comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
late patent. Ad monebat me res. ut hoc qͦq loco intermis¬
sionẽ eloquentię ne dicã interitũ deplorarẽ. ni uererer
ne de me ipso aliqͥd uiderer queri. S: tamen uidemus.
quib extinctis oratorib ꝙͣ. in paucis spes. qͣnto in pauci¬
orib facultas. ꝙͣ. in multis sit audacia. Cũ aut̃ om̃s non
possint. uemulti qͥdem. aut iuris peria esse aut diserti.
licet tamen oꝑa ꝓdesse. multis. beneficia petentẽ. cõmen¬
dantẽ iudicib. magistratib uigilantẽ. ꝓ re alteriꝰ eo
ipsos qͥ aut consuluntꝰ aut defendunt rogantẽ. Qđ qui
faciunt plurimũ grẽ assequuntur. latissimeq manat
eorũ industria. ¶ Iani illud non sunt admonendi. est
enĩ in ꝓmptu ut animaduertant cũ iuuare alios uelind.
ne qͦs offendant. Sepe & enĩ aut eos ledunt qͦs non debe
aut eos qͦs non expedit. Si imprudentes. negligentiȩ ẽ:

Expanded text:
late patent. Admonebat me res, ut hoc quoque loco intermislate patent. Admonebat me res, ut hoc quoque loco intermissionem eloquentiae, ne dicam interitum, deplorarem, ni vererer, ne de me ipso aliquid viderer queri. Sed tamen videmus, quibus exstinctis oratoribus quam in paucis spes, quanto in paucioribus facultas, quam in multis sit audacia. Cum autem omnes non possint, ne multi quidem, aut iuris periti esse aut diserti, licet tamen opera prodesse multis beneficia petentem, commendantem iudicibus, magistratibus, vigilantem pro re alterius, eos ipsos, qui aut consuluntur aut defendunt, rogantem; quod qui faciunt, plurimum gratiae consequuntur, latissimeque eorum manat industria. Iam illud non sunt admonendi est enim in promptu, ut animadvertant, cum iuvare alios velint, ne quos offendant. Saepe enim aut eos laedunt, quos non debent, aut eos, quos non expedit; si imprudentes, neglegentiae est,
Abbreviated transcription (Latin):
optime constituta iuris eiuilis sũmo seꝑ in honore
fuit. cognitio atq interpretatio. Quã qͥdẽ ante hanc
confusionem temporũ in possessione sua principes retinu¬
erunt. Nunc ut honores. ut omĩs dignitatis gradus. sic
huiꝰ scientiȩ splendor deletus ẽ. Idq eo indignius. qđ eo
tempore hoc contigit. cũ is esset qͥ om̃s suꝑiores quib
honore par esset scientia facile uicisset. Hec gͥ oꝑa gra¬
ta multis & ad beneficiis obstringendos homines accõmo¬
data. atq huic arti finitima ẽ dicendi grauior facul¬
tas. & gratior & ornatioꝵ Quid enĩ eloquentia prestabilꝰ.
uł admiratione audientiũ. uł spe indigentiũ. uł eoꝵ qͥ
defensi sunt grã: Huic qͦq gͦ a maiorib nr̃is ẽ in toto dig¬
nitatis principatus datus. Diserti gͥ hominis & facile la¬
borantis. qđq in patriis ẽ morib multoꝵ causas & non gͣ¬
uate sed gratuito defendentis beneficia & patrocinia

Expanded text:
optime constituti iuris civilis summo semper in honore optime constituti iuris civilis summo semper in honore fuit cognitio atque interpretatio; quam quidem ante hanc confusionem temporum in possessione sua principes retinuerunt, nunc, ut honores, ut omnes dignitatis gradus, sic huius scientiae splendor deletus est, idque eo indignius, quod eo tempore hoc contigit, cum is esset, qui omnes superiores, quibus honore par esset, scientia facile vicisset. Haec igitur opera grata multis et ad beneficiis obstringendos homines accommodata. Atque huic arti finitima est dicendi gravior facultas et gratior et ornatior. Quid enim eloquentia praestabilius vel admiratione audientium vel spe indigentium vel eorum, qui defensi sunt, gratia? Huic quoque ergo a maioribus nostris est in toga dignitatis principatus datus. Diserti igitur hominis et facile laborantis, quodque in patriis est moribus, multorum causas et non gravate et gratuito defendentis beneficia et patrocinia
Abbreviated transcription (Latin):
trimonio: nimirũ ẽ pecunȩ fructus maximus. Rec¬
te etiã a theophrasto laudata ẽ hospitalitas. Est enĩ
hominum. hospitib illustrib iaq etiã in re publica
est ornamento homines externos hoc liberalitatis gene¬
re in urbe nra non egere. Est etiã uehementer utile
his qui honeste posse multũ uolunt ꝑ hospites apud
externos popłos ualere opib & grã. Theophrastus qͥdẽ
scribit crinonẽ athenis etiã in suos curiales laciadas
hospitalem fuisse. Ita enĩ instituisse & uillicis impera¬
uisse. ut omĩa preberent᷑. quicũq laciades in uillã
suam deuertissett. Quȩ aut operã non largitione¬
dantur beneficia. hȩc tũ in uniuersã rẽ publicã tũ
in singulos ciues conferuntur: Nã in iure cauere con¬
silio iuuare. atq hoc conscientiȩ genere ꝓdesse ꝙͣ plu¬
rimis uehementer &e ad opes augendas ꝑrinet. &e
ad grãm. Itaq cũ multa p̃clara maiorũ tũ quidem

Expanded text:
trimonio nimirum est pecuniae fructus maximus. Rectrimonio nimirum est pecuniae fructus maximus. Recte etiam a Theophrasto est laudata hospitalitas; est enim,ium hospitibus illustribus, idque etiam rei publicae est ornamento, homines externos hoc liberalitatis genere in urbe nostra non egere. Est autem etiam vehementer utile iis, qui honeste posse multum volunt, per hospites apud externos populos valere opibus et gratia. Theophrastus quidem scribit Cimonem Athenis etiam in suos curiales Laciadas hospitalem fuisse; ita enim instituisse et vilicis imperavisse, ut omnia praeberentur, quicumque Laciades in villam suam devertisset. Quae autem opera, non largitione beneficia dantur, haec tum in universam rem publicam, tum in singulos cives conferuntur. Nam in iure cavere , consilio iuvare, atque hoc scientiae genere prodesse quam plurimis vehementer et ad opes augendas pertinet et ad gratiam. Itaque cum multa praeclara maiorum, tum quod
Abbreviated transcription (Latin):
hostẽ tenuiorũ putant. Atq hec benignitas etiã rei
publicȩ utilis ẽ. redimi a seruitute captos locupletari
tenuiores. qđ quidẽ uulgo solitũ fieri ab ordine nrõ
in oratione crassi scriptũ copiose uidemus. Hana gͦ
consuetudinẽ beiugnitatis. largicioni munerum
antepono. Hȩc ẽ grauiũ hominũ atq magnoꝵ. illa
quasi assentatorũ. popłi. multitudinis leuitatẽ uoluptate
quasi titillantium. Conuenit aut̃ tũ in dando munificũ
esse. tũ in exxigendo non acęrbum in onũq re contrahen¬
a litib uͦ qͣntũ liceat. & nescio an paulo plus etiã ꝗͣ. lice¬
at abhorrentẽ. Est enĩ non mͦ liberale paulũ non nuiꝗͣ.
de suo iure decedere: sed int̃dũ etiã fructuosũ. Ha¬
benda autẽ racio ẽ rei fanuliaris. qͦm qͥdem dilabi sine¬
re flagitiosũ ẽ: s ita ut illiberalitatis auaritięq absit
suspicio. Posse enĩ liberalitace uti non spoliantẽ se pa¬

Expanded text:
hostem tenuiorum putant. Atque haec benignitas etiam rei hostem tenuiorum putant. Atque haec benignitas etiam rei publicae est utilis, redimi e servitute captos, locupletari tenuiores; quod quidem volgo solitum fieri ab ordine nostro in oratione Crassi scriptum copiose videmus. Hanc ergo consuetudinem benignitatis largitioni munerum longe antepono; haec est gravium hominum atque magnorum, illa quasi assentatorum populi multitudinis levitatem voluptate quasi titillantium. Conveniet autem cum in dando munificum esse, tum in exigendo non acerbum in omnique re contrahena litibus vero, quantum liceat et nescio an paulo plus etiam, quam liceat, abhorrentem. Est enim non modo liberale paulum non numquam de suo iure decedere, sed interdum etiam fructuosum. Habenda autem ratio est rei familiaris, quam quidem dilabi sinere flagitiosum est, sed ita, ut illiberalitatis avaritiaeque absit suspicio; posse enim liberalitate uti non spoliantem se pa
Abbreviated transcription (Latin):
res querit. nullis suis reb aduersis. Propensior beiug¬
nitas esse debet in calamitosos. nͥ forte erunt digni cala¬
mitate. In his tam̃ qͥ se adiuuari uolunt non ne affligant᷑
s ut altiorẽ gradũ ascendant rectricti omĩno esse ñ
debemius. s in diligendis idoneis iudiciũ & diligentiam
adinbere. Nã p̃clare ennius. Benefacta male locata.
malefacta arbitror. Qđ aut̃ tributũ ẽ bono uiro &e gra¬
to. in eo tũ ex ipso fructus ẽ: tũ ex cȩteris. Temeritate
enĩ remota gratissima ẽ liberalitas. eoq eã studiosiꝰ
pleriq iaudant. qđ sũmi cuiꝰq uiri bonitas. cõmune
ꝑfugiũ ẽ omĩũ Danda gͥ ẽ opera. ut his beneficiis ꝗͣ
plurimos afficiamus. qͦrũ memoria liberalis posteris¬
etiã ꝓdatur. ut his ingratis esse non liceat. Om̃s enĩ
iminemorẽ beneficii oderunt eãq iniuriã in deferen¬
da liberalitate sibi ẽtiã fieri. eũq qui faciat cõmunem

Expanded text:
res quaerit nullis suis rebus adversis. Propensior benigres quaerit nullis suis rebus adversis. Propensior benignitas esse debebit in calamitosos, nisi forte erunt digni calamitate. In iis tamen, qui se adiuvari volent, non ne affligantur, sed ut altiorem gradum ascendant, restricti omnino esse nullo modo debemus, sed in deligendis idoneis iudicium et diligentiam adhibere. Nam praeclare Ennius: Bene fácta male locáta male facta árbitror. Quod autem tributum est bono viro et grato, in eo cum ex ipso fructus est, tum etiam ex ceteris. Temeritate enim remota gratissima est liberalitas, eoque eam studiosius plerique laudant, quod summi cuiusque bonitas commune perfugium est omnium. Danda igitur opera est, ut iis beneficiis quam plurimos afficiamus, quorum memoria liberis posterisque prodatur, ut iis ingratis esse non liceat. Omnes enim immemorem beneficii oderunt eamque iniuriam in deterrenda liberalitate sibi etiam fieri eumque, qui faciat, communem
Abbreviated transcription (Latin):
ad usũ rei publicȩ ꝑtinent. Qͣ ꝙͣ qͥdem qͦd p̃sens tanꝗͣ in
manũ dat᷑ iocundius ẽ: tam̃ hȩc in posterũ gratiora:
Theatra. porticus. noua tẽpla. uererundiꝰ rep̃hendo. ꝓpt̃
pompeiũ. S doc tissimi non ꝓbant. ut &e hic ipse panetiꝰ.
quẽ multũ in his libris secuti sumus ñ intp̃tacus
& phaleriꝰ demetriꝰ qͥ periclẽ principẽ greciȩ uituperat.
qđ tantã pecunia in p̾clara uia popilea comecerit. S de
hoc genere toto in his libris qͥs de re publica scripsi dili¬
genter ẽ disputatũ. To̾ta gͥ ratio taliũ largitionũ gene¬
re uitiosa ẽ. temporib necessaria. & tũ ipsa & ad faculta¬
tes accõmodanda. & mediocritate moderanda ẽ. In illo
autẽ altero genere largiendi qͦd ã liberalitate ꝓficis¬
citur. non uno modo in disparib causis affecti esse debe¬
mus: Alia causa ẽ eiꝰ qͥ calamitate p̃mit᷑. & eiꝰ qͥ res melio¬

Expanded text:
ad usum rei publicae pertinent. Quamquam, quod praesens tamquam in ad usum rei publicae pertinent. Quamquam, quod praesens tamquam in manum datur, iucundius est; tamen haec in posterum gratiora. Theatra, porticus, nova templa verecundius reprehendo propter Pompeium, sed doctissimi non probant, ut et hic ipse Panaetius, quem nultum in his libris secutus sum, non interpretatus, et Phalereus Demetrius, qui Periclem, principem Graeciae, vituperat, quod tantam pecuniam in praeclara illa propylaea coniecerit. Sed de hoc genere toto in iis libris, quos de re publica scripsi, diligenter est disputatum. Tota igitur ratio talium largitionum genere vitiosa est, temporibus necessaria, et tum ipsum et ad facultates accommodanda et mediocritate moderanda est. In illo autem altero genere largiendi, quod a liberalitate proficiscitur, non uno modo in disparibus causis affecti esse debemus. Alia causa est eius, qui calamitate premitur, et eius, qui res melio
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ se &e inueterata inuidia nec turpi iactura qͣndo erat
edilis. nec maxima liberauit. sed honori sũmo nuꝑ nr̃o
miloni fuit. qui gladiatorib emptis rei publicȩ causa quȩ
salute nra continebat᷑. om̃s .p. clodii conatus furoresq cõ¬
pressit. Causa gͥ largitionis ẽ. si aut necesse ẽ aut utile:
In his aut̃ ipsis mediocritatis regula optima ẽ. Hȩc qͥdẽ
phylippus .&. fabio. magnus uir ingenuo in primisq
clarus głiari solebat se sine ullo munere adeptũ esse omĩa
quę habent᷑ amplissima. Dicebat idem cocta curio: Nlobis
quoq licet in hoc quodã modo głiari. llã ꝓ ãplitudine
honoꝵ qͦs cunctis suffragiis adepti sumus. nr̃o qͥdem
anno qͦd contigit eoꝵ memini qͦs mͦ nominaui sane exi¬
guus sũptus edilitatis fuit. atq etiã illȩ impensȩ melio¬
res. niuri naualia portus. aquarũ ductus. omĩaq quę

Expanded text:
enim se et inveterata invidia nec turpi iactura, quando erat enim se et inveterata invidia nec turpi iactura, quando erat aedilis, nec maxima liberavit. Sed honori summo nuper nostro Miloni fuit, qui gladiatoribus emptis rei publicae causa, quae salute nostra continebatur, omnes P. Clodi conatus furoresque compressit. Causa igitur largitionis est, si aut necesse est aut utile. In his autem ipsis mediocritatis regula optima est. L. quidem Philippus Q. f., magno vir ingenio in primisque clarus, gloriari solebat se sine ullo munere adeptum esse omnia, quae haberentur amplissima. Dicebat idem Cotta, Curio. Nobis quoque licet in hoc quodam modo gloriari; nam pro amplitudine honorum, quos cunctis suffragiis adepti sumus nostro quidem anno, quod contigit eorum nemini, quos modo nominavi, sane exiguus sumptus aedilitatis fuit. Atque etiam illae impensae meliores, muri, navalia, portus, aquarum ductus omniaque, quae
Abbreviated transcription (Latin):
uiris postuletur. Itaq & .p. crassus cũ cognomine diues
tũ copiis functus ẽ eduicio magimo munere. & paulo
post .i. crassus cũ omium hominũ moderatissimo a.
mucio magnificentissima edilitate functus ẽ. Bcinde
c. claudius.a.p.f nuiti post iuculli. horte. isiusq sil¬
sillanus. Om̃s aut̃ .p. lengulus me consule uicit suꝑiores. hunc
ẽ scaurus imitatus. Magnificentissima uͦ nr̃i pompei mune¬
ra scđo consulatu. in quib omĩb quid mͥ placeat uides. Nitan
mo edilitatis consulatus repulsã attulit. Quare &si postu¬
latur a popło bonis uiris si ñ desiderantib at tamen apꝓ¬
bantib faciendũ ẽ. modo ꝓ facultatib nos ipsi ut fecimus:
Et si aliquando aliqͣ res maior atq utilior populari lar¬
gitione acquirit᷑. ut horesti nuꝑ prandia in semitis decu¬
nie nomine magno honori fueruntNNe marco qͥdẽ sergio
uitio datũ. qđ in caritate asse modiũ popło dedit. Magna

Expanded text:
viris postuletur. Itaque et P. Crassus cum cognomine dives, viris postuletur. Itaque et P. Crassus cum cognomine dives, tum copiis functus est aedilicio maximo munere, et paulo post L. Crassus cum omnium hominum moderatissimo Q. Mucio magnificentissima aedilitate functus est, deinde C. Claudius App. f., multi post, Luculli, Hortensius, Silanus; omnes autem P. Lentulus me consule vicit superiores; hunc est Scaurus imitatus; magnificentissima vero nostri Pompei munera secundo consulatu; in quibus omnibus quid mihi placeat, vides. Vitandpraetermissio aedilitatis consulatus repulsam attulit. Quare et, si postulatur a populo, bonis viris si non desiderantibus, at tamen approbantibus faciundum est, modo pro facultatibus, nos ipsi ut fecimus, et, si quando aliqua res maior atque utilior populari largitione acquiritur, ut Oresti nuper prandia in semitis decumae nomine magno honori fuerunt. Ne M. quidem Seio vitio datum est, quod in caritate asse modium populo dedit; magna
Abbreviated transcription (Latin):
to aristotiles grauiꝰ & ueriꝰ hos rep̾hendit. qͥ haĩ pec¬
cuniarũ effusiones admirentur. quę fiunt ad multi¬
tudinẽ deliniendã: At hi qui ab hoite obsidentur si
emere aquę sextariũ cogerentur mina hoc primo in¬
credibile nobis uideri. om̃sq nurari. S cũ attenoerint:
ueniã necessitan dare. in his immanib iacturis infi¬
utisq sũptib nichil nos magnopere mirari. p̃sertini¬
cĩ neq necessitati subueniatur. neq aignitas augeat᷑.
ipsaq ula delectacio multitudinis ad breue exiguũq
cũ sacietate memoria quoq: moriatur uoluptatis. Bene
etia colligit hȩc pueris & mulierculis & seruis. & ser¬
uorũ sinullimis liberis esse grata: Graui uͦ homini.
& ea quę siunt iudicio certo ponderanti. ꝓbari posse
uullo modo. Ꝙꝰ qͣ. intelligo in nrã ciuitate inueterasse
iã bonis temporib ut splendor edulitatũ ab optiinis

Expanded text:
to Aristoteles gravius et verius nos reprehendit! qui has peto Aristoteles gravius et verius nos reprehendit! qui has pecuniarum effusiones non admiremur, quae fiunt ad multitudinem deliniendam. Ait enim, qui ab hoste obsidentur, si emere aquae sextarium cogerentur mina, hoc primo incredibile nobis videri, omnesque mirari, sed cum attenderint, veniam necessitati dare, in his immanibus iacturis infinitisque sumptibus nihil nos magnopere mirari, cum praesertim neque necessitati subveniatur nec dignitas augeatur ipsaque illa delectatio multitudinis ad breve exiguumquecum satietate memoria quoque moriatur voluptatis. Bene etiam colligit, haec pueris et mulierculis et servis et servorum simillimis liberis esse grata, gravi vero homini et ea, quae fiunt, iudicio certo ponderanti probari posse nullo modo. Quamquam intellego in nostra civitate inveterasse iam bonis temporibus, ut splendor aedilitatum ab optimis
Abbreviated transcription (Latin):
serunt. & idem illud alii desiderent: Omĩno duo sunt
genera largorũ. quoꝵ alteri ꝓdigi alteri liberales:
Prodigi qͥ epulis & euiscerationib & gladiatoꝵ mune¬
rib ludoꝵ uenationũq apparatu peccunias ꝓfun¬
dunt. in eas res quarũ memoriã aut breuẽ aut nul¬
lã omĩno sunt relicturi. Liberales aut̃ qͥ suis facul¬
tatib aut captos a p̃donib redimunt. aut es alienũ
suscipiunt amicorũ. aut in fili¬
irii collocationem
adiuuant. aut oyiu ilantur
in re quęrenda uel au¬
genda. Itaq maror quid¬
in mentẽ uenerit the¬
ophrasto. in eo libro quẽ de
diuitiis scripsit. in quo
multa prȩclare. ulua absurde. Est eni multus in lau¬
dana magnificentia. & apparitione populariũ mune¬
rum. taliumq sũptuũ facultatẽ. fructũ diuitiarũ
putat. Michi aut̃ ille fructus liberalitatis cuiꝰ pauca
erẽpla posui multo & maior uidet᷑ & certior. Quan¬

Expanded text:
verunt, et idem illud alii desiderent. 4. Omnino duo sunt verunt, et idem illud alii desiderent. 4. Omnino duo sunt genera largorum; quorum alteri prodigi, alteri liberales: prodigi, qui epulis et vicerationibus, et gladiatorum muneribus, ludorum, venationumque apparatu pecunias profundunt, in eas res, quarum memoriam, aut brevem, aut nullam sint relicturi omnino: liberales autem, qui suis facultatibus, aut captos a praedonibus redimunt; aut aes alienum suscipiunt amicorum causa; aut in filiarum collocatione adiuvant; aut opitulantur vel in re quaerenda, vel augenda. Itaque min mentem venerit Theophrasto in eo libro, quem de divitiis scripsit; in quo multa praeclare, illud absurde: est enim multus in laudanda magnificentia et apparatione popularium munerum taliumque sumptuum facultatem fructum divitiarum putat. Mihi autem ille fructus liberalitatis, cuius pauca exempla posui, multo et maior videtur et certior. Quan
Abbreviated transcription (Latin):
tatis genus omĩno repudiandũ ẽ. & sepe idoneis hominib
indigentib de re familiari impertiendũ ẽ: sed diligen¬
ter atq moderate. Multi enĩ patrimonia effuderunt.
in consulte largiendo. Quid autẽ stultius ꝙͣ qͦd liben
ter facias curare ut ditius facere non possis: Atq
etiã sequunt᷑ largitionẽ rapinȩ. Cũ enĩ dando egere
ceperunt. alienis bonis manus afferre cogunt᷑. Ita cũ
beniuolentiȩ comparandȩ causa benefici esse uelunt ñ
tanta studia assequuntur eoꝵ qͥb dederunt. qͣnta odia
eoꝵ quib ademerunt. Quã obrẽ nec ita claudenda ẽ
res familiaris ut eã benignitas apperire non possit.
nec ita reseranda. ut pateat omĩb. Modus adhibeat᷑.
isq referat᷑ ad facultates. Omĩno meminisse debemꝰ¬
id qd̃ a nrĩs hominib sepissime usurpatũ iã in ꝓuer¬
bii consuetudinẽ uenit. largitionẽ fundũ non habere

Expanded text:
tatis genus omnino repudiandum est et saepe idoneis hominibus tatis genus omnino repudiandum est et saepe idoneis hominibus indigentibus de re familiari impertiendum, sed diligenter atque moderate; multi enim patrimonia effuderunt iter facias, curare, ut id diutius facere non possis? 3. Atque etiam sequuntur largitionem rapinae. Cum enim dando egere coeperunt, alienis bonis manus afferre coguntur. Ita, cum benevolentiae comparandae causa benefici esse velint, non tanta studia assequuntur eorum. quibus dederunt, quanta odia eorum, quibus ademerunt. Quamobrem nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, nec ita reseranda, ut pateat omnibus, modus adhibeatur, isque referatur adfacultates. Omnino meminisse debemusid, quod a nostris hominibus saepissime usurpatum, iamque in proverbii consuetudinem venit, largitionem fundum non babere.
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ plurib ꝓfuerint eo plures ad bene faciendũ adiuto¬
res habebunt. deinde. consuetudii.e beneficientiȩ pa¬
ratiores erunt. & tanꝗͣ ex ercitatiores ad bene de mul¬
tis ꝓmerendũ. Prȩclare in epła quadã alexandrũ filiũ
phẏlippus accusat. qđ largitione beniuolentiã mace¬
donũ consectet᷑. Quis te malũ in qͥt rationis in istam
spem induxit. ut eos tͥ fideles putares fore. qͦs peccun¬
a corrupisses : An tu id agis. ut macedones non te re
dũ
regi melius etiam
quod largitionẽ corrupte¬
lã dixit esse. fit enĩ
deterior qui accipit. atq ad
idem semꝑ expectan Edũ paratior. Hoc ille filio
sed nos p̃ceptũ putemus omĩb. Quãobrẽ id qͥdem dubi
ũ non est. quin illa benignitas quȩ constat ex opera &
industria. & honestior sit. & latius pateat. & possit ꝓdesse
plurib. Nonnũ ꝗͣ tamen ẽ largiendũ. nec hoc benigni¬

Expanded text:
quo pluribus profuerint, eo plures ad benigne faciendum adiutoquo pluribus profuerint, eo plures ad benigne faciendum adiutores habebunt, dein consuetudine beneficentiae paratiores erunt et tamquam exercitatiores ad bene de multis promerendum. Praeclare in epistula quadam Alexandrum filium Philippus accusat, quod largitione benivolentiam Macedonum consectetur:Quae te, malum! inquit, ratio in istam spem induxit, ut eos tibi fideles putares fore, quos pecunia corrupisses? An tu id agis, ut Macedones non te regdum regi, melius etiam, quod largitionem corruptelam dixit esse; fit enim deterior, qui accipit, atque ad idem semper exspectandum paratior. Hoc ille filio, sed praeceptum putemus omnibus. Quam ob rem id quidem non dubium est, quin illa benignitas, quae constet ex opera et industria, et honestior sit et latius pateat et possit prodesse pluribus; non numquam tamen est largiendum, nec hoc benigni
Abbreviated transcription (Latin):
alicuiꝰ circũ ueniri opib urgeriq uideat᷑ ut nos & sepe
alios &e adolescentes contra lucii syllȩ dominantis opes.
ꝓ sexto roscio amerino fecimus. quȩ ut scis extat oratio
ex positis adolescentiũ officiis quȩ ualeant ad głam
ad ipiscendã. deinceps de beniuolentia ac liberalitate di¬
cendũ ẽ. cuiꝰ ratio duplex est. Nã aut oꝑa benigne fit
indigentib: aut peccunia. Facilior ẽ hȩc posterior. lo¬
cupleti presertĩ s illa lautior ac splendidior & uiro
forti claroq dignior. Q ꝗͣ enĩ in utroq in est gratifi¬
candi liberalis uoluntas. tamen altera ex archa. alte¬
ra ex uirtute deꝓmitur. largitioq quȩ fit ex re fami¬
liari fontẽ ipsũ benignitatis exchaurit. Ita benigni¬
tate benignitas tollit᷑. qua quo in plures usussis: co
minus in multos uti possis. Atqui opera id est uir¬
tute & industria benefici ce liberales erunt. primũ

Expanded text:
alicuius opibus circumveniri urguerique videatur, ut nos et saepe alicuius opibus circumveniri urguerique videatur, ut nos et saepe alias et adulescentes contra L. Sullae dominantis opes pro Sex. Roscio Amerino fecimus, quae, ut scis, exstat oratio. Sed expositis adulescentium officiis, quae valeant ad gloriam adipiscendam, deinceps de beneficentia ac de liberalitate dicendum est; cuius est ratio duplex; nam aut opera benigne fit indigentibus aut pecunia. Facilior est haec posterior, locupleti praesertim, sed illa lautior ac splendidior et viro forti claroque dignior. Quamquam enim in utroque inest gratificandi liberalis voluntas, tamen altera ex area, altera ex virtute depromitur, largitioque, quae fit ex re familiari, fontem ipsum benignitatis exhaurit. Ita benignitate benignitas tollitur; qua quo in plures usus sis, eo minus in multos uti possis. At qui opera, id est virtute et industria, benefici et liberales erunt, primum,
Abbreviated transcription (Latin):
ciuilis in primis peritus fuit. Atq etiã hoc p̃ceptum
officii diligenter tenendũ ẽ: nequẽ umꝗͣ in nocent̃¬
in iudicio capitis arcessas. Id enĩ sine scelere fieri nul¬
lo pacto pocest. Nã qͥd ẽ tã in humanũ ꝙͣ eloquentiam
a natura ad salutẽ hominũ & ad conseiuationẽ datã
ad bonoꝵ pestẽ ꝑniciẽq conuertere. nec tamea at hoc
fugiendũ ẽ ita est habendũ religioni nocere aliqͦndo.
ẽ nefariũ impiũq de fendere. Uult multit udo. pacit̾
consuetudo. fert etiã humanitas. Iudicis ẽ sẽꝑ in causis ue¬
rũ sequi. patroni nonnũꝗͣ. ueri simile. etiã si non sit uerũ
defendere. Qđ scribere p̃sertĩ cũ de phẏlosophia scribe¬
rẽ non auderẽ. nisi idem placeret grauissimo stoicoꝵ
panetio. Marime aut̃ & gła parit᷑ & grã defensionib
eoq inaior si quando accidit ut ei subueniat᷑. qui potentis

Expanded text:
civilis in primis peritus fuit. Atque etiam hoc praeceptum civilis in primis peritus fuit. Atque etiam hoc praeceptum officii diligenter tenendum est, ne quem umquam innocentem iudicio capitis arcessas; id enim sine scelere fieri nullo pacto potest. Nam quid est tam inhumanum quam eloquentiam a natura ad salutem hominum et ad conservationem datam ad bonorum pestem perniciemque convertere? Nec tamen, ut hoc fugiendum est, item est habendum religioni nocentem aliquando, modo ne nefarium impiumque, defendere; vult hoc multitudo, patitur consuetudo, fert etiam humanitas. Iudicis est semper in causis verum sequi, patroni non numquam veri simile, etiamsi minus sit verum, defendere; quod scribere, praesertim cum de philosophia scriberem, non auderem, nisi idem placeret gravissimo Stoicorum, Panaetio. Maxime autem et gloria paritur et gratia defensionibus, eoque maior, si quando accidit, ut ei subveniatur, qui potentis
Abbreviated transcription (Latin):
adolescente. S cũ sint plura causarũ genera que eloquen¬
Maxima ẽ admiratio in iudiciis. qͦrũ ratio duplex est
Nã & accusatione &e defensione constat. Quarũ &e si lauda¬
bilior ẽ defensio: tamen etiã accusatio ꝑsepe ꝓbata ef
Dixi paulo ante de crasso. idẽ fecit adolescens. mantoniꝰ
tiã p. sculpi cii eloquentiã accusatio illustrauit. cum
ꝑ maloutio iulius. In accusando etiã manilio L. fusii cog¬
nita industria ẽ. Semel gͥ aut ñ sepe certe. sinerit cui sa¬
ciendũ sit. sepiꝰ rei publicȩ tribuat hoc muneris. cuiꝰ ini¬
micos ulcisci sepiꝰñ ẽ rep̃hendendũ Modus tamen assit
Huri enĩ hominis uł potius uix hominis uidet᷑ pericu¬
l̃ capitis inferre multis Ia cũ periculosũ ipsi est tũ eni
sordidũ ad samã cõmittere ut accusaior nominere.
contigit .m. bruto sũmo genere nato. uliꝰ filio. qui iuris

Expanded text:
adulescente. Sed cum sint plura causarum genera, quae eloquenadulescente. Sed cum sint plura causarum genera, quae eloquenmaxima est admiratio in iudiciis. Quorum ratio duplex est. Nam ex accusatione et ex defensione constat; quarum etsi laudabilior est defensio, tamen etiam accusatio probata persaepe est. Dixi paulo ante de Crasso; idem fecit adulescens M. Antonius. Etiam P. Sulpici eloquentiam accusatio illustravit, cum in Albucio Iulius. In accusando etiam M'. Aquilio L. Fufi cognita industria est. Semel igitur aut non saepe certe. Sin erit, cui faciendum sit saepius, rei publicae tribuat hoc muneris, cuius inimicos ulcisci saepius non est reprehendendum; modus tamen adsit. Duri enim hominis vel potius vix hominis videtur periculum capitis inferre multis. Id cum periculosum ipsi est, tum etiam sordidum ad famam, committere, ut accusator nominere; quod contigit M. Bruto summo genere nato, illius filio, qui iuris
Abbreviated transcription (Latin):
altera contentio. non ẽ id quidem dubiũ quin contentio
orationis maior ẽ uim habeat ad głam. Ea ẽ enĩ ꝗͣm elo¬
quentiã dicimus. S tamen difficile dictu ẽ quantope¬
re conciliet animos comitas. affabilitasq sermonis:
Extant epłȩ &e phylippi ad alexandrũ. & antipatris
ad cassandrũ. & antigoni ad phylippũ filiũ trui pru¬
dentissimorũ Sic enĩ accepimus. quib precipiunt. ut
oratione benigna multitudinis auimos ad beniuolen¬
tiã alliciant. militesq blande appellando sermone de¬
liniant. Quȩ aut̃ in multitudine cũ contentione ha¬
berȩtur oratio. ea sepe uniuersã excitat głamo Mag¬
na enĩ ẽ adiniratio copiose sapienterq dicentis. quem
qui audiunt. intelligere etiã & sapere plusꝙͣ cȩteros ar¬
bitrantur. Si uͦ ẽ in oratione inixta modestia & grauitas.
nichil admirabilius fieri potest. eoq magis. si ea sunt in

Expanded text:
altera contentio, non est id quidem dubium, quin contentio altera contentio, non est id quidem dubium, quin contentio orationis maiorem vim habeat ad gloriam ea est enim, quam eloquentiam dicimus; sed tamen difficile dictu est, quantopere conciliet animos comitas affabilitasque sermonis. Exstant epistulae et Philippi ad Alexandrum et Antipatri ad Cassandrum et Antigoni ad Philippum filium, trium prudentissimorum sic enim accepimus; quibus praecipiunt, ut oratione benigna multitudinis animos ad benivolentiam alliciant militesque blande appellando sermone deliniant. Quae autem in multitudine cum contentione habetur oratio, ea saepe universam excitat gloriam; magna est enim admiratio copiose sapienterque dicentis; quem qui audiunt, intellegere etiam et sapere plus quam ceteros arbitrantur. Si vero inest in oratione mixta modestia gravitas, nihil admirabilius fieri potest, eoque magis, si ea sunt in
Abbreviated transcription (Latin):
cõmendatio ꝓficiscitur a modestia. tũ pietate in paren¬
tes. in suos beniuolentia: Facillime aut̃ & in optimam
partem coguoscuntur adolescentes. qui se ad sapientes
& claros uiros bene consulentes. rei publice contulerunt
quib cũ si frequentes sint. opinionẽ afferunt popło eoꝵ
fore se similes. quos sibi ipsi delegerint ad imitandũ
p. rutulii adolescentiã. ad opinionẽ innocentie & iuris
scientię.p. mutii commendauit domus. Nã lelius qͥdẽ
crassus cũ esset ad modũ adolescens non aliunde mutu¬
atus est. s sibi ipse peperit maximã laudẽ ex illa accu¬
satione nobili & gloriosa. ex qua ȩtate qui exercentur
laude affici solent. ut in demostene accepimus. Ea ȩta¬
te.L. crassus ostendit id se in forę opume iã facere qͥa
etiã tũ poterat domi cũ laude meditari.¶ Sed cum
duplex ratio sit orationis quarũ in altera sermo sit in

Expanded text:
commendatio proficiscitur a modestia cum pietate in parencommendatio proficiscitur a modestia cum pietate in parentes, in suos benivolentia. Facillime autem et in optimam partem cognoscuntur adulescentes, qui se ad claros et sapientes viros bene consulentes rei publicae contulerunt; quibuscum si frequentes sunt, opinionem afferunt populo eorum fore se similes, quos sibi ipsi delegerint ad imitandum. P. Rutili adulescentiam ad opinionem et innocentiae et iuris scientiae P. Muci commendavit domus. Nam L. quidem Crassus, cum esset admodum adulescens, non aliunde mutuatus est, sed sibi ipse peperit maximam laudem ex illa accusatione nobili et gloriosa, et, qua aetate qui exercentur, laude affici solent, ut de Demosthene accepimus, ea aetate L. Crassus ostendit id se in foro optime iam facere, quod etiam tum poterat domi cum laude meditari. Sed cum duplex ratio sit orationis, quarum in altera sermo sit, in
Abbreviated transcription (Latin):
factũ. Quoꝵ aut̃ prima ȩtas ꝓpter humilitatẽ & obs¬
curitatẽ in hominũ ignorantia uersatur. hii similes
ac iuuenes esse cȩperunt. magna spectare & ad ea
rectis studiis debent contendere. qđ eo firiniore animo
facient. quia non mͦ non inuidetur iui ętate uerum
ctiã fauetur Prima ẽ gͥ adolescenti cõmendatio
ad głani. si qua ex bellicis reb comparari potest in qͥ
multi apud maiores nr̃os extiterunt. Semꝑ enĩ fere
belia gerebantur. Tua ȩtas incidit in id bellui cuius
altera pars sceleris nimium habuit. altera faelicira¬
tis parũ. Quo tamen in bello cũ te alteri alę prife
ciu consequebare equitando iaculando. om̃ẽ milita¬
re̾ laborẽ tolerando. Atq ea equidem tua laus parir᷑
cũ re publica cecidit. michi aut̃ oratio suscepta non
ad ea quę restant. Ut gͥ in reliquis reb multo maiora oꝑa
sunt animi ꝙͥ corporis. sic hȩ res quas ingenio ac ratione
ꝑsequimur. gratiores sunt ꝗͦ ille quas uirib Prima gͥ

Expanded text:
as propter humilitatem et obscuritatem in hominum ignoratione versatur, ii, simul ac iuvenes esse coeperunt, magna spectare et ad ea rectis studiis debent contendere; quod eo firmiore animo facient, quia non modo non invidetur illi aetati, verum etiam favetur. Prima igitur est adulescenti commendatio iam, si qua ex bellicis rebus comparari potest, in qua multi apud maiores nostros exstiterunt; semper enim fere bella gerebantur. Tua autem aetas incidit in id bellum, cuius altera pars sceleris nimium habuit, altera felicitatis parum. Quo tamen in bello cum te Pompeius alae alteexercitu consequebare equitando, iaculando, omni militari labore tolerando. Atque ea quidem tua laus pariter cum re publica cecidit. Mihi autem haec oratio suscepta non rgarnus ad ea, quae restant. Ut igitur in reliquis rebus multo maiora opera sunt animi quam corporis, sic eae res, quas ingenio ac ratione persequimur, gratiores sunt quam illae, quas viribus. Prima igitur
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ catonis senis. a qͦ cũ quereret᷑ qͥd maxime in re
familiari expediret. respondit. Bene pascere. Qͥ a
quesierat dixrisset. qͥd fenerari: Tũ cato. Qͥd inqͥt
hominẽ occidere Er qͦ & multis aliis in telligi
debet utilitatũ cõparationes fieri
solere. recteq hoc adiunt tũ esse quartũ ex qͥrendorum
canda pecunia etiã de utenda cõmodius a qͥbdã optimis
uiris ad ianue mediũ sedentib ꝙͣ ab ullis phylosophis
in scola disputat᷑. Sunt tantũ ea cognoscenda. ꝑtinent

Expanded text:
est Catonis senis: a quo cum quaereretur, quid maxime in re est Catonis senis: a quo cum quaereretur, quid maxime in re familiari expediret, respondit: Bene pascere; quid quaesierat, dixisset: Quid faenerari?, tum Cato: Quid hominem, inquit, occidere? Ex quo et multis aliis intellegi debet utilitatum comparationes fieri solere, recteque hoc adiunctum esse quartum exquirendorum canda pecunia vellem etiam de utenda, commodius a quibusdam optimis viris ad Ianum medium sedentibus quam ab ullis philosophis ulla in schola disputatur. Sunt tamen ea cognoscenda; pertinent
Abbreviated transcription (Latin):
quorũ hȩc ꝑtinent. Res aut̃ familiaris quęri debet
abhis reb a qͥb ab est turpicudo. conseruari autẽ dili¬
gei tia & parsimonia. eisde etiã reb augeri. Has res
cõmodatissime xenofon socratius ꝑsequutus ẽ in eo
libro qui echonomicus inscribitur. quẽ nos ista fere eta¬
te cũ essemus qua es tu nunc a greco in latinũ conuerti¬
panetio. p̃t̾missus sepe ẽ necessaria. Nã & corporis cõmo¬
da cũ externis. & externa cũ corporis. & ipsa int̾ se
corporis. & externa cũ externis cõparari solent Cũ
ex ternis corporis hoc modo cõparant᷑. Ualere ut ma¬
lis ꝙͣ diues esse. Cũ corporis externa hoc modo: diues
esse potius ꝗͣ maxrimis uirib corporis. Ipsa int̾ se cor¬
poris. si bona ualitudo uoluptati anteponat᷑. uires
celeritati: Externarũ uit̾ ut gła diuitiis. uet tiga¬
lia urbana rusticis. Ex qͦ genere cõparationis illud

Expanded text:
haec pertinent. Res autem famniliaris quaeri debet haec pertinent. Res autem famniliaris quaeri debet iis rebus, a quibus abest turpitude, conservari autem diligentia et parsimonia, eisdem etiam rebus augeri. Has res commodissime Xenophon Socraticus persecutus est in eo libro, qui Oeconomicus inscribitur, quem nos, ista fere aetate cum essemus, qua es tu nunc, e Graeco in Latinum convertis commoda cum externis et externa cum corporis et ipsa inter se corporis et externa cum externis comparari solent. Cum externis corporis hoc modo comparantur, valere ut malis quam dives esse, cum corporis externa hoc modo, dives esse potius quam maximis corporis viribus, ipsa inter se corporis sic, ut bona valetudo voluptati anteponatur, vires celeritati, externorum autem, ut gloria divitiis, vectigalia urbana rusticis. Ex quo genere comparationis illud
Abbreviated transcription (Latin):
iudiciorũ equitate suũ qͥsq teneat. & neq tenui¬
ores ꝓpter humilitatẽ circũueniant᷑. neq locuple¬
tib ad sua uł tenenda uł tecuperanda obsit inui¬
di .i. Preterci quib cũq reb uł belli uł dorm pote¬
nint re publicã augeau. imperio agris uet liga¬
lib Hec maiorũ hominũ sunt. hec apud ĩ uaiores nr̃oͤ
factitata. Hec genera officior quȩ ꝑsequunt᷑. cum
sũma utilitate rei publice maguã ip̃si adi
utilitatũ p̃ceptis. antipater tyrius stoicus qͥ athenis
nuꝑ est mortuus. duo preterita censet esse a panetio.
ualitudinis curationẽ & pecunie. Quas res a sũmo phy¬
losopho preteritas arbitror. qđ eent faciles. St certe uti¬
les Sed ualitudo sustentat᷑ notitia sui corporis ae obser¬
uatione. quȩ res aut ꝓdesse soleant aut obesse. & continen¬
mittendę uoluptatis preterita arte illoꝵ ad scientiam¬

Expanded text:
iudiciorum aequitate suum quisque teneat et neque tenuiiudiciorum aequitate suum quisque teneat et neque tenuiores propter humilitatem circumveniantur neque locupletibus ad sua vel tenenda vel recuperanda obsit invidia, praeterea, quibuscumque rebus vel belli vel domi poterunt, rem publicam augeant imperio, agris, vectigalibus. Haec magnorum hominum sunt, haec apud maiores nostros factitata, haec genera officiorum qui persequentur, cum summa utilitate rei publicae magnam ipsi adiputilitatum praeceptis Antipater Tyrius Stoicus, qui Athenis nuper est mortuus, duo praeterita censet esse a Panaetio, valetudinis curationem et pecuniae; quas res a summo philosopho praeteritas arbitror, quod essent faciles; sunt certe utiles. Sed valetudo sustentatur notitia sui corporis et observatione, quae res aut prodesse soleant aut obesse, et continenmittendis voluptatibus, p
Abbreviated transcription (Latin):
ũ suerut uut docupletes suũ ꝑdant. debitores lucrent
alienũ. Nec enĩ ulla res uehementiꝰ rẽ publicã coniui¬
net qͥ fides. quȩ esse nulla potest. nͥ erit necessaria solu¬
tio rerũ creditarũ. Nũꝙͣ uehementius actũ e ꝙͣ mecomn¬
sule ne soluerentur. armis &: castris tẽpcata rese̾ ab oñi
genere hominũ & ordine. quib ita restiti ut hoc tan¬
tũ malũ de re publiça colleret᷑. Paĩqͣ nec maius es
alienũ fuit. tiec meliꝰ nec faciliꝰ dissolutũ ẽ. traudan¬
Aienĩ spe sullata: soluendi necessitas consequut aelt
At minc hic ur uictor tũ qͥdem uictusẽ. quę cogi¬
tarat ea ꝑfecit. Cii eiꝰ iã nichil interesset. tanta in
eo libido fuit. ut hoc ipsũ cũ delectaret. peccaret
ctiã si causi non esset. Ab hoc gͥ genere largitionus
ut aliis det̾. aliis auferat᷑: ab erunt hi qui rẽ publi¬
cã tuebunt᷑. In primisq nam dabunt. ut iurisar

Expanded text:
si fuerit, ut locupletes suum perdant, debitores lucrentur si fuerit, ut locupletes suum perdant, debitores lucrentur alienum; nec enim ulla res vehementius rem publicam continet quam fides, quae esse nulla potest, nisi erit necessaria solutio rerum creditarum. Numquam vehementius actum est quam me consule, ne solveretur; armis et castris temptata res est ab omni genere hominum et ordine; quibus ita restiti, ut hoc totum malum de re publica tolleretur. Numquam nec maius aes alienum fuit nec melius nec facilienim spe sublata solvendi necessitas consecuta est. At vero hic nunc victor, tum quidem victus, quae cogitarat, ea perfecit, cum eius iam nihil interesset. Tanta in eo peccandi libido fuit, ut hoc ipsum eum delectaret, peccare, etiamsi causa non esset. Ab hoc igitur genere largitionis, ut aliis detur, aliis auferatur, aberunt ii, qui rem publicam tuebuntur, in primisque operam dabunt, ut iuris et
Abbreviated transcription (Latin):
amiserant. p̃fecitq ęstimandis possessionib ut ꝑsuade¬
rent aliis ut pecuniã accipere mallent. possessionib
cederent. aliis ut cõmodius putarent numerari sibi
quanti esset. ꝙͣ suũ recuperare. Ita ꝑfectũ ẽ. ut om̃s
concordia constituta sine querela discederent. O ui¬
rũ magnũ dignũq qͥ in re publica natus esset. Sic
par est agere cũ ciuib non ut bis hic iã uidimus
hastã in foro ponere & bona ciuiũ uoci subiacere
preconis. At ille grecus id qđ fuit sapientis & prestat¬
tis uiri. omĩb consulendũ putauit. Eaq ẽ sũma racio
& sapientia boni ciuis. cõmoda ciuiũ non diuellere
itq omĩ ęquitate eadẽ continere. habitent gratis
mas mea pecunia. fundũ meũ tu habeas. ego nonhabeã
pecuniam Quã obrẽ ne sit ȩs alienũ qđ rer petuee no¬
peat ꝓuidendũ ẽ. qđ multis rationib caueri poreste si

Expanded text:
amiserant, perfecitque aestimandis possessionibus, ut persuadeamiserant, perfecitque aestimandis possessionibus, ut persuaderet aliis, ut pecuniam accipere mallent, possessionibus cederent, aliis, ut commodius putarent numerari sibi, quod tanti esset, quam suum recuperare. Ita perfectum est, ut omnes concordia constituta sine querella discederent. O virum magnum dignumque, qui in re publica nostra natus esset! Sic par est agere cum civibus, non, ut bis iam vidimus, hastam in foro ponere et bona civium voci subicere praeconis. At ille Graecus, id quod fuit sapientis et praestantis viri, omnibus consulendum putavit, eaque est summa ratio et sapientia boni civis, commoda civium non divellere atque omnis aequitate eadem continere. Habitent gratis ti, nisi ut emas mea pecunia fundum, eum tu habeas, ego non habeam pecuniam? Quam ob rem ne sit aes alienum, quod rei publicae noceat, providendum est, quod multis rationibus caveri potest, non,
Abbreviated transcription (Latin):
sessionib difficultatẽ. qđ &e eos qͦs ipse restituerat
qͦrũ bona alii possederant egere iniqͥssimũ esse ar¬
bitrabat᷑. & qͥnqͥginta annoꝵ possessiones mouere.
non nimis ȩquum putabat. dpterea qđ tã longo
spacio multa hereditatib. multa emptionib.
multa dotib tenebant᷑ sine iniuria iudicauit.
neq illis adimi. nec his non satis fieri qͦrũ illa fue¬
rant oportere: Cũ gͥ statuisset opus esse ad eã rẽ con¬
stituendã pecunia. alex andriã se ꝓficisci uelle di¬
xit. req integrã ad reditũ suũ iussit esse. Isq cele¬
riter ad tholomeũ suũ nospitẽ uenit. qͥ tu regna¬
bat alter post alexandriã conditã. Qui cũ exposu¬
isset patriã se liberare uelle. causãq docuisset. a re¬
ge opulento uir sũmus facile impetrauit. ut gran¬
di pecunia adiuuaret᷑. Quã cũ sycionẽ attulisset.
adhibuit sibi in consiliũ quindeeĩ principes. cũ qͥb
causas cognouit. & eoꝵ qͥ aliena tenebant. & coꝵ qͥ sua

Expanded text:
sessionibus difficultatem, quod et eos, quos ipse restituerat, quorum bona alii possederant, egere iniquissimum esse arbitrabatur et quinquaginta annorum possessiones moveri non nimis aequum putabat, propterea quod tam longo spatio multa hereditatibus, multa emptionibus, multa dotibus tenebantur sine iniuria, iudicavit neque illis adimi nec iis non satis fieri, quorum illa fuerant, oportere. Cum igitur statuisset opus esse ad eam rem constituendam pecunia, Alexandream se proficisci velle dixit remque integram ad reditum suum iussit esse, isque celeriter ad Ptolomaeum, suum hospitem, venit, qui tum regnabat alter post Alexandream conditam. Cui cum exposuisset patriam se liberare velle causamque docuisset, a rege opulento vir summus facile impetravit, ut grandi pecunia adiuvaretur. Quam cum Sicyonem attulisset, adhibuit sibi in consilium quindecim principes, cum quibus causas cognovit et eorum, qui aliena tenebant, et eorum, qui sua
Abbreviated transcription (Latin):
&e inani ostentatione & ficto non modo sermone s etiã
uultu stabilẽ se głam consequi posse rentur. uehem ent̾
test esse diuturnũ. Testes sunt ꝑmulti in utrãq partẽ
s breuitatis causa familia contenti erimus una. Tyberius
enĩ graccus .p.f. tanidiu laudabit᷑ dũ memoria rerũ roma¬
narum manebit at eiꝰ filii nec uiui ꝓbabunt᷑ bonis: mor¬
tui munera optinent iure cesorum. Qui gͥ adipisci ue¬
rã iusticiȩ głam uolunt. iusticiȩ fungant᷑ officiis. Ca
uę essent. dictũ ẽ in suꝑiori lbro. S ut facillime ta¬
les simus quales esse uideamur. & si in eo ipso uis macei
ma ẽ ut simds in qͥ haberi uelimus. tam̃ quędã p̃cep¬
ta tlanda sunt: Nã siquis ab incunte ętate habet causam
celebritatis & nominis. aut a patre acceptã. qđ tibi mi ci¬
cero arbitror contigisse. aut aliquo casu atq fortuna.
in hunc oculi omĩũ conitiuntur. atq in eũ qͥd agat. quẽ

Expanded text:
et inani ostentatione, ficto non modo sermone, sed etiam et inani ostentatione, ficto non modo sermone, sed etiam vultu stabilem se gloriam consequi posse rentur, vehementer  esse diuturnum. Testes sunt permulti in utramque partem, sed brevitatis causa familia contenti erimus una. Ti. enim Gracchus P. f. tam diu laudabitur, dum memoria rerum Romanarum manebit; at eius filii nec vivi probabantur bonis et mortui numerum optinent iure caesorum. Qui igitur adipisci veram gloriam volet, iustitiae fungatur officiis. Ea quae essent, dictum est in libro superiore. Sed ut facillime, quales simus, tales esse videamur, etsi in eo ipso vis mma est, ut simus ii, qui haberi velimus, tamen quaedam praecepta danda sunt. Nam si quis ab ineunte aetate habet causam celebritatis et nominis aut a patre acceptam, quod tibi, mi Cicero, arbitror contigisse, aut aliquo casu atque fortuna, in hunc oculi omnium coniciuntur atque in eum, quid agat, quem
Abbreviated transcription (Latin):
erant eo contenti: cũ id minus contingeret. leges st̃ iniunc¬
tȩ. quȩ cũ omĩb semꝑ una atq eadẽ uoce loquerent᷑. Ergo hoc
quidem ꝑspicuũ ẽ eos ad imperandũ diligi solitos. quoꝵ de
iusticia magna erat opimo multitudinis adiuncto uͦ¬
ut &e idem etiã prudentes haberent᷑. nichil erat qđ homi¬
nes his auctorib non posse consequi se arbitrarent᷑. Onũ gͥ
ratione colenda & retinenda iusticia ẽ. tũ ipsa ꝑ sese. Nã
alit̾ iusticia non esset. tũ ꝓpt̾ amplificationẽ honoris &
głe. S ut pecuniȩ non quęrendȩ solũ ratione uerũ etiã
condende quȩ perpetuos sumptus suppeditent. nec solũ¬
necessarios s etiã liberales: sic gła & quȩ renda & conden¬
da ratione ẽ ꝙͣ ꝙͣ prȩclare socrates hanc uiã ad głam ꝓ¬
ximã & quasi comp endiariã dicebat esse. siqͥs idageret.
ut qualis haberi uellet talis esset. Qđ si qͥ simulatione

Expanded text:
erant eo contenti; cum id minus contingeret, leges sunt invenerant eo contenti; cum id minus contingeret, leges sunt inventae, quae cum omnibus semper una atque eadem voce loquerentur. Ergo hoc quidem perspicuum est, eos ad imperandum deligi solitos, quorum de iustitia magna esset opinio multitudinis. Adiuncto vero, ut idem etiam prudentes haberentur, nihil erat, quod homines iis auctoribus non posse consequi se arbitrarentur. Omni igitur ratione colenda et retinenda iustitia est cum ipsa per sese nam aliter iustitia non esset, tum propter amplificationem honoris et gloriae. Sed ut pecuniae non quaerendae solum ratio est, verum etiam conecessarios sed etiam liberales: sic gloria quaerenda et collocanda ratione est, quamquam praeclare Socrates hanc viam ad gloriam proximam, et quasi compendiariam, dicebat esse; si quis id ageret, ut, qualis haberi vellet, talis esset. Quod si qui simulatione,
Abbreviated transcription (Latin):
nus. cui quidẽ exercitus nrĩ imꝑacoresq cesserunt. quẽ
citatẽq eiꝰ ita repressit. ut ficile bellũ reliqͥs traderet:
Cũ gͥ tanta uis iusticiȩ sit. ut ea etiã latronũ opes firmet atq
augeat. quantã eius uĩ int̾ leges & iudicia & in constituta
rei publicȩ fore putamus. Michi quidẽ non apud medossolũ
ut ait hero dotus. s etiã apud maiores nrõs iusticiȩ fruendȩ
causa uident᷑ olĩ bene morati reges constituti. Nã cũ p̃me¬
ret᷑ in ops multitudo abhis qͥ maiores opes habebant. ad
unũ aliquẽ confugiebant uirtute prestantẽ. Qui cũ ꝓhi¬
beret iniuriã timoris ęquitate constituenda sũmos cũ in¬
fimis pari iure ꝑtinebat. eadeq̃ constituendarũ legũ fuit
us enĩ semꝑ ẽ quesitũ ȩqͥbile. neqe
nĩ alit̾ esset ius. Id si ab̾ uno iusto & a bono uiro consequebãt᷑.

Expanded text:
nus; cui quidem etiam exercitus nostri imperatoresque cesserunt; quem nus; cui quidem etiam exercitus nostri imperatoresque cesserunt; quem citatemque eius ita repressit, ut facile bellum reliquis traderet. Cum igitur tanta vis iustitiae sit, ut ea etiam latronum opes firmet atque augeat, quantam eius vim inter leges et iudicia et in constituta re publica fore putamus? Mihi quidem non apud Medos solum, ut ait Herodotus, sed etiam apud maiores nostros iustitiae fruendae causa videntur olim bene morati reges constituti. Nam cum premeretur inops multitudo ab iis, qui maiores opes habebant, ad unum aliquem confugiebant virtute praestantem; qui cum prohiberet iniuria tenuiores, aequitate constituenda summos cum infimis pari iure retinebat. Eademque constituendarum legum fuitus enim semper est quaesitum aequabile; neque enim aliter esset ius. Id si ab uno iusto et bono viro consequebantur,