comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
dulce uidel cũ fuigidũ est quã si cateat: frespo¬
dit dissariꝰ i Calor sensũ occupat/. et gustatũ
ligue felior mt̃pedit: Ideo exasperaciõe oris puẽta
suanitas excluditꝭ ꝙ si calois ab sit ĩuria. tũ
demũ pt̾ ligna ĩ columi blanduẽto dulcedinẽ
ꝓierito eiꝰ exciꝑe: prete̾a sucus dulas cũ per
calorẽ nõ in pune penetrat uenaꝵ receptacula.
et idco noxa miuuit uoluptatẽ: Successit horq
Et cũ multa inꝙ̃ depotũ et cibrtu queshret
auenub unũ maxiie necessatriũ sponte an
oblitus ignoro pt̾misit : Car ieuini magꝭ siciãt
ꝙͣ esuriat᷑: hoc in cõe nbi dissari si uidetꝭ ob¬
solue Et ille ren tractatu dignã in quit hore q̃st¬
constet clemẽt / unũ est de his que cõpꝰ efficuit
quod et solũ et maxime ultra cetã aptũ sibi
querat almiẽtũ / calorẽ dico qui liquorẽ ibu ex¬
igit nuĩstrari i Certe de ipsis quatus clemẽtis

Expanded text:
dulce videtur, cum frigidum est, quam si caleat? Respodulce videtur, cum frigidum est, quam si caleat? Respondit Disarius: Calor sensum occupat et gustatum linguae fervor interpedit. Ideo exasperatione oris praeventa suavitas excluditur. Quod si caloris absit iniuria, tum demum potest lingua incolumi blandimento dulcedinem pro merito eius excipere. Praeterea sucus dulcis per calorem non inpune penetrat venarum receptacula, et ideo noxa minuit voluptatem. Successit Horus et: Cum multa, inquit, de potu et cibatu quaesisset Avienus, unum maxime necessarium, sponte an oblitus ignoro, praetermisit, cur ieiuni magis sitiant quam esuriant. Hoc in commune nobis, Disari, si videtur, absolve. Et illeconstet elementis, unum est de his quae corpus efficiunt quod et solum aut maxime ultra cetera aptum sibi quaerat alimentum, calorem dico, qui liquorem sibi exigit ministrari. Certe de ipsis quattuor elementis
Abbreviated transcription (Latin):
in maria nostra tnͣsmittit in freta est gaditano / qͣd
hyspanias affricãq int̾racet/ et sue dubio in uñ.¬
dacio ip̃ã per hriispaniense et gallicañ littora in
trerhenũ ꝓdit inde adriaticũ mare facit ex quõ
dextra inparthemũ leua in yoniũ / et directõ in
egeũ ꝑgit atq ita ingreditꝭ in pontũ / Que igiꝭ
racio facit ut rmatĩ aque deponto fiuant cũͬ
foris influentes aquas pontꝰ accipiat i ded cõstat
utraq racio / nã suꝑficies ponti ꝓpt̾ mimab aquas
que detra dulces influut / foras effluit: Deorsũ uoꝰ
intro pergit in fluxio. unde ꝓbatũ est natãcia q̃ ut
supra dixi iacud̃r in ponticũ foras pelli : si uero
columa deciderit introrsũ in mari: Et ho sepe usũ
ꝓbatũ est: ut grauora queꝙ infundo ꝓpontidit
ad ponti interiora pellantr / Adiecta hac una cõ.¬
sultatione reticebo. Cux om̃e genꝰ dulciũ ina

Expanded text:
in maria nostra transmittit in freto est Gaditano quod in maria nostra transmittit in freto est Gaditano quod Hispaniam Africamque interiacet, et sine dubio inundatio ipsa per Hispaniense et Gallicanum litora in Tyrrhenum prodit: inde Hadriaticum mare facit, ex quo dextra in Parthenium laeva in Ionium et directim in Aegaeum pergit, atque ita ingreditur in Pontum. Quae igitur ratio facit ut rivatim aquae de Ponto fluant, cum foris influentes aquas Pontus accipiat? Sed constat utraque ratio. Nam superficies Ponti propter nimias aquas quae de terra dulces influunt foras effluit, deorsum vero intro pergit influxio. Unde probatum est natantia quae, ut supra dixi, iaciuntur in Pontum foras pelli, si vero columna deciderit, introrsum minari. Et hoc saepe usu probatum est ut graviora quaeque in fundo Propontidis ad Ponti interiora pellantur. Adiecta hac una consultatione reticebo: Cur omne dulcium magis
Abbreviated transcription (Latin):
hero datris historiaꝵ sip̾tor ꝯtia om̃i ferme q̃ hoc̃
quesierũt opimonẽ sp̾sit mare bosforicũ quod e
cymeriũ appellat caruq ꝑciũ mare omẽ quod titicũ
dicit⁊ id gelu constringi et consiste̾. Alit̾ est ac
maria in fluẽciũ suꝑficies maris ou dulces aque
in natat congelascit et incolumi agria marma uide
in mari gelũ ẜ ad aduenis undis coactũ: hoc et
inpõsico fieri uidemꝰ inqͦ frustra quedã et ut ita
dixerim ꝓficie gelide ferunt᷑ ꝯtracte de plialiũ
nel palũsteĩ indaꝵ multo ͧ ͤ in quas liꝯ frigori
qͣi leuaciores marma: pliu̾mũ ãt aqͣꝵ talũ influe
ponto et totã suꝑfitrẽ eiꝰ ĩfectã esse dulti liquore
pt quod ait salustiꝰ / mare ponticũ dulciꝰ ꝙͣ cetea
in ppõtideni atq ita in ma̾e̾ qͦd alluit asie̾ ocan
c̃ constet in pontũ in flue mai̾s aquã nõ efflue
deponto. Noatꝰ eñ qͥ olus d̾ occeano receptas aquas¬

Expanded text:
Herodotus historiarum scriptor contra omnium ferme qui haec Herodotus historiarum scriptor contra omnium ferme qui haec quaesiverunt opinionem scripsit mare Bosphoricum, quod et Cimmericum appellat, earumque partium mare omne, quod Scythicum dicitur, id gelu constringi et consistere, aliter est ac maria influentium, superficies maris cui dulces aquae innatant congelascit, et incolumi aqua marina videtur in mari gelu, sed de advenis undis coactum. Hoc et in Ponto fieri videmus, in quo frusta quaedam et, ut ita dixerim, prosiciae gelidae feruntur contractl palustrium undarum multitudine, in quas licet frigori quasi levatiores marina. Plurimum autem aquarum talium influere Ponto, et totam superficiem eius infectam esse dulci liquore, praeter quod ait Salustius: Mare Ponticum dulcius quam cetin Propontidem atque ita in mare quod adluit Asiae oram, cum constet in Pontum influere maris aquam, non effluere de Ponto. Meatus enim qui solus de oceano receptas aquas
Abbreviated transcription (Latin):
aut mũꝙͣ aut raro ꝯgelescant cetis ox magna
ꝑte hũoribꝰ munetate frigoĩs cogi solitꝭ. Num
quia uinũ senã quedã inse calors habet et ad
cani cen homerus dixit
uua na᷑li mumãt calore/ ne oleũ minꝰ ignitũ
est aut mõrẽ uini in cõꝑibꝰ calefactandis habet a
et nũ gelũ stu̾git. Certe si putas ca q̃ calidiora it
difficiliꝰ conggelistere congruũ erat nec᷑ olerã con.¬
triste et ca que frigidiora sũt fatile gelu coni . Acetũ
art om̃i moxime feigorificũ est atq id tñ nũꝙpͣ gelã
sten̾git . Nũ igit᷑ magis oleo causti est coagale
celeriois ꝙ et leigaciꝰ et spissiq est : faciliora
enĩ ad coeundũ uident ꝙ lenaciora deusiora ꝙ st
unio aut nõ ꝯturgit tanta mollicies et et ꝙͣ oleũ
multo liquidius Acetũ uero et liquidissimũ est
int̾ ceteros huores et tanto est acerbiꝰ ut st acore
tristificũ et ex ͦ marine aque q̃ ipa quoq amad¬
tudine sui aspera est nrꝙͣp gelu ꝯtrahitꝭ / nã qo

Expanded text:
aut rarenter congelascant ceteris ex magna parte humoribus nimietate frigoris cogi solitis? Num quia vinum semina quaedam in se caloris habet et ob eam rem Homerus dixit vina naturali muniantur calore: ne oleum minus ignitum est, aut minorem vim in corporibus calefactandis habet? et tamen gelu stringitur. Certe si putas ea quae calidiora sunt difficilius congelascere, congruens erat nec oleum concrescere et ea quae frigidiora sunt facile gelu cogi: acetum autem omnium maxime frigorificum est, atque id tamen numquam gelu stringitur. Ncelerioris quod et levigatius et spissius est? Faciliora enim ad coeundum videntur quae levatiora densioraque sunt, vino autem non contingit tanta mollities, et est quam oleum multo liquidius, acetum vero et liquidissimum est inter ceteros umores et tanto est acerbius ut sit acore tristificum; et exemplo marinae aquae, quae ipsa quoque amaritudine sui aspera est, numquam gelu contrahitur. Nam quod
Abbreviated transcription (Latin):
fuoe ad oeffectũ uidendi luẽ quod de nobis / enuttiꝰ
et ut aee qui mt̾iacet lucidus sit et cõꝵꝰ quo offeso
desurat intẽcio i Que si dinciq ꝑgat rectã dtẽco
lassata nõ obmmet / sed sussa indextrã lenãꝙy diffũ
dtꝭ ⁊ hinic est ꝙ ubicĩꝙ t̾rari steteris uideris t̃
quandã celi contlusionẽ uidere Et hoc est quod ori¬
sontẽ uetes uocauerũt: quort indago fidelit̃ depłiẽ¬
dit directã ab oculis aciẽ ꝑ planũ ⁊̃ aspiatẽtibꝰ
nõ ꝑgere ultͣ centũ octoginta stadia ⁊ mbe eam
remuenai ꝑ planũ idco adiea quia alcindines
longissime aspiciamꝰ / quippe qui t celĩ eide ma
sigo mn oñi orzontis orbe ipse qui intuet ꝭ ceutũ
est. et quia diximꝰ gnͣtũ a tentro aces asi ad
ꝑtem oibis extendit / sine oubio u ouzoute

Expanded text:
sunt ad effectum videndi: lumen quod de nobis emittimus, sunt ad effectum videndi: lumen quod de nobis emittimus, et ut aer qui interiacet lucidus sit, et corpus quo offenso desinat intentio, quae si diutius pergat, rectam intentionem lassata non optinet sed scisditur. Hinc est quod, ubicumque terrarum steteris, videris tibi quandam caeli conclusionem videre, et hoc est quod horizontem veteres vocaverunt: quorum indago fideliter deprehendit directam ab oculis aciem per planum contra aspicientibus non pergere ultra centum octoginta stadia, et inde iam recurvari. Per planum ideo adieci, qui altitudines longissime aspicimus, quippe qui et caelum videmus. Ergo in omni horizontis orbe ipse qui intuetur centron est. Et quia diximus quantum a centro acies usque ad partem orbis extenditur, sine dubio in ho
Abbreviated transcription (Latin):
quis pt̃ in ami Iiducẽ simulatꝙ oculos uteris
incurte̾ imagines celi maris litoris / pͣti nauiũ
pecudũ et in miabiliũ. pretẽa rert quas uno
oculoꝵ iactu uidemꝰ cũ sit pupilla que uisie
pallet oppida ꝑua ⁊ qͦ nã mõ tatus oxercitio
insitur au de singũd nlitibꝰ ꝑfecta similãchra¬
so congperũt atꝙ ita tollata tot nulia penekãt
oculos intuent. Scd quid laboramꝰ oppiniouẽ
sic̃ in anẽ uerbis ue̾terae̾ cd ipa rei uanitas
directa linca euucat: Id oculoꝵi dome scicum
ꝓfliũ si repperit inc̾cr̃fusd nobis aere lucẽ
ꝑ cam dicectim ꝑgit quã dui cõpus offendat
et si faciem uerteis a aũspicias / utrobiq acies
uidendi directa ꝓcedit i Ipse aut iactꝰ quem
diximꝰ de neĩs oculis emitae̾ incipiẽs a tenui
radice in suma fit lacior radii apictore singũti
Ideo ꝑminutissimũ foraurẽ ꝯtemplans oculus
uidet cele ꝓfiuiditatẽ. gͦ tria ista necessania nobit

Expanded text:
quis potest in animum inducere, simul atque oculos verteris incurrere imagines caeli maris litoris prati navium pecudum et innumerabilium praeterea rerum quas uno oculorum iactu videmus, cum sit pupula quae visu pollet oppido parva? Et quonam modo totus exercitus visitur? ase congerunt atque ita collata tot milia penetrant oculos intuentis? Sed quid laboramus opinionem sic inanem verbis verberare, cum ipsa rei vanitas directa linea emicat. Id oculorum domesticum profluvium si reppererit in circumfuso nobis aere lucem, per eam directim pergit quamdiu corpus offendat: et si faciem verteris ut circumspicias, utrobique acies videndi directa procedit. Ipse autem iactus, quem diximus de nostris oculis emicare, incipiens a tenui radice in summa fit latior: sicut radii a pictore finguntur: ideo per minutissimum foramen contemplans oculus videt caeli profunditatem. Ergo tria ista necessaria nobis
Abbreviated transcription (Latin):
ac debilitat : Ideo prestat si quid ori fermdũ admouei̾s
nõ ut quidã facĩt hyare ne nouo fpũ feruori uires
mĩstres / sed paulifper labra ꝯprime̾ ut maiõ calor qui
deuentre eciã ori opitulatꝭ: cõp̾mat imorẽ calorẽ:
manꝰ aut ut rem feruidã ferre possit nullo pprio
iuatꝭ calore / Iam dudũ inꝙ amenq nosse aueo
Cuie aqua que abrita globis niuiũ ꝑducitꝭ aduualẽ
sitis aque enĩ ex uue resoluta eciã si igne calefiat
et calida bibit  oque noxa est ac se opota sit frigi.¬
da ergo nõ solo rigore niualis aqua ꝑnicosa est
sed ob aliã causad quã nõ pigebit apie̾ auctore
ai̾stotele qui in phĩt/ questrombei suĩs hãc posuit
et in l̃ic sensũ in fallos absoluit: Omis aqua inc
habet inse aeris tenuissimi po̾cionẽ quo salutai̾s
est habet et t̾ream fecem qua est cõpulenta post
tram . Cũ ergo aeris frigore et gelii coacta cale¬
scit / necesse ẽ ꝑ enaporacoꝵ uelut ex pͥmi ex ea au¬

Expanded text:
ac debilitat. Ideo praestat, si quid ori fervidum admoveris, non, ut quidam faciunt, hiare, ne novo spiritu fervori vires ministres, sed paulisper labra conprimere, ut maior calor, qui de ventre etiam ori opitulatur, conprimat minorem calorem. Manus autem, ut rem fervidam ferre possit, nullo proprio iuvatur calore. Iamdudum, inquit Avienus, nosse haveo, cur aqua quae obsita globis nivium perducitur ad nivalem sitis. Aqua enim ex nive resoluta, etiamsi igne calefiat et calida bibatur, aeque noxia est ac si epota sit frigida. Ergo non solo rigore nivalis aqua perniciosa est, sed ob aliam causam, quam non pigebit aperire auctore Aristotele qui in physicis quaestionibus suis hanc posuit et in hunc sensum, ni fallor, absolvit. Omnis aqua, inquit, habet in se aeris tenuissimi portionem quo salutaris est, habet et terream faecem qua est corpulenta post terram. Cum ergo aeris frigore et gelu coacta coalescit, necesse est per evaporationem velut exprimi ex ea au
Abbreviated transcription (Latin):
Cibatus uero utpote concrecior et grandior duenas
nõ nisi palatim confectas a nuttitꝭ᷑: Ideo sitim quã
reppeit̃ nullo solacio sublenat ĩo quidꝙ foris huõ¬
ris nactus est exsorbet et inde penuria eiꝰ q̃ stis
nõtr̃ relinquo/ Cur mais uoluptas est cũ ałis
potu extinguit quã c̃ fames sedatꝭ cibo/. Et
dissarius. Exprodictis hoc quoq liquet: nã po¬
cionis totuẜ haustꝰ in om̃e cõpus sud pene.¬
riã ꝯsolat᷑. peo coluptas eius młtifariã quinuut¬
⁊ hoc quotp simpli ͭ addo quesitꝭ / Cur qui aindius
uorant faciliq sacias capuet ꝙͣ qui cadẽ quietiꝰ
hyanciũ rictus et ciebritatẽ respirandi  mit
ubi aet uenas compleuit ad obitiendũ sastidiũ
ꝓcibo pensat⁊ / in molestus abi sum dissare pate̾
plus nimio exdistendi cuꝑidine garrientẽ/ et
dicas queso elux edula calida satis facilĩꝰ com¬
p̾rumꝰꝰ ore ꝙͣ manũ substuenꝰ et si quĩd coꝵ p¬

Expanded text:
Cibatus vero utpote concretior et grandior in venas Cibatus vero utpote concretior et grandior in venas non nisi paulatim confectus admittitur. Ideo sitim quam repperit nullo solatio sublevat, immo quicquid foris umoris nactus est exorbet et inde penuria eius, quae sitis noratum relinquo: cur maior voluptas est cum sitis potu extinguitur quam cum fames sedatur cibo?» Et Dysarius: «ex praedictis hoc quoque liquet. Nam potionis totus haustus in omne corpus simul peneuriam consolatur. Ideo voluptas eius multifariam comminuitur.» «Hoc quoque si videtur addo quaesitis: cur qui avidius vorant facilius satias capit quam qui eadem quietius hiantium rictus et crebritatem respirandi; igitur ubi aer venas conplevit, ad obiciendum fastidium pro cibo pensatur. Ni molestus tibi sum, Disari, patere plus nimio ex discendi cupidine garrientem, et dicas, quaeso, cur edulia satis calida facilius conprimimus ore quam manu sustinemus, et si quid
Abbreviated transcription (Latin):
sit omne corrpit Media igite ꝑs quãtũ a cõ¬
nimo sidmi utriusq tñi a noxa remota est et¬
qͣi nec/ turbulenta nec diluta. Adiecit amenꝰ
Cuc cadem porcio meraciõ uidetꝭ ieino quã
ei qui cibũ simifit. Et ille uenas media uacue¬
facit fatieritas obstruit : igit ⁊ cũ pocio ꝑmanitatẽ
penitꝰ influit quia nõ obtusas cibo uenas ĩueuit
neq fit adiixtione dilucior ꝑuatiũ meano
gustati forciore sentite : hoc qͦ sciendũ nnhi est
amenus ait. Cur qui esuriens biberit aliqntulũ¬
famẽ sublenat qui uero siciens cibũ susit / nõ solũ
nõ domat sitim sed magis et magis cupidinẽ poti¬
accendit. Nota est inquit dissariꝰ causa: Nani
liquori quidem intril officit qũ funitus ad omnes
corpis ꝑtes quoq uersus permanet et uenas com¬
pleat / et ideo media que manitatẽ fecerat accepto
potus remedio/ quasi iam nõ in totũ uatua recreat ⁊

Expanded text:
sit omne corrumpitur. Media igitur pars quantum a consit omne corrumpitur. Media igitur pars quantum a confinio summi utriusque tantum a noxa remota est, quasi nec turbulenta nec diluta.» Adiecit Avienus, «cur eadem potio meracior videtur ieiuno quam ei qui cibum sumpsit?» Et ille: «venas inedia vacuefacit, saturitas obstruit. Igitur cum potio per inanitatem penitus influit, quia non obtusas cibo venas invenit, neque fit admixtione dilutior et per vacuum means gustatu fortiore sentitur.» «Hoc quoque sciendum mihi est», Avienus ait, «cur qui esuriens biberit aliquantulufamem sublevat, qui vero sitiens cibum sumpserit non solum non domat sitim sed magis magisque cupidinem potaccendit?» «Nota est», inquit Dysarius, «causa. Nam liquori quidem nihil officit quin sumptus ad omnes corporis partes quoquoversus permanet et venas compleat, et ideo inedia quae inanitatem fecerat, accepto potus remedio, quasi iam non in totum vacua recreatur.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuentũ est compartend/. et ceteis eiꝯ ꝑtibus ad
sacietatẽ dicit abutendũ / optiniũ uinũ sine dubio
signãs quod indolii medietate confiste̾t. Set et ge
usu ꝓbatũ est/ in oleo optimũ esse quod suꝑnatat
In melle quod in io est. Quero igitꝭ cur oleũ qͦd
in sũmo est . uinũ qͦd in modio mel quod in fundo
optima esse credants. Nec cuctatus dissariꝰ ait
Nel quod optimũ est reliquo ponderosiꝰ est. In
uase igit : mellis ꝑs que in mio est utiq prestat
pondere et ideo suꝑnatante p̃ciosior est: Contra
in iise umi ꝑs inferior ad imixtione fecis nõ mõ
turbulenta sed et sapore decerior est: pars uero
sũma / aeris uicima corũpife cuiq adiuixtione
fit dilucioxx unde agricole dolia nõ contenti sub
tecto reposuisse de fodoñt. et oꝑiniẽtꝭ extu̾secus
illitis mimũt remonẽtes in quãtũ fieri potest a
uino aexis contagio a quo tam manifeste leditꝭ
aeris aditione patefeceris reliquũ qͦd remã¬

Expanded text:
 conpercendum, et ceteris eius partibus ad satietatem dicit abutendum, optimum vinum sine dubio significans quod in dolii medietate consisteret. Sed et hoc usu probatum est, in oleo optimum esse quod supernatat, in melle quod in imo est. Quaero igitur cur oleum quod in summo est, vinum quod in medio, mel quod in fundo, optima esse credantur? Nec cunctatus Disarius ait: Mel quod optimum est reliquo ponderosius est, in vase igitur mellis pars quae in imo est utique praestat pondere, et ideo supernante pretiosior est: contra in vase vini pars inferior admixtione faecis non modo turbulenta sed et sapore deterior est, pars vero summa aeris vicinia corrumpitur, cuius admixtione fit dilutior. Unde agricolae dolia, non contenti sub tecto reposuisse, defodiunt et operimentis extrinsecus inlitis muniunt removentes in quantum fieri potest a vino aeris contaaëris admixtioni patefeceris, reliquum quod reman
Abbreviated transcription (Latin):
ait uert est/. In illud enĩ uacuũ quod suꝑne liquido
caret aer aduena incidit qui teniussiniũ quẽq huõtẽ
elicit et exsorbet. eo succato uinũ quasi spoliatũ
uiribꝰ ꝓut ingenio in becillũ/ aut ualidũ fuit / nel
acoce exafperat/ uel austeritate rescingitꝭ: oleñ
aut suꝑuacio huore ficcato uelut muerone qui ĩco
latuit absceeso acquit nouã suauitatẽ saporis/

Expanded text:
ait, verum est. In illud enim vacuum quod superne liquido caret aer advena incidit, qui tenuissimum quemque humorem elicit et exorbet: eo siccato vinum quasi spoliatum viribus, prout ingenio imbecillum aut validum fuit, vel acore exasperatur vel austeritate restringitur, oleum autem superfluo humore siccato, velut mucore qui in eo latuit absterso, acquirit nova
Abbreviated transcription (Latin):
solũ est quod insũmũ fecem expieat i ad hoc dissaiꝰ
.fecis matẽra ut spissa atq t̾rena cet̾i̾s laticidibus põ.¬
dere prescct melle unicitꝭ i Ideo in illis grantate deue̾.¬
gens ad fundũ decidit i In melle aũt ut lenor de loco
uicta sursũ pellitꝭ  Qñi ex huis que dicta sẽ inger̃s¬
se simules questiones. Cur dissari ita mel et uinũ
dui̾sis etatibus hñtur optima/ mel qd̾ recentissim
uinũ quod uetustissuũ unde est et illus pre̾biũ
quo utũr gulones i mulsũ quod prole tẽꝑes nusted̃
esse nouo hymetio/ et uetulo falerno ÷ ꝓpte̾a inquĩt
ille qui int̾ se ingenio du̾ra sũt / uini cur na᷑ hudda
est et mellis arida : Si dicto meo ad dubitanis / modi¬
tiue contemplato effectũ: nã que udada sũt copis
uio fonent que siccanda sũt melle detergentur.
Igitł longunq̾tate temꝑis de utroq aliq exsorhente
uniũ meratius sit mel aridius et ita meł suto p̃nati

Expanded text:
solum est quod in summum faecem expuat? Ad hoc Disarius: solum est quod in summum faecem expuat? Ad hoc Disarius: Faecis materia ut spissa atque terrena ceteris laticibus pondere praestat, melle vincitur. Ideo in illis gravitate devergens ad fundum decidit, in melle vero ut levior de loco victa sursum pellitur. Quoniam ex his quae dicta sunt ingerse similes quaestiones, cur, Dysari, ita mel et vinum diversis aetatibus habentur optima, mel quod recentissimum, vinum quod vetustissimum? Vnde est et illud proverbium quo utuntur gulones, mulsum quod probe temperes miscendum esse novo Hymettio et vetulo Falerno.» «Propterea», inquit ille, «quia inter se ingenio diversa sunt. Vini enim natura umida est, mellis arida. Si dicto meo addubitaveris, medicinae contemplator effectum. Nam quae udanda sunt corporis, vino foventur, quae siccanda sunt melle detergentur. Igitur longinquitate temporis de utroque aliquid exsorbente vinum meracius fit, mel aridius et ita mel suco privatur
Abbreviated transcription (Latin):
tabes feculenta: Id fieri sal admixtus cõꝑi ꝓhibet
est eiũ natuã sucus et calidus et fluxũ quidẽ coꝑis
calore qpalut. hũõrẽ uero siccitate uł cohecet uel exsor.¬
bet. Certe lnõrẽ sale differri sine ꝯsioue t qbex
cogintu focile/ ꝙ si duos panes pari mag̾tudireꝰ feceib
unũ sale aspersũ / sine sale alterꝭ ĩnemes indigẽte
ait Cur defecatũ uiũ ualidiꝰ fit uiribꝰ . sed infirimꝰ
ad ꝑmanẽdi. et tam bibentẽ cito permonet quã ipu
si mãserit facile mutatꝭ. Et cito inꝙ dissariꝰ ꝑmouet
hec racio est / quia quãto penetrabiliꝰ efficit ᷤ/ iuenas
bibentꝭ tanto fit liquidiꝰ fece purgata: Ideo aũt facile
mutat quod nullo firmamẽto in sud undiq sui ad noxã
patet i fex enĩ uino substmnendo et alendo et uiribꝰ
sufficiendis qͣiͣ radix eius est i Et hoc quero auiemis
ait i Cux fex in ymo subaidit oñii nisi mellis i Nel

Expanded text:
tabes faeculenta. Id fieri sal admixtus corpori prohibet. tabes faeculenta. Id fieri sal admixtus corpori prohibet. Est enim natura siccus et calidus, et fluxum quidem corporis calore contrahit, humorem vero siccitate vel coercet vel exorbet. Certe humorem sale differri sive consumi fit hinc cognitu facile, quod, si duos panes pari magnitudine feceris, unum sale aspersum, sine sale alterum, invenies indigentem  cur defaecatum vinum validius sit viribus, sed infirmius ad permanendum, et tam bibentem cito permovet quam ipsum, si manserit, facile mutatur? Quod cito, inquit Disarius, permovet, haec ratio est, quia tanto penetrabilius efficacior in venas bibentis quanto fit liquidius faece purgata. Ideo autem facile mutatur, quod nullo firmamento nixum undique sui ad noxam patet. Faex enim vino sustinendo et alendo et viribus sufficiendis quasi radix eius est. Et hoc quaero, Avienus ait: Cur faex in imo subsidit omnium nisi mellis: mel
Abbreviated transcription (Latin):
assensꝰ obticuit. Tũt amenꝰ. Quia me ordo ait
ad simulitudiuẽ ꝯsultacionis applicat reducendꝰ muih
est ad quiniũ sermo / qui longiq a mẽsa iã fuat᷑
euagata et ad alias tũsrierat questiones:. Sepe
apposita salita ca̾ne quã laridum uocamq ut oppino
quasi large aridũ quie nnccũ ip̃e conscitiũ qua rõe
carnẽ additintatẽ usiis admxtio salis seruet. ho
licet oxtimae̾ mecũ possim malo iñ ab co qͥ cõpo¬
ribus cuat᷑. cerciorẽ fieri et dissariꝰ: Omẽ corpus
suapte natua dissolubile et marcidũ est et insi quo¬
dam uiniclo contineat̃ facile depluit Continetur
aut̃ quã du mest aĩa reciprocatione aeris qua
uegetantꝭ receptacula spiritus. dũ semꝑ nouo
spirandi semꝑ unt̾unti alimẽto. hoc cessante per
anme discessũ mẽbra macescũt et om̃e pondere
ꝙͣ duu fuit compos caloris dabat inẽbris uigorem
calore discedente uersus insamon nõ manet int uenas
sed foras expriutꝭ atq ita laxatis spiramẽtꝭ esfluit

Expanded text:
adsensus obticuit. Tunc Avienus: Quia me ordo, ait, ad similitudinem consultationis adplicat, reducendus mihi est ad convivium sermo qui longius a mensa iam fuerat evagatus et ad alias transierat quaestiones. Saepe adposita salita carne, quam laridum vocamus, ut opinor quasi large aridum, quaerere mecum ipse constitui, qua ratione carnem ad diuturnitatem usus admixtio salis servet. Hoc licet aestimare mecum possim, malo tamen ab eo qui corporibus curat certior fieri. Et Disarius: Omne corpus suapte natura dissolubile et marcidum est et, nisi quodam vinculo contineatur, facile defluit. Continetur autem, quamdiu inest anima, reciprocatione aeris, qua vegetantur conceptacula spiritus, dum semper novo spirandi nutriuntur alimento. Hoc cessante per animae discessum membra marcescunt, et omne pondere m, qui, quamdiu fuit compos caloris, dabat membris vigorem, calore discedente versus in saniem non manet intra venas, sed foras exprimitur: atque ita laxatis spiramentis effluit
Abbreviated transcription (Latin):
rig: Gaudiũ in ꝙ extñsecꝰ contingit ad hoc am.¬
moso xcursũ nã festinat ꝙͣ sanguuiss comitando
quasi alac̾tate integͥtatꝭ sue compotẽ siguit aiten
et inde similis color nastitꝭ. Idem refert. Conͣ q̾ me¬
tuut qua racõe palescũt. nec hec dissaiꝰ ait in ocil¬
to est: natuã enĩ cũ quid de extu̾sicꝰ ꝯuingẽtibus
metuit in altũ tota demergit sicut nos quoꝙ cũ
tiuẽꝰ latebras et loca nos oculentia querĩq. Ergo
tota descendens ut laceat trahit secũ sanguinert
quo uolut curru semꝑ uelut ⁊ : hoc demerso huoi
dilucior cũti remaẽt et inde palescit ĩdco tunẽt ⁊
irenũt qr uictꝰ. aĩe introrsũ sugiens neruos
reliꝙͥ quibꝰ tenebatẽ foittudo mẽbroꝵ et inde salti
iunois agitantꝭ. huit et lasramẽtũ uentris comi¬
tat iunoꝰ quia muistuli quibꝰ clandebanti ret̾imuẽ¬
torũ meatꝰ fugientꝭ introisũ aĩe u̾tute deferti

Expanded text:
rius: Gaudium, inquit, extrinsecus contingit: ad hoc anirius: Gaudium, inquit, extrinsecus contingit: ad hoc animoso occursu natura festinat, quam sanguis comitando quasi alacritate integritatis suae compotem tinguit cutem, et inde similis color nascitur. Idem refert: Contra qui metuunt qua ratione pallescunt? Nec hoc, Disarius ait, in occulto est: natura enim, cum quid de extrinsecus contingentibus metuit, in altum tota demergitur: sicut nos quoque, cum timemus, latebras et loca nos occulentia quaerimus. Ergo tota descendens, ut lateat, trahit secum sanguinem, quo velut curru semper vehitur. Hoc demerso humor dilutior cuti remanet, et inde pallescit. Ideo timentes et tremunt, qui virtus animae introrsum fugiens nervos relinquit quibus tenebatur fortitudo membrorum, et inde saltu timoris agitantur. Hinc et laxamentum ventris comitatur timorem, quia musculi quibus claudebantur retrimentorum meatus fugientis introrsum animae virtute deser
Abbreviated transcription (Latin):
qui tibi eq̃ui sũt sed senũ quoq om̃i doctissime quia.¬
scula froutẽ et sequestrata uerecũdia quã inte faci.¬
es rubore indicat / confer nobiscũ libere quod occre¬
rit int̾rogacionibꝰ tuis nõ minꝰ doct̾ne collaturꝰ
quã si aliis consulentibꝰ ipse respondeas : Cumq
diutile tacentẽ crebris ille hõtatibꝰ excitaet᷑: hoc
inꝙ̃ seruiꝰ epte quero quod mhi contigisse dixisti
que fecit causa ut rubor cõpori ex animi pudoe
nascat /⁊/ Et ille natuã inquit. cũ quod ei occrit
honesto pudore dignũ imũ petendo penetrat sangui¬
nem quo quioto atq diffuso cutis tui prurit ⁊
et inde nascit⁊ rubor dicũt eciã phisici ꝙ nata
pudere tacta ita sanguinẽ aute se ꝓuelamento
tendat ut uidemꝰ quemq erubescentẽ manũ sib e
aute faciem frequẽt oppone: Nec dubitae̾ d̾ hub
poteris cũ inhuil aliud sit rubor nisi colo sangiũs
Addit seruꝰ et qui gaudent cur rubescũt Et dissa¬

Expanded text:
tibi aequaevi sunt sed senum quoque omnium doctissime, commascula frontem, et sequestrata verecundia, quam in te facies rubore indicat confer nobiscum libere quod occurrerit, interrogationibus tuis non minus doctrinae collaturus quam si aliis consulentibus ipse respondeas. Cumque diutule tacentem crebris ille hortatibus excitaret: Hoc, inquit Servius, ex te quaero, quod mihi contigisse dixisti, quae faciat causa, ut rubor corpori ex animi pudore nascatur? Et ille: Natura, inquit, cum quid ei occurrit honesto pudore dignum, imum petendo penetrat sanguinem, quo commoto atque diffuso cutis tinguitur, et inde nascitur rubor. Dicunt etiam physici quod natura pudore tacta ita sanguinem ante se pro velamento tendat ut videmus quemque erubescentem manum sibi ante faciem frequenter opponere. Nec dubitare de his poteris, cum nihil aliud sit rubor nisi color sanguinis. Addit Servius: Et qui gaudent cur rubescunt? Et Disa
Abbreviated transcription (Latin):
unde capillos ccispi qr ita temꝑati fũt / ut capite
sicciore suit tarde Canescũt / cito in caluitiũ tñssent¬
i Cont qui capillo sũt rariore nõ co facile nudc̃r
nuitriente huore quod¬
illis cito canicies : Nã ideo albi sũt cami/ qr cał
linõris quo innit̾init iuitantꝭ i Si ergo sembus
huũdancia hnõcꝭ capillos incanicĩe tig̾uit / cur
seuecta opĩo exacte siccitatꝭ accepit i Quia sene¬
cta inꝙ ille extuncto ꝑuetustatẽ natuati calore
fit frigida et ex illo frgoe gelidi et suꝑflui na-¬
scit ⁊ huõres ⁊ Cetũ liquor uitalis longenitate
sictatus estꝭ i Inde senecta sicca est in opħia naͣlis
huõris: huecta est iuddancia uiciost epfrigore
ꝓcreati : huic est ꝙ et uigilus ctas granior effi

Expanded text:
Unde capillos crispi, quia ita temperati sunt ut capite Unde capillos crispi, quia ita temperati sunt ut capite sicciore sint, tarde canescunt, cito in calvitium transeunt: contra qui capillo sunt rariore non eo facile nudantur nutriente humore, quodillis cita canities: nam ideo albi sunt cani, quia colorem humoris quo nutriuntur imitantur. Si ergo senibus abundantia humoris capillos in canitiem tinguit; cur senecta opinionem exactae siccitatis accepit? Quia senecta, inquit ille, extincto per vetustatem naturali calore fit frigida, et ex illo frigore gelidi et superflui nascuntur humores. Ceterum liquor vitalis longaevitate siccatus est: inde senecta sicca est inopia naturalis humoris, humecta est abundantia vitiosi ex frigore procreati. Hinc est quod et vigiliis aetas g
Abbreviated transcription (Latin):
cio est et inde cercbio solet inciꝑe cancies/ Et si
pars auterio ait ille huidio est cur caliutũ
patitꝭ quod nõ nisi exsiccitate con tingit: oppo̾tu¬
na inꝙ dissarius obiectio / sod racio nõ obstura est
ꝑtes enĩ priores capitis fecit natuã raio̾res ut cpq
superflui aut fumei flatus ceca cerebr fuerit
euanescat ꝑ plueb̾ meatus i unde uidemꝰ in siccis
de functoꝵ capitibꝰ uelut quasdã sutural quibus
emusꝑheria ut ita dixerim capitꝭ illigantꝭ Quibꝰ
igit ⁊ Ali meatus fuerint ampliores hũore siccitate
nuuitãt / et ideo tardius canescũt / sod nõ caluitio¬
carent: Si ergo siccitas caluos efficit ut posteriora
capitꝭ sicciora esse dixisti / cur caluũ occepitiũ indꝙpͣ
uidemꝰ : ille respondit / siccitas occipicii nõ exnici
sed onatuã est : Ideo omĩbꝰ sicca sũt occepitia: Ex
illa aut̾ siccitate caliuciũ nasca que ꝑ molã tẽpe¬
rieni quã greci

Expanded text:
tio est, et inde crebro solet incipere canities. Et si tio est, et inde crebro solet incipere canities. Et si pars anterior, ait ille, humidior est, cur calvitium patitur, quod non nisi ex siccitate contingit? Oportuna, inquit Disarius, obiectio, sed ratio non obscura est. Partes enim priores capitis fecit natura rariores, ut quicquid superflui aut fumei flatus circa cerebrum fuerit evanescat per plures meatus: unde videmus in siccis defunctorum capitibus velut quasdam suturas quibus hemisphaeria, ut ita dixerim, capitis alligantur. Quibus igitur illi meatus fuerint ampliores, humorem siccitate mutant et ideo tardius canescunt, sed non calviticarent. Si ergo siccitas calvos efficit, et posteriora capitis sicciora esse dixisti, cur calvum occipitium numquam videmus? Ille respondit: Siccitas occipitii non ex vitio sed ex natura est: ideo omnibus sicca sunt occipitia. Ex illa autem siccitate calvitium nascitur quae per malam temperiem, quam Graeci
Abbreviated transcription (Latin):
pudendis et matrici ut suũ opris impleãt ministrãtꝭe
Ita nlla in hoĩe ꝑs cõꝑis sine spiramẽto quad duẽt ͤ
cerebri locatũ est et sine spmalis medulle bñficio cõ¬
stat i Sic eigo fit ut cĩ ipm̃ cerebrũ sensu careat
ostendit ues operta nature tectas ut quidꝙ̾ sermõẽ
descpsit oculis uide̾ uideannir : ded eustachio iam
cedo cui precipui consulendi locũ i Eustachiuis m ͦ
nel ui om̃i dissertissimꝰ eusebius uel quicãꝙ uolũt
alii ad cxercitũ ꝯsultationisi accedãt nos postea li¬
beriore ocio congrediemiir: Rrgo ait ensebuis
habendus mihi sermo est dissari tecũ de etate
tiꝰ iamã iã pens ainto pulsamq . Homerus
ã senes
uocat quero utrũ ex parte
poetico more totũ capit sigͥficaĩ uelit / au ex
aliqua rõẽ canos huic precipue ꝑti capitꝭ assignet
Et dissariusi Et hoc dininꝰ ille uates prudent̾
ut cetera Nam ꝑs anteriõ capitꝭ huundier occipi¬

Expanded text:
pudendis et matrici, ut suum opus impleant, ministrantur. pudendis et matrici, ut suum opus impleant, ministrantur. Ita nulla in homine pars corporis sine spiramento, quod in ventre cerebri locatum est, et sine spinalis medullae beneficio constat. Sic ergo fit ut cum ipsum cerebrum sensu careat, ostendit res opertu naturae tectas ut quicquid sermone descripsit oculis videre videamur. Sed Eustathio iam cedo, cui praeripui consulendi locum.» Eustathius: «modo el vir omnium disertissimus Eusebius vel quicunque volent alii ad exercitum consultationis accedant, nos postea liberiore otio congrediemur. Ergo, ait Eusebius, habendus mihi sermo est, Disari, tecum de aetate cuius ianuam iam paene ambo pulsamus. Homerus, cum senesocat, quaero, utrum ex parte poetico more totum caput significare velit, an ex aliqua ratione canos huic praecipue parti capitis adsignet? Et Disarius: Et hoc divinus ille vates prudenter, ut cetera. Nam pars anterior capitis humidior occipi
Abbreviated transcription (Latin):
inseritꝭ uiui mistrans adorandi. Qua̾ta palatũ
frigida et calida disceruit. Sta de cerebes means
stomachũ petis cui maxiẽ sensꝰ est uccͣariq ut
q̃ desunt appetat suꝑflũa respuat et in homie
sobrio seipẽ moderet: Septima siisigia
neruorũ nofundit sensũ spinali modulle que
homr̃ẽ mali quod est nau carma i Et adeo usu
aut dignitate precipiia est / at longũ cerebꝵ
amoditꝭ sit uocata : Ex hac deuiq ut excerebro
cõpus aĩalis ut uiuat / ut decore uiuat et ut
⁊̃ morlitas ille successione queratꝭ: hiis eͥbuor
ppositis ut dixi anime ꝑspialem medullã p̃bet
effectiis: nã cordi et iecori et spirandi misternis, que
omiã aduuẽdũ ꝑtinẽt iures despmalibꝰ quos diximꝰ
meatiliꝰ nnitrant⁊ Neriusi eciã manuũ podũ aliar¬
ne parciũ/ per quas decore uuntꝰ nictꝰ inde prestate
et ut successio ꝓcuret ⁊ nerui excadem spͥmali medulla

Expanded text:
inseritur vim ministrans odorandi; quarta palatum inseritur vim ministrans odorandi; quarta palatum frigida et calida discernit. Sexta de cerebro means stomachum petit, cui maxime sensus est necessarius, ut quae desunt adpetat, superflua respuat et in homine sobrio se ipse moderetur. Septima συζυγία nervorum infundit sensum spinali medullae, quae hoc est animali quod est navi carina, et adeo usu aut dignitate praecipua est ut longum cerebrum a medicis sit vocata. Ex hac denique, ut ex cerebrocorpus animalis: ut vivat, ut decore vivat et ut immortalitas illi successione quaeratur. His tribus propositis, ut dixi, animae per spinalem medullam praebetur effectus. Nam cordi et iecori et spirandi ministeriis, quae omnia ad vivendum pertinent, vires de spinalibus quos dixi meatibus ministrantur. Nervis etiam manuum pedum aliarumve partium, per quas decore vivitur, virtus inde praestatur, et ut successio procuretur, nervi ex eadem spinali medulla
Abbreviated transcription (Latin):
copibꝰ fanuliates : Nulli eĩ dim̃o coͥꝑi sensus
mortostt : Ergo si dignitas diuinoꝵ corpoꝵ sensã
dedignatꝭ quasi aptuo cadutꝭ / multo mor̃ anima
maiois est maiestatꝭ quã ut sensũ egeat. ut autẽ
homo constet et uniũ aiad sit aĩa prestat qͥ uiuũ
cõpiis illuãt. porro allu̾at inhabitando et habita ͦ
eiꝰ in tercbro est i Et spalis eĩ nauiã et adnos de
alto ueniẽs ꝑtem in hoĩe et altã et specialẽ tenũ.¬
spiramẽtũ de effectibus suis cuiꝰ spiramẽti natus
hoc est ut sensꝰ et ingerat et gub̾net: de his qᵈ qͣ
cau̾uis quas uentees cerebri nostra uocauit antiqͥ
de cerebri uentre nascentes uicem implent fistũ¬
larũ spiramẽtũ sensificũ ad sua queq loca naͣ᷑ ᷝi
lege ducẽtes / ut sensũ uicinis et longe positis
mẽbris aĩalis infundãt : pͥma igitꝭ siticar
neuor taliũ petit oculos et dat illis agnicionẽ
dit ꝑ quã in eis nascitꝭ notitia sonoꝵ. Te̾cia naĩba

Expanded text:
amiliares. Nulli enim divino corpori sensus nior est. Ergo, si dignitas divinorum corporum sensum dedignatur, quasi aptum caducis, multo magis anima maioris est maiestatis quam ut sensu egeat. Vt autem homo constet et vivum animal sit, anima praestat, quae corpus inluminat. Porro inluminat inhabitando et habitatio eius in cerebro est. Sphaeralis enim natura et ad nos de alto veniens, partem in homine et altam et sphaeralem tenuspiramentum de effectibus suis: cuius spiramenti natura haec est ut sensus et ingerat et gubernet. De his ergo cavernis, quas ventres cerebri nostra vocavit antiquide cerebri ventre nascentes vicem implent fistularum, spiramentum sensificum ad sua quaeque loca naturali lege ducentes, ut sensum vicinis et longe positis membris animalis infundant. Prima igitur συζυγία nervorum talium petit oculos et dat illis agnitionem dit per quam eis innascitur notitia sonorum; tertia naribus
Abbreviated transcription (Latin):
pergit/ siue sensii secat᷑: qui ca̾ni ad heret iã frs
s sicet᷑ dolorẽ nõ suo sed sedis sue co̾ꝑe. siõ ca.¬
pillus dũ suꝑior secat᷑ nesat dolo / s auellãtux
seusũ accipit a carne quã deserit. Et cerchrũ qd
tactii sui hornei uł torquet uł srequet̾ int̾e̾ruit
nõ suo sensii ẜ uestitus sui. ⁊ ometi hũc impo̾tat
dolorẽ ⁊ Erga dixinꝰ que in hoĩẽ sine sensu suit
ot que hͨ cã faciat indicatũ est: Reliqua ꝑs de¬
biti mei de eo est cur cerebꝵ cĩ sensũ nõ habcat
sensdi gubuet. Sed de hoc quoq temptabõ si poteo
esse soluendo:. Sensꝰ de quibꝰ loquini⁊ qu̾ꝙ sũt
uisus auditꝰ . odoratꝰ gustꝰ et tactus. hn aut̃

Expanded text:
pergit sine sensu secatur, qui carni adhaeret iam facit pergit sine sensu secatur, qui carni adhaeret iam facit si secetur dolorem, non suo sed sedis suae corpore; sicut capillus dum superior secatur nescit dolorem: si avellatur, sensum accipit a carne quam deserit. Et cerebrum quod tactu sui hominem vel torquet vel frequenter interimit, non suo sensu sed vestitus sui, id est omenti, hunc importat dolorem. Ergo diximus quae in homine sine sensu sint, et quae hoc causa faciat indicatum est. Reliqua pars debiti mei de eo est, cur cerebrum, cum sensum non habeat, sensus gubernet. Sed de hoc quoque temptabo si potero esse solvendo. Sensus, de quibus loquimur, quinque sunt: visus auditus odoratus gustus et tactus. Hi au
Abbreviated transcription (Latin):
instrat. Adeps medulla et cerebrũ ita ĩ huõre
atq mollicie sunt/ ut cundẽ effectĩ aĩs quẽ
siccitas illa nõ recipit . mollicies ista nõ teneat
ideo tam dentibꝰ / yngniti ossibus et capillis ꝙͣ
adipi / medullis et cerebro sensus in c̃ẽ nõ potinit/
Et sicut ficcio capilloꝵ nhil dolois ingerit/ ia si
seccet/ nel deus ul os/ seu adeps / seu cerebrũ
seu medulla aberit om̃is seusq̃ doloris. Sed indeq
inquies to̾mẽtis affici quibq secante ossa toqueri
homiẽs ox dolore dencuo/. hoc ue̾ꝵ esse quis ab.¬
neget . scd ut os seccetur omẽtũ quod impoitũ ẽ
oss ccutiatũ dũ seccionẽ patitꝭ impo̾tãt / qdͦ cũ¬
medici manꝰ transit. os iã cũ modulla ꝙͣ ꝯtinet
hũt iudolentiã seccioni similẽ capilloꝵ : et cũ dẽaũ
dolor est ⁊ nõ os dentis in senfu est / sed caro q̃ ꝯtinet
dentẽ. Nã et lingis quãtus exͣ ca̾nẽ crestendo

Expanded text:
istrat: adeps medulla et cerebrum ita in humore istrat: adeps medulla et cerebrum ita in humore atque mollitie sunt ut eundem effectum animae quem siccitas illa non recipit mollities ista non teneat. Ideo tam dentibus unguibus ossibus et capillis quam adipi medullis et cerebro sensus inesse non potuit. Et sicut sectio capillorum nihil doloris ingerit, ita, si secetur vel dens vel os seu adeps seu cerebrum seu medulla, aberit omnis sensus doloris. Sed videmus, inquies, tormentis affici quibus sectantur ossa, torqueri homines et dolore dentium. Hoc verum esse quis abneget? Sed, ut os secetur, omentum quod inpositum est ossi cruciatum, dum sectionem patitur, inportat: qmedici manus transit, os iam cum medulla quam continet habent indolentiam sectionis similem capillorum. Et cum dentium dolor est, non os dentis in sensu est, sed caro quae continet dentem. Nam et unguis quantus extra carnem crescendo
Abbreviated transcription (Latin):
hũc motũ/ nec misteria sua deserit. Ideo ꝯsuetꝰ
hodie desugries / et alios enĩ in arce tibi socios et
ip̃m̃ te au̾diui sepe ditentẽ corcbro nõ esse sensũ
ẜ ut ossa ut deutes ut capillos / ita et cerebrũ
esse sie sensi i uerũ ne est hoc uos dice̾ solitos
an ut falfũ refelles/ uerũ ait ille . Ecce iã cla¬
usus es: ut eñ ꝯcedã tibi pret̾ capillos ĩ hoĩẽ
aliquid esse sine sensui quod nõ facile ꝑsuasũ est
cioc tũ sonsq̃ omes paulo aute dixisti a cebro mĩs¬
tari. cũ cebro nõ in esse sensũ ipẽ fatearis
nota uolubilitas Et dissariꝰ reidens / Recia
quibꝰ me i uolutũ teres nimus rara fut nimuis
pacula. Ecce me enãgele sine nisi inde exemptũ
Uidebis. opus notue est / ut fensũ uel iniiũ
sicca / uel nimiũ humecta nõ capiãt: ossa: dẽtes
c̃ ungnibꝰ et capillis niia siccitate ita densata¬
o/ sut / ut penẽtbilia suit effectui aĩẽ que sensũ mi.¬

Expanded text:
hunc motum nec ministeria sua deserit. Ideo consuetis hunc motum nec ministeria sua deserit. Ideo consuetis hodie effugies. Et alios enim in arte tibi socios et ipsum te audivi saepe dicentem cerebro non inesse sensum, sed ut ossa, ut dentes, ut capillos, ita et cerebrum esse sine sensu. Verumne est haec vos dicere solitos, an ut falsum refelles? Verum, ait ille. Ecce iam clausus es. Ut enim concedam tibi praeter capillos in homine aliquid esse sine sensu, quod non facile persuasu est, tamen cur sensus omnes paulo ante dixisti a cerebro ministrari, cum cerebro non inesse sensum ipse fatearis?nota volubilitas? Et Disarius renidens: Retia quibus me involutum tenes nimis rara sunt, nimis patula: ecce me, Euangele, sine nisu inde exemptum videbis. Opus naturae est ut sensum vel nimium sicca vel nimium humecta non capiant. Ossa dentes cum unguibus et capillis nimia siccitate ita denseta sunt ut penetrabilia non sint effectui animae qui sensum min
Abbreviated transcription (Latin):
giros effict crebro qu̾su turbat / et huoribꝰ capitꝭ
inuoluit spiramẽtũ quod aĩm crebro qiͣ om̃es cõpo
ris sensꝰ gubuãti iĩstrat i hoc est aut̃ spiramẽtũ
quod aibiens cerebꝵ singulis sensibꝰ uim suã p̃s¬
tat hoc est quod neruis ⁊ musculis coꝑis fotitudiuẽ
prebet: Rrgo uebgne turbatũ et siuũ agitatꝭ
miõribꝰ oppressũ langnescit et nũsteriũ suũ dese¬
rit. Inde fit hiis qui rapuꝵ̃ꝭ in giros habeciõ audi¬
tus insus obscurior : postremo neruis et musculis
nullã ab co uirtutẽ quasi deficiente sumẽtibꝰ
totũ cõpiis quod hus substiuetꝭ et in robur erigil
desertũ iã fulcimẽtꝭ suis labitꝭ in ruinã : Sod conͣ
hec om̃a consuetudo quã sedam natmͣ ꝓmic̃ciauit
nfus illos iuat qui in tali motu sepe mouẽt uer¬
santꝭ. Spiramẽtũ eñ cerebri quod paulo ante
diximꝰ assuetũ rei iã nõ sibi noue/ nõ paurese

Expanded text:
gyros efficit, crebro conversu turbat et humoribus capitis gyros efficit, crebro conversu turbat et humoribus capitis involvit spiramentum quod animam cerebro quasi omnes sensus corporis gubernanti ministrat. Hoc est autem spiramentum quod ambiens cerebrum singulis sensibus vim suam praestat, hoc est quod nervis et musculis corporis fortitudinem praebet. Ergo vertigine turbatum et simul agitatis humoribus oppressum languescit et ministerium suum deserit. Inde fit his qui raptantur in gyros hebetior auditus, visus obscurior. Postremo nervis et musculis nullam ab eo virtutem quasi deficiente sumentibus totum corpus, quod iis sustinetur et in robur erigitur, desertum iam fulcimentis suis labitur in ruinam. Sed contra haec omnia consuetudo, quam secundam naturam pronuntiavit usus, illos iuvat qui in tali motu saepe versantur. Spiramentum enim cerebri, quod paulo ante diximus, adsuetum rei iam non sibi novae non pavescit
Abbreviated transcription (Latin):
consultacõ. et exercebo in ꝙpꝰ dissariũ nrm̃ / si tamẽ
minnt illis suis et rorantibꝰ eñsionibꝰ satisfaciẽt
consulenti ⁊ dic dissarii cur qui ita se uertut uet
sepe in orbem rotentꝭ et u̾tigiaẽ capitꝭ et obscuri.¬
catem paciũtꝭ oculoꝵ : postremo si perseueraue¬
runit ieuunt / cũ nullꝰ alius motꝰ coꝑis hanc
ngerat inct̾itatem / Ad hoc dissariꝰ Septem in ꝙ̃
cõporei motus fũt / aut eñ accepit priorsũ aut
retrosũ cecedit  aut indextrã luiã ne diuertit
ant sursũ ꝓmouet aut deorsũ / at orbitulatiu
rotat. ẜ luus septe motib ynꝯ tũi in dñiinis cõ¬
ꝑibꝰ muenit spheralem dico quo mor celũ qͦ sydea¬
quo cetera mouẽte̾ elemẽtai Terenis aialibꝰ illi sex
pcipue faniliares sũt̾ sed nõ mũꝓͣ ad hibeꝭ et septunꝰ
sed sex illp ut directi ita et ĩ noxii Septumnꝰ ⁊ qui

Expanded text:
consultationem et: Exercebo, inquit, Disarium nostrum, si tamen consultationem et: Exercebo, inquit, Disarium nostrum, si tamen minutis illis suis et rorantibus responsionibus satisfaciet consulenti. Dic, Disari, cur qui ita se vertunt ut saepe in orbem rotentur et vertiginem capitis et obscuritatem patiuntur oculorum, postremo, si perseveraverint, ruunt, cum nullus alius motus corporis hanc ingerat necessitatem? Ad haec Disarius: Septem, inquit, corporei motus sunt: aut enim accedit priorsum aut retrorsum recedit aut in dexteram laevamve divertitur aut sursum promovet aut deorsum aut orbiculatim rotatur. Ex his septem motibus unus tantum in divinis corporibus invenitur, sphaeralem dicota. Terrenis animalibus illi sex praecipue familiares sunt, sed nonnumquam adhibetur et septimus. Sed sex illi ut directi ita et innoxii, septimus, id est qui
Abbreviated transcription (Latin):
maiorẽ sentit calorem. et touiens aqua urit ampli
quotiens nonuis ei motꝰ accesserit: Et dissarius:
frigus accepit a nobis: Motus uers aꝙ̃ nouã cõꝑ
applicat et cessante assuetudine de qͥ paulo aute
diximꝰi semꝑ nouitas auget sensũ calort̾. Lur ẽgo
albinꝰ ait estate cũ aer calidus flabro mouetꝭnõ
calorẽ sed frigiis acguĩtꝭ: cadem enĩ ratõe et dho
feruo debet̾ motꝰ auge̾. nõ cadem racio dissarius
in quit in aque ⁊ aeris caloe : Illa enĩ coꝑis solli¬
dioris est/ et crassa mati̾es cũ mouetꝭ integra
ni sua suꝑficien cui admonet⁊ iuadit. Aex
uõ motii duentũ soluitᵈ et liquidior se factus agi¬
catũ flatus effiat porro ut flatus illud remonet
quod c̃ũfusũ erat/ nobis/ erat aut̃ cta nos calor
remoto igitꝭ ꝑflatũ calore restat ut aduenã sẽst̃i
frigois prestet agritatꝰ: Intpellat euãgel ꝑgentẽ

Expanded text:
maiorem sentit calorem et totiens aqua urit amplius, maiorem sentit calorem et totiens aqua urit amplius, quotiens novus ei motus accesserit.» Et Dysarius, frigus accepit a nobis. Motus vero aquam novam semper ac calidam corpori applicat et cessante adsuetudine de qua paulo ante diximus semper novitas auget sensum caloris.» «Cur ergo», Albinus ait, «aestate cum aër calidus flabro movetur, non calorem sed frigus adquirit? Eadem enim ratione et in hoc fervorem deberet motus augere. Non eadem ratio, Disarius inquit, in aquae et aeris calore. Illa enim corporis solidioris est, et crassa materies cum movetur, integra vi sua superficiem cui admovetur invadit, aer motu in ventum solvitur et liquidior se factus agitatu flatus efficitur: porro ut flatus illud removet quod circumfusum nobis erat: erat autem circa nos calor: remoto igitur per flatum calore restat ut advenam sensum frigoris praestet agitatus. Interpellat Euangelus pergentem