comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ a mentis dorso quasi captiua
submurmurat: et qũauis timend
s tamen turpi strepitu in corde sp¬
ciem pulchre quietis fedat. Clecti
gͥ et si ualenter om̃ia suꝑant cumn
securitatẽ pacis int̾ne desiderall.
grauis eis est molestia ad huc hale¬
re qd̃ iuincant. Qui his exceptis
ea etiam uincula sustinent: que gra¬
uis exteriꝰ necessitas astringit. Esu¬
rire quippe. sitire lassescere: uincu¬
la corruptonis sunt. Que scilicet
solui nequeunt: nͥ cũ i illa ĩmorta
Replemus et eñi refectionib cor¬
pus. ne extenuatũ deficiat: extenu¬
amus abstmnentia. ne nos repletũ
p̃mat: uegetamꝰ hoc motibꝰ. ne situ
ĩmutabilitatis int̾eat. S cicius
hoc collocando sistimus: ne ip̃a sua
uegetatione succũbat. Ad ium̃toħ
uestiũ tegimꝰ. ne frigus int̾imat:⁊
quesita ad ium̃ta ꝓicimꝰ. ne calor
exurat. Tot igitur diuersitatib
occurrentes quid agimꝰ nͥ corrupti¬
bilitati seruimꝰ : ut saltim mul¬

Expanded text:
tamen a mentis dorso quasi captiva tamen a mentis dorso quasi captiva submurmurat: et quamvis timendo, sed tamen turpi strepitu in corde speciem pulchrae quietis foedat. Electi igitur etsi valenter omnia superant, cum securitatem pacis internae desiderant, gravis eis est molestia, adhuc habere quod vincant. Qui his exceptis, ea etiam vincula sustinent, quae gravis exterius necessitas astringit. Esurire quippe, sitire, lassescere, vincula corruptionis sunt: quae scilicet solvi nequeunt, nisi cum in illam immortaReplemus enim refectionibus corpus, ne extenuatum deficiat; extenuamus abstinentia, ne nos repletum premat; vegetamus hoc motibus, ne situ immobilitatis intereat: sed citius hoc collocando sistimus, ne ipsa sua vegetatione succumbat; adjumentis hoc vestium tegimus, ne frigus interimat, et quaesita adjumenta projicimus, ne calor exurat. Tot igitur diversitatibus occurrentes, quid agimus nisi corruptibilitati servimus, ut saltem mul
Abbreviated transcription (Latin):
nullus desiderioꝵ carnaliũ tumul¬
tus possideat: duris tam̃ uincuł
eos in hac uita positos. sine molestia
corruptionis ligat. Scriptũ qͥppe ẽ.¬
Corpus quod corrũpitur aggrauat
animã: et depͥmit terrena inhabit¬
tio. sensum multa cogitantẽ. Eo uas
ip̃o. quo ad huc mortales sunt. et cor¬
rupt̃onis sue pondere grauant᷑: et asͥ¬
ti molestia uincti sunt: quia in illa
ad huc libertate uite incorruptibi¬
lis non exurgunt.
liud nãq de mente. aliud de cor¬
pore tolerant: et contra semet ppos
cotidie in interno certamine exuñt
labore inignorantia soluitur. et noi
tamen eleuata ꝓtinus labitur. Se¬
met ip̃am laboriose uincendo suꝑ¬
na conspicit: s reuerberata. lumen
qd̃ se irradiauerat refugit. An non
duro molestie uinculo ligantur. qͦs
cum ascensus sp̃s ad sinũ pacis inti¬
me. pleno desiderio ꝑtrahat. feruẽ¬
ticertamine caro ꝑturbat: Que
et si iam ante faciem uelut exad¬
uerso acie erecta non obiuat. adhuc

Expanded text:
nullus desideriorum carnalium tumultus possideat, duris tamen vinculis eos in hac vita positos suae molestia corruptionis ligat. Scriptum quippe eCorpus quod corrumpitur aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Eo itaque ipso quo adhuc mortales sunt, corruptionis suae pondere gravantur, et astricti molestia vincti sunt, quia in illa adhuc libertate vitae incorruptibilis non exsurgunt. Aliud namque de mente, aliud de corpore tolerant, et contra semetipsos quotidie in interno certamine desudanlabore in ignorantia solvitur, et non tamen elevata protinus labitur. Semetipsam laboriose vincendo, superna conspicit; sed reverberata, lumen, quod se irradiaverat, refugit. An non duro molestiae vinculo ligantur, quos cum accensus spiritus ad sinum pacis intimae pleno desiderio pertrahat, fervente certamine caro perturbat? Quae etsi jam ante faciem velut ex adverso acie erecta non obviat, adhuc
Abbreviated transcription (Latin):
na eterna mercantur. Si aurũ sapi¬
entia non eẽt: nequaqͣm laodicie ec¬
clesie ab angło diceret᷑. Suadeo tibi
emere a me aurũ ignitũ. Aurũ qͥp¬
pe eminiꝰ: cum accepturi sapientiã.
priꝰ obedientiam p̃bemꝰ. Ad quem¬

Expanded text:
na eterna mercantur. Si aurum sapina eterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laudocie ecclesie ab angelo diceretur: “Suadeo tibi emere aurum ignitum”. Aurum quippe emimus cum accepturi sapientiam, prius obedientiam prebemus». He
Abbreviated transcription (Latin):
to: qͥa ad huc acriꝰ illa q̃ minaris et̃na
supplicia formido. Bene gͦ de regibus
atq consutibꝰ dicit᷑. qͥ edificant sibi so¬
litudines: quia hii qui et se bene regẽ.
et consulere aliis sciunt. qm̃ p̃sentari
iterũ illi intime quieti ñ possũt. Hanc
apud semet ip̃os ꝑ studium tr̃ãqͥlle
mentis imitantur. Sequitur.¬
um pͥncipib qui possidens aurũ:
et replent domos suas argento.
Quos alios pͥncipes nͥ sc̃e eccłie recto¬
res uocat: quos in desmenter in loco
satio subrogat: de quibꝰ eidem eccłie¬
pe psalmistam dicit᷑. Pro patribus
tuis nati sunt tibi filii: constitues
eos pͥncipes suꝑ omnẽ terrã. Quid
uero aurum nͥ sapientiã appellat :
De qua ꝑ salomonẽ dicitur. Thesau¬
rus desiderabilis: requiescit ĩore
sapientis. Aurũ nẽpe sapientiã uidit:
qͣm thesaurũ uocauit. Que &e recte
auri appellatione signat᷑ quia sicut¬
auro temporalia. ita sapientia bo

Expanded text:
to, quia et adhuc acrius illa quae minaris, aeterna to, quia et adhuc acrius illa quae minaris, aeterna supplicia formido. Bene ergo de regibus atque consulibus dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Quia ii qui et se bene regere, et consulere aliis sciunt, quoniam praesentari interim illi intimae quieti non possunt, hanc apud semetipsos per studium tranquillae mentis imitantur Sequiturum principibus qui possident aurum, et replent domos suas argento. - Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat? Quos indesinenter in loco satio subrogat. De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: « Pro patribus tuis nati sunt tibi filii, » eos principes super omnem terram . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicutauro temporalia, ita sapien
Abbreviated transcription (Latin):
remota mentis intentione. De qua so
litudine bene dño iheremias ait. Afa-¬
cie manus tuẽ solus sedebam: q̃m cõ¬
minatõne replesti me. facies quip¬
pe manus dei est illa ꝑcussio iusti
iudicii. qua suꝑbientẽ hominẽ a pa¬
radiso repulit: et in hac cecitate pre¬
sentis exilii exclusit. Cõminatio uͦ
eius est: terror adhuc suplicii seqͤn¬
tis. Post faciem gͥ manꝰ. ad huc nos
mine t̾rificant quia ꝑ exꝑimentũ
iudicii iam nos et pena p̃sentis exilii
ꝑculit: et si peccare ñ desistimꝰ. et̾nis
atq hunc post ista peccantẽ. quo ad¬
huc iusticia iudicantis rapit: et cũc¬
tas a se desiderioꝵ tẽporaliũ turbas
eiciat: seq in magna mentis soli¬
tudine abscondat dicens. Afacie ma¬
nus tue solus sedebam: qm̃ cõmina¬
tione replestime. Ac si aꝑte dicat. Dũ
considero quid iam ꝑ iudicii exꝑimẽ¬
tum pacior: atumultu desideriorum
tẽporaliũ. trepidꝰ mentis secessum pe¬

Expanded text:
remota mentis intentione. De qua bene remota mentis intentione. De qua bene solitudine Domino Jeremias ait: A facie manus tuae solus sedebam, quoniam comminatione replesti me . Facies quippe manus Dei, est illa percussio justi judicii, qua superbientem hominem a paradiso repulit, et in hac caecitate praesentis exsilii exclusit. Comminatio vero ejus, est terror adhuc supplicii sequentis. Post faciem igitur manus adhuc nos minae terrificant, quia per experimentum judicii jam nos et poena praesentis exsilii perculit, et si peccare non desistimus, aeternis atque hunc post ista peccantem, quo adhuc justitia judicantis rapit; et cunctas a se desideriorum temporalium turbas ejiciat, seque in magna mentis 131 solitudine abscondat, dicens: A facie manus tuae solus sedebam, quoniam comminatione replesti me. Ac si aperte dicat: Dum considero quid jam per judicii experimentum patior, a tumultu desideriorum temporalium trepidus mentis secessum pe
Abbreviated transcription (Latin):
conditoris excitandam: in sis
dicens. Michi autẽ ad herere dab
num est. Ad formã sc̃e humilitall
impͥmendã: secreta cordis sui indl¬
cat dicens. Dñe ñ ẽ exaltatũ cor
meũ: neq elati sunt ocul mei. Ad
imitandã zeli rectitudinẽ: exemplo
suo nos excitat dicens. Nonne qui te
oderunt deus oderã eos: et suꝑ inimi¬
cos tuos tabescebam: Perfecto odio
oderã illos: inimici facti sunt mͥ.
det̾̃ne nobis patͥe desideriũ succen¬
dendũi: uite presentis longitudinẽ
deplorat dicens. Heu me quia incola¬
tus meus ꝓlongatꝰ ẽ. Largitate nimi¬
rum consulatus emicuit: qui exẽplo
conũsationis ꝓpͥe. tot nobis uirtutũ
calculos spargit. Sed iste consul. an
sibi etiam solitudinẽ edificet: narret.
ait enĩ. Ecce elonguaui fugiens: et
mansi in solitudine. fugiens elongat:
qͥa a turba desiderioꝵ tẽporaliũ. ĩ alta
dei contemplat̃one se subleuat. Manet
uero insolitudine: quia perseuerat ĩ

Expanded text:
conditoris excitandam insinuat, conditoris excitandam insinuat, dicens: Mihi autem adhaerere Deo bonum est . Ad formam sanctae humilitatis imprimendam, secreta cordis sui indicat, dicens: Domine, non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei . Ad imitandam zeli rectitudinem exemplo suo nos excitat, dicens: Nonne qui te oderunt, Deus, oderam eos, et super inimicos tuos tabescebam? Perfecto odio oderam illos, inimici facti sunt mihi . Ad aeternae nobis patriae desiderium succendendum, vitae praesentis longitudinem deplorat, dicens: Heu mihi! quod incolatus meus prolongatus est . Largitate nimirum consulatus emicuit, qui exemplo conversationis propriae, tot nobis virtutum calculos spargit.  Vet. XXXV.  60. Sed iste consul an sibi etiam solitudinem aedificet, narret. Ait enim: Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine . Fugiens elongat, quia a turba desideriorum temporalium in alta Dei contemplatione se sublevat. Manet vero in solitudine, quia perseverat in
Abbreviated transcription (Latin):
cionũ tumultus ex pulerat qui dice¬
bat: unam pecii a dño hanc requi¬
ram. ut in habitem in domo dña om̃ib¬
diebꝰ uite mee : Afrequentia quippe
terrenoꝵ desiderioꝵ fugetat: ad mag¬
nam uidelicet solitudinẽ semet ip̃m¬
contulerat: ubi eo tucius. nichil extͣ¬
neum conspiceret. quo incompetens
temporalium magnũ quemdam
secessum pecierat quietã ment̃e. ͣ
tanto puriꝰ dm̃ cerneret. qͣnto hun
cũ se solo solum in ueniret. Bene ãi
etiã consules uocant᷑: quia sic in se
solitudinem mentis edificant: ut ta¬
men in quo p̃ualent. aliis per carita¬
tem consulere minime desistant.
Nunc gͦ que mͦ p̃tulimꝰ consulem
paulo subtilius perpendamꝰ. qͦmͦad
p̃benda uite sublimioris exempla.
subiectis ppłoꝵ cuncis. uirtutũ al¬
culos spargat. Ecce ad insinuanl
retributionẽ boni ꝓ malo: de sema¬
ip̃o fatetur dicens. Si reddidi retrib¬
entib mͥ mala: decidam meritoa
inimicis meis manis. Ad dilecsm̃

Expanded text:
tionum tumultus expulerat, qui dicetionum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens m temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam mentem, in qua tanto purius Deum cerneret, quanto hunc cum se solo solum inveniret. 59. Et etiam consules vocantur, quia sic in se solitudinem mentis aedificant, ut tamen in quo praevalent, aliis per charitatem consulere minime desistant. Hunc ergo, quem modo praetulimus consulem, paulo subtilius perpendamus, quomodo ad praebenda vitae sublimioris exempla, subjectis populorum cuneis, virtutum calculos spargat. Ecce ad insinuandam retributionem boni pro malo, de semetipso fatetur, dicens: Si reddidi retribuentibus mihi mala, decidam merito ab inimicis meis inanis . Ad dilectionem
Abbreviated transcription (Latin):
que iam per ꝓpͥum iudiciũ dãpnat.
his dũ sollicite cogitat. quid patro¬
nis debeat. quid subiectis: quid sibi
augeat. quid affectib ꝓsit: quasi tã¬
ta frequentia turbarũ p̃mitur: qͣnta
curarũ importunitate lacerat᷑. At¬
contra sc̃i uiri quia nichil huiꝰ mũ¬
di appetunt: nullis ꝓculdubio in cor¬
de tumultib p̃munt᷑. Om̃s quippe
inordinatos desiderioꝵ motus acubi¬
li cordis. manu scẽ considerationis ei¬
ciunt: et quia transitoria cuncta des¬
piciunt: ex his nascentes cogitatõ¬
nũ insolentias non paciunt᷑. Solam
nãq et̃nã patriã appetũt: et quia
nulla huiꝰ mundi diligũt. magna
mentis tranquillitate ꝑfruuntur
Unde recte dicitur.
ui edificant sibi solitudines. Soli¬
tudines quippe est: edificare a se¬
creto cordis. terrenoꝵ desiderioꝵ tumł¬
tus expellere: et una intent̾one et̃¬
ne patrie in amorẽ intime quietis
anhelare. An non cuncto a se cogita¬

Expanded text:
quae jam per proprium judicium damnat. quae jam per proprium judicium damnat. Is dum sollicite cogitat, quid patronis debeat, quid subjectis; quid sibi augeat, quid affectibus prosit, quasi tanta frequentia turbarum premitur, quanta curarum importunitate laceratur. contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogita
Abbreviated transcription (Latin):
satisfacit odiis iam de subleuatis re¬
cipit fauores. Qui igitur tot fantas¬
mata cordi impͥmit: qͥd iste aliud ꝙͣ
sõpniũ uigilans uidet: Quia gͦ
tot rerum causas quas fingit tole¬
rat: nimirũ intrinsecus natas ex
desideriis turbas portat. Auis iam il¬
licita refugit: s tam̃ bonis mundi
carere ꝑtimescit. Concessa tenere
appetit: uicd̃i int̾ homines minor
erubescit: et curat sũmoꝑe ne ĩ ops¬
sit in domo. ne despectus in publi¬
co. Exquirit quid sibi sufficiat qͥd
necessitas subiectoꝵ petat: atq ut
sufficient̃ uira patronatꝰ subditis
expleat: patronos querit quibus
ip̃e famuletur. S his dum familia¬
riter iungit᷑. eorũ ꝓculdubio causis
implicatur: quib sepe consentit in
illicitis: et mala que ꝓpter semet ip̃m
non appetit cõmittit ꝓpt̃ alia que ñ
dereliquid. Nam sepe dum honorẽ
suum in hoc mundo ĩminui trepidat:
ea apud maiores personas approbat.

Expanded text:
satisfacit odiis, iam de sublevatis resatisfacit odiis, iam de sublevatis recipit famata cordi imprimit, quid iste aliud quam somnium vigilans videt? Quia ergo tot rerum causas quas fingit tolerat, nimirum intrinsecus natas ex desideriis turbas portat. Alius jam illicita refugit, sed tamen bonis mundi carere pertimescit: concessa tenere appetit, videri inter homines minor erubescit, et curat summopere ne inops in domo sit, ne despectus in publico. Exquirit quid sibi sufficiat, quid necessitas subjectorum petat; atque ut sufficienter jura patronatus subditis expleat, patronos quaerit quibus ipse famuletur; sed his dum familiariter jungitur, eorum procul dubio causis implicatur, quibus saepe consentit in illicitis, et mala quae propter semetipsum non appetit, committit propter alia quae non derelinquit. Nam saepe dum honorem suum in hoc mundo imminui trepidat, ea apud majores personas approbat,
Abbreviated transcription (Latin):
exquirit qd̃ respondeat: et cum rẽ
nullam teneat. iam indefensionem
rel quã appetit. uacuus litigator
elaborat. Quãuis gͦ ral de concupi¬
ta re ceꝑit: ht̃ tam̃ incorde iam
fructũ concupiscentie laborem rixe.
Braui itaq ppło p̃mit᷑: qͥ instigantis
auaricie tumultu uastatur. Alius se
tirannidi suꝑbie subicit: et cor miserũ.
dũ contra hominẽ erigit uitio subst̃¬
nit. honorũ sublimium infulas ap¬
petit: exaltari successib exquirit: to¬
tũq qd̃ ẽẽ. desiderat. sibi apud semet¬
ip̃m in cogitationibꝰ depingit. Iam qͣsi
tribunali presidet. ĩa sibi parere obse¬
quia subiectoꝵ uidet: iam ceteris emi¬
net. iã aliis mala irrogat: aliis que
irrogauerint recõpensat. Iam apud
semet ipsum stipatus cuneis ad publi¬
cum ꝓcedit: iam quib obsequiis ful¬
ciatur conspicit: qui tamen hec cõgi¬
tans solus reppit. Iam alia conculcat.
alia subleuat: iam de conculcatis

Expanded text:
exquirit quid respondeat, et cum rem exquirit quid respondeat, et cum rem nullam teneat, jam in defensione rei quam appetit, vacuus litigator elaborat. Quamvis ergo nihil de concupita re ceperit, habet tamen in corde jam fructum concupiscentiae, laborem rixae. Gravi itaque populo premitur, qui instigantis avaritiae tumultu vastatur. Alius se tyrannidi superbiae subicit, et cor miserum, dum contra homines erigit, vitio substernit, honorum sublimium infulas appetit, exaltari successibus exquirit totumque, quod esse desiderat, sibi apud semetipsum in cogitationibus depingit. Iam quasi tribunal praesidet, iam sibi parere obsequia subiectorum videt, iam ceteris eminet, iam aliis mala inrogat, aliis, quia inrogaverint, recompensat, iam apud semetipsum/ stipatus cuneis ad publicum procedit, iam, quibus obsequiis fulciatur, conspicit. Qui tamen hęc cogitans solus repit, iam alia conculcat, alia sublevat, iam de conculcatis
Abbreviated transcription (Latin):
assit. magnis clamorib rixas ĩ cor¬
de componit. Turbam itaq hic intꝰ
sustinet: quem pondus uehemens
in flãmate cogitationis p̃mit. Aliꝰ
uiri se auaricie tradidit: et fastidi¬
ens propͥa concupiscit aliena. hic
plerumq concupita adipisci non
ualens: dies quidẽ in ocium. noctes uͦ
incogitatonẽ uersat. Torpet ab utili
oꝑe: quia fatigatur illicita cogitatõ¬
ne. Consilia multiplicat: et sinum
mentis cogitatõnũ inuent̾onibꝰ latiꝰ
expandit: ꝑuenire ad cõcupita sata¬
git: atq ad optinenda hec quosdã
secretissimos causarũ in eatus q̃rit.
Qui mox ut incausa aliquid subti¬
le inuenisse se estimat: iam se obti¬
nuisse qd̃ concupierat exultat. Iam
quid etiam ad epte rei ad iungat
excogitat: atq ut in meliori statu
debeat excoli ꝑtractat: quã quia
iam quasi possidet. et quasi ad me¬
liorem spẽm adducit: mox insidi¬
as inuidentiũ considerat. et quid
contra se uirgii moueat᷑ pensat:

Expanded text:
adsit, magnis clamoribus rixas in coradsit, magnis clamoribus rixas in corde componit. Turbam itaque hic intus sustinet, quem pondus vehemens inflammatae cogitationis premit. Alius juri se avaritiae tradidit, et fastidiens propria, aliena concupiscit: Hic plerumque concupita adipisci non valens, diem quidem in otium, noctem vero in cogitationem versat: torpet ab utili opere, quia fatigatur illicita cogitatione; consilia multiplicat, et sinum mentis cogitationum inventionibus latius expandit; pervenire ad concupita satagit, atque ad obtinenda haec quosdam secretissimos causarum meatus quaerit. Qui mox ut in causa aliquid subtile invenisse se aestimat, jam se obtinuisse quod concupierat, 129 exsultat: jam quid etiam adeptae rei adjungat, excogitat, atque ut in meliori statu debeat excoli, pertractat. Quam quia jam quasi possidet, et quasi ad meliorem speciem adducit, mox insidias invidentium considerat, et quid contra se jurgii moveatur, pensat:
Abbreviated transcription (Latin):
Qui edificant sibi domos in solitu¬
dines. Omnes eñi qui uel illicita
appetunt. uel in hoc mundo habere
aliquid uolunt: densis cogitatioñ
tumultib incorde cõpͥmuntur. Dñ¬
q desiderioꝵ turbas intra se excitãt
ꝓstratam mentem pede misere fre¬
quentationis calcant.
lius namq uiri se luxurie sub¬
didit: atꝙ ante mentis oculos
scemata turpium perpetrationum
fingit: et cum effectus non tribu¬
itur oꝑis. hoc crebriꝰ agitur inten¬
cione cogitationis. uoluptatis ꝑ¬
fectio queritur: et concussus ent¬
uiter animꝰ. hinc inde et sollicitꝰ.
et cetatus. occasionẽ ne quissime
expletionis rimatur. Mens itaꝙ
hec quasi quedam popłm patitur
que in solenti cogitationũ tumuil¬
tu uastatur. Alius ire se dñio fl¬
uit: et quid in corde nisi iurgia eti¬
am q̃ desunt ꝑagit: Hic sepe p̃¬
sentes non uidet: absentib contia¬
¶ dicit.
intra semet ip̃m contumelias pro¬
fert et recipit: receptis autẽ duriꝰ
respondet: et cum qui obuiet nullꝰ

Expanded text:
Qui aedificant sibi solitudines. - Omnes enim qui vel illicita appetunt, vel in hoc mundo videri aliquid volunt, densis cogitationum tumultibus, in corde comprimuntur. Dumque desideriorum turbas intra se excitantstratam mentem pede miserae frequentationis calcant. Alius namque juri se luxuriae subdidit, atque ante mentis oculos schemata turpium perpetrationum fingit: et cum effectus non tribuitur operis, hoc crebrius agitur intentione cogitationis. Voluptatis perfectio quaeritur, et concussus enerviter animus, hinc inde et sollicitus et caecatus, occasionem nequissimae expletionis rimatur. Mens itaque haec quasi quemdam populum patitur, quae insolenti cogitationum tumultu vastatur. Alius irae se dominio stravit; et quid in corde, nisi jurgia, etiam quae desunt peragit? Hic saepe praesentes non videt, absentibus contradicit, intra semetipsum contumelias profert et recipit, receptis autem durius respondet; et cum qui obviet nullus
Abbreviated transcription (Latin):
um leue. Quid eñĩ graue mentis
nr̃e ceruicib imponit: qui uitare
omne desideriũ quod ꝑturbat. p̃¬
cipit: Quid graue subiectis uibet
qui declinare laboriosa huiꝰ mundi
itinera ãmonet: Attestante autẽ

Expanded text:
 ? Quid enim grave mentis nostrae cervicibus imponit, qui vitari omne desiderium quod perturbat praecipit? Quid grave subjectis jubet, qui declinari laboriosa mundi hujus itinera admonet? Attestante autem
Abbreviated transcription (Latin):
ante iam diximus quia corda peccã¬
cium ꝑ hoc qd̃ strepitus desiderioꝵ
possidet: grauis cogitatõnũ instigã¬
⁊tium tumultꝰ p̃mit. S in hac luce
qũa concepti minime uiderunt. a tu¬
multu suo impiicessare ꝑ hibentur:
quia nimirũ mediatoris ad uentũ.
que patres in lege positi du p̃stolati
sunt. ad uite sue requiem ppłi gent.¬
les inuenerũt: paulo attestante qui
ait. Qd̃ querebat ifrł hoc non ẽ con¬
secutꝰ: electio aũ consecuta est. In hai
itaq luce impii atumultu cessant:
dum ꝑu̾soꝵ mentes ueritate cogni¬
ta laboriosa mundi desideria fugumt:
et tranquillitati intimi amoris acqͥ¬
escunt. An non ad cessationẽ uocat
lux ip̃a que ait: uenite ad me om̃t
qui laboratis et onerati esti et ego
uos reficiam: Tollite uigũ meũ

Expanded text:
ante jam diximus quia corda peccantium per hoc quod strepitus desideriorum possidet, gravis cogitationum instigantium tumultus premit. Sed in hac luce, quam concepti minime viderunt, a tumultu suo impii cessare perhibentur, quia nimirum Mediatoris adventum, quem patres in lege positi diu praestolati sunt, ad vitae suae requiem populi gentiles invenerunt, Paulo attestante, qui ait: Quod quaerebat Israel, hoc non est consecutus, electio autem consecuta est . In hac itaque luce impii a tumultu cessant, dum perversorum mentes, veritate cognita, laboriosa mundi desideria fugiunt, et tranquillitati intimi amoris acquiescunt. An non ad cessationem vocat Lux ipsa, quae ait: Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego vos reficiam: tol
Abbreviated transcription (Latin):
intormentis positus ñ uideret. Uñ et
to occumbens. inferna penetrat: ut
suos qui ei inheserant ad celos reducat.
S quo nũc homo redẽptus ascendit:
illuc ꝓfecto si peccare noluisset etiã
sine redẽpt̃one ꝑtingeret. Considet
gͦ uir sc̃s quia si non peccasset illuc
ctiam non redẽptus ascenderet ad qd̃
p̃dicatores scõs post redẽptionẽ necesse
est cum magno labore ꝑuenire: et cũ
quib iã nunc quiesceret in sinuet di
ponere. et sua bene regere corpora
sciunt. Qui dum desideriorũ in se mo¬
tus temperant: super subiectas cogi¬
tationes. lege uirtutis regnant. Qui
bene etiam terre consoles uocantur.
Reges enim sunt: quia sibimet ip̃is
p̃sident. Terre autẽ consules: quia
extinctis peccatorb. uite consultũ
p̃bent. Reges sunt quia semet ipõs
regere sciunt.Terre sunt consules:
quia terrenas mentes ꝑ exortationis
sue consilium. ad celestia per trahũt.
An terre consul non erat qui dicebat.

Expanded text:
in tormentis positus non videret. Unde et to occumbens, inferna psuos, qui ei inhaeserant, ad coelestia reducat. Sed quo nunc homo redemptus ascendit, illuc profecto si peccare noluisset, etiam sine redemptione pertingeret. Consideret ergo vir sanctus quia si non peccasset, illuc etiam non redemptus ascenderet, ad quod praedicatores sanctos post redemptionem necesse est cum magno labore pervenire. Et cum quibus jam nunc quiesceret, insinuet, diponere, et sua bene regere corpora sciunt; qui dum desideriorum in se motus temperant, super subjectis cogitationibus lege virtutis regnant. Qui bene etiam terrae consules vocantur. Reges enim sunt, quia sibimetipsis praesident; terrae autem consules, quia exstinctis peccatoribus vitae consultum praebent. Reges sunt, quia semetipsos regere sciunt; terrae sunt consules, quia terrenas mentes per exhortationis suae consilium ad coelestia pertrahunt. An terrae consul non erat, qui dicebat:
Abbreviated transcription (Latin):
dolore reminiscitur. et debitorẽ se me¬
dico uerius intelligat: et eo magis
acceptã salutem diligat. quo de mole¬
stia meminit. quid euasit. In illa ita¬
q leticia. sic tunc sine tedio mala nr̃a
conspicimꝰ. sicut nunc in luce positi.
sine ulla caligine animo tenebras
uidemis : quia et si obscurũ est qd̃
m̃te cernimꝰ : de iudicio est luminis
ñ de passione cecitatis. Et meternũgꝰ
laudem miscd̃ie largitori nr̃o referimꝰ:
et nequaqͣm miserie conscientia gra-¬
uamur: quia dum mala nr̃a sine ali¬
quo mentis malo respicimꝰ: et nũqͣm
erit qd̃ corda laudantiũ de transactis
iniquitatib polluat: et semꝑ erit
qd̃ hec ad laudem liberatoris accẽdat.
Quia gͦ interne lucis requies sic in
se magnos subleuat. ut tam̃ nec par¬
uulos derelinquat: dicatur recte.
Paruus et magnus ibi sunt. Quia
autem sic ibi conuersi peccatoris
animus culpe sue memoria tangit᷑.
ut tamen nulla eiusclem memorie

Expanded text:
dolore reminiscitur, et debitorem se medolore reminiscitur, et debitorem se medico verius intelligat, et eo magis acceptam salutem diligat, quo de molestia meminit, quid evasit. In illa itaque laetitia sic tunc sine taedio mala nostra conspicimus, sicut nunc in luce positi, sine ulla cordis caligine animo tenebras videmus; quia etsi obscurum est quod mente cernimus, de judicio est hoc luminis, non de passione caecitatis. Et in aeternum ergo laudem misericordiae largitori nostro referimus, et nequaquam miseriae conscientia gravamur; quia dum mala nostra sine aliquo mentis malo respicimus, et nunquam erit quod corda laudantium de transactis iniquitatibus polluat, et semper erit quod haec ad laudem liberatoris accendat. Quia ergo internae lucis requies sic in se magnos sublevat, ut tamen nec parvulos derelinquat, dicatur recte: Parvus et magnus ibi sunt. Quia autem sic ibi conversi peccatoris animus culpae suae memoria tangitur, ut tamen nulla ejusdem memoriae
Abbreviated transcription (Latin):
p̃tereundũ est: qd̃ psalmista ait. Mi¬
scd̃ias tuas dñe in eternũ cantabo. Qͦ¬
mͦ eñi dei miscd̾ias ineternũ cantat:
si se fuisse miserũ ignorat: Et si mi¬
serie transacte non meminit: unde
largitori miscd̃ie laudes reddit: Sed
rursum querendum ẽ. quomͦ elec-¬
toꝵ mens ꝑfecta ẽẽ. in beatitudine
poterit. si hanc inter gaudia. memo¬
ria sui reatus tangit: aut quomͦ ꝑ
fecte lucis clarescet głia: qͣm redue¬
ta ad animũ. obumbrat culpa. Sed
sciendũ est quia sicut sepe nunc tri¬
stium leti reminiscimur: ita tunc
transacte nequitie. sine lesione nr̃e
beatitudinis recordamur.
lerũq eñi incolumitatis tẽpore.
ad memoriam dolores p̃teritos
sine dolore reducimus: et quo egͦs
recolimꝰ. eo nos in columes plus
amamꝰ. Erit gͦ et in illa beatitudine.
culpe memoria. ñ que mentem
polluat. s que nos leticie altius astͥn¬
gat: ut dum doloris sui animus sine

Expanded text:
praetereundum est quod Psalmista ait: Mipraetereundum est quod Psalmista ait: Misericordias tuas, Domine, in aeternum cantabo . Quomodo enim Dei misericordias in aeternum cantat, si se fuisse miserum ignorat? Et si miseriae transactae non meminit, unde largitati misericordiae laudes reddit? Sed rursum quaerendum est, quomodo electorum mens perfecta esse in beatitudine poterit, si hanc inter gaudia memoria sui reatus tangit? Aut quomodo perfectae lucis clarescit gloria, quam reducta ad animum obumbrat culpa? Sed sciendum est quia sicut saepe nunc tristium laeti reminiscimur, ita tunc transactae nequitiae sine laesione nostrae beatitudinis recordamur. Plerumque enim incolumitatis tempore ad memoriam dolores praeteritos sine dolore reducimus; et quo aegros recolimus, eo nos incolumes plus amamus. Erit ergo et in illa beatitudine culpae memoria, non quae mentem polluat, sed quae nos arctius laetitiae astringat; ut dum doloris sui animus sine
Abbreviated transcription (Latin):
midinẽ sollicita trepidat: qͥa iustus
uidex ueniens quid de perpetratis
reputet. quid relaxet ignorat. Nam
qua pͣua cõmiserit meminit: s si
hec cõmissa digne defleuerit nescit:
ac ne culpe immanitas. modum
penitentie transeat metuit. Et ple¬
rumq culpã iam ueritas relaxat:
s mens afflicta ad huc de uenia dũ
ualde sibi est sollicita trepidat. Ser¬
uus ergo hic iam fugit dñm s libet
non est: quia peccatũ suũ homo ĩa
corrigendo et penitendo deserit: s
tamen ad huc districtũ iudicẽ. de eiꝰ
retributione ꝑtimescit. Ibi gͦ seruꝰ
uenia dubietas non erit: ubi ĩa secu¬
rã mentẽ culpe sue memoria ñ addicit:
ubi non sub reatu animꝰ trepidat. s
si nulla ibi hõ peccati sui memoriatã¬
gitur: ereptum se unde gratulat᷑:
aut quom largitori refert grãs de ue-¬
nia qua accepit: si int̾ueniente obli¬
uione transacte nequitie. ẽẽ se pene
debitorẽ nescit : Neq eñi neglecte

Expanded text:
midinem sollicita trepidat, quia justus midinem sollicita trepidat, quia justus judex veniens, quid de perpetratis reputet, quid relaxet, ignorat. Nam quam prava commiserit, meminit; sed an commissa digne defleverit, nescit; ac ne culpae immanitas modum poenitentiae transeat, metuit. Et plerumque culpam jam veritas relaxat, sed mens afflicta adhuc de venia, dum valde sibi est sollicita, trepidat. Servus ergo hic jam fugit dominum, sed liber non est, quia peccatum suum homo jam corrigendo et poenitendo deserit, sed tamen adhuc districtum judicem de ejus retributione pertimescit. Ibi ergo servus venia dubietas non erit, ubi jam securam mentem culpae suae memoria non addicit, ubi non sub reatu animus trepidat, sed si nulla ibi homo peccati sui memoria tangitur, ereptum se unde gratulatur? Aut quomodo largitori gratias refert de venia quam accepit, si interveniente oblivione transactae nequitiae, esse se poenae debitorem nescit? Neque enim neglecte
Abbreviated transcription (Latin):
conspexerat: cũ dicebat. Benedix
om̃s timentes se dñs: pusillos cũ
uus liber a dño suo. Scriptũ qͥpp
est. Om̃s qui peccat seruus est pa¬
cati: quia nimirũ quisquis se pͣ¬
uo desiderio subicit: iniquitatis
dñio dudũ libera mentis colla sub¬
s ponit.
Sed huic dnĩo contradicimus. cum
iniquitati que nos ceperat relucta¬
mur: cum consuetudim iuolenter
resistimꝰ: et desideria ꝑũsa calcãtes.
contra hanc uis nobis libertatis in¬
genite uendicamus: cũ culpam pe¬
ntendo percutimꝰ: et maculas sor¬
dium fletib lauamꝰ. Plerũq autẽ
iam quidem mens qd̃ ꝑuerse egisse
se meminit deplorat: ĩa pͣua acta
non solum deserit. s amarissimis
etiã lam̃tis punit. S tam̃ dũ eorũ¬
plerumq que egit reminiscitur:
graui de iudicio pauore terret᷑. Iam
se ꝑfecte conuertit: s adhuc se per¬
fecte in securitatẽ non erigit: quia
dum quanta sit districtio diuini
examinis pensat: inter spem ac for¬

Expanded text:
conspexerat, cum dicebat: Benedixit conspexerat, cum dicebat: Benedixit omnes timentes se Dominus, pusillos cum vus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis colla supponit. Sed huic domino contradicimus, cum iniquitati quae nos ceperat, reluctamur; cum consuetudini violenter resistimus, et desideria perversa calcantes contra hanc jus nobis libertatis ingenitae vindicamus; cum culpam poenitendo percutimus, et maculas sordium fletibus lavamus. Plerumque autem jam mens quidem quod perverse egisse se meminit, deplorat; jam prave acta non solum deserit, sed amarissimis etiam lamentis punit; sed tamen dum eorum quae egit reminiscitur, gravi de judicio pavore terretur. Jam se perfecte convertit; sed adhuc se perfecte in securitatem non erigit, quia dum quanta sit districtio extremi examinis pensat, inter spem ac for
Abbreviated transcription (Latin):
alius debet nomine exactoris in tel
aruus et magnus ibi sunt: et se¬
uus liber a dño suo. Quia in hac
uita nobis est discretio oꝑm erit ĩ ill
ꝓculdubio discretio dignitatũ: ut
qd̃ hic alius aliũ merito superat.
illic alius aliũ retributõne transcẽ¬
dat. Unde et in euangłio ueritas di
In domo patris mei: mansiones nt¬
te sunt. S in eisdem multis mansi¬
onib. erit aliqn ip̃a retributõnũ
diuersitas concors: quia tanta uis
m illa pace nos sociat: ut qd̃ in se
q ñ acceꝑit. hoc se accepisse in ali
exultet. Unde et non eque laboran¬
tes in uinea: eque cuncti denariũ
sorciuntur. Et qͥdem apud patr̃e mã¬
siones multe sunt. et tam̃ eundẽ de¬
nariũ dispares laboratores accipiũt.
quia una cunctis erit beatitudo le¬
ticie. qͣmius non una sit om̃ibus
sublimitas uite. Parirũ et magñ
in hac luce conspexerat: qͥ ex uocr
capitis dicebat. Imꝑfectũ meum
uiderunt oculi tui: et in libro tuo
om̃s scribent᷑. Paruũ et magnum

Expanded text:
alius debet nomine exactoris intelliarvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo. - Quia in hac vita nobis est discretio operum, erit in illa procul dubio discretio dignitatum: ut quo hic alius alium merito superat, illic alius alium retributione transcendat. Unde in Evangelio Veritas dicit: In domo Patris mei mansiones multae sunt . Sed in eisdem multis mansionibus erit aliquo modo ipsa retributionum diversitas concors; quia tanta vis in illa pace nos sociat, ut quod in se quisque non acceperit, hoc se accepisse in alio exsultet. Unde et non aeque laborantes in vinea , aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. Et quidem apud Patrem mansiones multae sunt, et tamen eumdem denarium dispares laboratores accipiunt; quia una cunctis erit beatitudo laetitiae, quamvis non una sit omnibus sublimitas vitae. Parvum et magnum in hac luce conspexerat, qui ex voce capitis dicebat: Imperfectum meum Job, quia internae pacis frequentiam omnes scribentur . Parvum et magnum
Abbreviated transcription (Latin):
qũã subdidit inhac: s ibi. Qũa eñi
continere electos conspicit: quasi lo¬
cũ nr̃m hanc ẽẽ dep̃hendit. Uñ psalmi¬
sta cũ incõmutabilitatẽ eternitatis
aspiceret dicens: tu aũ idẽ ip̃e es. et
anni tui non deficient: hunc electo¬
rum locum ẽẽ denuntiat. subdens.
filii seruoꝵ tuoꝵ inhabitabunt ibi.
Ds̃ eñi qui sine situ omia continet:
nobis ad se uenientib locus non lo¬
calis manet. Quem locum dum ꝑ¬
tingimus etiam ip̃a in hac uita men¬
tis nr̃e tranquillitas. quanta fuerit
ꝑturbatio uidemꝰ: quia et si iã iusti
inhac prauoꝵ comparatõne qͥeti
sunt: in estimatione tam̃ quietis

Expanded text:
quam subdidit: In hac, sed Ibi. Quam enim quam subdidit: In hac, sed Ibi. Quam enim continere electos conspicit, quasi locum nostrum hanc esse deprehendit. Unde Psalmista cum incommutabilitatem aeternitatis aspiceret, dicens: Tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient , hunc electorum locum esse denuntiat, subdens: Filii servorum tuorum inhabitabunt ibi . Deus enim, qui sine situ omnia continet, nobis ad se venientibus locus non localis manet. Quem locum dum pertingimus, etiam ipsa in hac vita mentis nostrae tranquillitas, quanta fuerit perturbatio videmus; quia etsi jam justi in pravorum comparatione quieti sunt, in aestimatione
Abbreviated transcription (Latin):
ẽe conspicit fortitudinẽ qũa consc̃e¬
dit. hinc ꝓpha cum uisionẽ dei cõ¬
spexisse se diceret: ad iungit. Elan¬
gui et egrotaui ꝑ dies plurimos:
quia cum ad uirtutẽ mens stringi¬
tur. a fortitudine ꝓpͥa caro lassat᷑.
Hinc iacob quia angłm tenuit. uno
mox pede claudicauit: quia qui
uero amore sublimia respicit: iam
irihunc mundũ dupplicib incedere
desideriis nescit. Uno enĩ pede inni¬
titur qui solo amore dei roboratur.
Et necesse est ut alius marceat: qͥa
mente̾s uirtute crescente. oportet
ꝓculdubio ut carnis fortitudo tor
I pescat.
Beatus igitur iob alta fidelium corda
respiciat: atq perpendat. quẽ sinum
intime quietis inueniunt. dũ auiri¬
b ꝓpriis in dm̃ ꝓficiendo lassantur:
et dicat. Ibi requieuerunt fessi robo¬
re. Ac si aꝑte insinuet dicens. Illic re¬
quies lucis remunerat: qͦs hic int̾iꝰ
recreans ꝓuectus fatigat. Nec mou̾e
debet. quod lucem nominans nequa¬

Expanded text:
e conspicit fortitudinem, quam conscene conspicit fortitudinem, quam conscendit. Hinc propheta, cum visionem Dei conspexisse se diceret, adjungit: Elangui et aegrotavi per dies plurimos : quia cum ad virtutem mens adstringitur, a fortitudine propria caro lassatur. Hinc Jacob, qui angelum tenuit, uno mox pede claudicavit, quia qui vero amore sublimia respicit, jam in hunc mundum duplicibus incedere desideriis nescit. Uno enim pede innititur, qui solo Dei amore roboratur, et necesse est ut alius marcescat, quia mentis virtute crescente, oportet procul dubio ut carnis fortitudo torpescat. Beatus igitur Job alta fidelium corda respiciat, atque perpendat quem sinum intimae quietis inveniunt, dum a viribus propriis in Deum proficiendo lassantur, et dicat: Ibi requieverunt fessi robore. Ac si aperte insinuet, dicens: Illic requies lucis remunerat, quos hic interius recreans provectus fatigat. Nec movere debet quod lucem nominans, nequa
Abbreviated transcription (Latin):
fiducia fractus anhelabat. Hinc rur¬
sum dicit. Concupiuit et defecit
anima mea matria dñi. Qui nimi¬
rũ cũ diceret concupiuit. recte sub¬
didit et defecit: quia ualde minor
est diuinitatis concupiscentia. qͣm
ñ mox etiam ꝓpͥus sequit᷑ defectus.¬
Qui eñi ad appetenda eternitatis
atria accenditur: dignũ ꝓfecto est
ut ab hoc temporalitatis amore las¬
setur : ut tanto frigescat abstudio
scłi: quanto surgit ardentior in amo¬
rem dei. Qũẽ scilicet si ꝑfecte arripit.
mundũ etiam plene derelinqͥt: ⁊ eo
funditus temporalib moritur. quo
ad suꝑnã uitam altius afflatu eter¬
nitatis animatur. An non robore suo
fessam se inuenerat que dicebat: a¬
nima mea liquefacta est ut dilectus
locutus est: Quia nimirũ mens dũ
occulte locutionis aspiratione tan
gitur: abstatu sue fortitudinis in¬
firmiͣta. ipso quo absorbetur deside¬
rio liquatur: et inde se apud semet¬
ip̃am fessam inuenit. unde ultra se¬

Expanded text:
fiducia fractus anhelabat. Hinc rurfiducia fractus anhelabat. Hinc rursum dicit: Concupivit, et defecit anima mea in atria Domini . Qui nimirum cum diceret, Concupivit, recte subdidit, Et defecit: quia valde minor est divinitatis concupiscentia, quam non mox etiam proprius sequitur defecQui enim ad appetenda aeternitatis atria accenditur, dignum profecto est ut ab hoc temporalitatis amore lassetur, ut tanto frigescat ab studio saeculi, quanto surgit ardentior in amorem Dei. Quem scilicet si perfecte arripit, mundum etiam plene derelinquit; et eo funditus temporalibus moritur, quo ad supernam vitam altius afflatu aeternitatis animatur. An non robore suo fessam se invenerat, quae dicebat: Anima mea liquefacta est, ut locutus est ? Quia nimirum mens dum occugitur, ab statu suae fortitudinis infirmata ipso, quo absorbetur, desiderio liquatur; et inde se apud semetipsam fessam invenit, unde ultra s
Abbreviated transcription (Latin):
mortuus est. S iccirco dignata est
pro impiis lux ip̃a occũbere: ne umnpii
intenebrarũ suarum suarũ tumultu
temanerent. Contẽpletur gͦ uir sẽs
qd̾ lux ꝑ incarnationis sue misteri¬
um. ex graui labore impios eripit: dũ
ab eoꝵ cordibꝰ desideria prauitatis ter¬
git. Contempletur quod conuersi qͥ¬
q quietẽ qͣm ꝑcipere eternitatem
desiderant. hic iam per tranquillita¬
tem mentis degustant: et dicat. Ibi
impii cessauerunt a tumultu: et
ibi requieuerũt fessi robore. Om̃s eñi
qui in hoc mundo fortes sunt. robo
re quasi fortes sunt: ñ robore defes
si. Qui uero mauctoris sui amore
roborantur: quo magis inconcupi¬
ta dei fortitudine conualcũt. eo a
ꝓpͥa uirtute deficiunt. Et quo ro¬
bustius eterna appetunt: eo a tẽpo¬
ralib salubri defectione lassantur.
hinc psalmista amoris sui robore
fessus : dicebat. Defecit in salutari
tuo anima mea. In salutari enim
dei ꝓficiendo defererat: qͥa eterni¬
tatis lucem desiderans. a carnis iam

Expanded text:
mortuus est . Sed idcirco dignata est pro impiis ipsa Lux occumbere, ne impii in tenebrarum suarum tumultu remanerent. Contempletur ergo vir sanctus quod Lux per incarnationis suae mysterium ex gravi labore impios eripit, dum ab eorum cordibus desideria pravitatis tergit; contempletur quod conversi quique quietem, quam percipere in aeternitate desiderant, hic jam per tranquillitatem mentis degustant, et dicat: Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fequi in hoc mundo fortes sunt, quasi robore fortes sunt, si. Qui vero in auctoris sui amore roborantur, quo magis in concupita Dei fortitudine convalescunt, eo a propria virtute deficiunt; et quo robustius aeterna appetunt, eo a temporalibus salubri defectione lassantur. Hinc Psalmista amoris sui robore fessus dicebat: Defecit in salutari tuo anima mea . In salutare enim Dei proficiendo defecerat, quia aeternitatis lucem desiderans, a carnis jam
Abbreviated transcription (Latin):
te ẽ paulo atrestate qͥ ait. odorẽ noti¬
cie sue manifestat ꝑ nos in om̃i loco.
qͥa xp̃i bonꝰ odor sumꝰ dõ: ita ecõtͣrio
fetor ex uit̾o. Radix eñi om̃iũ malo¬
rũ est cupiditas. Et quia qd̃ libet ma-¬
lũ perauariciã gignit᷑. dignũ ẽ aua¬
ricie ut domꝰ auaricie infetore cõstru¬
atur. Sciendũ qͦ ẽ qd̾̃ sennaar latis¬
sima uallis est inqua turris asuper¬
bientib edificari ceꝑat. q̃ lingua¬
rũ facta diu̾sitate destructa ẽ. Que
scilicet turris babilon dicta ẽ ꝓip̃a
iudelicet confusione gentiũ atq
linguarũ. Hec ĩm̃ito ibi auaricie
amphora ponit᷑. ubi babilon id est
confusio edificatur: qͥa dũ ꝑ auari¬
ciam et impietatẽ certũ ẽ omnia
mala exurg̃e: recte hec ip̃a auari-¬
cia atq impietas inconfusione ꝑ¬

Expanded text:
 qui ait: Odorem notitiae suae manifestat per nos in omni loco, quia Christi bonus odor sumus Deo . Ita e contrario fetor ex vitio. Radix enim est omnium malorum cupiditas . Et quia quodlibet malum per avaritiam gignitur, dignum est ut domus avaritiae in fetore construatur. Sciendum quoque est quod Sennaar latissima vallis est, in qua turris a superbientibus aedificari coeperat, quae, linguarum facta diversitate, destructa est. Quae scilicet turris Babylon dicta est, pro ipsa videlicet confusione mentium atque linguarum. Nec immerito ibi avaritiae amphora ponitur, ubi Babylon, id est confusio aedificatur, quia dum per avaritiam et impietatem certum est omnia mala exsurgere, recte haec ipsa avaritia atque impietas in confusione p
Abbreviated transcription (Latin):
unt: q̃ duo sacri eloqͥi testamenta
custodiens. qͣsi scdo sermones suos
Iscribi expetit dicens.ius mͥ tri¬
buat ut scribãt᷑ sermones m̃i: Qͥs
mͥ det ut exarent᷑ in libro: Que qͥa
b. mͦ aũ duris cordib loquit᷑. stilo
ferreo in plũbi lamina. uł certe in
silice scribit. S uire beatũ iob re¬
dẽptoris nr̃i eiꝰq eccłie uti uocib
dicimꝰ: siquid de eodem redẽptore.
aliquid ꝑ figurã infinuat: si eũ nob̃
aꝑtis uocib ñ demonstrat: s ĩa qd̾
de eo sentit aꝑiat: om̃sq nobis amba

Expanded text:
unt, quae duo sacri eloquii Testamenta custodiens, quasi secundo sermones suos scribi expetit, dicens: Quis mihi tribuat, ut scribantur sermones mei? quis mihi det, ut exarentur in libro? Quae quia bus, modo autem duris cordibus loquitur, stylo ferreo in plumbi lamina vel certe in silice scribit. Sed jure beatum Job Redemptoris nostri ejusque Ecclesiae uti vocibus dicimus si quid de eodem Redemptore naliquid per figuram insinuat, si eum nobis apertis vocibus non demonstrat? Sed jam quid de eo sentit aperiat, omnesque nobis amba
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ sapĩam: placuit dõ ꝑ stulticiã p̃di¬
cat̃onis saluos fac̃e credentes. Uerbũ
quippe dei sapientia est. S stulticia
huiꝰ sapientie dicta ẽ caro uerbi: ut
quia carnales quiq per carnis sue
prudentiã ꝑting̃e ñ ualebant ad sa¬
pientiã dei: ꝑstulticiam p̃dicat̃oniꝰ
idẽ ꝑ carnẽ uerbi sanarent᷑. Ait gͦ.
tulti qͦ despiciebãt me. Ic si aꝑ¬
te dic̾et. Et lapsi despectꝰ sum: pro
quib stuitus estimari ueritꝰ ñ sũ.
Et qͥa udoꝵ plebs cũ miracła nr̃i re¬
dẽptoris cernẽt. hũc ex signis honora
s seducit turbas: recte subũigr̃.¬
bant mͥ. uasi accedebat qͥipe ad
corda ppłoꝵ dñs. cũ eis miracula de¬
monstrabat: et qͣsi recedebat. cũ nul¬
la signa ostend̾et. S recedentẽ dño
detrahebant: cũ amiraculis qͥescẽti
p̃bere fidem nolebant. S quid mirũ
et incarnatũ uidebant: et ab eo tñ
ꝑfidie int̾ruptõne diuisi sunt: De
xime diligebam adũsatus est mͥ.

Expanded text:
 Deum, placuit Deo per stultitiam praedicationis salvos facere credentes . Verbum quippe Dei sapientia est, sed stultitia hujus sapientiae dicta est caro Verbi; ut quia carnales quique per carnis suae prudentiam pertingere non valebant ad sapientiam Dei, per stultitiam praedicationis, id est per carnem Verbi sanarentur. Ait ergo: Stulti quoque despiciebant me. Ac si aperte diceretur: et ab ipsis despectus sum pro quibus stultus aestimari veritus non sum. Et quia Judaeorum plebs cum miracula nostri Redemptoris cerneret, hunc ex signis honorabsed seducit turbas ; recte subjungrunt. --Quasi accedebat quippe ad corda populorum Dominus cum eis miracula demonstraret, et quasi recedebat cum nulla signa ostenderet. Sed recedenti Domino detrahebant cum a miraculis quiescenti praebere fidem nolebant. Sed quid mirum eum et incarnatum viderunt, et ab eo tamen perfidiae interruptione divisi sunt? De xime diligebam aversatus est me.
Abbreviated transcription (Latin):
Et dixi ad angłm qͥ loq̃bat᷑ ĩ me. Quo
iste deferũt amphorĩ: et dix̃ ad me.
ut edificet᷑ ei domꝰ in t̾ra sennaar. Q d
ꝓpħe testimoniũ inutilit̾ ꝓ docum̃to
plũbi ꝓertulimꝰ : si ñ etiã repetẽtes ex¬
ponamꝰ: Ait eñi. Leua ocłos tuoset ui¬
Et ait. hec ẽ amphora egrediẽs. uolẽs
ds̃ ꝓpħe ostendẽ humanũ genꝰ ex qua
ab eo maxime culpa del abat᷑. ꝑ ina¬
ginẽ amphore qͣsi patẽs os auaritie de¬
signauit. Auaricia quippe uelut am¬
phora ẽ. q̃ eos cordis inambitu aꝑtũ
tenet. Et dixit. hec est ocłs eoꝵ ĩuni¬
uersa t̾ra. Multos obtunsi sensus
hoĩes cernimꝰ. et tam̃ eos ĩ malis acti
qͥait. Sapientes sunt ut faciant
mala: uñ aũ facẽ nescier̃. Hii itaq
sensu torpent: s inhis q̃ appetunt
auaricie stimulis excitant᷑. Et quia
ad bona uidenda ceci sunt: excitã¬
tib p̃miis. ad ꝑagenda mala uigilã¬
tes fuint. Uñ recte de hac eadẽ aua¬

Expanded text:
xi ad angelum qui loquebatur in me: Quo istae deferunt amphoram? Et dixit ad me: Ut aedificetur ei domus in terra Sennaar . Quod prophetae testimonium inutiliter pro documento plumbi protulimus, si non etiam repetentes exponamus. Ait enim: Leva oculos, et viEt ait: Haec est amphora egrediens . Volens Deus prophetae ostendere humanum genus, ex qua ab eo maxime culpa dilabatur, per imaginem amphorae quasi patens os avaritiae designavit. Avaritia quippe velut amphora est, quae os cordis in ambitu apertum tenet. Et dixit: Haec est oculus eorum in universa terra . Multos obtusi sensus homines cernimus, et qui ait: Sapientes sunt ut faciant mala, bene autem facere nesciunt . Hi itaque sensu torpent, sed in his quae appetunt avaritiae stimulis excitantur; et qui ad bona videnda caeci sunt, excitantibus praemiis, ad peragenda mala vigilantes fiunt. Unde recte de hac eadem ava
Abbreviated transcription (Latin):
plũbi portabat᷑. Et ecce mulier una
sedens in medio anphore. Et dix̃. Hec
ẽ impietas. Et ꝓicit eã in medio an¬
phore: et misit massam plũbeã in os
aꝰ. Qui in hac uisione amphore. et
mulieris. et plũbi. ut lacius quid cog¬
nouisset ostend̾et: ad huc secutꝰ ad¬
iuix̃. Et leuaui ocłos meos et uidi. Et
ecce due mulieres egredientes. ⁊ sp̃s ĩ
alis earũ. Et habebãt alas qͣsi alas mil

Expanded text:
et ecce mulier una sedens in medio amphorae, et dixit: Haec est impietas. Et projecit eam in medio amphorae, et misit massam plumbeam in os ejus . Qui de hac visione amphorae, et mulieris, et plumbi, ut latius quid cognovisset ostenderet, 461 adhuc secutus adjunxit: Et levavi oculos meos, et vidi; et ecce duae mulieres egredientes, et spiritus in alis earum,