comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
obsessis demonia pellerent. umbra inftr:¬
antates amouerẽt. uentura queq prophe¬
tãdo p̾dicerẽt. et unigenitũ uerbũ dei o̾iũ
gentiũ loquenteᷤ lingua p̃dicarẽt. qͥa has
uirtutes nuc̃ in eccłia ñ indẽt: subtractã

Expanded text:
obsessis daemonia pellerent, umbra infirmitates amoverent, ventura quaeque prophetando praedicarent, et unigenitum Verbum Dei, omnium gentium loquentes lingua, praedicarent, quia virtutes has nunc in Ecclesia non vide
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis suis nõ discrepat. sed adinquirẽda
hec qͣsi discordantia studiũ nr̃e m̃tis inflã¬
mat Oñis enĩ nos qͥ meiꝰ fide nati sumꝰ.
eius ꝓculdubio corpꝰ existimꝰ. Quia igͥ m.
ra dispensatione pietatiꝰ mẽbroꝵ suoꝵia.
put dñs factus ẽ. repulsa reproboꝵ milti.¬
tudine. solus ẽ etiã nob̃cũ. Nemo gͦ asce̾ti
iã facti sumꝰ: unde solus uenit inse:
illuic solus redũt ettã innob̾. et his qͥ incelo
sẽꝑ ẽ: ad celũ eoticdie ascendit. qͥa qͥ madul¬
itate sua suꝑ omĩa ꝑmanet. humanita.¬
nssue cõpage. cͤoͣtidie ad celos trahit: Nõ
q se desꝑet humana fragilitaᷤᷤ unigeniti
sanguinẽ considet. et inp̾cio suo cõspicit
qͣm magna ẽ: que tanti ualet Perpendat
sosticite quocaput p̾cessit. ⁊ que ad uidẽdũ
p̾ptis astrĩgit᷑. ad sꝑandũ exemplo robo.¬
ret̾. Confidat celos. sꝑet suꝑnã patriam:
Angłoꝵ se sociã sciat. atq in suo capite p̾la.¬

Expanded text:
erbis suis non discrepat, sed ad inquirenda haec quasi discordantia studium mentis nostrae inflammat. Omnes enim nos qui in ejus fide nati sumus, ejus sine dubio corpus existimus. Quia igitur mira dispensatione pietatis membrorum suorum caput Dominus factus est, repulsa reproborum multitudine, solus est nobiscum. Nemo ascendit jam futuri sumus, unde solus venit in se, illuc solus redit etiam in nobis, et ille qui in coelo semper est, ad coelum quotidie ascendit, quia qui diitate super omnia permanet, humanitatis suae compage se quotidie ad coelos trahit. Non ergo se desperet humana fragilitas, Unigeniti sanguinem consideret, et in pretio suo conspiciat quam magna est quae tanti valet. Perpendat sollicite quo caput praecessit, et quo ad vivendum praeceptis astringitur, ad sperandum exemplo roboretur. Confidat coelos, speret supernam patriam, angelorum se sociam sciat, et in suo capite se prae
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa illud ei facrificiũ potentes offerunt: qđ
potentes uix inuenire possunt: Subtilis.¬
sima namq ars uiuẽdi ẽ culm tenere: głã
repͥmere. ẽẽ qͥdẽ inpotencia. sed potentẽ
sese nescire: ad largienda bona potentem
se agnoscere. ad repetenda noxia om̃e qđ
potent̾ ualet ignorare: Recte itaq de tali¬
bꝰ dr̃. Os̃ potentes ñ abicit. cũ et ipse sit
potens Dm̃ qͥppe imitari desid̾at. qͥ fasti¬
giũ potencie. alienis intentꝰ utilitatibus
et nõ sins laudibꝰ elatus administrat. Qui
p̾latus cet̾is prodesse appetit: ñ pre ẽẽ:
Tumoris nãq elatio. nõ ordo potestatiᷤ incri¬
mine ẽ: Potentiã ds̃ tribuit. elationẽ uͦ
potencie malicia nr̃e m̃tis iuenit. Tolla¬
mus gͦ quod de nr̃o contulimꝰ. et bona sũt
que dõ largiente possidemꝰ Qͥa enĩ neqͣqͣ
uista potencia. sed actio praua dãpnat᷑ :

Expanded text:
quia illud ei sacrificium potentes offerunt, quod quia illud ei sacrificium potentes offerunt, quod potentes vix invenire possunt. Subtilissima namque ars vivendi est, culmen tenere, gloriam reprimere: esse quidem in potentia, sed potentem se esse nescire: ad largienda bona potentem se agnoscere, sed ad repetenda noxia omne quod potenter valet ignorare. Recte itaque de talibus dicitur: Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens . Deum quippe imitari desiderat, qui fastigium potentiae, alienis intentus utilitatibus, et non suis laudibus elatus, adminpraelatus caeteris prodesse appetit, non praeesse. Tumoris namque elatio, non ordo potestatis in crimine est. Potentiam Deus tribuit, elationem vero potentiae malitia nostrae mentis invenit. Tollamus ergo quod de nostro contulimus, et bona sunt quae Deo largiente possidemus. Quia enim nequaquam justa potentia, sed actio prava damnatur,
Abbreviated transcription (Latin):
mirabilibꝰ suꝑ me Om̃sq etiã cogitationeᷤ
suas afundo cordis exauriẽs subum xit
dicens Si nõ humilit̾ sentiebã. sed exałta.¬
u animã meã Ecce humilitatis hostiã
abintimo cordis oblatã crebro replieat.¬
et iterũ atq iterũ confitendo offerre non
cessat. eamq multiplicit̾ loquens. iudicis sui
ocłis osfentat: Qͥd ẽ hoc. et quomͦ istud facri¬
ficiũ dõ placere cognouerat. quod incõspec.¬
tu eiꝰ tanta iteratione uocis immolabat. nͥ
qd uicina ẽẽ suꝑbia potentibus solet. ⁊ pe¬
ne sẽꝑ rebꝰ affluentibꝰ elatio sociat᷑. qͥa et sepe
h onoris habundantia. duritiã dat tumo.¬
ris: Mirũ uͦ ẽ. cũ incordibꝰ sublimiũ regnat
humilitas morũ Unde pensandũ ẽ. qͥa po.¬
tentes qͥq cũ humilit sapiunt. culm̃ extra.¬
nec quasi longe posite uirtutis attingu̾t.
Et recte hac uirtute dñm quantociꝰ placat᷑.

Expanded text:
mirabilibus super me. Omnesque etiam cogitationes mirabilibus super me. Omnesque etiam cogitationes suas a fundo cordis exhauriens, subjungit, dicens: Si non humiliter sentiebam, sed exaltavi animam meam . Ecce humilitatis hostiam ab intimo cordis oblatam crebro replicat,et iterum atque iterum confitendo offerre non cessat, eamque multipliciter loquens Judicis sui oculis ostentat. Quid est hoc? et quomodo istud sacrificium Deo placere cognoverat, quod in conspectu ejus tanta iteratione vocis immolabat? nisi quod vicina esse superbia potentibus solet, et pene semper rebus affluentibus elatio sociatur, quia et saepe humoris abundantia duritiam dat tumoris. Mirum vero est, cum in cordibus sublimium regnat humilitas morum. Unde pensandum est quia potentes quique, cum humiliter sapiunt, culmen extraneae quasi longe positae virtutis attingunt, et recte hac virtute Dominum quantocius placant,
Abbreviated transcription (Latin):
ap̃dnos ẽẽ ipsi etiã qͥ nobiᷤᷤ cõmissi sunt nõ
ignorẽt. ut et de auctoritate nr̃a qđ form.¬
dent uideant. et de humilitate qđ imitet᷑
agnoscant Seruata autẽ auctoritate re.¬
giminiᷤᷤ ad cor nr̃m sine cessatione redeamꝰ.
⁊ cõfideremꝰ assidue quod sumꝰ equalit̾ cũ ce.¬
teris conditi: non quod tp̃ralit̾ cet̾is p̾lati
Potestas enĩ qͣnto ext̾tus eminet: tanto
p̃mi int̾uis debet. ne cogitationẽ uincat.
ne ĩdilectione sua animũ rapiat. ne iam
sub se mẽs eã regere nõ possit. cui se libidi¬
ne dominandi supponit Bene dauid regni
potenciã regere nouerat. qͥ elationẽ etusdẽ
potencie semet ipsũ pmendo uĩcebat dicẽs
humilitatis augm̾to subiunxit. Heq elati
sũt ocłi mei Atq addidit. Neq ambulan
in magnis Et adhuc semet ipsũ subtilis.¬
sima inqͥsitione discutiens ait Neq m

Expanded text:
apud nos esse ipsi etiam qui nobis commissi sunt non apud nos esse ipsi etiam qui nobis commissi sunt non ignorent: ut et de auctoritate nostra quod formident videant, et de humilitate quod imitentur agnoscant. Servata autem auctoritate regiminis, ad cor nostrum sine cessatione redeamus, et consideremus assidue quod sumus aequaliter cum caeteris conditi, non quod temporaliter caeteris praelati. Potestas enim quanto exterius eminet, tanto premi interius debet, ne cogitationem vincat, ne in delectatione sui animum rapiat, ne jam sub se mens eam regere non possit, cui se libidine dominandi supponit. Bene David regni potentiam regere noverat, qui elationem ejusdem potentiae semetipsum premendo vincebat, dichumilitatis augmento subjunxit: neque elati sunt oculi mei, atque addidit: Neque ambulavi in magnis. Et adhuc semetipsum subtilissima inquisitione discutiens ait: Neque in
Abbreviated transcription (Latin):
testatiᷤ feriant: sed ꝑ humilitatiꝰ custodiã.
equales se ipsis fr̾ibus qͥ corrigunt᷑ agnoscãt:
quãinis plerũq etiã dignũ ẽ. ut eosdẽ quoᷤᷤ¬
corrigimꝰ tacita nobis cogitatione p̃feraꝰ¬
riunt᷑. in his uͦ que ipsi commitimꝰ. nec uer¬
bi qͥdẽ ab aliquo inuectione laceram᷑: ̃ ano
gͦ ap̃d dm̃ obligatiores sumꝰ: qͣnto ap̃d homi¬
ditos tanto diuino iudicio liberiores red¬
dit. qͣnto hic eoꝵ culpas sine uindicta no
deserit Seruanda itaq ẽ et incorde hu¬
militas: et ĩoꝑe disciplina Atq int̾ hec sol
lert̃ intuendũ. ne dũ ĩmod̾atiꝰ custodit̾
uirtꝰ humilitatiᷤ: soluant᷑ iura regunins.
et dũ p̾latus quisq plus se qͣm decet deicit
subditoꝵ uitã stringere sub discipline un¬
culo nõ possit: Teneamꝰ gͦ ext̾ius. qđ pro
alioꝵ utilitate suscipimꝰ. T̃eneamꝰ interꝰ
qͦd de nr̃a estimatione sentimꝰ. Sed tam̃
decent̾ quibꝰdã erũpentibꝰ signiᷤ. tales nos

Expanded text:
testatis feriant, sed per humilitatis custodiam aequales se ipsis fratribus qui corriguntur agnoscant, quamvis plerumque etiam dignum est ut eosdem quocorrigimriuntur; in his vero quae ipsi committimus ne verbi quidem ab aliquo invectione laceramur. Tanto ergo apud Dominum obligatiores sumus quanto apud homiditos tanto divino judicio liberiores reddit, quanto hic eorum culpas sine vindicta non deserit. Servanda itaque est in corde humilitas, et ilerter intuendum, ne dum immoderatius custoditur virtus humilitatis, solvantur jura regiminis; et dum praelatus quisque plus se quam decet dejicit, subditorum vitam stringere sub disciplinae vinculo non possit. Teneamus ergo exterius quod pro aliorum utilitate suscipimus, teneamus interius quod de nostra aestimatione sentimus. Sdecenter quibusdam erumpentibus signis, tales nos
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃os ꝑiħm xp̃m. Sed cũ culpã que corrigi
debuisset inuenit: ilico magistrũ se ẽe reco.¬
luit dicens Quid uultis. iuirga ueniã ad.
uos: Sũmus itaq locus bene regit᷑. cũ his
adregẽdũ aliis cõmitant᷑: nõ eos natura sed

Expanded text:
per Christum . Sed cum culpam quae corrigi debuisset invenit, illico magistrum se esse recoluit, dicens, Quid vultis? In virga veniam ad vos . Summus itaque locus bene regitur, cum is ad regendum aliis committantur, non eos natura, sed
Abbreviated transcription (Latin):
quã id quod primis hominibus dreit.
cur precepit uobis ds ut non comese¬
tis de om̃i ligno paradisi: Sed quia
diuino munere redemptus homo tuimi¬
ciam recepit. quam dudũ conditꝰ ami.¬
sit: robustiorẽ se iam contͣ blandimen.¬
ta callide ꝑsuasionis exercet. quia
exꝑimento didicit: quantũ obediens
debeat ẽẽ precepto Et quẽ tunc cul.¬
paduxit. adpenã: nunc pena sua res.¬
tringit aculpa. ut tanto magis deim¬
quere metuat. quanto cogente suppl.¬
cio et ipse iam quod ꝑpetrauit accu.¬
sat Unde et sequitur: capͥ. u.¬

Expanded text:
quam id quod primis hominibus dixit: quam id quod primis hominibus dixit: Cur praecepit vobis Deus, ut non comederetis de omni ligno paradisi ? Sed quia divino munere redemptus homo justitiam recepit, quam dudum conditus amisit, robustiorem se jam contra blandimenta callidae persuasionis exercet, quia experimento didicit quantum obediens esse debeat praecepto. Et quem tunc culpa duxit ad poenam, nunc poena sua restringit a culpa, ut tanto magis delinquere metuat, quanto cogente supplicio et ipse jam quod perpetravit accusat. Unde et sequitur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
ut detur nobis. Hr̃ quippe fit cum acei¬
pit᷑. qui tam̃ dei est quia ab illo datur. Et
dei gͦ ẽ exmimere: et nr̃ fit uerarit̃ per
acceptionẽ Ita gͦ hoc loco homini suam
iusticiã dñs reddit. non quam ex semet¬
ipso habuit: sed quã conditus ut habet
accepit. et inqua lapsus ꝑ seuerare nolu.¬
it: Iilam gͦ iusticiã reddet ds̃ homini: acl¬
quam conditus fuit. ut in herere dea
libeat. ut minacẽ eius sentenciã ꝑtm¬
cat. ut serpentis callidi blandis tam
hostis agere non desistit Uerba qupp
dei de cordibꝰ hominũ molitur euelle
atq in eis ficta promissionis sue blan¬
menta radicare Cotidie id quod ds
natur leuigat. et ad hoc crede¬
dum quod falso promittit inuita fa¬
sa autẽ pollicet᷑ temporalia. ut me
tibis hominũ ea supplicia leuiger
dicat Temporalẽ concupiscentiã ta¬
gite. et ꝑ hoc mundo sublimes appan.¬
te Et cum timorẽ diuine sentencie
amouere conatur: quid aliud loquit

Expanded text:
ut detur oramus. Noster quippe fit, cum acciut detur oramus. Noster quippe fit, cum accipitur, qui tamen Dei est, quia ab illo datur. Et Dei ergo est ex munere, et noster fit veraciter per acceptionem. Ita ergo hoc loco homini suam justitiam Dominus reddit, non quam ex semetipso habuit, sed quam conditus ut haberet accepit, et in qua lapsus perseverare noluit. Illam ergo justitiam reddet Deus homini, aquam conditus fuit, ut inhaerere Deo libeat, ut minacem ejus sententiam pertimescat, ut serpentis callidi blandis jam hostis agere non desistit. Verba quippe Dei de cordibus hominum molitur evellere, atque in eis ficta promissionis suae blandimenta radicare; quotidie id quod Deus minatur levigat, et ad hoc credendum quod falsum promittit invitat. Falso enim pollicetur temporalia, ut mentibus hominum ea supplicia leviget I. Ac si aperte dicat: Temporalem concupiscentiam tangite, et in hoc mundo sublimes apparete. Et cum timorem divinae sententiae amovere conatur, quid aliud loquitur
Abbreviated transcription (Latin):
ret Cognouui dñm. quia me cognoscere
ipse dignatus est: quã cognitionẽ plenis.¬
sime fieri: paulus infine testat᷑ dicens
Tunc cognoscam sicut et cognitus sũ
Quia gͦ post laboꝵ certamina. post tẽp.¬
tacionũ fluctus. sepe in excelsis anima
suspendit᷑. ut cognitionẽ diuine presen¬
cie contemplet᷑. quam tam̃ presentiam
sentire possit. et explere non possit: recte
post tot labores de hoc temptato homi¬
ne dicitur Uidebit faciem eius in iubilo.
Quia uͦ unusquisq quanto amplius ce¬
lestia contemplatur. tantomagis et̾na
oꝑacione corrigit᷑: bene post grãm con¬
templationis. iusticiã subdit oꝑationiᷤ
dicens capͥ.iiii. Et redadet homi¬
n tusticiã suã Iusticia nr̃a dicit᷑. non que
exxnr̃o nr̃a est: sed que ex dei largitate
fit nr̃a. sicut in dominica oratione dici.¬
mus Panem nr̃m cotidianũ danobis
hodie Ecce et nr̃m dicimꝰ. et tam̃ oramꝰ

Expanded text:
ret: Cognovi Dominum, quia me cognoscere ret: Cognovi Dominum, quia me cognoscere ipse dignatus est. Quam cognitionem plenissime fieri Paulus testatur in fine dicens: Tunc cognoscam sicut et cognitus sum . Quia ergo post laborum certamina, post tentationum fluctus, saepe in excessu anima suspenditur, ut cognitionem divinae praesentiae contempletur, quam tamen praesentiam et sentire possit, et explere non possit, recte post tot labores de hoc tentato homine dicitur: Videbit faciem ejus in jubilo. Quia vero unusquisque quanto amplius coelestia contemplatur, tanto magis a terrena operatione corrigitur, bene post gratiam contemplationis, justitiam subdit operationis, dicens: CAPUT VII. IBID. Et reddet homini justitiam suaex nostro nostra est, sed quae divina largitate fit nostra, sicut in Dominica oratione dicimus: Panem nostrum quotidianum da nobis hodie . Ecce et nostrum dicimus; et tamen,
Abbreviated transcription (Latin):
tantomagis se longuis existimat: qͣto
magis appropinquat Quia nͥ illã utcũq
conspiceret: nequaꝗͣ eam conspicere se
non posse sentiret Adnsus gͦ animi
dũ illã intendit᷑: inmensitatiᷤᷤ etus cho¬
ruscante circumstantia reuerb̾atur
Ipsa quippe cuncta implens: cuncta
cireumstat Et id cireo mensnrã neqͣqͣm¬
se tid conprehendendam icircũ scriptã
cuxũ stanciã dilatat. quia eam inopia sue
circũscriptionis angustat Unde et ad se¬
met ipsam citius relabit᷑. et prõpectis qͣsi
quibusdam ueritatis uestigiis: ad sua
ima reuocat᷑ Hec ipsa tam̃ ꝑcontempla.¬
tionẽ facta non solida. et ꝑmanens uisio:
sed ut ita dixerim quasi quedã insionis
imitacio. dei facies dicit᷑. Quia enim ꝑfa.¬
ciem quemlibet agnoscimꝰ: non ininerito
cognitionẽ dei faciem eius uocamus.
Uude iacob postꝗͣ cum angło locutus
ẽ: ait Uidi dnm̃ facie ad faciẽ Ac si dice¬

Expanded text:
tanto magis se longe existimat, quanto tanto magis se longe existimat, quanto magis appropinquat, quia nisi illam utcunque conspiceret, nequaquam eam conspicere se non posse sentiret. Adnisus ergo animi dum in illam intenditur, immensitatis ejus coruscante circumstantia reverberatur. Ipsa quippe cuncta implens, cuncta cirse ad comprehendendam incircumscriptam substantiam dilatat, quia eam inopiae suae circumscriptio angustat. Unde et ad semetipsam citius relabitur, et prospectis quasi quibusdam veritatis vestigiis, ad suam imaginem revocatur. Haec ipsa tamen per contemplationem facta, non solida et permanens visio, sed, ut dixerim, quasi quaedam visionis imitatio, Dei facies dicitur. Quia enim per faciem quemlibet agnoscimus, non immerito cognitionem Dei faciem vocamus. Unde Jacob postquam cum angelo luctatus est, ait: Vidi Dominum facie ad faciem . Ac si dice
Abbreviated transcription (Latin):
temptationũ amaritudines. post tribu.¬
lationum luctus apte subiungit᷑ ¶i.¬
debit fatiẽ eius innubilo. Menti eium
ignis tribulationis inimititur. ut om̃ĩs
uitioꝵ erugo concremet᷑. et tunc mun.¬
datis oculis cordis. illa letitia patrie
celestis aꝑitur: ut prus purgemus
lugendo quod fecimꝰ: et post modũ ma.¬
nifestius contemplem᷑ gaudiũ quod que.¬
rimꝰ Prius amentis acie exurente tris.¬
ticia. int̾ posita maloꝵ caligo det̾gitur.
et tunc resplendente raptĩ choruscati.¬
one incircum scripti luminis illustrat᷑.
quo ut eumq conspecto. in gaudio eu¬
iusdã securitatis absorbet᷑. Et quasi
post defectum uite presentis ultra se
rapta: aliquomodo in quadam nouitate
recreat᷑ Ibi mens ex inmenso fonte in¬
fusione suꝑm roris asꝑgit᷑. Ibi non se suf.¬
ficere ad id quod rapta ẽ contemplat᷑
Et ueritatẽ sentiendo uidet. quia qͣn.¬
ta ẽ ipsa ueritas nõ udet Cin ueritati

Expanded text:
tentationum amaritudines, post tributentationum amaritudines, post tribulationum luctus, apte subjungitur: Videbit faciem ejus in jubilo. 11. Ad illud ignis tribulationis immittitur, ut omnis vitiorum aerugo concremetur. Et tunc mundatis oculis cordis illa lcoelestis aperitur, ut purgemus lugendo prius quod fecimus, et postmodum manifestius contemplemur per gaudia quod quaeramus. Prius enim a mentis acie, exurente tristitia, interposita malorum caligo detegitur, et tunc resplendente raptim coruscatione, incircumscripti luminis illustratur, quo utcunque conspectu in gaudio cujusdam securitatis absorbetur, et quasi post defectum vitae praesentis ultra se rapta, aliquorecreatur. Ibi mens ex immenso fonte infusione superni roris aspergitur, ubi non se sufficere ad id quod rapta est contemplatur, et veritatem sentiendo, videt, quia quanta est ipsa veritas non videt. Cui veritati
Abbreviated transcription (Latin):
dam et securitate roboratur Illa
conpunctio afficientes ac tristes: hec
uero letas lacrimas mouet. Iubilum
namq dirit᷑. quando in effabile gau.¬
dium mente concipit᷑. quod nec abscõ.¬
di possit: nec sermonibus apꝑiri. sed
tam̃ quibuslã motibus proditur: ꝗͣ¬
ins nullis proprietatibus exprimat᷑.
Unde dauid propħa intuens electoꝵ
aimas tantũ gaudiũ mente con.¬
eipere. quantũ sermone nonuale.¬
bat apire: ait Beatus populus. qui
scit iubilationẽ Hon ait qui loquitur:
sed qui scit. quia sciri quidẽ iubilatio in¬
tellectu potest. dictu exprimi non po¬
test Sentit᷑ ꝑ illum. quippe quod ultra
sensũ est Et eum uix ad hoc contemplã.¬
dũ sufficit consciencia sentientis. quan¬
do adhoc exprimendũ sufficiet lingua
dicentis: Quia gͦ cordibus nrĩs lux
seueritatis insinuans modo districtã
iusticiã pretendendo contristat: modo
nit̾na gaudia aꝑiendo lecificat: post

Expanded text:
dam et securitate roboratur. Illa dam et securitate roboratur. Illa compunctio afficientes et tristes, haec vero laetas lacrymas movet. Jubilum namque dicitur, quando ineffabile gaudium mente concipitur, quod nec abscondi possit, nec sermonibus aperiri; et tamen quibusdam motibus proditur, quamvis nullis proprietatibus exprimatur. Unde David propheta intuens electorum animas tantum gaudium mente concipere quantum sermone non valent aperire, ait: Beatus populus, qui scit jubilationem . Non enim ait, Qui loquitur; sed, Qui scit, quia sciri quidem jubilatio intellectu potest, sed dicto exprimi non potest. Sentitur per illam quippe, quod ultra sensum est. Et cum vix ad hoc contemplandum sufficiat conscientia sentientis, quomodo ad hoc exprimendum sufficiat lingua dicentis? Quia ergo cordibus nostris lux se veritatis insinuans, modo districtam justitiam praetendendo contristat, modo interna gaudia aperiendo laetificat; post
Abbreviated transcription (Latin):
io hoc flagellato homine deprecans
dies adolescentie sue Et quia dum̃
reddemptor nr̃ patrẽ pro nobis iiter¬
pellat. nos quoq uite pristine torpore
discisso ad sitim orationis accendim̃:
apte de hoc homine redempto fubiũ.¬
cabilis ei erit: Prius enĩ postula.¬
re angłm et post modũ hominẽ dicit.
quia nsi ante ipse dñs ꝑ incarnatio.¬
nẽ suam int̾pellans patrẽ uitã nrãm
peceret: numquam se nr̃a in sensibili.¬
tas ad postulanda ea que et̾na sunt¬
excitaret Sed incarnationis eius
precessit oratio: ut torporis nr̃i eui¬
ritudines mentibus nrĩs occulto
gaudio lux ueritatis erumpit: bene
de hoc temptato homine et depre¬
cante: subiungitur. Et uidebit
quomodo ds innotescendo afficit. nuc̃
uero dicitur:. quomodo dum innotescit
exhilaret: Alit̾ enim quisq conpun.¬
git᷑. cum int̾na intuens. maloꝵ suoꝵ
pauore terret᷑: alit̾ uͦ conpungit᷑. cũ
gaudia suꝑna conspiciens: spe qua.¬

Expanded text:
pro hoc flagellato homine deprecans pro hoc flagellato homine deprecans dies adolescentiae suae. Et quia dum Redemptor noster Patrem pro nobis interpellat, nos quoque vitae pristinae torpore discusso, ad sitim orationis accendimur, apte de hoc homine redempto subjungcabilis ei erit. - Prius enim postulare Angelum, et postmodum hominem dicit, quia nisi ante ipse Dominus per incarnationem suam interpellans Patrem vitam nostram peteret, nunquam se nostra insensibilitas ad postulanda ea quae aetexcitaret. Sed incarnationis ejus praecessit oratio, ut torporis nostri eviritudines menti nostrae in occulto gaudio lux veritatis erumpit; bene de hoc tentato homine et deprecante subjungitur: CAPUTquomodo Deus innotescendo afficit, nunc vero dicitur quomodo dum innotescit exhilarat. Aliter enim quisque compungitur, cum, interna intuens, malorum suorum pavore terretur; aliter vero compungitur, cum, gaudia superna conspiciens, spe qua
Abbreviated transcription (Latin):
dies ad olescentie sue. id est prioris inte
integritate renouet᷑. ut m eo maneat
quo lapfusẽ: sed ad hoc redẽptus re.¬
deat. ad quod ꝑcipiendũ conditus fut
Scriptura eium sacra sepe ad olescẽ.¬
tiam pronouitate ponere consueuit.
unde uenienti sponso dr̃ Ad olescen.¬
tule dilexerunt te. id ẽ electoꝵ amme
grã baptisinatis renouate. que non i
uite uet̾is usu defitiunt. sed nomi homi.¬
nis conuersatione de corant᷑. Senee.¬
tutẽ quippe uet̾is hominis int̾ uitia a.¬
bescentẽ deflebat ille qui ait: Inuetall
int̾ om̃s inimicos meos Hinc e coñ
alius gaude inuirtutibus admonens.
dicit Letare uuienis in ad olescentil
tua. Ac si diceret Fortis quisq gaudl¬
at in re̾cͦtatione sua. id ẽ leciciã suã sol
inuite uet̾is uoluptate. sed in conuer¬
sationis noue uirtute constituat. Qa
ũ ad hoc nouitati robur. nõ nris iͥ lł
sed iedemptore int̾ueniente reuocam̃:

Expanded text:
dies adolescentiae suae, id est prioris vitae dies adolescentiae suae, id est prioris vitae integritate renovetur, ut non in eo remaneat quo lapsus est, sed ad hoc redemptus redeat ad quod percipiendum conditus fuit. Scriptura enim sacra saepe adolescentiam pro novitate vitae ponere consuevit. Unde venienti sponso dicitur: Adolescentulae dilexerunt te ; id est, electorum animae gratia baptismatis renovatae, quae non in vitae veteris usu deficiunt, sed novi hominis conversatione decorantur. Senectutem quippe veteris hominis inter vitia tabescentem deflebat ille qui ait: Inveteravi inter omnes inimicos meos . E contra alius gaudere in virtutibus admonens, dicit: Laetare, juvenis, in adolescentia tua . Ac si diceret: Fortis quisque gaudeat in renovatione sua; id est, laetitiam suam non in vitae veteris voluptate, sed in conversationis novae virtute constituat. Quia vero ad hoc novitatis robur non nostris viribus, sed Redemptore interveniente revocamur,
Abbreviated transcription (Latin):
ne adnõ recedente. repulsi aparadisi gau.¬
diis. in hãc mortalis uite erumpnã ceci.¬
dimus. et quã grauẽ culpã serpentis sua.¬
sione cominisimus: pene nr̃e ułtione sen¬
timus Huc enum lapsi. nichil extradh
nisi quo asfugerem᷑ inuentinus Et qua
ꝑ occuloꝵ insum carnem secuti sumus.
de ipsa carne quam p̃ceptis dei prepi
culpam. nec aliunde ẽẽt int̾im censu¬
ra supplicii: nisi unde fuerat causa pa¬
cati. ut enis carnis amaritudine hon
erudiret᷑ ad uitã: cuius oblectationis
suꝑbia ꝑuenit admortẽ: Quia gͦ n¬
numeris humanũ geniis carnalis iũ
suppliciis premebat᷑: sed redemptore
nr̃o ueniente. et uitia corruptionis
nr̃e et tormenta deleca sunt: dicatur
de redẽpto homine: Consumpta
ẽ caro eius suppliciis. reuertat᷑ ad dies
adolescencie sue Acsi diceret: Morta.¬
litatis sue pena in quadã uetustatis
sue senectute deiectus est: reuertat᷑ ad

Expanded text:
ne a Deo recedente repulsi a paradisi gaune a Deo recedente repulsi a paradisi gaudiis, in hanc mortalis vitae aerumdimus, et quam gravem culpam serpentis suasione commisimus, poenae nostrae ultione sentimus. Huc enim lapsi, nihil extra Deum, nisi quo affligeremur, invenimus, et quia per oculorum visum carnem secuti sumus, de ipsa carne, quam praeceptis Dei praepoculpam: nec aliunde esset interim censura supplicii, nisi unde fuerat causa peccati, ut ejus carnis amaritudine homo erudiretur ad vitam, cujus oblectatione superbiae pervenit ad mortem. Quia igitur innumeris humanum genus carnalis vitae suppliciis premebatur, sed Redemptore nostro veniente, et vitia corruptionis nostrae et tormenta deleta sunt; dicatur de hoc redempto homine: « Consumpta est caro a suppliciis, revertatur ad dies adolescentiae suae. » Ac si diceret: Mortalitatis suae poena in quadam vetustatis suae senectute dejectus est; revertatur ad
Abbreviated transcription (Latin):
descendens cum incurcum cisis dormit:
quia inet̾nam mortẽ cum cet̾is pecea.¬
toribus deficit. Quia gͦ homo iste hu.¬
milit̾ corruptioni se propinquũ ẽẽ cog.¬
nouit: bene de eo dicitur capͥ. u
quo oculos suos non auertit aculpa
Quia uͦ nullus erat. cuius meritis nobis
dñs propiciari debuisset. unigenitus
patris formã infirmitatis nr̃e suscipi.¬
ens: solus iustus apparuit. pro peccato.¬
ribus intercedens Et bene pro redemp
to homine iste loquens angłs dicit In
lus hominũ fuit qui corã deo interces.
sor iustus pro hominibus appareret:
memet ipsum ad propiciandũ homini.¬
bus hominẽ feci Et dum me hominem
exhibui: in quo tusto homine hominibꝰ¬
miustis propicier inueni Et quia infir.¬
mitatẽ suscipiens dñs. dum penã nr̃am
moriendo tolerauit. corruptionẽ nrãm
caro etus supplicio. reuertat᷑ ad dies ad¬
olescentie sue In illo quippe pͥmo homi¬

Expanded text:
descendens, cum incircumcisis dormit, descendens, cum incircumcisis dormit, quia in aeternam mortem cum caeteris peccatoribus deficit. Quia ergo homo iste humiliter corruptioni se propinquum esse cognovit, bene de eo dicitur: « Liberaenam, quo oculos suos non avertit ad culpam. Quia vero nullus erat, cujus meritis nobis Dominus propitiari debuisset, Unigenitus Patris formam infirmitatis nostrae suscipiens solus justus apparuit pro peccatoribus intercedens. to homine isto loquens angelus dicit: Ilus hominum sor justus pro hominibus appareret, memetipsum ad propitiandum hominibus hominem feci; et dum me hominem exhibui, in quo justo homine hominibus propitiarer, inveni. Et quia infirmitatem nostram suscipiens Dominus, dum poenam nostram moriendo toleravit, corruptionem nostracaro a suppliciis, revertatur ad dies adenimus.---In illo quippe primo homi
Abbreviated transcription (Latin):
norat: id circo ad corruptionis int̾itum
non descendat Ad corruptionẽ enĩ iuste
descendet: si suis uiribus fidens longe se
acorruptione ẽẽ iudicaret Sed quia cor.¬
ruptioni appropinquauit humilit̾: debet
ab ea miscdit̾ lib̾ari. ut eo contͣ mpugnã¬
tia uitia fortis sit: quo se suis meritis
cognoscit in firmũ: Quisqͥs enim supra
se ex tollitur: ipso elationis sue ponde
grauat᷑. et eo se minfimis mergit: quo in
suꝑbie uitium ꝓruens. ab eo qui uere
excelsus est elongauit. Atq inde magis
estimauit. sicuit ꝑ propħam extollenti
se amme dicit᷑ Quo pulchrior es descẽ.¬
de. et dormi cum incircu̾cisis Omĩs enĩ¬
qui feditatẽ infirmitatis sue considera¬
re negligit. sed ꝑelationis fastũ uirtu¬
tis sue głam attendit: unde pulchrior
ẽ: inde descendit Quia extollendo se
de suis meritis inde in ima det̾nis corru.¬
it: unde głosum se ẽẽ iudicauit Qui

Expanded text:
norat, idcirco ad corruptionis interitum norat, idcirco ad corruptionis interitum non descendat. Ad corruptionem enim juste descenderet, si suis viribus longe se a corruptione esse judicaret. Sed quia corruptioni appropinquavit humiliter, debet ab ea misericorditer liberari: ut eo contra impugnantia vitia fortis sit, quo se suis meritis agnoscit infirmum. Quisquis enim supra se extollitur, ipso elationis suae pondere gravatur; et eo se in infimis mergit, quo, in superbiae vitium proruens, ab eo qui vere excelsus est elongavit; atque inde magis estimavit; sicut per prophetam extollenti se animae dicitur: Quo pulchrior es descende, et dormi cum incircumcisis Ezequi foeditatem infirmitatis suae considerare negligit, sed per elationis fastum virtutis suae gloriam attendit; unde pulchrior est, inde descendit; quia extollendo se de suis meritis, inde in animae interitum corruit, unde gloriosum se esse judicavit. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
ne polluti oms contagia non tergeret:
si propria sustineret Bene gͦ dr̃̾. quia in.
eo quod similis apparuit: equitatẽ homi¬
ins annuntiauit: Intercedens enim pro
nem qui pro aliis indulgentiã promeret᷑
ostendit Seq̃r Miserebitur eus et di.¬
cet. Libera eum ut non descendat in
corruptionẽ. inueni in quo ei propicier:
sumpsit: Qua miscdia redempto homine
dicit patͥ Libera eum ut non descendat
incorruptionẽ Sicut iam supra diximus
Ex ea quippe carne quam sumpsit: etiã
hanc ostendit lib̃am quã redemit: Que
redempta idelicet caro nos sumus. qui
cognitione nr̃i reatus astringim᷑. sed me.¬
diatoris tanti equitate liberam᷑: sicut
ipse ait Si uos filius lib̃auerit: uere li.¬
beri eritis Et bene pro hoc redempto
quauit corruptioni anima eius. nunc
dicit᷑. nõ descendat in corruptionẽ Ac si
diceret Quia cognoscendo infirmitatẽ
suã esse se corruptioni praximũ non ig.¬

Expanded text:
nae pollutionis contagia non tergeret nae pollutionis contagia non tergeret si propria sustineret. Bene ergo dicitur, quia in eo quod similis apparuit, aequitatem hominis annuntiavit. Intercedens enim in cnem, qui pro aliis indulgentiam mereretur, ostendit. Sequitur: « Miserebitur ejus, et dicet: Libera eum, ut non descendat in corruptionem; inveni in quo ei propitier.  hominis assumpsit. Qua misericordia redempto homine dicit Patri: « Libera eum, ut non descendat in corruptionem. » Sicut jam supradiximus,Ex ea quippe carne, quam assumpsit, etiam hanc ostendit liberam, quam redemit. Quae redempta videlicet caro nos sumus, qui cognitione nostri reatus astringimur. Sed Mediatoris tanti aequitate liberamur, sicut ipse ait: Si vos Filius liberaverit, vere liberi eritis . Et bene pro hoc redempto quabit corruptioni anima ejus; postmodum dicitur: Non descendat in corruptionem. Ac si diceret: Quia cognoscendo infirmitatem suam, esse se corruptioni proximum non ig
Abbreviated transcription (Latin):
pronobis iste angłs unũ de similibus lo.¬
quit: Cum enim incunctis oꝑationibꝰ
sius mmensa nos uirtute transcendat:
mimo tam̃ anobis. id ẽ in forme ueri.¬
tate non discrepat: ꝑ hoc pro nobis patͥ
loquit᷑: ꝑ quod semet ipsũ nobis similem
pellare est: ipsum se pro hominibꝰ homi.¬
nẽ demonstrare. Et bene cum dixit.
unũ desimilibus loquit᷑: ilico adiunxit
It annuntiet hominis equitatẽ. Quia
nisi ille hominibus similis fieret: equus
homo ante dm̃ non appareret: Inde qͥp.¬
pe annuntiat equitatẽ nram: unde
suasio in culpe contagio abipsa radi.¬
&e polluerat. nullusq erat qui apud
am̃ propeccatoribus loquens. apecca.
dlber appareret Quia ex eadẽ mas.¬
sa editos eque cunctos par reatus in¬
uoluerat Pro inde uenit ad nos un.¬
senitꝰ patris. assumpsit exnobis natu.¬
lam. nõ ꝑpetrans culpam. Sine pecco
Ilipe cẽ debuit: qui pro peccatoribꝰ¬
interuenire potuisset. quia nimirũ alie¬

Expanded text:
pro nobis iste angelus unum de similibus lopro nobis iste angelus unum de similibus loquitur. Cum enim in cunctis operationibus suis immensa nos virtute transcendat, in uno tamen a nobis, id est in formae veritate non discrepat. Per hoc pro nobis Patri loquitur, per quod semetipsum nobis similem pellare est, ipsum se pro hominibus hominem demonstrare. Et bene cum dixit, « unum de similibus loquitur, » illico adjunxit, « ut annuntiet hominibus veritatem; » quia nisi ille hominibus similis fieret, aequus homo ante Deum non appareret. Inde quippe annuntiat aequitatem nostram, unde suasio in culpae contagium ab ipsa radice polluerat, nullusque erat, qui apud Deum pro peccatoribus loquens a peccato liber appareret, quia ex eadem massa editos aeque cunctos par reatus invenerat. Proinde venit ad nos Unigenitus Patris, assumens ex nobis naturam, non perpetrans culpam. Sine peccato certe esse debuit, qui pro peccatoribintervenire potuisset; quia nimirum alie
Abbreviated transcription (Latin):
penã nrãm moriendo suscepit. sicis
ipse ait Potestatẽ habeo ponendi ail.¬
mam meã: et potestatẽ habeo tt̾um s.¬
mendi eam Qui etiã premisit: Nemo
tollet eam ame. sed ego ponã eã ame¬
ipso Rursũ non ut reliqui suseitatis
s. quia nr̃a resurrectio in scłi fine dila.¬
ta est: illius uͦ die tercio celebrata Et
nos quidem ꝑ illũ resurgimus. nam ipse
pse Neq enim qui ds̃ erat. ficut nos
ibalio ut resuscitari potuisset indige.
bat In eo gͦ eius resurrectio distat anr̃a.
quod nõ ꝑnos met ipsos resurgimus si.¬
eut ipse: Pro eo enim quod simplicit̾ ho.¬
mines suimus: suꝑiori adiutorio ut re.¬
sinrgere ualeamus in digemus Ille autẽ
eiisdẽ resurrectionis iuim cum patre
in humanitate suscepit. Quia igitur
dnis uere natus. uere mortuus. uere susci.¬
tatus. in om̃ibus tam̃ distat anobis mag¬
nntudine potencie. sed sola concordat
nobis ueritate nature: benedicit᷑. quia

Expanded text:
poenam nostram miserando suscepit, sicut poenam nostram miserando suscepit, sicut ipse ait: Potestatem habeo ponendi animam meam, et potestatem habeo iterum sumendi eam . Qui etiam praemisit: Nemo tollit eam a me, sed ego pono eam a meipso. Rursum non ut reliqui suscitatus est, quia nostra resurrectio in saeculi finem dilata est, illius vero die tertio celebrata. Et nos quidem per illum resurgimus, nam ipse per se. Neque enim qui Deus erat sicut nos ab alio ut resuscitari potuibat. In eo ergo ejus resurrectio distat a nostra quod non per nosmetipsos resurgimus, sicut ille; pro eo enim quod simpliciter homines sumus, adjutorio superiori ut resurgere valeamus indigemus. Ille autem ejusdem resurrectionis vim cum Patre in humanitate percepit. Dominus igitur natus, vere mortuus, vere resuscitatus, in omnibus distat a nobis magnitudine potentinobiscum veritate naturae, bene ergo dicitur, quia
Abbreviated transcription (Latin):
tuisset Iustus igit᷑ atq inuisibilis &
apparuit similis nobis homo uisibia
ut dum uidetur ex simili. curaret ex
iusto. Et dum ueritate generis cõcor¬
dat conditioni: uirtute artis obuiant
egritudini: Quia gͦ ueniens in carm
dñs non culpam nr̃am exuitio. nonp¬
nam exxnecessitate suscepit: nulla eñ
labe peccati pollutus. reatus nr̃i tene
conditione. non potuit. atq ideo mort̃
nram om̃i necessitate calcata. cũ uolu.¬
it sponte suscepit: recte dr̃. quod pro
Stemptato homine. iste angłs unũ de
similibus loquit᷑. quia nec ita natus
ut reliqui. nec ita mortuus. nec ita resus.¬
citatus: Non enim oꝑante coitu. sed sp̃ũ
et incorrupta seruauit Rursus nos
om̃s cũ nolumus morimur. quia ad
soluende pene debitũ culparũ nr̃arũ
conditione coartam᷑ Ille autẽ quia
nulli admixtus est culpe: nulli exne.¬
cessitate fuccubuit pene Sed quia
culpam nr̃am dominando subdide.

Expanded text:
tuisset. Justus igitur atque invisibilis Deus tuisset. Justus igitur atque invisibilis Deus apparuit similis nobis homo visibilis, ut dum videtur ex simili, curaret ex justo. Et dum veritate generis concordat conditione, virtute artis obviaret aegritudini. Quia ergo veniens Dominus in carne, non culpam nostram ex vitio, non poenam ex necessitate suscepit, nulla enim labe peccati pollutus, reatus nostri teneri conditione non potuit, atque ideo mortem nostram omni necessitate calcata, cum voluit, sponte suscepit, recte dicitur quod pro tentato homine iste angelus unum de similibus loquitur, quia nec ita natus ut reliqui, nec ita mortuus, nec ita resuscet incorrupta servavit. Rursum nos omnes cum nolumus morimur, quia ad solvendae poenae debitum culpae nostrae conditione coarctamur. Ille autem quia nulli admixtum est culpae, nulli ex necessitate succubuit poenae. Sed quia culpam n
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ ille qui ꝑ propħam dicitur magni
consilii angłs: Quia enim greca lingua
euangelizare denuntiare dicit᷑. semet.¬
ipsum nobis annuncians dñs angłs
uocatur: Et bene ait. Si fuerit pro eo
angłs loquens: quia sicut ait apłs. ipse
etiam int̃pellat pro nobis Sed quid pro
nobis loquat᷑: audiamus. Unum denimi¬
libus Mos medicine est: ut aliqͣndo si¬
milia similibus. aliqͣndo contraria con.¬
traruis curet: Nam sepe calida calidis.
frigida frigidis. sepe autẽ frigida calidis.
calida frigidis sanare consueuit Ueniẽs
g̃ ad nos de suꝑ medicus nr̃ multisq nos
inueniens languoribus pressos: quedã
nobis similia. et quedã contraria opposi¬
it Ad homines quippe homo uenit. seq
ad peccatores iustus Concordauit nobi
ueritate nature: sed discrepauit anq.
buit qui corrigebat. ut prebendo imp¬
tionis formã. ante acte malicie muta¬
ret uitã. Sed uidi ab homine nonpo¬
terat ds̃. homo gͦ factus ẽ: ut uid̃i pi

Expanded text:
nisi ille qui per prophetam dicitur: Magni consilii angelus ? Quia enim Graeca lingua evangelizare denuntiare dicitur, semetipsum nobis annuntians Dominus angelus vocatur. Et bene ait: Si fuerit pro eo angelus loquens, quia, sicut ait Apostolus, etiam interpellat pro nobis . Sed quid pro nobis loquatur, audiamus: Unum de similibus. Mos medicinae est ut aliquando similia similibus, aliquando contraria contrariis curet. Nam saepe calida calidis, frigida frigidis; saepe autem frigida calidis, calida frigidis sanare consuevit. Veniens ergo ad nos desuper medicus noster, tantisque nos inveniens languoribus pressos, quiddam nobis simile, et quiddam contrarium apposuit. Ad homines quippe homo venit, sed ad peccatores justus. Concordavit nobis veritate naturae, sed discrepavit a nobbuit qui corrigebat, ut praebendo imitationis formam, anteactae malitiae mutarent vitam. Sed videri ab homine non poterat
Abbreviated transcription (Latin):
lestẽ patriã uendicãt: nec tam̃ amant.
Quos bene ap̃d moysen filĩ ruben et gad
et dimidia tribus manasse exprimunt.
qͥ multa pecora ⁊ nim̾ta possidentes. dum
extra iordanen ea que uid̾ant campestri¬
a concupiscunt. in repromissionis t̾ram
hereditatẽ habere noluerũt dicentes
Terrã quã ꝑcussit dñs incõspectu filioꝵ¬

Expanded text:
lestem patriam vindicant, nec tamen amant. lestem patriam vindicant, nec tamen amant. Quos bene apud Moysen filii Ruben et Gad, et dimidia tribus Manasse exprimunt, quae multa pecora et jumenta possidentes, dum extra Jordanem ea quae viderant campestria concupiscunt, in repromissionis terra haereditatem habere noluere, dicentes: Terra quam percussit Dominus in conspectu filio
Abbreviated transcription (Latin):
reuelasti ea stultis. sed paruulis: tumorẽ se
dãpnasse innotuit nõ acum̾ Unde et alias¬
dr̃ Custo diẽs paruulos dñs Atq ut osten.¬
datur hec eadẽ paruitas qud uocat᷑: adiun.¬
gitur: Humiliatꝰ sum et lib̾auit me: Quia
gͦ sunt multi in eccłia. qui paruuli ẽẽ
despiciunt: et iam humilitatis loco in¬
manes ap̃d se ẽẽ minime desistunt. hos
plerũq uideas honoribus extolli. uolu¬
tatibꝰ ꝑfrui. rerũ multiplicitate dilata
Hũ sepe ml p̾cipue nͥ p̾ ẽẽ cet̾is appetit
amultis timeri gratulant᷑. Recte utuen
negligunt. ⁊ recte uite famã hab̾e cona¬
piscunt Adulationes querut̃. fauoribꝰ m¬
tumescunt: Et quia mrebꝰ sibi copiose p̾¬
sentibus prompti sũt: uentura gaudia ĩ
reqͥrunt: Cũq eos multiplex actio occu¬
pat: etiam asemet ipsis alienos demon¬
trat: Et tam̃ siqua fidei tẽptatio exur.¬
gat: quia mea saltĩ specietenꝰ continent᷑.
hanc uerbis. hanc laboribꝰ defendũt. et ce.¬

Expanded text:
Revelasti ea stultis, sed parvulis, tumorem se damnasse innotuit, non acumen. CAdicitur: Custodiens parvulos Dominus . Atque ut ostendatur haec eadem parvitas quid vocatur, adjungitur: Humiliatus sum, et liberavit me . Quia go sunt multi in Ecclesia, qui 864 parvuli esse despiciunt, etiam in humilitatis loco immanes apud se esse minime desistunt. Hos plerumque videas honoribus extolli, voluptatibus perfrui, rerum multiplicitate dilatari. Hi saepe nil praecipue nisi praeesse caeteris appa multis timeri gratulantur, recte vivere negligunt, et rectae vitae famam habere concupiscunt, adulationes quaerunt, favoribus intumescunt: et quia rebus sibi copiose psentibus prompti sunt, ventura gaudia non requirunt. Cumque eos multiplex actio occupat, etiam a semetipsis alienos demonstrat. Et tamen si qua fidei tentatio exsurgat, quia in ea saltem specie tenus continentur, hanc verbis, hanc laboribus defendunt, et coe
Abbreviated transcription (Latin):
dicensi eccłie dñs dicit Qui uicerit: dabo
eisede mecũ introno meo ficut et ego uici.
et sedi cũ patre meo inthrono eius Uicẽs
añs inthrono cũ patre sedisse se asserit:
qua post passionis certamina. post re.¬
surrectionis palmã. clare se om̃ibꝰ quod
potestati patris ẽet equalis indicauit.
eiq se non disparẽ calcato aculeo mortiᷤ
imotuit. Unde et marie nec dũ se credẽ.
patri similẽ: dicit. Noli me tang̾e: non
ui ascendi ad patrẽ. Nobis enĩ inthrono
slnĩ secde ẽ. ex etusdẽ filii potestate nudicare.
Lia em̃ uidicii principatũ ex enis un¬
tite ꝑcipimꝰ: uelud menis throno residemꝰ
Nec aberreͬt auero: quod alias suꝑ.xii. thro.¬
nos sessuros testat᷑ eẽ discipulos. hic uͦ inthro¬
nosuo ꝑhibet ẽẽ sessuros Per thronos qͥppe
duodecĩ uniuersale iudiciũ: ꝑ thronũ uero
filii: singulare culm̾ iudiciarie potestatis
ostendit᷑. Hoc gͦ duodecĩ throniᷤ. quod ino thro.¬

Expanded text:
it, dabo ei sedere mecum in throno meo, sicut et ego vici et sedi cum Patre meo in throno ejus , Vincens Dominus in throno cum Patre sedisse se asserit, quia post passionis certamina, post resurrectionis palmam, claruisse omnibus quod potestati Patris esset aequalis judicavit, eique se non disparem, calcato aculeo mortis innotuit. Unde et Mariae, necdum se credenti Patri similem, dicit: Noli me tangere, nondum enim ascendi adFilii sedere, est ex ejusdem Filii potestate judicare. Quia enim judicii principatum ex ejus vipercipimus, velut in ejus throno residemus. Nec abhorret a vero quod alias super duodecim thronos sessuros testatur esse discipulos : hic vero in throno suo perhibet esse sessuros; per thronos quippe duodecim universale judicium, per thronum vero Filii, singulare culmen judiciariae potestatis ostenditur; hoc ergo duodecim thronis quod uno thro
Abbreviated transcription (Latin):
uineti sũt. aut inhoc qͦd fidelit̃ credũt pra.¬
us sbi moribꝰ contradicunt: Quia g oĩps¬
ds̃ malitie suꝑbiam. non potencie celsitudinẽ
dãpnat : postꝗͣ dictũ ẽ. Ds̃ potentes nõ abi.¬
cit: cũ et ipse fit potens: recte subiungitur:
Sed nõ saluat impios. et iudiciũ pauꝑibꝰ
tribuit Id ẽ elatos destruit. humiles uͦ ꝑ
iudiciũ lib̃os reddit Uel certe Iudicium
pauꝑibꝰ tribuit. quia hi qui nũc nequiter
oppͥmunt᷑: ipsi tunc fuꝑ oppressores suos
electoꝵ scilicet atq reprobroꝵ: Sed bimi or¬
dines meisdẽ singłis partibꝰ continent᷑. Alii
namq iudicant᷑. et ꝑeunt: alii nõ uidicãt᷑
et ꝑeunt Alti iudicant᷑ et regnant: alii nõ
iudicant᷑ et regnãt: Iudicant᷑ et ꝑeunt: qͥbꝰ
dominica inclamatione dicit᷑ Esurun: et

Expanded text:
 aut in hoc quod fideliter credunt pravis sibi moribus contradicunt. Quia ergo omnipDeus malitiae superbiam, non potentiae celsitudinem damnat, postquam dictum est: Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens, recte subjungitur: Sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit. Id est, elatos destruit, humiles vero per judicium liberos reddit. Vel certe judicium pauperibus tribuit, quia hi qui nunc nequiter opprimuntur, ipsi tunc super oppressores suos cet atque reproborum; sed bini ordines eisdem singulis partibus continentur. Alii namque judicantur et pereunt, alii non judicantur et pereunt; alii judicantur et regnant, alii non judicantur et regnant. Judicantur et pereunt, quibus Dominica inclamatione dicitur: Sitivi, et
Abbreviated transcription (Latin):
contemplat᷑ Que qͥa nec dũ adipiscit᷑:
lugens conspicit ubi non ẽ Maloꝵ suoꝵ
paulus meminerat. et ex eis se in qͥbus
fuerat affligebat cũ dicebat. Non sum
dignus uocari apls. qm̃ psecutus sum
eccłiam dei. Rutrsum duunũ uidietũ
subtiliter pensans. infuturũ male ẽẽ
metuebat dicens C astigo corpus me¬
um et seruituti subicio. ne forte aliis pͥ¬
dicans ipse reprobus efficiar Rursũ
mala presentis uite pensabat: cũ dia¬
ret Dum sumus in corp̾r: ꝑegrinam᷑
adño E t uideo aliam legẽ in membri
meis repugnantẽ legi mentis mee. et

Expanded text:
contemplatur, quae quia necdum adipiscitur, contemplatur, quae quia necdum adipiscitur, lugens conspicit ubi non est . Malorum suorum Paulus meminerat, et ex eis se in quibus fuerat affligebat, cum diceret: Non sum dignus vocari apostolus, quia persecutus sum esiam Dei . Rursum divinum judicium subtiliter pensans, in futuro male esse metuebat, dicens: Castigo corpus meum, et servituti subjicio, ne forte aliis praedicans, ipse reprobus efficiar . Rursus mala praesentis vitae pensabat, cum diceret: Dum sumus in hoc corpore, peregrinamur a Domino . Et: Video aliam legem in membris meis repugnantem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑcussionis Plage uͦ in secretioribus uẽ¬
tris sunt: int̾na mentis uulnera que
ꝑ conpunctionẽ funt Sicut eni̾ uent̃
cibis repletus extendit᷑: ita mens prauiᷤᷤ
cogitacionibus dilatata subleuatur:
Abstergẽt igͥ mala et liuor uulneris:
et plage in secretioribꝰ uentris. quia dis¬
ciplina ext̾ior culpas diluit. et exten.¬
sam mentẽ conpunctio penitencie ulti.¬
one transfigit Sed hoc int̾ se utraq
hec differunt. quod plage ꝑcussionum
dolent. lamenta conpunctionũ sapiut̃
Ille affligentes cruciant. ista reficiunt
dum affligunt: Per illas in afflictione
meror est: ꝑ hec in merore leticia Quia
tam̃ ipsa conpunctio mentẽ lacerat:
eandẽ conpuc̃tionẽ non incongrue
uehement̾ afficitur: cũ aut maloꝵ suoꝵ
reminiscitur. consid̾ans ubi fuit : aut
querens cogitat ubi erit. Aut cũ mala
uite presentis sollert̃ attendens. merens
consid̾at ubiẽ. aut cũ bona suꝑne patͥe

Expanded text:
percussionis. Plagae vero in secretioribus venpercussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim venter cibis repletus extenditur, ita mens pravis cogitationibus dilatata sublevatur. Abstergunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et extensam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagae percussionum dolent, lamenta compunctionum sapiunt. Illae affligentes cruciant, ista reficiunt, dum affligunt. Per illas in afflictione moeror est, per haec in moerore laetitia. Quia tamen ipsa compunctio mentem lacerat, eamdem compunctionem non incongrue vehementer afficitur, cum aut malorum suorum reminiscitur, considerans ubi fuit; aut quaerens, cogitat ubi erit; aut cum mala vitae praesentis solerter attendens, moerens considerat ubi est; aut cum bona supernae patriae