comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
git in quibus omĩbus fete socrates cepͥmit
ius quidda de illo de quo scripta sunt nõ
suspicctur. Quod item nos postulamui
non a te quide qui nobis omiã sũma tri¬
buis sed a teteris qui hec ĩmanus sument
manis ut quidda de .l. crasso ꝙͣ ꝙͣtur a no¬
bis exprimet᷑ suspicent᷑. Noł cin qui
ip̃i sermoni nõ interfuissemus et quibu
Ccotta tãtũ mõ locos ac smãs huiꝰ dispu¬
tationis tradid isset quo in genere otõis
utrũq oratore cognoueraius id ipĩ
sumus in code sermone ad umbrareto¬
nati Quodsiquis erit qui ductus opimo¬
ne uulgi aut antoniu ieuimorer auto
bis uterq inductꝰ ẽ iserit exus que dosi
illos nõ audierit aut dunditate nõ posit
Nam fuit uterq ut exposui antea cu studio
atꝙ ingemo et doctrina prestans omĩbus tũ
in suo genere perfectus ut neq in Antoiõ
deeẽt ẜic ornatus orõnis neq cͥrasso redun¬
daret¬
T. IUITURañ

Expanded text:
it, in quibus omnibus fere Socrates exprimitit, in quibus omnibus fere Socrates exprimitius quiddam de illo, de quo scripta sunt, suspicatur; quod item nos postulamus non a te quidem, qui nobis omnia summa tribuis, sed a ceteris, qui haec in manus sument, maius ut quiddam de L. Crasso, quam quantum a nobis exprimetur, suspicentur. Nos enim, qui ipsi sermoni non interfuissemus et quibus C. Cotta tantum modo locos ac sententias huius disputationis tradidisset, quo in genere orationis utrumque oratorem cognoveramus, id ipsum sumus in eorum sermone adumbrare conati: quod si quis erit, qui ductus opinione vulgi aut Antonium ieiuniorem aut bis uterque inductus est, is erit ex eis, qui aut illos non audierit aut iudicare non possit; nam fuit uterque, ut exposui antea, cum studio atque ingenio et doctrina praestans omnibus, tum in suo genere perfectus, ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis neque in Crasso redundaretUt igitur an
Abbreviated transcription (Latin):
propter admixtam ciuium sedem bonoruu
uictoria metori fuisset. Michi quidem. q
frater et eorum casus de quibus ante dix
et ea que nos metipĩ obamore in rem p.
incredibile et singularem pertulimus ac
sensimus cogitanti smã sepe tua uera ac sa¬
pienis uiderꝰ solet. Qui propter tot tãtosq
prccipitis casus clatissimoꝵ hominu atq
optimoru uiroꝵ me semper ab omĩ con¬
tentione ac dimicatione teuocasti. Sed
quonia hec iam neq integra nobis esse
possunt et sũmi labores nostri magna cõ¬
pensanti gloria mitigantur. pergamus
ad ea solatia que nõ mõ sedatis molestis
iocunda sed etiam herentib salutaria no¬
bis esse possint. Sermonẽq .l. Ctassi x̃liquii
ac pene postremu memorie prodamus
Atq cis nequaꝙͣ pare illius ingemo at
pro nr̃o tamẽ studio merita grã debitãq
referamus. neq eni est quisꝙͣ nrũ qui
tu libros platonis mixabilit̾ scriptos le

Expanded text:
propter admixtam civium caedem bonorum propter admixtam civium caedem bonorum victoria maerori fuisset. Mihi quidem, Quinte frater, et eorum casus, de quibus ante dixi, et ea, quae nosmet ipsi ob amorem in rem publicam incredibilem et singularem pertulimus ac sensimus, cogitanti sententia saepe tua vera ac sapiens videri solet, qui propter tot tantos tam praecipitisque casus clarissimorum hominum atque optimorum virorum me semper ab omni contentione ac dimicatione animi revocasti. Sed quoniam haec iam neque in integro nobis esse possunt et summi labores nostri magna compensati gloria mitigantur, pergamus ad ea solacia, quae non modo sedatis molestiis iucunda, sed etiam haerentibus salutaria nobis esse possint, sermonemque L. Crassi reliquum ac paene postremum memoriae prodamus, atque ei, si nequaquam parem illius ingenio, at pro nostro tamen studio meritam gratiam debitamque referamus. Neque enim quisquam nostrum, cum libros Platonis mirabiliter scriptos leg
Abbreviated transcription (Latin):
coru ipõru qui tum aduscẽtes crasso se
dicarant horribiles miscrosq casus ex quib
C. cotta que ille florente teliquerat paucis
Diebus post morte crassi depulsus per ĩui¬
diam tribunatu nõ multis ab eo tprẽ mẽ¬
sibus eiectus c̃ etiuitate. Sulpitius autem
qui in cadem ĩ uidie flãma fuisset quib cũ
priuatꝰ coniũctissime uixerat. hos ĩtribu¬
natu spoliare instituit omĩ dignitate. Cui
quide ad sũma głam eloquẽtie florescẽti
ferto erepta uita ẽ et penc temeritatis nõ
sine magno rei pir malo constituta Ego nõ
te crasse cu uite flore tu mortis oportum¬
tate diuino consilio et ornatu et extmc¬
tu eẽ arbitror. Non tibi arit pro uirtute
animi constantiaq tua ciuilis ferri sube¬
unda fuit crudelitas aut siqua te fortuã
ab atrotitate mortis uindicasset eade esse
te funcꝵ priẽ spectatore coegisset Neq so¬
lum tibi improboꝵ dominatus sed etiam

Expanded text:
eorum ipsorum, qui tum adulescentes Crasso se eorum ipsorum, qui tum adulescentes Crasso se dicarant, horribilis miserosque casus; ex quibus C. Cotta, quem ille florentem reliquerat, paucis diebus post mortem Crassi depulsus per invidiam tribunatu non multis ab eo tempore mensibus eiectus est e civitate; Sulpicius autem, qui in eadem invidiae flamma fuisset, quibuscum privatus coniunctissime vixerat, hos in tribunatu spoliare instituit omni dignitate; cui quidem ad summam gloriam eloquentiae efflorescenti ferro erepta vita est et poena temeritatis non sine magno rei publicae malo constituta. Ego vero te, Crasse, cum vitae flore tum mortis opportunitate divino consilio et ornatum et exstinctum esse arbitror; nam tibi aut pro virtute animi constantiaque tua civilis ferri subeunda fuit crudelitas aut, si qua te fortuna ab atrocitate mortis vindicasset, eadem esse te funerum patriae spectatorem coegisset; neque solum tibi improborum dominatus, sed etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tremu fere colloquuti sunt euentu re¬
cordatus. Tenemus eni memoria. Q. ca¬
tulum uiru omĩ laude prestante cu sibi
nõ ĩcolumen fortuna sed exiliu et fuga
deprecaretur ẽẽ coactum ut uita se ipẽ pͥ¬
uaret. Iam. M. antonii in eis ipĩs rostris
in quibus ille tem .pu. constantissime cõ¬
sul defenderat queq censor imperatoris
manubiis orniarat positu caput illud
Neq uõ longe ab eo .c. Iulii caput hospitis e¬
trusci scelere positum cum .l. Iulii frĩs capite
iacuit ut ille qui hec non uidit et iuxissecũ
re .pi.Pariter et tum illa simul extinctꝰ ẽẽ
uideatur Neq emi propinquu suu maxi¬
mi animi uirum .p. Crassum suapte inter¬
fectu manu neq tollege sui pontificis max¬
ui sanguine simulatru respexsum ẽe iu¬
dit. Quo merore qua mẽte ille ĩ priã fuit
Etiam .C. carbonis inimicissimi homĩs eo¬
Dem die mors fuisset nepharia. nõ uidit

Expanded text:
tremum fere conlocuti sunt, eventum retremum fere conlocuti sunt, eventum recordatus? Tenemus enim memoria Q. Catulum, virum omni laude praestantem, cum sibi non incolumem fortunam, sed exsilium et fugam deprecaretur, esse coactum, ut vita se ipse privaret. Iam M. Antoni in eis ipsis rostris, in quibus ille rem publicam constantissime consul defenderat quaeque censor imperatoriis manubiis ornarat, positum caput illud a servata; neque vero longe ab eo C. Iuli caput hospitis Etrusci scelere proditum cum L. Iuli fratris capite iacuit, ut ille, qui haec non vidit, et vixisse cum re publica pariter et cum illa simul exstinctus esse videatur. Neque enim propinquum suum, maximi animi virum, P. Crassum, suapte interfectum manu neque conlegae sui, pontificis maximi, sanguine simulacrum Vestae respersum esse vidit; cui maerori, qua mente ille in patriam fuit, etiam C. Carbonis, inimicissimi hominis, eodem illo die mors fuisset nefaria; non vidit
Abbreviated transcription (Latin):
amplitudinis aut rei pir dignitate qui an¬
tem annus primii ab honoꝵ perfunctio¬
ne aditu omniu concessu ad sũma aue¬
toritate dabat Is omĩs eius spẽ atq omiã
uite consilia morte peruertit. fuit hoc luc¬
tuosum sius acerbum prie graue bonis ho¬
omĩbus. Sed hi tamen xeip. caũs sequuti st̃
ut michi non erepta .l. crasso adus ĩ mor¬
talibus uita sed donata mors cẽ uideatur
sceleris nepharii principes ciuitatis itos
non luctu filie non exiliu generi nõ acer¬
bissimai .E. marii fugam non illam post
redditu eis cedem omniu trudelissima
non demq in omĩ genere deformatam eã
attigi cogitatioẽ uim uarietatemq fortuẽ
non uagabit᷑ otõ mea longius atq eis fere
ipĩs defimietur uris qui hoc sermone ꝙ̃
referte cepimus continẽtur Quis eiu
non iurc beatani .l. crassi morte illam
que ẽ a multis sepe defleta dixerit cum
Horum ipõrum sit quitum cu illo pos¬

Expanded text:
amplitudinis aut rei publicae dignitate; qui auamplitudinis aut rei publicae dignitate; qui autem annus ei primus ab honorum perfunctione aditum omnium concessu ad summam auctoritatem dabat, is eius omnem spem atque omnia vitae consilia morte pervertit. Fuit hoc luctuosum suis, acerbum patriae, grave bonis omnibus; sed ei tamen rem publicam casus secuti sunt, ut mihi non erepta L. Crasso a dis immortalibus vita, sed donata mors esse videatur. sceleris nefarii principes civitatis reos, non luctum filiae, non exsilium generi, non acerbissimam C. Mari fugam, non illam post reditum eius caedem omnium crudelissimam, non denique in omni genere deformatam eam attigi cogitatione vim varietatemque fortunae, non vagabitur oratio mea longius atque eis fere ipsis definietur viris, qui hoc sermone, quem referre suscepimus, continentur. Quis enim non iure beatam L. Crassi mortem illam, quae est a multis saepe defleta, dixerit, cum horum ipsorum sit, qui tum cum illo pos
Abbreviated transcription (Latin):
tissimis et grauissinuis uerbis ut populo
ro. satisfaceret. Nunꝙͣ senatus neq consi¬
lium xei .pii. neq fidem defuisse ab eodca
et eundem id quod ĩ auctoritatibus ꝑscͥpt᷑
extat inscribendo affuisse. Illa tamiꝙ cignea
fuit diuuim homĩs uox et orõ ꝙͣ quasi expec¬
tantos post eius interitu uemiebamus in
curiam ut uestigium illud ipũm in quo ipẽ
dostrenu institisset contuerenuur. namq tũ
latus ei dicenti doluisse sudoremq multu
consequuturẽc̃ audiebamus ex quo quom cõ¬
ruisset cum febri domum rediit. Dieq sep¬
timo lateris dolore consumptus ẽ . O. fallace
hominu spem fragilemq fortuna et ĩanes
urãs contentiones que in medio spatio sẽpe
frangunt et corruĩt aut ante mip̃o cur¬
su obriuint᷑. ꝙͣ portum conspicere potue¬
runt. Nam ꝙͣ diu fuit crassi ambitionis¬
uita labore distracta tam diu priuatis ina¬
gis offitiis et ingenii laude floruit ꝙͣ fructu

Expanded text:
tissimis et gravissimis verbis, ut populo tissimis et gravissimis verbis, ut populo Romano satis fieret, numquam senatus neque consilium rei publicae neque fidem defuisse ab eo dictam et eundem, id quod in auctoritatibus perscriptis exstat, scribendo adfuisse. Illa tamquam cycnea fuit divini hominis vox et oratio, quam quasi exspectantes post eius interitum veniebamus in curiam, ut vestigium illud ipsum, in quo ille postremum institisset, contueremur: namque tum latus ei dicenti condoluisse sudoremque multum consecutum esse audiebamus; ex quo cum cohorruisset, cum febri domum rediit dieque septimo lateris dolore consumptus est. O fallacem hominum spem fragilemque fortunam et inanis nostras contentiones, quae medio in spatio saepe franguntur et corruunt aut ante in ipso cursu obruuntur, quam portum conspicere potuerunt! Nam quam diu Crassi fuit ambitionis labore vita districta, tam diu privatis magis officiis et ingeni laude floruit quam fructu
Abbreviated transcription (Latin):
dane diciperctur patrimoriu digra¬
tatis Neq uo ĩquit ec̃ mirandu sicũ
ille sius consilis tem .pu. profligasset
corisiliu senatis intem pii repudi¬
tdus etdictum homini et uchementi
et discrto et imprumis forti ad ex sistedũ
philippo quasi quasdam uerboꝵ faces admouisset
non tulit ille et grauiter exarsit pigneribusq
adlatis crassu instituit cohercere quod quidẽ¬
m ipõ loco multa a crasso diuinitus dicta ef
ferebant᷑ cu sibi illu consule ẽẽ negaret cui
senator ipẽ non eẽt Antu cu omine auc¬
toritatt uniuersi ordinis propugnare pu
me his existimas pigneribus posse teritri. nõ
illa tibi sunt concedenda si .l. crassu uu co¬
Hercere. Nec tibi excidenda est lngna qua
uł euulsa spũ ipõ libidmne tuam libertas
ipã refutabit. Permulta tum uehementu¬
sima contentioẽ animi ingenii uirium
ab eo dicta eẽ constabat sententiamq cam
qua senatus frequens sequutus est orna¬

Expanded text:
e diriperetur patrimonium dignitatis; neque vero esse mirandum, si, cum suis consiliis rem publicam profligasset, consilium senatus a re publica repudiaret. Hic cum homini et vehementi et diserto et in primis forti ad resistendum Philippo quasi quasdam verborum faces admovisset, non tulit ille et graviter exarsit pigneribusque ablatis Crassum instituit coercere. Quo quidem ipso in loco multa a Crasso divinitus dicta esse ferebantur, cum sibi illum consulem esse negaret, cui senator ipse non esset. 'An tu, cum omnem auctoritatem universi ordinis pro pignere pume his existimas pigneribus terreri? Non tibi illa sunt caedenda, si L. Crassum vis coercere: haec tibi est incidenda lingua, qua vel evulsa spiritu ipso libidinem tuam libertas mea refutabit.' Permulta tum vehementissima contentione animi, ingeni, virium ab eo dicta esse constabat sententiamque eam, quam senatus frequens secutus est orna
Abbreviated transcription (Latin):
bi cu drus multa dephilippo quest
Sec̃t tetulit ad senatum de illo ipõ quod
incum ipũm ordine consultam gra¬
finter in contione ẽẽt ĩ uectus. Hic ut se¬
pe inter homiẽs sapiẽtissimos constare
urdi ꝙͣꝙͣ hoc crasso tu aliquid accurati
dixisset semper fere contigisse stabat

Expanded text:
a de Philippo questus esset, rettulit ad senatum de illo ipso, quod in eum ordinem consul tam graviter in contione esset invectus. Hic, ut saepe inter homines sapientissimos constare vidi, quamquam hoc Crasso, cum aliquid accuratius dixisset, semper fere cont
Abbreviated transcription (Latin):
idre et illa ad mitatione liberatus quod mł¬
tis cum alis semper admirari solebam und
ẽct tanta illa tuain causis diuinitas. nec̃
eni te ista attigisse arbitrabat que diligen¬
tissime cognoscer̾ et undiq collegisse. ususq
doctum partim correxisse uideo paruim
cõprobasse Neꝗ eo minus eloquẽtia tua
et multo magis uirtute et diligentia ad¬
miror ot simul gaudeo iuditiu animi mei
comprobari quod semper statui uemine
sapĩe lauder et eloquẽtie sinc sũmostudio
et labore et doctrina consequi posse Sed tũ
quidnam ẽ id quod dixisti fore ut tibi igno¬
sceremus si cognosceremus que te cã ĩẜmoi
ĩpulisser. Queꝰ est eni alia causa insi ꝙ nob
et horu adolescentiu studio qui te atten

Expanded text:
rore et illa admiratione liberatus, quod murore et illa admiratione liberatus, quod multis cum aliis semper admirari solebam, unde esset illa tanta tua in causis divinitas; nec enim te ista attigisse arbitrabar, quae diligentissime cognosse et undique conlegisse usuque doctum partim correxisse video, partim comprobasse; neque eo minus eloquentiam tuam et multo magis virtutem et diligentiam admiror et simul gaudeo iudicium animi mei comprobari, quod semper statui neminem sapientiae laudem et eloquentiae sine summo studio et labore et doctrina consequi posse. Sed tamen quidnam est id quod dixisti fore, ut tibi ignosceremus, si cognossemus, quae te causa in sermonem impulisset? Quae est enim alia causa, nisi quod nobis et horum adulescentium
Abbreviated transcription (Latin):
pondere et obscurari etia id quod perse
natura tenere potiusset Uidi ego sũ mos
homiẽs et diuina prope meõria athenis
Rarneadem in asya que uiuere hodica¬
his locis quos hrẽt quemẽinsse uelles p¬
stribere Quare hac exercitatione nõ crue
euocanda ẽ. Habetis sermone bene lon¬
gum hominis utina nõ ĩ prudentis ild
quide certe nõ minus uerecumdi qui qde
cum te catule tum etiam . I crasso audic¬
te de dicendi roẽ tam multa dixetum
Nam istoru gras minus mefortasseo¬
uere debint sed michi ignoscetis ꝓfecto
si modo que causa me ad hanc insolitam mi¬
chi loquatitate impulerit acteperitis Nos
uero inquit Catulus et eru pro mehoc et ꝓ
meo fratie respondeo non mõ ignosçimus
sedte diliginus magnamq tibi habemus
gram et cum humanitate et facilitatem
ignoscimus tuam tum admitamut ista
sciam et copiam . Equide etiam hoc meas¬
sequutu puto ꝙ magno sum leuatus er¬

Expanded text:
pondere, et obscurari etiam id, quod per se pondere, et obscurari etiam id, quod per se natura tenere potuisset. Vidi ego summos homines, et divina prope memoria. Athenis Carneadem, in Asia, quem vivere hodie aeis locis, quos haberet, quae meminisse vellet, perscribere. Qua re hac exercitatione non eruenevocanda est. Habetis sermonem bene longum hominis, utinam non impudentis! Illud quidem certe, non nimis verecundi; qui quidem, cum te, Catule, tum etiam L. Crasso audiente, de dicendi ratione tam multa dixerim; nam istorum aetas minus me fortasse movere debuit. Sed mihi ignoscetis profecto, si modo, quae causa me nunc ad hanc insolitam mihi loquacitatem impulerit, acceperitis.' 'Nos vero,' inquit Catulus 'etenim pro me hoc et pro meo fratre respondeo, non modo tibi ignoscimus, sed te diligimus magnamque tibi habemus gratiam; et cum humanitatem et facilitatem agnoscimus tuam, tum admiramur istam scientiam et copiam. Equidem etiam hoc me adsecutum puto, quod magno sum levatus er
Abbreviated transcription (Latin):
ligi nõ poteit. Quate ne m te nota et per¬
uulgata multus et insolens sim locis utẽ¬
dum est multis illustribus explicatis mo¬
dicis interuallis. Imaginibus aute agc̃tib
acribus insigintis que octurrere celeriterꝙ
percutere animu possint. Quam facultatẽ
et exercitatio dabit ex qua consuetudo gig¬
nitur similiu uerboꝵ conuersa et ĩmu¬
tata casibus aut tradita exparte ad genꝰ
notatio et unius uerbi ymagine totius
smnẽ informatio pictoris cuiusda sũm
ratione et mõ formaru uarictate locos
distinguẽtis. Sed uerboꝵ mcõria q̃ minꝰ
ẽ nobis necessaria maior̃ ymaginu uari¬
ctate distinguit᷑. Multa eni sunt uerba
que quasi articuli cõi̾ectũt mẽbra orõnis
que formari similitudine eoꝵ nulla pñt
utimur. Rerum memoria est oratioris eĩ
singulis personis benepositis notare poi¬
sumus ut smãs ymagimbus ordine locu
comprthendamꝰ. neq ueru ẽ quod abĩer¬
tibus dicitur opprimi meõria ymagmu

Expanded text:
loco non potest. 3. Quare ne in re nota, et pervulgata multus et insolens sim, locis est utendum mul is, illustribus explicatis, modicis intervallis. Imaginibus autem agentibus, acribus, insignitis, quae occurrere, celeriterque percutere animum possint. Quam facultatem et exercitatio dabit, ex qua consuetudo gignitur, sim lium verborum conservata, et immutata casibus, aut traducta ex parte ad genus mutatio, et unius verbi imagene totius sententiae in formatio, Pictoris cuiusdam summi ratione, et modo, formarum varietate locos distinguentis. Sed verborum memoria, quae minus est nobis necessaria, maiore imaginum varietate distinguitur. multa enim sunt verba, quae quasi articuli connectunt membra orationis, quae formari similitudine nulla possunt: utamur. rerum memoria propria est Oratoris, eam singulis personis bene positis notare possumus, ut sententias imaginibus, ordinem locis comprehendamus. Neque verum est, quod ab inertibus dicitur, opprimi memoriam imaginum
Abbreviated transcription (Latin):
crasso uolui que ego paulo ante scicbam uł
pudentius uł ĩuinus nolo eni dicere deta
suaui homine fastidiosius ad hoc genus
sermonis accedere. Quid eni dicere poterit
consularem se eẽ homine et tensoriu tadc̃
nrã causa est An etatem afferet Quadriẽ¬
mo minore An se hec nescire que ego scto
que ego cursim arripui que succissiuis ope¬
ris ut arunt Iste apucto sũmo studio sum
doctoribus. nichil dicam de ingenio cui
Dari iemo fuit et eni me dicente qui au¬
dierit nero umꝙ̃ tam sui despitietis fuit
quo speraret aut inclius aut codem modo
se posse ditere Crasso dicente nemo tamar¬
progans qui similiter scumꝙ dictuꝵ ẽc̃ tom¬
fideret. Qua obrem nefrustra hii taleb
uie uenerint te aliqñ crasse audiamus su
ille upita sta ẽc̃ concedam ĩquit antoni
que sunt longe secus. Quid michi tandem
hodie aut cuꝙ̃ homini quod ditipossit
reliqrusti. Dicam eni uere amicissimi he¬
mines quod sentio sepe doctos homies qd

Expanded text:
Crasso volui, quem ego paulo ante sciebam vel pudentius vel invitius, nolo enim dicere de tam suavi homine fastidiosius, ad hoc genus sermonis accedere. Quid enim poterit dicere? Consularem se esse hominem et censorium? Eadem nostra causa est. An aetatem adferet? Quadriennio minor est. An se haec nescire? Quae ego sero, quae cursim arripui, quae subsicivis operis, ut aiunt, iste a puero, summo studio, summis doctoribus. Nihil dicam de ingenio, cui par nemo fuit: etenim me dicentem qui audiret, nemo umquam tam sui despiciens fuit quin speraret aut melius aut eodem modo se posse dicere; Crasso dicente nemo tam arrogans, qui similiter se umquam dicturum esse confideret. Quam ob rem ne frustra hi tales viri venerint, te aliquando, Crasse, audiamus.' Tum ille 'ut ita ista esse concedam,' inquit 'Antoni, quae sunt valde secus, quid mihi tu tandem hodie aut cuiquam homini quod dici possit reliquisti? Dicam enim vere, amicissimi homines, quod sentio: saepe ego doctos homines, quid
Abbreviated transcription (Latin):
quentia nomẽ ipũm ĩuenit. Uerba igitur
inquit Crassus michi reliquit Antonius
rem ipe sũpsit Tuta cesar si quod difficilius
ẽ id tibi teliquit estnobis inquit causa cur
te audire cupiamus sin quod facilius tibi
causa non ẽ cur recuses Et catulus quioꝙ
dixisti inquit crasse hodie si apud te ma¬
neremus te mort nobis eẽ gesturu inhil¬
ne ad fidem tuam putas pertinere sum
cotta ridens possem tibi inquit srasse cõ¬
cedere sed uide ne quid catulus attulerit
teligionis hoc opus censoriu ẽ. id aute
uũc quide quoma id temporis ẽ surgẽ¬
dum censeo et tequiescendu. Post me¬
ridiem suta uobis est cõmoũ loq̃mur
aliquid isi forte incrastinus difsttema¬
te dicere Ille uõ inquit cotta ornamẽta orõ¬
nis non attigit neq eam laudem ex qua elo

Expanded text:
quentia nomen suum invenit.' 'Verba igitur' inquit Crassus 'mihi reliquit Antonius, rem ipse sumpsit.' Tum Caesar 'si, quod difficilius est, id tibi reliquit, est nobis' inquit 'causa, cur te audire cupiamus; sin, quod facilius, tibi causa non est, cur recuses.' Et Catulus 'quid, quod dixisti,' inquit 'Crasse, si hic hodie apud te maneremus, te morem nobis esse gesturum, nihilne ad fidem tuam putas pertinere?' Tum Cotta ridens 'possem tibi,' inquit 'Crasse, concedere: sed vide ne quid Catulus attulerit religionis: opus hoc censorium est, id autem nunc quidem, quoniam est id temporis, surgendum censeo et requiescendum; post meridiem, si ita vobis est commodum, loquemur aliquid, nisi forte in crastinum differre mare dicere.' 'Ille vero' inquit Cotta 'ornamenta orationis non attigit neque eam laudem, ex qua elo
Abbreviated transcription (Latin):
plteret silquid intelligersin sab aneosno
tecut tit ip̃ẽ instrumctu orat horti õce¬
rerrr tibi euis distinctioe atq oenatuo
relinqueret ł lic ille frimu quit atnto¬
mo perisit inquit it et partos facet
et usram uellet prior ipẽ sumẽt Gemide
ego sigete itellexi cum ualde libentet
audirem michi ꝯumcte eausus denteco¬

Expanded text:
llegerem ab Antonio tecum, ut ipse instrumentum oratoris exponeret, tibi eius distinctionem atque ornatum relinqueret?' Hic ille 'primum quis Antonio permisit,' inquit 'ut et partis faceret et utram vellet prior ipse sumeret? Deinde, ego si recte intellexi, cum valde libenter audirem, mihi coniuncte est visus de
Abbreviated transcription (Latin):
sensu tradita atq ĩpressa Acerrimu autẽ
ex omibus sensibus nr̃is ẽẽ sensũ uidendi
Quate facillime animo teneri posse si ca
que pertiperent᷑ auribus aut cogitatione
derent᷑ Et ut res cecas et aspectu et iudi¬
tio remotas confirmatio queda et uina¬
go et figura ita notaret et ca que cogitan¬
do complecti uix possemus intuendo qi
teneremus. His autem formis atq corpo¬
ribus sicut omĩbus que sub aspectum ueĩ¬

Expanded text:
sensu tradita atque impressa; acerrimum autem sensu tradita atque impressa; acerrimum autem ex omnibus nostris sensibus esse sensum videndi; qua re facillime animo teneri posse ea, quae perciperentur auribus aut cogitatione,derentur; ut res caecas et ab aspectus iudicio remotas conformatio quaedam et imago et figura ita notaret, ut ea, quae cogitando complecti vix possemus, intuendo quasi teneremus. His autem formis atque corporibus, sicut omnibus, quae sub aspectum ve
Abbreviated transcription (Latin):
mauris tuas orõe scd ĩ animo uideantꝰ
ĩscribere. Itaq soli qui in cõria iugent sci¬
unt quid et quatenus et quomõ dicturi
sint cui tesponderint. quid supersit ei demq
multa ex aliis causis aliqñ ase acta multa
ab aliis audita meminerũt. Quare ꝯfiteor
equide huiꝰ boni nam ẽc̃ principe sicut eaꝵ
teru de quibus ante loquntus sum oiũm
Sed hec ars tota dicendi siue artis ymago
quedam et similitudo ẽ ht̃ hanc Uim nõ
ut totum aliquid tuiꝰ ingeniis nrĩs pars
nulla sit pariat et procitet et gignat ueꝵ
ut ea que sunt orta iam in nobis et procre¬
ata educet atq confirmet. Uerũtñ neq
tam acri memoria fere quisꝙͣ ẽ ut nõ dis¬
poĩtis notatisq rebus ordinc uerboꝵ aut
tam hebeti ut nichil a consuetudine et exer¬
citatioẽ adiuuetur Uidit eni hoc prudẽ¬
ter siue symonides siue alius quis ĩuenit
ea maxime animis effingi nr̃isq̃ eeñt a

Expanded text:
in auris tuas orationem, sed in animo videantur in auris tuas orationem, sed in animo videantur inscribere? Itaque soli qui memoria vigent, sciunt quid et quatenus et quo modo dicturi sint, quid responderint, quid supersit: eidemque multa ex aliis causis aliquando a se acta, multa ab aliis audita meminerunt. Qua re confiteor equidem huius boni naturam esse principem, sicut earum rerum, de quibus ante locutus sum, omnium; sed haec ars tota dicendi, sive artis imago quaedam et similitudo est, habet hanc vim, non ut totum aliquid, cuius in ingeniis nostris pars nulla sit, pariat et procreet, verum ut ea, quae sunt orta iam in nobis et procreata, educet atque confirmet; verum tamen neque tam acri memoria fere quisquam est, ut, non dispositis notatisque rebus, ordinem verborum tam hebeti, ut nihil hac consuetudine et exercitatione adiuvetur. Vidit enim hoc prudenter sive Simonides sive alius quis invenit, ea maxime animis effingi nostris, quae essent a
Abbreviated transcription (Latin):
ubi epularetur stopas concidisse ea ipũm
ruina cum cognatis oppressu sis interi¬
sse quos cu humate uellent sui neq possẽt
ob trios inter noscere ullo modo. Symoni¬
Des dr᷑ ex eo quod meminisset quo coru
loco quisq cubuisset demõstratorc unius
cuiusq sepeliendi fuisse. Hac tum te ad¬
monitus ĩuenisse fertur ordine eẽ max
qui memorie lumen afferret Itaghis qui
hanc partem ingenii exercent socos ẽẽ
capiendos ut ea que meõtia tenere uellẽt
effingenda animo atq in his lotis collo¬
candaͦ Sic fore ut ordine reru locoꝵ or¬
do conseruatet.res aute ipãs terui effi¬
gies notaret Atq ut locis pro tera simu¬
Pacris pro litteris uteremur. Quis sit au¬
tem oratori meõrie fructus ꝙͣta utilitas
ꝙͣta uis quid me attinet ditere. Tenere ci̃
que didiceris m accipienda causa que co
descriptu uerbor apparatu ita audirẽ
respondendu sit ut illi nõ infundere

Expanded text:
ubi epularetur Scopas, concidisse; ea ruina ubi epularetur Scopas, concidisse; ea ruina ipsum cum cognatis oppressum suis interisse: quos cum humare vellent sui neque possent obtritos internoscere ullo modo, Simonides dicitur ex eo, quod meminisset quo eorum loco quisque cubuisset, demonstrator unius cuiusque sepeliendi fuisse; hac tum re admonitus invenisse fertur ordinem esse maxime, qui memoriae lumen adferret. Itaque eis, qui hanc partem ingeni exercerent, locos esse capiendos et ea, quae memoria tenere vellent effingenda animo atque in eis locis conlocanda; sic fore, ut ordinem rerum locorum ordo conservaret, res autem ipsas rerum effigies notaret atque ut locis pro cera, simulacris pro litteris uteremur. Qui sit autem oratori memoriae fructus, quanta utilitas, quanta vis, quid me attinet dicere? tenere, quae didiceris in accipienda causa, quae ipse descriptum verborum apparatum? ita audire respondendum sit, ut illi non infundere
Abbreviated transcription (Latin):
tibi teliquo sm dissimulate tu quẽ admo¬
dum his satiffatias iuderis. Sed ut adrez
reddeam nõ sum tanto inquit ego ĩgenio
ꝙͣto themistodes fuit ut oblunonis artem
ꝙ meõrie malim grãmq habeo simonidi
illi chio que primu ferunt meõrie arte
protulisse Dicunt enim cum tenaret grã¬
none in thesalia simonides apud scopa
fortunatum Homine et nobilem cecinis¬
sẽq id carmen quod in cum primu scripsis¬
set in quo multa ornandi causa poetaru
more in castorem scripta et polliicem fuis¬
sent. Nimis illum sordide simonidi dixis¬
se se dimidiu ens ei quod pactꝰ ẽẽt proil¬
lo carmine daturum teliquu asuis tunda¬
ridis quos eque laudasset peteret si ei uide¬
retur. Paulo post ferunt ẽẽ nũtiatu simo¬
nidi ut prodixet Iuuenes stare ad ianua
duos quoidam qui eum magnopere uoca¬
tent. Surrexisse illu ipũm prodisse uidile
nemine hoc interim spatio conclaue illud

Expanded text:
tibi relinquo; sin dissimulare, tu quem ad motibi relinquo; sin dissimulare, tu quem ad modum his satis facias, videris. Sed, ut ad rem redeam, non sum tanto ego' inquit 'ingenio, quanto Themistocles fuit, ut oblivionis artem quam memoriae malim; gratiamque habeo Simonidi illi Cio, quem primum ferunt artem memoriae protulisse. Dicunt enim, cum cenaret Crannone in Thessalia Simonides apud Scopam fortunatum hominem et nobilem cecinissetque id carmen, quod in eum scripsisset, in quo multa ornandi causa poetarum more in Castorem scripta et Pollucem fuissent, nimis illum sordide Simonidi dixisse se dimidium eius ei, quod pactus esset, pro illo carmine daturum; reliquum a suis Tyndaridis, quos aeque laudasset, peteret, si ei videretur. Paulo post esse ferunt nuntiatum Simonidi, ut prodiret; iuvenis stare ad ianuam duo quosdam, qui eum magno opere evocarent; surrexisse illum, prodisse, vidisse neminem: hoc interim spatio conclave illud,
Abbreviated transcription (Latin):
essent in oratoris officio quod nemo negat
oratori uirtutu omniu cognitione sine
qua laudatio effici nõ possit ẽc̃ necessaria
iam intuperandi precepta ꝯͣriis ex uitiiseẽ
sumẽda perspicuu ẽ. Simul est illud ante
ocłos nec boniu uĩrum proprie et copioaa¬
se laudari sine uirtutu nec improbum ac
uituperari sine uitioru cogintione satis in¬
signite atq aspere posse. Atq his locis et la¬
udandi et uituperandi sepe nobis ẽ utendũ
momni genere causaru. Habetis de ĩue¬
niendis tebus disponendisq quid sentiam
Adiungam etiam de meõria ut labore cras¬
sum leuem neq ei quicꝙͣ aliud de quo dis
tum iam artificem aliqũ euolutu illis ar¬
gumẽtis dissimulationis tue nudatumq
perspitio et quod michi ichil aut quod
nõ multu telinquis per cõmode facis c̃q
michi gratum.iam istuc. Quantu tibi e ͦ
reliquerim ĩquit Antonius erit intua po¬
testate si enim uete agere uolueris omniã

Expanded text:
essent in oratoris officio, quod nemo negat, oratori virtutum omnium cognitionem, sine qua laudatio effici non possit, esse necessariam. Iam vituperandi praecepta contrariis ex vitiis sumenda esse perspicuum est; simul est illud ante oculos, nec bonum virum proprie et copiose laudari sine virtutum nec improbum notari ac vituperari sine vitiorum cognitione satis insignite atque aspere posse. Atque his locis et laudandi et vituperandi saepe nobis est utendum in omni genere causarum. Habetis de inveniendis rebus disponendisque quid sentiam; adiungam etiam de memoria, ut labore Crassum levem neque ei quicquam aliud, de quo disstum iam artificem aliquandoque evolutum illis integumentis dissimulationis tuae nudatumque perspicio; et quod mihi nihil aut quod non multum relinquis, percommode facis estque mihi gratum.' 'Iam istuc, quantum tibi ego reliquerim,' inquit Antonius 'erit in tua potestate; si enim vere agere volueris, omnia
Abbreviated transcription (Latin):
mitosos. Itaq nõ for tuito factu iide¬
tur s ate ratione propositu ut sepera¬
tim de egritudine et cde ceteris pertur¬
batiombs disputaremꝰ. In ea eni est
fons miseriaru et caput. set egritudi¬
nis et reliquoꝵ minsi morboꝵ unasa¬
natio est. Omẽs opmabiles esse et uolũ¬
tarios eaq resuscipi quod ita rectu
esse uideatur. hũc errore quasi radi¬
cem maloꝵ om̃i stirpitus phya se ex¬
tractura pollicetur. Demꝰ igitur nos
huic excolendos patiamurq nossa¬
nari. his eni malis isidentib nõ mͦ
btĩ set ne sam̾ quide eẽ possumꝰ. Aut s
negemus quicꝙͣ ratione confici cu
con̾tra nihil sine roẽ recte fieri possit
aut cu phya ex rationu collosatioe
constet ib ea si et bomi et btĩ uolumꝰ
eẽ oĩa adiumẽta et auxilia petamus
bene beateq uiuendi.
UINTUSHIC DTES

Expanded text:
mitosos. itaque non fortuito factum videmitosos. itaque non fortuito factum videtur, sed a te ratione propositum, ut separatim de aegritudine et de ceteris perturbationibus disputaremus; in ea est enim fons miseriarum et caput. sed et aegritudinis et reliquorum animi morborum una sanatio est, omnis opinabilis esse et voluntarios ea reque suscipi, quod ita rectum esse videatur. hunc errorem quasi radicem malorum omnium stirpitus philosophia se extracturam pollicetur. demus igitur nos huic excolendos patiamurque nos sanari. his enim malis insidentibus non modo beati, sed ne sani quidem esse possumus. aut igitur negemus quicquam ratione confici, cum contra nihil sine ratione recte fieri possit, aut, cum philosophia ex rationum conlatione constet, ab ea, si et boni et beati volumus esse, omnia adiumenta et auxilia petamus bene beateque vivendi. uintus hic dies
Abbreviated transcription (Latin):
stant ex falsis opiniombꝰ reru bonar
et malaxu ut sit alius ad alios motꝰ
perturbationesq procliuior ĩuetera¬
tio aute ut in corporibꝰ egrius depe¬
llitur ꝙͣ perturbatlo citiusq repentinꝰ
oculor tumor sanatur ꝙͣ diuturna lip¬
pitudo depellitur. S cognita iam cã
perturbationu que omẽs oruĩtur ex
iuditiis opinionu et uolũtatibꝰ sit iã
huꝰ disputationis modus. Scire aut
posse aut maius aut utiluis optari
ꝙͣ hec que a nobis hoc quatriduo di¬
sputata sũt morte emm contemina¬
ta et dolore ad patiendu leuato adl¬
iunximꝰ sedatione egritudinis qua
nullu homĩs mauis malu est. et si
enim om̃is perturbatio animi grauis
ẽ n multu differt ab amentia Et amẽ
ceteros cum sunt in aliqua perturbatio¬
ne aut metus aut letitie aut cupicdita¬
tis cõmotos modo et perturbatos dicẽ
solemꝰ. Ac eos quise egritudini dede¬
rũt miseros afflictos Erũpnosos cala¬

Expanded text:
stant e falsis opinionibus rerum bonarum stant e falsis opinionibus rerum bonarum et malarum, ut sit alius ad alios motus perturbationesque proclivior. inveteratio autem, ut in corporibus, aegrius depellitur quam perturbatio, citiusque repentinus oculorum tumor sanatur quam diuturna lippitudo depellitur. Sed cognita iam causa perturbationum, quae omnes oriuntur ex iudiciis opinionum et voluntatibus, sit iam huius disputationis modus. scire auteposse aut maius aut utilius optari quam haec, quae a nobis hoc quadriduo disputata sunt. morte enim contempta et dolore ad patiendum levato adiunximus sedationem aegritudinis, qua nullum homini malum maius est. etsi enim omnis animi perturbatio gravis est nec multum differt ab amentia, tamen ita ceteros, cum sunt in aliqua perturbatione aut metus aut laetitiae aut cupiditatis, commotos modo et perturbatos dicere solemus, at eos, qui se aegritudini dediderunt, miseros adflictos aerumnosos cala
Abbreviated transcription (Latin):
quoq ẽ diffidentia expectati et ĩpen¬
dentis mali et sispes est expectatio bo¬
ni mali expectatione necesse est eẽ¬
metu. Ut igitur metus sic relique ꝑ¬
turbationes sũt in malo ergo ut coñ¬
stantia scientie sic perturbatio exroris
est. Qui aute natura dicũt iracũdi ã
miseri cordes aut ĩuidi aut tale qd¬
euis modi sũt cõstituti qͣi mala uali¬
tudine animi sanabiles. tñ ut socrates
dicitur cũ multa in cõuentu uitia co¬
llegisset in eu copirus qui se natura
cutusq ex forma perspicere profiteba¬
tur derisus est a ceteris qui illa ĩso¬
crate itia nõ agnoscerẽt ab ipõ autẽ
socrate subleuarus cu illa sibi signa
set ratione a se deiecta dicẽt. Ergoꝰ ut
optima quisq ualitudine affectus põt
uideri ut natura ad aliquem morbũ
procliuior sic auis alius ad alia uitia
propensior. Qui autez nõ natura set
culpa uitiosi elle dicũtur. eoꝵ uitia cõ¬

Expanded text:
quoque est diffidentia expectati et impenquoque est diffidentia expectati et impendentis mali, et si spes est expectatio boni, mali expectationem esse necesse est metum. ut igitur metus, sic reliquae perturbationes sunt in malo. ergo ut constantia scientiae, sic perturbatio erroris est. Qui autem natura dicuntur iracundi aut misericordes aut invidi aut tale quid, ei sunt constituti quasi mala valetudine animi, sanabiles tamen, ut Socrates dicitur: cum multa in conventu vitia conlegisset in eum Zopyrus, qui se naturam cuiusque ex forma perspicere profitebatur, derisus est a ceteris, qui illa in Socrate vitia non agnoscerent, ab ipso autem Socrate sublevatus, cum illa sibi sic nata, sed ratione a se deiecta diceret. ergo ut optuma quisque valetudine adfectus potest videri ut natura ad aliquem morbum proclivior, sic animus alius ad alia vitia propensior. qui autem non natura, sed culpa vitiosi esse dicuntur, eorum vitia con
Abbreviated transcription (Latin):
uillico fcũs esset iratior quote mõ ĩquit
accepisse msi iratus essem. Ubi sũt ergo
istiqui iraciudiam utile dicũt. põtͦ
pugnante ratione. Quõ aute si natu¬
ralis eẽt aut alius alio magis iracun¬
dusꝰ eẽt aut finem hrẽt pritis ꝙͣ esset
ulla ulciscendi libido aut quenꝙͣ peni¬
teret ꝙ defecisset per iram ut alexan¬
dru regem uidemꝰ qui cũ interemissa
Clitu fa̾miliare suu uix ase manus
abstinuit tanta uis fuit penitendi Qui¬
hus cognitis quis est qui dubitet quin
dic qu̾oq motus animi totus opina¬
bilis sit ac uolũtarius. Quis eni dubi¬
taret quin egrotatioẽs animi qualis ẽ
auaritia glorie cupiditas ex eo quod
magni eRtimetur ea res ex qua aiũs
egrotat oriatur. ex quo intelligi deb
perturbatione quoq omnerꝰ esse in
opinione et sifidentia idest firma a¬
nimi confisio. Scia quedam ẽ et opiõ
grauis nõ temere assentientis. Metus

Expanded text:
vilico factus esset iratior, quo te modo inquit vilico factus esset iratior, quo te modo inquit accepissem, nisi iratus essem! Ubi sunt ergo isti, qui iracundiam utilem dicunt —potest pugnante ratione? quo modo autem, si naturalis esset ira, aut alius alio magis iracundus esset, aut finem haberet prius quam esset ulta, ulciscendi lubido, aut quemquam paeniteret, quod fecisset per iram? ut Alexandrum regem videmus, qui cum interemisset Clitum familiarem suum, vix a se manus abstinuit; tanta vis fuit paenitendi. quibus cognitis quis est qui dubitet quin hic quoque motus animi sit totus opinabilis ac voluntarius? Quis enim dubitarit quin aegrotationes animi, qualis est avaritia, gloriae cupiditas, ex eo, quod magni aestumetur ea res ex qua animus aegrotat, oriantur? unde intellegi debet perturbationem quoque omnem esse in opinione. Et si fidentia, id est firma animi confisio, scientia quaedam est et opinio gravis non temere adsentientis, metus
Abbreviated transcription (Latin):
rauissiẽ cõtumelie ut facile aippareatͦ
atrei filios esse eius qui meditatur pe¬
nam inf̾rẽm nouam maior mihi tuo¬
les manis miscendu malu qui illiꝰ ac
cerbu cor contunda et conprima nõ
igitur ħ erũt moles audi tieste ipsum
dortatur mefr̃ ut meos malus miser
manderez natos eor uscera apponit
Quid est en quo nõ progrediatur eo¬
dem ira quofuror. Itam itatos proprie
dicimꝰ exisse de potestate idest de con¬
silio de ratione de mente. Horuz eiz
potestas in totu aium esse debet. His
fute subtrahendi sũt ei in quos ĩpetũ
conantur facere dum se ipĩ colligant
Duid est aute se ipm̃ colligere n dissi¬
p̾atas animi partes rursu in suu locũ
cogere. aut orancdi rogandiq sunt
ut ͦ siquam hñt ulcisc̾etli uim differãt
m tempus aliquod dum deferuescat
ira. deferuescere aute certe significat
ardorem anmi ĩuita ratioẽ excitatũ
ex quo illud laudatur archite quicũ

Expanded text:
ravissimae contumeliae, ut facile appareat ravissimae contumeliae, ut facile appareat Atrei filios esse, eius qui meditatur poenam in fratrem novam: Maio/r mihi moles, ma/ius miscendu/mst malum, Qui illi/us acerbum co/r contundam et co/mprimam . quo igitur haec erumpit moles? audi Thyestem: Ipsus hortatu/r me frater, u/t meos mali/s miser Ma/nderem nato/s— eorum viscera apponit. quid est enim quo non progrediatur eodem ira, quo furor? itaque iratos proprie dicimus exisse de potestate, id est de consilio, de ratione, de mente; horum enim potestas in totum animum esse debet. His aut subtrahendi sunt ei, in quos impetum conantur facere, dum se ipsi conligant, —quid est autem se ipsum colligere nisi dissupatas animi partis rursum in suum locum cogere?—aut rogandi orandique sunt, ut, si quam habent ulciscendi vim, differant in tempus aliud, dum defervescat ira. defervescere autem certe significat ardorem animi invita ratione excitatum. ex quo illud laudatur Archytae, qui cum
Abbreviated transcription (Latin):
am que sũt furoris. hec ipsa per sese
quã Bñt leuitatem que uidentur esse
mediocria ĩiurie suspitiones ĩ imici¬
tie indutie bellu pax rursu ĩcerta.
hec sit ut postules ratione certa facẽ
mhilo plus agas ꝙͣ sides operam ut
cu ratione isanias hec incõstantia
mutabilitasq mentis quẽ nõ ipsa pra¬
uitate deterreat. Est em illud quod
ĩ ommi perturbatione dicitur demõ¬
strandu nulla esse insi oꝑmabilẽ nͥ
iuditio susceptam insi uoluntariam
et em si naturalis amor ẽẽt et amarẽt
et idem amarent neq aliu pudor a¬
liu cogitatio aliu societas deterreret
Ira uero que ꝙͣ du perturbat aium
dubitatione ĩsame nõ ht̃ cuiꝰ ĩpul¬
su existit etiam inter frẽs t ale iurgi¬
um. Quis homote exuperauit unqͣ
gentul ĩpudentia. Quis aute mali¬
fia te nosti que sequũtur. Alterius
em uersib intor quẽtur inter fratres g¬

Expanded text:
am, quae sunt furoris, haec ipsa per sese am, quae sunt furoris, haec ipsa per sese quam habent levitatem, quae videntur esse mediocria, Iniu/riae Suspi/ciones i/nimicitiae indu/tiae Bellu/m pax rursum! ince/rta haec si tu po/stules Ratio/ne certa fa/cere, nihilo plu/s agas, Quam si/ des operam, ut cu/m ratione insa/nias. haec inconstantia mutabilitasque mentis quem non ipsa pravitate deterreat? est etiam illud, quod in omni perturbatione dicitur, demonstrandum, nullam esse nisi opinabilem, nisi iudicio susceptam, nisi voluntariam. etenim si naturalis amor esset, et amarent et idem amarent, neque alium pudor, alium cogitatio, alium satietas deterreret. Ira vero, quae quam diu perturbat animum, dubitationem insaniae non habet, cuius inpulsu existit etiam inter fratres tale iurgium: Qui/s homo te exsupera/vit usquam ge/ntium impu/dentia? Quis au/tem malitia/ te?— nosti, quae secuntur; alternis enim versibus intorquentur inter fratres g
Abbreviated transcription (Latin):
at. Uenere unam excludit ut iniquã
Nam quid ego te appellem uenꝰ eam
pre libidine ͦ negat curare quicꝙͣ qi
uero ipẽ non prdpter libidine tanta
flagitla et fatiat et dicat. Sic igitur
affecto hec adhibenda cuxatio e ut et
illud quod cupiat ostendat ꝙͣ leue ꝙͣͣ
aliũde uł alio modo profici uł oĩno ne¬
gligi possit Abducerdus est aute non
fuꝙ ad alia studia solicitudines cu¬
ras negotia loci demq mutatioẽ tãꝙͣ
egroti nõ conualesçentes sepe curantdo
ẽ Setiam nono quodam amore ueterẽ
amorem tanꝙͣ clano clauu eitiendu
putant. Maxime aute admonendus
quantus sit furor amoris. Omĩbꝰ em
ex animi pertur batiombo ẽ profecto
nulla uehemẽtior ut siiam illa ipsa
accusare nolis stupra dico et corrup¬
telas et adulteria ĩcestus demq quoꝵ
oĩu accusabilis est turpitudo. S ut hec
omittas perturbatio ipsa mẽtis ĩ amo¬
re feda per se est. Nami ut illa pretere¬

Expanded text:
at, Venerem unam excludit ut iniquam: at, Venerem unam excludit ut iniquam: nam quid ego te appellem, Venus? eam prae lubidine negat curare quicquam: quasi vero ipse non propter lubidinem tanta flagitia et faciat et dicat. —sic igitur adfecto haec adhibenda curatio est, ut et illud quod cupiat ostendatur quam leve, quam aliunde vel alio modo perfici vel omnino neglegi possit; abducendus etiam est non numquam ad alia studia sollicitudines curas negotia, loci denique mutatione tamquam aegroti non convalescentes saepe curandus est; etiam novo quidam amore veterem amorem tamquam clavo clavum eiciendum putant; maxume autem admonendus est, quantus sit furor amoris. omnibus enim ex animi perturbationibus est profecto nulla vehementior, ut, si iam ipsa illa accusare nolis, stupra dico et corruptelas et adulteria, incesta denique, quorum omnium accusabilis est turpitudo,—sed ut haec omittas, perturbatio ipsa mentis in amore foeda per se est. nam ut illa praetere
Abbreviated transcription (Latin):
ex scriptis. Atq horu oiũ libidinosos
autore quide nrõ platone quẽ nõ in¬
iuria dicearcus accusat quo amori au¬
toritatem tribueremꝰ. Stoyci uero et
sapiente amaturu esse dicũt et amo¬
rem ipsum conatu amicitie fatiencle
ex pulcritudinis spẽ diffiniũt qui siqi
est in reru natura sine solicitudine
cat enim omni libidine. hec autez cde
libidine oratio est. Sin aute ẽ aliquis
amor ut est certe qui inhil absit aut ñ
multu ab insama qualis in leucacdia
est siquide ꝙͣꝙͣ sit deus cui ego simcu¬
re at id erat le his omĩb cuftindum
quẽadmodum hic frueretur uolupta¬
te amatoria heu me infelicem mhil ue¬
rius probe et ille sanus ne es qui temere
lamentare sic insanꝰ ui̾etiam sins. At
quas tragedias eff̾ecit et apollo scẽ fer
opem teqͦ oĩpotens neptsine ĩuoco uos¬
q adeo uenti mũdu totum se ad amo¬
rem suu subleuandu cõnersiren put¬

Expanded text:
ex scriptis. Atque horum omnium lubidinosos ex scriptis. Atque horum omnium lubidinosos auctore quidem nostro Platone, quem non iniuria Dicaearchus accusat, qui amori auctoritatem tribueremus. Stoici vero et sapientem amaturum esse dicunt et amorem ipsum conatum amicitiae faciendae ex pulchritudinis specie definiunt. qui si quis est in rerum natura sine sollicitudine,cat enim omni libidine; haec autem de libidine oratio est. sin autem est aliquis amor, ut est certe, qui nihil absit aut non multum ab insania, qualis in Leucadia est: si quidem sit quisquam deus, cui ego sim curae— at id erat deis omnibus curandum, quem ad modum hic frueretur voluptate amatoria! heu me infelicem!—nihil verius. probe et ille: sanusne es, qui temere lamentare? sic insanus videtur etiam suis. at quas tragoedias efficit! Te, Apo/llo sancte, fe/r opem, teque, amni/potens Neptune, i/nvoco, Vosque a/deo, Venti! mundum totum se ad amorem suum sublevandum conversurum put
Abbreviated transcription (Latin):
nitente. Quis est em iste amor amicitie
cur neq deforme adolescente quisꝙͣ
amat neq formosu senem Mihi quii¬
dem hec nigrecoꝵ gignasiis nata cõ¬
suetudo uñꝰ in quib Asti liberi et cõce¬
ssi sũt amores. Bene ergo enniꝰ flagi¬
tii principiu est midare inter cuies
corpora qui ut sicut quod fieriposse
indeo pudici soliciti tñ et ancii sunt
et eo magis quod seipĩ cõtinent et co¬
hercent. QAtq ut muliebres amores
omittam quibꝰ maiorem licentiam
natura concessit. Quis aut de ganime¬
dis raptu dubitat quid poete uelĩt
aut no intelligit quid apud curipidẽ
et loquatur etꝰ cupiat lalus. Quid de¬
mo hoiẽs doctissimi et sũmi poete de
se ipis et carminibꝰ edant et caintibus
cortis uir i sũma repu ͨͣ cognitusq
de iuuenu amore seripsit alceus
Nam anacerontis quide tota poesis
est amatoria Maxime uero oiũ fła¬
grasse amore regiu et ybituz apparet

Expanded text:
mentiente. quis est enim iste amor amicitiae? mentiente. quis est enim iste amor amicitiae? cur neque deformem adulescentem quisquam amat neque formosum senem? mihi quidem haec in Graecorum gymnasiis nata consuetudo videtur, in quibus isti liberi et concessi sunt amores. bene ergo Ennius: Fla/giti princi/pium est nudare i/nter civis co/rpora. qui ut sint, quod fieri posse video, pudici, solliciti tamen et anxii sunt, eoque magis, quod se ipsi continent et coërcent. atque, ut muliebris amores omittam, quibus maiorem licentiam natura concessit, quis aut de Ganymedi raptu dubitat, quid poëtae velint, aut non intellegit, quid apud Euripidem et loquatur et cupiat Laius? quid denique homines doctissimi et summi poë- tae de se ipsis et carminibus edunt et cantibus? fortis vir in sua re p. cognitus quae de iuvenum amore scribit Alcaeus! nam Anacreontis quidem tota poësis est amatoria. maxume vero omnium flagrasse amore Reginum Ibycum apparet