comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et hoc poniũ mitti ait. his ubis admiste tua ca.
basilicꝭ hec nũt partim ꝑtim ꝑsita / quod nomẽ
sit deiq fert᷑ ꝓpterca quod qui quondã cũ rege
ponti noniẽ alexandro magno fece prelia bollo
in ꝑsas retulere suo / post inde reuectĩo. hoc genꝰ
arbois in prelatꝭ fiibꝰ gͣis / disserus nonos fructꝰ
mo̾talibꝰ clantes mollusta hec iux est/ Neqͥs
forte iustius ercet. Nux terentiã dicitꝭ: que ita
mollis ut iux attrectata frangit᷑r. De qua d̃ liͦ
fauborim sic̃ reꝑitꝭ. Item quod quidã terentinas
ones ud nices dicũt que sũt terentine a tereno
quod est sabmor lugna molle. unde terencios qͦ
dictos putat. uarco ad libonẽ pͥmo quã ĩculpa
eciã horaciꝰ potest inderi intidere qui ait et molle
carentũ/. Nux piea has nobis qui appositi sũt
micleos dedit. plantꝰ ĩ astellaria. Qui e mite
micleos iolt esse frangat nucẽ/ Et quia mala ue¬

Expanded text:
et hoc pomum mitti ait his verbis: admiscet vaca et hoc pomum mitti ait his verbis: admiscet vaca basilicis haec nunc partim, partim Persica, quod nomen sic denique fertur propterea quod qui quondam cum rege potenti, nomine Alexandro Magno, fera proelia bello in Persas tetulere, suo post inde reventu hoc genus arboris in praelatis finibus Grais disseruere, novos fructus mortalibus dantes. Mollusca haec nux est, ne quis forte inscius erret. Nux terentina dicitur quae ita mollis est ut vix attrectata frangatur. De qua in libro Favorini sic reperitur: "item quod quidam Tarentinas oves vel nuces dicunt, quae sunt terentinae a 'tereno', quod est Sabinorum lingua molle, unde Terentios quoque dictos putat Varro ad Libonem primo." Quam in culpam etiam Horatius potest videri incidere, qui ait et "molle Tarentum". Nux pinea hos nobis qui adpositi sunt nuculeos dedit. Plautus in Cistellaria: qui e nuce nuculeos esse vult frangit nucem. Et quia mala vi
Abbreviated transcription (Latin):
siilit̾ hisdem temporibꝰ quibꝰ grece nuces/ Nũt
dicendũ est que sit greca mix. ac simul hec di¬
cens anngdolain de lance tulit et ostendit. Nux
greca est hec que et anngdala dicitꝭ. S et thasia
eadem nux uocatꝭ. testis est cloacius in ordinatort
ꝯcecorp li ͦ qua̾to Cum sit ait: Nux greca amig¬
dole atta uero insupplicacione mitẽ grecã inꝙ̾
fanũq addequãtulibet / Nutẽ mollustã licet hie¬
mis nobis tempus mudeat tamẽ quia de mitibꝰ
loquinuir indictã nõ relinquemq: plantꝰ nichal.¬
teolo fit eius menũt Mollustã mitem suꝑ eiq
dixit impendeꝰ tegulas. Ecce plantꝰ nonuãt qͥdẽ
sed que sit nux mollusca nõ exp̾unt Est aut per¬
sicr̃ quod nulgo noͣtꝭ et mollusca nux dicit 2. st qͦs
ex ceteis om̃ibꝰ ncibus mollior est. huiq rei ido.¬
neus affertor est sueciꝰ ure longe doctissuq in
idolio quod instribitꝭ moretũ nã cũ loquit᷑ dicit¬
ortulano faciente moretũ int̾ cetera que eo mittit

Expanded text:
m temporibus quibus Graecae nuces. Nunc dicendum est quae sit Graeca nux. Ac simul hoc dicens amygdalam de lance tulit et ostendit. Nux Graeca haec est quae et amygdale dicitur, sed et Thasia eadem nux vocatur. Testis est Cloatius in Ordinatorum Graecorum libro quarto, cum sic ait: Nux Graeca amygdale. Atta vero in Supplicatione: Nucem Graecam, ait, favumque adde quantum libet. Nucem molluscam licet hiemis nobis tempus invideat, tamen, quia de nucibus loquimur, indictam non relinquemus. Plautus in Calceolo sic eidixit impendere tegulas. Ecce Plautus nominat quidem sed quae sit nux mollusca non exprimit. Est autem "Persicum" quod vulgo vocatur et mollusca nux dicitur scilicet quod ceteris omnibus nucibus mollior sit. Huius rei idoneus adsertor est Sueius vir longe doctissimus, in idyllio quod inscribitur Moretum. Nam cum loquitur de hortulano faciente moretum, inter cetera quae eo mittit
Abbreviated transcription (Latin):
grossos. et pascuiminꝰ albinꝰ annali primo de
bruto ca causa sese stultũ brutũq faciebat. gro.¬
ssulos ex melle cdebat / olcaꝵ gna hec emuns¬
rautꝰ affricana albigerꝰ. aquilia alexandrina
egiipcia culmina conclitina lichiniana. orcas
olcaster pausia pilia radius sallentina sergiana.
termutia. Sicut unaꝵ ista sũt gna. Aminea sci
aregione nã amenei fuerũt ubi nũc faleriũ
est. asmusca atrusca. albiuerus abena apiana
duricina. labrusca melampsitia. maronia mare.¬
otis nimẽcana. p̃cia p̃nia. psithia pillcolata
rodiste. phanitis nenuncula. uariola lagea
Int̃ hec pretextatus uellẽ seriũ neñ diu̾cius
audire sed hora nos quietis ãmonet ut exorto iuba.¬
re cloquio symachi domui fruams Atq ita fa ⁊¬
Rimus mẽses post epulas iã remotꝭ et
solet cibus inꝙͥ cũ sũmitr tacitos officere
potus loquaces. at nos ⁊ int poula silemꝰ

Expanded text:
grossos Et Postumius Albinus Annali primo de grossos Et Postumius Albinus Annali primo de Bruto: Ea causa sese stultum brutumque faciebat, grossulos ex melle edebat. Olearum genera haec enumerantur: Africana albigerus Aquilia Alexandrina Aegyptia culminea conditiva Liciniana orchas oleaster pausia paulia radius Sallentina Sergiana Termutia; sicut uvarum ista sunt genera: Aminea, scilicet a regione, nam Aminei fuerunt ubi nunc Falernum est, asinusca atrusca albiverus albena apiana duracina labrusca melampsithia Maronia Mareotis Numentana precia pramnia psithia pilleolata Rhodia stephanitis venucula variola lagea. Inter haec Praetextatus: Vellem Servium nostrum diutius audire, sed hora nos quietis ammonet, ut exorto iubare eloquio Symmachi domi suae fruamur. Atque ita farimis mensis post epulas iam remotis et Praetextatus: Solet cibus, inquit, cum sumitur, tacitos efficere, potus loquaces: at nos et inter pocula silemus,
Abbreviated transcription (Latin):
pontificalibus: felices arboes putão esse Qua̾tꝰ
esculus. ilex. superꝰ. fagus corilꝰ. sorbꝰ ficꝯalba
prens maliis uitis prinq cornꝰ lotus Tarquiꝰ
aut priseꝰ in ostenta̾is arborio fic ait. arbores que
infexũ deori adue̾tenciuũq intutela sũt. cas infelices
noiant alt̾nũ sanguiẽ. felicem. ficĩ atrã queq
bachani ingr̃a ingrosq fructus ferũt. Item accifo.¬
liũ pirũ siluaticũ. pruscũ ieubrũ. sentesq quibꝰ
portenta ꝓdigiaq mala comburi iubere oportet d
quod ficũ tamꝙͣ nõ pomiũ secerni a poms apud
idoneos reperimꝰ. a framus insecla paniũ alus
sicus unã Sed et cicero oeconomiton libro t̾tio¬
neq serit uitem neq que sata est diligentꝰ colit.
olern ficos poma nõ habet. Nec ho ignorandĩd ẽ
ficũ solam ex om̃ibꝰ arboribꝰ nõ flore. lactere ꝓp̾e
ficorũ dicitͤ. Grossi appellantꝭ fici que nõ matu.¬

Expanded text:
pontificalibus: Felices arbores putantur esse quercus pontificalibus: Felices arbores putantur esse quercus aesculus ilex suberies fagus corylus sorbus, ficus alba, pirus malus vitis prunus cornus lotus. Tarquitius autem Priscus in Ostentario arborario sic ait: Arbores quae inferum deorum avertentiumque in tutela sunt, eas infelices nominant: alternum sanguinem filicem, ficum atram, quaeque bacam nigram nigrosque fructus ferunt, itemque acrifolium, pirum silvaticum, pruscum rubum sentesque quibus portenta prodigiaque mala comburi iubere oportet. Quid quod ficum tamquam non pomum secerni a pomis apud idoneos repperimus? Afranius in Sella: Pomum holus ficum uvam. Sed et Cicero Oeconomicon libro tertiNeque serit vitem neque quae sata est diligenter colit: oleum ficos poma non habet. Nec hoc ignorandum est, ficum solam ex omnibus arboribus non florere. Lacte proprie ficorum dicitur. Grossi appellantur fici quae non matu
Abbreviated transcription (Latin):
miõsa disceruit. Nam idem cloatiꝰ sit coꝵ poca.¬
bula destribit Amcianũ. cucixebitum. cocritũ. cer¬
iusta calculosũ. censuuminũ. decimamd̃. greculũ
lellianũ. lamiuinũ. laureũ. lateresiañ. myyera¬
piũ muilesuem mirteũ uenianũ oribiculatũ.
p̃cianũ cubile signinũ tullianũ ticianũ. inno¬
sum turrianũ. precoꝵ. uolemũ. mespilũ. serũ
semẽtimdserũ tarentinũ secũ. uallerianũ serũ
Ammonẽt nos et fici aride ut eniuemꝰ genera
ficoꝵ codem clortio de hib ut de aliis iustituente
Sic eiũ diuersas ficos diligencie sue more dimi.¬
merat Affrita. albula. aruudinea asmastra atra.
cucurbitiua duritoria horculanca. lamana ludia
leptoludia. marsica. miuudica. pulla põpeiana
precoꝵ tellana atra Sciend̃ ꝙ ficus alba ex feli.¬
cibus sit arboribus contra ingra ex infelicibꝰ docẽt
nos uteũꝙ pontifices. Art eñ ueraniꝰ de u̾bis

Expanded text:
numerosa discernit. Nam idem Cloatius sic eorum vocanumerosa discernit. Nam idem Cloatius sic eorum vocabula describit: Anicianum, cucurbitivum, cirritum, cervisca, calculosum, Crustuminum, decimanum, Graeculum, Lollianum, Lanuvinum, laureum, Lateresianum, myrapium, Milesium murteum, Naevianum, orbiculatum, Praecianum, rubile, Signinum, Tullianum, Titianum, thymosum, Turranianum praecox, volaemum, mespilum serum, Sextilianum serum, Tarentinum serum, Valerianum serum. Ammonent nos et fici aridae ut enumeremus genera ficorum eodem Cloatio nos de his ut de aliis instruente. Sic enim diversas ficos diligentiae suae more dinumerat: Africa albula harundinea asinastra, atra cucurbitiva duricoria Herculanea Liviana ludia leptoludia Marsica Numidica pulla Pompeiana praecox, Tellana atra. Sciendum quod ficus alba ex felicibus sit arboribus, contra nigra ex infelicibus. Docent nos utrumque pontifices. Ait enim Veranius de verbis
Abbreviated transcription (Latin):
noñẽ oriquus sue tenuit : licet iã dudũ nostri
soli geruẽ sit. Ed aut̃ ait idem cloiciq citrẽid
et ipm̃ persicũ malũ est . scdm ugiliũ foclicis
mali quo nõ prestancꝰ ullũ et reliqua et ut
nemo dubitet hec de citreo dixisse y̾giliũ Acci.¬
pite q oppius in liͦ de siluestribꝰ arborib dicat.
Citrea idẽ malus et persita alteã gnatte in italia
⁊ in media alceã Paulo post de catreo loquens ait
Est aut edoratissimũ ex quo int̾iectũ uesti tueas
necat. fectꝭ eciã fenens ꝯtraiũ. quod tcitĩ cũ
unio prrgacione uiriũ suaꝵ bibentes seruat. Ge.¬
nerant d aut̃ inperside om̃i tꝑe mala citrea. Alia
eñ precarpũtꝭ⁊. Alia interim maturescũt. Uides hic
et catreũ nonñari. et omĩa signa poni que de co
uirgiliꝰ dixit. licet nomẽ cibcer ille nõ dixexit
Nam et homerꝰ qui citreũ syoti appellat ostẽ¬
dit esse odoratũ poniũ
uestem/ pira hoc q indemꝰ uarietas nominũ

Expanded text:
nomen originis suae tenuit, licet iam dudum nostri soli germen sit. Quod autem ait idem Cloatius citreum, et ipsum Persicum malum est secundum Vergilium: felicis mali, quo non praestantius ullum, et reliqua. Et ut nemo dubitet haec de citreo dixisse Vergilium, accipite quae Oppius in libro de silvestribus arboribus dicat: "citrea item malus et Persica, altera generatur in Italia et in Media altera." Et paulo post de citreo loquens ait: est autem odoratissimum, ex quo interiectum vesti tineas necat. Fertur etiam venenis contrarium, quod tritum cum vino purgatione virium suarum bibentes servat. Generantur autem in Perside omni tempore mala citrea. Alia enim praecarpuntur, alia interim maturescunt. Vides hic et citreum nominari et omnia signa poni quae de eo Vergilius dixit, licet nomen citrei ille non dixerit. Nam et Homerus, qui citreum θύον appellat, ostendit esse odoratum pomum: estem". Pira haec quae vidimus varietas nominum
Abbreviated transcription (Latin):
quo phiam ca quã maximã putas obsernatoẽ
uenerais̾ ut tĩ intra suũ penetral extimes ado¬
raudẽ. Sed si ꝓpt̾ hoc a cõniniis gulabit ꝓcul
huit facessant et alumpne eius houestatẽ dico
et modestiã nec mĩq cũ sobrietate pietatem.
Quã eñ haꝵ dixexim imiq̃ esse nene rabilem
Ita fit ut ab eigmodi cetibꝰ relegatꝰ matriaꝵ
taliũ chorꝰ lib̾tatem cõuimoꝵ solis ꝯcubinis

Expanded text:
quo philosophiam ea quam maximam putas observatione quo philosophiam ea quam maximam putas observatione veneraris, ut tantum intra suum penetral aestimes adorandam: sed si propter hoc a conviviis exulabit, procul hinc facessant et alumnae eius, honestatem dico et modestiam, nec minus cum sobrietate pietatem. Quam enim harum dixerim minus esse venerabilem? Ita fit ut ab eiusmodi coetibus relegatus matronarum talium chorus libertatem conviviorum solis concubinis
Abbreviated transcription (Latin):
ut phiã qumiis mĩrit. et nõ canquã censoriã q̃d ã
et plus niiio uerecũda mat̾ familias penẽt libꝰ
suis cõtueati ne misteat se libero cui eciã tuntꝙ
familiares fut̾ cũ ipa huiꝰ ue̾cundie sit ut sc̃pitũ
nõ modo uerboꝵ sed ne cogitacionũ quidẽ insacriũ
sire quietꝭ adiuittat / Doccat nos ud ꝑ eg̾na iusti¬
tucio et disciplina a parthis petita qui solent cũ
has et inuugꝰ ꝓdicer et lascuure quoq illas nõ
nii domi abdit᷑as tueri docent tectũ pudõꝵ. An
ego censeam ꝓducendã phĩam quo rethorica ne.¬
uire ars et pfessio ppłaris erubuit. Ysocrates
eiũ grecus orato qui uerba prius libera subnũs
ire p̾mus corgit/ ai in cõuinio a sodalibꝰ ora.¬
retire ut aliquid in mediũ de cloquẽtie sue
fonte ꝑfecretuhat renia dep̃tatus est. Que pñs
inquit locus et tempꝰ exigit ego nõ calleo. que
ego callco nec loco p̃senti sũt apta nec tõpori
Ad hec Eustachiuis probe symache ꝓpositũ tuũ

Expanded text:
phia conviviis intersit, et non tamquam censoria quaedam et plus nimio verecunda materfamilias penetralibus suis contineatur, nec misceat se Libero, cui etiam tumultus familiares sunt, cum ipsa huius sit verecundiae ut strepitum non modo verborum sed ne cogitationum quidem in sacrarium suae quietis admittat? Doceat nos vel peregrina institutio et disciplina a Parthis petita: qui solent cum has et in vulgus produci et lascivire quoque, illas non nisi domi abditas tueri deceat tectum pudorem. An ego censeam producendam philosophiam quo rhetorica venire ars et professio popularis erubuit? Isocrates enim Graecus orator qui verba prius libera sub numeros ire primus coegit, cum in convivio a sodalibus oraretur ut aliquid in medium de eloquentiae suae fonte proferret, hanc veniam deprecatus est. Quae praesens, inquit, locus et tempus exigit ego non calleo: quae ego calleo nec loco praesenti sunt apta nec tempori. Ad haec Eustathius: Probo, Symmache, propositum tuum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmanẽt expectat admistratõ digestionis ⁊ tñc demũ
mẽbris sensi ꝯfectus alabitꝭ. potus ut nat᷑aͣ le¬
nior mox altũ petit et cebꝵ qdͥ muẽtice locatũ est
ferit fumi calent aspergue i et idco uaria yma
uitant⁊ / Ne res que adpossidend capit repentina
est calore tã diu̾io ꝙͣ subito ꝯsili sedem sanciet:
quod eque in cibi mrietate metuendũ nulla sltu
racio nilla ꝑsuadet / In illacuo difputacõe qua
digestionũ ordinẽ sormõe luculento et uario diges¬
sisti illa oiã que de nata᷑ huãni cõꝑis dicta sũt et
nil nocent ꝓpor̃te questioni ⁊ cloquẽt᷑ dictanõ abnego
Illi oli nõ assencior qo sucos uados de ciboꝵ uarle e
canfectos dici qtrados esse corꝑibꝰ / cũ cõꝑa ipã
de ꝯtrariis qualitatibꝰ fabricata fuit / Excalido eñ
et frigido de suco et hmido coustamiꝰ ⁊ Cibus ueo
simplex cui adest sucũ de se uiiꝰ qualitatꝭ emuttit

Expanded text:
permanens expectat administrationem digestionis, et tunc demum permanens expectat administrationem digestionis, et tunc demum membris sensim confectus illabitur; potus ut natura levior mox altum petit et cerebrum, quod in vertice locatum est, ferit fumi calentis aspergine. Et ideo varia vina vitantur ne res quae ad possidendum caput repentina est calore tam diverso quam subito consilii sedem sauciet. Quod aeque in cibi varietate metuendum nulla similitudo, ratio nulla persuadet. In illa vero disputatione, qua digestionum ordinem sermone luculento et vario digessisti, illa omnia quae de natura humani corporis dicta sunt et nil nocent propositae quaestioni, et eloquenter dicta non Illi soli non adsentior quod sucos varios de ciborum varietate confectos dicis contrarios esse corporibus, cum corpora ipsa de contrariis qualitatibus fabricata sint. Ex calido enim et frigido, de sicco et humido constamus. Cibus vero simplex cui adest sucum de se unius qualitatis emittit.
Abbreviated transcription (Latin):
nos lionũs equare. nisl recras forte adca q̃ de cõus
inħhiare cadauei̾bꝰ uiq̃is ꝙ semĩbq insidiari fru.¬
cus arboꝵ persequi , Nã nõ nñqͥ edacitatꝭ habẽt
ꝙͣ de longenitate corp opr̃o fabulat᷑ : Secũdũ si
bene recordo̾ ox ͫ est Solere medicos egr̃is smplitẽ
cibũ offerte nõ nariũ cũ hũc offeratꝭ ut opinoꝵ
nõ qiͣ digestũ faciliorẽ sed quai minꝰ appotendũ
ut horroe uinifo̾nas alimionie edendi desideriũ lau¬
queste̾t quasi mulg cõcoquendis ꝑ infremitatem
nõ sufficiente natuã . Idoo si quis eqr estenciũ. ẜ
de ip̃o simplici ampliq appetat subduatꝭ ad huc de.¬
sideranti. Idco uob quiẽto tali / nõ qualitas scd maq̃
querit᷑ i E aũt in edendo sicut in potando suades
uaria uitaĩ. hobet latentis capcionis insidias qr
sanciatꝰ est / quod in bibendo ꝯuiupt. fartus cibo
stomacho ul uentre gͣuat᷑ : Infusꝰ umio fit silis
insano i Oppinõ quia cassitudo cibi uno in loco

Expanded text:
 de corvis inhiare cadaveribus universisque seminibus insidiari, fructus arborum persequi: nam non minus edacitatis habent quam de longaevitate eorum opinio fabulatur. Secundum, si bene recordor, exemplum est solere medicos aegris simplicem cibum offerre, non varium: cum hunc offeratis, ut opinor, non quasi digestu faciliorem, sed quasi minus adpetendum, ut horrore uniformis alimoniae edendi desiderium languesceret, quasi multis concoquendis per infirmitatem non sufficiente natura. Ideo, si quis de ipso simplici amplius adpetat, subducitis adhuc desideranti. Ideo vobis commento tali non qualitas sed modus quaeritur. Quod autem in edendo sicut in potando suades varia vitari, habet latentis captionis insidias, quia sauciatus est, quod in bibendo contingit? Fartus cibo stomachum vel ventrem gravatur, infusus vino fit similis insano, opinor quia crassitudo cibi uno in loco
Abbreviated transcription (Latin):
sic ait : docenti prostigias ĩ honestas cũ auediã
et sambuta psalterio q eunt inludũ hiistrionũ
na̾rabat nõ poterã ami induce ca liberos suos
homies doce nobiles ded cũ ducta sũ in ludũ
salcatoꝵ plus mediussidius meo loco pidi pueris
uiegmibusq qu̾gentꝭ in hiis unũ quod me rei pub¬
lice maxime mifertũ est. pueꝵ bullatũ petitoi
filiũ nõ mĩorem anniis. pñ cũ ocotalis saltare
quã saltatõs impudicꝰ sexuulꝰ honeste saltare nõ
posset. uados quẽadmodũ ingenutũ ost affricanq
quod uidisset cũ crotalis falcantẽ filiũ petitoi̾s

Expanded text:
sic ait: Docentur praestigias inhonestas: cum cinaedulis sic ait: Docentur praestigias inhonestas: cum cinaedulis et sambuca psalterioque eunt in ludum histrionum,narrabat, non poteram animum inducere ea liberos suos homines nobiles docere: sed cum ductus sum in ludum saltatorium, plus medius fidius in eo ludo vidi pueris virginibusque quinquaginta, in his unum quod me reipublicae maxime miseritum est puerum bullatum, petitoris filium non minorem annis duodecim, cum crotalis saltare quam saltationem inpudicus servulus honeste saltare non posset. Vides quemadmodum ingemuerit Africanus, quod vidisset cum crotalis saltantem filium pe
Abbreviated transcription (Latin):
lascinia qua nũc careꝰ̃ ãmones ⁊ dic eñ hore
qui antiquitatem nobis obitis aute cuiꝰ tridimũ
nõ saltatritem nł saltatõꝵ te iudisse menimisti
.at uero illos saltacio certatim ud ab houestis
appetebat. Ecce eũ ut ab illo ordiar tꝑe quod
dicam ingenui filii senatoꝵ in ludũ saltatoriũ
cõmeabat et illic crqͣłia gestantes discebãt̃ salta̾e
Taceo quod matrone eciã saltacõo nõ ĩhonestã
putabant: Sed int̾ probas quoq caꝵ saltandi
cuira erat dũmõ nõ cuib̾ã usts ad artis ꝑfectio
Quid enĩ ait salustiq: psallere saltae̾ elegãciq
quã necesse est probe : adco et ipẽ semꝓmã rep̃¬
hendit nõ ꝙ saltae̾ sod quod optine scierit Nobi.¬
lnĩ uero filios et quod dictu nefas est. filias ꝙͦ
uirgines int̾ studiosa mimerasse saltandi medi¬
tacione. Testis est sapio affricamis emlianus
qui in oroẽ cont legem iudiciaria tyberii grachi

Expanded text:
lascivia qua nunc caremus ammoneo. Dic enim, Hore lascivia qua nunc caremus ammoneo. Dic enim, Hore qui antiquitatem nobis obicis, ante cuius triclinium modo saltatricem vel saltatorem te vidisse meministi? At inter illos saltatio certatim vel ab honestis adpetebatur. Ecce enim, ut ab illo ordiar tempore quod dicam ingenui, filii senatorum in ludum saltatorium commeabant et illic crotalia gestantes saltare discebant. Taceo quod matronae etiam saltationem non inhonestam putabant: sed inter probas quoque earum erat saltandi cura, dummodo non curiosa usque ad artis perfectionem. Quid enim ait Salustius: Psallere saltare elegantius quam necesse est probae? adeo et ipse Semproniam reprehendit, non quod saltare sed quod optime scierit. Nobilium vero filios et, quod dictu nefas est, filias quoque virgines inter studiosa numerasse saltandi meditationem testis est Scipio Africanus Aemilianus, qui in oratione contra legem iudiciariam Tib. Gracchi
Abbreviated transcription (Latin):
uerba ipsa qui uolet legere ubi quere debet
indicaui. Neq ego nũt antiquitati nos ꝓfen̾dos
ul comꝑandos dico: sod respondi obuaeganti horo
assereus uti res habet maiorẽ illis seculis del¬
ciaꝵ curã fuisse quã nostro subiecit furnis albina
antiquitatꝭ nõ nñꝰ quã cetina peritꝰ. Ilitõ te
inꝙ̃ albiue retulisse quãta illis affluencia ma¬
parte lectũ comperisti i ultra em̃ omes pollos
incõria uetustat i et fuxius sic ingressꝰ est
uetustas quidẽ nobis semꝑ si sapinq adoranda
est/ Illa quippe secuta sunt que h̃oc inꝑiũ
uel sanguins ul sudore pepererũt quod nõ nsi
uicttũ facẽt ubertas i S qd fatendũ in illa u̾.¬
tutũ huudãtia uiciis quoq etas illa nõ caruit
copias dice̾ instuturã. Sed quia ĩ assercionẽ
nr̃e emrẽdacionis alia ex aliis ꝓferenda se suge¬
xũt de piscibꝰ nõ omitto sed differo. dũ de alia

Expanded text:
Verba ipsa qui volet legere, ubi quaerere debeat Verba ipsa qui volet legere, ubi quaerere debeat indicavi. Neque ego nunc antiquitati nos praeferendos vel conparandos dico, sed respondi obiurganti Horo, adserens, uti res habet, maiorem illis seculis deliciarum curam fuisse quam nostro. Subiecit Furius Albinus, antiquitatis non minus quam Caecina peritus: Miror teine, non rettulisse quanta illis adfluentia maparte lectu comperisti. Vltra omnes enim polles memoria vetustatis.» Et Rufius sic ingressus est: "vetustas quidem nobis semper, si sapimus, adoranda est. Illa quippe saecula sunt quae hoc imperium vel sanguine vel sudore pepererunt, quod non nisi virtutum faceret ubertas: sed, quod fatendum est, in illa virtutum abundantia vitiis quoque aetas illa non caruit,copias dicere institueram: sed quia in adsertionem nostrae emendationis alia ex aliis proferenda se suggerunt, de piscibus non omitto, sed differo dum de alia
Abbreviated transcription (Latin):
farira in uolupta ficcdulas Nurites et piuepias
incena sumina sinciput aprugnũ. patinã pistũ
patinã suminis. Anetes quer quedulas elixat
lepores. altilio assa. amulũ panes picentes ubi
iñ lupuria tñt accusae̾t  quando tot rebus farta
fuit cena pontificũ : ipã xo eduliũ gn̾a quã
dictii trepia. nã cicius in suasione legis fanme
obicit sclo̾ sũo. quod portũ troianũ mẽsis inferat
quẽ illi ideo sic uocabũt quari aliis ĩclusis mãlibꝰ
grauidũ. ut ille troranus cquus graidis armatꝰ
et lepores segmarent ⁊ teste uarcone qui de agͥ
tultuã libro .iiiͦ. cũ le deleporibꝰ loquetꝭ it art
hoc quoq imꝑ iustitutũ ut sagmarentd. cũ excep¬
tos aleporario quonda in caueis et loto clauso
faciã pignes. Si cui h ͦ nꝵ uideti quod ait uar¬
xo. lepores ctate illa solitos sagmari accipiat
illud qued maiori ãmucaciomi sit dignũ cocleas
sagmatas quod idẽ uarro in codem libro refert

Expanded text:
farina involuta, ficedulas, murices et purpuras. farina involuta, ficedulas, murices et purpuras. In cena sumina, sinciput aprugnum, patinam piscium, patinam suminis, anates, querquedulas elixas, lepores, altilia assa, amulum, panes Picentes. Vbi iam luxuria tunc accusaretur quando tot rebus farta fuit cena pontificum? Ipsa vero edulium genera quam dictu turpia? Nam Titius in suasione legis Fanniae obicit saeculo suo quod porcum Troianum mensis inferant, quem illi ideo sic vocabant, quasi aliis inclusis animalibus gravidum, ut ille Troianus equus gravidus armatis et lepores saginarentur teste Varrone, qui de agri cultura libro tertio cum de leporibus loqueretur sic ait: Hoc quoque nuper institutum, ut saginarentur, cum exceptos e leporario condant in caveis, et loco clauso faciant pingues. Si cui hoc mirum videtur, quod ait Varro lepores aetate illa solitos saginari, accipiat, aliud quod maiore ammiratione sit dignum, cochleas saginatas, quod idem Varro in eodem libro refert.
Abbreviated transcription (Latin):
Accipite mnt̃ grauissimas ꝑsonas nõ defiusse luxuiã
Refero em̃ pontificis uetustissima cenã que stp̾ta
est in indice quãto inctelli illiꝰ portificꝭ mapinui
d hec u̾ba Aute diem nonĩ El. septembres quo
die lentulus marcialis flamẽ manguratꝰ est
domus ornate fuit triclima lectis ebueneis stra¬
ta fuerũt. duobus tricimis pontificis iribuerut
Q catulus. M. enuluis lepidus. d. sillamis
S. cesare cex saccoꝵ. pre scaeuola septus. Q co.¬
nelius. p. uolimuinꝰ p. albmonanꝰ. et lucius¬
iuliuis cesar angur qru cũianguranerũt ⁊t̾tio
triclino. poplia ꝑ penma licima berũtia ugnies
uestales et ipĩq uxor publicia flanunta. et
semꝑnia soocꝰ eiq. Cena hec fuit ante enã echinos
astceas ocudas quãtũ uellent. peloridas sphondi¬
los turdũ asparagos. subtus gallinã altilẽ. patina¬
exostrcar peloridũ. balanos inģros. balanos albos
itea sphondiles Gliconia ridas urticas ⁊ ficedu.¬
las liibos capragines aprugnos altilia ep

Expanded text:
ccipite inter gravissimas personas non defuisse luxuriam. Refero enim pontificis vetustissimam coenam quae scripta est in indice quarto Metelli illius pontificis maximi in haec verba: Ante diem nonum Kalendas Septembres, quo die Lentulus flamen Martialis inauguratus est, domus ornata fuit: triclinia lectis eburneis strata fuerunt: duobus tricliniis pontifices cubuerunt, Q. Catulus, M. Aemilius Lepidus, D. Silanus, C. Caesar, rex sacrorum, P. Scaevola Sextus, Q. Cornelius, P. Volumnius, P. Albinovanus, et LIulius Caesar augur qui eum inauguravit, in tertio triclinio Popillia, Perpennia Licinia Arruntia virgines Vestales et ipsius uxor Publicia flaminica et Sempronia socrus eius. Cena haec fuit: ante cenam echinos, ostreas crudas quantum vellent, peloridas, sphondylos, turdum asparagos subtus, gallinam altilem, patinam ostrearum peloridum, balanos nigros, balanos albos: iterum sphondylos, glycymaridas, urticas, ficedulas, lumbos capruginos aprugnos, altilia ex
Abbreviated transcription (Latin):
ne uilior sit testil poeta. Accipite assertoe accõne in
quo honoe fuerit hic piscis apud publiũ scipionũ
affricanũ illũ et nimãtinũ. hec fũt indialogo de
fata uerba cicconis Nã cũ esset apud se ad laue̾niũ
scipio. unq poncius. Allatus est forte scipioni Acipenser
qui ad modũ rao capitꝭ sod est pistis̾ ut fertꝭ in p̾mis
nobilis Cũ aut̃ sapio unã et altiũ ex hib qui eũ

Expanded text:
ne vilior sit testis poeta, accipite assertore Cicerone in ne vilior sit testis poeta, accipite assertore Cicerone in quo honore fuerit hic piscis apud P. Scipionem Africanum illum et Numantinum. Haec sunt in dialogo de fato verba Ciceronis: nam cum esset apud se ad Lavernium Scipio unaque Pontius, adlatus est forte Scipioni acipenser, qui admodum raro capitur, sed est piscis, ut ferunt, in primis nobilis. Cum autem Scipio unum et alterum ex his qui e
Abbreviated transcription (Latin):
nas flutas quod esse in sũma aqua p̃ piguediẽ
flnon. hec uarro. S quis neget indomitã apuo
ilos et ut ait teciliꝯ uallatã gulã fusse qui
eatam longuiquo mari instrumẽta iuxius compa¬
actient Net uaxũs hit rome pisctis ut ꝑ egre
dicaereos erat: Ructor est plinꝰ garum cesaren
dictatoꝰ tũ teiphales cenas ppło daret sex iniho
murenaꝵ Agauio huorio ad pondq accepise.
huiꝯ hrerii ullã quãius nõ ampłã aut latan
constat ꝓpt̾ muaria q̃ huerit quadragies sestaũ
Nec acipenser quẽ maria prodigis initrint. Alius
seculi delicias euasit: et ut liqueat scds̾ punito bello
celebre nomẽ huiꝰ piscis fuisse Acapite ut menuerit
eiꝯ plautꝰ in fabula que instribitꝭ bacharia exꝑsona
parafiti. Quis est m̾otalis tanta fortuã affectꝰ unꝙͣ
qua ego nũe sum. cuꝰ hec uentri po̾tat᷑ pompa nel
nũt qui nulti inmaĩ acipensex latuit Ante h̃ cuiꝰ ego
latiis in latebras reddã meis dentibꝰ ac manibꝰ. Et

Expanded text:
nas flutas, quod eae in summa aqua prae pinguedine flutentur." Haec Varro. Sed quis neget indomitam apud illos et, ut ait Caecilius, vallatam gulam fuisse, qui ex tam longinquo mari instrumenta luxuriae conpararent? Nec rarus hic Romae piscis, ut peregre accitus, erat. Auctor est Plinius Caesarem dictatorem cum triumphales cenas populo daret, sex milia murenarum a Gaio Hirrio ad pondus accepisse. Huius Hirrii villam quamvis non amplam aut latam, constat propter vivaria quae habuit quadragies sestertio venum datam. Nec acipenser, quem maria prodigis nutriunt, illius saeculi delicias evasit; et ut liqueat secundo Punico bello celebre nomen huius piscis fuisse, accipite ut meminerit eius Plautus in fabula quae inscribitur Baccaria ex persona parasiti: quis est mortalis tanta fortuna affectus umquam qua ego nunc sum, cuius haec ventri portatur pompa? Vel nunc, qui mihi in mari acipenser latuit antehac, cuius ego latus in latebras reddam meis dentibus et manibus. Et
Abbreviated transcription (Latin):
fecisse se iactitans: piscinas aut̃ quã refertas
habueruit p̃tiofissimis piscibꝰ romaĩ illi nobi¬
lissuni pncipes : lucius plullippũs et hoctensĩs
quos cicero piscmaĩos appellat ecia illud inditu
est quod marcis uarro in libro de argritultua  re¬
fert: Marcũ aut̃ catonẽ qui post uti ceꝑnt tõ
heres testamẽto lucilii esset relectos pistes de pisti¬
na eius quadraginta milib uẽoidisse Accer seo
aut nueene ad pistinas ne ut bĩs ab usq freto
siculo. quod regiũ a messana de spicit : Fllitꝭ em̃
optiue a prodigiis credunt᷑ esse. tã murene hs.¬
culis ꝙͣ anguille. Et utreq ex illo loco grete plo¬
te uocant  latine flute. quod ĩ sumo suꝑuãtes
sole terefacte curuae̾ se posse et in aquã mege
celim quã multi magmiq auctoer̃ murenas efreto¬

Expanded text:
fecisse se iactitans. Piscinas autem quam refertas fecisse se iactitans. Piscinas autem quam refertas habuerint pretiosissimis piscibus Romani illi nobilissimi principes, Lucullus Philippus et Hortensius, quos Cicero piscinarios appellat, etiam illud indicium est, quod M. Varro in libro de agricultura refert M. Catonem qui post Uticae periit, cum heres testamento Luculli esset relictus, pisces de piscina eius quadraginta milibus vendidisse. Accersebantur autem murenae ad piscinas nostrae urbis ab usque freto Siculo, quod Rhegium a Messana dispescit. Illic enim optimae a prodigis esse creduntur tam, Hercules, quam anguillae, et utraeque ex illo loco Graece πλωταὶ vocantur, Latine flutae, quod in summo supernantes sole torrefactae curvare se posse et in aquam mergere velim quam multi magniq
Abbreviated transcription (Latin):
pisce effusissime delectati sũt. satis coustat.
huit opimnoĩ. N. uãro consentit asserens codem
liamos appellatos murenas quo sergiq orata
cognonnãtꝰ est quod ei pistes qui aurate uocãẜ
carissum fuerint: hic est sergiꝰ orata qͥ p̾mq
balucas pensiles. habuit: primq astreario in
baiano locauit. primꝰ optimꝰ sapoꝵ osoreis
lucrinis adiudicauit: fuit autẽ etat luci crassi
illius diserti qui quã grais et ferius habitꝰ
sit. Eciã cicero docet. Is tũ ocassꝰ uir cenforiꝰ
nã cũ gneo domicio consor fuit i cũ supra
ceteros diftis habe̾tꝭ. essetq int̾ clarissimos
ciues pniceꝑs tamẽ murenã in pistmã domus
ue mõtuã atteactꝰ tamꝙy filiã luxit. neq
id obscuꝵꝭ fuit. Eiꝑpe collega domitus insena¬
tu hoc ei quasi de forme c̾men obiecit: neq id
confiteri crassus exubuit. ẜ ultro eciã si displis
gloriatꝰ est censor. piam afflectuosam q tem

Expanded text:
pisce effusissime delectati sint, satis constat. pisce effusissime delectati sint, satis constat. Huic opinioni M. Varro consentit adserens eodem modo Licinios appellatos Murenas quo Sergius Orata cognominatus est, quod ei pisces qui auratae vocantur carissimi fuerint. Hic est Sergius Orata qui primus balneas pensiles habuit, primus ostrearia in Baiano locavit, primus optimum saporem ostreis Lucrinis adiudicavit. Fuit autem aetate L. Crassi illius diserti, qui quam gravis et serius habitus sit etiam Cicero docet. Is tamen Crassus, vir censorius, nam cum Cn. Domitio censor fuit, cum supra ceteros disertus haberetur essetque inter clarissimos cives princeps, tamen murenam in piscina domus suae mortuam atratus tamquam filiam luxit. Neque id obscurum fuit, quippe collega Domitius in senatu hoc ei quasi deforme crimen obiecit: neque id confiteri Crassus erubuit, sed ultro etiam, si dis placet, gloriatus est censor, piam affectuosamque rem
Abbreviated transcription (Latin):
lucio sciille clarissimꝰ fuit et anulo aureo ab
codem dictatore donatꝰ est Tanta aũt fuit grã
et gloiã ut me̾cedem diuruã depubbico nulle dena
arte ducẽcies sestriaũ reliquisse. filio coustat. S
quid loquo de histrionibꝰ cũ appus claudiq uix
teudphalis qui salius adusq seuectutẽ fuit pru
gla obtimierit. quod int̾ collegas optime sabuta¬
bat at pͥusꝙp a saltacione difcedo illud adiciã uno
codẽ q loquit sꝑe tribꝰ nobilssims ciuibꝰ nõ mõ
scudiũ saltandi s eciã si diis placet ꝑiciã qua
gloriarente fuisse. gauino fuisse ꝯsorlaũ cceo̾uis
nuimico quod ei eciã ciͦ nõ dissimulant̾ obiecit.
Et marto celio noto inturbas quẽ idẽ cicero defendͭ
et liano acasso crapsi eiꝰ qui apud parthos ex.¬
mnictus est filio : Sed de saltacõe ueterꝭ ad prode
mari ne transire luxũ licimoꝵ me nomẽ am¬
mouuit quos miirenas cognoĩtos quod hoc

Expanded text:
L. Syllae carissimus fuit et anulo aureo ab L. Syllae carissimus fuit et anulo aureo ab eodem dictatore donatus est. Tanta autem fuit gratia et gloria, ut mercedem diurnam de publico mille denararte ducenties sestertium reliquisse filio constat. Sed quid loquor de histrionibus, cum Appius Claudius, vir triumphalis qui Salius ad usque senectutem fuit, pro gloria optinuerit quod inter collegas optime saltitabat? Ac priusquam a saltatione discedo illud adiciam, uno eodemque tempore tribus nobilissimis civibus non modo studium saltandi sed etiam, si dis placet, peritiam qua gloriarentur fuisse, Gavinio consulari, Ciceronis inimico, quod ei etiam Cicero non dissimulanter obiecit, et M. Caelio, noto in turbas viro, quem idem Cicero defendit, et Licinio Crasso, Crassi eius qui apud Parthos extinctus est filio. Sed de saltatione veterum ad praedae marinae transire luxum Liciniorum me nomen ammonuit: quos Murenas cognominatos, quod hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Sit nimir n. senatorẽ nõ ignobilen cealiũ spa¬
ciatorens et festennum uocant eñꝙ staticulos
dae̾ his uersibus ait i descendit de cantherio inde
scaticulos ridiculariã fundere: et aibi in eundẽ
pretẽa cantat ubi collibuit int̾dũ grecos ue̾sus
agit iocos dicit noces demiitat. staticulos dat
hec tato cui ut uidetis eciã cantae̾ ñseru honiẽ
indetꝭ. Quod apud alios adeo nõ int̾ turpia m̃¬
meratũ est ut lucius sylla uir tanti nois optime
cantasse dicatꝰ. Coteꝵ histriones nõ it̾ tuepes
bĩtos ciceo testimonio est quẽ nullꝰ ignorat rostio
quod roscio gesrũ agente tumultuartꝭ: Et certe
satis constat contendere eũ cũ ip̃o histrione soli.¬
tũ. utrũ ille sepiꝰ candẽ sontenciã uariis gesti¬
bus efficet. An ipẽ ꝑ eloquẽtie copiã sermo̾ne
diuid ꝓmictiaret orua res ad hac̃ arts sue fidu¬
ciã rõsciũ actrapit ut libꝵ constribetꝰ quo clogũ¬
cĩã cĩ histoma tõparet: Is est roscius qui eciam

Expanded text:
 Marcum senatorem non ignobilem, Cecilium spaciatorem, et Fescennium vocat, eumque staticulos dare his verbis, ait: « Descendit de cantherio, inde staticulos dare, ridicularia fundere. » Et aPraeterea cantat, ubi collibuit, interdum Graecos versus agit, iocos dicit, voces demutat, staticulos dat. Haec Cato, cui, ut videtis, etiam cantare non serii hominis videtur: quod apud alios adeo non inter turpia numeratum est, ut L. Sylla, vir tanti nominis, optime cantasse dicatur. Ceterum histriones non inter turpes habitos Cicero testimonio est, quem nullus ignorat Roscio quod Roscio gestum agente tumultuarit? Et certe satis constat contendere eum cum ipso histrione solitum, utrum ille saepius eandem sententiam variis gestibus efficeret an ipse per eloquentiae copiam sermone diverso pronuntiaret. Quae res ad hanc artis suae fiduciam Roscium abstraxit, ut librum conscriberet quo eloquentiam cum histrionia conpararet. Is est Roscius qui etiam
Abbreviated transcription (Latin):
doctũl. cũ ad pn̾cipem suũ stribet facet᷑ ꝙ de hoc pi-¬
ste sermonẽ: uerra plury que suꝑius posui p̃misit
et ita subrecit: plunq ut scitis adusq teaiami imꝑa¬
toris ꝑuenit : ctatem. nec dubiũ est quod ait
ab co dici apud antiquol aũt in p̃cio fuisse: Ego testi.¬
moniis palam facio uelco magꝭ quod gratũ ẽ uideo
ad epulas inͣ post iuuinio redisse : quippe qͥ dignacõẽ
ur̃ã cũ int̾sum cõninio sacro amaduertã hũt piste
a coronatꝭ nĩstrit cũ tibicine int feeri. S quid
ait pliiꝰ de acipenseris scanis id uer esse max¬
uiꝰ ue natua̾liũ indagitor ngrdius figubus
esfendit In cuiq libro de aialibꝰ quato ita posts¬

Expanded text:
tus, cum ad principem suum scriberet faceretque de hoc pisce sermonem, verba Plinii quae superius posui praemisit et ita subiecit: Plinius, ut scitis, ad usque Traiani imperatoris venit aetatem. Nec dubium est, quod ait rum ab eo dici. Apud antiquos autem in pretio fuisse ego testimoniis palam facio vel eo magis quod gratiam eius video ad epulas quasi postliminio redisse, quippe qui, dignatione vestra cum intersum convivio sacro, animadvertam hunc piscem a coronatis ministris cum ait Plinius de acipenseris squamis, id verum esse maximus rerum naturalium indagator Nigidius Figulus ostendit, in cuius libro de animalib
Abbreviated transcription (Latin):
ultra romanũ ac mõtaliũ eciã morẽ curabãt. Ex¬
ornetis odibus ꝑaulea et magnia stemiq ad ostenta.¬
cionẽ histrionõ fabricatꝭ sumul croco sparsa huniq
et alia ĩ modũ templi colebe̾rimi prete̾a cũ sedenti
strepitii tomtienũ coronã ei imponebat Ium ueni¬
euti ture qiͣ dec supplicaba. Coga pata plexũ ꝙ
amiculo erat accũbenti: epule uoꝰ quesitissine neq
ceũ et feraꝵ in coguta antea plua gua. Ems

Expanded text:
orem curabant exornatis aedibus per aulaea et insignia scenisque ad ostentationem histrionum fabricatis. Simul croco sparsa humus et alia in modum templi celeberrimi. Praeterea tum sedenti strepitu tonitruum coronam ei inponebat, tum venienti ture quasi deo supplicabatur. Toga picta plerumque amiculo erat accumbenti, epulae vero quaesitissimae, neque crum et fera
Abbreviated transcription (Latin):
ut rugas nõ forte s industria locatas artifeꝵ
undus astu̾get et sumis excomporito deflueus
modũ lateris ambiret. Is quondã cũ incede̾t ela.¬
boratai ad specieni college demuociis diem dixit
qued ui mangustiis oburiis offenso fortuitõ strut¬
turã toge desteuperat et capital piuarit qͣd
iii limes suo locũ ruga mutaset. Ergo h poe¬
trisse aduiras uono triuplales quos uitors¬
goran luxuda uiat . Et ut tateam gurgitem
a deuorato pãt monio cognoiãtũ quia d̾ siguiba
u̾tut secite uicia poris compensamt etatis
uatellis pius in quã foncã luxus et superbie
sitessinũ cõtinacõe peruent. Et ne multis
morer ip̃ã de co salustii uerba subiea. Ac metelli
in uln̾orem hispamã post amiũ regressus magna
gloria ꝯcuerentibꝰ undiq uicili et muliebrĩ sexu
puias et tecra om̃i uisebat᷑. eũ questor gaiuis ur.¬

Expanded text:
ut rugas non forte sed industria locatas artifex ut rugas non forte sed industria locatas artifex nodus astringeret et sinus ex conposito defluens modum lateris ambiret. Is quondam cum incederet elaboratus ad speciem, collegae de iniuriis diem dixit, quod sibi in angustiis obvius offensu fortuito structuram togae destruxerat: et capital putavit, quod in humero suo locum ruga mutasset. Ergo hoc praetermisso ad viros venio triumphales quos victorgentium luxuria vicit: et ut taceam Gurgitem a devorato patrimonio cognominatum, quia insignibus virtutis secutae vitia prioris compensavit aetatis, Metellus Pius in quam foveam luxus et superbiae successuum continuatione pervenit? Et ne multis morer, ipsa de eo Sallustii verba subieci: ac Metellus in ulteriorem Hispaniam post annum regressus magna gloria, concurrentibus undique virile et muliebre secus, per vias et tecta omnium visebatur. Eum quaestor Vrbinu
Abbreviated transcription (Latin):
li .iiiᵒ. erui cũ depanonibꝰ in uilla iñtriendis lo¬
que̾tꝭ sic ait: pͥmus hos qu̾tus hortensiq au¬
gurali cena posuisse dicit⁊ crd̾ pociq factũ cũ
luxudose ꝙͣ seuere boni uiri laudabãt quẽtito ⁊¬
ãmiranda solr̃ ẜ et pudenda ut oua panonũ
quiuis deuariis neneat q̃ hodie nõ dicã iulius
ses onnio nec uen̾eunt : Is hortensiꝯ platanas
suas niuo uerigal consueuit ad co ut ĩ quadã
accione quã hunt cũ ciceo̾ne susteptã precario
a tullio postulasfet ut locũ dicendi ꝑmutoret
secũ: abire eiũ duillã necessai̾o seuelle ut
inuo platanũ quã ĩtusculano posuat ip̃o su¬
ffundet : sed forte abnotã scli sui nõ sufficit
hortensiq uie alioquͦ ex ꝓfesso mollis et ĩpenictu
ponens om̃er deco : fuit enĩ uestitie admũdiciã
cuibss et ut bene amotus iret: faciem ĩspectõ
que̾bat/ ubi se intuens togam cõꝑi se applicabt᷑

Expanded text:
libro tertio, qui cum de pavonibus in villa nutriendis lolibro tertio, qui cum de pavonibus in villa nutriendis loqueretur, sic ait: "primus hos Q. Hortensius augurali cena posuisse dicitur, quod potius factum tum luxuriose quam severe boni viri laudabant. Quem cito seadmiranda solum sed etiam pudenda, ut ova pavonum quinis denariis veneant, quae hodie non dicam vilius sed omnino nec veneunt! Is Hortensius platanos suas vino inrigare consuevit, adeo ut in quadam actione quam habuit cum Cicerone suscepet ut locum dicendi permutaret secum: abire enim in villam necessario se velle, ut vinum platano, quam in Tusculano posuerat, ipse suffunderet. Sed forte ad notam seculi sui non sufficit Hortensius, vir alioquin ex professo mollis et in praecinctu ponens omnem decorum. Fuit enim vestitu ad munditiem curioso, et ut bene amictus iret, faciem in speculo quaerebat, ubi se intuens togam corpori sic applicabat,
Abbreviated transcription (Latin):
lant. Est pretẽa octanii hersenni liber qͥ iustubi
de sacus saliaribꝰ tiburciũ in quo salios herculi
institutos operad̃ diebus tertis et auspicato docet
Item antoniꝰ emplio uir doctus euꝰ scolã cices
post labor fori fequẽ̾tabat salios herculi datas
ꝓbat in eo uoluuẽ: quo disputat quid sit feste
quod ẽ hostiu mumisclmi in sacraro. Quo ube
etꝭ emiiꝰ usus est: Noneis ut credo auctoribiꝰ
certis ꝙ roibꝰ exro qui putabas̾ ut̃q defensus
est. Siqua sut alia q̃ nõs cõmonẽt ĩ mediũ
ꝓferamꝰ ut ipã collacio mem nõ maronis ab¬
tate uenit in mẽte totꝰ ut ait / celo errasse
unegiliũ cũ dido sua rem diuinã ꝓmptii facet̾.
Mactat eni inꝙ̾ lectas de more bidentes. legifere
corei pheboq patriq Ayaso. ot qiͣ ex ꝑgefactꝰ
adiecit/ iuoui aute omes̃ cui uincla ingalia¬
ture accipite et marci uarronis uerba d̾ ag̾cultuõ

Expanded text:
lant. Est praeterea Octavii Hersennii liber qui inscribitur lant. Est praeterea Octavii Hersennii liber qui inscribitur de sacris Saliaribus Tiburtium, in quo Salios Herculi institutos operari diebus certis et auspicato docet. Item Antonius Gnipho, vir doctus cuius scholam Cicero post laborem fori frequentabat, Salios Herculi datos probat in eo volumine quo disputat quid sit festra, quod est ostium minusculum in sacrario, quo verbo etiam Ennius usus est. Idoneis, ut credo, auctoribus certisque rationibus error qui putabatur uterque defensus est. Si qua sunt alia quae nos commovent, in medium proferamus, ut ipsa collatio nostrum, non Maronis, abtate, venit in mentem toto, ut aiunt, caelo errasse Vergilium cum Dido sua rem divinam pro nuptiis faceret? "Mactat" enim inquit lectas de more bidentes legiferae Cereri Phoeboque patrique Lyaeo; et quasi expergefactus adiecitcurae «Accipite et M. Varronis verba de agri cultura
Abbreviated transcription (Latin):
nec decẽ dies int̾mitte quin pollucerent populũ¬
at yr bo olt cũ corona laurea denutterent cubitũ
hiccine est uectiq ait ercõ geminꝰ. At ego ĩneũ.¬
tro dico errasse u̾giliũ. Nõ ut pͥmũ de frondis
gene dicamꝰ. Constat quidẽ nũc lauro sacficates
apud aram dicamꝰ maxiã cõnar̃. se multopost
romã conditã hec / consuetudo sumpsit exordiũ
postꝙͣ in aue̾tino lauretũ cepit unie Quã remi
docet uarro huanart hͦ scdoꝰ emonte ergo ꝓxiõ
decerpta lautꝰ sumebã oꝑantitꝰ quã uicina
offerebat occasio. unde recte maro nost̾ ad ca tꝑe
respepit quidꝰ euand̾ aute urbem conditã apud
aram maximã facta celebrabat. et utebat᷑ pplo
utiq alcde gͣtissima salios aut̾ herculi lib̾tatem
doct̾ne alcioris assignat i quia is deus et apud
eundẽ esse ac martem ꝓbanit: Chaldei quoꝙ
stellã herculis uocãt quã reliqͥ omes mãtis app̃d¬

Expanded text:
nec decem dies intermittere quin pollucerent, populunec decem dies intermittere quin pollucerent, populum ἀσύμβολον cum corona laurea dimitterent cubitum. Hiccine est, Vettius ait, error geminus? At ego in neutro dico errasse Virgilium. Nam, ut primum de frondis genere dicamus, constat quidem nunc lauro sacrificantes apud aram Maximam coronari, sed multo post Romam conditam haec consuetudo sumpsit exordium, postquam in Aventino Lauretum coepit virere, quam rem docet Varro Humanarum libro secundo. E monte ergo proximo decerpta laurus sumebatur operantibus, quam vicina offerebat occasio. Unde recte Maro noster ad ea tempora respexit quibus Evander ante urbem conditam apud aram Maximam sacra celebrabat et utebatur populo utique Alcidae gratissima. Salios autem Herculi ubertate doctrinae altioris adisgnat, quia is deus et apud eundem esse ac Martem probavit. Chaldaei quoque stellam Herculis vocant quam reliqui omnes Martis appel
Abbreviated transcription (Latin):
et mniti dilue bacho paucis quod mile accuratꝭ᷑ ab.¬
soluã : pocta enĩ cque in zobꝰ doctue ⁊ ĩrerbis
sectator clogãdie. sciens cerer̾ mulso libaĩ: adieot.
Niti bacho fanos dilue sq mitescore minũ dicens
cũ nullsũ ceꝑit fieri: nã ita hic uite uinũ dixit
ut alibi ait domitũ. et duꝵ tachi domitura sa.¬
porem. Notũ aut esse nõ diffitebere qd̾ ad dieu
nãte paribꝰ mulso. oportune me herde precex¬
tate feristi hercũd mẽciõ. in ciñꝰ facra hic noster
gemõ enroe cõmisit. Tamẽ salũ ad cantũ ĩcẽsa
altaidi ẽtupopuleis assũt p̃cuncti temꝑa ramis
nã et salios herculi dedit / quos tantũ marti di.¬
cauit. antiquitas  et populcas coronas noiãt cĩ
ad aram incximã sola lauro capita et alia frõde
nõ unniciat. Uidemꝰ et incaꝑite p̃toris urbam
laureã coronã cũ rem diuinã herculi facit. Testa

Expanded text:
et miti dilue Baccho paucis, quod male accusatur, abet miti dilue Baccho paucis, quod male accusatur, absolvam. Poeta enim aeque in rebus doctrinae et in verbis sectator elegantiae, sciens Cereri mulso libari, adiecit: miti Baccho favos dilue, scilicet mitescere vinum dicens, cum mulsum coeperit fieri. Nam ita hic mite vinum dixit, ut alibi ait domitum: Et durum Bacchi domitura saporem Notum autem esse non diffitebere, quod a. d. gnate panibus mulso. Oportune mehercle, Praetextate, fecisti Herculis mentionem, in cuius sacra hic vester gemino errore commisit: Tum Salii ad cantus incensa altaria circum Populeis adsunt evincti tempora ramis. Nam et Salios Herculi dedit, quos tantum Marti dicavit antiquitas, et populeas coronas nominat, cum ad aram Maximam sola lauro capita et alia fronde non vinciant. Videmus et in capite praetoris urbani lauream coronam, cum rem divinam Herculi facit. Testat