comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tis panem sapientie om̃s plene ꝯcupiscũs: s panci admodũ
apprehendunt. Paruuli inqͥt petier̃t panem: ⁊ ñ erat qui
frang̾et ets. Mirabilis hic panis quẽ paruuli ꝯcupiscũt: s nͦ
magni fraugere p᷑sunt. Si quid nur̃ tñ si paruuli ꝯcupisct᷑.
pp̃ cristallinã pulcritudinẽ. uł quid mir̃ si magni frangere
nequeũt pp̃ cristalla̾nã duritiẽ : Iccirco dñs qñ uult reficere
qiuoslibet pane uite ⁊ intellectus. priꝰ diuidit panẽ suũ ꝑ buc¬
cellas: ⁊ sic tandẽ qñ ⁊ quib uult ministrantibꝰ angelis mt¬
tit cristallum sicut buccellas. S putas ne ueltũc sufficiãt
ad esum panis cͥstallim. ut pote ꝑ buccellas diuisi: Heqͣqͣm
credro. S ĩdem ip̃e qui mittit cristallũ suũ sic̃ butcellas
emittẽt ũbũ suum ⁊ liquefaciet ea: ⁊ ueniens ip̃e pͦ ad
implendam ꝓmissionẽ siram. tͣnsiens ministrabat ałis. Et¬

Expanded text:
tis panem sapientiae omnes pene concupiscunt, sed pauci admodum tis panem sapientiae omnes pene concupiscunt, sed pauci admodum apprehendunt: Parvuli, inquit, petierunt panem, et non erat qui frangeret eis . Mirabilis hic panis, quem et parvuli concupiscunt, et nec magni frangere possunt. Sed quid mirum tamen si parvuli concupiscunt, propter crystallinam pulchritudinem, vel quid mirum si magni frangere nequeunt, propter crystallinam duritiem? Idcirco Dominus quando vult reficere quoslibet pane vitae et intellectus, prius dividit panem suum per buccellas, et sic tandem quando, et quibus vult ministrantibus angelis mittit crystallum sicut buccellas. Sed putasne, vel tunc sufficiant ad esum panis crystallini utpote in buccellas divisi? Nequaquam credo. Sed idem ipse qui mittit crystallum suam sicut buccellas, emittet Verbum suum, et liquefaciet ea; et veniens ipse Christus ad implendam promissionem suam, transiens ministrab
Abbreviated transcription (Latin):
ostiuuim: ⁊ qͣntũcũq potes eitende desideriũ tuum. Multum
extende : ut multũ possis capere. Qnͣto ad illa capatior fucris:
tanto beatior eris. Erteride ergo ne parcas. ⁊ si parcere nis.
tibi ñ iłł tumeas. Neciũt illa deficere. S tu potes ad illa minꝰ
idoneꝰ et̃ : dilata ergo os tuũ qͣntũ potes. qr numꝙͣ nimis cape¬
re potes. Apperi ergo. ⁊ dilata os tos tuñ: ⁊ implebit᷑ illud. Faci¬
lo ħ implere potest. qͥ fecit illud. Ad ħ enĩ mittit cͥstallum
suum sicut buccellas. ut ip̃e ñ semel aut bis. s frequenter
impleat: qd̃ totus mundus uel semeł ĩplere ñ ualebat.
Mittit inqͥt cristallũ suum sicut buccellas. ñ ut buccellã:
s nt buccellas. ut habeas unde impleas sepiuł os tuum. Sed
quis hic panis cristallimis.tam durus tam purus : ꝑulch
quidem ad uidendũ. s fortis ad masticandum. Hinc est ꝙ celes¬

Expanded text:
os tuum, et quantumcunque potes extende desiderium tuum. Multum os tuum, et quantumcunque potes extende desiderium tuum. Multum extende, ut multum possis capere. Quanto ad illa capacior fueris, tanto beatior eris. Extende ergo ne parcas; et si parcere vis, tibi, non illis timeas. Nesciunt illa deficere, sed tu potes ad illa minus idoneus esse. Dilata ergo os tuum quantum potes, quia nunquam nimis capere potes. Aperi ergo et dilata os tuum, et implebitur illud. Facile hoc implere potest, qui fecit illud. Ad hoc enim mittit crystallum suam sicut buccellas, ut ipse non semel, aut bis, sed frequenter impleat quod totus mundus, vel semel implere non valebat. Mittit, inquam, crystallum suam sicut buccellas, non ut buccellam, sed buccellas, ut habeas unde os tuum saepius impleas. Sed quis est hic panis crystallinus tam durus, tam purus? Pulcher quidem ad videndum, sed fortis ad masticandum. Hinc est quod coeles
Abbreviated transcription (Latin):
riũ cordis. Si ħ os om̃i egipti delicie inplere ñ possũt: quia
om̃s diuitie mũdi caruali desid̾io satisfac̾e nequent̃. uide ꝙͣ
parua portio humani corporis: ⁊ ꝙͣ angustũ foram̃ sit os car¬
nis. Quis ñ indeat qͣm paruũ est. qd̾ una panis bubcella ĩ¬
pleri potest: Q igitur est una buccella ad os carnis: ħ
totꝰ mundꝰ. ĩmo multo minꝰ ad os cordis. Sam una buccella
corporeñ os replet: s totus mundꝰ desideriũ cordis implere ñ
ualet. Consid̾a si potił qͣnta sit latitudo cordis : cuius os im¬
plere ñ potest totus mundus. Consid̾a quomͦ diuinꝰ mũdus
sermo mundi copiani despicit: cui unã buccellã paniꝰ celes¬
tis in comparatione añponit. Si gͥ egiptum deseruisti. ⁊ spi¬
ritualia esurire didicisti. tibi dr̃. appere os tuũ ⁊ implebo ilsd.
⁊ itm̃ dilata os tuum ⁊ implebo illud. Ergo si clausũ est
iubetis apperire: si aꝑtum est preciꝑis dilatare. Apperi igit᷑

Expanded text:
liciae implere non possunt, quia omnes divitiae mundi carnalia desideria satisfacere nequeunt. Vide quam parva portio humani corporis, et quam angustum foramen sit os carnis. Quis non videat quam parvum est quod una panis buccella impleri potest. Quod igitur est una buccella ad os carnis, hoc est totus mundus, imo multo minus ad os cordis. Nam una buccella corporeum os facile replet, sed totus mundus desiderium cordis implere non valet. Considera, si potes, quanta sit latitudo cordis cujus os implere non potest totus mundus. Considera quomodo divinus sermo mundi copiam despicit, cui unam buccellam panis coelestis in comparatione anteponit. Si igitur Aegyptum deseruisti, et spiritualia esurire didicisti, dicitur tibi: Aperi os tuum, et implebo illud; et iterum: Dilata os tuum, et implebo illud. Ergo, si clausum est, juberis aperire; si apertum est, praeciperis dilatare. Aperi ergo
Abbreviated transcription (Latin):
qualis refectio. ubi dapifer est. xp̃c: pincerna est sp̃c sanctꝰ
penitẽtiã. qñ caro subicitus spũi. Pax namq ẽ qñ caro cõcu¬
piscit: sp̃c actiuiescit. Pax nichilomuiꝰ qñ sp̃c mipetat: caro¬
optemperat. De pate sp̃c ad carnẽ dr̃. Nunc aũ que ad paceꝰ
tuam sunt : s ueniet dies. ⁊ coangustabũt de mdiq ⁊ ad
dicenda ñ est. q̃ uera ũ est. De pace carnis ad spm̃ ⁊ seribit᷑
Et par q̃ exsuperat omẽm sensum custodiat corda ur̃a ⁊ in¬
telligentias uestras. Int̾ pͥmam ⁊ ultinã pacẽ discordia nas¬

Expanded text:
qualis refectio, ubi dapifer est Christus, pincerna est Spiritus sanpoenitentiam, quando caro subjicitur spiritui. Pax namque est quando caro concupiscit, spr: Nunc autem quae ad pacem tuam sunt, sed venient dies, et coangustabunt te undique, et ad dicenda non est, quae vera non est. De pace carnis ad spiritum dicitur: Et pax quae exsuperat omnem sensum, custodiat corda vestra, et intelligentias vestras
Abbreviated transcription (Latin):
in xͦ iħu. Ecce qͣles triũphatores. qui fortit agentes des¬
pituint regnũ mundi. destruũt regñ peccati: dissipant
regnum diaboli. S nec hos eis sufficit. nͥ ĩnadant regnũ
celi. Ab istiusmodi sicindem belatorib molentis. ⁊ tri¬
umphatoribꝰ głosis. regnũ celor um patit᷑: ⁊ iuolẽti
dirripiũt illud. Puto qr hic eis est opꝰ fortitudĩe magna
mirabłiq uirtutẽ anteqͣm irrũpant firmissim̃ illud
manꝰ tue. Est enĩ firimlm̃tũ ĩ sñmis montiũ: ⁊ mõdes¬

Expanded text:
 , Ecce quales triumphatores, qui fortiter agentes despiciunt regnum mundi, destruunt regnum peccati, dissipant regnum diaboli. Sed nec hoc eis sufficit, nisi invadant regnum coeli. Ab istiusmodi siquidem bellatoribus violentis, et triumphatoribus gloriosis regnum coelorum vim patitur, et violenti diripiunt illud. Puto quia hic est eis opus fortitudine magna, mirabilique virtute antequam irrumpant firmissimum illud manus tu
Abbreviated transcription (Latin):
ascendant. siue descendant sursũ ⁊ deorsũ: nil nͥ turbidũ
ĩuenuit. nil nisi turbidũ bibunt. Sic hõcs ascendũt us
ad celos. ⁊ descendũt usq ad abyssos: ⁊ ubiq bibũt de tͣbido.

Expanded text:
ascendant, sive descendant sursum et deorsum, nil nisi turbidum ascendant, sive descendant sursum et deorsum, nil nisi turbidum inveniunt, nil nisi turbidum bibunt. Sic homines ascendunt usque ad coelos
Abbreviated transcription (Latin):
b ⁊ usꝙ ĩ finẽ scli ħ iucissitudĩ alt̾natio custodr̃: mani-¬
festum est qͣm recte calix dñi mixto plenꝰ eẽ perhibeat᷑.
Si gͥ ꝑturbaris noli deficere. si consolaris noli securꝰ esse.
iuia inclinauit ex ħ in ħ. In die maloꝵ mem̃to bonoꝵ:
⁊ ĩ die bonoꝵ menior sis maloꝵ. qr inclinauit ex ħ in hoc
Ecce uideo uas ire ꝑfusũ in domo dñi: ex dñi calice: ⁊ reple¬
tum amaritudine. Euacuat᷑ it̃m uas ire. De quo plenũ e
int̾im q̃ ad patem suam sunt. Et subito inclinat᷑. ⁊ qͦ
durat ħ rer̃ alternantiũ uaxietas: ꝙͣ diu ille qui calicẽ ten
ñ cessat inclinare ex ħ in ħ. Eo ñ ĩuenit᷑ usq hodie qui ĩ
hac uita de dñi calice inebriet᷑. uino mero: qr calix ĩ ma¬
nui dnĩ plenus mixto. Nũ qͥd ħ sola letitia. nũquid ħ so¬
la tristitia: qr siue ĩ sũmo siue ĩ imno calicis muta sunt
ista. uide pices in aqua pluuialibꝰ undis turbata: siue

Expanded text:
ue in finem saeculi haec vicissitudinum alternatio custoditur, manifestum est, quam recte calix Domini misto plenus esse perhibeatur. Si igitur perturbaris, noli deficere; si consolaris, noli securus esse. Quia inclinavit ex hoc in hoc. In die malorum memento bonorum, et in die bonorum memor sis malorum, quia inclinavit ex hoc in hoc. Ecce video vas irae perfusum ex Domini calice, et repletum amaritudine. Evacuatur iterum vas irae de quo plenum erinterim quae ad pacem suam sunt, et subito inclinatur, et quo durat haec rerum alternantium varietas quandiu ille, qui calicem tenet non cessat inclinare ex hoc in hoc, et non invenitur usque hodie, qui in hac vita de Domini calice inebrietur vino mero, quia calix in manu Domini plenus misto. Nunquam hic sola laetitia, nunquam hic sola tristitia, quia sive in summo, sive in imo calicis permista sunt ista. Vide pisces in aqua pluvialibus undis turbata, sive
Abbreviated transcription (Latin):
ce bibitura: s qr ip̃a per culpã cecidit. de umo mero potare
digna ñ fuit. Quid ergo faciet iustꝰ ⁊ suauis dñs : Scit
ip̃e quid faciat: cuiꝰ sapientie ñ est nũs. Quia ergo pecca¬
uit de uino mero ei non dedit: quia aũ alio impellente
ꝑ negligentiã cecidit: de fece eam mnebriare misericorditer
noluit. Moto ergo calice fece̾ cũ uino ꝑmiscuit. ⁊ ex eo
usq mͦ plenꝰ mixto ꝑmansit. De ħ nixto homo potauit:
nam ab intio usꝙad finẽ scłi eius sors per ꝓspera ⁊ adũ¬
sa assidue uariat᷑  qr cillir ĩ manu dñi pleuus muto. Qͣn

Expanded text:
ce bibitura. Sed quia ipsa per culpam cecidit, de vino mero potare ce bibitura. Sed quia ipsa per culpam cecidit, de vino mero potare digna non fuit. Quid ergo faciet justus et suavis Dominus? Scit ipse quid faciat, cujus sapientiae non est numerus. Quia ergo peccavit, de vino mero ei non dedit, quia autem alio impellente per negligentiam cecidit, de faece eam inebriare misericorditer noluit. Moto ergo calice faecem cum vino permiscuit, et ex eo usque modo plenus misto permansit. De hoc ergo misto homo potatur: nam ab initio usque ad finem saeculi ejus sors per prospera et adversa assidue variatur. Quia calix in ma
Abbreviated transcription (Latin):
lix in quo anguriari solet. qr iusticie sue eramine. etiã oc¬
culta nr̃a pensat. Hunc calicem ĩ manu tenet: qr iusticiã
suã ĩ opere ex̾cet. Alnĩ quidẽ hũc nõ in manu. s ut ille ben¬
iamin in sacco portant: qr quid iustũ sit scĩa app̾hendunt
s ad̾ ꝑ memoriã tenẽt ĩ opere ñ oftendt. De ħ quẽ diximꝰ
dñi calice p̾mũ inhebriata est angłica natura: p̾ea pota¬
ta añ autem iuebrianda nͨ humana. Habuit enĩ ut suꝑiꝰ
dictũ est hic calis fecẽ ⁊ uinũmet̃ simul quidẽ: s ñ ꝑmixtũ.
Nam uinũ mer̃ in sumino: fecem autẽ habebat ĩ imo.
fãcta est gͦ angłica nat᷑a: ⁊ ex ħ calice potata. Aliis nãq per
culpam cadentibꝰ ⁊ ꝯfirmatis ĩ malo. aliis per gr̃am stantib
⁊ cõfirmatis u bono. utriq ex uno diuine iusticie calice po¬
tati sunt: s illi de fece. isti de uino mero sufficient̃ ineba¬

Expanded text:
lix in quo augurari solet, quia justitiae suae examine etiam oclix in quo augurari solet, quia justitiae suae examine etiam occulta nostra pensat. Hunc calicem in manu tenet, quia justitiam suam in opere exercet. Alii quidem hunc non in manu, sed ut ille Benjamin in sacculo portant, quia quid justum sit scientia apprehendunt, sed quod per memoriam tenent, in opere non ostendunt. De hoc quem diximus Domini calice, primum inebriata est angelica natura, postea potata, quandoque autem inebrianda natura humana. Habuit enim, ut superius dictum est, hic calix faecem: et vinum merum, simul quidem, sed non permixtum. Nam vinum merum in summo, faecem autem habebat in imo. Facta est ergo angelica natura, et ex hoc calice potata. Aliis namque per culpam cadentibus et confirmatis in malo, aliis per gratiam stantibus, et confirmatis in bono. Utrique ex uno divinae justitiae calice potati sunt. Sed illi de faece, isti de vino mero sufficienter inebria
Abbreviated transcription (Latin):
qͣm ꝯuenient̃ dcm̃ sit fex eus. ñ calix fec̃is. ẽ dñ calix meri
in hiis u̾bis inꝑsticũ lateat queramꝰ. Calix dñi iusticia. uinũ
mer̃ iocunditas sola. fex amaritudo sũma. mixtũ. iuncta si¬
mul ⁊ ꝑmixta bona ⁊ mala. Merũ et̃na felicitas: fer sem¬
pit̾na ĩfelicitas. Mxxtũ: ex ꝓsperis ⁊ adũsis: temporał miͣta¬
bilitas. Hec omĩa ex dñi calice ꝓpinant᷑: qr a uisto crea¬
tore nil nisi uiste agit᷑: ⁊ a iusto rectore omĩa iuste modan¬
tur. Calicem itaq in manu dñs tenet: qr cum sit dñs. cͥ
nemo audeat dr̃e cur ita facis: in ulło opete suo metas eqͥ¬
tatis excẽdit. Hic est ille calir in qͦ bibit dñs m̃s. ñ ille
iosepħ egypto tm̃ p̾latus. s ille cui data est om̃s potestas ĩ
celo ⁊ in t̾ra. Ex ħ ergo bibit: qr illud ei suauit̃ sapit. il¬
lud eum admodum delectat. qd̃ iusticia ꝯm̃dat. Hic est ca¬

Expanded text:
quam convenienter dictum sit, faex ejus, non calix faecis, cum tamen calix meri quam convenienter dictum sit, faex ejus, non calix faecis, cum tamen calix meri in his verbis mysticum lateat quaeramus. Calix Domini, justitia, vinum merum, jucunditas sola, faex amaritudo summa, mistum, juncta simul, et permista bona et mala. Merum aeterna felicitas, faex sempiterna infelicitas. Mistum ex prosperis et adversis temporalis mutabilitas. Haec omnia ex Domini calice propinantur, quia a justo Creatore nil nisi juste agitur, et a justo rectore, omnia juste moderantur. Calicem itaque in manu Dominus tenet, quia cum sit Dominus cui nemo audeat dicere, cur ita facis, in nullo opere suo metas aequitatis excedit. Hic est ille calix in quo bibit Dominus meus, non ille Joseph Aegypto tantum praelatus; sed ille cui data est omnis potestas in coelo et in terra. Ex hoc ergo bibit, quia illud ei suaviter sapit. Illud enim admodum delectat quod justitia commendat. Hic est ca
Abbreviated transcription (Latin):
mer̃. quomͦ q̃so ꝯtinet fecẽ. uł mixtũ: Nam si forte qͥs di¬
cat eum hr̃e uinũ mer̃ in sũmo. fecẽ ĩ imo. mixtũ uͦ ĩ me¬
dio: ꝯtradicit ei qui dicit eum plenũ mixto. S ad diusa tẽpo¬
ra referri pͭ. qd̃ de ħ calice dñi dcm est. Mer̃ itaq uinũ is¬
te calix habuit: uude ⁊ eum calitẽ uini meri appellauit: qͦmͦ
cophinũ stercoris. canistr̃ atimorũ. ex eo ꝙ unũꝙq ĩ se cõti¬
nere soleat. scͥpt᷑a appellare ꝯsueuit. S qr ñ dicit eũ ple¬
nũ mero ꝙadmodũ postea plenũ mixto: simł eũ priꝰ uinũ
mer̃ ⁊ fecem ꝯtinere recte utiq dr̃e possumꝰ. S unũ me¬
rũ in sũmo. fecem ĩ imo: nã ħ ĩ uasis uariis cotidie uidemꝰ.
Calix ergo uini meri dr̃. ut quid ĩ se pius hu̾it. euiden
t̾ ostendat᷑. S cũ plenũ mixto eum pmodũ scͥptura dicat
manifeste ĩnuitur. qd ĩ se mͦ ꝯtineat. Satis patet ꝑ se

Expanded text:
modo, quaeso, continet faecem et mistum? Nam si forte quis dicat eum habere vinum merum in summo, faecem in imo, mistum vero in medio, contradicit ei qui dicit eum plenum misto. Sed ad diversa tempora referri potest, quod de hoc calice Domini dictum est. Merum itaque vinum calix iste habuit, unde et eum calicem vini meri appellavit, quomodo cophinum stercoris canistrum azymorum ex eo quod unumquodque in se continere soleat Scriptura appellare consuevit. Sed quia non dicit eum plenum mero quemadmodum postea plenum misto, simul cum prius vinum merum, et faecem continere recte utique dicere possimus, sed vinum merum in summo, faecem in imo. Nam hoc in vasis vinariis quotidie videmus. Calixter ostendatur: sed cum plenum misto eum postmodum Scriptura dicat, manifeste innuitur quid in se modo contineat. Satis patet per se
Abbreviated transcription (Latin):
dum exiret de t̾ra egypti: linguam qͣm ñ noũat audiuit
Qmͣ iingͣm qͣnto tuis sepiꝰ audit: tanto ĩ celestis sapienti¬
e cognitione plus ꝓficit.
tantum quẽ dñs dius suus eduxit de t̾ra egypti: illi in¬
qͣm recte ħ dr̃. Dilata os triũ ⁊ implebo illud. Nam si adhͦ
ꝯtraero. qͣm dilatare. qr facile in egypto ñ inuenit᷑ ũde pos¬
sis illud implere. Et quidem multos iudemꝰ qͥ ñ hñt unde
queant uentrẽ sanare: s ħ ualde mir̃ uidr̃. si sit aliqͣ tã nu

Expanded text:
dum exiret de terra Aegypti, linguam quam non noverat audivit dum exiret de terra Aegypti, linguam quam non noverat audivit . Quam linguam quanto quis saepius audit, tanto in coelestis sapientiae cognitione plus proficit.tantum quem Dominus Deus suus eduxit de terra Aegypti; illi, inquam, recte hoc dicitur, dilata os tuum et implebo illud. Nam si adhuccontrahere quam dilatare, quia facile in Aegypto non invenis unde possit illud implere. Et quidem multos videmus qui non habent unde queant ventrem satiare. Sed hoc valde mirum videtur, si sit aliqua qu
Abbreviated transcription (Latin):
deserere: qͣm discussis ignorantie tenebris. ĩ lumĩe ueri¬
tatis ocłos intelligentie fig̾e.ͦ Totiẽs egyptũ deserimꝰ qͦci¬
ens rer̃ temporaliũ obliti. contẽpłonis radios in et̾nitate fi¬
gimꝰ. Sis qui egẏptũ deserit ciciꝰ lingͣm qͣm ñ nou̾at aud̃.
qr cũ diuine ꝯtempationi spretis ext̾iorib omib uacamꝰ. nõ
ex angłica reuelatione. nc̃ ex diuina ĩspiratione. celestis sa¬
pic̃tie secreta ꝑcipimꝰ. Lingua ignota reuelatio angłica:
ligna ĩ cognitã aspiratio diuina. Si linguis hoĩum inqͥt apꝰ¬
tolus loqͣr ⁊ angłoꝵ. Quẽadmodũ gͥ lingͣ hõnim: ita est et¬
lingna angłorum. Hanc utiq lingͣm audire ñ possũt. qͥ cu-¬
ris secularibꝰ p̃ssi. nil nisi denebras aspiciũt. Mundi ergo
tenebras deserat: qui celestis sapiẽ noticiã desciat. Nam si
ab ext̾ioribꝰ operibꝰ pet amorẽ ⁊ cogrationẽ recodimꝰ: it̾ne
aspirationis uocem ciciꝰ audimꝰ. Sicut de isrł scͥptũ ẽ. Qr

Expanded text:
in lumine veritatis oculos intelligentiae figere? Toties Aegyptum deserimus, quoties rerum temporalium obliti, contemplationis radios in aeternitate figimus. Sed qui Aegyptum deserit, citius linguam quam non noverat audivit. Quia cum divinae contemplationi spretis exterioribus omnibus vacamus, nunc ex angelica revelatione, nunc ex divina inspiratione coelestis sapientiae secreta percipimus. Lingua ignota, revelatio angelica; lingua incognita, aspiratio divina: Si linguis hominum, inquit Apostolus, loquar et angelorum . Quemadmodum igitur lingua hominum, ita et lingua angelorum. Hanc utique linguam audire non possunt qui curis saecularibus pressi, nil nisi tenebras aspiciunt. Mundi ergo tenebras deserat, qui coelestis sapientiae notitiam desiderat. Nam si ab exterioribus operibus per amorem et cogitationem recedimus, internae aspirationis vocem citius audimus, sicut de Israel scriptum est: Quia
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ ñ est exinanita. Qnͣiuis mͦ ꝑnuxta sit c̾ uno mero:
⁊ calix plenꝰ sit mixto: Rex tñ eius ñ est exinanita. Nam
pꝰꝙͣ omĩa ꝯsũmabunt᷑. ⁊ sic̃ mͦ angłi tandem hõies. hi in
bono illi in malo cõ firmabunt᷑. calix moueri desinet. ⁊ fex
ad calicis una descendet. ⁊ erit uiñ mer̃ ĩ sũmo: ⁊ sola fex
remanebit ĩ imo. qr fex eiꝰ ñ est exinanita. bibent om̃s pͦ¬

Expanded text:
n est exinanita, quamvis modo permista sit cum vino mero, et calix plenus misto; faex tamen ejus non est exinanita. Nam postquam omnia consummabuntur, et sicut modo angeli, tandem homines, hi in bono, illi in malo confirmabuntur, calix moveri desinet, et faex ad calicis ima descendet, et erit vinum merum in summo, et sola faex remanebit in imo, quia faex e
Abbreviated transcription (Latin):
fortit᷑. minime tñ suauit̾. qr minime sapic̃t᷑. uestimta q̃dẽ
habes aurea tñ ñ habes: q sapĩa attingit a fine usq ad fuiẽ
fortit᷑. ⁊ disponit omĩa suauit̾. A fine ĩchoationis usq ad fi¬
nẽ ꝯsũmationis. Tu fortit᷑ inchoas: tepide cõsinnas. Cur ħ nͥ¬
qr ñ dispons omia suauit᷑. nͨ scis operari sapient̃ : Incipis. cͣris.
festinas. ahelas. lararis. deficis: ñ dicam ad finẽ s nͨ ad mediũ
ꝑtingis. ꝑcedit gͦ caritas ĩmo assistit. q̃ nũꝙͣ a dei doxtͥs rece¬
dit: ĩuestitu deanrato arc̃amicta uarretate. Decet sane ut¬
pote reginã multiplicẽ uestẽ ħre: ⁊ uariã. Tu nescio qͥs sẽper
uis ẽẽ in cõtempłone: nescis ut audio uestiri uariefate. Quis¬

Expanded text:
fortiter, minime tamen suaviter, quia minime sapienter. Vestimenta quidem fortiter, minime tamen suaviter, quia minime sapienter. Vestimenta quidem habes, aurea tamen non habes; quia sapientia attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter , a fine inchoationis usque ad finem consummationis. Tu fortiter inchoas, tepide consummas. Cnr? Quia non disponis omnia suaviter, nec scis operari sapienter. Incipis, curris, festinas, lassaris, deciperis. Non dicam ad finem, sed nec ad medium pertingis. Procedit ergo charitas, imo assistit, quae nunquam, a Dei dextris recedit, in vestitu deaurato, circumamicta varietate. Decet sane utpote reginam multiplicem vestem habere et variam. Tu nescio quis semper vis esse in contemplatione, nescis ut audio, vestiri varietate. Ali
Abbreviated transcription (Latin):
iñ amittit. q̃ caritati ñ famulat᷑. A sinistͥs dĩ bona sũt tẽpora¬
ainor ct̃noꝵ ĩflamat. Hec qui temꝑalia nimis sectant᷑: seĩ¬
diligunt : cũ tempꝰ exigit. animas ꝓ inuicc̃ ponũt. sti.¬
tit eigo caritas regina a dextͥs: s ĩ uestitu deamato. Manifm
est ergo eam sũmi regił oculis uelle placere: q̃ tam p̃ciosas
uestes q̃rit ħre. Eror ut arbitror quoꝵdã hic reprehendt̃
qͥ opera nichi eẽ attestant᷑. Habe inquiũt caritatẽ: ⁊ fac
quicqͥd ius. Recte itaq. Nam caritate plenus. sicut nłłm
malũ ex uoto ꝯmitto: sic millũ boũ qd̃ ad fãciend̾ suppetit
facile pret̾mitto. Et ħ est utiq qd angustꝰ. dicit. ñ qd̾ tua
negligentia fingit. ꝓbatio enĩ caritata. exhibitio est operie
Blam opera xp̃i bona: eiꝰ sũt uestim̃ta. n uestitu ĩquit de¬
ãmnto. In uestitu oꝑa iusticie: s anro intellige claritatẽ sapie.
uestim̃tã ergo anrea: opera sunt discreta. Fortassis tu agis om̃ia

Expanded text:
men amittit quae charitati non famulatur. A sinistris Dei sunt bona temporaamor aeternorum inflammat. Nam qui temporalia nimis sectantur, se indiligunt, cum tempus exigit animas pro invicem ponunt. Astitit ergo regina charitas a dextris, sed in vestitu deaurato. Manifestum est ergo eam summi regis oculis velle placere, quae tam pretiosas vestes quaerit habere. Error, ut arbitror, quorumdam hic reprehenditur, qui opera nihil esse attestantur. Habe, inquiunt, charitatem, et fac quidquid vis, recte utique. Nam charitate plenus sicut nullum malum ex voto committo, sic nullum bonum quod ad faciendum suppetit, facile praetermitto. Et hoc est utique quod Augustinus dicit, non quod tua negligentia fingit. Probatio enim charitatis est exhibitio operis. Nam opera bona ejus sunt vestimenta: In vestitu, inquit, deaurato. In vestitu opera justitiae, in auro intellige claritatem sapientiae. Vestimenta ergo aurea, opera sunt discreta. Fortassis tu agis omnia
Abbreviated transcription (Latin):
in motuẽ: ⁊ iccirco pur̃ facere ñ pot̾. Qͣmduu calix mouet᷑
fex ñ descendit s ꝑmiscet᷑: ⁊ in mixtũ efficit᷑ uis scire qͦmꝰ
calix hic ĩ motu sit. ut mer̃ ꝓpinare ñ possit : Angłi qͥdem
qr isti in bono illi ĩ malo ꝯfirmati sũt. ĩꝑmixtũ utic alii me¬
rũ. alii fecẽ biber̃t: ⁊ sicut mali meliꝰ ñ exspͨtãt. sic boni qͥ¬
dem qd̵ semel acceper̃t ꝑ amitt̾e ñ formidãt. S qr insticia
in hom inibꝰ necdũ fixi est. ⁊ pass neut᷑ in neutro ꝯfirma¬
ta est. calix assidue mouet᷑ nam ĩ nemine adhuo iustiti
fieri peior. Nam qui sordidus est pͭ adhuc sordesce̾. siłr qͥ iꝰ¬

Expanded text:
m calix movetur faex non descendit, sed permiscetur, et inde mistum efficitur. Vis scire quomodo calix hic in motu sit, ut merum propinare non possit. Angeli quidem quia isti in bono, illi in malo confirmati sunt, impermistum utique alii merum, alii faecem biberunt; et sicut mali melius non exspectant, sic boni quidem quod semel acceperunt amittere non formidant. Sed quia justitia in hominibus necdum fixa est, et pars neutra in neutro confirmata est, calix assidue movetur: nam in nemine adhuc justitiafieri pejor. Nam qui sordidus est, potest adhuc sordescere,
Abbreviated transcription (Latin):
qr difficile est ualde ĩmo ĩpossibile camelum ꝑ foram̃ acus
transire: cor arrogantia tumidũ. obedientie angustũ pẽne¬
trare sponte. S que impossibilia sunt aput homĩes. apud
dm̃i possibilia sunt: ĩmo facilia. Omĩa enĩ quec̃q uoluit
fecit in celo ⁊ in t̾ra: in mari ⁊ in omĩb abyssis. Ubi ĩuenit
cor intelligentia lucidũ nt celũ : ubi repperit ntẽ firmam
ut t̾ram. si uidit cor amarũ ⁊ instabise ut mare: si accepe¬
rit aĩam tenebrosũ ut abyssum: semper ⁊ ubiq quide̾̃ om̃ĩa
quetq uoluit fecit ĩ celo ⁊ in t̾ra ⁊̃ mari ⁊ ĩ omil abyssis:
⁊ nõ solum ad uocis sue tonitruũ. s sepe ad aspectum suũ.
sepe ad ingressum contriuit montes arrogantie: incurua¬
uit colles suꝑbie. ⁊ quotiẽs uoluit deposuit potẽtes de sede.
uit gentes ⁊ contriti sunt montes scłi. Ad introitũ etiã am̃

Expanded text:
quia difficile est valde, imo impossibile camelum per foramen acus quia difficile est valde, imo impossibile camelum per foramen acus transire, cor arrogantia tumidum obedientiae angustum sponte penetrare. Sed quae impossibilia sunt apud homines, apud Deum possibilia, imo facilia sunt. Omnia enim quaecunque voluit fecit in coelo, et in terra, in mari et in omnibus abyssis. Ubi invenit cor intelligentia lucidum ut coelum, ubi reperit mentem firmam ut terram, si vidit cor amarum et instabile ut mare, si aspexit animum tenebrosum ut abyssum, semper et ubique quidem omnia quet non solum ad vocis suae tonitruum, sed saepe ad aspectum suum, saepe ad ingressum contrivit montes arrogantiae, incurvavit colles superbiae, et quoties voluit, deposuit potentes de sede. gentes, et contriti sunt montes s
Abbreviated transcription (Latin):
s ⁊ precipiũt᷑ indigna. Huc accedit qd̃ sortiũtur prelatio¬
nem sepe persone uiles ⁊ penitꝰ contẽptibiles: homines stul¬
ti ⁊ ignobiles. ⁊̃ in t̾ra penitꝰ ñ parentes. Suffic̾et ad ma¬
lum ut indigni saltem indigna minime preciperẽt. itł qͥ
abiecta imperant: saltem illi abiecti ñ eẽnt. Nuñc autem
ad cumulum mali uiles ussia cum actoritate p̃cipiũt: ⁊ p̃¬
cipiendo ñ rõnẽ s bñplacitũ suũ attẽdunt. Qn pntas ego
ħ pati pot̾o. homo ĩgenuꝰ ⁊lict̾atꝰ arte strenuꝰ. ĩgenio clarus:
Qñ taubꝰ ad talia cor meũ inclinabo: uł qñ inclinare potero:
Gero siciuidem cor durũ ut lignũ. erectũ ut cedrã: animũ
ĩpium suꝑexaltatũ ⁊ eleuatũ sicut cedros libani. Ad ħ bre.¬
uit respondeo. qr uer dnuĩ cõfrigentis cedros: ⁊ facile repri¬
mit aĩos elatos ⁊ cito inclinare pͣ fastus tuos. Fateor quidẽ

Expanded text:
sed et praecipiuntur indigna. Huc accedit quod sortiuntur praelatiosed et praecipiuntur indigna. Huc accedit quod sortiuntur praelationem saepe personae viles et penitus contemptibiles, homines stulti et ignobiles, et in terra penitus non apparentes. Sufficeret ad malum ut indigni saltem indigna minime praeciperent, vel qui abjecta imperant, saltem illi abjecti non essent. Nunc autem ad cumulum mali viles vilia cum auctoritate praecipiunt, et praecipiendo non rationem, sed beneplacitum suum attendunt. Quando, putas, ego haec pati potero homo ingenuus, et litteratus, arte strenuus, ingenio clarus? Quando talibus ad talia cor meum inclinabo, vel quando inclinare potero? Gero siquidem cor durum ut lignum, erectum ut cedrum, animum impium superexaltatum et elevatum sicut cedros Libani. Ad haec breviter respondeo, quia: Vox Domini confringentis cedros, et facile reprimit animos elatos, et cito inclinare potest fastus tuos. Fateor quidem
Abbreviated transcription (Latin):
magnũ mundi hꝰ ꝑ desideriũ reqͥesce̾̃t.⁊ amore nimio nimis
inhereret. Dilatato autẽ corde cogitationes bone. ⁊ scã deside¬
ria cordis suꝑ harenam maris multiplicabunt᷑. ⁊ occurrent
sponte cogitationes bone. sicut prius male. sñ studio ur̃o
ꝑ se oriebant᷑. ⁊ timporis capillus de capite uro ñ ꝑibit. qꝑ
nec una saltem bona cogitatio coram deo in obliuionẽ uenꝰ.
Si tñ sit de capite: ⁊ descendat de rõne. uł ꝓcedat de reda
intentione. Credo autẽ qr ad hanc ãmirabilẽ cõgͣnationem
dert̾e excelsi ãmirantes. ac obstupescentes de te cͥiq simi¬
libus. tunc dicent int̾ gentes magnificauit dñs facere tũ
eis. Et uere utiq magnificduit dñs fac̾e nob̾cum: facti su¬
mꝰ letanteᷤ. uia uox dñi ĩ uirtute. uox diũ ĩ magnificẽ¬
tia. S dicis adhuc. In ordine quidem ñ solũ obseruãtur dina.

Expanded text:
magnum mundi hujus per desiderium requiesceret, et amore nimio nimis magnum mundi hujus per desiderium requiesceret, et amore nimio nimis inhaereret. Dilatato autem corde, cogitationes bonae et sancta desideria cordis super arenam maris multiplicabuntur, et occurrent sponte cogitationes bonae, sicut prius malae sine studio nostro per se oriebantur, et tunc temporis capillus de capite vestro non peribit, quia nec una saltem bona cogitatio coram Deo in oblivionem venit, si tamen sit de capite, et descendat de ratione, vel procedat de recta intentione. Credo autem quia hanc admirabilem commutationem dexterae Excelsi admirantes, ac obstupescentes de te tuique similibus, tunc dicent inter gentes: Magnificavit Dominus facere cum eis. Et vere utique magnificavit Dominus facere nobiscum, facti sumus laetantes, quia vox Domini in virtute, vox Domini in magnificentia. Sed dicis adhuc. In ordine quidem non solum observantur dura,
Abbreviated transcription (Latin):
dñs p̃ ciuixit te uirtute. ad bellũ. ⁊ induuit decori tuo uir¬
tutẽ. s es adhuc sensu ecignus. ⁊ minor ad intelledũ
uiditii ⁊ legum. scito qr ad petitionẽ tuam crescere de fa
am. alia erudiaris ꝑ experientiã. Hinc hauriens de rore cõtem¬
plationis. illic ĩstructus ex assidiutate ꝑfecte operatioĩs: ⁊ tc̃
in tãta rerũ habundantia crescẽs fias magnus. ut pote inter
delitiarũ copias incrassatus. impinguatꝰ. dilatatꝰ. Dilatabis
autem ad orientem. ⁊ ad occidentẽ septenitͥonẽ ⁊ ad meridiẽ.
ut plene cognoscas ⁊ ꝑfecte scias quid sit sperandũ. quid ti¬
mendũ: quid odiendum quid amandũ. Et dabit tibi dñs la¬
titudinẽ cordis sicut harenã que ẽ in litore maris: ut tãca
sit copia cogitationũ bonarum. qͣnta fuit prius multi¬
tudo inutiliũ ⁊ uanar̾ : cum adhuc cor tuũ iuxta ħ mare

Expanded text:
Dominus praecinxit te virtute ad bellum, et induit decori tuo virDominus praecinxit te virtute ad bellum, et induit decori tuo virtutem, sed es adhuc sensu exiguus, et minor ad intellectum judicii et legum, scito quia ad petitionem tuam crescere te facam, alia erudiaris per experientiam; hinc hauriens de rore contemplationis, illinc instructus ex assiduitate perfectae operationis, et tunc in tanta rerum abundantia crescens, fias magnus, utpote inter deliciarum copias incrassatus, impinguatus, dilatatus. Dilataberis autem ad Orientem et ad Occidentem, Septentrionem et Meridiem, ut plene cognoscas, et perfecte scias quid sit sperandum, quid timendum, quid odiendum, quid amandum, et dabit tibi Dominus latitudinem cordis sicut arenam quae est in littore maris ut tanta sit copia cogitationum bonarum quanta fuit prius multitudo inutilium et vanarum, cum adhuc cor tuum juxta hoc mare
Abbreviated transcription (Latin):
seo. si mecum om̃s in cõmune ꝑticipant: ⁊ ut qd̃ sollicitat
m̃tẽ meã totũ tibi ꝑleniꝰ exponam. cor qmͣ corpuł magis
deficit uirtute eyssi: sensu erigno añis tabescit. Ecce cõ¬
cedo qr uirtꝰ tua exilis. uł nulla. prudentia parua: Sed.
or dnĩ in uirtute. uox dnĩ ĩ magnificẽtia. Recte qͥdẽ
qui ĩfirmꝰ est desperat de sua fortitudine: speret tñ in
dnõ. quia or dnĩ in uirtute. Qui sensu coartat᷑. nõ
p̃sumat de sua prudentia: sensum aũ firũ a dño dila¬
tari postulet: quia or dnĩ ĩ magnifice̾tia. Postulet
aut̃ in fide qui indiget sapĩa: ab eo qui dat omib afflu¬
ent̾ ⁊ non imꝑperat. Noli timere pusillus grer: ñs
uirtutẽ ppło ĩuo dabit. quia uox dñi in uirtute. Qui
ꝯfidunt in dño muitabu̾t fortitudĩem: qr ox dñi in
iurtute. Et si forte iam accepistis fortitudinẽ. ⁊ forte

Expanded text:
seo, si mecum omnes in communem participant, et ut quod sollicitat seo, si mecum omnes in communem participant, et ut quod sollicitat mentem meam totum tibi plenius exponam, cor quam corpus magis deficit, virtute exili, sensu exiguo animus tabescit. Concedo, quia virtus tua exilis, vel nulla; prudentia parva. Sed vox Domini in virtute; vox Domini in magnificentia. Recte quidem qui infirmus est desperat de sua fortitudine; speret tamen de Domino, quia vox Domini in virtute. Qui sensu coarctatur, non praesumat de sua prudentia; sensum autem suum a Domino dilatari postulet, quia vox Domini in magnificentia. Postulet autem in fide qui indiget sapientia, ab eo qui dat omnibus affluenter et non improperat. Noli timere, pusille grex! Dominus virtutem populo suo dabit, quia vox Domini in virtute. Qui confidunt in Domino mutabunt fortitudinem; quia vox Domini in virtute. Et si forte jam accepisti fortitudinem, et forte
Abbreviated transcription (Latin):
allos intonut. qui illos ꝑt̾ruit. ⁊ in bono solidauit. fluc¬
tuationes m̃tis tue stabilire pot̾it. ⁊ repͥm̾e cogitationes nͥl¬
ominꝰ uagas: sicut in eoꝵ cordibꝰ qñ uoluit d̾s maiestatis.
itonuit suꝑ aqͣs i iltas. Ecce inquis tandem uix animatꝰ
ũbis uel exemplis: facio qd̃ hortaris. S si ꝓmitto corporis
mei stabilitatem. oportet utiq ⁊ tenere ꝯmunionẽ. s time¬
o ĩfirmitatẽ aorrporis: formido pusillanimitatẽ cordis. Sum
etenim ĩfirmus ⁊ pusillus homo. dener ⁊ delicatꝰ. ut pote in
t̾ra snauitꝰ iiẽtiũ educatꝰ qui mollib uestiũt᷑. ⁊ epulan¬
t᷑ cotidie splendide. Infirmꝰ omĩa fastidit. paruuł noua sꝑ
alii hñt semꝑ fastidio: qd̃ alii hr̃e nequeũt. auide concu¬
pisco. Herbarum radiceꝰ ⁊ queque uilissima ꝓ deliciis sũ¬
mis cõputo. tñimͦ cet̾i non hãnt. qͣslibet regum epłas nau¬

Expanded text:
illos intonuit, qui illos perterruit, et in bono solidavit, flucillos intonuit, qui illos perterruit, et in bono solidavit, fluctuationes mentis tuae stabilire poterit, et reprimere cogitationes nihilominus vagas, sicut in eorum cordibus quando voluit Deus majestatis intonuit super aquas multas. Ecce, inquis tandem vix animatus verbis, vel exemplis, facio quod hortaris. Sed, si promitto corporis mei stabilitatem, oportet utique et tenere communionem, sed timeo infirmitatem corporis, formido pusillanimitatem cordis. Sum etenim infirmus et pusillus homo, tener et delicatus, utpote in terra suaviter viventium educatus, qui mollibus vestiuntur et epulantur quotidie splendide. Infirmus omnia fastidit, parvulus nova semper alii habent semper fastidio, quod alii habere nequeunt avide concupisco? Herbarum radices, et quaeque vilissima pro deliciis summis computo, tantummodo caeteri non habeant: quaslibet regum epulas nau
Abbreviated transcription (Latin):
fus maiestatis ĩ tonuit: dñs super aqͣs maltas. Aliqñ eĩ
tonat ut deꝰ : aliqñ uͦ intonat. ut dñs. Qñ in inat᷑ mala
et̾na intonat ut deus: qñ irrogat mala temporalia. tonat
ut dñs. Solus deus donare et̾na bona uł mala pot̾: tem po¬
rał ctiam dñs affligere corpora pͭ. Qñ ergo uides quoslibet
corꝑe sanos corde compũctos. mũdũ relinq̃re. a habitũ re¬
ligionis assim̾e. scito qr dñs maiestatit ĩ tonuit. deꝰ maies¬
tatis coꝵ corda ꝑt̾ruit. Qñ quis corporis morbo uł rerum
dampno cõpulsus deserere cogitur iuas suas pͣuas: agnosce
q dñs inconuit suꝑ aqͣs multas. Si gͥ sepe iudisti alios
corde cõnpulsos compũctos. alios corpore afflictos. lubricã
uitã deserere. ad ordinẽ curr̾ẽ. religiose uiu̾e. Ad antique
uite luxꝰ ñ respic̾e : quid est qd ampliꝰ timeas de te qui
multos tui sumsleꝰ de uides in uã dñi p̃cessisse᷑ Qui super

Expanded text:
nus super aquas multas. Aliquando enim nus super aquas multas. Aliquando enim tonat ut Deus aliquando vero intonat ut Dominus: quando minatur mala aeterna, intonat ut Deus; quando irrogat mala temporalia, tonat ut Dominus. Solus Deus donare aeterna bona, vel mala potest. Temporalis etiam Dominus affligere corpora potest. Quando ergo vides quoslibet corpore sanos, corde compunctos, mundum relinquere, habitum religionis assumere, scito quia Dominus majestatis intonuit, Deus majestatis eorum corda perterruit; quando quis corporis morbo, vel rerum damno compulsus deserere cogitur vias suas pravas, agnosce quia Dominus intonuit super aquas multas. Si igitur saepe vidisti alios corde compunctos, alios corpore afflictos lubricam vitam deserere, ad ordinem currere, religiose vivere, ad antiquae vitae luxus non respicere, quid est quod amplius timeas de te qui multos tui similes te vides in via Domini praecessisse? Qui super
Abbreviated transcription (Latin):
siccauit in aliis aquas multas : ñ pot̾ exsiccare tuas: Nõ¬
ne ⁊ te tonitruo magnitudĩs sue pert̾rere pot̾it: qui cum
uoluit super illos intonint: In illis enim. eiis maiesta
tis intonuit. t̾ribilit᷑ ĩsonuit: corda pert̾ruit. ⁊ uolunta¬
tem mutauit. Tanta autem ⁊ tam subita m̃tis mutatio
ad diuine uocis tonitruũ fcã est. ut statim deserentes mũ¬
duni sequẽtes xp̃m nõ dubitarent cũ ip̃o tͣns fe̾tare stag¬
num genesareth. qͣmuis ł̃suggerẽt ⁊ seuirẽt ꝯtra ip̃os mi¬
rabiles elationes maris. Erat enim uentus ꝯtrariꝰ eis. fla¬
tus uidelicet diabolice suggestionis. S surgens iħc imꝑ¬
auit uentis ⁊ mari: ⁊ facta est tranquillitas magna. Ec¬
ce enim qͦmͦ potes uide. iam ñ nutant. nil iã trepidant:
quin potiꝰ spũ feruentes. spe gaudentes. unis qͥsq eorũ
exultauit ut gigas ad currendam uiã mandatoꝵ dñi.¬

Expanded text:
siccavit in aliis aquas multas, non potest exsiccare tuas? Nonsiccavit in aliis aquas multas, non potest exsiccare tuas? Nonne et te tornitruo perterrere poterit, qui cum voluit, super illos intonuit? In illisintonuit, terribiliter insonuit, corda perterruit, et voluntatem mutavit. Tanta autem et tam subita mentis mutatio ad divinae vocis tonitru facta est, ut statim deserentes mundum, sequentes Christum non dubitarent cum ipso transfretare stagnum Genesareth, quamvis insurgerent et saevirent contra ipsos mirabiles elationes maris. Erat enim ventus contrarius eis, flatus videlicet diabolicae suggestionis. Sed surgens Jesus imperavit ventis et mari, et facta est tranquillitas magna. Ecce enim quomodo potes videre, non jam nutant, nil jam trepidant, quin potius spiritu ferventes, spe gaudentes, unusquisque eorum exsultavit ut gigas ad currendam viam mandato
Abbreviated transcription (Latin):
dnĩ huiꝰmi carnaliũ defiderioꝵ. reu̾se sunt aq̃ enites
guas. Ad uoluntatis enĩ sue nutũ cõgregat eas ĩ locum
unũ. ⁊ corartans eas intra metas necessitatis. ut appare¬
at arida. ⁊ solidetur ꝓpositũ bone uoluntatis: quia. ox
dñĩ super aqͣs. S si parum creditis u̾bis: credite uel exem¬
plis. Ecce enĩ qͣntos uides te ad religionẽ precessisse: ⁊ ordi¬
nis rigorem rigide ten̾e. prius quidem instabiles ⁊ leues.
⁊ tibi admodũ similes: nuc̃ aũ in ꝓposito stabiles. ĩ bono
ꝯstantes prius m̃te uagos. studio uanos. nc̃ uero ĩ disci¬
plina rigidos: in religione fundatos. S quomͦ q̃so id fie¬
ri potuit nisi qr. eus maiestatis intonuit. dñs super
aqͥs multas: Quid est intonuit suꝑ aqͣs multas nͥ ꝑterru¬
it mentes młtipłr̃ uagas. ⁊ multũ fluxas : Exsiccau̾it gͦ
in eis dñs ãqͣs multas: ⁊ conu̾tit mare in aridã. Qui gͥ ex¬

Expanded text:
Domini hujusmodi carnalium desideriorum reversae sunt aquae, euntes Domini hujusmodi carnalium desideriorum reversae sunt aquae, euntes gnas. Ad voluntatis enim suae nutum congregat eas in locum unum, et coarctat eas intra metas necessitatis, ut appareat arida, et solidetur propositum bonae voluntatis, quia vox Domini super aquas. Sed si parum creditis verbis, credite vel exemplis. Ecce enim quantos vides te ad religionem praecessisse, et ordinis rigorem rigide tenere, prius quidem instabiles et leves, et tibi admodum similes, nunc in proposito stabiles, in bono constantes: prius mente vagos, studio vanos, nunc vero in disciplina rigidos, in religione fundatos. Sed quomodo, quaeso, id fieri potuit, nisi quia Deus majestatis intonuit super aquas multas? Quid est intonuit super aquas multas, nisi perterruit mentes multipliciter vagas et multum fluxas? exsiccavit ergo in eis Dominus aquam nimiam, et convertit mare in aridam. Qui ergo ex
Abbreviated transcription (Latin):
ergo dño uiam tuam ⁊ spera in eo: ⁊ ip̃e faciet. Scio ⁊
ip̃e quidem m̃tis humane fluctuationes. ⁊ cogitãtiones
te. suie pusillanimitate tua: cogita qr uox dni ĩ uirtu¬
te. uox dnĩ in magnificẽtia. Times elationẽ m̃ͣtis ⁊ fas¬
tus tumidos: s uox dnĩ confrĩgentis cedros. Si u̾o metu¬
is incentiua libidinis: marime aut spm fornicationis:
agno sce qr uox dñi int̾ridentis flãmam ignis. Ista cogita.
ista pertracta: S nc̃ redeamꝰ ad singła. Ecce dicis qr mens
tua ualde leuis. multũ ĩstabił. uaga ⁊ ꝓfuga: ubiq se ua¬
riat. undies fluctuat. qr uult ⁊ non uult piger. consili
a mutat. uoluntates alt̾at. sim ił fluctui maris qui a
uento mouet᷑. ⁊ curũfert᷑: s qui ꝯũtit mare ĩ arisdã faci¬
le potest precipere. ut congregent᷑ aq̃ que sub celo sunt.
in locũ unũ ⁊ appdreat arida. Quia se ad nocẽ iubentis

Expanded text:
ergo Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet scio et ergo Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet scio et ipse quidem mentis humanae fluctuationes, et cogitationes te, sive pusillanimitate tua, cogita quia vox Domini in virtute: vox Domini in magnificentia. Times elationem mentis et fastus tumidos, sed vox Domini confringentis cedros. Si vero metuis incendia libidinis, maxime autem spiritum fornicationis, agnosce quia vox Domini intercidentis flammam ignis. Ista cogita, ista pertracta. Sed nunc redeamus ad singula. Ecce dicis quia mens tua valde levis, multum instabilis, vaga et profuga ubique se variat, undique fluctuat; quia vulttes alternat, similis fluctui maris qui a vento movetur et circumfertur. Sed qui convertit mare in aridam, facile potest praecipere ut congregentur aquae quae sub coelo sunt in locum unum, et appareat arida. Quia saepe ad vocem jubentis
Abbreviated transcription (Latin):
gule. Si enim intra claustralẽ disciplinã uos coartastis:
atrium dni absꝙ dubio instrastis. Si uotũ ꝓfessionis
facitis. si instituta regłe seruatis: hostias dño admodũ gra¬
tas obtulistis. Si enim in claustio uiuentes ꝑ omnia
humilit̾ obeditis omib: uere adorastis dnĩm in atrio scõ eiꝰ.
E inquit aliqͥs. Ecce unã aliqͣm cõgregationẽ e cet̾is e¬
ligens. ꝓpono ꝓmitt̾e stabilitatẽ corporis mei: s timeo ni
miam leuitatẽ cordis mei. Ecce ꝓmitto enĩdationẽ mo¬
rũ ineoꝵ. s dura sunt ĩstituta canonicoꝵ: ꝓpono tñ mo¬
res em̃dare. p̾cipue in castitate. ĩ ꝯmunicatione. ĩ obedi¬
entia si ñ desit gr̾a. Si ꝓmittẽs astitatẽ qͦmͦ esinguo
libidinẽ: Timeo nichiłominꝰ cõmunicatõnẽ ꝓps infir¬
mitatem: obedientiã propt̾ suꝑbiã. Bñ utiq facis de¬
sperans de te ip̃o: si tñ non desinas sperare ĩ dũo Reuela

Expanded text:
gulae. Si enim intra claustralem disciplinam vos coarctastis, in gulae. Si enim intra claustralem disciplinam vos coarctastis, in atrium Domini absque dubio intrastis. Si vero votum professionis facitis, si instituta regulae servatis, hostias Domino admodum gratas obtulistis. Si enim in claustro viventes per omnia humiliter obeditis omnibus, vere adorastis Dominum in atrio sancto ejus. Sed, inquit aliquis: Ecce unamaliquam congregationem e caeteris eligens, procce promitto emendationem morum meorum, sed dura sunt instituta canonicorum. Propono tamen mores emendare, praecipue in castitate, in communione, in obedientia, si non desit gratia. Sed promittens castitatem, quomodo exstinguo libidinem? Timeo nihilominus communionem propter infirmitatem, obedientiam propter superbiam. Bene utique facis desperans de teipso, si tamen non desinas sperare in Domino. Revela
Abbreviated transcription (Latin):
głam. s ⁊ honorem: qr ⁊ laudando głificant ⁊ operando
honorant. In malis uero saltẽ głam nõi eius: qr eł discipli¬
nam landant. qͣmuis eam c̾codire ñ studeant. dorate
dñm ĩ atͥo sc̃õ eius. Suꝑius offerre hostias precipi᷑. hic
intus adorare usbẽmur: pͥus ne intremꝰ nacui: scdo ne in¬
stemus ociosi. Ne intremꝰ uacui. afferte dno głam nõi enis:
ne sitis intus ociosi adorate dñm in atiro scõ euis. Quid ẽ
adorare nisi totum corpus nr̃m ad pedes ꝓstern̾e: ⁊ sũmũ
nr̃m ad eius ina indinare Uult ergo ꝓpħ̾a ñ solũ suꝑ¬
iorib m̃bris dñi. ħ ÷ prelatis uos subici s ⁊ usq ad nouis¬
sima eius m̃bra uos sponte humiliari. Subiecti estote om̃
cum hostiis intrate: ingressi adorate. Arripite artã uiã:
intrate angustam portã: in habitu religionis. ⁊̃ noto ꝓ¬
fessionis: manete ui domo discipline: denete ĩstituta ri¬

Expanded text:
gloriam, sed et honorem; quia et laudando glorificant, et operando gloriam, sed et honorem; quia et laudando glorificant, et operando honorant. In malis vero saltem gloriam nomini ejus, quia ejus disciplinam laudant, quamvis eam custodire non studeant: Adorate Dominum in atrio sancto ejus. Superius offerre hostiam praecipimur, hic intus adorare jubemur. Prius ne intremus vacui, secundo ne stemus otiosi: ne intretis vacui, afferte Domino gloriam nomini ejus; ne sitis intus otiosi, adorate Dominum in atrio sancto ejus. Quid est adorare, nisi totum corpus nostrum ad pedes prosternere, et summum nostrum ad ejus ima inclinare? Vult ergo Propheta non solum superioribus membris Domini, hoc est praelatis, vos subjici, sed et usque ad novissima ejus membra vos sponte humiliari. Subjecti estote modocum hostiis intrate, ingressi adorate. Arripite arctam viam, intrate angustam portam, in habitu religionis, in voto professionis; manete in domo disciplinae, tenete instituta re
Abbreviated transcription (Latin):
Si filioᷤ auetũ effertis. si opera mansuietudĩs. si desideria
pieratis habetis. facile est ut de talli hostia cor eleuetis.
Iccirco uob̾ dr̃. Affecte dño głam ⁊ honorẽ. Ae si aperte di¬
rãte. Ad hoc agite. in eo studete: ut deꝰ głificet᷑ ut d̾s ho ͤ¬
noretire.e fferte dño głam ⁊ honorẽ. Laudib deus glifi¬
cature operib honorat᷑. Si uidentes opera ur̃a dñi landãt.¬
⁊ eadem operari studeant: obtulistis dño głam ⁊ honore
Si uidentes mirant᷑. si mirantes imitantur: abq dubia ob¬
tulistis dño głam ⁊ honorẽ. ꝑ roꝑt̾ bonos afferte głam es
honorem: pp̃ malos nero afferte dñõ głam nomitui euis.
Mali quia bona opera ur̃a imitari iecusant nõ iueni¬
ant saltem quid incis uire reprehendant: ne forte cõtͣ
imitari nolint. Si per uos disciplina dñi laudat᷑: etiam
ab ip̃is in quib per bonã uoluntatẽ ip̃e ñ recipit᷑: obtulis¬
tis dño głam noĩ euis. In bonis gͦ dño obtulistis ñ solum

Expanded text:
Si filios arietum offertis, si opera mansuetudinis, si desideria pietatis habetis, facile est ut de tali hostia cor elevetis. Idcirco vobis dicitur: Afferte Domino gloriam et honorem. Ac si aperte dirate. At hoc agite, in eo studete, ut Deus glorificetur, ut Deus honoretur. Afferte Domino gloriam et honorem. Laudibus Deus glorificatur, operibus honoratur. Si videntes opera vestra Deum laudant, et eadem operari studeant, obtulistis Domino gloriam et honorem. Si videntes mirantur, si mirantes imitantur, absque dubio obtulistis Domino gloriam et honorem. Propter bonos afferte gloriam et honorem, propter malos vero afferte Domino gloriam nomini ejus. Mali quia bona opera vestra imitari recusant, non inveniant saltem quid in eis jure reprehendant, ne forte contraimitari nolint. Si per vos disciplina Domini laudatur, etiam ab ipsis in quibus per bonam voluntatem ipse non recipitur, obtulistis Domino gloriam nomini ejus. In bonis ergo Domino obtulistis non solum