comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
oblectamenta despiciunt: etiam cr̃i
assunt transitoria ẽe considerant at¬
ꝙ hec ex amore eternitatis calcant.
Cumq irhoc pͥmo gradu iudicui.
gressum ponaũt uegetatiores. ad al¬
tiora ꝑueniunt: ut cuncta tempo¬
ralia rion solum quia cicius sunt a¬
mutenda despiciant: s ihis inhere¬
re non appetant. etiã si et̾na ẽẽ potu¬
issent. Et a pulchre conditis amorẽ
subtiahunt: quia in ip̃m auctorem
pulchritudinis. cordis passib tendũt.
Et sunt non nulli qui bona uite
p̃sentis diligunt. s tam̃ hec nullate¬
nus assecuntur. qui reb temporalibꝰ
totis desideriis inhiant. mundi głiã
querunt: s adipisci nequaqͣm pos¬
sunt. hos ut ita dixerim cor ad mũ¬
dum pertrahit: et mundꝰ ad cor re¬
pellit. Nam sepe contingit. ut ipsis
sius aduersitatib fracti ad mentẽ
redeant: et insemet ip̃is reuersi
considerent.qua sint mania que
querebãt: seseq pro tam stulto
desiderio ꝓtinus ad lamentũ uer-¬

Expanded text:
oblectamentum despiciunt, etiam cum oblectamentum despiciunt, etiam cum adsunt, transitoria esse considerant, atque haec ex amore aeternitatis calcant. Cumque in hoc primo gradu judicii gressum ponunt, vegetiores ad altiora perveniunt, ut cuncta temporalia non solum quia citius sunt amittenda, despiciant, sed his inhaerere non appetant, etiam si aeterna esse potuissent; et a pulchre conditis amorem subtrahunt, quia in ipsum auctorem pulchritudinis cordis passibus tendunt. Et sunt nonnulli qui bona vitae praesentis diligunt, sed tamen haec nullatenus assequuntur: qui rebus temporalibus totis desideriis inhiant, mundi gloriam quaerunt, sed adipisci nequaquam possunt. Hos, ut ita dixerim, cor ad mundum 173 pertrahit, mundus ad cor repellit. Nam saepe contingit ut ipsis suis adversitatibus fracti ad mentem redeant, et in semetipsis reversi considerent, quam sint inania quae quaerebant, seseque pro tam stulto desiderio protinus ad lamentum ver
Abbreviated transcription (Latin):
Iustus perit: et nemo est qui recogi¬
tet in corde suo. Et uiri mised̾ie collig̃i¬
tur: quia non est qui intelligat. Inꝯꝰ
gͦ dum sola temporalia appetunt. et
que bona electis ineternũ maneant
scire contẽpuunt: dum uistoꝵ afflim¬
nem conspiciunt. s que sit afflictions
retribucio non agnoscunt. actionis ft
pedem in ꝓfundum porrigunt: quia
a luce intelligentie. sponte suos oełos
claudunt. Sius enim uoluptatibus
decepti. dum que uident temporalit̾
temporaliter diligunt: asemet ip̃is
alienati. non uident ubi in eternum
ruunt. Potest etiam mane ꝓspuas
reꝓbi succiduntur: quia et ꝑ pros¬
ꝑa lascuuentes deꝑeunt. et ꝑ adu̾sa
impacientes ad adinsaniã exurgũt
Quos de mane usq ad uesꝑamne¬
quaqͣm culpa succideret: si uel ꝓspx
fomentũ crederent. uel aduersa se¬
tionem sui uulneris estimarent.
S quia nequaqͣm sic humani ge¬
neris multitudo deseritur. ut cune¬
ta ad interitum tendere ꝑmitta¬
tur: sunt non nulliqͥ p̃sentis uite

Expanded text:
Iustus perit et non est qui recogitet in corde suo. Et uiri misericordię colliguntur, quia non est qui intelligat. » Iniqui ergo dum sola temporalia appetunt, et quae bona electos in aeternum maneant, scire contemnunt, dum justorum afflictionem conspiciunt, et quae sit afflictionis retributio, non agnoscunt, actionis suae pedem in profundum porrigunt, quia a luce intelligentiae sponte sua oculos claudunt. Stultis enim voluptatibus decepti, dum quae vident, temporaliter diligunt, a semetipsis alienati non vident ubi in aeternum ruunt. Potest etiam mane prosperreprobi succiduntur, quia et per prospera lascivientes depereunt, et per adversa impatientes ad insaniam exsurgunt. Quos de mane usque ad vesperam nequaquam culpa succideret, si vel prospera fomentum crederent, vel adversa sectionem sui vulneris aestimarent.d quia nequaquam sic humani generis multitudo deseritur, ut cuncta ad interitum tendere permittatur, sunt nonnulli qui praesentis vitae
Abbreviated transcription (Latin):
uitium. uirtutẽ putat. Uñ neces¬
se est ut hec ante om̃ia qui zelorec¬
citudinis mouetur attendat. ne ira
extra mentis dñium transeat: s in
in ultione peccati. tempus modũq
considerans surgentẽ animi ꝑturba¬
tionem. subtilius ꝑtractando restͥn¬
gat. animositatem depͥmat. et mo¬
tus feriudos sub equitate disponat:
ut eo fiat iustior ultor alienꝰ quo
prius extitit uictor suus: quat inus
sic culpas delinquentium corrigat. ut
ante ipse qui corrigit per pacientiã
crescat: ut feruorẽ suum transcenden¬
do diuidicet: ne intemperanter exci-
tatus. ip̃o zelo rectitudinis longe a
rectitudine aberret. Quia uͦ sicut
diximꝰ etiam laudanda boni emula¬
tio mentis oculum turbat: recte
nũc dicitur. Uirũ stultum interficit
iracundia. Ac si aꝑte diceretur. Ira ꝑ
zelum sapientes turbat: ira uero per
uicium stultos trucidat: quia illa sub
ratione restringitur. hec uero irrat̃o¬
nabiliter deuicte menti dominat᷑.

Expanded text:
vitium virtutem putat. Unde necesvitium virtutem putat. Unde necesse est ut hoc ante omnia, qui zelo rectitudinis movetur, attendat, ne ira extra mentis dominium transeat, sed in ultione peccati tempus modumque considerans, surgentem animi perturbationem subtilius retractando restringat, animositatem reprimat, et motus fervidos sub aequitate disponat: ut eo fiat justior ultor alienus, quo prius exstitit victor suus. Qui zelo rectitudinis movetur, sic culpas delinquentium corrigat, ut ante ipse qui corrigit, per patientiam crescat, ut fervorem suum transcendendo dijudicet, ne intemtatus ipso zelo rectitudinis, longe a rectitudine aberret. Quia vero, sicut diximus, etiam laudanda boni aemulatio mentis oculum turbat, recte nunc dicitur: Virum stultum interficit iracundia. Ac si aperte diceretur: Ira per zelum sapientes turbat, ira vero per vitium stultos trucidat, quia illa sub ratione restringitur, haec vero irrationabiliter devictae menti dominatur.
Abbreviated transcription (Latin):
infirmitati oculo collirium mittit᷑.
lux penitus negatur: s inde eã post
paululum ueraciter recipit. unde hãc
ad tempus salubrit̾ amittit. siumquam
uero cõmotioni contemplatio iungit᷑:
nec preualet meus ꝑturbata conspicẽ.
ad quod uix tranquilla ualet inhiare.
quia nec solis radius cernitur cũ cõmo¬
te nubes. celi faciem obdueunt: nec
turbatus fons respicientis imaginẽ
reddit. quam tranquillus ꝓpͥe osten¬
dit: quia quo eius unda palpitat.
ĩ se speciem similitudinis obseurat. S
cum per relum animꝰ mouet᷑. curãdũ
sũmoꝑe ẽ. ne hec eadem q̃ instrum̃to
domina pre eat. s uelut ancilla ad
obsequium parata. a rationis tergo
num qũa recedat. Tunc eñi robustiꝰ
contra uicia erigitur: cum subdita
rationi famulatur. Nam quantũlib
ira ex zelo recticudinis surgat. si mmo¬
derate mentẽ uicerit. rationi ꝓtinus
seriuire contempnt: et tanto se impu¬
dentius dilatat. quanto in pacientie

Expanded text:
infirmanti oculo, cum collirium mittitur, infirmanti oculo, cum collirium mittitur, lux penitus necatur, sed inde eam post paululum veraciter recipit, unde hanc ad tempus salubriter amittit. Numquam vero commotioni contemplatio iungitur, nec praevalet mens perturbata conspicere, ad quod vis tranquilla valet inhiare, quia nec solis radius cernitur, cum commotę nubes caeli faciem obducunt. Nec turbatus fons respicientis imaginem reddit, quam tranquillus proprie ostendit, quia quo eius unda palpitat, in se speciem similitudinis obscurat. Sed cum per zelum animus movetur, curandum summopere est, ne haec eadem, quae in instrumento domina praeeat, sed velut ancilla ad obsequium parata, a rationis tergo nunquam recedat. Tunc enim robustius contra vitia erigitur, cum subdita rationi famulatur. Nam quantumlibet ira ex zelo rectitudinis surgat, si immoderata mentem vicerit, rationi protinus servire contemnit. Et tanto se impudentius dilatat, quanto impatientiae
Abbreviated transcription (Latin):
etiam ꝓximis delinquentib uolũt.
Si eñi sic ꝓximos ut nos amare p̃ci¬
pimur: restat ut sic eoꝵ erratib
sicut nr̃is uiciis irascamur: De hac
ꝑ salomonẽ dicitur. Melior est ira
risu: quia per tristiciam uultus.
corrigitur animꝰ deliquentis. De hac
iterum psalmista ait. Turbatꝰ est
p̃ira ocłs meus. Ira quippe per ui¬
cium ocłm mentis excecat: ira aũ
per ⁊clum turbat: quia quo saltẽ
recti emulatione concutitur. ea q̃
nͥ tͣnqͥllo corde percipi non potest.
contẽplatio dissipatur. Ip̃e nãq
relus rectitudinis. quia inquietu¬
dine mentẽ agitat. eius mox aciem
obscurat: et altiora incõmotione ñ
uideat. que bene pͥus tranqͥlla cerne¬
bat: s in de subtilius ad alta reducit᷑.
unde ad tempus ne uideat reuerbe-¬
post paululum intranquillitate
largius aꝑit: que hec interĩ ꝑ com¬
motionẽ claudit. Et unde mens tͦ¬
batur ne uideat: inde proficit ut ad
indendũ uerius clarescat: sicut cum¬

Expanded text:
etiam proximis delinquentibus volunt. etiam proximis delinquentibus volunt. Si enim sic proximos ut nos amare praecipimur, restat, ut sic eorum erratibus sicut nostris vitiis irascamur. De hac per Salomonem dicitur: Melior est ira risu, quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis. De hac iterum psalmista ait: Turbatus est prae ira oculus meus. Ira quippe per vitium oculum mentis excaecat, ira autem per zelum turbat, quia quo saltem recti aemulatione concutitur, ea, quę nisi tranquillo corde percipi non potest, contemplatio dissipatur. Ipse namque zelus rectitudinis, quia inquietudine mentem agitat, eiobscurat, ut altiora in commotione non videat, quae bene prius tranquilla cernebat. Sed inde subtilius ad alta reducitur, unde ad tempus, ne videat, reverbepost paululum in tranquilargius aperit, quę haec interim per commotionem claudit; et unde mens turbatur, ne videat, inde proficit, ut ad videndum verius clarescat – sicut
Abbreviated transcription (Latin):
mala nobis excusat aliena. Pacien¬
ter namq illatã in iuriam tolerat.
qui pie meminit qd̃ fortasse adhuc
habeat. in quo debeat ip̃e toleran.
Et quasi aqua ignis extinguitur.
cum surgente feruore animi. sua
cuiq ad mentẽ culpa reuocatur:
quia erubescit peccata non parce.
qui uel deo praximo sepe se reco¬
lit parcenda peccasse. S inter
hec sollerter sciendũ ẽ. qd̃ alia est
ira qũa impatientia excitat: alia
quã zelus format. Illa ex uicio:
hec ex uirtute generatur. Si eñ
nulla ira ex uirtute surgeret: di¬
uine: ammaduersionis impetũ.
finces ꝑ gladium non placasset.
hanc ir̃a quia heli ñ habuit: mo¬
tum contra se implicabiliter su¬
ꝑne uitionis excitauit. Nam quo
contra subditorũ uicia tepuit. o
contra illum distriętio eterni ree¬
toris exarxit. De hac per psalmistã
dicitur. Irascimini et nolite peccare.
Qd̾ nimirũ non recte intelligunt:
qui irasci nos nobis tantũmͦ non

Expanded text:
mala nobis excusat aliena. Patienmala nobis excusat aliena. Patienter namque inlatam iniuriam tolerat, qui pie meminit, quod fortasse adhuc habeat, in quo debeat ipse tolerari. Et quasi aqua ignis extinguitur, cum surgente furore animi sua cuique ad mentem culpa revocatur, quia erubescit peccata non parcere, qui vel deo vel proximo sępe recolit parcenda peccasse. Sed inter haec sollerter sciendum est, quod alia est ira, quam inpatientia excitat, alia, quam zelus format: Illa ex vitio, haec ex virtute generatur. Si enim nulla ira ex virtute surgeret, divinae animadversionis impetum Finees per gladium non placasset. Hanc iram quia Heli non habuit, motum contra se inplacabiliter supernę ultionis excitavit. Nam quo contra subditorum vitia tepuit, eo contra illum districtio aeterni rectoris exarsit. De hac per psalmistam dicitur: Irascimini, / et nolite peccare! Quod nimirum non recte intellegunt, qui irasci nos nobis tantummodo, non
Abbreviated transcription (Latin):
tunelias potest ꝓponat: quatinꝰ
redẽptoris sui probra. cogitans. ad
aduersa se preparet. Que nimirũ
uenientia. tanto forcius excipit:
quanto se caucius exp̃scientia ar¬
mauit. Qui eñi inprouidus ab
aduersitute deprehenditur: qͣsi ab
hoste dormiens in uenitur: eumq
cicius inimicus necat. quia ñ repu¬
gnantẽ ꝑforat. Nam quia mala im¬
minentia ꝑ sollicitudinem p̃notat.
hostiles incursus quasi in insidiis
iugilans expectat: et inde adiucto¬
riam ualenter accingit᷑. ũn nesciens
deprehendi putabatur. Sollerter ͥ
animus ante actionis sue pͥmordia.
cuncta aduersa debet meditari:
ut semꝑ hec cogitans. semꝑ contra
hec. torace pacientie minutus.
et quicquid accesserit ꝓuidꝰ suꝑet.
et quicquid ñ accesserit lucrũ putet.
Scd̃s aũ seruande mansuetudinis
modus est: ut cum alienos exces¬
sus aspicimus. nr̃a quibus in alis
excessimus delicta cogitemꝰ. Pon¬
siderata quippe infirmitas ꝓpria:

Expanded text:
contumelias proponat, quatenus contumelias proponat, quatenus redemptoris sui probra cogitans, / ad adversa se praeparet. Quae nimirum venientia tanto fortius excipit, quanto se cautius ex praescientia armavit. Qui enim inprovidus ab adversitate deprehenditur, quasi ab hoste dormiens invenitur, eumque citius inimicus necat, quia non repugnantem perforat. Nam qui mala imminentia per sollicitudinem pręnotat, hostiles incursus, quasi in insidiis vigilans, expectat, et inde ad victoriam valenter accingitur, unde nesciens deprehendi putabatur. Sollerter ergo animus ante actionis suae primordia cuncta debet adversa meditari, ut semper haec cogitans, semper contra haec torace patientiae munitus, et quicquid accesserit, providus superet, et quicquid non accesserit, lucrum putet. Secundus autem servandę mansuetudinis modus est, ut, cum alienos excessus aspicimus, nostra, quibus in aliis excessimus, delicta cogitemus. Considerata quippe infirmitas/ propria
Abbreviated transcription (Latin):
accensionis sue sonitus reddunt.
Cicius quidem flãmã faciunt:
s protinus infauillam frigescũt.
Alii aũt lignas grauiorib durioribꝰ¬
q non dispares. accensionẽ tarde sus¬
cipiunt: s tamen accensi se mel dif¬
difficilius extinguntur: et quia se
tardius inasꝑitatem concitant. fu-¬
roris sui durius ignem seruant. Alii
autẽ qd̃ est nequius et cicus iracun¬
die flammas accipuint: et tardius
deponunt. Nonnulli uero has et tar¬
de suscipiunt: et cicius amittunt.
In quib nimirũ quatuor modis. liqͥ¬
do lector agnoscit: quia et ad tranqͥl¬
litatis bonum. ultimus plusqũa pͥmꝰ
appropinquat: ⁊ in malo scd̃m t̃cius
suꝑat. S quid ꝓdest. qd̃ iracundia
quomͦ mentem teneat dicimꝰ: si noi
etiã qualiter conspici compesci debe¬
at expͥmaniꝰ:: Duob et eñi modis:
fracta animum possidere ira desnes¬
cit. Primus quippe est. ut mens
sollicita anteqͣm agere quodlibet
incipiat. omnes sibi q̃uas pati cõ

Expanded text:
accensionis suae sonitus reddunt; accensionis suae sonitus reddunt; citius quidem flammam faciunt, sed protinus in favillam frigescunt. Alii autem, lignis gravioribus durioribusque non dispares, accensionem tarde suscipiunt, sed tamen accensi semel difficilius extinguntur, et quia se tardius in asperitate concitant, furoris sui durius ignem servant. Alii autem – quod est nequius – et citius iracundiae flammas accipiunt et tardius deponunt. Nonnulli vero has et tarde suscipiunt et citius amittunt. In quibus nimirum quattuor modis liquido lector agnoscit, quia et ad tranquillitatis bonum ultimus plus quam primus appropinquat et in malo secundum tertius superat. Sed quid prodest, quod iracundia, quomodo mentem teneat, dicimus, si non etiam, qualiter compesci debeat, exprimamus? Duobus etenim modis fracta possidere animum ira desuescit. Primus quippe est, ut mens sollicita, antequam agere quodlibet incipiat, omnes sibi, quas pati potest,
Abbreviated transcription (Latin):
tione separatur: et acriores stimu¬
li admentẽ ueniunt. causeq que
grauius exasꝑaͤnt oriuntur: atq
mirati oculum festuca intrabẽ ueni¬
unt uertitur. dum ira modium ꝓ¬
mittat᷑. Plerumq ira ple per silen¬
tium clausa intra mentẽ uehemen¬
tius estuat: et clamosas tacita uoces
format. Uerba sibi quib exasꝑatur
obicit: et quasi incausa examinis
posita. durius exasꝑata respondet.
Qd̾ salomon breuit̃ insinuat dicẽs.
Prestolatio impioꝵ fuoru furor. Sic¬
q fit ut ꝑturbatus animꝰ maiorẽ
strepitũ sui silentii sentiat: eumq
grauius clausa ire flãma consumat.
Unde bene añ nos quidam sapiens
dixit. Cogitatiories iracundi iuppe¬
ree sunt generationis: mentem co¬
medunt matrẽ suam. Sciendum uͦ
est qd̾ non nullos ira cicius accendit.
faciluis deserit: non nullos uero tar¬
de quidem cõmonet. s durius tenet.
Alii namq accensis calams similes.
dum uocib ꝑstrepunt: qͣsi quosdã

Expanded text:
tione separatur, et acriores stimutione separatur, et acriores stimuli ad mentem veniunt. Causae quoque, quae gravius / exasperant, oriuntur, atque in irati oculum festuca in trabem vertitur, dum ira in odium permutatur. Plerumque ira per silentium clausa intra mentem vehementius aestuat et clamosas tacita voces format. Verba sibi, quibus exasperatur, obicit, et quasi in causae examine posita, durius exasperata respondet. Quod Salomon breviter insinuat, dicens: prętolatio impiorum furor. Sicque fit, ut perturbatus animus maiorem strepitum sui silentii sentiat eumque gravius clausae irę flamma consumat. Unde bene ante nos quidam sapiens dixit: Cogitationes iracundi vipereae sunt generationis, mentem comedunt matrem suam. Sciendum vero est, quod nonnullos ira citius accendit, facilius deserit. Nonnullos vero tarde quidem commovet, sed durius tenet. Alii namque accensi calamis similes, dum vocibus perstrepunt, quasi quosdam /
Abbreviated transcription (Latin):
tis aliene: et eo furor menbra foris
inictib exerit: quo intus ipsam mẽ¬
brorũ dominã mentẽ captiuã te¬
net. Aliqñ aũ manus non exerit:
s in maledictõnis iaculũ. lingũa
uertit. fr̃ĩs namq interitũ p̃ci¬
bus exposcit: et hoc dm̃ perpetrare
expetit. qd̃ ip̃e peruersus homo
facere uel metuit uel erubescit.
fitq ut uoto et uoce homicidiũ
ꝑagat: etiam cum alesione ꝓxi¬
mi manꝰ cessat: Aliqñ ira ꝑturba¬
to animo. quasi ex iudicio silenti¬
um indicit: et quo se foras per lin¬
guam non expͥmit. intus deteri-¬
or ignescit: ut iratus quisq collo¬
cutionẽ suam ꝓximo subtrahat. et
nichil dicendo quã sit auersus di¬
cat. Et non nũqũa hec silentiise¬
ueritas ꝑ discipline dispensat̃õnẽ
geritur: si tam̃ sollicite nuntimiᷤᷤ
discretionis forma teneat᷑. Nonnũ¬
qͣm uero dũ accensus animꝰ a osueta
locutione restringitur. per accessum
temporis penitus a proximi dilec¬

Expanded text:
tis alienę, et eo furor membra foras tis alienę, et eo furor membra foras in ictibus exerit, quo intus ipsam membrorum dominam mentem captivam tenet. Aliquando autem manus non exerit, sed in maledictionis / iaculo linguam vertit. Fratris namque interitum precibus exposcit et hoc deum perpetrare expetit, quod ipse perversus homo facere vel metuit vel erubescit. Fitque, ut voto et voce homicidium peragat, etiam cum a lęsione proximi manibus cessat. Aliquando ira perturbato animo quasi ex iudicio silentium indicit, et quo se foras per linguam non exprimit, intus deterior ignescit, ut iratus quisque conlocutionem suam proximo subtrahat et nihil dicendo, quam sit aversus, dicat. Et nonnumquam silentii sęveritas per disciplinae dispensationem geritur, si tamen sollicite in intimis discretionis forma teneatur. Nonnumquam vero, dum accensus animus a consueta locutione restringitur, per accessum temporis penitus a proximi dilec
Abbreviated transcription (Latin):
Cum eñi humilem diceret: qͥetũ
protinꝰ ad iunxit. Si gͦ ira qͥetẽ
m̃ti subtrahit. suam sc̃o spus ha¬
bitationẽ claudit: cuiꝰ recessione
.animꝰ uacuus ad aꝑtã mox insa¬
mam ducitur: et u̾sq ad suꝑfi¬
ciem abintimo cogitationum
fundamercto dissipatur. Nã ire
sue stimulis accensum eor palpi¬
tat: corpꝰ tremite lirgia se p̃pels.¬
In sinu stulti reqͥesc̃.
quia nimirũ intelli¬
gencie lucẽ subtrahit
cum mentẽ per mo¬
uendo cofundit. ꝑ
iram uita amittitur.
et si sapiencia teneri
uideatur sicut scrip¬
tum est.¬
facies ignescit: et asꝑantur ocłi: et
nequaqũa recognoscunt᷑ noti. Ore
quidem clamorem format: s sensus
quid loquitur. ignorat. In quo itaq
iste afreneticis longe est qui actionis
sue conscius non est: Unde fit plerũ¬
q ut usq ad manus ira ꝓsiliat: et
quo ratio longiꝰ recedit. audatior
exurgat: seq ip̃m retinere animus
non ualet. quia factus est. potesta¬

Expanded text:
Cum enim humilem diceret, quietum Cum enim humilem diceret, quietum protinus adiunxit. Si ergo / ira quietem menti subtrahit, suam sancto spiritui habitationem claudit. Cuius recessione animus vacuus ad apertam mox insaniam ducitur et usque ad superficiem ab intimo cogitationum fundamento dissipatur. Nam irae suae stimulis accensum cor palpitat, corpus tremit, lingua se praein sinu stulti requiescit , quia nimirum intelligentiae lumen subtrahit, cum mentem permovendo confundit. Per iram vita amittitur, etsi sapienter teneri videatur, sicut scriptum estfacies ignescit, exasperantur oculi, et nequaquam recognoscuntur noti. Ore quidem clamorem format, sed sensus, quid loquitur, ignorat. In quo itaque iste ab arrepticiis longe est, qui actionis suae conscius non est? Unde fit plerumque, ut usque ad manus ira prosiliat, et quo ratio longius recedit, audacior exurgat; seque ipsum retinere animus non valet, quia factus est potesta
Abbreviated transcription (Latin):
iusticia relinquitur: sicut serip¬
tum est. Ira uiri ĩusticiam dei nos
oꝑatur: quia dum ꝑturbata mẽs
iudicium sur orationis exasperat.
.om̃e qd̃ furor suggẽrit rectũ pu¬
tat. Per iram gr̃a nite socialis
amittetur sicut seriptĩ estasso.
ẽe assidĩus eum homine raounes.
ne diseas semitasseiꝰ: et sumls sean
dalum anante ⁊̃tue⁊⁊ quia. qui seor
Ihuminnte. ratione noir ter̃ꝑat qe¬
cesse est ut bestialit̾ solus ĩluiat
Per tr̃a concordia rũpitur: sicut
scriptũ est. Uir animosus parit
rixas: et uir iracundꝰ effundit pec¬
tata. Iracundꝰ quippe peccata esffi¬
dit: quia etiam malos quos mnau¬
te ad discordiam prouocat peiores
facit. Per ir̃a lux ueritatis amitti¬
tur: sicut scͥptũ est. Sol ñ occidat
suꝑ iracundiã ur̃am: quia cũ men¬
ti iracundia confusionis tenebras
incutit. huic ds̃ radium sue cogni¬
tionis abscondit. Per iram sc̃i sp̃s
splendor excludit᷑. Quo contra:
iuxta uetustam translationem

Expanded text:
ur, sicut scriptum est: Ira viri justitiam Dei non operatur ; quia dum perturbata mens judicium suae rationis exasperat, omne quod furor suggerit, rectum putat. Per iram gratiae vitae socialis amittitur, sicut scriptum est: Noli esse assiduus cum homine iracundo, ne discas semitas ejus, et sumas scadalum animae tuae, quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas, et vir iracundus effundit peccata. Iracundus quippe peccata effundit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, peiores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram. Qui cum menti iracundae confusionis tenebras incutit, huic deus radium suae cognitionis abscondit. Per iram sancti spiritus splendor excluditur, quo contra iuxta vetustam translationem
Abbreviated transcription (Latin):
titu retrahitur. que accipientium
numero partitur: tancomagis
ꝓximũ diligit. quantominꝰ ex pro¬
fectu illius. sua dampna ꝑtimes¬
cit. Que si ꝑfecte inamorẽ celestis
patrie rapitur: plene etiam in ꝑri¬
mi dilectione solidatur: quia cum
nulla terrena desiderat. nil est qd̃ eiꝰ
erga ꝓximũ karitati contradicat.
Que nimirũ caritas quid est ali¬
ud qũa oculus mentis: Qui si t̾ren¬
amoris puluere tangitur: ab int̾¬
ne lucis mox intuitu lesus reuerbe¬
ratur. Quia autẽ paruulus est. qͥ
terrena diligit magnus qui eterna
concupiscit: potest etiam sic non ĩ¬
conuenienter in telligi pariuilum
occidit in uidia: quia huiꝰ pestis lã¬
guore non moritur. nͥ qui adhuc ĩ
desideriis infirmatur. Explicat liber

Expanded text:
titu retrahitur, quae accipientium titu retrahitur, quae accipientium numero partitur, tanto magis proximum diligit, quanto minus ex profectu illius sua damna pertimescit: quae si perfecte in amorem coelestis patriae rapitur, plene etiam in proximi dilectione solidatur: quia cum nulla terrena desiderat, nihil est quod ejus erga proximum charitati contradicat. Quae nimirum charitas quid est aliud quam oculus mentis; qui si terrenamoris pulvere tangitur, ab internae lucis mox intuitu laesus reverberatur? Quia autem parvulus est qui terrena diligit, magnus qui aeterna concupiscit, potest etiam sic non inconvenienter intelligi: Parvulum occidit invidia, quoniam hujus pestis languore non moritur, nisi qui adhuc in desideriis infirmatur. Par
Abbreviated transcription (Latin):
liuoris uicium ante dei oculos ꝑe¬
unt. etiam fortia acta uirtutum.
Ossa quippe per inuidiam putres¬
cere est: quedam etiam robusta de ꝑi¬
re. S cur hec de inuidia dicimꝰ: si ñ
etiam qualit̾ eruatur intimemꝰ: Sif¬
ficile namq est. ut hec alteriñ inui¬
deat. qd̃ adipisci alter exoptat: qͥa
quiequid temporale ꝑcipitur. tanto
fit minus singłis quanto diuidit᷑
inmultis.: Et iecirco desiderantis m̃¬
tem liuor excruciat: quia hoc quod
appetit aut funditus alter accipiens
adimit. aut aquantitate restringit.
Qui gͦ liuoris peste plene carere de¬
siderat: illam hereditatẽ diligat.
quam coheredũ numerus non an¬
gustat: que et om̃ib una est. et
singulis tota. Que tanto largior
ostenditur: quanto ad hanc percipi¬
entium multitudo dilatatur. Im¬
minutio gͦ liuoris est. affectus sur-¬
gens interne dulcedinis: et plena
mors eiꝰ est. ꝑfectus amor et̾nita¬
tis. Nam cum mens ab eiꝰ rei appe¬

Expanded text:
livoris vitium ante Dei oculos perelivoris vitium ante Dei oculos pereunt etiam fortia acta virtutum. Ossa quippe per invidiam putrescere est, quaedam etiam robusta deperire. Sed cur haec de invidia dicimus, si non etiam qualiter eruatur intimemus? Difficile namque est ut hoc alteri non invideat, quod adipisci alter exoptat: quia quidquid temporale percipitur, tanto fit minus singulis, quanto dividitur in multis: et idcirco desiderantis mentem livor excruciat, quia hoc quod appetit, aut funditus alter accipiens adimit, aut a quantitate restringit. Qui ergo livoris peste plene carere desiderat, illam haereditatem diligat, quam cohaeredum numerus non angustat: quae et omnibus una est, et singulis tota: quae tanto largior ostenditur, quanto ad hanc percipientium multitudo dilatatur. Imminutio ergo livoris est affectus surgens internae dulcedinis, et plena mors ejus est perfectus amor aeternitatis. Nam cum mens ab hujus rei appe
Abbreviated transcription (Latin):
citur tanto fundam̃ tũ mentis liui¬
de ꝓfundius sub foditur: ut qͦ alii
ad meliora ꝓperant. eo ip̃a deterius
ruat. Qua ruina uidelicet etiam
illud destriutur. qd̃ maliis actib
ꝓfecto oꝑe surrexisse putabatur.
Nlam cũ in uidia mentem tabefe¬
cerit: cuncta que inuenerit bene
gesta consurait. Uñ bñ per salo¬
monẽ dicit᷑. uita carniũ sanitas
cordis: putredo ossium inuidia. Quid
eñi ꝑ carnẽ. nͥ infirma quedam ac
tenera: et quid per ossa nisi forcia
acta signantur: Et plerumqz con¬
tingit ut quedam cũ uera cordis in¬
nocencia innonnullis siuis actibus
infirmi uideantur: quidã uero ĩa
quedam ante hũanos oculos robu¬
sta exerteant: s tamen erga alio¬
rum bona. intus inuidie peste la¬
tenter tabescant. Bene gͦ dicitur.
uita carniũ sanitas cordis: quia si
mentis innocentia custoditur etiã
si qua foris infirma sunt. quando¬
q roborantur. Et recte subditur
putredo ossium inuidia: quia ꝑ

Expanded text:
citur, tanto fundamentum mentis livicitur, tanto fundamentum mentis lividae profundius suffoditur, ut quo alii ad meliora properant, eo ipsa deterius ruat. Qua ruina videlicet etiam illud destruitur, quod in aliis actibus perfecto opere surrexisse putabatur. Nam invidia cum mentem tabefecerit, cuncta quae invenerit bene gesta consumit. Unde bene per Salomonem dicitur: Vita carnium sanitas cordis, putredo ossium invidia . Quid enim per carnem, nisi infirma quaedam ac tenera, et quid per ossa, nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit, ut quidam cum vera cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis, quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sint quandoque roborantur. Et recte subditur, Putredo ossium invidia, quia per
Abbreviated transcription (Latin):
augeri uir tutum successionib sensit
uitra se excrescere ex pauit. Pariui¬
lus itaq est qui inuidia occiditur.
quia nͥ inferior ip̃e existeret. de bons
dum est. quia quauis per omneni¬
cium qd̃ ꝑpetratur. humano cordi.
antiqui hostis urus uirus infundi¬
tur: in hoc tamen nequitia totasia
uiscera serpens concutit. ⁊ inpͥmen¬
de malicie. pestem uomit. de quo
nimirũ scriptũ est. In uidia diabo¬
li: mors intrauit iorbem t̾rarũ.
Nam cum de uictũ cor liuoris putr
do corruꝑit: ip̃a quoq exteriora
indicant. quam grauit̃ animum
uesamia instigat. Color quippe
pallore afficitur: oculi p̃muntur.
mens accenditur et menbra friges¬
cunt. fit in cogitatione. rabies: in
dentib stridor. Cumq heo in late¬
bris cordis crescunt. absconditur
odium: dolore ceco tenebrat cosciẽ¬
tiam uulnus in clusum. Nil letum
de ꝓpriis libet: quia tabescentem m̃¬
citas torquet aliena. Quantoq
extranei oꝑis in altum fabrica du¬

Expanded text:
augeri virtutum successibus sensit, augeri virtutum successibus sensit, ultra se excrescere expavit . Parvulus est qui invidia occiditur, quia nisi ipse inferior existeret, de bono re est quia quamvis per omne vitium quod perpetratur, humano cordi antiqui hostis virus infunditur, in hac tamen nequitia, tota sua viscera serpens concutit, et imprimendae malitiae pestem vomit . De quo nimirum scriptum est: Invidia diaboli mors intravit in orbem terrarum . Nam cum devictum cor livoredo corruperit, ipsa quoque exteriora indicant quam graviter animum vesania instigat. Color quippe pallore afficitur, oculi deprimuntur, mens accenditur, et membra frigescunt: fit in cogitatione rabies, in dentibus stridor. Cumque in latebris cordis crescens absconditur odium, dolore caeco terebrat conscientiam vulnus inclusum. Nil laetum de propriis libet, quia tabescentem mecitas torquet aliena. Quantaque extranei operis in altum fabrica ja
Abbreviated transcription (Latin):
uidere em̃ non possumꝰ: nͥ eis qͦs
nobis in aliquo meliores putamus.
Paruulus gͦ est qui liuore occidit᷑.
quia ip̃e sibi testimoniũ ꝑhibet. qd̾
eo minor sit. cuius inuidia torquet᷑.
hinc est qd̃ hostis callidus. pͥmo ho¬
sa beatitudine. iinor̃e se ĩmortalita¬
tis illius agnouit. Hinc est quod ca¬
in ad perpetrandum fratricidiũ cor¬
ruit: quia despecto suo sacrisicio p̃-¬
latum sibi infremuit. cuiꝰ ds̃ hostiã
accepit. Et quẽ meliorem se ẽe exhor¬
ruit: ne ut cumq eẽt amputauit.
hinc esau ad ꝑsecutionẽ fr̃is ex arsit:
quia pͥmogenitoꝵ benedictione per¬
dita. qũa tñ esu lenticule ip̃e ñ¬
diderat: minorẽ se eo qũe nascendo
preibat ingemuit. Hinc ioseph fr̃e
su hismahelitis transeuntib uen¬
diderunt: quia cognito reuelatonis
mystio. ne se melior fieret. eiꝰ ꝓfec¬
tib obiuare conati sunt. Hinc sau.¬
subditũ dd. lanceam intorquendo ꝑ¬
sequitur: quia quẽ magnis cotidr

Expanded text:
idere enim non possumus, nisi eis quos nobis in aliquo meliores putamus. Parvulus ergo est qui livore occiditur, quia ipse sibi testimonium perhibet, quod ei minor sit cujus invidia torquetur. Hinc est quod hostis callidus primo hosa beatitudine, minorem se immortalitati illius agnovit. Hinc est quod Cain ad perpetrandum fratricidium corruit ; quia despecto suo sacrificio, praelatum sibi infremuit, cujus Deus hostiam accepit: et quem meliorem se esse exhorruit, ne utcunque esset, amputavit. Hinc Esau ad persecutionem fratris exarsit , quia primogenitorum benedictione perquam tamen esu lenticulae ipse vendiderat, minorem se ei, 179 quem nascendo praeibat, ingemuit. Hinc Joseph fratres sui Ismaelitis transeuntibus vendiderunt , quia cognito revelationis mysterio, ne se melior fieret, ejus provectibus obviare conati sunt. Hinc Sausubditum lanceam intorquendo persequitur, quia quem magis quotidie
Abbreviated transcription (Latin):
uera ẽẽt. si illata eontra tanteui¬
ri pacientiam. ñ frasset. S nõs
penseiũs qd̾ diciturs qũaitis ab¬
n auditoris sui uirtute relidatur:
ut ostendamꝰ quã rectũ est. qd̾ pro¬
mit᷑ si ñ in beato. iob ñ iuste ꝓme¬
retur.. Cum scͥptũ sit. tu aute dñe¬
uirtutũ cũ trauqͥslitate iudicas:
sciendũ nobis magnoꝑe est: quia
quocies turbulentos motus animi.
sub mansuetudinis uirtute restͥn¬
gimus. redire ad similitudinem cõ¬
ditoris conamur. Nam cũ tranqͥlli¬
tatẽ mentis ira diuerberat dilaniatã
quodãmͦ scissamq per turbat: ut
sibimet ip̃i ñ congruat. ac ium in¬
time similitudinis amittat. Quanta
dũ mansuetudo amittitur. suꝑne
imaginis similitudo uiciat᷑. Per ir̃a
sapientia ꝑditur. ut quid quo ue
ordine agendũ. sit. om̃ino nesciat᷑.
sicut scͥptũ est. Ira ꝑdit etiã sapien

Expanded text:
tra tanti viri patientiam non fuisset. Sed nos pensemus quod dicitur, quamvis ab auditoris sui virtute relidatur, ut ostendamus quam rectum est quod promitur, si non in beatum Job injuste promeretur, cum scriptum sit, Tu autem, Domine, cum tranquillitate judicas ; sciendum nobis magnopere est quia quotiens turbulentos motus animi sub mansuetudinis virtute restringimus, redire ad similitudinem conditoris conamur. Nam cum tranquillitatem mentis ira diverberat, dilaniatam quodam modo scissamque perturbat, ut sibimetipsi non congruat, ac vim intimae similitudinis amittat.  Vet. dum mansuetudo amittitur, supernae imaginis similitudo vitiatur. Per iram sapientia perditur, ut quid quove ordine agendum sit omnino nesciatur, sicut scriptum est: Ira in sinu stulti
Abbreviated transcription (Latin):
intranquillitate contẽpnit. Uñ scͥp¬
tum est. Qui auertit aurẽ suam ne
audiat legem: oratio eius erit exe¬
crabilis. uocare autem nr̃m: est
humili prece dm̃ deposcere. Respon¬
dere uero dei. est effectum precibus
p̃bere. Ait gͦ. uoca gͦ: si est qui tͥ
respondeat. Ac si aꝑte dicat. Quan¬
tũlibet afflictus clames. dm̃ respõ¬
dentẽ non habes quia uox intribu¬
latione non inuenit. qũe mens in
tranquillitate contẽpsit. Ubi ad huc
si despiciens dicat. Scos quoq
inuenire in afflictione adutores
non uales: quos habere socios in
hilaritate noluistis Qui post ura¬
sionem: protinꝰ sentenciam subdit

Expanded text:
ntemnit. Unde scriptum est: Qui avertit aurem suam ne audiat legem, oratio ejus erit exsecrabilis . Vocare autem nostrum, est humili Deum prece deposcere; respondere vero Dei, est effectum precibus praebere. Ait ergo: Voca, si est qui tibi respondeat. Ac si aperte dicat: Quantumlibet afflictus clames, Deum respondentem non habes, quia vox in tribulatione non invenit, quem mens in tranquillitate contempsit. Ubi adhuc si despiciens dicat: Sanctos quoque invenire in afflictione adjutores non vales, quos habere socios in hilaritate noluisti. Qui post irrisionem protinus sententiam subdit
Abbreviated transcription (Latin):
Hecitaq belua que tanta uarieta¬
te resꝑgitur. iure tẏgris uocatur
que apud septuaginta in terp̃tes
ut prefati sumꝰ mirmicoleon diest
Quod uidelicet animal puluere ast¬
consum formicas ut p̃diximꝰ frũi¬
ta gestantes interficit: quia numiñ
apostata angłs int̾ram de celis pue¬
tus. iustorum mentes que bonor
siu operum refectione preparãt
in ip̃o actionis itinere obsidet. sũ¬
q has ꝑ insidias superat: quasi
formicas frumenta gestantes mt̃¬
mirmicoleon: id est leo et formi¬
ca dicitur. formicis eñi ut dixit
leo est. uolatilib formica quia
numirũ antiquus hostis sicut q̃¬
tra consentientes fortis est ita cõ¬
tra resistentes debilis. Si eñi eus
suggestionib asserisus prebetus.
quasi leo tolerari nequaqͣm pol̃.
Si autẽ resistitur: quasi formi¬
ca atteritur. Aliis gͦ leo est. alis
formica est. quia crudelitatem
iluis carnales mentes iux toleiãt.
spiritales ueto infrmitem illius pe

Expanded text:
Haec itaque bellua, quae tanta varietaHaec itaque bellua, quae tanta varietate respergitur, jure tigris vocatur, quae apud Septuaginta interpretes, ut praefati sumus, myrmicoleon dicitur. Quod videlicet animal absconsum pulvere, formicas, ut diximus, frumenta gestantes interficit; quia nimirum apostata angelus in terram de coelis projectus, jusibi operum refectionem praeparant, in ipso actionis itinere allicit. Cumque has per insidias superat, quasi formicas frumenta gestantes impformicoleon, id est leo et formica dicitur. Formicis autem, ut diximus, leo est; volatilibus autem formica; quia nimirum antiquus hostis, sicut contra consentientes fortis est, ita contra resistentes debilis. Si enim suggestionibus ejus assensus praebetur, quasi leo tolerari non potest. Si autem illi resistitur, quasi formica atteritur. Aliis ergo leo est, aliis formica; quia crudelitatem illius carnales mentes vix tolerant, spirituales ve
Abbreviated transcription (Latin):
lescat. At contra heretici iam qͣside
scĩtate securi sunt: quia uite sue
meritis cuncta se superasse suspi¬
cantur. Unde et nunc dicitur.
ugitus leonis et uox leene: et
dentes leonũ contriti sunt. Ac
flagellis atterimur: quia et uirtu¬
tem antiqui hostis. ꝑ cupiditatem
terrene glie. ⁊ ꝑsuasiones reꝓboꝵ
om̃ium. uite meritis suꝑando cal¬
camus. Unde adhuc subditur.
ygris ꝑiit. eo quod non haberet
p̃dam: et catuli leonũ dissipa¬
ti sunt. hunc uocabulo tygris repe¬
tit: quem leonis appellatione signa¬
uit. Sathan quippe et ꝓpt̾ crude
litatem leo dicitur: et ꝓpt̃ multi¬
formis astutie uarietatẽ non in¬
congrue tigris uocatur. Modo eñ
se sicut est ꝑditus humanis sensi¬
bus obicit: modo quasi angłmli
cis ostendit: modo stultorũ mentes
blandiendo persuadet: mͦ adeulsi
terrendo ꝑtrahit: mͦ suadere uicia
aꝑte nititur: mͦ insuis suggestio¬
nib sub uirtutis specie palliat᷑

Expanded text:
lescat. At contra haeretici, jam quasi de lescat. At contra haeretici, jam quasi de sanctitate securi sunt quia vitae suae meritis cuncta superasse suspicantur. Unde et nunc dicitur: « Rugitus leonum, et vox leaenae, et dentes catulorum contriti sunt. » Aflagellis atterimur, quia et virtutem antiqui hostis, et cupiditatem terrenae gloriae, et persuasiones reproborum omnium vitae meritis superantes calceamus. Unde et adhuc subditur: « Tigris periit, eo quod non haberet praedam, et catuli leonum dissipati sunt. » Hunc vocabulo tigridis repetit, quem leonis appellatione signavit. Satan quippe et propter crudlitatem leo dicitur, et propter multiformis astutiae varietatem non incongrue tigris vocatur. Modo enim se sicut est perditus humanis sensibus objicit, modo quasi angelum lucis ostendit. Modo stultorum mentes blandiendo persuadet, modo ad culpam terrendo pertrahit. Modo suadere 158 vitia aperte nititur, modo in suis suggestionibus sub virtutis specie palliatur.
Abbreviated transcription (Latin):
ad similitudinẽ illus. quasi crude¬
les catulos gignit. Catuli aũ leo¬
num sunt quilibet reprobi: ad mi¬
qũa uitam malignoꝵ spuũ ertore
generati. Qui et simul om̃s uni¬
u̾sam mundi ciuitatẽ. quã p̃dixi¬
mus babiloniã faciunt: et tamen
idem singuli babilonie filii quasi ñ
leena. s leene filii uocant᷑. Sicut
enĩ syon tota simul eccłia dicitur:
filii autẽ syon. scoꝵ quiq singul
memorantur: itã filii babylonie
singuli quiq reꝓboꝵ. et cadem ba
bylonia simul omnes reprobi uo¬
cantur. S sc̃ĩ uiri quamdiu in hac
uita sunt semet ip̃os sollicita cir¬
cumspectione custodiunt. ne leo
circuiens insidiendo subripiat. idẽ
antiquus hostis sub aliqua yma¬
gine uirtutis occidat: ne lee ne
uox aurib obstrepat: id est ne ba¬
bilonie głia sensum ab amore pa¬
trie celestis auertat: nec catuloꝵ¬
leonum dentes mordeant: id est ne
repborũ persuasio incorde conua¬

Expanded text:
ad similitudinem illius, quasi crudead similitudinem illius, quasi crudeles catulos gignit. Catuli autem leonum sunt quilibet reprobi, ad iniquam vitam, malignorum spirituum errore generati: qui et simul omnes universam mundi civitatem, quam praediximus, Babyloniam faciunt, et tamen iidem singuli Babyloniae filii, quasi non leaena, sed leaenae catuli vocantur. Sicut enim Sion tota simul Ecclesia dicitur, filii autem Sion sanctorum quique singuli memorantur, ita et filii Babyloniae singuli quibylonia simul, omnes reprobi vocantur. Sed sancti viri, quandiu in hac vita sunt, semetipsos sollicita circumspectione custodiunt, ne leo circuiens insidiando subrepat, id est antiquus hostis sub aliqua imagine virtutis occidat; ne leaenae vox auribus obstrepat, id est, ne Babyloniae gloria sensum ab amore patriae coelestis avertat; ne catulorum dentes mordeant, id est, ne reproborum persuasio in corde conva
Abbreviated transcription (Latin):
sunt. Quia natura uniꝰ cuiꝰq rei
ex diuersitate componitur in sacͦ
eloquio. ꝑ rem qũalibet licite diũsa
figurantur. Habet quippe leo uirtutẽ:
habet᷑ seuiciã. Uirtute ergo dñm: se¬
uicia diabolum signat. Hinc eñi de
dño dicitur. Uicit leo de tribu
uida: radix dauid. Hinc de diaboso scͥp¬
tum est. Aduersarius ũr diabolus sic̃
leo rugiens. circuit querens que deuo¬
ret. Leene autem nomine. aliq̃n sc̃a
eccłia: aliqñ babilonia designat᷑. Pro
eo eñi qd̃ contra ad uersa audax est
leena ecclia dicitur. sicut eiusdem
beati iob uerbis approbat᷑: qͥ derelictã
ab ecclia uideam indicans ait.
on calcauerũt eam filii institoꝵ:
nec ꝑtransiuit ꝑ eã leena. Aliq̃ñ
uero leene nomine huiꝰ mundi ciui¬
tas. id est babilonia ex pͥmitur: que
contra uitam innocentiũ immani¬
tate crudelitatis efferatur. Que an¬
tiquo hosti quasi seuissimo leoni
sociata. ꝑuerse ꝑsuasionis eiꝰ semi¬
ne concipit: et reꝓbos ex se filios

Expanded text:
sa. --Quia natura uniuscujusque rei ex diversitate componitur, in sacro eloquio per rem quamlibet licite diversa figurantur. Habet quippe leo virtutem, habet et saevitiam. Virtute ergo Dominum, saevitia diabolum signat. Hinc enim de Domino dicitur: Vicit leo de tribu Juda, radix David . Hinc de diabolo scriptum est: Adversarius vester diabolus, sicut leo rugiens circuit, quaerens quem devoret . Leaenae autem nomine aliquando sancta Ecclesia, aliquando Babylonia designatur. Pro eo enim quod contra adversa audax est, leaena Ecclesia dicitur; sicut ejusdem beati Job vocibus approbatur, qui derelictam ab Ecclesia Judaeam indiccalcaverunt eam filii institorum, nec pertransivit per eam leaena . Aliquando vero leaenae nomine hujus mundi civitas, id est Babylonia, exprimitur, quae contra vitam innocentium immanitate crudelitatis efferatur, quae antiquo hosti, quasi saevissimo leoni sociata, perversae persuasionis ejus semina concipit, et reprobos ex se filios
Abbreviated transcription (Latin):
quantalibet se uirtute tetenderit.
ux de intimis extrema cognoscit:
recte nunc dicitur.
t uocẽ quasi aure lenis audiuii.
S qm̃ cum de se saltem parũ
nobis diuina cognitio exhibet. se¬
uirtute infirmitatis nr̃e ignorã¬
tiam ꝑfecte docet: qui uocem au¬
re lenis audiuit. dicat que ex ip̃a
hac audicione didicerit. Sequit᷑.¬

Expanded text:
quantalibet se virtute tetenderit, quantalibet se virtute tetenderit, vix de intimis extrema cognoscit, recte nunc dicitur: Et vocem quasi aurae lenis audivi. Sed quoniam cum de se saltem parum nobis divina cognitio exbibet, infirmitatis nostrae ignorantiam perfecte docet, qui vocem aurae lenis audivit, dicat quae ex ipsa hac auditione didicerit. Sequit
Abbreviated transcription (Latin):
infirmitatis uelare: ut nequaqͣm
in celligentie oculos ultra se p̃cipi¬
tanter aperiat: s ad hoc quod app̃¬
hendere non ualet reuerenter clau¬
dat. Qui hec agens inspelunce ostu
stetisse describitur. Quid namq
spelunca nr̃a est. nͥ hec corruptio¬
nis habitatio: in qua ad huc ex ue¬
tustate retinem᷑: S cum aliquid
ꝑcipere de cognitione diuinitatisĩ¬
cipiniꝰ: quasi ĩa in spelunce nr̃e ostio
stamꝰ. Quia eñĩ ꝓgredi ꝑfecte non
possumus: ad cognitionem tamen
ueritatis inhiantes. iam aliquid de
libertatis aura captamꝰ. In ingres¬
su gͦ spelunce stare est represso
nr̃e corruptionis obstaculo. ad es¬
nitionẽ ueritatis inciꝑe exire. uĩ
et nubem intabernaculum desũ¬
dentem isrłite elonginquo cernẽ¬
tes in papilionũ suoꝵ ostiis stetise
memorantur: quia hii qui aduentũ
diuinitatis ut cumq conspiciunt
quasi iam exhabitaculo carnis proce¬
dunt. quia igitur humana mens

Expanded text:
infirmitatis velare, ut nequaquam infirmitatis velare, ut nequaquam intelligentiae oculos ultra se praecipitanter aperiat, sed ad hoc, quod apprehendere non valet, reverenter claudat. Qui haec agens, in speluncae ostio stetisse descrispelunca nostra est, nisi haec corruptionis habitatio, in qua adhuc ex vetustate retinemur? Sed cum aliquid percipere de cogitatione divinitatis incipimus, quasi jam in speluncae nostrae ostio stamus. Quia enim progredi profecte non possumus, ad cognitionem tamen veritatis inhiantes, jam aliquid de libertatis aura captamus. In ingressu ergo speluncae stare, est represso nostrae corruptionis obstaculo, ad cognitionem veritatis incipere exire. Unde et nube in tabernaculum descendente Israelitae e longinquo cernentes, in papilionum suorum ostiis stetisse memorantur quia ii, qui adventum Divinitatis utcunque conspiciunt, quasi jam ex habitaculo carnis procedunt. Quia igitur humana mens
Abbreviated transcription (Latin):
it. et altitudinẽ nr̃i cordis deicit. et
duriciam liquefacit. S sp̃ui cõmotõ¬
nis et igni non in ẽẽ dñs dicit᷑. ẽẽ uͦ ĩ
sibilo aure tenuis non negatur: qͥa
nimirũ mens cum in contẽplatõnis
sublimitate suspenditur. quicquid
ꝑfecte conspicere p̃ualet: ds̃ ñ est.
Cum uero subtile aliquid conspic̃:
hoc est qd̃ de in comp̃hensibil sub¬
stantia eternitatis audit. Quasi
degustamus. Tunc gͦ uerũ est qd̃
de deo cognoscimus: cum plene
nos aliquid de ulo cognoscere non
posse sentimus. Unde bene illic subdi¬
tur. Qd̃ cum audisset helias õꝑuit
uultum suum pallio: et ingressus.
stetit in ostio spelunce. Post aure
tenius sibilum uultum sĩum ꝓ¬
pħa pallio. oꝑuit: quia in ipsa sub¬
tilissima contemplatione ueritatis.
qͣnta ignorantia homo tegatur ag¬
noscit. uultui namq pallium fuꝑ¬
ducere est. ne altiora mens queret
audeat. hanc ex consideratione ꝓpͥe

Expanded text:
it, et altitudinem cordis nostri dejicit, et it, et altitudinem cordis nostri dejicit, et duritiam liquefacit. Sed spiritui commotionis et igni non inesse Dominus dicitur, esse vero in sibilo aurae tenuis non negatur; quia nimirum mens cum in contemplationis sublimitate suspenditur, quidquid perfecte conspicere praevalet, Deus non est: cum vero subtile aliquid conspicit, hoc est quod de incomprehensibili substantia aeternitatis audit. Quasi degustamus. Tunc ergo verum est quod de Deo cognonos aliquid de illo cognoscere non posse sentimus. Unde bene illic subditur: Quod cum audisset Elias, operuit vultum suum pallio, et ingressus stetit in ostio speluncae. Post aurae tenuis sibilum vultum suum propheta pallio operuit, quia in ipsa subtilissima contemplatione veritatis quanta ignorantia homo tegatur agnoscit. Vultui namque pallium superducere, est, ne altiora mens quaerere audeat, hanc ex consideratione propriae
Abbreviated transcription (Latin):
manens intelligi partilit̃ ñ potest.
Et tam̃ asius fidelib participari
dicitur: cum in eiꝰ substancia pars
nullatenus admittat᷑. S quia hũc
expͥmere ꝑfecto sermone ñ possumꝰ:
humanitatis nr̃e modulo quasi infã¬
cie in becillitate prepediti eum aliqua¬
tenus balbuciendo resonamus. Quia
uero et inmagna contemplatione sub¬
leuati. subtile quid de eternitatis cogni¬
tione pertingimꝰ sacre historie uerbis
ostenditur. cum de cognit̾õne dei ꝓph̾a
nobilis helias edocetur. Cui cum tran¬
siturum ante eum se dñs ꝓmitt̾ẽt di¬
cens. ecce dñs transit. sp̃s grandis et.
fortis subuertens montes. ⁊ conte¬
rens petras ante dñm: ilico ad iunx̃.
Non in sp̃ũ dñs: et post spm cõmotõ.¬
Non in cõmtione dñs: et post cõmot̃õ¬
nẽ ignis. Non in igne dñs: ⁊ post ignẽ
sibilus aure tenuis. Sp̃s quippe ante
dñm euertit montes. ⁊ petras cont̾ĩt:
quia pauor qui exaduentu eius irru¬

Expanded text:
manens, intelligi partiliter non potest, manens, intelligi partiliter non potest, et tamen a suis fidelibus participari dicitur, cum in ejus substantia pars nullatenus admittatur. Sed quia hunc exprimere perfecto sermone non possumus, humanitatis nostrae modulo, quasi infantiae imbecillitate praepediti, eum aliquatenus balbutiendo resonamus. Quia vero et in magna contemplatione sublevati, subtile quid de aeternitatis cognitione pertingimus, sacrae historiae verbis ostenditur, cum de cognitione Dei propheta nobilis Elias edocetur. Cui cum transiturum ante eum se Dominus promitteret, dicens: Ecce Dominus transit, spiritus grandis et fortis, subvertens montes et conterens petras ante Dominum; illico adjunxit: Non in spiritu Dominus; et post sptione Dominus; et post commotionem ignis, non in igne Dominus; et post ignem sibilus aurae tenuis . Spiritus quippe ante Dominum evertit montes, et petras 169 conterit; quia pavor, qui ex adventu ejus irru