comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
rat ortuli sui minis cantũ. tridũq
custodem. ⁊ pauyilulñ here nõmoꝵ:
ab ocłis suis abeg̾at. Qui uolens sͥ
reconciliari senem: frequẽt̾ uenie¬
bat ad fr̃es:  marĩe ad es̾rium. quo
ille rehemẽtissime delectabat᷑. Qͣdam
gͥ die. ciceris fascem uirentis sicut
in h̾bis erat detulit. Qñe cñ ad nespã¬
se putorem eius ferre nõ posses simiłq ñde
ess int̾roganit. Respondãte aũt esycio.
qd̾ frat̾ quidam pͥmicias agelli sm fr̃ib
atrulissͥ nõ sentis inqͥt putorem tet̾ri¬
mũ. ⁊ in cicere fetere auariciam᷑. oyitte
bobeł mute brutis aĩalib: inde an come¬
dant. Qd̾ cũ ille iuxta p̃ceptñ in p̾sepi
posuss: ext̾riti bones ⁊ plus solito mu¬
gientes ⁊ ruptis uincłis in diu̾sa fug̾ñt.
H̾e̾lat eñi senex hanc gr̃am: ut exodo¬
re corpoꝵ uestimq ⁊ earũ reꝵ qͣs
qͥ tetig̾at. sciret cii demoni uł cui ui
inte sue anno. cernens grande mo ll¬
nast̾ium ⁊ młtitũd̾iem fratrũ secũ

Expanded text:
mis cautum timidumque custodem, et pauxillum habere nummorum, ab oculis abegerat. Qui volens sibi reconciliari senem, frequenter veniebat ad fratres, et maxime ad Hesychium, quo ille vehementissime delectabatur. Quadam igitur die ciceris fascem virentis, sicut in herbis erat detulit. Quem cum Hesejus ferre non posse, simulque unde esset rogavit. Repondente autem Hesychio, quod frater quidam primitias agelli sui fratribus detulisset, non sentis, inquit, putorem teterrimum, et in cicere foetere avaritiam? Mitte bubus, mitte brutis animalibus, et vide an comedant. Quod cum ille juxta praeceptum in praesepe posuisset, exterriti boves et plus solito mugientes, ruptis vinculis in diversa fugerunt. Habebat enim senex hanc gratiam, ut ex odore corporum vestiumque, et earum rerum quas quis tetigerat, sciret cui daemoni, vel cui viitae suae anno cernens grande monasterium, et multitudinem fratrum secum
Abbreviated transcription (Latin):
git  reu̾sus ad frõditon: duob tãtũ
retentis secũ fr̃ib. in incina he̾mo
moratꝰ ÷ tanta abstinentia ⁊ silentio: ut
uire. Porro iam tͥeunũ enat q̃d̾ clau¬
sũ celũ illas t̾ras arefec̾at: ut uulgo
dic̾ent. antori morteni eciam elem̃ta
lugere. Non latuit faina hilarionis
accolas quoq illuis loci: Ic̾tatim uiri

Expanded text:
gitur reversus ad Aphroditon, duobus secum tantum retentis fratribus, in vicina eremo moratus est: tanta abstinentia et silentio, ut diceret. Porro jam triennium erat, quod clausum coelum illas terras arefecerat; ut vulgo dicerent, Antonii mortem etiam elementa lugere. Non latuit fama Hilarionis accolas quoque illius loci: et certatim viri
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑͤfecti tũc uxor. s nich̾ de h̾it prefecti
habens. uenit ad oũ: uolens eciã ad an¬
romiũ ꝑgere. Cui ille flens. Wellem
ait ip̃e quocs ire. si no carc̾e̾ hiuꝰ ⁊no¬
clansus cenerer: Isi euñdi fructꝰ es. Bn¬
duũ enim: hodie: qd̾ totꝰ mñdus tali ꝑen¬
te orbatꝰ ÷. Crẽdidit illa ⁊ substuit: ⁊ ptꝰ¬
⁊ portenta que fecit: mirent᷑ incrẽdibłem
abstinentiam. scĩam humłitatem. Ego
nicħ̾ ita stupeo: qm głam illũ ⁊ honorẽ
calcare potuisse. Concurrebãt ep̃i pͥrb̾i.
inde ex urbib ⁊ agris uulgus igno
błe: s ⁊ potentes uiri. ⁊ iudices: nt bñ¬
dictũ ab eo panem uł olenu acriꝑent.
Fat ille nich̾ alind nsi solitũdiem me¬
ditabat᷑ : intautũ ut quadani die ꝓfiscisci
statu̾it: ⁊ ad ducto asselo. niniiis quippe
exesus ieunuis uir ingrẽdi pot̾at. iter
plusꝙͣdecem milia hominũ diu̾se etans
⁊ sexꝰ. ad retiueñdũ ꝯgregͣta sũt Iumio¬
błis ille ad p̃ces. ⁊ lacillo hareuas dis¬

Expanded text:
fecti tunc uxor, sed nihil de praefecti ambitu habens, venit ad eum, volens etiam ad Antonium pergere. Cui ille flens: Vellem, ait, ipse quoque ire, si non carcere hujus moclausus tenerer, et si eundi fructus esset. Biduum enim hodie est, quod totus mundus tali parente orbatus est. Credidit illa et substitit. Et quae fecit: mirentur incredibilem abstinentiam, scientiam, humilitatem. Ego nihil ita stupeo, quam gloriam illum et honorem calcare potuisse. Concurrebant episcopi, preinde ex urbibus bile, sed et potentes uiri et iudices, ut benedictum ab eo panem uel oleum acciperent. At ille nihil aliud nisi solitudinem meditabatur, intantum, ut quadam die proficisci statuerit: et adducto asello nimis quippe exesus jejuniis, vix ingredi poterat iter plus quam decem millia hominum diversae aetatis et sexus ad retinendum eum congregata sunt. Immobilis ille ad preces, et baculo arenas dis
Abbreviated transcription (Latin):
loqm. Eruta quoq aĩaua: cotidie ad
eñ furentia ꝑt̾hebant᷑. In qͥl bactru
camelũ enormis magnitud̾is. qͥ młtoᷤᷤ¬
uiri. distentũ solidis fumb cũ cla¬
more addu̾uut. Sanguinei erant
erant: usq ad unũ om̃s diffugere.
Porro ille solus ꝑrexit obuiam: ⁊ser¬
moue syro. nõ me inqͥt t̾res diabo¬
le tanta mole corꝑis. Et in nilpe¬
cł̾a ⁊ in camelo: unus atq idemeᷤ.
Et int̾im porrecta stabat manii.
lua ꝑueniss: statim corrunt: sub¬
miss ũq caput t̾re coequauit: mi¬
rantib cuuctis qͥ aderant. ptꝰ tãtã
ferotiam. taur̃a subito mansue¬
tũd̾iem. Docebat au̾t cos sener.
hom̃m causa diabolũ eciam inm̃ta
corriꝑe. ⁊ tanto eoꝵ ard̾e õdio: ut

Expanded text:
loqui, bruta quoque animalia quotidie ad eum furentia pertrahebantur, in quibus Bactrum camelum enormis magnitudinis, qui jam muviri distentum solidissimis funibus cum clamore adduxerunt. Sanguinei erant erant, usque ad unum omnes diffugere. Porro ille solus perrexit obviam, et sermone Syro: Non me, inquit, terres, diabole, tanta mole corporis: et in vulpecula, et in camelo unus atque idem es. Et interim porrecta stabat manu. uit: submissumque caput terrae coaequavit, mirantibus cunctis qui aderant, post tantam ferociam, tantam subito mansuetudinem. Docebat autem senex, hominum causa diabolum etiam jumenta corripere: et tanto eorum ardere odio, ut
Abbreviated transcription (Latin):
nast̾ii sui ciueres inuisendos. Qi cũ
reu̾tisser: cupienti rursum ad egiptũ
nauigare. hoc est ad ea que nocant᷑ bu¬
colia. eo qd̾ nullus ibi xp̃ianoꝵ esser.
s barbara ⁊ feror natõ: suasit ut in
ip̃a magis msnia ad secretiorem locũ
conscend̾et. Quẽ cum diu lustrans oĩa
reꝑisset: ꝑdurit eñ duodecim milibris
a mari ꝓtul init̾ secretos asꝑosqs mõ¬
res. ⁊ quo uir reptando manib geni¬
b q posset ascendi. Qͥ introgressus:
ꝯtemplatꝰ qͥdem ÷ t̾ribilem ualde ⁊
semotũ locum. arboribq binc inde
circũdatũ: hutem eciam aquas desu¬
percilio mõtis irrignas. ⁊ortulũ ꝑa¬
menũ. ⁊ pomaria pluruna. quoꝵ fru¬
tum nũꝙͣ in cibũ sũpsit: s ⁊ anti¬
quissimi iuxta tẽpli riuuam: ex quo
nt ip̃e referebat. ⁊ ut eiꝰ disp᷑łi̾ testa

Expanded text:
nasterii sui 38 cineres visendos misit. Qui cum revertisset, cupienti rursum ad Aegyptum navigare, hoc est, ad ea loca, quae vocantur Bucolia, eo quod nullus ibi Christianorum esset, sed barbara tantum et ferox natio, suasit ut in ipsa magis insula ad secretiorem locum conscenderet. Quem cum diu lustrans omnia, reperisset, perduxit eum duodecim millibus a mari procul inter secretos asperosque montes, et quo vix reptando manibus genubusque posset ascendi. Qui introgressus, contemplatus quidem est terribilem valde et remotum locum, arboribus hinc inde circumdatum, habentem etiam aquas de supercilio collis irriguas, et hortulum peramoenum, et pomaria plurima, quorum fructum numquam in cibo sumpsit: sed et antiquissimi juxta templi ruinam ex quo ut ipse re
Abbreviated transcription (Latin):
in narratõne signoꝵ uolum̃ẽ exteit¬
dere. Hoc solũ dicam: qd̾ ꝓsꝑo cinsu
nit̾ cicladas nauigans. hinic inde cla¬
mantiũ de urbib ⁊ uicis. ⁊ ad littora
cõcurrentiũ inim̃doꝵ sp̃mum uoces
andiebat. Ingressus gͦ paphum urbẽ
rum tm̃ uestigiis quid olim fu̾it
ostendit: in ocdo ab uͦbe miliario ha¬
birabat ignobłis: gandens q q̃d̾ pauciᷤᷤ
ginti trausierant dies: cum per omẽm

Expanded text:
in narratione signorum volumen extendere. Hoc solum dicam, quod prospero cursu inter Cycladas navigans, hinc inde clamantium de urbibus et vicis, et ad littora concurrentium, immundorum spirituum voces audiebat. Ingressus ergo Paphum, urbemrum tantum vestigiis quid olim fuerit, ostendit, in secundo ab urbe milliario habitabat ignobilis, gaudensque quod paucis ginti transiere d
Abbreviated transcription (Latin):
tͥduo ad castrũ thabaston. ut ind̾e̾t dra¬
choncium ep̃m ⁊ confessorem qui ibi
exulabat. Quo incredibłit̾ ꝯsolato tãti
uiri p̾sentia: post allud tridiñ. młto
babilone labore ꝑuenit: ut iuiseret
philonem epm ⁊ ip̃m confessorem. Cõ¬
utͣqͣ in illa loca deportau̾at. Unde
egrediens: ꝑ bibium uenit ad oppidũ
affroditon. Ubi conuento diacono bai¬
sane. qui locaris dromadib cameł ob
aque ni h̾emo penuriam. consueu̾at
eũtes ad antonium ducere: confessus
est fr̃ib instare diem dormitõnis b̾i
antonii: et ꝑuigłem noctem in eo
quo defuuctus fu̾at loco. ei a se deb̾e
altissimũ ꝑneu̾u̾nt: reꝑtis ibi dnob
monachis. ysaac ⁊ pelusiano: quoꝵ
ysaac interp̾s antonii fu̾at. Et qi se p̾¬
bet occasio. ⁊ ad locm̃ieniunus: dignũ
indet᷑. breni sermone ħiracłm tanti
uiri describe̾. Sixens ⁊ sublimis mõs
ꝑ mille curit̾ passis: ad radicessuas
aquas expͥmit. Qrũ alias harene ebi¬
bũt: alie ad inferiora delapse paula

Expanded text:
um ad castrum Theubatum, ut videret Dracontium episcopum et confessorem, qui ibi exsulabat. Quo incredibiliter consolato tanti viri praesentia, post aliud triduum multo Babylonem labore pervenit, ut viseret Philonem episcopum et ipsum confessorem. Conutrumque in ea loca deportaverat. Inde egrediens, post triduum venit ad oppidum Aphroditon: ubi convento diacono Baisane qui locatis dromadibus camelis, ob aquae in eremo penuriam consueverat euntes ad Antonium ducere, confessus est fratribus instare 31 diem dormitionis beati Antonii; et pervigilem noctem in ipso quo defunctus fuerat loco, a se ei debere altissimum pervenerunt, repertis ibi duobus monachis, Isaac et Pelusiano, quorum Isaac interpres Antonii fuerat. 31. aebet occasio, et ad loci venimus, dignum videtur brevi sermone habitaculum tanti viri describere. Saxeus et sublimis mons per mille circiter passus, ad radices suas aquas exprimit, quarum alias arenae ebibunt, aliae ad inferiora delapsae, paulatim
Abbreviated transcription (Latin):
Nec mouere qͦmpiam debere: qd̾ dm̃i
inissione duo milia porcoꝵ a demomi¬
b nit̾fecta sũt. Siqidem cos qui in¬
d̾ant nõ potuisse alitꝰ crẽde̾ exisse de hoĩe
tãtam demormi młtitud̾iom: insi gͦu¬
dis porcoꝵ nm̾us. ⁊ qͣi a mltis actͦ ꝑit̾¬

Expanded text:
Nec movere quempiam debere, quod Domini jussione, duo millia porcorum a daemonibus interfecta sunt ; siquidem eos qui viderant, non potuisse aliter credere exisse de homine tantam daemonum multitudinem, nisi grandis porcorum numerus, et quasi a multis act
Abbreviated transcription (Latin):
tantes. Rogatꝰ añt a fr̃ib qui aderant.
sciphũ fictilem. quo bibe̾ cõsuouerat.
aqͣ inssit impleri. eiq tͦdi. Qñe cum
Mira uulgi expectatõ. Nam ⁊ adu̾sa¬
riꝰ hoc ip̃m irridens deffamau̾at: ⁊ fau¬
tores italici sͥ certam nictoriam polli¬
centes exultabautꝰ Igit᷑ dato signo: hi
aduolant. illi p̃pediunt᷑. Sub hoꝵcur¬
ru rote feruent: illi p̾teruolantiũ
marnas uictus a xp̃o÷: porro furẽteᷤᷤ
adu̾sarii. hilarionẽ ialeficum xp̃i¬
anoꝵ ad suppliciũ poscbut. Indubirata
gͦ uictoria.⁊ ulł ⁊ młtis retro cir¬

Expanded text:
tantes. Rogatus ergo a fratribus qui aderant, scyphum fictilem quo bibere consueverat, aqua jussit impleri, eique tradi. Quem cum Mira vulgi exspectatio: nam et adversarius hoc ipsum irridens, diffamaverat; et fautores Italici sibi certam victoriam pollicentes exsultabant. Igitur dato signo hi advolant, illi praepediuntur. Sub horum curru rotae fervent, illi praetervolantium Marnas victus est a Christo. Porro furentes adversarii, Hilarionem maleficum Christianum ad supplicium poposcerunt. Indubitata ergo victoria et illis, et multis retro Cir
Abbreviated transcription (Latin):
m̃eta u̾box ⁊ portent nosas figas seulptas
meris cipen lam̃a defodit. Inico insa¬
nire uirgo: ⁊ amnctu capitis abrecto.
rotare cͥnom. strid̾e̾ dentib cepit: ĩ cdla¬
mare nomen adolescentis. Mlagnitu¬
do quippe amoris: se infurorem uͥt̾at.
ꝑducta gͦ a ꝑrentib ad monast̾ium:
seni tͣoit᷑. Wlulanti statim. ⁊ consi¬
tenti demomi. uim sustinii. inuitꝰ
addnctꝰ sũ. qmͣ bene mẽphis sõpmis
homĩes deludebam: o cruces o torm̃ta
q̃ pacior: exire me cogis. Iligatꝰ subt̾
luñ tencor nõ exeo. uisi me adolescẽs
qui teuet dimiserit: tũc inqͥt senex.
Grandis fort itudo tua: qui licio ⁊la¬
mĩa strictus reueris. Dic quaro ausꝰ
es ingredi puellam dei: Ut serua¬
Tn sernares ꝑditor castitatis. Cur ñ
pocius in eñ qui te mutebat ingͦr¬
sus es: Sx qͥd respondit itͣrem in
eñ. qui h̾ebat collogam meñ ⁊ amoris

Expanded text:
borum, et portentosas figuras sculptas in aeris Cyprii lamina defodit. Illico insanire virgo, et amictu capitis abjecto, rotare crinem, stridere dentibus, inclamare nomen adolescentis. Magnitudo quippe amoris se in furorem verterat. Perducta ergo a parentibus ad monasterium, seni traditur: ululante statim et confitente daemone, Vim sustinui, invitus abductus sum: quam bene Memphis somniis homines deludebam! O cruces! 24 o tormenta quae patior! Exire me cogis, et ligatus subter limen teneor. Non exeo, nisi me adolescens qui tenet, dimiserit. Tunc senex: Grandis, ait, fortitudo tua, qui licio et lamina strictus teneris. Dic, quare ausus es ingredi puellam Dei? Ut servaTu servares, proditor castitatis? Cur non potius in eum qui te mittebat, es ingressus? Ut quid, respondit, intrarem in eum, qui habebat collegam
Abbreviated transcription (Latin):
oppidi niniiceps xp̃iamis: aduersũ
garensem duũ iirũ marne idolo
Hoc siquidem in romanis urbib
se uictoria sit. Hic itaq eniulo sio
habente maleficum. qͥ demonicis qͥ¬
bidam ĩprecatõnib. ⁊ hiiꝰ p̃pediret

Expanded text:
oppidi municeps Christianus, adversus Gazensem Duumvirum, Marnae idolo Hoc siquidem in Romanis urbibusse, victoria sit. Hic itaque aemulo suo habente maleficum, qui daemoniacis quibusdam imprecationibus et hujus impediret
Abbreviated transcription (Latin):
signa iub̾e̾ ꝑquiri: ne absolutꝰ in¬
cantatõib recessisse demon indͥt᷑.
aut ip̃e demon eiꝰ accõmodasse fid̃̾:
assereus sẽper fallaces eẽ demonos.
I ad simłandũ callidos. S magis red¬
dita sanitate: increpanit uͥgnĩe. cur

Expanded text:
signa jubere perquiri, ne aut solutus incantationibus recessisse daemon videretur, aut ipse sermoni ejus accommodasse fidem: asserens fallaces esse daemones, et ad simulandum esse callidos; et magis reddita sanitate increpuit virginem, cur
Abbreviated transcription (Latin):
et nemo enin nonit: ⁊ purat se eẽsocre.¬
tũ. Ego uadam: ⁊ ꝑ̃dam illñ. statim q
cum sermilis siuis ascensa in poctu na¬
m: apulsus÷ paclinũ. Et ducente sẽ de¬
mone: ante tuguriũ senis prostratꝰ
illico curatꝰ÷. Hoc iniciũ signoꝵ eiꝰ
egrotantantiũ. s ⁊ religiosoꝵ hõmim¬
int̾tutis aque. eadem die qua ãd eũ
uen̾at curatꝰ sit. Qui postea offerẽt¬
ei infmira munora: andiuit dictũ
saluatoris ad discipłor. Gratis accep istis
gratis date. Dum hec ita g̾unt᷑
insicilia: esytius discipulus eiꝰ toto
senem orbe que rebat: lustrans lutpora.
deserta penetraus: ⁊ hanc tanrũ hũc
fiduciam qi ubicũs esset. dui latere
nõ posset. Transacto gͦ ian tͥonino¬

Expanded text:
et nemo eum novit, et putat se esse secretum; ego vadam, et prodam illum. Statimque cum servulis suis ascensa in portu nave, appulsus est Pachynum, et deducente se daemone, ubi ante tugurium senis se prostravit, illico curatus est. Hoc initium signorum ejus aegrotantium, sed et religiosoaquę intercutis ea ipsa die, qua ad eum uenerat, curatus, cum postea eidem offerret plurima munera, audiuit dictum Saluatoris ad Discipulos: Gratis accepistis, ilarionem. Dum haec ita geruntur in Sicilia, Hesychius discipulus ejus, toto senem orbe quaerebat, lustrans littora, deserta penetrans; et hanc tantum habens fiduciam, quia ubicumque esset, diu latere non posset. Transacto i
Abbreviated transcription (Latin):
grãm redditurꝰ dona afferens. Cui
passi sũt. qͦꝵ alt̾ accepit p̃cium. alt̾ ob¬
tulit: ut ille uẽderet grãm scĩ sp̃s.
accipe. ⁊ da panpil: respõdit᷑. Ex me¬
tua potest distribuere: qui ꝑ urbes ã¬
bulans nosti pauꝑes. Ego qͥ mea reliqͥ:
cur appetam᷑ Multis nom̃e pauꝑũ. oc¬
casio auaricie:. Misericordia: artẽ nõ
nõ ht̃. Nemo meluis erogat: qui qͥ
sibi nicħ resernat. Tristi au̾t I in ha
rena iacenti: noli cõtristari inquit

Expanded text:
gratiam redditurus, dona afferens. Cui passi sint: quorum alter accepit pretium, alter obtulit: ut ille venderet gratiam Spiritus Accipe, et da pauperibus; respondit: Tu metua distribuere, qui per urbes abulas et nosti pauperes. Ego, qui mea reliqui, cur aliena appetam? Multis nomen pauperum occasio auaritię est, misericordia uero artem non habet. Nemo melius erogat, quam qui nihil sibi reseruat. Tristi autem et in terra iacenti: Noli, inquit
Abbreviated transcription (Latin):
Qius uero possit silentio p̾terire :
qd̾ eenamus manites hant longo
a mouast̾io enis. lapides ad edificãdñ
de ora maris cudons. totꝰ ꝑ alisi disso¬
lutꝰ est. Iab oꝑis sociis delatꝰ ad sc̃m.
statĩ sanatꝰ ad opus reu̾susꝰᷤ łtem̃¬

Expanded text:
is vero possit silentio praeterire, quod Gazanus Majomites haud longe a monasterio ejus, lapides ad aedificandum de ora maris caedens, totus paralysi dissolutus, et ab operis sociis delatus ad sanctum, statim sanus ad opus reversus e
Abbreviated transcription (Latin):
lime. tantũ dͥ applandelat in uirib ⁊
longecs portaret: ⁊ hanc h̾ebat pal¬
mam fortitud̾is sue. si asmos nĩc̾e̾t.
Hic afflatꝰ pessimo demone: nõ ca¬
thenas. nec compedes. nõ clanstra
hostioꝵ integra paciebat᷑. Multoꝵ
nasos. I aures mordicꝰ ampuran̾at:
hoꝵ pedes. alioꝵ crura freg̾at. Tantũ¬

Expanded text:
e, tantum sibi applaudebat in viribus, longeque portaret; et hanc haberet palmam fortitudinis suae, si asinos vinceret. Hic affectus pessimo daemone, non catenas, non compedes, non claustra ostiorum integra patiebatur: multorum nasum et aures morsibus amputaverat: horum pedes, illo
Abbreviated transcription (Latin):
hiuiꝰmodi ungis or̃onem ꝑdere. Cũce
subrid̾et ⁊ dice̾t: cureĩ nõ magis
equoꝵ p̃cium pro saluite aĩe tue pan¬
ꝑ ib erogas: ille respondit. functõnem
ẽe publicam: et hoc se nõ tam uelle. ꝙͣ
uti magigicis artib: s a seruo pociꝰ xp̃i¬

Expanded text:
onem perdere. Cumque subrideret et diceret: Cur non magis equorum pretium pro salute animae tuae pauperibus erogas? Ille respondit, functionem esse publicam; et hoc se non tam velle, quam uti magicis artibus; sed a servo
Abbreviated transcription (Latin):
bulabat añ it̃ senox in harenis mol¬
lib: Isecũ de psalmis nescio ꝙͥ mͦ
manuq eis bñdicens: post horam
cet̾os abire p̾cepit: illũ uͦ cũ ser¬
uis sins i apꝑatorib manere. Ex ołis
tim gͦ ad nit̾ rogatõnem suspentꝰ
homo iux t̾ram pedib tang̾e: ⁊
nimae rugiens. siro quo int̾ro¬
gatꝰ fn̾at sermone respondit᷑. bi¬
des de ore barbari. Iqͥ francã tãtũ
latinam lingã nou̾at.sira ad pu¬
rũ u̾ba resonare: ut nõ st ridor.
nõ aspiratõ. nõ ydioma alicid̾ palesti¬
ni. deesset eloquii. Confessus ⁊ itaq:
quo in eo intͣss ordĩe. Et ut int̾pre¬
tes eiꝰ iutellig̾ent. qui grecam tã¬
tũ ⁊ latinam lĩgũa non̾ant: gre

Expanded text:
bulabat tunc senex in arenis mollibus, et secum de psalmis nescio quid smanuque eis benedicens, post horam caeteros abire praecepit, illum vero cum servis suis et apparitoribus remanere. Ex oculis ad interrogationem suspensus homo, vix terram pedibus tangens, et immane rugiens, Syro, quo interrogatus fuerat, sermone respondit. Videres de ore barbaro, et qui FRANCAM tantum et Latinam linguam noverat, Syra ad purum verba resonare; ut non stridor, non aspiratio, non idioma aliquod Palaestini deesset eloquii. Confessus est itaque, quo in eum intrasset ordine. Et, ut interpretes ejus intelligerent, qui Graecam tantum et L
Abbreviated transcription (Latin):
T̃xem̾e ille. ⁊ cerincem flecte̾ ͥ nͨ aspi¬
c̾e̾ cont᷑ ausus: oĩm fo̾rocitate depõita.
tima die egressus est. S ed nͨ illd̾ tac̃e¬
haile. que rubro mari nimuimnet: a legi¬
one possessus demomĩ. ad eñ ꝑductꝰ est.
Manus. cͥuix. lat̾a. pedes. ferro hon̾ata
Iamplexatꝰ : eũ post t̾gũ in sublimo
elouanit. Clamor ortꝰ: ab om̃ib. Tune¬
baut eĩ. ne confecta ieuimis menbra
suꝑ hu̾os mamii. caput eiꝰ tetigit:
apphensũ q cͥne aute pedes suos addux :
stringẽs e regione ambas manus eiꝰ.
I płatas utroq calcãs pede. snułq ĩ¬

Expanded text:
Tremere ille, et cervicem flectere, nec aspicere 21 contra ausus, omnique ferocitate deposita, tima die egressus est. 18. Orion Ailae, quae mari Rubro imminet, a legione possessus daemonum, ad eum adductus est. Manus, cervix, latera, pedes ferro onerati amplexatus eum post tergum, in sublime levavit. Clamor ortus ab omnibus: timebant enim ne confecta jejuniis membra super humeros manu, caput ejus tetigit: apprehensoque crine, ante pedes adduxit: stringens e regione ambas manus ejus, et plantas utroque calcans pede, simulque in
Abbreviated transcription (Latin):
ãnis ceca mulier adducta ÷ ad beatũ hy¬
larionem. Oblata ÷ ei a fr̃ibͥ iam eĩ cũ
co młti monachi erant: omẽm sub̾am¬
se expendisse ait in medicos. Cui respondit.
Si que in inedicos ꝑdidisti. dedisses pau
ocłos eiꝰ: statim ꝙ saluatoris exemplũ nͥtꝰ

Expanded text:
annis caeca mulier adducta est ad beatum Hilarionem: oblataque ei a fratribus jam enim multi cum eo Monachi erant omnem se substantiam expendisse ait in medicos. Cui respondit: Si quae in medicis perdidisti, dedisses paupoculos ejus: statimque Salvatoris exemplum virtus
Abbreviated transcription (Latin):
clamitans. Hylarion serne dei: rẽdde
mͥ lib̾os meos. Quos autonius temut
in egipto: a te serneut᷑ in syria. ¶le¬
bant cuncti qui aderaut: s ⁊ ip̃e ne¬
gaus flebat. Quid młtaͦ Non prius
nnilier recessit: qm ille qui pollicitꝰ
est. se post soł octasum gaiam itͦitu¬
rum. Quo postqͣm uenit: singłoꝵ
lectulos ⁊ ardentia meubra consignãs.
innocanit iħm. Et o mira uirtꝰ.qͣsi
de tͥb frontib sudor ꝑit̾ eruppit.
Ladem hora accipientes cibos. inatr̃e

Expanded text:
Hilarion, serve Christi, redde mihi liberos meos. Quos Antonius tenuit in Aegypto, a te serventur in Syria. Flebant cuncti qui aderant, sed et ipse negans flevit. Quid multa? non prius mulier recessit, quam ille pollicitus est se post solis occasum Gazam introiturum. Quo postquam venit, singulorum lectulos et ardentia membra consignans, invocavit Jesum. Et, o mira virtus! quasi de tribus fontibus sudor pariter erupit: eadem hor
Abbreviated transcription (Latin):
dm̃ce sentͣie inemor dicentis : qui
ñ reñciau̾it om̃il que habet nõ
pot̃ m̃s ẽẽ discipłi. Erat au̾t tñc an¬
noꝵ qͥndecim: sic nudus ⁊armatꝰ
m xͦ. solitud̾iem que in septimo
maliario a maininagare empurio.
ꝑ litꝰ eñtib egiptum ad leuam
flectit᷑ ingressusꝰ. Cumq essent
cruenta la trociniis loca : Aꝓpͥnqͥ
ciarent: ꝯtempsit morrem. ut mor¬
quedam ⁊ sciatille fidei in ocłis eiꝰ relu
Itenue. ⁊ ad omẽm iniuriam impaciõt:
qd̾ lem uł frigore uł estu posset affligi.
cium habens ependitem. quẽ illi beatꝰ
antonius ꝓfiscenti ded̾at. sagñ rrsticñt
int̾ mare ⁊ paludem nasta ⁊ t̾ribłiso¬
litudine fruebat᷑. quĩdecim gm̃ caricaᷤᷤ
pꝰt solis occasum comedens. Et qi regio
błs: Quod se u̾teret: Qui głabatur
ante dicens. in celum ascendam. suꝑ
syd̾a celi ponam thioñ meñ. ⁊ero
tem peccare potuus. Tiillabat i taq
sensus eius: ⁊ pubescenti corꝑi solita

Expanded text:
ue Domini memor, dicentis: Qui ue Domini memor, dicentis: Qui non renuntiaverit omnibus quae habet, non potest meus esse discipulus . Erat autem tunc annorum quindecim. S solitudinem, quę in septimo milliario a Maioma, Gazę emporio, per littus euntibus Aegyptum ad leuam flectitur, ingressus est. Cumque essent cruenta latrociniis loca, et propinqui tiarent, contempsit mortem, ut moret scintillae fidei in oculis relucet tenue, et ad omnem injuriam impatiens: quod levi vel frigore, vel aestu, posset affligi. pelliceum habens ependyten, quem illi beatus Antonius proficiscenti dederat, sagumque rusticum, inter mare et paludem, vasta et terribili solitudine fruebatur, quindecim tantum caricas post solis occasum comedens. Et quia regio bolus? quo se verteret? Qui gloriabatur ante, dicens: In coelum ascendam, super sidera coeli ponam thronum meum, et ero tem peccare potuisset. 16 5. Titillabat itaque sensus ejus, et pubescenti corpori solita
Abbreviated transcription (Latin):
ret idolis deditos: rosa ut dicit᷑
de spmis floruit. A quib alexan¬
driam missus. gͣmatico traditꝰ
: ibiq quatũ illa paciebat᷑ etas.
magna ingenii ⁊ moꝵ docmñta
furorib. nõ harene sanguine. ñ
theatri luxuria delectabat᷑. s tota
tñc celebre uoinẽ anto¬
nnͣ qd̃ ꝑ om̃s egipti ppłos fereba¬
t᷑ incensus uisendi eum studio.
ꝑeerit h̾eniũ. Et starim ut eũ ui¬
dit. iiritaro pristino habitu. duob¬
fere mensib iuxͣ eum mansit: cõ¬
qm seuerꝰ in corripiendis. atq alac̾
ni exhortandis eẽt: et ut ꝯtinentiã
infirmitas frang̾et. Porro freqͣntiã
⁊ passiones ⁊ impetꝰ demonũ cõc᷑re¬
bant ult᷑ nõ ferens nec congrinĩ
esse dicens. pati in h̾emo ppłos cini¬
tarũͥ sicqs s̾ magis incipiendũ cẽ.
ut cepiss antonius: illum qͣsi iurũ
fortem iuctorie p̾mia acciꝑer se nͦ¬
dũ militare cepisse: reuersus cumi
qͥbdam monachis ad patͥam. Et pa¬
rentib iam defuictis. partem sub̾e

Expanded text:
es idolis deditos, rosa, ut dicitur, de spinis floruit. A quibus missus Alexandriam, grammatico traditus est: ibique quantum illa patiebatur aetas, magna ingenii et morum documenta furoribus, non arenae sanguine, non theatri luxuria delectabatur; sed totm celebre nomen Antonii, quod per omnes Aegypti populos ferebatur, incensus visendi eum studio, perrexit ad eremum; et statim ut eum vidit, mutato pristino habitu, duobfere mensibus juxta eum mansit, cons, severus in corripiendis, alacer in exhortandis esset: et ut continentiam, infirmitas frangeret. Porro frequentiam passiones aut impetus daemonum concurrebant, ultra non ferens: nec congruum esse ducens, pati in eremo populos civitatum: sicque sibi magis incipiendum esse, ut coepisset Antonius; illum quasi virum fortem victoriae praemia accipere: se necdum militare coepisse; reversus est cum quibusdam Monachis ad patriam: et parentibus jam defunctis, partem substa
Abbreviated transcription (Latin):
casside: ⁊ lorica circondatꝰ. iacens forcius
p̾liabat᷑. quodam mͦ uid̾e̾ desiderans qͦs
horrebat iudere: ⁊ solicitis ocłis bnc illucq
cͥcuspiciens. Cum int̾im ex in ꝓuiso
splendenteluua ceruit rhẽdam fernẽ¬
tib equis suꝑ se irrnere. Cumq incla¬
mass iħm: aute ocłos eiꝰ repentino t̾re
hiatu ponpa ouñs absorta÷. Tnc̃ ille.

Expanded text:
ius praeliabatur; quodammodo videre desiderans, quos horrebat audire, et sollicitis oculis huc illucque circumspiciens. Cum interim ex improviso, splendente luna, cernit rhedam ferventibus equis super se irruere: cumque inclamasset Jesum, ante oculos ejus repentino terrae hiatu, pompa o
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc in tuguriolo. annos natꝰ decẽ
Iocto: latrones ad eñ nocte uen̾iit:
puer solitarius. eoꝵ impetꝰ nõ ꝑtimes¬
c̾et. Itacẜ int̾ mare ⁊ palñdem a uesꝑe
usce ad solis ortum discurrẽtes: mĩqͣmͣ
locum tubilis eius inuenre potutrt̃.
Porro clara luce reꝑto pueros qͣsi per
iocum quid in quiunt fac̾es. si ad te
latrones nenirent. Quib ille respõ¬
dit. Undus. latrones nõ timet. Et
illi. Certe aiunt occidi potes. Possũ
inquit. possum. Et ido̾ latrones non
timeo: qr mori ꝑatus sum. Tũc ad mi¬
rati constantiam eiꝰ Ifidem: cõfessi
sũt noctis errorem. cecatos ꝙ ocłos:

Expanded text:
adhuc in tuguriolo annos natus decem et octo, latrones ad eum nocte venerunt,puer solitarius eorum impetus non pertimesceret. Itaque inter mare et paludem a vespere usque ad solis ortum discurrentes, numquam locum cubilis ejus invenire potuerunt. Porro clara luce reperto puero, quasi per jocum: Quid, inquiunt, faceres, si latrones ad te venirent? Quibus ille respondit: Nudus latrones non timet. Et illi: Certe, aiunt, occidi potes. Possum, inquit, possum: et ideo latrones non timeo, quia mori paratus sum. Tunc admirati constantiam ejus et fidem, confessi sunt noctis errorem, caecatosque oculos,
Abbreviated transcription (Latin):
currẽs cadau̾a: quãpͥniũ plang̾e̾t.
nesciebati agnito aũt qd̾ esser qͥdã
monãchus in uicina solitudĩe: obli¬
ta inr̃onalis põpe. tautũ se mr̃em
nou̾atͥ uadit inconnitata ancillulis
iisset: ego te ait per ih̾m clementissi¬
nũ dũm nr̃m obtestor⁊ ꝑ crucem eiꝰ.
Isangniẽm: ut reddas mͥ tres filios.
Giorificet᷑ n orbe gentilium: nom̃
illo ⁊ diceute minqͣm se egressũ de cel¬
lula nec h̾ere consuetñd̾iem. ut nõ
modo ciuitatem. s noc ullam quide̾

Expanded text:
currens cadavera, quem prius plangeret, nesciebat. Cognito autem quod esset quidam Monachus in vicina solitudine, oblita matronalis pompae tantum se matrem noverat vadit comitata ancillulis,nisset: Precor te, ait, per Jesum clementissimum Deum nostrum: obtestor per crucem ejus et sanguinem, ut reddas mihi tres filios; et glorificetur in urbe Gentilium nomen illo, et dicente, numquam se eggressum de cella, nec habere consuetudinem, ut non modo civitatem,
Abbreviated transcription (Latin):
delicias: ⁊ solitudĩem eiꝰ qͣsi ortũ
dm̃. Gandiũ ⁊ lecicia iuueniet᷑
in ea: graꝵ actõ. I uox laudrs.
nr̃e prudentie ⁊ fortitudiui ꝯm̃e¬
dara. Tunc au̾t celeste depõitũ
secure ⁊ fidłit̾ custodire suffici¬
tis: si nequaꝙͣ de ip̃a nr̃a uł pru¬
dentia uł fortitudĩe. s de d̾i taut̃
adintorio ubies p̃sumitis⁊ scien¬
tes qr nõ iu fortitudĩe sua robo¬
rabit᷑ uir:  ĩd̾o̾ dicentes cum ꝓ¬

Expanded text:
tudinem ejus quasi hortum Domini. gaudium et laetitia invenietur in ea, gratiarum actio, et vox laudis . vestrae prudentiae et fortitudini commendata. Tunc autem coeleste depositum secure et fideliter custodire sufficitis, si nequaquam de ipsa vestra prudentia vel fortitudine, sed de Dei tantum adjutorio ubique praesumitis, scientes quia non in fortitudine sua roborabitur vir, et ideo dicentes cum p
Abbreviated transcription (Latin):
rimn mulier quedam elenteropolitana
c̾nens despectui se h̾eri a niro obst̾ilita¬
temł iam om̃ ꝑ anno ᷤ quindecim ulłos
cõgingii fructꝰ ded̾at: pͥma erimꝑe
ansa÷ ad beatũ hylarionem. Et inch̾
tale suspicanti repente genib aduo
lata: iguosce uiqͥt audatie. ignosce ne¬
cessitati mee. Quid au̾tis ocłosͦ. Qind
rogantem fugis: Noli me mulierem
aspice̾s miseram. Hic sexꝰfennit sal¬
natorem. Non habent opus sani medi¬
co: s qͥ male habent. Tandẽ sb̾stitit: et
post tantũ tẽꝑis uisa muliere. int̾ro¬
gauit causam aduentꝰ eiꝰ. ac flectuum.
Et postqͣm didicit: lenatis ocłis ad ce¬
lum. fidere nissit. Euntemq lacͥmis
ꝑsecutꝰ. exacto aio indit eam cũ filio.

Expanded text:
rim mulier quaedam Eleutheropolitana cernens despectui se haberi a viro ob sterilitatem jam enim per annos quindecim nullos conjugii fructus dederat, prima irrumpest ad beatum Hilarionem; et nihil tale suspicanti, repente genibus ejus advoluta: Ignosce, inquit, audaciae: ignosce necessitati meae. Quid avertis oculos? quid rogantem fugis? Noli mulierem aspicere, sed miseram. Hic sexus genuit Salvatorem. Non habent sani opus medico; sed qui male habent . Tandem substitit, et post tantum temporis visa muliere, interrogavit causam adventus ejus ac fletuum. Et postquam didicit, levatis ad coelum oculis, fidere jussit: euntemque lacrymis prosecutus, exacto anno vidit cum filio.
Abbreviated transcription (Latin):
uite sue annũ. hoc contmentie cucur¬
rit gͣduꝰ uichil extͥsecꝰ aut pomoꝵ aut
legmñis. aut cmꝰlib rei gustans. De¬
inde cũ se iid̾et corꝑe defatigat ũ. ⁊ ꝓpͥn¬
qmͣ putaret imimiuere iam mortem:
a seragesimo quarto amio usq ad octo¬
gesimũ pane abstinuit. incredibu̾i fu̾o¬
re mentis ł ut eo temꝑe quasi nouus
acced̾e̾t ad seruitutem d̾i: qno cet̾i so¬
lent reunssius uiu̾e. Erebat aut ei de
farina ⁊ cõmimito holere sobiciuncda:
cibo I potu uir qͥnqo uncias apponden¬
tib. Sic ꝙ complens ordinem uite:
nũꝙͣ ante solis occasum. nec in dieb
festis. nec in gͣuisima egritudĩe sol¬

Expanded text:
vitae suae annum hoc continentiae cucurvitae suae annum hoc continentiae cucurrit gradum, nihil extrinsecus aut pomorum, aut leguminis, aut cujuslibet rei gustans. Inde cum se videret corpore defatigatum, et propinquam putaret imminere mortem, a sexagesimo quarto anno usque ad octogesimum 18 pane abstinuit, incredibili fervore mentis, ut eo tempore quasi novus accederet ad servitutem Domini, quo caeteri solent remissius vivere. Fiebat autem ei de farina et comminuto olere sorbitiuncula, cibo et potu vix quinque uncias appendentibus: sicque complens ordinem vitae, numquam ante solis occasum, nec in diebus festis, nec in gravissima valetudine
Abbreviated transcription (Latin):
hodie ꝑmanet. latitudĩe pedum qͣtuor.
alritudine pedum qͥuꝙ. hoc÷ statura
sua humiliore. porro lũgitudĩe pau
che die totondit. Suꝑ nũdam humũ.
stratũ q iunceum usq ad mortem cu
nũꝙͣ lanaus: Isuꝑflnuum esse dicens.
niundiciam in cilicio querere. Nec mu¬
taiit alt̾am tuincam: nͥ cum pͥor pe¬
qͣsi d̾o p̾sente recitabat. Et qi lõgũ
uitam enis ꝑitͦ exponens: I deunide ad
narrandi oid̾iem rogredior:. A uicesimo
annis. dimidium lentis sextarium.¬
madefc̃m̃ aqua frigida comẽdit: ⁊a¬
liis tͥb panem aridum cũ sale. Iaqua.
Porro a uicesimo septimo usq ad tͥce¬
radicib crudis sustentatꝰ est. F tͥcosimo
aũt pͥmo usꝙ ad tͥcesimũ qm̃tũ: sex
uncias ordeacei pams. Icoctũ mõdice
holus absꝙ oleo in cibo hũit. Senti¬
ens au̾t caligare ocłos suos ⁊ totũ cor¬
pus suũ imnpetigiue ⁊ puicea quadã
scabredine contͣbi. ad suꝑiorom nctũ
a diecit oleũ ⁊ nscy ad sexagestinũ t̾ͥciũ

Expanded text:
hodie permanet, latitudine pedum quatuor, altitudine pedum quinque, hoc est statuta sua humiliore, porro longitudine pauchae totondit: super nudam humum stratumque junceum usque ad mortem cubquam lavans: et SUPERFLUUM ESSE dicens munditias in cilicio quaerere. Nec mutavit alteram tunicam, nisi cum prior pequasi Deo praesente recitabat. Et quia longuVitam ejus pariter exponens; et deinceps ad narrandi ordinem regrediar. 11. Victus annmadefactum aqua frigida comedit; aliis tribus, panem aridum cum sale et aqua. Porro a vigesimo septimo usque ad trigeradicibus crudis sustentatus est. A tricesimo autem primo usque ad tricesimum quintum, sex uncias hordeacei panis, et coctum modice olus absque oleo in cibo habuit. Sentiens autem caligare oculos suos, et totum corpus impetigine et pumicea quadam scabredine contrahi, ad superiorem victum adjecit oleum: et usque ad sexagesimum tertium
Abbreviated transcription (Latin):
cripturus uitam b̾i
hylarionis. habitato¬
rem eiꝰ inuoco sp̃m
sc̃m. ut qui illi uirtutes largi¬
tud. mͥ ad narrandas eas ser¬
mouem gͥbuat: ut facta dictis exe¬
quẽtur. Coꝵ euĩ qui fecere. uͥtus
nt ait crispus. tanta h̾et ᷑. quatũ
eam u̾bis potuere extolłe p̾cla¬
ra ingenia. Aiexander magmus
cum ad achillis tumulum ꝑne¬
nisset. felicem te ait o iuuenis
Porro mͥ tanti ac talis uri cõu̾
succunb̾e̾t. Qñaꝙͣ enĩ sc̃s epipha¬
legitur: tñ aliud÷ locis ꝯmii¬
b laudare deffunctum : aluid. de¬
fũcti ꝓpͥis narrare uͥt utos. Unde
et nos fauore magis illius qũa
miuria. ceptum ab eo opus aggͦ¬
dientes . maledicoꝵ noces ꝯtẽpin¬
mus: qͥ olim detͣbentes paulo mõ.
ũc forsitan detͣhent ⁊ hylarioni :
illum solitudins calĩmiati: huic
obicientes frequẽciam. Ut qͥ semꝑ
nilis estimet᷑. Fec̾mt hoc ⁊ maio¬
res coꝵ quõdam phariseiͥ. qͥb nͨ io¬
saluatoris turbe. cibi pottͦs placu¬

Expanded text:
cripturus Vitam beati Hilarionis, habitatorem ejus invoco Spiritum Sanctum; ut qui illi virtutes largitus est, mihi ad narrandas eas sermonem tribuat, ut facta dictis exaequentur. Eorum enim qui fecere, virtus ut ait Crispus tanta habetur, quantum eam verbis potuere extollere praeclara ingenia. Alexander Magnus cum ad Achillis tumulum pervenisset: Felicem te, ait, juvenis, Porro mihi tanti ac talis viri convesuccumberet. Quamquam enim sanctus Epiphalegitur; tamen aliud est locis communibus laudare defunctum, aliud defuncti proprias narrare virtutes. Unde et nos favore magis illius, quam injuria, coeptum ab eo opus aggredientes, maledicorum voces contemnimus: qui olim detrahentes Paulo meo, nunc forte detrahent et Hilarioni: illum solitudinis calumniati, huic objicientes frequentiam: ut qui semper vilis existimetur. Fecerunt hoc et majores eorum quondam Pharisaei, quibus nec JoSalvatoris turbae, cibi, potusque placu
Abbreviated transcription (Latin):
niis. ¶ulte sunt tẽptatõnes eiꝰ:⁊
die noctuq narie demonum insidie:
qͣssi om̃s narrare uelim. mõdimi ex¬
cẽdam uolumñs. Quociens illi muli¬
eres cubantiͥ quociens esurienti lar¬
gissime aꝑꝑuerñt dapes. Int̾dum orã¬
tem lupus ululans. Iiilpecła gan¬
niens trausiliuit. Psallenti ꝙs gladia¬
toꝵ pugna spectacłm p̾buit: Iunus
qͣsi int̾roctꝰ. ⁊ aute pẽdes enis corruens.
sepulturam rogauit. Orabat semel
Fxro in t̾rani capite: Iut natura fert
honuĩm. abducta ab or̃one mens. uescio
qͥ aliud cogitalat. Insilut dorso eiꝰ festi¬
nus agitator: Ilat̾a calcib. ceruicom

Expanded text:
. 7. Multae sunt tentationes ejus, et die noctuque variae daemonum insidiae: quas si omnes narrare velim, modum excedam voluminis. Quoties illi nudae mulieres cubanti, quoties esurienti largissimae apparuere dapes? Interdum orantem lupus ululans, et vulpecula ganniens transilivit, psallentique gladiatorum pugna spectaculum praebuit: et unus quasi interfectus, et ante pedes ejus corruens, sepulturam rogavit. 8. Oravit  Ms. orabat semel fixo in terram capite, 17 et ut natura fert hominum, abducta ab oratione mens, nescio quid aliud cogitabat: insiliit dorso ejus agitator, et latera calcibus, cervic
Abbreviated transcription (Latin):
tum festinem. debeo
transire silent̾ domũ
obẽdientie. bethamã
nidelicet. castellum marie ⁊ mar¬
che in quio Ilaxarus: resucitatꝰ:¬
ubi uimirum et utrius ꝙ figura. ⁊
dei erga peccatores mira clemen¬
tia. nec nõ ⁊ uirtus obediencie.ii.¬
na cum fructib penitentie ꝯme¬
datur. Hoc gͦ i hoc loco bremt̾ i̾¬
cunatum susficiat: qd̾ noc stũdi¬
un bone actionis. nec ocium scẽ

Expanded text:
tum festinem debeo transire silenter domum obedientiae, Bethaniam videlicet, castellum Mariae et Marthae, in quo Lazarus est resuscitatubi nimirum et utriusque vitae figura, et Dei erga peccatores mira clementia, necnon et virtus obedientiae una cum fructibus poenitentiae commendatur. Hoc ergo in loco breviter intimatum sufficiat, quod quidem nec studium bonae ac
Abbreviated transcription (Latin):
nis pectꝰ u̾b̾ans. qͣsi cogitatõnes cede ma¬
nus poss exclud̾e̾: ogo te iquitasel¬
le faciam ñ roecalcit᷑re. Nec te ordeo
alam. s paleis: fame conficiam ꝯsiti:¬
gora: ut cibũ pocius qmͣ laciniam co¬
gites. Herbaꝵ gͦ succo ⁊ paucis cari¬
cis. pt tͥonum uł quatͥorinũ defici¬
entem amĩam sustentabat: oraus
freqũet̾ ⁊ psallons. Irastro himũ
fõdiens: ut ieiunioꝵ laborem. labor
oꝑis duplicaret. Nuuł ꝙ fiscellas ⁊ ũ¬
centis. Qui añt nõ oꝑat᷑: nõ mandncet.
Hic atrenuatꝰ i i tantũ exhansto cor¬
pore ut ossib uix hereret: qͣdam nocte
infantũ cepit audire uagitꝰ: balatꝰ pe¬
cñdum. mugitꝰ boum: planctꝰ quasi uin¬

Expanded text:
nis verberans quasi cogitationes cede manus posset excludere, «Ego te» inquit «aselle, faciam ut non calcitres, nec te ordeo alam, sgora, ut cibum potius quam lasciviam cogites. Herbarum ergo succo et paucis caricis post triduum vel quatriduum deficientem animam sustentabat, orans frequenter et psallens, et rastro humum fodiens; ut jejuniorum laborem labor operis duplicaret. Simulque fiscellas jundicentis: Qui autem non operatur, non manducet : sic attenuatus, et in tantum exeso corpore, ut ossibus vix haereret. 6. Quadam nocte, infantum cepit audire vagitus, balatus pecorum, mugitus boum, planctum quasi mu
Abbreviated transcription (Latin):
maiora missurũ si d̾s annuerit.
pi delitias cordis mẽi pa¬
cem tui. Letus sum qͥa
tu leta nintiaris. mec admo¬
dum auimo reddit incolumem.
tua innotescens a lacritas. Hec
nimirũ letitia nil habet de car¬
ne ⁊ sanguie cũ humilis ex sub¬
limi ex ingenua ignobilis. pau
quod in te alacritatis natũ est de
sp̃u scõ est. Nuppe iamdudum
a timore dei concipiens. partu
tente caritate timorem. O qͣm
libentius ista p̃sens colloq̃rer.
qͣm stribo absens. Crede mͥ iras¬
cor occupatõibus quib freqñter
expediri iuideor: ut te iudeam. Na¬
ra quidem datur huiꝰmodi oportu¬
nitas: s cara fateor est mͥ uł sp̃a
raritas. Est enim. sane melius
omĩo. Spero me in ꝓximo ueu¬
turum ad te: iam nũc p̃libans
gaũdium ꝓxime pleneq futu

Expanded text:
majora missurum, si Deus annuerit. majora missurum, si Deus annuerit. pi delicias cordis mei, pacem tui. Laetus sum, quia tu laeta nuntiaris; meque admodum animo reddit incolumem tua innotescens alacritas. Haec nimirum laetitia nil habet de carne et sanguine, cum humilis ex sublimi, ex ingenua ignobilis, paupne dubio ergo quod in te alacritatis natum est, de Spiritu sancto est. Quippe jamdudum a timore Dei concipiens, parturtente charitate timorem. O quam libentius ista praesens colloquerer, quam scribo absens! Crede mihi, irascor occupationibus, quibus frequenter impediri videor ne te videam: ra quidem datur hujusmodi opportunitas: sed chara, fateor, est mihi vel ipsa raritas. Est enim sane melius omnino. 126 Spero me in proximo venturum ad te, jam nunc praelibans ga
Abbreviated transcription (Latin):
ie .S. albas clareualł. pium scẽ di¬
lectõis affectum. Utinam sicut car¬
tam nũc p̃sentem ita ⁊ meam tibi
mentem expandere possem. O si le¬
g̾e posses in corde meo qd̃ ibi de amo¬
re tuo suo digito d̾o scribere digna¬
m̾e potuit. Et nũc quidem p̃sens
sum spũ. licet̾ corꝑe absens. s nec i¬
mͥ nec tͥ est unde appaream. Est tñ
penes te unde possis de me uirũq
conicere. ⁊ si nõ dim̃i cognost̾e quod
dico. Intra gͦ cor tuũ ⁊ inspice me¬
um. ⁊ uł tantũ mͥ tribue amoris er¬
ga te: qͣntum tͥ erga me in ẽẽ sen¬
tis. ne si nos quidem minꝰ te uero
amplius amare p̃sumpseris eo te
nobio p̃ferre puterio. quo ⁊ um̃¬
c̾ẽ nos caritate putau̾is. Cete¬
rum cue modestie est. id potius
sentire de nobis. ut qui te affe¬
tit ita mẽ dilig̾e̾. ⁊ elige̾ ad con¬
silium tue salutis eque affecerit.¬
⁊ me in obsequiũ tue dilectõis.
Tu gͦ uideris quomͦ me tetũ reti¬
uolui. sperans me maiori otio

Expanded text:
S abbas Clarae-Vallis, pium sanctae dilectionis affectum. Utinam sicut chartam nunc praesentem, ita et meam tibi mentem expandere possem! O si legere posses in corde meo, quod ibi de amore tuo, suo digito Deus scribere dignamere potuit. Et nunc quidem praesens sum spiritu, licet corpore absens; sed nec mihi, nec tibi est unde appaream. Est tamen penes te unde possis de me utcunque conjicere, etsi nondum cognoscere, quod dico. Intra ergo cor tuum, et inspice meum; et vel tantum mihi tribue amoris erga te, quantum tibi erga me inesse sentis: ne, si nos quidem minus, te vero amplius amare praesumpseris, eo te nobis praeferre puteris, quo et vincere nos charitate putaveris. Caeterum tuae modestiae est id potius sentire de nobis, ut qui te affecit ita me diligere et eligere ad consilium tuae salutis, aeque affecerit et me in obsequium tuae dilectionis. Tu ergo videris quomodo me tecum retivolui; sperans me majori otio
Abbreviated transcription (Latin):
le ꝯalt̾ ⁊ oratõem. Quia semel
cepi loquar: ⁊ loquar ad uos
eroq importunus: s importu¬
nus caritatis. s u̾itatis. s iu¬
sticie. Nam ⁊ si tanti nõ sum
ut rõme habeam propͥa nego¬
tiã. nulla tñ que dei ẽẽ constat a
multoꝵ habet opinio: liceat illõ
obsetro legatis dñi archiep̃i re¬
mensis in p̃senti negotõ experiri.
Nil quippe eos nisi quod iustum
est ꝑferte uł querere suspicamur.

Expanded text:
le, salutem et orationem. Quia semel coepi, loquar, et loquar ad vos: eroque importunus, sed importunus charitatis, sed veritatis, sed justitiae. Nam etsi tanti non sum, ut Romae habeam propria negotia, nulla tamen quae Dei esse constiterit, a multorum habet opinio, liceat illud obsecro legatis domini archiepiscopi Remensis in praesenti negotio experiri. Nil quippe eos, nisi quod justum est, perferre vel quaerere suspicamur.
Abbreviated transcription (Latin):
empus est ut pro .xix.¬
missum exigam ut q ꝓ¬
bem. ue forte frustrã de
nobis semꝑ confisus sim ex
quo ur̃am ⁊ notitiam merui
⁊ amicitiam. Michi si quidem
uos p̃stitisse confidite. quicqͥd
opis ur̃e isti remenses legati
p̃sto sibi eẽ ꝑsenserint. Non
qr me tanti putem hec audeo:
s uos ꝓmisistis utrum ne dig¬

Expanded text:
empus est ut promissum exigam; utque probem ne forte frustra de vobis semper confisus sim, ex quo vestram et notitiam merui, et amicitiam. Mihi siquidem vos praestitisse confidite, quidquid opis vestrae isti Remenses legati praesto sibi esse persenserint. Non quia me tanti putem, haec audeo, sed quia vos promisistis: utrumne dig
Abbreviated transcription (Latin):
catus albas de claraualle
ꝯalutem. ⁊ si quid potest pcc̃oriᷤᷤ
or̃o. Quanto ad uos timore
scribam: nouit ip̃e quem time¬
mus in uobis. N ut audeam
dña caritas facit qͥipe que im¬
ꝑat ⁊ uobis. Pro eccłia cliuio¬
nensi rogatus suscepi fac̾e̾ pre¬
cem: s qd̃ potissimũ p̃cari debe¬
am pene dubito. Nam sicut
temptare aliquid uł p̃ce uł p̃¬
tio adu̾sus iustitiam. iniquũ
est sic ꝓ iusticia multũ labora¬
reapit iusticie amatorem su¬
ꝑfluum. Uerum ⁊ si nos quid
oremus sicut oportet nescimus
confidimus tam̃ qd̾ ur̃a benig¬
nitas p̃sertim in causa religi¬
osoꝵ otiosa ẽẽ nõ pot̾it. Et qui¬
dem scĩtatis ur̃e prũdentia. sol¬
licitaꝙ discussio quid inuentu¬
ra sit ego nescio: s hoc dico quod
delicet longuo ⁊ incõcusso teno¬
re fertur diuionensis eccłia pos¬
sedisse ea de quib adu̾sus eam
causantur luxouienses. ⁊taut
hii qui uidentur antiquiores
de uicinis mirentur ⁊ indignen¬
tur nouam abhominantes ca¬

Expanded text:
catus abbas Clarae-Vallis, salutem, et si quid potest peccatoris oratio. Quanto ad vos timore scribam, novit ipse quem timemus in vobis. Sed ut audeam, domina charitas facit: quippe quae imperat et vobis. Pro Ecclesia Divionensi rogatus, suscepi facere precem; sed quid potissimum precari debeam, pene dubito. Nam sicut tentare aliquid vel prece vel pretio adversus justitiam iniquum est: sic pro justitia multum laborare apud justitiae amatorem superfluum. Verum etsi nos quid oremus, sicut oportet, nescimus, confidimus tamen quod vestra benignitas, praesertim in causa religiosorum, otiosa esse non poterit. Et quidem sanctitatis vestrae prudentia sollicitaque discussio quid inventura sit, ego nescio; sed hoc dico quod delicet longo et inconcusso tenore fertur Divionensis Ecclesia possedisse ea, de quibus adversus eam causantur Luxovienses: ita ut hi qui videntur antiquiores de vicinis, mirentur et indignentur, novam abominantes ca
Abbreviated transcription (Latin):
apłice sedis cancellario.
B. de clara ualle que retro sũt
obliuisci.⁊ ad ea que ante sũt
apłm sequi. Non latet amicoᷤᷤ
nĩos qd me familiari affectu
dibgitis ⁊ tante mͥ felicitatis fiuc¬
tum inuident si solus habe̾ uoluero.
Monachi cliuionenses ob antiqͣm
illius eccłie religionem mͥ carissi¬
mi sunt. Sentiant si placet qd̾
nõ sit amor otiosus siue ur̃ ad
nos siue nr̃ad illos. salua tñ in
om̃ib uisticia. contra quam nec

Expanded text:
ae Sedis cancellario, BERNARDUS de Clara-Valle, quae retro sunt oblivisci, et ad ea quae ante sunt, Apostolum sequi. Non latet amicos nostros quod me familiari affectu diligitis, et tantae mihi felicitatis fructum invident, si solus habere voluero. Monachi Divionenses ob antiquam illius Ecclesiae religionem mihi charissimi sunt. Sentiant, si placet, quod non sit amor otiosus, sive vester ad nos, sive noster ad illos, salva tamen in omnibus justitia, contra quam ne
Abbreviated transcription (Latin):
uõbis qd̾ magnũ locum tenet in
regno illo. uobis ⁊ eccł̃ie dei homo si¬
delis. ⁊ constans. ⁊ nullatenꝰ mali¬
uolis. ⁊ subu̾sorĩb assensũ p̾bens.
a qͥb nõ de est ei freqñs. ⁊ satis im¬
portuna temptatõ. nec deerit insul¬
tatio. si quo minꝰ a uobis eũ exaudi¬
ri contig̾it. Nuntiũ in fine cõmen¬
dare uolui. s satis eum sue bonesta¬

Expanded text:
vobis quod magnum locum tenet in vobis quod magnum locum tenet in regno illo, vobis et Ecclesiae Dei homo fidelis, et constans, et nullatenus malevolis et subversoribus assensum praebens, a quibus non deest ei frequens et satis importuna tentatio; nec deerit insultatio, si quo minus a vobis eum exaudiri contigerit. Nuntium in fine commendare volui: sed satis eum suae honesta