comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
manã intelligentiã suꝑͣ semet ip̃am. ĩmo supͣ omem huinanũ
modũ leuat: ⁊ illuc intelligentie iadiꝰ diuini lumĩs ĩfusione
ãmuatõnisq reub̾atione de mus ad sũma resilit. uͥ nulla ĩge¬
nii persꝑicatia. ubi nłła arcis indust᷑a. huniana rõcinatio ascen¬
dere sufficit. ⁊ qͦ m̃tem homĩs diuine claritatis splendor ꝓfun-¬
dius penetͣt. eo altiꝰ stuporis sui magnitudẽe excussa. ⁊ ꝑ ectasĩ
subleuata. in diuinoꝵ archanoꝵ sublimibꝰ sublimiꝰ refultat. Il¬
lud̃ aut̃ om̃io ꝯstare debet. qr qͣnto plemiꝰ atq ꝑfctiꝰ ad ĩtimam
aiuĩs pacẽ ⁊ tͣnqͥllitatẽ cõpoñe se p̃ualueriti tanto fumiꝰ tãto te¬
natiꝰ iuħac subleuatione sũme luci ꝑ ꝯtẽpłonẽ inherebit. Et
ꝓcul dubio qͣnto purior ad integͥtatẽ. qͣnto difficilior ad carita¬
tẽ tanto ꝑspicatior tanto capatior ĩuenit᷑ ad suꝑmũdanoꝵ ⁊ suꝑ¬

Expanded text:
manam intelligentiam supra semetipsam, imo supra omnem humanum manam intelligentiam supra semetipsam, imo supra omnem humanum modum levat, et illuc intelligentiae radius divini luminis infusione admirationisque reverberatione de imis ad summa resilit, ubi nulla ingenii perspicacia, ubi nulla artis industria, humana ratiocinatio ascendere sufficit, et quo mentem hominis divinae claritatis splendor profundius penetrat, eo altius stuporis sui magnitudine excussa, et per extasim sublevata, in divinorum arcanorum sublimius resultat. Illud autem omnino constare debet, quia quanto plenius atque perfectius ad intimam animus pacem et tranquillitatem conacius in hac sublevatione summae luci per contemplationem inhaerebit, et procul dubio quanto purior ad integritatem, quanto diffusior ad charitatem, quanto perspicacior, tanto capacior invenitur ad supermundanorum et sup
Abbreviated transcription (Latin):
tis suc similudiẽ ꝓponat. Quid ẽ aqͣ nͥ cogitatio humana: que
semper ad ĩferiora labit᷑. nͥ sub distinctionis magne modamĩe
co hibeatur. Aqua ĩ uase collecta. cogitatio meditationi ĩtẽ¬
ta: ⁊ ꝑ d intentionẽ defrxa. Aquie collectio: cordis meditatio.
Euismodi aq̃ solis radiꝰ se ĩfundit: qñ diuma reuelatio medr¬
tationi occurrit. S cũ aqua radiũ ĩ se suꝑni lumĩs accip̃. ful¬
gorem qͦ lumĩs ⁊ ip̃a ud dictũ ẽ. ad superiora emittit: ⁊ mir̃
inmodũ illuc utiq radiũ accipit lumĩs ex se leuat qͦ ip̃a pes
se nullo modo ascendere ualet. Et cũ tanta sit diffr̃a aque
⁊ lumĩs ei tñ quẽ de sc limũs radio emittit. ñ nicħ sue dissiłi¬
tudĩs impͥmit: ita ut tremusa tremulũ. qͥeta qͥctũ. purior purio¬
rẽ. diffusior diffusiorẽ effitiat. Iurta hanc sane similitudĩem ẽ

Expanded text:
tis suae similitudine proponat. Quid est aqua, nisi cogitatio humana, quae tis suae similitudine proponat. Quid est aqua, nisi cogitatio humana, quae semper ad inferiora labitur, nisi sub districtionis magnae moderamine cohibeatur? Aqua in vase collecta, cogitatio meditationi intenta, et per intentionem defixa. Aquae collectio, cordis meditatio. Ejusmodi aquae solis radius se infundit, quando divina revelatio meditationi occurrit. Sed cum aqua radium in se superni luminis accipit, fulgorem quoque luminis et ipsa, ut dictum est, ad superiora emittit, et mirum in modum illuc utique radium luminis ex se levat, quo ipsa per se nullo modo ascendere valet. Et cum tanta sit differentia aquae, et luminis, ei tamen quem de se luminis radio emittit, nonnihil suae similitudinis imprimit, ita ut tremula tremulum, quieta quietum, purior puriorem, diffusior diffusiorem efficiat. Juxta hanc sane similitudinem cum
Abbreviated transcription (Latin):
humane modũ semper ⁊ ub̾iq eundẽ ꝯsumat̾ois exitũ hr̃e.
uidemꝰ ĩ rebꝰ ext̾iorsb quid de reb uit̾ioribꝰ estimare debeamꝰ. Si
enĩ uas aq̃ soł rõ supponas: ip̃am mor aqmͣ uidebis luminis
spendorem ex se ĩ superiora refund̾e. ⁊ claritatẽ quidẽ abti calo¬
re tũ ĩ sũma leuare. Sic multi sane diuine reuelationis in¬
dios suscipuist : s non inde eq om̃s ad candẽ uim dilectionis ꝓ¬
ficiũt. Ut enĩ bonoꝵ omĩum autor gr̃e sue ĩ nob̾ dona ꝯmen¬
det: ex eadẽ re diũsos in diu̾sis mͦ temporibꝰ mͦ personis. effectꝰ
exhibet. Perpende obsecro ex ꝓposito exemplo quisqͥs ħ legis uł
audis cuisd ille in nob diine reuelationis et̾niq lumĩs radiꝰ
efficiat. qͦm humanã intelligentiã ex ĩfusionis sue illustratio¬
ne supͣ semet ipͣam leuat: A̾tende qualit̾ ħ ꝓpositi tͥ erempli
formula ht̃ de quo mͦ loͥmur humane m̃tis excessũ ex qͣlita¬

Expanded text:
itum habere. Videmus in rebus exterioribus quid de rebus interioribus aestimare debeamus. Si enim vas aquae solis radio supponas, ipsam mox aquam videbis luminis splendorem ex se in superiora refundere, et claritatem quidem absque calore tamen in summa levare. Sic multi sane divinae revelationis radios suscipiunt, sed non inde aeque omnes ad eamdem vim dilectionis proficiunt. Ut enim bonorum omnium auctor gratiae suae in nobis dona commendet, ex eadem re diversos in diversis modo temporibus, modo personis effectus exhibet, Perpende, obsecro, ex proposito exemplo, quisquis haec legis vel audis, quid ille in nobis divinae revelationis aeternique luminis radius efficiat? Quomodo humanam intelligentiam ex infusionis suae illustratione, supra semetipsam levat, attende qualiter haec propositi tibi exempli formula hunc de quo modo loquimur humanae mentis excessum, ex qualita
Abbreviated transcription (Latin):
que offerebant in donio dnĩ: ñ habebat ultra spm̃. uidens
incunt regina sabͥa. Ecce mͦ uidens describit᷑: que pͥus ꝓpo¬
nẽs ⁊ q̃rens ꝓponebat᷑. Uide tñ quid uidit. ⁊ intellige quan¬
tã intellexeriti uidens ait regina sabba. om̃ẽ sapĩam sałonis
⁊ c̃. Ecce qͣnta ecce qͣlia aĩe deuote. aĩe studiose dat᷑ ex diui¬
na reuelatione cognoscere. Perpende qͣm magna. attende qͣm
miranda uidendo diuinitꝰ cognou̾it: q̃ di uidendo multũq
mirando tandẽ pre amaritudis magnitdĩe ad sp̃c sui defec¬
tũ uenit. Ecce quo ordine ꝓcessit. uel ad quẽ tandẽ exitũ
peruenit. Priꝰ q̃rit ⁊ audit. pꝰea iudet ⁊ intelligit: tandẽ añ
obstucescit ⁊ deficit. Int̾rogat qd̃ discat. ꝯtemplat᷑ qd̾ miret᷑.
stupet ut mente excedat m̃tẽq excedat. Primũ est medita
gradib: sublenat᷑ auis humanꝰ. Meditatione ꝓfecto assurga¬
tur in contempłonẽ: cõtempłone ĩ admurationẽ. ãmnatione

Expanded text:
quae offerebat in domo Domini, non habebat ultra spiritum . Videns, inquit, regina Saba. Ecce modo videns describitur, quae prius proponens et quaerens proponebatur. Vide tamen quid viderit, et intellige quanta intellexerit. Videns, ait, regina Saba omnem sapientiam Salomonis, etc. Ecce quanta, ecce qualia animae devotae, animae studiosae datur ex divina revelatione cognoscere. Perpende quam magna, attende quam miranda videndo divinitus cognoverit, quae diu videndo, multumque mirando, tandem prae admirationis magnitudine, ad spiritus sui defectum venit. Ecce quo ordine processit, vel ad quem tandem exitum venit. Prius quaerit et audit; postea videt et intelligit; tandem autem obstupescit et deficit. Interrogat quod discat, contemplatur quod miretur, stupet ut mente excidat mentemque excedat. Primum est meditatgradibus sublevatur animus humanus. Meditatione profecto assurgitur in contemplationem, contemp
Abbreviated transcription (Latin):
ciñ ip̃am humanã meditationẽ p̃uenit. ⁊ mͦ q̃rentẽ adiuuat.
mͦ excitat corpentẽ uel dorimientem euigilat. Hĩc ÷ qd regina
austri regem salomonẽ q̃stiomibꝰ pulsat: ⁊ ꝓpositis eiigmatibꝰ
uniu̾sa ab eo didicit. que illi ꝓpontbat. Hinc ÷ qd uictũ petrũ
angłs cũ luce uisitans. a torporis sui sompno extutit ⁊ educit. Qͥ¬
nͥ ad̾ docuit eam salomon omĩa ũba q̃ ꝓposuerat: Que ẽ ista te¬
gina austri ⁊ illiꝰ calide regionis inhabitatrix ⁊ dña. ⁊ uidendi
salomonis dessdcrio succensa: que inꝙ̃ ẽ ista regina. nͥ q̃lib aĩa
mͦi regina sũme sapĩe regẽ ꝓpoĩtis enĩ enigniatibꝰ ⁊ freqñti¬
b int̾ogationibꝰ impetit : qñ q̃lib aĩa deuota de diuino ad¬

Expanded text:
meditationem praevenit, et modo quaerentem adjuvat, modo excitat torpentem, vel dormientem evigilat. Hinc est quod regina austri regem Salomonem quaestionibus pulsat, et propositis aenigmatibus universa ab eo didicit quae illi proponebat . Hinc est quod vinctum Petrum angelus cum luce visitans a torporis sui somno excutit . Quid omonis, nisi quod docuit eam Salomon omnia verba quae proposuerat? Quae est ista regina austri, et illius calidae regionis inhabitatrix et domina, et videndi Salomonis desiderio succensa? Quae, inquam, est ista regina, nisi quaelibet anima smodi regina, summae sapientiae regem propositis aenigmatibus et frequentibus interrogationibus impetit
Abbreviated transcription (Latin):
nit̾cio ũo cernit᷑ facie ad faciẽ. ꝑer fidem eum uidemꝰ. qñ
illa d̃ de eo sccipta sunt firmit̾ credimus. Per contẽpłonẽ
antem eun c̾nit. qui in eo qd̾ de illo ꝓrius credidit ex in¬
spiratione diuina ĩtesligentie oculos sigit. Per spẽm nero ui¬
detur : qñ in ꝓxria sub̾a sicuti est facie ad faciẽ cernitur

Expanded text:
in tertio vero cernitur facie ad faciem. Per fidem eum videmus, quando illa quae de eo scripta sunt firmiter credimus. Per contemplationem autem eum cernit, qui in eo quod de illo prius credidit, ex inspiratione divina intelligentiae oculos figit. Per speciem vero videtur, quando in propria substantia sicuti est facie ad faciem cernitur.
Abbreviated transcription (Latin):
alibꝰ ñ obtineat. qmͣ ignis iste corporeus in reb corporalibꝰ ha¬
bere ꝯsuenit: Satis nouimꝰ quid ignis iste corporens ĩuasiꝗ
qͣmnis modi̾co liquere ꝑfusis operari soleat. Et pͥmo qͥdẽ in¬
cipit liquerẽ ip̃m ab imo euertere. postea uͦ nc̃ in hanc nõ
in illã partẽ. nc̃ sursũ nc̃ deorsũ iactare: ⁊̃ paulatĩ qindẽ
ad superiora actolłe totũq uas ex qͣuis modico usq ad sum¬
mũ replere. tandem aũ supͣ ip̃m aitolłe. ⁊ cũ iuolentia q̃¬
dam int̾iora euacuare. ⁊ foras esfundere fortit̾q eic̾e. Sic
sic sane am̃s humanꝰ diuino igne succẽsus. ut sepe ĩ se ip̃o
ꝯtia semet ip̃m feruẽs ⁊ fremẽs. estuãs ⁊ spumãs. sibi ip̃i i

Expanded text:
italibus non obtineat, quam ignis iste corporeus in rebus corporalibus haitalibus non obtineat, quam ignis iste corporeus in rebus corporalibus habere consuevit? Satis novimus quid ignis iste corporeus in vasis, quamvis modico liquore perfusis, operari soleat. Et primo quidem, incipit liquorem ipsum ab imo evertere, postea vero, nunc in hanc, nunc in illam partem, nunc sursum, nunc deorsum jactare, et paulatim quidem ad superiora attollere, totumque vas, ex quovis modico, usque ad summum replere; tandem autem supra ipsum attollere, et cum violentia quadam interiora evacuare, et foras effundere, fortiterque ejicere. Sic sane animus humanus divino igne succensus, it saepe in seipso contra semetipsum ferve
Abbreviated transcription (Latin):
in celestis sponsi defideriũ accendit. Caior aut sed qimũ
ad meritũ mͥ eẽ uidet᷑ m̃tis eleuatio illa. q̃ fauente quidẽ gũa
reuelatione uł aliqͣ ĩ spirat᷑one diumia. ut ergo ceteris digna
ĩueniat᷑ oportet aĩam ab eiꝰriu ascengione incipere. ⁊ pͥmo qĩ
per desertum ascend̾e. uer̃tñ ut eadẽ ip̃a uelut uirgula fu¬
mi fiat. qmͣuis ꝑ desertũ fiꝰ incipiat. oportet ut supͣ ip̃m de¬
sertũ assurgat. Alioqͥn mẽs ip̃a ĩ m̃tis excessũ ñ rapitur. uͥ fu¬
pͣ semiet ip̃am eleuet᷑. nͥ semet ip̃am ĩ imo deserat. ⁊ se ipãm
deferendo desertũ saitiat: quo deserto ĩ morem fumi magis ma¬
gisq in sublimia ꝯscendat.
Olet tñ euismi m̃tis excestꝰ
tñ fieri ex sola desiderii feruẽtis estuatione: mͦ tam ex eiꝰm̾i
erestuatione qmͣ ex adiũcta sibi diuina reuelatione. Eur fu¬
spũał ille ⁊ incorporeꝰ diuine dilectionis ignis eandẽ iũ ĩ spũ¬

Expanded text:
um accendit. Major autem sed quantum ad meritum mihi esse videtur mentis elevatio illa, quae, favente quidem gratia, revelatione, vel aliqua inspiratione divina. Ut ergo caeteris digna inveniatur, oportet animam ab ejusmodi ascensione incipere et primo quasi per desertum ascendere. Verumtamen ut eadem ipsa, velut virgula fumi fiat quamvis per desertum fieri incipiat, oportet ut supra ipsum desertum assurgat. Alioquin mens ipsa in mentis excessum non rapitur, nisi supra semetipsam elevetur, nisi semetipsam in imo deserat, et seipsam deserendo desertum faciat, quo deserto in morem fumi, magis magisque in sublimia transcendat.olet tamen ejusmodi mentis excessus modo fieri ex sola desiderii ferventis exaestuatione, modo tam ex ejusmodi exaestuatione, quam ex adjuncta sibi divina revelatione. Cur s ille, et incorporeus divinae dilectionis ignis, eamdem vim in spir
Abbreviated transcription (Latin):
ad circũspectionẽ moꝵ nr̃oꝵ mentis nr̃e oculos reducimus.
⁊ intima nr̃a discutientes. quales ip̃i sumꝰ studiosa retͣctatio¬
ne ꝑscrutam᷑. De pͥma res̃sione illud recte ili telligunꝰ. qd̾
de ꝓdigo illo filio in euuͣgłio legit᷑. qr ĩ se reu̾sus dixit. Qnͣti m̾¬
cennarii in domio patris mei habundãt panibꝰ. ego aũ hic fame¬

Expanded text:
ad circumspectionem morum nostrorum mentis nostrae oculos reducimus, ad circumspectionem morum nostrorum mentis nostrae oculos reducimus, et intima nostra discutientes, quales ipsi sumus studiosa retractatione perscrutamur. De prima reversione illud recte intelligitur, quod de prodigo filio in Evangelio legitur, quia, in se reversus, dixit: Quanti mercen
Abbreviated transcription (Latin):
reuelatioins spectaculo. qd̃ ex illo abrahe pͥmo egressu collig̃e
possumꝰ de quo suꝑiꝰ atiq̃ locuti sumꝰ. Quid enĩ de eo dicit
scͥptura:. Apparuit añ ei dñs sedenti ĩ cõuale mãbrae. sedẽti in
hostio tab̾nacło sui: in ip̃o feruore diei. Cumq eleuaset ocu¬
los᷑ aꝑuerũt ei tres uiri. stantes p̃p̃ eũ. Quos cũ uidissit: oc¬
curit in occursũ eoꝵ de ostio tabernacisli sui. Si per tab̃na¬
culũ humane m̃tis ħitaculũ intelliguꝰ : quud erit eiꝰmͦi e¬
uam᷑. descendimꝰ. mͦ extra nosinet ip̃os. s supͣ nosmet ip̃os leua¬
mur. In illo ad mũdana captiuam᷑ : ĩ isto ad suꝑmũdana re¬
ducim᷑. S sic̃ est gemina digressio: sic utiq est gemina reu̾¬
sio. Ab utroq egressu qͣr ad com̃sionis nr̃e ħitatulũ reu̾tim᷑.
qñ post mũdana negotia. uł post celestiũ ꝯtẽpłonũ spectacła

Expanded text:
revelationis speculo, quod ex illo Abrahae primo egressu colligere revelationis speculo, quod ex illo Abrahae primo egressu colligere possumus, de quo superius aliqua locuti sumus. Quid enim de eo ait Scriptura? Apparuit autem ei Dominus sedenti in convalle Mambrae, sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei. Cumque elevasset oculos, apparuerunt ei viri stantes prope eum. Quos cum vidisset, occurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi sui . Si per tabernaculum humanae mentis habitaculum intelligimus, quid erit ejusmodi edescendimus; modo extra nosmetipsos, sed supra nosmetipsos levamur. In illo ad mundana captivamur, in isto ad supermundana reducimur. Sed, sicut est gemina digressio, sic utique est gemina reversio. Ab utroque egressu quasi ad conversationis nostrae habitaculum revertimur, quando post mundana negotia, vel potius coelestium contemplationum spectacula,
Abbreviated transcription (Latin):
urit᷑ multũq iactat᷑ dũ ꝑ ĩferioꝵ ꝯtẽptũ ab ĩfimis repellit᷑. ⁊
nitꝰ oblitꝰ ⁊ in extasi subleuatꝰ: totus ĩ suꝑicia rapiat᷑. In hũc
modũ celestis defiderii ardor. cũ uehem̃t̾ erestuat: aĩam huia¬
nã diuino amore feruidam supͣ semet ip̃am leuat. Et sic̾ super¬
iori exemplo ꝓbare possumꝰ. qͥlib pigm̃tarii pulius aromatio
igni in tectus. ĩ qͣntũ a uoraci flãma ñ ꝯsunit᷑. ꝑ tennẽ qͥudẽ¬
ut poce fuinigabũdã exalationẽ ꝑ iuolentiã ardoris ĩ suꝑna e¬
nuitit᷑. uides obsecro qͦmͦ nat᷑a int̾ogata. uł scͥptura ꝯsula
unũ eundemq sensũ pari locũt᷑ cd̃cordia: Ex solo itaq feruẽ¬
tis desid̾ii estu fieri ualet ⁊ solet diuinitꝰ ĩflãmate mͣtis exces¬
sus: quẽ admodũ superiꝰ prelocuti sumꝰ.
It etiam alicsn cusmoi mentis alienatio occurrẽtibꝰ
sibi fuict̾. hinc estiiantis aĩe desid̾io illinc mirando aliq diuine

Expanded text:
uritur, multumque jactatur, dum per inferiorum contemptum ab infimis repellitur, enitus oblitus, et in extasi sublevatus, totus in superiora rapiatur. In hunc modum coelestis desiderii ardor, cum vehementer exaestuat animam humanam divino amore, fervidam supra semetipsam levat. Et sicut superiori exemplo probare possumus, quilibet pigmentarii pulvis aromaticus, igni injectus, inquantum a voraci flamma nutpote fumigabundam exhalationem, per violentiam ardoris in superna emittitur. Vides, obsecro, quomodo natura interrogata, vel Scriptura consulta, unum eumdemque sensum pari loquuntur concordia? Ex solo itaque ferventis desiderii aestu fieri valet et solet divinitus inflammatae mentis excessus, quemadmodum sit etiam aliquando ejusmodi mentis alienatio, occurrentibus sibi invicem hinc aestuantis animae desiderio, illinc mirando aliquo divinae
Abbreviated transcription (Latin):
euis. dũsus dñm inquit: ⁊ adũsus xp̃m eius. Alia sunt in
saluatorẽ. Alum̃ dr̃ creator: ⁊ aliumn saluator. Creator est ꝓ eo
qd̃ fecit. qd̃ ñ erat saluator aũ inde dr̃. qr restaurauit ꝙ peri¬
erat. Dona gͥ nat᷑e ꝑtinẽt᷑ ad creatorẽ: dona uͦ gr̃e spũabiter
pertinere uident᷑ ad saluatorẽ. Dona nat᷑e dico. qñ scd̾m na¬
turalẽ ꝯplecionem hos uidemꝰ ꝓniores ad mĩam: illos rigidio¬
res ad iusticiã: hos nͣbr̃ prudentiores: illos simpliciores. ⁊ cet̾a
tuit ꝑ n᷑m. Illa gͥ accipinꝰ a pͥma ꝯditione ex mim̾̃e creatoris.
ista tempore ꝯgruo accipimus ex bñficio saluatoris. Qnͣdo
itaq dona nature corrumpimꝰ. ĩ creatorẽ peccamꝰ: qui eiꝰ opus
exstruere ñ timemꝰ. Qnͣdo uero quis dona gr̃e destruit. ꝯtͣ
saluatorẽ suũ spetialr agit: qui ꝓ reꝑatione nr̃a usq ad
mortẽ sudauit. Quia gͣ uitiosi mores. siue uicioꝵ ĩcento

Expanded text:
us. Adversus Dominum, inquit, et adversus Christum ejus. Alia sunt in Salvatorem. Aliunde dicitur Creator, et aliunde Salvator. Creator est pro eo quod fecit qiter pertinere videntur ad Salvatorem. Dona naturae dico quando secundum naturalem complexionem hos videmus proniores ad misericordiam, illos rigidiores ad justitiam; hos naturaliter prudentiores, illos simpliciores, et caeteturam. Illa igitur accipimus a prima conditione ex munere Creatoris; ista tempore congruo accipimus ex beneficio Salvatoris. Quando itaque dona naturae corrumpimus, in Creatorem peccamus, qui ejus opus destruere non timemus. Quando vero quis dona gratiae destruit, contra Salvatorem suum specialiter agit, qui pro reparatione nostra usque ad mortem sudavit. Quia
Abbreviated transcription (Latin):
lutare dĩ. Psallendo itaq atq laudando iter dño lauda
tur atcb laudat᷑ per qd̃ ad nos uenire. ⁊ miris qͥbdam
mysterioꝵ suoꝵ reuelationibꝰ reuelari dignet᷑ Hinc itẽ
alio loco dr̃. Cantate dõ ꝑsalmũ dicite uoĩ eiꝰ : iter facite
ei qui ascendit super occasum. Queris forsitani scire. qͥd
sit super occasum ascend̾e. Eam sane mundi regionẽ
qͣ sol occidit. lurci diurna deficit: usus dr̃e ꝯsueuit oc-¬
currit. ⁊ cognitionis sue radios abscondit. ⁊ diei lumen
quodã tnͦ in t̾ram noctis caliginẽ uertit. ⁊ humaatus aspec¬
tibꝰ omĩa subducit. qñ spc̃ humanꝰ in mentis alienatio¬
nẽ cadit: ⁊ a ꝯmuni sensu deficiẽs. ⁊ extra semet ip̃m rap¬
tus. quid in se uł cirta se agatur: penit̾ nescit. Quid ẽ
aut̃ dñm in ꝯsid̾ationiꝰ nr̃e otuł ascende̾. nisi magni¬
tudiuis sue reuelatione. cognitionis nr̃e augm̃ta multipli¬

Expanded text:
lutare Dei . Psallendo itaque atque laudando iter Domino lutare Dei . Psallendo itaque atque laudando iter Domino paratur, per quod ad nos venire, et miris quibusdam mysteriorum suorum revelationibus revelare dignetur. Hinc idem alio loco dicitur: Cantate Deo, psalmum dicite nomini ejus, iter facite ei qui ascendit super occasum . Quaeris forsitan scire quid sit super occasum ascendere. Eam sane mundi regionem qua sol occidit luxque diurna deficit, usus occurrit, et cognitionis suae radios abscondit, et diei lumen quodammodo in terrae noctis caliginem vertit, et humanis aspectibus omnia subducit, quando spiritus humanus in mentis alienationem cadit et a communi sensu deficiens, et extra semetipsum raptus quid in se vel circa se agatur, penitus nescit. Quid est autem Dominum in considerationis nostrae oculis ascendere, nisi magnitudinis suae revelatione cognitionis nostrae augmenta multipli
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝑsallentẽ audire. S ut de hac re qd sentimꝰ. breriter
absoluamꝰ : quid aliud dñis ps altem istũ. qͣm crultatõnẽ
cordis in deum: Eiusmͦi ꝓsaltẽ p̃sentẽ hr̃e nos uoluit: qͥ
dixit. Letanũ in dño ⁊ exultate iusti: ⁊ głamini om̃s rec¬
ti corde. Quid est autẽ eiusmi psaltẽ adduc̾e. nisi ꝓuida
meditatione cordis exultationẽ reꝑare: ⁊ ex diuinorũ
bñficioꝵ. uł ꝓ missoꝵ recordatione. cordis deuotionẽ exti¬
tare: Hunc tunt ꝓcul dubio psaltẽ psalłe facimꝰ: qñ
ex magno cordis tripudio ii diuma preconia iubilamꝰ:
⁊ in grãrũ actionẽ assurgentes ex ĩtimis uiscerib in di-¬
uinas laudes cũ magno cordiꝰ clamore reboamꝰ. Het
itaq agentes. quid aliud qͣm uiam st̾nmꝰ: ꝑ qͣm ueni-¬
entẽ uisitantemq nos dñm excipiamꝰ: Sacrificiũ ĩ qͥt
laudis onorificabit me: ⁊ illic iter quo ostendam illi sa¬

Expanded text:
et psallentem audire. Sed ut de hac re quod sentimus breviter et psallentem audire. Sed ut de hac re quod sentimus breviter absolvamus, quid aliud dicimus psaltem istum, quam exsultationem cordis in Deum? Ejusmodi psaltem praesentem habere nos voluit qui dixit: Laetamini in Domino, et exsultate, justi, et gloriamini, omnes recti corde . Quid est autem ejusmodi psaltem adducere, nisi provida meditatione cordis exsultationem reparare, et ex divinorum beneficiorum vel promissionum recordatione, cordis devotionem excitare? Hunc tunc procul dubio psaltem psallere facimus, quando ex magno cordis tripudio in divina praeconia jubilamus, et in gratiarum actionem assurgentes, ex intimis visceribus in divinas laudes cum magno cordis clamore reboamus. Haec itaque agentes quid aliud quam viam sternimus per quam venientem, visitantemque nos Dominum excipiamus? Sacrificium, inquit, laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi sa
Abbreviated transcription (Latin):
qͣmq̃dam scala fuit. q̃ eum ad assucta gaudia leuauit:
⁊ ciue carnalibꝰ causa rume ẽẽ soleat. huic occasio ascen¬
sionis existit. Cogitet qͥ potest qͣm ꝓfunde qͣm intime
eum scpiꝰ experte illius suꝑcelestis dulcedĩs memoria
ad uocem psallentis tetigit: que ip̃m supͣ semet ip̃m
Set tu quecũq es aĩa ciie soles hui̾m̾i spũa¬
lib delitiis affluere. ⁊ dilecto tuo innira sepe de deserto
ascende. ⁊ ad theoricos quosdam excessus subrtaneo qͦdam et
mopinato ĩmo inopinabili tripudi gaudioꝵ subleuari.
⁊ qiͣ quib dã ꝓpħĩcis intellectib uł reuelatiomibꝰ diui-¬
nitꝰ sublimari: ꝓpħico disce exemplo quid ui facẽ de be-¬
as. ut sũb neceisitatis articło. qiͣ ad manũ habeas. quomͦ
aĩum tuũ ad assuctas delitias reparare ualeas. forte nõ
erit inutile ⁊ te sub simili necessitate psaltem adduce.

Expanded text:
d aliud quam quaedam scala fuit, quae eum ad assueta gaudia levavit, d aliud quam quaedam scala fuit, quae eum ad assueta gaudia levavit, et quae carnalibus causa ruinae esse solet, huic occasio ascensionis exstitit? Cogitet qui potest quam profunde, quam intime eum saepius ex illius supercoelestis dulcedinis memoria ad vocem psallentis tetigit, quae ipsum supra semetipsum et tu quaecunque es, anima, quae soles hujusmodi spiritalibus deliciis affluere, et dilecto tuo innixa saep de deserto ascendere, et ad theoricos quosdam excessus subitaneo quodam et inopinato, imo inopinabili gaudiorum tripudio sublevari, et quasi quibusdam propheticis intellectibus vel revelationibus divinitus sublimari, prophetico disce exemplo quid tu facere debeas, ut sub necessitatis articulo quasi ad manum habeas quomodo animum tuum ad assuetas delicias reparare valeas. Forte non erit inutile et te sub simili necessitate psaltem adducere,
Abbreviated transcription (Latin):
retepit. Itdud autem in ꝯmnne nouimꝰ ꝙ dulcis armoula
soleat cor erhilarare. ⁊ ei gaudia sua ad memnoria reuora¬
re. ⁊ abd dubio quo unius cuiꝰc aĩum suus amor uehe¬
m̃tiꝰ afficit. eo ꝓfundiꝰ audita armonia affectũ tangitꝰ
⁊ quo ꝓfundiuis ꝑ affectsus tangit᷑ tanto eficatiꝰ ad
sua denderia renouat᷑. Quid gͥ aliud de ꝓpħico uiro sen¬
tiri oportet. nͥ qd̃ ext̾ior armonia int̾ioreni illam ⁊ spũ¬
alem armoniã ei ad memoriam reduxit. ⁊ audita me¬
lodia audientis aĩum ad assuieta gaudia renocauit atq
leriauit: Cur aũ de spũali ⁊ uera delectatione nõ senti¬
amꝰ : qd̃ de temꝑorali ⁊ uana delectatione cotidiano exꝑi¬
mento ꝓbamus ⁊ Quis enĩ nescias sola carnał delectatiõis
memoria carnalem mentẽ in delectatõnẽ rapiat: Cur
nõ eandẽ qum potiꝰ maiorẽ eficatiam ĩ sũmis uiris spũal̾

Expanded text:
recepit. Illud autem in commune novimus quod dulcis harmonia recepit. Illud autem in commune novimus quod dulcis harmonia soleat cor exhilarare, et ei gaudia sua ad memoriam revocare, et absque dubio quo uniuscujusque animum suus amor vehementius afficit, eo profundius audita harmonia affectum tangit, et quo profundius per affectum tangitur, tanto efficacius ad sua desideria renovatur. Quid igitur aliud de prophetico viro sentiri oportet, nisi quod exterior harmonia interiorem illam et spiritalem harmoniam ei ad memoriam reduxit, et audita melodia audientis animum ad assueta gaudia revocavit atque levavit. Cur autem de spiritali, et vera delectatione non sentiamus quod de corporali, et vana delectatione quotidiano experimento probamus? Quis enim nesciat quomodo sola carnalis delectationis memoria carnalem mentem in delectationem rapiat? Cur non eamdem, quin potius majorem efficaciam in summis viris spiritalis
Abbreviated transcription (Latin):
ditationib cordis in se eyultationẽ reparare: ⁊ inpensa
sibi diuinoꝵ bñficioꝵ mun̾a. ante reccadationis sue ocu¬
los reuocare : ⁊ exriusmodi recordatione se ip̃m ad ꝓfunda᷑
⁊ deuotã gĩarum actionẽ iustigaro: ⁊ tandem aliciũ in¬
teruũ illud spu̾ał armonie organũ ex intimo affecti ĩ di¬
uinas laudes Laxare. Dum itaq huiꝰmodi studiis ĩtima cor¬
dis affectio in diuine ꝯfessionis magnificentiã plena deuo¬
tione resoluit᷑. Quid aliut q̃m qd̾dam ut ita dicam spracłm
aperit᷑. per quod in illud cordis nr̃i uascłm celestis duicedi¬
nis emanatio. diuineq suauitatis hñdantia ĩfundatur:
Hinc ẽ qd̾ helyseus ꝓpħa u̾bum dnĩ requisitꝰ. cũ se p̃sen
ad ducere. qus p̾sente atq psallente. statim sp̃m ꝓpħicum ⁊¬
housit : os quoq suũ e uicino ĩ uerba ꝓħie relarauit
foece aliquis ixta hystoriam q̃rat. quid sibi uelit q

Expanded text:
iis meditationibus cordis in se exsultationem reparare, et impensa iis meditationibus cordis in se exsultationem reparare, et impensa sibi divinorum beneficiorum munera ante recordationis suae oculos revocare, et ex ejusmodi recordatione seipsum ad profundam, et devotam gratiarum actionem instigare, et tandem aliquando internum illud spiritalis harmoniae organum ex intimo affectu in divinas laudes laxare. Dum itaque hujusmodi studiis intima cordis affectio in divinae confessionis magnificentiam plena devotione resolvitur, quid aliud quam quoddam, ut ita dicam, spiraculum aperitur, per quod in illud cordis nostri vasculum coelestis dulcedinis emanatio divinaeque suavitatis abundantia infundatur? Hinc est quod Eliseus propheta verbum Domini requisitus, cum se praesensadducere, quo praesente atque psallente, statim spiritum propheticum hausit, osque suum e vicino in verba prophetiae relaxavit . Forte aliquis juxta historiam
Abbreviated transcription (Latin):
cõsolationem recipere: ⁊ que nulla sua industria. nulla
sua prudentia possit acq̾rere. Quiccid ad eius cõsolatio¬
nem. quicdd ad eius iocunditatẽ ualet: ex alieno arbite
ex alieno bñficio pendet. Recte ergo illius uiribꝰ mnitit᷑:
de cuius magnificentia totũ recte presumͣ. qd̃ sperat᷑. desi¬
deratur. amat᷑. O quotiẽs sub ħ statu dr̃ illi. ⁊ uxta ꝓpħe¬
dicũ ibi. Expectare ⁊ reexpestare cogitur. dum eiꝰ desideriũ se¬
re diu multũq differtur: dũ delitias suas nec ꝓ uoto hr̃e.
nec ab eiusm᷑i cõcupiscentiis aiĩ suũ possit temperare. Ex
hiĩs ut arbitror apparet qͣm longe. supͣ hominẽ sit. modcu
humanũ excedit: quicad in ħ m̃tis excessu agit᷑ uł senti¬
tur.
eam sibi ultra solitum subtrahi iam sentit. est qd̃ facere
debeat uñ ad eam reꝑarandam multũ ꝑ omnẽ modũ adiu¬
uari ualeat: ⁊ uñ aĩum suũ in id negotii qͣntũ in se ẽ.

Expanded text:
consolationem recipere, et quae nulla sua industria, nulla consolationem recipere, et quae nulla sua industria, nulla sua prudentia possit acquirere. Quidquid ad ejus consolationem, quidquid ad ejus jucunditatem valet, ex alieno arbitrio, ex alieno beneficio pendet. Recte ergo illius viribus innititur, de cujus munificentia totum recte praesumitur quod speratur, desideratur, amatur. O quoties sub hoc statu dicitur illi, et juxta pdicum ibi . Exspectare itaque et reexspectare cogitur, dum ejus desiderium saepe, diu multumque differtur, dum delicias suas nec pro voto habere, nec ab ejusmodi concupiscentiis animum suum possit temperare. Ex his, ut arbitror, apparet, quam longe supra hominem sit modumque humanum excedit quidquid in hoc mentis excessu agitur vel sentitur. eam sibi ultra solitum subtrahi jam sentit, est quod facere debeat, unde ad eam reparandam multum per omnem modum adjuvari valeat, et unde animum suum in id negotii quantum in se est
Abbreviated transcription (Latin):
de liciis affluere: ⁊ dilecto suo innixa describit᷑: Qui uo
mirũ si delitiarũ afflucutia delicatam reddit: Quultis
aũ audire qͣ delicatam effic̾e consueuit: Pene supra id qd̾
credi possit. In tm̃ deniq ut nulla ext̾ior delectatio. possit
ei aliciuatenus facere. sapere: nec aliqua huiꝰ mũdi gła.
aliquid consolationis afferre: ita ut ueracit᷑ audeat ꝓfi¬
t̾i ⁊ dicere. Nenuit consolari aĩa mea: eo qd ueracitꝰ sen¬
tiat. ⁊ ꝓ certo diffiniat. qr omĩs caro fenũ. ⁊ om̃is gła ẽ
quasi flos feni. Deniqs tedet aĩam suam uite suer quo¬
tiens non datur consuetas delitias ꝓ uoto hr̃e. uita itacy
ip̃a ei in tediũ immo in odiũ u̾titur quotiens ei illa sua
interne sollemꝑnitatis gaudia aliqͣmdui subtͣhunt᷑. Co¬
gita gͦ qͣle sit eusmͦi deliciis assuctam eoꝵ que delectãt
nichil in ꝓpͥa potestate hr̃e. ⁊ sñ quibꝰ nulłã possit omĩo

Expanded text:
deliciis affluere, et dilecto suo innixa describitur? Quid vero deliciis affluere, et dilecto suo innixa describitur? Quid vero mirum, si deliciarum affluentia delicatam reddit? Vultis autem audire quam delicatam efficere consuevit? Pene supra id quod credi possit, intantum denique ut nulla exterior delectatio possit ei aliquatenus sapere, nec aliqua hujus mundi gloria aliquid consolationis afferre, ita ut veraciter audeat profiteri et dicere: Renuit consolari anima mea , eo quod veraciter sentiat, et pro certo diffiniat: Quia omnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni . Denique taedet animam suam vitae suae, quoties non datur consuetas delicias pro voto habere. Vita itaque ipsa ei in taedium, imo in odium vertitur, quoties ei illa suae internae solemnitatis gaudia aliquandiu subtrahuntur. Cogita ergo quale sit ejusmodi deliciis assuetam eorum quae delectant nihil in propria potestate habere, et sine quibus nullam possit omnino
Abbreviated transcription (Latin):
Ane cum ħ sponsi sui dilecta. semꝑ ⁊ ubiq dilecti sui adui¬
toris egeat. ita ut sũ ip̃o nͥl fac̾e ualeat: nusꝙͣ tñ ⁊ coõpe¬
ratrici gr̃e uehem̃tius incumbit. uł incumb̾e oportet. quã
eo locoꝵ ubi de deserto ascendit: tunc tẽporis maxime c̃ deli¬
chs affluit. Si enĩ per desertũ recte intelligituit cor huma¬
nũ: quid erit de deserto ascend̾e nͥ supra semet ipm ire.¬
Nullo tñ tempore dilecto suo uehem̃tius innitit᷑ qͣm cũ
srũalib deliciis aĩa scã affluere uidet᷑. Cogitemꝰ ergo puellã
qͣndam ten̾am ⁊ delicatam. ut pote in multa delitiar̃ afflu¬
entia educatã. s ⁊ multo uino iam madidam. utpote ĩ cel¬
lam uinariam introductã. ⁊ torrente uoluptatis poratam.
⁊ qrͣ pre nimia ten̾itudine uix posse intede̾: ⁊ pre minia e¬
brietate uiam qͣm ceñe debeat. nullo mͦ posse discedern̾e.
Honne sub tali tibi scemate consideranda ꝓponit᷑. hec que

Expanded text:
ane cum haec sponsi sui dilecta semper et ubique dilecti sui adjutorio egeat, ita ut sine ipso nihil facere valeat, nusquam tamen cooperatrici animae vehementius incumbit, vel incumbere oportet, quam eo locorum, ubi de deserto ascendit, nunc temporis maxime, cum deliciis affluit. Si enim per desertum recte intelligitur cor humanum, quid erit de deserto ascendere, nisi supra semetipsum irenititur, quam cum spiritalibus deliciis anima sancta effluere videtur. Cogitemus modo puellam quamdam teneram et delicatam, utpote in multa deliciarum affluentia educatam, sed et multo vino jam madidam utpote in cellam vinariam introductam, et torrente voluptatis potatam, et quasi prae nimia teneritudine vix posse incedere, et prae nimia ebrietate viam quam tenere debeat nullo modo posse discernere. Nonne sub tali tibi schemate consideranda proponitur haec quae
Abbreviated transcription (Latin):
e celsitudĩe per m̃tis excessurm oftendit. q̃ iuxta ꝯmuẽ hu¬
uis nite statum ⁊ humane capatitatis modũ. nullo umqͣm
mͦ cõprehende possit. Stu deamꝰ ergo cũ magna m̃tis alacͥta¬
te in dño gaudere: satagamꝰ coram ip̃o cũ intima deuotio¬
ne psallere. ut sit quib dignet᷑ fuper occasũ ascende. hec
agentes qͣlem oportet psaltem adducimꝰ: ⁊ qͣlit̾ expedit psal
tus tangit᷑ ⁊ irruente in eo spñ spũalit̾ afficit᷑. ⁊ dũ ad
dumã inspirationẽ intellectuał sensus apperit᷑ ꝓpħalis in¬
es quodãm᷑ gr̃a reparat᷑. Ad etͥm itaq ꝑsalmodiã sp̃ualẽqi ar
moniam aĩa ꝯtẽplatiua spũalib theoriis assueta incip̃ tri¬
pudiare. ⁊ pre gaudii nimietate suo qͦdãmͦ gestire: ⁊ spũ¬
ales quosdam ⁊ sui gñis saltꝰ dare. ⁊ se a t̾ra t̾renis ꝙ omib
suspende: ⁊ ad celestiũ cõtẽpłonẽ tota m̃tis alienatione tusi¬

Expanded text:
m ostendit, quae juxta communem hujus vitae statum, et humanae capacitatis modum nullo unquam modo comprehendere possit. Studeamus ergo cum magna mentis alacritate in Domino gaudere, satagamus coram ipso cum intima devotione psallere, ut sit quibus dignetur super occasum ascendere. Hoc agentes qualem oportet psaltem adducimus, et qualiter expedit psalltus tangitur, et irruente in eo spiritu spiritualiter afficitur, et dum ad divinam inspirationem intellectualis sensus aperitur, prophetalis qumoniam anima contemplativa spiritalibus theoriis assueta incipit tripudiare, et prae gaudii nimietate suo quodam modo gestire, et ad spiritales quosdam et sui generis saltus dare, et se a terra, terrenisque omnibus suspende
Abbreviated transcription (Latin):
Otandũ sane qd ille fuperior excessi¬
onis modus de quo superiꝰ locuti sumꝰ. ex deuotione surgit:
sic eqtͣio iste scd̾ de quo nc̃ loqͥm᷑ non tam a deuotione in¬
capit. qͣm in ip̃am desiuit Ibi et inmio ũ tatis desid̾io ad
litatis comtmplonem asurgt᷑. hic ge iuitatis reulatone eiq
cõtemp łone ad deuotionẽ aũis inflamat᷑. uidete ne forte hoc
nob script᷑ mystice ĩnuat: cum eis que supersꝰ posiumꝰ ũbis
subseqiñt̾ adiungat. Dicto enĩ que ẽ ista que ꝓgredit᷑ quasi
aurora ꝯsurgens: statim adiungit. pulcra ut luna electa
ut sol. Nemo ħ loco a me hoꝵ uł alioꝵ q̃ posumꝰ uł põit᷑i

Expanded text:
otandum sane quod sicut ille superior excessionis modus, de quo superius locuti sumus, ex devotione surgit, sic econtrario iste secundus, de quo nunc loquimur, non tam a devotione incipit quam in ipsam desinit. Ibi ex nitionem assurgitur, hic ex veritatis revelatione ejusque contemplatione ad devotionem animus inflammatur. Videte ne forte hoc nobis Scriptura mystice innuat, cum eis quae superius posuimus verbis subsequenter adjungat. Dicto enim quae est ista quae progreditur quasi aurora consurgens, statim adjungit: Pulchra ut luna, electa ut sol . Nemo hoc loco a me horum, vel aliorum quae posui
Abbreviated transcription (Latin):
sit aurora: ita humana ĩtelligñtia. ex dilatationis sue mag¬
uitudĩe qñ accipit ut ip̃a iam ñ sit ip̃aͬ ñ quidẽ ut ñ sit
intelligẽtia. s ut iam ñ sit humaua. dũ mͦ mirabili. mu

Expanded text:
sit aurora, ita humana intelligentia ex dilatationis suae magsit aurora, ita humana intelligentia ex dilatationis suae magnitudine quandoque accipit, ut ipsa jam non sit ipsa, non quidem ut non sit intelligentia, sed ut jam non sit humana, dum modo mirabili m
Abbreviated transcription (Latin):
ĩcrerãta ad defectũ uenit. ⁊ uñ accip ut maior sit. m̃ ei accidit.
tandẽq accidit ut omĩo ñ sit. Sic utiq sic humana ĩtelligen¬
tia diuino lumĩe irradiata. dum ĩtelligibiliũ cõtẽpłone suspe¬
dit᷑. dũ in eoꝵ ãmiratione distendr᷑. qnto semper ad altiora ł
muabiliora ducit᷑. tanto tm pliꝰ tanto copiꝰosius dilatat᷑. et
im̃ inifimis remortior. in de ĩ semet ip̃a purior. ⁊ ad sublimia
subtilior ĩuenit᷑. S in euism᷑i subleuatione dũ mens humana
semꝑ ad altiora crescit. dũ dui crescendo tandẽ aliciñ humane
capacitatis metas tuscendit. fit dem̃ ut a semet ip̃a penitꝰ desi¬
çiat. ⁊ ĩ suꝑmũdanũ quendã tͣnsformata affectũ. tota supͣ
semet ip̃am eat. Et sicut matutina lux crescendo desinit.
ñ quidem ẽẽ lux s eẽ lux matutiuna. ut ip̃a aurora iã nõ

Expanded text:
incrementa, ad defectum venit et unde accipit ut major sit, inde ei accedit, incrementa, ad defectum venit et unde accipit ut major sit, inde ei accedit, tandemque accidit ut omnino non sit. Sic utique sic humana intelligentia divino lumine irradiata, dum in intellectibilium contemplatione suspenditur, dum in eorum admiratione distenditur, quanto semper ad altiora vel mirabiliora ducitur, tanto amplius, tanto copiosius dilatatur, et unde ab infimis remotior, inde in semetipsa purior et ad sublimia sublimior invenitur. Sed in ejusmodi sublevatione, dum mens humana semper ad altiora crescit, dum diu crescendo tandem aliquando humanae capacitatis metas transcendit, fit demum ut a semetipsa penitus deficiat, et in supermundanum quemdam transformata affectum, tota supra semetipsam eat. Et sicut matutina lux crescendo desinit, non quidem esse lux, sed esse lux matutina, ut ipsa aurora jam non
Abbreviated transcription (Latin):
oritur: Atcende qͣm ꝯueniẽt describat᷑ in eo qd̾ dr̃. Que est
ista que ꝓgredit᷑ qĩ auitia cõsurge̾s: Quid est aurora nͥ lux no¬
ua tenebris ꝑmixta: Et uñ q̃so ãmirat̾o nͥ ex ĩopinato incredibi¬
lic spectacitio: Habet itaq ip̃a ãmiratio lucẽ subitã tenebriq
permixtam. lucẽ uisionig̾. cũ quibusdam reliquii  incredulita¬
tis amdiguitatisq tenebris. ita ut iͦ mirabili mẽs absq dubio
uideat qd̾ credẽ uuix ualeati S rei nouitatẽ qͣntomag̾ miram᷑
tanto diligentiꝰ atcendimꝰ: ⁊ qͣnto attentiꝰ ꝑspicimꝰ. tanto plemꝰ
cognoscimꝰ. Crescit itaq ex ãmiratione attentio: ⁊ ex attẽtio¬
ne cognitio. Mens itaq uelud aurora ꝯsurgit: que ex uisio¬
msꝰ a̾miratione paulatĩ ad ĩcrem̃ta cognitionis ꝓficit. Anima
siquidem paulatĩ eleuat᷑. eleuatio dilatat᷑. dilatando clarificat᷑.
d miro modo dim tandem in diem desinit. ꝑ ꝑromotionis sue

Expanded text:
ur, attende quam convenienter describatur in eo, quod dicitur: Quae est ista, quae progreditur quasi aurora consurgens? Quid est aurora, nisi lux nova tenebrisque permista? Et unde, quaeso, admiratio nisi ex inopinato incredibilique spectaculo? Habet itaque ipsa admiratio lucem subitam tenebrisque permistam, lucem visionis, cum quibusdam reliquiis incredulitatis, ambiguitatisque tenebris, ita ut modo mirabili mens absque dubio videat, quod credere vix valeat. Sed rei ntanto diligentius attendimus; et quanto attentius perspicimus, tanto plenius cognoscimus. Crescit itaque ex admiratione attentio, et ex attentione cognitio. Mens itaque velut aurora consurgit, quae ex visionis admiratione paulatim ad incrementa cognitionis proficit. Aurora siquidem paulatim elevatur, elevando dilatatur, dilatando clarificatur, sed miro modo dum tandem in diem desinit, per promotionis suae
Abbreviated transcription (Latin):
gentie tue ocissos irradiaret. tanta intime dulcedĩs sue suaui¬
tate cordis tui desideriũ mebriaret. q̃ de ip̃m supͣ temet ip̃m ia¬
peret.⁊ per m̃tis excessum ĩsuꝑna eleuaret. Hos aũ tres anogo¬
gicos excessionis modos. eodem quo hic illos ordine posuimꝰ: my¬
stice quidẽ descriptos in cãticis canticoꝵ ut arbitror ĩueniemꝰ.
De pͥmo quidẽ recte sllud illud intelligr̃ qđ̃ dr̃. Que est ista q̃¬
ascendit per desertũ sicut uirgula fumi ex aromatib mprre et
thuris. ⁊ uniũsi pulu̾is pigm̃tarii: De scd̾o autẽ recte illud
modat᷑: qd̃ in nouissimis legr̃. Que ẽ. ista q̃ ascendit de deser¬
to delitiis affluens ĩnixa suꝑ dilectũ suũ:¬

Expanded text:
gentiae tuae oculos irradiaret, tanta intimae dulcedinis suae suavigentiae tuae oculos irradiaret, tanta intimae dulcedinis suae suavitate, cordis tui desiderium inebriaret, qua teipsum supra temetipsum raperet, et per mentis excessum in superna elevaret. Hoc autem tres anagogicos excessionis modos eodem quo hic illos ordine posuimus, mystice quidem descriptos, in Canticis canticorum, ut arbitror, inveniemus. De primo quidem, recte illud intelligitur, quo omatibus myrrhae, et thuris, et universi pulveris pigmentarii? De secundo autem, recte illud mmodatur, quod in novissimis legitur: Quae est ista quae ascendit de deserto, deliciis affluens innixa su
Abbreviated transcription (Latin):
in sublimia elenat᷑. Magnitudĩe iocũditatis ⁊ exultatõis mẽs
homĩs a se ip̃a alienat᷑: qñ utima illa uit̾ne suauitatis. habun¬
dantia potata. ĩmo plene iuebriata. qͥd sit. quid fu̾it penitꝰ obli¬
uiscit᷑. ⁊ in abalienationis excessirm tripudii sui nimietate
traducit᷑: ⁊ in suꝑmũdanũ quendã affectũ sub quodã mire feli¬
citatis statu rapis tͣns format᷑. qͣnidui gͥ huiꝰ mͦi excessuꝯ ĩ nob̃¬
met ip̃is minime sentimꝰ. quid aliud ꝙͣ qd̵ superiꝰ ꝑ̃locuti su¬
m᷑. de nobͣ sentite debetiꝰ: nͥ quia minꝰ ł diligim᷑. nͥ qd̃ minꝰ
d iligimꝰ: Si enĩ quisqdͥs es plene perfecteq dilig̾e̾s: forte di¬
lectionis tue nimietas. estuantisq desiderii anxietas in eiꝰ mͦi
te raperet ercessus. qͣles tibi supersꝰ ex parte desc̾psimꝰ. Itẽ sa¬
ne si diuina dilectione plene dignꝰ ertitisses. si tanta dignati¬
one te isdoneũ erhiberes: forte tanta lumĩs sin clarntate intelli¬

Expanded text:
e jucunditatis, et exsultationis mens hominis a seipsa alienatur, quando intima illa internae suavitatis abundantia potata, imo plene inebriata, quid sit, quid fuerit, penitus obliviscitur, et in abalienationis excessum, tripudii sui nimietate traducitur, et in supermundanum quemdam affectum, sub quodam mirae felicitatis statu raptim transformatur. Quandiu igitur hujusmodi excessus in nobismetipsis minime sentimus, quid aliud quam quod superius praelocuti sumus, de nobis sentire debemus, nisi quia minus diligimur, nisi quod minus diligimus? Si enim quisquis es, plene perfecteque diligeris, forte dilectionis tuae nimietas, aestuantisque desiderii anxietas, in ejusmodi te raperet excessus, quales tibi superius ex parte descripsimus. Item sane si divina dilectione plene dignus exstitisses, si tanta dignatione te idoneum exhiberes, forte tanta luminis sui claritate intelli
Abbreviated transcription (Latin):
decausis ut michi uidr̃ in m̃tis alieuationẽ abducim᷑. Nam mͦ
pre magnitudĩe deuotionis: mͦ p̃magnitudĩe ãmi ratꝰois. mͥ uero
pre magnitudie exultatois fit. ut semet ip̃am mens omĩo non
capiat. ⁊ supͣ semet ip̃am eleuata. in abalisnationẽ transeat.
Magnitudĩe deuotionis mens humana supͣ seinet ip̃am eleuat᷑.
ciñ tanto celestis desiderii igne succendr̃. ut amoris intimi flãma
ultra humanũ modũ excrescat que aĩam humanã ad cere siłi¬
tudinẽ liq̃ftãm. a pͥstino statu penitus resoluat. ⁊ ad iustar fu¬
mi atcenuatã suꝑna elenet ⁊ ad sũma emittat. Magnitudĩe am¬
mirationis aĩa humana supͣ semet ip̃am ducit᷑ qñ diuino lu¬
mĩe irradiata. ⁊ in sũme pulcͥtudĩs ãmiratõne suspensa. tam ue¬
hem̃ti stupore ꝯcurtit᷑. ut a suo statu funditꝰ excutiat᷑. ⁊ ĩ mod̾
fulguris choruscantis qͣnto ꝓfundiꝰ per despectũ sui in uise pul¬

Expanded text:
. Nam modo, prae magnitudine devotionis, modo prae magnitudine admirationis, modo vero prae magnitudine exsultationis fit, ut semetipsam mens omnino non capiat, et supra semetipsam elevata in abalienationem transeat. Magnitudine devotionis, mens humana supra semetipsam elevatur, quando tanto coelestis desiderii igne succenditur, ut amoris intimi flamma ultra humanum modum excrescat, quae animam humanam, ad cerae similitudinem liquefactam, a pristino statu penitus resolvat, et ad instar fumi attenuatam, in superna elevet, et ad summa emittat. Magnitudine admirationis anima humana supra semetipsam ducitur, quando divino lumine irradiata, et in summae pulchritudinis admiratione suspensa, tam vehementi stupore concutitur, ut a suo statu funditus excutiatur, et in modum fulguris coruscantis, quanto profundius per despectum sui invisae pul
Abbreviated transcription (Latin):
gͥ moy ses designat per septim̃ diem: ħoc dd̃ apernius nominat
pacẽ. Et qd̾ aput illũ ẽ ingredi mediũ nebule: ħ ap̃ istũ ẽ.
montis u̾ticẽ ascende̾s mediũ nebisle ingredr̃: ⁊ archã iã dic¬
tam de signatos cherubin dño reuelante uidet ⁊ ꝯtẽplat᷑: qñ¬

Expanded text:
uod igitur Moyses designat per septimum diem, hoc David apertius nominat uod igitur Moyses designat per septimum diem, hoc David apertius nominat pacem. Et quod apud illum est ingredi medium nebulae, hoc apud istum est montis verticem ascendens, medium nebulae ingreditur, et arcam jam dictam designatosque cherubin, Domino revelante, videt et contemplatur, qua
Abbreviated transcription (Latin):
numi pacẽ obniubilationẽ ⁊ illummatõnẽ ꝑsalmysta pancis a¬
bis ꝯprehendit: cum dicit. In pace in id ip̃m dormiã ⁊ requi¬
escam. ueratit᷑ aĩa pace̾̃ tunc inuenit: qñ supͣ semet ip̃am
ducta humane passibilitatis molestias omĩo ñ sentit. In hac
pace ob dormit: trñ ad sũmã tͣncͥllitatẽ ꝯsopita. quicciuid so¬
bria cogitare ꝯsuen̾at. ei in obliuionẽ uenit. Qui enĩ dormu:
que circa ip̃m sũt. ĩmo ⁊ semet ip̃m omĩo ñ nouit. Recte gͦ
per soporẽ m̃tis alienacio expͥmit᷑. ꝑ qͣm ab assuetis ab sentat᷑:
⁊ qiͣ per sompniũ occupata a reb humanis diumar᷑ rerũ con¬
tẽplatione peregrinat᷑. Et tũc quidẽ in id ip̃mͣ dormit. qñ ĩ
eo ꝑ cõtempłonẽ. ⁊ ãmirationẽ requiescit. cui unũ idemq est
ẽẽ omẽ qd̃ est. qui solus ueracit̾ dr̃e potest. Ego sum. qͥ sũ. Ꝙ

Expanded text:
nimi pacem, obnubilationem et illuminationem Psalmista paucis vnimi pacem, obnubilationem et illuminationem Psalmista paucis verbis comprehendit, cum dicit: In pace in idipsum dormiam et requiescam . Veraciter anima pacem tunc invenit, quando supra semetipsam ducta humanae passibilitatis molestias omnino non sentit. In hac pace obdormit, quando ad summam tranquillitatem consopita, quidquid sobria cogitare consueverat, ei in oblivionem venit. Qui enim dormit, quae circa ipsum sunt, imo et semetipsum omnino non novit. Recte ergo per soporem, mentis alienatio exprimitur; per quam ab assuetis absentatur, et quasi per somnum occupata, a rebus humanis, divinarum rerum contemplatione peregrinatur. Et tunc quidem in idipsum obdormit, quando in eo esse omne quod est, cui solus veraciter dicere potest: Ego sum qui sum . Q
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ti in oblectam̃tũ u̾tit᷑. ⁊ sñ ullo labore sũbit᷑. Quasi ad sep
sollicitudinẽ deponat. ĩmo uniũsas pene humane passibilita¬
tis metas excedat. Ad colloqurũ dñĩ dño uocaute admutitur:
qñ ex diuina ĩspiratõne ⁊ renelatione ĩ illã diuinoꝵ iuditioꝵ
abyssum intromittit᷑. In mediũ nebule moyse uigredĩ: qñ
humana mõs ab illa diuini lumĩs ĩm̃sitate. obsorta sũmasui
obliuone sopitur: ita ut mirari ualeas ⁊ iuste mirari debeas. qͦ¬
mͦ ꝯcordet ibi nubes cũ igne. ⁊ ignis cũ nubet nubes ignorãtie.
c̃ igne illuminate intelligentie. ignorantia ⁊ obluno. notorũ ⁊
expertoꝵ cũ reuelatione ⁊ intelligentia. pͥus ignotoꝵ. ⁊ eo usc
inerꝑtorũ. Nam uno eodẽq temꝑe humana intelligẽtia ⁊ ad di¬
uinã illumĩatur: ⁊ ad humana obnubilat᷑. Hant subleuati a¬

Expanded text:
menti in oblectamentum vertitur, et sine ullo labore subitur. Quasi ad septmenti in oblectamentum vertitur, et sine ullo labore subitur. Quasi ad septsollicitudinem deponat, imo universas pene humanae passibilitatis metas excedat. Ad colloquium Domini, Domino vocante, admittitur, quando ex divina inspiratione et revelatione, in illam divinorum judiium nebulae Moyses ingreditur, quando humana mens ab illa divini luminis immensitate absorpta, summa sui oblivione sopitur; ita ut mirari valeas, et juste mirari debeas quomodo concordet ibi nubes cum igne, et ignis cum nube: nubes ignorantiae, cum nube illuminatae intelligentiae. Ignorantia et oblivio notorum et expertorum, cum revelatione et intelligentia, prius ignotorum et eousque inexpertorum. Nam uno eodemque tempore humana intelligentia, et ad divina illuminatur, et ad humana obnubilatur. Hanc sublevati a