comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
& grãs agere dõ possis. Imparẽ te enĩ
miseriis ac labori solitudinũ scias. Mur sum
adhȩc senex respondit hoc: dicens. Quic¬
qd me docueris: id faciã. Et rursũ antoniꝰ.
umplers qđ queris. Discede & simonacnus
eẽ. desideras. ad leuiora monasteria ma¬
gis ꝑge: ad eos fr̃s quipossint infirmita
tẽ corporis tui tolerare pacient̾. Ego enĩ¬

Expanded text:
et gratias agere Deo possis; imparem te enim et gratias agere Deo possis; imparem te enim miseriis ac labori solitudinum scias. Rursum ad haec senex ille respondit, hoc dicens: Quidquid me docueris, id faciam. Et rursum Antonius, implere quod quaeris: discede, et si monachus esse desideras, ad leviora monasteria magis perge, ad eos fratres qui possunt infirmitatem tui corporis tolerare patienter; ego eni
Abbreviated transcription (Latin):
reũtens turpit̃ in ueniss&. subitoq cũ alio
iacentẽ uiro dephendiss&: unde tam̃ di¬
uina ordinatio memoratũ paulũ ad melio¬
rẽ uitȩ tramitẽ ꝓuocabat. uerecunde ali¬
quantulũ risit: tali loquens ad utrosq ser¬
mons. Bene inqͥt: bene. Unde certũ scia¬
tis : adme hoc nichil penitus ꝑtinere.
Et ꝑium qui hȩc respicit iuro: qđ ego
hanc ulterius ñ habebo. Uade igͥ: erit
tua cũ filiis suis. Ego enĩ inqͥt ibo: & de
reliqͦ me monachũ ꝓfiteor. Et p hȩc
nulli ꝗcꝗ dicens. ascendit octo ꝓrimas
mansiones : & ad scm̃ antoniũ ꝑgit. Q
cũ fores eiꝰ abeo ꝑcuterent᷑ egressus ẽ.: &
quid cuꝑ& sciscitanti. ait illi. Monachas
fieri uolo. Respondit antonius: dicens
Cũ sis admodũ senex. sexaginta homo¬
annos agens. monachus mc ficri ñ po¬
tes: sed magis uade ad uicũ tuu. & oꝑi cul¬
toris in cunbe: ut & uiuere oꝑariorũ nita.

Expanded text:
revertens turpiter invenisset, subitoque cum alio revertens turpiter invenisset, subitoque cum alio jacentem viro deprehendisset unde tamen divina ordinatio memoratum Paulum ad meliorem vitae tramitem provocabat, verecunde aliquantulum risit, tali loquens ad utrosque sermone: Bene, inquit, bene; unde certum sciatis ad me hoc nihil penitus pertinere, et per Jesum qui haec respicit juro, quod ego hanc ulterius non habebo. Vade igitur, erit tua cum filiis suis; ego enim, inquit, ibo, et de reliquo me monachum profiteor. Et post haec nulli quidquam dicens, ascendit octo proximas mansiones, et ad sanctum Antonium pergit. Qui cum fores ejus ab eo percuterentur, egressus est, et quid cuperet sciscitanti, ait illi: Monachus fieri volo. Respondit Antonius, dicens: Cum sis admodum senex, sexaginta annos agens, monachus hic fieri non potes, sed magis vade ad vicum tuum, et operi cultoris incumbe, ut et vivere operariorum vita,
Abbreviated transcription (Latin):
quã aues inqͥt animas uolantes uidit antoniꝰ.
Et ille qͥdẽ quȩ cũq supra manus ipsius caputqi
uolabant: conseruabant᷑. Quȩ cũq autẽ mani¬
bꝰ ipsiꝰ reꝑcussȩ fuissent: mergebant᷑ in lacũ:
ocẽ autẽ tunc sibi talẽ uenisse referebat.
Has om̃s animas quas uolantes uides. scias
animas iuistorũ : quȩ in paradisi habitatione
reqͥescunt. Iilȩ autẽ anime : ad infernamit¬
tunt᷑. Qđ paciunt᷑ qui cũq carnali obedie¬
rint uoluntati: & qui cũq iracundiã reti¬
nentes: reddere malis paria tep̃tauerint.
Referebant autẽ nob̾ tã chroniꝰ quã scs ue¬
rax atq alii plures uicini frm̃. ista quȩ
AuluS nomine dicã¬
rusticus qͥdã. & agriculture uacans
ultra ons obtimus ac satis simplex.
pulcherrime qdẽ uultu. sed moribꝰ malȩ
coniunctꝰ uxori: cũ eã ꝑplurimũ tẽpus oc¬
culta fraude peccantẽ. quadã dis ex agro

Expanded text:
quam aves inquietas animas volantes vidit Antonius: quam aves inquietas animas volantes vidit Antonius: et illae quidem quaecunque supra ipsius manus caputque volabant conservabantur; quaecunque autem sub manibus ipsius repertae fuissent, mergebantur in lacum. Vocem autem tunc talem sibi venisse referebat: Has omnes animas, quas volantes vides, scias animas esse justorum, quae in paradisi habitatione requiescunt; illae autem animae aliae ad inferna mittuntur, quod patiuntur quicunque carnali obedierint voluntati, et quicunque iracundiam retinentes, reddere malis paria tentaverint. 5. Referebant autem nobis tam Cronius quam sanctus Hierax, atque alii pluresaulus nomine rusticus quidam et agriculturae vacans, ultra omnes optimus ac satis simplex, pulcherrimae quidem vultu, sed moribus malae conjunctus uxori. Cum eam per plurimum temporis occulta fraude peccantem, quadam die ex agro
Abbreviated transcription (Latin):
occurrer& diẽ qui uniꝰ qͥdẽ quad ragesimꝰ.
altius autẽ t̃cius. celebratꝰ tunc a fr̃ibꝰ di
cebat᷑. Cũ igͥ hoc chroniꝰ didiciss& ob¬
stupuit: suptoq euanglio scõ atq in me¬
dio frm posito: cũ sacram̃to ipsis ꝑ or¬
dinẽ cuncta exposuit dicens. Horꝰ omiu
qͦs conmemoraui int̾pres fui ipse sermo¬
nũ : eo quod grecs loqͥ sc̃s antoniꝰ nesci¬
ebat. Ego autẽ utrãq nouerã linguã.
atq int̃ ipsos loquebar : illis qͥdẽ greco:
istis autẽ egipcio ore respondens.
Hoc qͦq chromꝰ ipse nobis referebat.
qđ ei sc̃s antonius in illa ipsa nocte
quabeatũ dimisit. eulogiũ dixiss&.
ut oftenderent᷑ eidẽ per reuelationẽ loca
peccatorũ atq iustorũ. & se uidisse dicebat
ꝓce̾rũ quendã usq ad nubes gigantẽ. tetri colo
ris. extensas nabentẽ ad cȩlũ manus. atq infra
pedes ipsius lacũ ad speciẽ maris fusũ: ubi tan¬

Expanded text:
occurreret diem qui unius quidem quadragesimus, occurreret diem qui unius quidem quadragesimus, alterius autem tertius, celebradicisset, obstupuit; sumptoque Evangelio sancto, atque in medio fratrum posito, cum sacramento ipsis per ordinem cuncta exposuit, dicens: Horum omnium quos commemoravi, interpres fui ipse sermonum, eo quod Graece loqui sanctus Antonius nesciebat; ego autem utramque noveram linguam, atque inter ipsos loquebar, illis quidem Graeco, isti autem Aegyptio ore respondens. Hoc quoque Chronius ipse nobis referebat , quod ei sanctus Antonius, in illa ipsa nocte qua beatum dimisit Eulogium, dixisset ut ostenderentur eidem per revelationem loca peccatorum atque justorum. Et se vidisse dicebat procerum quemdam usque ad nubes gigantem ris, extensas habentem ad coelum manus, atque infra pedes ipsius lacum ad speciem maris fusum, ubi tan
Abbreviated transcription (Latin):
sub iugauit. Quẽ & ipsũ mordãci sermone
iaceratũ reliqͥt. Conũsisq uerb̵ ad fr̃s alios :
ad unũ quenq ita ut racio singulorũ exhi¬
bebat. locutꝰ  rursus ad eulogiũ & egrotũ
redit: dicitq eis. Ne quis urm̃ ofilii qͦquã
se uertat. ne uter ab altero separet᷑ : sed
ad cellã uram̃ in qua ꝑ tantũ opus uiri¬
stis redite cũ pace : omem̃ tristitiã de po-¬
nentes: Iam nunc enĩ aduos dñs ds̃
mitt&. Nam tep̃tatio ista id circo accidit.
Sͦ alit̃ feceritis: ne forte uos angłs ue¬
niens in eo quo dixi loco in uenire ñ
possit : urisq coronis fraudemini.
Qui cũ ad cellã suã uel ocit̃ redeun¬
do redinqͣrata pace uenissent.
intra quadraginta dies eulogiꝰ pͥor obi¬
it: & pꝰalud triduũ supradictꝰ defe¬
cit egrotꝰ animo uehem̃t᷑ in columis.
Chronius autẽ cũ plurimũ tẽporis in
thebaicis feciss& locis. ad monasteria ale¬
xandrina descendit: euenitq ut ad illũ

Expanded text:
subjugavit. Quem et ipsum mordaci sermone subjugavit. Quem et ipsum mordaci sermone laceratum reliquit. Conversisque verbis ad fratres alios, ad unumquemque ita, ut ratio singulorum exhibebat locutus, rursus ad Eulogium et aegrotum redit, dicitque eis: Ne quis vestrum, o filii, quoquam se vertat, neuter ab altero separetur, sed ad cellam vestram in qua per tantum tempus vixistis redite cum pace, omnem tristitiam ponentes; jam nunc enim ad vos Dominus meus mittet. Nam tentatio ista idcirco accidit ergo aliter feceritis, ne forte vos angelus veniens in eo in quo dixi loco invenire non possit, vestrisque coronis fraudemini. Qui cum ad cellam suam velociter redeundo redintegrata pace venissent, intra quadraginta dies Eulogius prior obiit, et post aliud triduum supradictus defecit aegrotus, animo vehementer incolumi. Chronius autem cum plurimum temporis in Thebaicis fecisset locis, ad monasteria Alexandrina descendit: evenitque ut ad illum
Abbreviated transcription (Latin):
giuseretulit ante oms. Istũ elephantiosũ
in platea publica repperi ꝓiectũ. cuiꝰ curã nul-¬
lus nominũ gerebat: & ꝓmisi dõ ut deserui¬
tati credo omĩa reuelata. Quia gͥ pꝰ plu-¬
rimos annos cũ a me ꝓicere cogitaui łp
terca ad sc̃itatẽ tuã ueni: ut qui exhoc
faciã digneris me tuis edocere consiliis.
& orationibꝰ ad iuuare : pessimis enĩ mo-¬
tibꝰ totꝰ fatigor & crucior. Qui hoc tunc
antoniꝰ seuera atq iracunda uoce res-¬
pondit. Tu illũ a te ꝓicis eulogi : sed ule
ñ ꝑicit eũ. qui ase factũ . eẽ. cognoscit.
ꝓicis eũ: Meliorẽ te inueniae. & eliga
ds qui colligat destitutũ. Cũq ꝑ t̾ritus
ad hȩc eulogiꝰ uerba ta cuiss&: relicco
scs antonius eulogio. rursus cepit egro¬
tũ ꝓpͥis sermonibꝰ uerberare: & hȩc
ad eũ cũ clamore marimo loqui. Cle¬
phianciose ceno acluto tiorride: nec
tra digne nec cęlo. ñ desinis inniuriã dĩ uoci¬

Expanded text:
gius, retulit ante omnes: Istum elephantiosum gius, retulit ante omnes: Istum elephantiosum in platea publica reperi projectum, cujus curam nullus hominum gerebat, et promisi Deo ut servitati credo omnia revelata. Quia igitur post plurimos annos, cum a me nihil mali pterea ad sanctitatem tuam veni, ut quid ex hoc faciam digneris me tuis edocere consiliis, et orationibus adjuvare; pessimis enim motibus totus fatigor et crucior. Cui hoc tunc Antonius severa atque iracunda voce respondit: Tu illum a te projicis, Eulogi? sed ille non projicit eum qui a se factum esse cognoscit. Projicis eum? meliorem te inveniet, et eliget Deus qui colligat destitutum. Cumque perterritus ad haec Eulogius verba tacuisset, relicto sanctus Antonius Eulogio, rursus coepit aegrotum propriis sermonibus verberare, et haec ad eum cum clamore maximo loqui: Elephantiose, coeno ac luto horride, nec terra digne nec coelo, non desinis in injuriam Dei voci
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ autẽ dixiss& illi sc̃s antoniꝰ. fac illis lenticu¬
lã & sumens cibũ una cũ eis oratione conpleta:
iubebt abscedere. At cũ ierosolimitas uenisse
didiciss&: ꝑ totã cũ ipsis noctẽ sedens. ea illis
quȩ saluti eorũ ꝓficerent. loquebat᷑. Memora¬
ta gͥ eũ nocte sedisse referebat: & unũ quenq
ad se de his qui conuenerant euocasse. Eũq a
nullo quisillic eulogiꝰ uocaret᷑ audiss&: ipse
intenebris ꝓpa uoce suo illũ nomine ter uo-¬
cauit. Cui cũ supradictꝰ scolasticꝰ ñ responder&..
putans qđ alt̾ aliqͥs eulogiꝰ uocaret᷑: dicit ei
rursus. Te uoco eulogi qui ab alexandrina ci¬
uitate uenisti. Dicit eulogiꝰ. Quid queso iubes:
Et antoniꝰ. quid inqͥt huc uenisti: Respon¬
dit eulogi: dicens. Qt nom̃ meũ reuelare
dignatꝰ est. ĩpse iã & aduentꝰ mei causã ꝓcul
dubio reuelauit. Iũ ille qͥd inqͥt ueneris scio.
sed ante om̃s hos fr̃s ut om̃s audiant refer.
Iussus ig amagno antonio seruus xxp̃i eulo¬

Expanded text:
tque illi sanctus Antonius: Fac illis lenticulam, et sumam cibum una cum eis; oratione completa, jubebantur abscedere. At cum Jerosolymitas venisse didicisset, per totam cum ipsis noctem sedens ea illis quae saluti eorum proficerent loquebatur. Memorata igitur eum nocte sedisse referebat, et unumquemque ad se de iis qui convenerant evocasse. Cumque a nullo quis illic Eulogius vocaretur audisset, ipse in tenebris propria voce suo illum nomine ter vocavit. Cui cum supradictus scholasticus non responderet, putans quod alter aliquis Eulogius vocaretur, dicit ei rursus: Te voco, Eulogi, qui de Alexandrina civitate venisti. Dicit Eulogius: Quid, quaeso, jubes? Et Antonius: Quid, inquit, huc venisti? Respondit Eulogius, dicens: Qui tibi nomen meum revelare dignatus est, ipse jam et adventus mei causam procul dubio revelavit. Tum ille: Quid, inquit, veneris scio, sed ante omnes hos fratres, ut omnes audiant, refer. Jussus igitur a magno Antonio servus Christi Eulo
Abbreviated transcription (Latin):
mea᷑. Solent enĩ miserrimi ac uilissimi
demonũ. amagnis uiris solo fidĩ robore.
magni autẽ demones a simplicihꝰ ut
numilibꝰ fugari. Hȩc smiracnila sim¬
plicis atq humillimi pauli. aliaq

Expanded text:
 Solent enim miserrimi ac vilissimi daemonum a magnis viris solo fidei robore, 959 magni autem daemones a simplicibus vel humilibus fugari. Haec sunt miracula simplicis atque humilis Pauli, aliaque
Abbreviated transcription (Latin):
scõ acbeatissimo marco pellẽ ouis exhibuit.
Quã memoratꝰ seruus ap̃i. scõ athanasio
ep̃o dereliqͥd. Quã scã melania postea a
beatissimo uiro athanasio accepisse se dix̃.
Et quid mirũ si ille qui mansuescere fecit
danieli leones. etiã huic beluȩ tals̃ sapiencia
dedit . Dicebat᷑ p̃terea de beato marco. qd

Expanded text:
issimo viro pellem ovis exhibuit, quam memoratus servus Christi sancto Athanasio episcopo dereliquit; quamque sancta Melania postea a beatissimo viro Athanasic accepisse se dixit. Et quid mirum si ille qui mansuescere fecit Danieli leones, etiam huic belluae talem sapientiam dedit? Dicebatur praeterea de beato Marco, quod
Abbreviated transcription (Latin):
a scõ illo uocatꝰ. ẽ. Qui cũ his allocutꝰ ẽ. ũbis.
Credis inqͥt dm̃ eeꝰ. cuinichil occultũ ẽ
Respondit. Credo. Honpotuisinqͥd uirtutẽ
diuinitatis eiꝰ euađs. Respondit ille. Non
potui dñe mi. Tunc magnꝰ ille macharius.
si agnoscis in qͥt peccatũ. & uis euadere istã
quã ꝓpt̃ illud tͥ ds̃ intulit penã : em̃dare
de reliqͦ. Quo audito : ille ꝓpͥũ confessus ẽ.
crim̃ & de cet̾o se nũquã peccaturũ. eẽ. ꝓ¬
misit. neq functurũ sacerdotis officio: sed

Expanded text:
a sancto illo vocatus est; qui eum his allocutus est verbis: a sancto illo vocatus est; qui eum his allocutus est verbis: Credis, inquit, Deum esse, cui nihil occultum est? Respondit ille: Credo. Non potuisti, inquit, virtutem Divinitatis ejus evadere? Respondit ille: Non potui, domine mi. Tunc magnus ille Macarius, Si agnoscis, inquit, peccatum, et vis evadere istam quam propter illud tibi Dominus intulit poenam, emendare de reliquo. Quo audito, ille proprium confessus est crimen, et de caetero se nunquam peccaturum esse promisit, ne
Abbreviated transcription (Latin):
abscessi die: cũ uidem tã iugit̾ indiuiduũ
dõ animũ me habe ñ posses. Descendi gͦ
iterũ ad cogitationes seculares: ne aliqd
m exꝑpetuo diuinitatis in tuitu. genꝰ arro¬
gancie nasceret᷑. Ad hunc ipsũ machariũ
cũ aliquando uenissẽ. reppi ante fores
cellȩ ipsius p̾sbiterũ quendã. cuiꝰ totũ caput
adeo exesũ & consũptũ erat illa ualitudine
quȩ cartius nominat᷑ : ut os etiã uerticis
uidet᷑. Quiq aluc ut curaret᷑ aduenerat:
nectam̃ usq in illũ diẽ a scõ machario sus¬
ceptꝰ fuerat. aut uisus. Ego itaq tunc ipsũ
to diuinitatis accepit. Si autẽ uis curari eũ:
ꝑsuade illi pͥus ut ascorũ sacrificiorũ im¬
molatione discedat. Cũq ego dicerẽ cur
obsecro id fieri iubes: Quia fornicatione
sueuerat. Ob qđ talis supplicii a trocitate
hac ualitudine laborabat ista dixissẽ:
ut cũ sacram̃to mecũ pacisceret᷑. ñse ulteriꝰ
ad officiũ sac̃dotis accede : tunc demum

Expanded text:
cum viderem tam jugiter individuum Deo animum me habere non posse. Descendi ergo iterum ad cogitationes saeculares, ne aliquod mihi ex perpetuo divinitatis intuitu genus arrogantiae nasceretur. Ad hunc ipsum Macarium cum aliquando venissem, reperi ante fores cellae xesum et consumptum erat illa valetudine, quae carcinus nominatur, ut os etiam verticis videretur: quique illuc ut curaretur advenerat, nec tamen usque in illum diem a sancto Macario susceptus fuerat aut ab eo visus. Ego itaque tunc ipsum to Divinitatis accepit. Si autem vis curari eum, persuade illi prius ut a sanctorum sacrificiorum immolatione discedat. Cumque ego dicerem: Cur, obsecro, id fieri jubes? Quia fornicationissueverat, ob quod talis supplicii atrocitate hac valetudine laborabat ista dixissem, ut cum sacramento mecum pacisceretur non se ulterius ad officium sacerdotis accedere, tunc demum
Abbreviated transcription (Latin):
tacionibꝰ stupens: sensuq turbato secũ
ista uersabat. Necesse. c̃ me aut miscdiã
aut a ꝓposito deuiare. Ad postremũ ra-
cionabili confirmatꝰ ingenio. satis eẽ.
meliꝰ iudicauit: si & diabolus erubescer&:
& tantũ ei ac tot annorũ meritũ ñ perir&e.
Oracione gͥ addm̃ facta: respondis ei qui
quasi paruulus loquebat᷑. Audi infans.
prestabit: nec tͥ aut feras aut quenquã aliũ
nocere paciet᷑. Si autẽ quedã res ista tẽptacio
ẽ iã nunc dñs ms aspiciat : & suã faciens uolun¬
tatẽ. ñ me ex ea ledi concedat ulterius. Tunc
clauso hostio se recepit. Confusus a utẽ demon
lasciuientes Hȩc beati nathanael uita
fuit ꝑpętua: hic finis. hȩc palma. Iua
autẽ quȩ de p̃cabilibꝰ ac beatis referunt᷑
uiris. duobꝰ machariis. ut in numera
atq in fidelibꝰ in credibilia dubito refer¬
re uł scribere: ne forte etiã mendacis
nom̃ incurrã. Qđ autẽ apđ dm̃ ꝑeant

Expanded text:
tationibus stupens, sensuque turbato secum tationibus stupens, sensuque turbato secum ista versabat: Necesse est me aut misericoraut a proposito deviare. Ad postremum autem rationabili confirmatus ingenio, satis esse melius judicavit, si et diabolus erubesceret, et tantum ei ac tot annorum meritum non periret. Oratione igitur ad Deum facta, respondit ei, qui quasi parvulus loquebatur: Audi, infans, praestabit, nec tibi aut feras aut quempiam alium nocere patietur. Si autem quaedam res ista tentatio est, jam nunc Dominus meus aspiciat, et suam faciens voluntatem, non me ex ea laedi concedat ulterius. Tunc clauso ostio, se recepit. Confusus autem daemon lascivientes. Haec beati Nathanael vita fuit perpetua, hic finis, haec palma. CAautem quae de praedicabilibus ac beatis referuntur viris duobus Macariis , ut innumera atque infidelibus incredibilia dubito referre vel scribere, ne forte etiam mendacis nomen incurram. Quod autem apud Deum pereant
Abbreviated transcription (Latin):
sgo & dnõs meos epõs ueneror: & omẽm
clerũ debita honorificentia ꝓsequor
cunctorũq omtũ me extremũ eẽ. ñ dubi¬
to. Sed & his & uniũso scło: mortuus sum.
Deceptꝰ. gͥ. demon ac lapsusde spe p̃sentis
ingenĩ : aliã contra ipsũ ante nouẽ men¬
ses obitꝰ eiꝰ arcẽ machinat᷑. & fic subito
paruulus puer. ueluti annorũ decẽ: minanꝰ
asinũ. pane̾s in cista ferentẽ. Quicũ ad cel¬
lã ipsiꝰ multa satis nocte ueniss&. asinũ
intr̃ã ruisse simulauit: & clamantẽ par¬
uulũ finx̃. Abba in qͥd nathanael muserere
mei: & manũ mͥ porrige. Audita ille ista
quasi pueri pariuili uoce: intra hostiũ
cuiꝰ partẽ recluserat se.tat dicens ei. Quis
illius monachi: & eidẽ panes porto: qr ipse
fr̃tuus agapẽ facturus. ẽ. Crastino autẽ illu¬
cescente sabbati die: necessaria ẽ. hȩc oblacio
pũalis. Queso igͥ ne despicias iacentẽ.
acferarũ morsib: tradas. Multę enĩ beluę

Expanded text:
Ego et dominos meos episcopos veneror, et omnem Ego et dominos meos episcopos veneror, et omnem clerum debita honorificentia prosequor, cunctorumque hominum me extremum esse non dubito; sed et his et universo saeculo mortuus sum: Deceptus igitur daemon ac lapsus de spe praesentis ingenii, aliam contra ipsum ante novem menses obitus ejus artem machinatur. Fit subito parvulus puer veluti annorum decem, minans asinum, panes in cista ferentem: qui cum ad cellam ipsius multa satis nocte venisset, asinum in terram ruisse simulavit, et clamantem parvulum finxit. Abba, inquit, Nathanael, miserere mei, et manum mihi porrige. Audita ille ista quasi pueri parvuli voce, intra ostium, cujus partem recluserat, stat dicens ei: Quis illius monachi, et eidem panes porto, quia ipse frater tuus agapen facturus est. Crastino autem illucescente Sabbati die, necessaria est haec oblatio spiritualis. Quaeso igitur ne despicias jacentem, ac ferarum morsibus tradas; multae enim belluae
Abbreviated transcription (Latin):
ex hac qͦq mansione te pellerẽ. Quo audi¬
to ille. ubi illusũ seuidit ad emone. reuer¬
sus ẽ. statĩ ad habitaculũ pͥus: ac triginta
& septẽ annos in eadẽ mansione conple-¬
uit. ne ipsũ qͥdẽ lim̃ egrediens. conten¬
dendo cũ demone quẽ suꝑare cupiebat.
Qui qͥdẽ tantis eũ machinationibꝰ in¬
pugnando uerabat. ut quo cũq mͦ cellã
suã cogeret᷑ exire : quantas singulatĩ referre
ñ possũ. Int̾ quȩ immundus illẽ sp̃e hoc
qͦq aggredit᷑: ut eũ aꝓposit iͥ su iͥ lege de¬
flecter&. si aptato nãq aduentu qͦrũdã septẽ
scõrũ epõrũ qui ad reqͥrendũ eũ siue ꝓui¬
dencia dĩ seu demonis tẽp̃cacione uener̃.:
cũ epõs ipsos post mracionẽ factã egredi¬
entes. ne uno qͥdẽ passu ꝓsequeret᷑:
dicunt ad eũ dia coni episcoporũ. Suꝑbã
rẽ ad modũ facis abba: qđ ñ deducis scõs
epõs. Quibꝰ hoc ille responsũ dedit.

Expanded text:
ex hac quoque mansione te pellam. Quo audiex hac quoque mansione te pellam. Quo audito, ille ubi illusum se vidit a daemone, reversus est statim ad habitaculum prius, ac triginta et septem annos in eadem mansione complevit, ne ipsum quidem limen egrediens, contendendo cum daemone quem superare cupiebat. Qui quidem tantis eum machinationibus impugnando vexabat, ut quocunque modo cellam suam cogeretur exire, quantas singulatim referre non possum. Inter quae immundus ille spiritus hoc quoque aggreditur, ut eum a propositi sui lege deflecteret. Captato namque adventu quorumdam septem sanctorum episcoporum, qui ad requirendum eum sive providentia Dei, seu daemonis tentatione venerunt, cum episcopos ipsos post orationem factam egredientes, ne uno quidem passu prosequeretur, dicunt ad eum diaconi episcoporum: Superbam rem admodum facis, abba, quod non deducis sanctos episcopos. Quibus hoc ille responsum dedit:
Abbreviated transcription (Latin):
atꝰ construrerat: quando ad huc aliqͥ se
a secreta solitudinũ ñ conferebant. Hac
autẽ ab illis magnũ continentiȩ̨ bonũ.
de memorato cognoscebã uiro: qđ tantę
incella sua pacienciȩ suit. ut ꝓposito suo
nũꝗ omino titubauerit: ex qͦ pͥmũ irrisus
atq tep̃tatꝰ uidebat᷑ ademone. qui om̃s
& illudit & fallit. Cuiꝰ fraude & ex pore
accidiã ꝑpessus cella dicit᷑ recessisse: aliãq
uicinã uico cuidã fabricare cepisse. It
ubi & ꝑfecit altam mansionẽ. & in ea
cepit habitare : post tres uł quattuor
menses. ꝑ noctẽ ad eũ demon accessit in
specie militis: imaginẽq carnificis figu¬
ratꝰ. Sui pannis obsitꝰ. sordere deformit᷑
sonũq flagris facere uidebat᷑. Ad quẽ
beatꝰ nathana el. hȩc dix̃. Quisnã in qͥd
tues. qui talia in hospicio meo facere
conaris: Iue respondit. Ego sũ qui te
ex pͥore cella fugaui: qͥq nunc ueni. ut

Expanded text:
atus construxerat, quando raro adhuc aliqui se atus construxerat, quando raro adhuc aliqui se ad secreta solitudinum conferebant. Hoc autem ab illis magnum continentiae bonum de memorato agnoscebam viro, quod tantae in cella sua patientiae fuit, ut in proposito suo nunquam omnino titubaverit, ex quo primum irrisus atque tentatus videbator a daemone, qui omnes et illudit et fallit, cujus fraude ex priore, acediam perpessus, cella dicitur recessisse, aliamque vicinam vico cuidam fabricare coepisse. At ubi et perfecit alteram mansionem, et in ea coepit habitare, post tres vel quatuor menses per noctem ad eum daemon accessit in speciem militis, imaginemque carnificis figuratus, qui pannis obsitus, sordere deformiter, sonumque flagris facere videbatur. Ad quem beatus Nathanael haec dixit: Quisnam, inquit, tu es, qui talia in hospitio meo facere conaris? Ille respondit: Ego sum qui te ex priore cella fugavi, quique nunc veni, ut
Abbreviated transcription (Latin):
ipso homicidio qđ ignarus ad miserat. grãs¬
actitarae. Inde enĩ aiebat occasionẽ sibi
salutis allatã Dicebat autẽ scripturarũ
testimonia ꝓferens: qđ nũꝗ magnꝰ ille
famulus dĩ moyses. diuinitatis meriussae
intuitũ: neq tantũ assecutꝰ donũ dĩ fu¬
iss&: ut mysteria cȩlestia. ac scã con¬
scrib&: n pharaonis regis mecu ꝓpt̃ ho¬
micidiũ qđ inegipto admiserat. ad sina
montis deserta fiuass&e. Hec autẽ ego dico.¬
ñ ut ad homicidiũ quenꝗ uidear incitare :
s& ut ostendã magis. qđ ex malis rebꝰ in¬
n obilissimꝰa gonista. nomine nathanael:
quẽ ego suꝑstitẽ qͥdẽ uiđe ñ potui. Quieue¬
rat enĩante qndecĩ aduentus mei annos.
Ab illis tam̃ qui una cũ ipso ꝑmultũ tẽpꝰ
uirerant monachis: uirtutẽ ipsius uiri
diligenti reqͥsiui. Ostender̃ autẽ mͥ:
habitaũ: eo qđ uiciniã ipsiꝰ loci homines
in colebant. Tunc enĩ cellã suã ille be¬

Expanded text:
ipso homicidio quod ignarus admiserat, Deo gratiipso homicidio quod ignarus admiserat, Deo gratiactitaret. Inde enim aiebat occasionem sibi salutis allatam: dicebat autem, Scripturarum testimonia proferens, quod nunquam magnus ille famulus Dei Moyses divinitatis meruisset intuitum, neque tantum assecutus donum Dei fuisset ut mysteria coelestia ac sancta conscriberet, nisi Pharaonis regis metu propter homicidium quod in Aegypto admiserat, ad Sina montis deserta fugisset . Haec autem ego dico, non ut ad homicidium quemquam videar incitare, sed ut ostendam magis, quod ex malis rebus innobilissimus agonista, nomine Nathanael , quem ego superstitem quidem videre non potui; quieverat enim ante quindecim annos adventus mei: ab illis tamen qui una cum ipso per multum tempus vixerant monachis virtutem ipsius viri diligentius requisivi. Ostenhabitavit, eo quod viciniam ipsius loci homines incolebant. Tunc enim cellam suam ille be
Abbreviated transcription (Latin):
reuelante cognoscã. Quod cũ ueritis ad me
deinceps: audietis. Post paucos itaq dies
cũ eũ rursus rogarent: beatꝰ ille ita respon¬
dit dicens. Ante dm̃ uob̾ loquor: utrosq in pa-¬
radiso simul stare consperi.
Uuenis qͥdã qui macharius dicebat᷑ an norũ
decẽ & octo. dũ cũ equeuis suis peccora pascens.
iurta lacũ cui marie nom̃ ẽ. ludit: homici¬
diũ fecit inuitꝰ Nulliq qͥcꝗ dicens. ad deser¬
ta ꝑreã: in tantũ humano atq diuino t̃rit
metu.⁊ ut anens factꝰ ꝑtrienniũ uidet᷑ : dũ
sine tecto in solitudine ꝑmaner&e. Est enĩ
tra ipsa sẽꝑ sine pluuiis. Norunt hoc qđ
dico in deserto loco sibi cellulã fecit: inqua
uiginti qͥnq alios annos etatis suȩ uiuens. talẽ
diuinã gram meruit: ut exultans solitaria
uita. illud& demones atq despicer&. Hic
mͥ apd quẽ multũ tẽporis feci. int̾roganti quas
animꝰ ipsiꝰ de facto homicidii cogitaciones ha¬
beroe. usq ad eo se tristẽ ñ ee̾. dicebat: ut ex

Expanded text:
revelante cognoscam; quod cum veneritis ad me, deinceps audietis. Post paucos itaque dies cum eum rursus rogarent, beatus ille ita respondit, dicens: Ante Deum vobis loquor, utrosque in paradiso simul stare conspexi.uvenis quidam, qui Macarius dicebatur , annorum decem et octo, dum cum aequaevis suis pecora pascens juxta lacum cui Mariae nomen est ludit, homicidium fecit invitus; nullique quidquam dicens, ad deserta perrexit, in tantum humano atque divino territus metu, ut amens factus per triennium videretur, dum sine tecto in 949 solitudine permaneret. Est enim terra ipsa semper sine pluviis. Norunt hoc quod dico, in deserto sibi cellulam fecit. In qua viginti quinque alios annos aetatis suae vivens, talem divinam gratiam meruit, ut exsultans solitaria vita, illuderet daemones atque despiceret. Hic mihi, apud quem multum temporis feci, interroganti quas animus ipsius de facto homicidii cogitationes haberet? usque adeo se tristem non esse dicebat, ut ex
Abbreviated transcription (Latin):
abstinentiȩ sp̃ualis desid̾aui imitatꝰ sũ:
atq ꝑfeci Iterũ inqͥd aliquando animũ
meũ quȩdã nouȩ cogitationes cupiditas
occupauit : ut uellẽ qͥnq diebꝰ continuis.
sensũ cordis mei inseparabilẽ adõ facere.
Statuensq intra m̃tẽ meã. & clausis ita
hostiis cellȩ atq uestibuli. ut nullus homi¬
nũ responsũ a me poss& accipe: cepi instare
apͥncipio septimans dicens sensui meo. Uide
ne uelis a celo ad trã descendẽ. Habes illic
angłos atq archanglos: altissimasq uirtu-¬
tes. cherubin ac seraphin: pͥmũq om̃iũ cre-¬
atorẽ dm̃. Illic cũ sare. Sꝑne illa quȩ cũq
infra celestia uident᷑ habitacula: ne car-¬
nales cogitationes incurras. Atq in hoc duobꝰ
inqͥt diebꝰ ac duabꝰ noctibꝰ ꝑ seuerans: usq
ad eo demonẽ ꝓuocasse acstimulas sẽ me sensi:
ut ille in flãmã ignis subito conũsus. omiaquȩ

Expanded text:
abstinentiae spiritualis desideravi, imitatus sum, abstinentiae spiritualis desideravi, imitatus sum, atque perfeci. Iterum inquit: Aliquando animum meum quaedam novae cogitationis cupiditas occupavit, ut vellem quinque diebus continuis 953 sensum cordis mei inseparabilem a Deo facere. Statuensque intra mentem meam, et clausis ita ostiis cellae atque vestibuli, ut nullus hominum responsum a me posset accipere, coepi instare a principio septimanae, dicens sensui meo: Vide ne velis a coelo ad terram descendere. Habes illic angelos atque archangelos, altissimasque virtutes, cherubim ac seraphim, primumque omnium creatorem Deum: illic conversare, sperne illa quaecunque infra coelestia videntur habitacula, ne carnales cogitationes incurras. Atque in hoc, inquit, duobus diebus ac duabus noctibus perseverans, usque adeo daemonem provocasse ac stimulasse me sensi, ut ille in flammam ignis subito conversus, omnia quae
Abbreviated transcription (Latin):
adũsũ pncipẽ suũ sedicione cõmoti. un¬
de inqͥunt nobis istũ ad duxisti. qui ita
uiuit quasi in carne ñ sit humana. ad
nos ex hoc monasterio hodie recessuros.
Ille autẽ tali conũsatione atq uirtute
cius audita: dep̃catꝰ .ẽ. dnm. ut quiseẽt. eidẽ
reuelar&e. Quo statĩ facto. arripiens eũ manu
ad qatoriũ suũ dux̃: ubi erat altare diuinũ.
Osculatꝰq eũ : dicit illi. Ueni optime sener
Tu ille macharius es. & mͥte celare tẽpta bale
Cx multis annis d. uide cupiebã : audiens
ds te magna miracula. Grãs tͥ ago qr cola¬
phos infantibꝰ nr̃is cedisti: ne magnũ aliqͥd
in conũsatione uitȩ suȩ facerẽ se putarent.
Reũtere nunc igͥ ad loca unde ueneras suf¬
ficient̃ enĩ nos om̃s edificasti : & ora ꝓ nobis.
His ũbis rogatꝰ ab om̃ib: inde discessit.
Uodã rursus tẽpois hoc retulit nobis:
dicens. Qdcũq genꝰ uitȩ. & qͦscũq mores

Expanded text:
adversum principem suum seditione commoti: Unadversum principem suum seditione commoti: Unde, inquiunt, nobis istum adduxisti, qui ita vivit quasi in carne non sit humana, ad nos ex hoc monasterio hodie recessuros. Ille autem tali conversatione atque virtute ejus audita, deprecatus est Dominum, ut quis esset eidem revelaret. Quo statim facto, arreptum eum manu ad oratorium suum duxit, ubi erat altare divinum, osculatusque eum dicit illi: Veni, optime senex, tu ille Macarius es, et mihi te celare tentabas; ex multis annis te videre cupiebam, audiens de te magna miracula: gratias tibi ago, quia colaphos infantibus nostris dedisti, ne magnum aliquid in conversatione vitae suae facere se putarent. Revertere igitur nunc ad loca unde veneras; sufficienter enim nos omnes aedificasti, et ora pro nobis. His verbis rogatus ab omnibus, inde discessit. Quodam rursus tempore hoc retulit nobis, dicens: Quodcunque genus vitae, et quoscunque mores
Abbreviated transcription (Latin):
chariꝰ. & p breue tẽpꝰ suꝑuenissent quad ra¬
gesimȩ dies: uid&q diũsos uario more.
uiuentes. aliũ uesꝑtinis horis soluentẽ ie¬
iuniũ. aliũ uͦ pꝰ biduũ : alios etiã post d¬
es qͥnq gustantes: aliũ stantẽ totis nocabꝰ.
& ꝑdiẽ sedentẽ laborantẽq: ille de arborib
dactilorũ cortices tenens infusos ac copiosos.
in uno angulo stabat: usq ad quad ragesimȩ
finẽ & pͥncipiũ paschȩ: ñ panẽ ñ aquã gu-¬
stans. ñ flectens ienua. ñ int̾ra iacens. sed
tantũ modica culicorũ folia cruda dnĩco die
sumens: ut manducare aliis uideret᷑. Si
quando autẽ ad corporalẽ necessitatẽ fu¬
iss& egressus. confestĩ remeabat ac stabat:
ños aꝑiens. ñ alicui quicꝗ loquens. sed
cũ sũma taciturnitate consistens. & in
corde suo tantũ iugit̾ orans: atq id solũ
oꝑis qđ inmanib tenebat efficiens. Nuẽ
cũ eẽ.tã durȩ atq in imitabilis uitę mona¬
chi om̃s considerassent: quasi quadã

Expanded text:
 breve tempus supervenissent quadragesimae dies, videretque diversos vario more viventes, alium vespertinis horis solventem jejunium, alium vero post biduum, alios etiam post dies quinque gustantes, alium stantem totis noctibus, et per diem sedentem, laborantemque; ille de arboribus dactylorum cortices tenens infusos ac copiosos, in uno angulo stabat usque ad quadragesimae finem et principium Paschae, non panem, non aquam gustans, non flectens genua, non in terra jacens, sed tantum modica cauliculorum folia cruda Dominico die sumens, ut manducare aliis videretur. Si quando autem ad corporalem necessitatem fuisset egressus, confestim remeabat, ac stabat, non os aperiens, non alicui quidquam loquens, sed cum summa taciturnitate consistens, et in corde suo tantum jugiter orans, atque id solum operis quod in manibus tenebat efficiens. Quem cum esse tam durae atque inimitabilis vitae monachi omnes considerassent, quasi quadam
Abbreviated transcription (Latin):
em̃dis uł mutandis mercibꝰ studens.
lisq ad hispaniã sẽꝑ negociãdo ꝑgebat.
Quo mortuo. diuiser̃ in terse substanciã
eiꝰ: quȩ in mobilib tantũ erat. In auro qͥdẽ
qnq milia solidos. In mancipiis uͦ uł uestibꝰ
qͥcqͥd inuenire potuer̃. Isti gͥ uno animo
conmuniq consilio int̾ se tractare ceperunt:
dicentes in uicẽ sibi. Quã fr̃ eligimꝰ uiã uite:
Simercationẽ inqua pat̃ nr̃ uix̃ arripinꝰ.
etia ip̃si labores nr̃os aliis relinquemꝰ nos
fortasse euntes inpericula p̃cipites. uł ma¬
rini ut solent fluctꝰ uł latronũ tela con¬

Expanded text:
endis vel mutandis mercibus studens, usque ad Hispaniam semper negotiando pergebat. Quo mortuo, diviserunt inter se substantiam ejus, quae in mobilibus tantum erat : in auro quidem quinque millia solidos, in mancipiis vero vel vestibus quidquid invenire potnerunt. Isti igitur uno animo conmunique consilio inter se tractare coeperunt, dicentes invicem sibi: Quam, frater, eligimus viam vitae! si mercationem in qua pater noster vixit arripimus, etiam ipsi labores nostros aliis relinquemus, nosque fortasse euntes in pericula, praecipites vel marini ut assolet fluctus, vel latronum tela con
Abbreviated transcription (Latin):
cũ utrisq placuiss&: in electione soli¬
tariȩ uitȩ diũsũ singłi tenuer̃ iter. Diui¬
sis gͥ quas parit̾ reliquerant rebꝰ unũ qͥdẽ
habuer̃ ut̃q ꝓpositũ ut placerens. dõ: sed
ñ in una institucione uiuendi: ãbo placu¬
er̃. Alt̃ enĩ ex ipsis omĩb̾ suis reb ꝑ omĩa
monasteria & eccłas & carceres diuisis.
artẽ sibi repperit. quandã : ex qua cotidia¬
ni cibũ panis ad qͥrens. ci quã elegerat uitȩ
& oracioni uacabat. Alt̃ autẽ nulli ex sub
fecit: ubi paucis secũ fr̃ibꝰ collocatis. om̃s
aduenas. om̃s senes. om̃s pauꝑes. om̃s sus¬
cipiebat infirmos: & ꝑdñici aut sabba¬
ti diẽ. tñas & quat̾nas m̃sas in digentibꝰ¬

Expanded text:
placuisset, in electione solitariae vitae diversum singuli tenuerunt iter. Divisis igitur quas pariter reliquerant rebus, unum quidem habuerunt uterque propositum ut placerent Deo, sed non in una institutione vivendo ambo placuerunt. Alter enim ex ipsis omnibus suis rebus per omnia monasteria, et ecclesias, et carceres divisis, artem sibi reperit quamdam, ex qua quotidiani cibum panis acquirens, et quam elegerat vitae et crationi vacabat; alter autem nulli ex subsfecit, ubi paucis secum fratribus collocatis, omnes advenas, omnes senes, omnes pauperes, omnes suscipiebat infirmos, et per Dominici ac Sabbati diem t
Abbreviated transcription (Latin):
tiȩ tẽptationes ñferens. leso animo egris¬
sus abhis fueris maledicere eis incipies
quos ñpotueris imitando sectari. Nolui
itaq nec pͥmo eũ nec scđo die. nec ꝑ totã
suscipe septimanã. Dũq iugit̃ ꝑ sistent
in rogando ieiunus. ad postremũ suscipe
me inqͥd abba & sime inieiunio uł in
oꝑe. inferiorẽ ipsis dep̾hendis: statim de
tuo monasterio pelle. Quo audito: ille
ꝑsuasit frĩbꝰ ut inmonasterio reciꝑet᷑. Est
autẽ. illic uniꝰ mansionis numerus: habens

Expanded text:
tiae tentationes non ferens, laeso animo egrestiae tentationes non ferens, laeso animo egressus ab his fueris, maledicere eis incipies quos non potueris imitando sectari. Noluit itaque nec primo eum nec secundo die, nec per totam suscipere septimanam. Dumque jugiter persisteret in rogando jejunus, ad postremum, Suscipe me, inquit, abba, et si me in jejunio, vel in opere inferiorem ipsis deprehenderis, statim de tuo monasterio pelle. Quo audito, ille persuasit fratribus ut in monasterio reciperetur. Est autem illic unius numerus mans
Abbreviated transcription (Latin):
ciuitati. Quȩ pꝰea plurima ad solitudines
cũ fuiss& ꝓpͥispedibꝰ regressa transmisit. Hic
idẽ cũ audiss& grandẽ uitȩ c̾ũsationẽ taben¬
nensiotas habe: ueste mutata ad similitu¬
dinẽ alicuiꝰ oꝑarii. supto habitu sclari
intra quindecĩ dies ꝑdeserta it̾ faciens. the¬
baidẽ usq ꝑuenit. Cũq ueniss& ad mona¬
steriũ memoratorũ hominũ: pͥmũ quẽ ar
quendã nomine.⁊ ꝓbabilẽ ꝑ om̃ĩa uirũ. &¬
habentẽ spũalẽ gram̃ ꝓphetiȩ: cuitam̃ de
machario nichil fuerat reuelatũ. Ad quẽ
cũ ueniss&: hȩc dix̃. Queso ut ms inmonaste¬
rio tuo suscipi facias. M onachus enĩ ẽẽ. de¬
sido. Ait illi magnꝰ ille pachomi. Senilibus
annis grauaris . & monachus eẽ. iã ñ potes
neq int̾ cetos fr̃s qui hoc ab ad olescentia
didicerunt uiuere uales: eo qđ consuetudi¬
nẽ eorũ laborẽq ñ pateris. Cũq abstinen¬

Expanded text:
civitati. Quae postea plurima ad solitudines, civitati. Quae postea plurima ad solitudines, cum fuisset propriis pedibus regressa, transmisit. Hic idem cum audisset grandem vitae conversationem Tabennensiotas habere, veste mutata ad similitudinem alicujus operarii, sumpto habitu saeculari, intra quindecim dies per deserta iter faciens, Thebaidem usque pervenit. Cumque pervenisset ad monasterium memoratorum hominum, primum quidem, uemdam nomine, probabilem per omnia virum, habentem spiritualem gratiam prophetiae, cui tamen de Macario nihil fuerat revelatum. Ad quem cum venisset, haec dixit: Quaeso ut me in monasterio tuo suscipias; monachus enim esse desidero. Ait illi magnus ille Pachomius: Senilibus annis gravaris, et monachus esse jam non potes, neque inter caeteros fratres qui hoc ab adolescentia didicerunt, vivere vales, eo quod consuetudinem eorum laboremque non pateris; cumque abstinen
Abbreviated transcription (Latin):
ds̃ m̃s cur ausa es huc uenire : Habebat autẽ
diũsas indesertis locis cellulas : in qbꝰ uirtutũ
oꝑabat᷑ in signia. Unã in interiore solitudine. cui
nom̃ ẽ. scyti aliã in lẏbia ubi cellȩ uocant᷑ : aliã¬
in monte nytriȩ. E& qbꝰ quȩdã sine fenestris. eran
ubi ꝑ totã quadragesimã sede intenebris hic bea¬
tissimꝰ dicebat᷑. Alia cella angustiorerat : in qua
pedes suos extende ñ ualer&. Aua lacior: ad quã
uenientes ad se suscipe consueuerat. Iantas autꝰ
hic hominũ demoniis laborantiũ curabat. o tĩꝰ
ut numerꝰ eẽ. ñ poss&. Nob̾ etiã illic degentibꝰ
de thessalonica ad eũ nobilis ac diues uirgo ꝑ¬
ducta ẽ: quȩ iã ꝑmultos annos paralisy laborabat.
Quȩ cũ ei oblata fuiss&. atq ante cellã beati
uiri ꝓiecta: motus in eã miscdia ꝑ uiginti
dies ꝓpͥis manibꝰ oleo scõ ꝑungens. ac dño ꝓ
ea p̾ces fundens: in columemsuȩ reddidit

Expanded text:
Deus meus, cur ausa es huc venire? Habebat autem Deus meus, cur ausa es huc venire? Habebat autem diversas in desertis locis cellulas, in quibus virtutum operabatur insignia: unam in interiore solitudine, cui nomen est Scythi; aliam in Libya, ubi Cellae vocantur in monte Nitriae, ex quibus quaedam sine fenestris erant, ubi per totam quadragesimam sedere in tenebris hic beatissimus dicebatur. Alia cella angustior erat, in qua pedes suos extendere non valeret. Alia latior, ad quam venientes ad se suscipere consueverat. Tantas autem hic hominum daemoniis laborantium curabat catervas, ut numerus esse non posset, nobis etiam illic degentibus. De Thessalonica ad eum nobilis ac dives virgo perducta est, quae jam per multos annos paralysi laborabat. Quae cum ei fuisset oblata, atque ante cellam beati viri projecta, motus in eam misericordia, per viginti dies propriis manibus oleo sancto perungens, ac Domino pro ea preces fundens, incolumem suae reddidit
Abbreviated transcription (Latin):
dictũ uas sibi ostendentẽ uidebat: & uelud
stantẽ uicinius ac se inuitantẽ: ita ut putar&
qͥdẽ asseqͥ eã posse. nec tam̃ ualeroe. Igͥ spe biben
Sunt autẽ illic plurimi huiꝰmodi greges. Int̃
qͦs una de bubalis cũ pullosuo astitit subito.
ut & ipse referebat: cui lac erubere fluebat
in trã. Dubieci me gͦ inꝗd: & labia ferinis
uberibꝰ in os meũ ex p̃ssurus apposui: quo¬
usq ad sacietatẽ refectus sũ. Id que sibi sub.¬
fecisse dicebat: usq dũ ad cellã ꝑuenir&. Quẽ ipsa
bestia etiã sub sequuta. uba eidẽ sua p̃bebat.
neq ꝓpͥũ fetũ scĩ illiꝰ contẽplatione suscipenᷤ
lio rursus tẽpore dũ ad reqͥẽ monachorũ
puteũ fac̾: int̾ uirgulta uł fruatices. aspidis
dente ꝑcussus ẽ. Cuiꝰ morsũ necessẽ. ẽ. continuo
mors sequat᷑. Correptã ig̾ eã & utraq manu abore
distentã. scidit mediã: dicens ei. Cũ te ñmiserit

Expanded text:
dictum vas sibi ostendentem videbat, et velut dictum vas sibi ostendentem videbat, et velut stantem vicinius, ac se invitantem, ita ut putaret quidem assequi eam posse, nec tamen valeret. Igitur spe bibendsunt autem illic plurimi hujusmodi greges inter quos una de bubalis cum pullo suo astitit subito, ut et ipse referebat, cui lac ex ubere fluebat in terram. Subjeci me ergo, inquit, et labia ferinis uberibus in eos meum expressurus apposui, quousque ad satietatem refectus sum; idque sibi suffecisse dicebat, usque dum ad cellam perveniret. Quem ipsa etiam bestia subsecuta, ubera eidem sua praebebat, neque proprium fetum sancti illius contemplatione suscipiens. Alio rursus tempore dum ad requiem monachorum puteum facit, inter virgulta vel frutices aspidis dente percussus est, cujus morsum necesse est continuo mors sequatur. Correptam igitur eam, et utraque manu ab ore distentam, scidit mediam, dicens ei: Cum te non miserit
Abbreviated transcription (Latin):
uiuens ingressus. ẽ Cũq ad huc demones
plurima replicarent atq lugerent: beatis¬
sintꝰ ille respondit. Ingrediar tantũ ut
uideã : continuoq discedã. Et demones
hoc inqͥunt nob ꝑtuã conscientiã sponde
fidelit̃. Apĩ uͦ seruus ait. Simplicit̃ hoc fa¬
ciã. Continuoq demones ab eiꝰ oculis reces¬
ser̃: Ingressũ se igͥ atq illic suspensũ. eneũ
cadũ reppisse dicebat eirca puteũ. cum
catena ferrea: longa iã tẽporis uetustate con¬
sũptũ. Mala etiã granata in trinsecus uaeua:
ac nimio solis ardors siccata. Sic itaq inde dis¬
cedens: ꝑuiginti totos ad cellulã suã reũtit᷑ dies.
Cui cũ aqua quã portauerat cũ panibꝰ dec̾ẽ.
cepisse t: & grandi molestia penuriȩ labo¬
rar&: ⁊ ac pene de ficer&: apparuit ei quȩdã
ut ipse referebat pa ella puro linteo cooꝑta.
ferens ampulã aquȩ stillantis  uno a se
stadio separata. Quã ꝑtriduũ ambulans supra¬

Expanded text:
vivens ingressus est? Cumque adhuc daemones vivens ingressus est? Cumque adhuc daemones plurima replicarent, atque lugerent, beatissimus ille respondit: Ingrediar 952 tantum ut videam, continuoque discedam. Et daemones: Hoc, inquiunt, nobis per tuam conscientiam sponde fideliter. Christi vero servus ait simpliciter: Hoc faciam. Continuoque daemones ab ejus oculis recesserunt. Ingressum se igitur, atque illic suspensum aeneum cadum reperisse dicebat circa puteum cum catena ferrea, longa jam temporis vetustate consumptum, mala etiam granata intrinsecus vacua, ac nimio solis ardore siccata. Sic itaque inde discedens, per viginti totos ad cellulam suam revertitur dies. Cui cum aqua quam portaverat cum panibus deesse coepisset, et grandi molestia penuriae laboraret, ac pene deficeret, apparuit ei quaedam ut ipse referebat puella, puro linteo cooperta, ferens ampullam aquae stillantis, uno a se stadio separata. Quam per triduum ambulans supra
Abbreviated transcription (Latin):
dictȩ memoriȩ qescenti. subito ad caput po¬
suit. Cũq sc̃s machariꝰ surrexiss& e sõno
agnoũ eos quos alibi reliquerat calamos.
Eredo autẽ qđ & hoc ꝑmittente dõ ad exami¬
nationẽ memorati uiri contigerit: ne spẽ
aliquã haber& in calamis. sed magis indĩ
grã: quiincolũna nubis ꝑ quadraginta
annos it̃ popto isrł in deserto monstrauit.
Dicebat autẽ de supdicto horco septuaginta
demones ad auentũ ipsi ꝓsiluisse: claman¬
tes. & circa oculos eiꝰ ac uultũ. coruorũ more
uolitantes. dicentesq Quiduis macdari: Quid
uis tep̃tator monache: Quid ad loca nr̃a ue¬
nisti. in quibꝰ manere ñ poteris: Nun qͥd &
nos aliqͦs monachoiũ tep̾tauimꝰ: Habes hen¬
pinqͦs expellere festinas. Nichil nobis tecũ con¬
mune ẽ. Quid nras regiones in grederis: Di
habitator es heremi: tua tͥ solitudo sufficiat.
Nob̵ hunc locũ. sui tradiderunt in colere
conditores. Quid hanc possessionẽ queris

Expanded text:
dictae memoriae quiescenti, subito ad caput podictae memoriae quiescenti, subito ad caput posuit. Cumque sanctus Macarius surrexisset a somno, agnovit eos quos alibi reliquerat calamos. Credo autem quod et hoc permittente Deo ad examinationem memorati viri contigerit, ne spem aliquam haberet in calamis, sed magis in Dei gratia, qui in columna nubis per quadraginta annos iter populo Israel in deserto monstravit. Dicebat autem, de supradicto horto septuaginta daemones ad adventum ipsius prosiluisse clamantes, et circa oculos ejus ac vultum corvorum more volantes, dicentesque: Quid vis, Macari? quid vis tentator monache? quid ad loca nostra venisti, in quibus manere non poteris? numquid et nos aliquos monachorum tentavimus? Habes erepropinquos expellere festinas, nihil nobis tecum commune est. Quid nostras regiones ingrederis? si habitator es eremi, tua tibi solitudo sufficiat; nobis hunc locum sui tradiderunt incolere conditores. Quid hanc possessionem quaeris
Abbreviated transcription (Latin):
artis. quadratis lapidibꝰ supradictũ opus
extrurerant. In quo suꝑposita fuerat memo¬
ria p̃dictorũ: ubi & aurũ reconđant .. &
uariis arbusculis locũ repleuerant. Puteũ
qͦq fecerant: eo qđ sine aliqͦ uidẽ humore idẽ
locꝰ eẽ. Hȩc autẽ omĩa id circo fecisse dicunt᷑
qđ se pꝰ obitũ in eodẽ loco tanꝗ in paradiso
credent eẽ mansuros. Ignorans itaq famu¬
lus apĩ machariꝰ quȩnã ad memoratũ
locũ deducer& uia: estimatione quadã ani¬
mi. solas cęli stellas qđ in mari nautis sol&e
fieri. dũ ꝑdeserta ambulat sequebat᷑. Fascẽ
uͦ calamorũ portauerat secũ. ut ꝑ millenos
passus singlos figerae: quo faciliꝰ poss&
agnoscens sua signa remeare. P nouẽ igͥ dies
itinere confecto: p̃fatis apꝓpinquauit locis.
Cui ferocissimꝰ demon qui sẽꝑ ad ũsũ xpĩ
ad lechas dimicare consueũ: collectos om̃s
exꝓpis locis calamos amille passibꝰ sepe¬

Expanded text:
artis quadratis lapidibus supradictum opus artis quadratis lapidibus supradictum opus exstruxerant, in quo superposita fuerat memoria praedictorum, ubi et aurum reconderant, et variis arbusculis locum repleverant; puteum quoque fecerant, eo quod sine aliquo videretur humore idem locus esse. Haec autem omnia idcirco fecisse dicuntur, quod se post obitum in eodem loco tanquam in paradiso crederent esse mansuros. Ignorans itaque famulus Christi Macarius quaenam ad memoratum locum deduceret via, aestimatione quadam animi solas coeli stellas quod in mari nautis solet fieri dum per deserta ambulat, sequebatur. Fascem vero calamorum portaverat secum, ut per millenos passus singulos figeret, quo facilius posset agnoscens sua signa remeare. Per novem igitur dies itinere confecto, praefatis appropinquavit locis: cui ferocissimus daemon, qui semper adversum Christi athletas dimicare consuevit, collectos omnes ex propriis locis calamos a mille passibus prae