comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Qd si segnior forte minus suas partes exsequit᷑ pudor: timor sane ectitet᷑
ĩ adiutorium. Eititetur ut ertitet. Sepone patrum pia uocabula bene¬
factoris. ⁊ patris: aiti ad austeriora cinuertere. Nempe qui legitur ꝑa
tura teste. Qui gͦ qd tuum ẽ tibi defendit ⁊ seruat: putas ⁊ x se ali¬
quando ñ ⁊ elabit : pictas sui s̃ requiret pͥncipatus honorem: Spt̃ hoc
irritanit ĩpius deuir qr dixit ĩ corde suo ñ requiret. Et quid est ĩ tord̾
suo dicere non requir et : nisi ñ metuere qd requirat : Set requir
usq ad nouissimum qͣdrantẽ: requiret ⁊ rerͥduet habundant̃ faciẽu¬
buis suꝑbiam. Requiret a redempto s̾uitium: honcrem. ⁊ głam ab
eo quem plasmanit. Esto qd dissimulet pat̃. ignescat benettus. sec
ñ dñi ⁊ creator. Et aui parcit filto: ñ parcet figniento. ñ paitet s̾ uo

Expanded text:
ribuit mihi? 6. Quod si segnior forte suas partes minus exsequitur pudor, timor sane excitetur ribuit mihi? 6. Quod si segnior forte suas partes minus exsequitur pudor, timor sane excitetur in adjutorium. Excitetur, ut excitet. Sepone parum pia vocabula benefactoris et patris, atque ad austeriora convertere. Nempe qui legitur: Patura teste . Qui ergo quod tuum est tibi defendit ac servat; putas, et pro se aliquando non zelabit? putas, sui non requiret principatus honorem? Propter hoc irritavit impius Deum, quia dixit in corde suo: Non requiret . Et quid est in corde suo dicere: Non requiret, nisi non metuere quod requirat? Sed requiret usque ad novissimum quadrantem: requiret et retribuet abundanter facientibus superbiam . Requiret a redempto servitium, honorem et gloriam ab eo quem plasmavit. 7. Esto quod dissimulet pater, ignoscat beneficus; sed non Dominus et Creator; et qui parcit filio, non parcet figmento, non parcet servo
Abbreviated transcription (Latin):
ni patͥs amori ⁊ honcri: Confundor. confundor audire. Si ego pater. ubi
est honor meus: S ⁊ si pater ñ eẽt: obrueret me benefitus. Instaurat
adu̾sum me testes: ut alia innumera taceam. hꝰ corperis uictum ⁊ usum
temporis huiꝰ : ⁊ super omnia sanginnem dilecti filũ clamantem de t̾ra.
Dudet ingͣnͣtudis. Quamqͣm ad confustonis cumulum atguar ⁊̃ red¬
didisse mala ꝓ bonis. ⁊ odium ꝓ dilectione. Minime quidem michi a bene¬
factore. sicut nec a patre timendum est. Uerus quupe beneticus ẽ : dãs
affluenter. ⁊ nõ inꝑperans. Non inproperat dona: quia dona sunt: ⁊
beneficia sua michi dedit ñ uendidit. Demq sine penitentia sunt dona
eius. At qͣnto de illo benignus: tanto deme indignuis seittite cogor.
Erisbeste ⁊ dole nichilominus anima mea: am̃ ⁊ si illum nõ repet̃e. ⁊ ñ
inꝑperare decet. nos tam̃ omnino dedecet ingͣtos in memoresq eititiᷤ¬

Expanded text:
rni Patris amori et honori. Confundor, confundor audire: Si ego pater, ubi rni Patris amori et honori. Confundor, confundor audire: Si ego pater, ubi est honor meus? 5. Sed et si Pater non esset, obrueret me beneficiis. Instaurat adversum me testes, ut alia innumera taceam, hujus corporis victum, et usum temporis hujus, et super omnia sanguinem dilecti Filii clamantem de terra. Pudet ingratitudinis, quanquam ad confusionis cumulum, arguar etiam reddidisse mala pro bonis, et odium pro dilectione. Minime quidem mihi a benefactore, sicut nec a patre timendum. Verus quippe beneficus est, dans affluenter, et non improperans . Non improperat dona, quia dona sunt; et beneficia sua mihi dedit, non vendidit. Denique sine poenitentia sunt dona ejus. At quanto de illo benignius, tanto de me indignius sentire cogor. Erubesce, et dole nihilominus, anima mea; quoniam etsi illum non repetere et non improperare decet, nos tamen ommino dedecet ingratos immemoresque exstitis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ si non qd terreat. Uoluntarie genuit me uerbo ueritatis: non
stimulo carnalis cupiditatis extussit: ꝙ̃ ad modum genitor car¬
nis mee. Dei de ⁊̃ ñ repereit uiugenito: ꝓ sic genito. Ita ip̃e qͥd̾
patrem se erhibuit mihi : set ñ ego me iłli uitissim filium. qua¬
nam sronte attollo iam otulos ad uultum catͥs tam boni: tam
malus filius: Dud ⁊ indigna gessisse genere meo: pridet tanto
patre uinisse degenerem. Eritus aqͣrum deductte ocłi mei: ope¬
riat confusio fatiem meam : uultum meũ pudor suffudat. occup¬
et q caligo: deficiat ĩ dolore uita mea. ⁊ anni mei ĩgemitibus.
Shpudor. Quem fructum habui ĩ ꝯnibus nũc erubesco: si in car¬
ne seminaui : de carne ñ metam nisi corruptõm. Si ĩ mundo.
⁊ ip̃ẽ transit. ⁊ concupistentia enis. Qmid: Caduea. uana. ⁊¬
ꝓpe mina.⁊ quorum finis mors est: intelix ⁊ insanus. p̃ferre ñ erubuiet.¬

Expanded text:
etsi non quod terreat. Voluntarie genuit me verbo veritatis, non etsi non quod terreat. Voluntarie genuit me verbo veritatis, non stimulo carnalis cupiditatis excussit, quemadmodum genitor carnis meae. Deinde etiam non pepercit. Unigenito pro sic genito. Ita ipse quidem patrem se exibuit mihi, sed non ego me illi vicissim filium. Quanam fronte attollo jam oculos ad vultum patris tam boni, tam malus filius? Pudet indigna gessisse genere meo, pudet tanto patre vixisse degenerem. Exitus aquarum deducite, oculi mei; operiat confusio faciem meam, vultum meum pudor suffundat, occupetque caligo. Deficiat in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Proh pudor! quem fructum habui in quibus nunc erubesco? Si in carne seminavi, de carne non metam nisi corruptionem ; si in mundo, et ipse transit, et concupiscentia ejus . Quid? caduca, vana, et quorum finis mors est, infelix et insanus praeferre non erubui aete
Abbreviated transcription (Latin):
scientiam qͣdruplici sentis ꝯpunctione morderi: pudore gemino. ⁊
gemino metu. Nam uitam ad perficiend um septenanum t̃ plex
ꝯfessionis speties artestatur. de quib us postea indebitur. Nõ ne ⁊
sanctꝰ ihecemias in suo planctu obseruat hunt mim̃um. Et tugͥ
in tua pro te lam̃tatõne formam foi mam hñs ꝓpħitam deũ co¬
gita factorem tuũ : cogita ⁊ benefastorem. cogita patrem: tegi¬
ta dtĩm. Ad omina reus eĩ. plange per singula. ad pͥmum. i
ultunũ respondeat timortuus: ad duo media: pudor. Bat̃ sane
ñ inetuitur ẽ pat̃ sit. Batͥs est milereri semper. ⁊ partere. Et si
ꝑcitit : uirga nõ baiulo perrutit: ⁊ tum pertusserit: sanat. Pa¬
t̾na uor est. Pertutiam: ⁊egd sanabo. Nonẽ ꝓutide qd a patre for¬
mides. qui ⁊ si quando feriat ut emendet: nunqͣm tam̃ ut uindi¬
cet. At uͦ togitantem qd patrem offenderim: ẽ certe qd̃ pudeat.

Expanded text:
scientiam quadruplici sentis compunctione morderi; pudore gemino, et scientiam quadruplici sentis compunctione morderi; pudore gemino, et gemino metu: nam vitam ad perficiendum septenarium triplex confessionis species attestatur, de quibus postea videbitur. Nonne et sanctus Jeremias in suo planctu observat hunc numerum? Et tu igitur in tua pro te lamentatione formam habens propheticam, Deum cogita 1314 factorem tuum, cogita et benefactorem, cogita patrem, cogita Dominum. Ad omnia reus es; plange per singula. Ad primum et ultimum respondeat timor tuus, ad duo media pudor. Pater sane non metuitur, cum pater sit. Patris enim est misereri semper et parcere. Et si percutit, virga non baculo percutit; et cum percusserit, sanat. Paterna vox est: Percutiam et ego sanabo . Non est proinde quod a patre formides, qui etsi quandoque feriat ut emendet, nunquam tamen ut vindicet. At vero cogitantem quod patrem offenderim, est certe quod pudeat,
Abbreviated transcription (Latin):
humani gem̃is. pͥmum quidem eramine corpus attendas. uides ubiq
etiłam ex quo uitam ꝓpha ĩtumbente recepit. qͣsi septies ostitare. quia
septies in die laudem ditere consueurt. Si te ipsum aduertas in hoc
te nou̾is uita uiuere sp̃itali. ac misticũ hunc ĩplere nim̃um: si sẽ¬
sualitatis tue quinarium. caritatis binario sbitis. erhibesq iuxta
apłm men b ͣ tua seruire iusticie ĩ scĩficatõm. q̃ pͥus exhibiusti serui¬
re inqͥtati ad ĩiquitatem. Aut terte si cundem quinarium ꝓximo¬
rum saluti ĩpartiens:. ad ꝑficiendum septenarium duoħ aditie̾s.
tatõnes : septem uidelicet exꝑimenta. sine quibꝰ uera ⁊ certa salus
rediniui sp̃c minme ꝯstat : quatuor ad sensum ꝯpunctõnis. tͥa ad
ꝯfessionis sonum ꝑtinencia. Si uinis: Ii uor. si seni̾us est. tu qͦ ead̾
ĩ de recognostis. Porto sensum ex integro recuꝑasse te scias: situã cõ¬

Expanded text:
humani generis primum quidem exanime corpus attendas, vides ubique humani generis primum quidem exanime corpus attendas, vides ubique Ecclesiam, ex quo vitam propheta incumbente recepit, quasi septies oscitare; quia septies in die laudem dicere consuevit. Si te ipsum advertas, in hoc te noveris vita vivere spirituali, ac mysticum hunc implere numerum, si sensualitatis tuae quinarium charitatis binario subjicis, exhibesque, juxta Apostolum, membra tua servire justitiae in sanctificationem, quae prius exhibuisti servire iniquitati ad iniquitatem ; aut certe si eumdem quinarium proximorum saluti impertiens, ad perficiendum septenarium duo haec adjicitationes, septem videlicet experimenta, sine quibus vera et certa salus redivivi spiritus minime constat: quatuor ad sensum compunctionis, tria ad confessionis sonum pertinentia. Si vivis, si vox, si sensus est, tu quoque eadem in te recognoscis. Porro sensum ex integro recuperasse te scias, si tuam con
Abbreviated transcription (Latin):
tͥpler qui difficile rumpit᷑ ad ertrahendas animas de cartere diaboli. ⁊
tͣhendas post te ad regna telestiã: si recte sentias. si digne ploquaris:
Si uiuendo confirmes. Ocłis suis tetigit meos. int̾ious hominis frõtẽ
claris luminaribꝰ or nans. fide ⁊ intellectu. Ori meo inuit suum: n
mortuo signum panis inp̾ssit. qm̃ cũ adhuc pettator es essemus. recon¬
ciliauit nos deo iusticie mneetuol. Os ori applicuit iterato inspiras
ĩ faciem meam spiratsm uite: s itĩoris qͣm primo. Nam pͥmo quidem
ĩ dnimam uiuentẽ c̾auit me: sido̾ in sp̃m uiuific antẽ reformauit
me. Manus suas meis iuperposuit: eremplum p̾bens bonoꝵ operum :
formam obedientie. Aut certe manus suas misit ad fortia: ut docerz
ties. Sufficiebat ad głda manifestandi miratłi oscitasse semł. s mul¬
tiplicttas. ⁊ in signis num̾us mist̾ii ãmonent. Sullud ingens um̃si

Expanded text:
triplex, qui difficile rumpitur, ad extrahendas animas de carcere diaboli, et triplex, qui difficile rumpitur, ad extrahendas animas de carcere diaboli, et trahendas post se ad regna coelestia, si recte sentias, si digne proloquaris, si vivendo confirmes. Oculis suis tetigit meos, interioris hominis frontem claris luminaribus ornans, fide et intellectu. Ori meo junxit suum, et mortuo signum pacis impressit; quoniam cum adhuc peccatores essemus, reconciliavit nos Deo, justitiae mortuos. Os ori applicuit, iterato inspirans in faciem meam spiraculum vitae, sed sanctioris quam primo. Nam primo quidem in animam viventem creavit me; secundo in spiritum vivificantem reformavit me. Manus suas meis superposuit, exemplum praebens bonorum operum, formam obedientiae. Aut certe manus suas misit ad fortia, ut doceretties . Sufficiebat ad gloriam manifestandi miraculi oscitasse semel; sed multiplicitas et insignis numerus mysterii admonent. Si illud ingens universi
Abbreviated transcription (Latin):
ad to qd̃ int̃mittimꝰ postea reu̾suros. Siquidem anim ar̃ cibus nicħomi
sĩ erant defistere. ⁊ sequi aliam q̃ inopinantibus forte occurrerit. Nori
ꝑuum fidutie rodur p̃stat nchi. qd magnus ille uir ꝓpłia potens ĩ oꝑe.
⁊ sermone. de extillo monte celorum destendens. uisitare dignatꝰ ẽme
cũ suntins. ⁊ pissus: misereri mortuo. inlinate se iacenti: contͣhi
⁊ coeqͣri paruo. ceto partiri lumen otłorum suoꝵ. ⁊ os mutum oris di
oscilo soluere: Debilesq manus suatum roborare contactu. Suduit̾
rumino ista. ⁊ replentur iustera mea. ⁊ int̾iora mea saginant᷑: ⁊ oĩa
ossa mea g̾minant laudem. Hoc semel contulit unũfitati: hoc coti¬
die singuli in nob̾ actitari sentimus: ⁊ cordi silicet tͥbui intelligentie
lum̃ : ⁊ ori edificatõnis u̾bum: ⁊ manibus epus uistitie. Dat seutire
fidaner. dat ꝓferre utilit̾: dat efficatiter adimplere. Et ẽ fumeulꝰ

Expanded text:
ad id quod intermittimus, postea reversuros, siquidem animarum cibus nihilomiad id quod intermittimus, postea reversuros, siquidem animarum cibus nihilomisi erant, desistere; et sequi aliam, quae inopinantibus forte occurrerit. 2. Non parvulum fiduciae robur praestat mihi, quod magnus ille vir propheta, potens in opere et sermone, de excelso monte coelorum descendens, visitare dignatus est me, cum sim cinis et pulvis; misereri mortuo, inclinare se jacenti, contrahi et coaequari parvo, caeco partiri lumen oculorum suorum, et os mutum oris proprii osculo solvere, debilesque manus suarum roborare contactu. Suaviter rumino ista, et replentur viscera mea, et interiora mea saginantur, et omnia ossa mea germinant laudem. Hoc semel contulit universitati; hoc quotidie singuli in nobis actitari sentimus, et cordi scilicet tribui intelligentiae lumen, et ori aedificationis verbum, et manibus opus justitiae. Dat sentire fideliter, dat proferre utiliter, dat efficaciter adimplere. Et est funiculus
Abbreviated transcription (Latin):
tardioribus eẽ. ⁊ marime. Set nec studium tam eõ mͥ ut erponam
ũba: qͣm ut inbuam cordã. Et haurire ⁊ ꝓpinareme opoxet: qs ñ
fit celeriter perturrendo. s tractando diligentꝰ: ⁊ erhortando frag̃tꝰ.
Ditauiut fateor unuim ad ħsermonem suffic̾e: liluamꝙ istã ublan
latebrosamq allegoriarum pertransire nos tito: ⁊ ad pl aniciem mort a¬
lium sensuum. itinere diei quasi unius peruemire. S secus contingit.
Biduum quippe iam in eo erpendimus. ⁊ ad huc restat uia. Ictus oculi
eminus sũmitates ramoꝵ ⁊ montiũ catumina ꝑ uolat: s uallium sb̃t̾¬
i acens nastitas ⁊ densitas dumetoꝵ. frustrabatur obtutus. Nunquid uer¬
bi grã helysei mirałm p̾uidere ualebam: qr nob̃ udeliter degentiumi
uecatõne. ⁊ repulsione uideoꝵ disserentibꝰ. ita desb̾ito ĩ medium ꝓsilir⁊:
Et nc̃ qͣndoquidem incidimus ñ pigeat nos paululum ĩ mordorr cotiseq̃nt̾

Expanded text:
tardioribus esse, et maxime; sed nec studium tam esse mihi ut exponam tardioribus esse, et maxime; sed nec studium tam esse mihi ut exponam verba, quam ut imbuam corda. Et haurire, et propinare me oportet: quod non fit celeriter percurrendo, sed tractando diligenter, et exhortando frequentePutavi, fateor, unum ad hoc sermonem sufficere, silvamque istam umbrosam, latebrosamque allegoriarum pertransire 1313 nos cito, et ad planitiem moralium sensuum itinere diei quasi unius pervenire: sed secus contigit. Biduum quippe jam in eo expendimus, et adhuc restat via. Ictus oculi eminus summitates ramorum et montium cacumina pervolabat; sed vallium subterjacens vastitas, et densitas dumetorum frustrabatur obtutus. Nunquid, verbi gratia, Elisaei miraculum praevidere valebam, quia nobis videlicet de gentium vocatione et repulsione Judaeorum disserentibus, ita de subito in medium prosiliret? Et nunc quandoquidem incidimus, non pigeat nos paululum immorari, consequenter
Abbreviated transcription (Latin):
Uid sibigͦ uult septenarius iste : Nescio enim auita
simpler quispiam in nob̾sit: qui otiosas eẽ has ui¬
ces. ⁊ num̃um hunt putet fortuitum. Ego nec illd̾
uacare reor: qd̾ ꝓpħa incumbens super mortuum.
ad mensuram puilis corporis se contranit. os suum
ori illius coniuiait. oculis q oculos. ⁊ manibꝰ manus. Sp̃c sanctus sit
omnia fieri. ⁊ sic scribi fent: ad eruditionẽ ꝓtuldubio illoꝵ spũum qͦs
corrupti corporis cͥcumuenit infida sotietas: at stulta mũdi sapĩa de¬
lipere docuit. Corpus quippe qd cornimpitur aggͣnat aĩam. ⁊ depri¬
mit terrena in habitatio sensum muita cogitantẽ. Ppterea nemo
miretur. aut moleste accipiat. si nihus scrutandis tanqͣm q̾busdam
sp̃c s̃ ancti apothetis curiosus ensto. cum stiã qr sic uiuitur. ⁊ ĩ talibꝰ
uita sp̃i mei. Dico tam̃ hiis qui p̃uolantes ingenio. ĩ omni sermone an¬
te pene flagitant finem: qͣm pͥncipium teneant: debitorem ie enã

Expanded text:
uid sibi ergo vult septenarius iste? Nescio enim an ita simplex quispiam in nobis sit, qui otiosas esse has vices, et numerum hunc putet fortuitum. Ego nec illud vacare reor, quod propheta incumbens super mortuum, ad mensuram puerilis corporis sese contraxit, os suum ori illius conjunxit, oculisque oculos, et manibus manus . Spiritus sanctus sic omnia fieri, et sic scribi fecit, ad eruditionem procul dubio illorum spirituum, quos corrupti corporis circumvenit infida societas, ac stulta mundi sapientia desipere docuit. Corpus quippe quod corrumpitur, aggravat animam; et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Propterea nemo miretur aut moleste accipiat, si in his scrutandis, tanquam quibusdam Spiritus sancti apothecis, curiosus existo, cum sciam quia sic vivitur, et in talibus vita spiritus mei. Dico tamen his qui praevolantes ingenio, in omni sermone ante pene flagitant finem, quam principium teneant, debitorem me etiam
Abbreviated transcription (Latin):
litatem respondet. Quicqͥd gͦ cirta nos agitur ꝓ m̾itoꝵ retributi¬
one equitatisq inre. iusto dei iuditio mod̾at᷑. S ꝓiudus ille am¬
im obtutꝰ. sepe sub magne ꝑturbationis scie impetu omĩpotñtis be¬
neplacitũ seu iuditiũ agnoscit. ⁊ acqͥescit. aliqñ agnoscit uͨ acqui¬
escit. qñq aũ sic affectus est. ut uoluntatẽ dei omĩo acqͥescere ñ¬
citur ut uoluntati dĩ ouũo acquiesc̾e̾ non posset. ⁊̃ si illam qͣm
int̾im scire ñ potest ad plenũ scire potuisset. S quid mir̃. si hũa¬
nus auus tĩ potest semꝑ acquiescere. ⁊̃ cognite diuine uoluntati.
qñquidem sepe nec sue potest acqͥescere utilitati: Sepe it. ꝑ in pa¬
tientiam sententiam dictat. qͣm sue utilitati ẽe ꝯtͣiam penitꝰ nõ
ignorat. Non gͥ tunc tm̃ dictus est pͥnceps militie a suo rege ex̃¬
cende militie sententie potestatem accipit. qñ einsmͦi rex aliquid
iuste. ⁊ utiłr̃ disponit. S ⁊ tunc quidem. qñ aliquid ꝑ inpudẽ¬

Expanded text:
ro meritorum retributione aequitatisque jure, justo Dei judicio moderatur. Sed providus ille animi obtutus, saepe sub magnae perturbationis suae impetu, Omnipotentis beneplacitum seu judicium agnoscit et acquiescit. Aliquando agnoscit, nec acquiescit, quandoque autem sic effectus est ut voluntatem Deicitur ut voluntati Dei omnino acquiescere non possit, etiamsi illam quam interim scire non potest ad plenum scire potuisset. Sed quid mirum si humanus animus non potest semper acquiescere etiam cognitae divinae voluntati, quando quidem saepe nec suae potest acquiescere utilitati? Saepe enim per impatientiam sententiam dictat quam suae utilitati esse contrariam penitus non ignorat. Non igitur tunc tantum dictus ille princeps militiae a suo rege exercendae sententiae potestatem accipit, quando ejusmodi rex aliquid juste et utiliter disponit, sed etiam nunc quidem, quando aliquid per impuden
Abbreviated transcription (Latin):
ne districtionis equitate nr̃is ꝓbant᷑ meritis respond̾e: ¶t uit̾¬
rogauit inquit eum qui a rege acceꝑat potestatẽ. Attende gͦ. qd̃
arioch iste potestatẽ accepit. qr quicqͥd circa nos utiłr seu mutiłr
accidit. ex libi arbitrii merito. uł uicio descendit. Accipit aũ arioch
ex̾cende. mͦ utilis. mͦ mutił sententie ꝓotestatẽ a rege. aliqũ a sciẽte.¬

Expanded text:
is probantur meritis respondere? Et interrogavit, inquit, eum qui a rege acceperat potestatem. Attende ergo quod Arioch iste a rege potestatem accepit, quia quidquid circa nos utiliter seu inutiliter accidit, ex liberi arbitrii merito vel vitio descendit. Accipit autem Arioch exercendae modo utilis, modo inutilis sententiae potestatem a rege
Abbreviated transcription (Latin):
eD si per arioch districtio eciuitatis recte intelligit᷑ mir̃ fortas¬
sis nec inm̾ito alicui uidebit᷑. quomͦ eiꝰmͦ sũtentie exsecutio ad
arioch officiũ spectare dicatur. cum eadem utiq sententia. nec iux¬
ta hystoriam. nec uixta mysticã intelligentiã uista iuidicet᷑. An for-¬
te rer iuxta hystoriã furore turbatus. uistum ẽẽ credidit: ꝙ u̾acit̾
ustum ñ fuit. eo qd̃ tunc ueratiter dr̃e potuerit. Turbatꝰ ẽ a furore
oculꝰ meꝰ : Sic sane quidam uixta huiꝰ siłitudinis typum. zelum
quidem rectitudinis gerentes. s scd̃m scĩam non habebentes: rec¬
tum credunt eẽ uel fingunt. qd sapientes suos occidunt. maiora
sibi iu̾itoꝵ lucra ꝓponentes. uel ꝓmittentes ex corpora libꝰ ex̾citiis ac¬
quirere. qͣm ex spñalibꝰ quidem. in quibus int̾un ñ possunt. qͣntũ
uł qͣm leuit᷑ uolunt ꝑficere. S si adhuc ꝓfundiꝰ inspiciamꝰ. ⁊ ad di¬

Expanded text:
ed si per Arioch districtio aequitatis recte intelligitur, mirum fortassis, nec immerito, alicui videbitur, quomodo ejusmodi sententiae exsecutio ad Arioch officium spectare dicatur, cum eadem utique sententia, nec juxta historiam, nec juxta mysticam intelligentiam justa judicetur. An forte rjustum non fuit, eo quod tunc veraciter dicere potuerit: Turbatus est a furore oculus meus? Sic sane quidam juxta hujus similitudinis typum, zelum quidem rectitudinis generantes, sed secundum scientiam non habentes, rectum credunt esse vel fingunt quod sapientes suos occidunt, majora sibi meritorum lucra proponentes vel promittentes ex corporalibus exercitiis acquirere, quam ex spiritualibus quidem, in quibus interim non possunt quantum vel quam leviter volunt, proficere. S
Abbreviated transcription (Latin):
fabulatio. ꝓpterea ñ diit. ostulet᷑ me ille. uł ille. s osculetur metͣ.
Sicut ⁊ maria magdalena ñ exprimebat ex nomine quẽ quereret.
corde nec ad momĩtitm recedere potest. Ita gͦ ⁊ ista loq̃ris sodalibus
sponsi sui tanqͣm ꝯltiis. ⁊ quibus se nouerat in aifestam : tacito
nomiẽ repente in hec de dilecto ũba ꝓrumpit. Osculet ine osculo
oris sui. De quo iam oscło nolo uos duitius ꝓtrahere. s sermone cs¬
tino andietis quicqͥd orantibꝰ nob̃ suggerere mͥ inde dignabitur
docens de om̃ibus unctio. Neq enini hoc sec̾tum teuelat taro. ⁊ lã¬
cum ipsis pariter iuit ⁊ regnat in secula seculorum. Amen.¬

Expanded text:
fabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum; fabutatio. Propterea non dicit: Osculetur me ille vel ille; sed: Osculetur me tantum; sicut et Maria Magdalena non exprimebat ex nomine quem quaereret, corde nec ad momentum recedere potest. Ita ergo et ista loquens sodalibus sponsi sui, tanquam consciis et quibus se noverat manifestam, tacito nomine repente in haec de dilecto verba prorumpit: Osculetur me osculo oris sui. De quo jam osculo nolo vos diutius protrahere, sed sermone crastino audietis quidquid orantibus vobis suggerere mihi inde dignabitur docens de omnibus. Neque enim hoc secretum revelat caro et sane procedens, cum ipsis pariter vivit et regnat in saecula saeculorum. Amen.
Abbreviated transcription (Latin):
cui ⁊̃ tegitatio hominis ꝯsiretur. s apud deum. ħ ẽ ip̃is qͥ tum dõ st̃:
tam beatis iurtinibus: qͣm carne soluns spibus. Quis sulatabit me
de terra mopem. ⁊ de stertore eriget pauperem. ut sedeam cum prin.¬
cipibus. ⁊ solium głe teneam: N õ ambigo quin gͣtanter ĩ palatio col¬
ligant. quem dignant̾ in siꝰquiluuo usitant. Detuq lecati sunt de
ꝯũsione. ⁊ in assumptõne ñ agnoscent: hositaq puto it orandũ
alloqͥ sponsam. ⁊ ip̃is tanqͣm sponsi domestitis ac sodalibꝰ desid̃ium tor¬
dis sui aperire cum ait. Osculetur me osculo oris sun. ⁊ uide famili¬
are amicum colloqum anime ĩ cartie suspirantis cum celestibus po¬
testatibus. Gestit in oscła. petit qd cupit. ñ tam̃ nouuat ꝙ̃ amat.
qr illos nosse ñ dubitat ut pote de quo sibi freq̃ni cum illis soleat ẽẽ cõ¬

Expanded text:
cui etiam cogitatio hominis confitetur, sed apud Deum; hoc est, ipsis qui cum Deo sunt, cui etiam cogitatio hominis confitetur, sed apud Deum; hoc est, ipsis qui cum Deo sunt, tam beatis virtutibus, quam carne solutis spiritibus. Quis suscitabit me de terra inopem, et de stercore eriget pauperem, ut sedeam cum principibus et solium gloriae teneam? Non ambigo quin gratanter in palatio colligant, quem dignanter in sterquilinio visitant. Denique laetati sunt de conversione: et in assumptione non agnoscent? 8. Hos itaque puto inter orandum alloqui sponsam, et ipsis, tanquam sponsi domesticis ac sodalibus, desiderium cordis sui aperire, cum ait: Osculetur me osculo oris sui. Et vide familiare amicumque colloquium animae in carne suspirantis cum coelestibus potestatibus. Gestit in oscula, petit quod cupit; non tamen nominat quem amat; quia illos nosse non dubitat, utpote de quo sibi frequens cum illis soleat esse con
Abbreviated transcription (Latin):
re nemorũ: ut ille sensuum cõsuenit. Scimus aũt qui du̾it. Sacͥ¬
fitium laudis honorificabit me. Uerum si nõ est specio a laus in
oꝵ peccatoris: ñ ne ꝑ netels ariam habetis continente iͥtutem.
ꝑ quam fiat ut non regnet peccatum ĩ ur̃o mortali corpore: Por¬
ro coitinencia ñ ht̃ m̃itum a pud deum. q̃ głam requirtthuma¬
iram : ideo q marutie opus est ⁊̃ punrtate urtentõnis. qͣ soli m̃e
ura deo ⁊ platere appetat: ⁊ ualeat in herere. N eq enim aliud ẽ
inhetere deo: qͣm uidete deum. qd solis mundi cordibus singulati
felicitate donatur. C or mundum habebat dauid qui dicebat deo.
Adhesit anima tuea post te. Item. Michi aut̃ adherete deo boñ ẽ
uidendo adherebat ⁊ adherendo iude̾bat. Anime gͥ in his ex̾tita¬
te. celestes sele nuncu fantiliares erhibent ⁊ freq̃ntes: p̾sertim si
pͥntipes petinones meas irmotoscere apud deum: Nonenim deo

Expanded text:
re nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrre nemorum, ut ille sensuum, consuevit. Scimus autem qui dixerit: Sacrificium laudis honorificabit me . 7. Verum si non est speciosa laus in ore peccatoris ; nonne pernecessariam habetis continentiae virtutem, per quam fiat ut non regnet peccatum in vestro mortali corpore? Porro continentia non habet meritum apud Deum, quae gloriam requirit humanam. Ideoque maxime opus est etiam puritate intentionis, qua soli mens vestra Deo et placere appetat, et valeat inhaerere. Neque enim aliud est inhaerere Deo, quam videre Deum; quod solis mundicordibus singulari felicitate donatur. Cor mundum habebat David, qui dicebat Deo: Adhaesit anima mea post te ; item: Mihi autem adhaerere Deo bonum est . Videndo adhaerebat, et adhaerendo videbat. Animae ergo in his exercitatae coelestes sese nuntii familiares exhibent et frequentes, praesertim si principes, petitiones meas innotescere apud Deum? Non enim Deo,
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipibus. Sic deniq totam tͥ curiam beniuolã reddes. ⁊ odorati odo¬
rem suauitatis in telestibris de teqͦ dicent. Quo ẽ ista q̃ ascendit
ꝑ desertum sicut uͥgula fumi ex aromatibꝰ myrre. ⁊ thuris.⁊ umi¬
u̾si pulueris pigmentarii: Drincipes in quid uida duces eoꝵ. pͥnci¬
pes ⁊ abulon.⁊ pͥncipes neptalim ͦ hoc ẽ confitentiũ. ꝯtinentiũ. cõ¬
templantium. Norunt qui dem pͥncipes ur̃i regi suo acceptam esse
psallentium ꝯfessiortẽ. ꝯtinentiũ fortitudinẽ. ꝯtẽplantiũ pͣttatẽ.
⁊ sollumi sũt exigere a nobis istiusmodi pͥmitias spc̃: que ꝓsecto nõ
aliud sũt quam pͥmi ⁊ purissimi fructus sapientie. Qd̾ erum ñ ig¬
noratis iudas laudans. ł consitens. ⁊ abulon habitaculum fortitu¬
dinis. neptalim ceruus emissus int̃pretatur. Qui nimirum agili¬
tatis sue saltibus: exprimit speculantis excessus. s ⁊ opaca penetra¬

Expanded text:
principibus, sic denique totam tibi curiam benevolam reddes; et odorati odoprincipibus, sic denique totam tibi curiam benevolam reddes; et odorati odorem suavitatis in coelestibus, de te quoque dicent: Quae est ista quae ascendit per desertum, sicut virgula fumi, ex aromatibus myrrhae et thuris, et universi pulveris pigmentarii ? Principes, inquit, Juda, duces eorum, principes Zabulon, principes Neptalim ; hoc est confitentium, continentium, contemplantium. Norunt siquidem principes nostri Regi suo acceptam esse psallentium confessionem, continentium fortitudinem, contemplantium puritatem: et solliciti sunt exigere a nobis istiusmodi primitias spiritus, quae profecto non aliud sunt, quam primi et purissimi fructus sapientiae. Quod enim non ignoratis, Judas laudans vel confitens, et Zabulon habitaculum fortitudinis, Neptalim cervus emissus interpretatur: qui nimirum agilitatis suae saltibus exprimit speculantis excessus, sed et opaca penetra
Abbreviated transcription (Latin):
missi ĩ minist̾ium pp̃ nos qui hr̃ditatem capimus salutis: deuotio¬
nem nr̃am in superna serunt: reserunt gr̃am Usurpemꝰ offm̃
quoꝵ sortimur ꝯsortium : ut in ode infantium ⁊ lastentium ꝑficia¬
tur laus. Dicamus eis. Psallite deo nr̃o psallite. Atq audiamns eos
uicissim respondentes: psallite regi nr̃o psallite. Laudem gͦ cum celi
cantoribus ĩ commune ducentes. itt pote ciues scõꝵ ⁊ domestiti dei:
psallite sapient̾. Cibus in ore: psalmus in corde sapit. Tantum illũ
tertere nõ negligat fidelis ⁊ prudens anuna quibusdam dentibꝰ intel¬
ligentie sue: ne si forte uitegrum glutiat. ⁊ ñ mansum: frustetur pa¬
latum sapoce desiderabili. ⁊ dultiori super mel ⁊ fauum. offeramus
cum apłis in celesti coniuuio. ⁊ in dominica mensa fauum mellis.
Mel in cera: deuotio in litrera est. Alioquin littera eccidit: si absq
sicholocaustum tuum pingue fiet. Sit placabis regem: sic placebiᷤᷤ

Expanded text:
capiimus salutis , devotionem nostram in superna ferunt, referunt gratiam. Usurpemus officium quorum sortimur consortium, ut in ore infantium et factentium perficiatur laus . Dicamus eis: Psallite Deo nostro, psallite; atque audiamus eos vicissim respondentes: Psallite regi nostro, psallite. 5. Laudem ergo cum coeli cantoribus in commune ducentes, utpote cives sanctorum et domestici Dei, psallite sapienter . Cibus in ore, psalmus in corde sapit. Tantum illum terere non negligat fidelis et prudens anima quibusdam dentibus intelligentiae suae, ne si forte integrum glutiat et non mansum, frustretur palatum sapore desiderabili, et dulciori super mel et favum. Offeramus cum apostolis in coelesti convivio et in Dominica mensa favum mellis . Mel in cera, devotio in littera est. Alloquin littera occidit, si absque sic holocaustum tuum pingue fiet. Sic placabis regem, sic placebis
Abbreviated transcription (Latin):
solempnus delectent᷑. Uereor ne nr̃ai desideria qͣndoq abhomĩa̾ces
t̃ indignatõne retedant. ⁊ intipiat unusqͥsq nrm sero cum gemitu
dicere deo. Longe fecisti notos meos a me: posuerunt me abhomi¬
natõm sͥ ⁊ illud. Elongasti a me amitum ⁊ ꝑninũ. ⁊ notos meos ã
miseria. Item. Qui uirta me erant delonge stet̾unt: ⁊ uim fate¬
bant qͥ querebant aĩam meam. Pcerto etiĩ se si a nob bom sp̃c̃ elon¬
gau̾int: ĩpetus malignoꝵ quis sustinebite Dico gͦ hus qͥ eiꝰmodi s̃
Maledictus qui opus dei facir negligenter. Duit q nõ ego. s dñs
ĩcipiam te euomere er ore meo. Ea pp̃ attendite pͥncipes ur̃os cum¬

Expanded text:
. Vereor, ne vestram desidiam quandoque abominantes, cum indignatione recedant, et incipiat unusquisque vestrum sero cum gemitu dicere Deo. Longe fecisti notos meos a me, posuerunt me abominationem sibi; et illud: Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria ; item: Qui juxta me erant, de longe steterunt, et vim faciebant qui quaerebant animam meam . Pro certo enim si se a nobis boni spiritus elongaverint, impetus malignorum quis sustine it? Dico ergo his qui ejusmodi sunt: Maledictus qui opus Dei facit negligenter . Dicit quoque, non ego, sincipiam te evomere ex ore meo . Ea propter attendite principes
Abbreviated transcription (Latin):
psallentibus qͦ dignant̾ amunsceri scĩ angłi soleant. quid eo m a¬
nfestius qd̃ psalmista ait. S̾ueñunt pͥncipes ꝯuincti plallentibus
ĩ medio uiuentsarum tympanistarum: Uñ ⁊ dicebat. In ꝯspectu

Expanded text:
psallentibus quoque dignanter admisceri sancti angeli soleant, quid eo mapsallentibus quoque dignanter admisceri sancti angeli soleant, quid eo manifestius quod Psalmista ait: Praevenerunt principes conjuncti psallentibus in medio juvencularum tympan
Abbreviated transcription (Latin):
de quibusdam dicebat deo. Inebabunt᷑ ab ub̾tate domus tue. ⁊ tor¬
rente uoluptanis tue potabis eos. O qͣnta amoris us : qͣnta inspũ
set ad alios. t anqͣm de abiente. osculetur meĩqens osculo oris sui.
Grandis quiꝑpe respetitur: ⁊ opus est uerecundia comitari p̃cem. cõ¬
mendari petentem. Itaq ꝑ dom esticos. ⁊ intimos accessus ad ĩtima
q̃nitur. ambinir ad desid̾antum. Qui nam illi: Oredimus angłoᷤ
astaie orantibus. offerie deo preces ⁊ uota hominum. ubi tam̃ sme
ira. ⁊ disceptatõne leuari puras manus ꝑsper̾int. ꝓbat ħ angłs ita
loquens ad thobyam. Quando orabas cum laciis ⁊ sepeliebas mor¬
tuos. ⁊ deliquebas pͣndium. ⁊ mortuos sepeliebas abscondebas ꝑ diẽ
ĩ domo tua. ⁊ nocte sepeliebas: ego optuli orõnem tuam dnõ. Put
id uobis satis ⁊ ex aliis scͥpture testimoniis persuasum Nani quod

Expanded text:
de quibusdam dicebat Deo: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae et torde quibusdam dicebat Deo: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae et torrente voluptatis tuae potabis eos . O quanta amoris vis! quanta in spiritu sed ad alios, tanquam de absente: Osculetur me, inquiens, osculo oris sui. Grandis quippe res petitur, et opus est verecundia comitari precem, commendari petentem. Itaque per domesticos et intimos, accessus ad intima quaeritur, ambitur ad desideratum. Quinam illi? Credimus angelos sanctos astare orantibus, offerre Deo preces et vota hominum: ubi tamen sine ira et disceptatione levari puras manus perspexerint. Probat hoc angelus ita loquens ad Tobiam: Quando orabas cum lacrymis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas; ego obtuli orationem tuam Domino . Puto id vobis satis et ex aliis Scripturae testimoniis persuasum. Nam quod
Abbreviated transcription (Latin):
num quid a magno petitura. ułło tam̃ ut assolet utitur blãditia¬
rum fuco. tuillis cͥtum uolictõnibꝰ ad id quod desid̾at ambit. ¶õ fac̃
ꝓenium. ñ captat beniuolentiam. s ex habundantia cordis reꝑẽ¬
te proRumpens. mde frontoseq satis. oscłetur meait oscło oris
sui. An ñ tibi qłi dutie manifeste uidetur. quid michi est ĩ celo
⁊ a te quid uolui suꝑ t̾ram: Amat ꝑlecto taste: q̃ ipm̃ ꝙ̃ amat¬
q̃rit: ñ aluud quicqͣm ip̃uis. Amat sancte: quia ñ in concupiscẽ¬
tia tamis. s ĩ purtarte sp̃e. Amat ardent̃ q̃ ita propͥo debatur
amore. ut maiestatẽ ñ togitet. Quid enum: Respitit t̾ram. ⁊ fac̾
eam tremere: ⁊ ista se ab eo postulat oscłari. Eb̾a ne est: Ebria
prorlus. Et forre tunc tum ad ista prorupit: grierat de cella ui¬
naria. qͦ le nimirũ intͦductam postmodũ głatur. Nam ⁊ danid

Expanded text:
num quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditianum quid a magno petitura, nullo tamen, ut assolet, utitur blanditiarum fuco; nullis circumvolutionibus ad id quod desiderat ambit. Non facit prooemium, non captat benevolentiam; sed ex abundantia cordis repente prorumpens, nude frontoseque satis: Osculetur me, ait, osculo oris sui. 3. An non tibi quasi dicere manifeste videtur: Quid 1283 mihi est in coelo, et a te quid volui su. Amat sancte, quia non in concupiscentia carnis, sed in puritate spiritus. Amat ardenter, quae ita proprio debriatur amore, ut majestatem non cogitet. Quid enim? respicit terram, et facit eam tremere ; et ista se ab eo postulat osculari! Ebriane est? Ebria prorsus. Et forte tunc, cum ad ista prorupit, exierat de cella vinaria, quo se nimirum introductam postmodum gloriatur . Nam et David
Abbreviated transcription (Latin):
donis. affectio hec amoris: p̃sertim cum ad suum recurite pͥntipi¬
uin qd̾ est d̾s. Necsunt inuenta eq̃ dulcia nomina. quibꝰ nͣbi aĩe¬
q dulces ad inuicem epͥmerent affectus: ꝙ̃ admodum sponsꝰ ⁊
sponsa. Quipe quibꝰ om̃ia cõmunia sũt. nl ꝓͥum. nil a se duusu̾
habentibus. Una utusq hr̃ditas. una domus. una mensa. unuᷤ
thorus. una ⁊̃ caro. Deniq propt̃ hanc relinquet ille patrem ⁊
matrem : ⁊ adherebit urori sue: ⁊ erunt duo ĩ carne uua. Hec
qͦ iubentur nich̃omimis oblisci ppłm suum ⁊ domũ patͥs sui:
ut ꝯcupiscat ille decorem eiꝰ. Si gͦ amare sp̃italit̃ sponsis pͥncipa¬
lĩt q ꝯuenit : t̃ inm̃to sponse nom̃e tensetur anima q̃ amat.
se. ac sacrum spirantis amorẽ. nec omĩo ualentis flammã dissi¬
młare qͣm patit᷑. Uide enĩ qͣle p̾ripiat sermonis eroedium. Mag¬

Expanded text:
donis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principidonis affectio haec amoris, praesertim cum ad suum recurrit principium, quod est Deus. Nec sunt inventa aeque dulcia nomina, quibus Verbi, animaeque dulces ad invicem exprimerentur affectus, quemadmodum sponsus et sponsa: quippe quibus omnia communia sunt, nil proprium, nil a se divisum habentibus. Una utriusque haereditas, una domus, una mensa, unus torus, una etiam caro. Denique propter hanc relinquet ille patrem et matrem, et adhaerebit uxori suae; et erunt duo in carne una . Haec quoque jubetur nihilominus oblivisci populum suum, et domum patris sui; ut concupiscat ille decorem ejus . Si ergo amare specialiter sponsis ac principaliter convenit, non immerito sponsae nomine censetur anima quae amat. sae ac sacrum spirantis amorem, nec omnino valentis flammam dissimulare quam patitur. Vide enim quale praeripiat sermonis exordium. Mag
Abbreviated transcription (Latin):
te ꝓuoco ad q̃rendum. Quia enim ego pͥmi ostłi occasione sp̃italeᷤᷤ
dei pedes ꝓpͥis diffinitõnibus ac nominibꝰ. ⁊ quidem er habundanti
demonstrare curani. uos pergitis inqͥrete ⁊ de manu que secũdo
loco oscłanda ꝓponitur. Annuo. gero uob̃ morem: insuper ñ ma¬
num. s manus ostendo: ꝓpriis q distingo uecabulis. Latitudo ina
altera fortitudo dicatur. qd̃ ⁊ tͥbuat asfluent̃: ⁊ desendat potent̃
qd̃ dederit. Utramq ꝓ lecto ostulabitur qui ingratus nõ fũt: dm̃
utiq bonorum omĩum sicut largitorem. ita ⁊ conseruatorem te¬
cognoscens. ⁊ ꝯfirens. Satis de duobus oscłis dictum ẽẽ reor: ui deamꝰ
⁊ de tertio. Oscłetur inquid me oscło oris sui. Quis dicit: Sponsa
Que nam ipã : ilnima siciens deum. S pono diũsas affectiones:
ut ea q̃ propͥe sꝑonse ꝯg̾it: distinctuis elucescat. Si seriis est:
honorat patrem. Que uero oscłm postulat: amat. Excellit in nͭ

Expanded text:
te provoco ad quaerendum. Quia enim ego primi osculi occasione spirituales Dei pedes propriis definitionibus ac nominibus, et quidem ex abundanti, demonstrare curavi; vos pergitis inquirere et de manu, quae secundo loco osculanda proponitur. Annuo, gero vobis morem; insuper non manum, sed manus ostendo, propriisque distinguo vocabulis. Latitudo una, altera fortitudo dicatur: quod et tribuat affluenter, et defendat potenter quod dederit. Utramque profecto osculabitur qui ingratus non fuerit, Deum utique bonorum omnium sicut largitorem, ita et conservatorem recognoscens et confitens. Satis de duobus osculis dictum esse reor: videamus et de tertio. 2. Osculetur, inquit, me osculo oris sui . Quis dicit? Sponsa. Quaenam ipsa? Anima sitiens Deum. Sed pono diversas affectiones, ut ea quae proprie sponsae congruit, distinctius elucescat. Si servus est, honorat patrem; quae vero osculum postulat, amat. Excellit in naturae
Abbreviated transcription (Latin):
consisatio. Certe ꝙ supͣ hoĩem erat: rex ab homine erige̾ ñ dẽbebat.
Quid aũ gͣuius. quidue molestius. qͣm hoiẽm ab homine homĩ
ł̃ possibilia eyigere. ⁊ que supra humanũ modum sunt. ab huma¬
ꝯuersatio. Recte hoc loco satis per deos. scõs intlłigimꝰ angłos. Si
ir. pp̃ ymaginis. seu ⁊̃ similitudinis ꝑticipatõnẽ hoĩes dicti sunt
dni. qͣnto rectius angłi : Ego dixi dii estis. ⁊ fllii excelsi om̃s. Et an¬
geli quidem omi hora. ĩmo pene mom̃to ut̾ hoĩes u̾santur. ⁊ tñ cũ
hõĩbus non ꝯuersant᷑. qr et tunc quid̃ cum int̾ homines sunt. ñ
humauit s celitua. ⁊ uere diuinitꝰ degunt. Quis neget uł nesciat
angłos hoĩbus.multa que supta hoĩes sunt reuelare potuisse. ⁊
reuelare solere: S adhuc de ext̾iorib ad intima nr̃a siłitudinẽ tra¬
hamus. Sic sepe. que uulla nr̃a inuestigatione penet᷑mꝰ. ex diuinis

Expanded text:
conversatio. Certe quod supra hominem erat, rex ab homine exigere non debebat. conversatio. Certe quod supra hominem erat, rex ab homine exigere non debebat. Quid autem gravius, quidve molestius quam hominem ab homine, homini impossibilia exigere, et quae supra humanum modum sunt ab humat cum hominibus conversatio. Recte hoc loco satis per deos sanctos intelligimus angelos. Si enim propter imaginis, seu etiam similitudinis participationem homines dicti sunt dii, quanto rectius angeli? Ego dixi: dii estis et filii Excelsi , et angeli quidem omni hora, imo omni pene momento inter homines versantur, et tamen cum hominibus non conversantur, quia et tunc quidem cum inter homines sunt, non humanitus, sed coelitus, et vere divinitus degunt. Quis neget vel nesciat angelos hominibus multa quae supra homines sunt revelare potuisse, et revelare solere? Sed ut adhuc de exterioribus ad intima nostra similitudinem trahamus, sic saepe quae nulla nostra investigatione penetramus, ex divinis
Abbreviated transcription (Latin):
eo. Dñ autem de eiusmodi regib dr̃. S neq regum quis qͣm mag¬
nus ⁊ potens uerbum huiꝰdemͦi sciscitatir. ab omĩ ariolo. mago. ⁊
caldeo. In hoc aũ dicti reges magni sunt. ⁊ suam sibi potentiã defen¬
dunt. qd nichil de ꝓpria untute p̾sumunt: Qntominꝰ ea que supͣ
hoĩem sunt: Certe illud uerbum. res diuinitus acceperat. ⁊ omĩo
tale erat. qd̃ nisi ex dei reuelatione sciri ñ pot̾at. Q gͦ sciri ñ pot̾at
nisi a deo. qua temitate p̾sumit᷑ ab hoĩe ariolo. mago. uel caldeo:
Qund gͥ est huiꝰcemodi u̾bũ. ab eimodi quouis sapiente sciscitare uol¬
le neo debere. nisi ea que supia hominẽ sunt ex nulla humana ĩ¬
dustria uel arte debere presumi̾e. Hinc ẽ qd̾ additur. cum dicit᷑.¬
¶ Sermo .it. quem tu rer queris grauis est. nec reperiet᷑ quisqͣm qͥ
indicet illum. in ꝯspectu regiꝯ. exceptis diis. quoꝵ non est cũ hõibꝰ

Expanded text:
eo . Bene autem de ejusmodi regibus dicitur. Sed neque regum quisquam mageo . Bene autem de ejusmodi regibus dicitur. Sed neque regum quisquam magnus, et potens verbum hujuscemodi sciscitatur ab omni ariolo, et mago, et Chaldaeo. In hoc autem dicti reges magni sunt, et suam sibi potentiam defendunt, quod nihil de propria virtute praesumunt, quanto minus ea quae supra hominem sunt? Certe illud verbum rex divinitus acceperat, et omnino tale erat quod nisi ex Dei revelatione sciri non poterat. Quod ergo sciri non poterat nisi a Deo, qua temeritate praesumitur ab homine ariolo, mago, vel Chaldaeo? Quid igitur est hujuscemodi verbum ab ejusmodi quovis sapiente sciscitari nolle, nec debere, nisi ea quae supra hominem sunt ex nulla humana industria, vel arte debere praesumere? Hinc est quod additur, cum dicitur: Sermo enim quem tu, rex, quaeris gravis est, nec reperietur quisquam qui indicet illum in conspectu regis, exceptis diis quorum non est cum hominibus
Abbreviated transcription (Latin):
Ideamus tam̃ quid isti adhuc addant. subtiliter discutie̾¬
tes quid iuciose. uel quid forte ueracit᷑ dicant. Nam ⁊ in¬
caute prolata ad nram cautelam ualent. ⁊ recte ꝓlata ad imuita¬
tionis studium informare hũt. ¶ ed r¬
unt magnꝰ ⁊ potens u̾bum hꝰcemodi sciscitatur. ab om̃i ariolo.
mago. ⁊ caldeo. Rex recte dicit. qui ad regnũ sublimat᷑. S quid
ait rex ille uere ree regum ⁊ dñs dñantiũ: Regnũ celoꝵ inquit
uitra uos est. Ad hoc sane regnum sublimari possumꝰ: si ꝑ fecte id
uolumꝰ. Habet sane hoc reguum intra nos existũs incholas multoᷤ.
⁊ habitatores infinitos. Qnͣto autẽ quisq einsmͦi regnũ amplius
dalatat: fidelius dispensat. districtiꝰ regit. prudentius disponit: tan¬
to potũtior efficit᷑. tanto maior iudicatur. Adħ aucẽ regnũ magis
ꝓuehit. atq ꝯducit paupertas spc̃: qmͣ copia census. Beati tł pau
accipit: fiducialit̃ psallit cum dicit. Ego autẽ ꝯstitutꝰ sum rex ab

Expanded text:
ideamus tamen quid isti adhuc addant, subtiliter discutientes quid vitiose, vel quid forte veraciter dicant. Nam et incaute prolata ad nostram cautelam valent, et recte prolata ad imitationis studium informare habent. Sed unt, magnus, et potens verbum hujusmodi sciscitatur ab omni ariolo, et mago, et Chaldaeo . Rex recte dicitur qui ad regnum sublimatur. Sed quid ait rex ille, vere Rex regum et Dominus dominantium? Regnum caelorum, inquit, intra vos est . Ad hoc sane regnum sublimari possumus, si perfecte id volumus. Habet sane hoc regnum intra nos existens incolas multos et habitatores infinitos. Quanto autem quisque ejusmodi regnum amplius dilatat, fidelius dispensat, districtius regit, prudentius disponit, tanto potentior efficitur, tanto major judicatur. Ad hoc autem regnum magis provehit atque conducit paupertas spiritus quam copia sensus: Beati enim paaccipit fiducialiter psallit, cum dicit: Ego autem constitutus sum rex ab
Abbreviated transcription (Latin):
Riplicen quendam amine ꝓfectum st nomine cͥum
oscłorum sermo esternus ꝯplexui est. Nunquid er¬
cidit uobis: Is micdi hodierna dis putatõne prole¬
quendus erit: ꝓ ut parare dignabitur ĩ dulcedine
sna parpen ds̃. Diximiis si reroltas illa oscula sumi ad pedes. ad ma¬
nuim. Ad os. lingła singulis referentes. In pͥmo sane pͥttadiade
situm est sũpsit erordium scͥptura ista qͣm tractare sus cepimꝰ
⁊ ip̃ius causa. Reliqͣ duo a nob̃ adiuncta sunt:. An uͦ necessarie :¬
uos iudicabinis. Puto enim faites tpã eloquii facile ammonet¬
⁊ ista requirere. Miruma uͦ si non ⁊ uol adu̾titis oportere re uera
eẽ alud. fiue alia oscła. a quibus illud eri distinguere uoluttille
qui dixir. oscłetur me os culo orissui. Cur enim cum fufficere
potert duisse simplicrt̾. osculetur me. p̃t̃ morem tñ usũq
loq̃ndi distincte ⁊ lignant̃ adiecit. osculo oris sm: nisi ut osten¬
deret ipsum qd retebat osculum sunmũ ẽe ñ solum᷑. Nõne

Expanded text:
mae profectum sub nomine trium osculorum sermo hesternus complexus est. Nunquid excidit vobis? Is mihi hodierna disputatione prosequendus erit, prout parare dignabitur in dulcedine sua pauperi Deus. Diximus, si recolitis, illa oscula sumi ad pedes, ad manum, ad os, singula singulis referentes. In primo sane primordia situm est, sumpsit exordium Scriptura ista quam tractare suscepimus, et ipsius causa reliqua duo a nobis adjuncta sunt. An vero necessarie vos judicabitis. Puto enim, facies ipsa eloquii facile admonet et ista requirere. Mirum vero si non et vos advertitis, oportere revera esse aliud, sive alia oscula, a quibus illud oris distinguere voluit qui dixit: Osculetur me osculo oris sui . Cur enim, cum sufficere poterat dixisse simpliciter, osculetur me; praeter morem tamen usumque loquendi, distincte et signanter adjecit, osculo oris sui, nisi ut ostenderet ipsum, quod petebat osculum, summum esse, non solum? Nonne
Abbreviated transcription (Latin):
factor eoꝵ : s cansale. nõ man̾ale. Tali prouide modo dignatur illa
iaiestas suis et̃ c̾aturis. omĩbus quidẽ qd̾ sunt: animantibꝰ autẽ
qd̾ ⁊uiuũt: porro ratõne utentibꝰ lux: recte uͦ utentibus uirtꝰ.
uincentibus gła. Et in hui omibus c̾andis. gub̾nandis. amminis¬
tͣndis. monendis. ꝓmouendis. innouandis. fimandis. nullis cor¬
poreis indiget instrum̃tis: qui omĩa solo uerbo. ⁊ torpora creauit ⁊ sg̃
ficientia tam creandis rebus qͣm ordinandis ꝓut uoluĩt̃. Ualet cui
uult qͣntum uult. ⁊ absq corꝑalium offitio obsequio ue rnembroꝵ
Nicħ̃ omiõ latet aut effugit lutem ubiq p̾sentem. nec tam̃ ut ag¬
noleat aliquid ntc̾arium habet renunciãtis senlus minist̾ium. N
solum unu̾sa nolcit liue corpore. s ⁊ ininocescit mundis corde sñ cor¬
pore. Dico aũt̃ idem latius: ut planuis fiat. S forte qr fimenduaᷤ

Expanded text:
factor eorum, sed causale, non materiale. Tali proinde modo dignatur illa factor eorum, sed causale, non materiale. Tali proinde modo dignatur illa majestas suis esse creaturis, omnibus quidem quod sunt; animantibus autem quod et vivunt; porro ratione utentibus lux, recte vero utentibus virtus, vincentibus gloria. 5. Et in his omnibus creandis, gubernandis, administrandis, movendis, promovendis, innovandis, firmandis, nullis corporeis indiget instrumentis, qui omnia solo verbo et corpora creavit, et spficientia tam creandis rebus, quam ordinandis prout voluerit. Valet qui vult, quantum vult, et absque corporalium officio, obsequiove memnium omnino latet, aut effugit lucem ubique praesentem; nec tamen ut agnoscat aliquid, necessarium habet renuntiantis sensus ministerium. Nec solum universa noscit sine corpore, sed et innotescit mundis corde sine corpore. Dico autem idem latius, ut planius fiat. Sed forte quia finiendi jam