comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ad hũc deductus ĩtercessionis istius opẽ perũt
⁊ impetrauit. Nam cum uir dei oroe facta
eius ocuł sigũ crucis ĩpͥm̾et. ab eis ꝓtinus
luce reddita nox cetitatis abcessit. gregoꝰ¬
reterea equs cuiꝰdã militis ĩrabiẽ fuat
ttersus ita ut amultis teneri uix poss. S cũ
quoscũq potuiss ĩuad̾e eoꝵ m̃bra morsibus
ductus ẽ qui mox eius capite extensa manu
signũ crucis edidit cũctã eius rabiẽ ĩman¬
suetudinẽ mutauit. ita ut mitor post exist̾et.
quã añ illam ĩ saniam fuiss. Nũc isde nules
equũ suũ ꝙ̃ cełimox miratuli impio asua
uexatõne uidit ĩmutatũ. eidẽ sc̃o uiro detre
litis audiuit ⁊ mumiꝰ susciꝑe ꝓ ex hibita uir¬
tute recusauit. Prius namq dignũ p̃cium
p̃buit. ⁊ posteqũ qui sibi oft erebat᷑ accepit.
Quia .ni. si nõ suscipet / eũ ꝯtristari ꝯspex̾at.
eq hoc silẽ de huiꝰ uiri uͥtutib debeo ꝙ añ
dies fere duodecĩ agnoni. Quidã uãq ad

Expanded text:
us opem petiit, et impetravit. Nam cum vir Dei oratione facta oculis ejus signum crucis imprimeret, ab eis, protinus luce reddita, nox caecitatis abscessit. Praeterea equus cujusdam militis in rabiem fuerat versus, ita ut a multis teneri vix posset: sed et quoscunque potuisset invadere, eorum membra morsibus ductus est. Qui mox ejus capiti extensa manu signum crucis edidit, cunctam ejus rabiem in mansuetudinem mutavit, ita ut postea mitior existeret, quam ante illam insaniam fuisset. Tunc idem miles equum suum, quem celerrimo miraculi imperio a sua vesania vidit immutatum, eidem sancto litis audivit, et munus recipere pro exhibita virtute recusavit; prius namque dignum pretium praebuit, et postea equum qui sibi offerebatur accepit. Quia enim si non susciperet, eum Neque hoc silere de hujus viri virtutibus debeo, quod ante dies fere duodecim agnovi. Quidam namque ad
Abbreviated transcription (Latin):
na coactus daret. Hiis ig̾ ꝑ actis stude¬
bat ad huc senex de ed ⁊ alia narrare. S
quia nõ nulli aderant ad quos exhorados
occupabar. Iilmq diei tardior hora incubue¬
rat. facta uen̾abił fortunati diu mͥ audire
nõ licuit que audire. si liceat semꝑ uolo. S
die alio isdem senex re de illo magis ad huc
mirabile̾ uarrauit dicens.
Nead̾ tudertina urbe marcellꝰ quidã
bõe acc̃onis r cũ duab sororib suis
hitabat. qui eueniente molestia coũs. Ipõ
sacratissimo uespascente iam sabbo paschͣ¬
li definictus ẽ. Cuiꝰ corpusculũ cũ longius
ess defe̾nd̃ die cod̾ sepeliri nõ potuit. Cũq
mora ẽẽt tpĩs adexplendũ debitũ sepłcure
Sorores illius morte eius afflcte cuturrẽnt
ueni ⁊ resuscita mortuũ nr̃m. Qui mox ut¬

Expanded text:
na subactus daret. His igitur expletis studena subactus daret. His igitur expletis studebat adhuc senex de eo et alia narrare. Sed quia nonnulli aderant ad quos exhortandos occupabar, jamque diei tardior hora incubuerat, venerabilis Fortunati facta diu mihi audire non licuit, quae audire, si liceat, semper volo. Sed die alia idem senex rem de illo magis adhuc mirabilem narravit, dicens: In eadem Tudertina urbe Marcellus quidam, bonae actionis vir, cum duabus sororibus suis habitabat: qui eveniente molestia corporis, ipso sacratissimo vesperascente jam Sabbato paschali, defunctus est. Cujus cotuit. Cumque mora esset temporis ad explendum debitum sepulturae, sorores ejus, morte ejus afflictae, cucurrerunt veni, et resuscita mortuum nostrum. Qui mox ut
Abbreviated transcription (Latin):
os ẽẽt diuisum. Tũc leuatus manib re¬
ductus ẽ ad hospiciũ. qui festinꝰ misit ⁊ pue¬
ros quos p̾miserat reduxit. ⁊ uiro uenerabi¬
li fortunato mandauit diteris. Rogo te pr̃
mitte ad me dyaconũ tuũ. Cuiꝰ dyaconus
dũ adiacentẽ ueniss pueros quos reddituꝵ
se ep̃o oiõ negauerat ad mediũ duxit. eosq
pueros quos q̃sisti iccipe ⁊ ꝓ me rogo ĩter¬
reduxit. Cui bũdictã a quã uenerabił fortu¬
natus statĩ dedit dicens. Uade citius ⁊ ẽa
suꝑiacentis corpus ꝓice prexit itaq dyaᷤ
atq ad gothũ introgressus bũdc̃am aꝙͣ
sup menbra illius sꝑsit. Res mira ⁊ uehem̃¬
ter stupende. mox ut aqua bũdc̃a gothi cox¬
an tetigit. ita ois fractura soldata ẽ ⁊ salt
pristine coxa restituta ẽ ut hora eadẽ d̾ łcto
surg̾et ⁊ ascenso equo ita ceptũ iter ag̾er.¬
ut qui scõ uiro fortimatõ pu̾os cũ p̃cio red¬
de obediã sb̾iectus uoluit. eos sine p̾tio pe¬

Expanded text:
os esset divisum. Tunc levatus in manibus, reductus est ad hospitium. Qui festinus misit, et pueros quos praemiserat reduxit, et viro venerabili Fortunato mandavit, dicens: Rogo te, Pater, mitte ad me diaconum tuum. Cujus diaconus dum ad jacentem venisset, pueros quos redditurum se episcopo omnino negaverat, ad medium deduxit, eosque pueros quos quaesisti, recipe, et pro me, rogo, interpiscopum reduxit, cui benedictam aquam venerabilis Fortunatus statim dedit, dicens: Vade citius, et eam super jacentis corpus projice. Perrexit itaque diaconus, atque ad Gothum introgressus, benedictam aquam super membra illius aspersit. Res mira et vehementer stupenda! mox ut aqua benedicta Gothi coxam contigit, ita omnis fractura solidata est, et pristinae coxa restituta, ut hora eadem de lecto surgeret, et ascenso equo ita coeptum iter agerut qui sancto viro Fortunato pueros cum pretio reddere obedientiae subjectus noluit, eos sine pretio poe
Abbreviated transcription (Latin):
pastorib ãgłs app. eosq d̾i cłaitas cͥcum¬
fulg nisi ꝙ illi p̃ ceti̾s uide̾ sb̾limia me¬
rent᷑. ꝗ fidelib gregib p̃eẽ sollicite sciũt.
dũq ip̃i pie sr̃ g̾gẽ ugilãt. d̾ina sr̃ eos
gr̃a largiꝰ chorustat. Regẽ uo natũ angꝰ¬

Expanded text:
pastoribus angelus apparet, eosque Dei claritas circumfulget, nisi quod illi prae caeteris videre sublimia merentur, 1462 qui fidelibus gregibus praeesse sollicite sciunt? Dumque ipsi pie super gregem vigilant, divina super eos gratia largius coruscat. 2. Regem vero natum ang
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯtemuit pñtia et ad futura festinat. Sed quãto ĩ hoc secło
ꝑsecutionib: pauꝑtate: inimicoꝵ potencia: uel morborum
crnciatib fuerimus afflicti. tanto post resurrectionẽ ĩ futuro
maiora p̾mia ꝯsequemur. Igitur in die iudicii securus Inueniet᷑.
si nulla offensa in eo repperiatͦ. De his gͦ tantũ solicitu dinẽ¬
et curam hr̃e debeniꝰ que nobiscũ trans fe̾rre possumꝰ. Ambiũt
terrena gentiles quib celestia nõ debent᷑. Concupiscũt pñtia.
qui futura nõ credunt.¬

Expanded text:
contemnit praesentia, et ad futura festinat. Sed quanto in hoc saeculo contemnit praesentia, et ad futura festinat. Sed quanto in hoc saeculo persecutionibus, paupertate, inimicorum potentia, vel morborum cruciatibus fuerimus afflicti: tanto post resurrectionem in futuro majora praemia consequemur. Igitur in die judicii securus invenietur, si nulla Dei offensa reperiatur. De his ergo tantum sollicitudinet curam, quae nobiscum transferre possumus. Ambiant terrena gentiles, quibus coelestia non debentur. Concupiscant praesentia, qui futura non credunt.
Abbreviated transcription (Latin):
dilige̾ inundũ nec ea que ĩ mũdo sũt. sic mũdana ꝯcu¬
piscimꝰ. sic amaniꝰ: qiͣ aliꝗd nascẽtes ĩtulerimꝰ ĩ mũdũ:
aut recedentes de seculo nobiscũ auferre possimus.
Nemo ad breuitatẽ tp̃ris: nemo ad nature respicit ꝯditionẽ.
nemo considerat nemo retrectat uana esse oĩa que aliquo
fine claudũt᷑. Labunt᷑ enĩ tpr̃a: et p̾terita xelinquẽtia. ad
sicut mane uirens herba florib uernãs delectat oculoe
ꝯtemplantiũ: paulatĩq maxcescens pulchritudinẽ ꝑdit
et in fenũ quod ꝯterendũ est u̾titur. ita species hoium
u̾nat in ꝑuulis floret in iuuenib: uiget in ꝑfecte etati
uiris: et repente dũ senescit. incanescit caput: rugatur
facies. cuttis pͥus extensa contrahit᷑. Hoc etiam languor facit
et inedia ut uultus pͥus pulcherrimꝰ ad tantã transeat
feditatẽ. Tamen qui quottidie recordatur se ẽẽ moriturũ.

Expanded text:
diligere mundum, neque ea quae in mundo sunt : nos sic mundana concudiligere mundum, neque ea quae in mundo sunt : nos sic mundana concupiscimus, sic amamus, quasi aliquid nascentesaut recedentes de saeculo nobiscum auferre possimus. Nemo ad brevitatem temporis, nemo ad naturae respicit conditionem: nemo considerat, nemo retractat, vana esse omnia quae aliquo fine clauduntur. Labuntur enim tempora: et praeterita relinquentia, ad sicut mane virens herba et florens delectat oculos contemplantium, paulatimque marcescens, pulchritudinem perdit, et in fenum quod conterendum est transit: ita species hominum vernat in parvulis, floret in juvenibus, viget in perfectae aetatis viris: et repente dum senescit, incanescit caput, rugatur facies, cutis prius extensa contrahitur. Hoc etiam languor facit et inedia, ut vultus primo pulcherrimus, ad tantam transeat foeditatem: tamen qui quotidie recordatur se esse moriturum,
Abbreviated transcription (Latin):
quottidie nos met ipos occidimꝰ: nõ respicientes ĩ nobis
flebilẽ infirmãq naturã que nec ĩ aduersis fortis estꝰ
nec in prosperis aliquãdo secura. Si enĩ ĩtempate cib
sumptꝰ aut ĩmoderate potus acceptus. leuẽ corpori febri¬
uncirlã ꝯcitarit. deiicimꝰ aĩam. affligimͦ: suspiramus:
nulla cura tũc est secirli. nulla uillar. nemo de pr̃imoĩo
cogitat: nemo de foro. Omẽs calũme: oĩa lutra: ĩ ꝑiculo
corporis conquiescũt. Currũt ad medicos. et ꝓ remẽdio
carnali ꝓmittunt᷑ inunera: aucũ: argentũ: interdum
etiã mancipia traddũt᷑. et pene totum pr̃imoniũ aut
et pro eterna salute oĩs admodũ homo negligens est.
Omnis auarus illic: oĩs frugalitas largitoris. aĩ te¬
nacitate constringitur. ubi ꝓmptior uolũtas et copio¬
sior largitas deberet oꝑari. Et cũ scriptura dicat / nolite

Expanded text:
quotidie nosmetipsos occidimus, non respicientes in nobis quotidie nosmetipsos occidimus, non respicientes in nobis flebilem infirmamque naturam, quae nec in adversis fortis est, nec in prosperis aliquando secura. Si intemperate cibus sumptus, aut immoderate potus acceptus, levem corpori febriculam concitarit, dejicimus animum, affligimur, suspiramus: nulla cura tunc est saeculi, nulla villarum: nemo de patrimonio cogitat, nemo de foro: omnes calumniae, omnia lucra in periculis corporis conquiescunt. Curritur ad medicos, et pro remedio carnali promittuntur munera, aurum, argentum: interdum etiam mancipia traduntur, et pene totum patrimonium, aut riturae: et pro aeterna salute omnis admodum homo negligens est, omnis avarus: illic omnis frugalitas largitoris, animi tenacitate constringitur, ubi promptior voluntas et copiosior largitas deberet operari. Et cum Scriptura dicat: Nolite
Abbreviated transcription (Latin):
Hic uestitus coccino: et hic qui sentib coronatꝰ. Cerne ma¬
nus iudee quas fixeras. Cerne latus romane qd foderas.
Uidete corpus an idẽ sit quod dicebatis clã nocte tulisse
disçipulos. O quot ꝟgines et ꝙͣtor sꝑata pudiçiçia
a deo iudice coronabit. O quãtis in die illa expedisset
si mẽbroꝵ sensu et uiscerũ uigore in hac uita carnissẽt:
et quãti illic elingues et mutiͦ. feliciores loquacibus
erũt. et quãti pastores philosophis: quãti rustici orato¬
Ibi enĩ cũ ante tribunal christi uenerimꝰ. scimus nec
lob nec danielẽ nec noe rogare posse ꝓro quoꝙͣ: s unũ¬
quẽq portare onus suũ. Igitur suie siue dormies siue
scribes siue uigilabis.Amos tibi semꝑ buctina in
aurib sonet. Et apostoli qui hũc horrendum diem
impiis et pctorib preuidere meruerũt. humiles erãt
mortuos suscitantes. et nos sup̈ oẽs erigim ꝗ pecçãdo

Expanded text:
hic est vestitus coccino: hic qui sentibus coronatus. Cerne mahic est vestitus coccino: hic qui sentibus coronatus. Cerne manus, Judaee, quas fixeras; cerne latus, Romane, quod foderas. Videte corpus an idem sit quod dicebatis clam nocte tulisse discipulos. O quot virgines et quantorum infamata pudicitia a deo iudsi membrorum sensu et viscerum vigore in hac vita caruissent! et quanti illic elingues et muti feliciores loquacibus erunt! et quanti pastores philosophis: quanti rustici oratoIbi enim cum ante tribunal Christi venerimus, scimus, nec Job, nec Danielem, nec Noe rogare posse pro quoquam: sed unumquemque portare onus suum. Igitur, sive leges, sive dormies, sive scribes, sive vigilabis, Amos tibi semper buccina in auribus sonet. Et apimpiis et peccatoribus praevidere meruerunt, humiles erant, mortuos suscitantes: et nos supra omnes erigimur, qui peccando
Abbreviated transcription (Latin):
pauebant. Uidi. et ecce carmellus deẜtus/ et oẽs ciuitates
succense igni a facie dñĩ et a facie ire indignationis eiꝰ.
et interierũt uniuersa. Uerũ ne e suggestione diaboli/
egipto: in hiero solimis. sepe ob de licta hoĩum. facta refe¬
runt᷑. Sed ueniet uemet illa dies qua corruptiuũ hoc
et mortale. incorruptionẽ induat et ĩmortalitatem.
Tũc ad uocẽ tirbe pauebit terra cũ popilis: et tu gau¬
debis iudicaturo dño. Lugirbre mũdus ĩmugiet. Erib
ad tribus ferient pectora.Potentissimi quondã reges
nudo pectore palpitabunt. Exhibebit᷑ cum ꝓle sua
plato discipulis. Aristoteli argumenta nõ proderunt.
Tunc rusticanus et pauꝑ exultabis ridebis et diçes.
Ette crucifixus deus meus. Ecte iudex qui obuolutꝰ pãnis
in p̃sepio uagiit. Hic est ille operarii et questuarii filiꝰ.
Hic qui matris gestatus sinu hõ deus fugit inegiptũ:

Expanded text:
pavebant. Vidi, et ecce Carmelus desertus: et omnes civitates pavebant. Vidi, et ecce Carmelus desertus: et omnes civitates succensae igni a facie Domini, et a facie irae indignationis ejus, et interierunt universa . Verum ne ex suggestione diaboti Aegypto, in Jerosolymis, saepe ob delicta hominum facta referuntur. Sed veniet illa dies, qua corruptivum hoc et mortale, incorruptivum induet et immortalitatem. Tunc ad vocem tubae pavebit terra cum populis: et tu gaudebis. Judicaturo Domino, lugubre mundus immugiet: tribus ad tribus ferient pectora. Potentissimi quondam reges nudo pectore palpitabunt. Exhibebitur tunc cum prPlato discipulis: Aristoteli argumenta non proderunt. Tunc, rusticanus et pauper, exsultabis et ridebis, et dices: Ecce crucifixus Deus meus: ecce judex, qui involutus pannis in praesepio vagiit. Hic est ille operarii et quaestuariae filius: hic qui matris gestatus sinu, hominem Deus fugit in Aegyptum:
Abbreviated transcription (Latin):
subiittimꝰ. Quid faciemꝰ in illa die miseri ꝙͣdo reuoluto
celo cum angeliçis ꝟtutib igneus dñs totus adueniet.
Quando cadentib stellis desuꝑ. sol in tenebras et ĩ san-¬
guinẽ luna mutabit: Quãdo montes sicut cera liquescẽt
quãdo terra ardebit et arescent flumina et maria sicra¬
bunt᷑ contra rer naͣm in sumpto diuinitꝰ huniore axiditatẽ
in aquis signis oꝑabitur. ꝙͣdo pct̃ores dicent mõtib ca¬
dite suꝑ nõs: et collib tegite nos : quãdo docabũt hoĩes
mortem / et uocata nõ ueniet. quãdo discͥmina ꝟ̾tentur
ĩ uota. et quod semꝑ oderũt hoĩes ꝯcupiscẽt: quãdo il lud
implebit᷑ tpũs quod lugubri hieremias dicit affectu
dicens: Respexi in terra. et ecce nõ erãt luminaĩa. didi
montes. et ecce erant tremẽtes: et umu̾sos colles tũ baiͣ.
Intendi acie: et ecce nõ erat homo: et oẽs uolucres celi

Expanded text:
submittimus. Quid faciemus in illa die miseri, quando, revoluto submittimus. Quid faciemus in illa die miseri, quando, revoluto coelo, cum angelicis virtutibus igneus Dominus totus adveniet? Quando, cadentibus desuper stellis, sol in tenebras, et in sanguinem luna mutabitur? Quando montes sicut cera liquescent? Quando terra ardebit, et arescent flumina: et maria siccabuntur contra rerum naturam: insumpto divinitus humore, ariditatem in aquis ignis operabitur? Quando peccatores dicent montibus, Cadite super nos: et collibus, Tegite nos? Quando vocabunt homines mortem, et vocata non veniet? Quando discrimina vertentur in vota, et quod semper oderunt homines, concupiscent? Quando illud implebitur tempus, quod lugubri Jeremias dicit affectu, dicens: Respexi in terram, et ecce non erant luminaria: Vidi montes, et ecce erant trementes, et universos colles turbari: intendi aerem, et ecce non erat homo: et omnes volucres coeli
Abbreviated transcription (Latin):
C satis timeo ne forte ĩ illa retͥbutioĩs die
qua ante tͥbunal christi dnicuiq scd̃m sua fcã
reddendũ est. his qui in terrenis magis negociis
ꝙͣ in celestib laborarũt Iusti iudicii responsiõne dicaitꝰ.
Ite si potestis. et illic ubi tota deuotiõe seruistis. mercedem
ur̃e ẜuitutis exigite. Calis causa est ꝟ̾ginũ de enuãgelio
ꝗnq stultaꝵ: que dũ sollicitudĩe seculariũ uanitatũ se contͣ
ꝓfessionis sue ordinẽ occuparũt. oleũ unde uerũ lumẽ accẽ¬
derent non hũtes. in tenebris remãserũt. Ette enim si
Umbrato repẽte ceto solis claritas nr̃is aspectib denegetur:
et ꝓducte ĩ nr̃ãm hiũlitatẽ pluuie terris ĩmineãt: si cõ¬
motis ut assolet elemẽtis ut ĩ rotam sui currꝰ tonitrua ꝯci¬
tent: et inde hinc fulgurũ Iacula palpebris terribili ter
obiecta corruscent. ꝙͣꝙͣ et ꝯsuetudine ista ꝯtingãt. pauemꝰ.
ꝯtremiscimꝰ: et proni ad terrã deposita suꝑbiã ceruites

Expanded text:
 satis timeo ne forte in illa retributionis die, qua ante tribunal Christi unicuique secundum sua facta reddendum est: his qui in terrenis magis negotiis, quam in coelestibus laboraverunt, justi judicis responsione dicatur: Ite si potestis: et illic ubi tota devotione servivistis, mercedem vestrae servitutis exigite. Talis causa est virginum de Evangelio quinque stultarum, quae dum sollicitudine saecularium vanitatum, seprofessionis suae ordinem occuparent, oleum unde verum lumen accenderent non habentes, in tenebris remanserunt. Ecce enim si umbrato repente coelo, solis claritas nostris aspectibus denegetur, et productae in nostram humilitatem pluviae terris immineant: si commotis, ut assolent, elementis, ut in rotam sui currus tonitrua concitentur, et dehinc fulgurum jacula palpebris terribiliter objecta coruscent: quamquam et consuetudine ista contingant, pavemus, contremiscimus, et proni ad terram, deposita superbia, cervices
Abbreviated transcription (Latin):
si quedam illoꝵ bona ex lace̾ reqͥramus.
culpa incͤpata castigat. Pleꝵq aũt utiliuꝰ
apud illos ꝓficimꝰ si et eoꝵ bũ gesta memo¬
ramꝰ ⁊ si qͣua ab eis mordinate gesta st̃.
ñ iã tãꝙͣ ppetta corripimꝰ. s .q. ad huc ne
ppetͣri debeant ꝓhibemꝰ. ut ⁊ illa que appbaꝰ
illatus fauor augeat. ⁊ contͣ ea que rep̾hẽ

Expanded text:
si quaedam illorum bona ex latere requiramus, si quaedam illorum bona ex latere requiramus, culpa increpata castigat. Plerumque autem utilius apud illos proficimus, si et eorum bene gesta memoramus. Et si qua ab eis inordinate gesta sunt, non jam tanquam perpetrata corripimus, sed quasi adhuc ne perpetrari debeant prohibemus, ut et illa quae approbamus, illatus favor augeat, et contra ea
Abbreviated transcription (Latin):
fnͣgũt᷑. Subtilit̾ itaq ab arguence discuci¬
enda sunt opa ꝑt̾uoꝵ. ut in quo sibi placent.
ondant᷑ quia deo displicent. Tanc .n. ꝓt̾uos
melius corrigimus. cũ ea que bñ egisse se
c̾dunt. male acta mõstramꝰ. ut uñ adepta
głia c̾dit᷑ inde ucilis confusio subsequat᷑.
onẽ ueĩunt si altius culpe manifestioris
⁊ exlate̾ requisite inꝑperio conssĩdunt᷑ utex
eo ꝙ defendẽ neq̃unt᷑. cognoscant se teniꝰ
inpbe qd̃ defendunt. uñ cũ pt̾ue paulus
coritheos adusti se inuice̾m uide̾t in fla¬
tos. uit alius apollo. alius pauli cephealiꝰ
deduxit. que apud eos ⁊ ppetͣta sua̾t ⁊ in¬
correcta remanebat dicens. Audit̾ inter
uos sornicatõ ⁊ talis fornicacõ. qualis n ͨ
int̾ gentes. ita ut uxorẽ prĩs quis h̾eat ⁊ uoᷤ
inflati estis ⁊ nõ magis luctũ habuistis
ut tollẽtur de medio ur̃m qui hoc opus
gentie nulliꝰ uos ẽẽ mrͣtis. At contͣ pusil¬
laĩmes apcius adit̾ bñ agendi reducinius.

Expanded text:
agunt. Subtiliter itaque ab arguente discutienda sunt opera protervorum, ut in quo sibi placent, ostendatur quia Domino displicent. Tunc protervos melius corrigimus, cum ea quae bene egisse se credunt male acta monstramus; et unde adepta gloria creditur, inde utilis confusio subsequatur.ionem veniunt, si altius culpae manifestioris, et ex latere requisitae, improperio confunduntur, ut ex eo quod defendere nequeunt cognoscant se tenere improbe quod defendunt. Cum proterve Paulus Corinthios adversum se invicem videret inflatos, ut alius Apollo, alius Pauli, alius Cepdeduxit, quae apud eos et perpetrata fuerat, et incorrecta remanebat, dicens: Auditur inter vos fornicatio, et talis fornicatio, qualis nec 237 inter gentes, ita ut uxorem patris quinflati estis, et non magis luctum habuistis, ut tolleretur de medio 42 vestrum qui hoc opus gentiae, nullius vos esse monstratis? At contra, pusillanimes aptius ad iter bene agendi reducimus,
Abbreviated transcription (Latin):
qmͣ per nos missam. qiͣ instet dies dñi. E
git .n. uerus doctor. ut p̾us audirent lau
iũcta concutet̾. Laus p̃missa solidaret ⁊
qui cõmotos eos uicini fis suspitõne cogꝰ¬
uerat. nõ iam redarguebt᷑ motos s quasi
tñsacta nesciens adhuc cõmoiu̾ ꝓhibebat
ut dũ de ip̃a leuitate mocõnis p̾dicatori
suo se incognitos credeñt. tanto rep̃hẽsi ᷝ ͤ ᷤᷤ
fieri. qnͣto ⁊ cognosc ab illo formidarent.

Expanded text:
m per nos missam, quasi instet dies Domini . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de ipsa levitate motionis praedicatori suo se incognitos crederent, tanto reprehensibiles fieri, quanto et cognosci ab illo formidarent.
Abbreviated transcription (Latin):
Cibũ tibi negas nõ Ieuimoꝵ studio s doloris. Non amo
frugalitatẽ istã. Ieuinia ista aduersarii mei sunt. Nullã
aĩam reçipio que me nolente seꝑet a corpore. Tales
stulta philosophia hẽat martires. hẽat zenonem uel
ad meliora migrasse. Nã sicut p̃ter hañc uitam est
uita alia btõꝵ. ita p̾ter hãc mortẽ est mors alia ĩpioꝵ.
Aduersũ mortis ergo duriciã et crudelissimã nctitatẽ.
hoc solacio erigimur. ꝙ ĩ breui uisuri sumꝰ eos quos
dolemꝰ absentes. Neq enĩ mors sed dormitio et somnꝰ
appellat᷑. Nos dolendi magis qui quottidie stamus ĩ
p̃lio. et ꝑcc̃oꝵ diciis sordidamͦ et accipimꝰ uulnera
Absit tamẽ a fide nr̃a ut al̃iquã plagã diccĩ ẽẽ que nõ
hẽat consolationẽ. Cũ ꝓpheta ꝑclamet. Nũꝗd medicꝰ
nõ est in galaad: Deus enĩ ꝑmĩsit te istiꝰ secili fluctib
Sirlnera corporis tui : sic aĩe remedia sunt. Breue enĩ

Expanded text:
Cibum tibi negas, non jejuniorum studio, sed doloris. Non amo Cibum tibi negas, non jejuniorum studio, sed doloris. Non amo frugalitatem istam. Jejunia ista adversarii mei sunt. Nullam animam recipio, quae, me nolente, separatur a corpore. Tales stulta philosophia habeat martyres, habeat Zenonem, Cleoad meliora migrasse. Nam sicut praeter hanc vitam, est vita alia beatorum, ita praeter hanc mortem, est mors alia impiorum. Adversum mortis ergo duritiam et crudelissimam necessitatem, hoc solatio erigimur, quod in brevi visuri sumus eos quos dolemus absentes: neque enim mors, sed dormitio et somnus appellatur. Nos dolendi magis, qui quotidie stamus in praelio, et peccatorum vitiis sordidamur, et accipimus vulnera. Absit tamen a fide nostra ut aliquam plagam dicam esse, quae non habeat consolationem, cum Propheta proclamet: Numquid medicus non est in Galaad ? Deus enim permisit te istius saeculi fluctibus vulnera corporis tui: sic animae remedia sunt. Brevis enim
Abbreviated transcription (Latin):
grãs refero creatori. langueo: et in hoc laudo duĩ uolũtatẽ
Quãdo enĩ infixmor. tunc fortior sum. et dotus spũs.
ĩ carnis ĩt̾irmitate ꝑfict ͬ. Nam fortitudo corporis ĩbecil¬
est. Patitur et apłus aliquid qd̾ nõ uuit. pro quo ter
dñm dep̃cat᷑. Sed dicit᷑ ei sufficit tibi gr̃a mea. nam
u̾tus ĩ infirmitate ꝑficit᷑. Cur igitur duxũ sit qd̾ qñq
patiendum est. Dolemus autem quẽꝙ mortuuĩ: Ad hoc
enĩ nati sumꝰ ut maneamꝰ eterni. Lugeatur mortiuis l¬
eternus ignis estuat. Nam mors nr̃a peccatũ est. Hos uo
quoꝵ exifum angeloꝵ turba comitat᷑. quib obuiã christꝰ
occurrit: grauemur magis si diutiꝰ ĩ tabernaculo ito mor¬
tis hĩtemus. Ceterũ nõne uereris ne trbi saluator dicat.
Irasceris qr frater tuus meus factus est frliꝰ: Indignaris
de iudiçio meo: et rebellib lacͥmis facis Inuriã potsidẽti:

Expanded text:
gratias refero Creatori. Langueo, et in hoc laudo Domini voluntatem. gratias refero Creatori. Langueo, et in hoc laudo Domini voluntatem. Quando enim infirmor, tunc fortior sum ; et virtus spiritus in carnis infirmitate est. Patitur et Apostolus aliquid quod non vult, pro quo ter Dominum deprecatur, sed dicitur ei: Sufficit tibi gratia mea: nam virtus in infirmitate perficitur: Cur igitur durum sit quod aliquando patiendum est? Dolemus autem quemquam mortuum? Ad hoc enim nati non sumus, ut maneamus aeterni. Lugeatur mortuus,eternus ignis exaestuat: nam mors nostra peccatum est. Nos vero quorum exitum angelorum turba comitatur, quibus Christus occurrit obviam, gravemur magis si in tabernaculo isto mortis habitemus. Caeterum nonne vereris, ne tibi Salvator dicat: Irasceris quia frater tuus, meus factus est filius? Indignaris de judicio meo, et rebellibus lacrymis, facis injuriam possidenti?
Abbreviated transcription (Latin):
affectus et ꝑturbationes ꝙͣ du ĩ tabernaculo corporis huius
hĩtamꝰ. et fragile carne circũdam  moderari et rege̾ possimꝰ.
amputare nõ possumꝰ. Ideo psalnista dicit. Irascuim s
nolite peccare. quia irasci hoĩs est. et finẽ ire ponẽ chri
essem. Inde enĩ iusti dicunt᷑ dũ oĩa oꝑa pacient̾ oꝑantur.
ꝙͣ seruire: gressu uacillare ꝙͣ pudiciciã. Nec statĩ nobis pe¬
intẽtie sb̾sidia blandiantͦ que sũt infeliciũ remedia. Canẽ¬
dũ est uulnus quod dolore curat᷑. quid enĩ bomi heat sanitas
sanitas sirbsecuta. Et ꝙͣtum bom u̾tus hẽat. uiçia demon¬
strant. clariusq fit lumẽ cõꝑatiõe tenebraꝵ. S et ꝯside̾mꝰ
magnificat dñm. et suo merito ĩputans. ĩ adu̾sus de
eiꝰ clemẽtia gloriat᷑. Necesse est enĩ ut qui se crede̾ dicit
in christo. mͦ oĩb christi iudipiis gaudeat: dicẽs sanꝰ sum

Expanded text:
affectus et perturbationes, quamdiu in tabernaculo corporis huius affectus et perturbationes, quamdiu in tabernaculo corporis huius habitamus et fragili carne circumdamur, moderari et regere possumus, amputare non possumus. unde et psalmista dicit: iras cimini nolite peessem. Inde enim justi dicuntur, dum omnia opera patienter operantur. gressu vacillare, quam pudicitia. Nec statim nobis poenitentiae remedia blandiantur; quae sunt infelicium remedia. Cavendum est vulnus quod dolore curatur; nec scire possumus sanitas subsecuta, et quantum boni virtus habeat, vitia demonstrant: clariusque fit lumen comparatione tenebrarum. Sed consideremus magnificat Dominum, et suo merito imputans, in adversis de ejus clementia gloriatur. Necesse est enim, ut qui se credere dicit in Christo, in omnibus Christi judiciis gaudeat, dicens: Sanus sum,
Abbreviated transcription (Latin):
ht̃. Hãsuetudo nãq nułla passioẽ turbat᷑. et spaliter ira
et furore nõ rũpitͬ. quã qui huerit. ht̃itudinẽ consequetur/
corpori suo. Hulla enĩ res ita mebriat. Ut aĩ turbatio. Est
tristicia que ducit ad mortẽ: et hec abominãda t risticia est.¬
Est quidẽ ira que iusticiã dei nõ oꝑatͬ. et furori ꝓximna
mẽtis sue ĩpotem facit. In tantũ ut labia tremant. dẽtes
concrepẽt: uurltꝰ qͦ pallore mutet᷑. Animi u̾o leticia ĩt̾dũ
dolores corporis mifigat. Ꝙ si ad egrotationẽ corpors acte¬
dat egritudo aĩ. duplicat᷑ infirinitas. Dicit qͦ apostolus
Sol non occidat suꝑ iracundiã urãm. Quid agemꝰ in die
Igit᷑ mitescat seuicia: mãsuescat iracũdia: remittãt sibi
iuicẽ culpas suas. ne sit exactor uindicte qui petitor est
uenie. Grandis offensa est nole placare quẽ offenderis. Qͣͣ

Expanded text:
habet. Mansuetudo namque nulla passione turbatur, et specialiter ira habet. Mansuetudo namque nulla passione turbatur, et specialiter ira et furore non rumpitur. Quam qui habuerit, beatitudinem consequetur corpori suo. Nulla enim res ita inebriat, ut animi perturbatio. Est tristitia quae ducit ad mortem: est quaedam ira quae justitiaest quaedam ira quae justitiam Dei non operatur, et furori proxima mentis suae impotem facit, intantum ut labia tremant, dentes concrepent, vultus quoque pallore mutetur. Animi vera laetitia interdum dolores corporis mitigat. Quod si ad aegrotationem corporis accedat aegritudo animi, duplicatur infirmitas. Dicit quoque Apostolus: Sol non occidat super iracundiam vestram. Quid agemus in die Igitur mitescat saevitia, mansuescat iracundia, remittant sibi invicem culpas suas, nec sit exactor vindictae, qui petitor est veniae. Grandis offensa est, nolle placare offensum, quamquam
Abbreviated transcription (Latin):
Unc iam nobis de paciẽtia et eiꝰ bonis soquẽdũ
est. Est igitł pacĩa oĩum ĩuiriaꝵ et passionũ tole¬
rantia: et expectationũ oĩu sine p̃cipitatiõe suffe¬
rentia. quã si quis intellexerit et huẽrit qͣria uite gͣuia ba¬
iulat: bona oĩa ꝯtinet: Sororẽ ht̃ spem: et affines eiꝰ sunt
res bone oẽs. Patit᷑ enĩ libenter qr sperat: et sꝑanda tolerat.
Impaciẽt᷑ enĩ fertͥ qd̾ nõ spatur. Omni autẽ u̾tute paciẽtia
prefert᷑. qd̾ spe p̃eunte dignoscit᷑. Aut si spes fructꝰ pacĩe
subsequatur. hec matre gaudet fide. gubernaculũ ht̃ deũ:
consc̃ĩam genus: et ꝓpĩqtatẽ. Inde gloriosi dei testes effici¬
unt᷑. dũ fide pleni. dũ dei timore solliciti: dũ ꝯtinẽtie disci¬
puli: dũ filii spei duce sapiã repperiũt᷑. deinde cohrdes christi
dũ illũ usq ad mortẽ pacĩe d̾tutib imitant ͬ. Uñ tu passus
Iniuriã. tateas. Irã uince pacĩa. Sc̃s enĩ amor. ĩpatiẽtiã nõ

Expanded text:
unc jam nobis de patientia et ejus bonis loquendum est. Est igitur patientia omnium injuriarum et passionum tolerantia, et exspectationum omnium sine praecipitatione sufficientia; quam si quis intellexerit et habuerit, contraria vitae gravia bajulat, bona omnia continet. Sororem habet spem, et affines ejus sunt res bonae omnes, patitur enim libenter, quia sperat, sperando tolerat. Impatienter enim fertur quod non speratur. Omni autem virtute patientia perfert, quod spe praeeunte dignoscitur; aut si spes fructus patientiae subsequitur. Haec matre gaudet fide, et gubernaculum habet Deum, conscientiam, genus, et propinquitatem. Inde gloriosi testes efficiuntur, dum fide pleni, dum Dei timore solliciti, dum continentiae discipuli, dum filii spei, duce patientia, reperiuntur. Deinde cohaeredes Christi, dum illum usque ad mortem patientiae virtutibus imitantur. Unde tu passus injuriam taceas, iram vince patientia. Sanctus enim amor impatientiam non
Abbreviated transcription (Latin):
dimꝰ s ab appetitu illius cordis inf̾mi¬
tatem mumimꝰ ne inꝑfcĩ quiq culmẽ
arripe̾ regimĩs audeant ⁊ qui in pla¬
nis stantes titubãt sĩ p̃cipitiũ pedem¬
nõ ponant

Expanded text:
dimus, sed ab appetitu illius cordis infirmitatem munimus, ne imperfecti quique culmen arripere regiminis audeant, et qui in planis stantes titubant, in praecipiti pedem ponant
Abbreviated transcription (Latin):
Nam cũ plus qmͣ ncc̃e cst se ext̾ioribus
ita ut ab studio sue inqͥsitõis alĩe ne ipͣ
qm̃iuis ꝑ miqͣ foras oꝑa nõ erumpat.¬
Intus quippe est qui iudicat intus qd̾ ui¬
dicat᷑. Cum gͦ in corde delinqͥmꝰ lacet ho¬
mines qd̾ apud nos agimꝰ. s tamẽ ip̃o iu¬
tise reus de elacõne extitit cũ ad elatõ¬
nis u̾ba ꝑueĩt. quippe qui ore ꝓpħico añ
cũ ab olacõne tacuit. sententiam reꝑ¬
batõnis audiuit. Culpã nãq ꝑpetͣte̾ su¬
perbie iam ante det̾serat qui om̃ipotẽ¬
tem d̾m quẽ se offendisse reꝑꝑit cũctis
sub se gentib p̃dicauit. S post ħ succes¬
su sue potestatis eleuatus. dũ mͣgna se
fecisse gaude̾t: cũctis pͥus in cogitacõne
se p̃culit ⁊ ꝑtꝰ adhuc tumidꝰ dixit. Nõne
h est babylon nͣgna qmͣ ego edificaui
in domũ regni in robore fortitudĩs mee
ta elacio accendit. Nam districtus iu¬
dex pͥus inuisibilit uidit qd̾ postea pub̃
ht aĩadu̾tit ab hsĩana societate seꝑauͭ.

Expanded text:
Nam cum plus quam necesse est se exterioribus Ita ut ab studio suae inquisitionis aliena, ne ipsa quamvis per iniqua foras opera non erumpat.Intus quippe est qui judicat, intus quod judicatur. Cum ergo in corde delinquimus, latet homines quid apud nos agimus, sed tamen ipso Jutunc reus de elatione exstitit , cum ad elationis verba pervenit; quippe qui ore prophetico et ante cum ab elatione tacuit, sententiam reprobationis audivit. Culpam namque perpetratae superbiae jam ante deterserat, qui omnipotentem Deum quem se offendisse reperit, cunctis sub se gentibus praedicavit. Sed post haec successu suae potestatis elevatus, dum magna se fecisse gauderet, cunctis prius in cogitatione se praetulit, et post adhuc tumidus dixit: Nonne haec est Babylon magna, quam ego aedificavi in domum regni, et in robore fortitudinis meae, lta elatio accendit. Nam districtus judex prius invisibiliter videt, quod publice hunc animal vertit, ab humana societate separavit,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑhoc patent̾ agnosce̾nt ꝙ ẽã laudes
ĩcelo suscepissent. Cui rei mochꝰ nost̾
ĩt̾fuit. qui us nũc uiuit. ⁊ cũ magno
fletu attestari sol. Qͥ a quous corpus eiꝰ
sepulture tradetur abeoꝵ narib odoris

Expanded text:
per hoc patenter cognoscerent quod eam laudes per hoc patenter cognoscerent quod eam laudes in coelo suscepissent. Cui rei monachus noster interfuit, qui nunc usque vivit, et cum magno fletu attestari solet, quia quousque corpus ejus sepulturae traderent, ab eorum naribus odoris
Abbreviated transcription (Latin):
lr̃as nouerat. s scͥpture sacre sibimet co¬
dices emerat. ⁊ religiosos quosq ĩ hospi¬
talitate suscipiens hos cora se legere
studios : faciebat. fcmq ẽ ut iuxta mod
suũ plene sacram scripturã disceret cũ
sicut dixi litteras funditus ignoraret.
Studebat semꝑ in dolore gras agere
ymnis dei ⁊ landib dieb ⁊ noctibus
uatare. S qm̃ cũ iam tẽpus eẽt ut tãta
eius paciẽtia remunerari debuiss mẽbͦꝵ
dolor aduitalia rediit. Cũq se ia morti
proyimũ agnouit peg̾nos uiros atq
in hospitalitate susceptos ad monuit ut
surgent ⁊ cũ eo psalmos pro ex pettatoe
exitus decantarent. Cũq cũ eis ⁊ ipẽ
moriens psalłet uoces psallenciũ repẽte
ꝯpescuit cum t̾rore magni clamoris di¬
cens. Tacete. Nũꝙͥ nõ auditis qͣne
resonant in celo laudes. Et dũ ad easdẽ
laudes quas intus audierat aur̃e cor¬
dis ĩtend̾et sc̃a illa aĩa carne soluta ẽ
Qua scil exeunte tanta illic fragantia

Expanded text:
litteras noverat, sed Scripturae sacrae sibimet Codices emerat, et religiosos quosque in hospitalitatem suscipiens, hos coram se studiose legere faciebat. Factumque est ut juxta modum suum plene sacram Scripturam disceret, cum, sicut dixi, litteras funditus ignoraret. Studebat semper in dolore gratias agere, hymnis Deo et laudibus diebus ac noctibus vacare. Sed cum jam tempus esset ut tanta ejus patientia remunerari debuisset, membrorum dolor ad vitalia rediit. Cumque jam se morti proximum agnovisset, peregrinos viros, atque in hospitalitatem susceptos, admonuit ut surgerent, et cum eo psalmos pro exspectatione sui exitus decantarent. Cumque cum eis et ipse moriens psalleret, voces psallentium repente compescuit cum terrore magni clamoris, dicens: Tacete; nunquid non auditis quantae resonent laudes in coelo? Et dum ad easdem laudes quas intus audierat, aurem cordis intenderet, sancta illa anima carne soluta est. Qua scilicet exeunte, tanta illic fragrantia
Abbreviated transcription (Latin):
comparat et assumit. Tpr̃alib enĩ et̾na sũt p̃ponenda.
caducis stabilia: sollicitis securiora: piculosis libera: Inho¬
norificis clariora. Igit cũ christus dixerit pͥmũ querite
regnũ dei et hec omnia apponẽt᷑ uobis. nulli dubiũ fore cͤdo
his copiam necesẜiaꝵ rer in terris nõ deffecturam ꝗb celestia
p̃paxant᷑. Unde his monitis et diues temꝑet᷑ et pauꝑ sbleuet ᷤ.
difficile quoq potentes nobiles et diuites et multo his diffiltꝰ
eloquẽtes creduntͦ ͤ Occecat namq mens eoꝵ diuiciis opibus
atq luxuria. et circũdati uiciis nõ possũt uidere uirtutes.
Felix ergo qui nõ in dunciis. nõ in sapĩa: nõ ĩ potẽtia seculai
et eloquẽtia. s in christi passionib gloriat᷑. Ac nichil miseriꝰ
ꝙ deum ꝓꝑter nũmũ ꝯtemnẽ Ideo quẽ senseris semꝑ aut c̾bro
de nũmis loquentẽ: institorẽ hẽto potius ꝙͣ monac hum.

Expanded text:
tibus bonis comparat et assumit. Temporalibus enim aeterna sunt praeponenda: tibus bonis comparat et assumit. Temporalibus enim aeterna sunt praeponenda: caducis stabilia: sollicitis securiora: periculosis libera: inhonorificis clariora. Igitur cum Christus dixerit: Primum quaerite regnum Dei, et haec omnia apponentur vobis , nulli dubium fore credo, his copiam necessariam rerum in terris non defecturam, quibus coelestia praeparantur. Unde his monitis, et dives temperetur, et pauper sublevetur. Difficile potentes, et nobiles, et divites, et multo his difficilius eloquentes credunt Deo. Obcaecatur namque mens eorum divitiis, opibus atque luxuria, circumdati vitiis non possunt videre virtutes. Felix ergo qui non in divitiis, non in sapientia, non in potentia saeculari et eloquentia, sed in Christi passionibus gloriatur. Ac nihil miserius quam Deum propter nummum contemnere. Ideo quem senseris semper aut crebro de nummis loquentem, institorem habeto potius quam monachum.
Abbreviated transcription (Latin):
ordine atq officio demonstratͬ. ita in tociꝰ humani gniͣs cor¬
pore ueluti minor pauꝑtas et diuicie collocant᷑. ut diuic
humãit .ic. dei examine comꝓbet᷑. Exultare debet pauꝑ et
deo gras agere qr multis patrimonii nexib liberatus est.
in die ꝓbationis nõ grauat᷑ ꝯpedib faciritatũ. Faciliꝰ liber
sequitur discipulus dñm millis nexib implicatꝰ. Nõ desit
etiã ab ip̃o in ꝙͣtum potest miͣa iusta ĩ egenos. quia sicut
iustus efficitur de fengalitate inferiorib et nõ hñtibus
p̃rogator. nõ uereatł ne ip̃e defficiat/ cũ in usu sancte mi¬
nnistrationis hẽat ꝓmptissimã uoluntatẽ. Nichii enĩ sibi
deerit. Non cupiat in hoc seciulo diues fieri ne mala
płima sibi acquirat. dicente et monẽte glorioso paulo. ha¬
bentes uictũ et uestitũ his ꝯtenti sumꝰ. Imo si uera fide et
ꝑpter salutẽ crede̾ optauit. ce lestes sibi diuicias cooptet

Expanded text:
ordine atque officio demonstratur: ita in totius generis humani corordine atque officio demonstratur: ita in totius generis humani corpore velut minor paupertas et divitiae collocantur, ut divitiis humanitas Dei examine comprobetur. Exsultare debet pauper, Deo gratias agere, quod multis patrimonii nexibus liberatus, in die probationis non gravatur compedibus facultatum. Facilius liber sequitur discipulus Dominum nullis nexibus implicatus. Non desit etiam ab ipso inquantum potest misericordia justa in egenos, quia sicut justus efficitur de frugalitate, inferioribus et non habentibus prorogator non vereatur ne ipse deficiat, cum in usu sanctae administrationis habeat promptissimam voluntatem. Nihil enim sibi deerit, non cupiat in saeculo dives fieri: ne mala sibi plurima acquirat, dicente ac monente glorioso Paulo: Habentes victum et vestitum his contenti simus . Immo si vera fide et propter salutem credere coelestes sibi divitias cooptet
Abbreviated transcription (Latin):
mũdi diues accedit. Filiꝰ enĩ dei difficiliꝰ dicens diuiten
introire in regnũ celoꝵ. dtiq intelligit pauꝑẽ faciliꝰ. ne le
ob pauptatẽ alienũ ẽẽ a cura dei existimet. Propheta testatꝰ
dicens. Et pauꝑẽ et diuitẽ ego feci. et pro oĩb equalis michi
cura est. Non est enĩ deus ꝑsonaꝵ acceptor: nec pro illo se
curã gerere ꝓfitet᷑ tantũ qͥui in secudo diuiciis polet. s pro
omĩbus et pro pauperib curã sustinet. remimeraturus
quẽ inuenerit aut in diuiciis humilẽ aut ĩ panꝑtate pa¬
cientẽ. Distributio ueluti tocius corporis humani et mi
corpus sed płima mẽbra. Non quidẽ oĩa sunt oculus aut pes
aut reliqua mẽbra. Sed sicut ait apostolus doctor gentium
in fide et u̾itate que inferiora sũt mẽbra maiorẽ his tri-¬
buimꝰ honorẽ. Et quẽ admodũ u̾tus singuloꝵ mẽbroꝵ ĩ suo

Expanded text:
es hujus mundi dives accedit. Filius enim Dei difficilius dicens, divitem es hujus mundi dives accedit. Filius enim Dei difficilius dicens, divitem introire in regnum coelorum: utique intelligit pauperem facilius: ne se ob paupertatem alienum esse a cura Dei existimet, Propheta testatur, dicens: Et pauperem et divitem ego feci: pro omnibus aequalis cura mihi est. Non est enim Deus personarum acceptor; nec pro illo tantum curam gerere profitetur, qui in saeculi divitiis pollet, sed pro omnibus, et pro pauperibus curam sustinet: remuneraturus quem invenerit, aut in divitiis humilem, aut in paupertate patientem: distributi veluti totius corporis humani et mincorpus: sed plurima membra. Numquid omnia sunt oculus, aut pes, aut reliqua membra? Sed sicut ait Apostolus doctor gentium in fide et veritate : quae inferiora sunt membra majorem his tribuimus honorem. Et quemadmodum virtus singulorum membrorum in suo
Abbreviated transcription (Latin):
AAuper uero ita consolandus est ut sciat ĩ pauptate
magis sibi bona ꝯsideranda. Et pͥmo quidẽ ꝙ a deo
illi sit utrliter prouisum. Presciat enĩ deũ ĩfirmita¬
tem eius ꝯsiderasse et scisse ꝙ diuiciaꝵ sarcinã et sollicitudĩe
ferre nõ posset. Deinde sciat ꝙͣtas tentatioes et ꝙͣta picirla
transierit noĩe pauꝑtatis. si affluentia deest / que frequent᷑
contraria. ad aĩ tñ diuicias ꝙ tocius sine ĩpedimẽto ĩ pauptate
transit᷑. Cexte qualib malis caruit ꝯsideret. Caret Inuidia:
emulatõe. insidiis: dolo: suꝑbia: ꝯtentiõe. et his que homini¬
in hoc seculo diuicie solent conflare. Fluxu enĩ reꝵ et
ubertate copiaꝵ/ aũis soluitł uigor mentis infringitur:
U̾tus corporis eneruat᷑ At in pauꝑtate nõ lasciua ꝯuiuia nõ
turpes potationes oĩa sobria/ oĩa rigida oĩa humilia non
a biecta. qui conscĩa pura et do̾tute sunt plena. nõ ẽ abũdãs

Expanded text:
auper vero ita consolandus est, ut sciat in paupertare magis bona consideranda. Et primo quidem quod a Deo illi sit utiliter provisum. Praescivit enim Deum infirmitatem ejus considerasse, et se scisse quod divitiarum sarcinam et sollicitudinem portare non posset. Deinde sciat quantas tentationes, quanta pericula transiverit nomine paupertatis, si affluentia deest, quae frequenter contraria est. Ad animi divitias quantocius sine impedimento in paupertate transitur: certe quantis malis caruit, consideret. Caret invidia, aemulatione, insidiis, dolo, superbia, contentione, et his quae hominiin hoc saeculo divitiae solent conflare. Fluxu enim rerum, et ubertate copiarum, animus solvitur: vigor mentis infringitur, virtus corporis enervatur. At in paupertate, non lasciva convivia, non turpes potationes: omnia sobria, omnia rigida, omnia humilia, non abjecta: quoniam conscientia pura et virtute sunt plena: non est abundans
Abbreviated transcription (Latin):
mouebo. non solum terram. sed et ce¬
lum. Ad cuius examẽ omne hũanũ
genus deducit᷑. tui ad iundictam ma¬
loꝵ retributionẽq bonoꝵ. angeli ar¬
changeli throm principatꝰ ⁊ dñatões
obsequsitur. Pensate ergo frẽs kr̃m
ante ꝯspectum canti iudicis quis in il¬
lo die terror erit qnͣto iom in pena re¬
medium non erit. Que illi ꝯfusio cu¬
i reatu suo exigẽte ꝯtingit in ꝯuen¬
tu oñn hominũ angeloꝵ q erubes¬
tere. qui pauor eum qũe ⁊ tranquillũ

Expanded text:
movebo non solum terram, sed etiam caemovebo non solum terram, sed etiam caelum. Ad cuius examen omne humanum genus deducitur, cui ad vindictam malorum remunerationemque bonorum angeli, archangeli, throni, principatus et dominationes onspectum tanti judicis, quis in illo die terror erit, quando jam poenae remedium non erit; quae illa confusio, cui reatu suo exigente contingit in conventu omnium hominum angelorumque erubescere; qui pavor eum, quem tranquill
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sͥ proximio. Ubi ⁊ protinus per in¬
crepatione subdũt. Ite potius aduẽ¬
dentes ⁊ emte uobis. Uenditores qͥp¬
pe olei adulatores sunt. Qui .n. accep
profecto oleo psalmista dicit. Oleum
autẽ peccatoris non impiguuet capͭ
meum. Principale ⁊ enim nr̃m capͥ
est. Appellatione autez capitis ea que
pigunat ergo caput peccatoris dum de¬
multet mẽtem fauor adulontis. O
cum irent emere uenit sponsus. Qr
cũ uite sue testinioniu a proximis
querunt. uidex uenit qui non operũ¬
s cordium testis est. Que autem pa¬
rate erãt intraunt cum eo ad nupti¬
as. ⁊ clousa est ianua. Osi soꝑe in cor¬
dis palato possit quid aminiratiõis
habet qd̾ dicitur. uenit sponsus. Qͥd
dulced mnis intraunt cum eo ad nup¬
tias quid amaritudinis ⁊ clousa est
lanua. uenit quippe ille qui oduẽtu ⁊¬
suo elementa ꝯcurit. in cuius ꝯspet¬
tu celum ⁊ terra ꝯtremiscit. Unde et
per propham dicit. Ad huc semel ⁊ ego

Expanded text:
et sibi et proximo? Unde et protinus per inet sibi et proximo? Unde et protinus per increpationem subdunt: Ite potius ad vendentes, et emite vobis. Venditores quippe olei adulatores sunt. Qui enim accepprofecto oleo psalmista dicit: Oleum autem peccatoris non inpinguet caput meum. Principale etenim nostrum / caput est. Appellatione autem capitis ea, quae pinguat ergo caput oleum peccatoris, cum demulcet mentem favor adulantis. Sed dum irent emere, venit sponsus, quia cum vitae suae testimonium a proximis quaerunt, judex venit, qui non solu cordium testis est. Quae autem paratae erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua. 4. O si sapere in cordis palato possit quid admirationis habet quod dicitur: Venit sponsus! quid dulcedinis: Intraverunt cum eo ad nuptias! quid amaritudinis: Et clausa est janua! Venit quippe ille qui adventu suo elementa concutit, in cujus conspectu coelum et terra contremiscit. Unde etiam per prophetam dicit: Adhuc semel, ego
Abbreviated transcription (Latin):
et. Tũc ommes uirgines surgũt. Qr
electi ⁊ reprobi a sompno sue mortis ex¬
titant᷑. lampades ornant. quia sua se¬
cum opera numerant. pro quib eter¬
nam recipere beatitudinẽ expectant. s¬
lampades fatularum uirgmiũ exting¬
unt᷑. quia earu opera que clara homi¬
nibus foris appuerunt ĩ aduentu ui¬
dictis intus obsturant᷑. ⁊ a deo retribu¬
tionez non inueniũt. Qui pro eis re¬
ceꝑunt ab hominib laudes/ quas ama¬
uͣnt. Quid est autẽ quod tunc a ꝓru¬
dentib oleum petunt. nisi qd̾ in ad¬
uentu iuidicis cum se intus uacuas in¬
uenerĩt testimoniũ foris querũt: Ac
si a sua fiducia decepte proximis dicant.
Quia nos quasi sine oꝑe repelli ꝯspi¬
citis. dicite de nris operibus quid ui¬
distis. S prudentes uͥgmes respon¬
dent dicentes. Ne forte non sufficiat
nobis ⁊ uobis. In illa .n. die quod ta¬
mẽ de quibusdam in pace eccłie quies¬
centib loquor sͥ metipsi testimoniu
Umusciuusq uix sufficit quato minꝰ

Expanded text:
. Tunc omnes virgines surgunt quia et electi, et reprobi a somno suae mortis excitantur. Lampades ornant, quia sua secum opera numerant, pro quibus aeternam recipere beatitudinem exspectant. lampades fatuarum virginum exstinguuntur, quia earum opera, quae clara hominibus foris apparuerant, in adventu judicis intus obscurantur. Et a Deo retributionem non inveniunt, quia pro eis receperunt ab hominibus laudes quas amaverunt. Quid est autem quod tunc a prudentibus oleum petunt, nisi quod in adventu judicis cum se intus vacuas invenerint, testimonium foris quaerunt? Ac si a sua fiducia deceptae proximis dicant: Quia nos quasi sine opere repelli conspicitis, dicite de nostris operibus quid vidistis. Sed prudentes virgines respondent, dicentes: Ne forte non sufficiat nobis et vobis. In illo enim die quod tamen de quibusdam in pace Ecclesiae quiescentibus loquor sibimetipsi testimonium uniuscujusque vix sufficit; quanto minus
Abbreviated transcription (Latin):
gustia. tũc inuocabũt me ⁊ non ex¬
audiam. mane ꝯsurgent ⁊ nõ inue¬
ment me. Etce aꝑire clamãt. et re
domine aꝑi. Pretes offerunt. s nes¬
ciuntur. quia tunc uelut inꝯgni¬
cos deus deserit. quos mõ suos ꝑ
apte gnͣalis ad discipłos exhortati¬
o subinfert᷑ cum dicit᷑. Uigilate i¬
taq. quia nestitis diem neq horam.
Quia post pccͣa deus pñĩam suscipͭ.
Si sciret quisq de pñti seculo quo
tp̃e exiret aliud tempus uoluptati¬
b. atq aluid penitentie aptare po¬
tuiss. S qui penitenti ueniam spo¬
pondit peccanti diem crastinũ nõ
promisit. Semꝑ ergo extremũ di¬
em debemꝰ metuere qũe numqm
possumꝰ preuidere. Etce hunc ip̃m
diem in quo loquumur: ad induti¬
as ꝯu̾sionis accepimꝰ. ⁊ tamen
mala que fecimꝰ flere recusamꝰ.
Non solum ꝯmissa nõ plãgimus
Setiam que defleantur augemus.
At si aliqua nos egritudo corripiat
si signa egritudinis uitĩam mor¬
tem denuncient. inducias uiuẽdi

Expanded text:
gruerint, tunc invocabunt me et non exaudiam, mane consurgent et non invenient me . Ecce aperiri clamant, et repis. Preces offerunt, sed nesciuntur, quia tunc velut incognitos Dominus deserit, quos modo suos per quoque generalis ad discipulos exhortatio subinfertur, cum dicitur: Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam. Quia post peccata Deus poenitentiam suscipit, si sciret quisque de praesenti saeculo quo tempore exiret, aliud tempus voluptatibus, atque aliud poenitentiae aptare potuisset. Sed qui poenitenti veniam spopondit, peccanti diem crastinum non promisit. Semem debemus metuere, quem nunquam possumus praevidere. Ecce nunc ipsum diem in quo loquimur, ad inducias conversionis accipimus, et tamen mala quae fecimus flere recusamus; non solum commissa non plangimus, sed etiam quae defleantur augemus. At si aliqua nos aegritudo corripiat, si signa aegritudinis vicinam mortem denuntient, inducias vivendi