comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
possibilitatis integritatem recuꝑare non pt̃.
Et si maiorem graciam mͣx aͥd recuperaie.
possit. incegͣm tñ in hac uita hĩe non poterit
Puer semil trũcatus mains corpus hr̃e ꝓt̃
integritatẽ autẽ omnino hrẽ non p̃t. Srum̃
sane integrã u̾acit̾ tunc hrẽt si ad omne debi¬
tum soliend̃. et omne illicitum cauend̃. Sibi
itaqz graciam recuperare non p̃t̃. nec ad prime
sue malum proficere pt̃ eo ꝙ caput languidum
sit et infirmitas eus. plenam curacionem non
recipit.

Expanded text:
recuperare non potest. Et si majorem gratiam juxta aliquid recuperare possit, integrans tamen in hac vita habere non poterit. Puer semel truncatus majus corpus habere potest, integrum autem omnino habere non potest: gratiam sane integrum veraciter tunc haberet, si ad omne debitum solvendum, et omne illicitum cavendum sibi itaque gratiam recuperare non potest, nec ad primae suae malum proficere potest, eo quod caput languidum sit, et infirmitas ejus plenam curationem non recipit.
Abbreviated transcription (Latin):
contradictione sufficientem grãm huĩt añ
pectatum non ad oẽ bonum faciend̃. S ad õẽ
debitũ saluend̃ et ad omne malum cauend̃. Cxͣta
quã ex corꝑante grã hũit. Quis glẽtur. se
hãt possibilitatis integritatem recuꝑasse. uel
presumat se posse in hac uita recuperme. Quis
inꝙͣ glẽtur se uel totum fecisse quod oportuit
uel totum non fecisse quod non licuit. Qñ
et illud scimus quia in multis offendimus dẽs
et si dix̾ius qz peccatum non hẽmus nos ip̃o
seducimus. ⁊ ueritas in nobis non ẽ. Graciam

Expanded text:
contradictione sufficientem gratiam habuit ante contradictione sufficientem gratiam habuit ante peccatum, non ad omne bonum faciendum, sed ad omne debitum solvendum, et ad omne malum cavendum. Quantquam ex cooperante gratia habuit? Quis glorietur se hanc possibilitatis integritatem recuperasse, vel praesumat se posse in hac vita recuperare? Quis, inquam, glorietur se vel totum fecisse quod oportuit, vel totum non fecisse quod non licuit? Quanet illud scimus, quia in multis offendimus omnes, et si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas in nobis
Abbreviated transcription (Latin):
est et ip̃a natura. Priia itaq bona ex graua
preuemente. secunda aut̃ bona ex gracia subse-¬
ꝙ̃te. Recte ergo et preuemens ⁊ subsequens
pt̾ dici grã. Siz illa prima ista secunda. Sed
gratiam. Cum ergo dicimus hominem ante
eum aͥd bomi posse ex se ip̃o sub intelliginus eũ
iam iul bom posse ex solo naturali bono. Sz
nonꝗd ditemus eum iul bomi potuisse ex nͣ. hĩ
bom potuisse ex ip̃a condcõis sue nͣ accepͭ
hoc est qd̾ pectando amisit. Amisit itaq ptã¬
tem non autem libertatem Nam bonũ posse
ẽu̾e posse sicut cogi non posse est u̾e libm ẽẽ
Si .ii. ad bonum seu admalum ab alio cogi
posset. iam oĩo liber non ẽẽt Et sibonũ face̾
uel malum declinare posset. non solum liber
tñ non mediocrẽ faciendi bomi possibilitatem
pc̃c̃ando amisisse ne gare non possumus
Quod .ii. per granain potunt n̾e potint et
per illain potuit. et tunc intelliges quid
ptãtie amisit. Sane absq dubio et sñ omĩ

Expanded text:
est ipsa natura. Prima itaque bona ex gratia praevenienti. Secunda autem bona ex gratia subsequenti. Recte ergo et praeveniens, et subsequens potest dici gratia; sed illa prima, ista secunda. Sed gratiam. Cum ergo dicimus hominem ante eum aliquid boni posse ex seipso, subintelligimus eum jam nil boni posse ex solo naturali bono. Sed nunquid dicemus eum nil boni potuisse ex natura boni potuisset, ex ipsa conditionis suae natura accepit, hoc est quod peccando amisit. Amisit itaque potestatem, non autem libertatem. Nam bonum posse, est vere posse, sicut cogi non posse, est vere liberum esse. Si enim ad bonum seu ad malum ab alio cogi posset, jam omnino liber non esset; et si bonum facere vel malum declinare posset, non solum liber, tamen non mediocrem faciendi boni possibilitatem peccando amisisse negare non possumus. Quod enim per gratiam potuit, vere potuit; et per illam potuit, et tunc intelliges quid potestatis amisit. Sane absque dubio, et sine omni
Abbreviated transcription (Latin):
toisticie matutinum tempus tempus est
leticie Illud est tempus flendi istud est tp̃s
ridendi. Tempus calignus tempus meroris¬
est tempus lucis tempus est exultacionis. Nouit
nebris sedõ ⁊ lum̃ celi non uideo. Quare ergo om̃e
cor meret nͥ qr mllm cor perpetuũ diem hic ht̃
et occidis ⁊ ad locum suum reuertitur. qr u̾itatis
it̾in subtcͣcõe ead̾ qͣ prius grã recuperatur. Qd
nccͣrio sustine mus. In celo dies sins nocte in in¬
ferno nox sñ die. interra nec nox sñ die nec dies
srĩ nocte. Itaz in celo gaudium sine perturbatõne
in inferuo dolor sũ consolacione. in terra nec doloi
sñ spe. nec gaudium sũ timore. In sũmo locꝰ sꝑ
ridendi. in ymo locus semper flendi. in medio tp̃s
uidendi et tp̃s flendi. Risus .ii. dolore miscebit᷑
⁊ extrema gaudii luctꝰ occupat. Nct̃e gͦ. ht̃ om̃e
⁊ fiat thromis eius sicut dies celi Quid mirũ
ergo si ille ⁊ dicatur lug̾e̾ qui p̃t omnem diem.
iudicare. eo ꝙ non possit sꝑ diem hrẽ.¬

Expanded text:
ae; matutinum tempus, tempus est laetitiae. Illud est tempus flendi, istud est tempus ridendi. Tempus caliginis, tempus est moeroris; tempus lucis, tempus est exsultationis. Novit nebris sedeo, et lumen coeli non video? Quare ergo omne cor moeret, nisi quia nullum cor perpetuum diem hic habeet occidit, et ad locum suum revertitur, quia veritatis iterum eadem, quae prius gratia recuperatur. Quid necessario sustinemus. In coelo, dies sine nocte; in inferno, nox sine die; in terra, nec nox sine die, nec dies sine nocte. Itaque in coelo gaudium sine perturbatione; in inferno dolor sine consolatione; in terra nec dolor sine spe, nec gaudium sine timore. In summo locus semper ridendi; in imo locus semper flendi; in medio tempus ridendi, et tempus flendi. Risus enim dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat. Necesse ergo habet omne et fiat thronus ejus sicut dies coeli. Quid ergo mirum, si ille etiam dicatur lugere, qui potest omnem diem judicare, eo quod non possit sempe
Abbreviated transcription (Latin):
quam grauia crimimna ꝙ innumerosa deluta
et pene in melus necdũ bitam mutasti nec¬
dum conuersionem utiliter correxisti. Qite
em̃ ut cerins mala semper consuetudine tent
ris. Conaris exurge sed peccatoꝵ oueribus
pregrauatus Relaberis Quid igitur tibi agẽ
dñm quando de preteritis certa dampnatio
emmet de presentibus emendacio nulla sue¬

Expanded text:
quam gravia crimina? quam innumera delicta? et tamen in melius necdum vitam mutasti, necdum conversationem utiliter correxisti; ecce enim ut cernis mala semper consuetudine obligatus teneris, conaris exsurgere; sed peccatorum oneribus praegravatus relaberis. Quid ergo agendum est, quando de praeteritis certa damnatio imminet? de praesentibus emendatio nulla su
Abbreviated transcription (Latin):
bilis esset affectus tunc dicerem recte non dosse
astringi flaninam que tot ⁊ tantis pectatoꝵ sue¬
censa sit malis cũ tameñ impassibile̾ esse natiuã
est bt intelligam quia ecram si pnint deus¬
etiam si penas infert non hoc cum ira passi¬
bili sed ieffabili clemencia facit medentis nõ
lictis agitur ecce dauid adultero ⁊ omicidio

Expanded text:
bilis esset affectu, recte diceremus non posse jam restingui flammam, quae tot ac tantis peccatorum succensa sit malis. Cum vero impassibilem esse naturam t, intelligetiamsi poenas infert, non hoc cum ira passibili, sed cum ineffabili clementia facit, medentis non lictis agitur, ecce David adulterio simul et homicidio
Abbreviated transcription (Latin):
ante faciem tuam premutas insi it̾ tuum duo-¬
buo imnslibus cubines preuenlat. et quo sequi
de beas obstendat. Satage ergo in ꝑfitoĩs
tue consideracione et contemplacione eo usqz
in ulteriora pene trare et ueraciter te credas
eus saltem p̾mordia seu per affectum seuꝑ
forma propoĩte consideracionis

Expanded text:
am ante faciem tuam praemittas, nisi iter tuum duoam ante faciem tuam praemittas, nisi iter tuum duobus millibus cubitis praeveniat, et quo sequi debeas ostendat. Satage ergo in perfectionis tuae consideratione et contemplatione, eo usque in ulteriora penetrare, ut veraciter te credas ejus saltem primordia, seu per affectum, seu per forma propositae considerationis
Abbreviated transcription (Latin):
melus agnostimus tanto ardencius et concu-¬
pistimus et quo amplius accendimur ad amorẽ
eo ꝑfectiꝰ illiũannur ad agnicionem. Semper
iucinet uir ustus quo possit eam ante se du-¬
obus milibus cubitis elougare qr in hac uita
ninꝙͣ possint in unum concurrẽ uelle posse et
debere. hoc est futuri temporis non uite pñtis
Ibi sane ficut totum uolet quod iuste ualebit sic
totum poterit quod iure debebit. Hic aũt et accõ¬
nem superat agendi facultas et faciendi pos¬
sibilitatem excedit debiti nccͣitas Constat aũt
bnum ex altero crestere. quia cum erestit nr̃m
uelle crescit et posse et cum utriusqz in eremẽto
crestit et debere. Quia quo ardencius bonum.
axpetimus eo facilius efficimur et quo maiora
possumus eo et maiora debenius. Iux hunt
modum ncce est archam semper in anteriora
procedere et subsequentem tuirbam post ipãm
properare Parum autem tibi esse debet qui ad

Expanded text:
melius agnoscimus, tanto ardentius et concumelius agnoscimus, tanto ardentius et concupiscimus, et quo amplius accendimur ad amorem, eo perfectius illuminamur ad agnitionem. Semper inveniet vir justus quo possit eam ante se duobus millibus cubitis elongare, quia in hac vita nunquam possunt in unum concurrere velle, posse et debere. Hoc est futuri temporis, non vitae praesentis. Ibi sane, sicut totum volet quod juste valebit, sic totum poterit quod jure debebit. Hic autem et actionem superat agendi facultas, et faciendi possibilitatem excedit debiti necessitas. Constat autem unum ex altero crescere; quia, cum crescit nostrum velle, crescit et posse, et cum utriusque incremento crescit et debere. Quia quo ardentius bonum appetimus, eo facilius efficimus, et quo majora possumus, eo et majora debemus. Juxta hunc modum necesse est arcam semper in anteriora procedere, et subsequentem turbam post ipsam properare. Parum autem tibi esse debet qui ad
Abbreviated transcription (Latin):
premisisse. Qui se ip̃m iudicat gemime per¬
fectionis nec saltem exordia hũc usqz apre¬
hendisse. Nam si uel unum quid̃ cubitum de
tanto spacio ambulando accedendo properãdo
precideret et consũmate perfectionis saltem
sibi p̃mordia abrogasset duobus milibus
cubitis retro post archam se ip̃m remanere
non uidisset Ounum perfitm̃ sũmaqz hu¬
militate fundatum qui semper pt̃ et festi¬
nando profficere. et proficiendo festinare.
Et hant sibi semper humilitatem seruare¬
ut et semper in bono profiriat et tñ semper
uet per fegiois mitia hẽre se credat Grande
spectaculum. uidere archam precedendo festi-¬
nare conspitere turbam subsequendo accelerare
et semper tñ tante int̾sticionis modũ ad ĩuicẽ
custodire. Qñto pro monetur archa tanto am-¬
pluis festinat et turba. et quo turba sequens
amplius properat eo et archam precedens itey
suum accelerat Sane perfectionis grãm ꝙͣto

Expanded text:
praemisisse, qui seipsum indicat geminae perpraemisisse, qui seipsum indicat geminae perfectionis, nec saltem exordia hucusque apprehendisse. Nam, si vel unum quidem cubitum de tanto spatio, ambulando, accedendo, properando praecideret, et consummatae perfectionis saltem sibi primordia arrogasset, duobus millibus cubitis retro post arcam seipsum remanere non vidisset. O virum perfectum, summaque humilitate fundatum, qui semper potest et festinando proficere, et proficiendo festinare, et hanc sibi semper humilitatem servare, ut semper in bono proficiat, et tamen semper nec perfectionis initia habere se credat! Grande spectaculum videre arcam praecedendo festinare, conspicere turbam subsequendo accelerare, et semper tamen tantae interstitionis modum ad invicem custodire. Quanto promovetur arca, tanto amplius festinat et turba; et quo turba sequens amplius properat, eo et arca praecedens iter suum accelerat. Sane perfectionis gratiam quanto
Abbreviated transcription (Latin):
geret s usq ad duo milia cubitorum ulteriꝰ
progredr̃ qui non solum frequenter sz pene in¬
desmẽter contemplamus ꝙͣ in muera nõ faciat
.et ꝙͣ in numera eciam non facere ualeat que
per cubitos uirtutum excercicia intelliginus
illenariꝰ perfcõnem significare solet quia
maiorem. nimerum nr̃a compritatio non h
Duo ergo milia cubitorum ut arbitror geminã
perfegionem designare uidentur. in tegritatẽ
uidelz uoluntatis. et plenitudinem fortitudinis
Sed quis quis totum nec dũ totum ualet ꝙ.
debet s nec totum quid complet ꝙ ualet utiaq
per foctione caret. Quid ergo est intelligẽtie
sue aycham usq ad duo milia cubitos ante
se ixm piemitere insi prudenter prouidere
Qnͣtum sibi de sit de gemina perfegtione qua¬
rum nentram nec dũ pt̃ ad implere Dicam.
utiq dicam ꝙ serisio illum solum hoc dm̃cum
preceptum implesse prito solum illum inꝙͣ
estimo archam suam duobus milibus cubitis

Expanded text:
geret. Sed usque ab duo millia cubitorum ulterius geret. Sed usque ab duo millia cubitorum ulterius progreditur, qui non solum frequenter, sed pene indesinenter contemplatur, quam innumera non faciat, et quam innumera etiam non facere valeat, quaper cubitos virtutum exercitia intelligimus. Millenarius perfectionem significare solet, quia majorem numerum nostra computatio non habet. Duo ergo millia cubitorum, ut arbitror, geminam perfectionem designare videntur, integritatem videlicet voluntatis et plenitudinem fortitudinis. Sed quisquis necdum totum valet quod debet, sed nec totum quidem complet quod valet: utraque perfectione caret. Quid ergo est intelligentiae suae arcam usque ad duo millia cubitos ante seipsum praemittere, nisi prudenter praevidere quantum sibi desit de gemina perfectione, quarum neutrum necdum potest adimplere? Verum utique dicam quod sentio, illum solum hoc Dominicum praeceptum implevisse puto; solum illum, inquam, existimo, arcam suam de duobus millibus cubitis
Abbreviated transcription (Latin):
quid̃ sermo diuinus uoluit tante p̾terue
q̃lo bie fpatio debiqe subsequentem tuelim pue
sit inquit inter archam spacium eubitorum duũ
milium uis sarce quid scit archam cum trirbam
esse uel quid archam turbam p̾ire. Cum quales
perftã uel desideria sumus diligenti conten¬
oporteret subtilr̃ aspicinius intelligentie nr̃e
archam ante faciem nr̃am p̾miainius ut quo
uel totum posse ꝙ fieri oporteret si fieri po¬
bent ergo ult̾ior est facultas ꝙͣ uoluntas et
intĩtas longe remocior quam facultas. Pre¬
mictamus ergo archam nrãm non solum us
ad considerationem nr̃e possibilitatis. s eciã
usqz ad speculacionem nccĩe utilitatis. ut
actendamus non solum quid melus fatere
possemus quam facimus. uerum eciam quid
melius fieri oporteret ꝙͣ possumus Quali
ergo cubitus nille archam suam ante faciẽ
suam premictit qui diligenter actendit qui
frequenter aspicit ubi per meritum esse po¬
tuisset si de possibilibus sibi nichil negli¬

Expanded text:
quidem sermo divinus voluit tacite praeterire, quanto viae spatio debeat subsequentem turbam praeire. Sit, inquit, inter arcam spatium cubitorum duorum millium. Vis scire quid sit arcam cum turba esse, vel quid arcam turbam praeire? Cum quales per facta vel desideria sumus, diligenti contemoporteat subtiliter aspicimus, intelligentiae nostrae arcam ante faciem nostram praemittimus, ut quo vel totum posse quod fieri oporteret, si fieri pobent. Ergo ulterior est facultas quam voluntas, et necessitas longe remotior quam facultas. Praemittamus ergo arcam nostram, non solum usque ad considerationem nostrae possibilitatis, sed etiam usque ad speculationem necessariae utilitatis, ut attendamus non solum quid melius facere possemus quam facimus, verum etiam quid melius fieri oporteret quam possumus. Quasi ergo cubitos mille arcam suam ante faciem suam praemittit, qui diligenter attendit, qui frequenter aspicit, ubi per meritum esse potuisset, si de possibilibus sibi nihil negli
Abbreviated transcription (Latin):
Ecundum aut̃ hoc tonplex genus ui¬
Diorum ẽ triplex gemis pegatorum
Alia .ii. funt que madimius per infirmita¬
tem. alia que incurrimus ꝑ errorem alia
que cõurutimus ꝑ solam inquitatem Pcc̃a
infirmitatie dicinrus q̃ ꝙͣns foriter ⁊ prit¬
denter insistanus. ad pleũ tñ iuutare non¬

Expanded text:
ecundum autem hoc triplex genus vitiorum, est et triplex genus peccatorum. Alia enim sunt, in qua incidimus per infirmitatem, alia quae incurrimus per errorem, alia quae committimus per solam iniquitatem. Peccata infirmitatis dicimus, quae quamvis fortiter et prudenter insist
Abbreviated transcription (Latin):
ualde contrazius ẽ qui sũma poͣ est. Qxmi
uero per ugnoranciam pciãt. ei utiq ualde
contrarius est qui sũma sapiͣ ẽ. Qui aũt per
solam maliciam offendit. quõ ei magͥ aduer¬
sari pt̃ qui sũma bonitas est. Sedm̃m hunt
lx̃. contra filium agit. qui per ignoranciam
delinquit. Sz spãlr̃ spũi sancto aduersatur
pñti penitet recte ab eo exicti. plena sacti¬
facio. non penitenti uero debetur pleͬ damp¬
nacio infuturo. Qui nõ pctant ex infirmita¬
te uel ignorantia ficrit aliꝙͣ exiusacionem
hñt in culpa sic aliquid remissionis hr̃e de¬
bent in pena. Recte ꝯ eis uel in pñti sactifa¬
cione uel in futura dampnatõe remissuis
agitur quorum culpa ꝑ impoͤ uel ignoiãcie

Expanded text:
 est. Qui vero per ignorantiam peccat, ei utique valde contrarius est qui summa sapientia est. Qui autem per solam malitiam offendit, quomodo ei magis adversari potest qui summa bonitas est? Secundum hunc ialiter contra Filium agit, qui per ignorantiam delinquit; specialiter Spiritui sancto adversatur,praesenti poenitet, recte ab eo exigitur plena satisfactio, non poenitenti vero debetur plena damnatio in futuro. Qui vero peccant ex infirmitate vel ignorantia, sicut aliquam excusationem habent in culpa, sic aliquid remissionis habere debent in poena. Recte cum eis vel in praesenti satisfactione, vel in futura damnatione remissius agitur quorum culpa per impotentiae
Abbreviated transcription (Latin):
accipiunt remissionis Aliro itaq modo
Accipiunt namq plenam remissionẽ ꝯmissi
cͥmĩs sũulla remissione ꝯdigne sactiffacõis
Pctãre itaq in prẽm ut dcm̃ est est pitare
impoͣ pcc̃are in filium est pccare per igno

Expanded text:
accipiunt remissionis. Miro itaque modoAccipiunt namque plenam remissionem commissi criminis, sine ulla remissione condignae satisfactionis. Peccare itaque in Patrem, um; peccare in Filium, est peccare per ignor
Abbreviated transcription (Latin):
putanius. ptr errorem ⁊ ignorantiam pec¬
canius Qui aut̃ quod malum nouit ⁊ iucta¬
re potrit ex industria cõmutit ex sola ma¬
licia qz exsolo amore ⁊ concupiã mali de¬
liquit. Scd̾ hc̃ tripplicem ꝑtcãndi modũ
dr̃ pcc̃are in prẽm pcc̃are in filium pc̃are

Expanded text:
per errorem et ignorantiam peccamus. Qui autem quod malum novit, et vitare potuit ex industria committit, ex sola malitia, quia ex solo amore, et concupiscentia mali delinquit. Secundum hunc triplicem peccandi modum dicimur peccare in Patrem, peccare in Filium, peccare
Abbreviated transcription (Latin):
mentis suffocabat rugitum prius furentis. Ecce
quid contradtõis. ecce quid rebellionis p̾uaritator
regnum amittere potuit recuperare aut̾ nel
retinere nũꝙͣ poterit nisi ex eius mun̾e qui po
prophã ꝙ ip̃e sit dũator dñs et in manu eius ho¬
nor et imperiũ et cui nolu̾it dabit illud. Et id¬
circo ei humilr̃ supplicat ut suum sibi regnum
restituat ꝯdicat. Da imperium puero tuo.¬

Expanded text:
mentis suffocabat rugitum prius furentis. Ecce mentis suffocabat rugitum prius furentis. Ecce quid contradictionis, ecce quid rebellionis praevaricator acceptumque regnum amittere potuit, recuperare autem vel retinere nunquam poterit nisi ex ejus munere qui poPropheta quod ipse sit dominator Dominus, et in manu ejus honor, et imperium, et cui voluerit dabit illud, et idcirco ei humiliter supplicat, ut suum sibi regnum restituat, cum dicat: Da imperium puero tuo
Abbreviated transcription (Latin):
Ediam p̾uaritator hunc tante obiẽ famu¬
latũ amisit qr debite seruitutis reueren¬
ciam suo creatori exhibere contempxit. Nam
acipiens armaturam zelus creatoris armaue¬
rat creaturam in ultõem nnmitorũ. ⁊ pugnat
pro eo orbis terrarum ꝯͣ insensatos. tain leo uu-¬
giens crrcuit querens ꝙͣ deuoret. ⁊ catuli leonũ
uugientes ut rapiãt Seuit dracho cum furore
trahenciũ super terram atq serp̃. uultis nosse
quero nunc p̃naricatore m ex p̃uaritatõis sue mito
mͣx uerbum dc̃m̃ deuorẽt aues morsu amarissimo
dño supplicabat. Salua me ex ore leoms ⁊ a
interficit iracõdia ⁊ ꝑuuluẽ occidit minidia. net
expertum lat̾e pot̾at ꝙͣ timenda ẽẽt talium bestia¬
rum seuitia. Turbatus ẽ inquit alibi a furore ocłs
meus. S mirũ in modũ mͣx huãne industrie usũ
id̾ prophã bestias domabat aduenatõe. ⁊ edomitis
bestus alias uenabatur ad mortem. Rugiebam
iniquit a gemitu cordis .m. Ecte quõ rugitus ite¬

Expanded text:
ed jam praevaricator hunc tantae obedientiae famulatum amisit, quia debitae servitutis reverentiam suo Creatori exhibere contempsit. Nam, accipiens armaturam zelus Creatoris armavit creaturam in ultionem inimicorum, et pugnat pro illo orbis terrarum contra insensatos, jam leo rugiens circuit quaerens quem devoret, et catuli leonum rugientes ut rapiant, saevit draco cum furore trahentium super terram, atque serpentium. Vultis nosse quomodo nunc praevaricatorem ex praevaricationis suae merito, juxta verbum Domini, devorent aves morsu amarissimo?Domino supplicabat: Salva me ex ore leonis, etinterficit iracundia, et parvulum occidit invidia, nec experto latere poterat quam timenda esset talium bestiarum saevitia: Turbatus est, inquit alibi, a furore oculus meus . Sed mirum in modum, juxta humanae industriae usum, idem Propheta bestias domabat ad venationem, et edomitis bestiis indomitas venabatur ad mortem: Rugiebam, inquit, gemitu cordis mei . Ecce quomodo rugitus ge
Abbreviated transcription (Latin):
onuertetur dlor eius in caput ous
et in uerticẽ ipĩus iniquitas eius de¬
scendet. Superius diximꝰ caput interioris
honĩis esse mẽtem hunc autẽ uertitẽ capi¬
tis possumiꝰ appellare mẽtis racionẽ Dicut
enĩ uertex capitis in dexterã ⁊ sustrã par¬
tem capilles dundit sic racio mẽtis bonas
et malas cogitacões disteruit In uertitẽ
eius iniquitas descendet dum malitia
caprit in duas partes indeatur strudi In
duas partes caput stinditin dũ racio mẽ¬
tis addiuersa partitur Oportet autẽ si hͭ
inifirmitas contiugat a licui ut caput In
Caput igitur mitta uel panno serinntux
tur hoc eñi medicamiẽ agitur ut mentis
iacio ad unũ colligatur unde ⁊ psalmista
uerũptamẽ deus confriget capita mum¬
corum snorũ uertitẽ capitis perambulãtũ
in delictissius Capita mnumicorũ sũt men¬
tes superborũ. uertex capilli est uersũciã
questiomĩ in disputacõe subtili Que ides
subtilitati capilloꝵ moraliter comparatur

Expanded text:
onvertetur dolor ejus in caput ejus, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet . Superius diximus caput interioris hominis esse mentem, nunc autem verticem capitis possumus appellare mentis rationem. Sicut enim vertex capitis in dextram et sinistram partem capillos dividit, sic ratio mentis bonas et malas cogitationes discernit. In verticem hominis iniquitas descendit, dum malitia caput in duas partes videatur scindi. In duas partes caput scinditur, dum ratio mentis ad diversa partitur. Oportet autem si haec infirmitas contingat alicui, ut caput infCaput autem vitta, vel panno lineo stringitur, tur. Hoc enim medicamine agitur, ut mentis ratio ad unum colligatur. Unde et Psalmista: Verumtamen Deus confringet capita inimicorum suorum, vertin delictis suis . Capita inimicorum sunt mentes superborum. Vertex capilli est versutia quaestionum in disputatione subtili. Quae ideo ilitudinem, subtilitati capillorum moraliter comparatur.
Abbreviated transcription (Latin):
et unaq̃ transgredimur possessionis sue terminũ
et molitur occupare alteruis p̾dium et contra
instituta diuine sauctronis ⁊ contra regulam
discrecionis non sinũt sibi diuidi terram
in fumclõ distribucionis. Iuxͣ hunc itaq mo¬
dum dunduntur. sepe bom contra bonos ⁊⁊ m¬
Sed unde queso ista in corde humano multiffor¬
nis altereauo et infinita contencio insi de lan-¬
guore capitis ⁊ defftũ ne iuirtutis et priratiõe
antique ptãtis Manet irusq hoͨ. om̃e capud
languidum ⁊ ꝙͣuis arbitrium hommnis u̾e sit
lib̾m perseuerat tñ infiomum. nec p̃t curan ad
ht̃ int̾ior ille homo nr̃ caput languid̃. qd per se¬
Nonꝙͣ .ii. ad bonum nisi aliena manu erugit᷑ͦ
et absqz more ad se seu, et fub se relabrtur ꝯ sbleuãtis
manus subtrahitͤ¬

Expanded text:
et unaquaeque transgreditur possessionis suae terminum, et unaquaeque transgreditur possessionis suae terminum, et molitur occupare alterius praedium, et contra instituta divinae sanctionis, et contra regulam discretionis non sinunt sibi dividi terram in funiculo distributionis. Juxta hunc itaque modum dividuntur saepe boni contra bonos, et iSed unde, quaeso, ista in corde humano multiformis altercatio, et infinita contentio, nisi de languore capitis, et defectu nativae virtutis, et privatione antiquae potestatis? Manet enim usque hodie omne caput languidum, et quamvis arbitrium hominis vere sit lhabet interior ille homo noster caput languidum, quod per seNunquam enim ad bonum, nisi aliena manu, erigitur, et absque mora ad se, seu etiam sub seipsum relabitur, cum sublevantis manus subtrahit
Abbreviated transcription (Latin):
Nam ille manu fortis qui de celo uenit rex fortis
et potens imprelio. ñ uenit pacem mict̾e in terra s
tociens hãt prẽm malum Cũ .ii. meus de tur pi
delectacione confunditur et humiliatur ⁊ de tali
ꝑente humilitas nascitur. recte talis proles ad¬
uersus talem prẽm seꝑatur. Silx̃ cum castitas
superbiam gignit. recte prolem suam talis parẽs
E ad huius tante et tam magne admira¬
cionis cumulũ illud accedit ⁊ nestio quid
magni prodigni protẽdit. ꝙ et contencio sit inter
discipulos et boni contendunt contra bonos. ⁊ fit
magna contradictõ ⁊ uehemens disceptacio inter
ꝯͣdr̃ ab alia. ⁊ fit inter hiꝰ contines celi ꝯtencio dura.
dũ eand̃ freꝙ̃ter culpam ꝙͣ iubet iustitia puniri.
niã mandat ignosti. nec patit᷑ iusticia sepe uł paꝵ
quid se a suo rigore relaxarr. nec sustinz miã nel
hac ultisti totũ illa utitur ad totum indulgend̾

Expanded text:
Nam ille manu fortis qui de coelo venit, rex fortis Nam ille manu fortis qui de coelo venit, rex fortis et potens in praelio, non venit pacem mittere in terram, toties habeat patrem malum. Cum enim mens de turpi delectatione confunditur, et humiliatur, et de tali parente humilitas nascitur, recte talis proles adversus talem patrem separatur. Similiter, cum castitas superbiam gignit, recte prolem suam talis parens Sed ad hujus magnae, et tantae admirationis cumulum illud accedit, et nescio quid magni prodigii portendit, quod etiam contentio fit inter discipulos, et boni contendunt contra bonos, et fit magna contradictio, et vehemens disceptatio inter a, et fit inter hujusmodi concives coeli contentio dura, et eamdem frequenter culpam quam jubet justitia puniri, misericordia mandat ignosci, nec patitur justitia saepe, vel parum quid se a suo rigore relaxari, nec sustinet misericohaec ulcisci totum, illa nititur ad totum indulgendum,
Abbreviated transcription (Latin):
uis nesciat ꝙͣ grauis sepe contencio. et quã
songa fiat disceptacio inter amariciam et
gulam. non dicam de talento s uno solo mĩmo.
cũ qd̃ una ult̃ expendi. altera precipit reseruari.
Sit sepe superbia luxurie aduersatur. ⁊ una ab
altera uehementer infestatur ⁊ ml tociens ma¬
lum. luxurie compestitur ut mous elata hãt ũde
glẽtur Oxͣ multa sunt q̃ prohib tenacia. q tñ.
precipit et preualet uana gloria. Et in hiis om̃i¬
bus diuiditur regnum aduersus regnum S¬
ipm̃. Quis tñ ignorat ꝙͣ sepe ħ fiat ut cũ sr̃bie
superbia obuiait ut una altori cedat et ħ ipm ꝙ
sepe superbie exuiuas abicimus. ⁊ de hũili hĩtu
amplius intumescuus. Sic honoris sublimitas
contempiitur ut de honoris contemxtu ꝙͣto ocul¬
eqz tunere seõ sfato qr piore eit de pelano ciuis.
Onme .ii. regnum in se ip̃m diuisum desolabilia
et domus supra domum cadet. Cum ergo audis
p̾lia et sedicõnes, et oppiniones bellorui noli treri

Expanded text:
uis nesciat quam gravis saepe contentio et quam longa fiat disceptatio inter avaritiam et gulam, non dicam de talento, sed de uno solo nummo, cum quod una vult expendi, altera praecipit reservari. Sic saepe superbia luxuriae adversatur, et una ab altera vehementer infestatur, et multoties malum luxuriae compescitur, ut mens elata habeat unde glorietur. Quam multa sunt quae prohibet tenacia, quae tamen praecipit, et praevalet vana gloria. Et in his omnibus dividitur regnum adversus semetipsum. Quis tamen ignorat quam saepe hoc fiat, ut cum superbiae superbia obviat, ut una alteri cedat, etiam hoc saepe superbiae exuvias abjicimus, et de humili habitu amplius intumescimus. Sic honoris sublimitas contemnitur, ut de honoris contemptu quanto occulneque timere, sed scito quia prope est desolatio ejus. Omne enim regnum in seipsum divisum desolabitur, et domus supra domum cadet. Cum ergo audieritis praelia, et seditiones, et opiniones bellorum, nolite terreri.
Abbreviated transcription (Latin):
tergũ se hẽre ondit sicut ille qui dixit Reto¬
gitabo tibi om̃s annos meos in amaritudine
amme mee. Guis aũt dubitet huius modi
hoĩb mare post tergum relictum ẽẽ ad tutis¬
simum firmamentum et subuersionẽ inimito¬
rum. Solet emĩ amaritudo pm̃e non solum ꝑpe¬
trata mala satiffaciendo delere uerum etiam.¬

Expanded text:
tergum se habere ostendit, sicut ille, qui dixit: Recotergum se habere ostendit, sicut ille, qui dixit: Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animae meae . Quis autem dubitet hujusmodi hominibus mare post tergum relictum esse, ad tutissimum firmamentum, et subversionem inimicorum? Solet enim amaritudo poenitentiae non solum perpetrata mala satisfaciendo delere, verum etiam
Abbreviated transcription (Latin):
deat multos eciam post professiome uotũ reuicti
ad uomitum reddire ad seculum. nec saltem audet
nchoare bonum. Iste añ se mare hz s ad impedi¬
mentum. Quid enĩ est cordis trepidatõ mentis
sitau̾it filĩs est fluctui maris qui a uento moue¬
tur et ciocunfertur Alins hñt timorem iurilit᷑
caleat maris flictuaciones ante se fugat. cordis
non dubitat Mare uidit et fugit. eo ꝙͣ ĩutili
cedat. S qr sollicitus est ad huc quõ debeat uel
bonorum neg ligenciam. cauere. uel malorum
surrectionem declinare patitur quid̾ mare ꝙͣuis
non ante se in utroqz tamem latere eo ꝙ oporteat
hinc ad bona illĩc contra mala constant̾ agere.
multum laborare et u trobiqz sollicitum esse. Sed
felices illi quos iam uirtutum excercicia laborũ
certamina nõ tam fatigant ꝙͣ delectant. qui
hoc solum plangũt ꝙ tot ante acte uite tẽpora
uel in ñquitate assumpserunt uel in uanitate
perdiderunt. Qui huiusmõi est mare post

Expanded text:
deat multos etiam post professionis votum reverti deat multos etiam post professionis votum reverti ad vomitum, redire ad saeculum, nec saltem audet inchoare bonum, iste ante se mare habet, sed ad impedimentum. Quid enim est cordis trepidatio, mentis fluctui maris, qui a vento movetur et circumfertur. Alius hunc timorem viriliter calcat, maris fluctuationes ante se fugat, cordis non dubitat, mare vidit et fugit, eo quod omnis cedat. Sed, quia sollicitus est, adhuc quomodo debeat vel bonorum negligentiam cavere, vel malorum subreptionem declinare, patitur quidem mare, quamvis non ante se, in utroque tamen latere, eo quod oporteat hinc ad bona, illinc contra mala constanter agere, multum laborare, et utrobique sollicitum esse. Sed felices illi quos jam virtutum exercitia, laborum certamina, non tam fatigant quam delectant, qui licet solum plangunt, quod tot anteactae vitae tempora, vel in iniquitate consumpserunt, vel in vanitate perdiderunt. Qui hujusmodi est, mare post
Abbreviated transcription (Latin):
alii. aut post se. Qui aut ante se hũt
est eis ad impeduentum. Qui muxͣ se hñt est
eis maduitorium. qui post se hñt est eis ad.
firmamentum. sit utiq iscłitis egiptum de¬
serentib. desertum introire uolũtib. et ad
promissioiis terrain suspirentibus. Prius
hũerunt mare ante se ad impedumentum pio¬
fectionis. post hũerunt iuxͣ se in adintorium
deffencõis qu erat eis pro muro a dextris et a sim¬
scris. tandem hũerunt post se in firmatum
securitatis immicis eorum ab eo submersis
seu int̾elufis. Ante nos futura. mxͣ nos.
pñcia post nos preterita. Mare ante nos
timor futuror periculorum mare iuxta nos
labor incũbencium certaminum. Mare post
nos dolor perpetratorum Mare ante nos ti¬
mor pusillammitatis. Mare mx̃ nos labor
solituduns. Mlare post nos do lor penitudmnis
Timor pusillamimitatis impedit. Labor solita¬
dinis munit dolor penicudinis protegit. Alius
aliorum uitam confiderans et scudiũm cum ui¬

Expanded text:
alii autem post se. Qui autem ante se habent, est eis ad impedimentum; qui juxta se habent, est eis in adjutorium; qui post se habent, est eis ad firmamentum. Sic itaque Israelitici Aegyptum deserentes, desertum intrare volentes, et ad promissionis terram suspirantes, prius habuerunt mare ante se ad impedimentum profectionis; post habuerunt juxta se in adjutorium defensionis, quando erat eis pro muro a dextris et sinistris; tandem habuerunt post se in firmamentum securitatis, inimicis eorum ab eo submersis seu interclusis. Ante nos futura, juxta nos praesentia, post nos praeterita. Mare ante nos, timor futurorum periculorum est. Mare juxta nos, labor incumbentium certaminum est. Mare post nos, dolor perpetratorum malorum; mare ante nos, timor pusillanimitatis; mare autem juxta nos, labor sollicitudinis; mare post nos, dolor poenitudinis. Timor pusillanimitatis impedit; labor sollicitudinis munit; dolor poenitudinis protegit. Alius aliorum vitam considerans et studium, cum vi
Abbreviated transcription (Latin):
uendum inltam plenũ auxietatis ⁊ uehemen¬
cie ac sollitudinis excogitari posse ꝙͣ ad iudicã¬
dum stare illi tam deifico tribunali ⁊ adhnc in¬
sentenciam. Quis enĩ sustinebit diẽ introitus
eus aut quis ferre poterit ut aspiciat eum.
Quia ipse ingredicur quasi ignis conflatorn
et quasi herba fullonũ ⁊ sedebit conflans et
eniũdans sicut aurum et argentum Qui hoc nõ
formidat ut debet nondũ cogn̾onit cum quanto

Expanded text:
vendum, quid tam plenum anxietatis, et vehementissimae sollicitudinis excogitari potest, quam judicandum astare illi tam terrifico tribunali, et intens, et quis sustinebit diem introitus ejus? aut quis ferre poterit ut aspiciat eum? Quia ipse ingreditur quasi ignis conflatorii, et quasi herba lavantium: et sedebit conflans et emundans sicformidat ut debet, necdum cognovit eum quanto
Abbreviated transcription (Latin):
gemibus orabat dicens. domine ne statuas illis hoc
pectatum quia nestunit quid faciunt. Ecce quõ¬
ad positionem gennũ effusum est oleũ. et de ceto
uelut oleũ effusum factum est nomen suui.
Si qͥd̃ ad miseracionem nimiei facta est effusio
olei in tantum ut adolestens qui emmꝰ sedebat.
respersus fit ex odore ungnenti. In curuato nãq
corpore et inclinato capite lapide cepitoleũ effrue¬
re. et factum est sicut ungnentum in capite et
destendit in horam uestimenti eius qui uestimnãta
sernabat. Uelociter ergo surgens qui dui sederat
in tenebrosis et in umbra mortis te pit turrere in
odorem unguẽto rum. Exultansqz ut gigas.
ad currendam uiam suam quocunq erat ĩpe tus
spũs illuc gradiebatur et de cetero factus est
xxi bonis odor in ommi loco

Expanded text:
genibus orabat, dicens: Domine, ne statuas illis hoc genibus orabat, dicens: Domine, ne statuas illis hoc peccatum, quia nesciunt quid faciunt . Ecce quoad positionem genuum effusum est oleum, et de caetero velut oleum effusum factum est nomen suum. Siquidem ad miserationem inimici facta est effusio olei, intantum ut adolescens, qui eminus sedebat, respersus sit ex odore unguenti. Incurvato namque corpore et inclinato capite, coepit oleum effluere, et factum est sicut unguentum in capite, et descendit in oram vestimenti ejus qui vestimenta servabat. Velociter ergo surgens, qui diu sederat in tenebrosis et in umbra mortis coepit currere in odorem unguentorum, exsultansque ut gigas ad currendam viam suam, quocunque erat impetus Spiritus, illic gradiebatur, et de caetero factus est Christi bonus odor omni loco
Abbreviated transcription (Latin):
consolabatus Afsurbatur ex illata museria affi
ciebatur ex molita mĩa. gratulabatur ex ĩspecta
gloria. ecte sub uno eod̃qz tpr̃e uidebat inferiuis
unde compateretur. uidebat superius unde iocũ¬
daretur Ecce quõ de eod pect ore manabat pie¬
tas cum iocunditate iocunditas cũ pietate Ecte
quõ de eod̾ uase manat oleum cũ melle. oleũ pie-¬
tatis cum melle iocunditatis. Que queso est ista
in lapide isto olei et mellis ĩ ꝑmixta confusio et
in confusa ꝑmixtio. Nliror si non miraris quõ
pugnator fortis sub uno eodẽqz momento sugge¬
bat mel de petra oleum qz de saxo durissimo. Mira
uirtus sapiencie et quis digne peͣ set p̃miũ huiꝰ
petre que in tanta copia distillat oleum cũ melle
Qu anta queso olei et mellis copia messe depre-
cedo nullo dultore actenniatur. Imo mirũ in modũ
crescit ex dolore delectacio et ex passione cõpassio
Martir sane cum lapidaretur magis mise reba¬
tur. nimitis suis ꝙͣ mnembris suis. Positis em̃

Expanded text:
consolabatur. Affligebatur ex illata miseria, afficiebatur ex inolita misericordia, gratulabatur ex inspecta gloria. Ecce sub uno eodemque tempore videbat inferius unde compateretur, videbat superius unde jucundaretur. Ecce quomodo de eodem pectore manabat pietas cum jucunditate, jucunditas cum pietate. Ecce quomodo de eodem vase manat oleum cum melle, oleum pietatis cum melle jucunditatis. Quae, quaeso, est ista in lapide isto olei et mellis impermista confusio et inconfusa permistio? Miror si non miraris quomodo pugnator fortis sub uno eodemque momento sugebat mel de petra oleumque de saxo durissimo. Mira virtus patientiae, et quis digne penset pretium hujus petrae, quae in tanta copia distillat oleum cum melle? Quanta, quaeso, olei et mellis copia inesse deprehcedo nullo dolore attenuatur? Imo mirum in modum crescit ex dolore delectatio, et ex passione compassio. Martyr sane cum lapidaretur, magis miserebatur inimicis suis quam membris suis. Positis enim
Abbreviated transcription (Latin):
ost hos laxides sequitur robur sapiencie quẽ
lapidem me recolo octauo loco amimeyasse
Ecte laxis fortissimus om̃i qz durissimus. hunc
laxidem tenet in mambus celestis milicie signifer
ille protho martir stophs. et factus est ei turrie
fortitudinis a facie mumnici. In hoc laxide lapidum
se p̃mencium sustinuit fortiter ictus nec timuit
laxidantiũ manus nec eorum impetum qui stri¬
debant dentib in eum. O laxis fortis et dupus
s dulcedine plemis O pectus robustissimum s
pietate plenum. Miraris qui hec audis quõ in
patĩa sua possedit ammam suam s mirari possuis
debuisses quõ ãmꝰ sub tanta per secuciomis ama¬
ritudine non amiserit dulcedinem suam ab ini¬
micis pmebatur et pro minicis p̃cabatus susti¬
nebat seuicia humanã et suspitebat glr̃am dĩnam
Ecte inquit iudeo celos aptos et ihm̃ stantem a

Expanded text:
ost hos lapides sequitur robur patientiae: quem lapidem me recolo octavo loco annumerasse. Ecce lapis fortissimus, omniumque durissimus. Hunc lapidem tenet in manibus coelestis militiae signifer ille protomartyr Stephanus, et factus est ei turris fortitudinis a facie inimici. In hoc lapide lapidum se prementium sustinuit fortiter ictus, nec timuit lapidantium manus, nec eorum impetum, qui stridebant dentibus in eum . O lapis fortis et durus, sed dulcedine plenus! O pectus robustissimum, sed pietate plenum! Miraris quilibet audis quomodo in patientia sua possedit animam suam, sed mirari potius debuisses quomodo animus sub tanta persecutionis amaritudine non amiserit dulcedinem suam. Ab inimicis premebatur, et pro inimicis precabatur. Sustinebat saevitiam humanam, et suspiciebat gloriam divinam: Ec
Abbreviated transcription (Latin):
ommibus diebus uite sue. horum adħ lapidum
penuriam prophã sustinebat et sub magna dis¬
erecionis mopia laborabat cum ad h fixꝰ esset
in limo profundi eo ꝙ nundũ sibi constaret
rati certitudo consilii in tm̃ ut domino clama¬
ret et dixẽt qmi diu ponam confilia in amma
mea Sed de hoc lum profundo nunꝙͣ plene
emersisset insi hanc de qua lo quinur petrã.
tandem alũ inuenisset. in petra inquit exal¬
tauit me nec exaltauit capud meum super
inmicos meos. Qui de hoc genere lapidum.
uiam sibi non storuit nũꝙͣ munde incedit.
nuĩꝙͣ stabiles gressus figᵗ Qui uult firut̾
ercio et honnieste mcedere de bet nil omnio in¬
confulte agere et quali debuit lapide constat
sibi uiam strauisse. et potest sẽcure meedere
Omma inquit sapienis fac cum consilio et

Expanded text:
omnibus diebus vitae suae. Horum adhuc lapidum omnibus diebus vitae suae. Horum adhuc lapidum penuriam Propheta sustinebat, et sub magna discretionis inopia laborabat, cum adhuc fixus esset in limo profundi, eo quod nondum sibi constaret rati certitudo consilii, intantum ut Domino proclamaret et diceret: Quandiu ponam consilia in anima mea? Sed de hoc limi profundo nunquam plene emersisset, nisi hanc, de qua loquimur, petram tandem aliquando invenisset: In petra, inquit, exaltavit, me, et nunc exaltavit caput meum super inimicos meos . Qui de hoc genere lapidum viam sibi non sternit, nunquam munde incedit, nunquam stabiles gressus figit. Qui vult ergo firmiter et honeste incedere, debet nil omnino inconsulte agere, et quali debuit lapide constat sibi viam stravisse, et potest secure incedere. Omnia, inquit Sapiens, fac cum consilio, et
Abbreviated transcription (Latin):
apidem diximus quem. si diligenter quermiꝰ
ciciꝰ capudpaulum inuenimus. Tñi si quid distrecõis
dono confidit. tñi de consilii sui certitudine p̾sumit
ut fidenter consilium det ubi dñicum preceptum
non ħ. De uirgimibus inquit preceptum dñi nou
hẽo consilium aũt do. Huic est ꝙ aliis se in exem¬
plum conuersacionis propoint et uitam suam.
uiuendi formain sequatibz ostendit cum dixit
imitatores mei estote ficut et ego xpĩ et recte sane
eo ꝙ statuerit dñs supra petram pedes suos et
dixexit gressus suos hunsmoĩ ut arbitror laꝑi¬
dibus uiator illorum uia strata erat de quibus
prophã pro ãmiracione exclaniat. qm̃i speciosi pe¬
des enuangelizanciũ patem euuangeliz anucium
bona. hĩe insi fallor lapidibus magnus ille prĩ-¬
archa iose pħ quẽ prĩceps populorum constituit
diñni domus sue et prĩcipem omnis possessionis.
sue at coudires pũapes euis sint seiet ip̃m et¬
et senes eius prudencia doceret his iꝙͣ lapi¬

Expanded text:
apidem diximus, quam si diligenter quaerimus, citius apud Paulum invenimus. Tantum siquidem de discretionis dono confidit, tantum de consilii sui certitudine praesumit, ut fidenter consilium det, ubi Dominicum praeceptum non habet: De virginibus, inquit, praeceptum Domini non habeo, consilium autem do I  et vitam suam vivendi formam sequacibus ostendit, cum dicit: Imitatores mei estote, sicut et ego Christi . Et recte sane eo quod statuerit Dominus supra petram pedes suos, et direxit gressus suos. Hujusmodi, ut arbitror, lapidibus viatorum illorum via strata erat, de quibus Propheta pro admiratione exclamat: Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona! His, ni fallor, lapidibus magnus ille patriarcha Joseph, quem princeps populorum constituit dominum domus suae, et principem omnis possessionis suae, ut erudiret principes ejus sicut semetipset senes ejus prudentiam doceret. His, inquam, lapi
Abbreviated transcription (Latin):
michi accende me. Illmmã ⁊ sanctifica me
uas tuũ de malitia. enatua impłe de gr̃ã
⁊ plem̃ ꝯserua ut ad̾ salutem amme mẽ
mãduce tibũ carius tue quatẽ mãducãdo
te. uinã de te. uadam perte peruenian
ad te repausem ĩte. Oulcede amoris et
amor dulcedinis comedat te uenter meꝰ
et nectare tui amoris ⁊ epleã tui uistera
mea. ut erugtuet mens pra uerbio bonũ
Caritas deus mens. mel dulcedolat m¬
ueum cibus es grao dnũ. fat me creste᷑
in te ut sano poilato possis mãducari a
me Tu es nita mea qua uinẽ spes eui
Inhereo nloria quam adipisti desidero. Tu
michi tor tene mẽtem rege mellcm̃ dirige
amorem exige. aninui suspende ⁊ in super¬
na fluenta os sitientis te spũe trahe.
Tateat queso tu nultus carins conticestãt
santasie terraꝵ ⁊ aquaꝵ a eris ⁊ poli Ta¬
ceant sempnia. et ymaginarie reuelacões
omĩs hngna om̃e sitpũ ⁊ quidquid t̾risse¬

Expanded text:
mihi, accende me, illumina et sanctifica me, mihi, accende me, illumina et sanctifica me, vas tuum de malitia evacua, imple de gratia, et plenum conserva, ut ad salutem animae meae manducem cibum carnis tuae, quatenus manducando te vivam de te, vadam per te, perveniam ad te, repausem in te. O dulcedo amoris, et amor dulcedinis, comedat te venter meus, et nectare tui amoris repleantur viscera mea, ut eructet mens mea verbum bonum. Charitas viva, Deus meus, mel dulce, lac niveum, cibus es grandium. Fac me crescere in te, ut sano palato possis manducari a me. Tu es vita mea qua vivo, spes cui inhaereo, gloria quam adipisci desidero. Tu mihi cor tene, mentem rege, intellectum dirige, amorem erige, animum suspende, et in superna fluenta, os sitientis te spiritus trahe. Taceat, quaeso, tumultus carnis, conticescant phantasiae terrarum et aquarum, aeris et poli. Taceant somnia et imaginariae revelationes, omnis lingua, omne signum, et quidquid transe
Abbreviated transcription (Latin):
ore ⁊ pest oculis meis semper  ebiq Ita
ut nullus in me aduilteriis amoribz ya
sacratissimã effrisionẽ ytiosi sangiĩs tui
et orões tibi offero dum bue landis psalmodiã
Decanto dum misteruĩ nr̃e iedemptoĩs mani
sacris altaribus licet indiguus assisto cupi¬
ens offerre illud mirabile ⁊ celeste sacrifitiũ
omni reu̾e̾ricia ⁊ denotõe diginrũ. qd tu dñe
mens sacerdos ĩmaculate institiusti ⁊ offerre
precepisti in cõmeoracõe tue caritat ꝭ mort
stil et passionis pro salute nra pro totidia¬
na nr̃e fragilitatis reparatc̃e. Cõfirmet᷑
mens mea inter tanta misteria dulcedine
yresentie trie. sentiat tetibi adesse ⁊ leter
coram te. Iguis qui semper luces amor
qui semper ardes dultis xp̃e ihũ bone
luien etuũ ⁊ indeficiẽs pains uite qui
yos refitis ⁊ in te nõ desicis totidie come¬
deris et semper integer manes. resplẽde

Expanded text:
ore, et prae oculis meis semper et ubique, ita ore, et prae oculis meis semper et ubique, ita ut nullus in me adulterinis amoribus pasacratissimam effusionem pretiosi sanguinis tui, et orationes tibi offero, dum tuae laudis psalmodiam decanto, dum mysterium nostrae redemptionis manifsacris altaribus, licet indignus, assisto cupiens offerre illud mirabile et coeleste sacrificium omni reverentia, et devotione dignum, quod tu, Domine meus, sacerdos immaculate, instituisti, et offerre praecepisti in commemorationem tuae charitatis, mortis scilicet et passionis pro salute nostra, pro quotidiana nostrae fragilitatis reparatione. Confirmetur mens mea inter tanta mysteria dulcedine praesentiae tuae. Sentiat te sibi adesse, et laetetur coram te, ignis qui semper luces, amor qui semper ardes, dulcis Christe, Jesu bone, lumen aeternum et indeficiens. Panis vitae, qui nos reficis, et in te non deficis, quotidie comederis, et semper integer manes. Resplende
Abbreviated transcription (Latin):
me in uoto pascue secus unuilos dulcĩ
aquaꝵ uoi preparas in consperu uies
menisam nui ltiplicis apparatus q̃ fatigatũ
tandem iefocillatus delicris multaꝵ mise¬
desiderem te ne amon te ꝙͣtuĩ uelo quãtum
debeo ĩmensũs es et sine mẽsura debes ama¬
ii presertim a nobis quos sit amasti sic
saluasti pro quibris tanta ⁊ talia fecisti
Amnor qui semper ardes ⁊ nuĩꝙͣ extingue
accende me totum igne tuo amore tuo. di¬
lectione tua. de siderio tuo caritate tua io¬
cũditate s⁊ exultatõne tua. pietate s⁊ suam
est ⁊ bona que casta est ⁊ mũda ne totus
dulcedine amoris tiu ptenus. totue flãma
caritatis trie naporatus diligã te dĩ
meum dulcissimũ ⁊ pulcherrimũ ex tote
corde mes et ex tota aiũ mea ⁊ extrtis ui¬
ribus meit ⁊ ourĩ intẽtr̃e uea aĩ multa
cordis contrictõe ⁊ lat̾maꝵꝵ fonte Cũ mnlã
reuerẽtia ⁊ tremore habens te in corde et in

Expanded text:
me in loco pascuae secus rivulos dulcium me in loco pascuae secus rivulos dulcium aquarum, ubi praeparas in conspectu meo mensam multiplicis apparatus, quae fatigatum tandem refocillatus deliciis, multarum misedesiderem te, ut amem te quantum volo, quantum debeo. Immensus es, sine mensura debes amari, praesertim a nobis, quos sic amasti, sic salvasti, pro quibus tanta et talia fecisti. Amor, qui semper ardes, et nunquam exstinguerma, Deus meus, accende me totum igne tuo, amore tui, dilectione tui, desiderio tui, charitate tua, jucunditate et exsultatione tua, pietate et suaviest et bona, quae casta est et munda, ut totus dulcedine amoris tui plenus, totus flamma charitatis tuae vaporatus: Diligam te Dominum meum dulcissimum et pulcherrimum ex toto corde me, et ex tota anima mea, et ex totis viribus meis, et omni intentione mea , cum multa cordis contritione, et lacrymarum fonte, cum multa reverentia et tremore, habens te in corde, et in