comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uerut ꝓfecto apud deum ⁊ ueretunda ꝯtessio quo se humilian do
deitiat. ⁊ ꝑrometa deuotio ubi se innou audo reficiat. ⁊ iocũda
ꝯtemplatio ubi erredendo ꝯuiescat. Omĩa om̃ibus ẽ qui omma
amministrat.: nec quiqͣm est omium exe. Nam qd in se est lucẽ
habirat ĩ accessibilem. ⁊ pax eins ersuperat omẽm lensum: ⁊ sa¬
pieritie eius non ẽ nuim̃us: ⁊ m agnitud iuis eius ñ est finis: nec potest
eumindete homo it uiuat. Non quod longe ab unoqͦ sit qui esse
omĩum est ꝰ sine quo omnia nichil: s ut tu plus mireris: ⁊ nil
eo p̾sentins. ⁊ nil inꝯprehentibiluis. Quid nemge cinq rei p̾sentiꝰ
qͣm ẽẽ suum: Quid cuiq tam̃ in p̃hensibilius qͣm eẽ onũum: Sa¬
ne cẽ om̃ium din̾m deum: non quia illa sunt qd̾ est ille: s quid ex
rpo. ⁊ ꝑ ipsum.⁊ in ipõ suitt omĩa. Elle ẽ gͦ om̃rum q̃ facta sunt ipẽ

Expanded text:
venit profecto apud Deum et verecunda confessio, quo se humiliando venit profecto apud Deum et verecunda confessio, quo se humiliando dejiciat; et prompta devotio, ubi se innovando reficiat; et jucunda contemplatio, ubi excedendo quiescat. Omnia omnibus est qui omnia administrat, nec quidquam est omnium proprie. Nam, quod in se est, lucem habitat inaccessibilem , et pax ejus exsuperat omnem sensum ; et sapientiae ejus non est numerus , et magnitudinis ejus non est finis ; nec potest eum videre homo ut vivat . Non quod longe ab unoquoque sit qui esse omnium est, sine quo omnia nihil: sed, ut tu plus mireris, et nil eo praesentius, et nil incomprehensibilius. Quid nempe cuique rei praesentius, quam esse suum? Quid cuique tamen incomprehensibilius, quam esse omnium? Sane esse omnium dixerim Deum, non quia illa sunt quod est ille; sed quia ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia . Esse est ergo omnium quae facta sunt ipse
Abbreviated transcription (Latin):
querere. ꝓpͥam ẽ oĩcłari maniũ: ꝓsesto qui dat głam deo. dei dicitur
non inꝯgrue manũ osculari. Et in hominibꝰ quidem itaeẽ in demꝰ
seruos indelicet offensoꝵ dnõrum olcłari solere pedelcum ab eisue
niam petunt. ⁊ pauteres diuitũ manus: cũ ab eis mimꝰ accipuint
U er̃ qr sꝑs ẽ d̾e. ⁊ nullis sunsler ila lubstantia membͥs distineta
corporeis: erit forsan qui nullatenus de illo recrpi at tale aliquid
s ame s dei manus ł pedes flagitet demonstrari. licq ꝓbari qd̾ de
osculo pedum manꝰ ue diffimo. & quid si ⁊ ego iucissim ab ipõ meo
leiscitatore. de ore quoq d ei requisiero. qͣtinus qd̾ de oris oiło siͥpt̃a
loquitur. ad deum ꝑtinete demonstret: Nempe aut tum ifto simł
⁊ illa habet. aut tum illis parit̾ ⁊ isto caret. Set enum ⁊ os ht̃ ds̃.
quo docet homi nem sũam: ⁊manum ht̃ qua dat escam omi carni
⁊ pedes ht̃ quoꝵ terra scabellum ẽ. ad quos nimii̾ ꝓciõies t̾re ꝯu̾si¬

Expanded text:
quaerere, propriam est osculari manum; profecto qui dat gloriam Deo, Dei dicitur non incongrue manum osculari. Et in hominibus quidem ita esse videmus, servos videlicet offensorum dominorum osculari solere pedes, cum ab ipsis veniam petunt; et pauperes divitum manus, cum ab eis munus accipiunt est Deus , et nullis simplex illa substantia membris distincta corporeis; erit forsan qui nullatenus de illo recipiat tale aliquid, sed a me sibi Dei manus vel pedes flagitet demonstrari, sicque probari quod de osculo pedum manusve definio. Sed quid, si et ego vicissim ab ipso meo sciscitatore de ore quoque Dei requisiero, quatenus quod de oris osculo Scriptura loquitur, ad Deum pertinere demonstret? Nempe aut cum isto simul et illa habet, aut cum illis pariter et isto caret. Sed enim et os habet Deus, quo docet hominem scientiam; et manum habet, qua dat escam omni carni; et pedes habet, quorum terra scabellum est, ad quos nimirum peccatores
Abbreviated transcription (Latin):
dum. Humuilis quippe ⁊ ueretunda debet eẽ satisfactio: qua emẽ dat᷑
superba transgressio. At cum ⁊̃ ad uinend̾ emãdatius. deo q digni
ampligri ⁊ fiducia capud iam leuamꝰ de puluere. largitoris ut alle¬
iet manũ ostulati. si tamen de accepeo munere ñ nr̃am s auctoriᷤ
głam querunus : eiq sua dona. ⁊ non nobis ascͥbimus. Alioqͥnsi

Expanded text:
ndum. Humilis quippe et verecunda debet esse satisfactio, qua emendatur ndum. Humilis quippe et verecunda debet esse satisfactio, qua emendatur superba transgressio. 3. At cum etiam ad vivendum emendatius, Deoque 1276 dampliori fiducia caput jam levamus de pulvere, largitoris, ut assolet, manum osculaturi; si tamen de accepto munere non nostram, sed auctoris gloriam quaerimus, eique sua dona, et non nobis ascribimus. Alioquin si
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ am̃ db inuicem ñ requirunꝰ nominatim: Deinq qͥuar¬
latul ẽ ait eum : nec addidit ore suo. nec oscło oril sm. Sic m¬
mirum onnĩs ⁊ quilͥbit ⁊ qui loquitur consueuit. Sut gͦ
hii tres animarum affectus siue ꝓfestus. expertis dumtarat
latisnoti y manifesti. cũ aut de d̾ctis malis indulgentiam. auͭ
de bonis agendis grãm. aut ip̃ius ectam ĩdultoris. ⁊ benefac¬
tous sui p̾sentiam eo quide̾ modo quo incorrore fragili pos¬
sibile est oꝑtent intueri. Cet̾um pͥmum ⁊ secundum qua
ratione oscula nomiriau̾im manifetius accipite. Oltulũ
patis inditumẽ. omnes nouimus. Porro antẽ si ut scͥpt᷑ a
loquitur pectata nr̃ã seꝑant int̃ uos ⁊ deum: tollatur de medio quod
interust ⁊ par est. Cum gͦ satisfacints ut ablato quod separat p¬
cato reconciliemur: in dulgentiam quam recipinus quid nisi qd¬
dam oscubum dix̾uti pacis: Idq int̃im nonalibi quam ad pedes suĩ¬

Expanded text:
imus nominatim? Denique qui narlatus est, ait, eum ; nec addidit: Ore suo, vel, Osculo oris sui. Sic nimirum omnis et qui scribit, et qui loquitur consuevit. Sunt ergo hi tres animarum affectus, sive profectus, expertis duntaxat satis noti et manifesti, cum aut de actis malis indulgentiam, aut de bonis agendis gratiam, aut ipsius etiam indultoris et benefactoris sui praesentiam, eo quidem modo quo in corpore fragili possibile est, obtinent intueri. 2. Caeterum primum et secundum qua ratione oscula nominaverim, manifestius accipite. Osculum, pacis indicium esse omnes novimus. Porro autem si, ut Scriptura loquitur, peccata nostra separant inter nos et Deum , tollatur de medio quod interest, et pax est. Cum ergo satisfacimus, ut, ablato quod separat peccato, reconciliemur; indulgentiam quam recipimus, quid nisi quoddam osculum dixerim pacis? Idque interim non alibi, quam ad pedes sume
Abbreviated transcription (Latin):
inus. Ergo qd̾ austerum ⁊ durum uideo᷑ retinto michi canqͣm for¬
ti. tanqͣm sane. tanqͣm ꝑsete. ⁊ dico singłarit̃. tͣhe me. Qd suaue
⁊ dulce tͥ tanqͣm infumo cõmunnte. ⁊ dico. curremus. Noui ego
adolescentulas delicatas ⁊ teneras oẽ. ⁊ ininus ydontas sufferre tĩpta¬
tiones. ⁊ xpterea metum uolo ut currant. s ñ ut mecum tͣhant᷑.
uolo habere sotias consolatõnis: ñ autem ⁊ laboris. Quare: ꝯm̃ ĩ
firine sunt: ⁊ uereor ne deficiant ⁊ succumbant. Me inquid osponse
corripe. mȩexte: Me tempta. met᷑he post te: qm̃ ego in flageua ꝑata
sum. ⁊ potens ad sustinendum: cet̾um sumul curremus Sola tra¬
har: set simul turremtis. Ouiremus curiemꝰ: s in odore ungnẽ¬
torum tuoꝵ: ñ in nrõrum fidutia m̃itorum. Fat ĩ magnttudure

Expanded text:
mus. Ergo quod austerum et durum videtur, retineo mihi, tanquam formus. Ergo quod austerum et durum videtur, retineo mihi, tanquam forti, tanquam sanae, tanquam perfectae, et dico singulariter, Trahe me. Quod suave et dulce, tibi tanquam infirmo communico, et dico, Curremus. Novi ego adolescentulas delicatas et teneras esse, et minus idoneas sufferre tentationes: et propterea mecum volo ut currant, sed non ut mecum trahantur; volo habere socias consolationis, non autem et laboris. Quare? Quoniam infirmae sunt, et vereor ne deficiant, ne succumbant. Me, inquit, o sponse, corripe, me exerce, me tenta, me trahe post te; quoniam ego in flagella parata sum, et potens ad sustinendum. Caeterum simul curremus: sola trahar, sed simul curremus. 1334 Curremus, curremus, sed in odore unguentorum tuorum non nostrorum fiducia meritor
Abbreviated transcription (Latin):
tulas tecum eẽ cursituras. si sola post spensum ire uoluisses. Cur gͦ płalr̃
mor sb̃iunctura curtemꝰ. tͣhite singłarit̾ postulasti:. Caritas inquid ua
postulabat. Disce per hoc uerbum a me inspĩtali er̾citio duplex aurili¬
um desuper sperare: correptõnem.⁊ consolatõnem. Altera foris ex̾¬
cet. altera iusitat uitus. Illa reprimit insolentiam: ista in fidutiã
erigit. Illa oꝑatur humilitatem : ista pusillammitatem consolatur
Illa cautos: ista deuetos facit: Timorem domini docet illa: ista iplum
timorem infuso temporat gandio salutari sinit siͥptumẽ. Lecetur
tor meum ut cimeat nom̃ tuum. Item. Senute dño in timore. ⁊
exultate ei cum tremore. Trahumir: cum temptarõnibꝰ ⁊ tribula¬
tõnbus ex̃temur. Currimus: cum int̾nis consolatõnibus. ⁊ inspi¬
ratõnibus usitati. tanqͣm insuane olentibus ungutntis respira¬

Expanded text:
tulas tecum esse cursuras, si sola post sponsum ire voluisses. Cur ergo pluraliter tulas tecum esse cursuras, si sola post sponsum ire voluisses. Cur ergo pluraliter mox subjunctuza curremus, trahi te singulariter postulasti? Charitas, inquit, ita postulabat. Disce per hoc verbum a me in spirituali exercitio duplex auxilium desuper sperare: correptionem, et consolationem. Altera foris exercet, altera visitat intus. Illa reprimit insolentiam, ista in fiduciam erigit; illa operatur humilitatem, ista pusillanimitatem consolatur; illa cautos, ista devotos facit. Timorem Domini docet illa; ista ipsum timorem infuso temperat gaudio salutari, sicut scriptum est: Laetetur cor meum ut timeat nomen tuum ; item: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore . 11. Trahimur, cum tentationibus et tribulationibus exercemur; currimus, cum, internis consolationibus et inspirationibus visitati, tanquam in suaveolentibus unguentis respira
Abbreviated transcription (Latin):
Ent qͣndo nõ uidigebo tractore. qm̃ uoluntarie.⁊ cum onñ alacͥca¬
tetinremus. Nõ curiam ego sola. ⁊ si solam me tͣhi petierim: currẽt
⁊ adolescentule metum. Cuitemꝰ parit̾. curtemus sunul: egoodore ũ¬
ꝯuentoꝵ tuoꝵ : elle meo ertitate exemplo: atq ornatu. ac per hoc.
om̃i iodore unguentoꝵ tnoꝵ curremus. Ht̃ sponsa ututatorel sui.
sicut ⁊ip̃a est rp̃i: ⁊ ideo ñ ait singłariter turram. s cuiremꝰ. S orctͤ
questio cur simil tt̾ cum se petiit trahi. ⁊̃ adoles centulais ñ ad iuiait. uͤ
nõ the me. s trahe nos diceret. Qiuidenim : forte ne sponsa indiget
tͣhi. ⁊ adolescentisle non indigent: Opulchra. o felir. obeata. edisse¬
re nob̾ huiꝰ diftictõnis ratõnem. The meais. Qreme ⁊ non nos:
An hoc bonum inindes nob̾: Absit. Neq enm ꝓtinus dnisses ãdolesten¬

Expanded text:
Erit quando non indigebo tractore, quoniam voluntarie et cum omni alacritaErit quando non indigebo tractore, quoniam voluntarie et cum omni alacritate curremus. Non curram ego sola, etsi solam me trahi petierim: current et adolescentulae mecum. Curremus pariter, curremus simul; ego odore unguentorum tuorum, illae meo excitatae exemplo atque hortatu: ac per hoc omnes in odore unguentorum tuorum curremus. Habet sponsa imitatores sui. sicut et ipsa est Christi, Et ideo non ait singulariter, Curram; sed curremus. 10. Sed oritur quaestio, cur similiter, cum se petiit trahi, etiam adolescentulas non adjunxit, ut non, Trahe me; sed: Trahe nos diceret. Quid enim? fortene sponsa indiget trahi, et adolescentulae non indigent? O pulchra, o felix, o beata! edissere nobis hujus distinctionis rationem. Trahe me, ais. Quare, me; et non, Nos? An hoc bonum invides nobis? Absit! Neque enim protinus dixisses adolescen
Abbreviated transcription (Latin):
diture grẽ consolatur. ⁊ si deficere. ñ tam̃ diffidere le ꝓbat. gͦ diit.
Trahe me post ce in odoie unguentorum uioꝵ curremiis. Et quid
mirum si indiget trhi. q̃ post gigantem turrt. q̃ ꝯp̃hend̾e ntit᷑
eum. quisalit ĩ montibus. tnsilit colles: Uelocit̾ ait currit sermo eiꝰ.
Nonualet ex equo currere. ñ potest paricum illo celaitate ꝯtandere.
qui eristeat ut gigas ad iurrendam uiam : ñ pet̃ suis uiribus. ⁊ ꝓpt̾ea
togat se trahi. Ressa sum inquid. desicio. noli me deserere. s trahe
post te. neincipiam uagari post amatores abios. nec turram qͣi in ĩc̾¬
tum. Tushe me post te qr satius michi ẽ ut me tͣhas. ut scilicet um
qͣlemcũq michi. aut t̾rendo minis. Aut er̾cendo flagellis inferas:
qͣm partens ĩ meo me torpore male securam derelinqͣs. Trabe qͦdãmͦ
ĩuitam: ut facias uolunt ariam. the corpentem: ut reddas currenttẽ.

Expanded text:
diturae gratiae consolatur; etsi deficere, non tamen diffidere se probat. 9. Dicit ergo: diturae gratiae consolatur; etsi deficere, non tamen diffidere se probat. 9. Dicit ergo: Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus. Et quid mirum si indiget trahi, quae post gigantem currit, quae comprehendere nititur eum qui salit in montibus, transilit colles? Velociter, ait, currit sermo ejus . Non valet ex aequo currere, non potest pari cum illo celeritate contendere, qui exsultat ut gigas ad currendam viam ; non potest suis viribus et propterea rogat se trahi. Fessa sum, inquit, deficio, noli me deserere, sed trahe me post te, ne incipiam vagari post amatores alios, ne curram quasi in incertum. Trahe me post te; quia satius mihi est ut me trahas, ut scilicet vim qualemcunque mihi, aut terrendo minis, aut exercendo flagellis inferas, quam parcens in meo me torpore male securam derelinquas. Trahe quodam modo invitam, ut facias voluntariam; trahe torpentem, ut reddas currentem.
Abbreviated transcription (Latin):
tur. s nec ip̃ẽ suui uiris. Si uere tuasunt: expende ad lucra. ⁊ ꝓ t̃renis
ielestia cõmutato. Si nõ uales: fatere te pecunie tue ñ dominũ esso
s seruum. custodem: ñ possessorem. Deniq ⁊ conformaris crumenetue
tamqͣm seruus onẽ sue. dum quomodo ille illi netessario ⁊ congaudet s
audenti. ⁊ dolenti condolet: tu qͦ cum crelcente tuo marsupio tresciꝰᷤ pa¬
nteranuno. ⁊ cũ decrescente detrescis. Nam ⁊ contraheris tristicia. cũ
illud ernanitur. ⁊ leticia solueris. aut certe inflaris superbia t̾ ĩplit᷑.
Hoc ille. Nol uͦ sponse curennis emnulari lib̾tatem atq constanctiam:
que situt bene instructa in om̃ibus ⁊ enidita corde in sapientia scit
ab undare. scit ⁊ penuriam pati. Cum se regat trahi: osftendit quid
desit sͥ. ñ pecunie. set untitiuĩ. Rursum cum se nichi lominꝰ de spere¬

Expanded text:
tur; sed nec ipse sui juris. Si vere tua sunt, expende ad lucra, et pro terrenis tur; sed nec ipse sui juris. Si vere tua sunt, expende ad lucra, et pro terrenis coelestia commutato. Si non vales, fatere te pecuniae tuae non dominum esse, sed servum; custodem, non possessorem. Denique et conformaris crumenae tuae, tanquam servus dominae suae, dum, quomodo audenti, et dolenti condolet, tu quoque cum crescente tuo marsupio crescis pariter animo, et cum decrescente decrescis. Nam et contraheris tristitia, cum illud exinanitur; et laetitia solveris, aut certe inflaris superbia, cum impletur. Hoc ille. Nos vero sponsae curemus aemulari libertatem atque constantiam, quae sicut bene instructa in omnibus, et erudita corde in sapientia, scit et abundare, scit et penuriam pati. Cum se rogat trahi, ostendit quid desit sibi, non pecuniae, sed virtutis. Rursum cum se nihilominus de spe re
Abbreviated transcription (Latin):
celoꝵ. Nõ eos inqͣm estiment sola celestia posndere: quia ea sola andi¬
unt ĩ ꝓmissione. Possident ⁊ trena. Et quidem tanqͣm nicħ habñteᷤᷤ.
set omnia possidentes. Nõ mendicantis ut miseri. s itt dnĩ possidẽ¬
tes: eo pro certo magis dñi: quo minꝰ tupidi. Deniq fideli homini
totꝰ mundꝰ diuitiarumẽ. Tatis plane: qr tam adu̾sa qͣm ꝓłpera ip̃iꝰ.
Eq̃ omĩa s̾uiunt s. ⁊ cioꝑant᷑ ĩ bonum. Ergo auarus t̃rena esurit
ut menditꝰ: si delis ꝯtimpnit ut dñs. Ille possidendo menditat: ifte
ꝯtentpnendo seruat. Quere a qͦ us eoꝵ qui in saciabili corde lucris
tempcialibus inhiant. quid nams de hul lentiat qui lua uendẽtes
⁊ dantes pauteribus tegna celoꝵ pro terrena mercantur sũstãcia.
sapienter agant nec ne. ꝓtuldubio respondebit sapienter. Quere itẽ
tur quod approbat ille nõ fatit. ñ possum inquiet. Quare: ꝑ fecto quia
domina auariua ñ ꝑmitit. qr liber nõ est: qr ñ sunt sua q̃ possid̾e ide¬

Expanded text:
coelorum . Non eos, inquam, aestiment sola coelestia possidere, qui ea sola audiunt in promissione. Possident et terrena, et quidem tanquam nihil habentes, sed omnia possidentes: non mendicantes, ut miseri, sed ut domini possidentes, eo pro certo magis domini, quo minus cupidi. Denique fideli homini totus mundus divitiarum est. Totus plane: quia tam adversa, quam prospera ipsius, aeque omnia serviunt ei, et cooperantur in bonum. 8. Ergo avarus terrena esurit ut mendicus, fidelis contemnit ut dominus. Ille possidendo mendicat, iste contemnendo servat. Quaere a quovis corum qui insatiabili corde lucris temporalibus inhiant, quidnam de his sentiat, qui sua vendentes et dantes pauperibus, regna coelorum pro terrena mercantur substantia, sapienter agant necne? Procul dubio respondebit: Sapienter. Quaere item cur quod approbat, ipse non facit? Non possum, inquiet. Quare? Profecto quia domina avaritia non permittit; quia liber non est; quia non sunt sua quae possidere vide
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ curremꝰ. En quidem ĩ uirtirte tua tanqͣm gigas ⁊ potens turris:
nos nsi ungnenta tua spnau̾int: ñ turremus: Tu quem pat̾ uux¬
it oleo lerine p̃consottibꝰ tuis: curris in ip̃a unctione: nol in illius
odore currenus. Tu ĩ plenitudine: nol in ddore. ẽ empus esset uͭ
ꝑ soluerem quod de unguentis sponsi. longe supͣ ꝓmisisse me memi¬
ni. sinõ huiꝰ sermonis longitudo uetaret. Disiero gͦ nam ⁊ ma¬
t̃ĩe dignitas artari molesta buitate ñ pattuir. Rogare dominũ
unctionis ut uoluntaria oris mei beneplatira facere dignetur: Ad
insuauandam utis desideriis memoriam abundantie su aurcatiᷤ¬

Expanded text:
remus. Tu quidem in virtute tua, tanquam gigas et potens, curris: nos, nisi unguenta tua spiraverint, non curremus. Tu, quem Pater unxit oleo laetitiae prae consortibus tuis , curris in ipsa unctione; nos in illius odore curremus: tu in plenitudine, nos in odore. Tempus esset ut persolverem quod de unguentis sponsi longe supra promisisse me memini, si non hujus sermonis longitudo vetaret. Differo ergo: nam et materiae dignitas arctari molesta brevitate non patitur. Rogate Dominum unctionis, ut voluntaria oris mei beneplacita facere dignetur ad insinuandam vestris desideriis memoriam abundantiae suavitati
Abbreviated transcription (Latin):
facilitate ꝓfitere. ⁊ quodnon sit ĩ homine uia eius: s quemadinodũ
ei sp̃s mod̾ator ꝓut uult dispensat. nũc segnnns nũc alacnus q̃ retro¬
sunt q̃ retro sunt obliuisti.⁊ ad antiora sele extendere: Pute quod ħ
ipsum si aitenditis. urã uob̃ expertentia intꝰ respondet: qd̾ co forisᷤ
lontor. Eigo cum te torpere accidia. uł tedio affici sentis: noli ꝓpt̃ca
diffidere. aut defistere a studio sp̃itali: s uiuantis requite manũ.
tͣhitt oblerrans sponse eremplo. donec demio fusscitante gñ fact᷑
ꝓmptior. alacrior q curras.⁊ dicas. Uiam mandatoꝵ tuoꝵ cutur.¬
ri: tum dilatasti cormeni. Siͤ autem qͣnidu ad est grã delectare i
ea: ut nontte eristimes donum dei uire hereditario possidere: ita i¬
delicet securꝰ de eo. qͣsi ninqͣm perdere possis: ne subito tũ fors rxͣre¬
tit manum ⁊ subtrꝯrerit donum. tu animo concidas: ⁊ tristior qͣ

Expanded text:
facilitate proficere, et quod non sit in homine via ejus; sed quemadmodum facilitate proficere, et quod non sit in homine via ejus; sed quemadmodum ei spiritus moderator, prout vultere? Puto quod, hoc ipsum si attenditis, vestra vobis experientia intus respondet quod ego foris loquor. 5. Ergo cum te torpore, acedia, vel taedio affici sentis, noli propterea diffidere aut desistere a studio spirituali; sed juvantis require manum, trahi te obsecrans sponsae exemplo, donec denuo suscitante gratia factus promptior alacriorque, curras, et dicas: Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum . Sic autem, quandiu adest gratia, delectare in ea, ut non te existimes donum Dei jure haereditario possidere, ita videlicet securus de eo, quasi nunquam perdere possis: ne subito, cum forte retraxerit manum, et subtraxerit donum, tu animo concidas, et tristior 1332 quam
Abbreviated transcription (Latin):
Drt̾eaopus habeo trahi. qm̃ tesrignit paulisper in tiob̾ ignis amoris tii.
nec ualemus a fatie frigorĩ huiꝰ currere modo. sicit hen. ⁊ nudius t̾cius.
Curtetisꝰ aitem postea ĩ reddid̾is leticiam salutis tue: tum redient me¬
lior temperies gbe. cum sol ursticie tt̃um ĩcaluerit: ⁊ ꝑtransiertt tems¬
tatõnis nubes. que nutic opente adhoram cernitur: atq ad lenẽ na¬
tum aure blandioris solito ceperint unguenta liquescere. ⁊ atomata
fluere⁊ dare odorem siumi. Tũt cuitemꝰ. ĩ odore illo: curremꝰ. Sꝑt̾¬
rantibꝰ ĩ quã ungentis curtemꝰ: ꝗm̃ abscedet torpor quinuncẽ. ⁊ tener¬
tetur deuoto: ⁊ iam nõ erit opus nobis ut crahamur. quipe odore exita¬
tis ut sponte turramꝰ. Nũc uꝰ interim tͣhe me postte. uides ue illumq
in spũ ambulat. neqͣauam permanere in unostatu. nec eadem semo

Expanded text:
Propterea opus habeo trahi, quoniam refriguit paulisper in nobis ignis amoris tui; Propterea opus habeo trahi, quoniam refriguit paulisper in nobis ignis amoris tui; nec valemus a facie frigoris hujus currere modo, sicut heri et nudiustertius. Curremus autem postea, cum reddideris laetitiam salutaris tui, cum redierit melior temperies gratiae, cum Sol justitiae iterum incaluerit, et pertransierit tentationis nubes, quae hunc operire ad horam cernitur, atque ad lenem flatum aurae blandioris solito coeperint unguenta liquescere, et aromata fluere, et dare odorem suum. Tunc curremus, in odore illo curremus. Spirantibus, inquam, unguentis curremus, quoniam abscedet torpor qui nunc est, et revertetur devotio, et jam non erit opus nobis ut trahamur, quippe odore excitatis, ut sponte curramus. Nunc vero interim trahe me post te. Videsne illum qui in spiritu ambulat, nequaquam permanere in uno statu, nec eadem semper
Abbreviated transcription (Latin):
te. Sic itat ⁊ dilecta tua relictis omnibꝰ ꝓpter te. ꝯmpiscit semp er
ire post te. semper tius inherere uestigiis. ac sequi te ꝯͦcumq ieris: sci¬
ens qm̃ iue tue ine pulchre. ⁊ om̃i sertre tue patifite : ⁊ qr qui seqͥtur
te ñ ambulat in tenebͥs. Precatur autem se t᷑hi: qm̃ insticia tua fi¬
cut morites dei: nec suffiit ad illam suis uirbus. Precatur se trahi
ut assolet: qr nemo uenit ad te nisi pat̾ tuus trarerit eum. Porro
ques pater trahit: trahis ⁊ tu. Opera quiꝑpe que ocat fatit: ħ ⁊̃ filius
smmilit faut. s fammliarius afsio postilat tͣyi. tanqͣma sponso prepnio
quem pat̃ misit obiuiam ei ducem at p̃cipeorem. qui s p̃itet in iuia morã.
⁊ preparatet iter iurtittum. ⁊ emiduet eam sicut semet ip̃m. ⁊ inampru¬
dentie deceret. ⁊ traderet ei legem uite ⁊ dis cipline: ⁊lic merito ipẽ ꝯturs¬
ceret decorem ip̃ius. Trahe me post te ĩ odore unguẽto toꝵ currenuus.

Expanded text:
. Sic itaque et dilecta tua, relictis omnibus propter te, concupiscit semper ire post te, semper tuis inhaerere vestigiis, ac sequi te quocunque ieris: sciens quoniam viae tuae viae pulchrae, et omnes semitae tuae pacificae; et quia qui sequitur te, non ambulat in tenebris. Precatur autem se trahi, quoniam justitia tua sicut montes Dei, nec sufficit ad illam suis viribus. Precatur se trahi, ut assolet; quia nemo venit ad te, nisi Pater tuus traxerit eum . Porro quos Pater trahit, trahis et tu. Opera quippe quae Pater facit, haec et Filius similiter facit. Sed familiarius a Filio postulat trahi, tanquam a sponso proprio, quem Pater misit obviam ei ducem ac praeceptorem, qui sibi praeiret in via morum, et praepararet iter virtutum, et erudiret eam sicut semetipsum, et viam prudentiae doceret, et traderet ei legem vitae et disciplinae; et sic merito ipse concupisceret decorem ejus. 4. Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus.
Abbreviated transcription (Latin):
facere. Scio inquid me ueqͣqͣm posse ꝑuenire ad te. mui gradiendo
post te. S neq hoc quidẽ nisi adiutam abste. ideoq p̃tor ut trahas
me post te. Beatus siquidem unꝰ ẽ auilum abste. ascensiones in
corde suc dispesuit ĩ uale lacͥmarũ ꝑuenturꝰ qͣndoq ad te ĩ mõti

Expanded text:
facere . Scio, inquit, me nequaquam posse pervenire ad te, nisi gradiendo facere . Scio, inquit, me nequaquam posse pervenire ad te, nisi gradiendo post te; sed neque hoc quidem, nisi adjutam abs te: ideoque precor ut trahas me post te. Beatus siquidem cujus est auxilium abs te; ascensiones in corde suo disposuit in valle lacrymarum , perventurus quandoque ad t
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ carne necellarium uidebatur. bene ꝓficientes amare iã sponsum.
⁊ stare in tuto caritatis : Siquidem ħ p̃miserat. ꝓpt̃eaiquiẽs ad¬
olescentule diler̾unt te. Hũt gͦ quasi ditat. ecce adolescentule aitãt
te. ⁊ amando sirmitꝰ ĩherent tibi. meq inimme ĩa opus hñt. nł¬
la michi causa ĩhac inita ulterius cõmorandi: iciuto ait. t̾he me
post te. Hoc sentirem si dirisset. tͣhe me ad te. Nũc uero quia dicit
post te: magis illud postulare michi uidetur. ut ꝯũiationis eiꝰ nale¬
at uestigia sequi. ut possit emulari uͥtutem: ut normam tenere
uite: ⁊ morum queat app̃hendete discipliam. In huis quiipe mar¬
ime opus ẽ aduitorio. quo ualeat ab negare semet ipãm. ⁊ tollere
ciucem suam. ⁊ sic sequi ip̃m. Hic prorsus trahi necelse ht̃ spõsa:
nec sane trahi ab alio qͣm ab eo ipõ qui ait. Sine me nichil potestis

Expanded text:
in carne necessarium videbatur , bene proficientes amare jam sponsum, in carne necessarium videbatur , bene proficientes amare jam sponsum, et stare in tuto charitatis? Siquidem hoc praemiserat: Propterea, inquiens, adolescentulae dilixerunt te. Nunc ergo quasi dicat, Ecce adolescentulae amant te, et amando firmiter inhaerent tibi, meque minime jam opus habent, nulla mihi causa in hac vita ulterius commorandi; idcirco ait, Trahe me post te. 2. Hoc sentirem, si dixisset, Trahe me ad te. Nunc vero quia dicit, post te, magis illud mihi postulare videtur, ut conversationis ejus valeat vestigia sequi, ut possit aemulari virtutem, et normam tenere vitae, et morum queat apprehendere disciplinam. In his quippe maxime opus est adjutorio, quo valeat abnegare semetipsam, et tollere crucem suam, et sic sequi Christum. Hic prorsus trahi necesse habet sponsa, nec sane trahi ab alio quam ab eo ipso qui ait: Sine me nihil potestis
Abbreviated transcription (Latin):
ti nir tute s̃ponsa domini nomĩatur: An eccła forte id diterit. cum
ntaieretur dilectum ascondentem: gestiens eum sequi. atq assumi
t̃ ip̃ẽ ingła: Quamqͣm ⁊ qͣnte uis ꝑfectionis anima qͣmdni quidẽ
genit sb̃ corpore mortis huiꝰ. ⁊ hꝰ seculi neqͣm retmetur inlusa car¬
tere iuucta necassitatibꝰ. torta sceleribus. lentius segnins q assurgat
tiecesse ẽ ad ꝯtemplanda sb̾limia. nec omnino lib̃um ht̃ sequi spõ¬
ium quocumq ierit. hinic lacrunosa uoi illa gem̃tis. Infelto ego hõ.
quis me lib̃abit de corpore mortis hꝰ: huic suꝑlir illa precatio. Edue
de carcero animam meam. Dicat ꝓinde dicat c̃ gemitu ⁊̃ spensã.
the me post te: qr corpus qd corrumpit᷑ asgrauat animã. ⁊ depri¬
mit t̃rena inhabitatio sensum multa cogitantem. An hoc dicat cu
piens dissolui ⁊ c̃ ip̃o eẽ : p̾seitim dum ui deat eas pp̃ quas mañe ip̃a

Expanded text:
ri virtute sponsa Domini nominatur? An Ecclesia forte id dixerit, cum ri virtute sponsa Domini nominatur? An Ecclesia forte id dixerit, cum intueretur dilectum ascendentem, gestiens eum sequi, atque assumi cum ipso in gloria? Quanquam et quantaevis perfectionis anima, quamdiu quidem gemit sub corpore mortis hujus, et hujus saeculi nequam retinetur inclusa carcere, vincta necessitatibus, torta sceleribus, lentius segniusque assurgat necesse est ad contemplanda sublimia, nec omnino liberum habet sequi sponsum quocunque ierit. Hinc lacrymosa vox illa gementis: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Hinc supplex illa precatio: Educ de carcere animam meam . Dicat proinde, dicat cum gemitu etiam sponsa: Trahe me post te; quia corpus quod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena iesse cum Christo, praesertim dum videat eas, propter quas manere ipsam
Abbreviated transcription (Latin):
Rahe me post te: modore unguentoꝵ tuorum
cuitemus. Quid: Sponsa ne gͦ necesse habet
tͣhi. ⁊ hoc post sponsam: Quasi uero inuita eũ
⁊ nõ libens sequatur: s nõ om̃is qui tͣhitur. in¬
uitꝰ tͣhitur. Nec enim infumum aicc debilẽ eũ
uidelicet qui porse ire ñ ualet: tͣhi ad balneum
sen pͣndium piget. ⁊ lireum pigeat tͣhi ad uiditium: ⁊ ad penam.
Deniq tͣhi uul̾t: que ⁊ hoc togat. Hõ autem rogaret si sequi ꝑse pp¬
sam dilectum ꝓ ut uelet ualeret. Ut quid uͦ ñ ualet: An infirmã fa¬
teatur ⁊ sponsam: Si undqueuis er adolescentulis intumam se di¬
ceret: ⁊ peteret tͣhi: neqͣ qͣm miratem᷑. At uͦ desponsa q̃ trahere ⁊
alios. ittpote fortis ⁊ persecta pesse sufficere uidebatur: cuiñ durũ so¬
net. qd̾ ⁊ ip̃a tushi tanqͣm infirma ⁊ debilis necesse habeat. De qͣ¬
nam anima iã confiduniis qd ualida sit ⁊ sana: suillam insmam
dici consenserimus. que pro sui singulari ꝑfectione. ⁊ ex cellentie¬

Expanded text:
rahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus . Quid? sponsane ergo necesse habet trahi, et hoc post sponsum? Quasi vero invita eum, et non libens sequatur. Sed non omnis qui trahitur, invitus trahitur. Nec enim infirmum aut debilem, eum videlicet qui per se ire non valet, trahi ad balneum, seu ad prandium piget, etsi reum pigeat trahi ad judicium, vel ad poenam. Denique trahi vult quae et hoc rogat: non autem rogaret, si sequi per se ipsam dilectum, prout vellet, valeret. Utquid vero non valet? an infirmam fateamur et sponsam? Si una quaevis ex adolescentulis infirmam se diceret, et peteret trahi, nequaquam miraremur. At vero de sponsa, quae trahere et alios, utpote fortis et perfecta, posse sufficere videbatur: cui non durum sonet, quod et ipsa trahi, tanquam infirma vel debilis, necesse habeat? De quanam anima jam confidimus quod valida sit et sana, si illam infirmam dici consenserimus, quae pro sui singulari perfectione et excellentio
Abbreviated transcription (Latin):
tare iam iamq ⁊ recuperare se inditat: cum sͥ indignum ducit huic
labenti sło ꝯformari: reformari magis satagens uirta pauli doet᷑¬
nam ĩ nouitate sui sensus ĩ eam limalitudinem in qͣ se conditã no¬
bonum ĩcipiunt. tanqͣm ĩ ppͥa. ⁊ naturali forma abiecta degeneri
specie recognos tentia dum̃ suum. cui ad sniend̃ treata fuere. Uñ ar¬
bitroi illum sermonem quẽ dirit̾ de se unigenitꝰ. uideluet si eratra¬
retur a terra omnia t᷑heret ad se iptum: tunctis qͦ eius fratͥbus posse
eẽ cõmuem. huis utiq quos pat̃ p̃lcuiit.⁊ p̃destinauit ꝯformes sĩ

Expanded text:
tare, jam jamque et recuperare se indicat, cum sibi indignum ducit huic tare, jam jamque et recuperare se indicat, cum sibi indignum ducit huic labenti saeculo conformari, reformari magis satagens, juxta Pauli doctrinam, in novitate sui sensus , in eam similitudinem in qua se conditam nobonum incipiunt, tanquam in propria et naturali forma, abjecta degeneri specie recognoscentia Dominum suum, cui ad serviendum creata fuere. 7. Unde arbitror illum sermonem, quem dixit de se Unigenitus, videlicet si exaltaretur a terra, omnia traheret ad se ipsum; cunctis quoque ejus fratribus posse esse communem, his utique quos Pater praescivit et praedestinavit co
Abbreviated transcription (Latin):
ne derelinqͣs me. Porto ĩ tempore temptõnis ꝯsolare. ⁊ dic ĩ spõsa
Trehe me pest te: in odore unguentorum tuorum curiemus. Sic te
ñ delecet spes in tempore in alo. nec in bono ꝓuidentia deerit. erisq
int̃ aduersa ⁊ prospera in it abilium temporum. tenens qͣndam et̃¬
nitatis ymaginem. utiq hanc ĩutolabilem ⁊ ĩconcussam constantis
animi eqͣlitatem. benedicens dominũ ĩ omni tempore. ꝓ uideq uen¬
dicans tibi ⁊ in hꝰ nutaburidi setuli dubiis euentibꝰ. ceterisq defectibꝰ
ꝑhenns quodam modo ĩ comnut tabilitatis statum. dum te teperis re-¬
nouare. ⁊ teformare in insigne illud antiquum. sinulitũdinis eĩni dei :
apud quem ñ est transmutatio. nec intissitudinis obumbͣno. Quippe
situt ip̃e est: ira ⁊ tu eris in hoc mundo: nec in aduersis timidus. nec
ĩ ꝓiperis dusolutus. In hoc inqͣm nobilis ireatirã facta ad ymaginõ.
⁊ sumlitudinem eius qui se fecit. Antiqui honoris dignitatem retep¬

Expanded text:
o in tempore tentationis consolare, et dic cum sponsa: Trahe me post te, in odore unguentorum tuorum curremus. Sic te non deseret spes in tempore malo, nec in bono providentia deerit, erisque inter adversa et prospera mutabilium temporum tenens quamdam aeternitatis imaginem, utique hanc inviolabilem et inconcussam constantis animi aequalitatem, benedicens Dominum in omni tempore, proindeque vindicans tibi etiam in hujus nutabundi saeculi dubiis eventibus, certisque defectibus, perennis quodammodo incommutabilitatis statum, dum te coeperis renovare et reformare in insigne illud antiquum similitudinis aeterni Dei, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio . Quippe sicut ipse est, ita et tu eris in hoc mundo, nec in adversis timidus, nec in prosperis dissolutus. In hoc, inquam, nobilis creatura facta ad imaginem et similitudinem ejus qui se fecit, antiqui honoris dignitatem recep
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑuenire nemo qui nolit: hec scientibꝰ tunctis. qr delectationes ĩ derc̃a
tua usq in fuiem. Et ꝓptetea uolunt omnes te frui. at nõ tra
⁊ imitari. Conregnare cupiunt: s s̃ ꝯpati. Ex hiis erat ille qͥ
dicebat. Moriatur anim a mea morte uistorum. ⁊ fiant nonissi¬
ma mea horum similia. Optabat s̃ extrema iustoꝵ s ñ tra ⁊ pͥn¬
cipia. Mortem spiritalium optant sͥ ⁊̃ camales: quorum tñ uitam
dnõ moruint᷑: cum eꝯtrario uirta ꝓthete sententiam morspectatoꝵ¬
ꝑmansistis metum ĩ tem ꝑt atõnibus meis. Beati qui digni habit st̃
testimonio sirit. Benigne iħu. ipi reuera ibant post te: ⁊ pedibus
⁊ affectibꝰ. Noras eis feusti uias uite. uocans eos post te qui uita ⁊ ma
es. ⁊ dicens. Uentre post me. faciam uos fieripiscatores hominũ. Itẽ.
Qui michi ministrat me sequatur. ⁊ ubi sum ego. illic ⁊ minister meꝰ

Expanded text:
re nemo sit qui nolit, hoc scientibus cunctis, quia delectationes 1331 in dextera tua usque in finem . Et propterea volunt omnes te frui, at non ita et imitari; conregnare cupiunt, sed non compati. Ex his erat ille qui dicebat: Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia . Optabat sibi extrema justorum, sed non ita et principia. Mortem spiritualium optant sibi etiam carnales, quorum tamen vitam Domino moriuntur : cum e contrario, juxta prophetae sententiam, Mors peccatopermansistis mecum in tentationibus meis . Beati qui digni habiti sunt testimonio tuo, benigne Jesu! Ipsi revera ibant post te, et pedibus et affectibus. Notas eis fecisti vias vitae, vocans eos post te, quia via et vita es, et dicis, Venite post me, faciam vos fieri piscatores hominum ; item: Qui mihi mi
Abbreviated transcription (Latin):
omẽm mediciomis. seu lectionis instantiã penitꝰ omitt̾e. Quid aliud is¬
ti qͣm sapientes suos occidunt. qui oñis spũales uttlłs in semet ip̃is
uaria desiderioꝵ suoꝵ fluctuatione obducunt: Ecce audiuimꝰ de mi¬
nis: itdeamꝰ de promisis. ¶i autem sõpniñ inqͥd ⁊ ꝯiecturam
Teius narraueritis: p̾inia ⁊ dona. ⁊ honorẽ multũ accipietis a me.¬
honor: qd̃ ex sola dignatione ꝯfert᷑. Premia unͥt ⁊ dona. ⁊ hono¬
rem multũ accipietis a me. Nichil frẽs ueriꝰ: qͣm libñt̾ sapiẽti¬
b nr̃is stipendia meritoꝵ inipendimꝰ. qͣm gratant̃ eis honorẽ

Expanded text:
omnem meditationis, seu lectionis instantiam penitus omittere. Quid aliud isomnem meditationis, seu lectionis instantiam penitus omittere. Quid aliud isti quam sapientes suos occidunt, qui omnes spiritales intellectus in semetipsis varia desideriorum suorum fluctuatione obducunt? Ecce audivimus de minis, videamus de promissis. Si autem somnium, inquit, et conjecturam ejus narraveritis, phonor quod ex sola dignitate confertur: praemia, inquit, et dona, et honorem multum accipietis a me. Nihil, fratres, verius: quam libenter sapientibus nostris stipendia meritorum impendimus, quam gratanter eis h
Abbreviated transcription (Latin):
dioꝵ suoꝵ insignia. scieq magnalia. cum forte ad qualemc̃t ho-¬
noris gradum. ꝑ moti fu̾nt. uł forte ãministiationis cuicũq figu
sub uno die perdẽ. eorũq abdita serreta publicare. Quid isti facerent
si nabuchodonosor regnũ acciperent. Quã multos itidem uidemꝰ pꝰ
multam spũalium cxeccicioꝵ instantiam. pꝰ acceptã deniq ꝯtẽplatõ¬
nis gr̃am. cum forte ab illo. ab sublimitatis sue statu. aliqͣ tempta¬
tione. uł qualicumq fatigatione deiecti fiu̾nt. ⁊ ad illam celsitudi¬
nis sue arcem. sñ aliquo. uł foete sũ magno labore redire ñ posse ꝑ¬
spererit̃: om̃em ꝓtinꝰ spũalium studioꝵ industriam deponere. uł dãp¬
nare: ⁊ se ip̃os sub omĩ hora. ad omñs uagos uanosq discurfus expon̾e.
uideas illos non solum illa ꝯtemplationis sue ocia ñ repet̾e. uer̃ etiã

Expanded text:
diorum suorum insignia, scientiaeque magnalia, cum forte ad qualemcunque hodiorum suorum insignia, scientiaeque magnalia, cum forte ad qualemcunque honoris gradum promoti fuerint, vel forte administrationis cujuscunque sub uno die perdere, eorumque abdita secreta publicare? Quid isti facerent si Nabuchodonosor regnum acciperent? Quam multos itidem videmus, post multum spiritualium exercitiorum instantiam, post acceptam denique contemplationis gratiam, cum forte ab illo sublimitatis suae statu aliqua tentatione, vel qualicunque fatigatione dejecti fuerint, et ad illam celsitudinis suae artem sine aliquo, vel forte sine magno labore redire non posse perspexerint, omnem protinus spiritualium studiorum industriam deponere, vel damnare, et seipsos sub omni hora ad omnes vagos, vanosque discursus exponere. Videas illos non solum illa contemplationis suae otia non repetere, verum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑdere. nisi sapientie studia penitꝰ omittere. ⁊ subtilissima illa inge¬
uii sui acumina. in doctͥne alicuiꝰ inuestigatione ult̾us ex̾cere iam
nolle: Quid aut̃ est. sapientiũ domos publicare. ⁊ ad ꝯmunẽ omĩũ
usum redigere. Domos autẽ illũ hĩtationis niẽ locũ ditere ꝯsueui¬
mus: ad quem semꝑ. post multiplices labores atq discursus. qͥescẽ¬
di grã recurrere solemus. Quid gͥ ꝑ sapientiũ domos rectiꝰ datur in¬
tellige qͣm pͥnata illa atq secreta quietus oͥcia quibꝰ solut̃ studio¬
si quiq doctrine studiis uacare. Sapientiũ gͥ nt̃orũ domꝰos quodã¬
modo publicant᷑. ciñ studiosa illa quietis nr̃e ocia. ad omẽm dissolutio¬
nis euagationt̃ exponinit᷑. doctrineq secreta penetͣlia ad omnẽ curã
nł curiositate̾ ꝓstirnũtur. Quam multos uidemꝰ post preclara stu¬

Expanded text:
perdere, nisi sapientiae studia penitus omittere, et subtilissima illa ingeperdere, nisi sapientiae studia penitus omittere, et subtilissima illa ingenii sui acumina in doctrinae alicujus investigatione ulterius exercere jam nolle? Quid autem est sapientium domos publicare, et ad communem omnium usum redigere? Domos autem, illum habitationis nostrae locum dicere consuevimus, ad quem semper post multiplices labores atque discursus quiescendi gratia recurrere solemus. Quid igitur per sapientium domum rectius datur intelligere quam privata illa atque secreta quietis suae otia quibus solent studiosi quique doctrinae studiis vacare? Sapientium igitur nostrorum domus, quodammodo publicantur, quando studiosa illa quietis nostrae otia, ad omnem dissolutionis evagationem exponuntur, doctrinaeque secreta penetralia ad omnem curam vel curiositatem prostituuntur. Quam multos videmus post praeclara stu
Abbreviated transcription (Latin):
mus. Attende quid dicũt. Unũ exigũt: ⁊ aluid ꝓmittũt. unũ¬
cent᷑ intt̃pretationẽ. Et tam̃ qmͣ uane xrigunt. tam falso ꝓmutũt
unũ autem eiat qd neracit̾ drẽ possuͤnt. Si uera ꝯfiteri uoluissẽt
uisionẽ rudelicet mimine nosse. nec ꝑ se scire penitꝰ potuisse. Qui
gͦ falsa ꝓficent᷑. cur saltem ueia ũ ꝯfitent᷑ : Cominunis prudẽtia.
gn̾alis impudentia. Cõmunis pudentia: impossibiluatẽ suã celare.
Gñalis impudñtia ultra possibilitatẽ p̾sume. ¶ ⁊ respõdẽs
rex: ait caldeis.Sermo recessit a me. Hisi indicauentis mͥ sõp̃ni¬
um. ⁊ ꝯiecturam eius: ꝑibitis uos. ⁊ domꝰ ur̃e publicabunt᷑. Si
autẽ sompniũ. et ꝯiecturam eiꝰ narraũitis: p̾mia ⁊ dona. ⁊ ho¬
norem multũ accipietis. Quis q̃ro regem nabuchodonosor libere
non reprehendat. ꝙ sapientes suos ꝑ tali cã ꝑdicioni addicat. c̃
forte ⁊ ip̃e. similia. uel peiora faciat : Q it. est sapientes suos ultͦ

Expanded text:
. Attende quid dicunt. Unum exigunt, et aliud procentur interpretationem. Et tamen quam vane exigunt, tam falso promittunt. Unum autem erat quod veraciter dicere possent, si vera confiteri voluissent, visionem videlicetergo falsa profitentur, cur saltem vera non confitentur? Communis pudentia generalis impudentia. Communis pudentia impossibilitatem suam celare, generalis impudentia, ultra possibilitatem praesumere. Et respondens rex, ait Chaldaeis: Sermo recessit a me. Nisi indicaveritis mihi sopublicabuntur. Si autem somnium, et conjecturam ejus narraveritis, praemia, et dona, et honorem multum a me accipietis. Quis, quaeso, regem, Nabuchodonosor libere non reprehendat, quod sapientes suos pro tali causa perditioni addicat, cum forte et ipse simile, vel pejora faciat? Quid enim est sapientes suos ultro
Abbreviated transcription (Latin):
nichil certiꝰ expecto. nͥl ampliꝰ timeo. qͣm ut uimiiũ honorẽ.⁊ma¬
iorem ret̾entiam qͣm oporteat. ẽiusm sapientibꝰ impendi. Quisq
satagat cum forte suis desiderus satisfecerit. ⁊ uotis suis ꝓ uoto
responderint. Quis suis stridiis ⁊ disciplinie ñ ampluis ascribat
qͣm ip̃a ueritas dictat. Quis queso opinionẽ sipientie. ⁊ sciẽ sue¬

Expanded text:
ecto, nihil amplius timeo quam ut nimium honorem et majorem reverentiam quam oporteat ejusmodi sapientibus impendi, quisque satagat, cum forte suis desideriis satisfecerint, et votis suis pro voto responderint. Quis suis studiis et disciplinis non amplius ascribat, quam ipsa Veritas dictat? Quis, quaeso, opinionem scientiae et s
Abbreviated transcription (Latin):
serh pat ⁊ mat̾ ⁊ frẽs adorãt: ꝗa aut spõtanea uolũ¬
tate: aut coacti nccitare qñq discretoĩ obtẽꝑãt: Per
discretõe siꝗde sol ille mũdi ĩtellectualis. ĩt̾ior ille ocł
cordis ĩtẽtio uidel m̃tis dirigit᷑. Udiscretõe ip̃a de q̃ oritur
s̾tilitas roĩs accuit᷑ ꝑ discretõe tota illa uͥtutũ frat̾na
escit. qͦ se discretoi nõ sb̾dit: ciciꝰ uͥtutis nom̃ amittit: Ipẽ¬

Expanded text:
er, et fratres adorant, quia aut spontanea voluntate, aut coacti necessitate quandoque discretioni obtemperant. Per discretionem siquidem sol ille mundi intellectualis interior ille oculus cordis intentio videlicet mentis dirigitsubtilitas rationis acuitur, per discretionem illa tota virtutum fraterna escit, quae se discretioni, non subdit, citius virtutis nomen amittit. Ip
Abbreviated transcription (Latin):
aliud ꝙͣ ypocͥsis rectiꝰ ĩtelligit᷑: augͦ nãq attestãte Si¬
mulata eꝗtas nõ ẽ eqͥtas: s dupͭ miꝗtas: Hoc uiciu
ꝑ ioseph detegit᷑: qñ ĩsidiãs malũ ꝑ discretõe dp̃hẽdit᷑
et arguit᷑. Hoc uiciũ t̃t̃ filios corrũpit Nuiciũ tũc
pat̾ corigit: qñ l̾ uiciũ affcm tãgẽs dimꝰ psiatͥ di¬
De multiplici offõ uere discrectõis: .lxxiiͫ.¬
Ertinet itaq ad ioseph nõmͦ h̾ uiciũ s ꝙlibet
ĩsidiãs malũ ⁊ latẽs ad hͤ ꝓuide circũspice᷑: cau¬
te ꝓuidere: calide dep̾hẽdẽ: ciciꝰ detege̾: acerbius argueͣ:
Ad officiũ ioseph spectat cura ⁊ custodia oĩu fr̃m suoꝵͤ
ad ip̃iꝰ ꝓuidẽtia spectat disciplia sigłoꝵ: ad ip̃ disposi¬

Expanded text:
 intelligitur. Augustino namque attestante, simulata aequitas non est aequitas, sed duplex iniquitas. Hoc vitium per Joseph detegitur, quando insidians malum per discretionem deprehenditur, et arguitur. Hoc vitium tunc filios corrumpit, hoc vitium tunc pater corrigit, quando affectum tangens durius pulsat, diDe multiplici officio verae discretionis. Pertinet itaque ad Joseph non modo hoc vitium sed quodlibet insidians malum, et latens adhuc provide circumspicere, caute praevidere, callide deprehendere, citius detegere, acerbius arguere. Ad officium Joseph spectat cura, et custodia omnium fratrum suorum, ad ipsum spectat disciplina singulorum, ad ipsum disposi
Abbreviated transcription (Latin):
statc̃ẽ nauiu hĩtatõe parat: si ꝯtͣ maxima mũda¬
stͥmina ne p̃ssure fouere doctͥna trepidat: nͥ tẽpestatib diu
fatigatos ⁊ tãdẽ lictorib eiectos blãde excipiat:⁊ beĩ

Expanded text:
statione navium habitationem parat, si contra marina mundastatione navium habitationem parat, si contra marina mundanae pressurae discrimina trepidat, nisi tempestatibus diu fatigatos, et tandem littoribus ejectos blande excipiat, et ben
Abbreviated transcription (Latin):
contra ꝑsequẽtes defẽsare: alioqͥn uerus çełꝰ nõ ẽ nec
zabulon ueracit̾ dici põt: si paratõr ẽ ad feriendũ ꝙͣ
ad ꝓtegẽdũ: Non ẽ frustra iste sextꝰ idẽq nouissimuᷤ
filioꝵ lie: hĩtacłm fortitudĩs dr̾: Nlã cabulon ut suꝑiꝰ¬
nitͥ tis ⁊ munita sit: hĩtaculũ fortitudĩs nõ erit: Sic ra¬
mirũ sic ꝑfectꝰ çelus ut çabulon iure possit ⁊ dici ĩmo
u̾aciter eẽ: d ĩfirmiores otͣ aereas pot̾ates doctrina
hĩc ꝯtͣ ĩsidias diaboli: illĩc cont᷑ p̃ssuras mũdi Pro¬
cul dubio qͥsꝗs ẽ ĩ utͦq fortis. hĩtaculũ ẽ fortitudĩs:
et digne çabulon dici merẽt: Debet gͦ çabulon esse¬
sci: ãpliꝰ utiq dolet ꝯ cogit᷑ eos ꝓ culpa ꝑcutẽ: ꝙͣ ꝯ co¬
git᷑ ꝓ eoꝵ defensice puniri: libẽt gͦ se occurẽtib ꝑicl¬
is obicit: ⁊ cõtͣ seuiẽtiu tẽpestatũ ꝓtellas se spõte op¬
poĩt: alioqn frustra ĩ litore maris hĩtat: frustra ĩ

Expanded text:
contra persequentes defendere, alioquin verus zelus non est, nec Zabulon veraciter dici potest, si paratior est ad feriendum quam ad protegendum. Non enim frustra iste sextus idemque novissimus filiorum Liae habitaculum fortitudinis dicitur: nam Zabulon, ut sumiter munita sit, habitaculum fortitudinis non erit. Sic nimirum sic perfectus zelus, ut Zabulon jure possit dici, imo veraciter esse, debet infirmiores contra aereas potestates doctrina contra insidias diaboli, illinc contra pressuras mundi. Procul dubio quisquis es in utroque fortis, habitaculum es fortitudinis, et digne Zabulon dici mereris. Debet esse Zabulon prosci, amplius utique dolet, cum cogitur eos pro culpa percutere, quam c eorum defensione punire. Libenter ergo se occurrentibus periculis objicit, et contra saevientium tempestatum procellas se sponte opponit. Alioquin, frustra in littore maris habitat, frustra in
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ũdiq uigilat circa suoꝵ ꝓtectoẽ. dũ ũdiq se pa¬
rat ꝯtͣ hostin ĩcursioe: ꝑtĩgit ⁊̃ usq ad sydoe̾m: Sy¬
don uenatõ ĩt̾pretat᷑ ꝑ quã recte satis e⟧ t̃ sen
fraudulẽtia ĩtelligit᷑: Satagit gͦ. zabulon iste ñ so¬
etiã sĩplices eriꝑe de laq̃o uenãtiũ: Ad sydõe gͦ usq¬

Expanded text:
ique se parat contra hostium incursionem, pertingit etiam usque ad Sidonem. Sidon venatio interpretatur, per quam recte satis deceptionum fraudulentia intelligitur. Satagit ergo Zabulon iste non soetiam simplices eripere de laq
Abbreviated transcription (Latin):
t. Pͦossi luis ꝑsecutõnũ ꝓcellis fatigari cõspicit:
NIt cã maufigñtib sẽꝑ ꝑatꝰ sit ad ferendu auxiliu:
naet ut ea scͥptũ ẽ ĩstatõe nauiũ Oiuturnis
nãq tẽptatoĩb op̃ssos. ⁊ qĩ q̃dã naufragia passos. ⁊
pene ia fractos:: sit blãda ꝯsolatõe fouere. ⁊ ad statũ
securitatis erige̾: ⁊ ad quẽdã qi trãglitatis portu¬

Expanded text:
 assiduis persecutionum procellis fatigari conspicit. Ut enim naufragantibus semper paratus sit ad ferendum auxilium, manet, ut de eo scriptum est, in statione navium. Diuturnis namque tentationibus oppressos, et quasi quaedam naufragia passos, et pene jam fractos scit blanda consolatione fovere, et ad statum securitatis erigere et ad quemdam q
Abbreviated transcription (Latin):
opportet: qͦs zabulon castigat: Sp̃ũaliũ noticia docet
sepe çabulõ urgẽte duriꝰ cogũt᷑: Iudas itaq docere deb
modũ. ysachar ãt cã correctoĩs: ut moderãte iuda
fiat ĩ spũ lenitatis: ⁊ ysachar suggerẽte fiat nichͥo¬
minꝰ cã utilitatis: Utilitatẽ tñ eoꝵ q̃rat nõ suã: ut

Expanded text:
oporteat quos Zabulon castigat. Spiritualium notitia docet saepe Zabulon urgente, durius arguuntur. Judas itaque docere debet modum, Issachar autem causam correptionis, ut, moderante Juda, fiat in spiritu lenitatis, et Issachar suggerente, fiat nihilominus causa utilitatis. Utilitatem eorum Zabulon quaerat