comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cor altum. Set ⁊ ascencõnes in corde suo dispo¬
sint rursumq anma iusti sedes est sapiencio
ciꝰ sine dubio illa uoxest. celum mͥ sedes est᷑ si
hec inꝙͣuis q similia non pauta insqͥpturis ad¬
u̾titis ꝓfcõ studebitis ad inquirendum regnũ
ascend̾e supͣ. Sec supͣ sane uel exͣ dixͥim loci põne
sicut celum a t̾ra locum tenz exc̾iorem: sol luna
⁊ sid̾ suꝑiorem. Nam eadem ip̃a que intͣ uos
sunt subtiliori sue nature inuisibilitate ⁊̃
supͣ uos sunt sub lumori exceuencie dignntate:
⁊ extͣ quo in mensitate maiestatis. set altissima
sunt ħ̾: egencia utiq ⁊ diligenciori dispõne dis¬
putacõ ⁊ doctiori disputatore. ⁊ oꝑe proliriori. ⁊¬
Ego n putau̾am modum in hus tractandis i¬
epłarem nequaꝙͣ excessum iri. sec t̃ smo ut ui¬
deo processit in longius qmͣ sperans: ꝓtiite uos
si placet librum. si placet epłam nõiate: Nam
ego sim inpancis sũ in multis ur̃e debui quod ⁊

Expanded text:
cor altum ; sed et ascensiones in corde suo disposuit ; rursumque, Anima justi sedes est sapientiae , cujus sine dubio illa vox est, Coelum mihi sedes est : si haec, inquam, hisque similia non pauca in Scripturis advertitis, profecto studebitis ad requirendum regnum ascendere supra. Sed supra sane, vel extra dixerim loci positione, sicut coelum a terra locum tenet exteriorem; sol, luna, et sidera superiorem. Nam eadem ipsa, quae intra nos sunt subtiliori suae naturae invisibilitate, etiam supra nos sunt sublimiori excellentiae dignitate, et extra quoque immensitate majestatis. Sed altissima sunt haec, egentia utique et diligentiori disputatione, et doctiori disputatore, et opere prolixiori. Ego enim putaveram modum in his tractandis epistolarum nequaquam excessum iri: sed sermo, ut video, processit in longius quam speravi. Proinde vos, si placet, Librum: si placet, Epistolam nominate; nam ego sive in paucis, sive in multis, vestrae debui quod et
Abbreviated transcription (Latin):
iuptatis exundans laciꝰ uisus fuerit occupare:
statim suꝑfiuitas obuiante mandato cohibet᷑.
Cum dr̃ diliges ꝓxͥmum tuum sicut te ip̃m. Ius¬
tissime quidem ut ꝯsors nͤ. non sit exors ⁊ dr̃e :
illiꝰ presertim gĩe que nature insitaz. Quod sig¬
natur homo fr̃nii non dico nect̃itab subuenire.
set uoluptatib deleruire: castiget ip̃e suas si nõ
uult ẽẽ transgressor. Qnͣtum nult sibi indulge¬
at: dum eq̃ ⁊ ꝑxͥmo tantũdẽ memin̾it exhibe¬
dum. srenim ⁊ temꝑancie ĩ pomitur o homo
ex lege uite ⁊ discipline ue pꝰ ꝯcupiscencias tuat
a camalib desideriis quemilitant adu̾sus aus¬
mam: sane ꝙ subtͣhis hosti anime tue consor¬
ti nature puto non gͣuab̾is imptiri. Tunc amor
tuui ⁊ temꝑans erit ⁊ iustus. si ꝙ ꝓpris uolupta¬

Expanded text:
uptatis 594 exundans latius visus fuerit occupare; statim superfluitas obviante mandato cohibetur, cum dicitur: Diliges proximum tuum sicut te ipsum . Justissime quidem, ut consors naturae non sit exsors et gratiae, illius praesertim gratiae, quae naturae insita est. Quod si gravatur homo fraternis, non dico necessitatibus subvenire, sed voluptatibus deservire; castiget ipse suas, si non vult esse transgressor. Quantum vult, sibi indulgeat; dum aeque et proximo tantumdem meminerit exhibendum. Frenum tibi temperantiae imponitur, o homo, ex lege vitae et disciplinae, ne post concupiscentias tuas a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam ; sane quod subtrahis hosti animae tuae, consorti naturae puto non gravaberis impertiri. Tunc amor tuus et temperans erit, et justus, si quod p
Abbreviated transcription (Latin):
diligit: Porto in do dilig̾e non põt: qui dm̃ ñ
diligit. optet gͦ dñĩ diligi prius: ut in d̾o diligi
possit. ⁊ ꝓxͥmus. facit gͦ se ⁊̃ diligi deus. qui ⁊ teta
bona facit. sacit autem sis. Qui naturam con¬
didit. ip̃e ⁊ protegit. Nam ⁊ ita condita fuit. ut
noret. ac ꝑmide sibi ꝙ ab sit subie arroget bene¬
ficia creatoris: uult hominem idem conditor
alto quid̃ salubriq consilio tͥbulacõnib exͥcer
ut cum defec̾it homo ⁊ subuen̾it d̾s. dum hõ
lib̾atur adeo deus ab homine ut dignum hono¬
retur. hoc enim dicit. In uota me indietbulacõs¬
⁊ auam te ⁊ honorificabis me. s acutiq hoc tali

Expanded text:
diligit? Porro in Deo diligere non potest, qui Deum non diligit. Oportet ergo Deum diligi prius, ut in Deo diligi possit et proximus. Facit ergo etiam se diligi Deus, qui et caetera bona facit. Facit autem sic. Qui naturam condidit, ipse et protegit. Nam et ita condita fuit, ut noret, ac proinde sibi quod absit superbe arroget beneficia creatoris, vult hominem idem conditor alto quidem salubrique consilio tribulationibus exerceri: ut cum defecerit homo, et subvenerit Deus, dum homo liberatur a Deo, Deus ab homine, ut dignum est, honoretur. Hoc enim dicit: Invoca me in die tribulationis, eruam te, et honorificabis me . Fit itaque hoc tali
Abbreviated transcription (Latin):
eum: nec tñ ht̃ quicꝙͣ seip̃o melus se dedit ĩ m̾i¬
tum: seruasse inpͥmium se apponit miefeccõe
animaꝵ sc̃aꝵ: se in redempcõm dischit captiua¬
rum. bonus es domine anime querenti te. Qͥd
gͦ inuenienti: Q enĩ in hoc mirum ꝙ nemo que
niri ut queraris queris non inueniaris. Potes qͥ¬
dem q̃ri ⁊ non inueniri: non tamẽ preueniri.
Nam ⁊si dicimꝰ mane or̃o meat preuemet te.
non dubium tñ. ꝙ tepida sit om̃is caro ꝙͣ non
pͥuen̾it inspiracio. dicendum unde iam inchoat
tio nͣlis una de quatuor. Note sunt: non opꝰ: no¬
minare. Quod gꝰ est natinale iustum quidem fo¬
pet pͥmo oĩum auttori deserune nature: Unde

Expanded text:
eum: nec tamen habet quidquam se ipso melius. Se dedit in merieum: nec tamen habet quidquam se ipso melius. Se dedit in meritum, se servat in praemium, se apponit in refectione animarum sanctarum, se in redemptione distrahit captivarum. Bonus es, Domine, animae quaerenti te : quid ergo invenienti? Sed enim in hoc est mirum, quod nemo te niri ut quaeraris, quaeri ut inveniaris. Potes quidem quaeri et inveniri, non tamen praeveniri, Nam etsi dicimus, Mane oratio mea praeveniet te ; non dubium tamen quod tepida sit omnis oratio, quam non praevenerit inspiratio. Dicendum jam unde inchoet tio naturalis una de quatuor. Notae sunt: non opus est nominare. Quod ergo naturale est, justum quidem foret primo omnium auctori deservire naturae. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
lis ⁊ naturalis. Pecunia u̾o sic non minuit aĩ
famẽ: qũo nec corporis uentus. Demq sifame¬
licum hoĩem aꝑtis faucib uento inflates.i
haunre buctis. aerem ceruas. quo qͣi consulat
fame nõne credał insamie: Sic non minoris
q corporalib non magis in flari qm̃ saciari.
Qͥd nam te corporib ad sp̃c:. Neciia sane spu¬
alib nec isti eregione refisi corporalib q̃unt.
Benedic anima mea domino: qui replet ĩ boĩs
desid̾ium suum. Replet in bonis: exutat ad boñ:
tenz in bono. Preuenit. sustinet. implet. Ip̃e fa¬
cit ut desid̾es: ip̃e est qui desid̾as. Dixi supͣ cã di¬
ligendi dm̃: dens est. Ym dia: Nam ⁊ efficiens ⁊
finalil. Ip̃e dat occõnem: ip̃e creat affeccõm. de¬
sid̾ium ip̃e conlumat. Ip̃e fecit uel pociꝰ fc̃uc:
uł amaretur. Ip̃e sꝑatur a mandꝰ felicuis ue ĩ
uacuum sit amatus. Euis amor ⁊ uĩm: pbazat
expestatur suamor. Diues÷ om̃ib qui inuocant

Expanded text:
lis et naturalis: pecunia vero sic non minuit animi lis et naturalis: pecunia vero sic non minuit animi famem, quomodo nec corporis ventus. Denique si famelicum hominem apertis faucibus vento, inflatis haurire buccis aerem cernas, quo quasi consulat fami, nonne credas insanire? Sic non minoris que corporalibus non magis inflari, quam satiari. Quid namque de corporibus ad spiritus? Nec illa sane spiritualibus, nec isti e regione refici corporalibus queunt. Benedic, anima mea, Domino, qui replet in bonis desiderium tuum . Replet in bonis, excitat ad bonum, tenet in bono; praevenit, sustinet, implet. Ipse facit ut desideres; ipse est quod desideras. 22. Dixi supra: Causa diligendi Deum, Deus est. Verum dixi: nam et efficiens, et finalis. Ipse dat occasionem, ipse creat affectionem, desiderium ipse consummat. Ipse fecit, vel potius factus est ut amaretur: ipse speratur, amandus felicius, ne in vacuum sit amatus. Ejus amor nostrum et praeexspectatur suavior. Dives est omnibus qui invocant
Abbreviated transcription (Latin):
autem non ita: Audiens nam uituꝑ acõnem
latam uam ꝑgentes que ducit admortẽ. ip̃e sibi
regiam eligit uiam. non declinens ad dext̾am. n
ãd synistm. Demq accestante ꝓpł semita iꝰti
recta: rectis callis iusti ad ambuland̾: hii sũt
qui salubri compendio tauti sunt. molestum¬
hunc ⁊ manttuosum uitare cͥtuitum: u̾bum
abbreuiatũ ⁊ abbreuians eligentes. non cupere
quecumnz uident. se uend̾e magisq possident ⁊ da¬
re pauperib. Beati plane pauperes: qm̃ ip̃i pꝰside
bunt regnũ celoꝵ. Oñis qͥtem currunt: sec int̾
aurentes disc̾nitur. Demq nouit dominꝰ uiam
iustoꝵ ⁊ it̾ impioꝵ ꝑibit. Id̾o a melius modicũ
iusto: super diuicias pec̃toꝵ multas: Sãn quid̾e
ut sapiens loqũr ⁊ mopiens exꝑitur. Qui dili¬
git pecuniam: non saturabr̾ pecuma: Qui &e
esuriunt ⁊ saciunt iꝰtciam ip̃i saturabuntur.
Insticia siquidem rõneutentis sp̃c aib est. uita¬

Expanded text:
autem non ita. Audiens nempe vituperationem autem non ita. Audiens nempe vituperationem viam latam pergentes, quae ducit ad mortem, ipse sibi regiam eligit viam, non declinans ad dexteram vel ad sinistram. Denique attestante propheta, Semita justi recta est, rectis callis justi ad ambulandum . Hi sunt, qui salubri compendio cauti sunt molestumet infructuosum vitare circuitum, verbum abbreviatum et abbrevians eligentes, non cupere quaecunque vident, sed vendere magis quae possident, et dare pauperibus. Beati plane pauperes, quoniam ipsorum est regnum caelorum . Omnes quidem currunt ; sed inter currentes discernitur. Denique novit iter impiorum peribit . Ideo autem melius est modicum justo super divitias peccatorum multas , quoniam quidem, ut Sapiens loquitur et insipiens experitur, qui diligit pecuniam, non saturabitur pecunia : qui autem esuriunt et sitiunt justitiam, ipsi saturabuntur . Justitia siquidem ratione utentis spiritus cibus est vita
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ꝯsors numosior longo ꝓfcõ itm̾e ⁊ casso labore
defudant: ꝙͥ non queq desid̾ant̾ attingͥe uo¬
lunt: ad amttoꝵ desid̾abilium neq̃unt ꝑtiñg̾e
fmem. Et utinem attingͥe uniu̾sa aĩo ⁊ nõ
exꝑimento uellent. hoc enim ⁊ facile possent.¬
⁊ non incassua. Nam ⁊ aĩus sensu quidem
carnali tanto uelotior qnͣto ⁊ ꝑspicacior ad ħ
datus ut illum ad om̃ia ꝑueniat: nilq au¬
diat contingͥe sensus: qm aĩmꝰ p̾t̾rens aut uti¬
le non probau̾it. huic enim arbitror dcm. Oĩa
dñi. nec stabilis in loco sc̃o eiꝰ: pro eo ꝙ ĩ nano
acceꝑis aĩam tuam. hoc est animam rõnabẽ.
Dum instar pecoris sensum seq̃ris rõne quidẽ
ociosa ⁊ non resistente in aliquo. Quoꝵ itaq
rõ non p̃uenit gressus cuirunt. S exͣ uam. ac
ꝓinde apłi spreto consilio non sic tͣrunt ut ap
d̾e nͥ post om̃ia uolunt. Distortum it̾ ⁊ cͥcuitus
infintus: cuncta pͥmitꝰ actemptare uelle. Inspꝰ

Expanded text:
ongo profecto itinere et casso labore desudant, qui dum quaecunque desiderant, attingere volunt, ad cunctorum desiderabilium nequeunt pertingere finem. Et utinam attingere universa animo, et non experimento vellent! Hoc enim facile possent, et non incassum. Nam et animus sensu quidem carnali tanto velocior, quanto et perspicacior, ad hoc datus est, ut illum ad omnia praeveniat; nihilque audeat contingere sensus, quod animus praecurrens ante utile non probaverit. Hinc enim arbitror dictum, OmDomini, nec stabis in loco sancto ejus, pro eo quod in vano acceperis animam tuam , hoc est animam rationalem: dum instar pecoris sensum sequeris, ratione quidem otiosa, et non resistente in aliquo. Quorum itaque ratio non praevenit gressus, currunt, sed extra viam: ac proinde Apostoli spreto consilio, non sic currunt ut apdere nisi post omnia nolunt? Distortum iter, et circuitus infinitus, cuncta primitus attentare velle. 21. Justus
Abbreviated transcription (Latin):
tantum uel se nel dicendo feat. mreficiendos
st̃o ⁊ dint multa: ⁊ gessit mira: ⁊ protulit dura¬
⁊ non tm̃ dura: set in digna. Qͥd gͦ retͥbuam do¬
mino pro om̃ib qͥ retbuit mͥ: In pͥmo oꝑe me nͥ
dedit: In scd̃o: se. Et uͥ se dedit: me mͥ reddidit.
possem: Quid sum ego ad deum. Quomoto
deus amari m̾uit: quiut paucis qd̾ dc̃m est re¬
tantillos ⁊ tales. En quod inpͥncipio dixisseme
memini: modum ẽe diligendi dm̃ sñ modo di¬
lig̾e Demq cum dilectio que tendit in dm̃ tẽ¬
dat in mensum tendat ĩ ifinitum. Nam ĩsini¬
tus d̾s÷.⁊ inmensus: quis nam queso debeat
finis ẽẽ nr̃i uł modꝰ amoris: Quid ꝙ amor ip̃e
ñr iam non gͣcuitus in penditur. set rependĩ
debitus amat. gͦ inmensitas: amat et̾mtat.
dimus cum mensura: Diligam te dñe fortitu¬

Expanded text:
tantum et semel dicendo fecit, in reficiendo profecto et dixit multa, et gessit mira, et pertulit dura; nec tantum dura, sed et indigna. Quid ergo retribuam Domino pro omnibus quae retribuit mihi? In primo opere me mihi dedit; in secundo, se: et ubi se dedit, me mihi reddidit. ndere possem, quid sum ego ad Deum? CAPUT VIDeus amari meruerit; qui ut paucis quod dictum est retantillos, et tales. En quod in principio dixisse me memini, modum esse diligendi Deum, sine modo diligere. Denique cum dilectio quae tendit in Deum, tendat in immensum, tendat in infinitum nam et infinitus Deus est et immensus; quisnam, 591, quaeso, debeat finis esse nostri, vel modus amoris? Quid quod amor ipse noster non jam gratuitus impenditur, sed rependitur debitus? Amat ergo immensitas, amat aeternitas, dimus cum mensura? Diligam te, Domine, fortitu
Abbreviated transcription (Latin):
at infirmior est ip̃i primũ imꝑande necc̃ita¬
te compellr inseruire: ⁊ est amor camalis quo
qͥppe sapit. nͥ se ip̃m. sicut scͥptum :: Prius ꝙ aĩale
deinde quod sp̃uale. Nec p̾cepto indicitur si nat᷑e
inserit᷑. Qus nempe carnem suam odio hĩt:

Expanded text:
infirmior est, ipsi primum imperante necessitate compellitur inservire. Et est amor carnalis, quo propter se ipsum, sicut scriptum est: Prius quod animale, deinde quod spirituale . Nec praecepto indicitur, sed naturae inseritur: quis nempe carnem suam odio habuit?
Abbreviated transcription (Latin):
Ita enim sit ut ꝑ uaua ⁊ fanacia mundi oblec¬
tamenta uagibundꝰ animꝰ uiam dolore discur¬
rens fatigetur non sacietur: dum ꝙꝙͥ famelicꝰ
inglucient parum reputet ad id ꝙ suꝑ est te¬
quisq cum labore optimit: cum timore possi¬
deat: certus quidem non sit qñ cum tolore am¬
tat: certus autem ꝙ qñ amictat. Sic directo
festinat: ad id unde possit impleri. humo u̾o
hilsamfractib ludit secum uanitas: mentit᷑
tiquitas. si ita uis q̃mplere quod us. hoc est
suillud app̾bend̾e uis quo app̾benso mliam amphꝰ¬

Expanded text:
Ita enim fit ut per varia et fallacia mundi oblecIta enim fit ut per varia et fallacia mundi oblectamenta vagabundus animus inani labore discurrens fatigetur, non satietur: dum quidquid famelicus inglutierit, parum reputet ad id quod superest dequisque cum labore obtinuerit, cum timore possederit, certus quidem non sit quando cum dolore amittat, certus autem quod quandoque amittat. Sic directo festinat ad id unde possit impleri. Imo vero his anfractibus ludit secum vanitas, mentitur iniquitas sibi. Si ita vis adimplere quod vis, hoc est, si illud apprehendere vis, quo apprehenso nil jam amp
Abbreviated transcription (Latin):
aĩa aͣd. pͥt̾ teum sui amoris pͥmium nõ requirit:
Aut si aliqua requirit illud ꝓc̾co non dm̃i diligͣ.¬
cus ꝙ deest usdic preferendum. Nam ⁊ qui u̾bi
gĩa uxorem ht̃ speciosam. peculanti oculo uelaĩo
respicit pultͥtudinem: ⁊ qui ueste preciosa in¬
dutus:. p̃ciosiorem affectat. ⁊ possidens multas
diuicias inuidet ꝑdiciori. uideas iam multis pre¬
diis ⁊ possessionib ampliatos. ad huc tñ indies a¬
gum agro copulare: atq in fuita cupiditate di¬
latare t̾minos suos. yideas ⁊ qui in regalibus do
te edificare: diruere mutare quadrata rotundis.
Qͥs homines sublimatos honorib. aut non ĩ
alciora uidemus: Et hoꝵ õim id tͥco non est
finis. Qͥa nͥl in eiꝰ sũmum singułr inuenitur
uel optimum. Et quid mirum inferiorib ⁊ de¬
t̾iorib. si condentum non sit quod atͣ sũmum
toptimum quiesc̾e non põt: Set hoc stultum ⁊
etreme dementͥe ÷ ea semper appet̾e que nũqmͣ ñ
dico sacient. set nec tempent appetum: dum qc¬

Expanded text:
anima aliud praeter Deum sui amoris praemium non requirit; aut si aliud requirit, illud, non Deum diligcui quod deest, judicet praeferendum. Nam et qui, verbi gratia, uxorem habet speciosam, petulanti oculo vel animo respicit pulchriorem: et qui veste pretiosa indutus est, pretiosiorem affectat, et possidens multas divitias, invidet ditiori. Videas jam multis praediis et possessionibus ampliatos, adhuc tamen in dies agrum agro copulare, atque infinita cupiditate dilatare terminos suos. Videas et qui in regalibus doma 592 curiositate aedificare, diruere, mutare quadrata rotundis. Quid homines sublimatos honoribus? annon insaaltiora videmus? Et horum omnium idcirco non est finis, quia nil in eis summum singulariter reperitur vel optimum. Et quid mirum si inferioribus et deterioribus contentus non sit, qui citra summum vel optimum quiescere non potest? Sed hoc stultum et extremae dementiae est, ea semper appetere, quae nunquam, non dico satient, sed nec temperent appetitum: dum qu
Abbreviated transcription (Latin):
dentur. Quid retͥbuani domino ꝓ om̃ib hus:
Inum rõ urget ⁊ iusticia naturał totum setͣd̾e
illi.a quo se totum ht̃: ⁊ ex se coto deb̾e diligͥe. In ꝑ
fco fides tanto plus indicit amand̾: qnͣto ⁊ eum
me ip̃o pluris estimand̾ indelligo: Quippe qui
illum nõ solum mei: set sui quo ĩpiꝰ teneo lar¬
gitorem. Deniq non dum tempꝰ fid̾i aduen̾at
non dũ innotuerat in carne d̾i: obierat in cruce.
ꝓdierat te sepulcro: redierat ad pr̃em nond̾ mꝙͣ
illam de qͣ iam multa locuti sumꝰ. cum iami
mandatum: homini dilig̾e dñm dñi suum
toto corde tota anima. tota u̾ͥtute sua: id ex oĩ
sinm sibi uendicant opꝰ. ⁊ dona. utꝙ. n non a¬
maret opus artificem: cum hr̃et. unde id poss.
festiꝰ facit ⁊ exattum iustiorem ostendit. Cet̾m
qnͣtum putannis adiet̾tum beneficũ cum ho¬
minis ⁊ iuuenta saluauit: ꝙ̃ad̾ mulcipli. m .f.¬

Expanded text:
dentur . 15. Quid retribuam Domino pro omnibus his? Illum ratio urget et justitia naturalis totum se tradere illi, a quo se totum habet, et ex se toto debere diligere. Mihi profecto fides tanto plus indicit amandum, quanto et eum me ipso pluris aestimandum intelligo: quippe qui illum non solum mei, sed sui quoque ipsius teneo largitorem. Denique nondum tempus fidei advenerat, nondum innotuerat in carne Deus, obierat in cruce, prodierat de sepulcro, redierat ad Patrem: nondum, illam de qua jam multa locuti sumus, cum jam mandatum est homini diligere Dominum Deum suum ex toto corde, tota anima, tota virtute sua , id est ex suum sibi vindicans opus et dona. Utquid enim non amaret opus artificem, cum haberet unde id posset?festius facit, et exactum justiorem ostendit. Caeterum quantum putamus adjectum beneficii, cum homines et jumenta salvavit, quemadmodum multipli
Abbreviated transcription (Latin):
in condemptu hoꝵ appeti non pocest: siiit̾
ꝓuide in odorem unguentoꝵ hoꝵ sponsa currit
alate̾ amat ardent̾. ⁊ ꝑũ sibi amare sir amata
indetur. ⁊̃ cum se totam in amorem ꝑstͥuxͥit.
li reconpensatin. amori. si puluis exiguus totũ
se ad teclamand̾ colleg̾it: qm̃i illa mninirum ma¬
iestas in amore pͥueĩens toca ĩ opꝰ salutis eiꝰ ĩ teusa¬
ꝯspicit᷑. Demq sic ts dilent mũdꝰ ut unigenitũ
dar: hunc dubium qͥn de pr̃e dicat. Item tͣdidit
in mortem suam animam: Nec dubium quod
de filio loquitur. ait ⁊ de spu scõ. Gpt̃ ꝑaclitus ꝙ̃¬

Expanded text:
in comtemptu horum appeti non potest? Nimirum proinde in odore unguentorum horum sponsa currit alacriter, amat ardenter; et parum sibi amare sic amata videtur, etiam cum se totam in amore perstrinxerit. nti repensatur amori, si pulvis exiguus totum se ad redamandum collegerit, quem illa nimirum Majestas in amore praeveniens, toconspicitur? Denique sic Deus dilexit mundum ut Unigenitum daret ; haud dubium quin de Patre dicat. Item, Tradidit in mortem animam suam ; nec dubium quod de Filio loquatur. Ait et de Spiritu sancto: Spiritus
Abbreviated transcription (Latin):
at in iquitas. sponsa suꝑ eam recumbat ⁊ requi
escat. Merito gͥ leua sponsi subcapitai spoñse.
super qmͣ uidet capuo suum reclinata sustentet
hoc est mentis sue intencõm: ne moir uecur ⁊
inclinet᷑ incarnalia ⁊ secularia desid̾ia qr corpꝰ
quod corrumpatur aggͣnat animam ⁊ depͥmit

Expanded text:
at inquitas, super eam sponsa recumbat et reat inquitas, super eam sponsa recumbat et reescat. Merito ergo laeva sponsi sub capite sponsae, super quam videlicet caput suum reclinata sustentet, hoc est mentis suae intentionem, ne incurvetur et inclinetur in carnalia et saecularia desideria, quia « corpus, quod corrumpitu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓft̃o sic sponsa ⁊ columbi xͥ pausat sibi int̾im
⁊ dormt int̾ medios cleros: sortita iam ĩp̾sen¬
uiaꝵ de memoria habundancie suauitatis tue
dñe ih̾u: poͦnnaᷤ̾ de argentatas innocencie uitet
pudicicieq candorem ⁊ sꝑans insuꝑ adimpleti
letitia cum uultu tuo: uͥ ⁊̃ fiuat fiant pꝰt̾iora
dorsi eius inpallore auri: qñ insplendoribus scõꝵ
introducta cum gaudio sapĩe funt plenus alus
⁊dicit: Leua eiꝰ sub capite mõ: ⁊ dextra eiꝰ amplex¬
ab̃r me: In leua reputans recordacõm illiꝰ cau
tatis qͣ milla maior est: ꝙ aĩam suam posuit¬
quis pro amicis siis: In dextͥa u̾o beatam uisio¬
uisio diuine p̾sencie in estimabilit delectacio
indextͥa deputatur: dequa ⁊ delectabiliter cam¬
tur. Delectacõnes in dext̾a tua us infinem. Me¬
tito in leua admirabilis illa memoriata ⁊ semꝑ
memoranda dilectio coslocatur: qr donet tnͣsse¬

Expanded text:
profecto, sic sponsa et columba Christi pausat sibi interim, profecto, sic sponsa et columba Christi pausat sibi interim, et dormit inter medios cleros, sortita jam in praesentiarum de memoria abundantiae suavitatis tuae, Domine Jesu, pennas deargentatas, innocentiae videlicet pudicitiaeque candorem; et sperans insuper adimpleri laetitia cum vultu tuo, ubi etiam fiant posteriora dorsi ejus in pallore auri : quando in splendoribus sanctorum introducta cum gaudio, sapientiae plenius fueret dicit, Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me : in laeva reputans r qua nulla major est, quod animam suam posuit pro amicis suis; in dextera vero beatam visioilla divinae praesentiae inaestimabilis delectatio in dextera deputatur, de qua et delectabiliter canitur: Delectationes dextera tua usque in finem . Merito in laeva admirabilis illa memorata et semper memoranda dilectio collocatur, quod donec transe
Abbreviated transcription (Latin):
hoc est qui recolit mortem meam exemplo
regnabiti. Et tñ popłiq ab hac uoce resuen¬
tes ⁊ abeuntes hodieq recrorsu: respondent
audire: Ita gn̾acõ que non direxit cormeũ
suum ⁊ nons cre. cum deo sp̃c eiꝰ. Sec mapit
dicat ou̾osam. uerum quałr uͥbi ilnus pondꝰ
in presencia sustinebit: Ite maleditti in igñe
etͥnum qui preparatus diabolo ⁊ angłiᷤ eiul᷑
Super qm̃ ꝓfcto cecid̾it lapis iste: cont̾et eum.
dunt plac̾e deo. Demq audient. Renite bñ¬
dicti pr̃es mei. Et cec̾a. tunc ia que non di¬
tent cor suum sero quidem exꝑidur: qm̃ in il¬
suꝑbe subdrxit. Nõn potestis omisen serui ma¬
in memoria non sentitit: Asꝑum proculdubio
in presencia sencietis. Cet̾um fidelil amma ⁊ sui¬
pirat presenciam ĩlnant ⁊ in memoria requies¬
cit suauit̾: ⁊ donet sdonea sit reuelata facie
speculari głam dĩ crucis ignominia głatur. sic

Expanded text:
tam aeternam. Hoc est, qui recolit mortem meam, et exemplo tam aeternam. Hoc est, qui recolit mortem meam, et exemplo regnabitis. Et tamen plerique ab hac voce resilientes et abeuntes hodieque retrorsum, respondent audire? Itaque generatio quae non direxit cor suum et non est creditus cum Deo spiritdicat onerosam. Verum qualiter verbi illius pondus in praesentia sustinebit: « Ite, maledicti, in ignem aeternum, qui praeparatus est diabolo et angelis ejus? » Super quem profecto cecidit ldunt placere Deo . Denique audient, Venite, benedicti, Patris mei , etc. Tunc illa quae non direxit cor suum, sero quidem experietur, quam in ilsuperbe subduxit. Non potestis, o miseri servi main memoria non sentitis, asperum procul dubio in praesentia sentietis. 12. Caeterum fidelis anima et suspirat praesentiam inhianter, et in memoria requiescit suaviter; et donec idonea sit revelata facie speculari gloriam Domini, crucis ignominia gloriatur. Sic
Abbreviated transcription (Latin):
iacõm: Set que dicͥ̾itr ueracit̾ pocest. Renuit
consolari anima mea. huic plane ⁊ credimꝰ
si secuta adiec̾it: menor fui dei ⁊ delectatut
sum. Iustum quippe est ut quot presencia nõ
teleccant. presto ei sit memoria futuroꝵ. ⁊q
te terum fluentium qualib affluencia despi¬
aiunt consolari: recordaco illos telectet etͥinta¬
sis. Et ħ est gn̾acio querencium dñm. q̃renciũ
non que sua sunt. set faciem di iacob. Rei gͦ
querentib ⁊ suspicantib p̃senciam presto int̾¬
im. ⁊ dulcis memoria est non tñ qͣ facientur.
let qua magis esuriant mĩ facientur. hoc ip̃m
oe secib ip̃e testatur: Ita dicent. Qui edit me
ꝑu̾saͭ. ⁊insipiens qui ⁊ memoriam fastidis ⁊
presenciam expanescis. Merito quidem. Nec mͦ
enim lib̾ari uis de laqueo uenancium: siqͥtẽ
qui uolunt diuites fi̾ in hoc secło m̃aidunt ĩ
maledicte in ignem et̾nim: Durior plane at¬
q asꝑior illo qui cotidie nob̾ de memoria pas¬

Expanded text:
am ; sed quae dicere veraciter potest, Renuit consolari anima mea. Huic plane et credimus, si secuta adjecerit: Memor fui Dei, et delectatus sum . Justum quippe est, ut quos praesentia non delectant, praesto eis sit memoria futurorum: et qui de rerum fluentium qualibet affluentia despiciunt consolari, recordatio illos delectet aeternitatis. Et haec est generatio quaerentium Dominum, quaerentium non quae sua sunt, sed faciem Dei Jacob . Dei ergo quarentibus et suspirantibus praesentiam, praesto interim et dulcis memoria est, non tamen qua satientur, sed qua magis esurient unde satientur. Hoc ipsum de se cibus ipse testatur, ita dicens, Qui edit me, insipiens, qui et memoriam fastidis, et praesentiam expavescis! Merito quidem: nec modo enim liberari vis de laqueo venantium, siquidem qui volunt divites fieri in hoc saeculo, incidunt in maledicti, in ignem aeternum . Durior plane atque asperior illo, qui quotidie nobis de memoria pas
Abbreviated transcription (Latin):
Cec̾m pene a ꝓpõito longe nimil depressi sumuit
dum demonstraie satagimus eos quo qui xp̃m
nesciunt. satis per legem naturalem ex preceptit
dicca sunt it̾entur quis uel infitelis ignoret suo
corpori non ab alio in mortali uita supͣdc̃a iuia
necͣcia minarat. Unde uidelicet subsistat. Unde
uideat. Unde spirat. qmͣ ab illo qui dat escam oĩ
carni. ⁊ solem suum orm facit suꝑ bonos ⁊ malos.
⁊ pluit superiustos ⁊ iniustos: Quis it̾m uel mm̃¬
pius putz alium. eiꝰ que maĩa splendet hũane
Quis rurlimimimꝰ sibi aliunde uirtutis aut pu¬
tet datum. aut sꝑet dandum: qmͣ domanu in¬
uͥtute sua. Clamat nempe intus ei non nata ⁊
non ignota rõni iusticia. qr ex toto se illum diligͥe
debeat. cui se totum deb̾e non ignorat. Uerum¬

Expanded text:
Caeterum pene a proposito longe nimis digressi sumus, Caeterum pene a proposito longe nimis digressi sumus, dum demonstrare satagimus, eos quoque qui Christum nesciunt, satis per legem naturalem ex perceptis dicta sunt, iterentur: quis vel infidelis ignoret, suo corpori non ab alio in hac mortali vita supradicta illa necessaria ministrari, unde videlicet subsistat, unde videat, unde spiret, quam ab illo, qui dat escam omni carni ; qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super justos et injustos? Quis item vel impius putet alium ejus, quae in anima splendet, humanaQuis rursum munus sibi aliunde virtutis aut putet datum, aut speret dandum, quam de manu ita anima, tota virtute sua. Clamat nempe intus ei innata, et non ignorata rationi justitia, quia ex toto se illum diligere debeat, cui se totum debere non ignorat. Verum
Abbreviated transcription (Latin):
nib sociennir. Et quippe superbia ⁊ telittum
max̾mum uti datis tamꝙ̃ innatis ⁊ macceptu
beneficiis głam usurpate beneficũ. Qmobrem
cum duabus hus dingnitate atq scĩa oput est
⁊ uirtute que utriusq fractus est: per qmͣ uie
inquiritur ac tenetur. qui õi actor ⁊ dator m̾¬
ito głificetur de om̃ib. Atioqui sciens ⁊ nõ fa¬
ciens digna: multis uapulabit. Quare: ytiq qr
noluit intellig̾e ut bene ag̾et. Magnam ĩqui¬
tatem meditatus est incubiti suo. ⁊ dum de boms
que a se non ẽẽ ex scĩe tono tͥtissime comꝑit. bo¬
ni dm̃ głam seruus impius captare abi immo
nabilem. Sm bomo uirtutis ou nec damnosa
scĩa nec infrattuosa dignitas man. clamat dõ
⁊ ingenue confitetur. Non nobis inguient dñe
non nobis: s nomini tuo da głam. Hocest nͥl no¬
bis tomine de scĩa nͥlnobis de dignitate ⁊ buimꝰ.
s tuo totum a quo totum est nomini teputamꝰ.

Expanded text:
nibus sociemur. Est quippe superbia et delictum nibus sociemur. Est quippe superbia et delictum maximum, uti datis tanquam innatis; et in acceptis beneficiis gloriam usurpare beneficii. 5. Quamobrem cum duabus istis, dignitate atque scientia, opus est et virtute, quae utriusque fructus est, per quam ille inquiritur ac tenetur, qui omnium auctor et dator merito glorificetur de omnibus. Alioquin sciens et non faciens digna, multis vapulabit. Quare? Utique quia noluit intelligere ut bene ageret: magis autem iniquitatem meditatus est in cubili suo , dum de bonis, quae a se non esse ex scientiae dono certissime comperit, boni Domini gloriam servus impius captare sibi, imo nabilem. Verum homo virtutis, cui nec damnosa scientia, nec infructuosa dignitas manet, clamat Deo et ingenue confitetur: Non nobis, inquiens, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam . Hoc est: Nil nobis, o Domine, de scientia, nil nobis de dignitate tribuimus; sed tuo totum, a quo totum est, nomini deputamus. 6.
Abbreviated transcription (Latin):
ligit talis sue ignorancie m̾ito comꝑatur reccori¬
b uel dum quibdam presentis sue cormptõnis
⁊ mortalitatis consortib. singr ut sese non ag¬
noscendo egregia rõnis mun̾e creatura. nrõnabli
dus sua ip̃iꝰ oriositate aboucitur. effioturq una
decetͥis quod se p̃cet̾is ill accipisse intelligat. Itaq
ualde cauenda h ignorancia qua teuob̾ mimus uo¬
udeum ignoranciam declinanda ⁊ exetnͣda il¬
la presumpcõ est: qua sciens ⁊ prudens forte au¬
dias debonis non tius tuam querere gloriam.
non u̾earis honorem. prior equidem ignorancia
deum: getͥm hoc t̾tium malum ꝙiam scienter¬
comittit᷑: usurpat ⁊̃ ꝯͣ deum. In tm̃ demiq ignoran¬
cia illa post̾iori. ħ arrogancia grauior ac ꝑiculosior
apparet: Quo per illam quidem deut nesatur. per
istam⁊ contempnit᷑. In tm̃ ⁊ priori tetͥior ac tetesta¬
bilior. Ut cum per illam petorib. per istam ⁊ temo¬

Expanded text:
ligit, talis suae ignorantiae merito comparatur pecoriligit, talis suae ignorantiae merito comparatur pecoribus, velut quibusdam praesentis suae corruptionis et mortalitatis consortibus. Fit igitur ut sese non agnoscendo egregia rationis munere creatura, irrationabiliubus, sua ipsius curiositate abducitur: efficiturque una de caeteris, quod se prae caeteris nihil accepisse intelligat. Itaque valde cavenda haec ignorantia, qua de nobis minus noutramque ignorantiam declinanda et exsecranda illa praesumptio est, qua sciens et prudens forte audeas de bonis non tuis tuam quaerere gloriam: non verearis honorem. Prior equidem ignorantia Deum. Caeterum hoc tertium malum quod jam scientcommittitur, usurpat et contra Deum. In tantum denique ignorantia illa posteriori haec arrogantia gravior atque periculosior apparet, quo per illam quidem Deus nescitur, per istam et contemnitur: in tantum et priori deterior ac detestabilior, ut cum per illam pecoribus, per istam et daemo
Abbreviated transcription (Latin):
uper tuntta animantia cͥ̾re ĩmin̾e disc̾itur.
ꝯcencia quo duplererit: si hanc ipãm digni¬
iatem. uł alindquodaun bonum in nobis. ⁊
nob̾ imn ẽẽ ⁊ anobis non esfe uou̾imꝰ. Porro iltul
np̃a eque byfaria cognoscetur: si anttorem ꝯ¬
seqũt̾ inquirimꝰ inuento in seꝑabili mheremꝰ.
Dignitas gͦ sine scĩa non prodest: illan̾o ⁊̃ obest
ht̃. porro nosse quod hẽas. set qr a te nonhẽas ig¬
norare: hc̃ gl̾am. set non ap̃ d̾m. apud se autem
iens fundamento. ueram enim głam ab hac ita
discernit. Qui głatur in quid indomino głetur:
hoc est in u̾itate. ueritas quippe dommni est. utrũ
gͦ scias necte est ⁊ quid sił. ⁊ quod a te ip̃o non scis:
ne autem oĩo undelicet non głeris autem in aint᷑
głens. demq si non cognou̾is inꝙͥ te ip̃m: egrede
post greges sodilium tuoꝵ. Reu̾a ita sit. Non hõ
factus in honore cum honorem ipm̃ non intel¬

Expanded text:
super cuncta animantia terrae imminere decernitur. super cuncta animantia terrae imminere decernitur. Scientia quoque duplex erit, si hanc ipsam dignitatem, vel aliud quodque bonum in nobis, et nobis inesse, et a nobis non esse noverimus. Porro virtus et ipsa aeque bifaria cognoscetur, si auctorem consequenter inquirimus, inventoque inseparabiliter inhaeremus. Dignitas ergo sine scientia non prodest; illa vero etiam ohabet? Porro nosse quod habeas, sed quia a te non habeas ignorare, habet gloriam, sed non apud Deum. Apud se autem rens fundamento. Veram enim gloriam ab hac ita discernit: Qui gloriatur, ait, in Domino glorietur , hoc est in veritate. Veritas quippe Dominus est. 4. Utrumque ergo scias necesse est, et quid sis, et quod a te ipso non sis: ne aut omnino videlicet non glorieris, aut inaniter glorieris. Denique si non cognoveris, inquit, te ipsam, egredere post greges sodalium tuorum . Revera ita fit. Homo factus in honore, cum honorem ipsum non intel
Abbreviated transcription (Latin):
Quod si infideles hec latent. deo tñ in promipcu
÷ ingͣcius confund̾e super in num̃is beneficis su¬
is: humano nimirum ⁊ usui prestitis ⁊ sensui⁊
maifestis. Nempe quis alius ad ministt᷑ cibum
omni nescienti ⁊ t̾nenti lucem ⁊ spiranti flatũ:
Set stultum est uelle modo eminare: que in ni¬
mͥa eẽ non longe p̃fatul sum. satis est ad exempli
pͥopua prouidisse panem solem. ⁊ aetem. p̾cipna
dico non qr extellenciora. set qi nec̃taria sunt qie
¶corpis¬
Quent enim homo emmenciora bona sua in
ꝑte siu qua preminet sibi: hoc est manima.
Que sunt diugnitas. sciencia uͥtus. Dmgni¬
se tñ. porro uirtudͥum uirtutem qua subinde
ip̃m a quo est ⁊ inquirat non segit̾: ⁊ tencat
fortit᷑ cum inuen̾it. Ita geminũ inumꝙ q
tum hoꝵ apparet. Dingnitatem siquidem de¬
monstt᷑ bumanam non solum net pͥrogatã:
sec ⁊ potencia dominatus quai t̾ͥror hominie

Expanded text:
Quod si infideles haec latent, Deo tamen in promptu Quod si infideles haec latent, Deo tamen in promptu est ingratos confundere super innumeris beneficiis suis, humano nimirum et usui praestitis, et sensui manifestis. Nempe quis alius administrat cibum omni vescenti, cernenti lucem, spiranti flatum? Sed stultum est velle modo enumerare quae innumera esse non longe ante praefatus sum: satis est ad exemplum praecipua protulisse, panem, solem et aerem. Praecipua dico, non quia excellentiora, sed quia necessariora; sunt quippe corporisQuaerat enim homo eminentiora bona sua in ea parte sui, qua praeeminet sibi, hoc est in anima quae sunt dignitas, scientia, virtus. Dignise tamen. Porro virtutem, qua subinde ipsum a quo est, et inquirat non segniter, et teneat fortiter cum invenerit. 3. Itaque geminum unumquodque trium horum apparet. Dignitatem siquidem demonstrat humanam non solum naturae praerogativa, sed et potentia dominatus: quod terror hominis
Abbreviated transcription (Latin):
ue amau̾it. Quil enim: Nonne is cui cũnis sp̃cã
fitetur. deus meꝰ es tu. quon̾am bonoꝵ meoꝵ ñ
eges: Et uera huis caritas maiestatis quippe nõ
querentis que sua sunt. Quib autem tanta pu¬
ritas exhibetur: cum ad huc inꝙͥ inimia eẽmꝰ:
reconsiliati sumnis d̾o. Dilent gͥ deus. ⁊ gͣcil ⁊
mimicos. set qnͣtum: Qntum dicit iohes. sic
deus dilent mundum. ut unigentum daiet.
Etpaulus. Qui ꝓprio ait filio non peꝑcit: sec pro
nob̾ tͣdidit ulum. Ip̃s quo filius pro se. Ma¬
iorem inꝙͥ caritatem nemo ht̃ qmͣ ut animam
luam ponat quis pro amicis suis. sic m̾uit iustꝰ
a bimpiis sũmꝰ ab insimis: ab infirinis omp̃s.
Set dicit aliquis. Ita tũ ab hominib: set ab an¬
angelos a tali nec̾citate. Et qui homines dili¬
gendo tales fecit ne tales reman̾ent: ip̃e eque
diligendo tedit ⁊ ne angelis sales fierent. Naubͥ¬
ligendus sit: hoc estunde unum dilig m̾uerit.

Expanded text:
que amaverit. Quis enim? Nonne is cui omnis spritus que amaverit. Quis enim? Nonne is cui omnis spritus confitetur: Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges? Et vera hujus charitas majestatis, quippe non quaerentis quae sua sunt. Quibus autem tanta puritas exhibetur? Cum adhuc, inquit, inimici essemus, reconciliati sumus Deo . Dilexit ergo Deus, et gratis, et inimicos. Sed quantum? Quantum dicit Joannes: Sic Deus dilexit mundum, ut Filium unigenitum daret : et Paulus, Qui proprio, ait, Filio non pepercit, sed pro nobis tradidit illum . Ipse quoque Filius pro se, Majorem, inquit, charitatem nemo habet quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis . Sic meruit justus ab impiis, summus ab infimis, ab infirmis omnipotens. Sed dicit aliquis: Ita quidem ab hominibus; sed ab anangelos a tali necessitate: et 585 qui homines diligendo, tales fecit ne tales remanerent; ipse aeque diligendo dedit et angelis, ne tales fierent. CAPUligendus sit: hoc est, unde diligi meruerit.
Abbreviated transcription (Latin):
g̾e. Est ue hoc satis: fortassis utiq: set sapienti.
cecͥm si ⁊ insicipientib debitor sum: uͥ satis dõn¬
diores idem profusius qmͣ profundius repet̾e
non grauabor. Obduplicem gͦ causam deum dix¬
im pp̃ seip̃m diligendum. siue qr nͥl iustius. su
qr ml diligi frustruosius põt. Duplicem siquidẽ
pant sensum: cum queritur deteo cur diligendꝰ
sit. Dubitari nam potest quid potissimumdubi¬
tecur: udrumnam quo suo m̾ito deus. aut c̾te
quo nr̃o commodo sit diligendus. Saue adutł
idem respondim: non plane aliam mͥdignã
occurtere cãm diligendi ip̃m pret̾ ip̃m. Quo¬
t prius tem̾nto uideamus. Multum appe
Quid ⁊ in m̾itis dedit se ipm̃ nob̃. Qiid enim me¬
luis se ip̃o pot̾at dare uel ip̃e: Ergo si d̾i m̾itum
q̃ritur cum ip̃m diligendi cã queritur: Iuud est
p̾cipuum. qr ip̃e pͥor dilent nos. Dignus plane qui
reclametur: p̾sertim si adu̾satur qͥ. quos qnͣtũ¬

Expanded text:
gere. Estne hoc satis? Fortassis utique, sed sapienti. gere. Estne hoc satis? Fortassis utique, sed sapienti. Caeterum si et insipientibus debitor sum ; ubi sat est dicdiores idem profusius, quam profundius repetere non gravabor. Ob duplicem ergo causam Deum dixerim propter seipsum diligendum: sive quia nihil justius, sive quia nil fructuosius diligi potest. Duplicem siquidem parit sensum, cum quaeritur de Deo, cur diligendus sit. Dubitari namque potest quid potissimum dubitetur; utrumnam, quo suo merito Deus, aut certe quo nostro sit commodo diligendus. Sane ad utrumque idem responderim; non plane aliam mihi dignam occurrere causam diligendi ipsum, praeter ipsum. Et prius de merito videamus. Multum quippe  immeritis dedit seipsum nobis. Quid enim melius seipso poterat dare vel ipse? Ergo si Dei meritum quaeritur, cum ipsum diligendi causa quaeritur, illud est praecipuum: quia ipse prior dilexit nos. Dignus plane qui redametur, praesertim si advertatur, quis, quos, quantum
Abbreviated transcription (Latin):
cardinali ⁊ cancellauo. Bernandꝰ dediligñ
abbas dictus de claia ualle domi deo.¬
no uiu̾e ⁊ In domino mori. Nracõnes a me ⁊ nõ
qõnes posc̾e solebatis. Et ego quidem ad neutrũ
ydoneum me ẽẽ confido. yerum illud indicit pro¬
tessio: ⁊ si nonita conu̾sacio. Ad hoc u̾o ut uerui
fatear eamͥ de ẽẽ iudeo que maxime necͣtia uid̾en¬
tur: diligenciam ⁊ ingenium placet cum fateor
ꝙ pro camalib spũalia iepetitis. si sane apud
locupleciorem co fac̾e libuisset. Quia u̾o doctis
⁊ indoctis ꝑit̾ imistiusmõi excuisandi mos est: nͨ
excusacio prodeat. si non in iuntti oꝑis obedicio
ꝓlut. Accipite de mea pauꝑtate ꝙ hẽo: ne tacẽ¬
do philosophus putetur. Nec tã ad om̃ña spondeo
me responturum. Adid solum qd de diligento deo q̃¬
ritis: Rindebo quod ip̃e dabit. hoc enim ⁊ sapit
dulciꝰ ⁊ tractat᷑ securiꝰ ⁊ auditur utiliuis. Reliqua
diligendi dm̃: deus est: modus: sine modo dibi¬

Expanded text:
cardinali et cancellario, BERNARDUS abbas dictus de Clara-Valle, Domino vivere, et in Domino mori. Orationes a me, et non quaestiones poscere solebatis: et quidem ego ad neutrum idoneum me esse confido. Verum illud indicit professio, etsi non ita conversatio: ad hoc vero ut verum fatear ea mihi deesse video, quae maxime necessaria viderentur, diligentiam et ingenium. Placet tamen, fateor, quod pro carnalibus spiritualia repetitis, si sane apud locupletiorem id facere libuisset. Quia vero doctis et indoctis pariter in istiusmodi excusandi mos est, necexcusatio prodeat, si non injucti operis obeditio probat: accipite de mea paupertate quod habeo, ne tacendo philosophus puter. Nec tamen ad omnia spondeo me responsurum. Ad id solum quod de diligendo Deo quaeritis, respondebo quod ipse dabit. Hoc enim et sapit dulcius, et tractatur securius, et auditur utilius. Reliqua diligendi Deum, Deus est; modus, sine modo dili
Abbreviated transcription (Latin):
sp̃m sc̃ qͣm misit ille. Is ita mirum non est
si qͤm minꝰ agnosat: minꝰ ⁊ diligit.. It cñ ille ⁊¬
totum ei sese deb̾e non ignorat: Qmͣ sui tociꝰ
sugnorat ant̾torem. Qͥd gͦ ego qui deum meum
teneo. uide mee non solum gͣtuitum langito¬
rem largissimu amministͣcorem. pium con¬
solatorem. sollicitum gub̾natorem: Set insr̃
⁊ copiosissimum redemptorem. et̾num ꝯserua¬
sil in sc̃a: et̾na redempcõne inuenta. Et de con¬
seruacõne. Non relinquit scõt suos: metͥnum
conseruabuntur. Et de lompletacõne. Mensurã

Expanded text:
tum quem misit ille. Is itaque mirum non est, si quem minus agnoscit, minus et diligit. Attamen et ipse totum ei sese debere non ignorat, quem sui totius non ignorat auctorem. Quid ergo ego, qui Deum meum teneo vitae meae non solum gratuitum largitorem, largissimum administratorem, pium consolatorem, sollicitum gubernatorem; sed insuper etiam copiosissimum redemptorem, aeternum conservasemel in Sancta, aeterna redemptione inventa : et de conservatione, Non relinquet sanctos suos; in aeternum conservabuntur : et de locupletatione, Mensuram
Abbreviated transcription (Latin):
ma credibilia fc̃a sunt nimis: xp̃o utiq monen¬
te ꝓpt̾ telicta nr̃a ⁊ resurgente ꝓpt̾ iustificacõm
urãm ⁊ ascendente ad proteccõm nr̃am ⁊ mit¬
tente sp̃m ad consolacõnẽ nr̃am. ⁊ qnͣdoq ted¬
dituro ad consumaconem nr̃am. Nempe in
utramq in singulis exhibint ieliquoꝵ. Nec¬
postulat ⁊ fulcri. credo sciens facile nm in se
iugit̾ foueatur intencꝰ donec introdutta
qñ incubiculum dm̃ cubitis exo̾piatur am¬
plexibꝰ ⁊ dicat. Lena eiꝰ sub capite meo: ⁊ dextra
eius amplexab̾r me. Senciet quippe tunc. ⁊ p¬
babit inuu̾sa dileccõnis testimomia que in
si accepetat: premultitudine dulcedinis am¬
plexantis dextͥe contempnenda: tom̃ĩo iam
qͣi subditus habenda. Senciet quod audierat
caro non prodest quicꝙͣ: sp̃c est qui uiuificat.
ꝓbabit quod leg̾at. sp̃t meus suꝑ meldultis
⁊ hereditas mea suꝑ mel ⁊ famĩ. Quod u̾o¬

Expanded text:
cta sunt nimis; Christo utique moriente propter delicta nostra, et resurgente propter justificationem nostram, et ascendente ad protectionem nostram, et mittente Spiritum ad consolationem nostram, et quandoque redituro ad consummationem nostram. Nempe in utramque in singulis exhibuit reliquorupostulat et fulciri, credo sentiens facile vim in se jugiter foveatur incentivis, donec introducta quandoque in cubiculum, diu cupitis excipiatur amplexibus, et dicat: Laeva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexata est me . Sentiet quippe tunc et probabitacceperat, prae multitudine dulcedinis amplexantis dexterae contemnenda, et omnino jam quasi subtus habenda. Sentiet quod audierat: Caro non prodest quidquam; spiritus est qui vivificat . Probabit quod legerat: Spiritus meus super mel dulcis, et haereditas
Abbreviated transcription (Latin):
idi est ⁊ cortuum. Idem si dm̃ amaus aima
ex ip̃o uiuit. uti coiꝰ exip̃a quo patto queso pre¬
sencior ẽe conceditur uͥ dat. qm̃ unde acopitui¬
tam: fons siquidem uite caritas. nec uiu̾e aĩam
dix̾im: que de illo non hauserit. haurire porro qͦ¬
modo potest nͥ fu̾it presens ip̃i fontiqui cartas:
tum amat in quo .n. mimis amat: absens ꝓft̃õ
est. In eo auten minus amare dm̃ ꝯunicitur ꝙ
carml adhuc nectĩtatib occupatur. Iua uo crta¬
tacõ quid u̾bi peregrinacõ: ⁊ peg̾namur gͦ a dño
⁊ in corpore peregͥnamur ciꝰ nr̃a nimir̾ ⁊ inten¬
cio prepeditur erumpnis: ⁊ curis caritas fatigat᷑.
tror de eo quod meuͣugelio nobis permittitur.⁊
eite n mͥces ur̃a multa in celis: mirantes maxͥ¬
me scm̃ augustunum drasse super hoc non celos
istos insibiles ⁊ corporeos oportere intelligiq nr̃
ta eẽ intelligenda dequib nesatis ut dicatis ꝙͥ
uel suspicari debeatis. s si atcenditis ꝙ legistis

Expanded text:
a ex ipso vivit, uti corpus ex ipsa; quo pacto, quaeso, praesentior esse contenditur ubi dat, quam unde accipit vitam? Fons siquidem vitae charitas est: nec vivere animam dixerim, quae de illo non hauserit. Haurire porro quomodo potest, nisi fuerit praesens ipsi fonti, qui charittum amat. In quo enim minus amat, absens profecto est. In eo autem minus Deum amare convincitur, quod carnis adhuc necessitatibus occupatur. Illa vernamur ergo a Domino, et in corpore peregrinamur: cujus nostra nimirum et intentio praepeditur aerumnis, et curis charitas fatigatur.trer de eo, quod in Evangelio nobis promittitur, Ecce enim merces vestra multa est in coelis: mirantes maxime sanctum Augustinum dixisse super hoc, non coelos istos visibiles et corporeos oportere intelligi, ne menta esse intelligenda, de quibus nescitis, ut dicitis, quid vel suspicari debeatis. Sed si attenditis quod legistis,
Abbreviated transcription (Latin):
Bene pleni: de cuiꝰmodi plenitudine om̃s accipi¬
mus. Sponsa tũ familiariꝰ ex eo sibi cum uult
flores legit: ⁊ carpit ponia quib ꝓpͥe asꝑgat
intima consciente ⁊ in t̾ram sponso cordi
lectutus suaue redoleat. Oport .n. nos sicrebꝵ
uolumus hr̃e hospitem. ꝓpm̃ corda nr̃a semꝑ
dicend̾ aiebat. Duo ħ audiui: qr potestas dei:¬

Expanded text:
Bene pleni, de cujus plenitudine omnes accepiBene pleni, de cujus plenitudine omnes accepimus. Sponsa tamen familiarius ex eo sibi, cum vult, flores legit, et carpit poma, quibus propriae aspergat intima conscientiae, et intranti sponso cordis lectulus suave redoleat. Oportet enim nos, si crebrum volumus habere hospitem Christum, corda nostra semper David aiebat: Duo haec audivi, quia potestas Dei
Abbreviated transcription (Latin):
nosce anni quasi p̾t̾iti. Omnium utiq retͦ tꝑ̃m
sub pect̃i mortis q imꝑio decursorum. tandem
inplenitudine temporis apparentes. porro aut̃
resureccõnis in singma nouos ad u̾tere flores se¬
quentis temporis in nouam sub grã renirescentiᷤ
cgesiatem: quoꝵ fructum gn̾alit suta redirectõ¬
infine percuriet sine sine mausurum. Iam
inquid hyemps tnͣssut. ymb̾ abiit ⁊ recessit ⁊ flo¬
res aꝑꝑuerunt in t̾ra ura: Estiuum tempni
aduenisse cũ illo singnificans qui de morts ge¬
lu in u̾nalem ꝙ̃dam noue uite temporalem¬
temꝑiẽ resolutus: ecce ait. noua facõ omina.
Ciuꝰ caro seminata est in morte: tefloruit in ie¬
sureccõne.. Io aꝰ mox odorem in tampis conial¬
lis nr̃e teunescunt arrida: recalescunt frigida.
rantis odorem: ip̃e quo pr̃ infilio innouante
omnia delectatur ita ut dicat. Ecce odor filu
mei sicut odor agͥ pleni: cui benedint tominꝰ.

Expanded text:
nosce quasi anni praeteriti, omnium utique retro temporum nosce quasi anni praeteriti, omnium utique retro temporum sub peccati mortisque imperio decursorum, tandem in plenitudine temporis, apparentes. Porro autem Resurrectionis insignia, novos adverte flores sequentis temporis, in novam sub gratia revirescentis aestatem, quorum fructum generalis futura resurrectiint, imber abiit et recessit, flores apparuerunt in terra nostra : aestivum tempus advenisse cum illo significans, qui de mortis gelu in vernalem quamdam novae vitae temperiem resolutus, Ecce, ait, nova facio omnia : cujus caro seminata est in morte, refloruit in resurrectione; ad cujus mox odorem in campo convaliis nostrae revirescunt arida, recalescunt frigida, rantis odorem, ipse quoque Pater in Filio innovante omnia delectatur, ita ut dicat: Ecce odor filii mei, sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus .