comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ntiqꝰ quippe ñr inimicꝰ cũ inpecc̃o
uitã illaqueat. sitit ut mortẽ pec¬
catoris bibat. Qd̃ tam̃ intelligiet¬
aliter potest. Nam pũsa menscũ
inpeccato se uenisse conspicit: qua¬
dam cogitat̃onis suꝑficie euadẽ pec¬
catzi laqueos querit. Sed uel t̾rores
uel opprobria hominũ timens. elig̃
met̾nũ mori: qũa ad tempus aliqͥd
aduersitatis perpeti. Uñ se totũ iu
ciis deserit: quib ĩa semel se obliga¬
tum sentit. Cuiꝰ gͦ usq ad finẽ uita
inculpa constringit᷑: eiꝰ planta la¬
queo tenetur. S quia se quo mał
obligatũ pensat. eõ de suo reditu
desperat: ip̃a iã desperatõne acriꝰ
ad huiꝰ mundi concupiscencias es¬
tuat. fit desiderioꝵ feruor ĩm̃te:
et peccatis p̃cedentib irretitꝰ animꝰ
ad maiora etiam delicta succendit᷑.
uñ et subdit᷑. Ex ardescet contͣ
eum sitis. n eius quippe animo cõ¬
tra eum sitis exardescit: qͥa qd̃ agẽ
ꝑũse consueuit. eũ ad bibenda
mala uehem̃t̃ accenditur. Impio

Expanded text:
ntiquus quippe noster inimicus, cum in peccato vitam illaqueat, sitit, ut mortem peccatoris bibat. Quod tamen et aliter intelligi potest. Nam perversa mens, cum in peccatum se venisse conspicit, quadam cogitationis superficie evadere peccati laqueos quaerit; sed vel terrores, vel opprobria hominum timens, eligit in aeternum mori, quam ad tempus aliquid adversitatis perpeti. Unde totum se vitiis deserit, quibus jam se semel obligatum sentit. Cujus ergo usque ad finem vita in culpa constringitur, ejus planta laqueo tenetur. Sed quia se quo malis obligatum pensat, eo de suo reditu desperat, ipsa jam desperatione acrius ad hujus mundi concupiscentias aestuat, fit desideriorum fervor in mente, et peccatis praecedentibus irretitus animus ad majora etiam delicta succenditur. Unde et subditur: Et exardescet contra eum sitis. In ejus quippe animo contra eum sitis exardescit, quia quo agere perversa consuevit, eo ad ebibenda mala vehementer accenditur. Impio
Abbreviated transcription (Latin):
si flãmã ñ ht̃: nequaqͣm fuso lumi¬
ne plendet. Flãma itaq ignis eiꝰ est
decor uł potestas ext̾ior. q̃ de int̾no
eiꝰ ardore ꝓcedit: quia qd̃ anxie in
hoc mundo adipisci desiderat. ple¬
rumq adcumulũ dãpnationis
sue optinet: et seu inpotestate
culminis. seu in diuiciis multipli¬
cationis quasi ꝑ ext̾iorẽ głiã lucet.
S ñ splendebit flãma ignis eiꝰ cũ
intlie exitꝰ om̃is ext̾̃ior decor subt᷑¬
hitur. et solo suo intrinsecus ardo¬
re concremat᷑. Flãma gͦ ab igne sub¬
trahitur. cũ głia ext̃ior ab interno
eiꝰ ardore separat᷑. Hñt etiã et iusti
flãmã ignis sui: s nimirũ que res¬
plendeat: quia uidelicet eoꝵ desi¬
deria in bonis oꝑib lucent. Iniqͦꝵ¬
uero flãma minue splendet: qr
per hoc qd̃ male appetunt. ad tene

Expanded text:
autem si flammam non habet, nequaquam fuso lumiautem si flammam non habet, nequaquam fuso lumine splendet. Flamma itaque ignis ejus est decor, vel potestas exterior, quae de interno ejus ardore procedit, quia quod anxie in hoc mundo 439 adipisci desiderat, plerumque ad cumulum perditionis suae obtinet, et sive in potestate culminis, sive in divitiis multiplicationis, quasi per exteriorem gloriam lucet. Sed non splendebit flamma igniin die exitus omnis exterior decor subtrahitur, et solo suo intrinsecus ardore concrematur. Flamma ergo ab igne subtrahitur, cum gloria exterior ab aeterno ejus ardore separatur. Habent etiam et justi flammam ignis sui, sed nimirum quae resplendeat, quia videlicet eorum desideria in bonis overo flamma minime splendet, quia per hoc quod mala appetunt; ad teneb
Abbreviated transcription (Latin):
p̃sentis uite diffinitõne denuntiat
fallitur: quia plerumq et ĩpiis
in eẽ lum̃ ꝓsꝑitatis cernitur: et
pios tenebre ignobilitatis ac pau-¬
pertatis abscondunt. Sin uͦ ad hoc
eiꝰ sermo dirigit᷑. ut ostendat quid
impii in suo fine paciant᷑: ueracit̾
dr̃.  onne lux impii ex tinguet᷑:
nec splendebit flãma ignis eius:
contͣ sc̃m tam̃ uirũ inflagello
constitutũ dici ñ debuit. Sed nos
uires brachioꝵ eiꝰ insiis senten¬
ciis per pendentes pensemꝰ. quam
ualide iacula iitorq̃at: et desina¬
mꝰ aspicere intorquendo quem
impetit: nimirũ scientes quia
prosperitatẽ scilicet uite p̃sentis.
S lux impii extinguetur: quia
fugitiue uite ꝓsꝑitas cũ ip̃a ciciꝰ¬
nis nãq impiꝰ ht̃ flãmã ignis ꝓpͥi.
qũe incorde suo ex feruore desiderio¬
rũ temporalium accendit. dum mͦ
istis. mͦ illis cupiditatib estuat. et
cogitatõnes suas multiplicia blan-¬
dim̃ta seculi ampliꝰ in flãmat. Ignis

Expanded text:
sentis vitae definitione denuntiat, fallitur; quia plerumque et impiis inesse lumen prosperitatis cernitur, et pios tenebrae ignobilitatis ac paupertatis abscondunt. Sin vero ad hoc ejus sermo dirigitur, ut ostendat quid impii in suo fine patiantur, veraciter dicitur: Nonne lux impii exstinguetur, nec splendebit flamma ignis ejus? contra sanctum tamen virum in flagellis constitutum dici non debuit. Sed nos vires brachiorum illius in suis sententiis perpendentes, pensemus quam valide jacula intorquet, et desinamus aspicere intorquendo quem impetit, nimirum scientes, quia prosperitatem scilicet vitae praesentis. Sed lux impii exstinguetur; quia fugitivae vitae prosperitas cunis namque impius habet flammam ignis proprii, quem in corde suo ex fervore desideriorum temporalium accendit, dum modo istis, modo illis cupiditatibus aestuat, et cogitationes suas per multiplicia blandimenta saeculi amplius inflammat. Ignis
Abbreviated transcription (Latin):
pa conspicit adeptũ. S ip̃a eum
dignitas que implicauit tenet:
et sine culpis aliis fugere ñ ualet.
diri nitit᷑. tunc ueracit̃ conspicit.
qũa duri s nexibus tenetur. Neq
eñi uere obligat̃onẽ nrãm cog¬
noscimꝰ: nͥ cũ euadere nitẽtes. qͣsi
leuare pedes conamur. uñ et hãc
eandem obligat̃onẽ aperte subiũ¬
squeo.
cato. Et quia hostis generis human
cum uniꝰ cuiꝰq uitã inculpa obligat.
ad eiꝰ mortẽ anxiꝰ anhelat: recte sub

Expanded text:
pa conspicit adeptum; sed ipsa eum pa conspicit adeptum; sed ipsa eum dignitas quae implicavit tenet, et sine culpis aliis fugere non valet hdiri nititur, tunc veraciter conspicit quam duris nexibus tenetur. Neque enim vere obligationem nostram cognoscimus, nisi cum evadere nitentes, quasi levare pedes conamur. Unde et hanc eamdem obligationem aperit subjunqueo. cato. Et quia hostis generis humani, cum uniuscujusque vitam in culpa obligat, ad ejus mortem anxius anhelat, recte sub
Abbreviated transcription (Latin):
quia recta agẽ ñ ualent. cũ huiꝰ
mundi amatorib displicere ti¬
ment. Uñ agitur: ut per gł̾iam
qũa impiꝰ ex peccato assequitur.
eiꝰ ad huc peccata ampliꝰ multipl¬
cẽtur. Qd̃ bene baldath ex pͥmit
te pedẽ suũ: et inmulis eiꝰ ambułat.
iu pedes in rete mittit: ñ cõno¬
lũit eicit. Sic qui inpeccatis se
deicit: ñ mox ut uoluerit sur¬
git. Et qui in macłis retis ambu-¬
lat: gressus suos ambulabo im¬
plicat. Et cũ expediri ad ambu¬
landũ nititur: ne ambulet ob-¬
ligatur. Sepe namq contingit.
ut quis huiꝰ mundi delectatione
ꝑsuasus. ineo ad honorĩ głiã
ꝑtingat: ad desiderioꝵ suorũ ef¬
fectũ ꝑueniat: et ꝑuenisse ad hoc
qd̃ expeciit letetur. Sed qͥa bona
mundi ñ ei in amore sunt. et ple¬
rũq habita uilescunt: percipien¬
do discit qũa sit uile qd̃ expeciit.
Uñ reuocatꝰ ad mentẽ exquirit. qͣli¬
ter sine culpa fugiat. qd̃ secũ cul¬

Expanded text:
quia recta agere non valent cum mundi quia recta agere non valent cum mundi hujus amatoribus 440 displicere timent. Unde agitur ut per gloriam quam impius ex peccato assequitur ejus adhuc peccata amplius multiplicentur, quod bene Baldad exprimit te pedem suum, et in maculis ejus ambulat. - Qui pedes in rete mittit, non cum voluerit, ejicit; sic qui in peccatis se dejicit, non mox ut voluerit surgit, et qui in maculis retis ambulat, gressus suos ambulando implicat, et cum expediri ad ambulandum nititur, ne ambulet obligatur. Saepe namque contingit ut quis hujus mundi delectatione persuasus in eo ad honoris gloriam tingat, ut ad desideriorum suorum effectum perveniat, et pervenisse se ad hoc quod expetiit laetetur. Sed quia bona mundi non habita in amore sunt, et plerumque habita vilescunt, percipiendo discit quam sit vile quod expetiit. Unde revocatus ad mentem exquirit qualiter sine culpa fugiat, quod se cum cul
Abbreviated transcription (Latin):
sus uirtutis eiꝰ. Hunc eñi qͣsi iur¬
tutis sue gressus exierit quociẽs
potestatis sue uiolentias exercet.
S gressus uirtutis eiꝰ artabũt᷑:
quia uires malicie illiꝰ quas nũc
inuoluntate sua exhibet: postmo¬
dũ pena constringet. Seq̃r. Et p̃¬
cipitabit eũ consiliũ suũ. Habet¬
eni nunc consiliũ suũ om̃is iniqͦ.
p̃sentia appetere: et̃na desperare:
iniusta agere: iusta deridere. Sed
cũ iudex iustoꝵ iniustorũq uene¬
rit: suo unusquisq impius cõ-¬
silio precipitat᷑. quia per hoc qd̃
hic appet̾e pͣuis cogitatõnib ele¬
git: in et̃m supplicii tenebras mer¬
getur. Qũe eñi hic głia tẽporalis
extollit: illucsine t̾mino pena p̃¬
mit. Qui hic in uoluptate leta¬
tus est: illuc perpetua ultõne
cruciat᷑. Et fit plerũq ut ip̃a hꝰ
mundi ꝓsꝑitas que ab impiis ĩ¬
sus ita obliget ut etiã cũ ad bona
oꝑa uoluerint redire iux possint:

Expanded text:
sus virtutis ejus. - Nunc enim quasi virsus virtutis ejus. - Nunc enim quasi virtutis suae gressus exerit, quoties potestatis suae violentias exercet. Sed gressus virtutis ejus arctabuntur, quia vires malitiae illius quas nunc in voluptatibus suis exhibet postmodum poena constringit. Sequitur: Et praecipitabit eum consilium suum. - Habet nunc consilium omnis iniquus praesentia appetere, aeterna desperare, injusta agere, justa deridere. Sed cum Judex justorum injustorumque venerit, suo unusquisque impius consilio praecipitatur, quia per hoc quod hic appetere pravis cogitationibus elegit, in aeterni supplicii tenebras mergitur. Quem enim hic gloria temporalis extollit, illic sine termino poena premit. Qui hic in voluptate laetatus est, illic perpetua ultione cruciatur. Et fit plerumque ut ipsa hujus mundi prosperitas, quae ab impiis insus ita obliget, ut etiam cum ad bona opera voluerint redire, vix possint,
Abbreviated transcription (Latin):
merito lucẽ gaudiũ accipere debe¬
mus. Lux gͦ intabernaculo illius
tenebrescet: quia in eiꝰ conscientia ꝙͣ
male ĩ habitat gaudiũ qd̃ de tẽpora¬
lib rebus fuerat deficit. Uñ et apte
toꝵ loquar. lucerne lum̃ intesta ẽ.
Lum̃ uͦ in testa ẽ: gaudiũ incarne.
lucerna gͦ q̃ suꝑ eũ est extinguet᷑.
quia cũ maloꝵ suoꝵ retributo in¬
pium sequit᷑. in eiꝰ m̃te gaudium
rum mentẽ t̾rena gaudia possi¬
dent: sicq eam in uoluptatibus
absorbent. ut suꝑ ip̃am sint. non
apud ipãm. Iusti autẽ etiã cum
ꝓsꝑitatẽ uite p̃sentis hñt eam
subsemet ip̃is p̃mere nouerunt:
ut hoc qd̃ apud se in bonis hilares¬
cunt. nec grauitatis consilio tr̃a¬
seant. et uir tutis regimine exce¬
dant. Lucerna gͦ impii que super
eum est extinguetur: quia citiꝰ
eiꝰ gaudiũ deficit qd̃ eũ totũ in hac
uita possedit. Et quia nunc se male
in uoluptatib dilatat: eum post
insuppliciis pena coangustat. Uñ
adhuc subditur. Artabunt᷑ gres¬

Expanded text:
merito lucem accipere gaudium debemus. Lux ergo in tabernaculo illius tenebrescit, quia in ejus conscientia, quam male inhabitat, gaudium quod de temporalibus rebus fuerat deficit. Unde et aptetorum loquar, lucerna lumen in testa est, lumen vero in testa est gaudium in carne. Lucerna ergo quae super eum est exstinguitur, quia cum malorum suorum retributio impium sequitur, in ejus mente gaudium rum mentem terrena gaudia possident, sicque eam in voluptatibus absorbent, ut super ipsam sint, non apud ipsam. Justi autem etiam cum prosperitatem vitae praesentis habent, eam sub semetipsis premere noverunt, ut hoc quod apud se in bonis hilarescunt, gravitatis consilio transeant, et virtutis regimine excedant. Lucerna ergo impii quae super eum est exstinguitur, quia citius ejus gaudium deficit, quod eum totum in hac vita possedit. Et qui nunc male se in voluptatibus dilatat, eum post in suppliciis poena coangustat. Unde adhuc subditur
Abbreviated transcription (Latin):
eccłiã in quibusdã cognatis suꝑbi¬
re putant: quedã uͦ nec intellig̾e
suspicant᷑. Uñ baldath suithes bea-¬
tũ iob quasi in suꝑbiam astruit
erupisse: qũe fatetur u̾ba iacta¬
re. S signat ip̃e qͣnta elat̃one
tumuerat: qͥ bm̃ iob loqui qd̃ in
telligeret putabat. Et quia om̃s
heretiq in estimatone sua a sc̃a
eccłia despici conquerunt᷑. apte
suspicari qd̃ facit. Arbitrant᷑ eñi
se despici: qui bonoꝵ mores despi¬
cere consuerant. Et quia in his q̃
cõprehendi ualent ratione. contͣ
hereticos ostendit eccłia ratõnabi¬
le ñ eẽ qd̃ astruunt: estimarise ab
eiꝰ iudicio uelut iumenta suspicã¬
tur. Ex qua despectus sui suspicio¬
ne ꝓtinꝰ ad dedignat̃onẽ ꝓsilunt:
atq ad eiusdem eccłie contumeli¬
as excitant᷑. uñ subdit᷑. Quid ꝑdis¬

Expanded text:
busdam cognitis superbire putant, quaedam vero nec intelligere suspicantur. Unde Baldad Suhites beatum Job quasi in superbiam astruit erupisse, quem fatetur verba jactare. Sed signat ipse quanta elatione tumuerat, qui beatum Job loqui quae non intelligeret putabat. Et quia omnes haeretici in aestimatione sua a sancta Ecclesia despici conqueruntur, aptesuspicari quod facit. Arbitrantur enim se despici, qui bonorum mores despicere consueverunt. Et quia in his quae comprehendi valent ratione contra haereticos ostendit Ecclesia rationabile non esse quod astruunt, aestimari se ab ejus judicio velut jumenta suspicantur. Ex qua despectus sui suspicione protinus ad dedignationem prosiliunt, atque ad ejusdem Ecclesiae contumelias excitantur. Unde subditur:
Abbreviated transcription (Latin):
uoluit: s tam̃ semel et iterũ in
belli certamine ip̃e ꝓstratus est.
Consulto aũ dño si adulciscendũ
ire debuissent: iussum ẽ. Qui uix¬
ta diuine uocis imꝑium ꝑrexit.
et semel et scd̃o ꝑdidit: et tunc
demũ peccatͥcẽ tribũ ualde feriẽs.
pene funditꝰ extinxit. Quid est
qd̃ in ultõne sceleris ĩflãmatur.
ip̃i purgandi surit. ꝑ qͦs alioꝵ culpe
feriunt᷑: ut ip̃i ĩa mundi ꝑ ultõnẽ
ueniant qͥ alioꝵ uicia corrige festinãt:¬
diuni examinis cessat. nr̃a se consci¬
entia ip̃a rep̃hendat: atq ad lam̃ta
pñie ip̃a se contͣ semet ipãm erigat:
ne contra bonos elata. et sibi humit¬
sit. s contͣ se rigida sit. bonis uͦ oĩbꝰ

Expanded text:
voluit, sed tamen semel et iterum in voluit, sed tamen semel et iterum in belli certamine ipse prostratus est. Consulto autem Domino si ad ulciscendum ire debuissent, jussum est. Qui juxta divinae vocis imperium perrexit, et semel et secundo cecidit, et tunc demum peccatricem tribum valde feriens pene funditus exstinxit. Quid est quod in ultionem sceleris inflammatur, ipsi pur ut ipsi jam mundi per ultionem veniant, qui aliorum vitia corrigere festinadivini examinis cessat, nostra se conscientia ipsa reprehendat, atque ad lamenta poenitentiae ipsa se contra semetipsam erigat, nec contra bonos elata, et sibi humilis, sed contra se rigida sit; bonis vero omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
et contra bonoꝵ uitã district᷑one
asperitatis erigunt᷑. Uñ amicis be¬
ati iob meiꝰ flagello tum̃tib recte
nunc dr̃. Et uos contra me eri¬
gimini: idest uos met ip̃os redar¬
guendos relinquitis et me distͥctiᷤ
sentencii increpatis. Qui enim se¬
met ip̃m pͥus non iudicat: quid ĩ
alio rectũ iudicet ignorat: et si
nouit fortasse ꝑ auditũ qd̃ rectũ
iudicare debeat᷑: recte tam̃ iudi¬
care aliena merita ñ ualet: cui
conscientia in nocentie ꝓpͥe nullã
iudicii regłam p̃bet. hinc est eñi
qd̃ insidiantib quibusdam et pu¬
niendam adult̾am deducentibus
dr̃. Qui sine peccato est ur̃m: pͥmꝰ
in illã lapidem mittat. Ad aliena
quippe punienda pecc̃a ibant et
sua reliquerãt. Reuocent᷑ itaq in¬
tus ad conscienciã: ut pͥus ꝓpria
corrigant. et tunc aliena rep̃hẽ¬
dant. Hinc ẽ qd̃ cũ trib beniamin
incarnis scelere fuisset obruta col¬
lec tus om̃is isrł ulcisci iniqͥtatẽ

Expanded text:
et contra bonorum vitam districtione et contra bonorum vitam districtione asperitatis eriguntur. Unde amicis beati Job in ejus flagello tumentibus recte nunc dicitur: At vos contra me 449 erigimini; id est, vosmetipsos redarguendos relinquitis, et me districtis sententiis increpatis. Qui enim semetipsum prius non judicat, quid in alio rectum judicet ignorat. Et si novit fortasse per auditum quod rectum judicare debeat, recte tamen judicare aliena merita non valet, cui conscientia innocentiae propriae nullam judicii regulam praebet. Hinc est enim quod insidiantibus quibusquam, et puniendam adulteram deducentibus dicitur . Qui sine peccato est vestrum, primus in illam lapidem mittat . Ad aliena quippe punienda peccata ibant, et sua reliquerant. Revocantur itaque intus ad conscientiam, ut prius propria corrigant, et tunc aliena reprehendant. Hinc est quod cum tribus Benjamin in carnis scelere fuisset obruta, collectus omnis Israel ulcisci iniquitatem
Abbreviated transcription (Latin):
patonis p̃mere. sed se deflere: quia
si sic ꝑcussus fuerat qui ita seruie¬
bat: qua ultione feriri merebãt᷑.
qui ñ ita sermerãt: Quib bene
dr̃. Et uos contͣ me erigimini.
csi apercius eis dicat᷑. qui erigi
nis in bono iste est: ut primum
contra nos. et post modũ contra
malos erigamur. Nam qui contͤ
bonos erigit᷑: ꝑsuberbiã in flat᷑.
Contͣ nos met ip̃os eñi erigimur:
qñ mala ꝓpͥa recognoscentes. dis¬
tricta nosmet ip̃os pñie ultione
ferimꝰ: qñ nequaqũa nobis ĩ pec¬
catis parcimꝰ: et nullis erga nos
cogitat̃onũ blandim̃tis inclina-¬
mur. Qui si districte pͥus nr̃a in
nobis mala insequimur: iustũ
quoq est ut etiam contra aliena
mala utiliter erigamur. et ea q̃
innobis punimꝰ. etiam in aliis
redarguendo suꝑemꝰ. S hanc erec¬
t̃onẽ mali nesciunt: quia se resi¬
quũt et bonos impetũt: sibi se
intra conscientiam suam mol¬
licie blãde ad ulatõnis inclinãt:

Expanded text:
pationis premere, sed se deflere, quia pationis premere, sed se deflere, quia si sic percussus fuerat qui ita serviebat, qua ultione feriri merebantur qui non ita servierant? Quibus bene dicitur: At vos contra me erigimini. Ac si eis apertius dicatur: Qui erigi nis in bono iste est, ut primum contra nos et postmodum contra malos erigamur. Nam qui contra bonos erigitur per superbiam inflatur. Contra nosmetipsos enim erigimur quando, mala propria recognoscentes, districta nosmetipsos poenitentiae ultione ferimus, quando nequaquam nobis in peccatis parcimus, et nullis erga nos cogitationum blandimentis inclinamur. Qui si districte prius nostra in nobis mala insequimur, justum quoque est ut etiam contra aliena mala utiliter erigamur; et ea quae in nobis punimus, etiam in aliis redarguendo superemus. 34. Sed hanc erectionem mali nesciunt, quia se relinquunt, et bonos impetunt. Sibi se intra conscientiam suam mollitie blandae adulationis inclinant,
Abbreviated transcription (Latin):
appetit. qͣm humanitatis cognit̃o
permittit: ip̃a hunc eiꝰ głia oppͥmit
quia uelut in moderate mel sũp¬
tum. ꝑscrutantis sensum dũ ñ capit᷑
est: et rursũm̃ nobiscũ ẽẽ dr̃. quod
cont᷑ nos ẽ. Quia gͦ scientia sua he¬
retici cor inflat: fidelis aũ cognitõ
ignorantie sue humiliat e dicat
beatus iob uoce sua: dicat etiam
confessine uniu̾sał eccłie. H ẽpe
et si ignoraui: mecũ erit ignorã¬
tia mecr.  si aꝑte hereticis di¬
catur. Om̃us ur̃a scientia uobiscũ
ñ ẽ: quia contra uos ẽ. dũ stulta
elacone uos erigit. Mea uͦ igno¬
audeo: inueritate me humilit̃
seruo. Et quia hec ip̃a heretici q̃
scire querũt ad usum solius elatõ¬
nis arripiunt. ut contra fideles
et humiles docti uideant᷑: recte
cialiter amicis beati iob qũẽ ad¬
modũ congruant demonstremꝰ.
Ipsi et eñi percussum iustũ uiden¬
tes ad sua intima redire debuerũt.
nequaqͣm beatũ iob uerbis incre¬

Expanded text:
appetit quam humanitatis cognitio appetit quam humanitatis cognitio permittit, ipsa hunc ejus gloria opprimit, quia velut immoderate mel sumptum, perscrutantis sensum, dum non capitur, est; et rursum non nobiscum esse dicitur quod contra nos est . Quia ergo scientia sua haeretici cor inflat, fideles autem cognitio ignorantiae suae humiliat, dicat beatus Job voce sua, dicat etiam confessione universalis Ecclesiae: Nempe et si ignoravi, mecum erit ignorantia mea. Ac si aperte haereticis dicatur: Omnis vestra scientia vobiscum non est, quia contra vos est, dum stulta elatione vos erigit. Mea vero ignoaudeo, in veritate me humiliter servo. Et quia haec ipsa haeretici quae scire quaerunt ad usum solius elationis arripiunt, ut contra fideles et humiles docti videantur, recte ialiter amicis beati Job quemadmodum congruant demonstremus. Ipsi etenim percussum justum videntes, ad sua intima redire debuerunt, et nequaquam beatum Job verbis incre
Abbreviated transcription (Latin):
iob dr̃. Et ñ erubescitis opprmm̃tes
me: quia et si pͣuu fuit mala uo¬
luisse: peiꝰ ẽ male appetita ñ erubes¬
cere. Sequit᷑. H empe et si ignoraui:
mecũ erit ignorantia mea.ñt
hoc heretici ꝓpͥum. ut de. in ani sci¬
entie sue arrogantia in flentur:
et recte credentiũ simplicitatem
sepe derideant: et nulliꝰ ẽẽ meriti
tra scã ecclia mom̃e qd̾ ueraciter
sapit sensum suum humiliter
depͥmit ne sciencia inflet᷑: ne ĩ¬
requisit̃one occultoꝵ tumeat:
et perscrutari aliqua q̃ ultra
iuires sunt illuis p̃sumat. Utiliꝰ
et eñi studet nescire q̃ perscruta-¬
ri ñ ualet. quã audenter definire
q̃ nescit. Scriptũ quippe ẽ. Sic̃
qui mel multũ comedit ñ est ei
bonũ. sic qui scrutator ẽ maiestatiꝰ:
oppͥmit᷑ głia. Dulcedo et eñi melliᷤᷤ
si plusqũa necesse ẽ sumit᷑: un delec¬
tatur os. inde uita comederitis tieca¬
tur. Dulcis quoq est requisito ma¬
iestatis: s qui plus hanc scrutari

Expanded text:
itur: Et non erubescitis opprimentes me, quia etsi pravum fuit mala voluisse, pejus est male appetita non erubescere. Sequitur: mecum erit ignorantia mea. - Habent hoc haeretici proprium, ut de inani scientiae suae arrogantia inflentur, et recte credentium simplicitatem saepe derideant, et nullius esse meriti tra, sancta Ecclesia in omni quod veraciter sapit, sensum suum humiliter deprimit, ne scientia infletur, ne inquisitione occultorum tumeat, et perscrutari aliqua quae ultra vires sunt illius praesumat. Utilius etenim studet nescire quae perscrutari non valet quam audacter diffinire quae nescit. Scriptum est quippe: « Sicut qui mel multum comedit, non est ei bonum; sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria . Dulcedo etenim mellis, si plus quam necesse est sumitur, unde delectatur os, inde vita comedentis necatur. Dulcis quoque est requisitio majestatis; sed qui plus hanc scrutari
Abbreviated transcription (Latin):
intulit: tot causas uictorie mini¬
strauit. Contra tormenta quippe
pacientiam: contͣ ũba sapientiam
tenuit: quia et dolores u̾berũ eqͣn-¬
nuit̃ sustinuit: et stulticiã male
suadentiũ sapient̾ frenauit. S qͥa
in ip̃is passionib doctisq locutõ¬
nib sc̃e eccłie typũ tenet. amicis
eiꝰ ut sepe ĩa diximꝰ q̃dã recta et q̃¬
dã stulta loquentibꝰ. ñ ĩmerito here¬
tici figurantur: qui ꝓ eo qd̃ sc̃o iu-¬
ro amici sunt multa de reꝓbis rec¬
ta dicunt: s ꝓ eo qd̃ speciem he¬
reticoꝵ tenent. plerũq mnoris sui
excessu dilabunt᷑: et ũboꝵ suoꝵ¬
sci uiri pectꝰ feriunt: s contͣ m̃tẽ
mexpugnabilẽ ip̃a sua ꝑcussione
fatigant᷑. Nos gͥ subtili debemꝰ dis¬
cretione distinguere. & quid sit ĩ
eoꝵ ũbis qd̃ uere de reprobis sen¬
tiunt: et quid contra bm̃ iob fa¬

Expanded text:
intulit, tot causas victoriae miniintulit, tot causas victoriae ministravit. Contra tormenta quippe patientiam, contra verba sapientiam tenuit, quia et dolores verberum aequanimiter sustinuit, et stultitiam male suadentium sapienter frenavit. Sed quia in ipsis passionibus doctisque 437 locutionibus sanctae Ecclesiae typum tenet, amicis ejus, ut saepe jam diximus, quaedam recta, et quaedam stulta loquentibus, non immerito haeretici figurantur, qui pro eo quod sancto viro amici sunt, multa de reprobis recta dicunt; sed pro eo quod speciem haereticorum tenent, plerumque in oris sui excessu dilabuntur, et verborum suoi viri pectus feriunt, sed contra mentem inexpugnabilem ipsa sua percussione fatigantur. Nos igitur subtili debemus discretione distinguere, et quid sit in eorum verbis quod vere de reprobis sentiunt, et quid quod contra beatum Job fa
Abbreviated transcription (Latin):
dũ diabolo insidiante ꝑmittitur:
ut ꝑtẽptam̃ta tribulationis ostẽ¬
deret. qͣntñ pͥus intranquillitate
et laudari deo attestante cõgnoũ:
et tñ ad tẽptandũ expeciit: qũe
cũ tot dãpnis rerũ. tot orbitatib
percussum st̃nere nequiuiss: uxo¬
rem eiꝰ instimulo male ꝑsuasionis
excitauit: ut saltẽ ꝑ familiaria u̾ba
corrũꝑet: qũe per tot st̾nere nun-¬
tioꝵ torm̃ta minime ualeret. Sed
cũ ad iutorio femine qd̃ contͣ adã
pͥus inparadiso optinuit. contra
hunc scd̃m instquilio positum
roborari ñ potuit: ad alia se tẽptã¬
di argum̃ta conũtit: ut amicos eiꝰ
quasi consolantes adduc̃et. et tñ
eorũ mentes in asꝑitatẽ increpa¬
tionis excitaret : quatinꝰ eũ cuiꝰ
pacientiam flagella ñ uicerãt:
int̾ flagella saltim asꝑa uerba
suꝑarent. S inimicus callide ĩ¬
sidians. fraudem qũã contra sc̃m
uirũ paraũat ꝑtulit: quia sc̃o
uiro quot occasiones ꝑditionis

Expanded text:
abolo insidiante permittitur, ut per tentamenta tribulationis ostenderet quantum prius in tranquillitate et laudari Deo attestante cognovit, et tamen ad tentandum expetiit. Quem cum tot damnis rerum, tot orbitatibus percussum sternere nequivisset, uxorem ei in stimulum malae suasionis excitavit, ut saltem per familiaria verba corrumperet quem per tot sternere nuntiorum tormenta minime valeret. Sed cum adjutorio feminae, quod contra Adam prius in paradiso obtinuit, contra hunc secundum in sterquilinio positum roborari non potuit, ad alia se tentandi argumenta convertit, ut amicos ejus quasi consolantes adduceret, et tamen eorum mentes in asperitatem increpationis excitaret; quatenus eum, cujus patientiam flagella non vicerant, inter flagella saltem aspera verba superarent. Sed inimicus callide insidians fraudem quam contra sanctum virum paraverat pertulit, quia sancto viro quot occasiones perditionis
Abbreviated transcription (Latin):
et contra se respectũ int̾nũ sumũt:
quia si ꝓpt̾ hominẽ mala facere
metuunt: qͣntomagis ꝓpt̃ dm̃i qͥ
cuncta inspicit nec appet̾e mala
debuerunt: In quib fit. ut mala
maiora corrigant perbonai mini-¬
ma: scilicet ꝑ ext̾iorẽ ueretundiã
int̾iorẽ culpã. Et sunt qͥdã qͥ post¬
qũa dm̃ inm̃te contẽpserĩt. mul¬
tomagis humana udicia sꝑnũt:
atq om̃e malum qd̃ appetũt. audac¬
ter per agere ñ erubescunt. Quos ad
ꝑpetrandũ malum occulta iniqͥtas
inuitat. et nulla aꝑte uerecundia
retardat: sic̃ et de quodã in iqͦ uidice
dr̃. Dñi ñ timebat et hominẽ ñ re
uerebat᷑. hinc est etiam qd̃ de qͥbus

Expanded text:
et contra se internum judicium sumunt, et contra se internum judicium sumunt, quia si propter hominem mala facere metuunt, quanto magis propter Deum, qui cuncta inspicit, nec appetere mala debuerunt? In quibus fit ut mala majora corrigant per bona minima, scilicet per exteriorem verecundiam interiorem culpam. Et sunt quidam qui postquam Deum in mente contempserint, multo magis humana judicia spernunt, atque omne malum quod appetunt, audacter peragere non erubescunt. Quos ad perpetrandum malum occulta iniquitas invitat, et nulla aperta verecundia retardat; sicut et de quodam iniquo judice dicitur: Deum non timebat, et hominem non verebatur . Hinc est etiam quod de
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtulit. qd̾ uerba doctrine ñ audiẽ¬
tib dix̃. Itaq et cũ audiens tacẽt.
et cũ loquens ũ audiretur ip̃e la¬
borẽ ꝑtulit. qui et tacendo pacien¬
ter. et eis loquendo mnutiliter cor¬
dis dolorẽ sensit. Unde suꝑiꝰ dicit.
Quid agã : Si locutꝰ fuero: ñ qͥescet
dolor m̃s. Et si tacuero: ñ recedet ame.
in uͦ ad typũ sc̃e eccł̃ie hec ũbare¬
ferimꝰ: liquet qd̃ magnũ eiꝰ ẽ gau-¬
dium seruare decalogi p̃cepta. Sed
hanc ꝑu̾si decies confundũt: qr
per om̃e qd̃ peccant prauis sius
morib decalogi p̃cepta derelinquũt.
Et tociens bonis confusionẽ faciũt:
quociens in suis actib diinis uo¬
cib obsistunt. Sequit᷑. Et ñ eru
bescitis oppͥm̃tes me. Sunt ñ nul¬
li quos ad perpetrandã nequitiã
oborta subito malicia inuitat: s
tam̃ humana uerecundia reuo¬
cat. Et plerũq per hoc qd̃ ex t̾ius
erubescunt. ad int̾iora sua redcũt:¬

Expanded text:
pertulit quod verba doctrinae non audienpertulit quod verba doctrinae non audientibus dixit. Itaque et cum audiens taceret, et cum loquens non audiretur, ipse laborem pertulit, qui et tacendo patienter, et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc perversi decies confundunt, quia per omne quod peccant pravis suis moribus Decalogi praecepta relinquunt, et toties bonis confusionem faciunt, quoties in suis actibus divinis vocibus obsistunt. Sequitur: CAPUbescitis opprimentes me? - Sunt nonnulli quos ad perpetrandam nequitiam oborta subito malitia invitat, sed tamen humana verecundia revocat, et plerumque per hoc quod exterius erubescunt, ad int
Abbreviated transcription (Latin):
nibꝰ: ci uiri eloqͥa ut sepe iam
diximus. aliqñ ex persona ꝓpͥa ali¬
q̃n uero ex uoce capitis: aliqñ au
ex typo sunt uniũsalis eccłie senci¬
enda alde uͦ affligit᷑ aĩa iustoꝵ.
qñ illi contͣ bonos districtas sentẽ¬
cias intorquẽt. qͥ bene uiuere ig¬
norant: et ex uoce sibi iusticiam
uendicant: qũa morib impug¬
nant. Uñ amic̾ beati iob ut sepe
iam diximꝰ hereticoꝵ typũ tenẽ¬
tib: recte ab eodem respondetur.
sq qͦ affligitis animã meã: et
atteritis me sermonibꝰ:tterũ¬
tur eñi boni sermonibꝰ iniquorũ:
q̃n contra eos illi inuerbis tumẽt
qui aut ꝑũsa fide aut in pͣuis mo¬
locutonũ amicoꝵ iob. ad huc qͥn-¬
quies locutos eos ẽẽ cognoscimꝰ.
S ꝓpt̾ hoc qd̃ ab eis qͥnqͥes incre-¬
pationes audierat. quoꝵ increpa¬
tionibus qͥnqͥes ip̃e respondit. de¬
cies se ꝑhibet ẽẽ confusum: qͥa
et ineo grauit̃ laborauit qd̃ fru¬
stra increpatꝰ ẽ: et ĩ eo cõfusionẽ

Expanded text:
ncti viri eloquia, ut saepe jam diximus, aliquando ex persona propria, aliquando vero ex voce capitis, aliquando autem ex typo sunt universalis Ecclesiae sentienda. Valde vero affligitur anima justorum quando illi contra bonos districtas sententias intorquent, qui bene vivere ignorant; et ex voce sibi justitiam vindicant, quam moribus impugnant. Unde amicis beati Job, ut saepe jam diximus, haereticorum typum tenentibus, recte ab eodem respondetur: Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus? Atteruntur enim boni sermonibus iniquorum, quando contra eos illi in verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis molocutionum amicorum Job, adhuc nisi quinquies locutos eos cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes audierat, quorum increpationibus quinquies ipse respondit, decies se perhibet esse confusum, quia et in eo graviter laboravit quod frustra increpatus est, et in eo confusionem
Abbreviated transcription (Latin):
emoria illiꝰ ꝑeat de t̾ra. ⁊ ñ cele¬
bret᷑ nom̃ eius in plateis. il est¬
et ciciꝰ laudem t̾rene potestatis
amittat: et om̃e gaudiũ nõis sui¬
ꝑdat: qd̃ longe lateq inbreui tẽ¬
poris ꝓsꝑitate diffuderat. Sequit᷑.¬
Et expellat eum de luce intene¬
bras. e luce ad tenebras ducit᷑.
cum de honore uite p̃sentis ad
e orbe quippe tranffert᷑. cũ suꝑno¬

Expanded text:
ia illius pereat de terra, et non celeia illius pereat de terra, et non celebretur nomen ejus in plateis, id est, citius laudem terrenae potestatis amittat, et omne gaudium sui nominis perdat, quod longe lateque in brevi temporis prosperitate diffuderat. Sequitur: Expellet eum Deus de luce in tenebras. De luce ad tenebras ducetur, cum de honore vitae praesentis ad sferet eum. De orbe quippe transfertur, cum su
Abbreviated transcription (Latin):
endũ nobis est. quia sic baldath sui:¬
tes de uno quoq iniqͦ loqͥt᷑: ut latẽ¬
ter ad caput om̃iũ iniquoꝵ eiꝰ ũba
ũtant᷑. Caput quippe mniquorũ eiꝰ¬
diabolus ẽ. Ipse quippe inultimis
tẽporib illud uas ꝑditionis ingrestꝰ
antixp̃s uocabitur: qui nom̃ suũ
longe lateq diffũdere conat᷑: qd̾ ñc
unusquisq imitat᷑ cum de memo¬
ria t̾reni nõis głiã laudis sue extẽ¬
dere uititur: atq opinione transi¬
toria letatur. Sic ergo hec uerba in¬
telligant᷑ de uno quoq iniquo: ut
referri quoq debeant ad ip̃m spe-¬
cialit̾ caput iniquoꝵ. Dicat itaq.
emoria illiꝰ pereat de t̾ra: et ñ ce¬
lebretur nom̃ eiꝰ in plateis. latee
quippe appellatione greca. a latitu¬
dine sunt uocate. Memoriã uero
sibile in perpetuũ ꝑmanere. Nomẽ
suũ in plateis celebrare gaudet: cũ
longe lateq oꝑaconem sue iniqui¬
tatis extendit. S quia dui hec eiꝰ
iniquitas ñ sinit᷑ ex tolli: dicat᷑.

Expanded text:
est nobis quia sic Baldad Suhites de unoquoque iniquo loquitur ut latenter ad caput omnium iniquorum ejus verba vertantur. Caput quippe iniquorum diabolus est. Ipse quippe, in ultimis temporibus, illud vas perditionis ingressus, Antichristus vocabitur, qui nomen suum longe lateque diffundere conabitur, quod nunc unusquisque imitatur cum de memoria terreni nominis gloriam laudis suae extendere nititur, atque opinione transitoria laetatur. Sic ergo haec verba intelligantur de unoquoque iniquo, ut referri quoque debeant ad ipsum specialiter caput iniquorum. Dicat itaque: Memoria illius pereat de terra, et non celebretur nomen ejus in plateis. Plateae quippe appellatione graeca a latitudine sunt vocatae. Memoriam vero sibile, in perpetuum permanere. Nomen suum in plateis celebrari gaudet, cum longe lateque operationem suae iniquitatis extendit. Sed quia diu haec ejus iniquitas non s
Abbreviated transcription (Latin):
cogitationes eoꝵ cordib nullatenus
desunt. Et cũ semꝑ diabolum seqͣn¬
tur moꝑe: ualde tam̃ se illi obli¬
gant incogitat̃one. Prius gͦ culpa
incogitatõne est: post modũ uero
ioꝑe. Uñ filie babilon dr̃. Descende¬
sede in puluere uirgo filia babilon:
sede int̾ra. Cum eñi semꝑ pulus t̾ra¬
ꝑ puluerẽ nͥ cogitatõnes debemꝰ acciꝑe:
que dũ inportune ac silenter mm̃te
euolant eiꝰ ocłos excecant: Et quid ꝑ
t̾̃ram: nͥ t̾̃rena actio designatur: Et
quia reꝓboꝵ mens pͥus ad pͣua cogitã¬
da deicitur. et postmodũ ad facienda:
recte filia babilon que ab interne
rectitudinis iudicio descendit. per
ferientẽ sentenciã dr̃. ut pͥus inpul¬
uere et post int̾rã sedeat: quia nisi
se incogitat̃one ꝓst̾neret. inmalo
id est in mente eiꝰ apostate angłi per
cogitat̃ones nequissimas conũsent᷑.
eius iudelicet socii qui iccirco iam
ñ est. quia asũma ẽentia recessit:

Expanded text:
cogitationes eorum cordibus nullatenus cogitationes eorum cordibus nullatenus desunt. Et cum semper diabolum sequantur in opere, valde tamen se illi obligant in cogitatione. Prius ergo culpa in cogitatione est, postmodum vero in opere. Unde filiae Babylon dicitur: Descende in pulvere, virgo filia Babylon, sede in terr pulverem nisi cogitationes debemus accipere, quae dum importune ac silenter in mente evolant, ejus oculos excaecant? Et quid per terram nisi terrena actio designatur? Et quia reproborum mens prius ad prava cogitanda ducitur, et postmodum ad facienda, recte filiae Babylonis, quae ab internae rectitudinis judicio descendit, per ferientem sententiam dicitur, ut prius in pulvere, et post in terra sedeat, quia nisi se in cogitatione prosterneret, in malo --Id est, in mente ejus apostatae angeli per cogitationes nequissimas conversentur, ejus videlicet socii, qui idcirco jam non est, quia a summa essentia recessit,
Abbreviated transcription (Latin):
recte de eo dr̃. E alcet suꝑ eum
quasi rex interitꝰ. Quius qͥppe
interitus regnũ adiscipłoꝵ cordi¬
b repellebat apłs: cũ dicebat. Nõ
regnet peccatũ in ũro mortali
corpore. Non eñi ait ñ sit. sed non
regnet: quia ñ ẽẽ ñ potest: ñ aũt
regnare incordib bonorũ potest.
Quia gͦ quelibet culpa cor iniqͥ¬
cum pulsauerit resistens illud ñ
iuenit. s suo dñio subft̃nit: di¬
cat᷑ recte. Auellatur de taber
nacuso suo fiducia eiꝰ: et calcet
suꝑ eũ quasi rex interitꝰ. e t̾ra
gͦ fiducia illius euellitur q̃n per¬
uersus quisq qui multa sibi ad
uotũ in hac uita parauerat repẽ¬
tina morte dissipat᷑. Et calcat
suꝑ eum quasi rex interitꝰ. quia
uel hic uiciis p̃mit᷑. uel mortis
sue tempore ꝑhoc ad supplicia
rapitur potestati demoniace sub¬
iugatur. Qd̾̃ icciro ita ĩreꝑboꝵ
m̃tib agit᷑: quia et cũ occasio ꝑ¬
petrandi peccati de est.desid̃ioꝵ

Expanded text:
recte de eo dicitur: Calcet super eum recte de eo dicitur: Calcet super eum quasi rex interitus. Hujus quippe interitus regnum a discipulorum cordibus repellebat. Apostolus cum dicebat: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore . Non enim ait: Non sit, sed Non regnet, quia non esse non potest, non autem regnare in cordibus bonorum potest. Quia ergo cum quaelibet culpa cor iniqui pulsaverit, resistens illud non invenit, sed suo dominio substernit, dicatur recte: Evellatur de ta et calcet super eum quasi rex interitus. De terra ergo fiducia ejus evellitur, quando perversus quisque, qui multa sibi ad votum in hac vita paraverat, repentina morte dissipatur. Et calcat super eum quasi rex interitus, quia vel hic vitiis premitur, vel mortis suae tempore per hoc quod ad supplicia rapitur potestati daemoniacae subjugatur. Quod idcirco ita in reproborum mentibus agitur, quia et cum occasio perpetrandi peccati deest, desideriorum
Abbreviated transcription (Latin):
teritꝰ nõie. ip̃e hostis humani ge¬
neris qui interitũ intulit desig¬
natur: qui ꝑ suum quendã satel¬
litẽ expͥmitur. de quo ad ioħ̃m dr̃.
Nom̃ illi mors. Iste itaq interitꝰ
indie exitus quasi rex suꝑ impi¬
um calcat: quia quem prius blã¬
dis ꝑsuasionib decipit ad extre-¬
mũ uiolentis nexib ad suppliciũ
rapit. Tantoq eum duriꝰ depͥmit:
qͣnto in pͣuis actib uehem̃tiꝰ astrĩ¬
xit. Qui hic quoq reꝓbi mentẽ
dũ possidet calcat: quia quociẽs
eam delectatonib p̃ssit. quasi to¬
cienis super eam pedes sue tyrani¬
nice dominatonis posuit. Si uͦ¬
contingit reꝓbos ad interitũ tra¬
hi: talis nimirũ interitꝰ. qͣsi rex
calcat ment̾e. cũ eam non resisten¬
tem possidet. Non eñi potest ĩ hac
uita homini posito. tẽptat̃o de ẽẽ
peccati. Sed aliud est peccato tẽp¬
tanti resistere: aliud dominanti
seriuire. Inquus autẽ quisq qͥa
resist̾e peccati suasionib nescit.

Expanded text:
teritus nomine ipse hostis generis humani, qui interitum intulit, designatur; qui per suum quemdam satellitem exprimitur, de quo ad Joannem dicitur: Nomen illi mors . Iste itaque interitus in die exitus quasi rex super impium calcat, quia quem prius blandis persuasionibus decepit, ad extremum violentis nexibus ad supplicium rapit, tantoque eum durius deprimit, quanto in pravis actibus vehementius astringit. Qui hic quoque reprobi mentem dum possidet calcat, quia quoties eam delectationibus pressit, quasi toties super eam pedes suae tyrannicae dominationis posuit.  contingit reprobos ad interitum trahi, talis nimirum interitus quasi rex calcat mentem, cum eam non resistentem possidet. Non enim potest in hac vita homini posito tentatio deesse peccati, sed aliud est peccato tentanti resistere, aliud dominanti servire. Iniquus autem quisque, quia resistere peccati suasionibus nescit,
Abbreviated transcription (Latin):
et głiam habere sine culpa potuis¬
sent: si hec habere cũ humilitate uo¬
luissent.
Sed extollunt᷑ rebus. inflantur
honorib: dedignantur cet̃os: om¬
nemq uite sue fiduciã in ip̃a blã¬
dimenta rerũ ponũt. Uñ et qͥdã
diues dicebat. Anima habes mul¬
ta bona repofita mannos płimos.
Requiesce comede. bibe. epulare.
Quas eoꝵ cogitatõnes dũ suꝑnꝰ
uidex aspicit: de ip̃a eos sua fidu¬
cia euellit. uñ hic quoq apte sub¬

Expanded text:
et gloriam habere sine culpa potuiset gloriam habere sine culpa potuissent, si haec habere cum humilitate voluissent. Sed extolluntur rebus, inflantur honoribus, dedignantur caeteros, omnemque vitae suae fiduciam in ipsa abundantia rerum ponunt. Unde et quidam dives dicebat: 443 Anima, habes multa bona reposita in annos plurimos; requiesce, comede, bibe, epulare . Quas eorum cogitationes dum supernus judex aspicit, de hac ipsa eos sua fiducia evellit. Unde hic quoque apte sub
Abbreviated transcription (Latin):
nita mors. Pulchritudo eutis est
glia temporalis: que dũ foris cõcu¬
piscit᷑. quasi species incute retine¬
tur. Brachioꝵ uͦ nõie ñ incongrue
oꝑa designant᷑: quia corporale opꝰ
braciis agitur. Quid aũ mors nisi¬
peccatũ ẽ qd̃ ab int̾iori uita animã
occidit: Uñ seriptũ est. Beatus et
sc̃s: qui ht̃ part̾e in resurrectõne
pͥma. Quia ille post incarne feli¬
citer resurgit: qui in hac uita positꝰ
am̃tis sue morte surrexit. Si igit᷑
peccatũ mriors: non incongrue pri¬
mogenita mors suꝑbia ualet in¬
telligi. qͥa scͥptũ est. Initiũ om̃is
peccati suꝑbia. Pulchritudinem
igitur cutis eiꝰ et brachia illiꝰ. pri¬
mogenita mors deuorat. qͥa iniqui
Potuit eñi etiã in hac uita sine
culpa głiosus ex istere: si suꝑbus
minime fuisset. Potuit auctoris
su iuditio quibusdã suis oꝑibus
cõmendari nisi hec ip̃a oꝑa añ eius
ocłos elatio subplantaret. Sepe
eñi quosdam diuites uidemꝰ qͥ opes

Expanded text:
nita mors. - Pulchritudo cutis est nita mors. - Pulchritudo cutis est gloria temporalis, quae dum foris concupiscitur, quasi species in cute retinetur. Brachiorum vero nomine non incongrue opera designantur, quia corporale opus brachiis agitur: quid aupeccatum est, quod ab interiore vita animam occidit? unde scriptum est: Beatus et sanctus qui habet partem in resurrectione prima , quia ille post in carne feliciter resurget, qui, in hac vita positus, a mentis suae morte resurrexerit. Si igitur peccatum mors, non incongrue primogenita mors superbia valet intelligi, quia scriptum est: Initium omnis peccati superbia . Pulchritudinem igitur cutis ejus et brachia illius primogenita mors devorat, quia iniqui Potuit enim etiam in hac vita sine culpa gloriosus existere, si superbus minime fuisset; potuit auctoris sui judicio quibusdam suis operibus commendari, nisi haec ipsa opera ante ejus oculos elatio supplantaret. Saepe enim quosdam divites videmus, qui opes
Abbreviated transcription (Latin):
diendi ũbũ dñi. Bene aũ subditur.
t inedia inuadat costas illiꝰ. Goste
eñi uiscera constringũt: ut laten¬
cia intrinsecus earũ soliditate mu¬
niant᷑. Coste gͦ uniꝰcuiꝰq sunt sensꝰ
anime: quia latentes cogita tõnes
muniunt. In edia gͥ inuadit costas:
q̃n om̃i sp̃uali refect̃one subtracta.
sensus mentis deficiunt: et cogita¬
t̃ones suas regere uel tueri ñ possũt.
Inedia inuadit miqui costas: quia
fames int̾na sensus mentis extenu¬
at: ut cogitatõnes suas nullatenꝰ
regant. Nam sensus mentis si obtũ¬
si fuerint. cogitat̃ones ad ext̾iora
ꝓdeunt: et quasi costis infirman¬
tib ea que in occulto sana latere
poterant foras uiscera funduntur.
Unde fit ut incogitatõnib exteriꝰ
parsis ext̾ioris głie species deceptꝰ¬
appetat animus: nichilq diligat
nͥ qd̃ pulchrũ foras uideret uiderit.
Contra qũe ad huc apte subditur.¬
Ieuoret pulchritudinẽ cutis eius:
et consumat brachia illiꝰ pͥmoge¬

Expanded text:
deficiunt. --Bene autem subditur: Et inedia invadat costas illius. Costae enim viscera constringunt, ut latentia intrinsecus earum soliditate muniantur. Costae ergo uniuscujusque sunt sensus animi, qui latentes cogitationes muniunt. Inedia igitur invadit costas, quando, omni spiritali refectione subtracta, sensus mentis deficiunt, et cogitationes suas regere vel tueri non possunt. Inedia invadit iniqui costas, quia fames interna sensus mentis extenuat, ut cogitationes suas nullatenus regant. Nam dum sensus mentis obtusi fuerint, cogitationes ad exteriora prodeunt, et, quasi costis infirmantibus, ea quae in occulto sana latere potuerant foras viscera funduntur. Unde fit ut, cogitationibus exterius sparsis, exterioris gloriae speciem deceptappetat animus, nihilque diligat, nisi quod pulchrum foris viderit. Contra quem adhuc apte subjuevoret pulchritudinem cutis ejus, et consumet brachia illius primoge
Abbreviated transcription (Latin):
uꝑiori huiꝰ operis
parte tinctauimꝰ
lege positoꝵ beati
iob uitã ad testimoniũ adduxit.
qui legẽ ñ nouit et tam̃ tenuit. qͥ
p̃cepta uite q̃ scͥpta ñ acceꝑat cu¬

Expanded text:
iori hujus operis parte tractavimuslege positorum, beati Job vitam ad testimonium adduxit, qui legem non novit, et tamen tenuit, qui praecepta vit
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ssi ceciderunt. Et sepe qui occupati
bene humanis usib iuuerent: gladio
sue quietis extincti sunt. hinc namq
est qd̃ non nulli inquieti sp̃s. dũ plus
exquirũt contemplando qũa capiũt.
usq ad ꝑuersa dognata erũpunt. et
dum ueritatis discipłi ẽẽ humiliter
negligunt magistri erroꝵ fiũt. Hinc¬

Expanded text:
pressi ceciderunt; et saepe qui occupati pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis exstincti sunt. Hinc namque est, quod nonnulli inquieti spiritus, dum plus exquirunt contemplando quam capiunt, usque ad perversa dogmata erumpunt. Et dum veritatis discipuli esse humiliter negligunt, magistri errorum fiunt. H
Abbreviated transcription (Latin):
postponat: nec sic pro amore ꝓximi
occupationi inseruiat. ut quiẽtẽ fun¬
ditus deserens ignẽ inse suꝑni amoris
extinguat. Quisquis gͦ semet ipsum
iam deo sacrificiũ obtulit: si perfec¬
ta desiderat. curet necesse est ut non
solum adoꝑationis se altitudinem.
uerũ etiã ad culmina contẽplationis
extendat. S inter hec magnoꝑe
sciendũ est: quia ualde int̾ se diuer¬
se sunt consꝑsiones animarũ. Non
nulli namq homines ita ociose mẽ¬
tis sunt: ut si eos labor occupationiᷤ
excipiat. in ipsa oꝑis inchoatione
succumbant. Et ñ null ita inqͥetis̃.
ut si uacatiorẽ laboris ñ habuerĩt.
grauiꝰ laborent: quia tanto deterio¬
res cordis tumultus tolerant. qͣnto eis
licentius ad cogitationes uacat. Unde
necesse ẽ. ut quieta mens nec se ad ex̃¬
citationem ĩmoderati oꝑis dilatet:
nec inquieta ad studium contẽplatõ¬
nis angustet. Sepe em̃i qui contẽpla¬
ri dm̃ quieti pot̾ant: occupationibꝰ

Expanded text:
postponat; nec sic pro amore proximi postponat; nec sic pro amore proximi occupationi inserviat, ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersionenulli namque hominum ita sunt otiosae mentis, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis occupatione succumbant. Et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint gravius laborent, quia tanto detentiores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius a cogitatione vacant. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus
Abbreviated transcription (Latin):
tamꝰ : cũ carnẽ a laciuia sue uolupta¬
tis extinguunus. Quam cũ ysopo lig.¬
noq cedrino. ac cotco offerimꝰ: quia
cum maceratione carnis sacrificium.
fidei. spei. et karitatis ad olemꝰ. Isopus
quippe: int̾na nr̃a mundare consueuit
Et per petrum dicitur. fĩde mundans
corda eoꝵ. Lignũ cedrinũ nulla putre¬
dine deficit: quia spem celestiũ t̾mi¬
nus non consumit. Unde et ꝑ petrũ
dicitur. Regenerauit uos in spemu
uam per resurrectionem iħu xp̃ie
mortius: in hereditatem incorrup¬
tibilem.⁊ ĩ cõtaminatã et ĩmarces
cibilem. Coccus rubeo colore flãmas¬
cit. quia quem implet caritas incen¬
dit. uñ et in euangłio ueritas dicit
Igñẽ ueni mitt̃e in terram. S bis
tinctus coccus offerri p̃cipitur ut
uidelicet ante interni uidicis ocu¬
los karitas nr̃a. dei et ꝓximi dilet¬
tione coloretur: quatinꝰ conuersa
mens nec sic ꝓ amore dei quietem
diligat. ut curam ꝓximi ut ilitatẽꝙ

Expanded text:
tamus, cum carnem a lascivia suae voluptatamus, cum carnem a lascivia suae voluptatis exstinguimus. Quam cum hyssopo lignoque cedrino ac cocco offerimus; quia cum maceratione carnis, sacrificium fidei, spei et charitatis adolemus. Hyssopus quippe interna nostra mundare consuevit. Et per Petrum dicitur: Fide mundans corda eorum . Lignum cedrinum nulla putredine deficit, quia spem coelestium terminus non consumit. Unde et per Petrum dicitur: Regeneravit nos in spem vivam per resurrectionem Jesu Christi ex mortuis, in haereditatem incorruptibilem, et cibilem. Coccus rubro calore flammescit, quia quem implet charitas, incendit. Unde et in Evangelio Veritas dicit: Ignem veni mittere in terram . Sed bis tinctus coccus offerri praecipitur, ut videlicet ante interni judicis oculos, charitas nostra, Dei et proximi dilectione coloretur, quatenus conversa mens nec sic pro amore Dei quietem diligat, ut curam proximi utilitatemque