comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
niuistas celerit̃ trucidat: eoꝵ q int̾itu ĩnocentiũ corda ꝯfirmat.
etinuc̃ om̃is male agentes ꝑcuter et: extremũ iam uidiciũ qͥbus
iberet: Siaut̃ nullũ omino ꝑcuteret: quis am̃ reshumanasᷤ
la ñ deserit. Non ñqͣm umiquos diu tolerat: ut ꝯsiderantibus
inuirirantiquus hostis sicut ꝯtͣ⁊sentientes fortisẽ: ita tͣ resisten¬
tes debilis ẽ. Sienĩ enis suggestiomibꝰ assensusp̃bet᷑: qͣsi leo tolera
eqͥꝙͣ potest. Si aut̃ resistitur: quasi formica atterit᷑. Aliisg̾ leo
iis formica: quia crudelitatẽ illius carnales m̃tes iux tolerant:¬

Expanded text:
njustos celeriter trucidat, eorumque interitu innocentium corda confirmat. Si enim nunc omnes male agentes percuteret, extremum jam judicium quibus exhiberet? Si autem nullum omnino percuteret, quis Deum res humanas mala non deserit. Nonnunquam vero iniquos diu tolerat, ut considerantibus nimirum antiquus hostis sicut contra consentientes fortis est, ita contra resistentes debilis. Si enim ejus suggestionibus assensus praebetur, quasi leo tolerari nequaquam potest; si autem resistitur, quasi formica atteritur. Aliis ergo leo est, aliis formica; quia crudelitatem illius carnales mentes vix tolerant
Abbreviated transcription (Latin):
quosclã secretissimos causarũ ineatus q̃rit. Qui mox ut in causa
subtile se ĩuenisse estunat: iã se obtinuisse qd̵ ꝯcupiuerat exultat:
lam qͥd ñ adeptȩ rei adiungat excogitat. atq ut in meliori statu debe-¬
at excoli ꝑtͣctat. Quã qri iam qͣsi possidet. ⁊ qͣsi ad meliorẽ spem addu¬
cit. lnox insidias inuidentiũ ꝯsidat. ⁊ qͥd ⁊tͣ se uirgii moueat᷑ pensat:
Eurit quid respondeat: ⁊ cũ rem nullã teneat: ĩam in defensione
ri quã aꝑꝑetit. uacuus litigator elaborat. Quanuis gͦ nil deꝯcupita

Expanded text:
haec quosdam secretissimos causarum meatus quaerit. Qui mox ut in causa aliquid haec quosdam secretissimos causarum meatus quaerit. Qui mox ut in causa aliquid subtile invenisse se ęstimat, iam se obtinuisse, quod concupierat, exultat, iam quid etiam adeptę rei adiungat, excogitat, atque ut in meliori statu debeat excoli, pertractat. Quam quia iam quasi possidet et quasi ad meliorem statum adducit, mox insidias invidentium considerat, et quid contra se iurgii moveatur, pensat. Exquirit, quid respondeat, et cum rem nullam teneat, iam in defensione rei, quam appetit, vacuus litigator elaborat. Quamvis ergo nil de concu
Abbreviated transcription (Latin):
animꝰ huic inde. ⁊sollicitꝰ.: ⁊ cecus occasionẽ neqͥssime expleti
rimat᷑. Mensitaq ħ̃ qͣsi quendã popłm patit᷑: ã isolenti cogis¬
nũ tumultu uastatur. Aliꝰ ire se dominio strauit: E qͥd uicm
nsi urgia etiã que desunt ꝑagit: hic sepe presentes ñ uidet. ab¬
sentib cmtͣdicit: intͣ semet ipsu ꝯtumelia ꝓfert ⁊recipit. receptis
t̾ duriꝰ respondet. & cũ qui obiuet nullus adsit: magnis clamoribꝰ
rixas ĩ corde ꝯponit. Turbã itaq hic uitus sustinet. quẽ pondus uehe¬
mens inflãmate cogitationis p̃mit. Aliꝰ se uirl auariciȩ tͣdidit: ⁊ fasti¬
ciens ꝓpͥa. aliena concupiscit. hic plerũq ꝯcupita adipisci ñ ualensꝰ diẽ
qͥdẽ in ociũ. noctẽ uͦ in cogitationẽ u̾sat. Torpet ab utili oꝑe: q fatigit᷑
illicita cogitatione. Consilia multiplicat. ⁊ sinũ mentis cogitationũ
ep̃ uentib latiꝰ expandit. ꝑ uenire ad ꝯcupita satagit. atq ad obtinen-

Expanded text:
licitus et caecatus, occasionem nequissimae expletionis rimatur. Mens itaque haec quasi quemdam populum patitur, quae insolenti cogitationum tumultu vastatur. Alius irae se dominio stravit, et quid in nisi jurgia etiam quae desunt peragit? Hic saepe praesentes non videt, absentibus contradicit, intra semetipsum contumelias profert et recipit, receptis autem durius respondet, et cum qui obviet nullus adsit, magnis clamoribus rixas in corde componit. Turbam itaque hic intus sustinet, quem pondus vehemens inflammatae cogitationis premit. Alius juri se avaritiae tradit, et fastidiens propria, aliena concupiscit. Hic plerumque concupita adipisci non valens, dies quidem in otium, noctes vero in cogitationem versat. Torpet ab utili opere, quia fatigatur illicita cogitatione. Consilia multiplicat, et sinum mentis cogitationum inventionibus latius expandit, pervenire ad concupita satagit, atque ad obtinenda
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ ꝑacdyso hõi peccanti pecumã cõmodauit: uiqͥtate crescent
cotidie cũ usuris erigit. Dc ħ eractore ĩ cuuanglio ueria
Saat.t iudex tradet te eractori. huiꝰ g̃ exauctors uore: tepratio
istit Iugges tionis. Audimꝰ autẽ uocẽ exactoris. cũ eiꝰ tempta.¬
drone puisam̃. ⁊ ñ exaucdunꝰ: si pulsanti resistimꝰ. Auct it qui
yet ionꝰ sentit. seraudit uͥ qͥ tẽptatiom isentit. Dicat᷑ itaꝙ. de
ietis. Non exaudiert̃ uocẽ exactoris. Qm̃ suggestionẽ eiꝰ ⁊siau¬
iuist q tẽptasit᷑: ñ exaudiunt qr ⁊sentire ⁊ tẽpnunt. ui¬

Expanded text:
 commodavit; sed iniquitate crescente, hanc quotidie cum usuris exigit. De hoc exactore in Evangelio Veritas dicit, Et judex tradet te exactori . Hujus igitur exactoris vox est tentatio miserae suggestionis. Audimus autem vocem exactoris, cum ejus tentatione pulsamur; sed non exaudimus, si pulsanti resistimus. Audit enim, qui tentationem sentit; exaudit vero qui tentationi consentit. Dicatur itaque de justis: Non exaudierent vocem exactoris, quoniam suggestionem ejus etsi audiunt, quia tentantur; non exaudiunt, quia consentire contemnunt.
Abbreviated transcription (Latin):
bras diem u̾timꝰ. cũ nosinet ipsos distͥcte punientes. is
lectationis pͣue blanclim̃ta. ꝑ distͥcta penitentie laũl
ciamꝰ: cũ flendo inseqͥmur qtqͥd in corde taciti ex delech
onũ accusantiũ aut etiã defendentiũ: semet ipsũ
eo iam tͣnqͥllus ueniat: quo reũ suũ quẽ discute̾ appetit: iam

Expanded text:
entes, ipsa delectationis pravae blandimenta per districta poenitentiae lamenta cruciamus, cum flendo insequimur quidquid in corde taciti ex delectagitationum accusantium, aut etiam defendentium ; semetipsum eo jam tranquillus veniat, quo reum suum, quem discutere appetit, pro
Abbreviated transcription (Latin):
uiri maledictionis sententiã ꝓferunt: ñ aelhũc ex uotons¬
feriri cognoscunt. Et eo in maledicto ñ peccant: quo ab
uidicio non discordant. hinc ÷ qd̃ petrus in offerentẽ s
pecunias symonẽ: sententiã maledictionis ĩtorsit dicii
Pecunia tua tecũ sit inꝑditione. Qui n ait ÷ s sit: nis¬

Expanded text:
um maledictionis sententiam proferunt, non ad hanc ex voto visferiri, cognoscunt et eo in maledicto non peccant, quo ab interno iuditio non discordant. Hinc est, quod Petrus in offerentem sibi pecunias Symonem sententiam maledictionis intorsit, dicens: Pecunia tua tecum sit in perditione. Qui enim non ait
Abbreviated transcription (Latin):
tucłine qͥtpe auime. sunt om̃s electi: quia uł punire flendon
ddesinunt q̃ deliq̃r̃t: uł gͣui se merore afficiunt qͥ longe huc aꝰ
facie ⁊ ditoris ꝓretti: acihuc mȩt̾nȩ patͥe gaudiis ñ sunt. Ue
ĩ gnudio eius ñ miscebit᷑ extͣneus. In amaritudine nãq sunt
corda repboꝵ: quia ipsis ⁊ pͣuis sius desideriis affligunt᷑. S̾ eins
amaritulinẽ nesciunt: qr pensare qdͣ flere debuerant. syoni
sia excecati ñ possunt. at ꝯtͣcor bonoꝵ amaritudinẽ siã nouit

Expanded text:
itudine quippe animae sunt omnes electi, quia punire flendo non desinunt quae deliquerunt, vel gravi se moerore afficiunt, quia longe huc a facie Conditoris projecti, adhucin gaudio illius non miscebitur extraneus . In amaritudine namque sunt et corda reproborum, quia ipsis etiam pravis suis desideriis affliguntur; sed eamdem amaritudinem nesciunt, quia pensare quod tolerant, sponte sua excaecati non possu
Abbreviated transcription (Latin):
tunc saltim ꝑditũ ñ cognoui: Risset qm̃ippe in stio iuaicio:¬
uta cognouuisset. si se ꝑditũ cognouisset. Quare exceptus ge
ut nalentiorẽ ad neqͥciã me redderet.⁊ ⁊pͣuis usitꝰ sustineis
atrociorem neqͥciã. uł false spei fiducia. uł lacte misere desꝑa¬
uis enutriui: Cũ enĩ culpa in usũ uen̾it etiã ammꝰ debilius

Expanded text:
unc saltem perditum non cognovi? Perisset quippe in suo judicio, si se perditum cognovisset. Quare exceptus genut valentiorem ad nequitias redderet, et pravis me usibus sustinensme ad atrociorem nequitiam, vel falsae spei fiduciam, vel lacte miserae desperationis enutrivi? « Cum enim culpa in usum venerit, ei jam animus
Abbreviated transcription (Latin):
bona facẽ potuit: ita cũ uoluit. ꝑ ĩcarnatior
misteruũ etiã ꝑditabona reꝑauit. Nuas gͦ ad ĩtel¬
fregit. S una tegm̃ carnus habuit: alia uͦ iuil ĩfirmũ de carne
bi ut redimeret. illã debuit ad se reducere: qͣm ĩ ꝑpetciõẽ
cuspe. exĩfirmitate aliqͥd ⁊stat habuisse. Et eo altiꝰ debuit apoᷤᷤ
angłm repeslere: qͦcũ a ꝑsistendi fortitudine corruit.

Expanded text:
bona facere potuit, ita, cum voluit, per incarnationis suae mysterium etiam perdita bona reparavit. Duas vero ad intelfregit. Sed una tegmen carnis habuit, alia vero nihil infirmum de carne ator, ut redimeret illam, ad se debuit reducere quam in perpetratione culpae ex infirmitate constat aliquid habuisse. Et eo altius debuit apostatam angelum repellere, quo cum a persistendi fortitudine corruit,
Abbreviated transcription (Latin):
nimal & aliqͥd de lege ht̃: ⁊ aliqͥd ñ ht̃. Sngłam nãq ñ findit.
⁊ ñ se penitꝰ anima. ab omĩ t̾reno oꝑe disiungit. D camen
ruminat: quia bene dispensando tẽꝑalia. ꝑc̃titudinis fiducd
uirtutes exarant᷑ duriciã m̃tis. Asinas possidemꝰ. cũ lascuui¬
sp̃itali cordis dñatione refrenamꝰ. Uł c̃te asinas possidere ẽ:
cogitationes intͣ nos simplices rege̾. Que dũ subtiliori ĩtelis¬
tu currere ñ ualent. qͦ qͣsi pigriꝰ ambulant: eo fr̃m onera i¬
suetiꝰ portant. Sunt namq ñ nulli qͥ dũ alta ñ ĩtelligt̃: a
extĩora c̃usationis oꝑa. se humiliꝰ p̃munt. Bene gͦ ꝑ asmas
grũ qͥdẽ animal is tatñ portandis oñibꝰ deditũ. simplicesci¬
gitationes accipimꝰ. qͥa dum nr̃am plerũq ignorantiã cogno¬
cimꝰ. leuiꝰ onera aliena toleramꝰ: cumq nos quasi singularis
sapie altitudo ñ eleuat: ad ꝑferendam alieni cordis iertiã. s

Expanded text:
 aliquid non habet. Ungulam namque non findit, quia non se penitus anima ab omni terreno opere disjungit; sed tamen ruminat, quia bene dispensando temporalia, per certitudinis fiduciam virtutes exarant duritiam mentis. Asinas possidemus, cum lascivispiritali cordis dominatu refrenamus. Vel certe asinas possidere, est cogitationes intra nos simplices regere: quae dum in subtiliori intellectu currere non valent quo quasi pigrius ambulant, eo fraterna onera mansuetius portant. Sunt namque nonnulli qui dum alta non intelligunt, ad exteriora conversationis ibus deditum, 31 simplices cogitationes accipimus; quia dum nostram plerumque ignorantiam cognoscimus, levius onera aliena toleramus. Cumque nos quasi singularis sapientiae altitudo non elevat, ad perferendam alieni cordis inertiam, mens
Abbreviated transcription (Latin):
Oblata enĩ recte diuide ÷: quelibet bona nrã studia sell¬
cite discernendo pensare. Ad̾ nimirũ qͥ agere dissimul
disc̾nere caute negligimꝰ: quo ndice⁊ fine nescimꝰ. Fiͥ
nunqͣm hfit reatus criminis. qd putat᷑ causa uirtutis
Quisquis aũ amicoꝵ beati iob facta ⁊siclerat. qͣm pꝰ
ad eum intentione uenerint non ignorat. Pensemusa
cuꝰ caritatis suerit ad asflictũ ꝯcorditer ꝯuenisse: q̃l
aurtus longinquitatis extitit. septem dieb noctibꝰq cum asfus.¬
tor tacuisss. que humilitas in terra eieb ac noctib seclisse:
queꝰ ⁊ passio puluere capita ꝯsparsisse. S tñ nnchoantes loqui.:
sẽ estimauert̃ p̃miũ m̃cedis acqͥrere. iñ reos ꝯtigit reatũ
Ashenisionis ĩuenire. quia mcautis sepe ad peccatifmẽ ũtit᷑:
tiã qͥ  ꝓ solo stucdio m̃cedis ĩchoat᷑. Eece p̃cipiti loquutione
dideruit bonũ qd̵ tanto labore m̃catisunt: qnͥ diuma. grã
osserre eos sacͥficium ꝓ suo reatũ p̃cepisset: mñ a dño uiste

Expanded text:
Oblata enim recte, dividere est quaelibet bona nostra studia, sollicite discernendo pensare. Quod nimirum qui agere dissimulat, discernere caute negligimus, quo judicetur fine nescimus; et nonnunquam hoc fit reatus criminis, quod putatur causa virtutis. Quisquis autem amicorum beati Job facta considerat, quam pia ad eum intentione venerint non ignorat. Pensemus enim cujus charitatis fuerit, ad afflictum concorditer convenisse; quanta virtus longanimitatis exquae humilitas, in terra tot diebus ac noctibus sedisse; 83 quae compassio, pulvere capita conspersisse. Sed tamen inchoantes loqui, unde se aestimaverunt praemium mercedis acquirere, inde eos contigit reatum reprehensionis invenire, quia incautis saepe ad peccati finem vertitur, etiam quod pro solo studio mercedis inchoatur. Ecce praecipiti locutione perdiderunt bonum, quod tanto labore mercati sunt. Et nisi divini gratia offerre eos sacrificium pro suo reatu praecepisset, inde a Domino juste
Abbreviated transcription (Latin):
ant: Plus enĩ in ħ mundo honor quã despectio occupat: et
lagli ꝓsꝑitatis sublimitas. quã necessitatis adu̾sitas grauat
hanc namq ñ nũꝗͣ. cũ hõ ext̾nis p̃mit᷑: ad ⁊cupiscentła q̃ uitus¬
uit libior relaxat᷑. Pillã uͭ animꝰ lũ multis parere cogit᷑.: a de¬
cdi sui cursu retinet᷑. ñ fit: ut sciuiri magis in h mnondo ꝑsꝑa

Expanded text:
ant. Plus enim in hoc mundo honor quam despectio occupat, et ant. Plus enim in hoc mundo honor quam despectio occupat, et magis prosperitatis sublimitas quam necessitatis adversitas gravat. Per hanc namqsunt, liberius relaxatur. Per illam vero animus, dum multis parere cogitur, a desiderii sui cursu retinetur. Unde fit ut sancti viri magis in hoc mundo prospera
Abbreviated transcription (Latin):
trũ boni iccͥco bona accipiant ut ꝓuocati ad aliqͥd meliꝰ crescant:
n uisto latentiq iudicio hic suoꝵ oꝑũ remunerationẽ ꝑcipiant:
it a p̃miis uitȩ sequentis ianescant: & utrũ malos idcirco adu̾¬
a feriant ut abet̾nis suppliciis corrigentia defendant᷑. anhic eoꝵ
ena incipiat: ut qñq cõplencla cos ad ultima gehennȩ torm̃ta ꝑ-¬
lucat. Qua gͦ int̾ chuina uiclicia gͣui inc̾titubinis sue caligine
umana mens p̃mit᷑: scĩ uiri cũ sͦ suppetẽ ꝓsꝑa huiꝰ mũdi ꝯspiciũt ⁊¬
auida suspitione turbant᷑. Time̾t enĩ ne hic laboꝵ suoꝵ fructus
ecipiant. tanent ne qd incis diuna iusticia latensꝰ uulnꝰ aspiciat:
ext̾iorib eos mĩb cumulans. ab intimis repellat. Cũ uͦ taciti¬
epellant cogitant qd̃ nec bona agant. nͥ ut soli doͣ placeant: nec
n ipsa affluentia suȩ ꝓsꝑitatis exultant: minꝰ quidem de ꝓsꝑis
cculta ꝯtͣ se iudicia metuunt. s tam̃ eadem ꝓsꝑa quia se ab ĩtima

Expanded text:
utrum boni idcirco bona accipiant, ut provocati ad aliquid melius crescant; an justo latentique judicio hic suorum operum remunerationem recipiant, ut a praemiis vitae sequentis inanescant. Ut utrum malos idcirco adversa feriant, ut ab aeternis suppliciis corrigentia defendant; an hinc eorum poena incipiat, ut quandoque complenda eos ad ultima gehennae tormenta perducat. Quia inter divina judicia gravi incertitudinis suae caligine humana mens premit fructus recipiant; timent ne quod divina justitia latens in eis vulnus aspiciat, et exterioribus eos muneribus cumulans, ab intimis repellat. Cum vero taciti cogitant quod nec bona agunt, nisi ut soli Domino placeant, nec in ipsa affluentia suae prosperitatis exsultant, minus quidem de prosperis occulta contra se judicia metuunt, sed tamen eadem prospera, quia se ab intima
Abbreviated transcription (Latin):
ifficile nãq est magna agere: ⁊ aput semet ipsũ quẽ¬
piam. de magnis actibꝰ cogitationũ fiduciã ñ habere.
Co ipso enĩ qͥ atͣ uicia fortit̾ uiuit᷑: cogitationũ p̾sumptio
nicorde gnat᷑ Q cũ mens foris culpas ualent᷑ ⁊terit. plerũq
apud semet ipsam latent̃ intumescit. Iãq se eẽ magni ali¬
ciuĩ m̃iti estimat: nec se peccare ĩ cogitatione sue estima¬
tionis putat. Añ cdistricti aut̃ uidicis ocł tanto det̾ius
delinquit᷑. quanto culpa quo occultius. eo pene ĩcorrigi¬
bilit̾ ꝑpetͣtur. Et tanto ad deuorandũ latius patet fouea:
ua temptatione pulsetur. qͣtisiꝰ ĩfirmata quid sit inueni
: ⁊ p̃sumptionis ꝓpͥe fastũ deponat. Tunc enĩ ad ꝑfecti-¬

Expanded text:
ifficile namque est magna agere, et apud semetipsum quempiam de magnis actibus cogitationum fiduciam non habere. Eo ipso enim quo contra vitia fortiter vivitur, cogitationum praesumptio in corde generatur; et cum mens foras culpas valenter conterit, plerumque apud semetipsam latenter intumescit; jamque se esse magni alicujus meriti aestimat, nec se peccare in cogitatione suae aestimationis putat. Ante districti autem judicis oculos tanto deterius delinquitur, quanto culpa 71 quo occultius, eo pene incorrigibiliter perpetratur: et tanto ad vorandum latius patet fovea, toria tentatione pulsetur quatenus infirmata, quid sit inveniat, et praesumptionis propriae fastum deponat. Mox enim ut tent
Abbreviated transcription (Latin):
corrũpunt. Dñ dr̃. Quare data ÷ misero lux: Lux enĩ miseris
dat᷑: qñ hi qͥ sublimia appetunt ⁊tẽplantes ẽẽ se in hac ꝑegͥniti¬
ne miseros agnoscunt: claritatẽ tͣnssitoriȩ ꝓsꝑitatis accipium.
Et cũ ualdẽ defleant quia tarde ad patriam redtͤunt: tolen¬
re insr̃ honoris onera cõpeslũtur. Amor eosȩc̃noꝵ ꝯterit: ⁊gl¬

Expanded text:
unc dicitur: Quare data est misero lux? Lux enim miseris datur, quando ii qui sublimia contemplantes, esse se in hac peregrinatione miseros agnoscunt, claritatem transitoriae prosperitatis accipiunt. Et cum valde defleant quia tarde ad patriam redeunt, tolerare insuper honoris onera compelluntur. Amor eos aeternorum conterit,
Abbreviated transcription (Latin):
icent. Ioc̾to uͦ ħ licimꝰ. ut ad memoriã legentiũ reuocemꝰ:
is animadũsione puniat: si inchoata bono studio. s negle¬
ntiȩ in discretionis admixta. tanta inuectione castigat.
̃ uͦ incaute faciam̃. Ad q̃ numir̃ boͦna sollicite ꝑ agenda:
cõp̃hensibile exam̃ ñ solũ mala q̃ ꝯmisimꝰ: s ipsa ⁊̃ si qua
nobis sunt bñ gesta tameamꝰ: qr sepe ĩ enisiudicio culpa ẽẽ
p̃hendit᷑: qdͣ uirtꝰ añ iudiciũ putatur. Et im̃ xtͣat᷑ pia

Expanded text:
co vero haec dicimus, ut ad memoriam legentium revocemus,  quanta Dominus animadversione puniat, si inchoata bono studio, sed negligentiae indiscretionis admista, tanta invectione castigat.na incaute faciamus. Ad quae nimirum bona sollicite peragenda incomprehensibile examen non solum mala quae commisimus, sed ipsa etiam, si qua in nobis sunt bene gesta, timeamus, quia saepe in ejus judicio culpa esse deprehenditur, quod virtus ante judicium putatur; et
Abbreviated transcription (Latin):
õi timere est: nulla que facienda sunt bona p̾t̾ire: Uñ
ꝑsalomonẽ dr̃. Qui dm̃ timet: nichil negligit. S quia
ñ nulli sic bona quedã faciũt. ut tam̃ a quib̾dã malis minime
suspendantur: bene pꝰ ꝙͣ beatus iob timens dm̃ dr̃: recedere
qͦq a malo ꝑhibet᷑. Scͥptũ qͥppe ẽ. Declina amalo ⁊ facbonũ.
sleq bona dõ accepta sunt: que ante dĩ ocłos. malorũ ãmixtiõe
maculantur. Hinc nãq ꝑsalomonẽ dr̃. Qui ĩuno offenderit:
multa bona ꝑdet. Hinc iacobꝰ atcestat᷑ dicens. Quic̃q totã legẽ
seruau̾it: offendat aut̃ in uno: factus ÷ omĩũ reus. Hinc paulus
sia. simplicitatis sue & rectitudinis uas atimore inchoat: s ca¬
iam nolle peccare. Cum uͦ timore adhuc bona agit. a malo penit᷑
ñ recessit: quia eo ipso peccat. qͦ peccare uellet si inulte potuisset¬

Expanded text:
 timere est nulla, quae facienda sunt bona praeterire. Unde per Salomonem dicitur: Qui Deum timet, nihil negligit . Sed quia nonnulli sic bona quaedam faciunt, ut tamen a quibusdam malis minime suspendantur, bene postquam timens Deum dicitur, recedens quoque a malo perhibetur. Scriptum quippe est: Declina a malo, et fac bonum . Neque enim bona Deo accepta sunt, 19 quae ante ejus oculos malorum admistione maculantur. Hinc namque per Salomonem dicitur: Qui in uno offenderit, multa bona perdet . Hinc Jacobus attestatur dicens: Quicunque totam legem servaverit, offendat autem in uno, sia simplicitatis suae et rectitudinis vias timore inchoat, sed chaei coeperit jam nolle peccare. Cum vero adhuc timore bona agit, a malo penitus non recessit; quia eo ipso peccat, quo peccare vellet, si inulte potuisset
Abbreviated transcription (Latin):
uri ad memoriã dona reuocemꝰ. Nec frangit qd̃ exdolore
iuat: si mnͣti ciciꝰ ħ qd̃ ex munere sulleuat occurrat. Hinc
q scriptũ :. Indie bonoꝵ. ne ĩmemor sis maloꝵ: ⁊ in die
loꝵ. ne ĩmemor sis bonoꝵ. Quis quis enĩ dona ꝑcipit s
oꝵ temꝑe neqͣꝙͣ ⁊̃ flagella ꝑtimescit. ex elatione ꝑleti¬
m corruit. Quisqͥs autem flagellis atcerit᷑. s flagelloꝵ tẽpe
qͣ. se exdonis que eũ ⁊tingit accepisse ꝯsolatur. ab statũ
ntis omĩmoda desꝑatione destitut᷑. Sic gͦ utͣq iutigẽ
st̃. ut unũ. semꝑ ex alt̾o fulciat᷑. quatenus ⁊ flagelli pe¬

Expanded text:
 ad memoriam revocamus. Nec frangit, quod ex dolore obviat, si menti citius hoc quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: « In die bonorum ne immemor sis malorum; et in die malorum ne immemor sis bonorum . » Quisquis em per flagella pertimescit, in elationem per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, si flagellationis tempore nequaquam se ex donis, quae eum contigit accepisse, consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum sem
Abbreviated transcription (Latin):
quam decet hilar escere facit.abactioẽ bona oms
pondus gͣuitatis repellit. Quia enim etiam bñ ĩchoarit
e̾e̾ in itinere laqueos psalmista ꝯspexerat: recte ꝓphetu
pleuꝰ spũ dicebat. In uia hacqua ambulabam: absconderi
laqueos mͥ. Cũ uͦ antiqꝰ hostis neq ĩ exordio ĩtentionis fu
neq ĩitinere actionis int̾cipit: auriores in fine laqueos d¬
dit. Quẽ tanto nequiꝰ obsidet: qͣnto solũ sibi remansisse a
cipiendũ uidet. Hosuamq finisuo appositos laqueos ꝓ ph̃a
ꝯspexerat cũ dicebat. Ipsi calcaneũ meũ obseruabt̃. Qui
enĩ in caicaneo finis ÷ corꝑis: qͥd ꝑ hunc. nͥt̾mi nꝰ signatut a¬
onis: Siue gͦ maligni sp̃s. seu pͦui quiq homines. illoꝵ suꝑ¬

Expanded text:
quam decet hilarescere exigit, ab actione bona omne quam decet hilarescere exigit, ab actione bona omne pondus gravitatis repellit. Quia enim bene inchoantibus subesse in itinere laqueos Psalmista conspexerat, recte prophetico plenus spiritu dicebaur. 53. Cum vero antiquus hostis neque in exordio intentionis ferit, neque in itinere actionis intercipit, duriores in fine laqueos tendit. Quem tanto nequius obsidet, quanto solum sibi remansisse ad decipiendum videt. Hos namque fini suo appositos laqueos Propheta conspexerat, cum dicebat: Ipsi calcaneum meum observabunt . Quia enim in calcaneo finis est corporis, quid per hunc nisi terminus signatur actionis? Sive ergo maligni spiritus, sive pravi quique homines, il
Abbreviated transcription (Latin):
dio pͥncipant᷑. tantoq eam plenius possident. qͣnto ⁊ ꝑ in¬
sitos laqueos tegit: ut ineo qd̵ bene agitur. cor ex latere
actione longe aliter quã ceꝑat ꝑcurrat. Sepe enĩ dũ bono op
laus humana obuiat. m̃tem oꝑantis ĩmutat. Que quãuise¬
sita ñ fuerat: tam̃ oblata delectat.: Cuiꝰ delectatiõe au
mens bene oꝑantis resoluit᷑: ab omĩ intẽntionis intune uis
dissipat᷑. Sepe bñ se inchoa te nr̃e iusticie exlatere ira fuꝰ¬
git: ⁊dũ telo rectitudinis ĩmodatiꝰ m̃tẽ turbat: cuncta
quietis ĩtime salutẽ sautiat. Sepe gͣuitatẽ cordis qͣsi sus¬
ta ex latere tͥsticia sequit᷑: atq ome opꝰ qd̾ mens bona ĩten
inchoat. hoc uelamine meroris obumbrat. Que ⁊ ñ nũqͥ
tanto tardius repellit᷑. qͣnto ⁊ p̃sse m̃ti qͣsi serior famuls
Sepe se bono oꝑi leticia ĩmocdata subungit: cũq plus ñ

Expanded text:
ordio principantur; tantoque eam plenius possident, quanto per inordio principantur; tantoque eam plenius possident, quanto per inpositos laqueos tegunt, ut in eo, quod bene agitur, cor exaltans sactione longe aliter quam coeperat percurrat. Saepe enim bono operi dum laus humana obviat, mentem operantis immutat, quae quamvis quaesita non fuerat, tamen oblata delectat: cujus delectatione cum mens bene operantis resolvitur, ab omni intentionis intimae vigore dissipatur. Saepe se bene inchoatae nostrae justitiae ex latere ira subjungit, et dum zelo rectitudinis immoderatius mentem turbat, cunctam quietis intimae salutem sauciat. Saepe gravitatem cordis quasi subjuncta ex latere tristitia sequitur, atque omne opus, quod mens bona intentione inchoat, haec velamine moeroris obverberat. Quae et nonnunquam tanto tardius repellitur, quanto et pressae menti quasi serior famulatur, saepe se bono operi laetitia immoderata subjungit. Cumque plus mentem
Abbreviated transcription (Latin):
uidelicet ħ qđ rectũ coram hominibꝰ c̃nit᷑. in ĩtni uidicis
espectu uiciet᷑. liqñ namq ĩbono oꝑe ĩtentionẽ polluit. ut om̃e
Qĩactioẽ seqͥtur. eopurũ mundũq ñ exeat: quo hoc ab origine
ꝑturbat. Aliqñ uͦ ĩtẽtionẽ boni oꝑis ĩtre uitiare ñ p̃ualet. s ĩ psa
actiõe se qͣsi ĩ itui̾e opponit: ut cũ ꝑ ꝑpositũ m̃tis securior quisq
egreditur: sub uiicto latent̃ uitio. qͣsi ex insidiis ꝑunat᷑. Aliqnͣ
uͦ nec intentionẽ uiciat. nec ĩ itin̾e̾ supplantat: s opꝰbonũ ĩ fine
actionis illaqueat: qͣntoq uł a domo cordis uł ab itinere oꝑis
iongiꝰ se recess isse sunulat: tanto ad decipiendũ. bone actionis
minũ astutius expectat. ⁊ qͦ ĩ cautũ queniq qͣsi recedendo red¬
idũ corda hominum ꝯspicit. eorũ desidiis aurã tͣnsitorii fauo¬
Capponit: ut ĩ his que recta faciunt ad appetenda ima. tortitu
tentione sumit᷑. ⁊ huic adn̾santes sp̃s ab ipso cogitationis ex¬

Expanded text:
rectum coram hominibus agitur, in interni judicis conspectu vitietur. Aliquando namque in bono opere intentionem polluit, ut omne, quod in actione sequitur, eo purum mundumque non exeat, quo hoc ab origine perturbat. Aliquando vero intentionem boni operis vitiare non praevalet, sed in ipsa actione se quasi in itinere opponit; ut cum per propositum mentis securior quisque egreditur, subjuncto latenter vitio, quasi ex insidiis perimatur. Aliquando vero nec intentionem vitiat, nec in itinere supplantat, sed opus bonum in fine actionis illaqueat; quantoque vel a domo cordis, vel ab itinere operis longius recessisse se simulat, tanto ad decipiendum bonae actionis terminum astutius exspectat; et quo incautum quemque quasi recedendo redendum corda hominum conspicit, eorum desideriis auram tapponit, ut in his quae recta faciunt, ad appetenda ima tortitudiintentione sumitur, huic adversantes spiritus ab ipso cogitationis ex
Abbreviated transcription (Latin):
i ꝑpuluerem capitũ humilitas ꝑsessionẽ. Aliqñ enĩ piũ
hostis insidians simulat. ut ad crudelitatis t̾minũ deducat:
ucut: cũ plecti ꝑ disciplinã culpã ꝓhibet. qͣtmꝰ quȩ hic ñ repͥ¬
sirmitate nob̾ plus alim̃toꝵ qͣsi discrete ꝯcedimꝰ. s indiscrete
nanlet. ⁊ qͣsi de otio pidicari timet. Aliqñ imaginẽ humilita
ꝯsicłant. res in qͥbꝰ ꝓdesse ꝓximis pot̾ant. ministre ꝑtimes
. S huicia ualde subtilit᷑ manꝰ ꝯpunctionis examinat.
enĩ u̾acit̃ ĩtꝰ dolet. q̃ agenda foris q̃ue ñ agenda sint. for

Expanded text:
 pulverem capitum, humilitas per sessionem. Aliquando enim pium quid hostis insidians simulat, ut ad crudelitatis terminum deducat; sicut est, cum plecti per disciplinam culpam prohibet, quatenus quae hic non repfirmitate nobis plus alimentorum quasi discrete concedimus, sed indiscrete non valet, et quasi de otio judicari timet. Aliquando humani considerant, res in quibus prodesse proximis poterant, ministrare pertimes occultat, valde subtiliter manus compunctionis examinat. Qui enim veraciter intus dolet quae agenda foris, quae non agenda sint, fort
Abbreviated transcription (Latin):
sese ĩomĩ actioẽ circ̾spiciendo ꝯsidat: ⁊ ne ex re quȩ agitur ri¬
onis palpat. Pensat ne abhis quȩ agenda sunt. formido p̃pedu
ne in his q̃ differenda sunt. p̃cipitatio ĩpellat: ne pͣua ꝑcon¬
uere nitit᷑: eo angꝰti itineris dolore fatigatur. Ed̃ aliqͣndo¬

Expanded text:
sese in omni actione circumspiciendo considerat; et ne ex re quae agitur resese in omni actione circumspiciendo considerat; et ne ex re quae agitur ree cogitationis palpat; pensat ne ab his quae agenda sunt formido praepediat; ne in his quae differenda sunt praecipitatio impellat; ne prava per conivere nititur, eo angusti itineris dolore fatigatur. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
ciunt: ad que sint ꝯdite exqͥrunt: cũq eorũ satisfactioni nichil
extͣ sufficit: ipsa ĩquisitionis erertitatione fatigata illoꝵ cogitatio.
in ꝯditoris sui spe ⁊ c̃templanͣe requiescit: suꝑnis int̾seri cuubꝰ
ppetit: & unusqͥsq eorũ. adhuc ĩmundo. corꝑe positꝰ. m̃te
am extͣ mundũ surgit. erũnã exilii quã tolerat deplorat :
a sublimẽ patriã. incessantib se amoris stimmulis excitat.
Cũ gͦ dolens uidet qͣm sit et̾nũ qd̃ ꝑdidit᷑. iuenit salubre
ꝯsiliũ. tẽꝑale hoc despicere qd̾ ꝑcurrit: ⁊ qͦ magis crescit ꝯsi¬
dolorem. Qui enim scit iam summa q̃ adhuc non ht̃: magis de ĩfm
actiõe p̃cipitationis. Qui enĩ sine ꝯsiliis uiuunt: qui semet ips
rerũ euentib p̃cipites deserunt: nullo itim cogitationũ do¬
lore fatigantur. Namqͥ sollert̃ ĩ uitȩ ꝯsiliũ figit m̃tem. caut

Expanded text:
ciunt, ad quae sint conditae exquirunt; cumque eorum satisfactioni nihil ciunt, ad quae sint conditae exquirunt; cumque eorum satisfactioni nihil extra Deum sufficit, ipsa inquisitionis exercitatione fatigata illorum cogitatio, in conditoris sui spe et contemplatione requiescit, supernis interseri civibus appetit; et unusquisque eorum adhuc in mundo corpore positus, mente jam extra mundum surgit, aerumnam exsilii, quam tolerat, deplorat, et ad sublimem patriam incessantibus se amoris stimulis excitat. Cum ergo dolens videt, quam sit aeternum quod perdidit, invenit salubre consilium, temporale hoc despicere quod percurrit; et quo magis crescit consintiam, apponit dolorem . Qui enim scit jam summa quae adhuc non habet, magis de infimis actione praecipitationis. Qui enim sine consiliis vivunt, qui se ipsos rerum eventibus praecipites deserunt, nullo interim cogitationum dolore fatigantur. Nam qui solerter in vitae consilio figit mentem, caute
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ ĩ cogitatione ã rectituaie exorbitat: intenebris peccat. Noᷤᷤ
gͥ tantominꝰ debemꝰ aliena corda audact rep̃hendẽ: qͣuto scimꝰ qͥa
isu nr̃o ñ possumꝰ alienȩ cogitationis tenebras illustrare: Ui.¬
imirũ ꝯsiliatorẽ animũ inhabitat: qͥdolens de p̃sentibus
ad ȩt̾na festinat. Nam funt ñ nulli qͥuitã suam negligunt.
⁊ dum tͣnsitoria appetunt. dũ et̃na uł ñ ĩtelligunt. ił ĩtellecta
c̃cempñt: nec cdolorẽ sentiunt nec habere ꝯsilium scuint: cũq
suꝑna que amiser̃t ñ ꝯsid̾ant: ẽẽ se heu miserũbonis putant.
le qͣꝗͣ enĩ adueritatis lucem cui conditi fuerant. ñtis ocłos eri-
gunt: neqͣqͣm ad ꝯtemplanẽ et̾nȩ pat̾ȩ.desidii aciem tendunt.
s semet ipsos in his in quȩ ꝓiecti sunt deserentes uice patͥȩ diligt̃
exiliũ qd̃ patiunt᷑. ⁊ in cecitate quã tolerant. qͣsi inclaritate luminiᷤ
exultant. At ꝯtͣ electorũ m̃tes dũ cuncta tͣnsitoria nulla ẽẽ ꝯspi¬

Expanded text:
enim in cogitatione a rectitudine exorbitat, in tenebris peccat. Nos ergo tanto minus debemus aliena corda audacter reprehendere, quanto scimus, quia visu nostro non possumus alienae cogitationis tenebras illustrare. Sesiliatorem animum inhabitat, qui dolens de praesentibus ad aeterna festinat. Nam sunt nonnulli qui vitam suam negligunt; et dum transitoria appetunt, dum aeterna vel non intelligunt, vel intellecta contemnunt, nec dolorem sentiunt, nec habere consilium sciunt. Cumque superna, quae amiserunt, non considerant, esse se, heu miseri! in bonis putant. Nequaquam enim ad veritatis lucem, cgunt, nequaquam ad contemplationem aeternae patriae desiderii aciem tendunt, sed semetipsos in his, ad quae projecti sunt, deserentes, vice patriae diligunt exsilium quod patiuntur, et in caecitate, quam tolerant, quasi in claritate luminis exsultant. At contra electorum mentes dum cuncta transitoria nulla esse conspi
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑmundiciã erigi ut tam̃ sollicite debeat in humilie
substͣiu. Un ⁊ cũ de scõuiro cdice̾t᷑ testa saniẽ radeba
secłe ẽ: ad iaq̃illicite gesimꝰ ñtis ocłos ꝑenitendo reduc
ut eũ an nos peccatoꝵ st̃cora c̃nimiꝰ: om̃e qd̾ in anio d
tione. sr git inclinetuꝰ. I nst᷑ quilinio seclet. qͥ ifirmit¬
am sollicitꝰ respicit: ssese de bonis que ꝑgrãm ꝑceꝑit. non¬

Expanded text:
ite debeat in humilitate substerni. Unde et cum de sancto viro diceretur. « Testa saniem radebat, sedere est, ad ea quae illicite gessimus, mentis oculos poenitendo reducere; ut cum ante nos peccatorum stercora cernimus, omne quod in animo de elatione surgit inclinemus. In sterquilinio sedet, qui infirmitsuam sollicitus respicit, et sese de bonis, quae per gr
Abbreviated transcription (Latin):
r no qͥppe ⁊solationis ⁊. ut cũ uolumꝰ afflictũ quẽpiã
neroie suspendere: studeamꝰ pͥ mer endo eius luc
⁊ cordare. Dolentẽ namq ñ potest a solari qui ñ ꝯcor.
dolori: quia eo ipso quo amerentis afflictione discrepat. mini
ab illo recipitur. a quo m̃tis qͣlitate se parat᷑ d emolliri b ͦ aq
animꝰ ut afflicto ꝯgruat: ꝯgruens inhereat᷑. ĩ hetens tͣbat. d
enĩ ferro ferrũ ꝯungit᷑: si ñ utrũq ex ustione ignis. licqu
ut qͣsi hoc ipsum fiat qd̾ curatur ut teneat. SSis nec iacent¬
uñ ⁊ uarunt necessario simul dolere:⁊ cum uulneratom

Expanded text:
rdo quippe consolationis est, ut cum volumus afflictum quempiam a moerore suspendere, studeamus prius moerendo ejus luctui concordare. Dolentem namque non potest consolari, qui non concordat dolori, quia eo ipso, quo a moerentis afflictione discrepat, minus ab illo recipitur, a quo mentis qualitate separatur. Emolliri itaqflicto congruat, congruens inhaereat, inhaerens trahat. Neque enim ferrum ferro conjungitur, si non utrumque exustione ignis liquetuta mollescat, ut quasi hoc ipsum fiat, quod curatur ut teneat. Sic nec jacentnt, curaverunt necessario simul dolere; et cum vulneratum
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ ad uͥtutẽ rectitudinis ñ assurgunt᷑.: quia dũ can¬
tiẽẽ ꝑ rectitudinẽ nesciunt: neqͣqͣ. in nocentes ꝑsis
ꝑ simplicitatẽ possunt. Hinc ẽ qd̃ paulus discipłos ammonet
cdicens. Uolo uos sapientes eẽ in bono: simplices autẽ ni malo.
Hinc rursũ dic̃. Nolite pueri effici sensib: s malicia paruuli
estote. Ninc ꝑsemet ipsam. ueritas discipłis p̾cepit dicens. Est

Expanded text:
dum cauti esse per rectitudinem nesciunt, nequaquam innocentes persistere per simplicitatem possunt. Hinc est quod Paulus discipulos admonet dicens: Volo vos sapientes esse in bono, simplices autem in malo . Hinc rursum dicit: Nolite pueri effici sensibus, sed malitia parvuli estote . Hinc per semetipsam Veritas disci
Abbreviated transcription (Latin):
nire ñ posse. ualuit: etiam riuncte muli eris linguan
quesiut. Qiia enĩ aꝑto certamine suꝑari se doluit. di
ore ꝯuuigis. iaculũ qͣsi de insidiis corsit. Que ꝓfecto liceret
Adhuc ꝑͥmanes in simplicitate tua: Benedic dõ ⁊ moreri
Callidus namq adu̾saruus. cũ a bonorũ cordib repellie
conspicit: eos qui ab illis ualde diligunt᷑ exqͥrit. Et ꝑ eot
ũba blandiens loqͥtur. qͥ płꝰcet̾is amant᷑: ut dũ uis aͥmor
cor ꝑforat. facile ꝑsuasionis eiꝰ glacliꝰ ad intimȩ rectitua

Expanded text:
pervenire non valuit, etiam conjunctae mulieris 79 linguam quaesivit. Quia enim aperto certamine superari se doluit, de ore conjugis jaculum quasi de insidiis intorsit, quae profecto diceret: Adhuc permanes in simplicitateCallidus namque adversarius cum a bonorum cordibus repelli se conspicit, eos qui ab illis valde diliguntur exquirit, et per eorum verba blandiens loquitur, qui plus caeteris amantur, ut dum vis amoris cor perforat, facile persuasionis ejus gladius ad intimae rectitudinis
Abbreviated transcription (Latin):
ñ incolũnba solũmͦ: s etiã ĩ igne patefecit. Per colũnbam quis
simplicitas: ꝑ ignẽ uero ⁊ elus signat᷑ indicatur. In colũnba g
& ĩ igne ostenditur. quia qui illo plemi sunt. sic mansuetudi
sĩplicitatis inseruiunt: ut ꝯtͣ culpas delinquentiũ. etiam ⁊
rectitudinis accendantur. Quisqͥs et̾nã patͥam appetit: sum¬
ꝓcul dubio & rectus uiuit. Simplex uidelicet oꝑe: rectus fi
Simplex in bonis q̃ ĩferus ꝑagit: rectus in sũmis q̃ inĩtimiꝰ
sentit. Suut namq ñ nulli qui in bonis quȩ faciunt sum¬
ces ñ sunt: dũ ñ his retͥbutionẽ int̾ius: s ext̾ius fauores que¬

Expanded text:
non in columba solummodo, sed etiam in igne patefecit . Per columbam quippe simplicitas, per ignem vero zelus indicatur. In columba igitur, et in igne ostenditur : quia quicunque illo pleni sunt, sic mansuetudini simplicitatis inserviunt, ut contra culpas delinquentium etiam zelo rectitudinis accendantur. procul dubio et rectus vivit: simplex videlicet opere, rectus fide; simplex in bonis quae inferius peragit, rectus in summis quae in intimis sentit. Sunt namque nonnulli qui in bonis quae faciunt simplices non sunt, dum non in his retributionem interius, sed exterius favorem quae
Abbreviated transcription (Latin):
tationẽ corda ꝓuocat infirmoꝵ. Dũq illoꝵ uictricia fa
cõmemorat: ꝯtͣ uicioꝵ prelia. debilia nra ⁊firmat. Fitꝙ
u̾bis illiꝰ. ut eo minꝰ mens it̾ c̾tamina trepidet: quo ant
se positos. tot uiroꝵ fortiũ tͥumphos uidet. Non nũꝙͣ. uͦi
solũ nobis eoꝵ uͥtutes asserit: s etiã casus innotescit. ut:
uictoria fortiũ qd̃ mnitando arriꝑe: ⁊ rursus uideamꝰ ĩla
⁊ maioꝵ uͥtꝰ spem nrãm foueat. ⁊ maiorũ casus ad cauteli
nos humilitatis accingat. qͣtinꝰ dũ illa gaudentes sulli¬
uant. ista metientes premant᷑. ⁊ audientis animꝰ. illini
spei fiducia. hinc humilitate: eruditus: nec temeritati
suꝑbiat. qͥ a formidine p̾mitur: nec p̃ssus tiore desꝑet
qͥ adspei fiduciã uirtutis exemplo roborat᷑. Qd diabolus

Expanded text:
tationem corda provocat infirmorum. Dumque illorum victricia facta commemorat, contra vitiorum praelia, debilia nostra confirmat; fitque verbis illius, ut eo mens minus inter certamina trepidet, quo ante se positos tot virorum fortium triumphos videt. Nonnunquam vero non solum nobis eorum virtutes asserit, sed etiam casus innotescit; ut et in victoria fortium quod imitando arripere, et rursum videamus in lam virtus spem nostram foveat, et majorum casus ad cautelam nos humilitatis accingat: quatenus, dum illo gaudentes sublevant, ista metuentes premant, audientis animus illinc spei fiducia, hinc humilitate timoris eruditus, nec temeritate superbiat, qui formidine premitur; nec pressus timore desperet, qui ad spei fiduciam virtutis exemplo roboratur. Hujus
Abbreviated transcription (Latin):
fecta cordis mundicla. uit᷑ nosmnet ipsos. inquisitd ueritatis pabu¬
o pascimꝰ. Camelos qͥppe possidemꝰ. si qd̾ altũ sapimꝰ. humilit̃¬
eponimꝰ. Camelos ꝓcul dubio possidemꝰ. cũ cogitationes nrãs
dĩfirmitatis fr̃ne cõpassionẽ flectimꝰ: ut uicissim oneraurã
ortantes. aliene ĩfirmitati cõpati. ꝯdescendendo nouerimus.
ossunt etiã ꝑ camelos qͥungłam neqͣꝙͣ funiclunt. s tam̃ rumi-

Expanded text:
perfecta cordis munditia, intra nosmetipsos inquisito veritatis pabulo pascimus. 40. Camelos deponamus. Camelos procul dubio possidemus, cum cogitationes nostras ad infirmitatis fraternae compassionem flectimus, ut vicissim onera nostra portantes, alienae infirmitati compati condescendendo noverimus. Possunt etiam per camelos, qui ungulam
Abbreviated transcription (Latin):
sillaĩmis fio dumi sẽdeoe. Dicit ei senex stullum
iudices. quillũ sꝑnas. neq condempnes nulli de:¬
tͣhas. ⁊ d̾s tibi p̃stat quietem. et egrit sessio tua.
sine ꝑtunlacione i N Wir quidã sc̃s cũ audisset
quedam ꝓccãntem fleuit amare ⁊ dixit. Iste
hodie. ego ãstio. Uerup̃tamen q̃liter peccet Aliq̃s
ꝙ illum. Sepe aliquid a maioriba dispensatorie
agitur qd̾ a minoribꝰ epror putatur. Sepe młta
a fortiba dicuntur. que idcir o infr̾mi diuldicant.

Expanded text:
ex: Nullum judices, nullum spernas, neque condemnes, nullique detrahas, et Deus tibi praestat requiem, et erit sessio tua sine perturbatione. Vir quidam sanctus cum audisset quemdam peccantem, flevit amare, et dixit: Iste hodie, ego crastino. Verumtamen qualiter vis peccet aliquis . Saepe aliquid a majoribus dispensatorie agitur, quod a minoribus error putatur; saepe multa a fortibus dicuntur, quae idcirco infirmi dijudicant,
Abbreviated transcription (Latin):
ta fecerint. ẜuos se ĩuti-¬
les reputant Bitq ꝯtin¬
git ut bñ de aliis senciãt. si¬
bi uõ uilescant. seq ĩferio¬
res minoribꝰ credant᷑ Ita
pponsa sua merita nõ ꝯsi-¬
derans nec añ oculas sibi
ponens. ĩ collata aliis g¬
cia ꝯsideratoem defigit Cõ¬
gaudet dona gr̃e accipien¬
tibꝰ. cõgaudet deo largitõi.
Dilecti ꝑ mẽbra eiꝰ remi¬
nistit᷑. ⁊ ꝑ mẽbra in dilec¬
tũ amplis ĩflãmat᷑ Cũq
lib̾alitatis eiꝰ dona ꝯsid̾at
q̃ diuerẜ t̾buit. suã in se
denuo desidia accendit Dñ
piã querelã replicat. dicẽs.

Expanded text:
ta fecerint, servos se inutita fecerint, servos se inutiles reputant. Sicque contingit ut bene de aliis, sibi vero vilescant, seque inferiores minoribus credant. Ita sponsa sua merita non considerans, nec ante oculos sibi ponens, in collata aliis gratia considerationem defigit. Congaudet dona gratiae accipientibus, congaudet Deo largitori, dilecti per membra ejus reminiscitur, et per membra in dilectum amplius inflammatur. Cumque liberalitatis ejus dona considerat, quae diversis tribuit, sua in se denuo desideria accendit: unde piam querelam replicat, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
mũ se apłoꝵ dicit petrꝰ¬
derat. s in paulo mirat᷑
sapiãm. ⁊ hanc quodã lo¬
co de illo cõmendat Neq
eñ minor paulo erat pe¬
trꝰ qui hũt laudibꝰ effe¬
rebat. nec minor apłis e¬
rat paulꝰ qͥse mĩmũ in¬
dicabat Eꝵ qͥ magni erãt
apud deũ. intẽ erat ut si-¬
bi pui biderent᷑ Et qͥ oĩbꝰ
or̃nabant᷑ birtutibꝰ. hu¬
militatis eciã u̾tute debe¬
bãt decorari ssaximus
nẽpe est aĩe decor. si pꝰ õ¬
litatẽ possideat. ⁊ cũ mgͣ¬
ni sit meriti magnã sẽ
esse nestiat snagnũ se nes-¬
ciebat btũs iob. qͥ dicebat.
Si simplex fu̾o. hocipm̃ ig¬
norabat aĩa mea Pua
qͣppe bona sua estim̃abat
quia sꝑ ad maiora ferue¬
bat ꝑfecti itaꝙ idest bere
siuiłes rep̃hensibilia sua
mala dissinilantes bona
potiꝰ pensant. discrecti iu-¬
dices sui s alioꝵ pni Unde
cũ in aliis ꝑua aliqua bo¬
na ꝯpiciunt. marora in
eis sperant Cũ bo ip̃i mul¬

Expanded text:
imum se apoimum se apoderat, sed in Paulo miratur sapientiam, et hanc quodam loco de illo commendat . Neque enim minor Paulo erat Petrus, qui hunc laudibus efferebat; nec minor apostolis erat Paulus, qui se minimum judicabat. Sed qui magni erant apud Deum necesse erat ut sibi parvi viderentur. Et qui omnibus ornabantur virtutibus, humilitatis etiam virtute debebant decorari. Maximus nempe est animae decor, si post omlitatem possideat, et cum magni sit meriti, magnam se esse nesciat. Magnum se nesciebat beatus Job qui dicebat: Si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea . Parva quippe bona sua aestimabat, quia semper ad majora fervebat. Perfecti itaque, id est, vere humiles reprehensibilia sua mala dissimulantes bona potius pensant districti judices sui, sed aliorum pii: unde cum in aliis parva aliqua bona conspiciunt, majora in eis sperant. Cum vero ipsi mul
Abbreviated transcription (Latin):
ci dici possũt ⁊ plates . boni
uideli et mediotres In istiꝰ
donũ alicuiꝰ gr̃e qd̾ spẽalit̃
ꝑceperũt explorat ⁊ ꝯside¬
ri conat᷑ Qui enĩ deũ tim
nichil negligit. nichil ubi
salutis ꝓftiñ acciꝑe possit
ꝯtẽpnendũ ducit Qnͣtũ
gͦ magna est hũiliat se in
oĩbꝰ. ꝑ ĩfimos eciã nõ rẽ¬
miens eniedari In his eĩ
mnitacõis exempla ⁊ ꝓfi-¬
ciendi nõ nũꝙͣ ĩuenit. que
utilit̾ sibi ꝓpon̾e possit bo¬
lent quippe bomi u̾tutes su-¬
Dñ ꝯtingit. ut dũ iste illiꝰ
iste ilłiꝰ cai̾tatẽ. ⁊ ille istiꝰ
mũdiciã ꝯsiderat. sꝑ alt̾
ab alt̾s sumiat uñ in bono
crestat Multũ enĩ ad scu-¬
diũ emendacois accingũt᷑.
qñ in aliis cernũt bonũ ꝓͦ
ipi minꝰ hñt Et dũ ĩuicẽ
suꝑiores se arbitrant᷑. et
git. amãdo illud suũ st̃ĩt.
⁊ se in hũilitate custadit Git
actendit. s alioꝵ m̃ocẽtiã
respicit. ⁊ q̾a ip̃e eclłiam
dei ꝑsecuta fu̾at. ip̃e mĩ¬

Expanded text:
plateae boni videlicet et mediocres. In istis donum alicujus gratiae quod specialiter perceperunt explorat et consideri conatur. Qui enim Deum timet, nihil negligit; nihil ubi salutis profectum accipere possit contemnendum ducit. Quantum ergo magna est, humiliat se in omnibus, per infimos etiam non renuens emendari. In his enim imitationis exempla et proficiendi nonnunquam invenit, quae utiliter sibi proponere possit. Solent quippe boni virtutes suUnde contingit ut dum iste illius iste illius charitatem, et ille istius muab altero sumat unde in bonum crescat. Multum enim ad studium emendationis accinguntur, quando in aliis cernunt bonum quod ipsi minus habent. Et dum invicem superiores se arbitrantur, et git, amando illud suum facit, et se in humilitate custodit. Sicattendit, sed aliorum innocentiam respicit, et quia ipse Ecclesiam Dei persecutus fuerat, ipse min
Abbreviated transcription (Latin):
aliis denegat. Alii hec denegat. que isti largitunꝭ
iensurãs itaq sibi positas eg rcdi intitur.¬
cui fortasse tni mõdo datũ est. p̃ceptoꝵ octulta
disfenere. entrat si tẽptat eciã mirraculis corus¬
care. augis quẽ suꝑne uirtugs donũ ad sola mura¬
cula ⁊oborat. eciam diune legs pande occulta
rarum suaꝵ bimitem nõ actendit .i Dicebant¬
iuitauit. neq maledixit hoiẽm. neꝙ si ñte nõ
fuit. locutꝰ est alicu ss Bepit aliq̃ñ abbas hylaĩꝰ
de palest ma ad abbatem anchoniũ in mõtens. et
dixxit ei abba anthoniq. Bene ueĩsti lucifer. qui mane
graris. Et dixit ei abbas hylarion. ꝑpax tibi collĩp̃na
lucis: qui sustines orbem frraꝵ ¶ Dixcit quidam
quidam. qui int̾togatꝰ a ihõe abbate. ⁊ espondit.
quia ex quo cepi solitarius esse nũꝙͣ udit me sa¬

Expanded text:
alii denegat, alii haec denegat quae isti largitur. alii denegat, alii haec denegat quae isti largitur. Mensuras itaque sibi positas egredi nititurcui tantummodo datum est praeceptorum occulta disserendo aperire, tentet etiam miraculis coruscare. Aut ille quem supernae virtutis donum ad sola miracula roborat, etiam divinae legis aperire occulta rarum suarum limitem non attendit. Etjuravit, neque maledixit hominem, neque si necesse non fuit locutus est alicui. Venit aliquando abbas Hilarion, de Palaestina ad abbatem Antonium in montem, et dixit ei abbas Antonius: Bene venisti, lucifer, qui mane oriris. Et dixit ei abbas Hilarion: Pax tibi, columna lucis, quae sustines orbem terrarum. Dixit quidam quidam; qui interrogatus a Joanne abbate, respondit: Quia ex quo coepi solitarius esse, nunquam me
Abbreviated transcription (Latin):
sanitatum. alii eꝑacionẽ uncutũ. alii ꝓphĩam. alii
dist recionẽ spuũ. Alii gen̾a linguaꝵ. alħ int̾p̃tacioem̃¬
e̾buit. Creator iñ ac̃ dispositor. sic cũcta moderat᷑
ut qui extolli pot̾a̾t. ex dono qd̾ ht̃. huibietur ex
uirtute quam nõ habet. dtq ita fit. ue cũ ꝑ miẜẽsam
gram̃ unũquẽq subleuat. ẽciã ꝑ disparẽ alt̾ialteꝵ¬
subdat. Oĩpotenis dnũs sit ꝯcta mõderatur. ut dii
singula queꝙ sũt om̃i int̾posita quadã caritatis ne¬
ressicudine fiant onĩa singulor. et unqqsq sit
impendat. Scã eccĩa suꝑm sui capitꝭ corꝑꝰ ẽ. ĩ qua
alius alta iuidendo oculus. alius ⁊ecta opando mana
aliꝯ ad cucta disturiendo pes. alius preceptor um
uocem intelligendo auttis. aliq maloꝵ fetorẽ. bonoꝵq
unt. unũ de semctipĩs oĩbꝰ corpꝰ reddunt. Mi
ꝯfilio auctor aic dispositor m̃ꝵ huic illa latgitur . que

Expanded text:
sanitatum, alii operationem virtutum, alii prophetiam, alii sanitatum, alii operationem virtutum, alii prophetiam, alii discretionem spirituum, alii genera linguaet. Creator noster ac dispositor sic cuncta moderatur, ut qui extolli poterat ex dono quod habet, humilietur ex virtute quam non habet; atque ita fit ut cum per impensam gratiam unumquemque sublevat, etiam per disparem alteri altesubdat. Omnipotens Dominus sic cuncta moderatur, ut dum singula quaeque sunt omnium, interposita quadam charitatis necessitudine, fiant omnia singulorum: et unusquisque sic impendat. Sancta Ecclesia superni sui capitis corpus est, in qua alius alta videndo, oculus, alius recta operando, manus, alius ad cuncta discurrendo, pes, alius praeceptorum vocem intelligendo, auris, alius malorum fetorem, bonorumque unt, unum de semetipsis omnibus corpus reddunt. Miro consilio auctor ac dispositor noster huic illa largitur quae