comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
subiũrit dic̃ns. Uade. hoc scribe ⁊ ĩ aqua eiꝰdem flumiuis ꝓice. Qͦ fc̃o sc̃i uiri p̃ceptũ suscipiẽs
statĩ se a terris eccłe fluminis aqua ꝯpeseuit. atq ad pͥum alueam reũsa. exire ult̾uis ĩ loca ead
ñ p̃sumpsit. Qua ĩ re petre qͥd aliud ꝗͣ ĩ obedientiũ hominũ duricia ꝯfundit᷑. q̃n ĩ iurtute iħu

Expanded text:
subjunxit, dicens: Vade, hoc scribe, et in aquam ejusdem fluminis projice. Quo facto, sancti viri praeceptum suscipiens, subjunxit, dicens: Vade, hoc scribe, et in aquam ejusdem fluminis projice. Quo facto, sancti viri praeceptum suscipiens, statim se a terris Ecclesiae fluminis aqua compescuit, atque ad proprium alveum reversa, exire ulterius in loca eadem non praesumpsit. Qua in re, Petre, quid aliud quam inobedientium hominum duritia confundi
Abbreviated transcription (Latin):
uius qͦ uenãbilis uiri uenãtii ep̃i aliud miracłm relatõ¬
ne cognoui. qd̾ in placẽttna urbe ꝑhibet gestũ. Qd̾ uir qͦ ueracissimꝰ ioħs ĩ hac mͦ roma¬
na ciuitate locum p̃fectoriũ seruans qͥ ĩ eadem placẽtina urbe est ortus ⁊ nutritꝰ ita ut ep̃s
memorat q gestũ fuerit attestatar. In ea namq eiutate sabinũ nõie fiusse asserũt nn
clesie agros occupasset tota q illic locti tuitͥendis seminib ꝓfutura aqua eiꝰdem fluminis aqͦ¬
teneret: ueñ abilis uite sabinꝰ ep̃s respond̾ dicñs. uade ⁊ dic ei. Mandauit tͥ ep̃s ut te ꝯpescas.
⁊ ad pͥum alneũ redeas. Quod diaconꝰ audĩes despexit ⁊ irrisit. Tũc uir dña ascite notario dic¬
tauit dicñs. Sabinꝰ dñi nr̃i iħu xp̃i seruus ꝯmonitoriũ pado. Precipio tibi ĩ noie om̃i nr̃i iħu¬
xp̃i ut de alueo tuo ĩ locis istis ult̾ius nõ exeas. nec ternis eccłe ledere p̃sumas atq eidẽ nocario

Expanded text:
ue venerabilis viri Venantii episcopi aliud miraculum relatione cognovi, quod in Placentina urbe perhibet gestum; quod vir quoque veracissimus Joannes in hac modo Romana civitate locum praefectorum servans, qui in eadem Placentina urbe est ortus et nutritus, ita ut episcopus memorat, quia gestum fuerit attestatur. In ea namque civitate Sabinum nomine fuisse asserunt miclesiae agros occupasset, totaque illic loca nutriendis hominibus profutura aqua ejusdem fluminis teneret, venerabilis vitae Sabinus episcopus respondit, dicens: Vade, et dic ei: Mandat tibi episcopus ut te compescas, et ad proprium alveum redeas. Quod diaconus ejus audiens, despexit et irrisit. Tunc vir Dei, accersito notario, dictavit, dicens: Sabinus Domini Jesu Christi servus, commonitorium Padoi ut de alveo tuo in locis istis ulterius non exeas, nec terras Ecclesiae laedere praesumas. Atque eidem notario
Abbreviated transcription (Latin):
accessit arbit̃ puer qͥ ereptꝰ est. slam dicebat. Ego cũ ex aqͣ traherer suꝑ capd̾ meũ abbatis me¬
otẽ uidebã. atq ip̃m me ex aquis eoncere ꝯsid̾abam. Pe
Magna st̃ ualde que
narras. ⁊ multoꝵ edificat̃oni ꝓfut᷑a. Ego aut̃ boni uiri miracła qͦ płus bibo: plus sitio

Expanded text:
accessit arbiter puer qui ereptus est; nam dicebat: Ego cum ex aqua traherer, super caput meum melotem abaccessit arbiter puer qui ereptus est; nam dicebat: Ego cum ex aqua traherer, super caput meum melotem abbatis videbam, atque ipsum me ex aquis educere considerabam. Petr. Magna sunt valde quae narras, et ad multorum aedificationem profutura: ego autem boni viri
Abbreviated transcription (Latin):
idẽ ueñabił bñdõs ĩ cella ꝯsisteret p̃dc̃s placidꝰ puer scĩ uiri monachꝰ ad hauriendã de
collã positꝰ hoc ꝓtinꝰ agnouit ⁊ maurũ festine uocauit dicñs. frat̃ maure curre qr puer il¬
le qͥ ad hauriendã aꝗͣ ꝑrexenit ĩ lacũ cecidit. iãq eũ longiꝰ unda trohit. Res mira ⁊ pꝰ¬
petrũ apłm ĩusitata. Bñdictõne ⁊ enĩ postulata atq ꝑcepta ad pr̃is sui imꝑiũ ꝯcitꝰ ꝑrexit
maurꝰ. atq usq ad eũ iocũ qͦ ab unda ducebat᷑ puer ꝑ terrã se ire existimãs suꝑ aquã cu¬
eurrit. eũ q ꝑ capillos tenuit. rapido qͦ cursu rediit. Qͥ mox ut terrã tetigit ad se reũsus
pꝰ terga respexit. ⁊ qr suꝑ aquas cucurrisset agnouit. Et ꝗ p̃sumere ñ potuisset ut sieret:
ꝯsciũ in illa uirtute ñ ẽẽ quã nesciens fecisset. S ĩ hac humilitatis mutue amica ꝯtentõne

Expanded text:
 cella consisteret, praedictus Placidus puer sancti viri monachus ad hauriendam de cellam positus, hoc protinus agnovit, et Maurum festine vocavit, dicens: Frater Maure, curre, quia puer ille qui ad hauriendum aquam perrexerat, in lacum cecidit, jamque eum longius unda trahit. Res mira, ta, ad Patris sui imperium concitus perrexit Maurus; atque usque ad eum locum quo ab unda deducebatur puer, per terram se ire existimans, super aquam cucurrit, eumque per capillos tenuit, rapido quoque cursu rediit. Qui mox ut terram tetigit, ad se reversus post terga respexit, et quia super aquas cucurrisset agnovit, et quod praesumere non potuisset ut fieret, humilitatis amica contentione
Abbreviated transcription (Latin):
uite bone testimoniũ fer̃t̃: queso adh si qͦ st̾ referas ut esurientẽ me ꝑ exẽpla bonoꝵ pascas. G¬

Expanded text:
unt, bonae vitae testimonium ferunt, quaeso te adhuc si qua sunt referas, ut esurientem me per exempla bonorum pascas. G
Abbreviated transcription (Latin):
iã ꝑfectos hoĩes estimãt adhuc ĩ ocułis su̾mi opificis aliqͥd ĩꝑfectõnis hñt sic̃ sepe.
imꝑiti hoĩes uecdũ ꝑfecte sculpta sigilla ꝯspicimꝰ ⁊ iam qͣsi ꝑfecta laudamꝰ que tamẽ
artifex adhuc ꝯsiderat ⁊ limat. laudari iã audit ⁊ tam̃ ea tundere melionindo ñ de¬
sinit: ħ quã p̃diximꝰ romula eao quã greco uocabulo medici ꝑalisiꝰ uocãt molestia
corꝑali ꝑcussa est. Multis q ãnis ĩ lectulo decubãs pene oĩ iacebat m̃broꝵ osficio de¬
tituta. Nec tam̃ ħ eadẽ eiꝰ m̃tem ad ĩpacĩam flagella ꝑdux̃ant. Nam ip̃a ei decͥm̃ta

Expanded text:
jam homines perfectos aestimant, adhuc in oculis summi opificis aliquid imperfectionis habent, sicut saepe jam homines perfectos aestimant, adhuc in oculis summi opificis aliquid imperfectionis habent, sicut saepe imperiti homines necdum perfecte sculpta sigilla conspicimus, et jam quasi perfecta laudamus, quae tamen adhuc artifex considerat et limat, laudari jam audit, et tamen ea tundere meliorando non desinit; haec quam praediximus Romula ea quam Graeco vocabulo medici paralysin vocant molestia corporali percussa est, multisque annis in lectulo decubans, pene omni jacebat membrorum officio destituta, nec tamen haec eadem ejus mentem ad impatientiam flagella perduxerant. Nam ipsa ei detrimenta
Abbreviated transcription (Latin):
m̃s qr hanc noũat me narrãte atcẽstatꝰ est. Cõ nainq temꝑe qͦ monast̾ium petii anͦ quedã re-¬
dẽpta nõie ĩ scĩmoniali habitii ꝯstitita ĩ urb̃e hac uixta beate marie semꝑ uirginis accłam
maneb̾at. ħ uiiꝰ y rũdinis discipła fuerat q̃ magnis uirtutibꝰ pollens suꝑ p̃nestinos mõtes uitã¬
miticã duxise fereb̾at᷑. huic aut̃ redẽpte due ĩ eodẽ habitu discipule aderãt. una nõie romu¬
la ⁊ alt̾a que nũc adhuc suꝑest quã quidẽ facie scio: s noĩe nescio. T res itaq hee ĩ uno habita¬
cuło ꝯmanẽtes moꝵ qͥdẽ diuiciis plenã. s tam̃ rẽb pauꝑem uitã ducebãt. ħ aut̃ qͣm p̃fatus sum
romula aliã quã p̃diri ꝯdiscipłam suã magnis uite m̃itis anteibat. Erat qͥꝑꝑe mire pac̃ĩe. sũme
obediẽtie. custos oris sui ad silentĩ. studiosa ualde ad ꝯtinue orõtus usũ. S qr płinq hũ quos

Expanded text:
 qui hanc noverat, me narrante attestatus est. Eo namque tempore quo monasterium petii, anus quaedam Redempta nomine, in sanctimoniali habitu constituta in urbe hac juxta beatae Mariae semper virginis ecclesiam manebat. Haec illius Herundinis discipduae in eodem habitu discipulae aderant, una nomine Romula, et altera, quae nunc adhuc superest, quam quidem facie scio, sed nomine nescio. Tres itaque hae in uno habitaculo commanentes, morum quidem divitiis plenam, sed tamen rebus pauperem vitam ducebant. Haec autem quam praefatus sum Romula aliam quam praedixi condiscipulam suam magnis vitae meritis anteibat. Erat quippe mirae patientiae, summae obedientiae, custos oris sui ad silentium, studiosa valde ad continuae orationis usum. Sed quia plerumque hi, quos
Abbreviated transcription (Latin):
mͥq hoc ĩtimare curauit. qd̾ in spolitana urbe puella quedã iam nubilis cuiꝰdam pͥma-¬
rii fiłia celestis uite desid̾io exarsit. Eiq pat̃ resistere ad uiã uite conatꝰ est. s ꝯtẽpto pa-¬
ceper̃t apud eã multe nobilioris gñis puelle ꝯuerti. atq oĩpotẽti dño dicata uirginitate
seruire. Quadã nͦ die idẽ eleutheriꝰ abbas uir uite ueñabilis ad eã grã exhortatõis atq
edificatõnis accesserat ⁊ cũ ea de uerbo dei colloqñs sedebat. ci¬
a prẽ ĩ sex uncias ꝑceꝑat cũ exenio rusticꝰ uenit. Qͥ dũ ante eos assisteret maligno spũ cor¬
reptꝰ cecioit. fatigariq nimis stridoribꝰ atq balatib cepit. Tũc sci̾monialis femina surre¬
xit. atq irato uultu magnis clamorib imꝑauit dicñs. Exi ab eo miser. Exi ab eo miser.
dere. Qͥ statĩ de homine exiit. porcũ quẽ uissus fuerit ĩuasit. occisit ⁊ recessit. p¬
Petrus.

Expanded text:
mihique hoc intimare curavit: quod in Spoletana urbe puella quaedam jam nubilis cujusdam primarii filia, coelestis vitae desiderio exarsit, eique pater ad viam vitae resistecoeperunt apud eam multae nobilioris generis puellae converti, atque omnipotenti Domino dedicata virginitate servire. Quadam vero die idem Eleutherius abbas, vir vitae venerabilis, ad eam gratia exhortationis atque aedificationis accesserat, et cum ea de verbo Dei colloquens sedebat; catre perceperat cum xenio rusticus venit. Qui dum ante eos assisteret, maligno spiritu correptus cecidit, fatigatique nimiis stridoribus atque balatibus coepit. Tunc sanctimonialis femina surrexit, atque irato vultu magnis clamoribus imperavit, dicens: Exi ab eo, miser, exi ab eo, miser.dere. Qui statim de homine exivit, porcum quem jussus fuerat invasit, occidit, et recessit. PETR.
Abbreviated transcription (Latin):
cusanꝰ ep̃s qͥ diu ĩ hac urbe meo monast̾io p̃fuit narrare ꝯsueuit dieñs. Quidã
curialis illic sacͣtissinis pascħali sabb̾o iuuencłam cuiꝰdam filiã ĩ baptismate suscepit.
Qͥ pꝰ ieiuniũ domũ reuĩsus taultoq uno debriat᷑ eandem filiam suã secũ manere pe-¬
tut. eamq nocte illa qd̃ dc̃u nefas est ꝑdidit. Cumq mano fc̃o surrexisset reus cogitare-
cepit ut ad balneum ꝑgeret. acsi aqua balnei lauaret macłam pecẽi. ꝑ rexit igit᷑ lauit. ce-¬
q trepidare eccłam ĩgredi. S si tanto die nõ iret ad ece¬

Expanded text:
us, qui diu in hac urbe meo monasterio praefuit, narrare consuevit dicens: « Quidam curialis illic, sacratissimo paschali Sabbato, juvenculam cujusdam filiam in baptismate suscepit. Qui post jejunium domum reversus, multoque vino inebriatus, eamdem filiam suam secum manere petiit, eamque nocte illa quod dictu nefas est perdidit. Cumque mane facto surrexisset, reus cogitare coepit ut ad balneum pergeret, ac si aqua balnei lavaret maculam peccati. Perrexit igitur, lavit, coepitque trepidare ecclesiam ingredi. Sed si tanto die non iret ad ec
Abbreviated transcription (Latin):
sui alueũ egressus ꝑ agros disfundi ꝯsueu̾at ⁊ queq sata ac plancata reꝑꝑiret: ẽuerceret. Cũ q ħ
crebro fieret ⁊ magna eiꝰdem loci ĩ colas necc̃itas urgeret dato studio oꝑis eũ ꝑ loca alia duare eo¬
nati st̃. S qͣuis duitiꝰ laboratũ fuisset a ꝓpͥo alueo deflecti nõ potuit. Tunc uir dñi friedianus
rastrũ sibi ꝑiuiilũ fecit. ad alueũ fluminis accessit.⁊ solus or̃oi incubuit: atq eidem
flumini p̃cipiens ut sequeret᷑ ꝑ loca queq ei uisa sũt rastrã ꝑ terrã traxit. Quen p¬
licto alueo ꝓͥo tota flumitus aqua secuta est. ita ut funditus locũ ꝯsueti cursus desereret

Expanded text:
ui alveum egressus per agros diffundi consueverat, ut quaeque sata et plantata reperiret everteret. Cumque hoc crebro fieret, et magna ejusdem loci incolas necessitas urgeret, dato studio operis, eum per loca alia derivare conati sunt. Sed quamvis diutius laboratum fuisset, a proprio alveo deflecti non potuit. Tunc vir Domini Frigdianus rastrum sibi parvulum fecit, ad alveum fluminis accessit, et solus orationi incubuit; atque eidem flumini praecipiens ut se sequeretur, per loca quaeque ei visa sunt rastrum per terram traxit. Quem relicto alveo proprio 296 tota fluminis aqua secuta est, ita ut funditus locum consueti cursus desereret, et
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ cogitatõe nr̃a. qua agnoscamꝰ q his qͥ ꝯsentiũt ei: nõ sit spes salutis. illis aut̃ qͥ ñ ꝯsentiũt:. re¬
ris sue freq̃nter stimłaret᷑ ⁊ narrabat hoc patͥb Qͥ cũ uidissẽt qr oꝑariꝰ ẽẽt ⁊ maiora faciebat
ꝗͣ ei dicebãt. ĩponebant ei quedã ut debłitaret᷑ corpꝰ eiꝰ ita ut nͨ surg̃e posset. Deo aut̃ dispẽsãte
uenit qͥdã pat̾ ut aplicaret ĩ seyti. Et cũ uenisset ad cellã eiꝰ uidit eã aꝑtam ⁊ ꝑtrãsiuit. admi¬
iãs qͦmodo nemo egressus ẽẽt ĩ occursu̾ eiꝰ. ⁊ reũsus pulsabat dieñs. Ne forte frat̃ qͥ in ea habi¬
tat ĩfirmet᷑. Et cũ pulsasset intrauit. ⁊ ĩuenit eũ ninuũ infirmũ ⁊ dicit ei. Qͥd habes pat̾: Et
narrauit ei dieñs. Ego de scłari uita su̾ ⁊ sollicitat me modo inimicꝰ ĩ uxore mea. ⁊ narraui¬

Expanded text:
in cogitatione nostra, qua agnoscamus quia his qui consentiunt ei non sit spes salutis; illis autem qui non consentiunt, reris suae frequenter stimulabatur, et narrabat hoc Patribus. Qui cum vidissent quia operarius esset, et majora faciebat quam illi dicebant, imponebant ei quaedam, ut debilitaretur corpus ejus, ita ut nec surgere posset. Deo autem dispensante, venit quidam pater ut applicaret in Scythi; et cum venisset ad cellam ejus, vidit eam apertam, et pertransivit adjurans quomodo nemo egressus esset in occursum ejus. Et reversus pulsabat, dicens: Ne forte frater qui in ea habitat infirmetur. Et cum pulsasset, intravit, et invenit eum nimium infirmum. Et dicit ei: Quid habes, Pater? Et narravit ei, dicens: Ego de sa
Abbreviated transcription (Latin):
auimã ut semꝑ desid̾et ingredi ĩ terrã illã. ¶Bicebat abbas arseniꝰ. Susficit monacho
si dornuerit unã horã si tam̃ pugnator est. ¶Dicebat de eo abbas daniel. Quia tãtos
annos mãsit nobiscũ. ⁊ mensurã paruã uietꝰ dabamꝰ ei ĩ anno. ⁊ quociẽs ueniebamꝰ¬
comedebamꝰ exinde : nos. ¶Aliqͣndo agebat it̃ abbas agatho cũ discipłis sius. ⁊ ĩueniẽ
unꝰ ex eis paruissimũ fasciełm cicercule uiridis ĩ uia. dicit seni. Pat̃ iubes tollo illud. In

Expanded text:
animam, ut semper desideret ingredi in terram illam. LIBEsi dormierit unam horam, si tamen pugnator est. 4. Dicebat de eo abbas Daniel: Quia tantis annis mansit nobiscum, et mensuram parvam victus dabamus ei in anno: et quoties veniebamcipulis suis . Et invenit unus ex eis parvum fasciculum cicerculae viridis in via, et dixit seni: Pater, si jubes, tollo illud. Int
Abbreviated transcription (Latin):
ducaui qͥdquã occisũ. Et dicit ei epiphaniꝰ. Ego aut̃ ex qͦ accepi istũ habitũ nõ dimisi ali¬
quẽ dormire qͥ habebat aliqͥd adũsum me. neq ego dormii habũs aliqͥd adũsus ali¬
que. Et dicit ei sener. Ignosce mͥ pat̃. qm̃ tua ꝯũsatio maior est mea ¶ Dirit iohs nanu.
Quia ascendñs aliqͣndo ꝑ uiã q̃ ducit ad scytim cũ flectis de palmis. uidi camelariũ lo-¬
nex. Ex qͦ factꝰ sũ monachꝰ studeo ut ñ ꝑmittã iracũdiam usq ad fauces meas ascẽd̾e.

Expanded text:
ducavi quidquid occisum. Et dixit ei Epiphanius: Ego autem ex quo accepi habitum istum, non dimisi aliquem dormire qui habebat aliquid adversum me, neque ego dormivi aliquid habens adversum aliquem. Et dicit eiQuia ascendens aliquando per viam, quae ducit ad Scythi, cum plectis de palmis, vidi camelarium loqnex: Ex quo factus sum monachus, studeo ne permittam iracundiam usque ad fauces meas ascendere.
Abbreviated transcription (Latin):
tẽptatio eiꝰ tenebãt eũ fr̃s in cellis suis ⁊ ĩ eccła ⁊ repausabãt eũ. ¶ Dicebat sener. ꝓ pt̃ẽa

Expanded text:
tribulatio ejus, tenebant eum fratres in cellis suis, et in ecclesia, et repausabant eum. 23. Dicebatribulatio ejus, tenebant eum fratres in cellis suis, et in ecclesia, et repausabant eum. 23. Diceba
Abbreviated transcription (Latin):
Dicebãt de beate memorie uirgine sara. qd̾ suꝑͣ alueũ fluminis hx  annos habitaũit.
⁊ nũquã iuclinata est ut flum̃ illud aspiõet. ¶Dixit abbas yꝑitius. Oꝑtet nos adũsus¬
tẽptationes armari qm̃ modis om̃ib ueniũt. Sic enĩ uenientibꝰ eis ꝓbati apparebimꝰ
mis fiat ⁊ murmuret.⁊ narrauit senex ita. fr̾ quidã erat ĩ cella ⁊ uenit suꝑ eũ tẽpca¬
panẽ nemo mutuabat ei. Et si de messe ueniebat nemo eũ sicut erat ꝯsuetudo ut
refic̾et ĩuitabat. uenit aut̃ semel de messura ꝑ cauma. ⁊ uͦ panes habuit ĩ cella sua.
⁊ ĩ his om̃ib agebat grãs deo. Uidn̾s aut̃ d̾s pacientiã eiꝰ abstulit bellũ tẽptationis ab
eo. Et ecce quidã stati̾ ostiu̾ eiꝰ pussabat trahũs camelũ honustũ pane ab egipto. Qd̃
cũ uidisset fr̾ ille: cepit flere dieñs. Dñe ñ sũ dignꝰ uel modice tribulari. Et cũ trãsiss

Expanded text:
issa beatae memoriae virgine Sara, quod supra alveum fluminis sexaginta annos habitaverit, et nunquam inclinata est, ut flumen ipsum aspiceret. 20. Dixit abbas Hypericnius: Hymni stentationes armari, quoniam modis omnibus veniunt; sic enim supervenientibus eis probati apparebimusmis fiat et murmuret. Et narravit senex ita: Frater quidam erat in cella, et venit super eum tentapere; et si opus habebat panem, nemo mutuabat ei; et si de messe veniebat, nemo eum, sicut erat consuetudo, ut reficeret, invitabat. Venit autem semel de messura per cauma, nec panes habuit in cella sua; et in his omnibus gratias agebat Deo. Videns autem Deus patientiam ejus, abstulit bellum tentationis ab eo. Et ecce quidam statim ostium pulsabat, trahens camelum onustum pane ab Aegypto; quod cum vidisset frater ille, coepit flere, dicens: Domine, non sum dignus vel modice tribulari. Et cum transisset
Abbreviated transcription (Latin):
set ĩ eo pugna ult̾ius nõ orauit ut auferret᷑ ab eo pugna s dicebat. Dñe da mͥ tolemã¬
tiã sustinẽdi has pugnas ¶uenit abbas machariꝰ maior ad abbatẽ antoniũ ĩ montẽ.
Et cũ pulsasset ostiũ exiuit ad eũ ⁊ dixit ei. łu qͥs esi Et ille ait. Ego sũ machariꝰ. Et elau¬
so ostio intrauit ⁊ dimisit eũ foris. Et cũ uidisset pꝰea pacientiã eiꝰ: aꝑuit ei. ⁊ ad gaudñs
dicebat. Multũ tempꝰ est ex quo iude te desid̾abã audiẽs de te. ⁊ eribñs ei hospitali¬

Expanded text:
set in eo pugna, ulterius non oravit, ut auferretur ab eo pugna, sed dicebat: Domine, da mihi tolerantiam sustinendi has pugnas. 9. Venit abbas Macarius major ad abbatem Antonium in montem; et cum pulsasset ostium, exivit ad eum, et dixit ei: Tu quis es? Et ille ait: Ego sum Macarius. Et claudens ostium intravit, et dimisit eum foris. Et cum vidisset postea patientiam ejus, aperuit ei. Et adgaudens ei, dicebat: Multum tempus est ex quo te videre desiderabam, audiens de te. Et exhibens ei hospitali
Abbreviated transcription (Latin):
aliis manẽs quietẽ inuenio. Et dixit ei senex. Solitariꝰ ñ qͥescis neq cũ aliis. Cur uoluisti
tui requiẽ inuenire. Et cu ĩ octo annis requiẽ uis habere. ¶Int̾rrogauit eũ itm̃ fõ qui¬
dã dicẽs. Si fiat subito sonus ruine alicuiꝰ fit tͥ timor abba᷑ Et sicit ei sener. Si celum
terre adhereat theodorꝰ nõ formidabit. Poposcerat enĩ precibꝰ a d̾o ut auferiet᷑ ab
eo formido. ⁊ ꝓpt̃ra ĩt̾rrogauit eũ fr̾. ¶ Dicebãt de abbate theodoro ⁊ de abbate lucio
hic. Et itm̃ quãdo fiebat estas: dicobãt. Qͥ a transacto estuio discedimꝰ hinc. ⁊ sic E fecet̃t¬

Expanded text:
abitans, quietem invenio. Et dixit ei senex: Si solitarius non quiescis, neque cum aliis, cur voluisti tui requiem invenire; et tu in octo annis requiem vis habere? 6. Interrogavit cum iterum frater quidam, dicens: Si fiat subito sonus ruinae alicujus, fit tibi timor, abba? Et dixit ei senex: Si coelum terrae adhaereat, Theodorus non formidat. Poposcerat enim precibus a Deo ut auferretur ab eo formido, et propterea interrogavit eum frater. 7. Dicebant de abbate Theodoro, et abbate Lucio hinc. Et iterum quando fiebat aestas, dicebant: Quia transacto aestivo, discedemus hinc. Et sic fece
Abbreviated transcription (Latin):
cessitatẽ maiorẽ hab̾ent. Illi aut̃ durert̃ eũ ad quẽdã leꝓsum ⁊ dedert̃ ei. Ille uͦ nolebat
acciꝑe dieñs. Ecce in odicas palmas habeo qͦs oꝑor ⁊ facio flectas ⁊ ex eis manduco panẽ. Et¬
de qr uoluit ds̃ ⁊ inueni opꝰ qd̾ faciã hodie. unde habeamꝰ uictũ nr̃m. Et cũ uenisset ma¬
p̃sbr̃. Iõ opus habñt frẽs. Et cũ nimis uehemẽs ẽẽt ⁊ nõ adqͥesc̾e̾t posuit sportã cũ solidis
ĩ ingressu eccłe̾. ⁊ dirit. p̃sbit̃. Qͥ opus ht̃: tollat. ⁊ nemo tetigit.quidã aut̃ nec aspexer̃t.
et dirit ei d senex. Suscepit ds̃ oblationẽ tuã. uade ⁊ da illud pauꝑibꝰ. Et ualde edificatꝰ dis¬
tũ tempꝰ habñs ĩ infirmitate mea nichil indigui dõ tribuente ⁊ pascẽte me.⁊ ñ adqͥeuit

Expanded text:
nt. Illi autem duxerunt eos ad quemdam leprosum, et dederunt ei. Ille autem nolebat acccipere, dicens: Ecce modicas palmas habeo, quas operor, et facio plectas, et ex eis manduco panem. Itde, quia voluit Deus, et inveni opus quod faciam hodie, unde habeamus victum nostrum. Et cum venisset mapresbyter: Non opus habent fratres. Et cum nimis esset vehemens, et non acquiesceret, posuit sportam cum solidis in ingressu ecclesiae, et dicit presbyter: Qui opus habet, tollat. Et nemo tetigit; quidam autem nec aspexerunt. Et dicit ei senex: Suscepit Deus oblationem tuam; vade, et da illud pauperibus. Et valde aedificatus distum temporis habens in infirmitate mea, nihil indigui, Deo tribuente et pascente me. Et non acquievit
Abbreviated transcription (Latin):
cit. Et infunde nobis panẽ ⁊ infudit. Et mausert̃ sic usq ad aliã diẽ hora serta. lo¬
quẽtes de spĩtalibꝰ rebꝰ. It̾m dixit oiscipło suo. fac nobis modicũ lenticłe fili. Ille
Et imꝰ quidẽ eoꝵ ꝯpleuit totũ psalt̾ium. alt̃ uͦ ex corde recitauit duos ꝓpħas maio¬
cia. Et facta hora c̾cia eregit a se ut sieret hora serta. Et fueta sexta infudit panẽ ⁊
ut fieret ei aliqͥd ⁊ refic̾et. Abũt out̃ ⁊ fecit ei de farinis lenticłe pulmentũ. Erat aut̃ iͥ¬

Expanded text:
 diem hora sexta, loquentes de spiritualibus rebus. Iterum dixit senex discipulo suo: Fac nobis modicum lenticulae, fili. Ille Et unus quidem eorum complevit totum psalterium; alter vero ex corde duos prophetas majortia . Et facta est hora tertia, exegit a se ut fieret sexta. Infudit panem et ut fieret ei aliquid, et reficeretur. Abiit autem et fecit de farinula lenticulam, et zi
Abbreviated transcription (Latin):
catiõis ⁊ adult̾ii nõ mͥ credebã ẽẽ torm̃ta. ebrietatẽ uͦ ⁊ luxuriã ñ arbitrabar ẽẽ penas. ⁊
ecce ꝓpt̃ paruã libidinẽ quantã recipio flãmã ⁊ sustineo penas. Ecce ꝓpt̃ exiguas delicias
sumor. Miserere mei qr ĩ huiꝰ modi cruciatibꝰ eraminor. Miserere mei filia. porrige mͥ ma¬
nũ tuã. ut educas me de loco hoc. Me aut̃ recusante hoc facere ꝓpt̃ eos qui ibi erãt. rursũ
tes ũ hui q̃ aderãt ĩ domo mea ⁊ accedñtes ignẽ. cãm inugit᷑ mei ĩtrrdgabãt me. Ego a

Expanded text:
trabar esse poenas; et ecce propter parvam libidinem, quantam recipio gehennam et sustineo poenas; ecce propter exiguas delicias  et ab ipso consumor; miserere mei quae in hujusmodi cruciatibus exanimor; miserere mei, filia, et porrigens manum tuam educ me de hoc loco. Me autem recusante hoc facere propter eos qui ibi astabant, rursus tes vero hi qui erant in dom
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃ ignis ꝯsumens est. ita oꝑtet nos diuinũ ignẽ cum lacrimis atq laboribꝰ in nobisin
Sermonẽ uultis audire: Qͥ respõder̃t̃. Etiam pat̃. Dixit gͦ senex. Modo ñ est sermo. qͣu
rent᷑. Nũc aut̃ qm̃ int̾rrogãt quidẽ. nõ aut̃ faeiũt que audiũt abstulit d̃s gr̃am a

Expanded text:
 Deus noster ignis consumens est; ita oportet et nos divinum ignem cum lacrymis atque laboribus in nobis  Deus noster ignis consumens est; ita oportet et nos divinum ignem cum lacrymis atque laboribus in nobis Sermonem vultis audire? Qui responderunt: Etiam, Pater. Dixit ergo senex: Modo non est sermo. Quanderentur. Nunc autem quoniam interrogant quidam, non autem faciunt quae audiunt, abstulit D
Abbreviated transcription (Latin):
is rogauit abbatẽ pambo ut descend̾et de heremo ad alerãdriã. Qͥ cñ descẽdisset ud
ibi mulierẽ theatricã. ⁊ lacrimatꝰ est. Int̾rrogatꝰ est aut̃ ab his. qͥ aderãt. quare fuerit
cẽdi dõ: quale habet ista ut hominibꝰ turpibꝰ placeat. ¶abbas siluanꝰ sedñs aliqͣndo cũ frĩb
factꝰ ÷ ĩ excossu m̃tis. ⁊ cecidit ĩ faciem suã. Et post multũ surgñs plorabat. ⁊ rogauerũt
cũ dicẽtes. Qͥd habes pãt . ille uͦ tacebat ⁊ flebat. Cõpellentibꝰ aut̃ e ili  oirit. Ego ad iudici¬
um raptꝰ sũ. ⁊ uidi multos de habitu nr̃o euntes ad torm̃ta.⁊ multos scłares euntes ad
regnũ. Et lugebat sener. ⁊ nolebat deitceps exire de colla sua. s ⁊ si exire cogol. ⁊t᷑
nebat capicio faciẽ suam dicẽs. Qͥo necesse est uid̾e lum̃ istus tẽporale ĩ quo
ꝯũtitit᷑ oꝰ diut̃. Nam postea ĩ enarrabile gaudiũ. Sicut enĩ qͥ ignẽ accõdere uolũt priꝰ

Expanded text:
cum descendisset, vidit ibi mulierem theatricam, et lacrymatus est. Interrogatus autem ab iis qui aderant, quare fuerit cendi Deo, quale habet ista ut hominibus turpibus placeat. 15. Abbas Silvanus sedens aliquando cum fratribus, factus est in excessu mentis, et cecidi dicentes: Quid habes, Pater? Ille autem tacebat et flebat. Compellentibus autem eum, dixit illis: Ego ad judicium raptus sum, et vidi multos de habitu nostro euntes ad tormenta, et multos saeculares euntes ad regnum. Et lugebat senex, et nolebat deinceps exire de cella sua. Sed si exire cogebatur, operiebat capitio faciem suam, dicens: Quid necesse est videre lumen istud temporale, in quo  Deum, et postea inenarrabile gaudium. Sicut enim qui ignem accendere volunt, prius
Abbreviated transcription (Latin):
pulus sius. Surge abba mãducemꝰ. Ille aut̃ dicebat. Qͥo est fili : Adhuc ñ mãducauimꝰ :
Et ille respõdebat. Non pat̃. Dicebat aut̃ sener. Si nondũ mãducauimꝰ affer ⁊ mãdu¬
cemꝰ. dirit aliqͣudo cũ fiducia abbas sẏsoy. Crede qr ecce tͥginta annos habeo qd̾ ñ depre
sĩgulos dies corruo ꝑ ip̃ãm ⁊ delinquo ¶Dixit scã sincletica. Quia oꝑtet nos qͥ huiꝰmodi¬
pposicũ sũpsimꝰ castitatẽ que summa est retiuere. Et eiũ apuo scłares uidet᷑ castitas ob¬
seruari. s ad est eis stulticia. ꝓpt̃ qd̾ om̃ibus aliis sensibus peceãt. Nã ⁊ aspiciũt i̾decent̃¬

Expanded text:
pulus: Surge, abba, manducemus. Ille autem dicebat: Quia adhuc non manducavimus, fili? Et ille respondebat: Non, pater. Dicebat autem senex: Si necdum manducavimus, affer, manducemus. 39. Dixit aliquando cum fiducia abbas Sisoi: Crede, quia ecce triginta annos habeo quod non deprsingulos dies corruo per ipsam et delinquo. 40. Venpropositum sumpsimus, castitatem, quae summa est, retinere. Etenim apud saeculares videtur castitas observari: sed adest ei et stultitia, propter quam aliis omnibus sensibus peccant; nam et aspiciunt indecent
Abbreviated transcription (Latin):
tuo labote hanc rem ñ pot̾is suꝑare. Corpus enĩ nr̃m uelud uestimentũ est. Si igit᷑ dili¬
te sua usq ad unã siliquã nũmos. Et cũ ñ inueniret. accepit a quodã uelut helemosinã.
⁊ dixit. Gracias tͥ ago dñe qr me dignũ fecisti ꝓ nomine tuo ad hoc ꝑuenire. ut egens hele¬
set ad abbatẽ machariũ dirit ei. Quia habeo tres codices ⁊ ꝓficio ex lectione eoꝵ. Set ⁊ fra¬
su̾t quidẽ actꝰ. s maiꝰ est om̃ib nichil possid̾e̾. Qd̾ eũ audisset abiit ⁊ uẽdidit memoratos co-¬
dices. ⁊ dedit ĩdigentibꝰ preciũ ip̃oꝵ
¶Narrauit quidã patrũ de abbate ioh̾e ꝑsa qr ex mł¬
tis uirtutibꝰ suis ad ꝓfundã simplicitatẽ ⁊ ĩnocentiã ueñit. hic aut̃ manebat ĩ arabia uici

Expanded text:
ugnationem non poteris superare. Corpus enim nostrum velut vestimentum est; si cum discte sua usque ad unam siliquam nummi. Et cum non inveniret, accepit a quodam velut eleemosynam, et dixit: Gratias tibi ago, Domine, quia me dignum fecisti pro nomine tuo ad hoc pervenire, ut egens eleset ad abbatem Macarium, dixit ei: Habeo tres Codices, et proficio ex lectione eorum. Sed et frasunt quidem actus, sed melius omnibus est nihil possidere. Quod cum audisset, abiit, et vendidit memoratos Codices, et dedit indigentibus pretium ipsorum. 7. Narravit quidam Patrum de abbate Joanne Persa, quia ex multis vir
Abbreviated transcription (Latin):
minũ facile molestiã paciens. dic mͥ qͥd ꝓfecisti. Et ille dixit. Ex qͦ cepi solitariꝰ ẽẽ ñ quã
me uidit sol mãducantẽ: Dixit aut̃ abbas ioħs. Nec me irascentẽ. ¶Sicebãt de abbaie¬
bib̾et. Et fr̃x quidẽ uolũtes eũ recreate dabãt ei uinũ. set ⁊ senex cũ gaudio su¬
mebat. ut se ip̃m postrea eruciaret. Discipulus aut̃ eiꝰ sciens cõi dicebat fr̃ib
ꝑ pt̃ dñmi rogo ne det̾is ei qr ĩ cella se pꝰea cruciatu domat. Qd̾ cognoscẽtes fĩ
ultra ei uinũ nõ deder̃t. ¶abbas machariꝰ maior ĩ scẏti dicebat frĩbus pꝰ missas¬
Et ponebat digitũ suũ in ore suo dieñs. Istud est qd̾ sugiendũ dico ⁊ sic ĩtrabat in
lens ad iracũdiã ꝯmou̾is ꝓpriã passionẽ imples. Non aut̃ ꝯuenit ut aliũ salues te ã¬
ip̃m ꝑdas. ¶Dirit abbas pastor. Nisi nabuz ardan archimagirꝰ uenisset: nõ ꝯcrema

Expanded text:
m patiens facile, dic mihi, quid profecisti? Et ille dixit: Ex quo coepi solitarius esse, nunquam me vidit sol manducantem. Dixit autem ei abbas Joannes: Nec me irascentem. 25. Dixit ibibebat . Et fratres quidem volentes eum recreare, dabant ei vinum. Sed et senex cum gaudio sumebat, ut semetipsum postea cruciaret. Discipulus autem ejus sciens causam, dicebat fratribus: Propter Deum rogo, ne detis ei, quia in cella postea se cruciatu domat. 570 Quod cognoscentes fratres, ultra ei vinum non dederunt. 27. Abbas Macarius major in Scythi dicebat fratribusEt ponebat digitum suum in ore suo, dicens: Istud est quod fugiendum dico. Et sic intrabat in lens ad iracundiam commoveris, propriam passionem imples; non enim ut alium salves, teipsum perdas. 29. Dixit abb
Abbreviated transcription (Latin):
monibꝰ. bonũ est gͦ dilectissimi fac̾e qd̾ scriptũ est. ⁊ om̃i custodia unũ quẽq cor suũ seruo
nibꝰ spĩtalibꝰ. ⁊ disciecionẽ habãtibꝰ manifestare eas. nõ hisqͥ tantũ temꝑe senes st̃. qm̃ mł
ti ad ecatẽ respiciẽtes ⁊ cogitões suas dicẽtes eis qͥ erꝑimentũ ñ habebãt. ꝓ ꝯsolatione ad ul¬
ita respõdit. Si cogitationẽ ñ habes: spẽ ñ habes. qũ si cogitatões ñ habes oꝑa habes. hoc ã
cio pat̃. Quia asfligor a fornicatione ⁊ ꝑrexi ad abbatẽ ybẏstionẽ. ⁊ dixit mͥ. Non debes eam
lõguo tẽpore ꝑ mitt̾e habitare ĩ te. Dicit ei abbas pastor. Abbatis ybistionis actꝰ sursũ
ĩ celo sũt eũ angłis ⁊ latet eũ. Ego aut̃ ⁊ tu ĩ fornicatõe sumꝰ. Si gͦ teneat monachꝰ uẽcrẽ

Expanded text:
ntur. Bonum est ergo, dilectissimi, facere quod scriptum est: Omni custodia unumquemque cor suum servarsenibus spiritualibus et discretionem habentibus manifestare eas, non his qui tantum tempore senes sunt, quoniam multi ad aetatem respicientes, et cogitationes suas dicentes eis qita respondit: Si cogitationes non habes, spem non habes; quoniam si cogitationes non habes, opera habes. Hoc autem cio, Pater? quia affligor a fornicatione . Et perrexi ad abbatem Hybistionem, et dixit mihi: Non debes eam longo tempore permittere habitare in te. Dixit ei abbas Pastor: Abbatis Hybistionis actus sursum in coelo sunt cum angelis, et latet eum; ego autem et tu in fornicatione sumus. Si ergo teneat monachus ventrem
Abbreviated transcription (Latin):
uniũsa ¶ Dirit abbas moyses. homo fugiẽs homines similis est uue mature. Qͥ aut̃ cũ
hominibꝰ ꝯuersat᷑ sicut una acerba erit. ¶Dixit abrahã discipłs abbatis sisoy ad eũ.¬
pat̾ seniusti. Eamus parũ uirta mũdũ. Dixit ei abbas sisoys. ubi nõ est mulier. ĩbi eamꝰ.
dicit ei discipulus eiꝰ. Et ubi est locus nõ habens mulierẽ nͥ forte ĩ solitudine. Dicit ei
senex. Ergo ĩ solitudinẽ me tolle. ¶Narrauit quidã. qr tres studiosi diligẽtes se facti
fu̾nit monachi. Et unꝰ quidẽ ex eis. elegit discoroes ĩ pacẽ reduc̃e. iuxta illud. Beati pa¬

Expanded text:
is. Dixit abbas Moyses: Homo fugiens homines, similis est uvae maturae: qui autem cum hominibus conversatur, sicut uva acerba erit. Dixit abbas NilusPater, senuisti, eamus parum juxta mundum. Dicit ei abbas Sisois: Ubi non est mulier, ibi eamus. Dicit ei discipulus ejus: Et ubi est locus non habens mulierem, nisi forte in solitudine? Dicit ei senex: Ergo in solitudinem me tolle. 14. Dixit abbatissa sunt monachi. Et unus ex eis elegit litigantes in pace reducere, juxta illud quod
Abbreviated transcription (Latin):
locũ hũc solitudinis ⁊ fabricaui mͥ cellani ⁊ habitaui ĩ ea. extra laborẽ manuũ meaꝵ ñ
recolo me comedisse panẽ. neq me aliquãdo fuisse locutũ sermonẽ quẽ me ꝓtulisse
penit̾et usq ad hanc horã. ⁊ sic uado ad dm̃ qui nec iniciũ fec̾im seruiẽdi d̾o ¶Sixit ab
curis. ⁊ habebis requiẽ. abbas seame cũ eẽt moriturꝰ dirit filiis suis. Nolite habita¬
re cũ hereticis. neq habeatis uoticiã uidicũ. neq sint manꝰ ur̃e aꝑte ad aliqͥd ꝯgre-¬

Expanded text:
hunc locum solitudinis, et fabricavi mihi cellam, et habitavi, extra laborem manuum mearum non recolo me comedisse panem, neque poenituisse de sermone, quem locutus sum usque in hanc horam. Et sic varus a saecularibus curis, et habebis requiem. 18. Abbas Chame cum esset moriturus, dixit filiis suis: Nolite habitare cum haereticis; neque habeatis notitiam judicum; neque sint manus vestrae apertae ad aliquid congre
Abbreviated transcription (Latin):
coloꝵ ⁊ dona eiꝰ. gaudiũ ⁊ requiẽ. utroꝵq hoꝵ ꝯmemorationẽ habe apud te. et suꝑ uidi
ꝵ ĩgemisce. plora. uestire luctꝰ imaginẽ. motuẽs ne ⁊ tũ ip̃e ĩ his in¬
curras. Suꝑ bona uͦ iustis reposita gaude ⁊ exulta ⁊ letare. ⁊ his quidẽ frui festina ob istꝰ
morie theofiliis archiep̃s cũ moriturꝰ esset dixit. Beatꝰ es abba arseni. qr semꝑ hãc horã
ante ocłos habuisti. ¶ Dicebãt patres. Quia mãducantibꝰ aliqͣndo fr̃̾ib ĩ caritate. risit uniꝰ
fiat̃ ad mensã. Et uidñs eũ abbas iohs̃ fleuit dicñs. Qͥd putas frat̃ iste habet ĩ corde suo qr

Expanded text:
coelorum, et dona ejus, gaudium et requiem. Utrorumque horum commemorationem habe apud te, et super judicia quidem peccatorum ingemisce, plora, vestire luctuum imaginem, metuens ne et tu ipse in his corruas; super bona vero justis reposita, gaude, exsulta, et laetare. Et his quidem frui festina, ab illis moriae Theophilus archiepiscopus cum moriturus esset, dixit: Beatus es, abba Arseni, quia semper hanc horam ob oculos habuisti. 6. Dicebant fratres quia manducantibus aliquando fratribus in charitate, risit unus frater ad mensam. Et videns eum abbas Joannes, flevit, dicens: Quid putas habet frater iste in corde
Abbreviated transcription (Latin):
nocte neq die imber cessans triduo suꝑ lectũ sine sepultura fecit eũ manere. ita
ut homines uici illiꝰ mouẽtes capita admirarent᷑ qd̾ tantũ malũ uniũsos lateret
dicentes. Sic enĩ d̾i erat inimicꝰ iste. ut nͦ terra eũ recipiat ad sepulturã. s tam̃ nec
ħ licentia płima accepta cũ ĩpbitate marima corꝑis sui libidine utebat᷑.⁊ ꝓstibulum

Expanded text:
nocte neque die imber cessando triduo super lectum sine sepultura fecit eum manere, ita nocte neque die imber cessando triduo super lectum sine sepultura fecit eum manere, ita ut homines vici illius moventes capita admirarentur quod tam malum universos lateret, dicentes: Sic enim Dei erat inimicus, ut nec terra eum recipiat ad sepulturam. Sed tamen ne haec licentia plurima accepta, cum improbitate maxima corporis sui libidine abutebatur, et prostibulum
Abbreviated transcription (Latin):
ixit curã sui agñs. ut uix aliqͣndo iuderet᷑ ab his qͥ ĩ eodẽ habita¬
bãt inco. ł errã aut̃ suã assidue oꝑabat᷑. ⁊ ibidẽ semꝑ oceupabat uitã suã. Si qͣndo
fortasse sanꝰ fuisset. fructꝰ culture sue domũ portabat. Plurimo aut̃ tm̃ꝑe ĩ lecto ⁊
lãguoribꝰ oetinebat᷑. ł autaq ei erat tacit᷑itas ut ignorantibꝰ eũ sine uoce cred̾et᷑
ẽẽ. Mat᷑ nͦ mͥ erat e ꝯtrario curiosa absq modo.⁊ q̃ ultͣ om̃s q̃ erãt ĩ regione turpior
ne abutebat᷑: ut pauci de uico illo potuisset̾ esfug̃e libidinẽ eiꝰ. Nñquã corꝑi eiꝰ morbꝰ
occurrit. nͦ dolorẽ aliquẽ seusit. set a natiuitate usq ad ultimũ diẽ suũ. integrũ sa¬
nũq corpꝰ possedit. Int̾ hec ꝯctigit ut pat̃ m̃s longua egritudine fatigatus moreret᷑. Et
ꝯtinus aor ꝯmotꝰ est ⁊ pluuia ⁊ choruseationes atq tonitrua aerẽ ꝯturbabãt ⁊ noq

Expanded text:
habitabant vico: terram autem suam assidue operabatur, et ibidem semper occupabat vitam suam. Si quando fortasse sanus fuisset, fructus culturae suae domi portabat; plurimum autem temporis in lecto et languoribus detinebatur, tantaque ei erat taciturnitas, ut ignorantibus eum sine voce crederetur esse. Mater vero mihi erat e contrario curiosa absque modo, et quae ultra omnes quae erant in regione hac turpior ne abutebatur, ut pauci de vico ipso potuerint effugere libidinem ejus. Nunquam corpori ejus morbus occurrit, nnumque corpus suum possedit. Inter haec contigit ut pater meus longa aegritudine fatigatus moreretur, et continuo aer commotus est, et pluvia et coruscationes atque tonitrua aerem conturbabant, et neque
Abbreviated transcription (Latin):
ta. qr ⁊ hoc merces est. uidñs aut̃ senex diabolica semina ẽẽ: dicit ei. uade mãduca. bibe.⁊
dormi. tantũ mͦ de cella tua ñ exeas. sciens ꝙ ꝑseuerantia celle ꝑducet monachũ ĩ ordinem
suũ. Qͥ eũ fecisset tres dies extediatꝰ est ⁊ ĩueniẽs paucas palmulas scidit eas. Et it̃m ĩ eras¬
tino cepit fac̃e flectã ex eis. Qͥ cũ esuriret dix̾ intra se. Ecce alie pauoe st̾ palmule. expli¬
co eas ⁊ mãduco. Et cũ explicusset eas: it̃m dixit. lego parũ ⁊ sic mãduco. Et cũ legisset¬
it̾m dix̾. Dicã aliqͣntos psolmos ⁊ iã securꝰ mãduco. Et ita paulatĩ ꝓficiebat d̾o cooꝑante.
don̾ ueniret ad ordinẽ suũ. Et accipiẽs fiduciã adũsus cogitões suas malas: uincebat eaᷤᷤ.

Expanded text:
ns autem senex diabolica semina esse, dixit ei: Vade, manduca, bibe, et dormi, tantummodo de cella non exeas, sciens quia perseverantia cellae perducit monachum in ordinem suum. Qui cum fecisset tres dies, extaediatus est, et inveniens paucas palmulas, scidit eas; et iterum in crastino coepit plectam facere ex eis. Qui cum esurisset, dixit intra se: Ecce aliae paucae sunt palmae, explico eas, et manduco. Et cum perexpendisset eas, dixit iterum: Lego parum, et sic manduco. Et cum legisset, dixit: Dicam aliquantos psalmos, et jam securus manduco. Et ita paulatim proficiebat Deo cooperante, donec veniret ad ordinem suum. Et cum accepisset fiduciam adversus cogitationes malas, vincebat eas.
Abbreviated transcription (Latin):
umbra ut erat tenuis ꝑ manꝰ ꝯplectñtis elabit᷑. ip̃mq dedecorosis motibꝰ manes au¬
ras sectantẽ. fedissima cũ irrisione deseruit. T unc pretẽa multitudo demonũ ĩ aere-
ad hoc ip̃m spectacłm ꝯgregata. clamore ĩgenti cũ cachĩno elationis exꝓbrãtes. O ĩquiũt
qͥ te usq ad celũ extollebas. quomͦ demersus es usq ĩ infernũ. Disce enĩ qͥ se ex tollit humili¬
abit᷑. Tum ie uelut amẽs effectꝰ. ⁊ deceptionis sue pudorẽ nõ ferẽs. grauiꝰ a semet ip̃o de

Expanded text:
umbra ut erat tenuis, per manus amplectentis elabitur, ipsum quoque dedecorosis motibus inanes auumbra ut erat tenuis, per manus amplectentis elabitur, ipsum quoque dedecorosis motibus inanes auras sectantem, foedissima cum irrisione deseruit. Tunc praeterea multitudo daemonum in aere ad hoc ipsum spectaculum congregata, clamore ingenti, cum cachinno exprobrationis elato: O, inquiunt, qui te usque ad caelum extollebas, quomodo demersus es usque ad infernum? Disce ergo, quia qui se extollit, humiliabitur . Tunc ille velut amens effectus, et deceptionis suae pudorem non ferens, gravius a semetipso d
Abbreviated transcription (Latin):
chi lassabundã se simulãs ac fatigatã. intͥnsecꝰ semet ipãm ꝓiecit. atq obuoluta genibꝰ
me reqͥesc̾e in angulo cellule tue. ne forte efficiar nociꝰ
ꝑ om̃em tertũ narratiõis int̾serens.⁊ nũc se miserãdã. nũc ⁊̃ defensione indigã osteri-
dñs. eleganti suauitate sermonis ĩclinat atumũ hominis ⁊ ĩ asfectũ sui illecebross amo-¬
re deflectit. hĩc iã blãdiora colloquia. iocus risusq miscent᷑. manꝰ ⁊̃ ꝓcaxad mentũ bar-¬
bamq qͣsi uenerãdi specie ꝓtentat. Tum uͦ palpare ceruicẽ moilibꝰ digitis. collũq leuiga¬
re. Qͥd multa. ad ultimũ captiuũ ducit militẽ xp̃i. Continuo enĩ ꝑturbari intͣ semet¬
ip̃m ⁊ libidinis fluctibꝰ estuare cepit. nequaꝗͣ laboꝵ p̃teritoꝵ. nequaꝗͣ ꝓfessiõis oc ꝓposi¬
lectꝰ. atq uͥ obscenos iã conabat᷑ mire ꝯplerꝰ. illa ululatũ teterrimũ dire uocis emi trũs.

Expanded text:
chi, lassabundam simulans ac fatigatam, intrinsecus semetipsam projecit, atque advoluta genibust: jube me requiescere in angulo cellulae tuae, ne forte efficiar nocturper omnem textum narrationis interserit, nunc se miserandam, nunc edens: elegantia et suavitate sermonis inclinat animum hominis, et in affectum sui illecebroso amore deflectit. Hinc jam inter blandiora colloquia, jocus risusque miscentur, manus etiam procax ad mentum barbamque, quasi venerandi specie protendit, tum vero palpare cervicem mollius, collumque levigare. Quid multa? Ad ultimum captivum ducit militem Christi. Continuo enim perturbari intra semetipsum, et libidinis fluctibus aestuare coepit, nequaquam laborum praeteritorum, nequaquam professionis ac proposilectus . Atque ubi obscoenos jam conabatur inire complexus, illa ululatum teterrimum dirae vocis emittens,
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ spõdeo sermone ⁊ corde ꝯfiteor qr iã nõ agã ultͣ illud malũ. s ab renũcio õi iniqͥtati
⁊ seruiã tͥ amͦ ĩ ꝯsciẽtia mũda. hodie gͦ dñe ⁊ ĩ hac hora suscipe me penitentẽ. ⁊ int̾pel¬
lante te ⁊ renuentẽ ũe peceatũ. Iu his gͦ ꝓmissionibꝰ ait egressus sũ de eccła. statuẽs
⁊ ania mea nichid ultra agere malũ corã ocłis dñi. Qd̾ cũ om̃s audissõt dm̃ una uo
pot̃ agnoscite srcẽs o riĩani de scͥpturis scĩs ⁊ duutis reuelationibꝰ quantã ds habeat
bonitatt̃ cirea eos qad eũ deuote ꝯfugiũt.⁊ ꝙ ꝑ penitũciã mũdantes priora delictañ

Expanded text:
 illud malum, sed abrenuntio omni iniquitati, et servio tibi amodo in conscientia munda Hodie ergo, Domine, et in hac hora suscipe me poenitentem et interpellantem te, et renuntiantem omne peccatum. In his igitur promissionibus, ait, egressus sum de ecclesia, statuens in anima mea, nihil ultra agere mali coram oculis Domini. Quod cum audissent, ouapropter agnoscentes hoc Christiani de sanctis Scripturis ac divinis revelationibus, quantam Deus habeat bonitatem circa eos qui ad eum devote confugiunt, et per poenitentiam emundant priora delicta, non
Abbreviated transcription (Latin):
ninã eiꝰ. Post ħ aut̃ ingressus frãt ille ĩ eiuitatẽ inuenit hominẽ ꝑegriuũ iacentẽ
ĩ platea egrotantẽ. ñ habentẽ qͥ ei curã adhib̾et.⁊ mãsit cũ eo die una. Et cũ ueniᷤ
set hora dormitionis eiꝰ. ꝯspexit frãt ille archãgłos michaele̾ ⁊ gabrielẽ deseñdñtes
ꝓpt̾ aniã eiꝰ. Et sedñtes unꝰ a dertͥs ⁊ alius a sinistris. rogabãt ut egrederet᷑ anima¬
euis. Et nõ eribat qͣsi nolens relinq̃re corpꝰ suũ. Uixit aut̃ sc̃s gabriel ad scm michaelem.
assume iã animã istã ut eamꝰ. Cui sc̃s michaes respõdit. Iussi sumꝰ a dño ut sine dolore ei¬
ciat᷑. Ioõ nõ possumꝰ cũ ui euelłe eã. Exelamauit gͦ sc̃s michael uoce magna dieñs. Dñe
qͥd ius de anima hac qm̃ nõ ad quiescit ut egrediat᷑  Uenit aut̃ ei uox dicñs. Ecee mutto
dauio cũ cithara ⁊ om̃s psallentes de ierłni ut audiẽs psalmodiã ad uocẽ illoꝵ egrediat᷑.

Expanded text:
nimam ejus. Posthaec autem ingressus frater ille in civitatem, invenit hominem peregrinum jacentem in set hora dormitionis eius, conspicit frater ille Michaelem et Gabrielem descendentes propter animam eius. Et sedens unquasi nolens relinquere corpus suum. Dixit autem Gabriel ad Michaelem: Assume iam animam istam ut eamus. Cui Michael respondit: Iussi sumus a domino ut sine dolore eiciatur, ideoque non possumus cum ui auellere eam. Exclamauit ergo Michael uoce magna dicens: Domine, quid uis de anima hac quia non acquiescit nobis ut egrediatur? Venit autem ei uox: Ecce mitto Dauid cum cythara et omnes ps
Abbreviated transcription (Latin):
it oẽm uirtutẽ nr̃am ¶ Bicebãt de abbate ioħe minore de thebaida qͥ fuit discipuluᷤ
abbatis ammonii. qr xuͭ. annos fec̃it ĩ minist̾io seruiẽs cuidã seni ĩ infirmitate eiꝰ. Se
aut̃ moriturꝰ erat. residñtibꝰ senibꝰ loci tenuit manũ eiꝰ. ⁊ dirit. Sanꝰ sis. Sanꝰ sis. Sanꝰ
sis. Et tradidit eũ sembꝰ dicẽs. hic angłs est nõ homo. ¶Dicebãt de abbate ysidoro qui
set eũ expelłe foras. Ille dicebat. Ad ducite eũ ad me. Et app̾hend̾ns eũ paciẽtia sua
cã correctiõis st̃̾: his qͥ in ꝯũsatione studiosi st̃. Nã qui eos beatificãt magis ꝯfu̾d̾t
animas eoꝵ. Scͥptũ est enĩ. Quia qͥ uos beatificãt uos seducũt. ¶uenert̃ aliqͣndo latͦ¬

Expanded text:
es dicturus? 4. Dicebant de Joanne Minore de Thebaida, qui fuit discipulus abbatis Ammonii, quia duodecim annos fecerit in ministerio, serviens seni in infirmitate ejus, autem jam moriturus erat, residentibus senibus loci, tenuit manum ejus, et dixit: Sanus sis, sanus sis, sanus sis, Et tradidit 631 eum senibus, dicens: Hic angelus est, non homo. 5. Dicebant de abbate Isidoro, qui bat eum expellere foras, ille dicebat: Adducite eum ad me. Et apprehendens, cum patientia sua causa corrigendi fiunt his qui in conversatione studiosi sunt. Nam qui eos beatificant, magis confundunt animas eorum. Scriptum est enim: Quai qui beatificant vos, seducunt
Abbreviated transcription (Latin):
desid̾at penĩte. Quedã pulcherrima meretͥx fuit ĩ quadã ciuitate. q̃. habuit płimoᷤ
amatores. ad quã quidã uir de ducibꝰ ueniẽs dixit. ꝓ mitte mͥ castitatẽ tuã ⁊ ego te¬
accipiã in uyorẽ. Illa igit᷑ ꝓmittẽte ĩtroduxit eã ĩ domũ suã. Cũq a sius amatoribꝰ q̃¬
reret᷑. agnito qd̾ ille tã magnꝰ uir eq̃ sortitꝰ fuisset uxorẽ. dixert̃. Si accesserimꝰ ad ianu¬
am hominis tã potẽtis. ⁊ cognoũit desid̾ia reqͥrentiũ: pculdubio puniem᷑. s uen
ĩnoxii. Que cũ audisset signauit aures suas. ⁊ exiliẽs in int̾iora domꝰ ingressa ẽ. ⁊ clausit.

Expanded text:
desiderat poenitere: Quaedam pulcherrima meretrix fuit in quadam civitate, quae habuit plurimos amatores. Quidam autem vir de ducibus veniens uxit in domum suam. Cumque a suis amatoribus quaereretur, agnito quod ille tam magnus vir sortitus eam fuisset uxorem, dixerunt: Si accesserimus ad januam hominis tam potentis, cognoveritque desideria requirentium, procul dubio puniemur; sed veinnoxii. Quae cum audisset, signavit aures suas, et exsiliens in interiora dom
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃. ac satisfactiõis sue lacͥmis. ac humilitatis fructibꝰ. pͥoris elacionis culpã deflere. hoc
ñ fecit. s desꝑans semet ip̃m sic̃ apłs dicit. tͣdidit se om̃i ĩpudicicie ⁊ iniqͥtati. regressus q
est ad uitã scłarẽ preda demonũt factus. refugit namq a ꝯspectu oium scõꝵ ne quis
posset eũ salutaribꝰ monitis de p̃cipitatione reuocare. Si enĩ redd̾e semet ip̃m pri¬
ori uite ⁊ abstinẽtie sue uoluisset: recuꝑasset sine dubio ⁊ locũ ⁊ gr̃am suã. Deniq
audite qͥd ⁊ de alio gestũ sit. similit̾ quidẽ tẽptato s nõ simili exitu tẽptatiõis esfuss.

Expanded text:
am delere, hoc non fecit, sed desperans semetipsum sicut Apostolus dixit tradidit se omni impudicitiae et iniquitati . Regressus est enim ad vitam saecularem, praeda daemonum factus. Refugit namque conspectus omnium sanctorum, ne quis posset eum salutaribus monitis de praecipitio revocare. Si enim reddere semetipsum priori vitae abstinentiae voluisset, recuperasset sine dubio et locum et gratiam suam. Denique audite quid et de alio viro gestum sit, similiter quidem te
Abbreviated transcription (Latin):
solidũ mͥ p̃stares. ⁊ redderẽ solidũ quẽ debebã inueni eũ in uia. Et miratꝰ est abbas iacobꝰ quo¬
modo ꝯpussus ꝓ debito ĩuenisset ⁊ ñ statĩ tulisset eũ. Et abiit ⁊ reddidit solidũ fr̃i illi. Et hoc
erat mirabile de ip̃o qr si ueniebat qͥs mutuũ aliqͥd pet̃e ab eo. ñ ꝑ se ip̃m dabat. s dicebat
frĩ mutuũ postulanti. uade tolle tͥ tu ip̃e qd̾ opus habes. Et qnͣdo ferebat ille qͥ mutuũ acce¬
ꝑat. dicebat ei. Repone illud it̾m ĩ loco unde tulisti. Si aut̃ nichil asferebat ille qͥ mutuũ ac¬
nũ est nicħ habere. Et ualde bonũ est qͥ posst̾ dirit illa. Et enĩ qͥ hoc tolerare posstꝰ tͥbulatio¬
nẽ quidẽ corꝑis habñt. s anime requiẽ possidẽt. Qm̃ sicut fortia uestim̃ta dũ caleant᷑⁊ podi

Expanded text:
miratus est abbas Jacobus, quomodo compulsus pro debito invenisset, et non statim tulisset eum, et reddidit solidum fratri illi. Et hoc erat mirabile de ipso: quia si veniebat quis mutuum aliquid petere ab eo, non per seipsum dabat, sed dicebat fratri mutuum postulanti: Vade, tolle tibi tu ipse quod opus habes. Et quando referebat quod mutuum accepisset, dicebat ei: Repone illud iterum unde tulisti. Si autem nihil 583 referebat ille qui mutuum acEtenim hi qui tolerare possunt, tribulationem quidem carnis habent, sed animae requiem possident. Quoniam sicut fortia vestimenta dum calcantur, et