comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
audisti quid rex assuerus fecit. quando
uasthi reginam ꝓpt̃ insolentiam illius
repudiauit: factum iusigne ex̃plũ
utile: ꝑiculum graue. Abiecta ẽ gͦ illa
ꝓpt̃ snꝑbim suam: & factunẽ regis p̃¬
ceptum. ut de om̃i regno suo congrega¬
rentur puelle speciosȩ uirgines & addu¬
cerentur ad ciuitatẽ susan. & tradentur
indomũ feminarũ. sub manu egei eunu¬
chi. qui erat p̃positus & custos mulierũ
regiarum: ibiq acciꝑent inundũ mu¬
liebre. & cetera ad usum necessaria Sicq
om̃ib habundant̃ scdm regiam ambitio¬
nẽ suppletis. excolerentur. & ornarentur:
ꝑ sex inenses oleo mirtino ungerentur:
ꝑalios sexquib dam pigmentis uterent᷑.
&̃ sic cõposite & ornate de triclinio femi¬
narum. ad regis cubiculum transirent:
isset: illa ꝓuasti in solio regni sederet.
Uide quã multȩ electȩ sunt ut una elige¬
retur: illa scilicet que oculis regis formo
multas eligunt ad eultum: rex ipse unã

Expanded text:
audisti quid rex Assuerus fecit, quando audisti quid rex Assuerus fecit, quando Vasthi reginam propter insolentiam illius repudiavit? factum insigne, exemplum utile, periculum grave. Abjecta est ergo illa propter superbiam suam, et factum est regis praeceptum, ut de omni regno suo congregarentur puellae speciosae virgines, et adducerentur ad civitatem Susan, et traderentur in domum feminarum sub manu Egei eunuchi, qui erat praepositus et custos mulierum regiarum, ibique acciperent mundum muliebrem, et caetera ad usum necessaria. Sicque omnibus abundanter secundum regiam ambitionem suppletu excolerentur, et ornarentur. Per sex menses oleo myrtino ungerentur, per alios sex quibusdam pigmentis uterentur, et sic compositae et ornatae, de triclinio feminarum ad regis cubiculum transirent, isset, illa pro Vasthi in solio regni sederet . Vide quam multae electae sunt, ut una eligeretur, illa scilicet quae oculis regis formosmultas eligant ad cultum. Rex ipse unam
Abbreviated transcription (Latin):
cura aliqua & studio exculta. ad pͥstinũ
decorem repareris: Nam hoc ẽ qͦd nunc
expectaris: hoc ẽ quod iste tuus sponsꝰ.
ad huc p̃sentiam suam tibi subtrahit: &¬
necdum in mutuos amplexiis. & dulcia
oscula te admittit: quia uidelicet. nec
polluta debet mundũ tangere. nec tur¬
pem decet pulchrũ uidere. Cum aut̃
ĩparata &e decenter ornata fueris: tunc
demũ in illum celestis sponsi talamũ.
sine confusione ꝑmansura introibis.
Nec te pudebit tunc prisce turpitudi¬
nis: cum nichil turpe. nichil pudore
dignum habebis. Prius gͦ stude formã
tuã excolere. faciemornare: habitũ cõ¬
ponere.maculas tergere. mundiciam
reparare: mores corrigere. disciplinã
seruare: & om̃ib tandem in melius cõ-¬
mutatis. digno sponso. sponsam dignã
reodere. Aliquid dicere uolo. unde te
magis cautam efficiam: ne ꝓ eo quod
electam te audis. aut elatio tum idar.
aut negligentia reodat dissolutã. Nũꝗͣ

Expanded text:
cura aliqua et studio exculta ad pristinum cura aliqua et studio exculta ad pristinum decorem repareris? Nam hoc est quod nunc exspectaris, hoc est quod iste tuus sponsus adhuc praesentiam suam tibi subtrahit, et necdum in mutuos amplexus et dulcia oscula te admittit, quia videlicet nec polluta debet mundum tangere, nec turpem decet pulchrum videre. Cum autem praeparata et decenter ornata fueris, tunc demum in illum coelestis sponsi thalamum sine confusione permansura introibis. Nec te pudebit tunc priscae turpitudinis, cum nihil turpe, nihil pudore dignum habebis. Prius ergo stude formam tuam excolere, faciem ornare, habitum componere, maculas tergere, munditiam reparare, mores corrigere, disciplinam servare, et omnibus tandem in melius commutatis digno sponso dignam sponsam reddere. Aliquid dicere volo, unde te magis cautam efficiam, ne pro eo quod electam te audis, aut elatio tumidam, aut negligentia reddat dissolutam. Nunquam
Abbreviated transcription (Latin):
illis assumpta es: & quare inte hoc fae¬
tum sit. nullam p̃t̃ gratuitã saluatoris
tui caritatẽ causam. inuenire potes:
Elegit gͦ & pre elegit te sponsus tuus:
amator tuus. redemptor tiuis. deus tius.
Elegit te inom̃ ib. &e assumpsit te ex om̃i¬
bus: & amauit te p̃om̃ibus. Nomine suo
uocauit te: ut memoriale eius semper
eẽt apud te. Uoluit te participem esse
in nomine. participem in nominis ueri¬
ritate: qm̃ unxit te illo quo & ipse unctꝰ
erat oleo leticie: ut ab uncto sit unctus.
Multiun fateor collatum ẽ mͥ: s queso
te si ut asseris ego iam assumpta sũ. quid
adhuc differor. qm̃ ad amplexus sponsi
necdum uenire posstim: .h.
Nescis gͦ anuna mea. nescis quã fȩda
prius fusti: qm polluta. qmͣ deformis:
& squalida discissa. & dissipata: om̃i hor¬
rore &e enormitate plena. & quomͦ tam
cito in illum pudoris & castitatis thala¬
mũ introduci expetis: nisi priꝰ saltem

Expanded text:
illis assumpta es, et quare in te hoc facillis assumpta es, et quare in te hoc factum sit, nullam praeter gratuitam Salvatoris tui charitatem, causam invenire potes. Elegit ergo et praeelegit te sponsus tuus, amator tuus, Redemptor tuus, Deus tuus. Elegit te in omnibus, et assumpsit te ex omnibus, et amavit te prae omnibus. Nomine suo vocavit te, ut memoriale ejus semper esset apud te, voluit te participem esse in nomine, participem in nominis veritate, quoniam unxit te illo quo et ipse unctus erat oleo laetitiae, ut ab uncto sit unctus, Multum, fateor, collatum est mihi, sed quaeso te, si ut asseris ego jam assumpta sum, quid adhuc differor, quoniam ad amplexus sponsi necdum venire possum? HOMO. Nescis ergo, anima mea, nescis quam foeda prius fuisti, quam polluta, quam deformis et squalida, discissa et dissipata, omni horrore et enormitate plena. Et quomodo tam cito in illum pudoris et castitatis thalamum introduci expetis, nisi prius saltem
Abbreviated transcription (Latin):
deseruitio Nesciui qͦd tantũ
diligeret me ds̃. Amplius mͥ uilis esse
ñ debeo: quȩ tantum dõ placui. ut &¬
mori eligeret ꝓme. ne ꝑderet me. H
t quid sicogitare ceꝑis. quot & qui¬
les incomparatione tua abiecti sunt. dͥ
hanc quȩ tibi data ẽ gr̃am consequin
potuerunt: Certe audisti abiniti
usq ad hanc diem. quã multȩ gener¬
tiones hominũ ꝑtransierunt: quȩ õs
sine coguitione dĩ. & p̃cio sue redẽp.¬
tionis. in interitũ sempiternũ dilapsȩ
sunt. Om̃ibus illis te redemptor & a
mator tuis p̃tulit: quando tibi hanc
grãm largitus ẽ. quã nullus horũ ꝑci¬
pere meruit. & quid dices: Quare
putas. p̾lata es illis om̃ibus: Nunqͥd
tu fortior. nunquio saꝑientior. nũ qͥd
nobilior. nũqͥd ditior illis om̃ib fuisti᷑
quia hanc p̃ illis om̃ib specialem gram
sortiri meriusti: Quot fortes. quot sa¬
pientes. quot nobiles. quot diuites
illi fuerunt: & tam̃ uniuersi relictia
abiecti perierunt. Tu sola p̃om̃ibus

Expanded text:
IMA. Nescivi quod tantum me diligeret Deus, amplius mihi vilis esse non debeo, quae tantum Deo placui, ut et mori eligeret pro me, ne perderet me. HOMO. Et quid si cogitare coeperis quot et quales in comparatione tui abjecti sunt, qui hanc, quae tibi data est, gratiam consequi non potuerunt? Certe audisti ab initio usque ad hanc diem, quam multae generationes pertransierunt, quae omnes sine cognitione Dei et pretio suae redemptionis in interitum sempiternum dilapsae sunt. Omnibmator tuus praetulit, quando tibi hanc gratiam largitus est, quam nullus horum percipere meruit. Et quid dices? Quare putas praelata es illis omnibus? Nunquid tu fortior, nunquid sapientior, nunquid nobilior, nunquid ditior illis omnibus fuisti, quia hanc prae illis omnibus specialem gratiam sortiri meruisti? Quot fortes, quot sapientes, quot nobiles, quot divites ibi fuerunt? et tamen universi relicti et abjecti perierunt. Tu sola prae omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
nerauerat: tantũ caroforis uulnera suades¬
piciebat. A ccedunt& transeunt: atq mori-¬
entes confessi sunt quouiuentes defiderio
eucurrerunt. De aritas qͦmͦ illis sapiebas:
quã dulcis eis fusti. quos tanta ꝓpt̃ ce susti¬
nere coegisti. Quib illos. adit uinculis
traxisti: quos inundo & ꝑ blandimenta
retraihente. & ꝑtormenta repelente. ꝑde¬
ix dam̃ i potiusti. Cueurrerunt qͥi tu eos
traxisti: transierunt quia tu eos iuinb
puenerunt quia tu eol suscepisti. Qnͣ
in exungnibilit̾ inp̃corduis eorũ arsisl

Expanded text:
neraverat, tantum caro foris vulnera sua desneraverat, tantum caro foris vulnera sua despiciebat. Accedunt, et transeunt, atque morientes confessi sunt, quo viventes desiderio cucurrerunt. O charitas, quomodo illis sapiebas, quam dulcis eis fuisti, quos tanta propter te sustinere coegisti! Quibus illos ad te vinculis traxisti, quos mundo et per blandimenta retrahente, et per tormenta repellente, perdere tamen non potuisti. Cucurrerunt, quia tu eos traxisti; transierunt, quia tu eos juvisti; pervenerunt, quia tu eos suscepisti. Quam inexstinguibiliter in praecordiis eorum ar
Abbreviated transcription (Latin):
si acquiescat nob̃. omĩa quę huiꝰ mundi
sunt relinquere: ñ głam. ñhonorẽ. non
diuitias amare: ñ arridere ꝓsꝑis. s̃i conde¬
lectari blandis: ñ congratulari letis. Due
in ꝑfectum meũ uiderunt oculitui: qmͣ
longe abhac ñ dicam ꝑfectione. s ꝑfectio¬
nisinchoatione me uideo. & certe parũ
hocerat amieis dĩ. ut ꝓ amore et̃norum
istasꝑuerent. ista calcarent: s abiectis
his om̃ib a lacriter ad uotũ eurrentes:
nec minis teneri poterant. nec torm̃tis.
Trahebat eos caritas: & ideo nec retrahebat
cupiditas. nec de terrebat adu̾sitas. Curre¬
lunt gͦ. mnundũ post se reliquerant: din
ante se habebant. S int̾posica sunt torm̃¬
ta: ut int̾rogarent᷑. uel quo de siderio hũc
quererent. uel qua constantia illum despe¬
xissent. Interrogita ẽ ueritaᷤ ꝓbata caritas:
confusa iquitas. Aocedunt illi ad penas
intrepidi: & quantũ mentẽ amor intusuul¬

Expanded text:
si acquiescat nobis omnia quae hujus mundi si acquiescat nobis omnia quae hujus mundi sunt, relinquere, non gloriam, non honorem, non divitias amare, non arridere, prosperis non condelectari blandis, non congratulari laetis. Domine, imperfectum meum viderunt oculi tui . Quam longe ab hac non dicam perfectione, sed perfectionis inchoatione me video! Et certe parum hoc erat amicis Dei, ut pro amore aeternorum ista spernerent, ista calcarent, sed abjectis his omnibus alacriter ad votum currentes, nec minis teneri poterant, nec tormentis. Trahebat eos charitas, et ideo nec retrahebat cupiditas, nec terrebat adversitas. Currebant ergo, mundum post se reliquerant, Deum ante se habebant. Sed interposita sunt tormenta ut interrogarentur, vel quo desiderio hunc quaererent, vel qua constantia illum despexissent. Interrogata est veritas, probata charitas, confusa iniquitas. Accedunt illi ad poenas intrepidi, et quantum mentem amor intus vul
Abbreviated transcription (Latin):
culum suꝑ cortuũ pone me ut signacu¬
lũ suꝑ brachiũ tuũ: quia fortisẽ ut mors
dilectio: dura sicut inferus emulatio.
Mors & enĩ uiuentes extinguit: inferus
aut̃ nec mortuis parcit. Dilectio gͦ ut
mors fortis ẽ: quia sicut illa sensũ carnis. ⁊¬
sic ista affectum concupiscentiȩ carnał
ꝑimit. Dura ẽ sicut inferus emulatio:
quia hii quos intus tiahit. desiderium
eternoꝵ. non solum foris blanda respue¬
re. sed & aduersa queq & asꝑa. ꝓ eo quod
diligunt. ad ipiscendo cogit tolerare.
Consideremꝰ quot iam martyresꝑtor¬
menta ad regnũ cȩlorũ transierint. Qua¬
lem gͦ in eis uim amoris arsisse credimꝰ :
quosꝓpt̾ dm̃ nec sibi peꝑcisse uidemus:
Consideremꝰ quid dimiserint. qͥd secuti
sint: qua transierint. Quid dimiserint
uidemus: quid secuti sint ñ uidemus.
s credimus: qua transierint audiuimꝰ.
Hona istatemporalia dimiserunt: bona
eterna secuti sunt: ꝑ tormenta transiert.
Conueniamꝰ ñe cornr̃m: & uideainus

Expanded text:
or tuum, pone me ut signaculum super brachium tuum, quia fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio . Mors etenim viventes exstinguit, infernus autem nec mortuis parcit. Dilectio autem ut mors fortis est, quia sicut illa sensum carnis, sic ista affectum concupiscentiae carnalis perimit. Dura est sicut infernus aemulatio, quia eos, quos intus trahit desiderium aeternorum, non solum foris blanda respuere, sed et adversa quaeque et aspera pro eo quod diligunt adipiscendo, cogit tolerare. Consideremus quot jam martyres per tormenta ad regnum coelorum transierunt. Qualem ergo in eis vim amoris arsisse credimus, quos propter Deum nec sibi pepercisse videmus! Consideremus quid dimiserint, quid secuti sint, qua transierint. Quid dimiserint videmus, quid secuti sint non videmus sed credimus, qua transierint audivimus. Bona ista temporalia dimiserunt, bona aeterna secuti sunt, per tormenta transierunt? Conveniamus nunc cor nostrum, et videamus
Abbreviated transcription (Latin):
ni inserta narratio ẽ: nonds̃ docetur.
s orans ammonetur considerare quid
petat. ut deuotiꝰ oret. Si uͦ sola supplica¬
tio ẽ: quia deuotionẽ intus incorde ẽẽ
significat: ad maiorẽ deuotionẽ animũ

Expanded text:
ni inserta narratio est, non Deus docetur, ni inserta narratio est, non Deus docetur, sed orans admonetur considerare quid petat, ut devotius oret. Si vero sola supplicatio est, quia devotionem intus in corde esse significat, ad majorem devotionem animum
Abbreviated transcription (Latin):
suȩ excitatus. deuotiꝰ oret. Sane qͣͤntũ
ad dm̃ ꝑtinet. sol i supplicatio sufficit:
quia ut diximuis. ds̃ non necesse habet
deceri ut sciat. s sipplicandꝰ ẽ. ut annuat.
S nullo alio modocitiꝰ ds̃ ad anmendũ
flectitur: quam si p̃cantis animꝰ. toco
deuotionis affectu. ad ipsũ conu̾tatur.
Quȩ cũq cͦ sunt u̾ba orantis absurda
ñsunt: si tantũ modo ad hoc cõpetent̃
ꝓferri possint. ut uł orantis affectum
ad amorẽ dĩ excitent: uel quod ampliꝰ
ẽ. si iã amore eiꝰ flagrat. excitatum de¬
monstrent᷑. Demonstrent aut̃. ñ ut
dm̃ occulta nr̃a quasi nescientẽ doce¬
ant: s ut nos dũ internum nr̃m de¬
siderium foris loquimur. exipsis
nr̃is ũbis. amplius ad amorẽ inflam¬
memur. Sola gͥ cordis deuotio. quan¬
tum addm̃ sufficere poterat: nͥ ad hoc
etiam in uoce formaretur oratio. ut
mentẽ orantis ad maiorem deuotionẽ
accendat. Nam sicuit diximus. si petitio¬

Expanded text:
suae excitatus devotius oret. Sane quantum suae excitatus devotius oret. Sane quantum ad Deum pertinet, sola supplicatio sufficit, quia, ut diximus, Deus non necesse habet doceri ut sciat, sed supplicandus est ut annuat. ed nullo alio modo citius Deus ad annuendum flectitur, quam si precantis animus toto devotionis affectu ad ipsum convertatur. Quaecunque ergo sunt verba orantis, absurda non sunt, si tantummodo ad hoc competenter proferri possint, ut vel orantis affectum ad amorem Dei excitent, vel quod amplius est si jam amore ejus flagrat, excitatum demonstrent. Demonstrent autem, non ut Deum occulta nostra quasi nescientem doceant, sed ut nos dum internum nostrum desiderium foris loquimur, ex ipsis nostris verbis amplius ad amorem inflammemur. Sola ergo cordis devotio quantum ad Deum sufficere poterat, nisi ad hoc etiam in voce formaretur oratio, ut mentem orantis ad majorem devotionem accendat. Nam, sicut diximus, si petitio
Abbreviated transcription (Latin):
dicta ualeant. Fac ile discertit. Naihoe
genus orandi sepe adimpetrandũ inue¬
uitur efficatiꝰ: qm̃ illud etiam inquoma¬
nifeste petitionis nr̃ȩ modum orantes
explicamus. & licet hoc ut dixinuis:
ex his quȩ suꝑiꝰ memorata sunt. satis
euident᷑ intelligi possit: sitam̃ hiespe¬
cialiter demonstrȩt᷑: quid nͥ ampliu
ueritas patescit: Hoc inter ẽ quando
oramus hominem. & quando orainus
dm̃: quod homo necessitatẽ nram seire
ñ potest. nͥ ab alio doctus fuerit: ds̃ aut̃
seit etiam ante quã petatur. quid nobis
necesse sit. Homo gͥ qui rogatur. ꝑ nar¬
rationẽ nram edocetur. ut sciat quid ue¬
limus: ꝑ supplicationem nr̃am pulsatur.
ut annuat quod petimus. S in illa quȩ
ad dm̃ fit oratione narratia necessma ñ
ẽ: nisi forte homo ad hoc narret. ut ipse
suam petitionẽ meliꝰ intelsigit: ut & ꝑ
narrationẽ suam. ammonitus qͥd petat
consideret: & ꝑ considerationẽ petitioĩs

Expanded text:
dicta valeant facile discernet. Nam hoc dicta valeant facile discernet. Nam hoc genus orandi saepe ad impetrandum invenitur efficacius quam illud etiam, in quo manifeste petitionis modum orantes explicamus. Et licet hoc, ut diximus, ex his quae superius memorata sunt, satis evidenter intelligi possit, si tamen hic specialiter demonstretur, quid nisi amplius veritas patescit? Hoc interest quando oramus hominem, et quando oramus Deum, quod homo necessitatem nostram scire non potest, nisi ab alio doctus fuerit, Deus autem scit, etiam antequam petatur, quid nobis necesse sit. Homo igitur, qui rogatur, per narrationem nostram edocetur, ut sciat quid velimus; per supplicationem nostram pulsatur, ut annuat quod petimus. Sed in illa, quae ad Deum fit, oratione narratio necessaria non est, nisi forte homo ad hoc narret, ut ipse suam petitionem melius intelligat, ut et per narrationem suam admonitus quid petat consideret, et per considerationem petitionis
Abbreviated transcription (Latin):
suditatem ꝓducunt: cumeiꝰ modisunt.
ut uel formã orandi ũ habeant. uł illi ꝗͣ
nos agimus canse ñ concordant. Quid
enim aiunt. ꝓdest inoratione illa u̾ba
dicere: quib inuenim᷑. uł nichil. uł aliud
quã necesse ẽ a deo postulare: Non orat.
s subsannat potiꝰ. & adiracundiã ꝓuocat
dm̃: qui cumante conspectum eius. qͣsi
postulaturus nenerit: subito sead alia.
quę nichil adrem ꝑtinere uidentur re¬
plicanda conuertit. Eece enimdin inqui¬
unt. ꝓ indulgentia peccatorum nr̃orum
dep̃cari uolumtis: quid nobis ad hoc ꝓdest.
siuel quare fremuert̃ gentes. uel attendite
popłe ms̃: uł alium huiꝰcemodi psalmũ
decintamis: Nonne ridieulum ẽ ut
talia canentes. orare nos eredamꝰ. Istuo
fortasse aliquidicant: & existiment ni¬
chil utilitatis eẽ. quotiens talia nr̃is
orationib ad iniscenius. S quis quis
supra dictas orationis spec ies. diligent᷑
ꝑspexerit: qualiter etimuista inoratiomib

Expanded text:
surditatem producunt, cum ejusmodi sunt, surditatem producunt, cum ejusmodi sunt, ut vel formam orandi non habeant, vel illi, quam nos agimus, causae non concordant. Quid enim, aiunt, prodest in oratione illa verba dicere, quibus invenimur vel nihil, vel aliud quam necesse est a Deo postulare? Non orat sed subsannat potius, et ad iracundiam provocat Deum, qui cum ante conspectum ejus quasi postulaturus venerit, subito se ad alia quae nihil ad rem pertinere videntur replicanda convertit. Ecce enim, inquiunt, Deum pro indulgentia peccatorum nostrorum deprecari volumus; quid nobis ad hoc prodest, si vel Quare fremuerunt gentes , vel: Attendite, popule meus , vel alium hujuscemodi psalmum decantamus? Nonne ridiculum est, ut talia canentes orare nos credamus? Istud fortasse, aliqui dicant, et existiment nihil utilitatis esse quoties talia nostris orationibus admiscemus; sed quisquis supradictas orationis species diligenter prospexerit, qualiter etiam ista in orationibus
Abbreviated transcription (Latin):
de p̃sũptione causatur. Maria enm
a xp̃o ñ quasi mater exigere a filio: sed
quasi mulier. si necesse fuisset. miraculum
humiliter postulare debea̾t adõ. Conte¬
tufit insinuatio: quando uł causa uilisĩ
uel ꝑsona quȩ rogatur humilis. Quȩ im¬
no aboratione diuina excluditur. apu
hmines aut̃ maxiine suꝑbos. & po¬
tentes. magno studio exercetur: et
sicut insupradictis ostendimus. ita
quoq uihis tribus differentiã inuemi¬
mius. Insinuatio enim exfidutia ꝑfectis
conrienit: ex timore incipientib excon¬
temptu malis ¶ De hine reliqua quȩ de
oratione tractare ꝓposiumus: ad necten
let. quod mnorationib nr̃is. cũ diñ siue
ꝓ nr̃a. sine ꝓ aliorum salute petere uolu¬
mus. illos etiam ĩ nunquã psalmos. qui
uel petitionis uerba non habent. uł. ad
nr̃am petitionẽ ñ ꝑtinent. de cantare
iolemus: & de aliis etiam scripturis. qͣs
morationib frequentamꝰ. similem ab¬

Expanded text:
de praesumptione causatur. Maria enim de praesumptione causatur. Maria enim a Christo non quasi mater exigere Filio, sed quasi mulier si necesse fuisset miraculum humiliter postulare, debebat a Deo. Contemptu fit insinuatio quando vel causa vilis est, vel persona quae rogatur humilis. Quae omnino ab oratione divina excluditur, apud homines autem maxime superbos et potentes magno studio exercetur. Et sicut in supradictis ostendimus, ita quoque in his tribus differentiam invenimus. Insinuatio enim ex fiducia perfectis convenit, ex timore incipientibus, ex contemptu malis. Dehinc reliqua, quae de oratione tractare proposuimus, adnectendlet, quod in orationibus nostris cum Deum sive pro nostra sive pro aliorum salute petere volumus, illos etiam nonnunquam psalmos, qui vel petitionis verba non habent, vel ad nostram petitionem non pertinent, decantare solemus. Et de aliis etiam Scripturis, quas in orationibus frequentamus, similem ab
Abbreviated transcription (Latin):
fiducia fit insinuatio: quando uel de
facilitate cause. uelde beniuolentiaꝑ
sonȩ confidimuis: & ideo desideriũ nos.¬
trum. patenter ex primere negligui
quia nos optinere posse. sola iisinuati&e
sꝑamuis. Sicut ẽ illud. quod inmiptio
deficiente nino. dño mater dicit̃. Uini
ñ habent. Nondixit. peto ut defecti
poculi. uunũ creando. aut cõimitando
suppleas: sed hoc mat̾uę reuerentiȩ pͥu¬
legium deberi existimauit: ut quicqͥl
uel inuendo se uelle significaret. pti
afilio repuillam ñ debuisset. & hoc quia
iustum fuerat: sitale aliquid ab eo petie¬
set. quod ille facere posset. scđm naturan
quã ab ea sumptã gerebat. Nunc aut it
quodã modo reprehenditur: quia abea
natura quam ñ dederat. obedientiamin
miraculo exigebat. & dicitur ei. Quidm̃
& tibi ẽ mulier: Airaculum enĩ facere
dĩ uirtus ẽ ñ hominis: & ideo cum amar
quasi homo. s quasi ds̃ mulierẽ ñ inatii

Expanded text:
Fiducia fit insinuatio, quando vel de Fiducia fit insinuatio, quando vel de facilitate causae, vel de benevolentia personae confidimus, et ideo desiderium nostrum patenter exprimere negligimus, quia nos obstinere posse sola insinuatione speramus. Sicut est illud, quod in nuptiis deficiente vino Domino mater dicit. Vinum non habent . Non dixit: Peto ut defectum poculi, vinum creando aut commutando, suppleas, sed hoc maternae reverentiae privilegium deberi existimavit, ut quidquid vel innuendo se velle significaret, pati a Filio repulsam non debuisset. Et hoc quidem justum fuerat, si tale aliquid ab eo petivisset, quod ille facere posset secundum naturam, quam ab ea sumptam gerebat. Nunc autem quodammodo juste reprehenditur, quia ab ea natura, quam non dederat, obedientiam in miraculo exigebat. Et dicitur ei: Quid mihi et tibi est mulier? Miraculum enim facere Dei virtus est, non hominis, et ideo cum a matquasi homo, sed quasi Deus mulierem non matrem
Abbreviated transcription (Latin):
cessitas. deuotiꝰ p̃cibus insistere cogit.
Inmechiocrib causis rogamus: in m̃i¬
nimis simplicit̾ postulamꝰ. Habent gͥ
hec tria differentias suas: quia excellẽ¬
tissimũ ẽ obsecrare: mediũ rogare: mi¬
nimũ ẽ summpliciter postulare. Insimia¬
tio ẽ: sine petitione. ꝑsolam narrationẽ.
uoluntatis facta significatio. Hȩc qͦq
tribus modis fit: timore. fidutia. contẽp¬
tu. Timore fit. quando uel causa magna
ẽ quam agimus. uel magna ꝑsona ẽ qm
rogaiis: sicut ẽ illud. dñe si fuisses hic.
uoluit. ut frẽm suũ mortuũ dñs susci¬
taret: s quia ꝓ magnitudine cause. o¬
ꝓ reuerentia ꝑsone extimuit. in sinuare
potiꝰ quã postulare elegit. Dñe inquit
si fuisses hic: fr̃ nis ñ fuisset morturis. Dix̃
unde uoluntas intelligeret᷑. s temeritas
ñ rep̃henderetur: ut uł ñ exaudita repul.¬
se ñ pateretur obꝓbrium uł ex¬
ta uoluntatsuę. coi. sequeret᷑ effectĩ.

Expanded text:
cessitas devotius precibus insistere cogit. cessitas devotius precibus insistere cogit. In mediocribus causis rogamus, in minimis simpliciter postulamus. Habent igitur haec tria differentias suas, quia excellentissimum est obsecrare, medium rogare, minimum simpliciter postulare. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem voluntatis facta significatio. Haec quoque tribus modis fit, timore, fiducia, contemptu. Timore fit, quando vel causa magna est quam agimus, vel magna persona est quam rogamus, sicut est illud: Domine, si fuisses hic, voluit, ut fratrem suum mortuum Dominus suscitaret, sed quia propter magnitudinem causae et reverentiam personae extimuit, insinuare potius quam postulare elegit. Domine, inquit, si fuisses hic, frater meus non fuisset mortuus. Dixit unde voluntas intelligeretur, sed temeritas non reprehenderetur, ut vel non exaudita repulsae non pateretur opprobrium, vel exaudita voluntatis suae consequeretur effectum.
Abbreviated transcription (Latin):
rex m̃s & ds̃m̃s. S illud genus suppli¬
cationis. quod ꝑsola nomina fit. quoma¬
gis ẽ foris significatione in ꝑfectum: tan
to intus ẽ habundantia dilectionis ple¬
num. Affectus enim hoc ꝓprium habet:
quod quanto maior & feruentior int᷑ ẽ.
tantominus foris ꝑuocem explicari
potest. Illud uͦ genus supplicationis.
quod ꝑsola uerba ex pͥmitur. minorẽ
quidem isto deuotionem indicat: ma¬
iorem aut̃ illo quod nominib simul
& uerbis. plena uidelicet significatio¬
ne ꝓnuntiatur. Illud gͥ quod solis no.¬
miub fit. ad puraanoiationẽ ꝑtinere
uidatur: quoe solis uerbis. ad exactio¬
nem: quod nominib simul & uerbis.
ad captionẽ: iui pura oratio magis
in iubilum conu̾tatur. & appropinqͣt
deo. ꝑueniat citiꝰ. & esticatiꝰ obtineat.
Postulatio ẽ determinatȩ petitioni in¬
serta narratio: sicut ẽ illud. Cor mundĩ
secrando. rogando. simpliciter postulan¬
do. Obsecratio ẽ: qnͣdo uehementior ne¬

Expanded text:
eus meus . Sed illud genus supplicationis, quod per sola nomina fit, quo magis est foris significatione imperfectum, tanto magis intus est abundantia dilectionis plenum. Affectus enim hoc proprium habet, quo quanto major et ferventior intus est, tanto minus foris per vocem explicari potest. Illud vero genus supplicationis, quod per sola verba exprimitur, minorem quidem isto devotionem indicat, majorem autem illo, quod nominibus simul et verbis, plena videlicet significatione pronuntiatur. Illud igitur, quod solis nominibus fit, ad puram orationem pertinere videtur, quod solis verbis ad exactionem; quod nominibus simul et verbis ad captationem. Ita ut pura oratio magis in jubilum convertatur, et appropinquet DePostulatio est determinatae petitioni incerta narratio, sicut est illud: Cor mundum secrando, rogando, simpliciter postulando. Obsecratio est, quando vehementior ne
Abbreviated transcription (Latin):
mundus sum. qui pollutus sũ. qui ab iẽct᷑
sũ. qui longe sũ. qui patrẽ deserui. qui
utinico me uendidi. qui in regionẽ lon¬
ginquã abii. qui hereditatem meã ꝑdidi
qui subam meã luxuriose uiuendo dissi¬
paui. ego ñ dicam ds̃ m̃s. ñ dicam pat̃ m̃s:
s tantum modo miserere metꝯs̃: fac
me sic̃ unũ de mercennariis tuis: qͥa
ñ sũ dignus uocari filius tuns. Mise¬

Expanded text:
mundus sum, qui pollutus sum, qui abjectus mundus sum, qui pollutus sum, qui abjectus sum, qui longe sum, qui Patrem deserui, qui inimico me vendidi, qui in regionem longinquam abii, qui haereditatem meam perdidi, qui substantiam meam luxuriose vivendo dissipavi, ego non dicam Deus meus, non dicam Pater meus, sed tantummodo: Miserere mei, Deus. Fac me sicut unum de mercenariis tuis, quia non sum dignus vocari filius tuus . Mise
Abbreviated transcription (Latin):
mulo. abscondo: neforte aliquid eoꝵ com¬
inemorans. & te magis iratum reoderem.
& mne magis reum de monstrarẽ. Uolom
terim ego non agnosci: ut citius possis
tu complacari. Ne gͦ queras dñe quis sĩ
ego: tantum miserere confitenti peccatũ
suum: dampnanti culpam suam. que¬
renti miscđiam tuam: Miserers mneids̃.
Non eium audeo dicere ds̃ ñs. Din solu¬
modo agnosco: meũ ñ presumo. Ego em̃
peccando te ꝑdidi: inmicũ sequendo a
te recessi: malum amando. abono elon¬
gaui. ꝓpt̾ea quasi leꝓsus. quasi eiectus.
quasi separatus. quasi immundus. quasi
alienus. apꝓpinquare ũ audeo. accedere
ñ p̃sumo: s tantum delonge stans. & ad
te uocem leuans. cum magna de uotiõe.
cũ magna cordis contritione. clamo. &
a .o. miserere mei ds̃. Nicant qui bonift̃.
dicam qui mundi ft̃. dicant qui purist̃.
dicant qui familiares st̃. dicant qͥ filiist̃:
qui heredes st̃ dicant dõ m̃s. Ego quiim¬

Expanded text:
mulo, abscondo, ne forte aliquid eorum commulo, abscondo, ne forte aliquid eorum commemorans, et te magis iratum redderem, et me magi reum demonstrarem. Volo interim ego non agnosci, ut citius possis tu complicari. Ne ergo quaeras, Domine, quis sim ego; tantum miserere confitenti peccatum suum, damnanti culpam suam, quaerenti misericordiam tuam. Miserere mei, Deus. Non enim audeo dicere: Deus meus; Deum solummodo agnosco, meum non praesumo. Ego enim peccando, te perdidi; inimicum sequendo, a te recessi; malum amando, a bono elongavi. Propterea quasi leprosus, quasi ejectus, quasi separatus, quasi immundus, quasi alienus appropinquare non audeo, accedere non praesumo. Sed tantum de longe stans, et ad te vocem levans, cum magna devotione, cum magna cordis contritione, clamo et dico: Miserere mei, Deus. Dicant qui boni sunt, dicant qui mundi sunt, dicant qui puri sunt, dicant qui familiares sunt, dicant qui filii sunt, qui haeredes sunt dicant: Deus meus. Ego qui im
Abbreviated transcription (Latin):
quanto magis ego peccator & eriminis re¬
us: Nongͦ peto ut iudiceris mecũ: s ut
miserearis mei. Miserere mei. Tu qͥs es:
Edicito quis sis. Citius fortassis ad mi¬
sericordiam flectar: si ꝑsonam agnouero.
Non inquit dñe non. S uolo interim la.¬
tere: quẽ tam̃ latere ñ possum. Uolo ut
interim me nescias: licet ñ ignorem qd
om̃ia scias. Timeo eiim simulq erubes¬
co. nomen edere. ꝑsonam designare: &
quanto tibi familiarior ante culpam
extiti. tanto magif nunc confundor pꝰ
serere dauid. quemadmodum alibi dixi.
memento dñe dauid & om̃is mansuetu¬
dinis enis: nec sic̃ aliquando blandiens
dicere consueueram puero tuo. ñ saltem
seruo tuo aut filio ancillȩ tuȩ: quia hȩc
om̃ia nomina familiaritatis sunt. &¬
ideo quanto manifestius ꝓlata. prioris
gr̃e beneficrum ad memoriã reducerent.
tanto grauius sequentis culpe reatum
accusarent. Caceo gͥ hȩc om̃ia. sileo. dissi¬

Expanded text:
quanto magis ego peccator, et criminis requanto magis ego peccator, et criminis reus: Non ego peto ut judiceris mecum, sed ut miserearis mei. Miserere mei. Tu quis es? edicito qui sis. Citius fortassis ad misericordiam flectar, si personam agnovero. Non, inquit, Domine, non. Sed volo interim latere quem tamen latere non possum. Volo ut interim me nescias, licet non ignorem quod omnia facias. Timeo enim simulque erubesco nomen edere, personam designare; et quanto tibi familiarior ante culpam exstiti, tanto magis nunc confundor posserere David: quemadmodum alibi dixi: Memento, Domine, David, et omnis mansuetudinis ejus . Nec sicut aliquando blandiens dicere consueveram, puero tuo non saltem servo tuo, aut filio ancillae tuae, quia haec omnia nomina familiaritatis sunt, ideo quanto manifestius prolata majoris gratiae beneficium ad memoriam reducerent, tanto gravius sequentis culpae reatum accusarent. Taceo igitur haec omnia, sileo, dissi
Abbreviated transcription (Latin):
UDITE PECCA¬
tores orantẽ peccatorem: &
discite qualiter uos ꝓpeccatis
ur̃is orare debetis. Audite
quid dicit. Miserere mei ds̃. Reusenĩ
incausam ductuis. considerat quod iu¬
dex suus. nec falli potest. quia sapiens
ẽ. nec corrumpi potestꝰ quia om̃ipotẽs
Uidet gͦ nullum om̃ino excusationi.
siue defensioni locum ẽẽ: & iccirco
ad solam miscđ̃iam flagitandã secon¬
uertit dicens. Miserere. Oquanta ẽ uir¬
tus huiꝰ uerbi. Miserere. Ac sidiceret.
Od ñe agnosco culpam meã. intelligore¬
atum in eũ: scio quid feci. scio quid merui:
non ignoro eum quo mͥ causa agitur. non
ignoro quid ꝓculpa mͥ debetur. uolo pec¬
catum meũ abscondere: s tu nosti om̃ia.
Uolo resistere: s tu potes om̃ia. Uolo es¬
fugere: s tu complecteris om̃ia. Quod
gͦ solum restat: de tefugio ad te. fugioirã:
fugio ad miscdiam. Miserere. Nolo ut in¬
tres iniudicium cũ seruotuo: quia ñ iusti¬
ficabitur in conspectu tuo om̃is uinens:

Expanded text:
udite, peccatores, orantem peccatorem, et discite quia inter vos pro peccatis vestris orare debetis. Audite quid dicit: Miserere mei, Deus. Reus enim, in causam ductus, considerat quod judex suus nec falli potest, quia sapiens est, nec corrumpi potest, quia justus est,Videte ergo nullum omnino excusationi, sive defensioni locum esse; et idcirco ad solam misericordiam flagitandam severtit, dicens: Miserere. O quanta est virtus hujus verbi miserere? Ac si diceret: O Domine, agnosco culpam meam, intelligo reatum meum, scio quid feci, scio quid merui, non ignoro cum quo mihi causa agitur, non ignoro quid pro culpa mihi debetur. Volo peccatum meum abscondere, sed tu nosti omnia. Volo resistere, sed tu potes omnia. Volo effugere, sed tu complecteris omnia, quod ergo solum restat, de te fugio ad te. Fugio iram, fugio ad misericordiam. Miserere. Nolo ut intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens :
Abbreviated transcription (Latin):
magna sit mea miseria. maior tam̃ ẽ
tua miscđia. Miserere gͦ mei ds̃: scd̃m
magnã miscđiam tuã. Nolo paruam
imscđiam querere: quia nec tedecet
dñe magna postulans de meis meritis
confido: s tuam magnificentiã hono¬
ro. Miserere gͦ mei ds̃: scđm magnam
miscđiam tuam. ꝓpt̃ inagnã miseri¬

Expanded text:
major tamen est tua misericordia. Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Nolo parvam misericordiam quaerere, quia nec te decetDomine, magna postulans de meis meritis confido, sed tuam magnificentiam honoro. Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam. Propter magnam miseri
Abbreviated transcription (Latin):
stuilatio. insinuatio. Supplicatioẽ.
sine de t̃minatione petitionis. hum¬
lis &e deuota precatio. Postulatio ẽ
det̃minate petitioni. inserta naira¬
tio. Insiuatio ẽ: sine petitione. ꝑ
solam narrationẽ. uoluntatis facta
significatio. Tria sunt genera suppli¬
cationum: captatio. exactio. purao¬
ratio. Captatio ẽ. quod fit ante posti¬
lationẽ. ad p̃parandiun & melinan.¬
dum animũ auditoris: quod tribus
modis faciinus. Primo eũ aliquiddi¬
cimus. quod ꝑsonam. uel causã mam
cõmendet. siue meritũ nr̃m. siue
infirmitatẽ. siue aliud aliquid enu

Expanded text:
stulatio et insinuatio. Supplicatio est stulatio et insinuatio. Supplicatio est sine determinatione petitionis, humilis et devota precatio; postulatio est determinatae petitioni inserta narratio. Insinuatio est sine petitione per solam narrationem, voluntatis facta significatio. Tria sunt genera supplicationum, captatio, exactio, pura oratio. Captatio est id quod fit ante postulationem ad praeparandum et inclinandum animum auditoris, quod tribus modis facimus. Primo cum aliquid dicimus, quod personam vel causam nostram commendat, sive meritum nostrum, sive in
Abbreviated transcription (Latin):
tio gͥ ẽ. conu̾sio in dm̃.pio & humili af¬
fectu. Humilis enĩẽ. exconseientia in¬
firmitatis sue: pnis ẽ ex considatioẽ
diuine clementie. Hec inse tres pͥnci¬
pales uirtutes habet. fidem. spem. cari.¬
tatem. Neq enim homo ꝑ deuotionem
se ad dm̃ conu̾teret: nisi & erederet se
ab eo saluari posse. & sꝑaret eum mise¬
reri uelle. Postremo nnsi eum plusqmͣ
mala sua diligeret: nequaquã illa fugi¬
ens refugium sibi inipso eligeret. Cre¬
dit gͦ: sꝑat. & diligit. Credit potentiã.⁊
sꝑat miscdiam: amat custodiam. Ni¬
chil gͦ aliud ẽ oratio. quammentis deuo¬
tio. idẽ conu̾sio indm̃. ꝑ pium & humi¬
lem affectum: fide. spe. & caritate sub.¬
nixa. S ed quia multis modis ꝑdeuotio¬
nem accenditur: rurfuq ipsade¬
uotio mentis. uariis modis uoce ꝓ¬
mitur: debemius aliquas sigillatĩ
orationis spẽs distinguere: ut aꝑtꝰ
sunt spẽs orationis: supplicatio. po¬

Expanded text:
tio igitur est conversio in Deum pio et humili aftio igitur est conversio in Deum pio et humili affectu. Humilis enim est ex conscientia infirmitatis suae, pius est ex consideratione divinae clementiae. Haec in se tres principales virtutes habet, fidem, spem, charitatem. Neque enim homo per devotionem se ad Deum converteret, nisi crederet se ab eo salvari posse, et speraret eum misereri velle. Postremo nisi eam plus quam mala sua diligeret, nequaquam, illa fugiens, refugium sibi in ipso eligeret. Credit ergo, sperat et diligit. Credit potentiam, sperat misericordiam, amat custodiam. Nihil ergo aliud est oratio quam mentis devotio, id est conversio in Deum per pium et humilem affectum, fide, spe, charitate subnixa. Sed quia multis modis mens per devotionem accenditur, rursum quia ipsa devotio mentis variis modis voce promitur, debemus aliquas sigillatim orationis species distinguere, ut apertius sunt species orationis: Supplicatio, po
Abbreviated transcription (Latin):
tribulatione purgatis. quietẽ & pacem ꝑ¬
fectam restituit: qui nec peccantib umꝗͣ
defuit ut corrigeret. nec iustis ut custo¬
diret. Qiisquis huiꝰ modi meditationib
ante orationis tempus animu suũ exer¬
euit: nec inꝓuidus fortassis. nec tepidus
ad orationem uenit. Meditationamq
assidua: scientiam parit. Seientia uͦ parta¬
ignorantiam pellit: & cõpunctionẽ
parit. Cõpunctio aut̃ parta: desidi¬
am ftigat. & deuotionem parit. Deuo¬
tio uͦ orationẽ ꝑficit. Scientia ẽ: qͣnͣ¬
do homo adagnitionẽ sui illuminat᷑.
Compunctio ẽ: quando exconside¬
ratione malorum suorũ. cor interno
dolore cangitur. Deuotio ẽ pius&e hu¬
milis affectus indm̃: qui excompune¬
tione generatur. Territus em̃ magnitu¬
dine malorũ suorũ animus. & diffidens
de ꝓpriis uiribus. ad diñ se conuertit:
& tanto ardentiꝰ patrociniũ illiꝰ expetit.
ẽẽ uidet. in quo confidere possit. Deuo¬

Expanded text:
tribulatione purgatis quietem et pacem pertribulatione purgatis quietem et pacem perfectam restituit, qui nec peccantibus unquam defuit ut corrigeret, nec justis ut custodiret. Quisquis hujusmodi meditationibus ante orationis tempus animum suum exercuit, nec improvidus fortassis nec tepidus ad orationem venit. Meditatio namque assidua scientiam parit, scientia verignorantiam pellit, et compunctionem parit, compunctio autem parta desidiam fugat, et devotionem parit, devotio vero orationem perficit. Scientia est, quando homo ad agnitionem sui illuminatur. Compunctio est, quando ex consideratione malorum suorum cor interno dolore tangitur. Devotio est pius et humilis affectus in Deum, qui ex compunctione generatur. Territus enim magnitudine malorum suorum animus, et diffidens de propriis viribus, ad Deum se convertit. Et tanto ardentius patrocinium illius expetit, m relictum esse videt, in quo confidere possit. Devo
Abbreviated transcription (Latin):
derit: ubi uicet. unde ceciderit: ut ex
utroq incelligat. quantũ sibi inhoc exi¬
lio lugendum sit. Hinc enim salomon
dicit. Qii addit scientiam. addit dolorẽ.
quia quantomagis homo mala sua intel¬
ligit. tanto ampliiis suspiat & gemit.
Postremo suꝑẽ. ut inmemoria malorum
nr̃orum. etiam mniscđĩȩ dĩ recordemur:
quia fiducialius de futuro eius miseratio¬
neꝰ iequirimus. siquemad modũ inprete¬
rito nr̃i misertus sit cogitemus. Reuoce¬
inus ad memoriam bona quȩ tribuit: &e
quod inꝑiculis sepe constitutos clem̃ter
eripuit: nec unquam peccatis ur̃is. quo
minus misereretur uinci potuit. obli¬
tos sui de se ammonint. auersos a se reuo¬
cauit: uemientes ad se benigne suscepit.
penitentibus indulsit: ꝑ seuerantes eus¬
todiuit. stantes tenuit. lapsos erexit: ma¬
las delectationes mamaritudines cõmu¬
tauit: s rursum salubriter amaricantis.
consolationes suas tribuit: postremo iut̃

Expanded text:
derit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex derit, ubi jaceat, unde ceciderit, ut ex utroque intelligat quantum sibi in hoc exsilio lugendum sit. Hinc enim Salomon dicit: Qui addit scientiam, addit et dolorem , quia quanto magis homo mala sua intelligit, tanto amplius suspirat et gemit. Postremo superest ut in memoria malorum nostrorum etiam misericordiae Dei recordemur, quia fiducialius de futuro ejus miserationes requirimus, si quemadmodum in praeterito nostri misertus, sit cogitemus. Revocemus ad memoriam bona, quae tribuit, et quod in periculis saepe constitutos clementer eripuit, nec unquam peccatis nostris quo minus misereretur vinci potuit, oblitos sui de se admonuit, aversos a se revocavit, venientes ad se benigne suscepit, poenitentibus indulsit, perseverantes custodivit, stantes tenuit, lapsos erexit, malas delectationes in amaritudines commutavit, sed rursum salubriter amaricatis consolationes suas tribuit. Postremo autem
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ ex tempore nobis aderescunt: & rur¬
sum de cursi temporis abeunt. Alia ant̃
pꝰ natiuitatem contrabimꝰ: & ante mortẽ
non euaenamus. & quis oinĩa mala uite
huiꝰ enumerare possit: Ut enim p̃ter¬
mitamꝰ ea mala quȩ om̃s cõmuniter
homines opprumunt: qualia estimain̾
ee secreta ꝑicula singuloꝵ. quoꝵ sibiqͥq
conseii sunt: Si cogitare quisq uolue¬
rit. quȩ ab ineunte etate mala fecerit.
quę sustinuerit: & constituat ante ocłos
suos preterita tempora. & dies uitȩ suȩ.
consideretq diligenter quot manes la¬
bores tulerit. quotiens ꝓamore huiꝰ uitȩ
frustra desud auerit. quotiens ilaborio¬
sis conatibus fallaces exitus inuenerit.
& post longos discursus requiem nec dũ
ullam adeptus sit: cognoscet quid de hac
uita iudicare possit. Cum aut̃ uitȩ huiꝰ
erumnã considerat. etiam quȩ sit patriȩ
cȩlestis sua uitas atq dulcedo actendat.
&ppendat quid inuenerit. quid ꝑdi¬

Expanded text:
quae ex tempore nobis accrescunt, et rurquae ex tempore nobis accrescunt, et rursum decursu temporis abeunt. Alia autem post nativitatem contrahimus, et ante mortem non evacuamus. Et quis omnia mala vitae hujus enumerare possit? Ut enim praetermittamus ea mala, quae omnes communiter homines opprimunt, qualia aestimamus esse secreta pericula singulorum, quorum sibi quique conscii sunt? Si cogitare quisque voluerit quae ab ineunte aetate mala fecerit, quae sustinuerit, et constituat ante oculos suos praeterita tempora et dies vitae suae, consideretque diligenter quot inanes labores tulerit, quoties pro amore hujus vitae frustra desudaverit, quoties in laboriosis conatibus fallaces exitus invenerit, et post longos discursus requiem necdum ullam adeptus sit, cognoscet quid de hac vita judicare possit. Cum autem vitae hujus aerumnam considerat, etiam quae sit patriae coelestis suavitas atque dulcedo attendat, et perpendat quid invenerit, quid perdi
Abbreviated transcription (Latin):
do. facile ꝑignorantiam falluntur:
aut certe minus quam oportet digne
petendo. ꝑ desidiam tepescunt. Iriii
gͥ necesse ẽ. ut siprudent̃ & utilit̃ dm̃
orare uolumus. iugi meditatione ani¬
mũ nr̃m exerceamus: & inconsid̾atio¬
ne miseriȩ nr̃e. discamus quid nobis
necesse sit petere: in consicdatione mie
mus quod lugentes in hanc uitã intra¬
iumus: cum dolore ꝑtransimꝰ: eum
luctu exituri sumus. Cogitemꝰ qͣntis
aiaritudinibus adinixtũ sit: si quid
etiam dulce aut iocundũ. inuia huius
uitȩ. occ ursu suo. nobis alludit. Quam
fallix. quã suspectum. quã instabile.
quam transitorium ẽ. quicquidhuius
mundi.amor parturit: quicquid spec ies
& pulc hritudo temporalis ꝓmictit. Alia
sunt malacumquib nascunͣ: & ꝓcessu
temporis. sine occulta dĩ gĩa. siue mani¬
festa industria lib̾amur. Alia uͦ inhane
uitã nobiscum ueniunt: & anob̾ ante
mortẽ ñrecedint. Alia item sunt mala.

Expanded text:
do, facile per ignorantiam falluntur, do, facile per ignorantiam falluntur, aut certe minus quam oportet digne petendo per desidiam tepescunt. Primum igitur necesse est, ut si prudenter et utiliter Dominum orare volumus, jugi meditatione animum nostrum exerceamus, et in consideratione miseriae nostrae discamus, quid nobis necesse est petere, in consideratione autmus quod lugentes in hanc vitam intravimus, cum dolore pertransimus, cum luctu exituri sumus. Cogitemus quantis amaritudinibus admistum sit, si quid etiam dulce aut jucundum in via hujus vitae occursu suo nobis alludit; quam fallax, quam suspectum, quam instabile, quam transitorium est quidquid hujus mundi amor parturit, quidquid species et pulchritudo temporalis promittit. Alia sunt mala, cum quibus nascimur, et processu temporis sive occulta Dei gratia, sive manifesta industria, liberamur. Alia vero in hanc vitam nobiscum veniunt, et a nobis ante mortem non recedunt. Alia item sunt mala
Abbreviated transcription (Latin):
UO STUU IO
et quo affectu. a nobis orandus
sit dõ: ex nr̃a miseria. simul&
eius inisccłia considerare pos¬
suinus. Quid eminefficatiꝰ hominẽ adorã¬
di studium excitaret. quã miseri. & cala¬
mitas tantorũ malorum. quib ad dictus
p̃initur: & quid iocunctiꝰ. ad affectũ
orandi traheret. qmͣ misectia conlitoris
sui. qm int̃ mala sua tociens expitur
Ne gͦ meus humana al grandũ ingra
fit hinc sua necessitate compellitur:
ue aut̃ trepida &e diffidens oret illine
piecate dĩꝓuocatur. Istis duab alis. in.¬
seria scilicet hominis. & miscđia con
ditoris. oratio subleuatur: quiadũ
mens alt̾ua hoꝵ consideratiõe. sead de¬
uotionẽ in cessanter excitat: quodam
sp̃ualis desiderii impetu. sursũ leuata
uolat. Sic igitur oratiomi sca meditatio
necessaria ẽ: ut om̃iuo ꝑfecta ẽẽ oratio
nequeat. si eã meditatio aut ñ comite¬
tur aut p̃cedat. Nam & hi qui mala
sua considerare negligunt. aut nichil
petendo. aut aliud quã oportet pecen¬

Expanded text:
uo studio et quo affectu a nobis orandus sit Deus, ex nostra miseria simul et ejus misericordia considerare possumus. Quid enim efficacius hominem ad orandi studium excitaret quam miseria et calamitas tantorum malorum, quibus addictus premitur? Et quid jucundius ad effectum orandi traheret quam misericordia Conditoris sui, quam inter mala sua toties experitur? Ne ergo mens humana ad orandum pigra sit, hinc sua necessitate compellitur; ne autem trepida et diffidens oret, illinc pietate Dei provocatur. Istis duabus alis, miseria scilicet hominis et misericordia Redemptoris, oratio sublevatur, quia dum mens alterna horum consideratione se ad devotionem incessanter excitat, quodam spiritualis desiderii impetu sursum levata volat. Sic ergo orationi sancta meditatio necessaria est, ut omnino perfecta esse oratio nequeat, si eam meditatio non comitetur aut praecedat. Nam et ii qui mala sua considerare negligunt, aut nihil petendo, aut aliud quam oportet peten
Abbreviated transcription (Latin):
a dõ ñ recedit. Tacens dm̃ cogitat᷑. loqne
nil preter dm̃. & quod ad dĩ amorẽ ꝑti¬
net. loqui desiderat: alios ad caritatẽ
ex hortando. se ipsum in flam matͥ can¬
tatem om̃ib cõmendat: quã dulcis
amor dĩ. quã amarus & qm impurus
sit amor huiꝰ scłi. ñ solum uoce.s opere
quoq om̃ib demonstrat. Deridet huiꝰ
mundi gł am. sollic itudinem arguit:
& quã stubtiun sit. in his que transeuit
fiduciam habere ostendit. Miratur ari¬
tatẽ hominũ qui hȩc diligunt. Mnat᷑.
qͦmͦ iam dudum uniu̾sa hȩc transitoru
& caduca om̃s ñ contempnunt. Om̃ib
estimat dulce ẽẽ quod sibi sapit: omib
placere qͦd diligit: om̃ib manifestum
quod cognoseit. Istis indiciis caritas e
ꝓdit: & eos in quib habitat. ñ solumi¬
trinsecus uoluntate. s & foris conu̾satio

Expanded text:
a Deo non recedit. Tacens Deum cogitat, loquens a Deo non recedit. Tacens Deum cogitat, loquens nil praeter Deum, et quod ad Dei amorem pertinet, loqui desiderat. Alios ad charitatem exhortando, seipsum inflammat, charitatem omnibus commendat: quam dulcis amor Dei, quam amarus et quam impurus sit amor hujus saeculi non solum voce, sed opere quoque omnibus demonstrat. Deridet hujus mundi gloriam, sollicitudinem arguit, et quam stultum sit in iis quae transeunt fiduciam habere, ostendit. Miratur caecitatem hominum, qui haec diligunt, miratur quomodo jam dudum universa haec transitoria et caduca omnes non contemnunt. Omnibus existimat dulce esse quod sibi sapit, omnibus placere quod diligit, omnibus manifestum quod cognoscit. Istis indiciis charitas se prodit, et eos, in quibus habitat, non solum intrinsecus voluntate, sed et foris conversatio