comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
liguntur. Intersanctos angelos et ĩmundos fuisse discr̾etum ubi dic¬
tum ẽ. ⁊ diuisit deus inter̾ lucem et tenebras. Et uoemut deus lucem
diem ⁊ tenebras noctem. Solus quippe ille ista discerner potuit. qui
potuit etiam priusqͣ caderẽt prescire casuros ⁊ priuatos lumine ueri¬
tatis intenebrosa superbia mansuros Nam inter istum eĩm notissi¬
mu diem ⁊ noctẽ .i. inter hanc lucem ⁊ has tenebras uulgatissimas sẽ¬
sib nr̃is luminaria celi ut diuiderẽt impauit Fiant iñquit lumina¬
ria infirmam̃to celi. ut luceant suꝑ tram ⁊ diuidant interhanc diem
⁊ noctem ⁊ paulo post ⁊ fecit inquit d̃s duo luminaĩa magna. Lumina¬
re maius in principio dei ⁊ luminare minus inprincipio noctis.
et stellas ⁊ posuit illas deus infirmam̃to celi. lucere suꝑ tr̾am apre¬
esse diei ⁊ nocti ⁊ diuidere inter lucem ⁊ tenebras. Inter illam uoͣ lucẽ

Expanded text:
leguntur, inter sanctos angelos et inmundos fuisse discretum, ubi dicleguntur, inter sanctos angelos et inmundos fuisse discretum, ubi dictum est: Et diuisit Deus inter lucem et tenebras; et uocauit Deus lucem diem et tenebras uocauit noctem. Solus quippe ille ista discernere potuit, qui potuit etiam priusquam caderent praescire casuros et priuatos lumine ueritatis in tenebrosa superbia remansuros. Nam inter istum nobis notissimum diem et noctem, id est inter hanc lucem et has tenebras, uulgatissima sensibus nostris luminaria caeli ut diuiderent imperauit: Fiant, inquit, luminaria in firmamento caeli, ut luceant super terram et diuidant inter diem et noctem; et paulo post: Et fecit, inquit, Deus duo luminaria magna, luminare maius in principia diei, et luminare minus in principia noctis, et stellas; et posuit illa Deus in firmamento caeli lucere super terram et praeesse diei et nocti et diuidere inter lucem et tenebras. Inter illam uero lucem,
Abbreviated transcription (Latin):
reru elqquentia cõtrariorum oppositione seculi pulcritudo cõponitur
Apertissime hoc positum ẽ in libro eccłiastico isto mͦ. Contra malu bo¬
nu ẽ et contra mortẽ uita. Sic cõtra piũ pec̃or ⁊ sic intuere in om̃ia
opera altissimi. bina ⁊ bina unu contra unum Cipłirtutili
Uanuis itaq diuini emonis ob̾scuritas etiam adhec sit utilis ł¬
ꝙ plures sententias ueritatis parit. ⁊ inlucem notitie plucit. Dũ alius
sic alius sic intelligit Ita tamen. ut quod in obscuro loco intelligit
uel attestatione rerum manifestaru. uel aliis locis minime dubiis
asseratur siue cum multa tractantur. ad id quoq pueniatur qd̾ sentit
ille qui scripsit. siue id lateit. s ex occasione tractande profunde ob¬
scuritatis. alia uera quedam dicantur. nõ mihi iudetur ab operibus
dei absurda sententia si cum lux prima illa facta ẽ angłi creati intel¬

Expanded text:
rerum eloquentia contrariorum obpositione saeculi pulchritudo conponitur. rerum eloquentia contrariorum obpositione saeculi pulchritudo conponitur. Apertissime hoc positum est in libro ecclesiastico isto modo: Contra malum bonum est et contra mortem uita; sic contra pium peccator. Et sic intuere in omnia opeuamuis itaque diuini sermonis obscuritas etiam ad hoc sit utilis, qod plures sententias ueritatis parit et in lucem notitiae producit, dum alius eum sic, alius sic intellegit ita tamen ut, quod in obscuro loco intellegitur, uel adtestatione rerum manifestarum uel aliis locis minime dubiis adseratur: siue, cum multa tractantur, ad id quoque perueniatur, quod sensit ille qui scripsit, siue id lateat, sed ex occasione tractandae profundae obscuritatis alia quaedam uera dicantur: non mihi uidetur ab operibus Dei absurda sententia, si, cum lux prima illa facta est, angeli creati intel
Abbreviated transcription (Latin):
thet is honestaret. Antitheta eĩm que appellantur in ornam̃tis et¬
locutionis sunt decentesima que latine ut appellentur opposita uł qd̾
exp̾ssius dicitur cõtra posita. Non ẽ apud nos huiꝰ nocabuli ꝯsuetudo
cum tam̃ eisdem ornam̃tis locutionis. etiam ẜmo latinus utatur
Emmo lingue õĩum gentiu his antithetis. et paulus apostolus
in secunda ãd corĩthios epła illum locum suaniter explicat ubi dicit. Pe
arma iustitie a dextris ⁊ a smistris. Pgłiam ⁊ ignobilitatem. Pinfamĩa
⁊ bonam famã ut seductores et uerãces ut q̃u ignoramur. et cognosci¬
mur. quasi morientes ⁊ ecce muimus ut coherãti ⁊ nõ mortificati. ut
tristes semꝑ añt gaudentes sicut egeni multos aũt locuplectantes tã¬
qͣ nihil habentes ⁊ omnia possidentes Sicut ergo ista contraria cõtra¬
riis opposita. ẜmonis pulcritudinẽ redunt. ita qͣuadam nõ u̾borũ sed

Expanded text:
thetis honestaret. Antitheta enim quae appellantur in ornamentis ethetis honestaret. Antitheta enim quae appellantur in ornamentis elocutionis sunt decentissima, quae Latine uel appellentur obposita, uel, quod expressius dicitur, contraposita. Non est aput nos huius uocabuli; consuetudo, cum tamen eisdem ornamentis locutionis etiam sermo Latinus utatur, immo linguae omnium gentium. His antithetis et Paulus apostolus in secunda ad Corinthios epistula illum locum suauiter explicat, ubi dicit: Per arma iustitiae dextra et sinistra: per gloriam et ignobilitatem, per infamiam et bonam famam; ut seductores et ueraces, ut qui ignoramur et cognoscimur; quasi morientes, et ecce uiuimus, ut coherciti et non mortificati; ut tristes, semper autem gaudentes; sicut egeni, multos autem ditantes; tamquam nihil habentes et omnia possidentes. Sicut ergo ista contraria contrariis obposita sermonis pulchritudinem reddunt: ita quadam non uerborum, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ille male utitur naturis bonis. ip̃e bene utatur etiã uolũtatib maliᷤ¬
Itaq fecit ut diabolus institutione illius bonus uoluntate sua malus
in inferiorib ordinatus illuderetur. ab angłis eius idest ut prosint tẽp¬
tationes eis sanctis. quib eas obẽe de siderat. ⁊ qm̃ d̃s cum eu conderet
futer malignitatis eius nõ erat ntiq ignarus. s prouidebat que bona
de malo eiũs. ip̃e ẽet fcũrus. Proptereã psalmus ait. Draco hic quẽ
finxisti ad illudendum ei. ut in eo ip̃o ꝙ eum finxit. licet ꝑsuam bo¬
nitatem bonũ iam ꝑ suam p̾scĩam p̃parasse intelligat᷑ quomͦ illo ute¬
lorum. s uł hoĩum crearet quemi malum futurum ẽẽ p̾scisset. nisi
pariter nosset quib eos bonorũ usib comodaret. Atq ita orclinem
seculorum. tanqͣ pulcherrimũ cam̃ etiam ex quibdam quasi ãtti¬

Expanded text:
male illae utuntur naturis bonis, ipmale illae utuntur naturis bonis, ipItaque fecit, ut diabolus institutione illius bonus, uoluntate sua malus, in inferioribus ordinatus inluderetur ab angelis eius, id est, ut prosint tentationes eius sanctis, quibus eas obesse desiderat. Et quoniam Deus, cum eum conderet, futurae malignitatis eius non erat utique ignarus et praeuidebat quae bona de malo eius esset ipse facturus: propterea psalmus ait: Draco hic, quem finxisti ad inludendum ei, ut in eo ipso quod eum finxit, licet per suam bonitatem bonum, iam per suam praescientiam praeparasse intellegatur quo modo illo utelorum, sed uel hominum crearet, quem malum futurum esse praescisset, nisi pariter nosset quibus eos bonorum usibus commodaret adque ita ordinem saeculorum tamquam pulcherrimum carmen etiam ex quibusdam quasi anti
Abbreviated transcription (Latin):
cessitate indigentis seu uoluntate cupientis cum ista quid ꝑ se
ip̃m inreru gradib pendeat necessitas aũt quil ꝑꝑ quid expe¬
tat cogitat. et ĩsta quid uerum luci m̃tis appareat. Uoluptas uroͣ
quid ĩccundum corporis sensibus blandiatur expectat. S tantu
ualet innaturis ratio nalib qd̾lam ueluti pondus uoluntatis̃
⁊ amoris. ut cum ordine nature angłi hominib. tam̃ legi iustitie dei
bom homines malis angelis prẽferantur li dictumꝰ Capitł aa¬
nõ intiata p̃recessit Witium aũt ita contra naͣm ẽ ut nõ possit nisi
nocere nature. Non itaq ẽet uitium recedere adeo nisi nature. cuius
idutiu ẽ potius cõpeteret ẽẽ cum deo. Quaꝑꝑ etiam noluntas mala
grande testimoĩum est nature bone.Sed deus sic̃ naturarum bonar
optimus creator ẽ. ita malaru uoluntatu iustissimꝰ ordinator Ut c̃

Expanded text:
cessitate indigentis seu uoluptate cupientis, cum ista quid per se cessitate indigentis seu uoluptate cupientis, cum ista quid per se ipsum in rerum gradibus pendat, necessitas autem quid propter quid expetat cogitat, et ista quid uerum luci mentis appareat. uoluptas uero quid iucundum corporis sensibus blandiatur expectat. Sed tantum ualet in naturis rationalibus quoddam ueluti pondus uoluntatis t amoris, ut, cum ordine naturae angeli hominibus, tamen lege iustitiae boni homines malis angelis praeferantur. CAPUT non uitiata praecessit. Vitium autem ita contra naturam est, ut non pnocere naturae. Non itaque esset vitium recedere a Deo, nisi naturae, cujus id vitium est, potius competeret esse cum Deo. Quapropter etiam voluntas mala grande testimonium est naturae bonae. Sed Deus sicut naturarum bonarum optimus creator est, ita malarum voluntatum justissimus ordinator; ut cum
Abbreviated transcription (Latin):
tib. sic arborib animalia ⁊ inhis que sentiunt p̃ponuntur intelligẽ¬
tia nõ intelligentib. sicut homines pecorib. ⁊ in his que intelligũt
pponuntur ĩmortalia mortalib. sic angłi hominib s ita p̃ponunt
nature ordine. Est aũt alius atq alius. pro suo cuiusq usu extima¬
tionis medus quo fit ut q̃dam sensu carentia. quibdam sentiẽtib
preponamus. intantum ut si potestas ẽẽt. ea prorsus de na rerum
auferre uelimus. sine quem in ea locum hñt ignorantes. siue etiã
sciamus nr̃is ea comodis postponentes Quis enĩ nõ domni sue
panem habe̾ qͣ mures nũmos qͣ pulices malit.S quid miꝵ
cu in ip̃oꝵ etiam homines extimatione quorũ certe tante ẽ digͥ¬
tatis. plerũq carius cõparetur equs qͣ ẜuus gẽma q̃ famuła
ita libertate iudicandi plurimu distat Rat̾io cõsiderãtis ane¬

Expanded text:
tibus, sicut arboribus animalia; et in his, quae sentiunt, praeponuntur intellegentibus, sicut arboribus animalia; et in his, quae sentiunt, praeponuntur intellegentia non intellegepraeponuntur immortalia mortalibus, sicut Angeli hominibus. Sed ista praeponuntur naturae ordine: est autem alius atque alius pro suo cujusque usu aestimationis modus, quo fit ut quaedam sensu carentia quibusdam sentientibus praeponamus, in tantum ut si potestas esset, ea prorsus de natura rerum auferre uellemus, siue quem in ea locum habeant ignorantes. siue etiamsi sciamus nostris ea commodis postponentes. Quis enim non domi suae panem habere quam mures, nummos quam pulices malit? Sed quid mirum, cum in ipsorum etiam hominum aestimatione, quorum certe natura tantae est dignitatis, plerumque carius conparetur equus quam seruus, gemma quam famula? Ita libertate iudicandi plurimum distat ratio considerantis a ne
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽt. hoc ẽ initiu figmenti dñi qd̾ fecit ad illudendũ ab angłis suiꝰ
cui consonare uidẽtur ⁊ psalmus ubi legitur. Draco hic q̃uẽ finxi¬
sti ad illudendu ei nõ sic intelligendu est. ut existimemus tale
abinitio creatum cum ab angelis illuderet᷑. s inhac pena post i¬
peccatum ordinatu /initi ergo eius figm̃tu ẽ dñi. non enim
est ulla natura etiam inextreñus infim̾is q bestioł qua nõ ille
constituit / a quo est om̃is modus omnis speties om̃is ordot
sine quib nihil rerum inueniri siue cogitari põt quanto magis
angłica creatura q̃ om̃ĩa cetera que deus conclidit nature dignita
nõ sunt. ꝙ deus ẽ a quo facta sunt .p̃ponuntur iuuentia non uiuen¬
tĩb sicut ea que hñt im gingendi. uel etiam appetendi his quei
isto motu carent ⁊ inhis q̃ue iuunt p̃ponuntur sentientia nõ sentiẽ¬

Expanded text:
esset: Hoc est initium figmenti Domini, quod fecit ad inludendum ab angelis suis esset: Hoc est initium figmenti Domini, quod fecit ad inludendum ab angelis suis cui consonare uidetur et psalmus, ubi legitur: Draco hic, quem finxisti ad inludendum ei, sic intellegendum est, ut existimemus talem ab initio creatum, cui ab angelis inluderetur, sed in hac poena post peccatum ordinatum. Initium ergo eius figmentum est Domini; non enim est ulla natura etiam in extremis infimisque bestiolis, quam non ille constituit, a quo est omnis modus, omnis species, omnis ordo, sine quibus nihil rerum inueniri uel cogitari potest; quanto magis angelica creatura, quae omnia cetera, quae Deus condidit, naturae dDeus est a quo facta sunt, praeponuntur uiuentia non uiuentibus, sicut ea, quae habent uim gignendi uel etiam adpetendi, his, quae isto motu carent; et in his, quae uiuunt, praeponuntur sentientia non sentien
Abbreviated transcription (Latin):
dreiss ego clamam tanq̃ ab eo quereretur uñ clamasse se moste¬
ret ab effectu exinditionis dei clamoris su ostendit affectũ tĩqͣ
rceret hinc ostendo clamasse me. qm̃ ex audisti me Capitulũ. ii¬
Drophetias testimoniis siue quod. ut usaras sub figurata pso¬
n ipancipis babillonie diabolum notans. Quom̃ cccidit lucife
qui mane oriebatur. Siue ꝙ ecçechiel ait Indelicus paradisi dei fui¬
sti. om̃i lapide pretioso ornatus es ubi intelligitur fuisse. aliqñ si¬
ne pcc̃o. Nam exprexius ei paulo post dicitur. Ambrlasti in di¬
ebus tius sine intio. que si aliter cõuenientib intelligi neq̃ñt
oportet etiam. ut illud quod dictum ẽ in ueritate noñ stetit.
sic accipiamus ꝙ inueritate fuerit s non pmanserit Et illd̃
qd̃ abinitio diabolus peccat / nõ abinitio ex quo creatus ẽ pec¬
care putandus ẽ. s abimitio peccati. ꝙ ab ip̃nus suꝑbia ceperit cẽ
peccatu nec illud quod dictum ẽ in libro iob cum de diabolo ẜmo

Expanded text:
et, Ego clamavi; tanquam ab eo quaereretur, unde se clamasse monstraret, ab effectu exauditionis Dei clamoris sui ostendit affectum; tanquam diceret, Hinc ostendo clamasse me, quoniam exaudisti me. CAPUT stimoniis, siue quod ait Esaias sub figurata persona principis Babyloniae diabolum notans: Quo modo cecidit Lucifer. qui mane oriebatur; siue quod Hiezechiel: In deliciis paradisi Dei fuisti, omni lapide pretioso ornatus es? Ubi intellegitur fuisse aliquando sine peccato. Nam expresses ei paulo post dicitur: Ambulasti in diebus tuis sine uitio. Quae si aliter conuenientius intellegi nequeunt, oportet etiam illud, quod dictum est: In ueritate non stetit, sic accipiamus, quod in ueritate fuerit, sed non permanserit; et illud, quod ab initio diabolus peccat, non ab initio, ex quo creatus est, peccare putandus est, sed ab initio peccati, quod ab ipsius superbia coeperit esse peccatum. Nec illud, quod scriptum est in libro Iob, cum de diabolo sermo
Abbreviated transcription (Latin):
promictitur ꝙ ibunt inuitam eternam Porro aũt si nos cẽ¬
fi sumus nunqͣ nos ex illa ĩmortali felicitate casuros Illi
uero si certi non sunt. iam potiores non equales eis erim:
Sed quia nequaqͣr ueritas fallit. ⁊ equailes eis erimus. hrofecto etĩa
poi certi unt sue felicitatis eterne. Cus ili aliq quacertinẽ¬
tperunt nocim erat illor et̾na felicitas cus certieent que trnẽ
fuerott. nbitira. Restat᷑ ut aut ĩpares fuerit ant sipares fuerit
fosratoru rumã illis certa scia suc sempit̾ne felicitatio iccessent x
ressi forte quis dicit io quod dñs de diabolo at in enangłio Illele

Expanded text:
promittitur, quod ibunt in uitam aeternam. Porro autem si nos cerpromittitur, quod ibunt in uitam aeternam. Porro autem si nos certi sumus numquam nos ex illa inmortali felicitate casuros, illi uero si certi non sunt, iam potiores, non aequales eis erimus. Sed quia nequaquam Veritas fallit et aequales eis erimus, profecto etiam ipsi certi sunt suae felicitatis aeternae. Cuius illi alii quia certifuerunt; non enim erat eorum aeterna felicitas cujus certi essent, quae finem fuerat habitura: restat ut aut impares fuerint, aut si pares fuerunt, post istorum ruinam illis certa scientia suae sempiternae felicitatis accesserit. Nisi forte quis dicat, id quod Dominus ait de diabolo in Evang
Abbreviated transcription (Latin):
scitam beatitudinẽ siuĩtam egert. m̃ pec̃cm. profecto credẽdi sũt
¶ t si duru iudetur qñ fã sun̾t angłi alios cre Capitulu. xuis¬
dereita fcõs ut nõ acciperent p̾scĩentiam. uł ꝑseuerãtie ułcas
sui Alios aũt itant uentate certissima. et̾nitate sue bti̾tudini
nossent s equalis felicitatis om̃s ab iitio creati sunt ⁊ita fue¬
rũt donee isti qui nũc mali sunt. bonitatis lumine sua uohnta¬
te cecidissent prcculdubio multo ẽdurius Runc putar angłos
sanctos eterne sue btitudinis mc̾tos. ⁊ ip̃os de semetip̃is ig̾no¬
rare quod nos de illis ꝑscripturas sanctas nosse potuimus: Qu
ẽĩm catholicus xp̃ianus ignorat nullu nouu diabolum. ex
bonis angeł futuru ulterius. Sicut nec istum insocietate boꝵ
angłor u̾lterius redituru Ueritas quippe in enangłio scĩs
fidelibq promictit. quod erunt eqͣles angelis dei. quib etiã

Expanded text:
sciam, beatitudinem, si uitam egerunt ante peccatum, profecto credendi sunt. sciam, beatitudinem, si uitam egerunt ante peccatum, profecto credendi sunt. Aut si durum uidetur, quando facti sunt angeli, alios credere ita factos ut non acciperent praescientiam uel perseuerantiae uel casus sui, alios autem ita ut ueritate certissima aeternitatem suae beatitudinis nossent, sed aequalis felicitatis omnes ab initio creati sunt, et ita fuerunt, donec isti, qui nunc mali sunt, ab illo bonitatis lumine sua uoluntate cecidissent: procul dubio multo est durius nunc putare angelos sanctos aeternae suae beatitudinis incertos, et ipsos de semet ipsis ignorare, quod nos de illis per scripturas sanctas nosse potuimus. Quis enim catholicus Christianus ignorat nullum nouum diabolum ex bonis angelis ulterius futurum, sicut nec istum in societatem bonorum angelorum ulterius rediturum? Veritas quippe in euangelio sanctis fidelibusque promittit, quod erunt aequales angelis Dei; quibus etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tionem pñtis boni beatior erat pͥmus homo inparadiso. qͣ quilibet
iustus in hac infirmitate mortali. Quãtum aũt ad spem futũi. beati¬
or quilibet in quiblibet cruciatib corporis cui nõ oppiione. s cta
ueritate manifestu ẽ sine fine se hituru om̃i molestia carentem
sccietatem angłoꝵ in participatione sũmi dei quã erat ille hõ sui ca¬
sus incertus in magna illa felicitate paradisi quo circa cui nis¬
lim nõ difficulter oc̾currit utroq cõumcto effici beatitudinẽ. qua
recto ꝓposito intellectuał ña desiderat. hoc ẽ ut et bono ĩcõmutabli
suru nec ulla dubitatione cunctetur nec ullo errore fallatur. Hãc
habere angłos lucis pia fide credimus. Hanc nec añqͣ caderenti
habuisse angłos peccatores qui sua pranitate illa luce prinati it
consequẽti ratione colligimus habuisse tam̃ aliquã ⁊ sinõ pre¬

Expanded text:
tionem praesentis boni, beatior erat primus homo in paradiso, quam quilibet tionem praesentis boni, beatior erat primus homo in paradiso, quam quilibet iustus in hac infirmitate mortali; quantum autem ad spem futuri, beatior quilibet in quibuslibet cruciatibus corporis, cui non opinione, sed certa ueritate manifestum est, sine fine se habiturum omni molestia carentem societatem angelorum in participatione summi Dei, quam erat ille homo sui casus incertus in magna illa felicitate paradisijam non difficulter occurrit utroque conjuncto effici beatitudinem, quam recto proposito intellectualis natura desiderat; hoc est, ut et bono incommutabili, m esse mansurum nec ulla dubitatione cunctetur nec ullo errore fallatur. Hanc habere angelos lucis pia fide credimus; hanc nec antequam caderent habuisse angelos peccatores, qui sua prauitate illa luce priuati sunt, consequenti ratione colligimus; habuisse tamen aliquam, etsi non prae
Abbreviated transcription (Latin):
a quib diriositate deceptus ista ꝑnitiosa ⁊ isãna ꝑ magno
heneficio didicisti. Audes istam mindiam nõ potentiam s pestilẽ¬
tim: ⁊ nõ dico dñam. s qd̾ tu fateris ancillam potius inindoꝵ isto
uere transcenso leuare incelum. ⁊ inter deos uestros etiam sidereo
collocare. uł ip̃a quoq sidera his ob ꝓbriis infamare. Capituł. 2
puleius errauit qui tantum᷑ demones alima et infra odĩatoᷤ
agituri morbis passionu m̃tisq turbelis honorans eos quide
ẜ᷑ uolens nolensq confessus eeos tam̃ celi supioris ad etheria spa
spatia pertinentes siue insibiles quos cospicyos lucere cẽnebat
solem ac lun.ami. ⁊ cetera ibidem iumina siue inuisibiles quos
putabat.ib om̃i labe istarum ꝑturbationũ quãta potuit disputa¬
none sẽ creuit Su aũt hec diclicisti nõ a platone. s a caldeis magisti
tis. ut mnetherias uł emphyrias mundi sublimirates. ⁊ firmamẽ¬

Expanded text:
a quibus curiositate deceptus ista perniciosa et insana pro magno a quibus curiositate deceptus ista perniciosa et insana pro magno beneficio didicisti? Audes istam inuidam non potentiam, sed pestilentiam, et non dicam dominam, sed, quod tu fateris, ancillam potius inuidorum isto aere transcenso leuare in caelum et inter deos uestros etiam sidereos conlocare, uel ipsa quoque sidera his obprobriis infamare? CAPUT XXVII.Apuleius errauit, qui tantummodo daemones a luna et infra ordinatos agitari morbis passionum mentisque turbelis honorans eos quidem, sed uolens nolensque confessus est: deos tamen caeli superiores ad aetheria spatia pertinentes, siue uisibiles, quos conspicuos lucere cernebat, solem ac lunam et cetera ibidem lumina, siue inuisibiles, quos putabat, ab omni labe istarum perturbationum quanta potuit disputatione secreuit! Tu autem hoc didicisti non a Platone, sed a Chaldaeis magistris tuis, ut in aetherias uel empyreas mundi sublimitates et firmamen
Abbreviated transcription (Latin):
aliunde qua illi cobẽrendo beatorum Ad quod donum ꝑcipien¬
du etia nobis sincera benignitãte oportet ut fancant neq sͥ
arrogent quo eis subiciamur si euꝰ annũctient sibquo ei
ĩpacẽ scciemur. Quicl ad huc trepidas philosophe adu̾sus po¬
testates et ueris uirtutib. ⁊ ueri dei mimerib mindas. habere
libera uccem. Tam distinxisti angłos qui patris anũctiant no¬
limtãte ab eis angelis qui ad theurgicos homines nescio qͥ
dechucti arte descendunt. Quid ad huc eos honoras. ut dicas ꝓ¬
nũctiate miuina: Que tandẽ diuina pronunctiant qui nõ uo¬
luntatem patris nunctiant. Nempe illi sunt quos sacris p̃cib
inuiclus allignit ne prestarent anime purgationẽ nec abo¬
nout dicis purgare cupiente ab illis uinculis selui. ⁊ sue pote¬
stati redeli potue̾runt ad huc dubitas hes maligna c̃e demõia
uel te fingis fortasse nescire dum nõ ins theur̃gicos offender

Expanded text:
aliunde quam illi cohaerendo beatorum. Ad quod bonum percipienaliunde quam illi cohaerendo beatorum. Ad quod bonum percipiendum etiam nobis sincera benignitate oportet ut faueant, neque sibi adrogent quo eis subiciamur, sed eum adnuntient sub quo eis in pace sociemur. Quid adhuc trepidas, o philosophe, aduersus potestates et ueris uirtutibus et ueri Dei muneribus inuidas habere liberam uocem? Iam distinxisti angelos, qui Patris adnuntiant uoluntatem, ab eis angelis, qui ad theurgos homines nescio qua deducti arte descendunt. Quid adhuc eos honoras, ut dicas pronuntiare diuina? Quae tandem diuina pronuntiant, qui non uoluntatem Patris adnuntiant? Nempe illi sunt, quos sacris precibus inuidus adligauit, ne praestarent animae purgationem, nec a bono, ut dicis, purgare cupiente ab illis uinculis solui et suae potestati reddi potuerunt. Adhuc dubitas haec maligna esse daemonia, uel te fingis fortasse nescire, dum non uis theurgos offendere,
Abbreviated transcription (Latin):
gelos quippe alios ẽẽ dreit qui deor sum descendentes. hominib¬
theureicis duuina pronũctient. alios aũt qui interris ea que pr̃is
sunt. ⁊ altitudine eius profunditate q declarent. Num igitur
hos angelos quor ministi est declarare uoluntate pat̾ris
credẽdũm ẽ uelle nos subcli nisi ei cuns nõbis annũctiãt uo¬
suntate. Uñ aptime amonet etiam ip̃e platonicus imuitan¬
dos eos potius q̈r muocandos. Ron itaq debenus metuer̃
ne imortales et heatos uni deo subditos nõ eis sacrificando
offendamus & ued enim nõ nisi uni deo nero deberi sciunt cu
imi adherendo beati sunt prcculdubio neq ꝑullam signifieã¬
tem figuram neq ꝑ ip̃am rem que sacramentis signĩficatur
sibi exsuberi uolunt Demonu ẽ hec arrogantia superboꝵ atq
miseror. aquib longe diuersa ẽ pietas subditorum deo. nec

Expanded text:
gelos quippe alios esse dixit. qui deorsum descendentes hominibugelos quippe alios esse dixit. qui deorsum descendentes hominibutheurgicis diuina pronuntient; alios autem, qui in terris ea, quae Patris sunt, et altitudinem eius profunditatemque declarent. Nam igitur hos angelos, quorum ministerium est declarare uoluntatem Patris, credendum est uelle nos subdi nisi ei, cuius nobis adnuntiant uoluntatem? Unde optime admonet etiam ipse Platonicus imitandos eos potius quam inuocandos. Non itaque debemus metuere, ne inmortales et beatos uni Deo subditos non eis sacrificando offendamus. Quod enim non nisi uni uero Deo deberi sciunt, cui et ipsi adhaerendo beati sunt, procul dubio neque per ullam significantem figuram, neque per ipsam rem, quae sacramentis significatur, sibi exhiberi uolunt. Daemonum est haec adrogantia superborum adque miserorum, a quibus longe diuersa est pietas subditorum Deo nec
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s laudes tuas ĩportis filic sron Hec ẽ gloriosissima aiuitas dei R
unum dm̃i nouit ⁊ colit. Hanc angeli sãncti anũctiauer̃t qui nos
ad eius societatem ĩuit auerunt. cĩnesq suos in illa ẽẽ uoluer̾t. qb
nõ placet ut eoscolamꝰ tanqͣ: nr̃os deos s cum eis ⁊ illoru ⁊ nr̃um
deum nec eis sacrificemus s cum ip̃is sacrificiu simꝰ deo. Nullo it¬
q dubitante. qui hec deposita maligna obstinatione consid̾rat om̃s
ĩmortales beatiq nob̾ nõ muident᷑. Neq eĩm siinuiderent ẽent be¬
ati. s potius nos diligunt. ut ⁊ nos cum ip̃is beati simus. Plus
nobis fauent. plus ãdiiuant qñ unum deum cum illis cõlimus
Escio quomodo quãtum mihi uidetur amicis su Capituł. ⁊ s̾¬
Lis theurgicis erubeseat porphirius nam ista ut cumq sapiebat
s contra deorum multorum cultum nõ libere defendebat. Et an¬

Expanded text:
omnes laudes tuas in portis filiae Sion. Haec est gloriosissima ciuitas Dei: haec omnes laudes tuas in portis filiae Sion. Haec est gloriosissima ciuitas Dei: haec unum Deum nouit et colit; hanc angeli sancti adnuntiauerunt, qui nos ad eius societatem inuitauerunt ciuesque suos in illa esse uoluerunt; quibus non placet ut eos colamus tamquam nostros deos, sed cum eis et illorum et nostrum Deum; nec eis sacrificemus, sed cum ipsis sacrificium simus Deo. Nullo itaque dubitante, qui haec deposita maligna obstinatione considerat, omnes inmortales beati, qui nobis non inuident neque enim si inuiderent, essent beati, sed potius nos diligunt, ut et nos cum ipsis beati simus, plus nobis fauent, plus adiuuant, quando unum Deum cum illis colimus. escio quo modo quantum milii uidetur amicis suis theurgis erubescebat Porphyrius. Nam ista utcumque sapiebat, sed contra multorum deorum cultum non libere defendebat. Et an
Abbreviated transcription (Latin):
Deus inquit cordis mei. ⁊ pars m̃a dens insecula. Qd̾ int̾ multa
que ab hominib eliguntur ip̃e ei placuerat eligendus. q ecce ĩquit
qui longe se faciunt᷑ a te pibunt. ꝑlidisti om̃s qͣui forment᷑ abste.
hoc ẽ qui multoꝵ d̾oꝵ uult ẽẽ ꝓstibulu. Uñ sequitur illd̾ ꝑꝑ qd̾ ⁊ ce
tera de eglem psalmo dicenda iisa sunt. Mahi añt ad herere d̾o bo¬
nur ẽ. nõ longe ire. nõ ꝑ plurima formeari. Adherẽ. aũt d̾o tie ꝑfec¬
tum eĩt cum̃ totum quod lib̾randũ ẽ fui̾t lib̾atum Nunc uoͣ fit illd̾
qd sequitur. ponẽ in deo spem m̃am Spes eĩm q̃ uid̾tur nõ ẽspes:¬
mus in hoc qd̾ sequitur. Et simusnos quoq ꝑ modulo nr̃o angłi dei
uł nũctu eius an nũctiãtes eius uoluntate ⁊ glm gr̃amq lnidan¬
tes Unde cum dixiss ponere indeo spem meam̃ ut añnũctie inquit

Expanded text:
Deus, inquit, cordis mei, et pars mea Deus in saecula: quod inter multa Deus, inquit, cordis mei, et pars mea Deus in saecula: quod inter multa quae ab hominibus eliguntur, ipse illi placuerit eligendus. Quia ecce, inquit, qui longe se faciunt a te, peribunt: perdidisti omnem qui fornicatur abs te; hoc est, qui multorum deorum vult esse prostibulum. Unde sequittera de eodem psalmo dicenda visa sunt: Mihi autem adhaerere Deo, bonum est: non longe ire, non per plurima fornicari. Adhaerere autem Deo tunc perfectum erit, cum totum quod liberandum est, fuerit liberatum. Nunc vero fit illud quod sequitur: Ponere in Deo spem meam. Spes emus quod sequitur, et simus nos quoque pro modulo nostro angeli Dei, id est nuntii eius, adnuntiantes eius uoluntatem et gloriam gratiamque laudantes. Unde cum dixisset: Ponere in Deo spem meam, ut adnuntiem, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
me. Qanqͣ ad sinistram cuncta illa ꝑtineant. quẽ habundare a¬
pud impios cum uidisset. pene colapsus est. Quid enim m ẽ
inquit in celo ⁊ ate qui uolui suꝑ t̾ram. Rep̾hendit se ip̃m. iusteq
sibi displicuit quia cum tam magnu bonu haberet incelo qd̾ post
intellexit rem transitoria fragilem. ⁊ queda modo luteam felicitatẽ
asuo deo quesuit int̾ra. Defeẽ ĩnquit cor men et caro m̃a deus cõdi
mei defectu ntiq bono ab inferiorib ad supna. Uñ malio psalmo t¬
dr Desiderat ⁊ defẽc aĩa ma matriad̾ Item ĩalio. Defeẽ in salutare tuͦ
aĩa m̃a. tam̃cum de utroq dixiss icł de corcle ⁊ cãne nõ deficiente i
nõ subiecit ds̃ cordis ⁊ carnis mẽ s d̾s cordis mei Per cõ quippe
caro mũdatur Uñ dic̃ dñs.mũdate q̃ intus sunt ⁊ q̃ foris sunt mũ¬
daerũt. Parter deinde suam dĩc ip̃m dm̃. nõ aliquid. ab eo. s ip̃m:

Expanded text:
me: tanquam ad sinistram cuncta illa pertineant, quae abundare ame: tanquam ad sinistram cuncta illa pertineant, quae abundare apud impios cum vidisset, pene collapsus est. Quid enim mihi est, inquit, in coelo? et a te quid volui super terram? Reprehendit se ipsum, justeque sibi displicuit: quia cum tam magnum bonum haberet in coelo quod post intellexit, rem transitoriam, fragilem, et quodammodo luteam felicitatem a suo Deo quaesivit in terra. Defecit, inquit, cor meum et caro mea, Deus cordis mei: defectu utique bono ab inferioribus ad superna. Unde in alio psalmo dicitur: Desiderat et deficit anima mea in atria Domini . Item in utroque dixisset, id est de corde et carne deficiente, non subjecit, Deus cordis et carnis meae; sed, Deus cordis mei. Per cor quippe caro mundatur. Unde dicit Dominus: Mundate quae intus sunt, et quae foris sunt munda erunt . Partem deinde suam dicit ipsum Deum, non aliquid ab eo, sed ipsum:
Abbreviated transcription (Latin):
tanqͣr sõpniu euigilantis qui se repente inuenit. suisq sõpniabat
fallacib gandus destitutu. Et qm̃ in hac t̾ra uł mcinitate trena
magni s iidebantur. Dñe inquit ymaginẽ illoꝵ. inciuitate tua
ad nihilur rediges. Quid hunc tam utile fui̾t. etia ip̃a terrena ñ
nisi ab umo uõ deo querer̃. in cuiꝰ potestate sunt om̃ia. satis ostẽdit
uͥ ait uelut pecus factus sum aput te. ⁊ego semꝑ tecum uelut pecu
dreit. utiq nõ intelligens Ea quippe atẽ desiderare debui. q̃ mͥ cum
ĩpus nõ possunt ẽẽ cõmunia quib eos cum habundare cernerẽ
pͥutaui me incassum tibi fuisse qñ et illi hec ħerent qui tibi ẜiur
noluissent. tam̃ ego semꝑ tecum. quia etiam intaliu rerũ deside¬
rio deos allos nõ q̾uesiui. Ae ꝑ hoc sequitur Teniusti manum dex¬
tere mee.⁊ inuoluntate tua deduxisti me ⁊ cum gloria assũpsisti

Expanded text:
tamquam somnium euigilantis, qui se repente inuenit suis quae somniabat tamquam somnium euigilantis, qui se repente inuenit suis quae somniabat fallacibus gaudiis destitutum. Et quoniam in hac terra uel in ciuitate terrena magni sibi uidebantur: Domine, inquit, imaginem illorum in ciuitate tua ad nihilum rediges. Quod huic tamen utile fuerit etiam ipsa terrena non nisi ab uno uero Deo quaerere, in cuius potestate sunt omnia, satis ostendit ubi ait: Velut pecus factus sum aput te, et ego semper tecum. Velut pecus dixit utique \'non intellegens.\' \'Ea quippe a te desiderare debui, quae mihi cum inpiis non possunt esse communia, quibus eos cum abundare cernerem, putaui me incassum tibi seruisse, quando et illi haec haberent, qui tibi seruire noluissent. Tamen ego semper tecum, qui etiam in talium rerum desiderio deos alios non quaesiui.1 Ac per hoc sequitur: Tenuisti manum dexterae meae, et in uoluntate tua deduxisti me,
Abbreviated transcription (Latin):
ne paulo.ante cõmemorĩui mihi aũt ad herere deo bonũ ẽ. In quo
plane psalmo duoru testamentoꝵ que dicuntur uetus ⁊ nouum
satis ẽ declarata distinctio. Propter carnales eĩm tẽrenasq ꝓmissi¬
ones cum eas impiis habund.are perspiceret dicit pedes suos pene
fuisse cõmotos. ⁊ ⁊ effusos in lapsum ꝓpe modu gressus suos tãqͣ
frustra deo ip̃e ẜuiss cu ea felicitate quam de illõ expectabat cõtẽp¬
tores eius florere ꝑspiceret seq inrei huius inquisitione laboasse
uolentẽ curita ẽẽt app̃hendere donec intraret in scñariu dei. ⁊ intel¬
ligeret ĩ nouissima cor qui felices uidebant᷑ errãti Tunc eos in tel¬
lẽxit in eo se extulerunt. sicut dicit fuisse deiectos ⁊ defecisse. ac pẽisse
ꝑꝑ iniqͥtates suas totũq illud culm̃ tẽporał felicitatis ita eĩm fcũ

Expanded text:
ne paulo ante commemoraui: Mihi autem adhaerere Deo bonum est. In quo ne paulo ante commemoraui: Mihi autem adhaerere Deo bonum est. In quo plane psalmo duorum testamentorum, quae dicuntur uetus et nouum, satis est declarata distinctio. Propter carnales enim terrenasque promissiones, cum eas inpiis abundare perspiceret, dicit pedes suos paene fuisse commotos et effusos in lapsum propemodum gressus suos, tamquam frustra Deo ipse seruisset, cum ea felicitate, quam de illo expectabat, contemtores eius florere perspiceret; seque in rei huius inquisitione laborasse, uolentem quur ita esset adprehendere, donec intraret in sanctuarium Dei et intellegeret in nouissima eorum, qui felices uidebantur erranti. Tunc eos intellexit in eo, quod se extulerunt, sicut dicit, fuisse deiectos et defecisse ac perisse propter iniquitates suas; totumque illud culmen temporalis felicitatis ita eis factum
Abbreviated transcription (Latin):
scepta anima et cane ⁊. ñam credentiu mũd.it et carne ⁊deo̾ q̃rẽ¬
tib indeis quis ẽẽt respondit se eẽ priaipiu. Quod utiq cana¬
les infirmi peccatis obnoxii a ignorantie tenebris obuoluti
nequaqͣ pcipere possemus. nisi ab eo mũdaremur acq sanaremur.
ꝑhoc qd̾ eramus ⁊ nõ eramus. gramus eĩm homines. s iusti nõ ẽa
In illius aũt incarnatione ña humana erat. s iusta nõ peccatrix ẽat
hec mediatio qua manus lapsis iacentibq porrecta est. hoc ẽ sem̃
dispositum ꝑ angłos in quoru edictis lex dabatur ⁊ ħ mediato uẽ
Iantiq̃ mundari pie uiuendo potuerunt nõ solum. antẽq lex ppło¬
populo hebreo daretur neq enim eis p̾licator deus uł angłi d̾ fuer̾t
s ip̃ius quoq legis tẽporib qͣuis infiguris rerum sp̃naliũ hre uide¬
retur ꝓmissa carnalia ꝓꝑ que uetus dĩcitur testam̃tur. Nam ⁊ ꝓphete
mero erat cuius tam magnam d̾iuinaq sñiam. deboni hũam fi¬

Expanded text:
ntium mundat et carnem. Ideo quaerentibus Judaeis quis esset, respondit se esse principium . Quod utique carnales, infirmi, peccatis obnoxii, et ignorantiae tenebris obvoluti nequaquam percipere possemus, nisi ab eo mundaremur atque sanaremur, per hoc quod eramus et non eramus. Eramus enim homines, sed iusti non eramus; in illius autem incarnatione natura humana erat, sed iusta, non peccatrix erat. Haec est mediatio, qua manus lapsis iacentibusque porrecta est; hoc est semen dispositum per angelos, in quorum edictis et lex dabatur, qua et unus i mundari pie uiuendo potuerunt, non solum antequam lex populo Hebrsed ipsius quoque legis temporibus, quamvis in figuris rerum spiritualium habere videretur promissa carnalia, propter quod vetus dicitur Testamentum. Nam et Prophetae mero erat. cuius tam magnam diuinamque sententiam de boni humani fi
Abbreviated transcription (Latin):
cent. Uenite ascendamus in mon̾te dñi. ⁊ ĩdomu dei iacob. ⁊ ãnũ¬
crabit nob̾ uiam suam. ⁊ mgrediemur in eam. Ex syon enĩ prodiet
lee ⁊ u̾bum dni abierłm. Dia ergo ista nõ ẽ unus gt̾is. s iniu̾sar

Expanded text:
cent: Venite, ascendamus in montem Domini et in domum Dei Iacob; et adnuncent: Venite, ascendamus in montem Domini et in domum Dei Iacob; et adnuntiabit nobis uiam suam, et ingrediemur in eam. Ex Sion enim prodiet lex et uerbum Domini ab Hierusalem. Via ergo ista non est unius gentis, sed uniuersarum
Abbreviated transcription (Latin):
gentib data Inssus est disceder̃ de terra sua. ⁊ de cognatione sua. ⁊ de
domo pris sui. Tnnc ip̃e pͥmitus a chaldeoꝵ suꝑstitionib liberatus.
unu uerum deum sequendo coluit. Tui ħ ꝓmictenti fideliter credidi
IDec ẽ uniuersalis ma. dequa in sc̃a ꝓpheçia dictu ẽ. D̾s misereat᷑ nr̃i
⁊ benedicat nos illuminet uultum suũ sup nos ⁊ mi ẜatꝰ nr̃i. Ut
cognoscamus in terra niãtua. ĩ om̃ib gentib salutare tuñ. Unde
tãnto post ex habrae semine carne suscẽpti. de se ip̃o ait ip̃e saluator.⁊
Ees sum ma. ueritas ⁊ uita. Hec ẽ iminersał uia de qua tanto ante
prẽdictum ẽ. Erit ĩ nouissimis dieb manifestatus mons domus
dm̃i. p̃paratus suꝑ cacumina montin et extolletur suꝑ colles. ⁊ ne¬
ment ad eum omnes gentes. ⁊ ingredientur nationes multe ⁊ di¬

Expanded text:
gentibus data, iussus est discedere de terra sua et de cognatione sua et de gentibus data, iussus est discedere de terra sua et de cognatione sua et de domo patris sui. Tunc ipse primitus a Chaldaeorum superstitionibus liberatus unum uerum Deum sequendo coluit, cui haec promittenti fideliter credidit. Haec est uniuersalis uia, de qua in sancta prophetia dictum est: Deus misereatur nostri et benediccognoscamus in terra uiam tuam, in omnibus gentibus salutare tuum. Unde tanto post ex Abrahae semine carne suscepta de ipso ait ipse Saluator: Ego sum uia, ueritas et uita. Haec est uniuersalis uia, de qua tanto ante praedictum est: Erit in nouissimis diebus manifestatus mons domus Domini, paratus super cacumina montium et extolletur super colles, et uenient ad eum uniuersae gentes et ingredientur nationes multae et di
Abbreviated transcription (Latin):
metuebat. ad eius confirmationẽ rubustioremq cõmendatione m
potius ptinere. Hec est igitur mimie liberande inmiersał nia. icl. di
nuersis gentib. diuina miseratione concessa. cuius profecto notitia a
Quotũq um uenit. ⁊ ad quoscũq nentura ẽ. nec debuit nec debebit ei
no penetrabile. quod sensut etiam iste cum dixit. nõ dum receptum
hec donum dei ⁊ nõdum in suam notitiam ẽẽ platum. Neq enim ppea
uerum nõ ẽẽ iudicauit. quia nõ dum infidem suam receptum fuerat
uel ĩnotitia nõ dum ꝓuenerat. Hec est inq̃ liberandoꝵ credentiã uni¬
n̾sał ua de qua fidelis habraam. diuinu accep̃ oraculu. In sẽmetuo
benedicentur om̃s gs qui fuit quidem gente caldeus. S ut talia ꝓ̃¬
missa pciperet ⁊ exilio propagaretur semen dispositur ꝑ angłos ĩ ma¬
nu mediatoris in quo eẽt ista liberandeaĩe imiu̾salis niã. hoc ẽ õib

Expanded text:
metuebat, ad eius confirmationem robustioremque commendationem metuebat, ad eius confirmationem robustioremque commendationem potius pertinere. Haec est igitur animae liberandae uniuersalis uia, id est uniuersis gentibus diuina miseratione concessa, cuius profecto notitia ad quoscumque iam uenit et ad quoscumque uentura est, nec debuit nec debebit ei humano ingenio penetrabile. Quod sensit etiam iste, cum dixit, nondum receptum hoc donum Dei et nondum in suam notitiam fuisse perlatum. Neque enim propterea uerum non esse iudicauit, quia nondum in fidem suam receptum fuerat uel in notitiam nondum peruenerat. Haec est, inquam, liberandorum credentium uniuersalis uia, de qua fidelis Abraham diuinum accepit oraculum: In semine tuo benedicentur omnes gentes. Qui fuit quidem gente Chaldaeus, sed ut talia promissa perciperet et ex illo propagaretur semen dispositum per angelos in manu Mediatoris, in quo esset ista liberandae animae uniuersalis uia, hoc est omnibus
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ non dubitat. Prouidentia quippe diuina sine ista amersali ma
liberande anime. genus humanu relinquere potuisse non credit.i
Neque enim ait non eẽ. s hoc tantum bonum. tantumq ad iutoriũ
non dum receptum.non dum in suam notitiam ẽẽ perlatum:
Nec mirum. Tunc enim porphyrius erat in reb humanis. qñ
sta liberande anime imniersalis uia que nõ est aliaq religio xṗ¬
ana. oppugnari permictebatur ab idolorum demonuq cultoribus
regib q t̾renis ꝑp ad serendum et consecrandu martiru numerũ
hes est testrum ueritatis. ꝑquos ostenderetur omnia corporalia ma¬
Li pro fite pietatis. ⁊ commendatione ueritatis ẽe tolleranda. Wide¬
bat ergo porphorius ⁊ ꝑhuinsmodi persecutionẽ. cito istam ina pe¬
ritura ⁊ ꝑpea non ẽe ip̃am liberande aĩe im iuersalem putabat. nõ
intelligens hoc qual eum monebat.⁊ qd̾ inenis electione perpetix

Expanded text:
esse non dubitat. Prouidentiam quippe diuinam sine ista uniuersali uia esse non dubitat. Prouidentiam quippe diuinam sine ista uniuersali uia liberandae animae genus humanum reliNeque enim ait non esse, sed hoc tantum bonum tantumque adjutorium nondum receptum, nondum in suam notitiam esse perlatum: nec mirum. Tunc enim Porphyrius erat in rebus humanis, quando ista liberandae animae universalis via, quae non est alia quam religio christiana, oppugnari permittebatur ab idolorum daemonumque cultoribus regibusque terrenis, propter asserendum et consecrandum martyrum numerum, hoc est testium veritatis, per quos ostenderetur, omnia corporalia mala pro fide pietatis et commendatione ueritatis esse toleranda. Videbat ergo ista Porphyrius et per huius modi persecutiones cito istam uiam perituram et propterea non esse ipsam liberandae animae uniuersalem putabat, non intellegens hoc, quod eum mouebat et quod in eius electione perpeti
Abbreviated transcription (Latin):
aĩa liberatur. Cum aũt auchit ⁊dicit. uł abindorum morib ac disci¬
plina. uł ab inluctione caldorum. ułalia qualibet uia manifestissi¬
ma ucce testatur. Neq illis q̃ abindiis neq illis q̃⁊ caldeis didice¬
rat hanc uniuersalem uiam liberande anime contineri. Et utiq
se acaldeis oracula diuina sumpsisse. quoꝵ adsiduam cõmemorati¬
one facit tacere nõ potunt. quam uult gͦ intelligi aĩe liberande.uni¬
uersalem uiam nõ dum receptam uł ex aliqua uerissima philose¬
phia. uł ex earum gentiu doctrinis q̃ magne uelut in diuinis re¬
bus habebantur ꝯĩna plus apud eas curiõsitas ualuit. quorum an¬
geloru cognoscendoru ⁊ colendoꝵ. nõ dumiq insuam notitiam hy¬
storiali cognitione platam: Que nam ista ẽ imiu̾sał uia. nisiq nõ
sue cuiq genti propria. s unuũsalis gentib q̃ cõmums eẽt diumi¬
tus ĩ partita ẽ. quam certe iste homd nõ mediocriingenio p̾clitus

Expanded text:
ur? Cum autem addit et dicit: uel ab Indorum moribus ac disciplina, uel ab inductione Chaldaeorum uel alia qualibet uia\', manifestissima uoce testatur neque illis quae ab Indis neque illis quae a Chaldaeis didicerat hanc uniuersalem uiam liberandae animae contineri; et utique se a Chaldaeis oracula diuina sumsisse, quorum adsiduam commemorationem facit, tacere non potuit. Quam uult ergo intellegi animae liberandae uniuersalem uiam nondum receptam uel ex aliqua uerissima philosophia uel ex earum gentium doctrinis, quae magnae uelut in diuinis rebus habebantur, quia plus aput eas curiositas ualuit quorumque angelorum cognoscendorum et colendorum, nondumque in suam notitiam historiali cognitione perlatam? Quaenam ista est uniuersalis uia, nisi quae non suae cuique genti propria, sed uniuersis gentibus quae communis esset diuinitus inpertita est? Quam certe iste homo non mediocri ingenio praeditus
Abbreviated transcription (Latin):
bet uia nõdum in suam notitiã candẽ uiam hystoriali cognitione
platam ꝓculdubio cõfitetur ẽẽ aliquam. s nõ dumi in suam uenisse
notitiã Ita ei non sufficiebat quicquid d̾ aĩa liberanda studiosissĩe
didicerat sibiq nel potius aliis nosse ac tenere uidebat. Sẽsiebat
ẽim ad huc sibi deesse aliquam prestantissimã anctoritatẽ. quam de
re tanta sequi oporteret. Cum aũt dicit uel philosophia uerissima
aliqua non dum ĩ suam notitiam peruenisse. sectam que un merła¬
lem cõtmeat uiam aĩe liberande: Satis quãtum arbitror ostendit
uł eam philosophiam ĩ qua ip̃e philo sophatus ẽ nõ ẽe uerissim. im
uł eam nõ continere uiam talem. Et quomͣ iam põt ẽẽ uerissima

Expanded text:
bet uia, nondumque in suam notitiam eandem uiam historiali cognitione bet uia, nondumque in suam notitiam eandem uiam historiali cognitione perlatam: procul dubio confitetur esse aliquam, sed nondum in suam uenisse notitiam. Ita ei non sufficiebat quidquid de anima liberanda studiosissime didicerat sibique uel potius aliis nosse ac tenere uidebatur. Sentiebat enim adhuc sibi deesse aliquam praestantissimam auctoritatem, quam de re tanta sequi oporteret. Cum autem dicit uel a philosophia uerissima aliqua nondum in suam notitiam peruenisse sectam, quae uniuersalem contineat uiam animae liberandae: satis, quantum arbitror, ostendit uel eam philosophiam, in qua ipse philosophatus est, non esse uerissimam, uel ea non contineri talem uiam. Et quo
Abbreviated transcription (Latin):
nõ expetunt. quem deo suo qui etiam noster ẽ deberi sciunt. nec iubẽt
ut sacrificiu faciamus nisi ei tantu. cuis ⁊ nos cum illis ut sepe
dixi ⁊ sepe dicendu ẽ. sacrificium ẽẽ debemus pereum sacerdotem
offerendi. qui in homine quem susceperit ẜm que et sacerdos esse
uoluit etiam usq ad mortem sacrificiu pro nob̾ dignat᷑ꝰ ẽ fieri Capł¬
N. Et est religio que uniuersalem continet uiam. ãe libande .Xxxii¬
qm̃ nulla nͥ hac lib̾ari põt. Hec ẽ eĩm quodãm regalis uia. que una
dicit ad regnum. non tẽporali fastigio nutabũdũ. s et̾nitatis fimi¬
tate securũm Cum aũt dicit porphyrius ĩ primo uix̾ finem de regre¬
ssu aĩc libro nõ dum receptu: in imã quãda septam. que umu̾sałe:
cõtineat uiam aĩe liberande uel.⁊ philosophia uerissima aliqua. uil
ab indor morib ac disciplina aut inductione caldoꝵ. aut alia quali¬

Expanded text:
non expetunt, quem Deo suo, qui etiam noster est, deberi sciunt; nec jubent, non expetunt, quem Deo suo, qui etiam noster est, deberi sciunt; nec jubent, ut sacrificium faciamus, nisi ei tantummodo, cujus et nos cum illis, ut saepe dixi et saepe dicendum est, sacrificium esse debemus, per eum sacerdotem offerendi, qui in homine quem suscepit, secundum quem et sacerdos esse voluit, etiam usque ad mortem sacrificium pro nobis dignatus est fieri. CAPec est religio, quae uniuersalem continet uiam animae liberandae, quonim nulla nisi hac liberari potest. Haec est enim quodam modo regalis uia, quae una ducit ad regnum, non temporali fastigio nutabundum, sed aeternitatis firmitate securum. Cum autem dicit Porphyrius in primo iuxta finem de regressu animae libro nondum receptum in unam quandam sectam, quae uniuersalem contineat uiam animae liberandae, uel a philosophia uerissima aliqua uel ab Indorum moribus ac disciplina, aut inductione Chaldaeorum aut alia quali
Abbreviated transcription (Latin):
ati ⁊ semꝑ fuerunt. semꝑ existente qui fecit. ⁊ tam̃ fc̃i sunt Nũꝗt
ergo si anima semꝑ fint. etiam miseria eius semꝑ fuisse dicenda ẽ
sõrro si aliquid in illo qd̾ ex etno nõ fuit. ẽẽ cep̃ extempore cur nõ fi
eri potuerit ut ip̃a ẽet extẽpore que antra nõ fuisset Teinde beatitu¬
do quoq ens. ꝓp post experim̃tu: malorum firmior ⁊ sine fine man¬
sura sicut iste confitetur. ꝓculdubio cep̃ extp̃e. ⁊ tam̃ semꝑerit. cum
aũt nõ fu̾it. Illa igitur omnis argum̃tatio dissoluta ẽ qua putat
nihil ẽẽ possit sinẽ fme tpͣis nisi ꝙͣ initiu nõ ħet tpͣis Innenta ẽ eĩ
anmne beatitudo. q̃ cum initu temporis h̾uit finem temporis nõ
habebit. Qua pp diuine anctoritati. humana cedat infirmitas.
eisq beatis ⁊ ĩmortalib de nera religione credamus . qui si honore

Expanded text:
ati et semper fuerunt semper existente qui fecit, et tamen facti sunt.\' Numquid ati et semper fuerunt semper existente qui fecit, et tamen facti sunt.\' Numquid ergo, si anima semper fuit, etiam miseria eius semper fuisse dicenda est? Porro si aliquid in illa, quod ex aeterno non fuit, esse coepit eeri potuerit, ut ipsa esset ex tempore, quae antea non fuisset? Deinde beatitudo quoque ejus post experimentum malorum firmior et sine fine mansura, sicut iste confitetur, procul dubio coepit ex tempore, et tamen semper erit, cum antea non fuerit. Illa igitur omnis argumentatio dissoluta est, qua putatur nihil esse posse sine fine temporis, nisi quod initium non habet temporis. Inventa est enim animae beatitudo, quae cum initium temporis habuerit, finem temporis non habebit. Quapropter divinae auctoritati humana cedat infirmitas, eisque beatis et immortalibus de vera religione credamus, qui sibi honorem