comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
diẽ hõ dõ. s humanitas duunitati con¬
iuncta est. ꝑ qd̾ innuit qm̃ cũ dicebat
hominis dĩq uolebat intłłigi humani¬
tatis diuinitatisq. Recte utiq. Am̃ n
cath olicos ⁊ nestoriũ scd̃m illam nature
fig̾cationẽ qͣ diffinitur. natura unam¬
ꝗͣq rem informans specifica diffrã du¬

Expanded text:
o, sed humanitas divinitati conjuncta est. Per quod innuit quod cum dicebat hominis Deique, volebat intelligi humanitatis divinitatisque. Recte utique quoniam et catholicos et Nestorium secundum illam naturae significationem, qua diffinitur: Natura unamquamque rem informans specifica differenti
Abbreviated transcription (Latin):
esse pͥncipium. quia pͥncipalitatis sue
uł substare dicipossunt. Eccłiasticus lo¬
ciperet qd̾ ex illa pluralitate forte poss in¬
telligi .s. qdi a diuerfis essentiis essent. ⁊ ab
una ess pat̾ uum pͥncipium ⁊ ab alia fi-¬
lus aluid pͥncipium ⁊ ab alia sp̃o eoꝵ ali¬
ud pͥntipium. recte uideret᷑ de uno qͦꝙ
in illa pluralitate qua illiessent tres subẽ¬
um ẽ singularitatem uidłc de dõ patre
uł de filio uł de spũ scõ dici. substantia.
ñ idcͥco quidem qd̾ iꝑse supponeret᷑ cet̾is
reb qiͣ subiectum uidłe ut impso essent.
essentie sue qua ipsi est. mimo q̃ ipse ẽ acci¬
dentłs ad essent sic̃ in homine eiusdem sub¬
sistintiis assunt du̾soꝵ gn̾m accidentia.
s potius idcͥco quo idem ds pat̾ uł filius¬

Expanded text:
esse principium, qua principalitatis suae bo subesse vel substare dici possunt, ecclesiasticus lociperet quod ex illa pluralitate forte posset intelligi, scilicet quod a diversis essentiis essent, et ab una esset Pater unum principium, et ab alia Filius aliud principium, et ab alia Spiritus eorum aliud principium, recte videretur de unoquoque in illa pluralitate, qua illi essent tres subium est singularitate, videlicet de Deo Patre, vel de Filio, vel de Spiritu sancto, dici substantia: non idcirco quidem quod ipse supponeretur caeteris rebus, quasi subjectum videlicet, ut in ipso essent, et essentiae suae, qua ipse est, imo quae ipse est, accidentes adessent, sicut in homine ejusdem subsistentiis adsunt diversorum generum accidentia; sed potius idcirco quod idem D
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ latinus sub̾am dicat. Recte utiq qm̃ sic̃
his que in se uł affixa extͥnsecus ht̃ accñtib substat. Posteatñ idem nom̃ agen̾e̾ ad spe-¬
sius inomĩb q̃ substant accidentib ad huc
retineat. Si quis ã querat qrͣ g̾cus nc̃ nõ di¬
sic̃ nos latini de eisdem irrõnabilib nomen
mus nom̃ ẽ melioris nature agn̾e uniuer¬
soꝵ substantiũ contractum. applicatũ est.
neret᷑tam ⁊ si ñ descpͥtione nature. ẜ id qd̃¬

Expanded text:
 Latinus substantiam dicat. Recte utique, quoniam tia his quae in se vel affixa extrinsecus habet accidentibus substat: postea tamen idem nomen a genere ad spesius, in omnibus quae substant accidentibus adhuc retineat. Si quis autem quaerat quare Graecus nunc non disicut nos Latini de iisdem irrationalibus nomen mus, nomen est melioris naturae, a genere universorum substantium contractum, applicatum est aneretur: tametsi non descriptione naturae secund
Abbreviated transcription (Latin):
de irrõnabilib animalib
sicut nos de eisdem nomen
quõ nom̃ hoc melioribus
applicatum ẽ. ut aliqua ad
lis discerneret᷑. Est gͥ et ho¬
minis quidem essentia .i.¬

Expanded text:
de irrationabilibus animalibus sicut nos de eisdem nomen quoniam nomen hoc melioribus applicatum est, ut aliqua, id lis discerneretur. Est igitur et hominis quidem essentia, i
Abbreviated transcription (Latin):
uł id fub̾am dicamus rõnem fubuingit. Subsistit enĩ
illud n quadam rõne est ꝑse qd̃ ñ indiget accñtib ut
esse possit. inmo accñtia eo qd̾ bacrõne subsistere ⁊ ꝑ
se esse dicitur ad eo indigent qd̾ nͥ illa asfint nulli in¬
esse possint. Onme ⁊ enĩ accñs alicuius sub̾e ad dictum
est potestati ⁊ deo accñs uocatur. qm̃ illi ad est cum
alicui substantiũ in est. Ut color ad est corporalitati ut
infit corpori. Substat aut̃ id qd̾ aliis .i. aceñtib qd̾dã
subiectum ut esse posfint subministrat. ut corpꝰ colo¬
ri. E dito recte substat. auodamm enim sub illis stat.
dum scd̾m rõnabilem quendã ordinẽ subiectũ ẽ acc̃ñ¬
tib. que in se uixta subfistentias quib solis conueni¬
unt recipit. Itaq ⁊c̾. Qiͣ. Subsistit qd ip̃m accñtib
speciales subsistentie subfistunt tm̃ ñ substant. Uẽ. Neq enim accñtia genib fp̃eb ue

Expanded text:
vel id substantiam dicamus, rationem subjungit. Subsistit enim illud, et quadam ratione est per se, quod non indiget accidentibus ut esse possit; imo accidentia, eo quod hac ratione subsistere et per se esse dicitur, adeo indigent, quod nisi illa adsint, nulli inesse possunt. Omne etenim accidens, alicujus subsistentiae additum est potestati; et ideo accidens vocatur, quoniam illi adest, cum alicui substantium inest: ut color adest corporalitati, ut insit corpori. Substat autem id, quod aliis, id est accidentibus quoddam subjectum, ut esse possint, subministrat: ut corpus colori. Et recte dico substat; quodammodo enim sub illis stat, dum secundum rationabilem quemdam ordinem subjectum est accidentibus, quae in se juxta subsistentias, quibus solis conveniunt, recipit. Itaque, etc. Quasi: Subsistit, quod ipsum accidentibus, generales et speciales subsistentiae, subsistunt tantum, non substant vere. Neque enim accidentia generibus speciebusve
Abbreviated transcription (Latin):
funt. ipsa uͦ impossibile est p̃dicari. Num¬
ꝗͣ enim id qd̾ est p̃dicat᷑. s esse ⁊ qd̾ illi ad ẽ
p̃dicabile est. ⁊ fine tropo ñ nͥ de eo qd̾ est.
qd̃ est totum esse componunt. Esse uͦ ⁊ id
qd̃ est nec eiusdem genis. nec eiusdem st̃
rõnis. ⁊ id cͥco illoꝵ coniunctio compositio
esse non pot̃. Quodam tñ rõnali habitu in¬
in illo uno ⁊ ipm esse quo id quod ẽ sit ⁊ q̃
id qd̾ est quo illo esse sit. Uidet ⁊ q̃dam alia
q̃ ꝓp̾etatis rõne assunt quidẽ ipsi in sunt
uero uł extͥnsecus affiguntur ei qd̾ ẽ. In ħ
gͥ uno id qd̾ est. ht̃ esse quo est. ⁊ ea q̃ ipm̃
esse quoquom secunt᷑. ⁊pm̃ quoq esse ⁊
ea q̃ ip̃m secuntur. hnt̃ id qd̾ est. de quo

Expanded text:
unt, ipsa vero impossibile est praedicari. Nunquam enim id quod est praedicatur, sed esse et quod illi adest, praedicabile est et sine tropo, non nisi de eo quod est. quod est totum esse componunt. Esse vero et id quod est, nec ejusdem sunt generis, nec ejusdem sunt rationis; et idcirco illorum conjunctio compositio esse non potest. Quodam tamen rationali habitu inin illo uno, et ipsum esse quo id quod est sit, et etiam id quod est, quod illo esse sit. Videt et quaedam alia quae proprietatis ratione adsunt quidem ipsi esse, insunt vero, vel extrinsecus affiguntur ei quod est. In hoc igitur uno id quod est habet esse quo est, et ea quae ipsum esse quoquomodo sequuntur. Ipsum quoque esse et ea quae ipsum sequuntur habent id quod est, de quo
Abbreviated transcription (Latin):
sub sistentia ñ ht̃ p̃ se ciuassit. innullo
subiecto est ⁊ ea subsistit. ⁊ fub est accñtib
q̃ inipso aliqua naturalit̾ illis pͥora secun¬
tur. S deangło tacet qr ñ de illius s tm̃
de hominis atq dĩ natura atq ꝑͣ in hoc
oꝑe agitur. Iõq cum essentrã ⁊c̾. homi¬
nis esse dixiss dix̃ q̃ eadem esse dĩ. Qd̃ uti-¬
q sunt quãuis ñ omnia ead̃ qͣ sunt ho-¬
minis rõne. Ham essentia q̃ hominis e̾e
dicit᷑ pp̃ uniu̾saliũ q̃ de ipso p̃dicant᷑ sub¬
sistentiaꝵ ĩmutabilẽ conformitatẽ de
deo qͦ s nequaꝗͣ subsistentie fue ĩmuta¬
bili similitudiue dicͣ. Hon enĩ sunt diu̾¬
formes. quaꝵ una de patre. alia de filio
eius. alia despũ amboꝵ dicat᷑. Sic enĩ
essent pat̾ ⁊ filus eius ⁊ amboꝵ spc̃ mul¬
tidii ⁊ ñ unus singularit̾ ⁊ indiuidua¬

Expanded text:
subsistentia non habet prae se cui adsit, in nullo subjecto est, et ea subsistit, et subest accidentibus quae in ipso aliqua naturaliter illis priora sequuntur. Sed de angelo tacet, quia non de illius, sed tantum de hominis atque Dei natura atque persona in hoc opere agitur. Ideoque cum essentiam et cum hominis esse dixisset, dixit etiam eadem esse Dei. Quod utique sunt, quamvis non omnia eadem qua sunt hominis ratione. Nam essentia, qua hominis esse dicitur, propter universalium quae de ipso praedicantur subsistentiarum immutabilem conformitatem, de Deo quoque, sed nequaquam subsistentiae suae immutabili similitudine dicitur. Non enim sunt diveformes, quarum una de Patre, alia de Filio ejus, alia de Spiritu amborum dicatur. Sic enim essent Pater, et Filius ejus, et amborum Spiritus multi dii, et non unus singularit
Abbreviated transcription (Latin):
nalis indiuidua sub¬
stantia S nos hac
diffinitione eam ꝗͣ
dicunt t̾minauimꝰ.
detur aliunde tra¬
ductum. ex his .ẜ. ꝑ
sonis que income¬
diis tragediisq eos
qui inter est hoiẽs
rep̃sentabant. Per¬
sona uͦ dicta ẽ a ꝑso¬
nando cͥcumflexa
penultima. Nõ si
acuatur añpenul¬
tima. aꝑtissime a
sono dicta uidebit᷑.
Idcͥco autẽ asono qr con¬
cauitate ipsa maior ne¬
cesse est uoluatur sonꝰ.
Greci quoq has ꝑsonas
ꝓsopa uocant ab eoqd̃
ponantur infacie anq
ante oculos obtegant
hystriones induiduoᷤ
homines quoꝵ int̾ erat
intragedia uł income¬
dia ut dictũ ẽ rep̃sen¬
tabant. id est hecubam
uł medeam.uł symo¬
nem uł cremetem. idcͥ¬
co cet̾os quoq homines
quoꝵ certa ꝓsui forma
quiu̾e maior fiebat barue que añ faciem ponebat᷑.
concauitate. s ab eo qd̾ larue ille concaue ad ma¬
iorem sonuni faciendum ꝑonant᷑ infacie atq añ
oculos in tuentiũ eas obtegant uultũ. loquenti¬

Expanded text:
ionabilis indiuidua substantia. Sed nos hac definitione eam quam dicunt terminauimus. detur aliunde traductum, ex his scilicet personis quae in comoediis tragoediisque eos quorum interest homines repraesentabant. Persona uero dicta est a personando circumflexa paenultima. Quod si acuatur antepaenultima. apertissime a sono dicta uidebitur; idcirco autem a sono, quia concauitate ipsa maior necesse est uoluatur sonus. Graeci quoque has personas πρόσωπα uocant ab eo quod ponantur in facie atque ante oculos obtegant histriones indiuiduos homines quorum intererat in tragoedia uel in comoedia ut dictum est repraesentabant, id est Hecubam uel Medeam uel Simonem uel Chremetem, idcirco ceteros quoque homines, quorum certa pro sui formaqui vere major fiebat larvae quae ante faciem ponebatur concavitate; sed ab eo quod larvae illae concavae ad majorem sonum faciendum ponantur in facie atque ante oculos intuentium eas, obtegant vultum loquenti
Abbreviated transcription (Latin):
sentiã uel sub¬
sistentiam.
deitatis. sed
substantias.
Et quidem
scam hunc
modũ dixere
unam tͥnita¬
tis essentiã.
tres substan¬
tias.tres per¬
sonas :
ex unius subsistentie diu̾sis tñ rõnib
id qd̾ eadem subsistentia aliquid esse u̾e
dicitur ut hõ. subsistit enim hõ qm̃ fub
nullim homine in quo ẽ tamꝗͣ. accñs ad¬
est. Substat uͦ qm̃ eidẽ subsistentie in
codẽ homine multoꝵ gu̾m accidentia
spẽi subsistentiam substat. U̾nus enĩ hõ
una fingulari humanitate plurimis eiꝰ¬
dem accidentib substans ꝑ ipsam ñ isi
ñ nͥ eadem fint quãus plurib immo oĩb
q̃ c̾ata funt qualit̾ supradictum ẽ. qm̃. si
sunt eoꝵ pͥncipium fubstent. ñ tñ erũt
qua sunt essentie unitatẽ omĩũ sunt
unũ tm̃ pͥncipiũ. Si uͦ plures essent il
unius speciei fubsistentie. quaꝵ una unꝰ
homines plures accidentib q̃ fubsisten¬
tiis assunt substantes ⁊ eoꝵdem subẽ.¬

Expanded text:
sentiam uel subsistentiam deitatis, sed substantias. Et quidem secundum hunc modum dixere unam trinitatis essentiam, tres substantias tresque personas. ex unius subsistentiae, diversis tamen rationibus, id quod eadem subsistentia aliquid est vere dicitur, ut homo. Subsistit enim homo: quonianulli in homine in quo est tanquam accidens adest. Substat vero, quoniam eidem subsistentiae in eodem homine multorum generum accidentia speciei subsistentiam substat. Unus enim homo, una singulari humanitate plurimis eidem accidentibus substans, per ipsam non nisi unnon nisi eadem sint: quamvis pluribus imo omnibus quae creata sunt, qualiter supra dictum est quonisunt eorum principium, substent, non tamen erunt qua sunt essentiae unitatem, omnium sunt unum tantum principium. Si vero essent plunius speciei subsistentiae sunt, quarum homines plures accidentibus quae subsistentiis adsunt substantes et eorumdem sub
Abbreviated transcription (Latin):
dentibus ut sint. Informata enim sunt iam ꝓpͥis & spe-¬
cificis differentiis & accidentib ut esse possint. ministrãt
re substare intelligitur. Heq enim u̾boꝵ mops grecia ẽ.
ut marcus tullius alludit. s essentiam. subsistentiã. fub¬
stantiam. ꝑsonam totidem nominib reddit. Essentiã

Expanded text:
dentibus ut sint; informata enim sunt iam propriis et spedentibus ut sint; informata enim sunt iam propriis et specificis differentiis et accidentibus ut esse possint ministrant, ro substare intellegitur. Neque enim uerborum inops Graecia est, ut Marcus Tullius alludit, sed essentiam, subsistentiam, substantiam, personam totidem nominibus reddit, essentiam
Abbreviated transcription (Latin):
sim. ꝑsonam prosoꝑam. Ut autem ad id
pp̃ qd̃ rr̃ nominũ ꝙ p̃dictam diuisionem
fecimus reu̾tam. iõ sic̃ dictum ẽ g̾ci qͣslib
indiuiduas sub̾as appellau̾unt. ypostaseis¬
qm̃ cet̾is subsunt. Et qualit̾ uelit intlłigi
qd̃ ait. sub funt. ⁊ q̃ sint illa cet̾a eundẽ
repetens sensum explanat ⁊ ait. Qiͣ. Suꝑ¬
ꝑosite subiecteq sunt quibdam q̃ in se
ẽ substantes. Cumq q̃ g̾ci easdem in diui-¬
co ic appellauerunt. Heq
enĩ pensius subtiliusq in¬
substare int̾p̃tamur. Sub¬
sistit enim qd̃ ipsum acci¬
dentibus
ut possit
ẽẽ ñ indi¬
get Sub¬
stat autẽ id qd̾ aliis acciden¬
tib subiectum qd̃dã ut ẽẽ
ualeant subministrat. Sub
illis enim stat. dũ subiec¬
tum ẽ accidentib. Itaꝙ
genera uł species subsistunt tm̃. Neq enim accidentia ge-¬
n̾bus sp̃eb ue contingunt. In diuidua uͦ ñ modo subsis¬
tunt. u̾m etiam substant. Nam neq ipsa indigent acci-¬

Expanded text:
sonam, πρόσωπον. Ut autem ad id propter quod rerum nominumque praedictam divisionem fecimus, revertamur: ideo, sicut dictum est, Graeci quaslibet individuas substantias appellaverunt m caeteris subsunt; et qualiter velit intelligi quod ait, subsunt, et quae sint illa caetera, eumdem repetens sensum, explanat et ait: Quasi suppositae subjectaeque sunt quibusdam quae in se est substantes. Cumque etiam Graeci easdem indiviάσεις appellauerunt Neque enim pensius subtiliusque insubstare interpretantur. Subsistit enim quod ipsum accidentibus, ut possit esse, non indiget. Substat autem id quod aliis accidentibus subiectum quoddam, ut esse valeant, submimstrat; sub illis enim stat, dum subiectum est accidentibus. Itaque genera vel species subsistunt tantum; neque enim accidentia generibus speciebusue contingunt. Indiuidua uero non modo subsistunt uerum etiam substant, nam neque ipsa indigent acci
Abbreviated transcription (Latin):
sint. in particularib uͦ ñ dico fint. s dico
caꝑiant sub̾am iure n c̃. Attende qd̾ cum
suꝑius dix̾it essentias. nunc dic̃ fub̾as ĩpar-¬
ticularib esse. Quia namq ⁊ esse ⁊ id qd̾ est
cuiusdam consortii rõne sine se esse ñ posst̃.
ut corporalitas ⁊ corpus. actu namq corpo¬
ralitas nichil est. nͥ fit in corpore. ⁊ corpus
ñ est qd̾ uocat᷑. nͨ in ipso sit corporalitas.
q̃ est eius esse recte supposito quolib hoꝵ
duoꝵ nominũ. hoc est essentia uł fub̾a. sen¬
sus illius q̃ seqͣ dictionis ad eoꝵ qd̃ lib ut
A
ess agnitio ⁊ latin ꝑsonam.
⁊ greci ꝓsopa nuncupauert̃.
Longe uͦ illi signatius natu
nificantiũ uocũ tͣnslatiuã
cunt ꝑsonã uocantes. Sed
oratione in reb que ag̾cis
agitata latina int̾p̃tatione

Expanded text:
 in particularibus vero non dico sint; sed dico capiant substantiam, jure, etc. Attendit quod cum superius dixerit essentias, nunc dicit substantias in particularibus esse, Quia namque et esse, et id quod est, cujusdam consortii ratione sine se esse non possunt, ut corporalitas et corpus. Actu namque corporalitas nihil est, nisi sit in corpore, et corpus non est quod vocatur, nisi in ipso sit corporalitas, quae est ejus esse: recte supposito quodlibet horum duorum nominum, hic est essentia vel substantia, sensus illius quae sequitur dictionis ad eorum quodlibet a esset agnitio, et Latini personam et Graeci πρόσωπα nuncupauerunt. Longe uero illi signatius naturnificantium uocum translaticiam cunt personam uoratione, in rebus quae a Graecis agitatae Latina interpretatione
Abbreviated transcription (Latin):
cet sub̾ e a ñ rõnalib discerneret᷑ quib tñ
scd̃m naturã conuenit tam g̾ci quã latim
int̾p̃tatio nominis. Sunt enĩ huiusmodi
multa nomina q̃ cũ ꝑ naturam sig̾cõnis
sue possint plurimuis conuenire. ufu tñ ñ
deomnib illis. s tm̃ de quib dam dicunt᷑.¬

Expanded text:
 rationalibus discerneretur quibus tamen secundum naturam convenit, tam Graeci quam Latini interpretatio nominis. Sunt enim hujusmodi multa nomina quae, cum per naturam significationis suae possint plurimis convenire, usu tamen non de omnibus illis, sed tantum de quibusdam dicunt
Abbreviated transcription (Latin):
fint supponit. In formata enĩ sunt iam
ꝓpͥis ⁊ specificis differentiis ꝑ qͣs subsistũt.
Nonmͦ autẽ subfistunt. um ñ fubstant
cͥca ut ex g̾ce lingue copia rr̃ diuersitas
Neq enim ut marcus tullius figurato
scematis morsu inspẽm laudis quadam
urbanitate alludit. g̾cia est mops u̾boꝵ¬

Expanded text:
mata enim sunt jam propriis et specificis differentiis per quas subsistunt. Non modo autem subsistunt, verum etiam substant circa ut ex Graecae linguae copia rerum diversitas Neque enim, ut Marcus Tullius figurato scommatis morsu in speciem laudis quadam urbanitate alludit, Graecia est inops verbo
Abbreviated transcription (Latin):
.I. exempli in t᷑ragedia quidem hecubã uł me¬
deam. In comedia uͦ uł symonẽ uł tremetẽ. Ioc̾¬
co ceto̾s quoq homines quoꝵ ess .i. esse posset
c̾ta agnitio ꝓ sui ciuiusq naturali dissimilitudi¬
naturali nec ꝓpͥa. s nuncupatura ⁊ imꝓͥa appel¬
longe uͦ melius ⁊ ẜrei uitatem signatius. illi .i.¬

Expanded text:
i gratia, in tragoedia quidem Hecubam, vel Medeam, in comoedia vero vel Symonem, vel Chremetem: idcirco caeteros quoque homines, quorum esset, id est esse posset certa agnitio, pro sui cujusque naturali dissimilitudinaturali neque propria, sed nuncupativa et impropria appelLonge
Abbreviated transcription (Latin):
capiunt sub̾am .i. substant. Et est sensus. Uniu̾salia
q̃ intlłs ex particularib colligit. st̃. quõ particulariũ
sub̾asistentias particularit̾ substantes ypostays appel-¬
lauerunt. De quoc̃q enun dic est. aut ẽ ipsa aliquoꝵ
essentia. aut ẽ ex essentia. Qd̃ uͦ aliquid substare dicit᷑.
accidentib deb. Insenamq uł affixa sͥ extͥnsecus hñdo
accñtia illis substant. Attende qd̾ cum pͥus dix̾it eẽn¬
tie in particularib substant. dem̃ ex eodem sensu sub̾e
iparticularib capiunt sub̾am. nc̃ idẽ uolens intłłi-¬
gi ait. subsistentias particularit̾ substantes. cũ tñ ali-¬
u̾d fit essentia. aliud subsistentia. aliud sub̾a. Neq ii.
ut nunc de essentia taceamus ꝑenfuis .i. c̾tius subtiliꝰ¬
q uixta rr̃ ꝓpͥetates ⁊ dictionum causas. intuenti idẽ
iudebitur esse subsistentia qd̾ sub̃̾a. Qd̃ ex g̾coꝵ u̾boꝵ¬

Expanded text:
antiam, id est substant: et est sensus: Universalia quae intellectus ex particularibus colligit, sunt, quoniam particularium subsistentias particulariter substantes, ὑποστάσεις appellaverunt. De quocunque enim dicitur est, aut est ipsa aliquorum essentia, aut est ex essentia. Quod vero aliquid substare dicitur, accidentibus debet. In se namque vel affixa sibi extrinsecus habendo accidentia, illud substat. Attende quod cum prius dixerit, essentiae in particularibus substant, deinde ex eodem sensu substantiae in particularibus capiunt substantiam, nunc idem volens intelligi, ait subsistentias particulariter substantes, cum tamen aliud sit essentia, aliud subsistentia, aliud substantia. Neque enim, ut nunc de essentia taceamus, pensius, id est certius subtiliusque juxta rerum proprietates et dictionum causas intuenti, idem videbitur esse subsistentia quod substantia. Quod ex Graeco
Abbreviated transcription (Latin):
uidłc obscuritatem q̃stionis eius q̃ continet modũ qͦ .s. sub¬
sint cũ ñ sint sub̾alia bona. hoc est cum bonitas ipsa ñ sit
iudentius. hoc est aliquatenus euident̾. monstrẽ. s. quib
⁊ quo multiplicitatis loco diuiso uere scĩe error cedat ex¬
oiram. dicisq id esse faciendum .i. qõnis huius obscurita¬
consueueri nt. aut q̃ scribendi nou̾i nt rõnem. Ham ⁊ si
hos qͦs graues locos uocabant siuis qñq orõnib insereban
ut socrates n cato ꝯalii multi. minime tñ his tractandis
tractarent᷑ ulescerent. tͥ ualde placusse. exepla tua ad me¬
ostulas
ut ex ebdo¬
madibus
q̃stionis ob¬
scuritatem
que continz
modũ quo
substantie
in eo qd̃ sint
bone sint
cum ñ sint
substantia¬
lia bona. di¬
geram et
paulo euidẽ¬
tius mõstrẽ.
Idq eo dicis
esse faciẽdũ
qd̃ non sit oĩb no¬
tum it̾ hiuusmͦi
scpͥtionũ. Tuus uͦ
testis ipse sum ꝗͣ

Expanded text:
uidelicet OBSCURITATEM QUAESTIONIS EIUS QUAE CONTINET MODUM QUO suidelicet OBSCURITATEM QUAESTIONIS EIUS QUAE CONTINET MODUM QUO sSINT, CUM NON SINT SUBSTANTIALIA BONA -- hoc est: cum bonitas ipsa non sitUIDENTIUS hoc est aliquatenus euidenter MONSTREM: uidelicet quo multiplicitatis loco diuiso uere scientiae error cedat, exponam. § 3 DICISQUE ID ESSE FACIENDUM id est quaestionis huius obscuritaconsueuerint aut etiam scribendi nouerint rationem. Nam etsi hos, quos "graues locos" uocabant, suis quandoque orationibus inseruerint, ut Socrates et Cato et alii multi, minime tamen his tractandis tractarentur, uilescerent -- tibi ualde placuisse, ex epistola tua ad meostulas ut, ex hebdomadibus quaestionis obscuritatem, quae continet modum quo substantiae in eo quod sint, bonae sint, cum non sint substantialia bona, digeram et paulo evidentius monstrem; idque eo dicis esse faciendum, quod non sit omnibus notum iter hujusmodi scriptionum. Tuus vero testis ipse sum, quam
Abbreviated transcription (Latin):
mente boetius sapiẽ amator habebat. ⁊ iohi romanodia¬
in naturali. iõq composito fabricatoq sermone aliquas
exerebat. Int̾ quas una erat qua dicebat᷑ ea q̃ funt esse boa
in eo qd̃ sunt. cum tñ ñ sint substancialia bona. Quam
ãmiratione quidem uenerabat᷑ ioh̃s. s au̾itate sensus il¬
lius. quaꝵdam rõnũ qui uidebat᷑ in ea conflictus eius intł¬
ligentiam excludebat. Huncuͦ conflictum rogatus ab ec
indetotam huius enigmatis nubem diuisione decussit.
⁊ sic ad ebdomadis hoc est conceptionis dignitatẽ intlłigẽ¬
tiam eius admisit.
ostulas. nc̾. Quid ioh̃s diaconus petat. ⁊ qͥd se facturũ
suꝑ hoc boetuis spondeat. tamꝗͣ. breui ꝓlogo qͦ inten¬
tionẽ eius q̃ informando soluendoq embleniate magis
erat necessaria moueat p̃mittit ⁊ ait. Postulas .miͦ. rem a
nobis tue amicicie debitam. ut unã exdomadibus nr̃is

Expanded text:
mente Boethius, sapientiae amator, habebat et Iohanni romano diamente Boethius, sapientiae amator, habebat et Iohanni romano diain naturali ideoque composito fabricatoque sermone aliquas exerebat. § 16 Inter quas una erat qua dicebatur: ea, quae sunt, esse bona in eo quod sunt cum tamen non sint substantialia bona. § 17 Quam admiratione quidem uenerabatur Iohannes. Sed a ueritate sensus illius quarundam rationum -- qui uidebatur in ea -- conflictus eiusdem intelligentiam excludebat. Hunc ergo conflictum rogatus ab eo inde totam huius enigmatis nubem diuisione decussit et sic ad hebdomadis, hoc est conceptionis, diuinitatem intelligentiam eius admisit.TUR. Quid Iohannes diaconus petat et quid se facturum super hoc Boethius spondeat, tamquam breui prologo quo attentionem eius, quae in formando soluendoque emblemate magis erat necessaria, moueat praemittit et ait: § 2 POSTULAS quasi rem a nobis tuae amicitiae debitam UT unam EX HEBDOMADIBUS NOSTRIS
Abbreviated transcription (Latin):
.s. hõ naturalit̾ esse animal. conclusũ ẽ.
est ał. Idcͥco tota orõ ab illa parte ãtece¬
dentis accidentis q̃ sine expositione te¬
necur ĩamnia. entimema uocat᷑. Sut
⁊ alia entimemata q̃ aut uixta qͣlitatẽ
sũmaꝵ oratoriaꝵ aliqͥd m̃ti relinquũt.
ut mat̾ diligit. aut inconclusione aliqͦ
sub int̾rogatione posito contrariũ intł¬
ligi uolunt. ut qd̾ scis ꝓd̾est. ⁊ qd̾ nescis
ñ obest: S nulla tałib conceptionib
dignitas in est. Non enim arõne ⁊ con¬
suetudine uulgaris ⁊̃ sermonis disce¬
dunt. eoq magis illas in mente tenet
orator. qd̾ suꝑfluũ apud se uidicat eas
omnib notas oratione ꝓponi. Que uͦ
ebdomades appellant᷑. a sensu simplici¬
umomnino ꝓculst̃. Et quim plurimis studuert̃: sophyᷤ¬
ticis ñ ex̾citationib ꝓbati paruerunt. eaꝵ miraculo cõmq̃¬
uent᷑. Et ficut p̃dictum ẽ ad ipsaꝵ contemplationẽ ñ nͥ pau¬
cos eosq ualde ꝓbatos ad mittunt. Huiusmͦi multas pre

Expanded text:
 homo naturaliter esse animal -- conclusum est "est animal". Idcirco tota oratio ab illa parte antecedentis, quae sine expositione tenetur in anima, "enthymema" uocatur. § 12 Sunt et alia enthymemata quae aut iuxta qualitatem summarum oratoriarum aliquid menti relinquunt -- ut "mater diligit" -- aut in conclusione, aliquo sub interrogatione posito, contrarium intelligi uolunt -- ut "Quod scis prodest et quod nescis non obest"? § 13 Sed nulla talibus conceptionibus dignitas inest. Non enim a ratione et consuetudine uulgaris etiam sermonis discedunt. Eoque magis illas in mente tenet orator quod superfluum apud se iudicat eas omnibus notas oratione proponi. § 14 Quae uero "hebdomades" appellantur, a sensu simpliciomnino procul sunt. Et qui in plurimis studuerunt et sophisticis etiam exercitationibus probati paruerunt, earum miraculo commouentur: et, sicut praedictum est, ad ipsarum contemplationem nonnisi paucos eosque ualde probatos admittunt. § 15 Huiusmodi multas prae
Abbreviated transcription (Latin):
ant. In illis u in quib qõnis pars alt̾a
paucis hisq infirmis nixa rõnibus
nutat ad ipsius falfitatẽ. ⁊ alt̾us iu̾¬
tatem demonstrandam ñ multũ la¬
borãt. Si autem contradictionis par
alt̾a. nullas omnino u̾tatis rõnes¬
uorib u̾bis ea que dereb intlłigũt
sine aliqͣ suppositione rõnis exponũt.
⁊ fiquis de huiusm᷑i uł ab eis exigat
uł ipse afferat rõnes. filendo contep̃¬
nunt. Quia tñ quidam imꝑiti eoq
magis se aliquid esse iactantes quo
nicbil sunt. contra manifestissimã
garriunt iu̾tatẽ. ⁊ tamꝗͣ. excellen-¬
tes ebdomades ⁊ ãmiratione digna
tudinem aꝑte falsa sunt. contenti-¬
osis clamorib asserere gestiunt: co¬
q̃ omnino sunt indubia demõstra¬
re. Hec dicenda funt eoꝵ de huiusmi
argum̃ta nugatorra atq suꝑflua.
qm̃ sicut sapientib ꝑ ea quib utraq¬

Expanded text:
ant. In illis vero in quibus quaestionis pars altera ant. In illis vero in quibus quaestionis pars altera paucis hisque infirmis, vix a rationibus nutat, ad ipsius falsitatem, et alterius veritatem demonstrandam, non multum laborant. Si autem contradictionis pars altera nulla omnino veritatis habevioribus verbis ea quae de rebus intelligunt, sine aliqua suppositione rationis exponunt; et si quis de hujusmodi, vel ab eis exigat, vel ipse afferat rationes, silentio contemnunt. Quia tamen quidam imperiti, eoque magis se aliquid esse jactantes, quo nihil sunt, contra manifestissimam garriunt veritatem, et tanquam excellentes hebdomades, et admiratione digna litudinem aperte falsa sunt contentiosis clamoribus asserere gestiunt, coam dubia, quae omnino sunt indubia demonstrare. Nec dicenda sunt eorum de hujusmodi argumenta nugatoria atque superflua. Quoniam sicut sapientibus
Abbreviated transcription (Latin):
acutos. arte ꝑitos ⁊ inter sophistas dui multũꝙ
excitatos in suo hoc est ciuili themate genera
causarum diligent̾ attendere. ⁊ pro rerum dignita¬
te uł in dignitate obscuriora plurimis ꝙͣ. siue ĩ duc¬
tionib. fiu̾e rõcinationib ostende. minus aut̃ obseu¬
ra paucoꝵ uł exemploꝵ uł entimenatũ cõmemo¬
ratione tranfire. in his uero q̃ manifesta sunt. omẽ
argum̃tationũ genus ⁊ filendo contep̃nere. ⁊ cõtẽp̃¬
nendo silere. Qd̃ ⁊ nobiles phĩ infacultatib sius fe¬
cisse noscuntur. In his enĩ inqͣb intlłigentiã mul
hon enĩ simpli¬
ces sumus. Hon
ẽ gͥ nobis idem
bonis ẽẽ qd̃ ius¬
tis. s idẽ nobis
ẽ ẽẽ omnibus
ĩ eo qͦd sumus.
Bona gͥ omĩa
ta. Amplius.
Bonũ quidem
generale ẽ ius¬
tum uͦ speciale.
nec species des¬
cendit ĩ omĩa.
Idc̾co alia qͥdẽ
iusta. aliuso alia
omna hona.
multaꝵ qui uidr̃ rõnũ conflictus ob

Expanded text:
acutos, ante peritos, et inter sophistas diu multumque acutos, ante peritos, et inter sophistas diu multumque exercitatos, in suo, hoc est civili themate genera causarum diligenter attendere, et pro rerum dignitate vel indignitate, obscuriora quidem plurimis sive inductionibus sive ratiocinationibus ostendere; minus autem obscura paucorum ransire; in his vero quae manifesta sunt, omne argumentationum genus, et silendo contemnere, et contemnendo silere. Quod et nobiles philosophi in facultatibus suis fecisse noscuntur. In his enim in quibus intelligentia, mulon enim simplices sumus. Non est igitur nobis idem bonis esse quod iustis, sed idem nobis est esse omnibus in eo quod sumus. Bona igitur omnia ta. Amplius bonum quidem generale est, iustum uero speciale nec species descendit in omnia. Idcirco alia quidem iusta alia aliud omnia bona.multarum qui videtur rationum conflictus, ob
Abbreviated transcription (Latin):
omnia. s aliqua. qm̃ ñ qd̾ sumus. uł bona sumus. sumꝰ¬
q̃ iusta. Ampluis ⁊c̾. Ostendit ñ omnia ẽe iuista ex quo
sine dubio intlłigi pot̾. ꝓportionẽ rõnis supͣdicte ñ recte
collatam qua dicendum udebatur. qd̾ ficut omĩa boa
sunt. qm̃ ipse bonus est. qͥ ea eẽ uoluit. ita omnia esse
ꝓbat. qd̾ c̃um omnia bona sint. ñ tñ omnia iusta fuit.
dait. Amꝑlius. Qd̃ ñ omnia iusta sunt. cũ tñ omĩa
bona fint ostendimus. ex hoc quoq qd̾ bonum quidẽ.
ap̃ ethicos generale est. eo qd̾ omnino conformatiua
tum esse idẽ scd̃m aliquid ẽ. qd̾ bonum esse. cũ ñ idem
sit bonũ ẽẽ qd iustum. speciale est mec uͦ species. q̃ scd̾m
regulam dialecticoꝵ ⁊ rechoꝵ genus duidit. descendit
iusta scd̃m unã spẽm boni. alia sunt aliud scd̾m eius¬
dem geitis aliam. omnia uero scõm haꝵ fpecierũ ge¬
nus sunt bona.
oni.syo. Nes ciuz. o natores. ingeniis

Expanded text:
omnia sed aliqua quoniam non quod sumus uel bona sumus sumomnia sed aliqua quoniam non quod sumus uel bona sumus sumIUD OMNIA BONA. Ostendit non omnia esse iusta. Ex quo sine dubio intelligi potest proportionem rationis supradictae non recte collatam qua dicendum uidebatur quod sicut omnia bona sunt quoniam ipse bonus est, qui ea esse uoluit, ita omnia essenprobat quod, cum omnia bona sint, non tamen sunt omnia iusta. Et ait: AMPLIUS quod non omnia iusta sunt, cum tamen omnia bona sint, ostendimus ex hoc quoque quod BONUM QUIDEM apud ethicos GENERALE EST eo quod omnino conformi tum esse idem secundum aliquid est quod bonum esse, cum non idem sit bonum esse quod iustum, SPECIALE est. NEC uero SPECIES, quae secundum regulam dialecticorum et rhetorum genus diuidit, DESCENDIT IUSTA secundum unam speciem boni, ALIA sunt ALIUD secundum eiusdem generis aliam. OMNIA uero secundum harum specierum genus sunt BONA.on sum nescius oratores ingeniis
Abbreviated transcription (Latin):
cũ impius remissione dr̃ iustus. hoc quoq fit actu iustificantis.
cui tñ ẽ idem ẽ esse qd̾ iustum esse. ⁊ scd̾m aliquã rõnem idemesse
ta sunt. neq illis idem est esse qd̾ uistis esse. In eo aut̃. scd̾m qͣndã
rõnem idem est esse ꝗd̾ ag̾e. Quamius ũ ipse qͥ omniũ pͥncipiũ ẽ.
quam ẽẽ ceꝑit. dicͣ qd̾ meo idem ẽ ee̾ quod ag̾e. Fadem gͥ rõne idẽ
quam ab euis actu. immo ab eius effectu qui ipso nos iustificante
uł mentem nrãm ad agendũ officio ⁊ fine officii bene constituẽte
uł ipsam mentẽ ad fic agendũ inouente ꝓuenit. dicim᷑ uisti:
ñ ẽ idem eẽ qd̾ agere. ⁊ quare supponit. Non enĩ sumus fimꝑlices.
uere est. denominatiue hoc dicim. certũ est ex supͣdictis
am idem est esse qd̾ bona ẽẽ manifestum est. qm̃ omĩa
q̃ utiq sumus in eo qd̾ sumus. sumus bona ñ uͦ ⁊̃ iusta

Expanded text:
cum impius remissione dicitur "iustus", hoc quoque fit actu iustificantis cum impius remissione dicitur "iustus", hoc quoque fit actu iustificantis cui tamen idem est esse quod iustum esse et, secundum aliquam rationem, idem essta sunt: neque illis idem est esse quod iustis esse. § 187 IN EO AUTEM secundum quandam rationem IDEM EST ESSE QUOD AGERE. Quamuis enim ipse qui omnium principium est quam esse cepit, dicitur quod in eo idem est esse quod agere. Eadem IGITUR ratione IDEM quam ab eius actu -- immo ab effectu -- qui ipso nos iustificante uel mentem nostram ad agendum officio et fine officii bene constituente uel ipsam mentem ad sic agendum mouente prouenit -- dicimur "iusti", NON EST IDEM ESSE QUOD AGERE. § 189 Et quare, supponit: NON ENIM SUMUS SIMPLICES -- uere est, denominatiue hoc dicimur, certum est ex supra dictis am -- idem est esse quod bona esse, manifestum est quoniam OMNIA, quae utique sumus in eo quod sumus, SUMUS BONA. NON uero ETIAM IUSTA
Abbreviated transcription (Latin):
effecit. bonus quidẽ est.
minime uͦ albus. Uolun¬
tatem gͣ boni comitatũ
est. ut essent bona in eo qd̾
sunt. Uoluntatẽ uͦ ñ albi
non ẽ comitata talis ꝓpͥ¬
etas quod ẽ eius. ut esset
album in eo qd̃ est. Heq
enim ex albi uoluntate
defluxerunt. Itaq quia
uoluit esse ea alba qui
erat non albus. sunt al¬
ba tantũ. Quia uero uo¬
luit ea eẽ bona qui erat
bonus. sunt bona in eo
quod sunt. Scdm̃ hanc
gͥ rõnem. cuncta oportet
esse iusta. qm̃ ipse iustus
ẽ. qui ea esse uoluit. Hec
ẽ ꝯ̃ bonus nobis. Sic̃ gͦ ab eo quiuere ẽ denominatiue dequolib scd̾m et¬
se. s exalt̾ius ad alt̾m collatione. ⁊ iõmagis uł minus uł eque bonũ
aliud alio. uł ̃ seipso. nõmagis quam prius. ⁊ ds̃ omnib melior.
nom̃ accipit᷑. Et̃ ex agendi quidem uirtute cũ bñ constitute m̃tis
habitu quis uistus uocatur. Cum uͦ talis habitus officio ⁊ officii ꝓ¬
facit. s s̃ id quod fit quadam denominatione iustum dic. S et

Expanded text:
effecit bonus quidem est, minime uero albus. Voluntatem igitur boni comitatum est ut essent bona in eo quod sunt; uoluntatem uero non albi non est comitata talis eius quod est proprietas ut esset album in eo quod est; neque enim ex albi uoluntate defluxerunt. Itaque quia uoluit esse ea alba qui erat non albus, sunt alba tantum; quia uero uoluit ea esse bona qui erat bonus, sunt bona in eo quod sunt. Secundum hanc igitur rationem cuncta oportet esse iusta, quoniam ipse iustus est qui ea esse uoluit? Ne est etiam bonus nobis. Sicut ergo ab eo, qui uere est, denominatiue de quolibet secundum etse sed ex alterius ad alterum collatione. Et ideo magis uel minus uel aeque bonum aliud alio, uel etiam se ipso nunc magis quam prius, et Deus omnibus melior nomen accipitur. Et ex agendi quidem uirtute cum bene constitute mentis habitu quis "iustus" uocatur. Cum uero talis habitus officio et officii pfacit sed etiam id quod fit, quadam denominatione "iustum" dicitur. Sed et
Abbreviated transcription (Latin):
nature casu u̾a ꝓfitebant᷑ qualit̾ sõp̃m¬
antes sepe int̾ plurmmia q̃ confusis loquẽ¬
dielementis balbutiunt. in aliqua iu̾¬
tatis u̾ba sine sensu mentis fue omnino
marticulata ui quadã nature ꝓrum¬
punt. Recte gͦ ñ ut sapientib qõnis a¬
licuius purget ambiguũ. s ut afim-¬
plicib auctoritatẽ. ac ꝑ hoc errorẽ re¬
moueat p̃sumentiũ: ea q̃ de diu̾fita

Expanded text:
naturae casu vera profitebantur. Qualiter somninaturae casu vera profitebantur. Qualiter somniantes saepe inter plurima quae confusis loquendi elementis balbutiunt, in aliqua veritatis verba sine sensu mentis suae omnino inarticulata quadam vi naturae prorumpunt. Recte non ut sapientibus quaestionis alicujus porget ambiguum, sed ut a simplicibus auctoritatem ac per hoc errorem removea
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ sͥ aput illos auctoritatẽ impuden-¬
tia uendicant. ñ dico qd̾ indubita¬
tionem ueniat ꝓpositio. qm̃ uulgũ
dubitatio p̃t̾it. s qd̃ ab eis falsum ꝓ
uero ⁊ impossibile iuratur ꝓneces¬
sario. His itaq rõnib quib certa
tamꝗͣ. dubia serio demonstrant᷑.
minus eruditis consulit᷑ dum eis rõ
recundit᷑. ⁊ p̃sumptione comꝑata.
auctoritas annullat᷑. Qd̃ boetus sa¬
na inuisibiliũ fide catholicꝰ. uerarr̃
cognitione philosophꝰ. recte confiderãᷤ
que certa erant deunitate ꝑsone ⁊ di¬
uerfitate nature.xͥ. multis rõnib de¬
monstrat contra nestorium epm̃ ⁊ eu¬
ꝑsone. eutices uͦ nature sig̾cationem
ignorans. alt̾ adu̾sus alt̾m ⁊ ut̾q adu̾¬
fus fidem catholicã ⁊ phylosophicas rõ
ex duab constare ꝑsonis mentiebat᷑.
in nobis. omnino negabat. Be natu¬
raꝵ autẽ diu̾sitate nestorius contͣ eu¬
ticen ⁊ deꝑsone unitate cont᷑ nestoriũ
eutices ñ tam ut uidr̃ rõnis motu ꝙͣ.

Expanded text:
pudentia vindicant: non dico quod in dubitationem veniat propositio, quoniam vulgum dubitatio praeterit, sed quod ab eis falsum pro vero et impossibile juratur pro necessario. His itaque rationibus, quibus certa tanquam dubia serio demonstrantur, minus eruditis consulitur, dum iis taretunditur, et praesumptione comparata auctoritas annullatur. Quod Boetius sana invisibilium fide catholicus, vera rerum cognitione philosophus, recte considerans quae certa erant de unitate personae et diversitate naturae Christi, multis rationibus demonstravit, contra Nestorium episcopupersonae, Eutyches vero naturae significationem ignorans, alter adversus alterum, et utrique adversus fidem catholicam et philosophicas ratiex duabus constare personis mentiebatur.in nobis, omnino negabat. De naturarum autem diversitate Nestorius contra Eutychen, et de personae unitate contra Nestorium Eutyches, non tam, ut videtur, rationis motu quam
Abbreviated transcription (Latin):
ante in carnationẽ. duab. negare aũ
post incarnationẽ consistere indua¬
b. Catholicos uͦ utͥq dicto fidem adhi¬
be̾. Nam ⁊ confiti eum exduab ante
in carnationẽ ⁊ equalit̾ hoc ẽ similit̾
in duab. post in carnationẽ naturis
consistere atq c̾da. Guius dicti ⁊ c̃. Qrͣ.

Expanded text:
ante incarnationem duabus; negare autem ante incarnationem duabus; negare autem post incarnationem consistere in duabus; catholicos vero utrique dicto fidem adhibere. Nam et confiteri eum ex duabus ante incarnationem; et aequaliter, hoc est similiter in duabus post incarnationem naturis consistere
Abbreviated transcription (Latin):
te quidem
diuq susti¬
nui. ut de
ea que incõ¬
queremur.
quo minus
uenires oc¬
cupatione
distractus
es. & ego incrastinum cõ¬
stitutis negociis implica¬
bor. mando litteris que
coram loquenda serua¬
ueram. Meministi enim
cum in concilio legeretur
epła recitatũ euticianos
ex duab naturis. xp̃m cõ¬
sistere confit̾i. induabus¬
autẽ negare. catholicos
uͦ utͥq dicto fidem p̃bere.
Ham et exduabus eum
naturis consistere aput
di. Cuius dicti nouita¬
te perculsus. Harum cõ¬
iunctionem que ex du¬
abus naturis ⁊ ĩduab¬
bor negociis. ad agendum ame consti¬
tutis. Quõ gͦ occupatione tua ñ potu¬
imus.mea ñ pot̾imus hr̃e ferias .ant̾
nos colloquendi. absens mando tͥlitt̾is.
quenda tuum ad me aduentum ex¬
pectando. seruauerã.⁊ q̃ fint illa: com¬
memorat dicẽs. Meministi enĩ. ut pu¬
to cum epła epĩ legeret᷑ in concilio re¬
citatũ esse. euticianos .i. eutios secta¬
tores confit̾i. xp̃m consist̾e mnaturis.

Expanded text:
te quidem diuque sustinui, ut de ea quae in conquerentur. quominus uenires occupatione distractus es et ego in crastinum constitutis negotiis implicabor, mando litteris quae coram loquenda seruaueram. Meministi enim, cum in concilio legeretur epistola, recitatum Eutychianos ex duabus naturis Christum consistere confiteri, in duabus negare: catholicos uero utrique dicto fidem praebere, nam et ex duabus eum naturis consistere et indi. Cuius dicti nouitate percussus harum coniunc- tionum quae ex duabus naturis uel in duabbor negotiis ad agendum a me constitutis. Quoniam ergo occupatione tua non potuimus, mea non poterimus habere ferias inter nos colloquendi, absens mando tibi litterquenda, tuum ad me adventum exspectando servaveram. Et quae sint illa commemorat dicens: Meministi enim, ut puto, cum epistola episcopi legeretur in concilio, recitatum esse: Eutychianos, id est Eutychis sectatores confiteri Christum consistere ex naturis
Abbreviated transcription (Latin):
naturaliter sint. s id cͥco potuis u̾e dicitur. qd̾ iꝑsum eaꝵ es
eius bonitate alia que de ipso p̃dicetur ẽentia. Simplex enim est
qd̃ uixta seꝑtimam regulam esse suum ⁊ id qd̾ ẽ unũ ht̃. Hoc¬
autẽ rr̃ qd̃lib esse nisi ess ab illo bono pͥ
mo .i. si amoto qd̾ illud pͥmũ a quo ẽ ñ ess
bonũ. fortasse poss esse bonum qualit̾

Expanded text:
naturaliter sint. § 165 SED IDCIRCO potius uere dicitur quod IPSUM earum naturaliter sint. § 165 SED IDCIRCO potius uere dicitur quod IPSUM earum eius bonitate alia, quae de ipso praedicetur, essentia. Simplex enim est quod iuxta septimam regulam "esse suum et id quod est unum habet". HocAUTEM rerum quodlibet esse NISI ESSET AB ILLO primo bono id est si amoto quod illud primum, a quo est, non esset bonum, FORTASSE POSSET ESSE BONU
Abbreviated transcription (Latin):
num quõ ex
eo fluxit. ciiꝰ¬
st ipsum bonỹ
ẽ. ipsum qͦq
bonũẽ. S ip¬
sum eẽ om̃iũ
rerum exeo flux¬
it qd̾ ẽ pͥmum
bonũ. Et qͦd
bonum tale ẽ.
ut recte dicat᷑
est. s hoc quoq modo diuerso. Nam pͥmum dic᷑ ẽẽ bonũ in eo qd̾ ẽ.
qm̃ bonitas est eius eẽntia. Scd̾m̃ uͦ dicitur ẽẽ bonum in eo qd̾ est.
ñ quidem qm̃ bonitas sit eius ee̾ntia. s qm̃ qui fecit ut id ess qͥcqͥd
ẽ. est bonus ẽentia cui sub̾alit̾ simile esse illud scdm̃ non potest.
⁊ ea pp̃ quam ħ ec fiebat .s. anea que funt bona sut. in eo qd̾ sunt cum
ñ sint sub̾alia bona. diuisione huius nominis qd̾ est bonũ. ⁊ huiꝰ
minatione iõ fcã. qd̾ omne illius ẽẽ. fluxit ab eo cuius ẽ essentia.
bona sunt ⁊ iõ non recte suꝑus illum intuli sse cumdix̃. Si neq
qd̾ sunt. atq illum iõ fupͣ ñ recte dixisse. Si in eo qd̾ sunt ł
enim in eo qd̾ fint bona sint. tñ idc̾co euenit qd̾ non sunt similia

Expanded text:
NUM, QUONIAM EX EO FLUXIT CUIUS IPSUM ESSE BONUM EST; IPSUM QUOQUE BONUM EST. SED IPSUM ESSE OMNIUM RERUM EX EO FLUXIT QUOD EST PRIMUM BONUM ET QUOD BONUM TALE EST UT RECTE DICATUR est". Sed hoc quoque modo diuerso. Nam primum dicitur esse "bonum in eo quod est" quoniam bonitas est eius essentia. Secundum uero dicitur esse "bonum in eo quod est" non quidem quoniam bonitas sit eius essentia sed quoniam qui fecit ut id esset, quicquid est, est bonus essentia cui substantialiter simile esse illud secundum non poteset ea propter quam haec fiebat scilicet an ea quae sunt. Bona sint in eo quod sunt cum non sint substantialia bona, diuisione huius nominis quod est "bonum" et huius minatione ideo facta quod omne illius esse fluxit ab eo cuius est essentia bona sunt. § 163 Et ideo non recte superius illum intulisse cum dixit "si neque quod sunt. Atque ideo illum supra non recte dixisse "si in eo quod sunt, ENIM IN EO, QUOD SINT, BONA SINT TAMEN IDCIRCO euenit quod NON SUNT SIMILIA
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝗuirebam. hoc est inqͥrere cepi mͥ
tamꝗͣ alii loquens. ⁊ meipsum int̾ro¬
gans diffrãs harũ comunctionum.
.i. compositionũ rr̃ naturaliũ. que
uidłe comiunctiones tales essent qd̃
coniuncta consisterẽt ex duab natu¬
ris. ita qd̾ non induab. uł tͣales que
ita ex duab qd̾ ũ induab. Hec fine
causa has differentias inquirebam.
ad has enim inquirendas. epĩ qͥ recita¬
tam in conuentu epłam scͥpͥserat. aue¬
toritate compulsus sũ. Ratus .s. mul¬
tum referre .i. multũ utile eẽ. nec in¬
erti negligentia p̃t̾eundũ. Qiͣ. Sed
multa anumi uigilantia attenden¬

Expanded text:
inquirebam, hoc est inquirere coepi mihi tanquam aliis loquens, et meipsum interrogans, differentias harum conjunctionum, id est compositionum rerum naturalium: quae videlicet conjunctiones tales essent, quod conjuncta consisterent ex duabus naturis, ita quod non in duabus: quae tales, quod ita ex duabus, quod etiam in duabus. Nec sine causa has differentias inquirebam. Ad has enim inquiren las, episcopi, qui recitatam in conventu epistolam scripserat, auctoritate compulsus sum. Ratus scilicet multum referre, id est multum utile esse, nec inerti negligentia praetereundum. Quasi: Sed multa animi vigilantia attenden
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tẽ post expectationẽ meã ñ sumus locuti. Nam tu occupa¬
tione tuoꝵ negotioꝵ distractus es. Et̃ ad p̃sens non poterimꝰ
colloqui. Añ ego quoq in erastinũ .i. in futurũ imꝑlica

Expanded text:
et tunc post exspectationem meam non sumus locuti. Nam tu occupaet tunc post exspectationem meam non sumus locuti. Nam tu occupatione tuorum negotiorum distractus es; et ad praesens non poterimus colloqui, quoniam ego quoque in crastinum, id est in futurum, implica
Abbreviated transcription (Latin):
⁊siachum ciuu idem opꝰ destinat iudicem constituens.
laudat. Ubiuͦ de quib.⁊ quo ordine agat. aꝑte ⁊ breuiter ex¬
ponit: auditorẽ docilem reddit. Causa scribendi talis est. In
quodam concilio cui boetius atq iohs̃ int̾erant cum lecta
ess cuiusdam epĩ epła. continens heresim euticianã. cũq
contentiosis confusigi clamorib euticiani atq catholici ad¬
u̾sus se disputassent. boetius ioħem ut de hiş q̃ audierant
cum ip̃o conferret. die illo diu. ⁊ post duitius expectauit.
S tẽ illius. postmodũ uͦ siuis negociis impedientib. eus
colloquio nullateniis frui potuit ⁊ idcͥco que u̾bis p̃sens
uoluerat. litt̾is ab sens significare curauit. Qd̾ ait ita. Anꝑ
ie quidẽ. desid̾ii passione. duiq temporis longitudine
susfinui .i. longi desid̾ii qͣi fasce grauatus expectaui. te. hac
utiq cã ut ego ⁊ tu int̾ nos simul loquerem᷑ de ea q̃ ñ tam

Expanded text:
et Symmachum, cui idem opus destinat, judicem constituens et Symmachum, cui idem opus destinat, judicem constituens laudat. Ubi vero de quibus, et quo ordine agit, aperte et breviter exponit; auditorem docilem reddit. Causa scribendi talis est. In quodam concilio cui Boetius atque Joannes intererant, cum lecta esset cujusdam episcopi epistola continens haeresim Eutychianam, cumque contentiosis confusisque clamoribus Eutychiani atque catholici adversus se disceptassent, Boetius Joannem, ut de his quae audierant cum ipso conferret, die illo diu et post diutius exspectavit. Sed tunc illius, postmodum vero suis negotiis impedientibus, ejus colloquio frui nullatenus potuit; et idcirco quae verbis praesens voluerat, litteris absens significare curavit. Quod ita ait: Anxie te quidem, desiderii passione, diuque temporis longitudine sustinui, id est longi desiderii quasi fasce gravatus exspectavi te, hac utique causa, ut ego et tu simul inter nos loqueremur de ea, quae non tam
Abbreviated transcription (Latin):
ti s sola corrupti ingenii opurione de¬
cepti. aꝑte falsa dice ⁊ qd̾ impudentiꝰ
est scrib̾e ñ erubuert̃. boetius firmis
⁊ manifestis rõnib improbat ⁊ eccliastieam fideni que inter
has duas hereses media est. de unitate ꝑsone ⁊ diu̾sitate
nature xͣ confirmat. Birigit ã hoc opus iohĩ romano diac̃õ¬
no. Et quia tam phĩs rõne quam catholicis fide certa sunt.
q̃ demonstrat. neꝙ nouis n decurtatis ut solet u̾bis suam qͣi
paueis cognoscendam sententiã uelat. s elegantia puri aꝑ¬
tiq sermonis rem tractat:
arie tequidem ⁊ c̾. Premittit ꝓlogum in quo scribendi
sarioꝵ ꝑsona comꝑati adducens eos in odium ꝑ hoc qd̾ p̃¬
sup̃tionem eoꝵ ⁊ incontẽtionem ꝑ hoc qd̾ insciciam eoꝵdẽ
cõmemorat a sua quoꝙ ⁊ ab auditoꝵ ꝑsona benuiolen¬
tiam captat. cumde facto atq officio suo sine arrogantia
faciens m̃tionem. iobannẽ cui scribit su oꝑis correctorem

Expanded text:
tione corrupti, ingenii opinione decepti, aperte falsa dicere, et quod impudentius est, scribere non erubuerunt Boetius firmis et manifestis rationibus improbat, et ecclesiasticam fidem, quae inter has duas haereses media est, de unitate personae et diversitate naturae Christi confirmat. Dirigit autem hoc opus Joanni Romano diacono. Et quia tam philosophis ratione quam catholicis fide certa sunt quae demonstrat, nec novis, nec decurtatis ut solet verbis suam quasi paucis cognoscendam sententiam velat, sed elegantia puri apertique sermonis rem tractat. Anxie te quidem, etc. Praemittit longum, in quo scribendi sariorum persona comparat, adducens eos in odium per hoc quod praesumptionem ipsorum, et in contemptionem per hoc quod inscientiam eorumdem commemorat. A sua quoque et ab auditorum persona benevolentiam captat, cum de facto atque officio suo sine arrogantia faciens mentionem, Joannem, cui scribit, sui operis correctorem,