comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tus mportune se offerentiũ leutũ cogita.¬
tionũ qͣsi qͣsdã circũ uolantes muscas ab
ocłis m̃tis abigat manu grauitatis. et qd̃¬
dã fibi cũ dño intͣ se secretũ querãt. ubi
ũ illo ext̾iore cessante strepitu. ꝑ int̾na
desid̃ia silent̾ loquant᷑. Dehoc secreto cor.¬
As alias scriptũ ẽ. Factũ ẽ silenciũ ĩcelo.
qͣsi media hora Celũ qͥppe eccłia electoꝵ
uocat᷑. que ad ȩt̾na subsimia dũ ꝑsuble.¬
uationẽ contẽplationis intendit: surgen¬
tes ab infimis cogitationũ tumultꝰ p̾mit. atq
intra se deo quoddã filenttũ facit Quod qͥ.¬
dem filentiũ contẽplationis. qͥa in hac uita
ñ potest ẽẽ ꝑfectũ. factũ media hora dicit᷑.
Nolenti qͥppe animo. cogitationũ tuimul.¬
tuosi se strepitꝰ ingerunt. et iã sublimibꝰ
intendentẽ rursũ ad respicienda terre.¬
na cordis oculũ uiolent̃ trahunt. Unde

Expanded text:
tus importune se offerentium levium cogitatus importune se offerentium levium cogitationum, quasi quasdam circumvolantes muscas, ab oculis mentis abigant manu gravitatis; et quoddam sibi cum Domino intra se secretum quaerant, ubi cum illo, edesideria silenter loquantur. De hoc secreto cordis alias dictum est: Factum est silentium in coelo quasi media hora . Coelum quippe Ecclesia electorum um, quae ad aeterna et sublimia dum per sublevationem contemplationis intendit, surgentes ab infimis cogitationum tumultus premit, atque intra se Deo quoddam silentium facit. Quod quidem silentium contemplationis, quia in hac vita non potest esse perfectum, factum dimidia hora dicitur. Nolenti quippe animo dum cogitationum tumultuosi se strepitus ingerunt, etiam sublimibus intendentem, rursum ad respicienda terrena cordis oculum violenter trahunt. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
iuauerit: ñ mpingunt. qͥa tp̃ralis aduer.¬
sitatis obiectacula ȩt̾nȩ spei et int̾nȩ con.¬
tẽplationis saltu trãscendũt: Soluit itaq
ds̃ onagri uincła. qͣndo ab electi uniꝰcuiꝰq
animo infirmarũ cogitationũ nodos rũ.¬
pit. et ꝓpiciꝰ dissipat om̃e quod illectam
hocloco solitudinẽ debemꝰ intelligere corpr̃is.
an solitudinẽ cordis: Sed qͥd prodest soli
pore remotꝰ uiuit: sed tumultibꝰ cõuersati.¬
omis humanȩ t̾renoꝵ desidioꝵ cogitatiõe
se iserit: ñ ẽ insolitudine Si uͦ p̃mat᷑
aliqͥs corporalit̾ popularibꝰ turbis: et tam̃
nullos curarũ secłariũ tumultꝰ incorde
patiat᷑: ñ ẽ inurbe Itaq bene cõuersãtibꝰ
pͥmũ solitudo m̃tis tribuit᷑: ut exurgentẽ
intrisecus strepitũ terrenoꝵ desid̾ioꝵ p̾.¬
mant. ut ebullientes ad infia curas cordiᷤᷤ
psuꝑni grãm restrĩgãt amoris. om̃sq mo.¬

Expanded text:
viaverit, non impingunt, quia temporalis adverviaverit, non impingunt, quia temporalis adversitatis obstacula aeternae spei et internae contemplationis saltu transcendunt. Solvit itaque 980 Deus onagri vincula, quando ab electi uniuscujusque animo infirmarum cogitationum nodos rumpit, et propitius dissipat omne quod illectam Hoc loco solitudinem debemus intelligere corporis, an solitudinem cordis? Sed quid est solitpore remotus vivit, sed tumultibus conversationis humanae ac terrenorum desideriorum cogitationi se inserit, non est in solitudine. Si vero prematur aliquis corporaliter popularibus turbis, et tamen nullos curarum saecularium tumultus in corde patiatur, non est in urbe. Itaque bene conversantibus primum solitudo mentis tribuitur, ut exsurgentem intrinsecus strepitum terrenorum desideriorum premant, ut ebullientes ab infimis curas cordis per superni gratiam restringant amoris: omnesque mo
Abbreviated transcription (Latin):
uincula. dũ diumo ad uitorio intͣna de.¬
fid̾ioꝵ carnaltũ retinacła difrũpimt.
Cũ enĩ pia intencio ad cõuersionẽ uocal
sed adhuc abhac intentione carms m.¬
firmitas reuocat: qͣsi quibusdã uincłs
anima ligata p̃pedit᷑ M ultos enĩ sepe
uidemꝰ uiã qͥdem sc̃ȩ cõuersatiõis ꝙ¬
petere. sed ne hanc asseqͥ ualeant.
irruentes casus. mͦ futura ad uersase
qudare Qui incerta mala dũ quasi cauti
ospiciunt: inpeccatoꝵ suoꝵ uincłis incau.¬
a retinẽt᷑. Multa enĩ ante ocłos ponũt. que
si eis in conuersione eueniant: subsistere
señposse formidãt De qͥbus bene falomõ
ait. Iter pigroꝵ: quasi sepis spmarũ: Nã
cũ uiã dei appetunt: eos uelut spinȩ obs¬
antiũ sepiũ: sic formidinũ suarũ oppositȩ
suspitiones pungũt Qd̃ qͥa electos p̃pedi-¬
re ñ solet: bene illic sequutꝰ ad iuinx̾̃. Uia
istoꝵ absq offendiculo. Iusti qͥppe incõ.¬
uersatione sua qd libet eis adu̾sitatis ob¬

Expanded text:
orio interna desideriorum carnalium retinacula dirumpuntur. Cum enim pia intentio ad conversionem vocat, sed adhuc ab hac intentione carnis infirmitas revocat, quasi quibusdam vinculis anima ligata praepeditur. Multos enim saepe videmus vitam quidem sanctae conversationis appetere; sed ne hanc assequi valeant, modo irruentes casus, modo futura adversa idare. Qui in certa mala dum quasi cauti prospiciunt, in peccatorum suorum vinculis incauti retinentur. Multa enim ante oculos ponunt, quae si eis in conversatione eveniant, subsistere se non posse formidant. De quibus bene Salomon ait: Iter pigrorum, quasi sepes spinarum . Nam cum viam Dei appetunt, eos velut spinae obstantium sepium sic formidinum suarum oppositae suspiciones pungunt. Quod quia electos praepedire non solet, bene illic secutus adjungit: Via justorum absque offendiculo . Justi quippe in conversatione sua quodlibet eis adversitatis ob
Abbreviated transcription (Latin):
altitudinis erectione ꝑsisterẽt Sed uideamꝰ
ceru.ã sese ut pariat: incuruantẽ E go
igit᷑ nõ potui loqͥ uobis quasi spiritalibꝰ.
sed quasi carnalibꝰ. tamꝗͣ paruulis in xp̃o
lac uobis potũ dedi nõ escã Atq mox eiꝰdẽ
incuruationis causas: exequit᷑ dicens Nõ.¬
dũ enĩ poteratis. sed nec adhuc qͥdem potestiᷤ.
Sed hanc cerulã que ꝓpt̾ nos incuruata ẽ.
queso undeamꝰ erectã: ait Sapientiã loqͥ¬
mur int̾ ꝑfectos Et rursũ Siͣmente exce
dimus : dõ Cũ uͦ mente excedit dõ: exces.¬
fũ eius nos omĩno nõ capimꝰ Ut gͦ nos lu.¬
cretur: incuruat᷑ ad nos Unde illic apte
subtungit Siue sobri sumꝰ: uobis Si enĩ
scĩ uiri ea nobis p̾dicare uellent que ca¬
piunt. cũ insuꝑna contẽplatione debri.¬
ant᷑. et nõ magis scientiã suã quodã mode.¬
ramine et sobrietate temꝑarent. ad huc

Expanded text:
altitudinis erectione persisterent; sed videamus altitudinis erectione persisterent; sed videamus cervam sese ut pariat incurvantem: Ego igitur non potui vobis loqui, quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus: tanquam parvulis in Christo lac vobis potum dedi, non escam . Atque mox eisdem incurvationis causas exsequitur, dicens: Nondum enim poteratis, sed nec adhuc quidem potestis . Sed hanc cervam quae propter nos incurvata est quaeso videamus erectam. Ait: Sapientiam loquimur inter perfectos . Et rdimus, Deo . Cum vero mente excedit Deo, excessum ejus nos omnino non capimus. Ut ergo nos lucretur, incurvatur ad nos. Unde illic apte subjungit: Sive sobrii sumus vobis . Si enim sancti viri ea nobis praedicare vellent quae capiunt, cum in superna contemplatione debriantur, et non magis scientiam suam quodam moderamine et sobrietate temperarent, adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
uertat᷑ doloris Mutare uult uocẽ. qͥa quoᷤ
iã p̃dicando pepererat: reformando gemẽs
iterũ parturiebat. Qualẽ rugitũ hec cer¬
ua pariẽs emitebat: qͣndo eisdẽ post sere.¬
deuntibꝰ exclamare cogebat᷑ dicens O in¬
sensati galathȩ quis uos fascinauit. et sic
stulti estis. ut cũ spũ ceꝑitis. nũc carne con¬
su̾mamini: Uel certe currebatiᷤ bene. qͥs
uos impediuit ueritati ñ obedire: Qualis
in huiꝰ ceruȩ partu rugitꝰ fuit. que dui con¬
reptos filios. cũ tot dificultatibꝰ peꝑit. et
houit: considemꝰ qͥd doloris habuerit. qͥd la.
uant᷑ ut pariant. qͥa minirũ si erectȩ staret̃.
parere ñ ualerẽt. Nisi enĩ p̃dicatores scĩ
ab ila iinensitate contemplationis int̾nȩ
quã capuĩt. ad infirmitatẽ nrãm humilli.¬
ma p̾dicatione. qͣsi quadã incuruatione
descendent: nũquã utiq infide filios procre.¬
arent: Nobis qͥppe ꝓdesse nõ possent: si insue

Expanded text:
vertatur doloris; mutare vult vocem, quia quos vertatur doloris; mutare vult vocem, quia quos jam praedicando pepererat, reformando gemens iterum parturiebat. Qualem rugitum haec cerva pariens emittebat, quando eisdem post se redeuntibus exclamare cogebatur, dicens: O insensati Galatae, quis vos fascinavit! et: Sic stulti estis, ut cum spiritu coeperitis, nunc carne consummamini? Vel certe: Currebatis bene; quis vos impedivit veritati non obedire ? Qualis in hujus cervae partu rugitus fuit, quae diu conceptos filios cum tot difficultatibus peperit, et novit? Consideremus quid doloris habuerit, quid labovantur ut pariant, quia nimirum si erectae starent parere non valerent. Similiter praedicatores sancti, nisi ab illa immensitate contemplationis internae quam capiunt, ad infirmitatem nostram humillima praedicatione, quasi quadam incurvatione, descenderent, nunquam utique filios in fide procrearent. Nobis quippe prodesse non possent, si in suae
Abbreviated transcription (Latin):
itego. qui dũ incogitatione uirtutũ mẽses
diumero. qͣndo hoc qd̃ implere appetunt. pa¬
rere ualeant scio. qͥa nimirũ dũ cordis occul¬
ta cõspicio. futurũ foras effectũ oꝑis. intus
npondẽ cogitationis penso Sequit᷑. Incur
Rugtunt qͥppe: dũ ꝑ incuruationẽ suã i
cõuersatione lucis auditoꝵ animas gignũt.
qͥa ab et̾nis nos suppliciis remouere. nͥ flen.¬
io et dolendo nõ possunt: Predicatores enĩ
sc̃i nũc in lacrimis seminant. ut segetẽ post¬
modũ gaudioꝵ metant. nunc quasi ceruȩ
indolore partus funt: ut spũali prole post¬
modũ sint fecundȩ Ut enĩ unũ de multis
loquar: udeo paulũ quasi quãdã ceruã
mpartu suo magni doloris rugitus emit.¬
tentẽ Ait enĩ: Filioli mei quos iterũ par.¬
turio. donec formet᷑. xp̃s inuobis Uellẽ ẽẽ¬
ap̃d uos modo. et mutarẽ uocẽ meã. qm cõ.¬
fundor inuobis: E cce mutare uult uocẽ in
partu suo. ut p̾dicationis sermo inrugitũ

Expanded text:
Ut ego, qui dum in cogitatione virtutum menses dinumero, quando hoc quod implere appelunt parere valeant scio, quia nimirum dum cordis occulta conspicio, futurum foris effectum operis intus in pondere cogitationis penso. Sequitur: CAPUTRugiunt quippe, dum per incurvationem suam in conversatione lucis auditorum animas gignunt, quia ab aeternis nos suppliciis removere nisi flendo et dolendo non possunt. Praedicatores enim sancti nunc in lacrymis seminant, ut segetem postmodum gaudiorum metant. Nunc quasi cervae in dolore partus sunt, ut spiritali prole postmodum sint fecundi. Ut enim unum de multis loquar, video Paulum quasi quamdam cervam in partu suo magni doloris rugitus emittentem. Ait enim: Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis, vellem eapud vos modo, et mutare vocem meam; quoniam confundor in vobis . Ecce mutare vult vocem in partu suo, ut praedicationis sermo in rugitum
Abbreviated transcription (Latin):
conditione carere ẽ: inmundo iã nichil
cõcupiscere: Quasi enĩ quodã iugo serui.¬
cii p̃munt prosꝑa dũ appetunt᷑: p̃mũt
ad uersa dũ formidant᷑ At fiqͥs semela
dñationẽ desidioꝵ temporaliũ colta
mentis excusserit: quadã iam etiã m
hac ita libertate ꝑfruit᷑. dũ nullo aͥ¬
siderio felicitatiᷤᷤ afficit᷑. nullo adu̾sitati
terrore coartatur Hoc graue seruitutiᷤ
iugũ dñs uidit. seculariũ ceruicibꝰ im.¬
pressũ: cũ diceret Uenite adme om̃s
qͥ laboratis et honerati estis: et ego refi

Expanded text:
conditione carere est in mundo jam nil conditione carere est in mundo jam nil concupiscere. Quasi enim quodam jugo servitutis premunt prospera dum appetuntur, premunt adversa dum formidantur. At si quis semel a dominatione desideriorum temporalium colla mentis excusserit, quadam jam etiam in hac vita libertate perfruitur, dum nullo desiderio felicitatis afficitur, nullo adversitatis terrore coarctatur. Hoc grave servitutis jugum Dominus vidit saecularium cervicibus impressum, cum diceret: Venite ad me omnes, q
Abbreviated transcription (Latin):
dicens Cognosce dñm Om̃s enĩ cognoscẽt
me aminmo eoꝵ usq admaximũ. dic̃
dñs: T̃ uc̃ implet᷑ qd ineuangłio ueritas
suꝑuis dixximꝰ. ꝑ hoc qd̾ uerbũ ẽ ex nat᷑a
nos diumnitatis illustrat. Uerba ergo tũc
docentiũ quasi quosdã humanȩ lingue
rituulos ñ querũt: qͣndo de ipso iã ueri.¬
rata incuruatione ceruarũ de magistroꝵ
uirtute narrata sũt: nuc ad eoꝵ uitã qͥ
remotȩ cõuersationis secreta appetũt. uer.¬
ba uertunt᷑. qͥ ipsa cessandi otia qͥa diuino
ad utorio et ñ sunis uiribꝰ assequunt᷑: de eis
audis. nisi ego Onager eniꝰ qͥ in solitudi.¬
ne cõmorat᷑: nõ incongrue eoꝵ uitã sig¬
significat: qͥ remoti aturbis populari.¬
bꝰ conuersant᷑. Qui apte etiã liber dicit:
qͥa magna ẽ seruitꝰ seculariũ negotioꝵ
quibꝰ mens uehement̃ atteritur. quãus
in eis sponte desudetur Cinꝰ seruitutis

Expanded text:
m. Omnes enim cognoscent m. Omnes enim cognoscent me a minimo eorum usque ad maximum, dicit Dominus . Tunc impletur quod in Evangelio Veritas superius diximus, per hoc quod verbum est, ex natura nos divinitatis illustrat. Verba ergo tunc docentium quasi quosdam humanae linguae rivulos non quaerunt, quando de ipso jam verirata incurvatione cervarum, multa de magistrorum virtute narrata sunt, 979 nunc ad eorum vitam, qui remotae conversationis secreta appetunt, verba vertuntur: qui et ipsa cessandi otia, quia divino adjutorio et non suis viribus assequuntur, de eis audis nisi ego. Onager enim, qui in solitudine commoratur, non incongrue vitam esignificat, qui remoti a turbis popularibus conversantur. Qui apte etiam liber dicitur: quia magna est servitus saecularium negotiorum, quibus mens vehementer atteritur, quamvis in eis sponte desudet. Cujus servitutis
Abbreviated transcription (Latin):
scriptura sacra illud uiriditatis ȩt̾nȩ pabu.¬
lũ uocat: ubi iã nr̃a refectio nullius defec.¬
tus ariditate arescit De quo pastu ꝑpsal-¬
nistã dr̃ Dñs regit me et nichil mͥ deerit:
in loco pascuȩ ibi me collocauit Et rursum:
Nos autẽ popłs enis et oues pascuȩ eiꝰ Deqͥbꝰ
nimirũ pascus : ꝑ semet ipsã ueritas dicit:
Per me siqͥs introierit saluabit᷑. et ingrediet.
et egrediet᷑. et pascua inueniet. Pergunt gͦ
ad pastũ. qͥa de corporibꝰ exeuntes. illa pa.¬
bula int̾ue uiriditatis inueniunt E gredi.¬
unt᷑ et nõ reuertunt᷑ ad eas: qui in illa sus.¬
cepti contemplatione gaudioꝵ. iã nulla.¬
tenꝰ indigent uerba audire docentiũ. E gres.¬
si itaq ad eas iã nõ redeunt: qͥa angustiaᷤᷤ
uitȩ p̃sentis euadentes. ultra ad octoribus
p̃dicationẽ uitȩ acciꝑe nõ requirunt: Tuc̃
qͥppe implet᷑: quod scriptũ ẽ Nõ docebũt
ultra uir proximũ suũ. et uir frẽm suũ.

Expanded text:
Scriptura sacra, illa viriditatis aeternae pabula vocat, ubi jam nostra refectio nullius defectus ariditate marcescit. De quo pastore rmistam dicitur: Dominus regit me, et nihil mihi deerit, in loco pascuae ibi me collocavit . Et rursum: Nos autem populus ejus, et oves pascuae ejus . De quibus nimirum pascuis Veritas per semetipsam dicit: Per me si quis introierit, salvabitur; et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet . Pergunt ergo ad pastum, quia de corporibus exeuntes illa pabula internae viriditatis inveniunt. Egrediuntur, et non revertuntur ad eas, quia in illa suscepti contemplatione gaudiorum, jam nullatenus indigent verba audire docentium. Egressi itaque ad eas jam non redeunt, quia angustias vitae praesentis evadentes, ultra a doctoribus praedicationem vitae accipere non requirunt. Tunc quippe impletur quod scriptum est: Non docebit ul
Abbreviated transcription (Latin):
populoꝵ patres sunt: tam̃ p̾cedentiũ filii
Unde et nõ inmerito catuli dicunt᷑: uel
certe qͥa et si quoꝵdã fideltũ magistri sũt.
suȩ inspirationis. ab errore uitã delinqͦn¬
tiũ diripit: et animas catuloꝵ illiꝰ replet.
qͥa conuersione multorũ piis doctoꝵ desi.¬
diis satisfacit Dequibꝰ catulis bene subiui¬
git᷑. Quando cubant in antris. ⁊ inspecu.¬
biis insidiant᷑. Neq enim cũcta tp̃ra doc.
trinȩ sunt apta: Nam plerũq dictoꝵ uirt
ꝑdit᷑: si in tempestiue ꝓferant᷑ Sepe uͦ
et qd lenius dicit᷑: conuentu tpr̃is congru¬
entis amimat᷑. Ille gͦ scit recte dicere: qui
ordinate nouit tacere: Quid enĩ ꝓdest ei
tpr̃e irascentẽ corriꝑe. qͦ alienata m̃te nõ
potest aliena uerba ꝑciꝑe. sed semet ipsũ
uix ualet tolerare: Eurentẽ qͥppe qͥ ꝑ in.¬
uectionẽ corripit: quasi ei qͥ ñ sentiat pla.¬
gas ebrio imponit. Doctrina itaq ut ꝑ.¬

Expanded text:
populorum patres sunt, tamen praecedentium filii. populorum patres sunt, tamen praecedentium filii. Unde et non immerito catuli dicuntur. Vel certe, quia etsi quorumdam magistri sunt, suae inspirationis ab errore vitam delinquentium diripit; et animas catulorum illius replet, quia conversione multorum piis doctorum desideriis satisfacit. De quibus catulis bene subjungitur: Quando cubant in antris, et in specubus insidiantur. Neque enim cunctrinae sunt congrua. Nam plerumque dictorum virtus perditur, si intempestive proferantur. Saepe vero et quod lenius dicitur conventu temporis congruentis animatur. Ille ergo scit recte dicere, qui et ordinate novit tacere. Quid enim prodest eo tempore irascentem corripere, quo alienata mente non solum non aliena verba percipere, sed semetipsum vix valet tolerare? Furentem quippe qui per invectionem corripit, quasi ei qui non sentiat, plagas ebrio imponit. Doctrina itaque ut pe
Abbreviated transcription (Latin):
passionẽ dĩ scĩ sp̃s effusione solidati. redẽp.¬
torẽ suũ firma auctoritate p̾dicarent: ad¬
huc contra aduersarios suos qͣsi in antris
infidiabant᷑ Clausis qͥppe foribꝰ. qͣsi inqͥbꝰ.¬
dã abditis specubus suis. c̾atuli rapturi mũ.¬
dũ cubabant. ut animarũ p̾dã post modũ
p̾sumentes diriꝑent De qͥbꝰ tũc certũ est.
quod mundi impetũ etiã sibimet ipsis latẽ.¬
do formidarẽt: Illis foribꝰ clausis: isti catuli
mortẽ mortiᷤᷤ nr̃e insidiati q̃sierut̃: ut cul.¬
pã nr̃am int̾ficerẽt. omẽmq in nobis pecca.¬
ti uitã necarẽt Hoꝵ pͥmo illi esurienti catu¬
lo. sed iã ualenti. ostensa ꝑlinteũ gentilitate.
qͣsi monstra p̃da dicit᷑. Macta et manduca
his catulis uelut adhuc infirmis ut cuba¬
li uocant᷑. q̃ in ȩccłia editi. ad u̾santẽ mundũ
apłis nouimꝰ. hec nunc etiã fieri arectis
doctoribꝰ uidemꝰ Ipsi eĩ et si subseq̾ntiũ

Expanded text:
ancti Spiritus effusione solidati Redemptorem suum firma auctoritate praedicarent, adhuc contra adversarios suos quasi in antris insidiabantur. Clausis quippe foribus quasi in quibusdam abditis specubus suis catuli rapturi mundum cubabant, ut animarum praedam postmodum praesumentes diriperent, de quibus tunc certum est quod mundi impetum etiam sibimetipsis latendo formidarent. Illis foribus clausis isti catuli mortem mortis nostrae insidiati quaesierunt, ut culpam nostram interficerent, omnemque in nobis peccati vitam necarent. Horum primo illi esurienti catulo, sed jam valenti, ostensa per linteum gentilitate, quasi monstrata praeda, dicitur: Macta et manduca . His catulis velut adhuc infirmis ut cubali vocantur, qui in Ecclesia editi adversantem mundum apostolis novimus, haec nunc etiam fieri a rectis doctoribus scimus. Ipsi enim subsequentium
Abbreviated transcription (Latin):
ret. Quia nͥ peccatores quosq sc̃ĩ sp̃s grã in¬
fundet: cõstrictos eos ad fidei oꝑa caritatiᷤᷤ
unitas ñ teneret Quando igͥ dñs enarra.¬
uit cęloꝵ rationẽ. uel concentũ cęli dormi.¬
re fecit: aꝑiat: Ait enĩ. Quando fundabat᷑
puluis int̾ra. et glebe conpingebant᷑. Ac si
diceret Tũc pͥmũ uocatione et discretiõe
manifesta secreta spiritalia. ⁊ ñ sine mise.¬
ricordia aliis aꝑui. et ñ sine iusticia aliis
clausi: cũ alios respuerẽ. et alios intra ec¬
cłiam cõcordia caritatis adunarẽ. Que sc̃a
das gentes se contulit: atq in suo corpore
conuertendas: quod quidẽ ñ sus sed dm̃ ui
ribꝰ fecit: apte subtungit᷑. Numqͥd capies¬

Expanded text:
ret, quia nisi peccatores quosque sancti Spiritus gratia inret, quia nisi peccatores quosque sancti Spiritus gratia infunderet, constrictos eos ad fidei opera charitatis unitas non teneret. Quando igitur Dominus enarrabit coelorum rationem, vel concentum coeli dormire faciet, aperiat. Ait enim: Quando fundabatur pulvis in terram, et glebae compingebantur. Ac si diceret: Tunc primum vocatione et discretione manifesta, secreta spiritalia et non sine misericordia aliis aperui, et non sine justitia aliis clausi, cum alios respuerem, et alios intra Ecclesiam concordia charitatis adunarem. Quae sancdas gentes se contulit, atque in suo corpore convertendas, quod quidem non suis, sed Domini viribus fecit, apte subjungitur: CAP
Abbreviated transcription (Latin):
tratur: Que pro ꝑfectione bis tinguit᷑. qͥa
dĩ et ꝓxini dilectione decorat᷑ Qͥd ꝑbissũ.
nͥ ĩmaculata carnis incorruptio: Et qͥd ꝑ
pilos caprarũ ex quibꝰ cilitioꝵ asꝑitas texit᷑.
nisi dura penitentium afflictio designat᷑:
Dũ igͥ alii ꝑ armillas et anulos forte magis.¬
teriũ exercent. alii ꝑ inaures et dextralia
remq dĩ intelligentiã tenent: alii ꝑ racine.¬
tũ. purpurã. et coccũ. audita celestia sꝑare.
credere. amare ñ deserunt. etiã que ad huc
subtiliori intellectu minime cognoscunt:
ruptionẽ carnis offerũt: alii ꝑcaprarũ piloᷤ
deplorant asꝑe quod libent̾ admiserunt:¬
quasi exuna t̾ra innumere glebȩ ꝓferunt᷑.
qͥa excimo ⁊ pari obseqͥo: facta fideliũ dispa¬
ria procedũt Que nimirũ glebȩ nequaquã
concrete expuluere surgerẽt: nͥ aquã priꝰ
puluis acciꝑet. et concepto se humore solida¬

Expanded text:
tratur, quae pro perfectione bis tingitur, quia tratur, quae pro perfectione bis tingitur, quia Dei et proximi dilectione decoratur? Quid per byssum nisi immaculata carnis incorruptio? Et quid per pilos caprarum, ex quibus ciliciorum asperitas texitur, nisi dura poenitentium afDum igitur alii per armillas et annulos forti magisterio exercentur, alii per inaures et dextralia remque Dei intelligentiam tenent, alii per hyacinthum, purpuram et coccum, audita coelestia sperare, credere, amare non desinunt, etiam quae adhuc subtiliore intellectu minime cognoscunt. ruptionem carnis offerunt. Alii per caprarum pilos deplorant asquasi ex una terra innumerae glebae proferuntur, quia ex uno et pari obsequio facta fidelium disparia procedunt. Quae nimirum glebae nequaquam concretae ex pulvere surgerent, nisi aquam prius pulvis acciperet, et concepto se humore solida
Abbreviated transcription (Latin):
caprarũ In ornam̃to gͦ tab̃nacłi uiri do.¬
na cũ mulieribꝰ offerunt: qͥa in explendo
cultu sc̃ȩ eccłiȩ. et fortiũ facta sublimia.
et infirmoꝵ oꝑa extrema numerant᷑:
Quid autẽ ꝑ armillas que lacertos astrĩ.¬
gunt. nͥ p̾positoꝵ ualide laborantiũ oꝑa
demonstrant᷑: Et qͥd ꝑinaures nͥ subditoꝵ
obedientia expͥmitur: Qͥd ꝑ anulos. nͥ sig.¬
naculũ secretoꝵ: Plerũq enĩ magistri
signant. quod ab auditoribꝰ capi ñ posse
consid̾ant Et qͥd ꝑdextralia. nͥ primȩ oꝑa.¬
tionis ornam̃ta iemorant᷑: Quid ꝑuas au.¬
reũ indonaria dm̃ separatũ. nͥ diuinitatis in¬
telligencia accipit᷑ : Quȩ tanto ab inferioꝵ
amore disiungit᷑: qͣnto ad sola quȩ ȩt̾na fut̃
amanda subleuant᷑. Quid ꝑ racinctũ nͥ spes
cȩlestiũ: Quid ꝑpͥurã. nͥ cruor ac tolerantia
passionũ amore regni ꝑpetui exhibita:
Et quid ꝑbistinctũ coccũ. nͥ caritas demõs.¬

Expanded text:
In ornamento ergo tabernaculi viri dona cum mulieribus offerunt, quia in explendo cultu sanctae Ecclesiae, et fortium facta sublimia, et infirmorum opera extrema numerantur. Quid autem per armillas quae lacertos astringunt nisi praepositorum valide laborantium opera demonstrantur? Et quid per inaures nisi subditorum obedientia exprimitur? Quid per annulos nisi signacsignant, quod ab auditoribus capi non posse considerant. Et quid per dextralia, nisi primae operationis ornamenta memorantur? Quid per vas aureum in donaria Domini separatum nisi divinitatis intelligentia accipitur, quae tanto ab inferiorum amore disjungitur, quanto ad sola quae aeterna sunt amanda sublevantur? Quid per hyacinthum nisi spes coelestium? Quid per purpuram nisi cruor ac tolerantia passionum amore regni perpetui exhibita? Et quid per bis tinctum coccum nisi charitas demons
Abbreviated transcription (Latin):
ledicat iuxta p̾ceptũ dm̃. si forte respici
dĩs afflictionẽ meã. et reddat mͥ bonũ pn
maledictione hac hodierna Quibꝰ ꝓfecto
uerbis indicat: qͥa pro ꝑpetrato bethsabx
scelere exurgentẽ contra se filiũ fugiens.
redux̃ ad animũ malũ qd̾ ꝑpetrauit. et eqͣ¬
nimit̾ ꝑtulit quod audiuit. et contumeli.¬
osa uerba ñ tam conuitia qͣm adiutoria
credidit. quibꝰ se purgari. sibiq misereri
posse iundicauit Tunc enĩ illata cõuitia
bene toleramꝰ: cũ in secreto mentiᷤᷤ adma.
la ꝑpetrata recurrimꝰ. Leue qͥppe uidebit᷑
quod inuria ꝑcutim᷑. dũ mnactione nr̃a
conspicimꝰ: qͥa petus ẽ qd̾ merem᷑: Sicq
fit ut contumeliis grã magis quã ira de.¬
beatur. quarũ interuentu dõ iudice pę.¬
alius dũ mundi huius successibꝰ proficit.
lenocinante cordis letitia tẽptari se luxu.¬
riȩ stimulis sentit. Sed ioseph factũ ad
memoriã reuocat. et in arce se castitatiᷤᷤ

Expanded text:
t juxta praeceptum Domini, si forte respiciat Dominus afflictionem meam, et reddat mihi bonum pro maledictione hac hodierna . Quibus profecto verbis indicat quia pro perpetrato Bethsabee scelere, exsurgentem contra se filium fugiens, reduxit ad animum malum quod perpetravit, et aequanimiter pertulit quod audivit; et contumeliosa verba non tam convicia quam adjutoria credidit, quibus se 974 purgari sibique misereri posse judicavit. Tunc enim illata convicia bene toleramus, cum in secreto mentis ad male perpetrata recurrimus. Leve quippe videbitur quod injuria percutimur, dum in actione nostra conspicimus quia pejus est quod merefit, ut contumeliis gratia magis quam ira debeatur, quarum interventu Deo judice, poealius dum mundi hujus successibus proficit, lenocinante cordis laetitia, tentari se luxuriae stimulis sentit; sed Joseph factum ad memoriam revocat, et in arce se castitatis
Abbreviated transcription (Latin):
conpuc̃tionis innotescit Non enĩ cons¬
derare illã desiderabilẽ suꝑnoꝵ cturum
freq̃ntiã studẽt: nullo ardoris radio. illa
sollempnitatis int̾nȩ festa conspictur
nulla mintimis contẽplationis penna
subleuant᷑ Solis nãq uisibilibꝰ seruuit.
et idcirco nil suꝑnę suauitatis intr̾ĩsecꝰ
audiunt: qͥa eos sic̃ et suꝑus diximꝰ. in
aure cordis curarũ seculariũ furdi tu.¬
multꝰ p̾munt Qͥa igͥ occulti dispẽsatio.
dicat᷑ recte. Quis enarrabit cȩloꝵ rationẽ.
et concentũ cęli qͥs dormire faciet: Qd̾ ta.¬
men tuc̾ nobis latius innotuit: cũ redẽp¬
tor nr̃ ꝑ dispensationis misteriũ apparẽs
et indignis misericordiã p̾bint: et eos ase
qͥ digni uidebant᷑ exclusit Unde hic qͦq

Expanded text:
compunctionis innotescit. Non enim consicompunctionis innotescit. Non enim considerare illam desiderabilem supernorum civium frequentiam student, nullo ardoris radio illa solemnitatis internae festa conspiciunt, nulla in intimis contemplationis penna sublevantur. Solis namque visibilibus serviunt, et idcirco nihil supernae suavitatis intrinsecus audiunt, quia eos, sicut superius diximus, in aure cordis curarum saecularium surdi tumultus premunt. Quia igitur occulti dispensationedicatur recte: Quis enarrabit coelorum rationem, et concentum coeli quis dormire faciet? Quod tamen tunc nobis latius innotuit, cum Redemptor noster per dispensationis 966 mysterium apparens, et indignis misericordiam praebuit, et eos a se qui digni videbantur exclusit. Unde hic quoque
Abbreviated transcription (Latin):
et p̾sentẽ uitã nõ solũ aduersantẽ. sed
etiã fauentẽ grauit̾ tolerant. qͥa eis one.¬
rosũ ẽ om̃e quod cernit᷑: dũ abeo quod intꝰ
audiunt differunt᷑. Om̃e quod fibi p̾sto ẽ
graue estimant. qͥa illud nõ ẽ ad qd̾ anhe.¬
lant. Indesinent̾ autẽ eoꝵ mẽs ipsis tẽpo¬
ralitatis laboribus fessa. in illud cȩleste gau.¬
dium resumenda suspendit᷑: dũ in aure
cordis intro erumpente concentu. societa.¬
tẽ sibi cotidie fuꝑnoꝵ ciuium p̾stolatur:
Iste concentꝰ suꝑnȩ laudis in aure illius
eruꝑat: qui dicebat Ingrediar in locũ
tab̾nacłi. ad intrabilis usq ad domũ dei.
in uoce exultationis et confessionis: sonꝰ
epulantis Qui igͥ intus uocẽ exultatio¬
nis ⁊ confessionis. ac sonũ ciuitatiᷤꝰᷤ epulã¬
tis audierat: qͥd illũ aliud nͥ cęli concentꝰ
excitabat: Qui tam̃ concentꝰ repros
dormit: qͥa eoꝵ cordibꝰ nequaqͣm ꝑuocẽ

Expanded text:
et praesentem vitam non solum adversantem, sed et praesentem vitam non solum adversantem, sed etiam faventem graviter tolerant, quia eis onerosum est omne quod cernitur, dum ab eo quod intus audiunt differuntur. Omne quod sibi praesto est grave aestimant, quia illud non est ad quod anhelant; indesinenter autem eorum mens ipsis temporalitatis laboribus fessa in illud coeleste gaudium resumenda suspenditur, dum, in aure cordis intro erumpente concentu coeli, societatem sibi quotidie supernorum civium praestolantur. Iste concentus supernae laudis in illius eruperat, qui dicebat: Ingrediar in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei in voce exsultationis et confessionis, sepulantis. » Qui igitur intus voce exsultationis et confessionis ac sonum civitatis epulantis audierat, quid illum aliud nisi coeli concentus excitavit? Qui tamen concentus reprobis dormit, quia eorum cordibus nequaquam per vocem
Abbreviated transcription (Latin):
sit int̾nę laudis fuauitas occultat᷑ Narrat᷑¬
celoꝵ ratio: qͥa electoꝵ m̃tibꝰ. que sit suꝑnoꝵ
retribucio indesinent̾ aꝑit᷑. ut nimirũ sine
ceffatione ꝓficiãt. et transcurrẽtes uisibi.¬
lia: sese ad inuisibilia extendãt Om̃e enĩ
uisibile qd̾̃ in hac uita reprobos figit. hoc
electos ad aliã impellit. qͥa dũ bona que fac.¬
ta sut̃ respiciunt: in eũ aquo facta fut in¬
ardescũt Tantoq eũ p̾stantius amant:
qͣnto illũ hoc quod ipse bonũ condidit p̾ire
consid̾ant: Loqͥtur quippe hoc eis intrĩsecꝰ:
silent̾ sonãs ininsibilis lingua conpuc̃tioĩs.
Quẽ tanto plemꝰ intꝰ audiunt: qͣnto ab
exterioꝵ desid̾ioꝵ strepitu e u r tunt᷑. Hhis
que sit laudis suꝑnę suauitas. apposita a.¬
moris aure cognoscit: Intus enĩ quod appe.¬
tant audiunt: et de cęlestiũ bonoꝵ p̾miis
ipso desidio diuinitatis instruunt᷑. Unde

Expanded text:
sit internae laudis suavitas occultatursit internae laudis suavitas occultaturquia electorum mentibus quae sit supernorum retributio indesinenter aperitur, ut nimirum sine cessatione proficiant, et transcurrentes visibilia sese ad invisibilia extendant. Omne enim visibile quod in hac vita reprobos figit, hoc electos ad alia impellit, quia dum bona quae facta sunt respiciunt, in eum a quo facta sunt inardescunt; tantoque eum praestantius amant, quanto illum hoc quod ipse bonum condidit praeire considerant. Loquitur quippe hoc eis intrinsecus silenter sonans invisibilis lingua compunctionis. Quam tanto plenius intus audiunt, quanto ab exmens quae sit laudis supernae suavitas, apposita amoris aure, cognoscit. Intus enim quod appetunt audiunt, et de coelestium bonorum praemiis ipso desiderio Divinitatis instruuntur. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
bit. hoc inse uidelicet seruans. qd̾ ꝑeum
dicit᷑. Qui fecit que fut᷑a sunt Puluis itaq
tue̾ int̾ra fundit᷑: qͣndo in solida mẽbra
reducit᷑ Et glebe conpingunt᷑: qͥa nmi-¬
rũ firma corpr̃a expuluere collecta cõ¬
surgunt Sed postqͣm uerba hec domi.¬
nica quomͦ defut᷑o intelligenda sint di¬
ximus: nũc etiã quid dep̾senti insinuẽt
et concentũ cęli quis dormire faciet: seloꝵ
rationẽ dñs narrat. dum nuc̃ insinirãdo
suꝑna secreta. electoꝵ suoꝵ m̃tes illuminat:
Concentũ uͦ cęli dormire facit: dũ concordes
gaudia. reproboꝵ cordibꝰ tusto tudicio abs.¬
condit Qui concentꝰ cęli quãuis inse intrm.¬
secus uigilet. in ipsa tam̃ reproboꝵ ignorã.¬
tia extrinsecus dormit Et narrat᷑ gͦ secre.¬
ti cȩlestis ratio. et tam̃ concentꝰ cęli dormire
ꝓmitit᷑: qͥa et aliis ꝑ inspirationẽ suꝑnȩ
retributionis scientia pandit᷑: et aliis que

Expanded text:
delicet servans quod per eum dicitur: Qui fecit quae futura sunt . Pulvis itaque tunc in terram fundatur, quia in solida membra reducitur. Et glebae compinguntur, quia nimirum firma corpora ex pulvere collecta consurgunt. Sed postquam verba haec dominica quomodo de futuro intelligenda sint diximus, nunc etiam quid de praesenti insinuent et concentum coeli quis dormire faciet? Coelorum rationem Dominus narrat, dum nunc insinuando superna 965 secreta electorum suorum mentes illuminat. Concentum vero coeli dormire facit, dum concordes gaudia reproborum cordibus justo judicio abscondit. Qui concentus coeli, quamvis in se intrinsecus vigilet, in ipsa tamen reproborum ignorantia extrinsecus dormit. Enarratur ergo secreti coelestis ratio, et tamen concentus coeli dormire permittitur, quia et aliis per inspirationem supernae retributionis scientia panditur, et aliis quae
Abbreviated transcription (Latin):
inuentiũ: ita etiã ratio rationabiliũ crea¬
turarũ Tuc̃ enĩ celoꝵ rationẽ dñs narrat:
cũ semet ipsũ nobis qͣmͦ electis spiritibꝰ p̾sit
insinuat Tunc celoꝵ rationẽ narrat.
cũ det̾sa mentis nr̃e caligine. clara se uisi¬
one manifestat. Unde in euugłio dicit. Uenit

Expanded text:
ratio rationabilium creaturarum. Tunc ergo coelorum rationem Dominus narrat, cum semetipsum nobis quomodo electis spiritibus praesit insinuat. Tunc coelorum rationem narrat, cum, detersa mentis nostrae caligine, clara se visione manifestat. Unde et in Evangelio Dominus dicit
Abbreviated transcription (Latin):
gestionis suȩ flatibꝰ usq adnequitiã exer¬
cende crudelitatis incendit Tuc̃ deore eiꝰ
tores suos loquit᷑ ignis ẽ. quo infructuosa
ligna concremant᷑ Igne enĩ terrene con-¬
cupiscentiȩ eoꝵ mens tangit᷑: qui nequaꝗͣ
fieri p̃ciosa metalla concupiscunt. Qui gͦ
oris eius non uult flã̾ma affici: iuxta doc.¬
toris ueri sentencrã nõ lignũ. fęnũ. stipła.
sed aurũ. argentũ. et p̾ciosus lapis curet
iueniri. qͥa tanto ignis suasionis illius
amplius incendit: qͣnto se ei ad cõsentien.¬
dũ molliorẽ qͥsq p̾buerit Sed qͥa nulla ra-¬
tione concedit᷑. ut mẽs in hac corruptibili
carne posita nequaqͣm suasionis eius ar.¬
dore tangat᷑: restat ut malignis flatibus¬

Expanded text:
gestionis suae flatibus usque ad nequitiam exergestionis suae flatibus usque ad nequitiam exercendae crudelitatis incendit. Tunc de ore ejus per praedicatores suos loquitur ignis est quo infructuosa ligna concremantur. Igne autem terrenae concupiscentiae eorum mens tangitur, qui nequaquam fieri pretiosa metalla concupiscunt. Qui ergo oris ejus non vult flamma affici, juxta doctoris veri sententiam, non lignum, fenum, stipula, sed aurum, argentum, et pretiosus lapis curet inveniri , quia tanto ignis suasionis illius amplius incendit, quanto se ei ad consentiendum molliorem quisque praebuerit. Sed quia nulla ratione conceditur ut mens in hac corruptibili carne posita nequaquam suasionis illius ardore tangat
Abbreviated transcription (Latin):
micidii ꝑtrax̃. Tanto igͥ leuiathan iste
alitu in prunis flat: qͣnto ad nsu sugges¬
tionis occultȩ humanas mentes ad illici¬
ta inflãmat Unde bene mox subditur.
Et flãma de ore eiuis egredit᷑: Flãma qͣp¬
pe oris eius ẽ: ipsa instigatio occultȩ lo¬
quutionis. Prauȩ enĩ fuasionis uerba:
ad untuscuiusq aniũ facit. Sed flãma
ẽ qd̾ deenis ore egreditur: qͥa ardet indesi.¬
deriis animus: cũ euis suggestionibꝰ instigat᷑.
Hec cotidie suggerit. et usq ad p̾sentis uite
t̾minũ suggere ñ defistit Sed tũc seneqͥus
dilatat: cum ꝑ illũ dãpnatũ hominẽ ue.¬
miens in hunsmundi se gła aꝑtius ostentat:
Tunc ab enis naribꝰ uastior fumus proce.¬
dit. qͥa humana corda signoꝵ etus admi.¬
rationibꝰ territa. amplior instigatio ꝑcu.¬
tit Tunc eius alitus ardẽ uehem̃tius pru¬
nas facit. qͥa reproboꝵ mentes quas iam
calentes amore glȩ tpralis inuenerit: sug.¬

Expanded text:
micidii pertraxit . Tanto igitur Leviathan iste micidii pertraxit . Tanto igitur Leviathan iste halitu in prunis flat, 1115 quanto annisu suggestionis occultae humanas mentes ad illicita inflammat. Unde Et flamma de ore ejus egreditur. » Flamma quippe oris ejus est ipsa instigatio occultae locutionis. Pravae enim suasionis verba ad uniuscujusque animum facit; sed flamma st quod de ore ejus egreditur, quia ardet in desideriis animus cum ejus suggestionibus instigatur. Haec quotidie suggerit, haec usque ad praesentis vitae terminum suggerere non desistit; sed tunc se nequius dilatat, cum per illum damnatum hominem veniens, in hujus mundi se gloria apertius ostentat. Tunc ab ejus naribus vastior fumus procedit, quia humana corda signorum ejus admirationibus territa amplior instigatio tit. Tunc ejus halitus ardere vehementius prunas facit, quia reproborum mentes, quas jam calentes amore gloriae temporalis invenerit, sug
Abbreviated transcription (Latin):
tegrũ ẽẽ animũ ñ ꝑmutũt Tociens igͥ le¬
uathan alitus prunas accendit: quotiẽs
euis occulta suggestio humanas mentes
ad delectationes illicitas ꝑtrahit. Alias
nãq suꝑbiȩ. alias inuͥdiȩ. alias luxuriȩ.
alias auariciȩ fascibꝰ in flãmat. Suꝑbiȩ
qͥppe facẽ menti eue supposuit. cũ hanc
ad contẽpnenda uerba dm̃cȩ tussionis in¬
stigauit. Inuidiȩ quoq flãma cam aniiũ
succendit. cũ de accepto frĩs sacrificio do¬
luit. et ꝑ hoc usq ad fratricidiĩ facinꝰ ꝑue.¬
nit Luxuriȩ facibꝰ cor salomonis exusfit.
quẽ tanto mulieribꝰ amore subdidit: ut
usq ad idoloꝵ uenerationẽ deductus. dũ
carnis delectationẽ sequit᷑. conditoris re¬
uerenciȩ obltuisceretur: Auariciȩ quoq
igne ahab antiũ concremauit. cũ eum
ad appetendã alienã uineã inpatientibꝰ
desid̾iis impulit. et ꝑhoc usq ad reatũ ho.¬

Expanded text:
tegrum esse animum non permittunt. Toties igitur Letegrum esse animum non permittunt. Toties igitur Leviathan halitus prunas accendit, quoties ejus occulta suggestio humanas mentes ad delectationes illicitas pertrahit: alias namque superbiae, alias invidiae, alias luxuriae, alias avaritiae facibus inflammat. Superbiae quippe facem menti Evae supposuit, eum hanc ad contemnenda verba Dominicae jussionis instigavit . Invidiae quoque flamma Cain animum succendit, cum de accepto fratris sacrificio doluit, et per hoc usque ad fratricidii facinus pervenit . Luxuriae facibus cor Salomonis exussit, quem tanto mulieribus amore sub didit, ut usque ad idolorum venerationem deductus, dum carnis delectationem sequeretur, conditoris reverentiae oblivisceretur . Avaritiae quoque igne Achab animum concremavit, cum eum ad appetendam alienam vineam impatientibus desideriis impulit, et per hoc usque ad reatum ho
Abbreviated transcription (Latin):
bus indesinent̃ ꝑdesidia estuet.: alia cõ¬
tẽpnenda appetat. alia ad epta contẽp¬
nat. ut mͦ furis compendiis inhiet. mͦ
alienis cõmodis etiã cũ propͥo detrim̃.¬
to contradicat. Modo carnis illecebriᷤ
satisfaciat. mͦ quasi inquodã culmine
ꝑcogitationis suꝑbiam rapta carnali cura
lat Quia gͦ cor ꝑuaria desid̾ia ducitur.
qd instigatione leuiathan istius inflam.¬
mat᷑: recte eius fumus succense et feruen¬
ti ollȩ similis ẽe ꝑhibet᷑ Quia ꝑ tot se fer.¬
uores afflata eius tẽptacionibꝰ cõsciencia
erigit: ꝑ quot intra se cogitationes intu.¬
mescit Quod uerbis altis adhuc ueritas
aꝑtius exequit᷑ : dũ subungit Alitus eiꝰ¬
prunas arde facit Quid eni prunas. nisi
succensas in terrenis concupiscentiis re¬
proboꝵ hominũ mentes appellat : Ardẽt
enĩ cũ qd libet temporale appetunt. quia
nimirũ urunt desidĩa: que quietũ uelin¬

Expanded text:
bus indesinenter per desideria aestuet ut alia conbus indesinenter per desideria aestuet ut alia contemnenda appetat, alia adepta contemnat: ut modo suis compendiis inhiet, modo alienis commodis etiam cum proprio detrimento contradicat, modo carnis illecebris satisfaciat, modo quasi in quodam culmine cogitationis superbiam rapta, carnali cura lat. Quia ergo cor per varia desideria ducitur, quod instigatione Leviathan istius inflammatur, recte ejus fumus succensae et ferventi ollae similis esse perhibetur: quia per tot se fervores afflata ejus tentationibus conscientia erigit, per quot intra se cogitationes intumescit. Quod verbis aliis adhuc veritas apertius exsequitur, dum subjungit: « Halitus, iprunas ardere facit. » Quid enim prunas, nisi succensas in terrenis concupiscentiis reproborum hominum mentes appellat? Ardent enim cum quodlibet temporale appetunt, quia nimirum urunt desideria, quae quietum vel in
Abbreviated transcription (Latin):
sollicite dñs expͥmit. cũ ilico fubiungit:
Sicut ollȩ fuccensȩ atq feruentis: Olla
enĩ fuccendit᷑: cũ mens humana malig¬
n hostis suasionibus instigat᷑. Olla enĩ
feruet. cum iam etiã ꝑconsensũ indesi¬
deriis praue ꝑsuasionis accendit᷑. Et tot
undas quasi feruendo proicit: ꝑquot
se nequitias usq ad ext̾iora oꝑa exten¬
dit Hũc nãq carnalis cõscientiȩ id est
olle feruorẽ exleuiathan fumo uenien¬
tẽ propħa cõspexerat: cũ dicebat Ouã
succensã ego uidõ. et faciẽ eius: a facie
aquilonis Ab aquilonis et enĩ facie
humani cordis olla succendit᷑: cũ ꝑ in¬
stigationẽ adu̾sarii spiritꝰ illicitis desi¬
deriis inflãmat᷑. Ille nãq qͥait. Sede
bommonte testam̃ti. in lateribꝰ aqͥloniᷤ.¬
mentẽ quã semel ceꝑit. malignis ꝑfua.¬
sionis suȩ flatibꝰ quasi suppositis ignibꝰ
accendit. quatinus nõ contenta p̃senti¬

Expanded text:
sollicite Dominus exprimit, cum illico subjungit: sollicite Dominus exprimit, cum illico subjungit: Sicut ollae succensae atque ferventis. Olla enim succenditur cum mens humana maligni hostis suasionibus instigatur. Olla autem fervet cum jam etiam per consensum in desideriis pravae persuasionis accenditur. Et tot undas quasi fervendo projicit, per quot se nequitias usque ad exteriora opera extendit. Hunc namque carnalis conscientiae, id est ollae fervorem, ex Leviathan fumo venientem propheta conspexerat, cum dicebat: Ollam succensam ego video, et faciem ejus a facie Aquilonis . Ab Aquilonis namque facie humani cordis olla succenditur, dum instigatione adversarii spiritus illicitis desideriis inflammatur. Ille namque qui ait: Sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonimentem quam semel ceperit malignis persuasionis suae flatibus, quasi suppositis ignibus, accendit, quatenus non contenta praesenti
Abbreviated transcription (Latin):
ani głe que quasi ex scitate ueniebat.
refistitur: uel uentri uel quibussib& am¬
bicionis desidũs mod̾ atus in dulget᷑. Oel
enĩ dĩ nesci̾a tanto atrocius ad quẽlibet
ambitũ ducit᷑: quanto nullo uel huma.¬
nȩ laudis amore refrenat᷑ Residuum
bruci rubigo consumit. qͥa sepe dũ uent
ingliunes ꝑ abstinentiã restringit᷑. tre
rubiginis quasi exurendo messem comedit.
qͥa uirtutũ fructus in patientiȩ flãma ta.¬
befacit Dũ gͦ uitiis uttia fuccedunt: agrũ
mentis alia pestis deuorat: dũ alia relin¬
sunt: qui mundi hutus amore confusi.
mala non sentiunt que patiunt᷑. Qͥd ẽ gͦ
dicere E &xꝑgiscimini ebrĩ et flete. nͥ som¬
niĩ ur̃e insensibilitatis excutite. et in de¬
uastatione cordis tot sibi succedentibꝰ i.¬
toꝵ pestibus. uigilantibus lamentis obui¬
ate: Per tot igͥ globos de leuiathan na.¬
ribus fumus furgit: ꝑ quot nimirũ pes¬
tes fruge̾ cordis reprobi occulta aspira¬
tione consumit Cuius adhuc fumi uim

Expanded text:
eniebat, resistitur, vel ventri vel quibuslibet ambitionis desideriis immoderatius indulgetur. Mens enim Dei nescia, tanto atrocius ad quemlibet ambitum ducitur, quanto nullo vel humanae laudis amore refrenatur. Residuum bruchi rubigo consumit, quia saepe dum ventris ingluvies per abstinentiam restringitur, rubiginis quasi exurendo messem comedit: quia virtutum fructus impatientiae flamma tabescit: dum ergo vitiis vitia succedunt, agrum mentis alia pestis devorat, dum alia relinvocati sunt qui mundi hujus amore confusi mala non sentiunt quae patiuntur; quid est ergo dicere: Expergiscimini, ebrii, 1114 et flete , nisi somnum vestrae insensibilitatis excutite, et, in devastatione cordis tot sibi succedentibus vitiorum pestibus, vigilantibus lamentis obviate? Per tot igitur globos de Leviathan naribus fumus surgit, per quot nimirum pestes frugem cordis reprobi occulta aspiratione consumit. Cujus adhuc fumi vim
Abbreviated transcription (Latin):
pondit Ut quasi reatũ suũ obliq in aue¬
torẽ relidẽt: qui ei mulierẽ ded̾at. quȩ ta.¬
lia ꝑsuadẽt Hoc scutũ etiã requisita mu¬
her tenuit. qͣndo neq ipsa ad se culpã re-¬
tulit. sed serpentis illud ꝑfuasionibꝰ repli¬
cauit dicens Serpens decepit me et come¬
di. Ut ipsa quoq reatũ suũ oblique incre¬
atorẽ reduceret: qui illic intrare serpen¬
tẽ ꝑsuasurũ talia ꝑmnifisset Serpens uͦ ñ
requirit᷑. qͥa nec euis penitentia querebat᷑.
hni autẽ quoꝵ penitentia quesita ẽ: scu¬
tũ neqͥssimȩ defensionis contͣ iustisfimȩ cor¬
reptionis uerba protulerunt Unde nũc
usq musũ peccantiũ trahit᷑: ut culpa cũ
arguit᷑ defendat᷑. et unde finiri reatus de¬
buit: inde cumulet᷑. Bene gͦ dr̃. Corpꝰ illiꝰ
quasi scuta fufilia Quia om̃s miqͥ ne ad se
corripientiũ uerba ꝑueniant: quasi cõtͣ

Expanded text:
pondit ; ut quasi reatum suum oblique in aucpondit ; ut quasi reatum suum oblique in auctorem relideret, qui ei mulierem dederat quae talia persuaderet. Hoc scutum etiam requisita mulier tenuit, quando neque ipsa ad se culpam retulit, sed serpentis illud persuasionibus replicavit, dicens: Serpens decepit me, et comedi , ut ipsa quoque reatum suum oblique in creatorem reduceret, qui illuc intrare serpentem persuasurum talia permisisset. Serpens vero jam non requiritur, quia nec ejus poenitentia quaerebatur. Hi autem quorum poenitentia quaesita est, scutum nequissimae defensionis contra justissimae correptionis verba protulerunt . Unde nunc usque in usum peccantium trahitur, ut culpa cum arguitur defendatur; et unde finiri reatus debuit, inde cumuletur. Bene ergo dicitur: Corpus illius quasi scuta fusilia, quia omnes iniqui, ne ad se corripientium verba perveniant, quasi contra
Abbreviated transcription (Latin):
manitas fuit. quã uidei suꝑbe sapienteᷤ
dũ cernerent despexerunt. eũq mmor.¬
talẽ crede dedignati funt: quẽ natura
passibili mortalẽ uid̾unt Cũq eius bil.¬
militatẽ cõspicerent: supbiȩ fasibus
obdurati. sũma cura moliti funt: ne eoꝵ m̃tes
sc̃a p̾dicantiũ uerba penetrarent Dũ gͦ eis
dñs uicẽ maloꝵ oꝑum reddẽt: dedit illis
scutũ cordis laborẽ siũ. qͥa recto tudicio inde
illos contͣ se suꝑbe obstinatos exhibuit: un.¬
de ipse ꝓ nob̃ tninfirmitate laborauit: Re¬
pulerunt quippe a se uerba p̾dicantiũ. qͥ a
dedignati sunt in dño infirma passionum:
Laborẽ igͥ dr̃ contͣ eundẽ dñm scutũ cord̾
habuerunt: qͥa suꝑba sapientibꝰ eo despec-¬
tus apparuit: quo ꝓpt̾ eos humilis fuit. hoc
le peccator tenuit. qui reqͥrenti dño cur lig¬
nũ uetitũ contigisset: ñ ad se culpã reculit.
sed amuliere quã dñs ded̾at se accepisse res¬

Expanded text:
manitas fuit, quam Judaei superbe sapientes manitas fuit, quam Judaei superbe sapientes dum cernerent, despexerunt; eumque immortalem credere dedignati sunt, quem natura passibili mortalem viderunt. Cumque ejus humilitatem conspicerent, superbiae fastibus obdurati, summa cura moliti sunt, ne eorum mentes sancta praedicantium verba penetrarent. Dum ergo eis Dominus vicem malorum operum redderet, dedit illis scutum cordis laborem suum, quia recto judicio inde illos contra se superbe obstinatos exhibuit, unde ipse pro nobis infirmitate laboravit. Repulerunt quippe a se verba praedicantium, quia dedignati sunt in Domino infirma passionum. Laborem igitur Domini contra eumdem Dominum scutum cordis habuerunt, quia superba sapientibus eo despectus apparuit, quo propter eos humilis fuit. Vetle peccator tenuit, qui, requirente Domino cur lignum vetitum contigisset, non ad se culpam retulit, sed a muliere quam Dominus dederat se accepisse res