comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
an sublime putresçat Cuiꝰ hoc dicto ad
tiendo paulo ant̾e dicta sũt. De qua
socrates quidẽ quid senserit apparet
m eo libro inquo moritur de quo iaz
tam multa diximiꝰ. Cu em de ĩ mor¬
talitate animoꝵ disput auiss et iam
moriendi tempus urgeret rogatus
a criptone quemaditiodu sepeliri
uellet. Multar uero mꝗt opera ami¬
ci frustra consũpsi. Crip̾toni eni nrõ
bi nactus eris ut tibi uidebit᷑ sepelito
S mihi crede nemo me uestru cum
hinc accessero consequetur. Preclar
idquide qui et amico permiserit et
se ostenderit de hoc toto genere mh
laborare. Durior dyogenes et id quid
consentiens set ut cyncus asperins pro¬
ici se iussit in humatu tu amici uolu¬
cribꝰ ne et feris. mĩme uero inquit s ba¬
culu prope me quo abigam ponitote
Quid prosit illi nõ em senties. Quid
igitur mihi feraru Iamatus oberit
nhil sentienti. Preclare anaxagoras

Expanded text:
an sublime putescat. Cuius hoc dicto adman sublime putescat. Cuius hoc dicto admtiendo paulo ante dicta sunt. de qua Socrates quidem quid senserit, apparet in eo libro in quo moritur, de quo iam tam multa diximus. cum enim de inmortalitate animorum disputavisset et iam moriendi tempus urgeret, rogatus a Critone, quem ad modum sepeliri vellet, multam vero inquit operam, amici, frustra consumpsi; Critoni enim nostro bi nanctus eris, ut tibi videbitur, sepelito. sed, mihi crede, nemo me vestrum, cum hinc excessero, consequetur. praeclare is quidem, qui et amico permiserit et se ostenderit de hoc toto genere nihil laborare. durior Diogenes, et is quidem eadem sentiens, sed ut Cynicus asperius: proici se iussit inhumatum. tum amici: volucribusne et feris? minime vero inquit, sed bacillum propter me, quo abigam, ponitote. qui poteris? illi, non enim senties. quid igitur mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti? praeclare Anaxagoras,
Abbreviated transcription (Latin):
in quo symomides. dic hospes sparte
nos tehic iudisse iacentes. dumi scĩs pa¬
trie legibꝰ obsequimur Quad ille dux
Semicłas dicit pergite aĩõ forti lace¬
demonii hodie aptid inferos foxtasse
cenabimus. fuit hec gens fortis du li¬
gurgi leges iungebant. e quibꝰ unis cũ
Hostis perses ĩ tolloquio dixiss glori¬
ans. Solem iaculor ꝑre multitud ene
et sagitaru nõ uidebitis mn umbra igi
inqit̾it pugnabimꝰ uiros emi cõmẽd¬
ro qualis tanclem lacena que cũ filiũ
ĩpreliu misiss et eu interfectu aucli¬
uisset idcirco inquit genuera ut ẽẽt
qui propatria morte nõ lubitaret
occumbere. Esto fortis et clurꝰ spartia¬
ta magna ht̃ uim reipu ͭ ͤ disciplina
Quiͥ Eyreneu teodoꝵ philosophũ nõ
ignobile nõ ne miramur cuicu lysima¬
cłis rexcruce minaret᷑. Istis queso ĩꝗt
ista horribilia nimitare purpirratis tius
lheo dori quidez mhil inter est humi ne

Expanded text:
in quos Simonides: Dic, hospes, Spartae in quos Simonides: Dic, hospes, Spartae nos te hic vidisse iacentis, Dum sanctis patriae legibus obsequimur. quid ille dux Leonidas dicit? pergite animo forti, Lacedaemonii, hodie apud inferos fortasse cenabimus. fuit haec gens fortis, dum Lycurgi leges vigebant. e quibus unus, cum Perses hostis in conloquio dixisset glorians: solem prae iaculorum multitudine et sagittarum non videbitis, in umbra igitur inquit pugnabimus. viros commemoro: qualis tandem Lacaena? quae cum filium in proelium misisset et interfectum audisset, idcirco inquit genueram, ut esset, qui pro patria mortem non dubitaret occumbere. Esto: fortes et duri Spartiatae; magnam habet vim rei p. disciplina. quid? Cyrenaeum Theodorum, philosophum non ignobilem, nonne miramur? cui cum Lysimachus rex crucem minaretur, istis, quaeso inquit ista horribilia minitare purpuratis tuis: Theodori quidem nihil interest, humine
Abbreviated transcription (Latin):
piteritu malum. Nam uite misere mõs
finis esse iidetur. Uors si est misera fi¬
nis esse nullus potest. S quid ego socra¬
tem aut theramene p̃stantisꝰ uiros
uirtutis et sapiẽtie gloria cõmemoro
Cum lacedemonius quida cuiꝰ ne no¬
men quide proditu est mortẽtanto¬
pere contemserit ut cũ adeam duce¬
retur damnatus ab ephoris et eẽt uil¬
tu ylari atq leto dixissetq ei quidam
ĩnicus contemnis ne leges ligurgi respõ¬
derit ego uero illi maxia heo gratia
qui meꝰ ea pena mulçtauerit quã sme
mutuatione et sine usura possem lissol¬
uere O uiru sparta dignil ut mihi q¬
dem qui tam magno ftlerit aiõ ĩnocẽl
damnatus esse uidleatur. Iales ĩnuͣables
nostra ciuitas tulit. S quid duces et
principes nomine cũ legiones scribat
Cato sepe alacres m eu locu profectai
unde redituras se nõ arbitrarẽtur paĩ
aiõ lacelemonii termopilis occiderlĩt

Expanded text:
piternum malum. nam vitae miserae mors piternum malum. nam vitae miserae mors finis esse videtur; mors si est misera, finis esse nullus potest. Sed quid ego Socratem aut Theramenem, praestantis viros virtutis et sapientiae gloria, commemoro, cum Lacedaemonius quidam, cuius ne nomen quidem proditum est, mortem tantopere contempserit, ut, cum ad eam duceretur damnatus ab ephoris et esset voltu hilari atque laeto dixissetque ei quidam inimicus: contemnisne leges Lycurgi? , responderit: ego vero illi maximam gratiam habeo, qui me ea poena multaverit, quam sine mutuatione et sine versura possem dissolvere. o virum Sparta dignum! ut mihi quidem, qui tam magno animo fuerit, innocens damnatus esse videatur. talis innumerabilis nostra civitas tulit. sed quid duces et principes nominem, cum legiones scribat Cato saepe alacris in eum locum profectas, unde redituras se non arbitrarentur? pari animo Lacedaemonii in Thermopylis occiderunt,
Abbreviated transcription (Latin):
ii. qui me absoliustis morte timeretis.
n enim cuiꝙͣ bono mali quicꝙ eneĩre
potest nec uiuo nec mortuo nec unꝙͣ
euis res a diis ĩ mortalibꝰ negligentur
nec mihi ipi hoc accidit forituto. Nec
uero ego His a quibꝰ aceusatus aut a
quibus condemnatus sum heõ quod
Eugcenseam insi quod mihi nocere se cre¬
diderũt. et hoc quide hic modo nihil
aute melus extremo. S tempꝰ est ĩꝗt
iam hinc abire me ut morier uos ut
uitam agatis. Utru aute sit melius dii
ĩmortale sciũt hoĩem quide scre ar¬
bitror neminez.Ne ego autez paulo hũe
aui malim ꝙ̃ eoꝵ omniu fortunas. ꝙ
de hoc iudicauerũt. Et siquod preter
deos negat scire quẽꝙͣ iel scit ipse utr
sit melitił. nam dixit ante set suu iͣͣ
nihil ut affirmet tenet acdextremum
Nos aute teneamꝰ ut mhil censeamus
esse malu quod sit a natura clatũ oĩbꝰ
Iutelligamusqꝙ simors malũ sit eẽ sem¬

Expanded text:
i qui me absolvistis, mortem timueritis. i qui me absolvistis, mortem timueritis. nec enim cuiquam bono mali quicquam evenire potest nec vivo nec mortuo, nec umquam eius res a dis inmortalibus neglegentur, nec mihi ipsi hoc accidit fortuito. nec vero ego is, a quibus accusatus aut a quibus condemnatus sum, habeo quod suscenseam, nisi quod mihi nocere se crediderunt.” et haec quidem hoc modo; nihil autem melius extremo: sed tempus est inquit iam hinc abire, me, ut moriar, vos, ut vitam agatis. utrum autem sit melius, dii inmortales sciunt, hominem quidem scire arbitror neminem. Ne ego haud paulo hunc animum malim quam eorum omnium fortunas, qui de hoc iudicaverunt. etsi, quod praeter deos negat scire quemquam, id scit ipse utrum sit melius—nam dixit ante—, sed suum illud, nihil ut adfirmet, tenet ad extremum; nos autem teneamus, ut nihil censeamus esse malum, quod sit a natura datum omnibus, intellegamusque, si mors malum sit, esse sem
Abbreviated transcription (Latin):
possũt qui tali nocti ante ponãtur cui
sequentis ⁊pr̃is quẽ mebeatior. Sin uã
fũi que ddicũtur migratioe esse mor¬
ter meas horas quas qui eiuta exces¬
ferũt incolũt id multo iam beatuis ẽ
tenere cu abhis quise iudicu iũo hrĩ
uolunt euaseris adeos uenire qui uere
iudices appellant᷑ Mmoen Radatamũ
iacem triptolomu cõuemireq eos q
iiste cũ fide uixerint hec peregrinato
mediocris nobis uideri potest ut uõ
colloqui cu orpheo Muceo homero
hesiodo liceat quãti tandem extima¬
tis .Equide sepe e mori sifieriposs uel¬
lem ut ea que dico mihi liçẽt ĩuenire
Qͣga delectatione aute afficerer cu
palamedem ayacem cualios uiditio
inquor circuuentos cõuenire tenta¬
rem etiam sũim regis qui mariãs co¬
pias duxit ad troyam et ulixis si sp¬
phiq prudentia nec ob eam rem cũ
hec ee quirere sicut hic fatiebam ca¬
pite damnarer Neuos quidez iudices

Expanded text:
possunt, qui tali nocti anteponantur! cui possunt, qui tali nocti anteponantur! cui sequentis temporis, quis me beatior? sin vera sunt quae dicuntur, migrationem esse mortem in eas oras, quas qui e vita excesserunt incolunt, id multo iam beatius est. tene, cum ab is, qui se iudicum numero haberi volunt, evaseris, ad eos venire, qui vere iudices appellentur, Minoem Rhadamanthum Aeacum Triptolemum, convenireque eos qui iuste et cum fide vixerint— haec peregrinamediocris vobis vid cri potest? ut vero colloqui cum Orpheo, Musaeo, Homero, Hesiodo liceat, quanti tandem aestimatis? equidem saepe mori, si fieri posset, vellem, ut ea, quae dico, mihi liceret invenire, quanta delectatione autem afficeret, cum Palamedem, cum Aiacem, cum alios iudicio iniquo circumventos convenirem! temptarem etiam summi regis, qui maximas copias duxit ad Troiam, et Ulixi Sisyphique prudentiam, nec ob eam rem, cum haec exquirerem sicut hic faciebam, capite damnarer.—Ne vos quidem, iudices
Abbreviated transcription (Latin):
croeritie qui mei fuerat teterrimꝰ gre¬
cieni in cõuiuiis solent noĩare cui po¬
culu. tracdituri sint. lusit uir egregus
extremo spũ cu iam precordiis conce¬
ptam morte contineret. Uereq ei qui
uenenu prebuerat mortẽ eam ẽ augu¬
ratus que breui consecuta est Quis hac
madeinla amini equitate ĩ ipsa morte
laudaret si morte malu inlicaret ua¬
dit enim in eunde carcerem atq ĩ eũ¬
dem paucis post annis scyphu socra¬
tes codem sceler iudicu quo trrãnor
theramenes Que est igitur eius orõ qua
facit eu plato usum aipud iudices iã
morte mulctatu. Magna meinquit
rum de duobꝰ ut aut sensus oĩuo omẽs
mors auferat aut maliuz quẽcdam locũ
exhis locis morte migretur E obrem si¬
ue sensus extinguit᷑ fuorsq ei sõno silis
est qui nõ nũꝙͣ etiam sine nsis sõmor
placatissima quietem affert. Diibomi qd
lucri est emori aut ꝙͣ multi dies repiti

Expanded text:
lchro Critiae, qui in eum fuerat taeterrimus. Graelchro Critiae, qui in eum fuerat taeterrimus. Graeci enim in conviviis solent nominare, cui poculum tradituri sint. lusit vir egregius extremo spiritu, cum iam praecordiis conceptam mortem contineret, vereque ei, cui venenum praebiberat, mortem eam est auguratus, quae brevi consecuta est. Quis hanc maximi animi aequitatem in ipsa morte laudaret, si mortem malum iudicaret? vadit enim in eundem carcerem atque in eundem paucis post annis scyphum Socrates, eodem scelere iudicum quo tyrannorum Theramenes. quae est igitur eius oratio, qua facit eum Plato usum apud iudices iam morte multatum? magna me inquit rum de duobus, ut aut sensus omnino omnes mors auferat aut in alium quendam locum ex his locis morte migretur. quam ob rem, sive sensus extinguitur morsque ei somno similis est, qui non numquam etiam sine visis somniorum placatissimam quietem adfert, di boni, quid lucri est emori! aut quam multi dies reperiri
Abbreviated transcription (Latin):
ilius hiic leuitati nomen imponam¬
totamq iim uiuendi in aniisũ roboẽ
ac magnitudine et inomni rerum
humaraꝵ contemptioẽ ac despitien¬
tia et in omni uirtute ponamꝰ iussu¬
tyrannoꝵ. Nam nũc quide cogitati¬
ombꝰ molestissimis effeminantir ut
siante mors aduẽtet ꝙͣ caldeoꝵ promis¬
sa consecuti sumꝰ spoliati magnis quibꝰ¬
dam bonis illusi destitutiq uscdleamur
Quod si expectando et desiderando pẽ¬
csemꝰ anns crutiamur angimur pros
clii ĩ mortales ꝙͣ illud iter  iocũdu esse
debet quo confecto nulla reliqua cua
nulla solicitudo futura sit. Ꝙ me dele¬
ctat theramenes q elato aiõ est. et si
hic flemꝰ cu legimiꝰ tñ nõ miserabilit
uir clarus emoxitur qui cũ coniectus
in carcerem. Axx. iusu tyrãnoꝵ uene¬
nu ut sitiens obduxiss reliquũ sic e
poculo eiecit ut id resonaret quo somtu
reditu arridens propnio ĩquit hoc pł¬

Expanded text:
vius huic levitati nomen inponamvius huic levitati nomen inponam?—totamque vim bene vivendi in animi robore ac magnitudine et in omnium rerum humanarum contemptione ac despicientia et in omni virtute ponamus. nam nunc quidem cogitationibus mollissimis effeminamur, ut, si ante mors adventet quam Chaldaeorum promissa consecuti sumus, spoliati magnis quibusdam bonis, inlusi destitutique videamur. quodsi expectando et desiderando pendemus animis, cruciamur, angimur, pro di inmortales, quam illud iter iucundum esse debet, quo confecto nulla reliqua cura, nulla sollicitudo futura sit! quam me delectat Theramenes! quam elato animo est! etsi enim flemus, cum legimus, tamen non miserabiliter vir clarus emoritur: qui cum coniectus in carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut sitiens obduxisset, reliquum sic e poculo eiecit, ut id resonaret, quo sonitu reddito adridens propino inquit hoc pu
Abbreviated transcription (Latin):
aute qui et ex acta etate moriũtur
fortuna laudatur. Cur nã reor ĩ illis
si uita longior daretur. posset esse io¬
cundior. Nihil enim profecto ẽ hoĩs
prudentia dultius ꝙ ut cetera aufe¬
rat afferat certe senectus. Que uero
cts longa est aut quid oĩno hoĩ lon¬
gur. Noue modo pueros modo ado¬
fescentes incursu a tergo insequens
n opinantes issecuta ẽ senectut set qr
ultra mhil Habemꝰ hoc longum dicd
Omia ista permde ut cuiq sdata l̃t
no rata Parte aut iuta longa ant br¬
euia dicuntur Apud hispaitu fluui¬
u quiab europe parte m pontu m¬
fluit aristotiles ait bestiolas quascla
nasci que unu diem uniant. exhis
igitur. Hora octaua que mortua ẽ
rouecta et ate mortiia ẽ. Que uõ
occidenie sole decrepita co magis
etiam solstitiali die. Confer nrãtu
longusꝰ ma etatem cũ eternitate. In
eachemi prope modu breuitate qua
ille bestsole reperiemur. Cotemisa:¬
igitur omẽs meptias. Quod enim le¬

Expanded text:
autem, qui exacta aetate moriuntur, autem, qui exacta aetate moriuntur, fortuna laudatur. cur? nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse iucundior; nihil enim est profecto homini prudentia dulcius, quam, ut cetera auferat, adfert certe senectus. Quae vero aetas longa est, aut quid omnino homini longum? nonne Mo/do pueros, modo a/dulescentes i/n cursu a tergo i/nsequens Ne/c opinantis a/dsecuta est senectus? sed quia ultra nihil habemus, hoc longum dicimus. Omnia ista, perinde ut cuique data sunt pro rata parte, ita aut longa aut brevia dicuntur. apud Hypanim fluvium, qui ab Europae parte in Pontum influit, Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci, quae unum diem vivant. ex his igitur hora VIII quae mortua est, provecta aetate mortua est; quae vero occidente sole, decrepita, eo magis, si etiam solstitiali die. confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate: in eadem propemodum brevitate qua illae bestiolae reperiemur. Contemnaigitur omnis ineptias—quod enim le
Abbreviated transcription (Latin):
tem oscularetur. Quid curet autem
qui nesentit quicde Inde hẽs somnũ
imaginem mortis eamq quotidie ĩ¬
dis et dubitas quin sensus ĩ morte
ullus sit cuens simulacro iuicdeas eẽ
nullu sensum pellantur ergo ille mep¬
tie pene aniles ante tempus mori mi¬
seru esse quod taudem tempꝰ nature¬
ne ad hec quide dedit usura uite tã¬
ꝙͣ pecume nulla prestituta die. Quid
est iguur ꝙ quetare si repetit cum
uultꝰ ea en conditione acceperas.
idem sipuerꝑuus occidit equo anĩ¬
mo ferendum putant si uero ĩcums
ne querendu quidem. At qui ab hoc
Acerbuis exigit natura quod dedeãt
Nõdum gust auerat inquit uite sua¬
uitꝗter hec aute iam sperabat magna
quibꝰ frui ceperat At ied quide ĩ cetĩs
rebus melius putatur aliquã parte
ꝙͣ uulla attigere. Cur in uita secus
ꝙͣꝙͣ nõ male tit. Calimacus multo sẽ¬
puis lacrimasse priamũ ꝙ̃ troylu Eoꝵ

Expanded text:
tem oscularetur? quid curet autem, tem oscularetur? quid curet autem, qui ne sentit quidem? habes somnum imaginem mortis eamque cotidie induis: et dubitas quin sensus in morte nullus sit, cum in eius simulacro videas esse nullum sensum? Pellantur ergo istae ineptiae paene aniles, ante tempus mori miserum esse. quod tandem tempus? naturaene? at ea quidem dedit usuram vitae tamquam pecuniae nulla praestituta die. quid est igitur quod querare, si repetit, cum volt? ea enim condicione acceperas. Idem, si puer parvus occidit, aequo animo ferendum putant, si vero in cunis, ne querendum quidem. atqui ab hoc acerbius exegit natura quod dederat. nondum gustaverat, inquit, vitae suavitatem; hic autem iam sperabat magna, quibus frui coeuperat. at id quidem in ceteris rebus melius putatur, aliquam partem quam nullam attingere: cur in vita secus? quamquam non male ait Callimachus multo saepius lacrimasse Priamum quam Troilum. eorum
Abbreviated transcription (Latin):
tam nõ mõ nõ deterret sapiẽte mõs
que propter inçertos casus quotidie
ĩminet propter brenitate iite nũꝙͣ lõ¬
ge põt ab esse quo minꝰ ĩ omẽ tempus
dͦ. p siusq consulat ut posteritate illa
cuiꝰ sensum habiturus nõ sit ad septi
nere putet. Qr licet etiam mortalem
esse asima iũdicante eterna moliri
non glorie cupiditate qua sensurus
nõ sił set uirtutis ꝙͣ necessaĩo gloria
mors ut inhil ꝑtiuuit ad nos ante or¬
tum sic nihil post morte ꝑtinebit. In
quo quid potest esse mali cũ mors nͤ.
ad uiuos ꝑtineat nec ad mortuos. altiͣ
nulli sũt alteros nõ attinget quã qui
liquos dormiat. Ne sues quidc idue¬
Init nõ mõ ipse Encdimion uero sifa¬
bulas audite uolumꝰ nescio qñ ĩlatiõ
obcdormiuit qui ẽ mons karie nõdu¬
ut opinor est expexrectus Nu igitur
eu curare censes cu lama labo̾ret a
qua cõsopitus putatur ut eũ dormiẽ¬

Expanded text:
ur. itaque non deterret sapientem mors, ur. itaque non deterret sapientem mors, quae propter incertos casus cotidie imminet, propter brevitatem vitae numquam potest longe abesse, quo minus in omne tempus rei p. suisque consulat, cum posteritatem ipsam, cuius sensum habiturus non sit, ad se putet pertinere. quare licet etiam mortalem esse animum iudicantem aeterna moliri, non gloriae cupiditate, quam sensurus non sis, sed virtutis, quam necessario gloria, mors, ut nihil pertinuit ad nos ante ortum, sic nihil post mortem pertinebit. in quo quid potest esse mali, cum mors nec ad vivos pertineat nec ad mortuos? alteri nulli sunt, alteros non attinget. quam quiliquos dormiat; ne sui quidem id velint, non modo ipse. Endymion vero, si fabulas audire volumus, ut nescio quando in Latmo obdormivit, qui est mons Cariae, nondum, opinor, est experrectus. num igitur eum curare censes, cum Luna laboret, a qua consopitus putatur, ut eum dormien
Abbreviated transcription (Latin):
odiosu esse sine sensu esse Odiosu si id
eẽt carere. Cũ uero perspicuu sit mhil
posse m eoesse qui ipẽ nonsit. quid põt
esse meo odiosum qui n careat n senti¬
at ꝙͣ ꝙͣ hoc quide nimis sepe set eo qd
in hoc mest oĩs animi contractio et
metu mortis. Qui em s̾atis uiderit
id quod est lucẽ clarius. nõ et corpoẽ
cõsupto totoq aiante deleto et facto
interitu inuerso illud aĩal quod fuit
tactu esse mnhil isplane perspitiet ĩt
ypocentauru qui nũꝙͣ fu̾it et regem
agamenone i hil iterẽe nec plig nõ
facere marcu camillu hic ciuile bel¬
lum ꝙͣ ego illo uiuo fecerim romam
captam Cur igitur et camillus dolẽt
sisec post trecentos et quĩquaginta
fere ã nos euẽtura putaret. et ego dole¬
am si ad decem milia amnoꝵ geutem
aliqua urbe nrãm petituraꝰ putem¬
.M. quia tanta caritas prĩe est ut ca
nõ sensu nrõ set salute ipĩus metiam¬

Expanded text:
odiosum est, sine sensu esse.' odiosum, si id odiosum est, sine sensu esse.' odiosum, si id esset carere; cum vero perspicuum sit nihil posse in eo esse qui ipse non sit, quid potest esse in eo odiosum qui nec careat nec sentiat? quamquam hoc quidem nimis saepe, sed eo quod in hoc inest omnis animi contractio ex metu mortis. qui enim satis viderit, id quod est luce clarius, animo et corpore consumpto totoque animante deleto et facto interitu universo illud animal, quod fuerit, factum esse nihil, is plane perspiciet inter Hippocentaurum, qui numquam fuerit, et regem Agamemnonem nihil interesse, nec pluris nunc facere M. Camillum hoc civile bellum, quam ego illo vivo fecerim Romam captam. Cur igitur et Camillus doleret, si haec post trecentos et quinquaginta fere annos eventura putaret, et ego doleam, si ad decem milia annorum gentem aliquam urbe nostra potituram putem? quia tanta caritas patriae est, ut eam non sensu nostro, sed salute ipsius metiam
Abbreviated transcription (Latin):
rere. Dici aute hoc inte satis subtilit
nõ potest. Posset in tar quino cũ regno
ẽẽt expulsus. At in mortuo ne intelli¬
gi quide Carere em sentientis ẽ n
Pensus ĩ mortuo neç carere quidem
igitur in mortuo est. Qͣ ꝙͣ quid opꝰ
ẽ mhoc philosophari cu rem non
magnopere phie egere uicdeam. Qͦ¬
tient nõ modo ductores nostri. set dini¬
uersi etiam exercitus ad nõ lubiam
morte concurrerũt Que quide siti¬
meretur nõ L brutus arcens eũ r̃di¬
tu tyrãnu quẽ ipẽ expulexat ĩ p̃lio
concidiss. nõ cu latinis decertans
pater detius cu etruscis filius. cum
pirro nepos se hostiu telis obiecissẽt
nõ uno bello pro patria cadentes scy¬
piones hyspama uidiss paulu et
geminiu camne Uenusia marcellũ
Latina album lucami gracchu Numn
quis horum miser hodie netu quidẽ
post sp̃m extremu n em põt quisꝙͣ
esse miser sensu perempto . D. at idip̃

Expanded text:
rere—dici autem hoc in te satis subtiliter rere—dici autem hoc in te satis subtiliter non potest; posset in Tarquinio, cum regno esset expulsus—: at in mortuo ne intellegi quidem. carere enim sentientis est; nec sensus in mortuo: ne carere quidem igitur in mortuo est. Quamquam quid opus est in hoc philosophari, cum rem non magnopere philosophia egere videamus? quotiens non modo ductores nostri, sed universi etiam exercitus ad non dubiam mortem concurrerunt! quae quidem si timeretur, non Lucius Brutus arcens eum reditu tyrannum, quem ipse expulerat, in proelio concidisset; non cum Latinis decertans pater Decius, cum Etruscis filius, cum Pyrrho nepos se hostium telis obiecissent; non uno bello pro patria cadentis Scipiones Hispania vidisset, Paulum et Geminum Cannae, Venusia Marcellum, Litana Albinum, Lucani Gracchum. num quis horum miser hodie? ne tum quidem post spiritum extremum; nec enim potest esse miser quisquam sensu perempto. 'At id ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
qui id dixexit. Certe nemo. Quicdita qr
cum id nõ heas quod tibi nusun nͥ
sit aptu nõ careas etiam si sentias te
non hrẽ hoc premenduz etiam atq eti¬
am est arguendu confirmato illo de
quo si mortales animi sũt dubitare ñ
possumꝰ quin tantus intexitus ĩmõte
sit ut ne mĩma quide suspitio sensus
relinquatur. Hoc igitur propriesta¬
bilito et fixo illud etcutiencdu ẽ ut
sçiatur quid sit carere ne relinquat
aliquid exroris i uerbo. Carere igit
hoc siginficat egere eo quod haber̾e
uelis It est enimꝰ uelle m carenclo insi
cusit tanꝙͣ in febri. Dicitur alia qua¬
dam notione uerbi. Dicitur eni alio
modo etiam carere cũ ad nõ habeas
et nõ habere te sentias etia siid facile
patiare. Carere in morte nõ dicit᷑ n
em ẽẽt dolencdu Dicitur illud bono
carere quod est malu set ne uinus
quide bono caret sieo nõ indiget. S
ĩ uiuo intelligi potest tñ regnote ca¬

Expanded text:
quis id dixerit? certe nemo. quid ita? quia, quis id dixerit? certe nemo. quid ita? quia, cum id non habeas quod tibi nec usu nec natura sit aptum, non careas, etiamsi sentias te non habere. hoc premendum etiam atque etiam est et urguendum confirmato illo, de quo, si mortales animi sunt, dubitare non possumus, quin tantus interitus in morte sit, ut ne minima quidem suspicio sensus relinquatur—hoc igitur probe stabilito et fixo illud excutiendum est, ut sciatur, quid sit carere, ne relinquatur aliquid erroris in verbo. carere igitur hoc significat: egere eo quod habere velis; inest enim velle in carendo, nisi cum sic tamquam in febri dicitur alia quadam notione verbi. dicitur enim alio modo etiam carere, cum aliquid non habeas et non habere te sentias, etiamsi id facile patiare. ita carere in morte non dicitur; nec enim esset dolendum; dicitur illud: bono carere, quod est malum. sed ne vivus quidem bono caret, si eo non indiget; sed in vivo intellegi tamen potest regno te ca
Abbreviated transcription (Latin):
calamitates Hec morte effugiũtur etiã
Nnõ euenerũt tñ quia possiit euenire
set hoiẽs ea sibi accidete posse nõ cogi¬
tant Netelli sperat sibi quisq fortilia
prouide ut qiͣ plures fortunati sint ꝙͣ
infelices aut certi quicꝙͣ sit in rebꝰ hu¬
manis aut sperar sit prldentius ꝙͣ ti¬
mere. S hoc ipsu concedatur bonis re¬
bus hoiẽs morte priuari ergo etia carẽ
mortuos inte cõmodis idqͦ cẽ miserũ
certe ita dicant necesse est. An põt is
qui nõ est re ulla carere triste emz no¬
men est nomẽ ipm̃ carencli quia subi¬
citur hec uis hũit nõ ht cdesiderat req¬
rit incliget. Opinor hec ĩcõmoda sũt
Carentis Caret oculis odiosa cecitas li¬
beris orbitas ualet hoc ĩ uiuis. Mortu¬
oru aute nõ modo uite cõmodis. set
ne uita quide ipã quisꝙͣ caret. De mo¬
tuis loquor qui nullisũt. nos qui sumꝰ
nu et si cormibꝰ caremꝰ aut pimis sit¬

Expanded text:
calamitates! haec morte effugiuntur, etiamsi calamitates! haec morte effugiuntur, etiamsi non evenerunt, tamen, quia possunt evenire; sed homines ea sibi accidere posse non cogitant: Metelli sperat sibi quisque fortunam, proinde quasi aut plures fortunati sint quam infelices aut certi quicquam sit in rebus humanis aut sperare sit prudentius quam timere. Sed hoc ipsum concedatur, bonis rebus homines morte privari: ergo etiam carere mortuos vitae commodis idque esse miserum? certe ita dicant necesse est. an potest is, qui non est, re ulla carere? triste enim est nomen ipsum carendi, quia subicitur haec vis: habuit, non habet; desiderat requirit indiget. haec, opinor, incommoda sunt carentis: caret oculis, odiosa caecitas; liberis, orbitas. valet hoc in vivis, mortuorum autem non modo vitae commodis, sed ne vita quidem ipsa quisquam caret. de mortuis loquor, qui nulli sunt: nos, qui sumus, num aut cornibus caremus aut pinnis? ec
Abbreviated transcription (Latin):
priamo uitam euitari iouis aram san¬
guine turpari. Qĩ uero ista uł quicꝙͣtũ
Sotuerit ei melius accidere quol si m̃
accidiss tñ euentur oĩo emisiss. Hoc aut
tempore sensu amisit malor. Romꝑeyo
nro familiari cu grauiter egrotasset
Neapoli meluis est factu Coronati ne¬
apolitami fuerũt nimiu etiam puteola¬
ni uulgo ex oppidis publice gratulaba¬
tur. In ep̾tu sane negotiu et greculum
s tñ fortiinatu. utru igitur stũ ẽẽt ex¬
tractus abonis rebus ati a malis clisces¬
sisset certe a miseriis. nõ em cũ socero bel¬
lu gessisset. nõ imparatus arma sũpsis¬
set Snõ domu reliquiss nõ ex ytalia fu¬
giss nõ exercitu amisso midus ĩ seruoꝵ
Ferru et mans mcidiss nõ liberi defle¬
ti nõ torte omẽs a uctoribꝰ possiclerẽt
qui si morte tu obisset in amplissimis
fortunis occidiss. I propagatioẽ uite
quot quant as ꝙͣ ineredibiles hauxit

Expanded text:
Priamo/ vi vitam evi/tari, Iovis a/ram sanPriamo/ vi vitam evi/tari, Iovis a/ram sanguine tu/rpari. quasi vero ista vi quicquam tum potuerit ei melius accidere! quodsi ante occidisset, talem eventum omnino amisisset; hoc autem tempore sensum amisit malorum. Pompeio, nostro familiari, cum graviter aegrotaret Neapoli, melius est factum. coronati Neapolitani fuerunt, nimirum etiam Puteolani; volgo ex oppidis publice gratulabantur: ineptum sane negotium et Graeculum, sed tamen fortunatum. utrum igitur, si tum esset extinctus, a bonis rebus an a malis discessisset? certe a miseris. non enim cum socero bellum gessisset, non inparatus arma sumpsisset, non domum reliquisset, non ex Italia fugisset, non exercitu amisso nudus in servorum ferrum et manus incidisset, †non liberi defleti, non fortunae omnes a victoribus possiderentur. qui, si mortem tum obisset, in amplissimis fortunis occidisset, is propagatione vitae quot, quantas, quam incredibilis hausit
Abbreviated transcription (Latin):
in cõmoda possem id facere et siminus
ꝙͣ ille qui omo iuer̃ expedire nemini
putat. Mitto alios etian ne nobis expẽ¬
dit qui et domesticis et forensibꝰ solaciit
Ornamentisq priuati. Certesiante ocçi¬
dissemꝰ mors nos a malis nõ abonis ab¬
straxisset. Sic igitur aliquis qui ihil m¬
ali hẽat nullu a fortuna uulnꝰ accepit
Metellus ille honoratus quatuor filiis
iusta uxore ddatis in utroq eande huĩt
fortuna potestate seclusa maltero ẽ. Me¬
tellu em multi filii filie nepotes neptes
in rogu ĩposuerũt. Priansu tanta pro¬
geme orbatum cu maram cõfugisset
Bostilis manus interemit. Hic si itluis fi¬
liis in columi regno oçcidisset astante
ope barbarica tectis celatis laqueatis
utru tandem a bonis an a malis discel¬
cisset. lu profecto uideretur a bonis. At
Certe ei mieluis euenisset ntam flebiliter
illa canerẽtur. hec omiã uidi ĩflãmari

Expanded text:
incommoda. possem idem facere, etsi minus incommoda. possem idem facere, etsi minus quam ille, qui omnino vivere expedire nemini putat. mitto alios: etiamne nobis expedit? qui et domesticis et forensibus solaciis ornamentisque privati certe si ante occidissemus, mors nos a malis, non a bonis abstraxisset. Sit igitur aliquis, qui nihil mali habeat, nullum a fortuna volnus acceperit: Metellus ille honoratis quattuor filiis septemdecim iusta uxore natis; in utroque eandem habuit fortuna potestatem, sed usa in altero est: Metellum enim multi filii filiae nepotes neptes in rogum inposuerunt, Priamum tanta progenie orbatum, cum in aram confugisset, hostilis manus interemit. hic si vivis filiis incolumi regno occidisset asta/nte ope ba/rbarica Tecti/s caelatis la/queatis, utrum tandem a bonis an a malis discessisset? tum profecto videretur a bonis. at certe ei melius evenisset nec tam flebiliter illa canerentur: Haec o/mnia vidi infla/mmari,
Abbreviated transcription (Latin):
cũq fit em ad pũctum temporis. Illd
angit uł potius excrutiat discessus
ab dmĩbꝰ his que sunt bona ĩuita. sa¬
Ude ne a malis uerius dicipossit Sd
ego nũc lugeam uita hom̃i uere et
ifre possus. S quid necesse est cu id
agatn nepost morte miseros nos pu¬
temꝰ fore etiam uitam efficere deple¬
xando miseriorem fecimꝰ hoc in eo
libro in quo nos met ipõs quãtu po¬
tuimus consolati sumiis. Amalis igit
mors abducit nõ ab bonis. Ueru Ai
querimꝰ hoc quid. hoc a cyrenaico
Hecesia sic copiose disputatur ut is
a rege ꝑtholomeo prohibitus ẽẽ di¬
fatut illa in scolis dicere. quo multi
is auditis morte sibu pĩ consciscerẽt
chalimachi quide epigrama ĩ am¬
bratio tantheonibrotur est quẽ ait
se i mare abiecisse lecto platonis lib
Eiuis aute quem dixi ecesie liber est
Aytosiatepon quod auita quida per
mediam discedens reuocatur ab amicis
quibus respondens uite humane enuãt

Expanded text:
cumque est; fit enim ad punctum temporis. Illud cumque est; fit enim ad punctum temporis. Illud angit vel potius excruciat, discessus ab omnibus is quae sunt bona in vita. vide ne a malis dici verius possit. quid ego nunc lugeam vitam hominum? vere et iure possum; sed quid necesse est, cum id agam ne post mortem miseros nos putemus fore, etiam vitam efficere deplorando miseriorem? fecimus hoc in eo libro, in quo nosmet ipsos, quantum potuimus, consolati sumus. a malis igitur mors abducit, non a bonis, verum si quaerimus. et quidem hoc a Cyrenaico Hegesia sic copiose disputatur, ut is a rege Ptolomaeo prohibitus esse dicatur illa in scholis dicere, quod multi is auditis mortem sibi ipsi consciscerent. Callimachi quidem epigramma in Ambraciotam Theombrotum est, quem ait, se in mare abiecisse lecto Platonis libro. eius autem, quem dixi, Hegesiae liber est apokarterw=n, quo a vita quidem per inediam discedens revocatur ab amicis; quibus respondens vitae humanae enumerat
Abbreviated transcription (Latin):
minare nepotes et filii. S quid agunꝰ
obliti ne sumꝰ hoc nobis nuc esse pro¬
positu cu satis de eteritate dorisse¬
mus ne si interirent quide animi ꝗc
erxare a proposito facile patiebar. N¬
uideo te alte spectare et uelle ĩ celum
migrare .D.spero fore ut contingat id
ita sit prinari spe beatioris uite. M.
mali uero quiel affert ista smã. fac
em sic auĩ interire ut corpus. Nu
igitur aliquis dolor aut oiõ post mor¬
tem sensus in corpore est. Nemo qđ
id dicit quia si democritu insintu¬
lat epicurus democritici negant.
ne m aiõ quide igitur sensus t̾ma¬
net ipse em misꝙͣ est . D. ubugitur
malei est quoma ihil tertul ẽ An
quoniam ipẽ animi discessus a corpe
nõ fit sine dolore ut creda Ita ẽẽ ꝓpͣ
ẽ id exiguu et falsum ẽẽ arbitror et
fit pleximq sine sensu nõ nũꝙͣ etia
cu uoluptate totũq hoc leue ẽ quale¬

Expanded text:
minare, nepotes et filii. Sed quid agimus? minare, nepotes et filii. Sed quid agimus? oblitine sumus hoc nunc nobis esse propositum, cum satis de aeternitate dixissemus, ne si interirent quidem animi, qum aberrare a proposito facile patiebar. Video te alte spectare et velle in caelum migrare. spero fore ut contingat id ita sit, privari spe beatioris vitae; mali vero quid adfert ista sententia? fac enim sic animum interire ut corpus: num igitur aliquis dolor aut omnino post mortem sensus in corpore est? nemo id quidem dicit, etsi Democritum insimulat Epicurus, Democritii negant. ne in animo quidem igitur sensus remanet; ipse enim nusquam est. ubi igitur malum est, quoniam nihil tertium est? an quod ipse animi discessus a corpore non fit sine dolore? ut credam ita esse, quam est id exiguum! sed falsum esse arbitror, et fit plerumque sine sensu, non numquam etiam cum voluptate, totumque hoc leve est, quale
Abbreviated transcription (Latin):
ratiomis expertes. Honi aute simuli¬
tudo in corporu figura magis extat
et ipsi animi magmiꝰ infe̾re quali ĩ cor¬
pore locatisunt.M ulta em e corpore
existunt que acuant mentem multa
que obtundant A ristotiles quide ait
omẽs ingemosos melancolicbs eẽ ut ego
me tardiorem esse nõ moleste feramꝰ
Enuãt multos idq quasi constet roez
cur ita fiat affert. Qsitanta uis ẽ acl
Habitu mentis in his que gignũtur in
corpore. ea sunt aute quecano sunt
que similitudine fatiũt mhil necessi¬
tatis afferat cur nascatur animi simi¬
litudo Omitto similitudines. uellez ad¬
esse posset panetius uixit cum affrica¬
no. Quererem ex eo cui suoꝵ similis
fuisset affricam frĩs nepos fatie uł pa¬
tris uita oiũ perditoꝵ ita similis ut
esset facile deterrimꝰ. Cuiꝰ etia simił
P. crassi et sapientis et eloquentis et
primi hoĩs nepos. Multoꝵq alioru
claroꝵ uiroru quos mhil attinet no¬

Expanded text:
rationis expertes; hominum autem simirationis expertes; hominum autem simitudo in corporum figura magis exstat, et ipsi animi magni refert quali in corpore locati sint. multa enim e corpore existunt, quae acuant mentem, multa, quae obtundant. Aristoteles quidem ait omnis ingeniosos melancholicos esse, ut ego me tardiorem esse non moleste feram. enumerat multos, idque quasi constet, rationem cur ita fiat adfert. quod si tanta vis est ad habitum mentis in is quae gignuntur in corpore, ea sunt autem, quaecumque sunt, quae similitudinem faciant, nihil necessitatis adfert, cur nascantur animi, similitudo. omitto dissimilitudines. vellem adesse posset Panaetius—vixit cum Africano—, quaererem ex eo, cuius suorum similis fuisset Africani fratris nepos, facie vel patris, vita omnium perditorum ita similis, ut esset facile deterrimus; cuius etiam similis P. Crassi, et sapientis et eloquentis et primi hominis, nepos multorumque aliorum clarorum virorum, quos nihil attinet no
Abbreviated transcription (Latin):
a platone suo dissentienti. quẽ em
om̃ĩbꝰ locis diuinu que sapientissi¬
mu quẽ sanctissimu que homerũ
philo sophoꝵ appellat. Huiꝰ hanc u¬
nam smã de ĩmortalitate aior nõ
probat. Uult em quod nemo negat
quicꝙͣ natu sit interire. Nasci autẽ
alõs quod declaret eor similitudo q
procreentur que etiam in ingeniis nõ
solu in corporibꝰ appareat. Alteram
autem affert rationem. Nihil ẽẽ quod
doleat quin id egru esse quoq possit
Quod aute muid̾rbu cadit icd etia
mterituru. Dolere autem aiõs ergo
etiam interire. Hec refelli possũt. su̾nt
eni ignorantis cu de eteritate aior
dicatur de mente dici que om̃i tur¬
pido motu semper uacet. Nõ de parti¬
bus his in quibꝰ egritudines ire libidi¬
nesq uersantur. Quas iscontra quẽ
Bdicantur semotas a mente et clis¬
clusas putat.Iam similitudo magis
apparet in bestiis quaꝵ animi sifnt

Expanded text:
a Platone suo dissentienti? quem enim a Platone suo dissentienti? quem enim omnibus locis divinum, quem sapientissimum, quem sanctissimum, quem Homerum philosophorum appellat, huius hanc unam sententiam de inmortalitate animorum non probat. volt enim, quod nemo negat, quicquid natum sit interire; nasci autem animos, quod declaret eorum similitudo qui procreentur, quae etiam in ingeniis, non solum in corporibus appareat. alteram autem adfert rationem, nihil esse quod doleat, quin id aegrum esse quoque possit; quod autem in morbum cadat, id etiam interiturum; dolere autem animos, ergo etiam interire. haec refelli possunt: sunt enim ignorantis, cum de aeternitate animorum dicatur, de mente dici, quae omni turbido motu semper vacet, non de partibus is, in quibus aegritudines irae libidinesque versentur, quas is, contra quem haec dicuntur, semotas a mente et disclusas putat. iam similitudo magis apparet in bestiis, quarum animi sunt
Abbreviated transcription (Latin):
sit qui lesbyacii uocantur quos mitile¬
nus sermo habet in quibꝰ uult efficere
aiõs esse mortales. Stoyci aute nobis
usuram largiũtur tanꝙͣ cormcibus
dui mansutos auĩt aiõs semꝑ negat᷑
Non iuis gͣ audire cux etiam si stasit
mors tũ nõ sit in malis ut idetur s
me nemo de ĩmortalitate depellet.D.
laudo id quidem et si nhil oportet ai¬
confidere. Mouemur enim sepe aliqͦ
rit simꝰ armati. Msale quide sed
ne accidat prouidebo. Num quid
igitur est cause quin amicos nros
stoycos dimittamꝰ eos dico qui auĩt
manere aios cu ecorpore excesserit
set nõ semꝑ Istos uero qui quod tota
ĩ hac cansa difficilimu ẽ suscipiãt
posse aninu manere corpore liacã¬
tem Illud autem quod nõ modo t̾a¬
cile ad credendu est s eo concesso qđ
uolũt consequens. Id circo nõ clant
ut cu dui permanserit ne intereat¬
O bene reprehendis et se isto modo
res h̃t̃. M Credamꝰ igitur panetio

Expanded text:
sit, qui Lesbiaci vocantur quod Mytilesit, qui Lesbiaci vocantur quod Mytilenis sermo habetur, in quibus volt efficere animos esse mortalis. Stoici autem usuram nobis largiuntur tamquam cornicibus: diu mansuros aiunt animosnon vis igitur audire, cur, etiamsi ita sit, mors tamen non sit in malis? Ut videtur, sed me nemo de inmortalitate depellet. Laudo id quidem, etsi nihil nimis oportet confidere; movemur enim saepe aliquo rit, simus armati. Sane quidem, sed ne accidat, providebo. Num quid igitur est causae, quin amicos nostros Stoicos dimittamus? eos dico, qui aiunt manere animos, cum e corpore excesserint, sed non semper. Istos vero qui, quod tota in hac causa difficillimum est, suscipiant, posse animum manere corpore vacantem, illud autem, quod non modo facile ad credendum est, sed eo concesso, quod volunt, consequens, id vero non dant, ut, cum diu permanserit, ne intereat. Bene reprehendis, et se isto modo res habet. credamus igitur Panaetio
Abbreviated transcription (Latin):
tu quide in consolatioẽ es lamẽtatus
quã cu lego nhil malo ꝙ hasres re¬
linquere. Shis mõ auditis multo mag¬
M ueniet tempus e quide celeriter¬
et siue retractabis siue properabis.Uo¬
lat em etas tantu antem abest ab eo
ut malu mors sit quod tibi dudum
uidebatur ut uerear ne homini inhil
sit nõ malu aliud certe s mhil̃ bonu
aliud potius si quide uł dii ipĩ uł cu
diis futuri sumilis . D. quid refert adst
enim qui hoc nõ probent. M. ego autẽ
nũꝙͣ ita temhoc sermone dinictam
ulla uti ratione ut mors tibi iuideripo¬
ssit malu . D. qui põt cu ista cognoile¬
rim. M. quid possit rogas. Caterue
ueniũt contra dicentiuꝰ n solu epy¬
cureoꝵ quos quide nõ despitio set
nescio quomodo doctissimꝰ quisq
contemnit. Acerrime aute delitie me¬
e dicearcus contra hanc ĩ mortalita¬
tem disseruit. Isem tres libros descrip¬

Expanded text:
tu quidem in Consolatione es lamentatus; tu quidem in Consolatione es lamentatus; quam cum lego, nihil malo quam has res relinquere, his vero modo auditis multo magis. Veniet tempus, et quidem celeriter, sive retractabis sive properabis; volat enim aetas. tantum autem abest ab eo ut malum mors sit, quod tibi dudum videbatur, ut verear ne homini nihil sit non malum aliud certius, nihil bonum aliud potius, si quidem vel di ipsi vel cum dis futuri sumus Quid refert? Adsunt enim, qui haec non probent. ego autem numquam ita te in hoc sermone dimittam, ulla uti ratione mors tibi videri malum possit. Qui potest, cum ista cognoverim? Qui possit, rogas? catervae veniunt contra dicentium, nec solum Epicureorum, quos equidem non despicio, sed nescio quo modo doctissimus quisque contemnit, acerrume autem deliciae meae Dicaearchus contra hanc inmortalitatem disseruit. is enim tris libros scrip
Abbreviated transcription (Latin):
leges enim uetant set tanꝙͣ a mag̾rã¬
tuꝰ aut ab aliqua potestate legitima
Sic a cleo euocatus atq emissus exiert
tatio mortis est Nam quid aliud agiꝰ
cu a noluptate idest acorpore cusa
re familiati que est ministra et famula
corporis cu are.p. cu a negotio om̃i
mus maxime acorpore ab discimꝰ se¬
cernere aute a corpore auĩz nec quicꝙͣ
aluid est ꝙͣ emori discere. Quart hoc
cõmententur mihi crede disiũgamus¬
q nos a corporibꝰ idem consuescatꝰ
mori. hoc et dum erimꝰ interris etit
illi celesti uite simile et cu illuc ex his
uinculis emissi feremur minꝰ tardabi¬
tur cursus aioꝵ. na qui ĩ cõpedibꝰ cor¬
poris semper fuerũt etia cu soluti sũt
tardius ingrediũtur ut hi qui ferro
uincti multos annos fuerũt quo cũ
uenerimꝰ tu demiq uiuemꝰ na hec
quide uita mors est quã lamentari
possem si liberet liberaremur.O satis

Expanded text:
—leges enim vetant—, sed tamquam a magistra—leges enim vetant—, sed tamquam a magistratu aut ab aliqua potestate legitima, sic a deo evocatus atque emissus exierittatio mortis est. nam quid aliud agimus, cum a voluptate, id est a corpore, cum a re familiari, quae est ministra et famula corporis, cum a re publica, cum a negotio omni imus maximeque a corpore abducimus? secernere autem a corpore animum, nec quicquam aliud, est mori discere. quare hoc commentemur, mihi crede, disiungamusque nos a corporibus, id est consuescamus mori. hoc, et dum erimus in terris, erit illi caelesti vitae simile, et cum illuc ex his vinclis emissi feremur, minus tardabitur cursus animorum. nam qui in compedibus corporis semper fuerunt, etiam cum soluti sunt, tardius ingrediuntur, ut i qui ferro vincti multos annos fuerunt. quo cum venerimus, tum denique vivemus. nam haec quidem vita mors est, quam lamentari possem, si liberet. Satis
Abbreviated transcription (Latin):
cantu et uoluptate moriãtur. Sic oĩbꝰ
bonis et doctis esse faciendu nec uero
de hoc quisꝙͣ dubitare posset isi idẽ
nobis accideret diligenter de aio co
gitantibꝰ quod his sepe usu uenit qui¬
Eu acriter oculis defitiente sole nitu¬
erentur ut aspectu oiõ amitterent sic
mentis aties seipsam intuens nõ nũq
ebescit obeamq causam cõtempladi
diligentiam amittimꝰ. Itam dubitans
circlnspectans hesitans multa aduer¬
sa reuertens tanꝙͣ mrate et mari in¬
menso nrã uehitur orõ. S hec et uetã
et a greçis. Cato autem sic abiit e uita
ut causam moriendi nactu se eẽ ga¬
uideret. Uetat em dominans ille ĩ nob
deus ĩnssu hic nos suo demigrare Cũ
uero causam iusta deus ipseꝰ dederit
ut tum socrati nũc catoni sepe młtis
nec ille medius fidius uir sapiens le¬
tus ex his tenebris in lucem illa excel¬
serit. n tñ illa uincula carceris ruꝑit¬

Expanded text:
cantu et voluptate moriantur, sic omnibus cantu et voluptate moriantur, sic omnibus bonis et doctis esse faciendum. nec vero de hoc quisquam dubitare posset, nisi idem nobis accideret dilgitantibus, quod iis saepe usu venit, qui acriter oculis deficientem solem intuerentur, ut adspectum omnino amitterent. Sic mentis acies se ipsam hebescit, ob eamque causam contemplandi diligentiam amittimus. itaque dubitans circumspectans haesitans, multa adversa reverens tamquam in rate in mari inmenso nostra vehitur oratio. sed haec et vetera et a Graecis; Cato autem sic abiit e vita, ut causam moriendi nactum se esse gauderet. vetat enim dominans ille in nobis deus iniussu hinc nos suo demigrare; cum vero causam iustam deus ipse dederit, ut tunc Socrati, nunc Catoni, saepe multis, ne ille me Dius Fidius vir sapiens laetus ex his tenebris in lucem illam excesserit, nec tamen ille vincla carceris ruperit
Abbreviated transcription (Latin):
set educi ecustodia noluit. et pene ĩ
manu iam mortiferu illud tenens
poculu locutus ita ẽ ut nõ ad mortẽ
trudi uerũ etiam in celum iuderetur
ascenclere ita enim censebat. Itam dis¬
seruit duas esse uias duplices cuxsus
animoꝵ ecorpore exceclentiu. Nlam
qui se humanis uitiis cõtamin auisset
et se totos libidinibꝰ dedisset quibus
cecati ueluti domesticis uitis atq fla¬
gitiis se inquinauissẽt uł re. pͣ ulolan¬
Na fraudes mexpiabiles concepisset
his demu quoddam iter esse seclusu
a cõcilio deoꝵ. qui autez se integros ca¬
stosq seruauissẽt quibusq fuiss mĩma
cu corporibꝰ cõtagio seseq abhis sẽp
seuocassent essentq ĩ corporibꝰ hũabis
uitam imitati deor. his ad illos aqbꝰ
essẽt profecti reditu facile patere. Ita
cõmemorat ut Cygni qui non sme cã
apollim dicati sunt set quia abeo di¬
uliiatione habere iudeantur qua pro¬
uidentes qnid in morte bom sit clim

Expanded text:
set educi e custodia, noluit, et tum, paene in set educi e custodia, noluit, et tum, paene in manu iam mortiferum illud tenens poculum, locutus ita est, ut non ad mortem trudi, verum in caelum videretur escendere. Ita enim censebat itaque disseruit, duas esse vias duplicesque cursus animorum e corpore excedentium: nam qui se humanis vitiis contaminavissent et se totos libidinibus dedissent, quibus caecati vel domesticis vitiis atque flagitiis se inquinavissent vel re publica violanda fraudes inexpiabiles concepissent, is devium quoddam iter esse, seclusum a concilio deorum; qui autem se integros castosque servavissent, quibusque fuisset minima cum corporibus contagio seseque ab is semper sevocavissent essentque in corporibus humanis vitam imitati deorum, is ad illos a quibus essent profecti reditum facilem patere. Itaque commemorat, ut cygni, qui non sine causa Apollini dicati sint, sed quod ab eo divinationem habere videantur, qua providentes quid in morte boni sit cum
Abbreviated transcription (Latin):
bile nł ad id de qud agimꝰ. Illud mõ
uideto ut deu noris et sieuis ignores
et locu et forma sic auĩ tibi tifu no¬
tu eẽ oportere etia si ignores locum
et formam In animi alitem cognitioe
dubitare nõ possumꝰ insi planeꝰ ĩ phi¬
sicis plumbei sumꝰ quin mhil sit aĩs
admixtu inhil coneretu inhil copu¬
latu inhil coagmẽtatu inhil duplex
quod cuita sił certe n cerem seceri
n diuidi nec discerpi nec clistrabi
potest nec interire igitur. Est em in¬
teritus quasi discesstis et secretio et
direptus earu partiu que ante inte¬
ritu nictioẽ aliqua tenebant᷑. Hiset
talibꝰ rationibꝰ adductus socrates n
patronu quesmit ad iuditiu capitis
n iudicibus supplex fuit adhibuitq
liberam cõtumatiam magnituctine
animi ductam nõ a superbia et sup̃¬
mo uite die de hoc ip̃o multa disseru¬
it Et paucis ante diebꝰ cũ facile pos¬

Expanded text:
bilem: nihil ad id de quo agimus. illud modo bilem: nihil ad id de quo agimus. illud modo videto, ut deum noris, etsi eius ignores et locum et faciem, sic animum tibi tuum notum esse oportere, etiamsi ignores et locum et formam. in animi autem cognitione dubitare non possumus, nisi plane in physicis plumbei sumus, quin nihil sit animis admixtum, nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, nihil duplex: quod cum ita sit, certe nec secerni nec dividi nec discerpi nec distrahi potest, ne interire quidem igitur. est enim interitus quasi discessus et secretio ac diremptus earum partium, quae ante interitum iunctione aliqua tenebantur. His et talibus rationibus adductus Socrates nec patronum quaesivit ad iudicium capitis nec iudicibus supplex fuit adhibuitque liberam contumaciam a magnitudine animi ductam, non a superbia, et supremo vitae die de hoc ipso multa disseruit et paucis ante diebus, cum facile pos