserens torporem mentis appeteret, ad hanc mortalitatis latitudinem non exisset. Et uniuscujusque vas interitus in manu ejus, quia unaquaeque generatio singulis quibusque aetatibus evoluta, ante Redemptoris adventum in sua operatione habuit, unde poenam damnationis sumpsit. Vir quoque unus in medio eorum vestitus lineis, quia Redemptor noster, etiam de sacerdotali tribu juxta carnem parentes habere dignatus, vestitus
Abbreviated transcription (Latin):
et ꝑmolem male consuetudinis iam
sepultus: quia intra conscienciã suam
absconsus iacet ꝑ nequiciã. ase ipso foraᷤ
exeat ꝑconfessionẽ Mortuo em̾ ueni
foras dicitur. ut ab excusacione uel oe¬
cultacione peccati. ad accusationẽ suã
ore ꝓprio exire prouocetur Unde dauid
propħa ab illa tanti morte facinoris
reuiuiscens. ad uocẽ dm̃i quasi foras
exiit: dũ ꝑnatan correptus quod fece.
creuit: bene beatus iob cũ diceret si abs
condi peccatum meum: int̾positit qͥ
homo Hominis quippe proprium ee¬
conspicit. quod exparentis uet̾is imig¬
cione descendit Ubi apte subditur
Et celaui in sinu meo iniquitatẽ me¬
am Scriptura et eniꝰ sacra plerũq
sinũ ponere ꝓmente consueuit. sicit
uoce eccłie deꝑsecutoribus nr̃is qui nob¬

Expanded text:
et per molem malae consuetudinis jam et per molem malae consuetudinis jam sepultus, quia intra conscientiam suam absconsus jacet per nequitiam, a semetipso foras exeat per confessionem. Mortuo enim Veni foras dicitur, ut ab excusatione atque occultatione peccati ad accusationem suam ore proprio exire provocetur. Unde David propheta, ab illa tanti morte facinoris reviviscens, ad vocem Domini quasi foras exiit, dum, per Nathan correptus, quod feceracrevit, bene beatus Job cum dcondi peccatum meum, interposuit, quasi homo. Hominis quippe proprium conspicit, quod ex parentis veteris imitatione descendit, ubi apte subditur: Et celavi in sinu meo iniquitatem meam. Scriptura etenim sacra plerumque sinum ponere pro mente consuevit, sicut voce Ecclesiae de persecutoribus nos
Abbreviated transcription (Latin):
dinẽ trahunt. et dum deuicio fuo qͥsq
arguit᷑: sub defensionũ uerba quasi sub
quedã se arboꝵ folia absondit. et uelut
ad quedã excusacionis sue opaca faciẽ
cognitoris fugit: dum non uult cognoᷤ.¬
ci quod fecit In qua uidelicet occulta.¬
cione non se dño. sed dm̃ abscondit si.¬
bi Agit quippe ne omĩa uidentẽ uide.¬
at: non aut̃ ne ipse uideatur Quo cõtͣ
cuiq peccatori iam exordium illumina.¬
cionis ẽ humilitas confessionis. quia fibi.¬
met ipsi iam parcere renuit: qui malũ
non erubescit confiteri quod fecit. Et
qui defendendo accusare potuit. accu¬
sando se celerrime defendit Unde et
mortuo lazaro qui mole magna pre¬
mebatur nequaꝗͣ dicitur reuiuiscere.
sedueniforas E xqua scilicet resurrec.¬
cione que gesta in illius ẽ corpore. signa.¬
tur qualit̾ nos resuscitem᷑ incorde Cũ
indelicet mortuo dicit᷑ ueniforas. ut i¬
mirum homo inpeccato suo mortuus.

Expanded text:
dinem trahunt, ut cum de vitio suo quisque dinem trahunt, ut cum de vitio suo quisque arguitur, sub defensionis verba, quasi sub quaedam se arborum folia abscondat, et velut ad quaedam excusationis suae opaca secreta faciem conditoris fugiat, dum non vult 713 cognosci quod fecit. In qua videlicet occultatione non se Domino, sed Dominum abscondit sibi. Agit quippe ne omnia videntem videat, non autem ne ipse videatur. Quo contra cuique peccatori jam exordium illuminationis est humilitas confessionis, quia sibimetipsi jam parcere renuit, qui malum non erubescit confiteri quod fecit; et qui defendendo accusari potuit, accusando se celerrime defendit. Unde et mortuo Lazaro, qui mole magna premebatur, nequaquam dicitur: Revivisce, sed: Veni foras . Ex qua scilicet resurrectione, quae gesta in illius est corpore, signatur qualiter nos resuscitemur in corde, cum videlicet mortuo dicitur: Veni foras, ut nimirum homo in peccato suo mortuus,
Abbreviated transcription (Latin):
situs Interrogatus itaq homo ẽ ubi ẽet.
ut ꝑpetratã culpã respiceret: et confitẽ¬
do cognosceret quã longe aconditoris
sui facie abeẽt. Sed adhiberi fibimet
utriq defensionis solacia. quã confes¬
sionis elegerunt: Cũq excusare pecca.¬
tum uoluit uir ꝑmulierẽ. mulier ꝑser¬
pentẽ: auxerunt culpam quã tueri
conati sunt: oblique adam dñm tan¬
gens. quod ipse peccati eoꝵ auctor exti¬
terit qui mulierẽ fecit. et eua culpã ad
dñm referens: qui serpentẽ inparadiso
posuisset Qui enim ore diaboli fallentis
audierant eritis ficut dii: quia dõ similes
indiinitate ẽẽ nequiuerant. ad erroris
sui cumulum. dm̃ sibi facere inculpa sum.¬
lem conati sunt: Sic gͦ reatũ suũ dum
defendẽ moliunt᷑ ad did̾unt. ut culpa eoꝵ¬
atrocior discussa fieret: quam fuerat ꝑpe¬
trata: Unde nunc quoq humani gene.¬
ris rami exhac adhuc radice amaritu.¬

Expanded text:
situs. Interrogatus itaque homo est ubi esset, situs. Interrogatus itaque homo est ubi esset, ut perpetratam culpam respiceret, et confitendo cognosceret, quam longe a conditoris sui facie abesset. Sed adhibere sibimet utrique defensionis solatia, quam confessionis elegerunt, cumque excusare peccatum voluit vir per mulierepentem, auxerunt culpam quam tueri conati sunt: oblique Adam Dominum tangens, quod ipse peccati eorum auctor exstiterit qui mulierem fecit; Aeva culpam ad Dominum referens, qui serpentem in paradiso posuisset. Qui enim ore diaboli fallentis audierant, Eritis ut dii, quia Deo esse similes in divinitate non quiverant, ad erroris sui cumulum Deum sibi similem facere in culpa conati sunt. Sic ergo reatum suum dum defendere moliuntur, addiderunt, ut culpa eoatrocior discussa fieret, quam fuerat perpetrata. Unde nunc quoque humani generis rami ex hac adhuc radice amaritu
Abbreviated transcription (Latin):
humilitatis testimonia. et iniquitatem
suam quẽq agnoscere: et cognitã uoce
confessionis aꝑire: At contra usitatũ
humani generis uicium ẽ labendo
peccatũ cõmutere. et commissum negan¬
do absconde: et conuictũ defendendo
multiplicare: Exillo quippe lapsu pͥmi
hominis hec augmenta nequicie ducimꝰ
ex quo ipsam radicẽ traximꝰ culpe Sic
namq ille dum lignũ uecitũ contigiss&:
abscondit se facie dm̃. int̾ ligna paradi¬
si Inqua absconsione scilicet quia dm̃
latere non pot̾at. non latendi effectus
describitur: sed affectus notat᷑. Qui cũ
argueret᷑ adño quod deligno uetito cõ¬
tigisset: ilico respondit Mulier quam
dedisti mͥ sociam. ipsa dedit mͥ deligno
et comedi Ipsa quoq mulier inquifita
respondit: Serpens decepit me: et co¬
medi Ad hoc quippe requisiti fuerant.
ut peccatũ quod transgrediendo cõmi¬
serant: confitendo delerent: Unde et
serpens ille suasor qui non erat reuo¬
candus adueniã: non ẽ deculpa requi¬

Expanded text:
humilitatis testimonia, et iniquitatem suam quemque cognoscere, et cognitam voce confessionis aperire. At contra, usitatum humani generis vitium est, et latendo peccatum committere, et commissum negando abscondere, et convictum defendendo multiplicare. Ex illo quippe lapsu primi hominis haec augmenta nequitiae ducimus, ex quo ipsam radicem traximus culpae. Sic namque ille dum lignum vetitum contigisset, abscondit se a facie Domini inter ligna paradisi. In qua absconsione, scilicet quia Deum latere non poterat, non latendi effectus descrargueretur a Domino, quod de ligno vetito contigisset, illico respondet: Mulier quam dedisti mihi sociam, ipsa mihi dedit de ligno, et comedi . Ipsa quoque mulier inquisita, respondit: Serpens decepit me, et comedi. Ad hoc quippe requisiti fuerant, ut peccatum quod transgrediendo commiserant, confitendo delerent. Unde et serpens ille persuasor, qui non erat revocandus ad veniam, non est de culpa requi
Abbreviated transcription (Latin):
transmissa ꝑseruũ. diligentibus uͦ filiiꝰ
euangłii grã ẽ collata ꝑdñm: qui ad
redemptionẽ nram ueniens nouũ nob̾
testamentũ condidit. sed de eiusdẽ nos
testamenti mandato discuciens. quãdoq
etia uidex uenit: necessariũ non ẽ ut
pexposicionẽ clarescat. quia librũ scri.¬
bit ipse quiiudicat Ipsa enĩ ꝑse ueri¬
as dicit: Pater non uidicat quem quã.
sel omne uidiciũ dedit filio Ẽ rit enĩ
tunc auetor iudicii. qui nune ͤ conditor
libri: ut tunc districtus exigat. quod
modo mansuetus iubet: Sic namq co.¬
tidie conspicimus quod magistri pueriᷤ
elementa litterarũ blandientes impo.¬
nunt. sed hec abeis seuienteᷤ exigunt:
et que dant cũ mansuetudine. cum
uerb̾e exquirunt: B landa namq nũc
consonant eloquii diuini mandata sed
erunt asꝑa in exactione sencienda Man¬
sueta modo. est ammonicio uocantis. sed
tunc districta uentura ẽ iusticia iudicis
Eoq certũ ẽ quia nil uł minimi manda.¬

Expanded text:
transmissa per servum, diligentibus vero filiis Evangelii gratia est collata per Dominum, qui ad redemptionem nostram veniens novum nobis testamentum condidit, sed de ejusdem nos testamenti mandato discutiens, quandoque etiam judex venit, necessarium non est ut per expositionem clarescat quia librum scribit ipse qui judicat. Ipsa enim per se Veritas dicit: Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio . Erit ergo tunc auctor judicii, qui nunc est conditor libri, ut tunc districtus exigat quod modo mansuetus jubet. Sic namque quotidie conspicimus quod magistri pueris elementa litterarum blandientes imponunt, sed haec ab eis saevientes exigunt; et quae dant cum mansuetudine, cum verbere requirunt. Blanda namque nunc sonant eloquii divini mandata, sed erunt aspera in exactione sentienda. Mansueta modo est admonitio vocantis, sed tunc districta ventura est justitia judicis, eo quod certum est quia nihil vel minimi manda
Abbreviated transcription (Latin):
gradibus ꝑ psalmistã dicit᷑ Ambula¬
bunt de uirtute inuirtutẽ. uidebitur¬
contemplatus ait Ds̃ ds̃ ingradibis
eius disnoscitur. dũ suscipiet eam: Ne
enĩ ficut dictũ ẽ repente ad sũma per¬
uenitur. sed aduirtutũ celsitutlinem
ꝑincrem̃ta mens ducitur Hinc nãq ẽ
quod propħ̃a isdẽ it̾um dicit E xerci¬
tatus sum: et defecit paulisꝑ sp̃s m̃s

Expanded text:
dicitur: Ambulabunt de virtute in virtutem . De hcontemplatus, ait: Deus in gradibus ejus dignoscitur, dum suscipiet eam . Neque enim, sicut dictum est, repente ad summa pervenitur, sed ad virtutum celsitudinem per incrementa mens ducitur. Hinc namque est quod Propheta idem iterum dicit: Exercitatus sum, et defecit paulisper s
Abbreviated transcription (Latin):
credet: Quis nõ ut cumq ipsis tot
meritis temptaretur: Ut siquando
ut homo delinqueret. delictũ suũ ho¬
ninibus nollet innotesci: et leue ẽe cre¬
seret: siqͥd nminimis peccaret Culpã
sua mallet filencio tegere. quã uoce
confessionis aꝑire: Sepe namq con¬
angit ut elatus uirtutibus animus.
dum multa bona in estimacione ꝓxi.¬
moꝵ dese spargi cognouerit. agnos.¬
cinon uelit: siqͥd ẽ quod rep̃hensibi¬
efecit: Quas uidelicet erroris te.¬
lebras id circo mens tolerat. quia
sorais occulũ tumor grauat Unde
beatus iob inter tot eximia facta uirtu¬
tum. qui tam sumus extitit in oꝑaciõe.
ut de monstret quã humilis fuerit inm̃¬

Expanded text:
crederet? Quis non utcunque ipsis tot crederet? Quis non utcunque ipsis tot meritis tentaretur, ut si quando ut homo delinqueret, delictum suum hominibus nollet innotesci; et leve esse crederet, si quid in minimis 712 peccaret; culpamque suam mallet silentio tegere quam voce confessionis aperire? Saepe namque contingit ut elatus virtutibus animus, dum multa bona in aestimatione proximorum de se spargi cognoverit, agnosci non velit si quid est quod reprehensibiliter facit. Quas videlicet erroris tenebras idcirco mens tolerat, quia cordis oculum tumor gravat. Unde beatus Job inter tot eximia facta virtutum, qui tam summus exstitit in operatione, ut demonstraret quam humilis fuerit in me
Abbreviated transcription (Latin):
uera eius. et rursũ dicit. quia non res¬
pexit ad cain: ac deinde subdidit
nec admunera eius: Exdantis qͥppe
corde. id quod dat᷑ accipitur Idcirco
non abel exmuneribus sed exabel mu¬
nora oblata placuerunt: Prius nãq
adeum legitur dñs respexisse qui da.¬
bat. quã ad illa que dabat Unde
bene beatus iob dicturus nobis inos.¬
pitalitatis grã largitatẽ. prius cir¬
ca aduersarios protulit pacienciã
it benignitatẽ suam: quod runa
non exultauit inimici. quod uerb̃
maledicis ꝑsecutores suos non impe.¬
uit. quod seuientes intrinsecus equa.¬
nimiter tolerauit. et tunc demum
hospitalitatis sue munificenciã pro.¬
tulit: ut audito scilicet narracionis
ardine discamus. quia ext̾iora munera
exint̾na cordis mundicia condiunt᷑:
Et urtutũ eius contexio lectorẽ do.¬
ceat. qualis ap̃d se eẽ debeat: cũ ext̾̃i.¬
ora bona aliis subministrat. Sed qͥs se¬
nt̾ tanta uirtutũ culmina scm ẽẽ nõ

Expanded text:
nera ejus. Et rursum dicit quia non resnera ejus. Et rursum dicit quia non respexit ad Cain, ac deinde subdidit, Nec ad munera ejus. Ex dantis quippe corde id quod datur accipitur. Idcirco non Abel ex muneribus, sed ex Abel munera oblata placuerunt. Prius namque ad eum legitur Dominus respexisse qui dabat, quam ad illa quae dabat. Unde bene beatus Job dicturus nobis in hospitalitatis gratia largitatem suam, prius circa adversarios protulit patientiam et benignitatem suam: quod de ruina non exsultavit inimici, quod verbis maledicis persecutores suos non impetiit, quod saevientes intrinsecus aequanimiter toleravit, et tunc demum hospitalitatis suae munificentiam protulit; ut audito scilicet narrationis ejus ordine, discamus quia exteriora munera ex interna cordis munditia condiuntur, ut virtutum ejus contextio lectorem doceat qualis apud se esse debeat, cum exteriora bona aliis subministrat. 29. In inter tanta virtutum culmina sanctum esse non
Abbreviated transcription (Latin):
monet dicens Dimutite et dimutet᷑
uob̃. date et dabit᷑ uobis: Dare nãq
nrm ad res ꝑtinet. quas ext̾ius habe¬
mus Dimittere autẽ ad relaxandũ
dolorẽ: quẽ int̾ius exaliena culpa
contraximus Sed sciendũ ẽ quia qͥ
tenuit Qui autẽ dat et minime
dimutit. omĩno miscdiã nullã fecit:
quia ab omĩpotente deo munus ex
manu non accipitur. quod corde ob.¬
ri et enim deb&. prius animus qui
helemosinã p̾bet. quia om̃e quod da¬
tur dõ: exdantis mente pensatur:
Cuncta itaq malicie macula ab il.¬
teriore nr̃o homine cogitacionisi.¬
mutacione tergenda ẽ: quia tras
iudicis placare nescit oblacio. ms
exmundicia placeat offerentis Nd̾
scriptũ ẽ Respexit ds̃ ad abel es
ad munera eius. ad cam autẽ et ad
munera eus non respexit: Neq en¬
sacrũ eloquium dicit respexit ad mu¬
nri abel: ad cam munera non respe.¬
Ns sed prius ait quia respexit ad
abel: ac deinde subiunxit et admu¬

Expanded text:
monet, dicens: Dimittite, et dimittetur monet, dicens: Dimittite, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobis . Dare namque nostrum ad res pertinet quas exterius habemus, dimittere autem ad relaxandum dolorem quem interius ex aliena culpa contraximus. Sed sciendum est quia qui ericordiae tenuit. Qui autem dat, et minime dimittit, omnino misericordiam nullam facit, quia ab omnipotente Deo munus ex manu non accipitur, quod corde obri etenim debet prius animus qui eleemosynam praebet, quia omne quod datur Deo ex dantis mente pensatur. Cuncta itaque malitiae macula ab interiori nostro homine cogitationis immutatione tergenda est, quia iram judicis placare nescit oblatio, nisi ex munditia placeat offerentis. Unde scriptum est: Respexit Deus ad Abel et ad munera ejus, ad Cain autem et ad munera ejus non respexit . Neque etsacrum eloquium dicit: Respexit ad munera Abel, et ad Cain munera non respexit; sed prius ait quia respexit ad Abel, ac deinde subjunxit, Et ad mu
Abbreviated transcription (Latin):
dicunt᷑ ne accõmodes cor tuũ. ne forte
audias seru̾̃ tuũ maledicentẽ tibi
Scit enĩ tua cõsciencia quia et tu
crebro maledixisti altis. Cũ enĩ pensa.¬
mus quales erga alios fuimꝰ. ẽẽ circa¬
nos tales alios minus dolemus Quia
aliena iniusticia innobis uindicat:
quod inse iuste nr̃a consciencia accu¬
nus. hostium meum uiatori patui.
Quia teste paulo caritas paciens be¬
nigna de scribitur. ꝑpacienciã aliena
mala equanimit̾ tolerat: ꝑ benigi¬
tatẽ quoq bona misericordit̃ impen¬
dit sua Unde beatus iob et pacient̾
domesticos mala dicentes ꝑtulit. et
uiatores atq ꝑegrinos ap̃d se benig¬
ne suscepit: Illis morũ exempla trib
ens. istis ext̾ioꝵ ope concurrens: I
ꝑmansuetudinẽ non concitus ad
irascendũ. istis ꝑmisericordiã ad sub.¬
ueniendũ paratus Uir et enĩ sc̃s
redemptorẽ generis humani ꝑ pn¬
phecie spm̃ intuitus. p̃dicam̃ta quos
illius moꝑe seruabat: quibus nos ad¬

Expanded text:
cuntur, ne accomodes cor tuum, ne forte audias servum tuum maledicentem tibi. Scit enim tua conscientia, quia et tu crebro maledixisti aliis. Dum enim pensamus, quales erga alios fuimus, enos tales alios minus dolemus, quia aliena injustitia in nobis vindicat quod in se juste nostra conscientia accunus, ostium meum viatori patuit. - Quia, teste Paulo, charitas patiens et benigna describitur , per patientiam aliena mala aequanimiter tolerat, per benignitatem quoque bona misericorditer impendit sua. Unde beatus Job et patienter domesticos maledicentes pertulit, et viatores atque peregrinos apud se benigne suscepit: illis morum ens, istis exteriorum ope concurrens; illis per mansuetudinem non concitus ad irascendum, istis per misericordiam ad subveniendum paratus. Vir enim sanctus Redemptorem generis humani per prophetiae spiritum intuens, praedicamenta quoque illius in opere servabat, quibus nos ad
Abbreviated transcription (Latin):
Qd clamas adme: Intus ẽ gͦ indesidio
clamor secretus. qui adhumanas aureᷤ
non ꝑuenit: et tam̃ auditũ conditoris¬
replet Hinc ẽ quod anna ad templũ
ꝑgens. ore quidẽ tacuit. et tam̃ tot
sius desidiis uoces emisit: Hinc in euͣgłio
incubiculo. qui tacenti ore in conspec.¬
tu diuine pietatis fundit affectũ m̃tiᷤ.
Et uox auditur in abscondito. cum
ꝑscã desidia silent̾ clamatur Unde rec.¬
eoꝵ audiuit auris tua Sed beatus iob
quẽ sibi in exaudiendo desidio adiuto.¬
rẽ querat: subtunctis uerbis aꝑiat di.¬

Expanded text:
Quid clamas ad me ? Intus est ergo in desiderio Quid clamas ad me ? Intus est ergo in desiderio clamor secretunon pervenit, et tamen auditum replet Conditoris. Hinc est quod Anna ad templum pergens, ore quidem tacuit, et tamen tot sui desiderii voces emisit . Hinc in Evangelio in cubiculo, qui tacenti ore in conspectu supernae pietatis fundit affectum mentis. Et vox auditur in abscondito, cum per sancta desideria silenter clamatur. Unde receorum audivit auris tua . Sed beatus Job quem sibi in exaudiendo desiderio adjutorem quaerat, subjunctis verbis aperit, di
Abbreviated transcription (Latin):
dei. qui etiã int̾pellat pronobis Unige.¬
nito enĩ filio ꝓhomine interpellare
ẽ: ap̃o coet̾uum patre̾ se ipsum homi¬
nẽ demõstrare Atq prohumana na¬
tura rogasse ẽ: eandẽ naturã induui.¬
ratione. quia quod dap̾nari in elecst
noluit: suscipiendo lib̃auit Ad uitor
gͦ querit᷑ ut desid̾ium exaudiat᷑. quiꝰ
nisi pronobis int̾pellacio mediatori
intercedet: ab aure dĩ ꝓculdubio nr̃ar
meum omp̃s audiat Uera quippe pos.¬
tulacio. non inoris ẽ uocibus sedinco.¬
stacionibus cordis Ualenciores nãq
poces ap̃d secretissimas aures dei nõ fa
ciunt uerba nr̃a. sed desidia E t̾nã enĩ
uistã si ore petimus. nec tam̃ corde deside.¬
ramus: clamantes taceamꝰ Si uͦ deside.¬
ramus excorde. etiã cũ ore contiscescimꝰ:
tacentes clamamus: hinc ẽ quod inhere.
no ppłs uocibus ꝑstrepit. et moises a
strepitu uerboꝵ tacet: et tamen silẽs
aure diuine pietatis auditur. cui dicit᷑.

Expanded text:
Dei, qui etiam interpellat pro nobis . Unigenito enim Filio pro homine interpellare est, apud coaeternum Patrem seipsum hominem demonstrare. Eique pro humana natura rogasse est, eamdem naturam in divine, quia quod damnari in electis noluit, suscipiendo liberavit. Adjutor ergo quaeritur ut desiderium exaudiatur, quia nisi pro nobis interpellatio Mediatoris intercederet, ab aure Dei procul dubio nostrarum meum Omnipotens audiat. Vera quippe postulatio non in oris est vocibus, sed in cogitationibus cordis. Valentiores namque voces apud secretissiciunt verba nostra, sed desideria. Aeternam etiam vitam si ore petimus, nec tamen corde desideramus, clamantes tacemus. Si vero desideramus ex corde, etiam cum ore conticescimus, tacentes clamamus. Hinc est quod in eremo populus vocibus perstrepit, et Moyses a strepitu verborum tacet: et tamen silens, aure divinae pietatis auditur. Cui dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
idõ cũ uł corrigentẽ inquinant. uel
nõ omimodo hec agentes grauant:
magna magisterũ arte dissimulan.¬
da sunt: ipsaq hac dissimulatione to.¬
leranda Que contͣ nos illata cicius
acorde laxamus: si nr̃a cuca ꝓrximoꝰ
errata cognoscimus Unde bene ꝑsalo.¬

Expanded text:
ideo cum vel corrigentem inquinant, vel ideo cum vel corrigentem inquinant, vel non omnino haec agentem gravant, magna magisterii arte dissimulanda sunt, ipsaque hac dissimulatione toleranda. Quae contra nos illata citius a corde laxamus, si nostra circa proximos errata cognoscimus. Unde bene quo
Abbreviated transcription (Latin):
ut saturemur :: Que iinirũ senten.¬
cia potest quoq ꝑmisterium exuoce re.¬
dẽptoris intelligi Uiri eius tab̃nacłi
de carnibus illius saturari cupierunt
uł tudei scilicet ꝑsequentes. uł gentiles
credentes: quia et illi moliti sunt cor.¬
pus illius quasi consumendo extingue¬
re. et isti esurientes mentẽ suã deside.¬
rant ꝑcotidianũ immolationis sacri.
nunc soluis historie uirtutẽ sequentes:
pensemus quanta fortitudine scĩ uiri
animus extra intraq sollicitus ad oĩa
patit᷑. qui si iniuste agentibus aut
umquã ꝑsilenciũ ceđet. aut ꝑ rectitu.¬
dinẽ non contrairet: profecto aduer.¬
sarios non habuisset: Sed ineo quod
uias uite tenuit: exoptatores sue mor.¬
tis inuenit. foras patentes aduersarioᷤ
ꝑtulit. intus latentes Omor ẽ autẽ
uirtus certaminis foras quẽpiã uidẽ
mala que suꝑet. et intus quod toleret
non hab̾e Perfecte autẽ magnitudinis
nequeunt. sine culpa corrigentis Atq

Expanded text:
Quae nimirum sententia potest quoque per mysterium ex voce Redemptoris intelligi. Viri quippe ejus tabernaculi de carnibus illius saturari cupierunt, vel Judaei scilicet persequentes, vel gentiles credentes, quia et illi moliti sunt corpus illius, quasi consumendo, exstinguere, et isti esurientem mentem suam desiderant per quotidianum immolationis sacrifinunc solius historiae virtutem sequentes, pensemus quanta fortitudine sancti viri animus extra intraque sollicitus ad omnia partitur. Qui si injuste agentibus aut unquam per silentium cederet, aut per rectitudinem non contrairet, profecto adversarios non habuisset. Sed in eo quod vias vitae tenuit, exoptatores suae mortis invenit. Foris patentes adversarios pertulit, intus latentes. Minor est autem virtus certaminis foris quempiam videre mala quae superet, et intus quod toleret non habere. Perfectae autem magnitudinis nequeunt sine culpa corrigentis; atque
Abbreviated transcription (Latin):
meũ Et quia plerũq inconsidata mẽs
dum transitorio fauori non renitit᷑. ad
hoc usq ꝑtrahitur: ut laudet ipse qđ
facit. condicioniq p̾misse qua dicitur.¬
sic congrue subinfert᷑. et osculatus sum¬
oꝑacio. ꝑ os autẽ locutio designatur.
sicut ꝑ salomonẽ dicitur: Abscondit pi.¬
ger manũ suã sub ascella fua et laborat
si ad os suũ porrigit eam Pigro labor ẽ¬
manũ suã ad os porrigere. quia desidio¬
sus quisq p̾dicator nec hoc uult oꝑari
quod dicit Manũ quippe ados porrige.
re ẽ: uoci sue oꝑe concordare Manũ
gͦ suã osculatur ore suo qui laudat qd
facit. et testimonio ꝓprie locutionis.
sibi uirtutẽ tribuit oꝑis Qua inre
quis despicitur. nifi is qui ipsa oꝑan.¬
di munera largit᷑: Unde bene ꝑegre¬
giũ p̾dicatorẽ dicitur: Qd aut̃ habes
quod nõ accepisti: Si autẽ accepisti.

Expanded text:
 Et quia plerumque inconsiderata mens,  Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT operatio, per os autem locutio designatur, sicut per Salomonem dicitur: « Abscondit piger manum suam sub ascella sua, et laborat si ad os suum porrigit eam . » Manum eos manum suam porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum re est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur: Quid autem habes, quod non accepisti? Si autem 708 accepis
Abbreviated transcription (Latin):
ise contunctã paulo pꝰ cticit Si nega.
descendẽ. paulo suꝑius p̾misit dicẽs
Si ambulaui inuanitate. et festina.¬
uit indolo pesm̃s: Atq ut monstrare¬
tur quã fuerit ad cuncta pauidus.
adomĩa circu̾spectus: inferius asse.¬
nt dicens Semꝑ enim quasi tumen-¬
tes suꝑme fluctus timui dm̃ Qui
scilicet inprosꝑis positus atq habu̾¬
dancia rerũ fultus. si spẽ aut in suiꝰ
accibus aut iicircũ fluentibus rebꝰ
poneret: profecto uistus non ẽẽt. Sed
quando iste uir sc̃s inse spem posuit.
qui aꝑte dicit: ecce non ẽ auxiliũ
possedit innotescat: Ait enĩ Si pu.¬

Expanded text:
se conjunctam, paulo post dicit: Si negavidescendere, paulo superius praemisit, dicens: Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus . Atque ut monstraretur quam fuerit ad cuncta pavidus, et ad omnia circumspectus inferius asserit, dicens: Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Dominum . Qui scilicet in prosperis positus, atque abundantia rerum fultus, si spem aut in suis actibus aut in circumfluentibus rebus poneret, profecto justus non esset. Sed quando iste vir sanctus in se spem posuit, qui aperte dicit: Ecce non est auxiliumpossederit innotescat? Ait enim:
Abbreviated transcription (Latin):
fac̾e qdꝰ eleuãt᷑ erubescũt. atq auditiꝰ suiꝰ pe¬
niis ex tollũt᷑: sed tamen usq ad elati¬
onis uerba non exeunt. ⁊ gaudẽ sem
talibus non ostendunt: Unde beatꝰ
iob. quia nouerat arrogantẽ se non
solũ nullomͦ inuerbis. sed etiã incos¬

Expanded text:
tefacere quod elevantur erubescunt, atque auditis suis praetefacere quod elevantur erubescunt, atque auditis suis praeconiis extolluntur; sed tamen usque ad elationis verba non exeunt, et gaudere se in talibus non ostendunt. Unde beatus Job, quia noverat arrogantem se non solum nullo modo in verbis, sed etiam in cog
Abbreviated transcription (Latin):
rectoris nr̃i mod̾amine. etiam detrac.¬
cionibꝰ lacerari ꝑmittim᷑. ut cũ nos uox
laudantis eleuat: lingua detrahen.¬
tis humiliet Quia et arbor sepe que
unius uenti ipulsu ita mpellitur:.
ut pene iam erui posse uideat᷑. alciꝰ
ediu̾so uenientis flatu erigit᷑ Et que
hac exparte in flexionẽ ꝑtulit. ab
alia instatũ redit Unde et illa ar¬
bor alte radicata quasi inter aduer¬
santes uentos fixa steterat. que dice¬
bat: Per głam et ignobilitatẽ. ꝑ infa.¬
miã et bonã famã Sepe enim laus
bene agentis auribus insolent̃ admo¬
ta.dum foras sermonibꝰ ꝑstrepit: intꝰ
quandã mentis ꝑtaci̾tũ elationis
tempestatem gignit Fĩtq ut hoc qd
animus de humanis fauoribus gau¬
det. non facile ext̾iuis ostendat: sed
tam̾ corruptionis uim non tenuit̃
int̾uis senciat Et sunt non nulli qͦs
italaus inflat. ut usq aduba elationis ꝑ¬
trahat Quidã uͦ ut p̃diximꝰ hoc ipsũ pa¬

Expanded text:
rectoris nostri moderamine etiam detracrectoris nostri moderamine etiam detractionibus lacerari permittimur, ut cum nos vox laudantis elevat, lingua detrahentis humiliet, quia et arbor saepe quae unius venti impulsu ita impellitur, ut pene jam erui posse videatur, alterius e diverso venientis flatu erigitur, et quae hac ex parte inflexionem pertulit, ab alia ad statum redit. Unde et illa arbor alte radicata quasi inter adversantes ventos fixa steterat, quae dicebat: Per gloriam et ignobilitatem, per infamiam et bonam famam . Saepe enim laus bene agentis auribus insolenter admota, dum foris sermonibus perstrepit, intus quamdam menti per tacitum, elationis tempestatem gignit: fitque ut hoc, quod animus de humanis favoribus gaudet, non facile exterius ostendat, sed tamen corruptionis vim non tenuiter interius sentiat. Et sunt nonnulli quos ita laus inflat, ut usque ad verba elationis pertrahat. Quidam vero, ut praediximus, hoc ipsum pa
Abbreviated transcription (Latin):
tus magnitudinẽ Sed cũ quelibet sua
intelligencia extollit: arbor que oriri
pot̾at: in semine putruit Cũ uͦ post
oꝑacionẽ bonã elacionis peste corrũ.
fauor laudancium sequit᷑. atq absta.¬
tu suo bone oꝑantis animũ uertit.
linguarũ uentos arbor ꝑtulit. et om̃e
quod in ea robustũ creuerat: tempestaᷤ
fame radicitus euulsit Quo enim ar¬
bor alcius ad suꝑiora surrexerit. eo uẽ.¬
toꝵ uim uehemencius sentit: quia qͦ
eo ampligri abore laudancium flatu
fatigatur Si itaq adhuc arbor inse¬
mine ẽ: metuendũ ẽ ne ipsa sciencie
cognicione putrescat Siam ad iur¬
gultũ produt: curandũ ẽ. ne hanc
manus elationis tangat. atq auiri.¬
ditate sue accionis arefaciat Si aut̃
ualenti robore iam ad alta se subleuat:
ualde formidandũ ẽ. ne hanc admote
laudis uentus grauior radicitꝰ euellat:¬
Sed int̾ hec sciendũ ẽ: quia ne inmo.¬
datis laudibus eruam᷑. plerũq mtro

Expanded text:
tus magni latitudinem. Sed cum quemlibet sua tus magni latitudinem. Sed cum quemlibet sua intelligentia extollit, arbor quae oriri poterat in semine putrescit. Cum autem post operationem bonam elationis peste corrumpifavor laudantium sequitur, atque a statu suo bene operantis animum evertit, linguarum ventos arbor pertulit, et omne quod in ea robustum creverat tempestas famae radicitus evulsit. Quo enim arbor altius ad superiora surrexerit, eo ventorum vim vehementius sentit, quia quoeo ampliori ab ore laudantium flatu fatigatur. Si itaque adhuc arbor in semine est, metuendum est ne ipsa scientiae cognitione putrefiat. Si jam ad virgultum prodiit, curandum est ne hanc manus elationis tangat, atque a viriditate suae actionis arefaciat. Si autem valenti robore jam ad alta se sublevat, valde formidandum est, ne hanc admotae laudis ventus gravior radicitus evellatSed inter haec sciendum est quia ne immoderatis laudibus eruamur, plerumque miro