comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
a potuplistu. id est apluralitate uocate funt:
Ita autẽ uicinȩ sibi et diuisȩ sut̃ cõdite ut
et simul funt: et tam̃ contungi nequaquã
possint. quatenꝰ uicinitate qͥdem cõiunctȩ
sint. sed tactu disiuncte Arcturꝰ uͦ ita noct᷑.¬
na tpr̃a illustrat. ut incęli axe positus. ꝑ
diuersa se uertat. nec tam̃ occidat Neq enĩ
extra currẽs uoluit᷑ : sed in loco fitus ineue̾.¬
tis mundi partibus nequaqͣm casurus in¬
clinat᷑. Qͥo gͦ ẽ qd̾ homo ex terra factus.
atq in t̾ra positus. de cȩlesti ad ministratioẽ
discutit᷑. qͥa pliades comungere nõ ualet.
Quas uicinas sibimet ipsi conditas. et pene
cõuctas uidet. qͥa arcturi girũ dissipare
ñ potest. quẽ tam̃ cernere ipsa sua uertigi¬
ne pene dissipatũ potest An ut inistis mimis¬
teriis auctoris potentiã pensans infirmita¬
tis suȩ meminerit. et eũ quẽ adhuc inmar¬
tate sua uide ñ pot̾at. quã sit in estimabii
in ipsa miisterioꝵ cȩlestiũ gub̾natione per

Expanded text:
 πλέιστου, id est a pluralitate vocatae sunt. Ita autem vicinae sibi et divisae sunt conditae, ut et simul sint, et tamen conjungi nequaquam possint, quatenus vicinitate quidem conjunctae sint, sed tactu disjunctae. Arcturus vero ita nocturna tempora illustrat, ut in coeli axe positus per diversa se vertat, nec tamen occidat. Neque enim extra se currens volvitur, sed in loco situs, in cunctis mundi partibus nequaquam casurus inclinatur. Quid ergo est quod homo ex terra factus, atque in terra positus , de coelesti administratione discutitur, quia Pleiades conjungere non valet, quas vicinas sibimetipsis conditas et pene conjunctas videt, quia Arcturi gyrum dissipare n potest, quem tamen cernere ipsa sua vertigine pene dissipatum potest? An ut in istis ministeriis auctoris potentiam pensans, infirmitatis suae meminerit, et eum quem adhuc in majestate sua videre non poterat quam sit inaestimabilis in ipsa ministeriorum coelestium gubernatione perp
Abbreviated transcription (Latin):
diuersis temporibꝰ ad ꝓpħandũ missi. uixta
aliqͥd sibi contuncti sicnt. ⁊ iuxta aliqͥd ñ con¬
umeti Stelle enĩ pliades sicut sup̃dictũe
uicinitate sibi conunctȩ funt. tactu disniẽ.¬
te Simul quidẽ site sunt. et tam̃ lucis suę
aliis ad p̾dicandũ tp̃ribus apparentes: et
disiuncti sunt ꝑuisionẽ sue imaginis. et
coniuncti ꝑ intentionẽ mentis Simulmm¬
cant. qͥa unũ p̾dicant Sednõ semet ipsos
tangut̃: qͥa indiuersis tp̾ribꝰ partiuntur:¬

Expanded text:
 ad prophetandum missi, juxta aliquid sibi conjuncti sunt, et juxta aliquid non conjuncti. Stellae enim Pleiades sicut supra dictum est in civitate sibi conjunctae sunt, tactu disjunctae: simul quidem sitae sunt, et tamen lucis suaealiis ad praedicandum temporibus apparentes, et disjuncti sunt per visionem suae imaginis, et conjuncti per intentionem mentis. Simul micant, quia unum praedicant; sed non semetipsos tangunt, quia in divisis temporibus partiuntur
Abbreviated transcription (Latin):
ait. Uelle ad iacet mͥ. ꝑficere autẽ bonũ
ñ inuenio. Qui enĩ uelle hab̾e se asserit:
id ꝑinfusionẽ grẽ. que inse lateant semi¬
na ostendit. Seddũ ꝑficere bonũ ñ inue.¬
iit: ꝓfecto indicat. qͣnta illũ dispensati¬
us suꝑne glaties p̃mat An ista glatieᷤ
eoꝵ corda ñ p̃sserat:. quibꝰ dicebat. ut nõ
quecũ iiltis illa faciatis: Ac si aꝑte di.
ceret. Occulta ur̃i cordis semina iã prodire
in frugẽ querunt: sed suꝑni modaminis ge.¬
lu p̃munt᷑. ut tanto post fecundiꝰ exeant.
qͣnto dium iudicuĩ p̃mencia pond̾a patien.¬
qm erũꝑe ad uirtutes quas appetũt non
ualent: eo ipso quo ab intentionis suȩ pro¬
fectione resiliunt: tẽptationũ stimulis fatigã.¬
tur Sed tam̃ qͥa easdẽ tẽptationes cogitati.¬
onũ con.pͥmũt: seq ꝑ exercitationis usũ. in

Expanded text:
ait: Velle adjacet mihi, perficere autem bonum non invenio. Qui enim velle habere se asserit, jam per infusionem gratiae, quae in se lateant semina ostendit. Sed dum perficere bonum non invenit, profecto indicat quanta illum dispensationis supernae glacies premat. An ista glacies eorum corda non presserat quibus dicebat, ut non quaecunque vultis illa faciatis ? Ac si aperte ceret: Occulta cordis vestri semina jam prodire in frugem quaerunt, sed superni moderaminis gelu premuntur, ut tanto post fecundius exeant, quanto divini judicii prementia pondera patienquoniam erumpere ad virtutes quas appetunt non valent, eo ipso quo ab intentionis suae perfectione resiliunt, tentationum stimulis fatigantur, sed tamen easdem tentationes cogitationum comprimunt, seque per 947 exercitationis usum in
Abbreviated transcription (Latin):
grando fuerat saulus ꝑ frigidã insensibili.¬
tatẽ. sed nix et grãdo coritra adu̾sarioꝵ
reptione O quale̾ hũc thesaurũ in iue
et grandine habuit. quando illũ int̾ pra.¬
uoꝵ uitã positũ. iam tuc̃ electũ suũ dñs
latent̾ uidit. O ad qͣnta adu̾sarioꝵ pectora
ferienda hac̃ minami sua grãdinẽ sũpsit.
ꝑ quã tot sibi resistencia corda ꝓffauit.
Nemo itaq de suis oꝑibꝰ extollatur. nemo
desꝑet eos quos ad huc frigidos uidet. qͥd
thesauros dĩ inniue et grãdine nõ uidet
Quis enĩ credẽt. quod ꝑ apłatus grãm lapi.¬
ditũ stepħm ille p̾cedet. qui inmorte eius
e ad ista dona uel tudicia occulta recurri¬
nus: nullos omino desperantes. nec illis noᷤ
nicorde nr̃o p̾ferimꝰ: quibꝰ pro tp̃r p̾lati
simꝰ:. Qui et si tã uidemꝰ qͣntũ p̾cessimꝰ: nes

Expanded text:
grando fuerat Saulus per infidam insensibilitatem; sed nix et grando contra adversariorum reptione. O qualem hunc thesaurum in nive et grandine habuit, quando illum inter pravorum vitam positum jam tunc electum suum Dominus latenter praescivit! O ad quanta adversariorum pectora ferienda hanc in manu sua grandinem sumpsit, per quam tot sibi resistentia corda prostravit? Nemo itaque de suis operibus extollatur; nemo desperet eos quos adhuc frigidos videt, quia thesauros Dei in nive et grandine non videt. Quis enim crederet quod per apostolatus gratiam lapidatum Stephanum ille praecederet, qui in morte ejus ct. VII. Si ergo ad ista dona vel judicia occulta recurrimus, nullos omnino desperamus, nec illis nos in corde nostro praeferimus, quibus pro tempore praelati sumus, quia etsi jam
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ uirtꝰ animũ dilatat. post destructa uitia
recte subiũgit᷑. Nũqͥd consid̾asti latitudinẽ
t̾re : Nisi enĩ uirtꝰ animũ dilataret: neqͣqͣm
paulꝰ corinthiis diceret. Dilatamini et uos.
Et nolite iugũ ducere cũ infidelibꝰ. Sollert̃
bonoꝵ int̾ior est. et nequaqͣm cõprehendit᷑ :
nͥ caute cõsidet᷑. Nã plerũq eos ext̾uis in.¬
opra humiliat. pene cruciatus angustat
Sed tam̃ int̾ hec semꝑ int̾ior fortitudo usq
ad sꝑanda celestia dilatat Angustati apłi
ext̾ius fuerat. qͥ flagella sustinebãt. sed in
magna stabat untus latitudine lib̃i. qͥ ap̃d
se hec eadẽ flagella ingaudiũ uerterant.

Expanded text:
vero virtus animum dilatat, post destructa vitia vero virtus animum dilatat, post destructa vitia recte subjungitur: Nunquid considerasti latitudinem terrae? Nisi enim virtus animum dilataret, nequaquam Paulus Corinthiis diceret: Dilatamini et vos, et nolite jugum ducere cum infidelibus . Solerter bonorum interior est, et nequaquam comprehenditur, nisi caute consideretur. Nam plerumque eos exterius inopia humiliat, poenas crsed tamen inter haec semper interior fortitudo se usque ad speranda coelestia dilatat. Angustati apostoli exterius fuerant, quando flagella sustinebant; sed in magna stabant intus latitudine liberi, qui apud se haec eadem flagella in gaudium verterant.
Abbreviated transcription (Latin):
riã. mͦ auariciã. mͦ surgentẽ suꝑbiã cal.
co: Acsi ei aꝑte diceret᷑. Si latencia cor.¬
disuicia me solũ repͥmere cõspicis: tu ex.¬
tolli de ꝓpͥa iustificatione cessabis Et
tis et illicitis motibꝰ m̃tis ad cõfessionẽ du.¬
iationes praue: quas dõ pandimꝰ. qͣndo
eas inpenitentiã flendo confitem᷑. Quas¬
eniꝰ etiã ñ cõfessas intuet᷑: sed cõfessas in¬
gedit᷑. Tuc̃ qͥppe uiã sibi inportis mortiᷤ
apt. qͣndo solutis prauis cogitationibꝰ
nos post confessionẽ uenit. Que porte
nortis idcireo uocatȩ sũt: qͥa ꝓfecto iua¬
ad int̾itũ ꝑ iniquas sẽꝑ cogitationes aꝑitur.
latentia mentis mala. que et hab̃i intrinse.¬
cus possunt. et tam̃ ab alt̾o uidi ñ possunt.
Que tam̃ dñs cernit: qͣndo ea occulto res¬
pectu grẽ destruit Scriptũ qͥppe ẽ Rea
qͥ sedet insolio iudicii: dissipat om̃e malũ in¬
tuitu suo Et qͥa omẽ uittũ angustat: omĩs

Expanded text:
 surgentem superbiam calco. 930 Ac si ei aperte diceretur: Si latentia cordis vitia me solum reprimere conspicis, tu extolli de propria justificatione cessabis. Vetis et illicitis motibus mentis ad confessionem ductationes pravae, quas Deo pandimus, quando eas in poenitentia flendo confitemur. Quas etiam non confessas intuetur, sed confessas ingreditur. Tunc quippe viam sibi in portis mortis aperit, quando, solutis pravis cogitationibus, ad nos post confessionem venit. Quae portae mortis idcirco vocatae sunt, quia profecto ad interitum per iniqulatentia mentis mala, quae et haberi intrinsecus possunt, et tamen ab altero videri non possunt. Quae tamen Dominus cernit, quando ea occulto respectu gratiae destruit. Scriptum quippe est: Rex qui sedet in solio judicii, dissipat omne malum intuitu suo . Et quia omne vitium angustat, omnis
Abbreviated transcription (Latin):
exalant. Unde et electoꝵ suoꝵ dñs uel ante
tempꝰ desidia renuit. uł rursũ in tp̃r ultra
nensuram ꝓrectus p̃mit Ne si aut anteꝗͣ
debent. aut plusqͣm debent ꝓficiant. ꝑpro.¬
uectꝰ sui magnitudinẽ inelationis defectũ
adant. Nã cũ cor post peccata conpungit᷑:
ri que aruerat infusione pluuiȩ rigat᷑.
bt cũ relictis iniqͥtatibꝰ bona exeqͥ oꝑa
ꝓponit: quasi post infusionẽ semina acci.¬
pit. Et pleriq cũ desidia sc̃ã cõcipiunt. in
summis exerceri iã uirtutibꝰ in ardescũt:
ut ñ solũ culpa oꝑationẽ ñ inquinet: sed

Expanded text:
exhalant. Unde et electorum suorum Dominus vel ante exhalant. Unde et electorum suorum Dominus vel ante tempus desideria renuit, vel rursum in tempore ultra mensuram profectus premit, ne si aut antequam debent, aut plus quam debent, proficiant, per profectus sui magnitudinem in elationis defectum cadant. Nam cum cor post peccata compungitur, terra quae aruerat infusione pluviae rigatur; et cum relictis iniquitatibus bona exsequi opera proponit, quasi post infusionem semen accipit. Et plerique cum desideria sancta concipiunt, in summis jam exerceri virtutibus inardescunt ut non solum culpa
Abbreviated transcription (Latin):
sem̃ post pluuã gelu p̃mit᷑. quo foras citꝰ
apparere repellit᷑: eo uitꝰ fecundiꝰ radicat̃
Et quo uetat᷑ ꝓgredi: cogit᷑ multiplicar
Qura cũ ab minaturo ortu restrĩgit᷑ ĩcon.¬
ceptionis sue tarditate laxatũ ad fructũ
de suo egredi utero glatiẽ narrat. seq qł.¬
lu gignere de cȩlo pronuntiat. nͥ qͦd miro
mͦ nr̃i pectoris t̾ram ad suscipienda uer¬
bi semina. et priꝰ ꝑ occultȩ gr̾ę pluuiam
infundit. et post: modũ ne in conceptis
iurtutibꝰ mmoderatiꝰ ꝓfluat. disciplina
iitime dispensationis p̃mit. ut quã ꝑcep.
gr̃ę pluiia irrigat. etiã discipline rigor
stringat Ne si aut anteqͣm debet. aut plꝰ¬
qua necesse ẽ conceptas uirtutes ꝓferat: fru.¬
esinherbã uertat Plerũq enĩ ab in cohã¬
tibus. opus bonũ dũ priusqͣm oportet osten.¬
ait᷑: a grano ꝑfectionis exxinanit᷑. ẜt plerũq
uirtutes dum plusquã necesse ẽ exuberãt:

Expanded text:
semen post pluviam gelu premitur, quo foris citius semen post pluviam gelu premitur, quo foris citius apparere repellitur, eo intus fecundius radicatur; et quo vetatur progredi, cogitur multiplicari, quia cum ab immaturo ortu restringitur, ex conceptionis suae 946 tarditate laxatum ad fructum de suo egredi utero glaciem narrat, seque gelu gignere de coelo pronuntiat, nisi quod miro modo nostri pectoris terram ad suscipienda verbi semina, et prius per occultae gratiae pluviam infundit, et postmodum, ne in conceptis virtutibus immoderatius profluat, disciplina intimae dispensationis premit, ut quam acceptae gratiae pluvia irrigat, etiam disciplinae rigor astringat, ne si aut antequam debet, aut plusquam necesse est conceptas virtutes proferat, fruges in herbam vertat? Plerumque enim ab inchoantibus opus bonum dum priusquam oportet ostenditur, a grano perfectionis inanitur, et plerumque virtutes dum plus quam necesse est exuberant
Abbreviated transcription (Latin):
rant᷑: et suꝑficies abissi cõstrĩgit̃ Aque
enĩ ꝑglatiẽ insuꝑficiȩ durescunt. sec fli¬
ide mintimis remanẽt Et qͥd ꝑ aquas
inuitimis siis ad uitia defluunt: et fors
se sc̃oꝵ ac fortiũ imitatores fingunt: aque
insimilitudine lapidis durant᷑. et suꝑfia
hominibꝰ tegit᷑ Nã cũ sibimet ipsis intũ¬
secus turpes sint: aute alienos tam̃ ocłos¬
ne quis hec uerba dm̃i in bonã intelligi
partẽ uelit: debemꝰ sic etiã querentibus
astruere. dũ mͦ minime tudicem̃. que per¬
scrutanda fuerant neglexissẽ Suꝑiori
genuit stillas roris. statimq addit᷑. Decus
utero egressa ẽ glaties. et gelu de celo qͥs
genuit: Si gͦ dictis p̾cedentibꝰ sequens
sententia ñ dispari. sensu comungit᷑. ꝓfec.¬
to et inbonã partẽ nob̾ euis in telligencia
sine obstaculo difficultatis aꝑit᷑. Terra
cius ligant᷑. Sed rursũ si illã pluiia m.¬
moderatius irrigat: in culmi pinguedin
frumenti uirtutẽ mutat Sin uͦ iactatũ

Expanded text:
ringitur. Aquae enim per glaciem in superficie durescunt, sed fluidae in intimis remanent. Et quid per aquas in intimis suis ad vitia defluunt, et foris se sanctorum ac fortium imitatores fingunt, Aquae in similitudinem lapidis durantur, et superfhominibus tegitur. Nam cum sibimetipsis intrinsecus turpes sint, ante alienos tamen ocne quis haec verba Domini in bonam intelligi partem velit, debemus sic etiam quaerentibus astruere, dummodo minime judicemur quae perscrutanda fuerant neglexisse. Superiori genuit stillas roris? Statimque additur: De cujus utero egressa est glacies, et gelu de coelo quis genuit? Si ergo dictis praecedentibus sequens sententia non dispari sensu conjungitur, profecto et in bonam partem nobis ejus intelligentia sine obstaculo difficultatis aperitur. Vecius ligantur. Sed rursum si illam pluvia immoderatius irrigat, in culmo pinguedinem frumenti virtutemque mutat. Sin vero jactatum
Abbreviated transcription (Latin):
nos uos iudicatis ȩt̾nȩ uite : ecce cõuertim᷑
ad gentes Diuiso igͥ estu deserta absq homi.¬
ne t̾ra cõplut᷑: qͥa disꝑsa inuideȩ regionibꝰ
ꝑ sequitione fideliũ. derelicta dudũ. et quasi
ab infusione rationis aliena. p̃dicationis gut.¬
tis gentilitas irrorat᷑ Que gentilitas qualis
ad huc ap̾dicatoribꝰ sit inuenta: ostenditur
cũ subdit᷑. Ut impleret inuiã et desolatã
Qͥd uͦ cõpluta reddidit: demõstrat᷑: cũ ilico
adrungit᷑ Et produceret herbas uirentes
Inuia nãq dudũ gentilitas fuit: ad quã uia
dĩ uerbo ñ patuit. Redẽptore qͥppe nr̃o ue.¬
uocata ẽ: uel ratione uidelic& cõsilii. uł fruc.¬
tu boni oꝑis destituta Dedit gͦ dñs uehem̃.¬
tissimo ymbri cursũ: et uiã sonantis tom¬
trui. ut in deserto plueret. et impleret in.¬
urã et desolatã. et produceret herbas uinꝰ¬
tes. id ẽ ext̾iori p̾dicationi int̾nã aspirat¬

Expanded text:
nos vos judicatis aeternae vitae, ecce convertimur nos vos judicatis aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes . Diviso igitur aestu, deserta et absque homine terra compluitur; quia dispersa in Judaeae regionibus persecutione fidelium derelicta dudum, et quasi ab infusione rationali aliena, praedicationis guttis gentilitas irroratur. Quae gentilitas qualis adhuc a praedicatoribus sit inventa ostenditur, cum subinfertur: Ut impleret inviam et desolatam. Quid vero compluta reddidit, demonstratur, cum illico adjungitur: Ut produceret herbas virentes. Invia namque dudum gentilitas fuit, ad quam Dei verbo via non patuit. Redemptore quippe nostro venvocata est, ratione videlicet consilii, vel fructu boni operis destituta. Dedit ergo Dominus vehementissimo imbri cursum, et viam sonantis tonitru, ut in deserto plueret, et impleret inam et desolatam, et produceret herbas virentes; id est, exteriori praedicationi internam aspirat
Abbreviated transcription (Latin):
rat᷑ Suꝑ t̾rã absq homine in deserto plue.¬
re ẽ: uerbũ dĩ gentilitati p̾dicare Que dũ
nullũ cultũ diuinitatis tenuit: nullã inse
speciẽ boni oꝑis ostendit: uidelicet desertũ
fuit Inqua qͥa legis lator ñ fuit: et qͥ ratio.¬
nabilit̾ dm̃ quereret ñ fuit: quasi hominu̾
nullus fuit. et uelut solis bestiis occupata. ua.¬
cua amortalibꝰ extitit De hac deserti t̾ra alias
dicit᷑ Posuit indeserto itiã. De hac p̃dicatiõe
gentilitati cõcessa: psalmista testat᷑ dicens
łosuit flumina in desertũ Notandũ uͦ ẽ.
quod postqͣm estus suꝑ t̾ram diuisus ẽ. cur.¬
sum uehem̃tissimꝰ ymb̃ accepit. ut indeser¬
to plueret: qͥa postꝗͣ in iudea asꝑitas ꝑsecu.¬
tionis inhorruit: ut ñ solũ fidẽ minime reci.¬
ꝑet. sed eã etiã gladiis mpugnaret: ad isrł
missus qͥsq p̾dicator. ad euocandas gentes
deflexit Unde sc̃ĩ apłi hebreis ꝑseq̃ntibus

Expanded text:
r terram absque homine in deserto pluere est verbum Dei gentilitati praedicare. Quae dum nullum cultum Divinitatis tenuit, nullamque in se speciem boni operis ostendit, videlicet desertum fuit. In qua quia legislator non fuit, et qui rationabiliter Deum quaereret non fuit, quasi hominum nullus fuit, et velut solis bestiis occupata, vacua a mortalibus exstitit. De hac deserti terra alias dicitur: Posuit in deserto viam . De hac praedicatione gentilitati concessa Psalmista testatur, dicens: Posuit flumina in deserto . Vet.quod postquam aestus super terram divisus est, cursum vehementissimus imber accepit, ut in deserto plueret, quia postquam in Judaea asperitas persecutionis inhorruit, ut non solum fidem minime reciperet, sed etiam eam gladiis impugnaret, ad Israel missus quisque praedicator ad evocandas gentes deflexit. Unde sancti apostoli Hebraeis persequenti
Abbreviated transcription (Latin):
aqlȩ durate sũt: qͥa eiꝰ malitiã unitati ho.¬
nines. moslia uiscera caritatis amiserũt.
sitꝰ fraudulenta consilia qͥa aseductis ho¬
iunbꝰ aephendi ñ possunt: recte subtim¬
git᷑. Et suꝑficies abissi constrĩgit᷑. Alnud
qͥppe ei intrĩsecus latet. atq aliud extrĩsecꝰ
ostendit Transfigurat emĩ se uelut angelũ
lucis. et callida deceptionis arte plerũq pro¬
ponit laudabilia: ut ad illicita ꝑthraat. Abissi
gͦ suꝑficies cõstringit᷑: qͥ a dũ quasi bona
ꝑsuasionis eius species uelut solida desuꝑ

Expanded text:
a ejus malitiam imitati homines, mollia viscera charitatis amiserunt. Cujus fraudulenta consilia quia a seductis hominibus deprehendi non possunt, recte subgitur: Et superficies abyssi constringitur. Aliud quippe ei intrinsecus latet, atque aliud extrinsecus ostendit. Transfigurat enim se velut angelum lucis , et callida deceptionis arte plerumque proponit laudabilia, ut ad illicita pertrahat. Abyssi ergo superficies constringitur, quia dum quasi bona persuasionis ejus species velut so
Abbreviated transcription (Latin):
a de iudeoꝵ ꝑfidia dñs diceret. In simili¬
tudie. lapidis aquȩ durant᷑: ut de repulsi¬
one eoꝵ occulta eẽ sua iudicia demõstra¬
trĩgit᷑. Cina suꝑiecto quodã ignorantiȩ
nr̃e uelaminȩ. in cõprehensibilitas diuimi
udicii humane mentis ocło nullatenꝰ pene¬
rat᷑: Scriptũ qͥppe ẽ Iudicia tua abissus
multa Nemo gͥ ꝑscrutari appetat. cur cũ
aliꝰ repellit̾: alius eligat᷑. uelcur cũ alius eligi¬
tr: alius repellat᷑: qͥa suꝑficies abissi cõstrĩ

Expanded text:
 de Judaeorum perfidia Dominus diceret: In similitudinem lapidis aquae durantur, ut de repulsione eorum occulta esse sua judicia demonstratringitur , » quia superjecto quodam ignorantiae nostrae velamine, incomprehensibilitas divini judicii humanae mentis oculo nullatenus penetratur. Scriptum quippe est: « Judicia tua abyssus multa . » Nemo ergo perscrutari appetat cur cum alius repellitur, alius eligatur; vel cur cum alius eligitur, alius repellatur: quia superficies abyssi
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ quod dictũ ẽ. De cuiꝰ ut̾o egressa ẽ glaties.
eigelu de celo quis genuit: etiã sathan in
gelu et glatiȩ. nil obstat intelligi. Ipse qͥppe
eiꝰ malitiȩ torpore frigidus. magister iiqͥ¬
tatis exiuit:. Ipse gelu de celo ẽ genttus: qͥa
cõstricturus corda reproboꝵ a suminis cade
c̃ adima ꝑmissus Qui bene incȩlestibꝰ cõ¬
ditꝰ. inculpȩ frigore mentes seqiaciũ qͣsi
degelu dũ cecidit astrurgt: qui ad t̾ram
uenens quid in hominibꝰ egerit: explecur
durant᷑. Per aqͣs namq popłi. ꝑlapidẽ uͭ

Expanded text:
vero quod dictum est: De cujus utero egressa est glacies, et gelu de coelo quis genuit? etiam Satan in gelu et glacie nil obstat intelligi. Ipse quippe ejus, malitiae torpore frigidus, magister iniquitatis exivit. Ipse gelu de coelo est genitus, quia constricturus corda reproborum, a summis cadere est ad ima permissus. Qui bene in coelestibus conditus, in culpae frigore mentes sequacium quasi gelu dum cecidit astrinxit. 944 Qui ad terram veniens, quid in hominibus egerit, expletur durantur. Per aquas namque populi, per lapidem vero
Abbreviated transcription (Latin):
audientiũ inuisibilit̾ aditũ p̾̃stet. incassũ
p̃dicatio aure audientiũ ꝑcipit᷑. que ꝑue¬
nire ad intima surdo corde ꝓhibet᷑. Sed dñs
uiã sonantis tonitrui dare se asserit: quia
cũ p̾dicationis uerba tͥbuit. ꝑ t̾rorẽ corda cõ.¬
pungit: Hanc uiã paulꝰ p̾̃dicator egregius
dũ suꝑna misteria t̾ribilit̾ insonaret: se
a se hab̾e ñ posse cõspiciẽs. discipłos admo.¬
nebat dicẽs Orautes simul et ꝓnobis. ut ds̃
aꝑiat nob̃ ostiũ uerbi ad loq̃ndũ misteriũ
xp̃i. Qui gͦ loquebat᷑ misterra. sed incorda
audientiũ eisdẽ misteriis adño aꝑiri ostiũ
p̾cabat᷑: habebat qͥdẽ iã tonitruũ: sedda.¬
ri ei desuꝑ uiã querebat Hac̃ uiã nequa.¬
qͣm se iohannes dare posse cognouerat: qͥ
dicebat Nõ necesse habetis ut aliqͥs doce.¬
at uos: sed sic̃ unctio eius. docet uos de oĩbꝰ.
Hac̃ utã rursũ paulꝰ qͥs daret: intimabat

Expanded text:
audientium invisibiliter aditum praestet, incassum audientium invisibiliter aditum praestet, incassum praedicatio aure audientis percipitur, quae pervenire ad intima corde surdo prohibetur, se Dominus viam sonanti tonitrui dare asserit, qui cum praedicationis verba tribuit, per terrorem corda compungit. Hanc viam Paulus praedicator egregius, dum superna mysteria terribiliter insonaret, se a se habere non posse conspiciens, discipulos admonebat, dicens: Orantes simul et pro nobis, ut Deus aperiat nobChristi . Qui ergo loquebatur mysteria, sed in corda audientium eisdem mysteriis a Domino aperiri ostium precabatur, habebat quidem jam tonitruum, sed dari ei desuper viam quaerebat. Hanc viam nequaquam se Joannes dare posse cognoverat, qui dicebat: Non necesse habetis, ut aliquis doceat vos, sed sicut unctio ejus docet vos de omnibus . Hanc viam rursum Paulus quis daret intimabat,
Abbreviated transcription (Latin):
pipt̾ admonebãt rem deseri. cũcta uisi.
tolerari Sedcũ fide cognita seuiente estu
ꝑsecutionis. tot electi possessa reliquerunt.
carnales affectꝰ obliti sunt. et pro gaudio sp̃s.
ĩ cruciatibꝰ mẽbra posuerut̃. qͥd aliud dñs fecit.
nͥ etiã uehem̃tissimo imbri cursũ p̾buit. qui
usq ad exequenda sũma p̾cepta ꝑuerba
corporis minfibilia cordis irrigauit: Ubi
Qͥd enĩ ꝑ tonitruũ. nͥ p̾dicatio suꝑmi t̾roris
accipit᷑: Quẽ t̾rorẽ dũ ꝑcipiũt humana
corda quatiunt᷑. Aliqͣndo uͦ in tonitruo ipse
incarnatꝰ dñs figurat᷑. qͥa ex antiquoꝵ pa.¬
trũ conueniente propħia ad noticiã nram:
qͣsi exnubiũ concursione prolatꝰ ẽ. qͥ inter
nos uisibilit̾ apparẽs. ea que suꝑ nos erant.
terribilit̾ sonuit Unde et ipsi scĩ apłi de
eius grã generati. boanerges. idẽ filii tomi.¬
trui sunt uocati Aliqͣndo autẽ sic̃ dictũ ẽ
bet ille p̾dicator uerba dare auribꝰ potest.

Expanded text:
pem admonebant rem deseri, cuncta visibitolerari. Sed cum, fide cognita, saeviente aestu persecutionis, tot electi possessa reliquerunt, carnalis affectus obliti sunt, et prae gaudio spiritus in cruciatibus membra posuerunt, quid aliud Dominus fecit, nisi etiam vehementissimo imbri cursum praebuit, qui usque ad exsequenda summa praecepta per verba corporis invisibilia cordis irrigavit? Ubi d enim per tonitruum, nisi praedicatio superni terroris accipitur? Quem terrorem dum percipiunt humana corda quatiuntur. Aliquando vero in tonitruo ipse incarnatus Dominus figuratur, qui ex antiquorum patrum conveniente prophetia ad notitiam nostram quasi ex nubium concursione prolatus est. Qui inter nos visibiliter apparens, ea quae super nos erant terribiliter sonuit. Unde et ipsi sancti apostoli de ejus gratia generati, Boanerges, id est filii tonitrui sunt vocati . Aliquando autem, sicut dictum est, bet praedicator verba dare auribus potest,
Abbreviated transcription (Latin):
sapiencia. et se insppientẽ dicat. Nũqͥd cõsi.¬
dasti latitudinẽ t̾re: Ac si dicat Ut ego. qͥ
flagellis cinctã occultã iustoꝵ leticiã solus
plene cõsido. qͥa solꝰ miscdit̾ formo: Uel cer¬
te id circo beatus iob utrũ t̾rȩ latitudinẽ
cõsidauit inqͥrit᷑: ut exẽplo alienȩ latitudiniꝰ
humiliet᷑ Ac si ei aꝑte diceret᷑. Eos qͦs innume.¬
ra mala p̾sentis uitȩ nequeũt angustare cõsi.¬
dera: et de statu cordis tui int̾ uerb̃a głari

Expanded text:
sapientia, et se insipientem discat: Nunquid considerasti latitudinem terrae? Ac si dicat: ut ego, qui flagellis cinctam, occultam justorum laetitiam solus plene considero, quia solus misericorder formo. Vel certe idcirco beatus Job utrum terrae latitudinem consideraverit inquiritur, ut exemplo alienae latitudinis humilietur. Ac si ei aperte diceretur: Eos quos innumera mala praesentis vitae nequeunt angustare considera, et de statu cordis tui inter verbera gloriari
Abbreviated transcription (Latin):
pluant suꝑ eam imbrẽ De hoc cursu imbriᷤᷤ
qͥm electoꝵ cordibꝰ agit᷑. psalmista testatur
dicẽs Uelocit̾ currit sermo enis Plerumq
uͦ ymber ẽ ⁊ cursũ ñ habet: qͥa p̾dicatio
ad aures uenit. sed cessante int̾na grã. ad
corda audientiũ ñ ꝑtransit: De cuiꝰ p̾dica.¬
tonis uerbis: ꝓpt̾ electos dr̃ Et enĩ sagatȩ
qͣndo uerba p̾dicatioĩs enus ab auribꝰ ad
corda descendũt: Qd̃ qͥa solo diuino mune.¬
ie agit᷑: imbri cursũ dñs se dedisse testat᷑.¬

Expanded text:
pluant super eam imbrem . De hoc cursu imbris pluant super eam imbrem . De hoc cursu imbris qui in electorum cordibus agitur Psalmista testatur, dicens: Velociter currit sermo ejus . Plerumque vero imber est, et cursum non habet, quia praedicatio ad aures venit, sed, cessante interna gratia, ad corda audientium non pertransit. De cujus praedicationis verbis propter electos dicitur: Etenim sagittae quando verba praedicationis ejus ab auribus ad corda descendunt. Quod quia solo divino munere agitur, imbri cursum Dominus se dedisse testat
Abbreviated transcription (Latin):
diximꝰ diuisi estus noĩȩ. illa iniudee regio¬
nibꝰ ꝑsequutio designat᷑. qͥa ipsa ꝑsequutio.¬
nis asꝑitas. p̾dicatores scõs suꝑno munere
adiutos. ap̾dicationis fuȩ misterio nullo
timore cõpescuit: apte subiun&̾̃. Quis de.¬
dit uehemitissimo imbri cursũ: Ac si diceret.
nͥego : Diuiso enĩ estu cursũ uehem̃tissimo
inbri dedisse ẽ: int̾ ipsas ꝑsecutionis an.¬
gustias. p̾dicationis impetũ roborasse. ut
tantomagis uirtꝰ p̾dicantiũ cresceret: qͣnto
magis ꝑsequentiũ crudelitas obuiaret. qͣte.¬
mis arentia corda audientiũ. pluuiȩ guitis
infiundent: et siccitatẽ ꝑfidiȩ ub̾ius irriga.¬
rent: Ut qͣmuis contͣ eos seuitiȩ estus can.¬
desceret: ꝑ eos tam̃ uox grȩ ñ taceret. hũc
ꝑsequutionis estũ paulꝰ et tolerabat: et ir¬
rigabat. cũ diceret. Laboro usq ad uincula
qͣsi male oꝑans: s uerbũ dĩ n ẽ alligatũ:
De hoc imbre alias dr̃ Mandabo nubibꝰ. ne

Expanded text:
illa Judaeae regionis persecutio designatur; quia ipsa persecutionis asperitas praedicatores sanctos superno munere adjutos a praedicationis suae mysterio nullo timore compescuit, apte subjungit: Quis dedit vehementissimo imbri cursum? Ac si diceret: nisi ego. Diviso enim aestu, cursum vehementissimo imbri dedisse est inter ipsas persecutionis angustias praedicationis impetum roborasse, ut tanto magis virtus praedicantium cresceret, quanto magis persequentium crudelitas obviaret, quatenus arentia corda audientium pluviae guttis infunderent, et siccitatem perfidiae uberius irrigarent, ut quamvis contra eos saevitiae aestus candesceret, per eos tamen vox gratiae non taceret. Hunc persecutionis aestum Paulus et tolerabat et irrigabat, cum diceret: Laboro usque ad vincula, quasi male operans, sed verbum Dei non est alligatum . De hoc imbre alias dicitur: Mandabo nubibus ne
Abbreviated transcription (Latin):
spargit᷑ luxx: statĩq subiungit᷑. Diuidit᷑ est̾
spargit᷑. etiã diuidi estus indicat᷑: Alta qͥppe
dispensando modificat. ut simul multȩ ñ
ueniat᷑. ut ipse tantũmͦ quȩ ferri possunt.
illustratã iã deo animã tangãt. ut cũ tactil
sui ardore nos cruciat᷑: ꝑfectionis incẽchio
ñ exurãt. paulo attestante qͥ ait Fidelis
autẽ ds̃ qui ñ patiet᷑ uos tẽptari supͣ qũ
potestiᷤᷤ sed faciet cũ tẽp̾tatione etiã exitil.
ut possitis sustinere Huc̃ gͦ estũ alit̾ dindit
callidus supplantator. alit̾ misericors cõdito
Ille diuidit ut ꝑ illũ citius int̾imat. iste u
eũ tolerabilẽ reddat. St qͥa cũ tẽptatione

Expanded text:
Statimque subjungitur: Dividitur aestus spargitur etiam dividi aestus indicatur. Alta quippdispensando modificat, ut simul multae non veniant, aut ipsae tantummodo quae ferri possunt illustratam jam a Deo animam tangant, ut cum tactus sui ardore nos cruciant, perfectionis incendio non exurant; Paulo attestante qui ait: Fidelis autem Deus, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet cum tentatione etiam exitum, ut possitis sustinere . Hunc ergo aestum aliter dividit callidus supplantator, aliter misericors conditor. Ille dividit ut per illum citius interimat, iste ut eum tolerabilem reddat. Et
Abbreviated transcription (Latin):
mentes illicitis desidus in flãmare cõtendit
Ut plerũq plus se urgeri temptationib
sentiant. qͣm tũc cũ lucis int̾nȩ radios ñ
uidebat̾ Unde et ifrłitȩ postqͣm uocati sũt:
contͣ moisen de excrescente labore conque¬
runt᷑ dicentes Uideat dñs et iudicet. qm
fetere fecistis odorẽ nr̃m corã pharaone
et seruis eius. et p̾biustis ei gladiũ ut int̾fi.¬
ceret nos Uolentibꝰ qͥppe ex egipto discedẽ.
pharao paleas subtraxerat. ⁊ tam̃ eiusdẽ
m̃surȩ oꝑa reqͥrebat Quasi gͦ contra legẽ
mens submurmurat: post cuiꝰ cognitionẽ
tẽptationũ stimulos acriores portat Et cũ
sibi laborẽ crescere cõspicit: ineo quod ad.¬
uersario displicet. quasi fetere se in oculis
pharaonis dolet Post lucẽ gͦ estus sequit᷑.
qͥa post illuminationẽ diuini muneris. tẽp¬

Expanded text:
mentes illicitis desideriis inflammare contendit; mentes illicitis desideriis inflammare contendit; ut plerumque plus se urgeri tentationibus sentiant, quam tunc lucis internae radios non videbant. Unde et Israelitae postquam vocat Aaron de excrescente labore conqueruntur, dicentes: Videat Dominus et judicet, quoniam fetere fecistis odorem nostrum coram Pharaone et servis ejus, et praebuistis ei gladium, ut interficeret nos . Volentibus quippe ex Aegypto discedere, Pharao paleas subtraxerat, et tamen ejusdem mensurae opera requirebat. Quasi ergo contra legem mens submurmurat, post cujus cognitionem tentationum stimulos acriores portat; et cum sibi labores crescere conspicit, in eo quod adversario displicet, quasi fetere se in oculis Pharaonis dolet. Post lucem ergo aestus sequitur, quia post illuminationem divini muneris ten
Abbreviated transcription (Latin):
mentẽ mͦ hac mͦ illa uirtute irradio. ⁊ tam̃
ꝑsparsã lucẽ adhuc exparte aliqua eam in
tẽptationis tenebris remanere ꝑmuto Reqͥ.¬
rat᷑ homo. nesciẽs ꝑ quã uiã spargit᷑ lux: ac
si ei patent̃ dicat᷑. Dũ dura corda emollio.
dũ rigida inflecto. dũ asꝑa mitigo. dũ frigida
accẽdo. dũ debilia roboro. dũ uaga stabilio.
dũ nutancia confirmo: intuere si uales. in
quippe omĩa nos facta cernimꝰ: Nã qualit̃
intrinsecus efficiant᷑: ignoramꝰ. Hãc uiam
lucis ẽẽ nob̾ inuisibilẽ in euangłio ueritas
ostendit dicens Sp̃s ubi uult spirat. et uo.¬
cẽ eius audis. sed nõ scis unde ueniat aut quo
uadat Sed quia cũ lux spargit᷑. mox ab oc.¬
culto aduersario contra fulgentẽ mentẽ
teptam̃ta succrescunt: recte subiungit᷑.
Diuudit᷑ estus suꝑ terrã: Hostęs nãq calłi.¬
dus quos luce iusticiȩ intescere cõspicit: eoꝵ

Expanded text:
mentem, modo hac, modo illa virtute irradio, et tamen mentem, modo hac, modo illa virtute irradio, et tamen per sparsam lucem adhuc ex parte aliqua eam in tentationis tenebris remanere permitto? Requiratur ergo homo nesciens per quam viam spargitur lux. Ac si ei patenter dicatur: Dum dura corda emollio, dum rigida inflecto, dum aspera mitigo, dum frigida accendo, dum debilia roboro, dum vaga stabilio, dum nutantia confirmo; intuere, si vales, inquippe omnia nos facta cernimus: nam qualiter intrinsecus efficiantur ignoramus. Hanc viam lucis esse nobis invisibilem, in Evangelio Veritas ostendit, dicens: Spcem ejus audis, sed non scis unde veniat, aut quo vadat . Sed quia cum lux spargitur, mox ab occulto adversario contra fulgentem mentem tentamenta succrescunt, recte subjungitur: Dividitur aestus super terram. Hostis namque callidus, quos luce justitiae enitescere conspicit, eorum
Abbreviated transcription (Latin):
picimꝰ: quedã tam̃ ita ut uidenda sunt nõ
uidemꝰ. Cor nãq petri lux sparsa tenuerat. qui
tanto fidei. tanto miraculoꝵ fulgore clarue.¬
rat. et tam̃ conuersis gentibꝰ dũ circũcisioniᷤ
pondꝰ imponeret. qͥd rectũ diceret nesciebat:
Lux gͦ in hac uita spargit᷑: qͥa ad om̃is rei
intelligentiã continua ñ habet᷑. Dũ enim
altud sicut ẽ cõp̾hendimꝰ. et aliud ignoramꝰ:
qͣsi sparsa luce. et exparte cernimꝰ: et in obs.¬
curitate expaͬte remanemꝰ: Tunc uͦ lux nob̾
sparsa iam ñ erit: qͣndo mẽs nr̃a ad dm̃ fun.¬
ditus rapta fulgescet Et quia hec eadẽ lux
qͥbꝰ modis humano cordi insinuet᷑. ignorat᷑:
recte in ꝑcunctatione dicit᷑ Per quã uiam
spargit᷑ lux : Acsi aꝑte diceret᷑: Dic quo ordine
iusticiã meã occultis sensibꝰ cordis infundo. cũ
et ꝑ accessũ nõ uideor.⁊ tam̃ uisibilia oꝑa ho.¬
minũ inuisibilit̾ minuto: cũ unã eandẽq

Expanded text:
picimus, quaedam tamen ita ut videnda sunt non picimus, quaedam tamen ita ut videnda sunt non videmus. Cor namque Petri lux sparsa tenuerat, qui tanto fidei, tanto miraculorum fulgore claruerat, et tamen conversis gentibus dum circumcisionis pondus imponeret, quid rectum diceret nesciebat. Lux ergo in hac vita spargitur, quia ad omnis rei intelligentiam continua non habetur. Dum enim aliud sicut est comprehendimus, et aliud ignoramus, quasi sparsa luce et ex parte cernimus, et in obscusparsa nobis jam non erit, quando mens nostra ad Dominum funditus rapta fulgescit. Et quia haec eadem lux, quibus modis humano cordi insinuetur, ignoratur, recte in percunctatione dicitur: Per quam viam spargitur lux. Ac si aperte diceretur: Dic quo ordine justitiam meam occultis sinibus cordis infundo, cum et per accessum non videor, et tamen visibilia opera hominum invisibiliter immuto? Cum unam eamdemque
Abbreviated transcription (Latin):
scriptũ ẽ Saulus ad huc spirans minarũ et
cedis in discipłos dnĩ. accessit ad principẽ sacer.¬
dotũ. et petuit ab eo epistolas quas deferret ad
damascũ. et ad sinagogas. ut si quos inuenisset
huiꝰ uiȩ uiros ac mulieres iunctos deduceret
inierłm Quia gͦ nũ̾c hiͦ nu̾c illic ꝑsecutio ex¬
creuerat: hii qui lucẽ ueritatis agnouerant:
qͣsi sub ardore diuisi estus anhelabant. Sed qͥa
dictis audiuimꝰ: oportet ut hoc quod de sparsa
luce. uł diuiso estu dictũ ẽ. subtiliꝰ ꝑscrutemͣ. Ad¬
hoc enĩ alta int̾rogatione discutit᷑. ut saltĩ quȩ
nesciat doceat᷑: eiq dr̃ Perquã uiã spargit᷑
lux: dudit᷑ estus suꝑ t̾ram. Quid enĩ lucis
nomine nͥ iusticia designat᷑: De qua scriptũ
ẽ Populus qui sedebat in tenebris: uidit lucẽ
magnã Om̃e autẽ qđ spargit᷑: ñ continue.
sed sub quadã int̾missione iactat᷑ Et id circo
spargi lux dr̃. qͥa et si iam quedã ut sunt ꝑs¬

Expanded text:
spirans minarum et caedis in discipulos Domini, accessit ad principem sacerdotum, et petiit ab eo epistolas, quas deferret in Damascum ad synagogas, ut si quos invenisset hujus vitae viros ac mulieres, vinctos deduceret in Jerusalem . Quia ergo nunc hic, nunc illic persecutio excreverat, hi qui lucem veritatis agnoverant, quasi sub ardore divisi aestus anhelabant. 42. Lux dictis audivimus, oportet ut hoc quod de sparsa luce vel diviso aestu dictum est subtilius perscrutemur. Adhuc enim alta interrogatione discutitur, ut salnesciat, doceatur, eique dicitur: Per quam viam spargitur lux, et dividitur aestus super terram? Quid enim lucis nomine, nisi justitia designatur? De qua scriptum est: Populus qui sedebat in tenebris, vidit lucem magnam . Omne autem quod spargitur, non continue, sed sub quadam intermissione jactatur. Et idcirco spargi lux dicitur, quia etsi jam quaedam ut sunt pers
Abbreviated transcription (Latin):
re errata debuerãt: et dũ asuꝑna intesli.¬
gentia resplendentiᷤᷤ eloquii. et obdurati ipsi.
et seducturi cȩteros corruut. adima uenien¬
tes. ut gelu et alios astringũt. Semet ipsũ
tam̾ dñs hoc gelu gignere ꝑhibet. ñ quo
prauoꝵ mentes ipse ad culpã format: sed
quo aculpa nõ liberat. Sicut scriptũ est.
Ego obdurabo cor pharaonis. qd̾ qͥa miseri.¬
cordit̾ emollire noluit: profecto districte se

Expanded text:
re errata debuerant; et dum a superna intellire errata debuerant; et dum a superna intelligentia resplendentis eloquii, et obdurati ipsi, et seducturi caeteros, corrunt, ad ima venientes ut gelu, et alios astringuat. Semetipsum tamen Dominus hoc gelu gignere perhibet, non quod pravorum mentes ipse ad culpam formet, sed quod a culpa non liberat, sicut scriptum est: Ego obdurabo cor Pharaonis . Quod quia misericorditer emollire noluit, profecto districte se
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc subiungit᷑. Et gelu de cȩlo qͥsge.¬
nuit: ẜerĩtq ł lerũq enĩ sacri eloquĩ
scientiã prestat. sed dũ de eadẽ sciencia his
qui accipit extollit᷑: ira districti uudicis
mipso sacro eloqͥo cecat᷑. ut ext̾iores fauores
ꝑ illã sequẽs. eius iã int̾na ñ uideat. et qui
intus manẽs calere pot̾at. exeundo friges.¬
cat. Duratusq in mia corruat: qͥ ad cogni.¬
tionẽ dei prius tractabilis in sũmis liqͥdus
stabat. An sacrũ eloqͥum cęlũ ñ est qd̾ diẽ
nobis intelligenciȩ aꝑiens. sole nos usticiȩ
illustrat: Qd̾ dũ nos uitȩ p̾sentis nox cõ¬
tinet: stellis nob̾ mandatoꝵ fulget. Sed
qͥa oportet hereses ẽe. ut probati manifesti
fiant: cũ ab intelleotu sano mẽs fuꝑba re¬
pellit᷑: ultione districti iudicii gelu de celo
caleat. eos qͥ se fuꝑbe scire appetũt. a se fri¬
gidos emittat Ibi qͥppe erant. ubi corrige.¬

Expanded text:
adhuc subjungitur: Et gelu de coelo qadhuc subjungitur: Et gelu de coelo quis genuit? Plerumque enim sacri eloquii scientiam praestat, sed dum de eadem scientia is qui accipit extollitur, 945 ira districti judicis in ipso sacro eloquio caecatur, ut exteriores favores per illam sequens, ejus jam interna non videat; et qui intus manens calere poterat, exeundo frigescat, duratusque in ima corruat, qui ad cognitionem Dei prius tractabilis in summis liquidus stabat. An sacrum eloquium coelum non est, quod diem nobis intelligentiae aperiens, sole nos justitiae illustrat, quod dum nos vitae praesentis nox continet, stellis nobis mandatorum fulget? Sed quia oportet esse haereses, ut probati manifesti fiant , cum ab intellectu sano mens superba repellitur, ultione districti judicis gelu de coelocaleat, eos qui se superbe scire appetunt a se frigidos emittat. Ibi quippe errant ubi corrige
Abbreviated transcription (Latin):
suꝑnȩ separat᷑. An non sunt glacies. qui in
itirtutibꝰ quas accipiunt. laudes ab homi¬
nibꝰ querut. et tam̃ ueniente uidice dona
sua ad eius memoriã reuocantes dicunt.
et innoĩe tuo demonia eiecimꝰ. et in tuo¬
nomine uirtutes multas fecimꝰ: Sed quomͦ¬
hac̃ glatiẽ dñs proiciat ostendit dicẽs. Nes¬
cio uos unde fitis Discedite ame om̃s oꝑariĩ
iniqͥtatis hãc glatiẽ nuc̾ inuterũ diis portat:
quia intra sinũ ȩccłiȩ tolerat. Sed tune
aꝑte eiciet: cũ tales a secretis celestibus per
extremũ et iudiciũ repellet his itaq uer¬
bis quid aꝑte agit᷑. nisi ut beatꝰ iob de sum.¬
mis sitis uirtutibꝰ humiliet᷑. ne in hoc quod
bene uiuendo caluerat. suꝑbiendo frigeseat.
et a diuinitatis utero repulsus exxeat. si in¬
tra sinũ fui cordis se tumidus extollat: Et¬
qa iusto iudicio suꝑbas mentes ad culpam
egredi. ex accepta uirtute ꝑmittit: recte

Expanded text:
supernae separatur. An non sunt glacies, qui in supernae separatur. An non sunt glacies, qui in virtutibus quas accipiunt laudes ab hominibus quaerunt? Et tamen venienti judici dona sua ad ejus memoriam revocantes, dicunt: et in nomine tuo daemonia ejecimus, et in nomine tus: Nescio vos unde sitis, discedite a me, omnes operarii iniquitatis . Hanc glaciem nunc in utero Dominus portat, quia intra sinum Ecclesiae tolerat. Sed tunc aperte ejicit, cum tales a secretis coelestibus per extremum et publicum judicium repellit. His itaque verbis quid aperte agitur, nisi ut beatus Job de summis suis virtutibus humilietur, ne in hoc quod bene vivendo caluerat, superbiendo frigescat, et a Divinitatis utero repulsus exeat, si intra sinum sui cordis se tumidus extollat? a justo judicio superbas mentes ad culpam egredi ex accepta virtute permittit, recte
Abbreviated transcription (Latin):
malitia ñ uidet᷑. Cuncta tam̃ hec intelligere
format: quasi concipit. easq ad aꝑtas uirtu.¬
tes dũ prouehit gignit. Sedsi de adeptis uir¬
tutibꝰ extollunt᷑. relinquit Et sepe q̃sdã
cognouimꝰ maloꝵ suoꝵ consid̾atione cõpun¬
gi. diumni t̾roris pauore feruescere: et ꝑpa.
uoris exordia usq ad uirtutũ summa ꝑue¬
nire. Sed dũ de eisdẽ uirtutibꝰ quas accipi¬
unt extollunt᷑: in anis głe laqueo astricti
ad antiquũ torporẽ redeunt. Recte gͦ cum
qͣndo hii qui iã intus incaluerant exuirtu.¬
tũ donis: frigescut̃. et inde eteriorẽ głam
torpentes appetunt: unde ad int̾na diligẽ.¬
da ardentius flagrare debuerunt Dumq
iste signis. ille scientia. ille ꝓpħia. ille mag¬
nis oꝑibus pollet: atq ꝑhec dona placere
hominibꝰ appetit : om̃e qd̾ prius intiiũ
caluerat. exteriorẽ laudẽ dilige̾s intorporẽ
uertit. Quasi gͦ glacies de utero egreditur.
dũ post donoꝵ beneficia auisceribꝰ pietatiᷤ

Expanded text:
lescentibus.---Cuncta tamen haec intelligere format, quasi concipit, easque ad apertas virtutes, dum provehit, gignit; sed si de acceptis virtutibus extolluntur, relinquit. Et saepe quosdam cognovimus malorum suorum consideratione compungi, divini terroris pavore fervescere, et per pavoris exordia usque ad virtutum summa pervenire; sed dum de eisdem virtutibus quas accipiunt extolluntur, inanis gloriae laqueo astricti, ad antiquum torporem redeunt. Recte ergo cuquando hi qui jam intus incaluerant ex virtutum dono frigescunt; et inde exteriorem gloriam torpentes appetunt, unde ad interna diligenda ardentius flagrare debuerunt. Dumque iste signis, ille scientia, iste prophetia, ille magnis operibus pollet, atque per haec dona placere hominibus appetit, omne quod prius intimum caluerat, exteriorem laudem diligens, in torporem vertit. Quasi ergo glacies de utero egreditur, dum post donorum beneficia a visceribus pietatis
Abbreviated transcription (Latin):
gant᷑. Priꝰ enĩ cõsꝑsionẽ umiꝰcuiuisq antiqus
aduersarius ꝑspicit. ⁊ tuc̃ tẽptationis lai¬
os opponit Alius nãq letis. alius tristibus
aluus timidis. alius elatis moribꝰ existic.
Quo gͦ occultus aduersariꝰ facile capiat.
uicinas cõsꝑsiombꝰ deceptiones parat: Quia
enĩ leticiȩ uoluptas iuxta ẽ: letis moribis
luxuriã proponit Et qͥa tristicia iniram
facile labit᷑: tristibꝰ poculũ discordiȩ porri.¬
git: Quia timidi supplicia formidãt: paĩ¬
tibꝰ terrores intentat Et qͥa elatos extolli
laudibꝰ cõspicit: eos ad queq uoluerit blan.¬
dis fauoribꝰ trahit. Singłis igͥ hominibus
uitiis conuenient̃ infidiat᷑. Neq enĩ facili
captiuaret: si aut luxuriosis p̃mia. aut
auaris scorta proponeret Si aut uoraces
de abstinenciȩ gla. aut abstinentes de guls
in becillitate pulsaret Si mites ꝑstudiũ
certaminis. aut tracundos caꝑe ꝑ pauorẽ
formidinis quereret Quia gͦ in tẽptationiᷤ

Expanded text:
gantur. Prius enim conspersionem uniuscujusque antiquus adversarius perspicit, et tunc tentationis laqueos apponit. Alius namque laetis, alius tristibus, alius timidis, alius elatis moribus existit. Quo ergo occultus adversarius facile capiat, vicinas conspersionibus deceptiones parat. Quia etenim laetitiae voluptas juxta est, laetis moribus luxuriam proponit. Et quia tristitia in iram facile labitur, tristibus poculum discordiae porrigit. Quia timidi supplicia formidant, paventibus terrores intentat. Et quia elatos extolli laudibus conspicit, eos ad quaeque voluerit blandis favoribus trahit. Singulis igitur hominibus vitiis convenientibus insidiatur. Neque enim facile captivaret, si aut luxuriosis praemia, aut avaris scorta proponeret, si aut voraces de abstinentiae gloria, aut abstinentes de gulae imbecillitate pulsaret, si mites per studium certaminis aut iracundos capere per pavorem formidinis quaereret. Quia ergo in tentationis
Abbreviated transcription (Latin):
usq ad obitũ tenuisse: et plerosq cõspexmꝰ
usq ad exitũ cepta semel crimina sine cessa.¬
tione cumulasse Quis uͦ int̾ ista occultoꝵ
iuditioꝵ nubila m̃tis suȩ radiũ mittat. ut
aliqͣ cõsid̾atione discernat: uł qͥs ꝑduret
in malo. uel qͥs ꝑseueret m bono: uł qͥs ab
infimis conuertat᷑ ad summa. uel qͥs asũ.¬
mis reuertat᷑ adinfima : Latent hec sens
hominũ. nec qͥcqͣm de cuiꝰlibet fine. cognos.¬
cit᷑. qͥa diuinoꝵ iudicioꝵ abissus humanę
m̃tis ocło nullatenꝰ penetrat᷑. Uidemꝰ nãq
quod illa dõ aduersa gentilitas. iusticiȩ
lucȩ ꝑfusa ẽ: et iudea dudũ dilecta ꝑfidie
ẽ nocte cȩcata Scimꝰ etiã qͦd latro de pati¬
do sortes que ceꝑunt ñ mutant᷑ : et latro.¬
nẽ nouimꝰ aliũ ꝑuenisse ad suppliciũ: et
apłos scimꝰ ꝑcepisse ꝓpositũ qͦd desid̾ane.¬
rut regnũ. Quis gͦ discuciat. inqͣ ina lux¬

Expanded text:
usque ad obitum tenuisse, et plerosque conspeximus usque ad obitum tenuisse, et plerosque conspeximus usque ad exitum coepta semel crimina sine cessatione cumulasse. Quis vero inter ista occultorum judiciorum nubilas mentis suae radium mittat, ut aliqua consideratione discernat vel quis perduret in malo, vel quis perseveret in bono, vel quis ab infimis convertatur ad summa, vel quis a summis revertatur ab infima? Latent haec sensus hominum nec quidquam de cujuslibet fine cognoscitur, quia divinorum judiciorum abyssus humanae mentis oculo nullatenus penetratur. Vidimus namque quod iluce perfusa est, et Judaea dudum dilecta perfidiae est nocte caecata. Scimus etiam quod latro de patido sortes quae coeperint non mutantur, et latronem novimus alium pervenisse ad supplicium, et apostolos scimus percepisse propositum quod desideraverant regnum. Quis ergo discutiat in qua
Abbreviated transcription (Latin):
incorp̃r positi funt: sed nichil iã ꝑpeti de
cõmunione uttȩ p̾sentis uolunt. Imitari
ꝑintentionẽ. ȩt̾nã m̃tis stabilitatẽ appe.¬
tunt. sed int̾uenientibꝰ temptationibꝰ re¬
uerberant᷑ Ut uidelicet infirmitatis sue
meminerĩt. et elati de uirtutibꝰ qͣs accipi.¬
unt ñ sunt. Qd̃ dũ mira disciplinȩ rep̃ssi¬
one agit᷑. qͥd aliud qͣm suꝑ infusã t̾ram ge.¬
lu decelo generat᷑. qͥd aliud quã de dei ut̃o
glaties ꝓducit᷑. qͣndo de int̾no secreto dispẽ.¬
satio egredit᷑. ⁊ uoluntates nr̃e etiã inboniᷤ

Expanded text:
l jam perpeti de communione praesentis vitae volunt; imitari per intentionem internam mentis stabilitatem appetunt, sed intervenientibus tentationibus reverberantur, ut videlicet infirmitatis suae meminerint, et elati de virtutibus quas accipiunt non sint. Quod dum mira disciplinae repressione agitur, quid aliud quam super infusam terram gelu de coelo generatur? Quid aliud quam de Dei utero glacies producitur, quando de interno secreto dispensatio egreditur, et voluntates nostrae etiam in bonis