comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
uit expedite. distͥbuit. A seraphin qͦ. qr caritas e̾. ⁊ nichil odit eoꝵ que
fecerit.⁊ uult omnes homines saluos fieri. ⁊ ad agnitionem u̾itatis
uenire. Hii gͦ omnes ꝓut capiunt. diligunt. Set etum adoles centłe
qm̃ minus sapiunt. minul ⁊ capiunt: nec omĩo susficñt ad tam sb̾¬
lima. Paruule quippe in ip̃o sunt: laste ⁊ oleo nutͥende. Ergo ex
uberibus sponse opus sumeie hñt: uñ diligant. Ht̃ oleum effusũ
sponsa: ad cuiꝰ ille ertitantur odorem: gustare. ⁊ sentire qͣm suduũ ẽ
dñs. Cumq amore flagͣntes ꝑsensent: ꝯu̾tens sead sponsum. oleũ
ait esfulum norũ tuum: ꝓpt̃ea ad olesientule diler̾unt te nimis. Qͥd
est nimis: Ualde. uehement̃. ardenter. Uł certe magis ex obliqͦ
uol qui nuꝑ uenistis. tarigit sp̃italis sertno : ur̃am illam qͣm ⁊ nos
freq̃nter repruncte conati sumus. minꝰ diccetam uehem̃tiam. ĩ¬

Expanded text:
vit expedire, distribuit; a seraphin quoque, quia charitas est, et nihil odit eorum quae vit expedire, distribuit; a seraphin quoque, quia charitas est, et nihil odit eorum quae fecit, et vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire. 7. Hi ergo omnes, prout capiunt, diligunt. Sed enim adolescentulae, quoniam minus sapiunt, minus et capiunt, nec omnino sufficiunt ad tam sublimia: parvulae quippe in Christo sunt, lacte et oleo nutriendae. Ergo ex uberibus sponsae opus sumere habent unde diligant. Habet oleum effusum sponsa, ad cujus illae excitantur odorem, gustare et sentire quam suavis est Dominus. Cumque amore flagrantes persenserit, convertens se ad sponsum: Oleum, ait, effusum nomen tuum, propterea adolescentulae dilexerunt te nimis? Quid est nimis? Valde, vehementvos, qui nuper venistis, tangit spiritualis sermo; vestram illam, quam et nos frequenter reprimere conati sumus, minus discretam vehementiam, i
Abbreviated transcription (Latin):
equitatem. Ab archangelis : ob consilioꝵ sũmam mod̾ationẽ. Por¬
ro a untutibꝰ: ob benignissimam erhibitõnem mirałoꝵ. ꝑ q̃ intredu¬
los dignantusime tͣhit ad fidem. A potestatibꝰ uͦ : ob illam iustissime
potentie uim. qͣ solet apiis malignanti iixpulsare. ⁊ artere crude¬
litatem. Uerum a principatibꝰ: ob eĩnam ⁊ orignalem alam uir¬
turen: qͣ dat eẽ. ⁊ essendi pͥncipium omni creature : luperior. ⁊
inferiori. spiritali. ⁊ corporali: artingens a fine usq ad finẽ fortiter.
in fortitudine brachii sui: iuitute tam̃ potentiori. ꝓ sua ingenita le¬
nitate. ⁊ unperturbabili tͣnquillitate : disponit omĩa suanit̾. Diligi¬
tur ⁊ a ihtonis: ob beniuolentiam magistre sapientie. sine inudia
sese cõmunicantis. ⁊ unctõnem q̃ gratis docet de om̃ĩbus. Cet̃um a
cherubin ꝓrterea diligit᷑ : qr deus suentiar̃ dñs est: ⁊sciens quid auq
opus sit ad salutem. discrete puideq dona sua digne pescentibꝰ ꝓnt no¬

Expanded text:
quitatem; ab archangelis, ob consiliorum summam moderationem; porro a virtutibus, ob benignissimam exhibitionem miraculorum, per quae incredulos dignantissime trahit ad fidem; a potestatibus vero, ob illam justissimae potentiae vim, qua solet a piis malignantium propulsare et arcere crudelitatem; verum a principatibus, ob aeternam et originalem illam virtutem, qua dat esse et essendi principium omni creaturae superiori et inferiori, spirituali et corporali, attingens a fine usque ad finem fortiter; in fortitudine brachii sui, virtute tamen potentiori pro sua ingenita lenitate et imperturbabili tranquillitate disponit omnia suaviter. Diligitur et a thronis ob benevolentiam magistrae sapientiae sine invidia sese communicantis, et unctionem, quae gratis docet de omnibus. Caeterum a cherubin propterea diligitur, quia Deus scientiarum dominus est; et sciens quid cuique opus sit ad salutem, discrete provideque dona sua digne poscentibus, prout no
Abbreviated transcription (Latin):
Dhuc sponsa amatoria loquit᷑: adhuc pergit ãpliuᷤ
ꝓ sequi laudes sponsi. ⁊ gr̃am ꝓuocat: dum mostͣt
eam qͣm iam acceꝑat ĩ se uacuam ñ fuisse. Andi ⁊¬
enim quid secuta adumgit. Dpt̃ca ĩquid adolescẽ¬
tule dier̾unt ce nimis. Quasi dicat. Nõ frustra ił
ĩ auit̾ nom̃ tuum erin anitũ ẽ osponse. atq effusum ĩ ubera mea. Bo¬
t̃ea ⁊ euim adoloscentule dier̾unt tenimis. Pp̃t quid: Ept̃ nometi
essusum. ⁊ pp̃ ubera ex eo ꝑsiisa. Inde quiite erutate sunt t̃ amorẽ spõ¬
si. in de sũtserunt ut diligant. Spõsa ĩtusum numus ercipiente:
ille mor sensere fra gͣnuam. q̃ longe ꝯ matre mimime ẽẽ poterant:
atq illa suanitate teplete dicunt. Caritas dei diffnsa ẽ ĩ cordibꝰ nr̃is.¬

Expanded text:
dhuc sponsa amatoria loquitur, adhuc pergit amplius prosequi laudes sponsi; et gratiam provocat, dum monstrat eam, quam jam acceperat, in se vacuam non fuisse. Audi etenim quid secuta adjungit: Propterea, inquit, adolescentulae dilexerunt te nimis . Quasi dicat: Non frustra nec inaniter nomen tuum exinanitum est, o sponse, atque effusum in ubera mea; propterea enim adolescentulae dilexerunt te nimis. Propter quid? Propter nomen effusum, et propter ubera ex eo perfusa. Inde quippe excitatae sunt in amorem sponsi, inde sumpserunt ut diligant. Sponsa infusum munus excipiente, illae mox sensere fragrantiam, quae longe a matre minime esse poterant; atque illa suavitate repletae dicunt: Charitas Dei diffusa est in cordibus nos
Abbreviated transcription (Latin):
tum labore runari: cui ulteo affatim aquas hrnridas fons uutꝰ
tmanat llec brutus gͦ nec angłitus spc̃ ad ea capessenda q̃ beatã
spirttalem facunt Ẽaturam. sins iulo modo corporibul adiurã¬
tur: ille quid ꝓ innata stoliditate ñ capiens: isti uͦ ꝓ extellẽtio¬
ris glẽ p̃raatiua non indigens. Porro hominis lom̃ quitn edium quẽ¬
dam uĩt sup̃mum ⁊ int̾umũ tenet lotum. usq adeo ad utrumq
necessarium hrẽ corpus manifestum ẽ ut absq eo nec irẽ ꝓficere.
aut sine aure percipis instrueritẽ: Itaq cum ablq corporis dm¬
mirnło nec b estialis spc̃ leruilis ꝯditõnis soluere debitum. neesoi

Expanded text:
cum labore rimari, cui ultro affatim aquas limpidas fons vivus cum labore rimari, cui ultro affatim aquas limpidas fons vivus emanat? Nec brutus ergo, nec angelicus spiritus ad ea capessenda, quae beatam spiritualem faciunt creaturam, suis ullo modo corporibus adjuvantur; ille quidem pro innata stoliditate non capiens, iste vero pro excellentioris gloriae praerogativa non indigens. 5. Porro hominis spiritum, qui medium quemdam inter supremum et infimum tenet locum, usque adeo ad utrumque necessarium habere corpus manifestum est, ut absque eo nec ipse proficere, aut sine auribus percipis instruentem? 6. Itaque cum absque corporis adminiculo nec bestialis spiritus servilis conditionis solvere debitum,
Abbreviated transcription (Latin):
ret iniusibilia dei per ea q̃ fasta siẽt intelletta ꝯspitiuntur: adie¬
tit ꝓtinus a treatura mundi: Nimirũ qm̃ a treatura cli nõ ita.
libilium ꝓficiens gͣdatim quodammͦ. paulatim q nccititr ꝑueni¬
re: eo ille celestuim habitator. ingenita sbtiltrte. ac bbluntate
sua. in omni uelocitate. fatiltaarte q pertingit: ułło itaq sensus cor¬
porei amminicło fultul. nullo corporei membͥ aduitus offitio: nbło
corporee cuiuscumq rei informatus iitirm. Cur enun ĩter cor¬
pora spãlas scritietur senliss: quos in libro uite ⁊ absq cortͣdicti¬
one legit. ⁊ abiq difficuitate intlligit: Out in sudore uultꝰ sui
laboiet gretiterr grana de paleis: de inus: uina. ⁊ de amurca
oleum. qui ex omnibus satis habunde q ad tuanum habit: Qs
mendicet uctum sinm pet domos alienas. in sua habundans pa¬
mbus: ꝯuis piceum sodere curet ⁊ in titre insceribꝰ uenal aqͣr

Expanded text:
ret: 1278 Invisibilia Dei per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur; adjeret: 1278 Invisibilia Dei per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur; adjecit protinus, a creatusibilium proficiens, gradatim quodam modo paulatimque nititur pervenire: eo ille coelestium habitator ingenita subtilitate ac sublimitate sua, in omni velocitate facilitateque pertingit, nullo utique sensus corporei adminiculo fultus, nullo corporei membri adjutus officio, nullo corporeae cujuscunque rei informatus intuitu. Cur enim inter corpora spirituales scrutetur sensus, quos in libro vitae et absque contradictione legit, et absque difficultate intelligit? cur in sudore vultus sui laboret excutere grana de paleis, de uvis vina, et de amurca oleum, qui ex omnibus satis abundeque ad manum habet? Quis mendicet victum suum per domos alienas, in sua abundans panibus? quis puteum fodere curet, et in terrae visceribus venas aquarum
Abbreviated transcription (Latin):
git q in lib̃tate spc̃ anmustrare offitium pietatis. futuroꝵ bõꝵ
Ille gͥ ut uire seruiat. iste ut pic subueniat: ambo ꝓculdubio sus
corporibus orent ut uuent. Namin quo eis ip̃i utuentur ñ udeo
ad prolectum duurtarat efuiratis. Irratõnalil nemte syẽ ⁊ sicor¬
por alia per coipꝰ ⁊ ipẽ hauriat : nun quid tartĩ eo usq uniatur coipe
suo. ut per corporalia ⁊ sensibilia que ꝑ illud sentit. ⁊̃ ad spitralia
⁊ urcelligibilia ꝓficiendo ꝑtingat: Ad qui taiien capessenda ꝓ sus
corporali temxoaliq obsequio uosetur uuate illos. qui omflem
usum rerum temꝑalium ad fructum transferũt et̃narum: icten¬
tes hoc mundo tanqͣm nõ utentes. Porro aũt super talestis sgẽ absq
ꝑsecto sue icmtate ac uniacitate nature suffirit axp̃hendere
sũma ⁊ intuna penetrate. An non hoc apłs intellexit: qui c̃ dice¬

Expanded text:
gitque in libertate spiritus administrare officium pietatis, futurorum bongitque in libertate spiritus administrare officium pietatis, futurorum bonIlle ergo ut jure serviat, iste ut pie subveniat, ambo procul dubio suis corporibus egent ut juvent. Nam in quo ipsi eis juventur, non video, ad profectum duntaxat aeternitatis. Irrationalis nempe spiritus, etsi corporalia per corpus et ipse hauriat: nunquid tamen eousque juvatur corpore suo, ut per corporalia et sensibilia quae per illud sentit, etiam ad spiritualia et intelligibilia proficiendo pertingat? Ad quae tamen capessenda pro suo corporali temporalique obsequio noscitur juvare illos, qui omnem usum rerum temporalium ad fructum transferunt aeternarum, utentes hoc mundo, tanquam non utentes. 4. Porro autem supercoelestis spiritus absque profecto suae vicinitate ac vivacitate naturae sufficit apprehendere summa, et intima penetrare. An non hoc Apostolus intellexit, qui cum dice
Abbreviated transcription (Latin):
naturam. Et quid ad me de tiuraiło dei: qui de naturalibus dissero :
Iam quod ⁊ super celestes spc̃ opus coiporibus habeant: illa marinte
certos uol fatiat. ueni ⁊ utre diuina semencia. Nonne om̃s ait am¬
ministratorii sp̃c sunt missi in mitust̾unti: ꝓpt̃ eos qui ħrbitatem
capũt salutis: Quonam gͦ modo ĩplent tuitust̾ium suum absꝙtor¬
pore. p̾itim apd̃ uiuentes ĩ corpore : Deniq nõ est discurrere. net de
loco ad lotum transire nili corpoꝵ: qd̃ frequent̃ angelos facere tã
indubitata quam nota ꝓbat auctoritas. Hinc ẽ qd̾ ⁊ uisi sũt prĩbꝰ
⁊ ad eos intrau̾ũt.: manducauerũt. ⁊ redes lauerũt. Ita inferior
alium. corporalium q necess itatiuii iuuando fuit. ideo q ille hrc̃. ⁊
cum tempore transit. ⁊ cum corpote deficit. Seruus quippe ñ iria¬
net in domo mẽmum. Luet qui bene eo utirit᷑. omẽm usuca huiꝰ

Expanded text:
naturam. Et quid ad me de miraculo Dei. qui de naturalibus dissero? 2. naturam. Et quid ad me de miraculo Dei. qui de naturalibus dissero? 2. Jam quod et supercoelestes spiritus opus corporibus habeant, illa maxime certos ministratorii spiritus sunt, missi in ministerium propter eos qui haereditatem capiunt salutis? Quonam ergo modo implent ministerium suum absque corpore, praesertim apud viventes in corpore? Denique non est discurrere, nec de loco ad locum transire, nisi corporum: quod frequenter angelos facere tam indubitata, quam nota probat auctoritas. Hinc est quod et visi sunt patribus, et ad eos intraverunt, et manducaverunt, et pedes laverunt. Ita inferior corporaliumque necessitatum juvando servit; ideoque ille spiritus et cum tempore transit, et cum corpore deficit. Servus quippe non manet in domo in aeternum, licet qui bene eo utuntur, omnem usum hujus
Abbreviated transcription (Latin):
uatuor sunt syũum gña: nota sunt uobis. pecoris.
nr̃ angłicus. ⁊ qm condiditistos. Non ẽ ex omnibus
corpus non sit. corporis ue similttudo: ex apto dũtarat
constat: ut nec subsistere absq illo utrumq possit. Simul qppe ui
uificare delinit ⁊ uiuete ille spc̃: qͣn do mortiur petus. Herum noᷤ
uiuimꝰ qnid cost corpus. s ad ea ꝯuibus beate uiuitur. tuillus nob̾
accessul paret nisi ꝑ torpus. Senserat hoc qui dicelut. Inuisibilia
dei ꝑ ea q̃ facta sunt inteslecta ꝯspiciut᷑. Ipã siquidem q̃ fcã sũt.
id est corporalia. ⁊ uisibilia ista. nõ nsi per cerporis instrum̃tum
creatura. q̃ nos sumus. siue quo nimirum neqͣqͣm illam scientiam
assequit̃. qͣm iolam accepit gradum ad ea de quoꝵ fit contaone
beata. Hic si michi obitiatur de ꝑuulis regeñatis qd absq scientia
rerum corporalium ereuntes de corpore. ad beatam uttã nicħominꝰ
transire credantur. breuiter respondeo. hoc illis conferre grãm nõ

Expanded text:
uatuor spirituum genera nota sunt vobis, pecoris, noster, angelicus, et qui condidit istos. Non est ex omnibus,rumque, necessarium corpus non sit, corporisve similitudo, excepto duntaxat constat, ut nec subsistere absque illo utcunque possit. Simul quippe et vivificare desinit. et vivere ille spiritus, quando moritur pecus. Verum nos vivimus quidem post corpus; sed ad ea quibus beate vivitur, nullus nobis accessus patet, nisi per corpus. Senserat hoc qui dicebat: Invisibilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur . Ipsa siquidem quae facta sunt, id est ccreatura quae nos sumus, sine quo nimirum nequaquam illam scientiam assequitur, quam solam accepit gradum ad ea, de quorum fit cognitione beata. Hic si mihi objicitur de parvulis regeneratis, quod absque scientia rerum corporalium exeuntes de corpore, ad beatam vitam nihilominus transire credantur; breviter respondeo hoc illis conferre gratiam, non
Abbreviated transcription (Latin):
lestia. atq terestria obsequi constat: El ane superfluo haberet suum:
qͥ nullum sͥ reperit alienum. Herum si cuncta q̃ ħ loco dicenda otiur¬
runt p̾senti uolumis sermone ꝯcliide: sermo modũ excedet. ⁊ uires
forsitan aliquoꝵ. Propterea querestant sub alio suemꝰ absoluẽda pͥcipio.¬

Expanded text:
lestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, lestia atque terrestria obsequi constat? Plane superfluo haberet suum, qui nullum sibi reperit alienum. Verum si cuncta, quae hoc loco dicenda occurrunt, praesenti volumus sermone concludere, sermo modum excedet, et vires forsitan aliquorum: propterea quae restant, sub alio servemus absolvenda principio.
Abbreviated transcription (Latin):
Est tam̃ qui bonum oꝑatur non uolens. siue homo malus. siue angi¬
possit inuito. Iꝯttirr ei qui dem dispensatio tantũ tredita est: set
nescio quomodo gͣtius iocundiusq lentimus bonũ qd per malum
dispensatorem ministrat᷑. Ipã est gͦ causa cur ⁊ per malos deuĩ faciat
bona bonis: nõ autem ut oꝑa eorum indigeat in benefatiendo. Por¬
ro hus que ratione. ł sensu carencia sũt multominus deum egere qͥs
dubitet: S qͣndo in opus bonum ⁊ ip̃a concurrunt: apparet qm̃ oĩa
ꝑ que conuenientius fiaant. de seruitute corporee treature ñ efficati¬
am q̃xit. s ꝯgruentiam. Esto deinde qđ corporum mrtust̾ia oportune
plerumq diumis oꝑibus aplicentur. ut ũbi grã pluiue unutitãdiᷤᷤ
leminbꝰ. ł multiplican dis segetibꝰ. ł fructibꝰ maturandis : quid ꝓpͥo
q̃fo de corpore facere ht̃ cui ad nutum indifferent̃ uniu̾sa corpora ce¬

Expanded text:
Est tamen qui bonum operatur non volens, sive homo malus, sive angeEst tamen qui bonum operatur non volens, sive homo malus, sive angepossit invito. Igitur ei quidem dispensatio tantum credita est; sed nescio quomodo gratius jucundiusque sentimus bonum, quod per malum dispensatorem ministratur. Ipsa est ergo causa, cur et per malos Deus faciat bona bonis: non autem, quod opera eorum indigeat in benefaciendo. 10. Porro his quae ratione vel sensu carentia sunt, multo minus Deum egere quis dubitet? Sed quando in opus bonum et ipsa concurrunt, apparet quoniam oper quae convenientius fiant; de servitute corporeae creaturae non efficaciam quaerit, sed congruentiam. Esto deinde quod corporum ministeria opportune plerumque divinis operibus applicentur, ut, verbi gratia, pluviae vivificandis seminibus, vel multiplicandis segetibus, vel fructibus maturandis; quid proprio, quaeso, de corpore facere habet, cui ad nutum indifferenter universa corpora coe
Abbreviated transcription (Latin):
lus angłorum. hoc modo michi capabilis est: nulluis ego carax. Nec ip̃i
angłi ita se alt̾utrum capunt. Sequestretur ꝓuide p̃rogatiua hec
summo ⁊ incͥcuns eͥpto spu̾i: qui solus cum docet angłm siue hominẽ
scienciam: inst̾mentũ ñ q̃rit nostre corporee auris. sicut nec sibi oris.
Der se infunditur: ꝑ se innecescit. purus capit᷑ apuris. Solns nullius
indiget. solus ⁊ sͥ ⁊ omnibꝰ de sola onmpotenti uoluntate sufficiens.
Oꝑatur tam̃ innensa. ⁊ inuumera ꝑ subiectam creaturam torpora¬
lem siue spiritalem. s quasi imꝑans .nĩ. qͣ mendicans. En u̾bi grã
uidelicet uos dum ꝑ se absq dubio facilius. suauius q id posset: ꝓfecto
in dillgencia est. non indigentia. In ꝓfestu siquidem ur̃o m̃itum que¬
rit michi: nõ sibi solatium. Id ipsum sapere opus est omni homini
oꝑanti bonum: ne forte inse debonis domim. ⁊ñ in domino głetur.

Expanded text:
s angelorum, nulla animarum hoc modo mihi capabilis est, nullius ego capax. Nec ipsi s angelorum, nulla animarum hoc modo mihi capabilis est, nullius ego capax. Nec ipsi angeli ita se alterutrum capiunt. Sequestretur proinde praerogativa haec summo ac incircumscripto Spiritui, qui solus, cum docet angelum sive hominem scientiam, instrumentum non quaerit nostrae corporeae auris, sicut nec sibi oris. Per se infunditur, per se innotescit, purus capitur a puris. Solus nullius indiget; solus et sibi, et omnibus de sola omnipotenti voluntate sufficiens . 9. Operatur tamen immensa et innumera per subjectam creaturam corporalem, sive spiritualem; sed quasi imperans, non quasi mendicans. En, verbi gravidelicet vos, cum per se absque dubio facilius suaviusque id posset; profecto indulgentia est, non indigentia. In profectu siquidem vestro meritum quaerit mihi, non sibi solatium. Idipsum sapere opus est omni homini operanti bonum, ne forte in se de bonis Domini, et non in Domino glorietur.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ nolentes ccopanturq in bonum bonis. Cet̃um angłicacorporantrum¬
nam ip̃i spiritibus naturalia sint sicut hominibus sua.⁊ suit auimalia
siut homines inuortualia tam̃ qd nõ dum sunt homines. porto ip̃a cor¬
pora mutenit. ⁊ u̾lent in forma ⁊ spẽ qua uolunt qͣndo apparere uolũt
densantes ⁊ so lidautes ea qͣntum uolunt. cum tam̃in sii u̾itate p̾ sub¬
tilitate nature atq ib̃stantie sue ĩpalpabilia sunit. ⁊ nrĩs omnitio in¬
artinꝯibilia uisibꝰ. an in simeliti spiritali sb̾a sblistentes corpora cũ
opus ẽ suiiant. rursum qi expleto opere ponant. ineandem de qͥ sũpta
sunt mat̃iam dissoluenda. nolo ut a me requiratis. Uidentur patͦs
arbitror harum rerũ noticiam. Illud aut̃ sirtote nullum creatoꝵ
nr̃i suiue corporis instrum̃to. ita nob̃ unmsceatur. ł insimidat᷑. qͦ eius

Expanded text:
et nolentes, cooperanturque in bonum bonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumet nolentes, cooperanturque in bonum bonis. 7. Caeterum angelica corpora, utrumnam ipsis spiritibus naturalia sint, sicut hominibus sua; et sint animalia sicut homines, immortalia tamen, quod nondum sunt homines; porro ipsa corpora mutent et versent in forma et specie qua volunt quando apparere volunt, densantes et solidantes ea quantum volunt, cum tamen in sui veritate prae subtilitate naturae atque substantiae suae impalpabilia sint, et nostris omnino inattingibilia visibus; an vero simplici spirituali substantia subsistentes, corpora cum opus est sumant, rursumque expleto opere ponant in eamdem, de qua sumpta sunt, materiam dissolvenda; nolo ut a me requiratis. Videntur Patres tum conferre arbitror harum rerum notitiam. 8. Illud autem scitote, nullum creatorunostri suive corporis instrumento, ita nobis immisceatur vel infundatur, quo ejus
Abbreviated transcription (Latin):
anima tatu ꝓrimo qͣm ⁊ sͥ sufficiat ꝯsulere ad salutem: liquet
om̃em c̾acum spm̃ siue ie uuet. suie ut uiuet simul ⁊ uniet. cor¬
poreo ꝓrius indigere solatio. Quid enim si qͣ animancia qͣntum ad
usum lui reꝑiantur ĩ cõmoda nullisq apta usibus humauatũ ne¬
cessitatum: ꝓfunt ꝓtecto uisu. ⁊ si ñ usu: itilior a toedibꝰ intuen¬
tium quam itteituum corporibus ẽẽ possent. Et si notuia. ⁊si ⁊̃
torporibus unde coopentur in bonum. hus qui scd̃m ꝓpositum uo¬
tati lũt sancti: ⁊ li ñ ced endo in cibum. Aut erhibendo muust̾ium.
terte iungcinim ex̾cendo iurta eum qͥ itq omini utert ratiõe
psto est comtminis discipline ꝓsectum: quo inuisibilia dei ꝑ ea
que sacta surit intellecta ꝯspitunt᷑. Nam ⁊ diabolus. eiusq sa¬
talites cum sit s emꝑ eoꝵ maligna intentio: notere quidem semptr
iupuint. s bonis emulatoribus quibus dr̃. quis uobis nod̾e potent
sibom emulatores fuattis. Absit ut possint. Magis aut̃ prosunt

Expanded text:
am etiam sibi sufficiat consulere ad salutem: liquet omnem creatum spiritum, sive ut juvet, sive ut juvetur simul et juvet, corporeo prorsus indigere solatio. Quid enim si qua animantia, quantum ad usum sui, reperiantur incommoda, nullisque apta usibus humanarum necessitatum? Prosunt profecto visu, etsi non usu; utiliora cordibus intuentium, quam utentium esse corporibus possent. Etsi nociva, etsi etieorum corporibus unde cooperentur in bonum his qui secundum propositum vocati sunt sancti; et si non cedendo in cibum, aut exhibendo ministerium, certe ingenium exercendo, juxta eum, qui utique omni utendi ratione praesto est, communis disciplinae profectum, quo invisibilia Dei, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur. Nam et diabolus ejusque satellites, cum sit semper eorum maligna intentio, nocere quidem semper cupiunt, sed bonis aemulatoribus, quibus dicitur: Quis vobis nocere poterit, si boni aemulatores fueritis ? absit ut possint; magis autem prosunt
Abbreviated transcription (Latin):
dire. uł dure sententie inuestigatione ꝑquirat: utrũ ad utilita¬
teniꝰ᷑ ad ultionem nos feriat. Nam sane cum uos ꝑcutit. uł fe
genter inquirenda: ⁊ subtilit̾ discutienda. Hec omĩa utilem timo¬
rem incutiunt. ⁊ mentẽ in oratione ꝯpungunt. Hec omĩa men¬
tem huiliant. ⁊ nr̃ani deuotionem ercitant. ⁊ ad supplicationem
inflãmant. Uides serte qmͣ recte. qͣm discrete hec omĩa daniel
inqͥrat. anteꝙͣ precib insistat. uł supplicationi incumbat. Huic
est qd̃ dr̃ cum subditur. ¶ uni gͣ rem indicasset arioch dani¬
eli. daniel ingressus rogauit regem. Quid ẽ autem p̾dicta illa da-¬
nicelem ab arioch discere. nͥ diligent̃. ⁊ deuote. consulta districte
equitatis regula. tandem aliqñ post multam discussionẽ. quesitã
sententie. ⁊ cause qualitatẽ deuotam mentem pleniꝰ agnoscere :¬

Expanded text:
dirae vel durae sententiae investigatione perquirat, utrum ad utilitadirae vel durae sententiae investigatione perquirat, utrum ad utilitatem an ad ultionem nos feriat. Nam sane cum nos percutit vel fgenter inquirenda et subtiliter discutienda. Haec omnia utilem timorem incutiunt, et mentem in oratione compungunt. Haec omnia mentem humiliant, et nostram devotionem excitant, et ad supplicationem inflammant. Vides certe quam recte, quam discrete haec omnia Daniel inquirat antequam precibus insistat, vel supplicationi incumbat. Hinc est quod dicitur, cum subditur: Cum ergo rem indicasset Arioch Danieli, Daniel ingressus rogavit regem Quid est autem praedicta illa Danielem ab Arioch discere, nisi diligenter et devote consulta districte aequitatis regula tandem aliquando post multam discussionem quaesitam sententiae, et causae qualitatem devotam mentem plenius agnoscere
Abbreviated transcription (Latin):
Ideamus autẽ adhuc quid illud sit qd damel capł .x.
ab arioch it̾m inquirit quã ob cãm tam crudelis sentñ¬
tia a facie eẽt regis egressa. Dido congruus. ⁊ diligenter obser¬
uandus. Prsꝰ int̾rogatur de lege. ⁊ sententia. pꝰea de euisdem
sententie cã. Procul dubio diligent inqͥrend̃. ⁊ uehem̃t̾ discu¬
tiendũ in rebus utiq dubiis. ⁊ marime periculosis. priꝰ de qͣli¬
iate actionis. ⁊ ꝯseqũter quidẽ de qualitate intentioĩs. Nam
sepe culpa que ex actione ꝯtrahitur: ex qͣlitate intentionis ñ¬
nichil leuigatur. Quod tamͣ inquirit de cã sũtentio. ad duo
ut arbitror possumus.ĩmo ⁊ dẽbemꝰ referre. qua uidelicet in¬
tentione fiat. nel qua dei dispõne fieri ꝯtingat. Et circa acti¬
onẽ quidẽ q̾ritur. utrũnam sit cõmoda. an inꝯmoda. uistã. uł
uiusta. Circa intñtionẽ uero: an forte sit pia. uł impia. Discre¬
ra. uel iudiscreta. Cirra dĩ autẽ dispõnem id marime quisq ĩ

Expanded text:
ideamus adhuc autem quid illud sit quod Daniel ab Arioch iterum inquirit. Quam ob causam tam crudelis sententia a facie esset regis egressa. Ordo congruus, et diligenter observandus, prius interrogatur de lege et sententia, postea de ejusdem sententiae causa. Procul dubio diligenter inquirendum, et vehementer discutiendum in rebus utique dubiis et maxime periculosis prius de qualitate actionis, et consequenter quidem de qualitate intentionis. Nam saepe culpa quae ex actione contrahitur, ex qualitate intentionis nonnihil levigatur. Quod tamen inquirit de causa sententiae, ad duo, ut arbitror, possumus imo et debemus referre, qua videlicet intentione fiat, vel qua Dei dispositione fieri contingat. Et circa actionem quidem quaeritur utrumnam sit commoda an incommoda, justa vel injusta. Circa intentionem vero an forte sit pia vel impia, discreta vel indiscreta. Circa Dei autem dispositionem id maxime quisque in
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmẽdantur. de ꝯuibus incipere modo finiendi iam sermonis an¬
gustia ꝓhibet. q̃ dicta sunt dealiis tenete memoria. ꝓbate uita.
⁊ de hus uinate me p̃cibus urĩs. ut digne loqui possim qd ⁊ dignũ
sit tantis sponse delitiis. ⁊ nr̃as aminas ad amorẽ edificet fponsi.¬

Expanded text:
commendantur. De quibus incipere modo, finiendi jam sermonis aucommendantur. De quibus incipere modo, finiendi jam sermonis augustia prohibet. Quae dicta sunt de aliis, tenete memoria, probate vita; et de his juvate me precibus vestris, ut digne loqui possim quod et dignum sit tantis sponsae deliciis; et vestras animas ad amorem aedificat spons
Abbreviated transcription (Latin):
um c̾atõnis attenuans humana ĩpietas: ingͣtͣiiudinis mat̾iam ĩde
tiones ĩpettatis. S obstiuctum ẽ os loq̃ntiumuriqͣ. Luce clarius
paiet: qͣntum ꝓ te modo ohomo dispendiũ fecit. De dño seruꝰ. de
diuite pauper. caro de uerbo. ⁊ de dei filio. hominis filius fieri nõ
desperit. Mem̃to iam te ysi de nichilo factum: nõ tam̃ de nichilore¬
demitum. Sex diebus condidit omĩa: ⁊ te ñt omnia. At uͦ ꝑ tetos
tͥgnita annos oꝑatus est salutẽ tuam ĩmedio t̃re. O qͣntum labo¬
rauit sustinens carnis nicctates. hostis temptatõnes. ñ ne sͥ c̾tis
aggͣnauit ignomiimia. mortis cumłauit horrore: Htcie quidẽ
ram̃tis refonete inscera ur̃a. q̃ diu torsit odor molestior peccatoꝵ:
ut abumndetis ⁊ his unguentis. ñ minus suaibus: ꝙͣ salutaribꝰ.
Nec tamen adhuc uosputetis habere illa optima q̃ infponse ub̃ibꝰ

Expanded text:
um creationis attenuans humana impietas, ingratitudinis materiam inde um creationis attenuans humana impietas, ingratitudinis materiam inde tiones in peccatis. Sed obstructum est os loquentium iniqua. Luce clarius patet, quantum modo pro te, o homo, dispendium fecit; de Domino servus, de divite pauper, caro de Verbo, et de Dei Filio hominis filius fieri non despexit. Memento jam te, etsi de nihilo factum, non tamen de nihilo redemptum. Sex diebus condidit omnia, et te inter omnia. At vero per totos triginta annos operatus est salutem tuam in medio terrae, O quantum laboravit sustinens! Carnis necessitates, hostis tentationes, nonne sibi crucis aggravavit ignominia, mortis cumulavit horrore? Necessarie quidem. ramentis refovete viscera vestra, quae diu torsit odor molestior peccatorum, ut abundetis et his unguentis, non minus suavibus, quam salutaribus. Nec tamen adhuc vos putetis habere illa optima, quae in sponsae uberibus
Abbreviated transcription (Latin):
s semet ip̃m erinantut usq ad tarnẽ. ad mortem. ad crucem. Quiꝰ
digne penset qͣnte fuit humilitatis. inansuetudinis. dignationis. do¬
minũ maiestatis ĩ carne indui. morte mulctari: turpari tͤce : Sec di¬
cit aliquis. Nõ ualuit opꝰ suum reparare treatoi : absq ista difficulta
te: ualunit: ł maluit t̃ in uiria sui: ne pessimum atq odiosissimum
uitiũ ingͣtitudinis: occasionem ult᷑ repperiret ĩ homine. Sane mul¬
tum fatigatõnis assumpsit: qͦ multe dilectionis hominẽ debitorẽ terie¬
ret: ꝯmoneret q gr̃arum actionis difficultas redemptõnis: quẽ minꝰ
ẽẽ deuotum fecerat conditionis facilitas. Quid enm dicebat homo t̾¬
atus ⁊ ingͣtus: Gratis quidẽ conditus sum. s nłło auctoris gͣnamine
ł labore. Si quidem duit. ⁊ factus sum : ꝙ̃ ad modum ⁊ unni̾sa. Quid
magnum ẽ qͣm libet magnã in u̾bi facilitate donau̾is: Sic benesiti¬

Expanded text:
sed semetipsum exinanivit usque ad carnem, ad mortem, ad crucem . Quis sed semetipsum exinanivit usque ad carnem, ad mortem, ad crucem . Quis digne penset, quantae fuerit humilitatis, mansuetudinis, dignationis, Dominum majestatis carne indui, multari morte, turpari cruce? Sed dicit aliquis: Non valuit opus suum reparare Creator absque ista difficultate? 1297 Valuit, sed maluit cum injuria sui, ne pessimum atque odiosissimum vitium ingratitudinis occasionem ultra reperiret in homine. Sane multum fatigationis assumpsit, quo multae dilectionis hominem debitorem teneret; commoneretque gratiarum actionis difficultas redemptionis, quem minus esse devotum fecerat conditionis facilitas. Quid enim dicebat homo creatus et ingratus? Gratis quidem conditus sum, sed nullo auctoris gravamine vel labore: siquidem dixit, et factus sum, quemadmodum et universa. Quid magnum est, quamlibet magna in verbi facilitate donaveris? Sic benefici
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa in om̃ibus. ratione recipiente lucem ĩexting̾bilem. uolunta¬
te pacem ĩꝑturbabilem ꝯseq̃nte. memoria fonti udeficienti et̃naliter
inherente. Uideritis uos recte ne pͥmum illud filio. spĩ sancto sequens:
parͥ ialtimum assignetis. sic tam̃. ut nicħ horum uł patͥ. ł filio. ⁊ spũi
sancto sbt᷑hatis. ne cui forte ꝑsonarum: aut plenitudinẽ minuat dis¬
tinctio. aut ꝓetatem tollat ꝑfectio. Simul ⁊ hoc adu̾tite quid simile
filii hꝰ scłi eiꝑiantur decarnis illecebͥs. de mundi spectacłis. ⁊ de põpis
sathane. cum tñ ħ totum sit uñ uita p̃sens eludit miseros amatores su¬
os. dicente ioh̃e. Quicquid ĩmundo ẽ: ꝯtupistentia carnis ẽ. ⁊ ꝯtupis¬
tentia otłoꝵ. ⁊ amlitio sãi. Hec de redemptõnis fructu. In modo qͦ quẽ
si recolitis. dei eẽ erinanitõnem dissumiuimꝰ: tͥa item p̃tipue uob̾ t̾tu¬

Expanded text:
omnia in omnibus, ratione recipiente lucem inexstinguibilem, voluntaomnia in omnibus, ratione recipiente lucem inexstinguibilem, voluntate pacem imperturbabilem consequente, memoria fonti indeficienti aeternaliter inhaerente. Videritis vos, rectene primum illud Filio, Spiritui sancto sequens, Patri ultimum assignetis, sic tamen ut nihil horum vel Patri, vel Filio, vel Spiritui sancto subtrahatis; ne cui forte personarum aut plenitudinem minuat distinctio, aut proprietatem tollat perfectio. Simul et hoc advertite, quid simile filii hujus saeculi experiantur de carnis illecebris, de mundi spectaculis, et de pompis Satanae: cum tamen hoc totum sit, unde vita praesens eludit miseros amatores suos, dicente Joanne: Quidquid in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscientia oculorum, et ambitio saeculi . Haec de redemptionis fructu. 7. In modo quoque, quem, si recolitis, Dei esse exinanitionem definivimus, tria item praecipue vobis intu
Abbreviated transcription (Latin):
pacis. ip̃e meniorie ꝯtinuatio et̃nitatis. O ueritas. taritas. et̃nitas.
Obeata.⁊ beatificans tͥnitas: ad te mea misera tͥnitas miserabilit̃ sus¬
pirat. qm̃ a te infelicit̃ erulat. Discedens a te qͣntis te intͥcauit erro¬
ribus. doloribꝰ. timoribus. Heu me qͥlem pro te cõmutauimꝰ tͥnitatem.
Cor meum conturbatum ẽ. ⁊ inde dolor. dereliquit me untus mea:
⁊ inde pauor: ⁊ lumen ocłorum meorum ñ ẽ mecum: ⁊ inde error. En
qͣm dissimilem tͥnitatem. o amime mee tͥnttas exulans offendisti. Uł
rum tam̃ qͣre tͥstis es anima mea. ⁊ quare cõturbas me: Spera in d̾o
qm̃ ad huc conftrebor illi: cum error uideicet aratione: a uoluntate
dolor. atu a memori a timor omnis recesserit. ⁊ successent illa ꝙͣ spera¬
mus: mira serenitas: plena suauitas: et̃na securitas. Prumũ illtid fa¬
ciet ueritas deus: secd̃m caritas d̾s. t̃tium sũma potestas d̾s: ut sit d̾s

Expanded text:
pacis, ipse memoriae continuatio aeternitatis. O veritas, charitas, aeternitas! pacis, ipse memoriae continuatio aeternitatis. O veritas, charitas, aeternitas! O beata et beatificans Trinitas! ad te mea misera trinitas miseserabiliter suspirat, quoniam a te infeliciter exsulat. Discedens a te quantis se intricavit erroribus, doloribus, timoribus! Heu me! qualem pro te commutavimus trinitatem! Cor meum conturbatum est, et inde dolor; dereliquit me virtus mea, et inde pavor, et lumen oculorum meorum non est mecum , et inde error. En quam dissimilem trinitatem, o animae meae trinitas, exsulans ostendisti. 6. Verumtamen quare tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deo quoniam adhuc confitebor illi ; cum error videlicet a ratione, a voluntate dolor, atque a memoria timor omnis recesserit, et successerit illa quam speramus mira serenitas, plena suavitas, aeterna securitas. Primum illud faciet veritas Deus; secundum, charitas Deus; tertium, summa potestas Deus, ut sit Deus
Abbreviated transcription (Latin):
inquirere: qd̾ cumq ẽ illud. Eimit in quid om̃s docibiles dei. ⁊ ip̃e erit
omĩã in om̃ibus. Ht audio plenitudo qͣm erspectamusa deo: nõ erit
isto sermone ꝯp̾hens asit. erit deus omĩa in omĩbus: Ut de corpore ta¬
ceam: in aĩa tͥa intueor: ratõnem. uoluntatẽ. memoriam. ⁊ ħ tͥa ip¬
sam aĩam cẽ. Quantũ tuiq hoꝵ ĩ p̾senti scło delit de integͥtate sua ⁊
ꝑfectõne : sentit omĩs qui ambłat in fpũ. Quare hͥ: insi quia deus nõ¬
dum ẽ omĩa i omibus: Hĩc ẽ qd̃ et ratio sepissime in iuditus fal¬
litur. ⁊ uolutal qͣdruplici pertur batõne iactat᷑. ⁊ memoria multiph¬
ti obliuione ꝯfunditur. Triplici huic uanttati nobilis creatura sbiec¬
ta est non uolens: in spe tamen. Nam qui ieplet in bonis desidium
anime. ip̃e rationi fitturꝰ est plenitudo lutis. ip̃e uolmntati. muliitudo

Expanded text:
inquirere, quodcunque est illud. Erunt, inquit, omnes docibiles Dei , et ipse erit inquirere, quodcunque est illud. Erunt, inquit, omnes docibiles Dei , et ipse erit omnia in omnibus . Ut audio, plenitudo quam exspectamus a Deo, non erit isto sermone sit comprehensa: Erit Deus omnia in omnibus? Ut de corpore taceam, in anima tria intueor: rationem, voluntatem, memoriam; et haec tria ipsam animam esse. Quantum cuique horum in praesenti saeculo desit de ia Deus nondum est omnia in omnibus? Hinc est quod et ratio saepissime in judiciis fallitur, et voluntas quadruplici perturbatione jactatur, et memoria multiplici oblivione confunditur. Triplici huic vanitati nobilis creatura subjecta est non volens, in spe tamen. Nam qui repelet in bonis desiderium animae, ipse rationi futurus est plenitudo lucis, ipse voluntati multitudo
Abbreviated transcription (Latin):
nõ comitetur. Aut amor tepescat: si infnictuos putet᷑. Horro
finctum talem expectamus ñ amoris. qͣlem ip̃e quem amamꝰ ꝯmisit. ñ¬
suram inquiens plenam. ⁊ confertam. ⁊ coagnatam. ⁊ superesfluẽtẽ
dabunt in sinum nrm. Mensura ista ut audio: erit sine mensura. S
uelim scire cuiꝰ rei futura sit illa mensura. ł potnis illa in mensitas: q̃
reꝓmittitur. Ocłs non nidit d̾s absq te: q̃ p̃parasti diligentibꝰ te. Dic
nob cuqui p̃paras. quid p̃paras. Credimus ꝯfidimꝰ reuera sunt ꝓmintis.
replebinur in bonis domus tue. S quibus q̃so bonis: ł qͣlibꝰ: forte f̾¬
m̃to quno. ⁊ oleo. Auro. atq argento. lapidibusue p̾tiosis: S ħ nouimꝰ.
⁊ uidimus. ⁊ uidemꝰ : ⁊ fastidimus. Id q̃rimus qd̾ ocłs non uidit. nec au¬
tis audunt. nͨ in cor hominis ascendit. Hoc placet. hoc sapit. ħ delectat

Expanded text:
non comitetur; aut amor tepescat, si infructuosus putetur. 129non comitetur; aut amor tepescat, si infructuosus putetur. 1296 4. Porro fructum talem exspectamus nostri amoris, qualem ipse quem amamus, promisit: Mensutam, inquiens, plenam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabunt in sinum vestrum . Mensura ista, ut audio, erit sine mensura. Sed velim scire, cujus rei futura sit illa mensura, vel potius illa immensitas quae repromittitur. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti diligentibus te . Dic nobis tu qui praeparas, quid praeparas? Credimus, confidimus, revera sicut promittis: Replebimur in bonis domus tuae . Sed quibus, quaeso, bonis, vel qualibus? Forte frumento, vino et oleo, auro atque argento, lapidibusve pretiosis? Sed haec novimus et vidimus; et videmus, et fastidimus. Id quaerimus, quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit. Hoc placet, hoc sapit, hoc delectat
Abbreviated transcription (Latin):
morel benefactoꝵ dei. ⁊ mirabilium eiꝰ q̃ oftendit eis. Uerũ qm̃¬
bona q̃ largiri mortalibꝰ ñ cessat misi̾cors ⁊ mis̾ator dñs recolere
⁊ recaligere omĩa. omĩ homini ĩpossibłe est: quis enĩ leq̃tur po¬
tericias drũ. auditas faciet om̃t laudes eius: Io sabtem qd p̾cipu¬
umẽ ⁊ marimũ opꝰ uidelicet nr̃e red emptõnis: a memoria re¬
dẽptoꝵ aliqͥtemis ñ recedat. In qͦ oꝑe duo potissimũ q̃ nĩ occͧrunt.
ur̃is studiis intimare curabo. ⁊ hoc qͣm paucis ad ꝯpendium
pot̾o. memor illiꝰ sententie. Da occasionẽ sapienti. ⁊ sapientioi
erit. Duo gͦ illa sunt: modꝰ. ⁊ fructus. Et modus quidem: dei
exinanitio ẽ. frustus uͦ: nr̃i de illo repletio. Hoc meditari scẽ
spei seminariũ ẽ: illud sũmi amoris incentiuum. Utrumq
ꝓfectibus nr̃is nc̃carium: ne aut spes mertenaria sit : si amore

Expanded text:
mores benefactorum ejus, et mirabilium ejus quae ostendit eis mores benefactorum ejus, et mirabilium ejus quae ostendit eis bona, quae largiri mortalibus non cessat misericors et miserator Dominus, recolere et recolligere omnia, omni homini impossibile est; quis enim loquetur potentias Domini, auditas faciet omnes laudes ejus? id saltem, quod praecipuum est et maximum, opus videlicet nostrae redemptionis, a memoria redemptorum aliquatenus non recedat. In quo opere duo potissimum, quae nunc occurrunt, vestris studiis intimare curabo. Et hoc quam paucis ad compendium potero, memor illius sententiae: Da occasionem sapienti, et sapientior erit . Duo ergo illa sunt, modus et fructus. Et modus quidem Dei exinanitio est; fructus vero, nostri de illo repletio. Hoc meditari, sanctae spei seminarium est; illud summi amoris incentivum. Utrumque profectibus nostris necessarium, ne aut spes mercenaria sit, si amore
Abbreviated transcription (Latin):
mea. qͣm ut ueniam merear. Absit. absit. Maior ẽ pietas : ꝙͣ queuiꝰ
iniquitas. Ideo iustus ñ ꝯtinue. s tam̃ ĩ pͥncipio sermonis accꝰator
ẽ sui. portõ aut̃ in dei laudes ertrema sermonis claudere ꝯsueuit
Uidete demiq iustum hoc ordine ꝓcedentẽ. Coitaui ait u as meah.
⁊ conũti pedes meos in testimonia tua. Ut qui uidelicet ꝯtͥcionẽ
⁊ infelicitatem in uiis ꝓͥpͥis ꝑpessus fũat: in uia testimoniox dei de¬
lectaretur: sicut in omnibꝰ diuitiis. Et uos gͥ exemplo iusti si de
uob̾ in humilitate sentitis. si etũ legitis apd̃ sapieritẽ. Sentite de
dnõ inbonitate: ⁊ in simplicitate cordis q̃rtte illum. Hoc autem
tecordatio. Aliogum qͦmodo ĩplebitur apłicum illud. ĩ om̃ibꝰ grãs
agentes: si ea ꝓ quibꝰ grẽ debentur a torde recesserint: Nolo uos
uidaio notari obꝑbrio. de quibꝰ siͥctura testatur. qd̃ ñ fuerũt me¬

Expanded text:
mea, quam ut reniam merear . Absit, absit. Major enim est ejus pietas, mea, quam ut reniam merear . Absit, absit. Major enim est ejus pietas, quam quaevis iniquitas. Ideo justus non continue, sed tantum in principio sermonis accusator est sui : porro autem in Dei laudes extrema sermonis claudere consuevit. Videte denique justum hoc ordine procedentem. Cogitavi, ait, vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua : ut qui videlicet contritionem et infelicitatem in viis propriis perpessus fuerat, in via testimoniorum Dei delectate. Sic enim legitis apud Sapientem: Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum . Hoc autem recordatio. Alioquin quomodo implebitur apostolicum illud: In omnibus gratias agentes , si ea pro quibus gratiae debentur, a corde recesserint? Nolo vos Judaico notari opprobrio, de quibus Scriptura testatur quod non fuerint me
Abbreviated transcription (Latin):
tis: ne forte pre tsticia induretur tor. ⁊ desperatõne plus pereat.
Misceamꝰ abscinthio mel. ut salubͥs amaritudo salutẽ dare possit.
cũ nuirto temperata dułtore bibi poñt. Audi deiq deũ qͦmͦ ip̃e
ꝯtͥti cordis temꝑat amaritudinẽ: quomodo pusill anunẽ a despera¬
tionis baritro reuocat. quomͦ blande ⁊ fidelis ꝓmissionis melle.
metentẽ ꝯsolat᷑. erigit diffidentẽ. Ait ꝑ ꝓcħam. Ego infretiabo os
tuum laude mea: ne intereas. Hoc c̃. Ne intuitu facinoꝵ tuoꝵ ni¬
miam inturuas cͥsticiam. atq instar effrenis equi desperatus ĩ p̃ceps
rrias. ⁊ pereas : freno te inquid ihibebo indulgentie uree. ⁊ mei lau¬
dibus enigam. respirabisq in bonis mets: qui de tus ꝯsim d̾is malis.
dum me sane benigniorem. qͣm te culpabiliorem iniemes. Hocfre.¬
no si m̃srenatus sinsscam: neqͣqͣm desperando duisset. Maior ẽ u̾qͥtal

Expanded text:
tis, ne forte prae tristitia induretur cor, et desperatione plus pereat. tis, ne forte prae tristitia induretur cor, et desperatione plus pereat. Misceamus absinthio mel, ut salubris amaritudo salutem dare tunc possit, cum immisto temperata dulcore bibi poterit. Audi denique Deum, quomodo ipse contriti cordis temperat amaritudinem, quomodo pusillanimem a desperationis bacathro revocat, quomodo blandae et fidelis promissionis melle moerentem consolatur, erigit diffidentem. Ait per prophetam: Ego infrenabo os tuum laude mea, ne intereas . Hoc est: Ne intuitu facinorum tuorum nimiam incurras tristitiam, atque instar effrenis equi desperatus in praeceps ruas, et pereas; freno te, inquit, inhibebo indulgentiae meae, et meis laudibus erigam, respirabisque in bonis meis, qui de tuis confunderis malis, dum me sane benigniorem, quam te culpabiliorem invenies. Hoc freno si infrenatus fuisset Cain, nequaquam desperando dixisset: Major est iniquitas
Abbreviated transcription (Latin):
Neq enĩ pͥori uidet᷑ ꝯgruere posse. Illud enim ⁊ sibonũ sit: ñ ẽ tam̃
iocundum. qr recordatio pctõꝵ : amaritudinẽ facit. ñ iocũditatẽ.
S nec qui illud facunt ĩ unum habitãt: cum quisq ꝓa peccata lu¬
geat. atq deploret. Qui uͦ in grãrum actõne u̾santur. deum so¬
lum intuent᷑. ⁊ cogitant. ac ꝑ hoc ip̃i uete hĩtant ĩ unũ. Bonũ ẽ
aic̃t̃ qd̾ faciut. qr seruant ei iustissime głam. cuiꝰ ẽ: ⁊̃ nicħominus
iocundum: qr delectat. Quãobrem suadeo uob̃ amicis meis reslec¬
tere int̃dum pedem a molestia. ⁊ auxia recordatõne uiar̃ urarum.
⁊ euadere in itinera planioia serenions memorie benefctioꝵ dei.
ut qui ĩ uob̃ ꝯfundimini: ip̃ius intuitu respiretis. Uolo ues erꝑiri
illud qd̃ sanctus ꝓpħa consulit dicens. Delectate ĩ domino. ⁊ dabto
tͥ petitiones tordistui. Et quidem nccͣuis dolor ꝓ peccatis : s si ñ sit
ꝯtiniuis. Sane int̃poletur letiori recordatõne di uine benignita¬

Expanded text:
etsi bonum sit, non est tamen jucundum; quia recordatio peccatorum amaritudinem facit, non jucunditatem. Sed nec qui illud faciunt, in unum habitant, cum quisque peccata propria lugeat atque deploret. Qui vero in gratiarum actione versantur, Deum solum intuentur et cogitant; ac per hoc ipsi vere habitant in unum. Bonum est autem quod faciunt, quia servant ei justissime gloriam cujus est, et nihilominus jucundum, quia delectat. 2. Quamobrem suadeo vobis amicis meis reflectere interdum pedem a molesta et anxia recordatione viarum vestrarum, et evadere in itinera planiora serenioris memoriae beneficiorum Dei; ut qui in vobis confundimini, ipsius intuitu respiretis. Volo vos experiri illud quod sanctus Propheta consulit, dicens: Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui . Et quidem necessarius dolor pro peccatis, sed si non sit continuus. Sane interpoletur laetiori recordatione divinae benignita
Abbreviated transcription (Latin):
Ixi infine sermonis. nec me iterare piget. uũdecimꝰ¬
qd̃ cupiam om̃s uos fieri sacre unctõnis participes. illiꝰ
uidelicet. in qͣ dei beneficia c̃ letitia ⁊ gr̃arum actõe
recolit sancta deuotio. Hoc enim bonũ est: tum ꝓpt̃
releuandos utte p̃sentis labotes. qͥ utiq tołabiliores nob
fiut exisitantibꝰ ĩ laude dei : tum quia nicħ ita ꝓpͥe quenidam tertis
rep̾sentat celestis habitatõnis statum. siut alatritas laudantium

Expanded text:
ixi in fine sermonis, nec me iterare piget, quod cupiam vos omnes fieri sacrae unctionis participes, illius videlicet, in qua Dei beneficia cum laetitia et gratiarum actione recolit sancta devotio. Hoc enim bonum est, tum propter relevandos vitae praesentis labores, qui utique tolerabiliores nobis fiunt exsultantibus in laude Dei; tum quia nihil ita proprie quemdam terris repraesentat coelestis habitationis statum, sicut alacritas laudantium
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ nigra sicut uilissima tab̾natula cedar: postea formosa sicut
pelles głosi regis. Set uideamus quomodo ad statum potius niite
potioris utiumq respiciat. Si considemus ħĩtum ert̃iorem scõꝵ
eum qui in facie est quam sit humilis utiq ⁊ ab iectus.⁊ qͣdam
neglectus inturia. cũ tam̃ identidem intꝰ reuelata facie głam
dei speculantes ĩ eandem ymaginem tͣnsformentur declaritate.
ĩ claritatem tanqͣm a domini spũ : ñ un aq̃libet talis anima me

Expanded text:
 nigra, sicut vilissima tabernacula Cedar: postea formosa, sicut pelles gloriosi regis. 5. Sed videamus quomodo ad statum potius vitae potioris utrumque respiciat. Si consideremus habitum exteriorem sanctorum, eum qui in facie est, quam sit humilis utique et abjectus, et quadam neglectus incuria; cum tamen identidem intus revelata facie gloriam Dei speculantes, in eamdem imaginem transformentur de claritate in claritatem, t
Abbreviated transcription (Latin):
S ⁊ ꝓpter ũitatem. ⁊ mansuecudinem.⁊ iusticiam. Beatus qͥ
te hi his hominẽ it̃ homines conuersantem diligenter obserit¬
ans. se ipsum prebet pro iuribus imitatorem fui. hoc iam
beatitudiuis mnunus. Formosa tua pͥnutias sue dotis aecepit. nͨ
qd̾ formosum est tui itut an pigra. nec qd̾ nigrum: sustinere
tonfusa. Unde ⁊ dicebat. Nigra sum set formes a filie iherulalẽ.
Et addidit similitudinem: sicut tabernatula cedar. sirut pelles salomo¬
nis. At istud obscurum est: nec attingendum omnino fatigatis. Ha¬
betis tempus ad pulsandum si nõ dissumlatis: aderit qui reuelat my¬
steria. Hec cuuctabitur aperire : qui ⁊ ad pulsandum inuitat. Ipe est

Expanded text:
sed et propter veritatem, et mansuetudinem, et justitiam. Beatus qui sed et propter veritatem, et mansuetudinem, et justitiam. Beatus qui te in his hominem inter homines conversantem diligenter observans, se ipsum praebet pro viribus imitatorem tui. Hoc jam beatitudinis munus formosa tua primitias suae dotis accepit; nec quod formosum est tui, imitari pigra; nec quod nigrum sustinere confusa. Unde et dicebat: Nigra sum, sed formosa, filiae Jerusalem; et addidit similitudinem: Sicut tabernacula Cedar, sicut pelles Salomonis. At istud obscurum est, nec attingendum omnino fatigatis. Habetis tempus ad pulsandum. Si non dissimulatis, aderit qui revelat mysteria; nec cunctabitur aperire, qui et ad pulsandum invitat. Ipse est