comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in mutabiles cursus. Que cum iuderent:
ꝓfecto ẽẽ deos et ẽẽ hec tanta oꝑa deoꝵ
eẽ arbitrarentur. Atq hec quidem ille.¬
Nos autẽ tenebras cogitemꝰ tantas qnͣte
quondã eruptione ethna eoꝵ igniũ finiti¬
mas regiones obscurauisse dãr ut ꝑbiduũ
nemo hominẽ homo agnosc̾et. Cum autẽ
tertio die sol illuxiss tum ut reuixisse si¬
bi uiderentur. Qued si hoc idem et et̾nuis te¬
nebris conting̾et ut subito lucẽ aspicrre¬
mꝰ que nam sp̃es celi uidentur. s assidiuta¬
te cotidiana ⁊ consuetuduie ocłoꝵ assuesct̃
auimi neq admirantur neq requirunt ra¬
ciones eaꝵ rerum quas semꝑ uident peride.
quasi nouitas nos magis quã magnitudo
rerum debeat adexquirendas causas excita¬
re. Quis eñĩ hunc hominẽ dixit qui cũ tã
certos celi motus. tam ratos astruꝵ ordines
tamq inter seiom̃ia conera. ⁊ aꝑta uid̾it
neget inhis ullam in ẽẽ. i̾nẽ. ea q̃ casu fi¬

Expanded text:
immutabilesque cursus; que cum videret, immutabilesque cursus; que cum videret, profecto et esse deos, et hec tanta deorum opera esse arbitraretur. Atque hec quidem illenquit «tenebras cogitemus tantas quante quondam eruptione Ethneorum ignium finitimas regiones obscurasse dicuntur, ut per biduum nemo hominem homo agnosceret, cum autem die tertio sol illuxisset, ut revixisse sibi viderentur. Quod si hoc idem externis contingeret ut subito lucem aspiceremus, quenam species celi videretur? Sed assiduitate cotidiana et consuetudine oculorum adsuescunt animi, neque admirantur neque requirunt rationes earum rerum quas semper vident, proinde quasi novitas nos magis quam magnitudo rerum debeat ad exquirendas causas excitare. Quis enim hunc hominem dixerit, qui, cum tam certos caeli motus tam ratos astrorum ordines tamque inter se omnia conexa et apta viderit, neget in his ullam inesse rationem eaque casu fi
Abbreviated transcription (Latin):
faciliora. Certe ita temere demũdo esfuct¬
unt ut mͥ quid̃ nũquã hunc adriuelbelẽ
cei ornatũ qui locꝰ ẽ ꝓ rimꝰ susperisle iude
antur. Preclare gͦ aristotiles sieea un¬
quit qui sub t̾ra semꝑ habitanassent bonis
et illustrib domiciliis q̃ ẽẽnt ornata signis
atq picturis instructaq reb his om̃ib
quib habundant hi qui beati putãton.
nec tũ exissent unquam supͣ t̾rami accepis¬
sent autẽ fama et auditione ẽẽ qd̵ dam nu¬
men et uim deoꝵ. deudequo aliquo tẽ¬
ꝑe patefactis t̾re faucib ex illis abditis
sedib euadere in hec loca q̃ nos incolimus
atq potuissent. cũ repente t̾ram ⁊ maria
cognouissent qd̾ is diẽ effic̾et coto cele
luce diffusa cum autem t̾ras nox opacs¬
set tũ celũ totũ ceruerent astris distineli.
et oruatum luneq luminũ uarietatẽ tum
crescentis tum senescentis eoꝵq om̃iũ
ortus et occasus atq moñu et̾nitate ratos

Expanded text:
faciliora. certe ita temere de mundo effuttfaciliora. certe ita temere de mundo effuttiunt, ut mihi quidem numquam hunc admirabilem caeli ornatum qui locus est proxumus suspexisse videait preclare ergo Aristotiles: «Si esset» inquit «qui sub terra semper habitasset bonis et illustribus domiciliis, que essent ornata signis atque picturis, instructaque rebus his omnibus quibus abundant hi qui beati putantur, nec tamen exisset super terram, accepisset autem fama et auditione esse quoddam numen et vim deorum, deinde aliquo tempore patefactis terre faucibus, ex illis abditis sedibus evadere in hec loca, que nos colimus, atque exire potuisset, cum repente terram et maria cognovisset, quod is diem efficeret toto celo luce diffusa, cum autem terras nox opacasset, tum celum totum cerneret astris distinctum et ornatum, luneque luminum varietatem tum crescentis, tum senescentis, eorumque omnium ortus et occasus, atque in omni eternitate ratos
Abbreviated transcription (Latin):
co sint: conflagare t̾ras necesse sit a
tantis ardorib moderatione ⁊ tẽpatio¬
ne sublata. hic gͦ ñ miror ẽẽ quẽquã qͥ sibi
ꝑsuadeat corꝑa q̃dam solida atq indindua
ui et gͣuitate ferri mũdũꝙ effici ornatis¬
simũ ⁊ pulcherrimũ exeoꝵ corꝑm concur¬
sione fortuita: hoc qui existimat. fieri
potuisse non intelligo cur non idem pu
posse exhis int̾ram excussis auualee ennii
ut deinceps legi possint effici. Qd̾ nescio
an ne in uno uersu qͥd̾ possit tantũ ualẽ
fortuna. isti autẽ quẽ admod̾ asseuerant
ex corpusculis non colore ñ qͣlttate aliã¬
poetoteta gͥci uocant ñ sensu pditis s. con¬
currentib tem̾e atq casu mũdũ ẽe. ꝑfec¬
tũ uel innumerabiles pociꝰ in om̃i prinisto
temꝑisalios nasci alios intterire. Qd̾ simũ¬
dum effic̾e̾ pot̾ concursus atomoꝵ eur por¬
ticum. cur templunt. cur domũ. cururbẽ.
non pot̾ q̃ sunt minus oꝑosa ⁊ multo qͥd

Expanded text:
co sint conflagrare terras necesse sit a co sint conflagrare terras necesse sit a tantis ardoribus moderatione et temperatione sublata. Hic ego non mirer esse quemquam qui sibi persuadeat corpora quaedam solida atque individua vi et gravitate ferri mundumque effici ornatissimum et pulcherrimum ex eorum corporum concursione fortuita? hoc qui existimat fieri potuisse, non intellego cur non idem putposse ex is in terram excussis annales Enni ut deinceps legi possint effici; quod nescio an ne in uno quidem versu possit tantum valere fortuna. isti autem quem ad modum adseverant ex corpusculis non colore non qualitate alipoio/thta Graeci vocant non sensu praeditis sed concurrentibus temere atque casu mundum esse perfectum, vel innumerabiles potius in omni puncto temporis alios nasci alios interire: quod si mundum efficere potest concursus atomorum, cur porticum cur templum cur domum cur urbem non potest, quae sunt minus operosa; et multa quidem
Abbreviated transcription (Latin):
t̾ra sita ĩ media parte mũdi circũfusa
ndnq ẽ. hac ammabili spirabiliꝙ nat᷑a
tui nom̃ ẽ aer. grecil illuo qͥd s ꝑceptũ
iam tñ usu anr̃is. tritũ ẽ. enĩ ꝓ latino.
hunc rarsus amplectitur ĩ mensus ader
qui constar ex altissimis ignib Mutuem̃
hoc qͥ u̾bum dicaturq tam ether lati¬
hoc q memoro nr̃i telum grai ꝑhibent
ethera quasi uero nongral hocdicate
at latine loqͥtur si qͥdꝰ nos non qͣsi gͥte
loquentẽ audiamꝰ. Docet id̾ alio loco gra¬
uigena de isto aperit ista oracio. Si ad ma¬
iora redeamꝰ. Exethere gͥ ĩ numerabiles
flame siderum existunt. quoꝵ ẽ. pͥnceps
sol om̃ia clarissima lu ce collustrmis. mil¬
tis partib maior atq amplior quam dm
uniu̾sa. De in de reliqua sidera magnitu¬
dinib ĩmẽsis. atq hi tanti ignes tã ꝙ
multi ñ mͦ nicħ nocent t̾ris rebusq
terrestrib : s ita ꝓsunt ut si mota lo¬

Expanded text:
terra sita in media parte mundi circumfusa terra sita in media parte mundi circumfusa undique est hac animali spirabilique natura cui nomen est aer—Graecum illud quidem sed perceptum iam tamen usu a nostris; tritum est enim pro Latino. hunc rursus amplectitur inmensus aether, qui constat ex altissimis ignibus mutuemur hoc quoque verbum, dicaturque tam aether Lati"hoc, quod memoro, nostri caelum Grai perhibent aethera"—quasi vero non Graius hoc dicat. "at Latine loquitur." si quidem nos non quasi Graece loquentem audiamus; docet idem alio loco: "Graiugena: de isto aperit ipsa oratio"—sed ad maiora redeamus. ex aethere igitur innumerabiles flammae siderum existunt, quorum est princeps sol omnia clarissima luce conlustrans, multis partibus maior atque amplior quam terra universa, deinde reliqua sidera magnitudinibus inmensis. atque hi tanti ignes tamque multi non modo nihil nocent terris rebusque terrestribus, sed ita prosunt ut si mota lo
Abbreviated transcription (Latin):
ex ꝓfundo sarxam aut celum erui. Du¬
bitat pͥmo q̃ sit ea natura quam ceruit
ignotami. ideuiq iuuenis uisu audrtoꝵ rau¬
ticio cantu sicur unrcitiatq alacres rostris ꝑ¬
fremunt delfimi. item alia multa siluani
mello consimile ad aures cantũ nauditã
refert. dͦ ut hic pͥmo aspectu in animũ
qdͥ dam sensuq nacuum se putat ceruere.
pꝰ autẽ signis cerciorib qͣle sit ud dequo
dubaitauerat incupit suspicari sc ulyboe¬
soyhi alebuerunt si forte eol pͥmus aspes¬
tus mundi conturbanerat ꝑostea cũ uudis¬
sent motꝰ ei finitos ⁊ eqͣbiles oñua q̃ ratis
ordinib mod̾ata ininutabil. constancia
intellige in esse aliquẽ ñ solũ habitatorẽ
in hac celesti ac diuina domo. s etiam rer¬
torem ⁊ moderatorẽ⁊ tamꝙͣ architectũ tan¬
tiopis tantiq mun̾is. Nc̃ autẽmͥ uidẽsᷤ
ne suspicari quid qͣnta sit a dmirabilitas
celestiũ rerũ atq t̾restriũ. principio eñi

Expanded text:
ex profundo saxeam ad caelum eruit: duex profundo saxeam ad caelum eruit: dubitat primo quae sit ea natura quam cernit ignotam; idemque iuvenibus visis auditoque nautico cantu: "sicut †inciti atque alacres rostris perfremunt delphini" —item alia multa— Silvani melo consimilem ad aures cantum et auditum refert — ergo ut hic primo aspectu inanimum quiddam sensuque vacuum se putat cernere, post autem signis certioribus quale sit id de quo dubitaverat incipit suspicari, sic philosophi debuerunt, si forte eos primus aspectus mundi conturbaverat, postea cum vidissent motus eius finitos et aequabiles omniaque ratis ordinibus moderata inmutabilique constantia, intellegin hac celesti ac divina domo, sed etiam rectorem ac moderatorem, et tanquam architectum tanti operis tantique muneris. Nunc autem mihi videntur ne suspicari quidem quanta sit admirabilitas caelestium rerum atque terrestrium. Principio enim
Abbreviated transcription (Latin):
effectus aut necessitate aliqͣ. an r̾one ac
mẽte diuina ⁊ archimedem arbitrant᷑
plus ualuisse immitandis sphere ꝯu̾sio¬
nib ꝙͣ naturam inefficiendis. p̃sertim c̃
multis partib sut illa ꝑfecta quã ħ si¬
mulata sollertius: atq ipse apud arciũ
pastor qui nauẽ nũquã ante uidisset ut
ꝓcul diuinũ ⁊ nonũ uehiculũ argo nan¬
tarum emonte conspexit pͥmo admi¬
rans et ꝑt̾ritꝰ hoc mod loqͥtur. Tanta
moles labitur fremibunda exalto in¬
genti sonitu et strepitu p̃se undas ẽuol¬
uit. uertices nisuscitat. ruit ꝓ lapsa.
pelagns resꝑgit. ꝓfluit. ita dum ĩter¬
ruptũ credas nimbum uoluier. dum ꝙͥ
sublime uentis expulsum rapi saxum.
aut ꝓcellis ł globosos turbines eristere.
ictos undis concursantib. nisi qͣs t̾res¬
tres pontꝰ strages conciet. aut forte tri¬
ton fuscina eu̾tens specus subt̾ra. dices
penitus undante uenuire freto molẽ

Expanded text:
effectus aut necessitate aliqua an ratione ac effectus aut necessitate aliqua an ratione ac mente divina, et Archimedem arbitrantur plus valuisse in imitandis sphaerae conversionibus quam naturam in efficiendis; praesertim cum multis partibus sint illa perfecta quam haec simulata sollertius. utque ille apud Accium pastor, qui navem numquam ante vidisset, ut procul divinum et novum vehiculum Argonautarum e monte conspexit, primo admirans et perterritus hoc modo loquitur: tanta moles labitur fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu: prae se undas volvit, vertices vi suscitat, ruit prolapsa, pelagus respergit reflat; ita dum interruptum credas nimbum volvier, dum quod sublime ventis expulsum rapi saxum aut procellis, vel globosos turbines existere ictos undis concursantibus— nisi quas terrestres pontus strages conciet aut forte Triton fuscina evertens specus subter radices penitus undanti in freto molem
Abbreviated transcription (Latin):
illa q̃ arte ꝑfecta sunt. nec ars efficit qͥꝙͣ
sine rationẽ. ue natura qͥ ł racionis exꝑs ẽ
habenda. Qͥ gͥ ꝯuenit signũ aut tabulã
s̃ artẽ. cũq ꝓ cuł sursum narugiũ agi
uieeris non dubitare quin id racione atq
arte moueatur aut ꝯsolarium ł descͥptũ
uit exaqͣ contẽplare. intellig̾e dec lqͣri ho¬
ras arte non casu. mũdũ autẽ qͥ ⁊ has ipsas
artes et eaꝵ artifices ⁊ cuncta conplecta¬
tur consilii et rͥonis ẽẽ exꝑtem putare:
Qd sim scythiam aut ĩbritanniam sphe¬
rari aliquis intulerit haric quã nuꝑ fami¬
liaris ur̾ effecit possidonius cuiꝰ singłe
conu̾siones id efficiunt insole.⁊ inluna.
et in qͥnq stellis errantib qd efficit᷑ ince¬
lo singłis dieb et noctib: qͥs in illa b̾ar¬
baria dubitet quin ea sꝑa sit ꝑfecta raci¬
one: hi autẽ dubitant demundo ex quo
et oriunt᷑ et fiunt om̃ia casu ne ipse sit

Expanded text:
illa quae arte perfecta sunt nec ars efficit quicquam illa quae arte perfecta sunt nec ars efficit quicquam sine ratione, ne natura quidem rationis expers est habenda. Qui igitur convenit, signum aut tabulam esse artem, cumque procul cursum navigii videris, non dubitare quin id ratione atque arte moveatur, aut cum solarium vel descriptum vel ex aqua contemplere, intellegere declarari horas arte non casu, mundum autem, qui et has ipsas artes et earum artifices et cuncta conplectatur, consilii et rationis esse expertem putare. quod si in Scythiam aut in Brittanniam sphaeram aliquis tulerit hanc quam nuper familiaris noster effecit Posidonius, cuius singulae conversiones idem efficiunt in sole et in luna et in quinque stellis errantibus quod efficitur in caelo singulis diebus et noctibus, quis in illa barbaria dubitet quin ea sphaera sit perfecta ratione; hi autem dubitant de mundo, ex quo et oriuntur et fiunt omnia, casune ipse sit
Abbreviated transcription (Latin):
quam ea que ex his efferantur. Om̃iũ autẽ
rerum q̃ natura administrantur semina¬
tor et sator. ⁊ parens ut ita dicam atii edu¬
cator ⁊ altor ẽ. mũdus. om̃iaq sicut mẽbra
et partes suas nutricatur ⁊ continet. Qd̾
simũdi partes natura ad ministrantur.
neceẽ ẽ. mũdũ ipsum natura administrari.
cuiꝰ quid̃ ad ministracio nicħi hr̃ inse qd
reprehendi possit. Ex his enuim naturis
que erant qd̃ effici optimũ potuit effec¬
tum ẽ. Doceat gͦ aliquis pocuisse melus
s neno uniquam docebit ⁊ siqͥs corrigͥ̾e
aliquid uolet aut detiꝰ facit aut id qd̾ fi¬
eri nonpotuit desid̾abit. Qd si oĩs mũdi
partes ita constitute sũt ut neq ad usũ¬
neq meliores potuerunt ẽẽ. neq ad sp̃em
pulcriores: uideaniꝰ utr̃ ea fortuita ne sit̃
an eo statu qd̾ choherere nullo modo po¬
tuerunit nisi sensu modante diuinaq ꝓui¬
dentia Si gͥ meliora sunt ea q̃ natura ꝙͣ

Expanded text:
quam ea quae ex his efferantur. omnium autem quam ea quae ex his efferantur. omnium autem rerum quae natura administrantur seminator et sator et parens ut ita dicam atque educator et altor est mundus omniaque sicut membra et partes suas nutricatur et continet. quod si mundi partes natura administrantur, necesse est mundum ipsum natura administrari. Cuius quidem administratio nihil habet in se quod reprehendi possit; ex his enim naturis quae erant quod effici optimum potuit effectum est. doceat ergo aliquis potuisse melius; sed nemo umquam docebit, et si quis corrigere aliquid volet aut deterius faciet aut id quod fieri non potuerit desiderabit. Quod si omnes mundi partes ita constitutae sunt ut neque ad usum meliores potuerint esse neque ad speciem pulchriores, videamus utrum ea fortuitane sint an eo statu quo cohaerere nullo modo potuerint nisi sensu moderante divinaque providentia. Si igitur meliora sunt ea quae natura quam
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ celi. solis lune siderumq omniũ
distinctionen. utilitatẽ. pulcritudinem.
ordinẽ. qͣrum rerũ aspectꝰ ipse satis in¬
dicaret ñ ẽẽ. fortutta. ut siqͥs indomum
aliꝙͣ aut in gynnasiũ aut ĩ foꝵ uen̾it
cũ uideat omniũ rerum racionem. mo¬
dum. disciplinam. non possit ea si ne cã
ueri iudicare: s eẽ aliquem intelligat.
qui p̃sit ⁊icui pareat᷑. Multo magis intã¬
tis mocionib. tantisq uicusitudinib.
tam multarum rerum atq tantarius
nita uetustas mentita sit: statuat necẽẽ
ẽ. ab aliqͣ mente tantos nature motus gu¬
b̾nari. Crisippus qͥd̾ quãquã ẽ acerrimo ĩ¬
genio. tamen ea dicit ut abipsa natura
didicisse. ñ ut ipse repꝑisse uideatur. Si
eñi inqͥt est aliqͥd inrerũ natura qd ho¬
minis mens. qd̾ racio. quod uis. quod po¬
testas humana effic̾e ñ possit: ẽ certe io
qd̃ illud efficit homine melius id autẽ¬
fundit ea feraꝵ ne an hominũ causa: Gig¬

Expanded text:
onem caeli, solis lunae siderumque omnium distinctionem utilitatem pulchritudinem ordinem, quarum rerum aspectus ipse satis indicaret non esse ea fortuita: ut, si quis in domum aliquam aut in gymnasium aut in forum venerit, cum videat omnium rerum rationem modum disciplinam, non possit ea sine causa fieri iudicare, sed esse aliquem intellegat qui praesit et cui pareatur, multo magis in tantis motionibus tantisque vicissitudinibus, tam multarum rerum atque tantarum nita vetustas mentita sit, statuat necesse est ab aliqua mente tantos naturae motus gubernari. Chrysippus quidem, quamquam est acerrimo ingenio, tamen ea dicit ut ab ipsa natura didicisse, non ut ipse repperisse videatur. "Si enim" inquit "est aliquid in rerum natura quod hominis mens quod ratio quod vis quod potestas humana efficere non possit, est certe id quod illud efficit homine melius; atfundit, ea ferarumne an hominum causa gig
Abbreviated transcription (Latin):
de diis ĩmortalib questionẽ in ꝑ¬
tes quatuor pͥmũ docent ẽe. deo deuide
quales sint tũ mũdum abhis administra¬
ri pꝰtremo consulere eos reb humanis.
Nos autẽ hoc sermone que pͥora duo sũt
sumamꝰ. t̾ciũ et quartũ qr maiora sũt
puto ẽẽ in aliuo tempꝰ differenda. Mini¬
me uero inqͥt cotta. Nam ⁊ ociosi sumꝰ et
his de reb agimus q̃ sunt etiã negociis
ante ponenda. Tum luciliꝰ. Ne egere qͥd̾¬

Expanded text:
de dis inmortalibus quaestionem in partis quattuor. primum docent esse deos, deinde quales sint, tum mundum ab his administrari, postremo consulere eos rebus humanis. nos autem hoc sermone quae priora duo sunt sumamus; tertium et quartum, quia maiora sunt, puto esse in aliud tempus differenda. Minime vero inquit Cotta; nam et otiosi sumus et his de rebus agimus, quae sunt etiam negotiis anteponenda. Tum Lucilius Ne egere qu
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ gr̃am tues optimꝰ testis contͣ &̃. eẽ aliqͥd
abste ꝓfectũ ex młtis audiui. Nã c̃ꝑisse me
ñ audõ dr̃e ne forte idipsũ u̾bũ ponã qd̾
abste aiũt falso in me solere conferri s ea
q̃ ad me lelata sunt malo te expõnio ciu ñ
ip̃ẽ existimare potes. Entũ mͥ de beascet̾i existimant
Ego q̃ tua causa antea feci uoluntate sũ ad¬
ductus pꝰea q̃ c̃stantia s reliqͣmͥ crede młto
ãpliꝰ meũ studiũ maiorẽq gͣuitatẽ ⁊ laborẽ¬

Expanded text:
es optimus testis, contra etiam esse aliquid abs te profectum ex multis audivi; nam 'comperisse' me non audeo dicere, ne forte id ipsum verbum ponam, quod abs te aiunt falso in me solere conferri. sed ea, quae ad me delata sunt, malo te ex Pomponio, cui non ipse existimare potes; quantum mihi debeas, ceteri .existimant. ego quae tua causa antea feci, voluntate sum adductus posteaque constantia; sed reliqua, mihi crede, multo maius meum studium maioremque g
Abbreviated transcription (Latin):
st̃ leues eiꝰmodi hoĩes ame despiciunt᷑ libñ¬
t̾q c̃mutata ꝑsona te mͥ fr̃is loco ẽẽ duco
de illo menisse qͥdẽ uolo tã.⁊ sibis eũ in ui¬
tũ seruaui de meis reb ne uob̾ multitudiẽ
litt̾ar̾ molestior eẽm ad nolliũ pscͥpsi de rõ¬

Expanded text:
sunt leves ab eius modi homine, a me despiciuntur, libensunt leves ab eius modi homine, a me despiciuntur, libenterque commutata persona te mihi fratris loco esse duco. de illo ne meminisse quidem volo, tametsi bis eum invitum servavi. de meis rebus, ne vobis multitudine litterarum molestior essem, ad Lollium perscripsi, de rat
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑. Quare ñ ego obpugnaui frẽm tuũ s
fr̃i tuo repugnaui. Nec inte ut scͥbis aĩo
fui mobili s ista stabili ut inmea gͥ ce uo¬
luntate :÷ de sertꝰ ab offitiis tuis ꝑman̾em
atq hoc ipso tꝑ̃e tͥ pene minitanti nob ꝑ lit¬
t̾as. hoc rescͥbo atq respondõ. ego dolori tuo
ñ solũ ignosco s sũmã ⁊ laudẽ tͥbuo m̃s it
me sensus ꝗͣta uis fr̃ m sit amoris ad mo¬
net. Ate peto ut cuqͦ equũ te iu dicem
dolori meo p̃beas si ac̾be si crudelit̃ si sñ
causa sum atuis oppugnatꝰ ut statuas mͥ
xilio in eiꝰ modi causa utendũ fuisse. Ego
te mͥ semꝑ amic̃ ẽẽ uolui me ut tͥ amicissi¬
mũ ẽẽ intellig̾es labor aui maneo inuolũ¬
tui fr̃em tuũ odisse desinã ꝙͣ illiꝰ odio qͥcꝗͣ.
de nr̃a beni uolñtiã cletͣham.¬
tunissimi c̃tume lie qͥb crebris c̃tiõib
me oñat cuis gͥ me offitiis leniunt᷑. ⁊ ut

Expanded text:
tur. quare non ego 'oppugnavi' fratrem tuum, sed tur. quare non ego 'oppugnavi' fratrem tuum, sed fratri tuo repugnavi nec in te, ut scribis, 'animo fui mobili,' sed ita stabili, ut in mea erga te voluntate etiam desertus ab officiis tuis permanerem. atque hoc ipso tempore tibi paene minitanti nobis per litteras hoc rescribo atque respondeo: ego dolori tuo non solum ignosco, sed summam etiam laudem tribuo meus enim me sensus, quanta vis fraterni sit amoris, admonet; a te peto ut tu quoque aequum te iudicem dolori meo praebeas; si acerbe, si crudeliter, si sine causa sum a tuis oppugnatus, ut statuas mihxilio in eius modi causa utendum fuisse. ego te mihi semper amicum esse volui, me ut tibi amicissimum esse intellegeres laboravi. maneo in volun illius odio quicquam de nostra benevolentia detraham.tunissimi contumeliae, quibus crebris contionibus me onerat, tuis erga me officiis leniuntur et, ut
Abbreviated transcription (Latin):
tem̾itati si uͥtute atq aĩo ñ restituissem
qͥs c̃ẽt qͥ me in ꝯsulatu ñ casu potiꝰ existi¬
maret ꝗͣ ꝯsilio fortẽ fuisse: hecfitu
metellũ cogitare de me nescisti. deb
existimare te maxĩs de reb afre̾ ẽẽ ce¬
latũ sin aũ aliqͥd inꝑtiuit tͥ fi c̃ silii lenis
ate facił existimari de beo qͥ nicħ tec̃ de his
ipsis reb expꝰtulem n si intelligis nomine
dicto metelli ut scͥb s consilio eiꝰ aĩo ꝙanme
inimicissimo ẽẽ c̃motũ cognosce nc̃ huãitatẽ
meã s huãitas appellanda sit in ac̾bissimã
in uiria r emissio aĩ ac dissolutio. Nulla÷ a
me ũꝙͣ sentñtia dicta in frẽm tuũ qͦtiers¬
c̃q aliqͥd ÷ actũ sedens his ad sensi qͥ mͥ leuissime
sentire uisi ft̃ addã illd̾ etiã qͣ iã ego care
ñ potui s tñ sieri ñ moleste tuli atq ⁊ ut
ita fieret ꝓmea parte adiuui ut senatꝰ ẽ¬
sulto m̃s in imicꝰ qr tuus fr̾ erat subleuare¬

Expanded text:
itati si virtute atque animo non restitissem, quis esset qui me in consulatu non casu potius existimaret quam consilio fortem fuisse? haec si tu Metellum cogitare de me nescisti, debes existimare te maximis de rebus a fratre esse celatum; sin autem aliquid impertivit tibi sui consili, lenis a te et facilis existimari debeo, qui nihil tecum de his ipsis rebus expostulem. et, si intellegis non me 'dicto' Metelli, ut scribis, sed consilio eius animoque in me inimicissimo esse commotum, cognosce nunc humanitatem meam, si humanitas appellandast in acerbissima iniuria remissio animi ac dis solutio. nullast a me umquam sententia dicta in fratrem tuum; quotienscumque aliquid est actum, sedens iis adsensi, qui mihi lenissime sentire visi sunt. addam illud etiam, quod iam ego curare non debui, sed tamen fieri non moleste tuli atque etiam, ut ita fieret, pro mea parte adiuvi, ut senati consulto meus inimicus, quia tuus frater erat, sublevare
Abbreviated transcription (Latin):
uocẽ me uͭ iurasse iurauit: hac acceptã tã
ĩ signi ĩ uiria. Tam̃ illo ipso die misi ad me¬
tellũ ꝯmunis amicos qͥ ag̃ent cũ eo ut de
illa mente desist̾et qͥb ille respondit. sͥ
ñ ẽẽ integrũ ⁊ it paulo añ ĩ ꝯtiõe dix̾at ei
qͥ in alios aĩm adu̾tiss indicta causa adici
ꝯciuẽ egͣgiũ qͥ qͣ pena senatꝰ c̃sensu̾ bonoꝵ
oiũ eos ad fec̃at qͥ urbẽ in eñde: magiste
ac senatum trucidare bellũ maximũ cõ¬
flar e uoluissent eadem elignũ iudicar et
eum qͥ cut iãcede urbẽ in cẽdiis italiã bel¬
lo lib̾ass. Itaq ego metello fr̃ĩ tuo p̃senti
restiti. Nam insenatu Rđ̃is iatisic cũ de re
.p. disputaui ut sentiret s cũ uiro forti &
c̃stanti ẽẽ pugnandũ. Ad .iii. Noñ. iañ cũ

Expanded text:
voce me vere iurasse iuravit. hac accepta tam insigni iniuria tamen illo ipso die misi ad Metellum communis amicos, qui agerent cum eo, ut de illa mente desisteret. quibus ille respondit sibi non esse integrum; etenim paulo ante in contione dixerat ei, qui in alioscivem egregium! qui, qua poena senatus consensu bonorum omnium eos adfecerat, qui urbem incendere et magistratus ac senatum trucidare, bellum maximum conflare voluissent, eadem dignum iudicaret eum, qui curiam caede, urbem incendiis, Italiam bello liberasset. itaque ego Metello, fratri tuo, praesenti restiti. nam in senatu K. Ianuariis sic cum eo de re p. disputavi, ut sentiret sibi cum viro forti et constanti esse pugnandum. A. d. tertium non. Ian. cum
Abbreviated transcription (Latin):
tioĩb dix̾im qͣs ad te litt̾as miserĩ q̃ cũ oĩa
colleg̾is tu ipse uelĩ iudices satis ne uideat᷑
oppugnatũũ uehem̃ ꝓbari ⁊ fr̃nã plenam
huaitatis ac pietatis uoluntatẽ dem̃ si qͣ
ego in re fr̃i tuo rei.p. causa restit̾im ut
m ignoscas. Tam enĩ sum amicꝰ rei .p. ꝙͣ
qͥmaxĩe si uͦ meam salutem contͣ illiꝰ im¬
petũ in me crude lissimũ defendim satis
habeas nicħ me :̃ tec̃ de tuis fris in iuria
ꝯ que ri quẽ ego cũ c̃ꝑissem oẽm sui tͥbu¬
natꝰ conatũ in meam ꝑnitiem ꝑ are atq
meditari. egi cũ claudia uxor e tua ⁊ cũ
ur̾a sorore mutia cꝰ gͣ me studiũ. ꝓ .g.n.
põpen necessitudĩe młtis in ⁊eb ꝑspexam
ut eum abilla in iuiria de t̾rerent at qͥ:
ille. q te audisse c̾to scio pͥd kł̃ iat̃ qͣin¬
uiria neno ũꝗͣ in aliqͦ magistͣtu ĩ ꝑ bisimꝰ
cuis affectꝰ ÷ ea me c̃sulem ad fec̃ climrẽ.¬

Expanded text:
tionibus dixerim, quas ad te litteras miserim. quae cum omnia conlegeris, tu ipse velim iudices, satisne videatur plenam humanitatis ac pietatis voluntatem; deinde, si qua ego in re fratri tuo rei publicae causa restiterim, ut mihi ignoscas tam enim sum amicus rei p. quam qui maxime; si vero meam salutem contra illius impetum in me crudelissimum defenderim, satis habeas nihil me etiam tecum de tui fratris iniuria conqueri. quem ego cum comperissem omnem sui tribunatus conatum in meam perniciem parare atque meditari, egi cum Claudia, uxore tua, et cum vestra sorore Mucia, cuius erga me studium pro Cn. Pompei necessitudine multis in rebus perspexeram, ut eum ab illa iniuria deterrerent. atqui ille, quod te audisse certo scio, pr. K. Ian., qua iniuria nemo umquam in aliquo magistratu improbissimus civis adfectus est, ea me c
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdam ÷ ris c̃secutꝰ ñ te s magis inerrorẽ meũ
⁊ qͣme abste cupissẽ laudari. aꝑte atq ĩgenuo
confitebar. Iã hoc ñ pot̾ inte ñ honorisice eẽ
dictũ meꝰ clarissim is meis atq amplissimis reb
tñ aliqͥ testimoniũ tue uocis hr̃e uoluisse. Qd̾
ẽẽ. in amititia inutuo nescio. E qͥdẽ hoc ar bi¬
tͦr. cũ par uoluntas accipit᷑ ⁊ reddit᷑. Ego si
hoc si dicã me tua causa p̃t̾mississe ꝓuntiã
tͥ ip̃e lenior uidõr eẽ mee enĩ rõnes ita tuler̾
atq eiꝰ mei c̃ silii maiorẽ indies singłos fruc¬
tũ uoluptatẽ q̃ capio illd̃ dico. me ut pͥmũ
ĩ contñtioẽ ꝑuntiã de posuerĩ statĩ quẽ ad
modũ eã t tͣdem cogitar e cepissẽ nicħ dico
desorticionẽ ur̃a. Tantũ te suspicari uolo
nicħ in ea re .p. collegã meũ me ĩscientẽ
ẽẽ factũ recordare cet̾a ꝙͣ cito senatũ ea die
facta sortio ne coeg̾i ꝙͣ. młta de te u̾bafe¬

Expanded text:
quidam est risus consecutus non in te sed magis in errorem meum, et quod me abs te cupisse laudari aperte atque ingenue confitebar. iam hoc non potest in te non honorifice esse dictum, me in clarissimis meis atque amplissimis rebus tamen aliquod testimonium tuae vocis habere voluisse. quod itia mutuum, nescio, equidem hoc arbitror, cum par voluntas accipitur et redditur. ego si hoc dicam, me tua causa praetermisisse provinciam tibi ipse levior videar esse; meae enim rationes ita tulerunt, atque eius mei consili maiorem in dies singulos fructum voluptatemque capio; illud dico, me, ut primum in contione provinciam deposuerim, statim, quem ad modum eam tibi traderem, cogitare coepisse. nirtitione vestra; tantum te suspicari volo, nihil in ea re per conlegam meum me insciente esse factum. recordare cetera, quam cito senatum illo die facta sortitione coegerim, quam multa de te verba fe
Abbreviated transcription (Latin):
ciliata gr̃a ñ ꝙͣ te ame ludibrio lesũ iri.
de mea laude ẽẽ dicenda retic̾es qđ cũ dr̃em
illud adunxi mͥ tẽc̃ ita disꝑtitũ offitiũ suis¬
se in rei .p. salute retinenda ut ego urbẽ &
domesticis insi diis & ab intestino scełe tu ita¬
liã & abarmatis hostib & abocculta c̃uiratiõe
defendes. atq hanc nr̃am canti ⁊tã p̃clari mu¬
ñis sotietatẽ atuis ꝓpĩqͥs labefactatã: qͥc̃ tua¬

Expanded text:
ciliata gratia numquam te a me ludibrio laesum in.' de mea laude esse dicenda, reticeres. quod cum dicerem, illud adiunxi mihi tecum ita dispertitum officium fuisse in rei p. salute retinenda, ut ego urbem a domesticis insidiis et ab intestino scelere, tu Italiam et ab armatis hostibus et ab occulta coniuratione defenderes, atque hanc nostram tanti et tam praeclari muneris societatem a tuis
Abbreviated transcription (Latin):
mitissimã tuã orõnẽ ꝗͣ insenatu habuisses ꝑ¬
scͥpsit qͣ in ductꝰ adte scͥb̾e sũ conatꝰ ⁊ abste
ꝗͣtũ tua fert uoluntas peto q̃soq ut tu me¬
c̃ serues potiꝰ ꝗͣ ꝓpt̾ adrogantẽ crudelita¬
tẽ tuoꝵ me oppugnes tu tuas in imititias
ut rei .p. donares te uicisti alienas ut c̃tͣ
rẽ .p. c̃sirmes adduc̾is: qͥ simͥ tua clem̃tia
opem tułis oĩb in reb me fore in tua potes¬
tate tͥ c̃sirmo. sim neq magist̾tũ neq se¬
natũ neq ppłm auxiliari ꝓpt̃ eã uĩ q̃ meẽ re.¬

Expanded text:
mitissimam tuam orationem, quam in senatu habuisses, perscripsit; qua inductus ad te scribere sum conatus et abs te, quantum tua fert voluntas, peto quaesoque, ut tuos mecum serves potius quam propter adrogantem crudelitatem tuorum me oppugnes. tu, tuas inimicitias ut rei p. donares, te vicisti, alienas ut contra rem p. confirmes, adduceris? quod si mihi tua clementia opem tuleris, omnibus in rebus me fore in tua potestate tibi confirmo. si mihi neque magistratum neque senatum neque populum auxiliari propter eam vim, quae me
Abbreviated transcription (Latin):
Modũ ut & illiꝰ uoluntati & meis studiis:
seruiã. slam & si apͥma etate me oĩs ars
⁊ doctͥna lib̾ał ⁊ maxĩe philosophia delecta¬
ut tã hstudiũ cotidie ĩgͣuescit credoꝵ ecatis
la res alia leuare aĩn molestꝰ poisit. Aqͦ
studio te ab duci negotiis intellego extiu
litt̾is s tñ aliqͥd iam noctes adiuuabunt
seruus tuus ł potiꝰ nr̃ sũma me obseruãtia
colit. Cuiꝰ ego cũ oĩ ꝓbitate sũmaq uͥtute
te studiis doctnaq delector is mẽc̃ sepe
de tuamansioẽ aut dicessioẽ cõmunie at.
Ad huc in hac sũ sentñtia nicħ ut faciamꝰ nͥ
q maxiẽ cesar uelle uicleat᷑ res sut̃ hꝰ modi
ut si rome sis nicħ p̃t̃ tuos tuos deletare
possit de reliqͥs posu meliꝰ ip̃o ÷ cesare. Ceta
st̃ eiꝰ modi ut si alt̾ũ utr̃. ne cesse sit audi¬

Expanded text:
modum, ut et illius voluntati et meis studiis modum, ut et illius voluntati et meis studiis serviam. nam, etsi a prima aetate me omnis ars et doctrina liberalis et maxime philosophia delectavit, tamen hoc studium cotidie ingravescit, credo, et aetatis la res alia levare animum molestiis possit. A quo studio te abduci negotiis intellego ex tuis litteris, sed tamen aliquid iam noctes te adiuvabunt. Servius tuus vel potius noster summa me observantia colit; cuius ego cum omni probitate summaque virtute tum studiis doctrinaque delector. is mecum saepe de tua mansione aut decessione communicat. adhuc in hac sum sententia, nihil ut faciamus nisi quod maxime Caesar velle videatur. res sunt eius modi, ut, si Romae sis, nihil praeter tuos delectare possit. de reliquis nihil melius ipso est Caesare, cetera sunt eius modi, ut, si alterum utrum necesse sit, audi
Abbreviated transcription (Latin):
mar cellege tui saluti paulo añ ꝙͣ. tu cog¬
nouimꝰ. etiã erele qͣ quẽ admodũ ea res
agetrudimꝰ. Nam ue fac existimes pꝰ hã
ris ceptũ sit de iuire publico nicħ factum¬
eẽ aliud cũ dignitate. Nam ⁊ ip̃e cesar ae¬
cͤata ac̃bitate marcelli sic enĩ appellabat
laulata ꝙ̃ honorisicentissime & eqͥtate tua
& prudentia repente p̃t̾ spem dix̃ se sena¬
tui roganti dem. marcello neonuinis qͥ dẽ
ad cesaris pedes ab iecifset euctꝰ consurg̾et
& ad cessarem supplex acced̾et. Noli q̃rere
ata mͥ puleh hic dies uisus est ut spetiẽ aliꝙͣ
uiderer iud̾e qͣsi reuiuiscentis rei.p. itaꝙ
p̃r᷑ uolcatiũ is enĩ si eo loco eẽt negauit se
factũ suisse Ego rogatꝰ mutauimeũ c̃sili¬
ũ Nã statuerã ñ me hercłe inertia s desi¬
d̾io pͥstine dignitatis in ꝑpetuũ iac̾e. fregit
ħmeũ cõsiliũ & cesaris magnitudo aĩ &
bit᷑ret᷑. me hanc rem.p. Nõ putare sippe¬
tuo tac̾em modice hoc faciã aut n intͣ

Expanded text:
legae tui, salute paulo ante quam tu cognovimus, etiam me hercule quod, quem ad modum ea res ageretur, vidimus. nam sic fac existimes, post has ri coeptum sit de iure publico, nihil esse actum aliud cum dignitate. nam et ipse Caesar accusata 'acerbitate' Maricelli sic enim appellabat laudataque honorificentissime et aequitate tua et prudentia repente praeter spem dixit se senatui roganti de Marcello ne ominis quidem ad Caesaris pedes abiecisset, cunctus consurgeret et ad Caesarem supplex accederet. noli quaerere; ita mihi pulcher hic dies visus est, ut speciem aliquam viderer videre quasi reviviscentis rei publicae.praeter Volcacium is enim, si eo loco esset, negavit se facturum fuisse, ego rogatus mutavi meum consilium. nam statueram non me hercule inertia, sed desiderio pristinae dignitatis in perpetuum tacere. fregit hoc meum consilium et Caesaris magnitudo animi et bitraretur me hanc rem publicam non putare, si perpetuo tacerem, modice hoc faciam aut etiam intra
Abbreviated transcription (Latin):
An qͥ ñ slł reb ex̾citatꝰ aĩmꝰ callere iã
deb atq oĩ minoris ex stimare
An illiꝰ uicem credo doles: Quotiens
ineã cogitationẽ ne cesse ÷ & tuuen̾is
& nos sepe incidimꝰ his te tꝑib ñ pes¬
sime cũ his actũ qͥb sine dolore licitũ
÷ mortem cũ uita mutare : Qd aũ suit
qͣ illam hoc tp̃r aduiuendũ magnoꝑe ĩ
nutare posset: Que res. que spes qͣ aĩ
solatiũ : Ut cũ aliqͦ ad olescente pͥmario
c̃uĩcta etatẽ geret licitũ ÷ tͥ credo p
tua clignitate ex hac iuuentute gen̾ũ
dilig̾e cꝰ fidĩ liberos tecuto comitt̾e
putar es. an ut ea lib̾os ex sese parer:
qͦs cũ florentis uid̾et letaret᷑ qͥrem
aparente tͣditã ꝑ se cen̾e possent
honores ordinatĩ petituri eẽnt int .p. in
fuit qͥ ñ pͥus qͣ datũ ÷ adeptũ sit: At uͦ ma¬
lũ ÷ libos al mitt̾e. malũ ħ peiꝰ sit ħ sufferre

Expanded text:
n illis rebus exercitatus animus callere iam debet atque omnia minoris existimare? an illius vicem, cedo, doles? quotiens in eam cogitationem necesse est et tu veneris et nos saepe incidimus, hisce temporibus non pessime cum iis esse actum, quibus sine dolore licitum est mortem cum vita commutare! quid autem fuit quod illam hoc tempore adtare posset? quae res, quae spes, quod animi solacium? ut cum aliquo adulescente primario coniuncta aetatem gereret? licitum est tibi, credo, pro tua dignitate ex hac iuventute generum deligere, cuius fidei liberos tuos te tuto committere putares. an ut ea liberos ex sese pareret, quos cum florentis videret laetaretur, qui rem a parente traditam per se tenere possent, honores ordinatim petituri essent in re publfuit quod non priusquam datum est ademptum sit? at vero malum est liberos amittere. mal
Abbreviated transcription (Latin):
sunt illam ꝙͣ diu ei opꝰ sue̾it uixisse. una cũ
uidisse adulescẽtib pͥmariis nuptã suisse.
oĩb bonis ꝓpe ꝑfunctam eẽ. cũ res .p. occidet
neq imitare malos medicos qͥ in alienoͥs mor¬
bis ꝓfitent᷑ ten̾e se medicinã scĩam ip̃ise
cute tͥ subiace. atq ap̃ at̃m ꝓpone nulłꝰ dolor
÷ quẽ ñ longinqͥtas tꝑisminuat ac molliat.
illa te fac̾e ñ uult da hoc illi mortue cda cet̾is
amicis ac familiarib qͥ tuo clolore merent.
clapat̾e. ut si qͣ inre opꝰ sit oꝑa & c̃silio tuo uti
possit. Deniq qͣm ĩ eã fortimã deuenimꝰ ut
ꝙ̃ huic rei nob̾ seruiendũ sit noli c̃mitt̾e ut
uictoriã lug̾e: pła me de hac rescrib̾e pudet
ne uideat᷑: prudñtie tue diffid̾e̾ qͣre si ħ unũ
ꝓpo suero finẽ faciã scͥ bñdi. Hi dimꝰ aliqͦtiens
scdam pulchrime te ferre fortunã mag¬
nãq exea te laudẽ adipiscifac aliqñ ĩtelli¬

Expanded text:
sunt, illam, quam diu ei opus fuerit, vixisse, una cum vidisse, adulescentibus primariis nuptam fuisse, omnibus bonis prope perfunctam esse, cum res publica occideret neque imiteris malos medicos, qui in alienis morbis profitentur tenere se medicinae scientiam, ipstute tibi subiace atque apud animum propone. nullus dolor est, quem non longinquitas temporis minuat ac molliat. illa te facere non vult. da hoc illi mortuae, da ceteris amicis ac familiaribus, qui tuo dolore maerent, da patriae, ut, si qua in re opus sit, opera et consilio tuo uti possit. denique, quoniam in eam fortunam devenimus, ut etiam huic rei nobis serviendum sit, noli committere ut ura me ad te de hac re scribere pudet, ne videar prudentiae tuae diffidere. qua re, si hoc unum proposuero, finem faciam scribendi: vidimus aliquotiens secundam pulcherrime te ferre fortunam magnamque ex ea re te laudem apisci; fac aliquando intelle
Abbreviated transcription (Latin):
uolo mͥ c̃memorare si forte eadẽ res tͥ do¬
loremminu̾e possit. Ex asia rechiens cũ ab
raeꝰ sinist᷑ corinthus q̃ oppida qͦdã tꝑe flo¬
rentissima fuerunt. Nẽ ꝓstͣta & cdirup¬
ta añ ocłos iacent. Cepi egomet mec̃ sic
cogitare. łtẽ nos homũcłi indignam᷑ si
qͥs nr̃m int̾iit aut occisꝰ &ͦ r̃ uita breuior
eẽ clebet. Cũ uno loco tot oppilũ cadau̾a
ꝑiecta iacent. His ne tute serui cohib̃e.
& meminisse hoĩem te ẽẽ natũ: Crede mͥ co¬
gitatioe ea ñ mediocͥt̾ sũ c̃sirmatꝰ. hoc
idem si tͥ uidet᷑ fac añ occłos tͥ iponas. m̾
uno tp̃r tot uiri clarissimi intierũt de
animula si iact᷑a facta ÷ tantoꝑe con¬

Expanded text:
uolo tibi commemorare, si forte eadem res tibi minuere dolorem posset. Ex Asia rediens cum ab rus, sinistra Corinthus, quae oppida quodam tempore florentissima fuerunt, nunc prostrata et diruta ante oculos iacent. Coepi egomet mecum sic cogitare: en nos homunculi! si quis nostrum interiit aut occisus sit, quorum uita breuior esse debet, cum uno loco tot oppidorum cadauera proiecta iacent. Visne tu te, Serui, cohibere et meminisse te hominem esse natum? Crede mihi, cogitatione ea non mediocriter sum confirmatus: hoc idem, si tibi uidetur, fac ante oculos tibi proponas: modo uno tempore tot uiri clarissimi interierunt, de animula si iactura facta est, tanto o
Abbreviated transcription (Latin):
ñ uides mͥ uidis melior eẽ c̃dictione ꝗ̃ nos qͥ
uidemꝰ. Hactenꝰ existimo nr̃am c̃solationẽ
recte ad hibitam eẽ. qͦ ad c̾cior abhoiẽ ami¬
cissimos fieres us de reb qͥb leuari possent
molestie tue reliqͣ sunt inteipso. Neq mͥ.
ignota nͨ minima solatia ut qͥdẽ egosẽtio
młto maxsa ẽ ego exꝑiens cotidie sic ꝓ ba
ut ea mͥ salutem afterre uideant᷑. Te aũ ab
initio etatis memoria teneo sũme oĩũ doc¬
tͥnar̾. studiosiũ fuisse. oĩa q̃q a sapientissi
ꝙ ului de dlelectatioi et posert his ã
tali uł scĩa ł nat̾a p̃ditũ hortabor ut ad easte
referas artis qͥb apͥmis te tꝑ̃ib estatis studiũ
tuũ dedisti. Tantũ dicã qͥ te sꝑo ad ꝓbat᷑ũ me
pꝰea qͣ illi arti cui studueram nicħ ẽẽ loci neq
inc̃iã. neq inforo uidem oẽm meã curã atq
opã adphilosopiã cõtulisse tue scĩe excellẽa
ac singłari ñ mlto plꝰꝙͣ nr̃e relietũ : loci

Expanded text:
n vides, mihi videris meliore esse condicione quam nos, qui videmus. hactenus existimo nostram consolationem recte adhibitam esse, quoad certior ab homine amicissimo fieres iis de rebus, quibus levari possent molestiae tuae. reliqua sunt in te ipso neque mihi ignota nec minima solacia, ut quidem ego sentio, multo maxima; quae ego experiens cotidie sic probo, ut ea mihi salutem adferre videantur. te autem ab initio aetatis memoria teneo summe omnium doctrinarum studiosum fuisse omniaque, quae a sapientissimet usui et delectationi esse possent, his vero tali uel scientia uel natura hortabor ut ad eas te referas artes quibus a primis temporibus aetatis tuum studium dedisti; tantum dicam quod te spero approbaturum: me, postea quam illi arti cui studueram nihil esse loci neque in curia neque in foro uiderem, omnem meam curam atque operam ad philosophiam contulisse. Tuae scientiae excellenti ac singulari non multo magis
Abbreviated transcription (Latin):
filie tue sane ꝓeo ac debui gͣuit̾ moleste¬
q̃tuli. Cõmunẽq eã calamitatẽ existima¬
ui qͥ si istic affuissem neq tͥ defuissem corã¬
ꝗͥ meũ dolor ẽ tͥ declarassem. Et si genꝰ hoc
emis mułtis idconari posst̾ uti magis ip̃i
uideant᷑ alioꝵ consolatiõe indig̾e ꝗͣ aliis
posse suũ offitiũ p̃stare tñ q̃ inp̾sentia¬

Expanded text:
e quam pro eo ac debui, graviter molesteque tuli communemque eam calamitatem existimavi; qui, si istic adfuissem, neque tibi defuissem coramque meum dolorem tibi declarassem. etsi genus hoc crimis multis id conari possunt, uti magis ipsi videantur aliorum consolatione indigere quam aliis posse suum officium praestare, tamen, quae i
Abbreviated transcription (Latin):
cũ semꝑ ꝓ bauissem. Tũ młtomag̃ ꝓbaui lec¬
tis ciusꝑxĩs litt̾is. Os enĩ cause qͣs cõmemo¬
ras itissime st̃. Tuaq & auctoritate & pru¬
dñtia dignissime. Qd̾ alit̾ cecidisserem exis¬
timas atq opinatꝰ sis. id tͥ nullo mͦ assentior
sa & ꝓstͣta fidissimo bello iacent oĩa ut is

Expanded text:
i lectis tuis proximis litteris; omnes enim causae, quas commemoras, iustissimae sunt tuaque et auctoritate et prudentia dignissimae. quod aliter cecidisse rem existimas atque opinatus sis, id tibi nullo modo adsentior; et prostrata foedissimo bello iacent omnia ut is
Abbreviated transcription (Latin):
fut᷑u. Nã qͥ exemplo sit id y iure sieri putãt
Ip̃e aliqͥd atq adõ multa ad dt̃ & affer̃ de suo
Qͣ re meminisse debes eos qͥ auctoritatẽ ⁊ cõ¬
siliũ tuũ ñ sint secuti sua stulticia occidisse
cũ tua pruclentia salui ẽẽ potuissent. Nices.
Q̾ me ista res consolatur in tantis tenebris
cuꝑ andi. S tñ & cesar ipse ita dete iudicat
& om̃s ciues sic existimant qͣsi lum̃ aliqͦd
extĩctiꝰ cet̾is elusce scĩtatẽ.⁊ prudñtiã ⁊ digni¬
tatẽ tuã. Hec tͥ ad leuandas molestias mag

Expanded text:
 exemplo fit, id etiam iure fieri putant, ipsi aliquid atque adeo multa addunt et adferunt de suo. qua re meminisse debes eos, qui auctoritatem et consilium tuum non sint secuti, sua stultitia occidisse, cum tua prudentia salvi esse potuissent. dices : 'quid me ista res consolatur in tantis tenebris ciperandi; sed tamen et Caesar ipse ita de te iudicat et omnes cives sic existimant, quasi lumen aliquod exstinctis ceteris elucere sanctitatem et prudentiam et dignitatem tuam. haec tibi ad
Abbreviated transcription (Latin):
miũ. hyppocum. Phileum. asteriũ. Licao¬
nem. euforbum. hectorem. Troilum. Men¬
noneini. Neoptolemꝰ: Pentesileam. Priamũ.¬
nestem. protenorem. horcomenerm. Pala¬
o

Expanded text:
mium, Hyppotium, Plebeum, Asterium, Lycaonium, Euphorbum, Hectorem, Troilum, Memnonem; Neoptolemus Penthesileam, PriamuMestem, Protenorem, Horcomeneum. Exco
Abbreviated transcription (Latin):
religioẽ dari alt̾i ñ pot̃. Uidet᷑ ab illo plane
ẽẽ. de posita nc̃ id sꝑamꝰ idq molim ut rex cũ
intelligat se se qd̾ cogitabat ut apompeio
sertũ se atq abiectũ fore ꝓficiscat᷑ ad te. qd̾
sine ulla lubitatiõe si pompeiꝰ paululũ mͦ ost̃¬

Expanded text:
religionem dari alteri non potest, videtur ab illo plane esse deposita. nunc id speramus idque molimur, ut rex, cum intellegat sese, quod cogitabat, ut a Pompeio sertum se atque abiectum fore, proficiscatur ad te; quod sine ulla dubitatione, si Pompeius paulu
Abbreviated transcription (Latin):
p̃t̾ mittimꝰ.: Amic̃ ex consularib neminem
st̃ partĩ obscͣiꝰ iniqͥ partĩ ñ dissimulant̾
irati. Tu fac aĩo forti magnoq sis sꝑesq
ut fracto impetu lenissimi hoĩs tuã pͥsti¬
nã dignitatẽ & głam conseqͣre .su. Que
girant᷑ accipies expolliõe qͥ oĩb negotiis ñ
int̾ suit solũ. S p̃fuit. me sũmo dolore quẽ
intuis reb cupio maxĩe scł cõsolat᷑ spes
qd̃ ualde suspicor fore ut infringat᷑ hoĩũ
imꝓbitas & consiliis tuoꝵ amicoꝵ.⁊ ip̃a die
q̃ debilitat cogitatiões & inimicoꝵ .⁊ ꝓditoꝵ
tuoꝵ facile scdo loco me cõsolat recor datio
mea afflicta sit tñ ÷ tanta similitudo ut sꝑẽ
ate m ignosc̾e. si ea ñ timuerim q̃ ne tu qͥdẽ

Expanded text:
em sunt partim obscurius iniqui, partim non dissimulanter irati. tu fac animo forti magnoque sis speresque fore ut fracto impetu levissimi hominis tuam pristinam dignitatem et gloriam consequare. quae gerantur, accipies ex Pollione, qui omnibus negotiis non interfuit solum, sed praefuit. me in summo dolore, quem in tuis rebus capio, maxime scilicet consolatur spes, quod valde suspicor fore ut infringatur hominum improbitas et consiliis tuorum amicorum et ipsa die, quae debilitat cogitationes et inimicorum et proditorum tuorum facile secundo loco me consolatur recordatio mmea adflictast, tamen est tanta similitudo, ut sperem te mihi ignoscere, si ea non timuerim, quae ne tu quidem
Abbreviated transcription (Latin):
uelĩ ñ facile possũ existimare. S sires co¬
Nec mͥ displicebat ut neq iac̾e regem pat̾em᷑
si uobis repugnantib ad eũ de ferri ad quẽ
ꝓpe iã delatũ existimat᷑. anobis agent᷑ oĩa
diligent̾ ut neq si qͥd obtin̾i pot̾it ñ c̃tẽdamꝰ¬

Expanded text:
velim, non facile possum existimare. sed, si res covelim, non facile possum existimare. sed, si res conec mihi displicebat, ut neque iacere pateremur nec nobis repugnantibus ad eum deferri, ad quem prope iam delatum existimatur. A nobis agentur omnia diligenter, ut neque, si quid obtineri poterit, non contendam
Abbreviated transcription (Latin):
magistͣtu p̃stare nicħ possum ut excepta
possũ cõsir mare te & senatꝰ & popłi .r. sumo
studio amplitudinẽ tuam retenturum.
nũ abste ip̃o deinde acet̾is oĩb qͣm gͣtissimꝰ
gͥ te ẽẽ. cognoscerer tñ afficior sũmostu¬
uolentiã ab sens exꝑir̾e. te uicde & sentire eã¬
dẽ fidẽ eẽ hominũ intua clignitate ꝗͣ ego
inmea salute sũ: exꝑtꝰ. ĩntuis lit̾is intellexi.
Nos cũ maxĩe consilio studio. labor e. gr̃a. de can¬
.N. sa regia nit̾em̃: subito ex orta ÷ nefaria ca¬
tonis ꝓmulgatio que nr̃a studia impediret
& aĩos aminore cura ad sũmũ timorẽ tͣducͥet:
da nicħ magis ꝗͣ ꝑsidiã timemꝰ & catoni qͥd̃¬
Qͦ qͦmͦ se res ht̃ ꝓfecto restitinꝰ. de alex an¬
drina re causaq regia. tantũ habeo polli¬
c̾i me tͥ absenti tuisq p̾sentib cumula¬
te satis fact᷑ũ s u̾eor ne aut e ꝑiat᷑ cau¬
sa regia nobis aut deserat᷑ qͦr̃ utrũ minꝰ

Expanded text:
magistratuum, praestare nihil possum; vi excepta possum confirmare te et senatus et populi Romani summo studio amplitudinem tuam retenturum. imum abs te ipso, deinde a ceteris omnibus quam gratissimus erga te esse cognoscerer tamen adficior sumvolentiam absens experirere; te videre et sentire eandem fidem esse hominum in tua dignitate, quam ego in mea salute sum expertus, ex tuis litteris intellexi. nos cum maxime consilio, studio, labore, gratia de causa regia niteremur, subito exorta est nefaria Catonis promulgatio, quae nostra studia impediret et animos a minore cura ad summum timorem traduceretda, nihil magis quam perfidiam timemus et Catoni q modo se res habet, profecto resistemus. de Alexandrina re causaque regia tantum habeo polliceri, me tibi absenti tuisque praesentibus cumulate satis facturum, sed vereor, ne aut eripiatur causa regia nobis aut deseratur; quorum utrum minus
Abbreviated transcription (Latin):
ydignitatẽ tuã inuͥtute atq in reb gestis
tus atq intua gͣ uitate sepostã ex istimate
Siqͥs ex his reb qͣs tͥ fortuna largta ÷ ñ nulloꝵ
hominũ ꝑfidia detͣx̾it id maiori illis frau di
ꝗͣ tͥ futũ ame nullũ tẽpꝰ p̃t̾mittit᷑ detuis
reb &. agendi & cogitandi utor ad oĩa quȩ
silicio neq eñi prudentior ẽ quenqm ex tuis
neq side maiorẽ eẽ iudico. neq amatiorẽ tul.
hic q̃ agunt᷑ q̃q act̾a sint exte & litt̾is młtoꝵ
& nũtiis cognosse arbit᷑r. Que aũ posita st̃.
in cõiect᷑a q̃q iudñt᷑ fore ea puto tͥ ame scͥbi

Expanded text:
irtute atque in rebus gestis tuis atque in tua gravitate positam existimare; si quid ex iis rebus, quas tibi fortuna largita est, non nullorum hominum perfidia detraxerit, id maiori illis fraudi quam tibi futurum. A me nullum tempus praetermittitur de tuis rebus et agendi et cogitandi; utor ad omnia Q. Selicio, neque enim prudentiorem quemquam ex tuis neque fide maiore esse iudico neque amantiorem tui hic quae agantur quaeque acta sint, ea te et litteris multorum et nuntiis cognosse arbitror; quae autem posita sunt in coniectura quaeque videntur fore, ea puto tibi a me scri
Abbreviated transcription (Latin):
ret. qm̃ ut ne quis ꝓpt̾ ex̾citꝰ cupiditatẽ
alex andriã uell ire. Nignitatis aũ tue
nemo ÷ qͥ existimet habitam ẽẽ rõnem
absenatu. Ne mo ÷ enĩ qͥ nesciat qͦminꝰ
dis cessio fieret ꝑ adu̾sarios tuos ẽẽ factũ
qnẽ popłi noiẽ re aũ uera sceleratisimo

Expanded text:
ret, quam ut ne quis propter exercitus cupiditatem Alexandriam vellet ire. dignitatis autem tuae nemo est quin existimet habitam esse rationem ab senatu; nemo est enim, qui nesciat, quo minus discessio fieret, per adversarios tuos esse factum; qui nunc populi nomine, re autem vera sceleratissimo