comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ epressuis ex uno gͣndis. ex alfo sublimis. ex alio ĩuenit᷑ fribił.¬
Una itaq humane ꝯditionis ꝯsid̾atio. ⁊ ĩmanis ẽ ex ea parte qua
subiacet corruptioni. ⁊ sublimis est ex ea parte. qua reseruat᷑ repara¬
tioni. ⁊ t̾ribił ex ea parte qua patet perditioni. Unilus audire quã¬
ta immanitas corruptionis: Cui comꝑabo te. uł cui assimłabo te
fllia ierłm. cui exequabo te. ⁊ ꝯsolabor te uirgo filia syonͤ Magna

Expanded text:
o sublimis, et ex alio invenitur terribiUna itaque humanae conditionis consideratio et immanis est, ex ea parte qua subjacet corruptioni; et sublimis est ex ea parte qua reservatur reparationi; et terribilis ex ea parte qua patet perditioni. Vultis audire quanta immanitas corruptionis? Cui comparabo te, vel cui assimilabo te, filia Hierusalem; cui exaeguabo te, et consolabor te, virgo filia Sion? Magna
Abbreviated transcription (Latin):
Nũc aũ ꝓ spetiali bentficio sibi sociisq suis specialit impenso. ¶i¬
bi inquit deus patrũ meoꝵ ꝯfiteor. teq laudo. qr sapĩam. ⁊ fortitu¬
dinem dedisti mͥ. ⁊ nc̃ ostendisti mͥ que rogauimꝰ te: qr sermone̾¬

Expanded text:
nunc autem pro speciali beneficio sibi sociisque suis specialiter impenso. Tinunc autem pro speciali beneficio sibi sociisque suis specialiter impenso. Tibi, inquit, Deus patrum meorum confiteor, teque laudo, quia sapientiam et fortitudinem dedisti mihi, et nunc ostendisti mihi qu
Abbreviated transcription (Latin):
uolint. qui dicit: ¶ Et lux c̃ eo ẽ. Absq dubio deꝰ lux ẽ.⁊ in
eo tenebre ñ sunt ulle. Cur gͦ ñ dicit ꝙ u̾rcit̾ dr̃e potuit. qr
deꝰ lux ẽ: s ait. ⁊ ẽ eo lux est: An forte ħ doc̾e uos uoluit. qr
uͥ ip̃e ꝑ inhabitantẽ gr̃am manseriti necͣcie ꝯgnitõis lum̃ de¬
ẽẽ ñ possit: Nam lum̃ quid̃ ꝙ ip̃e est. ꝓut ip̃m ẽ. in hͣ utiq
uita int̃im iude ñ pꝰsumꝰ. S̾ lum̃ ꝙ cũ ip̃o est nõ solũ ad
solatiũ. s etiam ad suffragiũ. accipere consueuimꝰ. Quale aũ hoc lu¬
niei eẽ dicimꝰ. per qd̃ quid agere quid uitare. quid dilig̃e. quid odi¬
o habere. quid crede uel quid sperare debemꝰ agnoscimꝰ: Quał queso
est lux ista. que nouit ꝓfunda. ⁊ abscondita. ipõ utiq reuelante.
ip̃o deniq inspuante. qui dat sapientib sapĩam. ⁊ scĩam intelligẽ¬
tib disciplinam: Hucusq damel głificauit dm̃ ꝑ cõmum bono.

Expanded text:
voluit quod dicit, et lux cum eo est. Absque dubio Deus lux est, et in eo tenebrae non sunt ullae. Cur ergo non dicit quod veraciter dicere potuit, quia Deus lux est, sed ait, et cum eo lux est? An forte hoc docere nos voluit, quia ubi ipse per inhabitantem gratiam manserit, necessariae cognitionis lumen deesse non possit? Nam lumen quidem quod ipse est, prout ipsum est, in hac utique vita interim videre non possumus; sed lumen quod cum ipso est, non solum ad solatium, sed etiam ad suffragium accipere consuevimus. Quale autem hoc lumen esse dicimus, per quod quid agere, quid vitare, quid diligere, quid odio habere, quid credere vel sperare debemus agnoscimus? Qualis, quaeso, est lux ista quae novit profunda et abscondita, ipso utique revelante, ipso denique inspirante, qui dat sapientibus sapientiam, et scientiam intelligentibus disciplinam? Hucusque Daniel glorificavit Deum pro communi bono,
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ ꝯstituit rex ut perderet sapientes babilonis: sic ei loquu¬
tus ẽ. Sapientes babilonis ne ꝑdas. Iutroduc me in ꝯspectu regis:
⁊ solutõnẽ regi narrabo. Si ꝑ damelẽ recte feruor deuotionis. ꝓ ari¬
och uitłłr districtio equitatis: quid erit aluid ad arioch uelle uit᷑¬
re. nͥ seccetiora equitatis archana ꝓfundiꝰ quer̃e. ⁊ qͥd dist̾cta iusticia
exigat. intima ꝑsccutatione perspic̾e uelle: Hoc aũ negotiũ dani¬
eli tunc recte ascribit᷑. qñ mẽs humana in id ip̃m. ex magna deuo¬
tione urget᷑. Namel itaq ad arioch intͣt: qñ equitatis ꝯsulta deuo¬
tio q̃ritat. Est ⁊ alia adhuc intͣndi ad eũ causa. nͨ forte minꝰ nectͣia.¬

Expanded text:
nis, sic ei locutus est: Sapientes Babylonis ne perdas, introduc me in conspectu regis, et solutionem regi narrabo . Si per Danielem recte fervor devotionis, per Arioch intelligitur districtio aequitatis, quid erit aliud ad Arioch velle intrare, nisi secretioria aequitatis arcana profundius quaerere, et quid districta justitia exigat, intima perscrutatione perspicere velle? Hoc autem negotium Danieli tunc recte ascribitur, quando mens humana in idipsum ex magna animi devotione urgetur. Daniel itaque ad Arioch intrat, quando aequitatis consulta devotio quaeritat. Est et alia adhuc intrandi ad eum causa nec forte minus necessa
Abbreviated transcription (Latin):
azarie sociis suns indicauit negotiũ. ut q̃xerẽt mia̾m a facie dĩ celi
suꝑ saciam̃to isto. ⁊ non ꝑirent damel. ⁊ socii euis. cum cet̾is sapi¬
entibꝰ babilonis. Per tres istos damelis socios indiuiduos. ⁊ comites
inseparabiles. circũspectionẽ. discretionẽ. delib̾atõnẽ intelligimꝰ. Cñ¬
quib uere deuotõis offm̃ ulło mͦ pꝰsse expleri cotidiano exꝑm̃to ꝓ

Expanded text:
m a facie Dei coeli super sacramento isto, et non perirent Daniel, et socii ejus, cum caeteris sapientibus Babylonis . Per tres istos, Danielis socios individuos, et comites inseparabiles, circumspectionem, discretionem, deliberationem intelligimusquibus verae devo
Abbreviated transcription (Latin):
tis. Caritas enĩ ñ querit q̃ sua sunt. s q̃ alioꝵ. Qui gͦ bona cõma
caritatis instinctu ꝓpͥis añposuit: qͥd mir̃ si priꝰ hostiam laudis ob¬
tulit ꝓ illis que plus dilerit: Hotandũ aũ qd̾ tria illa. q̃ dam¬
elis officio superiꝰ assignauimꝰ. in ħ uno u̾su paritꝰ notare possu¬
mus. Hota uocẽ ꝯfessionis ⁊ głificatõis. in eo qd̾ legis. Tibi deuꝯ
patr̃ meoꝵ cõfiteor. teq laudo. Supplicatõis autẽ preces se obtulisse
ostendit: in eo qd̃ dicit. Et nc̃ ostendisti nob̾ cĩ roganimꝰ te. In hiis
autem tribus. ni fallor: uere deuotionis officiũ ꝯtinet᷑. uł explet᷑¬

Expanded text:
sua sunt, sed quae aliorum. Qui ergo communia bona charitatis instinctu propriis anteposuit, quid mirum si prius hostiam laudis obtulit pro illis quae plus dilexit? Notandum autem quod tria illa, quae Danielis officio superius assignavimus in hoc uno versu pariter notare possumus. Nota vocem confessionis et glorificationis in eo quod legis: Tibi, Deus patrum meorum, confiteor, teque laudo; supplicationis autem preces se obtulisse ostendit in eo quod dicit: Et nunc ostendisti nobis quae rogavimus te. In his autem tribus, ni fallor, verae devotionis officium continetur vel explet
Abbreviated transcription (Latin):
penit̾e oꝑteat. si ĩpetiat ꝙ optat. qͥ aluid nr̃e damel deuotionis ui
detur tibi fatere: qͣm furentis regis insaniã mitigare: Cum aũ ad
aliqͥd precipitis affcõis sue uehem̃tiam trahi se sentiti ꝙ int̾im sub
tante ꝑturbationis sue nibe uł turbine atẽ ue rectũ sit agnosc̾e

Expanded text:
poenitere oporteat, si impetrat quod optat, quid alpoenitere oporteat, si impetrat quod optat, quid aldetur tibi facere, quam furentis regis insaniam mitigare? Cum autem ad aliquid praecipitis affectionis suae vehementia trahi se sentit, quod interim sub tantae perturbationis suae nube, vel turbine utrumne r
Abbreviated transcription (Latin):
uidico. tante. ⁊ tam uitime ꝑturbationis tẽpore orõi incũbere.¬
cum uir uł iollo potiꝰ mͦ tunc temporis ꝯtingat. eiꝰ saltẽ memi¬
nisse. Oportet gͦ eo quod supͣdiximꝰ modo damelẽ ꝑ semet ip̃m co¬
pugnare. Menꝯ itaq studiosa. ⁊ cura salutẽ suã sollicita. que
adhuc cum fu̾it ꝑturbata: perturbationi sue ordo repugnare non
nouit. ⁊ huĩmodi usum uel grãm necdum optinuit. oret ⁊ impe¬
tret temꝑe tͣnqͥllitatis. diuinitus sibi dari gr̾am orandi sub temꝑe
ꝑturbationis. It hurc modũ forsitan dabitur daneli qñ ad regem
ꝑ semet ip̃m inttrare. ⁊ adhuc ip̃o furente. ⁊ tũc pot̾it ñ semel tm̃. s se¬
ut cam possit pꝰmodum penitꝰ dełe. Qñ intime ꝑturbatõis sue tꝑ̃e
deuota ment humilit̾ petit. ⁊ supplicat: ne sub ꝯcitati furoris ĩpetu
diuina eũ pietas aliquid ꝑ patientiã agere ꝑmitat. uñ pꝰmodum

Expanded text:
judico tantae et tam intimae perturbationis tempore orationi incumberejudico tantae et tam intimae perturbationis tempore orationi incumberetemporis contingat ejus saltem meminisse. Oportet ergo, eo quo supra diximus modo, Danielem per semetipsum copugnare. Mens itaque studiosa, et circa salutem suam sollicita, quae adhuc, cum fuerit perturbata, perturbationi suae orando repugnare non novit, et hujusmodi usum, vel gratiam necdum obtinuit, oret, et impetret tempore tranquillitatis divinitus sibi dari gratiam orandi sub tempore perturbationis. In hunc modum forsitan dabitur Danieli quandoque ad regem per semetipsum intrare, et adhuc ipso furente, et tunc forte poterit non seut eam possit postmodum penitus delere. Quando intimae perturbationis suae tempore devota mens humiliter petit et supplicat, ne sub concitati furoris impetu divina eum pietas aliquid per impatientiam agere permittat, unde postmodum
Abbreviated transcription (Latin):
troducẽ. Item qr sepe ⁊̃ cum necc̾itas exigit. ⁊ urget. deuote orare ñ
possumꝰ. diuine uisitationis ⁊ nr̃e cõpũctionis tempore oremus. ut
nect̃ĩtatis tempore orare possimus. Si itaq orandi facultas. orõne
optinet᷑: damel ꝓ certo ꝑ semet ip̃m ingredr᷑. S nec illud quidẽ ne¬
gligent̃ p̾t̾enũdũ. qd̃ sub tempore regie ꝑturbationis ⁊ furoris legitur
ingressus. nam introductiomis tempore nłłm ꝓfecto regie ꝑturbatõ¬
nis uł indiciũ accepimꝰ. Hon ił. cred̾e oportet hunc regeni semꝑ eẽ
natum. atq aliquo furore turbatum. Aliud est aĩ impetũ ẽẽ uehe¬
alud eẽ ira. ⁊ insania impletũ. Alud deniq inui̾cibilẽ. ⁊ pene im¬
mobilem. aliud uͦ intolłabilem. ⁊ plane irrõnabilem. S quis q̃so
danielem sub regii furoris temꝑe p̾sim̃et. uł auderet ante regem¬
ante regem adducere: Supra humanã industriã ⁊ uirtutẽ esse

Expanded text:
 cum necessitas exigit et urget, devote orare non possumus, divinae visitationis et nostrae compunctionis tempore oremus, ut necessitatis tempore orare possimus. Si itaque orandi facultas oratione obtinetur, Daniel pro certo per semetipsum ingreditur. Sed nec illud quidem negligenter praetereundum quod sub tempore regiae perturbationis et furoris legitur ingressus. Nam introductionis tempore nullum profecto regiae perturbationis vel indicium accipimus. Non enim credere oportet hunc regem semper esse iratum, atque aliquo furore turbatum. Aliud est animi impetum esse vehealiud esse ira et insania plenum. Aliud denique invincibilem et pene immobilem, aliud vero intolerabilem et plane irrationabilem. Sed quis, quaeso, Danielem sub regii furoris tempore praesumeret, vel auderet ante regem adducere? Supra humanam industriam, et virtutem esse
Abbreviated transcription (Latin):
Otandum sane. quod tripler sit officiũ. uere. ⁊ ꝑfecte deuoti¬
onis. Primũ est confessio criminis. Scd̃m ptulatio mise-¬
rationis. tcium: głisicatio miserentis. ꝑximũ est accusatio culpe.
scd̃m supplicatio uenie. t̾ciũ magnificatõ diuine munificentie.
Hec ornĩa iste noster daniel magnifice exequit᷑. sit̾ ex eiꝰ u̾bis
cognoscit᷑. Cõfessio. ⁊ accusatio est culpe. ⁊ibi alio loco dño loqͥt᷑
in orõne. Peccauimꝰ. iniqͥtatẽ fecimꝰ. impie egimꝰ. ⁊ recessimꝰ. ⁊ de¬
clinauimꝰ amandatis tius. atq iuditiis. Supplicatio. ⁊ imploratõ

Expanded text:
otandum sane quod triplex sit officium verae et perfectae devotionis. Primum est confessio criminis, secundum postulatio miserationis, tertium glorificatio miserentis. Primum est accusatio culpae, secundum supplicatio veniae, tertium magnificatio divinae munificentiae. Haec omnia iste noster Daniel magnifice exsequitur, sicut ex ejus verbis cognoscitur. Confessio et accusatio est culpae, ubi alio loco Domino loquitur in oratione: Peccavimus, iniquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus, et declinavimus a ma
Abbreviated transcription (Latin):
modat. S quid q̃so uiuat ex̾cendoꝵ accepisse oꝑtunitatẽ: nͥ ex eidẽ
largitoris mun̾e accipiamꝰ ⁊ exseqñdi facultatẽ: Scimꝰ aũ qr erateᷤᷤ
diu̾se aliis. ⁊ aliis effectib suit magis apte. Certe que ĩ puĩcia
dicimꝰ. ꝓ fundius retinemꝰ. ⁊ expeditiꝰ ꝓferimꝰ. In uiuenili etate ẽ
uirtꝰ corporis robustior. ⁊ aũis audatior. ⁊ iccitro ea etas. ad ex̃citatiõis

Expanded text:
 ex ejusdem largitatis munere accipiamus et exsequendi facultatem? Scimus autem quia aetates diversae aliis, et aliis effectibus sunt magis aptae. Certe quae in pueritia discimus profundius retinemus, et expeditius proferimus. In juvenili aetate est virtus corporis robustior, et animus audacior, et idcirco
Abbreviated transcription (Latin):
onis gradib diumoꝵ cognitio dilatat᷑. Pximo omĩũ damiel mystice
uisionis noticiã ex diuina reuelatõne accepit. pꝰea etiã eius utiq soci
¶ eadem res innotuit. tandẽ autẽ eidem rei sc̃ia. usq ad regis notiam
ꝑuenit. De pͥmo dr̃. ¶ unc dameli ꝑ uisione̾ nocte mysfl̃uĩ reue¬
latũ est. p̾modũ autẽ tam ꝓ se qͣm ꝓ sociis euis damel ꝓfitet᷑. ¶ a
sermonẽ inquid regis apperusti nobis. Et nc̃ de ꝓpalanda regi eiusd
rei noticia idem ip̃e pollicet᷑. ¶ ntroduc me in ꝯspettu regis. ⁊ solu¬
tionẽ regi narrabo. Et ut breuit᷑ soluam qͥd suꝑ hiis sentiam. alii ĩ
sua orõne. alii in sua meditatione. aliĩ aũ ĩ sua ip̃a sepe locutione
reuelationẽ diuinã accipiũt. ⁊̃ sublimia q̃libet atti ꝓfunda. ex di¬
iuna inspirõne cognoscũt. Uer̃tam̃ non solum illud ꝙ orando s et
attribuimꝰ. qñ hoꝵ. qd̾ libet m̃cto deuotõis acqͥrimꝰ. Quidã itaq sunt

Expanded text:
iel mysticae visionis notitiam ex divina revelatione accepit. Postea etiam ejus utique sociis res eadem innotuit, tandem autem ejusdem rei scientia usque ad regis notitiam pervenit. De primo dicitur: Tunc Danieli per visionem nocte mysterium revelatum est. Postmodum autem tam pro se, quam pro sociis suis Daniel profitetur: Quia sermonem, inquit, regis aperuisti nobis. Et nunc de propalanda regi ejusdem rei notitia idem ipse pollicetur. Introduc me in conspectum regis, et solutionem regi narrabo. Et ut breviter absolvam quid super his sentiam, alii in sua oratione, alii in sua meditatione. alii autem in ipsa sua saepe locutione, revelationem divinam accipiunt, et sublimia quaelibet atque profunda ex divina inspiratione cognoscunt. Verumtamen non solum illud quod orando, sed et attribuimus, quando horum quodlibet merito devotionis acquirimus. Quidam ita que sunt
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ qua illud ⁊ aliis ꝓbare possimꝰ in ꝓnitu nͦdũ hm̃is. &euelationis
lum̃ qͣ in nocte. ⁊ uelut ĩ mediis tenebris apparet. qñ qͥs myst̾ii
cem ꝑferre non ualet. S cũ ꝑ diutinã retͣctatõnẽ pꝰmodũ agimus.
ut acceptam ueritatis intelligentiã. qͣm ip̃i priꝰ uir uł tenuit᷑ uide̾
potuimꝰ. ꝑspicua demonstiatione aliis etiã declarare possimꝰ : ꝙͥ aliud

Expanded text:
llud et aliis probare possumus in promptu necdum habemus. Revelationis lumen quasi in nocte et velut in mediis tenebris apparet, quando quis mystcem proferre, non valet. Sed cum per diutinam retractationem postmodum agimus, ut acceptam veritatis intelligentiam quam ipsi prius vix vel tenuiter videre potuimus, perspicua demonstratione aliis declarare possimus, quid aliud
Abbreviated transcription (Latin):
intłłigñtiã. Studeamꝰ semꝑ statĩ in ip̃o exortu reuelartis gre̾. in ip̃a
ĩnouatione illiunnate intlłntie. digna deo laudũ preconia reft̾e.
Buccinate inneomenia tubil. ii iusigni die sollẽnitatis ur̃e. Neo¬
menia: noua lima. Noua luna: intelligñtia ĩnouata. ⁊ diuinitꝰ
ĩspirata. Scimꝰ qr luna lum̃ a se ipã ñ ht̃. s a sole accipit. ut luc̾e
qd̃ huãnã intelligñtiam excedit. ex diuina reuelatõe ꝯgnoscunꝰ:
debemꝰ statĩ in gr̃arũ actõuẽ assurgẽ. ⁊ magnificẽtie tuba.ĩ diuine
bonitatis preconia reboare. Magnificate ĩqͥt dnm̃ met̃. ⁊ eraltemꝰ
nom̃ eiꝰ in id ip̃m. Ecce qͦmͦ buccina ꝑsonuit. ecce qͦmͦ ad clamorẽ
buccine sec̃ ⁊ alios animauit. Eiusimi buccine clangorẽ ĩ noua lu-¬
na fĩ uoluit. uł se fcũrũ spospondit: c̃ dixit. Bñdicã dñm qͥ tribu-

Expanded text:
ntiam. Studeamus semper statim in ipso exortu revelantis gratiae, in ipsa innovatione illuminatae intelligentiae, digna Deo laudum praeconia referre. Buccinate in neomenia tuba in insigni die solemnitatis vestrae. Neomenia, nova luna, nova luna intelligenti innovata, et divinitus aspirata. Scimus quia luna lumen a seipsa non habet, sed a sole accipit ut lucere quod humanam intelligentiam excedit ex divina revelatione cognoscimus, debemus statim in gratiarum actionem assurgere, et magnificentiae tuba in divinae bonitatis praeconia reboare: Magnificate, inquit, Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in idipsum . Ecce quomodo buccina personuit; ecce quomodo ad clangorem buccinae secum et alios animavit. Ejusmodi buccinae clangorem in nova luna fieri volui
Abbreviated transcription (Latin):
deuotionẽ suam ĩnouare. seu ⁊̃ inflãmare ꝯtendit. ¶ ocq̃s su¬
is inqͥt iundicauit negotiũ. Quasi a damele. danelis sociis negoti¬
um ĩdicat᷑. qñ er deuotione agitur. ut iminẽs negotiũ ĩ ꝯsid̾atõe.
examinatõnẽ. ꝯsultatõem adducat᷑. Miã aũ ĩpetranda ꝓponit᷑. si ꝯp
u̾cta mens in eo ꝙ deuote exequit᷑: ñ sis m̃itis. s diuinis misera
te qͥs dubitet: ¶t non perirent inqͥt damel ⁊ socii eiꝰ cũ ceteris
sapiẽtibꝰ babilonis. Iurta hꝰ rei exemplũ. c̃ uid̾imꝰ m̃tẽ nr̃am post¬

Expanded text:
devotionem suam animare seu inflammare contendit. Sociis sudevotionem suam animare seu inflammare contendit. Sociis suis, inquit, indicavit negotium. Quasi a Daniele Danielis sociis negotium indicatur, quando ex devotione agitur ut imminens negotium in considerationem, examinationem, consultr. re quis dubitet? Et non perirent, inquit, Daniel, et socii ejus cum caeteris sapientibus Babylonis. Juxta hujus rei exemplum, cum viderimus mentem n
Abbreviated transcription (Latin):
sapientẽ dr̃. Om̃ia fac cũ ꝯsilio. ⁊ inet̾nũ nõ peniteb̾. Quis aũ ñ
udeat hoꝵ officia uere utiq deuotioni ꝙͣ sint neccͣia: Quis enĩ
umꝙͣ unitime. ⁊ deuote orare potuit. Si uitã suã cut̾sꝑit̾e. discut̾e.
dispone pꝰposuit: Quotiẽs gͥ necc̃itas urget deuote orõi uehem̃tiꝰ
incumbere : aꝑtet nos ad circũspectiõis. discretõis. seu ⁊̃ delib̾atõis
officia recurrere. ⁊ hun studiosis. negociosisq meditatioib aĩũ
nr̃m. ad deuotionẽ ĩflãmare: ⁊ ħ ẽ. danielẽ socioꝵ suoꝵ suffragia
ĩ orõnus sue usum asciscere. Daniel itaq qiͣ ad domꝰ sue penetralia
recurrit. ⁊ ad orõis sue negotũ ꝑfectiꝰ explenda. uelut cõopeiatores
q̃rit. qͣndo instãte iam orõis tẽꝑe. seu ⁊̃ urgente nect̃ĩtatis articło
deuota mens solitã. ⁊ in id officii neccͣiam quietis sue oꝑtuuitateᷤ
repetit. ⁊ ꝑuidis quibdam. ⁊ in eiꝰmͦ risũ idoneis meditationib

Expanded text:
. Quis autem non videat horum officia verae utique devotioni quam sint necessaria? Quis enim unquam intime et devote orare potuit, si vitam suam circumspicere, discutere, disponere postposuit? Quoties igitur necessitas urget devotae orationi vehementius incumbere, oportet nos ad circumspectionis, et discretionis, seu etiam deliberationis officia recurrere, et ejusmodi studiis negotiosisque meditationibus animum nostrum ad devotionem inflammare, et hoc est Danielem sociorum suorum suffragia in orationis suae usum asciscere. Daniel itaque quasi ad domus suae penetralia recurrit, et ad orationis suae negotia perfectius explenda velut cooperatores quaerit, quando, instante jam orationis tempore, seu etiam urgentis necessitatis articulo, devota mens solitam et in id officii necessariam quietis suae opportunitatem repetit, et providis quibusdam, et in ejusmodi usum idoneis meditationibus
Abbreviated transcription (Latin):
tͣncullitatis sue temꝑe rectius p̾sit disc̾ne. accipiendo ꝙ petit. qͥd
slluid uidet᷑ tibi effice̾. qͣm indutias pet̾e. ⁊ accipere.¶ Damel inquid
ing̾ssus rogauit regem. ut tempꝰ daret sibi ad solutionẽ indicandã
regi. usdes certe. quia deuotio pie. ⁊ utilit̾ de dñi pietate sepe p̾sumꝰ.
q̃ nlła sua saga cifate humana industͥa effic̾e pꝰsit. Et qͣm ĩte de diũ
pietate magna pꝰsumimꝰ. si magnitudie nr̃am ꝓ eiꝰ amore. c̃ eiꝰ aduitorio¬

Expanded text:
e rectius possit discernere, accipiendo quod petit quid aliud tibi videtur efficere, quam inducias petere et accipere? Daniel, inquit, ingressus rogavit regem ut tempus daret sibi ad solutionem indicandam regi. Vides certe quia devotio pie et utiliter de Domini pietate saepe praesumit, quae nulla sua sagacitate humana industria efficere possit, et quam juste de Domini pietate magna praesumimus, si magnan
Abbreviated transcription (Latin):
ẽspiciam᷑. uideamꝰ quibꝰ studiis uł ex̃ticiis occupari ꝯsueuimꝰ. uł qͥb
adħno occupati sumꝰ. uel quale ꝓpositũ in hiĩs de futuro habemꝰ.
S qͥd ista uinat in cõsid̾atõnem adduc̾e. nͥ eandẽ sollicitudinẽ sata¬
gamꝰ. singła q̃q forti examinatione discut̾e. ⁊ bona a mał uigili
sagacitate secernꝰe. ut stiamꝰ ꝓ quib debeamꝰ dnõ supplicare. seu
⁊ gr̃as ag̾e. Cognitis autẽ. seu bonis seu mał nr̃is. restat adhuc ꝓ-¬
nida delib̾atione ꝑqͥrere qͣ occupatione uł sollicitudie pꝰsimꝰ.⁊ ꝓ p̾te

Expanded text:
uibus studiis vel exercitiis occupari consuevimus, vel quibus adhuc occupari sumus, vel quale propositum in his de futuro habemus. Sed quid ista juvat in considerationem adducere, nisi eadem sollicitudine satagamus singula quaeque forti examinatione discernere, et bona a malis vigili sagacitate secernere, ut sciamus pro quibus debeamus Domino supplicare, seu etiam gratias agere? Cognitis autem seu bonis, seu malis nostris, restat adhuc provida deliberatione perquirere qua occupatione vel sollicitudine possimus, e
Abbreviated transcription (Latin):
harum. nc̃ illar̃ iurtutũ tam facultatẽ. qͣm oꝑtunitatẽ pietatis
sue dispensationẽ amministirat. Tranfert regna. atq ꝯstituit
qñ eu̾sa uicioꝵ tyraninde uirtutes regnare facit. De hiĩs uicioꝵ
uirtutũue popłis. ⁊ tani de horũ destructõne. qͣm illar exaltatõe
tentione figitur. Gentes eiciũtur: qñ ꝯfessionis edicto ꝓfessionis uo¬
to uit̾munat᷑ peccatis. uitiis abrenũtiat᷑. In eandẽ sñam cͣrit. ꝙ ali

Expanded text:
pietatis suae dispensatione administrat. Transfert regna atque constituit, quando eversa vitiorum tyrannide virtutes regnare facit. De his vitiorum, virtutumve populis, et tam de horum destructione quam illarum exaltatione ositum in bona intentione figitur. Gentes ejiciuntur, quando confessionis edicto, professionis voto interminatur peccatis, vitiis abrenuntiatur. In eamdem sententiam curri
Abbreviated transcription (Latin):
tione deuotionis p̃sidiũ ad sedandum aĩ impetũ assuescit᷑: ille nr̃
daniel. quodãmͦ añ dci regis p̃sũsiam. alieno officio introducit᷑. Qñ aũ¬

Expanded text:
tione devotionis praesidium ad sedandum animi impetum assuescitur, ille noster tione devotionis praesidium ad sedandum animi impetum assuescitur, ille noster Daniel quodammodo ante dicti regis praesentiam, alieno officio introducitur. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
consulta ꝯfugere. ⁊ hoc est sapientes ante ꝯspectũ regis admitt̾e.
Sed quia sepe ꝯtingit. ut nulla rõnis attestatione. p̾cipitẽ ꝑtur-¬
bationis sue impetum lenire possit: debet mens sub enigmodi ne¬
cessitatis articło ad deuotionis auxilia recurrere. ⁊ ad pacandam ꝑtͣ¬
batiois sue uiolentiam. diuine miseratioĩs suffragia impet᷑re: Q⁊¬
it. danel ad regem ĩgredr̃. qñ ad pacandũ aĩ impetum. sub ip̃o etiam
p̃cipitatioĩs impulsii. deuotio suffragat᷑. Notand̾ autẽ quod superiꝰ
aliud. ⁊ aliud sit. ab alio introduci. uł per semot ip̃m ingredi. Sicut
ex suꝑiorib patet sub omĩ uehem̃ti aĩ impetu deuote orõis suffragiũ
p̾sto habere. ħ ẽ. danielem ĩ presentia furentis regis ñ deẽ. S ut os
⁊ deo supplicando p̾cibꝰ obtinemꝰ. Qñ gͥ hunana sagatitate. ⁊ er̃cita¬

Expanded text:
consulta confugere, et hoc est sapientes ante conspectum regis amittere. consulta confugere, et hoc est sapientes ante conspectum regis amittere. Sed quia saepe contigit ut nulla rationis attestatione praecipitem perturbationis suae impetum lenire possit, debet mens sub ejusmodi necessitatis articulo ad devotionis auxilia recurrere, et ad pacandam perturbationis suae violentiam divinae miserationis suffragia impetrare,  Daniel ingreditur, quando ad pacandum animi impetum, sub ipso etiam praecipitationis impulsu devotio suffragatur. Notandum autem quod superius aliud, et aliud sit ab alio introduci, vel per semetipsum ingredi, sicut ex superioribus patet, sub omni vehementi animi impetu devotae orationis suffragium praesto habere, hoc est Danielem in praesentia furentis regis non deesse. Sed, et Deo supplicando precibus obtinemus. Quando igitur humana sagacitate et exercita
Abbreviated transcription (Latin):
Estat mͦ querere. quid sit danelem ad regem intrare. Recte
fortassis per regem. qui om̃ĩb presidet ⁊ imperat. intelligimꝰ ħ
loco uehementẽ animi motum. ut ualidum lib̾e uoluntatis ĩpetũ
cui facile quelibet alia affectio. cedat. uel obediat. Et qmͣ multis
cum sunt uehem̃t̾ affecti. uł acrit᷑ ꝯmoti omĩo nõ occurrit rõ¬
nem uel discretionem cõsułe. qͣnto minꝰ ad orõnẽ ꝯfugẽ. uł ullã de¬
notionem admitt̾e: S quid aliud ħ dicutꝰ eẽ. qͣm sapientũ nemi¬
nem coram rege audere apparere: Sepe tñ qui eiꝰmi sunt post
sedatum animi impetũ. cum ad semet ip̃os redeunt ad discretionis
uiditiũ. uel deuotionis officium currunt. satagentes corrig̾e. in
quib pert᷑bationis tempore excesserut. S si cirra cordis disciplinã
studiosi sumua. quẽ ad mod̾ ẽẽ debemꝰ : doceamꝰ. ⁊ assuescamꝰ au̾ini
nr̃m. sub quouis impetu. ⁊ perturbationis tempore ad discretiõis

Expanded text:
 quaerere quid sit Danielem ad regem intrare. Recte fortassis per regem qui in omnibus praesidet et imperat, intelligimus hoc loco vehementem animi motum, et validum libere voluntatis impetum, cui facile quaelibet alia affectio cedat vel obediat. Et quam multis cum sunt vehementer affecti, vel acriter commoti omnino non occurrit rationem vel discretionem consulere, quanto minus ad orationem confugere, vel ullam devotionem admittere? Sed quid aliud hoc dicimus esse, quam sapientium neminem coram rege audere apparere? Saepe tamen qui ejusmodi sunt, post sedatum animi impetum, cum ad semetipsos redeunt, ad discretionis judicium et devotionis officium recurrunt, satagentes corrigere in quibus perturbationis tempore excesserunt. Sed si circa cordis disciplinam studiosi sumus quemadmodum esse debemus, doceamus et assuescamus animum nostrum sub quovis impetu et perturbationi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ꝯscĩe nr̃e latebͥs ip̃i penet᷑re ñ sufficimꝰ. Qeuelat gͦ sua. reuelat
aliena. nouit nr̃a. Reuelat archana sua. reuelat fraudulenta a¬
liena. nouit occulta nr̃a. Reuelat ꝓfunda dispensatõis sue. reue¬
lat abscondita fraudis diabolice. nouit tenebroia ꝯscĩe humane. Re¬
uelat ꝓfunda sua. ut sciamꝰ qͥd de illo cred̾e. qͥd ab illo sperare debe¬
amꝰ. Reuelat abscondita aliena: ut sciamꝰ quid tun̾e. qͥd cau̾e debe¬
amus. Nouit tenebrosa nr̃a. ne illũ aͥd lat̾e posse credamꝰ. ⁊ noᷤᷤ¬
ip̃os spe uana decipiamꝰ. Reuelat ꝓfunda ⁊ abscondita. ⁊ nouit ĩ
tenebris ꝯstituta. Inc̾ta ⁊ occulta sapĩe tue manifestasti mͥ. Ecce
reuelatio ꝓfundoꝵ. ⁊ alibi orat in id ip̃m. Reuela ocules meos
⁊ ꝯsid̾a̾bo mirabilia de lege tua. De absconditis alienis tiniebat
qui dicebat. Educes me de laq̃o ħ quẽ abscond̾unt mͥ. ad id ipsũ
respicit: qd̃ alias psallit. Linguis suis dolose agebãt. ue.as . s. la.e.¬

Expanded text:
ientiae nostrae latebris ipsi penetrare non sufficimus. Revelat ergo sua, revelat aliena, novit nostra. Revelat arcana sua, revelat fraudulenta aliena, novit occulta nostra. Revelat profunda dispensationis suae, revelat abscondita fraudis diabolicae, novit tenebrosa conscientiae humanae. Revelat profunda sua, ut sciamus quid de illo credere, quid ab illo sperare debeamus. Revelat abscondita aliena, ut sciamus quid timere, quid cavere debeamus. Novit tenebrosa nostra, ne illum aliquid latere posse credamus, et nonovit in tenebris constituta: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi . Ecce revelatio profundorum, et alibi orat in idipsum: Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua . De absconditis alienis timebat qui dicebat: Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi . Ad idipsum respicit quod alias psallit: Linguis suis dolose agebant, venenum a
Abbreviated transcription (Latin):
in scłm. q sapĩa. ⁊ fortitudo eiꝰ sũt. ⁊ ipẽ mutat tẽꝑa. ⁊ etates.
tͣnsfert regna. atq ꝯstituit. Sapĩa. ⁊ fortitudo sane accipientis bo
nũ. s ꝓcul dubio larggientis dĩ dona sunt. qr ex eiꝰ utiq munete
acceperũt. qͥc̾q sapĩam ⁊ fortitudinẽ hr̃e. quit̃q sapientꝰ ⁊ fortit᷑̾¬
tͣnseũt uniu̾sa sũb celo. Tempꝰ plantandi. ⁊ tempꝰ euellendi qd̃
plantatũ est. Iuxta hunc modum. ⁊ ĩ aliis reb ꝯfid̾ari porest

Expanded text:
ia sapientia, et fortitudo ejus sunt, et ipse mutat tempora et aetates, transfert regna, atque constituit . Sapientia et fortitudo sane accipientis quidem bona, sed procul dubio largientis Dei bona sunt, quia ex ejus utique munere acceperunt quicunque sapientiam et fortitudinem habent, quitranseunt universa sub coelo. Tempus plantandi, et tempus evellendi quod plantatum est. Juxta hunc modu
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ nouum qđ os domum nomin auit: qd̾ ⁊ uocatum ẽ ab angło
pͥus quam in utero contiperetut. Hoc ñ solum uideus. s qͥcumq
inuocaũit: saluiis erit: in tantum usq qͣq effusum ẽ. ħ pocter

Expanded text:
nomen novum, quod os Domini nominavit . Quod et vocatum est ab angelo nomen novum, quod os Domini nominavit . Quod et vocatum est ab angelo priusquam in utero conciperetur . Hoc non solum Judaeus, sed quicunque invocaverit salvus erit ; in tantum usquequaque effusum est. Hoc Pater
Abbreviated transcription (Latin):
git. alligauit fortem: ⁊ uasa captiuitdinis eripuit. Descendit nichil¬
ominus in spũ timoris: sec timẽdus. ñ tunidiis. Osapiencia qͣnta
arte medendi ĩ uino ⁊ oleo anime mee sanitatem restauras. forti¬
ter suauis: ⁊ suauit̾ fortis. Fortis pro me: suauis michi. Deniq at¬
tingis ã fine usq ad finem fortiter: ⁊ disponens omnia suaucter: ꝑ¬
peliens ĩmucum. ⁊ infirmum fonens. Sana me domine ⁊ sanaboe.
psallam ⁊ confitebor nomiui tua. ⁊ dicam. Oleum effusum nouen
tuim. Non uinum effusum. nolo enim ut mires ĩ uiditum cum
ane: qd dum supernatat cunctis quibꝰ ĩmiscetur ltquor ibꝰ: Liqui¬
do illud designat nomen. qd̾ est super omue nomen. O nomẽ pre¬
suaue. ⁊ predulce. O nom̃ p̾clarum. p̾electum. ⁊ p̃ertelum. ⁊ super¬
eraltatum inscła. Hoc uero oleum qd̾ erhilarat faciem homis:
qd̃ capud ieumantis ĩpinguat. ut oleun pectatoris ñ sentiat. ħ

Expanded text:
git; alligavit fortem, et vasa captivitatis eripuit. Descendit nihilgit; alligavit fortem, et vasa captivitatis eripuit. Descendit nihilominus in spiritu timoris, sed timendus, non timidus. 15. O Sapientia! quanta arte medendi in vino et oleo animae meae sanitatem restauras, fortiter suavis, et suaviter fortis! fortis pro me, et suavis mihi. Denique attingis a fine usque ad finem fortiter, et disponis omnia suaviter, propellens inimicum, et infirmum fovens. Sana me, Domine, et sanabor; psallam et confitebor nomini tuo, et dicam: Oleum effusum nomen tuum . Non vinum effusum nolo enim ut intres in judicium cum us . Oleum plane, quod dum supernatat cunctis quibus immiscetur liquoribus, liquido illud designat nomen, quod est super omne nomen. O nomen praesuave et praedulce! o nomen praeclarum, praeelectum et praeexcelsum, et superexaltatum in saecula! Hoc vere oleum quod exhilarat faciem hominis, quod caput jejunantis impinguat, ut oleum peccatoris non sentiat. Hoc
Abbreviated transcription (Latin):
camina curauit afferre. Attulit spm̃ sapientie ⁊ indeliectus. spm̃
consilii ⁊ fcrtitudins. spm̃ scienue ⁊ piecatis: ⁊ spm̃ timoris do¬
mini. uides quet fialas plenas odoramentis celestis medicus ꝑte¬
parauit: ad sananda uuilnera illuil misen : qui incidit in laͦcneᷤ.
septeni sunt minĩo: septem fortass e p̃fdus excitandis oscitatõibꝰ¬
accomtnddate. Syc̃ enim uite: erat infialis. Ex hil ꝓsesto ĩ fudit
oleum meis uilneribus. Infudit ⁊ uinum: set minus quam olei.
Sit nempe congruebat infirmitatibus meis ut mĩam superal¬
taret iuditio: quẽ admodum uinc oleum suꝑfertur infusum.
Atuilit ꝓinide quinq cados olei. umi ñ nisi duos. Uinum siquidem
timor tantum ⁊ fortitudo fuere: reliqͣ qumq oleum ꝓpria suauitate
designant. In itũ deuq fortitudinis tanqͣm potans crapulatus a ui¬
no descendit ad uferos. contuit portas ereas. ⁊ uectes ferreos confre¬

Expanded text:
camina curavit afferre. Attulit spiritum sapientiae et intellectus, spiritum camina curavit afferre. Attulit spiritum sapientiae et intellectus, spiritum consilii et fortitudinis, spiritum scientiae et pietatis, et spiritum timoris Domini 14. Vides quot phialas plenas odoramentis coelestis medicus praeparavit ad sananda vulnera illius miseri, qui incidit in latrones? Septem sunt numero, septem 1317 fortasse praeaccommodatae. Spiritus enim vitae erat in phialis. Ex his profecto infudit oleum meis vulneribus; infudit et vinum, sed minus quam olei. Sic nempe congruebat infirmitatibus meis, ut misericordiam superexaltaret judicio, quemadmodum vino oleum superfertur infusum. Attulit proinde quinque cados olei, vini nonnisi duos. Vinum siquidem timor tantum et fortitudo fuere; reliqua quinque oleum propria suavitate designant. In spiritu denique fortitudinis, tanquam potens crapulatus a vino , descendit ad inferos, contrivit portas aereas, et vectes ferreos confre
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ miserat. N on uenit uatue : qr ñ uenit natuus. Nam quomo¬
do uacinis in quo habitauit plenitudo: Neq enim ei datus est ad
m̃suram spc̃. Deniq ⁊ uenit ĩ plennudine temporis: plenum
ꝑ inde uenire se indicans. B ene pleuum: quem uprit pater. oles
leticie p̃ consortibus suis. Uurit ⁊ misit: plenum gr̃e ⁊ u̾itatis
Uarit. ut ungeret. Om̃s abeo uncti sunt: qui de plenitudine er᷑
meruerunt accipere. Ideo ait. Sp̃t dorni superme eo qd̾ unr¬
erit me: ad annũ uandum mnan suetis misit me. ut mederer
contritis corde. ut p̃dicarem captuns ĩdulgentiam. ⁊ clausis aꝑ
tionem: it p̃dicatem annum placabilem demino. ueniebat
ut audũ ungere contͥciones nr̃as. ac lenite dolores. sdeoq uenit
se. Stiebat se ad infirmos delcende: erhibuit ꝙ qͣlem oportuit.
⁊ qm̃ multe erant infirmitates: multa qͦ prouidus medicus medi¬

Expanded text:
praemiserat. Non venit vacue, quia non venit vacuus. Nam quomopraemiserat. Non venit vacue, quia non venit vacuus. Nam quomodo vacuus, in quo habitavit plenitudo? Neque enim ei datus est ad mensuram spiritus. Denique et venit in plenitudine temporis , plenum proinde venire se indicans. Bene plenum, quem unxit Pater oleo laetitiae prae consortibus suis ; unxit et misit plenum gratiae et veritatis . Unxit ut ungeret. Omnes ab eo uncti sunt, qui de plenitudine ejus meruerunt accipere. Ideo ait: Spiritus Domini super me, eo quod unxerit me, ad annuntiandum mansuetis misit me; ut mederer contritisertionem, ut praedicarem annum placabilem Domino . Veniebat, ut audis, ungere contritiones nostras, ac lenire dolores; ideoque venit vocantibus se. Sciebat se ad infirmos descendere, exhibuitque qualem oportuit. Et quoniam multae erant infirmitates, multa quoque providus medicus medi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓprto ore intercludens. Et que nam maior malitia qͣm ꝓpͥam ar
Deuiq qui sibi neqͣm: cui ẽ bonus: Sit aictem et fidelis confessio.
ut confitearis i spe. de uidulgenti a penitus ñ diffidens: ne tuo
te ore non tam iustrfites: qͣm ꝯdempnes. Iudas certe ꝓditor domini.
⁊ cham frĩcida. confessi sunt: ⁊ diffisi sunt. Alt̃. pectaui inquid tͣ¬
dens sanguinẽ iustum. Alt̃. Maior ẽ iniquital mea: quam itt ue¬
uiam mereat. ⁊ uerar licet. nil eis̃ profuit infidelis confessio. Hec
itaq tres confessiones obseruantie. iuncte qͣtuor superioribꝰ ꝯpunstõ¬
nis modis: sertenarium implent. Iam uͦ sic cenpunctus. ⁊ste con¬
fessus. ac ꝓpͥa perinde certus de uita: certus qͦ nichilominꝰ eiꝰ ut arbi¬
tror uacuo ncqͣqͣm nomine appellari ĩħm. eum qui ĩ te tulia ualu¬
it ⁊ uoluit operari: nec natue sb̃setitum fuisse baculum quem

Expanded text:
proprio ore intercludens. Et quaenam major malitia, quam propriaproprio ore intercludens. Et quaenam major malitia, quam propriaDenique qui sibi nequam, cui est bonus? 12. Sit autem et fidelis confessio, ut confitearis in spe, de indulgentia penitus non diflidens, ne tuo te ore non tam justifices, quam condemnes. Judas certe proditor Domini, et Cain fratricida confessi sunt, et diffisi sunt: alter: Peccavi, inquit, tradens sanguinem justum ; alter: Major est iniquitas mea, quam ut veniam merear ; et verax licet, nil eis profuit infidelis confessio. Hae itaque tres confessionis observantiae, junctae quatuor superioribus compunctionis, septenarium implent. 13. Jam vero sic compunctus, et sic confessus, ac propria proinde certus de vita, certus quoque nihilominus es, ut arbitror, vacuo nequaquam nomine appellari Jesum, eum, qui in te talia valuit et voluit operari, nec vacue subsecutum fuisse baculum quem
Abbreviated transcription (Latin):
est. s desensio. nec placat: set prouocat. Sequens monstrat ingͣ¬
titudmem: ⁊ quo minor repitat᷑ tulpa: eo ⁊ minuitur qła indul¬
toris. S et enim minus libent̾ benefitium datur: qd minis grate
minus ue necelsarie ꝓuenire sentitur. Ueniam ꝓinde sibi ab iu¬
dicat: qͥ mumis largitoris attenuat. qd quidem omnis qͥ reatun
suum uerbis alleuiare conatur: facit. Iam a pestremo pͥmi ħ oĩs
dehortetur eremplum. nec culpam siquidem diffirentis. nec danĩ
ꝯsequentis ueniam: ñ dubium quin ob reatus mulieris admirtio¬
nem. Gemis exrusationis est: cum argueris tu: alium ĩcus are:
Porro ertusare te uelle quando corriperis: qͣm̃sit ñ modo minie
ationes ĩ pectatis appellat : ne in ea declinet corsuum rogans ⁊ suppli¬
cans. Merito qrudem. In atumam ⁊ enim pectat suam: qui seertu¬
sat repellens perinde a se indrlgentie mediciniam. ⁊ sic uitam sibi

Expanded text:
est, sed defensio; nec placat, sed provocat. Sequens monstrat ingrest, sed defensio; nec placat, sed provocat. Sequens monstrat ingratitudinem; et quo minor reputatur culpa, eo minuitur et gloria indultoris. Sed enim minus libenter beneficium datur, quod minus grate minusve necessarie provenire sentitur. Veniam proinde sibi abjudicat, qui munus largitoris attenuat: quod quidem omnis qui reatum suum verbis alleviare conatur, facit. Jam a postremo primi hominis dehortetur exemplum, nec culpam siquidem diffitentis, nec tamen consequentis veniam non dubium quin ob reatus mulieris admistionem . Genus excusationis est, cum argueris tu, alium incusare. Porro excusare te velle quando corriperis, quam sit non modo miniationes in peccatis appellat, ne in ea declinet cor suum rogans et supplicans . Merito quidem. In animam etenim suam peccat qui se excusat, repellens proinde a se indulgentiae medicinam, et sic vitam sibi
Abbreviated transcription (Latin):
laudes ꝯtempnit. Quid peruersun. quid ue indignius. ut humilita¬
tis tustos confessio: superbie militet: ⁊ inde uelis uideri melior: ũde
uideris deterior: Mirabile iactantie genus: ut ñ possis repitiari si̾s
si ñ appareas sceleratus. At talis consessio spẽm habens humilitatis
quid ꝓfuit sauli qd̃ ad se in crepationem samuetis pectasse confossus
est : Dulpabilis ꝓtuldubto fuit illa ꝯfessio. q̃ culpam ñ diluit. qͣn¬
do enim humilem ꝯtempneret confesstonem. humilitatis mag¬
ister: ⁊ cui humlibus dare gr̃am certe ingenitum ẽ: Omund noͣ
pot̃at ñ placari. sique inore sonuit. ĩ corde radiasset humilitas.
Ecce cur humilẽ ẽẽ debeit confossionẽ dui. Oportet autem ẽẽ ⁊ sin¬
plitem. Non uitartõnem forte quialaret homines ercusare delec¬
tet. fisitrea: nec leuigare culpam. q̃ grauis est. nec alieno adum¬
brare suasu: cũ inuitum nemo coeg̾it. Primum illud ñ cõtessio

Expanded text:
laudes contemnit. Quid perversius, quidve indignius, quam ut humilitalaudes contemnit. Quid perversius, quidve indignius, quam ut humilitatis custos confessio superbiae militet, et inde velis videri melior, unde videris deterior? Mirabile jactantiae genus, ut non possis putari sanctus, si non appareas sceleratus. At talis confessio speciem habens humilitatis, em Samuelis peccasse confessus est? Culpabilis procul dubio fuit illa confessio, quae culpam non diluit. Quando enim humilem contemneret confessionem humilitatis magister, et cui humilibus dare gratiam certe ingenitum est? Omnino non poterat non placari, si quae in ore sonuit, in corde radiasset humilitas. Ecce cur humilem esse debere confessionem dixi. 11. Oportet autem esse et simplicem. Non intentionem forte quia latet homines excusare delectet, si sit rea; nec levigare culpam, quae gravis est; nec alieno adumbrare suasu, cum invitum nemo coegerit. Primum illud non confessio
Abbreviated transcription (Latin):
Nam deus ñ irridetur. Ner̃em hominem ñ eruerunt: s nouo
palliant. Non proditur dut ꝓhicttur uetus femñtum: illa con¬
fessione. s statuitur. secundum illud. Inuet̃auerunt ossa mea dũ
clamarem tota die. Pudet reminisci quorundam taritam ꝓt̾uiam:
ut non pudeat eos cum exultatione lugenda iactitare. qd̾ ⁊ post sus¬
ceptum scm̃ hĩtum caui de quenpiam supplantau̾int. ⁊ cͥcum uen̾it̃
in negotio frõm: aut qd̾ taltonem ꝓ conuitio. aut maledicto. ⁊ dẽ ma¬
lum ꝓ malo. aut maledictum ꝓ maiedisto audacter reddiderint. Sec
ẽ confessio eo periculosius neria. t̃ subtilius uana: cum ip̃a ⁊̃ in ho¬
nesta ⁊ turpia. de nobis detegere nõ ueremur. ñ qr hunules sumus:
s ut ẽẽ putemur. Appetere autem dehumilitate laudem: humilita¬
tis ẽ nõ uirtus. s subuersio. Uerus humilis: uilis uult reputari: ñ
humilis p̃dicari. Gaudet ꝯtemptu sui: hec solo sane superbus: quod

Expanded text:
nam Deus non irridetur . Veterem hominem non exuerunt, sed novo nam Deus non irridetur . Veterem hominem non exuerunt, sed novo palliant. Non proditur aut projicitur vetus fermentum illa confessione; sed statuitur, secundum illud: Inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die . Pudet reminisci quorumdam tantam proterviam, ut non pudeat eos cum exsultatione lugenda jactitare, quod et post susceptum sanctum habitum callide quempiam supplantaverint, et circumvenerint in negotio fratrem; aut quod talionem pro convicio vel maledicto, id est malum pro malo; aut maledictum pro maledicto audacter reddiderint. 10. Sed est confessio eo periculosius noxia, quo subtilius vana, cum ipsa etiam inhonesta et turpia de nobis detegere non veremur, non quia humiles sumus, sed ut esse putemur. Appetere autem de humilitate laudem, humilitatis est, non virtus, sed subversio. Verus humilis vilis vult reputari, non humilis praedicari. Gaudet contemptu sui. hoc solo sane superbus, quod
Abbreviated transcription (Latin):
illa confessio. Omẽ gͦ ud remordet conscientiam: conftiere hu¬
milit̃. pure: fideliter: ⁊ has uices implesti. Sunt qui głaituir
cum malesecet̾int. ⁊ crultant ĩ rebus pessimis: ques notans pro¬
rħa. Peccata sua inquid p̃ditaũunt sicut sodoma. Uerũ hos
ab hai dis putatõne tanqͣm seculares amoueo. Nam quid ad neᷤᷤ
de huis qui foris sunt: Quamqͣm ⁊ de hui qui religiose uestiti
⁊ religionen professi sunt. ñ numͣꝵ audiuimꝰ aliquos remisci.
uł fectiter gladiatorio. ł argute litr̃atorio gesiere conflictu. seu
aluid quid scõm mundi quidem uanitatem fauorabile. scdm dĩe
animi indicium ẽ ħ. ⁊ humilis habitus qui gestatur a talibus.
ñ sancte nouitatis ẽ m̃itum: s pͥsce netustatis oꝑculum. Non¬
nulli talia quasi dolerido ⁊ penitendo rememorant. s głam ĩtẽ:¬
tione captantes: commissa sua nõ diliuint. s se ip̃ẽs illudunt

Expanded text:
illa confessio. Omne ergo quod remordet conscientiam, confitere huilla confessio. Omne ergo quod remordet conscientiam, confitere humiliter, pure, fideliter; et has vices implesti. Sunt qui gloriantur cum male fecerint, et exsultant in rebus pessimis ; quos notans propheta: Peccata sua, inquit, praedicaverunt sicut Sodoma . Verum hos ab hac disputatione, tanquam saeculares amoveo: nam quid ad nos de his qui foris sunt? 9. Quanquam et de his, qui religiose vestiti, et religionem professi sunt, nonnunquam audivimus aliquos reminisci liquando vel fortiter gladiatorio, vel argute litteratorio gessere conflictu, seu aliud quid secundum mundi quidem vanitatem favorabile, secundum aanimi indicium est hoc; et humilis habitus qui gestatur a talibus, non sanctae novitatis est meritum, sed priscae vetustatis operculum. Nonnulli talia, quasi dolendo et poenitendo rememorant; sed gloriam intentione captantes, commissa sua non diluunt, sed seipsos illudunt:
Abbreviated transcription (Latin):
rugientibꝰ p̃paratis ad escam. Horteo uermem todentẽ. ⁊ ignẽ toi¬
reo tenebras exteriores. Quis dabit capiti mes aquam. ⁊ ecłis me¬
is fentem lacͥm arum: ut p̃ueniam fletibus fletum. ⁊ stͥdorẽ den¬
tium. ⁊ manuum. pedumq dura uintła. ⁊ pondus tathenarũ p̾¬
m̃tu. stͥngentium. urertium. nec ꝯsum̃tium: Heu me ma¬
ter mea ut quid mo genusti. filium doloris. filium amantudinᷤᷤ
⁊ indignatõnis. ⁊ ploratõnis eterne: Cur et ceptus genibꝰ. cur lattatꝰ
uberibus. natus ĩ ꝯbustionem. ⁊ cibus ignis: Quisis afficitur sẽsũ
ꝓtuldubio retuꝑauit: ⁊ in duplaci metu isto. ttem q pudore illo eq̃
Dupliti: ht̃ oscitationes quatuor. Eres que restant ge uece con¬
fessionis adiciet: ⁊ neqͣquam dicetur iam deeo. qd non sit uor.
neq sensus. sitam̃ de corde humili. simplici. fideliq ꝓcesserit

Expanded text:
rugientibus praeparatis ad escam . » Horreo vermem rodentem et ignem torrugientibus praeparatis ad escam . » Horreo vermem rodentem et ignem torreo « tenebras exteriores .--Quis dabit capiti meo aquam, et oculis meis fontem lacrymarum ? » ut praeveniam fletibus fletum et stridorem dentium, et manuum pedumque dura vincula, et pondus catenarum prementium, stringentium, urentium, nec consumentium. Heu! me, mater mea, ut quid me genuisti , filium doloris, filium amaritudinis, et indignationis, et plorationis aeternae? « Cur exceptus in genibus, cur lactatus uberibus , natus « in combustionem et cibum ignis? » Qui sic afficitur, sensum procul dubio recuperavit, et in duplici metu isto, itemque pudore illo aeque duplici habet oscitationes quatuor. Tres quae restant ex voce confessionis adjiciet, et nequaquam dicetur jam de eo, quod non sit vox neque sensus, si tamen de corde humili, simplici, fidelique processerit
Abbreviated transcription (Latin):
neqͣm. Pensa cuiꝰ sit formidinis. ⁊ honoris. tuum. atq om̃ium ꝯtep̃¬
sisse factorem: offendisse dum̃ maiestatis. Maiestatis ẽ timeri. do¬
mini ẽ timeri: ⁊ maxime hꝰ maiestatis. ħ q domini. Nã si reum re
gie maiestatis qͣmuis humane. humanis legibus plecti captte sãc¬
titum ẽ: quiᷤ funis ꝯtempnentiũ diuinam onłipetentiam erit: E an¬
git montes ⁊ fumigant: ⁊ tam tretu endã maiestatem andet irri¬
tare uilis pulisculus. uno loui flatu dispergendris. ⁊ munime re
ht̃ mittere ⁊ ingehennam. Paueo gehennam: paueo iuditis uul¬
tum. ip̃is qͦ tremendum angeluis potestanbꝰ. Contremisto ab ira
potentis: a fatie furoris enis. a fragore ruentis mundi. a conflagͣ¬
tione elem̃torum. A tempestate ualida. a uoce archangeli. ⁊ auerbo
aspero. Contremisco a dentibus hestie infernalis. a uentre inseri. a

Expanded text:
nequam, Pensa cujus sit formidinis et horroris, tuum atque omnium contempnequam, Pensa cujus sit formidinis et horroris, tuum atque omnium contempsisse factorem, offendisse Dominum majestatis. Majestatis est timeri, Domini est timeri, et maxime hujus majestatis, hujusque Domigiae majestatis, quamvis humanis legibus plecti capite sancitum est, quis finis erit contemnentium divinam omnipotentiam? « Tangit montes et fumigant ; » et tam timendam majestatem audet irritare vilis pulviculus, uno levi flatu dispergendus, minimeque rechabet mittere in gehennam . » Paveo gehennam, paveo judicis vultum ipsis quoque tremendum angelicis potestatibus. Contremisco « ab ira potentis , a facie furoris ejus , a fragore ruentis mundi, a conflagratione elementorum , a tempestate valida , a voce archangeli , et verbo aspero . » Contremisco a dentibus bestiae infernalis, a ventre inferni, « a