comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
sunt naxia. quedã uͦ exhis que circa ipsa uer.¬
ant̃ E x semet ipsis quedã sũt noxia. sicut
peccata atq flagicia Quedã uͦ nõ nũꝗͣ nob̾
exhis que cirea ipsa sut̃ nocent. sicut tp̾ralis
potencia. uel copula coniuigalis B onum
namq ẽ comugiũ. sed mala sunt que circa
illud ex huius mũdi cura succreseũt. Unde
paulus ait Qui autẽ cũ uxore ẽ: cogitat

Expanded text:
sunt noxia, quaedam vero ex his quae circa ipsa verssunt noxia, quaedam vero ex his quae circa ipsa versantur. Ex semetipsis quaedam sunt noxia, sicut peccata atque flagitia; quaedam vero nonnunquam nobis ex his quae circa ipsa sunt nocent, sicut temporalis potentia vel copula conjugalis. Bonum namque est conjugium, sed mala sunt quae circa illud ex hujus mundi cura succrescunt. Unde et Paulus ait: « Qui autem cum uxore est, cogitat
Abbreviated transcription (Latin):
merctũ nr̃e actionis extinguit᷑. Hincgͥ
pensandũ ẽ. illa cordis elatio qͣnta am̃ad.¬
uersione dãpnabit᷑. que usq ad audaciã
nocis nutrit᷑. si neq hec ẽ excusabiliᷤ que
ĩcorde latent̾̃ oborit᷑. Consid̾andũ quoq
qualis intrĩsecꝰ regnat. que eo usq serua.¬
ta ẽ. ut etiã foras erũꝑe nõ erubescat.
Heliu gͦ quia magna sensit: semet ipsũ
humilit̃ temperare nesciuit: Scientie
celsitudinẽ tenuit. humilitatiᷤᷤ grãm rei.¬
sauit. et dũ seqͥtur bonũ qd̾ bene dicere
petit: bonũ quo bene uiuere potiissi
misit Scientia qͥppe inflat: carita uei
edificat: Sediam nũc rectũ dicat. qͥd tal
recte dicere ignorat Nã pꝰtqͣm ĩflataᷤ all.¬
mi cogitationes ꝑuerba elationis exall¬
uit. fortẽ sẽientiã subdidit dieẽs. Oeus¬
potentes uͭ abicit. cũ et ipse sit poresꝰ¬
Inisui utte mortalis quedã ex semet ipsis

Expanded text:
meritum nostrae actionis exstinguitur. Hinc ergo meritum nostrae actionis exstinguitur. Hinc ergo pensandum est illa cordis elatio quanta animadversione damnabitur, quae usque ad audaciam vocis nutritur, si neque haec est excusabilis quae in corde latenter oboritur. Considerandum quoque qualis intrinsecus regnat, quae eo usque servata est, ut etiam foras erumpere non erubescat. Eliu ergo quia magna sensit, semetipsum humiliter temperare nescivit, scientiae celsitudinem tenuit, humilitatis gratiam recusavit; et dum sequitur bonum quo bene dicere appetiit, bonum quo bene vivere potuisset amisit. Scientia quippe instat, charitas vero aedificat . Sed jam nunc rectum dicat, quod tamen recte dicere ignorat. Nam postquam inflatas animi cogitationes per verba elationis exhalavit, fortem sententiam subdidit, dipotentes non abjicit, cum et ipse sit poteIn usu vitae mortalis quaedam ex semetipsis
Abbreviated transcription (Latin):
dõ cõscientie testimoniũ nõ habent: que¬
runt corã hominibꝰ testimoniũ uocis a¬
ene Quã cũ tarde reꝑiunt: ipsi etiã in
inpudencia sui fauoris erumpũt: Si
enĩ nõ inucniũt uoces hominũ qͣs inhi
expectãt: ipsi scientiã suã laudantes pi¬
dicãt Unde helui subdidit dicẽs . Et ꝑfre¬
ta scientia ꝓbabit᷑ tibi Nimirũ sensit
magna dicturũ. sed tumenti corde hocoͥ
de semetapso sublimit̾ estun auit. tacen
nõ potuit. et idcirco quod rectũ sensit.
dando p̾cucurrit. qͥ iã quidẽ diumon.
dicio reus ẽẽt. si magna de se saltẽ filendo
sensisset. Ante subtile enĩ ueritatis exa.¬
men. securi omino non sumꝰ. etiã fihumi
no iudicio qd̾ inmnobis rep̾hendi debeat
nõ habemus: Nã plerũq negligentiꝰ agi.¬
tanteᷤᷤ elatione pulsam᷑. qͣm tam̃ tacenti
p̾mimꝰ. Sed nisi retractatione coneita
tumor occultus impso cubili cordis inqͦ
orit᷑ suffocet᷑: corã districto iudice om̃ẽ

Expanded text:
suae testimonium non habent, quaerunt coram hominibus testimonium vocis alienae; quam cum tarde reperiunt, ipsi etiam in impudentiam sui favoris erumpunt. Si enim non inveniunt voces hominum, quas inhianter exspectant, ipsi scientiam suam laudantes praedicant. Unde et Eliu subdit dicens: ta scientia probabitur tibi. - Nimirum sensit se magna dicturum, sed tumenti corde hoc quod de semetipso sublimiter aestimavit, tacere non potuit, et idlaudando praecucurrit: quia jam quidem divino judicio reus esset, si magna de se saltem silendo sensisset. Ante subtile enim veritatis examen securi omnino non sumus, etiam si humano 832 judicio quod in nobis reprehendi debeat non habemus. Nam plerumque negligentius cogitantes elatione pulsamur, quam tamen tacentes premimus. Sed nisi retractatione concita tumor occultus in ipso cubili cordis, in quo oritur, suffocetur, coram districto judice omne
Abbreviated transcription (Latin):
multa respͣdeat: illũ uerba multiplicasse
cõfirmat: Hã et mox initia ꝓlixe loquutioni
exorit᷑. et qͣsi adhuc nichil dixerit. inchoare co¬
nat᷑ Unde subdit᷑. Addens quoq helu etiã¬
hec loquutus ẽ. Sustine me paululũ. et in¬
dicabo tibi Multa iam dixerat. et sustinere
adhuc se paululũ imꝑat. quia uidelicet ar.¬
rogantes graue se dãpnũ ꝑpeti iudicant.
si scientiã suã loquendi breuitate constrin¬
gant Tanto enĩ semet ipsos credũt doctͥo¬
res ostendẽ: quanto se potuerint multipli¬
sentiũt silentii reuerentiã nõ deferri: dm̃ nõ¬
nũqͣm potenciã dequo quasi loquunt᷑ insinu¬
ant. ac sub pretextu illiꝰ sibi silenciũ exigu̾t.

Expanded text:
multa respondeat, illum verba multiplicasse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde subdithaec locutus est: Sustine me paululum, et indicabo tibi. - Multa jam dixerat, et sustineri adhuc paululum sperat, quia videlicet arrogantes grave se damnum perpeti judicant, si scientiam suam loquendi brevitate constringant; tanto enim semetipsos credunt doctiores ostendere, quanta se potuerunt multiplisentiunt silentii reverentiam non deferri, Dei nonnunquam potentiam de quo quasi loquuntur insinuant, ac sub praetextu illius sibi silentium exigunt,
Abbreviated transcription (Latin):
de enĩ tantomagis asuꝑ bie munistro
despicit᷑. quanto aueritate intrinsecus id ẽ¬
tot fortia se dixisse cognouit: quod elationiᷤᷤ
gestaret aꝑuit. atq beatũ iob alta de se sen.¬
tiendo despexit dicens. Ergo iob frustrđ os¬
minirũ inferẽs. beatũ iob et nichil scisse asse.¬
rit: et multa dixisse Et cũ ipse quoq que
sentit loquaciter inferat: hunc de uicio loqua.¬
citatis accusat Sed boc quoq ẽẽ propͥum
arrogantiũ uitiũ solet. ut et pauca credãt
que ipsi multa dixer̾it. et multa credant
que ipsis pauca dicunt᷑. Qͥa enĩ sua dicere
semꝑ uolunt. aliena audire ñ posfũt. Uim
se pati existimant. si ea que ĩmod̾ate senti.¬
unt: ĩmod̾atius nõ effundant Et quãuis
beatus iob ad eius uerba tacuerit: heltu
tam̃ de loquutione illiꝰ qua amicis respon¬
d̾at: causã inuectionis inuenit. ut sibi exhi.¬
beri latius eius filentiũ possit. atq ut ipse

Expanded text:
Ecce enim tanto magis a superbiae ministro Ecce enim tanto magis a superbiae ministro despicitur quanto a magistra veritate intrinsecus idetot fortia se dixisse cognovit, quid elationis gestaret aperuit, atque beatum Job alta de se sentiendo despexit, dicens: CAPUT nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed hoc quoque esse proprium arrogantium vitium solet, ut et pauca credant quae ipsi multa dixerint, et multa credant quae ipsis pauca dicuntur. Quia enim sua dicere semper volunt, aliena audire non possunt; vim se pati existimant, si ea quae immoderate sentiunt immoderatius non effundant. Et quamvis beatus Job ad ejus verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse
Abbreviated transcription (Latin):
ualde. qͥa et si quedã longanimit̾ tolerat:
quedã tam̃ in hac etiã uita flagellat. et
hic nõnũqͣm ferire inchoat: qd et̾na dãp.¬
natione cõsũmat Ergo et ñ nulla ꝑcutit.
et nõ nulla multa derelinqͥt: qͥa si nulla seca.¬
ret. qͥs dm̃ res humanas curare credidisset:
Et rursũ Sihic cu̾cta ꝑcuteret. extremũ
iudiciũ unde restaret: Quedã igͥ feriunt᷑.
ut rectoris nr̃i suꝑ nos sollicitudinẽ formide.¬
mus. quedã uͦ multa seruant᷑: ut adhuc
iudiciũ restare sentiamꝰ. Bene gͦ dr̃ ualcie¬
scelꝰ. quia dũ exiguũ quiddã de iniquitate¬
ꝑeutit᷑: in conuersis mentibꝰ et̾m iã tudicii
lqͥ debeat. sed curi loquat᷑ ignorat. Uera s̃
namq que dixit. sed abeati iob increpatio.¬
nbus aliena. qͥa tanto hac correptione ñ
guit. quanto nec aliqua pusillammita.
alio ẽẽ uirtutũ elatio suꝑboꝵ: occulto iii.¬
Illo cũ beato iob agit᷑. ut post flagella pe.¬
larũ. etiã ꝑuerba arrogantiũ crescat:

Expanded text:
Valde, quia etsi quaedam longanimiter tolerat, quaedam tamen etiam in hac vita flagellat et hic nonnunquam ferire inchoat, quod aeterna damnatione consummat. Ergo et nonnulla percutit, et nonnulla inulta derelinquit, quia si nulla resecaret, quis Deum res humanas curare crederet? Et rursus, si hic cuncta percuteret, extremum judicium unde 830 restaret? Quaedam igitur feriuntur, ut rectoris nostri super nos sollicitudinem formidemus; quaedam vero inulta servantur, ut adhuc judicium restare sentiamus. Bene ergo diciscelus, quia dum exiguum quiddam de iniquitatepercutitur, inconversis mentibus aeterni jam judicii qui debeat, sed cui loquatur ignorat. Vera sunt namque quae dixit, sed a beati Job increpationibus aliena, quia tanto hac correptione non eguit, quanto nec aliqua pusillanimitatasio esse virtutum elatio superborum, occulto judicio cum beato Job agitur, ut post flagella poenarum etiam per verba arrogantium crescat.
Abbreviated transcription (Latin):
patet aduos o coritii: cornr̃m dilatatũ ẽ.¬
Sed arrogantes dũ cor bonoꝵ nesciunt.
et solas aliqͥndo uoces imitant᷑: efferũt
laudando que dicũt. non quod eis torpor
audientiũ displicet: sed qͦd sibi inhianter
placẽt Iustoꝵ uocẽ mutantes simulant.
sed ium uocis ignorãt Uidẽt qͥd iusti pro¬
ferũt. sed nesciunt qͥd reqͥrũt. Cũ enĩ sc̃i doc¬
tores laudẽ p̾̃dicationis exaltant: quasi
manu uocis abiinis cogitationibꝰ corda
audientiũ eleuant. ut excussa uelociter
dictis sequentibꝰ uelut mnitinere occurrãt.
et tanto ea intelligencie amplexu constrĩ.¬
gant: qͣnto illa et priꝰ qͣm cernerẽt ĩuoce
laudantiᷤᷤ amauerant. Sed hec ut dixi ar¬
rogantes nesciũt: Quia enĩ foris ẽ qͦd ap¬
petunt. qͥd sit intus desidabile sentire nõ
possunt. De electoꝵ qͥppe eccłia scriptũ ẽ
Omis gła eiꝰ filie regis abintꝰ. Et sapiẽtes

Expanded text:
patet ad vos, o Corinthii, cor nostrum dilatatum epatet ad vos, o Corinthii, cor nostrum dilatatum eSed arrogantes dum cor bonorum nesciunt, et solas aliquando voces imitantur, efferunt laudando quae dicunt, non quod eis torpor audientium displicet, sed quod sibi inhianter placent. Justorum vocem imitantes simulant, sed vim vocis ignorant. Vident quod justi proferunt, sed nesciunt quod requirunt. Cum enim sancti doctores laudem praedicationis exaltant, quasi manu vocis ab imis cogitationibus corda audientium levant, ut excussa velociter dictis sequentibus velut in itinere occurrant et tanto ea intelligentiae amplexu constringant, quanto illa et quasi priusquam cernerent in voce laudantis amaverant. Sed haec, ut dixi, arrogantes nesciunt. Quia enim foris est quod appetunt, quid sit intus desiderabile sentire non possunt. De electorum quippe Ecclesia scriptum est: Omnis gloria ejus filiae regum ab intus . Et sapientes
Abbreviated transcription (Latin):
nõ nũqͣm doctores scĩ crebro repetũt. siqua
obscuriꝰ dicut᷑: ut que occulta pͥdicãt. audi¬
auditoꝵ cordibꝰ noce hec iterationis infim.¬
dant: plerũq hoc appetunt etiã arroganteᷤᷤ
imitari. et insolent̾ ea que dixerint replicãt.
non quod auditoꝵ cordibus insinuare appe
scientia tumor cordis inuoce claruerat: ar¬
rogans aꝑte cognoscit᷑. si nõ citius aliqͦ uela¬
mie palliet᷑ Unde mox in occultatione sue
arrogancie dm̃ iusticiã sub inferẽs ait Et¬
oꝑatorẽ meũ probabo iustã. ut dũ quasi pro
dei iusticia loquit᷑: ap̃d humana uidicia
cum ab infirmis auditoribꝰ se intelligi nõ
posse cõspitiũt. solent plerũq etiã iusti lau.¬
dare bona que dicunt. non quo ipsi sins lau.¬
dibus inhient: sed quo auditores suos ad au¬
diendi sollicitudinẽ accendãt. ut dũ eoꝵ
uoce proferunt᷑: ab illoꝵ cordibꝰ ardentiore
affectu capiant᷑. Unde paulus cũ mira
corinthiis et multa dixisset: adiunxit. Os nr̃r

Expanded text:
nonnunquam doctores sancti crebro repetunt, si qua obscurius dicunt, ut quae occulta praedicant audirum cordibus voce haec iterationis infundant, plerumque hoc appetunt etiam arrogantes imitari, et insolenter ea quae dixerint replicant, non quo auditorum cordibus insinuare res appetscientia, tumor cordis in voce claruerat; arrogans aperte cognoscitur, si non citius aliquo velamine pallietur. Unde mox in occultatione suae arrogantiae Domini justitiam subinferens, aitatorem meum probato justum. - Ut, dum quasi pro Dei justitia loquitur, apud humana judicia Cum ab infirmis auditoribus se intelligi non posse conspiciunt, solent plerumque etiam justi laudare bona quae dicunt; non quo ipsi suis laudibus inhient, sed quo suos auditores ad audiendi sollicitudinem accendant ut dum eorum voce proferuntur, ab illorum cordibus ardentiori affectu rapiantur. Unde Paulus cum mira Corinthiis et multa dixisset, adjunxit: Os nostrum
Abbreviated transcription (Latin):
subdunt᷑. suꝑ se animꝰ tollit᷑. Et dũ foras in¬
menso fauore circũdat᷑: uit̾ aueritate uacu.¬
at᷑. atq oblitus fin iuoces se spargit alie¬
nas. talẽq se credit. qualẽ foras aucdit. non
qualẽ intꝰ discernere debitit Subiectos des¬
picit. eosq equales sibi nature ordine nõ
agnoscit. et qͦs sorte potestatis excesserit.
ranscendisse etiã se uite meritiᷤᷤ credit. Cũc.¬
lis se estimat ampliꝰ saꝑe. quibꝰ se uidet
plius posse. Inquodã qͥppe se constituit
ullmine ap̃d semet ipsũ. et qͥ ȩqua ceteris
iat᷑e conditione constringit᷑: exceqͦ respice¬

Expanded text:
subduntur, super se animus tollitur; et dum foris imsubduntur, super se animus tollitur; et dum foris immenso favore circumdatur, intus veritate vacuatur; atque oblitus sui, in voces se spargit alienas; talemque se credit, qualem foris audit, non qualem intus discernere debuit; subjectos despicit, eosque aequales sibi naturae ordine non agnoscit; et quos sorte potestatis excesserit, transcendisse se etiam vitae meritis credit; cunctis se aestimat amplius sapere, quibus se videt amplius posse. In quodam quippe se constituit culmine apud semetipsum; et qui aequa caeteris naturae conditione constringit
Abbreviated transcription (Latin):
et quibꝰdã meliora ꝑsuadẽs: eos acõiugio
reuocat dicẽs Hoc autẽ dico nõ ut laqueu̾
nob̾ iniciã. sed ad id qđ honestũ ẽ. et quod
facultatẽ p̾beat sine impedim̃to dño seru¬
endi. Dũ gͦ tenet᷑ quod non nocet. exrebus
uixta positis cominittit᷑. plerũq qd̾ nocet.
Sic sepe rectũ mundũq it̃ ꝑgimꝰ. et tam̃ ortiᷤ
uixta uiã uepribꝰ ꝑ uestimenta retinem᷑. In
ua quidẽ nõ offendimꝰ. sed alatere nascitur
qͦ pungam᷑ Magna ẽ potencia temporaliᷤ.
quia habet ap̃d dm̃ meritũ suũ debona ad¬
ministratione regiminis Nõ nũqͣm tamen
eo ipso quo preminet cet̾is. elatione cogita.¬
tioniꝰ intumescit. Et dũ adusũ cuncta subia.¬
cent. dũ aduotũ uelocit̾ nissa cõplent᷑. dũ
om̃s subditi si qua bene gesta sunt laudibꝰ
efferunt. malegestis autẽ nulla auetorita.¬
te contradicunt: Dũ plerũq laudant etiã
qđ obuirgare debuer̾t: seductꝰ abhis que in fra

Expanded text:
eos a conjugio revocat, dicens: Hoc autem dico, non ut laqueum injiciam vobis, sed ad id quod honestum est, et quod facultatem praebeat sine impedimento Dominum obsecrandi . Dum ergo tenetur quod non nocet, ex rebus juxta positis committitur plerumque quod nocet. Saepe rectum mundumque iter pergimus, et tamen ortis juxta viam vepribus per vestimenta retinemur. In via quidem munda non offendimus, sed a latere nascitur quo pungamur. Magna est etiam potentia temporalis, quae habet apud Deum meritum suum de bona administratione regiminis; nonnunquam tamen eo ipso quo praeeminet caeteris, elatione cogitationis intumescit; et dum ad usum cuncta subjacent, dum ad votum velociter jussa complentur, dum omnes subditi si qua bene gesta sunt laudibus efferunt, male gestis autem nulla auctoritate contradicunt, dum plerumque laudant etiam quod objurgare debuerunt, seductus ab his quae infra
Abbreviated transcription (Latin):
calcabat mores hominũ. qͥ mninfimis cõuer¬
santur Et rursũ uolatũ uolucrũ meritoꝵ
dignitate trãscenderat. qͥa subiturꝰ celestia
iudicaturũ se angłos non ignorabat. In illis
pret̃it contemplant᷑: Et quasi in quodã
rerũ uertice constitute. tanto sibi omĩa sub¬
ẽẽ conspiciũt: quanto semet ipsos uerus
auctori om̃iũ subdunt: Atq inde cũcta
trãscendũt: unde creatori cũctorũ se uen
humilitate substernũt: Dicat gͦ. Quie
cet nos suꝑ ium̃ta terre. et suꝑ uolucis

Expanded text:
calcabat mores hominum qui in infimis convercalcabat mores hominum qui in infimis conversantur. Et rursum volatum volucrum meritorum dignitate transcenderat, quia subiturus coelestia judicaturum se angelos non ignorabat. In illis praeterit, contemplantur; et quasi in quodam rerum vertice constitutae, tanto sibi omnia subesse conspiciunt, quanto semetipsas verius auctori omnium subdunt; atque inde cuncta transcendunt, unde creatori cunctorum vera se humilitate substernunt. Dicat ergo: Qui docet nos super jumenta terrae, et super volu
Abbreviated transcription (Latin):
Scĩ autẽ uiri quia nec infima hominũ exẽ¬
pla appetunt. nec rursũ demonica subtilitate
celi uirtute eruditiõis excrescũt. Suꝑ uim̾ta
enĩ terre docti fũt. quia qͥcqͥd mnimis potest
ambiri despiciuĩt Suꝑ uolucres quoq celi
eruditi sunt : qͥa om̃s inmundoꝵ sp̃uum
insidias conp̾hendunt Suꝑ rum̃ta terre¬
edocti sũt. quia nichil in hac uita quod p̃terit
querunt Suꝑ uolucres celi eruditi fut. qͥa
potestates aerias quas adhuc ꝑcarnis in¬
firmitatẽ tolerant. iã uite meritiᷤᷤ calcãt.
Paulus iã suꝑ ium̾ta terre edoctus fuerat
dicens: Multi enĩ ambulant. et paulopost
Quoꝵ finis int̾itus. quorũ ds̃ uent̾ ẽ: et gła
in confusione eoꝵ qͥ terrena sapiunt. Nr̃a aut̃
conu̾satio incelis ẽ Et rursũ suꝑ uolucres
celi eruditũ se nouerat: cũ dicebat. Nescitis
qm̃ angłos tudicabimꝰ: Sub se ium̾ta cerne¬
bat. quia indelicet interra adhuc positus.

Expanded text:
Sancti autem viri, quia nec infirma hominum exeSancti autem viri, quia nec infirma hominum exepla appetunt, nec rursum daemoniaca subtilitate ucres virtute eruditionis excrescunt. Super jumenta enim terrae edocti sunt, quia quidquid in imis potest ambiri despiciunt. Super volucres quoque coeli eruditi sunt, quia omnes immundorum spirituum insidias comprehendunt. Supert, quia nihil in hac vita quod praeterit quaerunt. Super voluores coeli eruditi sunt, quia potestates aereas, quas adhuc per carnis infirmitatem tolerant, jam vitae meritis calcant. Paulus jam super jumenta terrae edoctus fuerat, dicens: Multi enim ambulant. Et paulo post: Quorum finis interitus, quorum deus venter est, et gloria in confusione ipsorum, qui terrena sapiunt. Nostra autem conversatio in coelis est . Et rursum super volucres coeli eruditum se noverat, cum dicebat: Nescitis quoniam angelos judicabimus ? Sub se jumenta cernebat, quia videlicet in terra adhuc positus
Abbreviated transcription (Latin):
et suꝑ uolucres celi erudit nos Sub audis
hoc quoq non dixit Hoc itaq qđ ium̃tis
et uolucribꝰ ante cellit. eum non dix̃ intri¬
bulatione memorari Acsi diceret Infirmꝰ
quisq id circo neqͣqͣm se in ꝑturbatione corro.
borat. qͥa et in trãquillitate non tẽperat. Et
ido nescit aduersa tolerare. qͥa constitutus
inprosꝑis. cogitatione se nõ nouit auolatu
uolucrũ p̾mere. nec carnales motus auim̃.¬
toꝵ ingluuie subleuare Sed hoc beato iob
tanto incõuenient̃ dicit᷑. qͣnto uita eius int̾̃
alta et tufima mirabilit̾ temꝑat᷑. Quod qͥdẽ
intelligi etiã alit̾ potest Qui docet nos suꝑ
tum̾ta terre. et suꝑ uolucres celi erudit noᷤ.
Ham sicut tum̃toꝵ uocabulo signat᷑ uita
hominũ carnis adhuc motibꝰ subditoꝵ: ita
appellatione uolucrũ figurat᷑ elatio sp̃uum
ꝑ uolucres ui demonia designent᷑ Unde cũ
semina iuxta uiã dñs diceret: cecidisse sub¬

Expanded text:
et super volucres coeli erudit nos. Subaudis, et super volucres coeli erudit nos. Subaudis, hoc quoque noet volucribus antecellit, eum non dicit in tribulatione memorari. Ac si diceret: Infirmus quisque idcirco nequaquam se in perturbatioborat, quia et in tranquillitate non temperat; et ideo nescit adversa tolerare, quia constitutus in prosperis cogitatione se non novit a volatu volucrum premere, nec carnales motus a jumentorum ingluvie sublevare. Sed hoc beato Job tanto inconvenienter dicitur, quanto vita ejus inter alta et infima mirabiliter temperatur. Quod quidem intelligi et aliter potest: Qui docet nos super jumenta terrae, et super volucres coeli erudit nos. Nam sicut jumentorum vocabulo signatur vita hominum carnis adhuc motibus subditorum, ita appellatione volucrum figuratur elatio spirituum per volucres vero daemonia designentur. Unde cum semina Dominus juxta viam diceret cecidisse, sub
Abbreviated transcription (Latin):
tia repente soluit᷑ Hĩc qđ plerũq ⁊ usq ad
sentũ uͥginitaᷤᷤ seruata uitiat᷑. Quia enĩ negli.¬
git᷑ humilitas cordis. rectus uidex despicit
etiã integritatẽ corporis. et qͣndoq ꝑ aꝑtũ
malũ reprobos annunciat. quos dudũ repro¬
bos mocculto tolerabat Ham qͥ diu seruatũ
bonũ fubito ꝑdidit: ap̃d semet ipsũ intus
aliud malũ tenuit. exquo ad aliud subito
erupit: ꝑ qͦd ab omipotente dõ etiã tũc alie.¬
nus extitit: qͣndo se ei ꝑmundiciã corporis
inherere monstrauit. Quia gͥ m̃tis elatio
adpollutionẽ ꝑthirait carnis: reproboꝵ cor
auolatu uolucrũ ad petulantiã m̃git᷑ ium̃¬
toꝵ Scĩ aut̃ uiri ne appetitu bestiali ad lu¬
xuiria uoraginẽ deuoluant᷑: sollicite cogita.¬
ciones m̃tis asuꝑbie uolatu custodiunt. Ac
ne minfima decipiendo corruant: om̃e qđ
sublimit̾ sapiunt: humilit̾ p̃munt Recte
itaq dicit᷑ Qui docet nos suꝑ ium̃ta terre.

Expanded text:
solvitur, hinc quod plerumque et usque ad senium virginitas servata vitiatur. Quia enim negligitur 825 humilitas cordis, rectus judex despicit etiam integritatem corporis; et quandoque per apertum malum reprobos annuntiat, quos dudum reprobos in occulto tolerabat. Nam qui diu servatum bonum subito perdidit, apud semetipsum intus aliud malum tenuit, ex quo aliud subito erupit per quod ab omnipotente Deo etiam tunc alienus exstitit, quando se ei per munditiam corporis inhaerere monstravit. Quia igitur mentis elatio ad pollutionem pertrahit carnis, reproborum cor a volatu volucrum ad petulantiam mergitur jumentorum. Sancti autem viri ne appetitu bestiali ad luxuriae voraginem devolvantur, sollicite cogitationes mentis a superbiae volatu custodiunt; ac ne in infima desipiendo corruant, omne quod sublimiter sapiunt, humiliter premunt. Recte itaque dicitur: Qui docet nos super jumenta terrae,
Abbreviated transcription (Latin):
recipit Hic ad ioħem d̾r: Ego qͦs amoarguo
⁊ castigo hic petrꝰ ait Tẽpus ẽ. ut incipias
iudiciũ de domo dĩ Ubi mox admirando
subiuxit. Si autẽ pͥmũ anobis. qͥti ms E¬
qͥnõ credut̃ dĩ euangłio: Peccata qͥppe nequa.¬
qͣm diuina seueritas multa remanere ꝑmit.¬
at. sedira iudicũ. nr̃a hic correptione incho¬
at. ut inreproboꝵ dampnatione conqͥescat
E ant gͦ nũc reprobi. et uoluptatũ suarũ
desidia multa iniqͥtate cõfũmant. atq eo¬
tẽpr̃alia flagella non sentiant: quo et̾na
eos supplicia expectant Bene autẽ eoꝵ
multa nequitia cham peccante signata est.
ciu patent dicit᷑ Maledictꝰ chanaan puer:
seruiis erit fribus sins Canahan uidelicet
cbam filius fuit. Et quid ẽ qͦd chã peccante.
canahan eiꝰ filiꝰ sentenciã ultionis accepit:
Quid ẽ qd ñ inse. sed inposteritate ꝑcutit᷑.
nͥ quod reproboꝵ nequicie. hic quidẽ multe
ꝓficiunt. sed inposterũ feriunt᷑: Dicat᷑ gͦ.

Expanded text:
c ad Joannem dicitur: Ego quos amo arguo et castigo . Hinc Petrus ait: Tempus est ut incipiat judicium de domo Dei . Ubi mox admirando subjungit: Si autem primum a nobis, qui finis enon credunt Dei Evangelio ? Peccata quippe nequaquam divina severitas inulta remanere permittit, sed ira judicii a nostra hic correptione inchoat, ut in reproborum damnatione conquiescat. Eant ergo nunc reprobi, et voluptatum suarum desideria inulta iniqtemporalia flagella non sentiant, quo aeterna eos supplicia exspectant. Bene autem eorum inulta nequitia Cham peccante signata est, cui a patre dicitur: Maledictus Chanaam puer, servus erit fratribus suis. Chanaam videlicet Cham filius fuit. Et quid est quod, Cham peccante, Chanaam ejus filius sententiam ultionis accipit? Quid est quod non in se, sed in posteritate percutitur, nisi quod reproborum nequitiae hic quidem inultae proficiunt, sed in posterum feriuntur? CAP.
Abbreviated transcription (Latin):
ligam᷑ Dicat᷑ itaq recte: Iudicare coram
illo. et expecta eũ: Nam qͥ semet ipsũ cora
dõ ñ iudicat: eũ dũ affligit᷑ nõ expectat:
Cuiꝰ enĩ bona p̾cessisse dissimulat: adiuto.¬
ria subseqͥ posse desꝑat. et cũ p̾teritoꝵ obli.¬
inscit᷑: etiã subsequentiũ largitate frauda.¬
tur: Sed ecce dũ nos affligim᷑. dũ consola.¬
tionis grãm longanimit̾ sustinemꝰ: mali
ad peiora ꝓrũpũt. atq eo iniqͥtatiᷤᷤ exag.

Expanded text:
ligamur. Dicatur itaque recte: Judicare coram ligamur. Dicatur itaque recte: Judicare coram illo, et exspecta eum. Nam qui semetipsum coram Deo non judicat, eum dum affligitur non exspectat. Cujus enim bona praecessisse dissimulat, adjutoria subsequi posse desperat; et cum praeteritorum obliviscitur, etiam subsequentium largitate fraudatur. Sed ecce dum nos affligimur, dum consolationis gratiam longanimiter sustinemus, mali ad pejora prorumpunt, atque eo iniquitatis ex
Abbreviated transcription (Latin):
tantoꝵ munerũ consolatiõe roborat᷑. quia
spẽ de futuris recipit: dũ trãsacta beneficia
recognoscit Dicat itaq Etiam cũ dixeriᷤ
nõ considat: tudicare corã eo. et expecta eũ:
Acsi diceret. Cũ ideireo dẽ consicdare nõ cre.¬
ditur: quia tarde miseret᷑: intina cogitati¬
onis ingredẽ. atq illic corã eius oculis cause
tuȩ iudiciũ suscipe. et que ipse iuiuendo cõ¬
tulisti. uel que miscdi̾t̾ ꝑcepisti. discerne. et
tunc ad spei fidutiã redis. dũ bona tante
benignitatis erubescis. quatenꝰ int̾ adu̾sa
fident̾ expectes. quẽ et post delicta ꝓpiciu̾
recolis Sꝑanda enĩ fuerant suꝑna ad tua¬
ria. etiã sinulla beneficia precessissent: Sci¬
endũq quia ds̃ hominẽ quẽ benigne cõcdiͥt
quanti ẽ ꝑicłi. sim hac ꝓcella tribulationuĩ
desꝑationis naufragio frangim᷑. qͥ ad portũ
spei uelut inmensis funibꝰ pret̾itis doms

Expanded text:
tantorum munerum consolatione roboratur, quia tantorum munerum consolatione roboratur, quia spem de futuris recipit, dum transacta beneficia recognoscit. Dicat itaque: Etiam cum dixeris: Non considerat, judicare coram illo, et exspecta eum. Ac si diceret: Cum idcirco Deus considerare non creditur, quia tarde miseretur, intima cogitationis ingredere, atque illic coram ejus oculis causae tuae judicium suscipe; et quae ipse vivendo contulisti, vel quae misericorditer percepisti, discerne; et tunc ad spei fiduciam redis, dum bona tantae benignitatis erubescis, quatenus inter adversa fidenter exspectes quem et post delicta propitium recolis. Speranda etenim fuerant superna adjutoria, etiam si nulla beneficia praecessissent. Sciendumque quia Deus hominem quem benigne condidit 829 quanti est periculi si in hac procella tribulationum desperationis naufragio frangimur, qui ad portum spei velut immensis funibus praeteritis donis
Abbreviated transcription (Latin):
Etiam cũ dixeris. nõ consid̾at: tudicare corã
illo. et expecta eum Fortasse enĩ dũ clamor
nr̃ quasi negligit᷑: spes que cordi merat infir.¬
mat᷑. et suꝑna adiutoria de futura credimꝰ.
quia tardiꝰ impetramꝰ. ac pene inconsid̾ata
dõ ẽe ingemiscimꝰ. que multa toleramus.
Sed cũ ista nos desꝑationis ꝓcella contͣbat:
concussa mens citius inportũ spei secollocat.
sicausas suas cũ dño subtilit̾ pensat. sibona
eius ad memoriã reuocat. simala que bonis
etus reddidit. apud semetapsã callide nõ ex.¬
cusat. si ꝑpendit quid abeo iuste meruit. et qͥd
clement̾ accepit. si utã suã uiuacit̾ discutit.
si ante dei ocłos om̃e qđ agit examinans.
semet ipsã sibimet nõ abscondit. si factã se
que non erat. meminit. si illuminatã se atq
subleuatã que intenebris iacebat. agnoscit.
hec gͦ in semet ipsã cũcta recolligens. dum
bona accepta consid̾at. aduersa que tole¬
rat nõ accusat. nec desꝑatione frangit᷑. que

Expanded text:
Etiam cum dixeris, non considerat, judicare coram illo, et exspecta eum. - Fortasse enim, dum clamor noster quasi negligitur, spes quae cordi inerat infirmatur, et superna adjutoria defutura credimus, quia tardius impetramus; ac pene inconsiderata Deo esse ingemiscimus, quae inulta toleramus. Sed cum nos ista desperationis procella conturbat, concussa mens citius in portum spei se collocat, si causas suas, cum Domino subtiliter pensat, si bona ejus ad memoriam revocat, si mala quae bonis ejus reddidit apud semetipsam callide non excusat, si perpendit quid ab eo juste meruit et quid clementer accepit, si vitam suam vivaciter discutit, si ante Dei oculos omne quod agit examinans semetipsam sibimet non abscondit, si factam se quae non erat meminit, si illuminatam se atque sublevatam quae in tenebris jacebat agnoscit. Haec ergo in semetipsa cuncta recolligens, dum bona accepta considerat, adversa quae tolerat non accusat; nec desperatione frangitur, quae
Abbreviated transcription (Latin):
apiencie scriptũ ẽ Permagnitudinẽ enĩ
cnature et speciẽ potest intelligibilit̃ cre.¬
atoruicłi. Menti enĩ nr̃e peccato suo ex¬
teruis sparse. nec dũ ds̃ sicut ẽ int̾tus in¬
notescit: Sed dũ facture sue decus foras
yponit: quasi quibusdã nobis nutib
nluotescit. et que intus sequam᷑ ostendit.
Asmiro mͦ ipsis formis ect̾ioribus nos
alint̾iora ꝑductt. Inmuit inmensa ad¬
mratione quod ẽ. mira hec exteruis osten

Expanded text:
 Per magnitudinem enim creaturae et speciem potest intelligibiliter creator videri . Menti enim nostrae peccato suo exterius sparsae necdum Deus sicut est interius innotescit; sed dum facturae suae decus foris proponit, quasi quibusdam nobis nutibus innuit, et quae intus sequamur ostendit, ae miro modo ipsis formis exterioribus nos ad interiora perducit; innuit immensa adratione quod est, mira haec exterius oste
Abbreviated transcription (Latin):
insipientibꝰ et similis factus ẽ illis Quasi
scientie enĩ illos in altũ penna subleuaue.¬
rat. de quibꝰ paulus hoc quod et suꝑus ꝓtu¬
limꝰ: dicebat Quia cũ cognouissent dm̃. ñ
sicut dm̃ glorificauerunt. aut grãs egert̃.¬

Expanded text:
insipientibus, et similis factus est illis . Quasi insipientibus, et similis factus est illis . Quasi scientiae enim illos in altum penna sublevaverat, de quibus Paulus hoc quod et superius protulimus dicebat: Quia cum cognovissent Deum, non sicut Deum glorificaverunt, aut gratias eger
Abbreviated transcription (Latin):
et uolucres celi. quia dum hoc quod sumꝰ
agnoscimꝰ: nec carnis nos infirmitas
deicit. nec suꝑbie sp̃s eleuat. nec defluẽ.¬
do inimis subicim᷑: nec suꝑbiendo de subli.¬
mibꝰ inflam᷑. Qui enĩ labit᷑ carne: ium̃toꝵ
appetitu ꝓsternit᷑. qͥ uͦ extollit᷑ m̃te. more
uolucrũ quasi leuitatiᷤ penna subleuat᷑.
Sed si uigilant̃ intendit᷑. ut et mentis hu.¬
militaᷤᷤ. et carnis castimonia teneat᷑: eto
cognoscimꝰ. qͥa alterũ custodit᷑ exaltem
Hãmultis sepe suꝑbia luxurie senmari.¬
um fuit. quia dũ eos sp̃s quasi maltũ erexit.
caro minfimis. mersit. hũi enĩ secreto priꝰ¬
eleuant᷑. sed post modũ publice corrͥ unt:
quia dũ occultis intumescũt motibꝰ cor¬
dis: aꝑtiꝰ cadũt lapsibus corporis. Sie sie
elati iusta fuerant retbutione feriend
ut quia suꝑbiendo se hominibꝰ p̃ferunt:
luxuriando usq adium̃toꝵ similitudinẽ
deuoluant᷑: Homo quippe cũ in honore
ẽẽt nonintellexit. con. paratus ẽ uim̾tis

Expanded text:
er volucres coeli. Quia dum hoc quod sumus, agnoscimus, nec carnis nos infirmitas dejicit, nec superbiae spiritus levat, nec defluendo imis subjicimur, nec superbiendo de sublimibus inflamur. Qui enim labitur carne, jumentorum appetitu prosternitur, qui vero extollitur mente more volucs . Si vigilanter intenditur ut et mentis humilitas et carnis castimonia teneatur, cito agnoscimus quia alterum custoditur ex altero. Nam multis saepe superbia luxuriae seminarium fuit, quia dum eos spiritus quas in altum erexit, quasi caro in infimis mersit. Hi enim prius secreto elevantur, sed postmodum publice corruunt, quia dum occultis intumescunt motibus cordis, apertis cadunt lapsibus corporis. Sic sic elati justa fuerant retut quia superbiendo se hominibus praeferunt, luxuriando usque ad jumentorum similitudinem devolvantur. Homo quippe cum in honore esset, non intellexit, comparatus est jumentis
Abbreviated transcription (Latin):
Du qͥppe ds̃ tolerat. quia inꝑpetuũ dãpnat
et furorẽ nũc inferre dissimulat: quia ef.¬
fundendũ sine fine inposterũ seruat: Elec.¬
toꝵ namq ẽ hic conteri. ut ad p̾mia des¬
ant et̾nȩ hereditatis erudiri Hr̾m ẽse.¬

Expanded text:
us diu tolerat, quia in perpetuum damnat, et furorem nunc inferre dissimulat, quia effundendum sine fine in posterum servat. Electorum namque est hic conteri, ut ad praemia debeant aeternae haereditatis erudiri; nostrum es
Abbreviated transcription (Latin):
feste gͦ ꝑditionis inditiũ ẽ. quãdo affecta¬
tis iniquitatibꝰ subsequẽs fauet effectꝰ. et
nulla contrarietas impedit. quod mens ꝑ¬
uersa concipit. Nã sepe prauoꝵ hominũ
dũ tardant᷑ uota: mutant᷑. et dũ difficulta.¬
agnoscũt.⁊ qͥbꝰ priꝰ iuitis contͣdicit᷑: uolen¬
tes postmodũ hoc quod cõceꝑant auersãt᷑.
Quia gͥ malos cũ deserit dũs p̃ualere per¬
mittit: et unde fuꝑboꝵ nequicia ꝑficitur.
inde humiliũ longauimitas consuminat᷑:
dicat᷑ recte. Ibi clamabũt. et nõ exaudiet ꝓpt̃¬

Expanded text:
ergo perditionis indicium est, quando affectatis iniquitatibus subsequens favet effectus, et nulla contrarietas impedit quod mens perversa conceperit. Nam saepe pravorum hominum dum tardantur vota, mutantur; et dum difficultadicitur, volentes postmodum hoc quod conceperant, adversantur. Quia igitur malos cum deserit Dominus praevalere permittit, et unde superborum nequitia perficitur, inde humilium longanimitas consummatur, dicatur recte: Ibi clamabunt, et non exaudiet p
Abbreviated transcription (Latin):
nec eripiunt᷑ uisibilit̾ iusti. qͥa saluari in¬
insibilit̾ nõ merent᷑ iniusti Unde rursum
ꝑ propħã dicit᷑. Cũ uid̾it sapientes moriẽ¬
tes. simul insipiẽs et stultꝰ ꝑibu̾t. Quos enĩ¬
in fibilit̾ mori cõspiciũt. musibilit̾ utuere
posse non credũt. Atq eo reatũ infidelita¬
tis sue cumulant: qͦ usa morte fidelium
de et̾nitate desꝑant. Igit᷑ molenti quiq ĩde
iit̾uis deficiũt. unde contͣ uitã imocẽtiũ
ext̾us conualescunt: T̃antoq illos intima
ueritas a se foras eicit: quanto eos cõtra
suos tp̃ralit̾ quod uolũt posse ꝑmittit. Qis¬
quis itaq bonoꝵ uitã ꝑsequit᷑. tũc peiore
ultione dãpnat᷑. cum nulla ei aduersi.¬
tate resistitur: Et tũc fortioris tre ꝑicłis
subiacet. cũ prosꝑe ꝑagit qd̾ nequit̾ con.¬
cupiscit. qͥa uidelicet uindicta suꝑm iu.¬
diciᷤ ad futitra eũ supplicia seruãdo deseru.¬

Expanded text:
nec eripiuntur visibiliter justi, quia salvari innec eripiuntur visibiliter justi, quia salvari invisibiliter non merentur injusti. Unde rursum per prophetam dicitur: « Cum viderit sapientes morientes, simul insipiens et stulti peribunt . » Sequiisibiliter emori conspiciunt, invisibiliter vivere posse non credunt, atque eo reatum infidelitatis suae cumulant, quo visa morte fidelium de aeternitate desperant. Igitur violenti quique inde interius deficiunt, unde contra vitam innocentium exterius convalescunt, tantoque illos intima veritas a se foras ejicit, quanto eos contra suos temporaliter quod volunt, posse permittit. Quisquis itaque bonorum vitam persequitur, tunc pejore ultione damnatur, cum nulla ei adversitate resistitur; et tunc fortioris irae periculis subjacet, cum prospere peragit quod nequiter concupiscit, quia videlicet vindicta superni judicii ad futura eum supplicia reservando deseru
Abbreviated transcription (Latin):
aduersarioꝵ salutẽ concupiseũt. ut dimi
illos oĩps ds̃ ab minensis ꝑiculis facto qͦdi
miracło lib̾at. uirtutẽ suã ipsis etiã ꝑse.¬
cutoribꝰ innotescat. atq inde aduersario
ad et̾nitatẽ redimat: unde suos tẽpr̃alt̃
saluat. Sicut ꝓpħa quoq uocẽ martri¬
siscipiẽs ait Propt̾ inmicos meos eripe
me Acsi diceret Propt̾ me quidẽ eripi
de tp̃rali tͥbulatione nõ appeto. sed tainen
cripi propt̾ aduersarios concupisco. ut dũ
mea uita faluari mirabilit̾ cernit᷑. ipso mi¬
raculoꝵ iusu inimicoꝵ duritia cõuertat᷑.
ꝓpt̾ dampnationẽ ꝑ sequentiũ ñ exaudit.
ut indelicet inde reatũ suũ cumulẽt: unde
p̃ualitisse se neqͥter gaudent: Nã qͥ inuifibi.¬
na despiciũt. moueri nõ nũꝗͣ uisibilibus
miraculis posfut Sed idcirco cũ iustis ple¬
rũq nichil uirtutũ uisibilit̾ agit᷑. qͥa eoꝵ
aduersarii illuminari ĩ uisibilit̾ nõ me.¬
oppͥmentiũ audire uoces prohibet opp̾ssoꝵ.

Expanded text:
adversariorum salutem concupiscunt, ut dum illos omnipotens Deus ab immensis periculis facto quodam miraculo liberat, virtutem suam ipsis etiam persecutoribus innotescat; atque inde adversarios ad aeternitatem redimat, unde suos temporaliter salvat, sicut Propheta quoque vocem martysuscipiens, ait: Propter inimicos meos eripe me . Ac si diceret: Propter me quidem eripi de temporali tribulatione non appeto, sed tamen eripi propter adversarios meos concupisco, ut dum mea vita salvari mirabiliter cernitur, ipso miraculorum visu inimicorum duritia convertatur. propter damnationem persequentium, non exaudit; ut videlicet inde reatum suum cumulent, unde praevaluisse se nequiter gaudent. Nam qui invisibilia despiciunt, moveri nonnunquam visibilibus miraculis possunt. Sed idcirco cum justis plerumque nihil mirum visibiliter agitur; quia eorum adversarii illuminari visibiliter non meopprimentium audire voces prohibet oppressorum,
Abbreviated transcription (Latin):
mabunt. et nõ exaudiet propt̾ suꝑbiã
maloꝵ Ibi indelicet intribulatione. it
autẽ meliꝰ potest. si non exaudiri potuis
ꝓpt̾ maloꝵ suꝑbiã quã clamare referant᷑.
dictũ ẽ eo uersu quodr̃ Propt̾ multitudi.¬
uersu inuit᷑: quod paulo subtiliꝰ attẽdat᷑.
qͥa sepe opp̾ssi quidã dũ clamauerĩt.: exse
quidẽ merẽtur audiri. sed tam̃ eoꝵ desi.¬
dia ꝓpt̾ oppͥmentũ suꝑbiã differunt᷑. Iustꝰ
hoꝵ uita inpurgatione terit᷑: illoꝵ neqͥ.¬
untͥbulatione dep̾̃hensi. suꝑnũ solatium

Expanded text:
mabunt, et non exaudiet propter superbiam malorum. - Ibi, videlicet in tribulatione, ut autem melius potest, si non exaudiri potius, propter malorum superbiam, quam clamare referantur. dictum eversu innuitur, quod paulo subtilius attendatur, quia saepe oppressi quidem, dum clamaverint, ex se quidem merentur audiri, sed tamen eorum desideria propter opprimentium superbiam differuntur. Justus justorum vita purgatione teritur, illorum nequin tribulatione deprehensi supernum solatium
Abbreviated transcription (Latin):
nõ dixit ubi ẽ ds qui fecit me Mos est saere
scripture. ut asingulari numero ad pluralẽ
qͥppe num̾o insingłarẽ ueniens. ad ꝑsonã
fubito infirmi uniꝰcuiꝰq trãsiuit fortasse qͥa
a singłis meluis recognoscit᷑: qͥcqͥd dici singu.¬
larit̾ audit᷑. ut ad cor suũ qͥsq redeat. et inse¬
met ipsũ hoc quod de uno qͦq dr̃ rep̃hendat.¬
Pondixit ubi ẽ ds̃ qͥfecit me Quisqͥs enĩ
aduersitatũ tribulatione frangitur:
a quo factus ẽ minime contemplat᷑ Nã qui
qd̃ nõ erat fecit: factũ sine gub̾natione ñdese¬
rit. Et qͥ benigne hominẽ condidit. nequaꝗͣ¬
Cũ gͦ causã tͥbulationis nr̃e reqͥrimꝰ. et fortas¬
se tardius inuenimꝰ. est iła concita ratio qͦd
nichil ĩiuste patiam̃. qͥa si dõ auctore sumꝰ qͥ ñ
fuimꝰ. dõ regente ñ affligim᷑ iniuste qͥ sumꝰ:¬

Expanded text:
non dixit: Ubi est Deus qui fecit me? - Mos sacrae non dixit: Ubi est Deus qui fecit me? - Mos sacrae Scripturae est, ut a singulari numero ad plural numero in singularem veniens, ad personam subito infirmi uniuscujusque transivit, fortasse quia a singulis melius recognoscitur quidquid dici singulariter auditur, ut ad cor suum quisque redeat, et in semetipso hoc quod de unoquoqueNon dixit, Ubi est Deus qui fecit me. Quisquis enim adversitatum tribulatione frangitur a quo factus est minime contemplatur. Nam qui quod non erat fecit, factum sine gubernatione non deserit; et qui benigne hominem condidit, nequaCum ergo causam tribulationis nostrae quaerimus, et fortasse tardius invenimus, est ista consideratio, quod nihil injuste patiamur, quia si Deo auctore sumus, qui non fuimus, Deo regente non affligimur injuste, qui sum
Abbreviated transcription (Latin):
de contrito cogitationũ. tẽptationũ fluctꝰ m¬
tumescũt. cũ cõtra amoris scĩ studia. curarũ
secłariũ se tumultꝰ illidunt. In abscondito¬
gͦ tempestatiᷤ audit᷑. quia clamor dep̾can.¬
tis ẽ hec ipsa fluctuatio tribulationis. Ea
uͦ om̃ino nõ defũt qͥ bona querentibꝰ suadẽ
ꝑuersa moltunt᷑: aque contradictioniᷤ sunt
ppłi resistentes Et quia tunc probat᷑ desi-¬
dium cũ aliqua ei aduersitate resistitur:
recte dicit᷑. Probaui te ad aqͣs cõtradictioniꝰ.
his itaq uirtutũ insibus robusti ex aduerfi.¬
tate proficiunt. sed infirmi sepe indesidus
sius.siqͣ eis fuerint ex aduerso obiecta lan¬
guescũt Et cũ ualida tribulatione pulsã.¬
tur: pusillanimitate deficunt. Unde helui
beato iob probra pusillanmitatis. mꝑm¬
ge̾s: p̃missis maloꝵ opp̾ssionibꝰ in firmorũ
mox pusillanmitates exeqͥtur dicẽs. Et¬

Expanded text:
de contrito cogitationum tentantium fluctus ide contrito cogitationum tentantium fluctus intumescunt, cum contra amoris sancti studia curarum saecularium se tumultergo tempestatis auditur, quia clamor deprecantis est haec ipsa fluctuatio tribulationis. Quia vero omnino non desunt, qui bona quaerentibus suadere perversa moliantur, aquae contradictionis sunt populi resistentes. Et quia tunc probatur desiderium cum aliqua ei adversitate resistitur, recte dicitur: Probavi te ad aquas contradictionis. His itaque virtutum nisibus robusti ex adversitate proficiunt, sed infirmi saepe in desideriis suis, si qua eis fuerint, ex adverso objecta, languescunt, et cum valida tribulatione pulsantur, pusillanimitate deficiunt. Unde Eliu beato Job probra pusillanimitatis impingens, praemissis malorum oppressionibus, infirmorum mox pusillanimitates exsequitur, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
eũ ꝑ tranquilla et mollia. sed etiã ꝑ asꝑa¬
s dura transimꝰ: hĩc nãq ꝑ propħã ait
An ꝑfecit pedes meos tanꝗͣ ceruoꝵ. Cer¬
ius enĩ cũ montiũ iuiga conscendit. queq
obstaculo. insuꝑioribꝰ eleuat᷑. Ita etiã
ad mentes queq sibi in hoc mundo
blistre.atq obuare cõspicuĩt: cõtẽpla¬
slons faltii trãscendũt. et more ceruoꝵ¬
despectꝰ terrenarũ rerũ sentibꝰ insuꝑna
se euehunt: Hinc rursũ dicit Et in do meo
transgrediar murũ Murus qͥppe ẽ om̃e qd
itineri nr̃o obicit᷑. ne ad eũ qui diligit᷑ tran¬
seatur Sedmurũ trãsgreduñ: cũ pro amore
suꝑne patrie queq in hoc mundo fuerit ob¬
iecta calcamus hinc ꝑ eundẽ propħã certanti
anime dñs dicit E xaudite mabscondito
tẽpestatis. ꝓbaui te ap̃d aꝗͣ contradictioms.
Absconditũ quippe tempestatis ẽ. cũ incor¬

Expanded text:
eum per tranquilla, et mollia, sed etiam per aeum per tranquilla, et mollia, sed etiam per aet dura transimus. Hinc namque propheta ait: Qui perfecit pedes meos quasi cervi . Cervus enim cum montium juga conscendit, quaequobstaculo in superiora elevatur. Ita etiam electorum mentes quaeque sibi in hoc mundo obsistere atque obviare conspiciunt, contemplationis saltu transcendunt, et more cervodespectis terrenarum rerum sentibus, in superna se evehunt. Hinc rursum dicit: Et in Deo meo transgrediar murum . 822 Murus quippe est omne quod itineri nostro objicitur, ne ad eum qui diligitur, transeatur. Sed murum transgredimur, cum prae amore supernae patriae, quaeque in hoc mundo fuerint objecta calcamus. Hinc per eumdem Prophetam certanti animae Dominus dicit: Exaudivi te in abscondito tempestatis, probavi te ad aquas contradictionis . Absconditum quippe tempestatis est, cum in cor
Abbreviated transcription (Latin):
trannoꝵ: Quisqͥs enĩ male inuere suo
nos exemplo con. pellit: adhuc innobis
uoce calũpmatoris utit᷑ Qinsqͥs uͦ pecea.¬
tũ suadẽs etiã terrere nos appetit: iam
contͣ nos brachio tiranni de seuit. Altud
c̃ emiꝰ uidicia suade inuendo: aliud uibe¬
re terrendo Dũ gͦ exẽpla male actioniᷤ
aspicimꝰ: quasi adhuc strepitũ calũpna¬
toris audimꝰ Dũ uͦ ui peccare cogim̃: iã
tirannũ incorde sustinemꝰ: Sedrobustoꝵ¬
mentes indõ immobilit̾ fixe. tanto ista
despiciunt: quanto cerm̃t quod contra
precepta conditoris excrescũt E t̾nitatĩ
quippe p̾mia p̃stolantes. uires ex aduersi.¬
tatibꝰ sumu̾t. qͥ crescente pugna gloriosi¬
orẽ sibi ñ ambigunt manere uictoriã.
Sic itaq electoꝵ desiłia dũ p̃munt᷑ aduer¬
sitate proficui̾t. sic̃ ignis flatu p̾mit᷑ ut
crescat. et unde quasi extingui cernit᷑:
inde roborat᷑. In eo nãq ostendinꝰ. quãta
addm̃ cupiditate flagramꝰ: si nõ solũ ad

Expanded text:
t. X. Quisquis enim male vivere suo nos exemplo compellit, adhuc in nobis voce calumniatoris utitur; quisquis vero peccatum suadens etiam terrere nos appetit, jam contra nos brachio tyrannidis saevit. Aliud est enim vitia suadere vivendo, aliud jubere terrendo. Dum ergo exempla malae actionis aspicimus, quasi adhuc strepitum calumniatoris audimus; dum vero vi peccare cogimur, jam tyrannum in corde sustinemmentes in Deo immobiliter fixae tanto ista despiciupraecepta conditoris excrescunt: aeternitatis quippe praemia praestolantes, vires ex adversitatibus sumunt, quia crescente pugna gloriosiorem sibi non ambigunt manere victoriam. Sic itaque electorum desideria dum premuntur adversitate, proficiunt, sicut ignis flatu premitur, ut crescat; et unde quasi extingui cernitur, inde roboratur. In eo namque ostendimus, quanta ad Deum cupiditate flagramus, si non solum ad
Abbreviated transcription (Latin):
Carm̃ quoq et ue continẽt. quia sic de spe
gaudiũ p̾dicant. ut inp̾senti tam̃ p̾ssuras
atq angustias indicent: Carm̃ et ue con¬
tinent. quia et si illuc dultia appetimꝰ: priꝰ
necesse ẽ ut amara toleremꝰ: Carm̃ et ue dis.¬
cipulis p̾dicabat dñs: cũ dicebat Hec locutꝰ
sum uobis: ut inme pacẽ habeatis Inmũ¬
do p̾ssurã habebitis Acsi aꝑte diceret: Sit
uobi s mnt̾us quod consolando reficiat. qͥa
erit. de mundo ext̾uis qͦd seuiendo grauit̃
pmat: Quia gͦ infirmꝰ qͥsq cũ premit᷑. ab
spe gaudii nimra pusillanimitate lassat᷑.
Et dũ foras aduersa tolerat. intus obliuis¬
citur quod gaudebat: benedicit᷑. Non dix̃
ubi ẽ ds̃ qui fecit me. qͥdedit carmina in
nocte Sieni̾ ista diceret. uim qͣm pa¬
t᷑ tẽꝑaret Et ꝑ hoc qͦd mansurũ intus
queret: id quod foras trãsitoriũ sustinet.
ẽẽ intolerabile nõ estimaret Seqͥt᷑. Qui

Expanded text:
Carmen quoque et vae continent, quia sic de spe Carmen quoque et vae continent, quia sic de spe gaudium praedicant, ut in praesenti tamen pressuras atque angustias incident. Carmen et vae continent, quia etsi illic dulcia appetimus, prius necesse est ut hic amara toleremus. Carmen et vae discipulis praedicabat Dominus, cum dicebat: Haec locutus sum vobis, ut in me pacem habeatis; in mundo pressuram habebitis . Ac si aperte diceret: Sit vobis de me interius quod consolando reficiat, quia erit de mundo exterius quod saeviendo graviter premat. Quia ergo infirmus quisque cum premitur, spe gaudii nimia pusillanimitate lassatur, et dum foris adversa tolerat, intus obliviscitur quo gaudebat, bene dicitur: Non dixit, Ubi est Deus qui fecit me, qui dedit carmina in nocte? Si enim ista diceret, vim quam patitur temperaret; et per hoc quod mansurum intus quaereret, id quod foris transitorium sustinet esse intolerabile non aestimaret. Sequi