comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯstantẽ. Q ego paułꝑ inte ita desid̾aui ñ
in becillitatẽ aĩ tui s magis ut desid̾io nr̃
te estuare putarem. Qͣ re ꝑge ut cepisti.
forti aĩo istam toła militiã młta mͥ crede
asseq̃re. Ego N. renouabo c̃m̃dationẽ s tꝑ̃e
sic habeto ñ tͥ maiori ẽẽ cure ut iste tuus
ame discessus fructuosissimꝰ tͥ sit ꝙͣ mͥ. Itaq¬
q̃m ur̃e sausationes insirme sunt greculã
tͥ misi cautionẽ cyrographimei. Tume ue¬
lim cle tõne gallici belli certiorem facias
Ego ii ignauissimo cuiq maximã ficlem.
habeo s ut ad epulas tuas redeam cet̾a belle
illd̾ miror. Quis solet eodem ex ẽplo płis
dare qͥsua manu scbit. n ã qd in palimpsesto
laudo eqͥdẽ parsimoniã. S miror qͥd in illa
cartula suerit qͥ delere malueris ꝙͣ hec scͥbe
nͥ forte tuas formulas. Non it puto te meas
epłas delere ut reponas tuas. An hoc signi
cũ aduos ꝓsiciscet᷑ more romano edm̃ dabo

Expanded text:
stantem; quae ego paulisper in te ita desideravi non imbecillitate animi tui sed magis ut desiderio nostri te aestuare putarem. qua re perge, ut coepisti; forti animo istam tolera militiam. multa, mihi crede, adsequere; ego enim renovabo commendationem, sed tempore. sic habeto, non tibi maiori esse curae ut iste tuus a me discessus quam fructuosissimus tibi sitrae cautiones infirmae sunt, . Graeculam tibi misi cautionem chirographi mei. tu me velim de ratione Gallici belli certiorem facias; ego enim ignavissimo cuique maximam fidem habeo. sed ut ad epistulas tuas redeam, cetera belle; illud miror: quis solet eodem exemplo pluris dare, qui sua manu scribit? nam quod in palimpsesto, laudo equidem parsimoniam; sed miror quid in illa chartula fuerit quod delere malueris quam non haec scribere nisi forte tuas formulas; non enim puto te meas epistulas delere ut reponas tuas. an hoc signifcum ad vos proficiscetur, more Romano commendabo.
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ sit ali qͥdep̃hensus. est.
nicħ qͥ mag̃ gausur̃ te putẽ habeo ꝗͣ hoc
sit. e sẽpniũ rufũ mel ac delitias tuas calũ¬
mã maxio plausu tulise.qͥris an causa.m
tuctũ acc̾atorẽ suũ pꝰ ludos romanos reũ lege placia
de ui fecit. hoc consilio qͣ uidebat si extͣ odinariꝰ reꝰ ne¬
mo accesiss sibi hoc anno causã ẽẽ dieñdã. Hubiũ
porro illi ñ erat qͥ sut᷑um eẽt nem̃ hoc deferre nu¬
nꝰcł̃m maluit ꝙͣ suo acc̾atori. Itaq sine ullo sub¬
scͥpt᷑e descendit & tꝰciũ rerũ fec̃. at ego simłatq
audiui inuocatꝰ ad sub sellia rei occurro. Surgo
neq u̾bũ dere facio. Totũ si ꝓniũ usq ego ꝑ ago. ut¬
ut uestoriũqͦ int̾ ponã & illa fabłam narrẽ quẽ ad
modũ tͥ ꝓ bñfitio dedit siqͣ in iuriis suis ẽẽt ut uesto

Expanded text:
qua sit alqua sit alnihil quod magis gavisurum te putem habeo quam hoc: scito C. Sempronium Rufum, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plausu tulisse. qua quaeris in causa. M. Tuccium, accusatorem silum, post ludos Romanos reum lege Plotia de vi fecit hoc consilio, quod videbat, si extraordinarius reus nemo accessisset, sibi hoc anno causam esse dicendam. Dubium porro illi non erat quid futurum esset. nemini hoc deferre munusculum maluit quam suo accusatori; itaque sine ullo subscriptore descendit et Tuccium reum fecit. at ego, simul atque audivi, invocatus ad subsellia rei occurro; surgo neque verbum de re facio; totum Sempronium usque eo perago ut Vestorium quoque interponam et illam fabulam narrem, quem ad modum tibi
Abbreviated transcription (Latin):
uariã ñ dissimilẽ : alim̃tariã q̃ iubet ediles me¬
tirii iactauit. hic ñ dũ fec̾at cũ pͥorẽ partẽ
epłe scͥpsi. Amabo te si qͥcqͥd opꝰ fu̾it appio fa¬
cies. Ponito me ingr̃a. De dolabella integr̃
tͥ reserues suadõ ⁊ huic rei de loqͦr ⁊ digni¬
tati tue eqͥtatisq opinionẽ hoc ea facẽ expe¬
dit. Turpe tͥ erit pantheras me grecas ñ hr̃e¬
oeliꝰ ciconi.s. ꝙͣ cito tu istinc decede cupias nes¬
cio Ego ꝙͥ eo mag̃ qͦ ad huc feliciꝰ res gesisti
dũ istic eris de belli parthici ꝑicło cruciabor ne
hc̃ risũ meũ metꝰ aliqͥs ꝑtͦbet. Breuiores has
litt̾as ꝑꝑanti publicanoꝵ tabellario subito
despondit. paula ualeria soror tͥari diuor¬
tiũ sine causa qͦ die uir. ex ꝓuintia uent᷑us
erat fec̃ nupt᷑a ÷ .d. bruto. Non dũ retułas
młta inhoc gn̾e ineredebilitate absente ac¬
ego minime uellẽ. Relinqͦ tͥ qs ab aliis q̃ras
neq it displicet mͥ ĩ p̃rem singłos ꝑ c̃tari cũ

Expanded text:
i et alumentariam, quae iubet aedilis metiri, iactavit. hoc nondum fecerat, cum priorem partem epistulae scripsi. amabo te, si quid, quod opus fuerit Appio, facies, ponito me in gratia. de Dolabella integrum tibi reserves suadeo. et huic rei de qua loquor et dignitati tuae aequitatisque opinioni hoc ita facere expedit. turpe tibi erit pantheras Graecas me non habere. quam cito tu istinc decedere cupias nescio; ego quidem eo magis, quo adhuc felicius res gessisti, dum istic eris, de belli Parthici periculo cruciabor, ne hunc risum meum metus aliqui perturbet. breviores has litteras properanti publicanorum tabellario subito despondit; Paula Valeria, soror Triari, divortium sine causa, quo die vir e provincia venturus erat, fecit nuptura est D. Bruto. †nondum rettuleras. multa in hoc genere incredibilia te absente acego minime vellem. relinquo tibi quod ab aliis quaeras; neque enim displicet mihi imperatorem singulos percontari cum
Abbreviated transcription (Latin):
didimꝰ oꝑam ut & philotimꝰ ꝙͣ. honestissime
miloni absenti eiꝰq necessariis satis fac̾et ⁊
scd̾̃m eiꝰ fidem & sedulitatẽ existimatio tua
conseruaret᷑. Illd̾ nc̃ adte peto sieri ut sꝑo
otiosis ali qͥd adnos ut intelligamꝰ nos tͥ c̾e
ẽe syntagnia cõ scͥbas. Qͥd tͥ istic inqͥs in

Expanded text:
dedimus operam ut et Philotimus quam honestissime dedimus operam ut et Philotimus quam honestissime Miloni absenti eiusque necessariis satis faceret et secundum eius fidem et sedulitatem existimatio tua conservaretur. illud nunc a te peto, si eris, ut spero, otiosus, aliquod ad nos, ut intellegamus nos tibi curae esse, su/ntagma conscribas. 'qui tibi istuc,' inquis, 'in
Abbreviated transcription (Latin):
runt᷑ qͣs do. Atq hoc ego diligñtiꝰ facio qͥ cũ otio
c̃tũ ac iocundissimũ uaganti negotiũ erat tec̃
do otii tẽpꝰ cõ supte. Idq ñ medioct̃ desido. Et
mͥ ñ mͦ solꝰ eẽ s rome te ꝓfecto solttudo ui¬
deat᷑ facta. E qͥq in ea negligñtia ÷ młtos se¬
pe dies ad te cũ hic eras ñ accedebã. Nc̃ cotidie
ñ ẽẽ te ad quẽ c̃sitẽ diserutior. Maxĩe uͦ ut
te dies noctesq q̃ram cõpetitor hirrꝰ curat.
Qmͦ illũ putas augͣatꝰ tuũ cõpeditorẽ cdo lere
& dissimulare me c̾tiorẽ ꝗͣ se candi datum
De qͦ ut quẽ optas ꝙͣ pͥmũ ñtiũ accipias. tua
mediꝰ fidiꝰ mag̃ ꝙͣ mea causa cupio. Nã mea
si fio si forsitan cũ locupletiore referã.S
hoc usq eo suaue ÷ s si accid̾it tota uita
risus. nob̾ deeẽ ñ possit. S tanti s me her¬
cłe .ñ. młtim .m. octauiꝰ eoꝵ odio q̃ hirrũ
letimi libti offitiũ & bona milꝰ nuis atinet

Expanded text:
runtur, quas do. atque hoc eo diligentius facio quod, cum otioscertum ac iucundissimum vacanti negotium erat, tecum id oti tempus consumere idque non mediocriter desidero, ut mihi non modo solus esse sed Romae te profecto solitudo videatur facta, et, qui, quae mea neglegentia est, multos saepe dies ad te, cum hic eras, non accedebam, nunc cotidie non esse te ad quem cursitem discrucior. maxime vero ut te dies noctesque quaeram competitor Hirrus curat. quo modo illum putas auguratus tuum competitorem dolere et dissimulare me certiorem quam se candidatum? de quo ut quem optas quam primum nuntium accipias, tua medius fidius magis quam mea causa cupio; nam mea, si fio, forsitan cum locupletiore referam; sed hoc usque eo suave est ut, si acciderit, tota vita risus nobis desse non possit. †sed tanti sed me hercules non multum M. Octavius eorum odia quae Hirrum lotimi liberti officium et bona Milonis attinet,
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ sue spei tã oportuna accidit.q̃q innegotio cõ¬
ficiendo tanto iłlustͥor eriticũ p̃sertĩ eiꝰ sit qͥsi ꝑni¬
tiosũ sciret ẽẽ loqͥ de eare. iux tñ se ꝯtin̾et. põpeiꝰ
dr̃ ualde ꝓ appio laborare ait ⁊ putent alt̾utrũ
de filiis ad te mussur. ħ nos os̃ absolumꝰ ⁊ herełẽ
cõsepta oĩa fed̾a ⁊ in honesta st̃. Cõsules aũ habemꝰ
sũma diligãtia. Ad huc .s c ñ deferis latinisnel¬

Expanded text:
quae suae spei tam opportuna acciderit quaeque in negotio conquae suae spei tam opportuna acciderit quaeque in negotio conficiendo tanto inlustrior erit, cum praesertim is sit qui, si perniciosum sciret esse loqui de hac re, vix tamen se contineret. Pompeius dicitur valde pro Appio laborare, ut etiam putent alterum utrum de filiis ad te missurum. hic nos omnes absolvimus, et hercules consaepta omnia foeda et inhonesta sunt. consules autem habemus su
Abbreviated transcription (Latin):
dolabella accessit adtͥbunal intͦierat inurbẽ tͥũ¬
phiq p̾ulationẽ abieccerat qͦ facto retulit smoĩs
ximã spẽ ht̃ scio tͥ eũ ñ eẽ odio. E eũ uelĩ obli¬
timũ iusexeg̾is cauendũ tͥ erit ne par̾ sĩplicit̾¬
& candide posuisse mnimicicias uidis. In hanc par¬
tẽ porro tutũ tͥ erit si qͥd uolueris gͣtisicari. Ne¬
mo it necessitudĩe ⁊ amicicia te det̾ritũ ab offi¬
tio dicet. Illd mͥ occ̾rit qͣ int̾ ptulationẽ ⁊ nõis de la¬
tionẽ uxor ea dolabella discessit. Q mͥ discedens
mandaris memini qͥd ego tͥ scͥpserĩ te ñ arbitͦr
oblitũ ñ ÷ iã tẽpꝰ pła narrandi. Nnũ illd̃ mon̾e
te possũ sir es tͥ ñ displicebit tñ hoc tꝑ̃e nich de
tua uoluntate ostñdas & expectes quẽ admodũ
exeas ex hac causa. Deniq inuidiosũ tͥ sit si e¬
manarit porro significõ ulla int̾cessit clariꝰ ꝙͣ de¬
ceat aut ex prdiat siat. Neq ille tac̾e eã rẽ pot̾it

Expanded text:
abella accessit ad tribunal, introierat in urbem triumphique postulationem abiecerat; quo facto rettudit sermones ximam spem habet. scio tibi eum non esse odio; quam velis eum oblitimum ius exegeris, cavendum tibi erit ne parum simpliciter et candide posuisse inimicitias videaris. in hanc partem porro tutum tibi erit si quid volueris gratificari; nemo enim necessitudine et amicitia te deterritum ab officio dicet. illud mihi occurrit, quod inter postulationem et nominis delationem uxor a Dolabella discessit. quid mihi discedens mandaris memini; quid ego tibi scripserim te non arbitror oblitum. non est iam tempus plura narrandi; unum illud monere te possum, si res tibi non displicebit, tamen hoc tempore nihil de tua voluntate ostendas et exspectes quem ad modum exeat ex hac causa. denique invidiosum tibi sit, si emanarit porro significatio ulla intercessit, clarius, quam deceat aut expediat, fiat. neque ille tacere eam rem poterit,
Abbreviated transcription (Latin):
apollinis ad xi. kl̃. sept̃ & referret᷑ de stipendio
C.N põpeis m̃tio facta ÷ delegiõe ea ꝙͣ expensam
põpeiꝰ ẽẽ ingalliã coactꝰ: dr̃e popeiꝰ se legionẽ
ad ductur̃ s ñ statĩ subm̃tionẽ & conuiciũ ob¬

Expanded text:
Apollinis a. d. xi K. Sext. et referretur de stipendio Apollinis a. d. xi K. Sext. et referretur de stipendio Cn. Pompei, mentio facta est de legione ea, quam expensam Pompeius esse in Gallia. coactus est dicere Pompeius se legionem abducturum, sed non statim sub mentionem et convicium ob
Abbreviated transcription (Latin):
qͥnicħ consilio fac̃ rõne ⁊ insydiisusus uidet᷑
nenitandis iis consiliis qͥ se intend̾ant adu̾sari¬
os in eiꝰ tͥbunatũ lao liꝰ & antoniꝰ &̾ idgnꝰ ua¬
lentis cluco. has gͦ tͥ lttas eo maiore mͥ int̾¬
uallo qs comitioꝵ dilatiores ocupatior ẽ me
habebant ⁊ spectare indies exitum cogebant
ut confectis omnib tefacem c̾ciorem. Ad. kł
sext̃ usq ex pect̾a ui p̃t̃iis inore q̃dã in cid̾unt
mea porro comitia quẽ euentũ sint habit᷑a nes¬
cio. Opinionem ꝙͣ. qd ad hirrum attinet in credibi¬
lem. aecl.pł. comitꝰ nata st̃. Nã. in coeliũ uicinia¬
nũ m̃tio illa fatua ꝙͣ deseramꝰ olĩ & ꝓmulgatio
de clicatore subito deiec̃ & de iectum magno
clamore insecuta ÷. Iñ hirrũ c̃cti. An non facien¬
dũ faligas sꝑote celerit᷑ inde nob̃ qͥ sꝑasti . de illo
qͥ uix sꝑare ausus es audit᷑um. De re .p. iã noui
qͥc ꝙͣ ex pectare desieramꝰ s cũ senatꝰ habitꝰ eẽt ad

Expanded text:
nihil consilio facit, ratione et insidiis usus videretur in evitandis consiliis, qui se intenderant adversarios in eius tribunatum, Laelios et Antonios et id genus valentis dico. has ego tibi litteras eo maiore misi intervallo, quod comitiorum dilationes occupatiorem me habebant et exspectare in dies exitum cogebant, ut confectis omnibus te facerem certiorem. ad K. Sext. usque exspectavi. praetoriis morae quaedam inciderunt. mea porro comitia quem eventum sint habitura nescio; opinionem quidem, quod ad Hirrum attinet, incredibilem aed. pl. comitiis nacta sunt. nam M. Coelium Vinicianum mentio illa fatua, quam deriseramus olim, et promulgatio de dictatore subito deiecit et deiectum magno clamore insecuta est. Inde Hirrum cuncti iam non faciendum flagitare. spero te celeriter et de nobis, quod sperasti, et de illo, quod vix sperare ausus es, auditurum. de re p. iam novi quicquam exspectare desieramus; sed cum senatus habitus esset ad
Abbreviated transcription (Latin):
nũ accip̾it. Qn ego cũ ꝓamiticia ualidissime fa¬
uerẽ ei ⁊me iam ad dolendũ ĩparassem pꝰꝙͣ.
factum : ob stupui & mͥ uisus sum captꝰ ẽẽ qd
alios putas clamoribus scł maxĩs iudices corripii¬
ert ꝙ ostñd̾unt plane ẽẽ qͥ ferri ñ poss. Ita re
lictꝰ lege licinia maior ẽẽ ꝑicło uidet᷑. Accessit
hue qs pꝰ tridie eiꝰ solitionẽ ntheitrũ curionis
ortensius intͦitu puto ut suũ gaudiũ gaudẽ¬
mꝰ. hic tͥ strepitꝰ. frenitꝰ. lamor tonitruũ.
& rudñtiũ sibił hoc magis aĩadu̾sũ ÷ qs in¬
tactꝰ absibilo ꝑuen̾at hortensiꝰ ad senectutẽ
s tota bñ ut intotã uitã qͦuis saas ẽẽt & peni¬
t̾et eũ iacuisse. De re.p. qͥd tͥ scͥbã nicħ habeo
marcelli ĩ petꝰ resid̾unt. ñ inertia s ut mͥ
uidebant᷑ consilio. De cõmitiis cõsularib in¬
cͥtissima ÷ existimatio. Ego indici incõpedi¬
pant̾as attinet rogo sinagraphã sitticianã

Expanded text:
num, accidit. quin ego . cum pro amicitia validissime faverem ei et me iam ad dolendum praeparassem, postquam factum est, obstipui et mihi visus sum captus esse. quid alios putas? clamoribus scilicet maximis iudices corripuerunt et ostenderunt plane esse quod ferri non posset. itaque relictus legi Liciniae maiore esse periculo videtur. accessit huc quod postridie eius absolutionem in theatrum Curionis Hortensius introiit, puto, ut suum gaudium gauderemus. hic tibi strepitus, fremitus, clamor tonitruum et rudentum sibilus. hoc magis animadversum est, quod intactus ab sibilo pervenerat Hortensius ad senectutem; sed tum tam bene, ut in totam vitam quoivis satis esset et paeniteret eum iam vicisse. de re p. quod tibi scribam nihil habeo. Marcelli impetus resederunt non inertia sed, ut mihi videbantur, consilio. de comitiis consularibus incertissima est existimatio. ego incidi in competipantheras attinet rogo. syngrapham Sittianam
Abbreviated transcription (Latin):
sicõ trebatio.s. Silii causam te clocui isp̾ea suit ap̃
me. Cũ ei dr̃em tͥ uidi sponsionẽ illã nos sine ꝑiclõ
face posse si bonoꝵ tͣbilie possessionẽ q̃ capio p̃tor
ex dicto suom̾ de dit negare aiebat seruiũ tabłas
testam̃ti eẽ eas qͣs instituiss is qͥ factionẽ testam̃ti ñ
habu̾it. hocidẽ offitiũ clre tec̃ se locutũ negabat
meq rogaũ ut se & causam suã tͥ ꝯm̃darẽ. Nec uir
melior me teste nͨ mͥ amicitior .p. silio qͥsꝙͣ ÷ te tñ¬

Expanded text:
Sili causam te docui. is postea fuit apud me. Cum ei dicerem tibi videri sponsionem illam nos sine periculo facere posse, 'SI BONORVM TVRPILIAE POSSESSIONEM Q. CAEPIO PRAETOR EX EDICTO SVO MIHI DEDIT,' negare aiebat Servium tabulas testamenti esse eas, quas instituisset is qui factionem testamenti non habuerit; hoc idem Ofilium dicere; tecum se locutum negabat meque rogavit ut se et causam suam tibi commendarem. nec vir melior, mi Testa, nec mihi amicior P. Silio quisquam est
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpendet tũ eũ hĩe ꝓfugisti qͣnꝙͣ ħ m̃ auditu acͥba
maxĩ quẽ illi c̃ sulẽ ẽẽ dicebant posita eẽt. Quo
mortuo ñtiato sellata fublata ÷ Ille aũ qͥ comi¬
tiis tͥbutis ẽẽ auspiratꝰ cent᷑iata habuit c̃sulẽ
hora septima renũtiauit qͥ usq ad kl̃. iat̃. ẽẽt
qͦerant fut᷑e mane pꝰtͥdie. Ita camino ꝯsule scito
neminẽ pͣndisse. Nicħ tñ eo consule mali factũ:
Huit it mirisica uigilantia qͥ suo toto con¬
Isulatu sonũ ñ uid̾it. ħ tͥ ridiela udentur
ñ it ades. Que si uid̾es lacͥmas ñ ten̾es

Expanded text:
ba Maximi, quem illi consulem esse dicebant, posita esset; quo mortuo nuntiato sella sublata est. ille autem, qui comitiis tributis esset auspicatus, centuriata habuit, consulem hora septima renuntiavit, qui usque ad K. Ian. esset quae erant futurae mane postridie. ita Caninio consule scito neminem prandisse. nihil tamen eo consule mali factum est; fuit enim mirifica vigilantia, qui suo toto consulatu somnum non viderit. haec tibi ridicula videntur; non enim ades. quae si videres, lacrimas non teneres.
Abbreviated transcription (Latin):
adme ꝙ̃ͣ sepissime de reb urbanis dere.p. io¬
cundꝰ ÷ mͥ sermo lit̾tar̾ tuar̾. p̾t̾ea do labellã
quẽ ego ꝑspitio & uidico cupidissimũ ẽẽ atq
amantissimũ mei choar tare &. cõfirma &. red¬
de plane meũ ñ me hercłe qͦ qͥcꝙͣ. de sit s qr
ualde cupio ñ uideor nimiũ laborare.¬
cares clãni nicħ facis. Qd̾ hirtio inuid̾es nͥ
eũ amares ñ erat in uidendi nͥ forte ipsiꝰ elo

Expanded text:
de rebus urbanis, de re p. iucundus est mihi sermo litterarum tuarum. praeterea Dolabellam, quem ego perspicio et iudico cupidissimum esse atque amantissimum mei, cohortare et confirma et redde plane meum, non me hercule quo quicquam desit; sed quàa valde ei cupio, non videor nimium laborarecares, damni nihil facis; quod Hirtio invideres, nisi eum amares non erat causa invidendi, nisi fort
Abbreviated transcription (Latin):
c̃seqͥm alia rõe. Cũ st nos salutõni didimꝰ ami
coꝵ q̃ sit hoc ̃ freq̃ntiꝰ ꝙͣ. solebat q qͣsi auẽ
albam uident᷑ bñ sentientẽ ciuẽ uide ab dome
in bibliothecã. Itaq oꝑa efficio tanta qnͣta for¬
tasse tu sentios. Intellexi it ex tuosermone qͦ¬
dã cũ meã mesticiã &. desꝑationẽ accusares
domi tue dr̃e ce exmeis libris aĩm meum
desid̾are.S me hercłe & tũ rem .p. luge¬

Expanded text:
consequimur alia ratione. Cuconsequimur alia ratione. Cu fit hoc etiam frequentius quam solebat, quod quasi avem albam videntur bene sentientem civem videre, abdo me in bibliothecam. itaque opera efficio tanta quanta fortasse tu senties; intellexi enim ex tuo sermone quodam, cum meam maestitiam et desperationem accusares domi tuae, discere te ex meis libris animum meum desiderare. sed me hercule et tum rem pu
Abbreviated transcription (Latin):
cł tͥ id facẽ ñ liceat qͥ si lic̾et cũ ñ debeas. Ego it
te inconsulata obseruarã & ais fore ut cesar resti¬
tuasi muta ut q. dicis. s tͥ nemo eredit. Tribunũ
plebei dicis te mea causa petisse. Ntinã sẽꝑ eẽs cri¬
bunꝰ int̾cessorem ñ quererem. llegas me aud̾e qͥ
fortit᷑ r espondim. hec tͥ scͥpsi ut isto ipso ingn̾e
inqͦ aliqͥd posse uis te nicħ ẽẽ cognosc̾es. Qd̃ si huãĩ¬
tatẽ mec̃ q̃stis ẽẽs libñt tͥ me & facile pͣgassem.
Nõ it ingͣta mͥ st̃ q̃ fecisti qs q̃ scͥpsisti molesta. Me
aut̃ ipt̃ quẽ ceti libi sunt tͥ lib̾ũ ñ uisũ demiror.
Nã si falsa fuer̃t q̃ tu adme ut ais de tulisti qͥd tͥ ego
debes si uera tues optimꝰ testis. qͥd mͥ. p.r. debeat.¬
a siꝑe udebare qͣ cũ istis potiꝰ uiueres ꝙͣ nob̃ c̃¬
tiꝰ huãitat & suauitati tue ꝙͣ tota pelo põnes
& hoc temꝑe ñ solũ sapiens qͥ hinc absis s ÷
uͥ nec pelopedarũ nosti cet̾a nos idẽ ꝓpe modũ

Expanded text:
 id facere non liceat. quod si liceret, tamen non debebas. 'ego enim te in consulatu observaram,' et ais fore ut te Caesar restituat. multa tu quidem dicis, sed tibi nemo credit. tribunatum plebei dicis te mea causa petisse. utinam semper esses tribunus! intercessorem non quaereres. negas me audere qufortiter responderim. haec tibi scripsi, ut isto ipso in genere, in quo aliquid posse vis, te nihil esse cognosceres. quod si humaniter mecum questus esses, libenter tibi me et facile purgassem; non enim ingrata mihi sunt quae fecisti, sed quae scripsisti, molesta. me autem, propter quem ceteri liberi sunt, tibi liberum non visum demiror. nam si falsa fuerunt quae tu ad me, ut ais, 'detulisti,' quod tibi ego debeo? si vera tu es optimus testis quid mihi p. R. debeat.sipere videbare, quod cum istis potitius humanitati et suavitati tuae quam tota Peloponnesuset hoc tempore non solum sapiens, qui hinc absis, sed 'ubi nec Pelopidarum' nosti cetera, nos idem prope modum
Abbreviated transcription (Latin):
Me qͥte ñ romã attͣham ce qͥñ hue aduoles. u¬
name hercłe nr̃a ł seuera ł iocosa cõg̾ssio
Qua re oĩb dereb fac ut ꝙͣ pͥmũ sitiam aut
consolando aut rei iure
nẽ eam c̾te relinq̃res. Qs it tot int̾ regniᷤ
ure consultũ desid̾at. Ego oĩb unde petit᷑
hoc c̃si lii ded̾im ut asingłis int̾ regib binas
aduocõnes pꝰtulent satis ne tͥ uidõr abste inis
ꝗͣ in me ꝰ tuscłano. S qͥd sicit scire cupio. Con¬
suli ꝙͣ. te acesare scb s ego tͥ abillo c̃suli mal¬
lemꝰ. es sit aut fit aut sut᷑um putas ꝑferistã
militiã & ꝑmane ego it de sid̾ium t̾ui spe
tuoꝵ comodoꝵ conso labor. Sinaũ ista st̃
in aniore recipete adnos. Nan aut erit h
aliqͥd aliqñ aut si minꝰ una me her cłe colle¬
cutio nr̃a płis erit ꝗͣ. õs samarobrute: Pe

Expanded text:
 te non Romam attraham, te, qui non huc advoles. una me hercule nostra vel severa vel iocosa congressio qua re omnibus de rebus fac ut quam primum sciam. aut consolando aut consilio nunc eam certe relinqueres; quis enim tot interregniltum desiderat? ego omnibus, unde petitur, hoc consili dederim, ut a singulis interregibus binas advocationes postulent. satisne tibi videor abs te ius quam in meo Tusculano. sed quid sit scire cupio. consuli quidem te a Caesare scribis; sed ego tibi ab illo consuli mallem. quod si aut fit aut futurum putas, perfer istam militiam et permane; ego enim desiderium tui spe tuorum commodorum consolabor; sin autem ista sunt inaniora, recipe te ad nos. nam aut erit hic aliquid aliquando aut, si minus, una me hercule conlocutio nostra pluris erit quam omnes Samarobr
Abbreviated transcription (Latin):
fertune mͥ maxime & ce sunt. Que ꝙͣ. cotidie facili¬
ores. mͥ & meliores uidñt᷑. mnltisq uidõ magne eẽ
cure. Qr̃ de shidio & de sua spefiliũ adte ꝑscͥp¬
sisse ẽto scio. his aũ clereb qͣs coniestura conseqͥ pos¬
sumꝰ. Non mͥ sumo. ut płꝰ ipse ꝓspiciã ꝙͣ te uid̾e atq¬

Expanded text:
e tuae mihi maximae curae sunt; quae quidem cotidie faciliores mihi et meliores videntur multisque video magnae esse curae; quorum de studio et de sua spe filium ad te perscripsisse certo scio. Iis autem de rebus, quas coniectura consequi possumus, non mihi sumo ut p
Abbreviated transcription (Latin):
oRaicus salustio crisposuo
salutem. Cum multa athe¬
ni historiam daretis frigii ipsius manu
scriptam. ut titulus indicat. que de gre¬
cis et troianis. memorie mandatur.
Quam ego sũmo amore conplexuis.
continuo transtuli. Cui nicħ adiciend̃
uel diminuendum rei formam de cau¬
sa putaii. alioqͥn mea poss uideri
Optimũ. gͦ dixi ut uere fuit: ⁊ simpli¬
citer ꝑscripta sic eam ad uerbum ĩ
latinitatem. tnͣsuert̾em. ut legentes
cognosc̾e possint quo mͦ heres geste.
que dares frigius memorie cõmenda¬
uit. qͥ ꝑ idem tempus uixit et mili¬
tauit. dum gr̃ai troianos oppugna¬
rent: an homero credendũ qui pꝰ auꝰ os
multos natus.ẽ. quam bellum hoc ges¬
tum fuiss. De qua re. athenis iudici¬
um fuit. cũ ꝓ insano homerus habere¬
tur. qđ deos cum hominib belligeras¬
se describ̾et S hactenus ista: nũc ad
pollicitũ reu̾tamur. Explicit epła

Expanded text:
os Sallustio Crispo suo salutem. Cum multa ago Atheni historiam Daretis Phrygii ipsius manu scriptam, ut titulus indicat, quam de Graecis et Troianis memoriae mandavit. Quam ego summo amore conplexus continuo transtuli. Cui nihil adiciendum vel diminuendum rei reformandae causa putavi, alioquin mea posset videri. Optimum ergo duxi ita ut fuit vere et simpliciter perscripta, sic eam ad verbum in latinitatem transvertere, ut legentes cognoscere possent, quomodo res gestae quod Dares Phrygius memoriae commendavit, qui per id ipsum tempus vixit et militavit, cum Graeci Troianos obpugnarent, anne Homero credendum, qui post multos annos natus est, quam bellum hoc gestum est. De qua re Athenis iudicium fuit, cum pro insano haberetur, quod deos cum hominibus belligerasse scripserit. Sed hactenus ista: nunc ad pollicitum revertamur. DARETIS P
Abbreviated transcription (Latin):
suscenseat phanie causam qͥ receꝑam ip¬
siꝰ ꝙ. cansa. erat ł mͥ sane familiaris is ad
me uenit. dix̃q iudicem sibi oꝑã dare conᷤ¬
tituisse eo ipso lie qͦ de. ꝑsentio in consilium
irinecẽe erat. Respondꝰ id nullo mͦ me fa¬
c̾e posse cũ uellem aliũ cliẽ si sũpsiss me ei
ñ de fut᷑um. Ille aũ qͥsciret se nepotem
bellũ tibicinem hr̃e :⁊ sat bonũ unctorẽ
dũcessit ame ut mͥ uidebat᷑ iratior. habes
sac̾dos uenalis aliũ alio neqͥorẽ cognosti
meã causam. & istiꝰ salaconis iniqͥtatẽ. Cato¬
nẽ tuũ mͥ mitte cupiost leg̾e me. Ad huc ñ le¬
sam doles noli laborare. salua÷ domope¬
tes cũ libebit. Qd̾ aũ memones ualde gͣtũ
t̃ idq ut sẽꝑ facias rogo. Hidis it mͥ uererine
niori s heus tu manũ de tabula magist᷑ ad¬
÷ ciciꝰ ꝙͣ putabamꝰ uereor ne in catomũ ł in¬
ereto hoc audi id tec̃ habeto. Me appelle

Expanded text:
suscenseat. Phameae causam receperam ipsuscenseat. Phameae causam receperam ipsius quidem causa; erat enim mihi sane familiaris. is ad me venit dixitque iudicem sibi operam dare constituisse eo ipso die quo de P. Sestio in consilium iri necesse erat. respondi nullo modo me facere posse; quem vellet alium diem si sumpsisset, me ei non defuturum. ille autem, qui sciret se nepotem bellum tibicinem habere et sat bonum unctorem, discessit a me, ut mi videbatur, iratior. habes 'Sardos venalis alium alio nequiorem.' Cognosti meam causam et istius salaconis iniquitatem. 'Catonem' tuum mihi mitte; cupio enim legere. me adhuc non lesam doles, noli laborare, salva est; domo petes, cum libebit. quod autem me mones, valde gratum est, idque ut semper facias rogo; videris enim mihi vereri, /nion. sed heus tu, manum de tabula! magister adest citius quam putaramus; vereor ne in catomum creto hoc audi, tecum habeto, ne Apellae
Abbreviated transcription (Latin):
acceꝑam tuas litt̾as eg̾am & cũ tuo nicea qͥ
tuas legi has ꝓxĩas litt̾as q̃ siui de mea tullia
qͥdegiss. ꝑ liciniũ se egisse dice bat. S opinor
cassiũ uti ñ ita młtui sororẽ mͥeam porro
paniã dexiꝰ illo absente & insciente magͣre.
Est mͥ gͣtissimaͣ tanti ate estimatũ consuetu¬
dinẽ uite uictꝰq nr̃i pmũ ut eã domũ sum̾es
aut ñ mͦ ꝓpe me s plane mec̃ habitare poses.
Deiñ ut migͣre tanto oꝑe festines. S ne uiuam.
si tͥ concedo ut eiꝰ rei tu cupidior sis ꝙͣ ego sum.
taq oĩa ex piar. Sidõ it quid mea int᷑ sit qͥd
cͥbes. Et qñ te expectem facies me sitͥ uidet᷑
certioreꝯ.
me u̾ti uestigia ł ꝑxĩe de tigellio. sensi
it ex litt̾is tuis ualde laborasse. Amo gͥuo lun
ꝗͣ hoc tẽꝑe obseruor a familiarisĩimis cet̾is p̾t̾¬
tiorem patͥa sua eũq ad dictum iani puto eẽ
calui licinis hypponacteo p̃conio. At uide qͥ

Expanded text:
acceperam tuas litteras. egeram etiam cum tuo Nicia, quod acceperam tuas litteras. egeram etiam cum tuo Nicia, quod rius quam tuas legi has proximas litteras, quaesivi de mea Tullia quid egisset. per Liciniam se egisse dicebat sed opinor Cassium uti non ita multum sorore; eam porro paniam Dexius, illo et absente et insciente migrare. est mihi gratissimum tanti a te aestimatam consuetudinut non modo prope me sed plane mecum habitare posses, deinde ut migrare tanto opere festines. sed ne vivam, si tibi concedo ut eius rei tu cupidior sis quam ego sum. itaque omnia experiar; video enim quid mea intersit, quid cribes et quando te exspectem facies me, si tibi videtur, certiorem. me verti, vestigia, vel proxime de Tigellio; sensi enim ex litteris tuis valde te laborasse. amo igitur voquam hoc tempore observor a familiarissimis Caesaris omntiorem patria sua; eumque addictum iam totum puto esse Calvi Licini Hipponacteo praeconio. at vide quid
Abbreviated transcription (Latin):
le st̃. Noui optime & sepe uidi nõĩatim tͥ signa
mͥ nota mandassem si ꝓbassem. Ea it signa ego
e m̃esoleo q ad similitudinẽ gymnasioꝵ ex ornent
mͥ in palastra locum. Martis uͦ signũ qͦ mͥ pacis
auctore gaudõ nullũ sat᷑ nͥ signũ fuisse. hst duo
signa. putarẽ mͥ es alienũ atulisse. mer curii
mallem aliqͦd fuiss feliciꝰ puto cũ ameniotͣn¬
sig̾e possumꝰ. Qͥd tͥ destinares. Trape thephoꝵ
si te de lectat habeb̾. sinaut̃ sentñtiã mutasti
sim. Qĩno lib̾ti m ei uids̃ eẽ culpã cui plane res
cͥtas mandarã. itaẽq iunii quẽ puto tͥ notͥũ
et̃ auanii familiarẽ. Ex adria q̃ cdã mͥ noua st̃
instituta inporticła tuscłani eã uolebã tabel¬
ł ornare. Et it si qͥd gn̾is istiꝰ moĩ me delectat
ture. Si ⁊ damasippꝰ in sententia ñ manebit
aliquẽ pseudo clamasippum ł cũ iact᷑a reꝑiemꝰ
q ad me cle clomo scͥbi it̾um iam id ego ꝓfi¬
ciscens mandabam mee tullie. Catt ipsa hora

Expanded text:
lae sunt. Novi optime et saepe vidi. nominatim tibi signa mihi nota mandassem, si probassem. ea enim signa ego emere soleo quae ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum. Martis vero signum quo mihi pacis auctori? gaudeo nullum Saturni signum fuisse; haec enim duo signa putarem mihi aes alienum attulisse. Mercuri mallem aliquod fuisset; felicius, puto, cum Avianio transigere possemus. quod tibi destinaras trapezophorum, si te delectat, habebis; sin autem sententiam mutasti,sim. omnino liberti mei video esse culpam, cui plane res certas mandaram, itemque Iuni, quem puto tibi notum esse, Aviani familiarem. Exhedria quaedam mihi nova sunt instituta in porticula Tusculam. ea volebam tabellis ornare; etenim si quid generis istius modi me delectat,turae. si enim Damasippus in sententia non manebit, aliquem Pseudodamasippum vel cum iactura reperiemus. quod ad me de domo scribis iterum, iam id ego proficiscens mandabam meae Tulliae; ea enim ipsa hora
Abbreviated transcription (Latin):
facile abstinebam abeta ⁊ amalua deceptꝰ sũ
pꝰhac gͥ erimꝰ cantiores. Tu tñ cũ audisses
abanttio uidit it nauseantem ñ mͦ mitten¬
di causam istam habiusti s ⁊ uisendi. Eͥgo
ħ cogito comor ari qͦ adme resiciam. Nara

Expanded text:
facile abstinebam, a beta et a malva deceptus sum. facile abstinebam, a beta et a malva deceptus sum. posthac igitur erimus cautiores. tu tamen cum audisses ab Anicio vidit enim me nauseantem, non modo mittendi causam iustam habuisti sed etiam visendi. ego hic cogito commorar
Abbreviated transcription (Latin):
neq his qͥ mea oꝑa uti uolebant me ꝓ barẽ
ñ ualere. qͥa febrĩ ñ hr̃em fugi int culanũ
cũ ꝙͣ biduũ ita ieumꝰ fuissem ut ne aꝙͣ ꝙͣ. gꝰ
tarẽ. Itaq confectꝰ langore & fame. magis
tuũ osfitiũ desid̾aui ꝙͣ ate reqͥri putaui meũ.
Ego aũ cũ oĩs morbos formido: tum qͥ epic̃¬
um tuum stoici male accipiunt qͥa dicat.
molesta eẽ quoꝵ alt̾um mor bum edaetta¬
tis eẽ putant alt̾um nͥ t᷑pioris intẽꝑantie.
sane aycentepian ꝑtimueram s uisa :
mn uelloci mutatio ł aĩ ⁊ rel axatio ł ipsa
fortasse iam senescentis morbiremissio ꝓ¬
fuisse. Ac tñ nͨ mirere unde hoc accid̾it
qͥm̾ ue cõmiserĩ lex sũptuaria q̃ uidet᷑
Aeit pnta. attulisse ea mͥ fraueli fuit. Nã
dum uolunt isti lauticerrenataq lege
possit eẽ suauiꝰ. Ineas cum in cidissem in
rena aug̾ali ap̃ lentulum tanta me ai¬
at pa arripuit ut eo die pͥmum uideat᷑
crinisse consist̾e.Ita ego qͥme ost̾is.⁊ mulł

Expanded text:
a uti volebant me probarem non valere, quia febrim non haberem, fligi in Tusculanum, cum quidem biduum ita ieiunus fuissem ut ne aquam quidem gustarem. itaque confectus languore et fame magis tuum officium desideravi quam a te requiri putavi meum. ego autem quom omnis morbos reformido tum in quo Epicurum tuum Stoici male accipiunt, quia dicatmolesta esse; quorum alterum morbum edacitatis esse putant, alterum etiam turpioris intemperantiae. sane dusenteri/an pertimueram; sed visa est mihi vel loci mutatio vel animi etiam relaxatio vel ipsa fortasse iam senescentis morbi remissio profuisse. ac tamen ne mirere unde hoc acciderit quo modove commiserim, lex sumptuaria quae videtur lito/thta attulisse ea mihi fraudi fuit. nam dum volunt isti lauti terra nata, quae lege possit esse suavius. in eas cum incidissem in cena augurali apud Lentulum, tanta me dia/rroia adripuit ut hodie primum videatur coepisse consistere. ita ego, qui me ostreis et murenis
Abbreviated transcription (Latin):
pecunia ꝑueniss reciꝑe uoluit q̃ piliꝰ necessariꝰ at¬
thica nr̃i repetundis cũ pꝰtulauit. Magna hilico
fama surrex̃ & de dapnatiõe feruent̾ loqͥ ceptũ
qͦ uento ꝓicit᷑ appiꝰ miror ut inpicet de pecunia
ex boniꝰ patͥs ꝑuenisse ad serusliũ p̃uaricõnis q̃
causam dic̾et depositũ. N .s. lxxxi. admiraris
am̃tiã. Imo si actionẽ stultissimas de se.nͨfarias de
pat᷑ cõfessioẽs audisses mittit in consiliũ eosden
illos qͥlitis estimatant iudices. Cũ eqͦ nũo sentñ¬
tie fuissent lat̾ensis legis ignorans p̾ñtiauit qͥd

Expanded text:
PECVNIA PERVENISSET recipere voluit, Q. Pilius, necessarius Attici nostri, de repetundis eum postulavit. Magna ilico fama surrexit et de damnatione ferventer loqui est coeptum. quo vento proicitur Appius minor, ut †inpicet depecuniam ex bonis patris pervenisse ad Servilium praevaricationisque causa diceret depositum HS LXXXI. admiraris amentiam immo, si actionem stultissimasque de se, nefarias de patre confessiones audisses. mittit in consilium eosdem illos qui litis aestimarant iudices. Cum aequo numero sententiae fuissent, Laterensis leges ign
Abbreviated transcription (Latin):
oĩũ ñ estimo canti ista . uͦii. aut .U. sũpsisse. Baccas istaᷤ
cũ musis metelli ꝯꝑas. Qd simile pͥmũ. ipsas ego mu¬
sas ñꝙͣ tanti putassẽ atq id fecissẽ musis oĩb ap

Expanded text:
omnium non aestimo, tanti ista quattuor aut quinque sumpsisti. Bacchas istas omnium non aestimo, tanti ista quattuor aut quinque sumpsisti. Bacchas istas cum Musis Metelli comparas. quid simile? primum ipsas ego Musas numquam tanti putassem atque id fecissem Musis omnibus ap
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt. furti recte ag̃e. Ita & sidomũ bñ potꝰ seroq re¬
dierã tñ id cap̃ ubi hec contͦu̾sia ÷ notaui & descͥptũ
tͥ misi ut scires id qd tu neminẽ sensisse dicebas. sex.
aeliũ .m. maniliũ . m. brutũ sensisse. Ego tñ sceuule
&. teste assentior.¬
ñam cũ mͥa te litt̾e reddite st̃ ab eolẽq acce¬
pi auiani litt̾as inqͥb hoc in erat li balissimũ oĩa se
fact᷑um conueniss: qua ego uellem clie. fac q̃so qͥ
ego sũ eẽ te÷ neaut cui pudoris aut nr̃i pͥmũ roga¬
re dedie. deiñ plꝰ an nua pꝰtularent. S eẽnt mi galle
oĩa facilia si & ea m̾eatꝰ eẽs q̃ ego clesid̾abã. Et ad eã
sũmã ꝗͣ. uoluerã ac tñ ista ipsa q̃ te emisse scͥbis.
ut ego semꝑ iudicaui in oĩ iuditio elegantissimũ q̃ me
digna putaris co emisse. S uelĩ maneat dãmas ppꝰ
insentũtia ꝓrsꝰ ⁊ existis ẽptionib nullã edesid̾io
Tu aũ ignarꝰ instituti mei qnͣti ego genꝰ oĩno signoꝵ

Expanded text:
e. itaque etsi domum bene potus seroque redieram, tamen id caput, ubi haec controversia est, notavi et descriptum tibi misi, ut scires id, quod tu neminem sensisse dicebas, Sex. Aelium, M'. Manilium, M. Brutum sensisse. ego tamen Scaevolae et Testae adsentiorneram cum mihi a te litterae redditae sunt, ab eodemque accepi Aviani litteras, in quibus hoc inerat liberalissimum, nomina se facturum, cum venisset, qua ego vellem die. fac, quaeso, qui ego sum esse te estne aut tui pudoris aut nostri primum rogare de die, deinde plus annua postulare? sed essent, mi Galle, omnia facilia, si et ea mercatus esses quae ego desiderabam et ad eam summam quam volueram. ac tamen ista ipsa, quae te emisse scribis,ut ego semper iudicavi, in omni iudicio elegantissimum, quae me digna putaris, coemisse. sed velim maneat Damasippus in sententia; prorsus enim ex istis emptionibus nullam desidero. tu autem ignarus instituti mei, quanti ego genus omnino signorum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯuenit ex cogitab̾. Gen̾e q̃. ⁊ adnos ꝑtine¬
at. ⁊ didas caliam qͣndã ut uerset᷑ int̾
manꝰ habeat.¬
tidie quẽ mirer istuc ꝑferunt᷑. pͥmũ
illd̃ ab solutũ messalã dem̃ eũ dẽ ꝯdẽna¬
tũ.c. marcellũ. cons. factũ .mn. claudiũ
ap̃ pulsa pꝰtulatum agallis duob .p. dola¬
bellam qͥnelecĩ uirũ factũ. Hoc tͥ ñ in uidõ
caruisse te pulchrimo spectacło ⁊ lentu¬
licruris repulsi uisitũ ñ uidisse. At qͣ
spe ꝙͣ. cͥta opĩoẽ clescend̾at ꝙͣ ipso diffidñ¬
uidisent pe cͤoncedente adu̾sario suꝑasset. lld̾
incutit młtis qͥ eũ. fȩ licitatẽq eiꝰ ñ norunt:
magnũ metũ s ut sꝑo & uolo & ut se fere
ipse bono se & senatũ malet totꝰ ut ñc̃ ÷ hoc
scaturit. hꝰ aũ uolũtatis initiũ & causa ÷ q
eum ñ mediocͥt᷑ cesar qͥsolet infirmoꝵ hoñ

Expanded text:
ad nos pertineat et didaskali/an quandam, ut versetur inter manus, habeattidie quae mirere istoc perferuntur, primum illud, absolutum Messalam, deinde eundem condemnatum, C. Marcellum cos. factum, M. Calidium ab repulsa postulatum a Galliis duobus, P. Dolabellam xv virum factum. hoc tibi non invideo, caruisse te pulcherrimo spectaculo et Lentuli cruris repulsi vultum non vidisse. at qua spe, quam certa opinione descenderat, quam ipso diffidenidissent, paene concedente adversario superasset. illud incutit multis, qui eum facilitatemque eius non norunt, magnum metum; sed ut spero et volo et ut se fert ipse, bonos et senatum malet; totus, ut nunc est, hoc scaturit. huius autem voluntatis initium et causa est quod eum non mediocriter Caesar, qui solet infimorum hominum
Abbreviated transcription (Latin):
nosti palam screto narrant᷑. At clomitiꝰcũ
qilloꝵ cap̃i sint clisparant ꝑisse de urbe ac foro
toto maximꝰ rumor. suit atq apõpeio in it̾me
occisum. Ego qͥ scirẽ põpeiũ bau lisem beneticam
face ⁊usq eo & ego miserer eiꝰ esurire ñ sũ cõ¬
motꝰ ⁊ hoc m̃datio siqͣ ꝑicła tͥ impendent uide¬
sung̾emꝰ optaui. plancꝰ ꝙͣ. tuus rauenna ÷ ⁊ mag¬
no cõgiario donatꝰ acesare nͦ beatꝰ nͨ bñ instrue
tꝰ÷. Tui politici libri oĩb uigent.

Expanded text:
nosti palam secreto narrantur at Domitius, cunosti palam secreto narrantur at Domitius, cuquod illorum capiti sit! dissiparant perisse. urbe ac foro toto maximus rumor fuit te a Q. Pompeio in itinere occisum. ego qui scirem Q. Pompeium Baulis embaeneticam facere et usque eo ut ego misererer eius esurire, non sum commotus et hoc mendacio, si qua pericula tibi impenderent, ut defungeremur optavi. Plancus quidem tuus Ravennae est et magno congiario donatus a Caesare nec beatus nec bene instructus est. tui politici libri omnibus vigent.
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cũ inpensa mea exͥibeã facme c̃ciorẽ: si qͥd inre .p.
maiꝰ acdũ erit qs erit oꝑari minꝰ ꝯmode ꝑseqͥ possint
& quẽ admo dũ actũ sit & q̃ existimatio secuta q̃ q
cumar̾ tenꝰcalu̾um romã cũ uenissem tenuis¬
simã ꝙͣ auditionẽ de ea re accepi. p̃t̾ea mar¬
cellus qͣ ad huc nicħ̃ retulit ede suecessiõe ꝓuin¬
tiar̃ galliar̃ & in kł. iut̾ ut mͥ ipse dix̃ eã dis¬
tulit relationẽ. Sane ꝙͣ eos sermones ex p̃ssit
qͥde eo tũ suerant cũ rome nos eẽmꝰ. Tusi põ¬
peiũ ut uolebas offendisti qͥ tͥ uisus sit ⁊ ꝙͣ orõnẽ
habu̾it tec̃ ꝗͣq ostñ dit uoluntatem solet it
aliudsentire ⁊ loqͥ neq tantũ uale ingenio ut
ñ appareat qͥd accipiat fac mͥ ꝑscͥbas. Qd̾ adee¬
sarẽ cr̾bri & ñ belli de eo rumores s susurra¬
tores. duntax at ueniunt a liꝰ eqͥdẽ ꝑdidisse qͥ
opinor c̾te factũ eẽ aliꝰ septimã legionem
uapulasse ipsum ap̃ beluacos cir cũ sedi int̾¬

Expanded text:
d in re p. maius actum erit, quod isti operarii minus commode persequi possint, et quem ad modum actum sit et quae existimatio secuta quae qCumarum tenus caluerunt, Romam cum venissem, ne tenuissimam quidem auditionem de ea re accepi; praeterea Marcellus, quod adhuc nihil rettulit de successione provinciarum Galliarum et in K. Iun., ut mihi ipse dixit, eam distulit relationem, sane quam eos sermones expressit, qui de eo tum fuerant cum Romae nos essemus. tu si Pompeium, ut volebas, offendisti, qui tibi visus sit et quam orationem habuerit tecum quamque ostenderit voluntatem solet enim aliud sentire et loqui neque tantum valere ingenio, ut non appareat quid cupiat, fac mihi perscribas. quod ad Caesarem, crebri et non belli de eo rumores, sed susurratores dumtaxat, veniunt. Alius equitem perdidisse, quod, opinor, certe factum est, alius septimam legionem vapulasse, ipsum apud Bellovacos circumsederi inter
Abbreviated transcription (Latin):
sũ me in ꝓuintiã exit̾um q̃ adte ultͦ attuleri me¬
minisse te credo. Pea ꝙͣ. mea mutata rõne cũ uidẽ
me acesare honorisicñtisime tͣctari. & unice diligi.
hõĩsq lib̾alitatẽ incredibilẽ & singłarẽ fidem
nosse. Sic ei te ꝯm̃da ͫ tͣ didi aut gͣuissim̾t dili

Expanded text:
sum me in provinciam exiturum, quae ad te ultro detulerim mesum me in provinciam exiturum, quae ad te ultro detulerim meminisse te credo. postea quam ea mutata ratio est, cum viderem me a Caesare honorificentissime tractari et unice diligi hominisque liberalitatem incredibilem et singularem fidem nossem, sic ei te commendavi et tradidi, ut gravissim
Abbreviated transcription (Latin):
tuiris ꝑitiorem esse
egi. Et te aliqñ collaudare possum. qͣ iam uid̾is
c̾ta aliꝗua insententia constituisse. Nam pͥmoꝵ
m̃sium litt̾is tuis uehem̃t̾ comouebat. Qd̾ mͥ in¬
t̃dũ ut pace tua dux̾im leuis inurbis ur banitatiq
desi d̾io int̾ dũ pig̾ int̾dum timidiis in labore
milita sepe aut etiam qͣ adte alieni sumꝰ & sub¬
impudens uidebare tanꝗͣ singrapham ad in¬
ꝑator em ñ epłam attulises pecenia ablata domi¬
redire ꝓꝑabas. nͨ tͥ in m̃tem ueniebat eos ipsos qui
cũ syngraphis uenissent alexandream nũmũ ad huc
ullã auferre potuisse. Ego simei cõmodi rõnẽ ducem
te mec̃ ẽẽ maxĩe uellẽ. Nõ t mediocͥ afficiebar buo
luntatẽ ex consuetudine nr̃a ł utilitate ex cõsilio
atq oꝑa tua. S cũ te ⁊ adolescentiã tuã in amiciciã
& fidem meam contulisses. sẽꝑ te ñ mͦ tuendũ mͥ s
&̃ augendũ atq ornandũ putaui. Itaq qͥopinatꝰ

Expanded text:
iuris peritiorem esse.egi et te aliquando conlaudare possum, quod iam videris certa aliqua in sententia constitisse. nam primorum mensum litteris tuis vehementer commovebar, quod mihi interdum pace tua dixerim levis in urbis urbanitatisque desiderio, interdum piger, interdum timidus in labore militari, saepe autem etiam, quod a te alienissimum est, subimpudens videbare. tamquam enim syngrapham ad imperatorem non epistulam attulisses, sic pecunia ablata domredire properabas, nec tibi in mentem veniebat eos ipsos qui cum syngraphis venissent Alexandream nummum adhuc nullum auferre potuisse. ego si mei commodi rationem ducerem, te mecum esse maxime vellem; non enim mediocri adficiebar vel voluptate ex consuetudine nostra vel utilitate ex consilio atque opera tua; sed cum te ex adulescentia tua in amicitiam et fidem meam contulisses; semper te non modo tuendum mihi sed etiam augendum atque ornandum putavi. itaque quoad opinatus
Abbreviated transcription (Latin):
te feci. & hec his singłis sepe dixi qͣc̃q repossẽ
me tͥ ⁊ lib̵is tius satis fac̾e cuꝑe. Idq tu ad tuos
uelĩ sc̃bas. hec qͥdẽ c̾te q̃ inpotestate mea sunt
ut opa d̃siliũ rẽ. sidẽ meã sibi adoĩs res paratã
putent. Si auctoritate ⁊ gr̃a tantũ possẽ ꝗͣtũ in ea
re .p. de qͣ ita m̃itꝰ sũ posse deb̾ẽ tu qͦ is ẽẽs qͥ suisti
cũ oigͣdii ãplissimo dignissimꝰ tũ c̾te ordĩs tui faci
mea & ea q̃ p̃t̾ea uidõr mͥ exali qͣ parte retiñe
tamqͣ exteliquiis pͥstine dignitatis. Neq it ipse
cesar ut młtis reb intellig̾e potui ÷ alienꝰ a nob̵
mõs fere familiarissimi eiꝰ casu de iuĩctimagnis
meis uet̾ib officis me diligãt᷑ obseruant &¬
colunt. Itaq si qui mͥ erit auditus detuis
fortunis id ẽ ele tua in columitate in qͣ sunt oĩa
agñ di qd̾ qͥdem coticlie magis ex sermonibus¬
eoꝵ ad clucor ut sꝑem agam ꝑme ipse & moli

Expanded text:
possem, me tibi et liberis tuis satis facere cupere, idque tu ad tuos velim scribas, haec quidem certe, quae in potestate mea sunt, ut operam, consilium, rem, fidem meam sibi ad omnis res paratam putent. si auctoritate et gratia tantum possem quantum in ea re p., de qua ita meritus sum, posse deberem, tu quoque is esses, qui fuisti, cum omni gradu amplissimo dignissimus tum certe ordinis tui facilmea, et ea quae praeterea videor mihi ex aliqua parte retinere tamquam ex reliquiis pristinae dignitatis. neque enim ipse Caesar, ut multis rebus intellegere potui, est alienus a nobis et omnes fere familiarissimi eius casu devincti magnis meis veteribus officiis me diligenter observant et colunt. itaque, si qui mihi erit aditus de tuis fortunis, id est de tua incolumitate, in qua sunt omnia, agendi, quod quidem cotidie magis ex eorum sermonibus adducor ut sperem, agam per me ipse et m
Abbreviated transcription (Latin):
pe litt̾is significauit. Et tͥ u̾bis & re ostũ dit mea
cõm̃datiõe sese ualde ÷ cõmotũ. Hc̃ tu iurũ nac¬
tissime aut saꝑe aliqͥd aut uelle tua causa pu¬
ille aut occupatione aut diffultate tardior
uͥerit uisꝰ ꝑferto & ultima expectatio q̃ ego
tͥ uicuncla & honesta p̾stabo plib te horta¬
ri. ñ debe tantũ moneo neq amictie cõ firman¬
de clarissimi aclibalissimi iuri neq ubioris
ꝓuintie neq etatis magis idoneum. tempꝰ si ħ
amiseris te ẽẽ ullũ umꝗͣ reꝑt̾ũ. Hoc quẽ ad
modũ uos scͥbe soletis in ur̃is libris. idẽ q̃
cornelio uidebat᷑ in britanniã te ꝓfectũ ñ eẽ
gaudõ q̃ ⁊ labore caruisti ⁊ ego te de reb
ilł ñ audiã. U bn sis hi bͥnat᷑us & qͣ spe aut

Expanded text:
significavit et tibi et verbis et re ostendit mea commendatione sese valde esse commotum. hunc tu virum nactus, si me aut sapere aliquid aut velle tua causa puoffenderit, cum ille aut occupatione aut difficultate tardior tibi erit visus, perferto et ultima exspectato; quae ego tibi iucunda et honesta praestabo. pluribus te hortari non debeo; tantum moneo, neque amicitiae confirmandae clarissimi ac liberalissimi viri neque uberioris provinciae neque aetatis magis idoneum tempus, si hoc amiseris, te esse ullum umquam reperturum. 'hoc,' quem ad modum vos scribere soletis in vestris libris, 'idem Q. Cornelio videbatur.' in Britanniam te profectum non esse gaudeo, quod et labore caruisti et ego te de rebus illis non audiam. Ubi sis hibernaturus et qua spe aut
Abbreviated transcription (Latin):
at̃m ualium ꝑtimesco. Mr a tt ꝑsona induci pet̃
britanmcnure consulti. hec ego ñ rideo ꝗͣuis
turideas s de re sei̾uissima tẽc ut soleo iocor
Remoto ioco. tͥ hoc amicissimo aĩo p̾tio ut
sustic mea cõm̃datiõe tuam dignitatem
optinebis ꝑferas nr̃i de sid̾iũ honestatem
& facultates meas augeas. Sin aũ ista frige¬
bunt recipias te adnos. Omĩa tñ qua eiꝰ &
cua uͥtute ꝓfecto & nr̃o sũmo gͦ te studio
consequere.¬

Expanded text:
m Valerium pertimesco; mira enim persona induci potest Britannici iure consulti. haec ego non rideo, quamvis tu rideas, sed de re severissima tecum, ut soleo, iocor. remoto ioco tibi hoc amicissimo animo praecipio, ut, si istic mea commendatione tuam dignitatem obtinebis, perferas nostri desiderium, honestatem et facultates tuas augeas, sin autem ista frigebunt, recipias te ad nos. omnia tamen quae vis et tua virtute profecto et nostro summo erga te studio consequere.
Abbreviated transcription (Latin):
lib̾asimi hominis meiq amantissimi uolunta
me uelim ẽtiorem & simł detoto statu tuo cõ¬
silisq oĩb scire enim cupio qͥd agas qͥd expee¬
tes ꝙͣ longũ istũ tuũ discesũ anob̾ fut᷑ũ putes:

Expanded text:
liblibme velim certiorem et simul de toto statu tuo consiliisque omnibus; scire enim cupio quid agas, quid exspectes, quam longum istum tuum discessum a nobis futurum putes.