comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quide sũt.A nõ dico fortasse etiã qđ¬
sentio nam illud ipsum nõ eẽ cũ fuerit
miseru puto quid miseriuis quã oĩno
nũꝙ fuisse. M. ita qui nõ du nati sut¬
miserum tusi meltote menium hue
lim scire quid dete recordare .A. ita
locaris qͣl ego dicam eos miseros qui
guantia te loqui nõ uides. Quid em
tam pugnat ꝙͣ nõ modo miseru soiõ
quicꝙͣ else quod nõ sit An tu egressus
porta capena cu casatim scipronum
Seruilioꝵ metelloꝵ sepulcra uides mi¬
seros putas illos. A qm̃ me uerbo p̃mis
Post hac nõ ita dicam miseros esse set
tm̃ miseros ob id ipsum quia nõ sũt. M¬
nõ dicis igitur misex est marcus Cras
set tm̃ miser marcus crassus A ita plaẽ
M.qĩ nõ necesse sit quicquid isto mõ
pronũties id aut ẽẽ aut non eẽ antu
dialeticis ne mibutus quide es ĩpmis
quide enim hoc traditur omẽ pronũ¬
tlatum. Sic enim mihi in presentia occ¬

Expanded text:
quidem sunt. Non dico fortasse etiam, qquidem sunt. Non dico fortasse etiam, qsentio. nam istud ipsum, non esse, cum fueris, miserrimum puto. M. Quid miserius, quam omnino numquam fuisse? ita qui nondum nati sumiserum; tu si meliore memoria es, velim scire, ecquid de te recordere. Ita iocaris, quasi ego dicam eos miseros, qui se. Pugnantia te loqui non vides? quid enim tam pugnat, quam non modo miserum, sed omnino quicquam esse, qui non sit? an tu egressus porta Capena cum Calatini Scipionum Serviliorum Metellorum sepulcra vides, miseros putas illos? Quoniam me verbo premis, posthac non ita dicam, miseros esse, sed tantum miseros, ob id ipsum, quia non sint. Non dicis igitur: miser est M. Crassus , sed tantum: miser M. Crassus? Ita plane. Quasi non necesse sit, quicquid isto modo pronunties, id aut esse aut non esse! an tu dialecticis ne imbutus quidem es? in primis enim hoc traditur: omne pronuntiatum sic enim mihi in praesentia occur
Abbreviated transcription (Latin):
apud inferos ulli . A. ita prorsus existi¬
mo. M. ubi sũt ergo hi quos miseros di¬
cis aut quem locit in colunt siem sũt
nusꝙͣ esse nõ possũt. A. ego uero nłis ꝙͣ
illos esse puto. M. igiturꝰ ne esse quicdez
Aprorsus isto mõ et tamen miseros
ob id ip̃m quide quia nulli sũt. M. iã
mallem cerberu metueres ꝙͣ i ͣ tam
incõsiderate diceres. A. quid tandem
que esse negas eunde ẽẽ dicis ubi ẽ¬
acumẽ tuuꝰ cu eni miseru ẽẽ dicis tũ
eum qui non sit dicis esse. A nõ sum ita
Hebes ut ista dicam. M. quid igit᷑ dicis
Amiseru esse uerbi cauła .ii. Erassu
qui illas fortunas morte dimiserit.
miserum gñ. pompeiu quituã głia sit
orbatus . ofnẽs demq miseros qui hac
luce careant. Mreuolueris eodem sit
enum o si miseri sũt tu aute negabai
eos esse modo qui mortui sunt. Si igit
nõ sũt inhil possũt esse ita ne miseti

Expanded text:
apud inferos ulli. A. Ita prorsus existiapud inferos ulli. A. Ita prorsus existimo. M. ubi ergo suntei, quos miseros dicis, aut quem locum in colunt? Si enim sunt, nusquam esse non possunt. A. Ego vero nusquam illos esse puto. M. Igitur ne esse quidem. A. Prorsus isto modo: et tamen miseros, ob id ipsum quidem, quia nulli sunt. M. Iam mallem. Cerberum metueres, quam ista tam inconfiderate diceres. A. Qui tandem? M. Quem esse negas, eundem eacumen tuum? cum enim miserum esse dicis, tum eum qui non sit dicis esse. Non hebes, ut ista dicam. M. Quid dicis igitur? A. Miserum esse verbi cansa marc. Crassum qui illas fortunas morte dimiserit: miserum Cn. Pompeium qui tanta gloria sit orbatus. Omnes denique miseros, qui hac luce careant. M. Revolueris eodem. Sint et, si miseri sunt; tu autem modo negabas eos esse, qui mortui essent. Si igitur non sunt, nihil possunt esse; ita ne miseri
Abbreviated transcription (Latin):
apud inferos cerberus choiti fremitus
transuectio acherontis. mento sũmam
a quam attingens tantalus sitienectus.
tu illud quod sisiphus uersat saxum
fudans ntendo n perficit giru. for¬
talse etiam mexorabiles uidices minos
et rodamãtus apud quos ntelutius
crassus n defendet marcus antom
n quoma apud grecos uidices res
agetur. Poteris aelhibere demoste¬
nem tibi ipĩ erit prote madima co¬
rona causa dicenda hec fortasse me¬
tiuis et idcirco censes morte eẽ sem¬
piternu malu. A. adeo nẽ me cdeli¬
rare censes ut ista ẽẽ credam. Al. an
tu hoc non credis & mime uero. a¬
male hercle narras.A.cur queso n
quia nõ disertus esse possem sicont
ista dicerem. Quid enim nõ ĩ eiuidẽ
causa aliquid negotii est hec poctar
negotii est hec ꝓoetatu et pictoril¬
phyoꝵ .A. inepte saneq quis em ẽ tam
excors quem illa moueatit. M siergo
apud inferos miseri nõ sũt ne sũt Ach

Expanded text:
apud inferos Cerberus, Cocyti fremitus, apud inferos Cerberus, Cocyti fremitus, travectio Acherontis, mento summam aquam attingens enectus siti Tantalus? tum illud, quod Sisyphus versat saxum sudans nitendo neque proficit hilum? fortasse etiam inexorabiles iudices, Minos et Rhadamanthus? apud quos nec te L. Crassus defendet nec M. Antonius nec, quoniam apud Graecos iudices res agetur, poteris adhibere Demosthenen; tibi ipsi pro te erit maxima corona causa dicenda. haec fortasse metuis et idcirco mortem censes esse sempiternum malum. Adeone me delirare censes, ut ista esse credam? An tu haec non credis? Minime vero. Male hercule narras. Cur? quaeso. Quia disertus esse possem, si contra ista dicerem. Quis enim non in eius modi causa? aut quid negotii est haec poëtarnegotii est, haec Poetarum et pictorm. A. Inepte sane. quis est enim tam ex cors quem ista moveant? M. Si ergo apud inferos miseri non sunt, ne sunt quidem
Abbreviated transcription (Latin):
rem hec enim est ut scis uetus et socra¬
tica ratio Contra alterius opimigne
disserendi nam ita facillime quiꝰ ueri
siłi m̃ eẽt ĩueniriposse socrates arbitra¬
bat᷑ S quo cõmodius disputationes
nrẽ explicentur sic cas expona quali
agatur res nõ quasi narretur. Ergo ita
nascetur exordium
MALUM MIHIUIDET¬
ur esse mors. M his ne qui
mortui sunt. anhis quibus
ut morerent᷑ et quib euẽturu ẽ miẜ̾i
A mihi ita uidetlir. M. nemo itam nõ
miser.A prorsus nemo. M et quide sic
tibi constare uis omẽs quicũq nati sũt
erunt ue nõ solu miseri set etiam semp
miscri nam si solos eos dice̾s miseros q̃b
moriendu esset nemine tu quide eor
qui uiuerent exciperes moriendu eñ
miseriam nascimur sempiterna neoẽ
est enim miseros esse eos qui centũ milib
annoꝵ ante occiderũt. uel potius omẽs
quicũq nati sunt. A. ita prorsus existiõ¬
.M. dic queso nũte terrent illa triceps

Expanded text:
rem. haec est enim, ut scis, vetus et Socrarem. haec est enim, ut scis, vetus et Socratica ratio contra alterius opinionem disserendi. nam ita facillime, quid veri simillimum esset, inveniri posse Socrates arbitrabatur. Sed quo commodius disputationes nostrae explicentur, sic eas exponam, quasi agatur res, non quasi narretur. ergo ita nascetur exordium: Malum mihi videtur esse mors. Isne, qui mout morerentur, et ii quibus eventurum est, miseri. A. Mihi ita videtur. M. Nemo ergo non miser. A. Prorsus nemo. M. Et quidem si tibi constare vis, omnes, quicumque nati sunt eruntve, non solum miseri, sed etiam semper miseri. nam si solos eos diceres miseros quibus moriendum esset, neminem tu quidem eorum qui viverent exciperes—moriendum est miseriam nascimur sempiternam. necesse est enim miseros esse eos qui centum milibus annorum ante occiderunt, vel potius omnis, quicumque nati sunt. Ita prorsus existimo. Dic quaeso: num te illa terrent, triceps
Abbreviated transcription (Latin):
bant. S ut Aristotiles uir sũmo ĩgeĩo
ris głia. docere etiam cepit adolescẽ¬
tes et prudentia cu eloquetia iũgẽ
sic nobis placet nec pristinu dicendi
studiu deponere. In hac maiore et
uberiore arte uersari. hanc et enim
perfectam phyam semp iudicaui que
de maximis questiombꝰ copiose poss
ornateq dicere in quam exercitatioe
ita nos studiose operam cdedimꝰ ut
iam etiam scolas grecoꝵ more habẽ
auderemꝰ ut nper tuu post disces¬
sum intusculano cu eent quã plues
mecu familiares tentaui quid ip
eo genere possem ut enim antea de¬
Clamitabam causas quod nemo me
duitius fecit. sic hec nihi senilis est
declaratio. Ponere iubebam dequo
quis audire uellet. Ad id aut sedẽs
aut ambulatis disprtabam. Itamd
erum quinq scolas ut greci appellãt
in totidem libros contuli. fiebat aut
ita ut cu is qui audire uellet dixiss
quid sibi uideretur.tu ego cõtradice¬

Expanded text:
bant. Sed ut Aristoteles, vir summo ingenio, bant. Sed ut Aristoteles, vir summo ingenio, ria, dicere docere etiam coepit adulescentes et prudentiam cum eloquentia iungere, sic nobis placet nec pristinum dicendi studium deponere et in hac maiore et uberiore arte versari. hanc enim perfectam philosophiam semper iudicavi, quae de maximis quaestionibus copiose posset ornateque dicere; in quam exercitationem ita nos studiose operam dedimus, ut iam etiam scholas Graecorum more habere auderemus. ut nuper tuum post discessum in Tusculano cum essent complures mecum familiares, temptavi, quid in eo genere possem. ut enim antea declamitabam causas, quod nemo me diutius fecit, sic haec mihi nunc senilis est declamatio. ponere iubebam, de quo quis audire vellet; ad id aut sedens aut ambulans disputabam. itaque dierum quinque scholas, ut Graeci appellant, in totidem libros contuli. fiebat autem ita ut, cum is qui audire vellet dixisset, quid sibi videretur, tum ego contra dice
Abbreviated transcription (Latin):
rie traditu est. Studiosu aute eum
lepidu catonem graccos inde ita ma¬
gnos nram ad etaRem ut nõ multũ aut
da et excitanda nobis ẽ ut s̃ occupa¬
ti profuimꝰ aͥd ciubꝰ nostris prosim
etiam sipossimꝰ otiosi in quo eo nobis
magis est elaporandu ꝙ multi iam
ẽẽ lipri latimdicũtur scripti ĩ cõsidera¬
te ab optimis illis uiris quide s non
satis exuditis. fiexi aute potest ut r̾cte
quis sentiat et id quod sentiat polige
eloqui nõ possit. S mandare quẽꝙͣ tris
cogitationes suas qui eas neq dispo¬
nere n illustrare possit n delectatioẽ
aliqua allicere lectorem hoĩs est intẽ¬
ꝑant abutentis et otio et lrĩs. Itam su¬
bs libros ipĩ legũt cũ suis n quisꝙͣ at¬
tingit preter eds qui eande licentia
seribendi sibi permitti uolũt. Qrͣ fi
aliquid oratorie laudis nrã ⁊ttulunꝰ
inclustria. multo studiosius phre fõ¬
tes aperiemꝰ e quibꝰ etiam illa mana¬

Expanded text:
e traditum est, studiosum autem eum, Lepidum Carbonem Gracchos, inde ita magnos nostram ad aetatem, ut non multum aut ae inlustranda et excitanda nobis est, ut, si occupati profuimus aliquid civibus nostris, prosimus etiam, si possumus, otiosi. in quo eo magis nobis est elaborandum, quod multi iam esse libri Latini dicuntur scripti inconsiderate ab optimis illis quidem viris, sed non satis eruditis. fieri autem potest, ut recte quis sentiat et id quod sentit polite eloqui non possit; sed mandare quemquam litteris cogitationes suas, qui eas nec disponere nec inlustrare possit nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis est intemperanter abutentis et otio et litteris. itaque suos libros ipsi legunt cum suis, nec quisquam attingit praeter eos, qui eandem licentiam scribendi sibi permitti volunt. quare si aliquid oratoriae laudis nostra attulimus industria, multo studiosius philosophiae fontis aperiemus, e quibus etiam illa mana
Abbreviated transcription (Latin):
rate. Itam sepe aut cognitioẽ aut aliq̾
ui morbi imipediti apettis atq integͥs
et oculis et auribꝰ nec uidemꝰ nec afi¬
dimꝰ ut facile intelligi possit aiũ et ui¬
dere et audire nõ eas partes que qua¬
si fenestre sũt animi quibꝰ tñ sentite nł
queat mens isi aliquid agat et adsit
Quid ꝙ eadem mente res dissimilimnas
comp̃hendimꝰ ut colorem sapore calo¬
rem odorem sonu que nũꝙͣ quq nũ¬
tiis aiũs cognoscẽt insi adeu om̃la re¬
ferentur et is oiu uidex solus eẽt atq
ea profecto tu multo puriora atq di¬
lucidiora cernentur cu quo natitra
fert liber auis peruenerit na nuĩc quid
ꝙͣꝙͣ foraĩa illa que patent ad aũ a
corpore calidissiõ artifitio natura fa¬
bricata est. tñ terrens concretisq cor¬
poribus sũt inter septa quodãmodo
cu aute inhil erit preter auĩ nulla rͥs
obiecta impediet quominꝰ percipiat

Expanded text:
ratae. itaque saepe aut cogitatione aut aliqua ratae. itaque saepe aut cogitatione aut aliqua vi morbi impediti apertis atque integris et oculis et auribus nec videmus nec audimus, ut facile intellegi possit animum et videre et audire, non eas partis quae quasi fenestrae sint animi, quibus tamen sentire nihil queat mens, nisi id agat et adsit. quid, quod eadem mente res dissimillimas comprendimus, ut colorem, saporem, calorem, odorem, sonum? quae numquam quinque nuntiis animus cognosceret, nisi ad eum omnia referrentur et is omnium iudex solus esset. atque ea profecto tum multo puriora et dilucidiora cernentur, cum, quo natura fert, liber animus pervenerit. nam nunc quidem, quamquam foramina illa, quae patent ad animum a corpore, callidissimo artificio natura fabricata est, tamen terrenis concretisque corporibus sunt intersaepta quodam modo: cum autem nihil erit praeter animum, nulla res obiecta impediet, quo minus percipiat,
Abbreviated transcription (Latin):
am illam et auitam ut ait teophra¬
stus philosophia cognitioms dipidi¬
tate incensam excitauit. precipne uõ
fruentur ea qui tu etiam cũ has t̾ras
ĩcolentes circlĩfusi erant caligine tñ
atie mentis despicere cupiebat et eiz
sinũc aliquid assequi seputant qui
hostiu ponti uiderũt et eas angustias
per quas penetrauit ea que estͦ noia¬
ta argo quia argiui i ea delecti uir
necti fetebant pelle ĩ auratam arie¬
tis. Arit hi qui occeam freta illa uide¬
rũt Furopam libiamq rapax ubidi¬
uidit unda. Quod tande spectacu¬
lum foreput amus cu totam terram cõ¬
tueri licebit eiusq tum situm forma
circũscriptione tu etiam habitabiles
regiones et rursu omni cultu propter
iu frigoris aut caloris uacantes. Nos
S ut nõ phisici solu docent ueꝵ etiar
medici qui ista aꝑta et patefacta uide¬
rũt. Uic quasi quedam sũt ad oculos
ad aures ad nares a sede animi perfo¬

Expanded text:
am illam et avitam, ut ait Theophraam illam et avitam, ut ait Theophrastus, philosophiam cognitionis cupiditate incensam excitavit. praecipue vero fruentur ea, qui tum etiam, cum has terras incolentes circumfusi erant caligine, tamen acie mentis dispicere cupiebant. Etenim si nunc aliquid adsequi se putant, qui ostium Ponti viderunt et eas angustias, per quas penetravit ea quae est nominata Argo/, quia Argivi i/n ea delecti/ viri Vecti/ petebant pe/llem inauratam a/rietis, aut i qui Oceani freta illa viderunt, Europam Libyamque rapax ubi dividit unda, quod tandem spectaculum fore putamus, cum totam terram contueri licebit eiusque cum situm, formam, circumscriptionem, tum et habitabiles regiones et rursum omni cultu propter vim frigoris aut caloris vacantis? nos sed, ut non physici solum docent verum etiam medici, qui ista aperta et patefacta viderunt, viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad auris, ad naris a sede animi perfo
Abbreviated transcription (Latin):
sui smule et leuitate et calorem ẽ acdep¬
tus tanꝙͣ paribꝰ exammatus ponde¬
ribus nulla in partem mouetur ea qꝑ
ei demu naturalis est sedes cu ad su
simile penetrauerit in quo nulla re
egens aletur et sustentabit᷑ hisde rebꝰ
quibꝰ astra sustentantur et alunt᷑. Cũq
corporis facibus ĩflãmari soleamus
Ad omes fere cupiditates eoq magii
ĩcendi ꝙ his emillemur qui ea habdat
que nos hrẽ cupiamꝰ profecto erimꝰ
beati cũ corporibꝰ relictis et cupidita¬
ectare aliquid uelimꝰ et nisere. Id mł¬
to tu faciemꝰ liberius totosq nos m
contemplandis rebus prospitiendisq
ponemꝰ propterea ꝙ et natura mẽ
ĩmentibꝰ nrĩs ĩsatiabilis queda cupi¬
ditas ueri uidendi et ore ipẽ locoru
illoꝵ quo peruenerimꝰ quo faciliore
nobis cogntionem xr̃ celestiu eoma¬
iorem cognoscendi cupiditate dabũt
hec em pulcritudo etia interris pat¬

Expanded text:
sui similem, et levitatem, et calorem adepsui similem, et levitatem, et calorem adeptus est, tamquam paribus examinatus ponderibus, nullam in partem movetur, eaque illi demum naturalis est sedes, cum ad susimile penetravit; in quo nulla re egens aletur et sustentabitur isdem rebus, quibus astra sustentantur et aluntur. Cumque corporis facibus inflammari soleamus ad omnis fere cupiditates eoque magis incendi, quod is aemulemur, qui ea habeant quae nos habere cupiamus, profecto beati erimus, cum corporibus relictis et cupiditaectare aliquid velimus et visere, id multo tum faciemus liberius totosque nos in contemplandis rebus perspiciendisque ponemus, propterea quod et natura inest in mentibus nostris insatiabilis quaedam cupiditas veri videndi et orae ipsae locorum illorum, quo pervenerimus, quo faciliorem nobis cognitionem rerum caelestium, eo maiorem cognoscendi cupiditatem dabant. haec enim pulchritudo etiam in terris patrit
Abbreviated transcription (Latin):
crassus hic et concretus aer qui ẽ t̾re
proximꝰ. Calidior est em ułpotius ar¬
dentior aiũs ꝙͣ est hic aet quẽ mõ dix
crassu atq cõcretu Quod ex coscirip
ꝙ corpora nr̃a terrenõ principioꝵ ge¬
nere confecta ardore aĩ cõçalescũt. Acci¬
dit ut eo facilius auĩs euadat ex hoc a¬
ere quẽ sepe iam crassu applło eũq p̃¬
rũpat ꝙ inhil est aio nelotius Nulla ẽ
celeritas que possit cu aĩ celeritate cõ¬
tendere qui sipmanet ĩ corruptꝰ suiq
similis necesse est ita feratur ut pene¬
tret et diuidat omẽ celu hoc ĩ quonu¬
bes imbres uentiq coguntꝰ quod etiam
humidu et caligmosu ẽ propt᷑ exala¬
tiones terre quam regione cu suꝑa¬
uerit anis naturamqͦ suisimule conti¬
git et agnouerit iunctus ex aere tenui
et ex ar̾core solis temꝑato ignbꝰ isist¬
et fine altuuis se efferendi fadit cũ eni

Expanded text:
crassus hic et concretus aër, qui est terrae crassus hic et concretus aër, qui est terrae proximus. calidior est enim vel potius ardentior animus quam est hic aër, quem modo dixi cras corpora nostra terreno principiorum genere confecta ardore animi concalescunt. accedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre, quem saepe iam appello, eumque perrumpat, quod nihil est animo velocius, nulla est celeritas quae possit cum animi celeritate contendere. qui si permanet incorruptus suique similis, necesse est ita feratur, ut penetret et dividat omne caelum hoc, in quo nubes imbres ventique coguntur, quod et umidum et caliginosum est propter exhalationes terrae. Quam regionem cum superavit animus naturamque sui similem contigit et adgnovit, iunctis ex anima tenui et ex aret finem altius se efferendi facit. Cum enim
Abbreviated transcription (Latin):
positio efficit etia armonias plures
Membroꝵ nero situs et figura cor¬
poris uacans aiõ qua posfit armo¬
ma efficere nõ iugleo. S hic quicd
quauis eruditus sit sicut ẽ. hec ma¬
gro concedat aristotili Canẽ ipẽ lo¬
deat. Bene eni illo grecoꝵ prouerbio
precipitur. Qua quisq notit arte
in hac se exerceat. Illa uero fũdit.
eitiamus indiuiduor corporũ leuiũ
et rotundoꝵ cursione fortuita quã
tã democritus concalefacta et spira¬
bilem idest aialem esse uult. Is autez
auis qui si est hoꝵ quatuor generu
ex quibꝰ omĩa constare dicunt᷑ ex
ĩflãmata aiã constat ut potissime
indetur panetio superiora capescat
necesse ẽ inhil em hñt hec duo genã
promi suꝑa semꝑ petũt. Ita siue dissipã¬
tur procul a terris id euemt sine pͥer¬
manẽt et conseruãt habitu suũ per
hoc etia magis necesse est ferantur ad
celu et ab illis perrũpatur et dirudat᷑

Expanded text:
positio etiam harmonias efficit pluris; positio etiam harmonias efficit pluris; membrorum vero situs et figura corporis vacans animo quam possit harmoniam efficere, non video. sed hic quidem, quamvis eruditus sit, sicut est, haec magistro concedat Aristoteli, canere ipse doceat; bene enim illo Graecorum proverbio praecipitur: quam quisque norit artem, in hac se exerceat. illam vero funditus eiciamus individuorum corporum levium et rutundorum concursionem fortuitam, quam tamen Democritus concalefactam et spirabilem, id est animalem, esse volt. is autem animus, qui, si est horum quattuor generum, ex quibus omnia constare dicuntur, ex inflammata anima constat, ut potissimum videri video Panaetio, superiora capessat necesse est. nihil enim habent haec duo genera proni et supera semper petunt. ita, sive dissipantur, procul a terris id evenit, sive permanent et conservant habitum suum, hoc etiam magis necesse est ferantur ad caelum et ab is perrumpatur et dividatur
Abbreviated transcription (Latin):
in meriulocu mũdi grauitate fe
rũtur et pondere. sic hꝰ sursu rectis
lineił ĩceleste locu subuolẽt siue ipa
natura superiora appetente siuie ꝙ
a grauiorib leuiora natura xpella¬
tut que cu cõstent ꝑspicuũ debet ẽẽ
aiõs tu e corpore Excesẜit. siue illi
sint mnimales .i. spirabiles sule igner¬
ĩ sublime ferri. Si aute aut mĩs q¬
dam sit auĩs quod subtilit᷑ mag̾ ꝙ
dilucide dicatur aut qnta illa no
noiata magis ꝙͣ nõ intellecta nata
multo et in Regriora ac puriora sũt
ut aterxa longissiẽ se efferãt. horũ
igitur aliquidꝰ est auĩs netã uegeta
m̾ens aut in corde cerebro ue aut in
empedo cleo sanguine demẽsa iaceat
Dicearcu uero eui Aristoxeno eqͣli
et cu discipulo suo doctos sane hores
tiat Alter etiam ita delectatur sius
cantibꝰ ut eosetia et hec transferre
conetur Armonia ante ex int̾ualł
sonor nosce possumꝰ quor naria cõ¬

Expanded text:
in medium locum mundi gravitate fein medium locum mundi gravitate ferantur, et pondere, sic hae rursum rectis lineis in caelestem locum subvolent; sive ipsa natura superiora appetente, sive quod a gravioribus leviora natura repellatur. quae cum constent, perspicuum debet esse animos, cum e corpore excesserint, sive illi sint animales, id est spirabiles, sive ignei, sublime ferri. si vero aut numerus quidam sit animus, quod subtiliter magis quam dilucide dicitur, aut quinta illa non nominata magis quam non intellecta natura, multo etiam integriora ac puriora sunt, ut a terra longissime se ecferant. Horum igitur aliquid animus, ne tam vegeta mens aut in corde cerebrove aut in Empedocleo sanguine demersa iaceat. Dicaearchum vero cum Aristoxeno aequali et condiscipulo suo, doctos sane hominetiat, alter ita delectatur suis cantibus, ut eos etiam ad haec transferre conetur. harmonian autem ex intervallis sonorum nosse possumus, quorum varia com
Abbreviated transcription (Latin):
et in ea tu multos alios tu architã
tymeũq cognouit et didicisse pyta¬
Falitate nõ solu sensisse id qđ pyta¬
gora. S ratione etiam attulisse quã
Insiquid dicis p̃termittamꝰ et hãc
totam spem ĩmortalitatis relinqua¬
mus D. Antu cu me ĩsũma expec¬
tatioe adduxeris deseres errate me¬
hercule cu platone malo quẽ tu qu¬
anti fatias scio et quẽ extuo ore ad¬
miror ꝙͣ cu istis uera sentire. Ama¬
cte uirtute. ego em ipẽ cu eode ipõ
nõ ĩuitus exiͤauerim. Nu igit᷑ dubi¬
terran ĩ medio mũdi posita ad u¬
niuersi celi cõplexu qi pũcti instar
obtinere quod centron illi uocant
eam porro eẽ nam quatuor omia
gignentiu corpoꝵ ut qiͣ ꝑtita hẽant
Inferse ac duusa momiebta terrena
et hũida suopte mitu et suo põdere
ad pares augulos in terra et ĩ mare
ferantur Resique nero duc partes
una ignea altera aiãlis ut ille suꝑioes

Expanded text:
et in eo, cum alios multos, tum Architam et in eo, cum alios multos, tum Architam Timaeumque cognovisse; et didicisse pythaernitate non solum sensisse idem quod Pythagoram, sed rationem etiam attulisse. quam, nisi quid dicis, praetermittamus et hanc totam spem inmortalitatis relinquamus. An tu cum me in summam exspectationem adduxeris, deseris? errare mehercule malo cum Platone, quem tu quanti facias scio et quem ex tuo ore admiror, quam cum istis vera sentire. Macte virtute! ego enim ipse cum eodem ipso non invitus erraverim. num igitur dubiterram in medio mundo sitam ad universi caeli complexum quasi puncti instar optinere, quod ke/ntron illi vocant; eam porro naturam esse quattuor omgignentitim corporum, ut quasi partita habeant inter se, et diversa monumenta terrena et humida suopte nutu, et suo pondere, ad pares angulos, in terram et in ferantur, reliquae duae partes, una ignea altera animalis, ut illae superiores
Abbreviated transcription (Latin):
cõplecti forma aliqua figuramq
querebant Incle homeri tora necria
tide ea que meus amicus appuis ne¬
siomantia fatiebat ĩ de ĩuicinia nrã
auerm lacus unde aie excitant᷑ obse¬
uolũt quocd fieri n sine lĩgua n sine
palato n sme fantiũ lateꝵ pulmo¬
nu ui et figura p̃t. Nihil eĩ aiõ ui¬
dere poterat. Ad oculos omiã refe¬
rebãt Magni aute ẽ ingenii ruoca¬
re mẽtem a sensibiis et co̾gitationẽ¬
literis extet feretides syrus primus
docit aiõs hoũi esse sempitnos anti¬
superbo regnante m ytalia uenisset
tenuit illa magna gretiam tũ ho¬
nore disciplma tu etia autoritate
multaq secła postea sic uiguit pyta¬
goreu Romen ut nulli alii docti ui¬
Merentur. S redeo ad antiquos roẽ
illi sinẽ sue nõ fere redebãt insi quid
erat mimeris aut descriptioĩbꝰ ex¬
plicandu platone ferũt ut pytago
reos cognosceret m ꝑtalia uemise

Expanded text:
complecti, formam aliquam figuramque complecti, formam aliquam figuramque quaerebant. inde Homeri tota ne/kuia, inde ea quae meus amicus Appius nekuomantei=a faciebat, inde in vicinia nostra Averni lacus, u/nde animae excita/ntur obscvolunt, quod fieri nec sine lingua nec sine palato nec sine faucium laterum pulmonum vi et figura potest. nihil enim animo videre poterant, ad oculos omnia referebant. Magni autem est ingenii sevocare meliteris extet, Pherecydes Syrus prumus dixit animos hominum esse sempiternos, antiSuperbo regnante in Italiam venisset, tenuit Magnam illam Graeciam cum honore disciplina, tum etiam auctoritate, multaque saecula postea sic viguit Pythagoreorum nomen, ut nulli alii docti viderentur. sed redeo ad antiquos. rationem illi sententiae suae non fere reddebant, nisi quid erat numeris aut descriptionibus explicandum: Platonem ferunt, ut Pytreos cognosceret, in Italiam venisse,
Abbreviated transcription (Latin):
xne uerisiłe est cu optimus quisꝙ
maxiẽ posteritati seruiat ẽẽ ad cuuis
is post morte sensu sit habiturꝰꝰ S ut
deos eẽ natura opinamur qualeseꝓ
sint roẽ cognoscimꝰ. sic ꝓmanẽ uiõs
arbitramus cõsensu natlonu oui Q
in secde maneant quales ꝙ sint ratioe
disserendu ẽ euiꝰ ignoratio finoit i¬
feros easq formidines quas tu con¬
tennere nõ sine causa uidebaẽ. In
terra em cadentibꝰ corporib hiscꝑ
humo tectis equo dictu ẽ humari lb
terra censebãt reliquã uita agi mor
grande carmen Adsum atq aduciõ
Acheronte uix uia alta atq ardua
speluncas saxis structas asperis pen¬
cdentibꝰ maximis ubi rigida cõstat
crassa caligo inferu tm̃ꝙ ualuit er¬
ror qui młhi quide iam sublatus iuͦ
ut corpora cremata cũ scirẽt. tñ ea fie̾i
apud inferos fingerẽt que sine corpi¬
bus n fieri possẽtꝰ n intelligi aĩos ei
per seipõs unuẽtes nõ poterat mente

Expanded text:
mus quisque maxume posteritati serviat, esse aliquid, cuius is post mortem sensum sit habiturus. Sed ut deos esse natura opinamur, qualesque sint, ratione cognoscimus, sic permanere animos arbitramur consensu nationum omnium, qua in sede maneant qualesque sint, ratione discendum est. cuius ignoratio finxit inferos easque formidines, quas tu contemnere non sine causa videbare. in terram enim cadentibus corporibus isque humo tectis, e quo dictum est humari, sub terra censebant reliquam vitam agi mortgrande carmen: A/dsum atque advenio A/cherunte vi/x via alta atque a/rdua Pe/r speluncas sa/xis structas a/speris pende/ntibus Ma/xumis, ubi ri/gida constat cra/ssa caligo i/nferum, tantumque valuit error—qui mihi quidem iam sublatus videtur—, ut, corpora cremata cum scirent, tamen ea fieri apud inferos fingerent, quae sine corporibus nec fieri possent nec intellegi. animos enim per se ipsos viventis non poterant mente
Abbreviated transcription (Latin):
ex causis eternis reꝵ futurar. S xpi¬
cerus declinatioẽ athomita uitari ue¬
cessitatẽ fati putat. Itaq tertius quida
motus oritui extra pondus et plaga
q ddeclinat Athomus ittruallo mĩmo
l appellat elachiston qua decliatio
sie sausa fieri siminꝰ uñ recogitat
poofiter. Nonem athomus ab ᷤatho¬
no pulsa declinat naz qui pot peli
alia ab alia si granitate feripe. Peddp¬
pendiculu corpora in diuidua ređb
lineis ut epicuro placet sequit emi

Expanded text:
ex causis aeternis rerum futurarum. Sed Epicurus declinatione atomi vitari necessitatem fati putat. Itaque tertius quidam motus oritur extra pondus et plagam, cum declinat atomus intervallo minimo id appellat ela/- xiston; quam declinationem sine causa fieri si minus verbis, re cogitur confiteri. Non enim atomus ab atomo pulsa declinat. Nam qui potest pelli alia ab alia, si gravitate feruntur ad perpendiculum corpora individua rectis lineis, ut Epicuro placet? Sequitur enim,
Abbreviated transcription (Latin):
tur eiusq ĩuentori etꝰ principi exultã¬
tes grãs eũq uencrãtur ut deu. libera¬
tos Emi se per eu dicunt grauissimis
dñis terrore sempiterno et Aurno ac̃
nocturno metu. Quo terrore quo me¬
tu que ẽ anus delixa tamꝙ̃ timeat ista
retis Acherõtia templa. Alta orci pal¬
lida leti nubila tenebris loca. No pu
doctrina credituri fuerũt. Preclarĩ
ante nescio quid adepti sũt ꝙ didice¬
runt se cu tempus mortis uenisset totos
se ẽẽ perituros. Quod ut ita sit nil en
prgio quid hẽat᷑ illa res aut letabile
aut glotiosu. n tñ mihi sane occurrit
quicꝙ cur nõ pitagore sit et platonis
uera siã. Ut em iatione plato nlła
afferret uide quid homini tribuã ipa
auctoritate me frangẽt. tot autẽ roes
attulit ut uelle ceterit sibi certe ꝑsua¬
sisse iudeatur.S plurimi intũtur. Sͣ¬

Expanded text:
ias exultantes agunt eumque venerantur ut deum; liberatos enim se per eum dicunt gravissimis dominis, terrore sempiterno et diurno ac nocturno metu. quo terrore? quo metu? quae est anus tam delira quae timeat ista,retis, Acherunsia templa alta Orci, pallida leti, nubila tenebris loca? non puddoctrina credituri fuerunt. praeclarum autem nescio quid adepti sunt, quod didicerunt se, cum tempus mortis venisset, totos esse perituros. quod ut ita sit —nihil enim pugno—, quid habet ista res aut laetabile aut gloriosum? Nec tamen mihi sane quicquam occurrit, cur non Pythagorae sit et Platonis vera sententia. ut enim rationem Plato nullam adferret—vide, quid homini tribuam—, ipsa auctoritate me frangeret: tot autem rationes attulit, ut velle ceteris, sibi certe persuasisse videatur. Sed plurimi contra
Abbreviated transcription (Latin):
principib. Quid poete nõne post mor¬
tem nobilitar uolũt Unde ergo illucl
accipite ꝯ ciues senis ennii ymagmis fõ¬
mari. Hlic urũ pinxit maxiia fcã
patru mercedem glorie flagitat ab
His quoꝵ patres affecerat gloria. iclẽq
nemo me lacrimis decoret n funera
tͣletu faxit. Cur qm̃ uolito uiuꝰ ꝑ ora
uiru. S quid putas opifices poit mõ¬
tem nobilitari uolunt. Quidem ꝓhy¬
dias su silem spẽ inclusit in clipeo mi
de conteninẽda gloria sila noĩa mse¬
ribũt. Ꝙsioĩ consenius nature uoce
est omẽsq qui ubiq sũt cõsentiũt eẽ

Expanded text:
principibus; quid? poëtae nonne post morprincipibus; quid? poëtae nonne post mortem nobilitari volunt? unde ergo illud: Aspicite, o cives, senis Enni imaginis formam: Hic vestrum panxit maxima facta patrum? mercedem gloriae flagitat ab is quorum patres adfecerat gloria, idemque: Nemo me lfletu faxit. Cur? Quoniam uolito uiuus per ora virum. sed quid poëtas? opifices post mortem nobilitari volunt. quid enim Phidias sui similem speciem inclusit in clupeo Minde contemnenda gloria, sua nomina inscribunt? Quodsi omnium consensus naturae vox est, omnesque qui ubiq
Abbreviated transcription (Latin):
tio liberoꝵ quid propagatio noĩs qd
adoptiones filior. quid testõꝵ diligẽ¬
significant. insi nos futura etiã cogitaie
ꝗuuid illud nũ dubitas quĩ specimen nẽ
Capi deceat ex optima quaq natura
tutandos consernandos arbitrant᷑. Ab¬
iit aqd deos Hercules nũꝙͣ abiisset insicũ
inter hoiẽs ẽẽt cam sibi muninsset uiam¬
Uetera iam ista et religione oni conse¬
crata Quid inhac reͦ puͨa tot tantos¬
q uiros ob rem .p. interfectos cogitasse
arbitramur isdem ne ut fimibꝰ fomẽ
suu quibꝰ uita terminaretur. Nemo
unꝙͣ sine sꝑe magna ĩ mortalitatis se
pro pria offerret ad morte. Licuit eẽ
et uetera et externa quera mihi s ne¬
scio quomõ ĩheret ĩ mẽtibꝰ qiͣ seculor
quodda auguriu futuroꝵ ido ĩ max¬
imis ĩgeniis altissimis ꝙ aĩs et existit
maxie et apparet facilime. Quo quich
dempto quis tam eẽt amẽs ut sempi
laborib et periculis uiueret. loquor de

Expanded text:
tio liberorum, quid propagatio nominis, quid tio liberorum, quid propagatio nominis, quid adoptiones filiorum, quid testamentorum diligensignificant, nisi nos futura eriam cogitare? 2. Quid illud? num dubitas quin specimen naturae capi debeat, ex optima quaque naturaturandos, conservandos arbittantur? Abiit ad Deos Hercules, numquam abiisset, nisi cum inter homines esset, viam sibi iam munivisset Verera iam ista et religione omnium consecrata. Quid in hac Republ. rot tantosque viros ob Rempubl. interfectos cogitasse arbittamur. iisdemne ut finibus nomen suum quibus vita terminaretur? Nemo unquam sine magna spe immortalitatis se pro patria offerret ad morte`, Licuit esseet vetera, et externa quaeram mihi. Sed nescio quo modo inhaeret in mentibus quasi saeclorum quoddam augurium futurorum, idque in maximis ingeniis altissimisque animis et existit maxime et apparet facillime. quo quidem dempto quis tam esset amens, qui semper in laboribus et periculis viveret? loquor de
Abbreviated transcription (Latin):
Omni aute inre consensio oui gent̾iu
lex nature putanda est. Quis ẽ fgitur
qui suoꝵ morte primũ non colgeat
Meos orbatos uite cõmodis arbitretur
tolle hanc opinione luctu substuleris
nemo enim meret suo ĩcõmodo dolẽt
fortasse et angunt᷑ S illa lugubris lamẽ¬
tatio fletusq erens ex eo ẽ ͦ ꝙ eu quẽ
dileximꝰ iuute cõmodis prinatu arbitr¬
amur. Idq sentire atq Hoc sentimꝰ ita¬
nͥ duce nulla ratioẽ nullaq doctrina
Madimu uero argumetu est nãm ipr
de ĩmortalitate atuimoꝵ tacitar iufli
care ꝙ om̃ibꝰ cure sũt et maxiẽ quidẽ
que post morte futura sũt Serit arbo¬
res que alteri seculo prosint ut ait ẽniꝰ
ĩfine phebis quid ipectans msi etiã po¬
stera lbcula acd se ꝑtinere ergo arbotes
seret diligens agricola quar aspitiet
bacham ip̾se mtꝙͣ uir magnꝰ leges in¬
stituta rem .p. cotiseret. Qiid procrea¬

Expanded text:
omni autem in re consensio omnium gentium omni autem in re consensio omnium gentium lex naturae putanda est—quis est igitur, qui suorum mortem primum non eo lugeat, quod eos orbatos vitae commodis arbitretur? tolle hanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo: dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur idque sentire. atque haec ita sentimus natura duce, nulla ratione nullaque doctrina. Maxumum vero argumentum est naturam ipsam de inmortalitate animorum tacitam iudicare, quod omnibus curae sit, et maxime quidem, quae post mortem futura sint. Serit arbores quae alteri saeculo prosint, ut ait Scatius, in Synephebis, quid spectans, nisi etiam postera saecula ad se pertinere? Ergo arbores seret diligens Agricola, quarum adspicier baccam ipse numquam, vir magnus leges, inslituta, Rempubl. deseret? Quid procrea
Abbreviated transcription (Latin):
maioꝵ gentiu dii que habent᷑.hmc auo¬
bis profecti in celu reperient᷑. Quere qͦr
demõstrant᷑ sepulcra in gretia reminiscẽ
qm̃ es incitatus que tradant᷑ misteriis tu
deniq quã hoc late pateat intelliges set q
nõdu ea que multis post amus tractare
cepissent phisica didicissẽt tm̃ sibi ꝑsuase¬
rant quatu natura admonẽte cognoue¬
rant. roẽs et causas xr̃ ne tenebãt uisis
quibusdam sepe mouebant᷑. hisq maxiẽ
nocturnis ut inderent᷑ i qui uira exces¬
serant uiuere ut porro firmissimu hoc
afferri uidetur cur deos esse credamꝰ s. qđ¬
nulla gens tam fera nemo hoñi tã sit in¬
manis quiꝰ mente nõ ĩbuerit cleoꝵ opiõ
Multi de diis prana sentiũt ideni uiti¬
oso more effici solet. omes tñ ẽẽ uim et
natura diuina arbitrant᷑ n uero id
colocutio honi aut consensus efficit. nõ
ĩstitutis opinio est confirmata. nõ legib

Expanded text:
maiorum gentium dii qui habentur hinc nomaiorum gentium dii qui habentur hinc nobis profecti in caelum reperientur. quaere, quorum demonstrentur sepulcra in Graecia; reminiscere, quoniam es initiatus, quae tradantur mysteriis: tum denique, quam hoc late pateat, intelleges. sed qui nondum ea quae multis post annis homines tractare coepissent physica didicissent, tantum sibi persuaserant, quantum natura admonente cognoverant, rationes et causas rerum non tenebant, visis quibusdam saepe movebantur, isque maxime nocturnis, ut viderentur ei, qui vita excesserant, vivere. Ut porro firmissimum hoc adferri videtur cur deos esse credamus, qNulla gens tam fera, nemo hominum tam immanis, cujus mentem non imbuerit deorum opinio. Multi de diis prava sentiunt. Id enim vitioso more effici solet. Omnes non esse vim et naturam divinam arbitrantur; nec vero id colluvio hominum aut consensus efficit, non institutis opinio est confirmata, non legibus;
Abbreviated transcription (Latin):
quas madcis ingeniis prediti iec tña
clira coluissẽt it uiolatas tam ĩ expia¬
bili religioẽ sanxissent insi hereret in
coꝵ metitibꝰ morte nõ interitu eẽ oiã
tollentem atq delente set quanda qiͣ
migratioe cõmutatione q uite que
clafis iuxis et feminis dux ĩ celu sole¬
ret esse ĩ cęteris hiumi et retinet᷑ et per¬
manet tñ. Ex hoc et nr̃oꝵ opinione Ro¬
mulus ĩ celo cu diis agit cuu et fame
assentiens dixit enniud et apud greco
nideq perlapsus ad nos et usq ad oc¬
ceanu hercilles tnus et tam pũs habet
deui hic liber semela natus cacdemq fa¬
me celebritate tyndaride frc̃is qui non
mocdo ⁊ uitores ĩ preliis uictorie ppli
romami setiam nuntii fuisse phibesit
Quid totu prope celu ne ples ꝑsequar
ñõne huãno genere cõpletu est. Si uero
scrutari uetera et ex his ea que scriptoẽs
gretie prodiderũt eruere coner ipĩ illi

Expanded text:
quas maxumis ingeniis praediti nec tanta quas maxumis ingeniis praediti nec tanta cura coluissent nec violatas tam inexpiabili religione sanxissent, nisi haereret in eorum mentibus mortem non interitum esse omnia tollentem atque delentem, sed quandam quasi migrationem commutationemque vitae, quae in claris viris et feminis dux in caelum soleret esse, in ceteris humi retineretur et permaneret tamen. ex hoc et nostrorum opinione Romulus in caelo cum diis agit aevum , ut famae adsentiens dixit Ennius, et apud Graecos indeque perlapsus ad nos et usque ad Oceanum Hercules tantus et tam praesens habetur deus; hinc Liber Semela natus eademque famae celebritate Tyndaridae fratres, qui non modo adiutores in proeliis victoriae populi Romani, sed etiam nuntii fuisse perhibentquid? totum prope caelum, ne pluris persequar, nonne humano genere completum est? si vero scrutari vetera et ex is ea quae scriptores Graeciae prodiderunt eruere coner, ipsi illi
Abbreviated transcription (Latin):
uero .ii. quid si maneãt .D. beatos esse
concedo . M.si intereãt .D. nõ cẽ miseros
quonia ne sũt quide iam istud coacti
ate paulo ante concessimꝰ M. quõ igit
aut cur morte malu tibi uider diciꝰs
que aut beatos nos effitiet aĩs manen¬
tibus aut nõ misgros sensu carentes. O¬
expone igitur insi molestu ẽ primu si
potes aĩos remanere post morte tu si
niiꝰ id obtinebis. est enim arduu do¬
cebis carere omni malo morte Ego. n
istud ipm̃ uereor ne nialu sit non dico
causis et debet et solet ualere plurimu
et primu quide oĩ antiquitate que qͥͦ
propius aberat ab ortu et diuina proge¬
nie hoc melius ea fortasse que crat ueta
cernebat. Itam unu i  erat insitũ pͥscis
illis quos cascos appellat ennius ẽẽ i
morte sensu n excessu uite sic deleri
hoiẽm ut funditus interiret. Idq cum
multis aliis rebus tum e pontit̾itio iure
et cerimoniis sepulcror intelligi licet

Expanded text:
vero. Quid, si maneant? Beatos esse vero. Quid, si maneant? Beatos esse concedo. Sin intereant? Non esse miseros, quoniam ne sint quidem; iam istuc coacti a te paulo ante concessimus. Quo modo igitur aut cur mortem malum tibi videri dicis? quae aut beatos nos efficiet animis manentibus aut non miseros sensu carentis. Expone igitur, nisi molestum est, primum, si potes, animos remanere post mortem, tum, si minus id obtinebis—est enim arduum—, docebis carere omni malo mortem. ego enim istuc ipsum vereor ne malum sit non dico mnibus causis et debet et solet valere plurimum, et primum quidem omni antiquitate, quae quo propius aberat ab ortu et divina progenie, hoc melius ea fortasse quae erant vera cernebant. Itaque unum illud erat insitum priscis illis, quos cascos appellat Ennius, esse in morte sensum neque excessu vitae sic deleri hominem, ut funditus interiret; idque cum multis aliis rebus, tum e pontificio iure et e caerimoniis sepulcrorum intellegi licet,
Abbreviated transcription (Latin):
sicor aut sanguis aut cerebru ẽ aiĩs. ceͣ¬
te qm̃ est corp̾us interibit cu reliqͦcor¬
pore. Si aia ẽ fortasse dissipabit᷑. Siigĩs
extinguet᷑. Si est aristoem armoĩa dli¬
ssoluetur. Quid de dicearco dica qui
nihil oĩno aiũ dicit esse. hiis snĩs oĩbꝰ
nihil post morte ꝑtinere ad quẽꝙͣ pt̃
pariter enim cu iuta sensus amittitur
nõ sentientis ãt mhil est ulla inparte
corporibꝰ excesserit in celu qi ĩ domici¬
liu siiz peruenire .D. meuero delectat
idq primu ita ẽẽ uelim dende etia¬
si nõ sit mihi persuaderi tñ uelim Siud
tibi ergo opera nrã opus est. Nu eloquẽ
tia platone superare possimmiꝰ Euolue
liligenter eius eum libru qui ẽ deiõ
et mecũ ipẽ ele ĩmortalitate aiõꝵ cepi
cogitare assensio om̃is illa elabit᷑. A¬
quid hoc cdas ne aut manere aiõs post
morte aut morte ipsa interire .D. do

Expanded text:
si cor aut sanguis aut cerebrum est animus, cersi cor aut sanguis aut cerebrum est animus, certe, quoniam est corpus, interibit cum reliquo corpore; si anima est, fortasse dissipabitur; si ignis, extinguetur; si est Aristoxeni harmonia, dissolvetur. quid de Dicaearcho dicam, qui nihil omnino animum dicat esse? his sententiis omnibus nihil post mortem pertinere ad quemquam potest; pariter enim cum vita sensus amittitur; non sentientis autem nihil est ullam in partem corporibus excesserint, in caelum quasi in domicilium suum pervenire. Me vero delectat, idque primum ita esse velim, deinde, etiamsi non sit, mihi persuaderi tamen velim. Quid tibi ergo opera ntia Platonem superare possumus? Evolve diligenter eius eum librum qui est de animo; et mecum ipse de immortalitate animorum cepi cogitare, assensio Quid? hoc dasne aut manere animos post mortem aut morte ipsa interire? Do
Abbreviated transcription (Latin):
ex quibꝰ dimĩa orirent᷑. quinta quãdã
naturã censet c̃ẽ e qua sit meni Cogita¬
re eni et prouidere et discere et doctre
et ĩuenire ad et tam multa alia memi¬
nisse amnare ꝯdisse cupere timere angi
Adhibet uacans nomiẽ et lic ip̃iꝰ am̃
en delychia appellat nouo noiẽ quali
quãdam cõtinuiata motione et pen¬
nem insi que me forte fuguit. he sunt
dis corpusculis eftitiente auĩ concur¬
su quoda fortiuto omittamus mhilẽ
enut apud istos quod nõ athomor
sit deus aͥs uiderit que uerisimilima
magna questio est. Utru igitur inter
has sententias diiudicare maluimus
an ad propositu redire. Cuperẽ qui¬
dem utrũq siposset set est difficile çõ¬
fundere. Qr si ut ista nor disserãtur li¬
berari mor̾tis metu possimꝰ id agamꝰ
quod mallete intelligo id puto c̃ẽ cõ¬
aut malu nõ sit aut sit bonu potius Nlã

Expanded text:
e quibus omnia orerentur, quintam quandam e quibus omnia orerentur, quintam quandam naturam censet esse, e qua sit mens; cogitare enim et providere et discere et docere et invenire aliquid et tam multa alia meminisse, amare odisse, cupere timere, angiadhibet vacans nomine et sic ipsum animum endele/xeian appellat novo nomine quasi quandam continuatam motionem et perennem. Nisi quae me forte fugiunt, haec sunt  et rotundis corpusculis efficientem animum concursu quodam fortuito, omittamus; nihil est enim apud istos, quod non atomorum sit, deus aliqui viderit; quae veri simillima, magna quaestio est. utrum igitur inter has sententias diiudicare malumus an ad propositum redire? Cuperem equidem utrumque, si posset, sed est difficile confundere. quare si, ut ista non disserantur, liberari mortis metu possumus, id agamQuod malle te intellego, id puto esse comaut malum non sit aut sit bonum potius. nam
Abbreviated transcription (Latin):
erat in nã maxĩa eẽt Euis doctor pla¬
to triplicem finxit aiũ cuiꝰ principatũ
idest xatioẽ incapite sicut ĩ arce posu¬
it. et duaspartes separe uoluit iram et
cupiditate quas locis super iram ĩ pec¬
tore cupiditate subter precordia loca¬
uit. Diceaxcus autez ĩ eo sermone quer
cornithi hĩtum tribꝰ libris capoĩt. doc¬
tor hoiũ disputantiu inprimo libro
multos loquẽtes facit. duobꝰ ferecratẽ
quenida phyotã senẽ quem ait a deu¬
calione ortu disserente inducit mhil¬
eam qua uł agamiꝰ quid uł sentiamus
ĩ omibꝰ corporibꝰ uuis equabilit esse
fusam n seꝑabile ẽẽ a cotpore quippe
que nulla ut nec sit quicꝙ insi corpus
imu etiam simplex ita figuratu ut tẽ¬
peratioe nͤ ingeat et sentiat Aristotiles
longe om̃ibus platone semꝑ excipio¬
prestans et ngemo et diligentia cu iiii
nota illa genera prinçipidr ẽẽt cõplex

Expanded text:
erat, in natura maxuma esset. eius doctor Plaerat, in natura maxuma esset. eius doctor Plato triplicem finxit animum, cuius principatum, id est rationem, in capite sicut in arce posuit, et duas partes parere voluit, iram et cupiditatem, quas locis disclusit: iram in pectore, cupiditatem supter praecordia locavit. Dicaearchus autem in eo sermone, quem Corinthi habitum tribus libris exponit, doctorum hominum disputantium primo libro multos loquentes facit; duobus Pherecratem quendam Phthiotam senem, quem ait a Deucalione ortum, disserentem inducit eam, qua vel agamus quid vel sentiamus, in omnibus corporibus vivis aequabiliter esse fusam nec separabilem a corpore esse, quippe quae nulla sit, nec sit quicquam nisi corpus unum et simplex, ita figuratum ut temperatione naturae vigeat et sentiat. Aristoteles, longe omnibus—Platonem semper excipio—praestans et ingenio et diligentia, cum quattuor nota illa genera principiorum esset complexus,
Abbreviated transcription (Latin):
s alii in corde alii in cerebro dixerũt eẽ¬
animi sedem et locum. Aui aut alii ia
ut fere nrĩ declaxant nomen. nam et
agere aiãm et efflare dicimꝰ et aĩosos
et bene aiãtos ex animi smã ipẽ autẽ
aiĩs ab aĩa dictus est. Cenom stoico a¬
m̃mus ignis iudetur. S̃ hec quide que
dixi cotꝰ cerebru auir ignem uulgo
reli qua fere singuli dixeẜũt ut itilti
ante ueteres. ꝑxoxime autem aristoçe¬
nus musicus idemq philosophus ip̃i
corporis intentioẽ quãdam uelut in
cantu et fidibus que armoĩa dicitur
sic ex corporis totius natura et figura
uarios motus cicritanꝙͣ incantu sonos
hic abartit̾itio suo nõ recessit et tñ dixit
aliquid quod ip̃m quale ẽẽt erat et mł¬
to ante et clictum et eaxplanatu a pla¬
tone. Senocrates animi figura et qiͣ
corpus negauit esse ullu uier num dix¬
it ẽẽ cuiꝰ ius ut iam ante pitagore iusũ

Expanded text:
sed alii in corde, alii in cerebro dixerunt sed alii in corde, alii in cerebro dixerunt animi esse sedem et locum; animum autem alii animam, ut fere nostri— declarat nomen: nam et agere animam et efflare dicimus et animosos et bene animatos et ex animi sententia; ipse autem animus ab anima dictus est—; Zenoni Stoico animus ignis videtur. sed haec quidem quae dixi, cor, cerebrum, animam, ignem volgo, reliqua fere singuli. ut multo ante veteres, proxime autem Aristoxenus, musicus idemque philosophus, ipsius corporis intentionem quandam, velut in cantu et fidibus quae armoni/a dicitur: sic ex corporis totius natura et figura varios motus cieri tamquam in cantu sonos. hic ab artificio suo non recessit et tamen dixit aliquid, quod ipsum quale esset erat multo ante et dictum et explanatum a Platone. Xenocrates animi figuram et quasi corpus negavit esse ullum, numerum dixit esse, cuius vis, ut iam ante Pythagorae visum