comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
q: nemo potest ẽẽ continens nͥdeus det
& hoc ipsum erat sapientie: scire cuius
eẽt hoc donũ. ꝑ continentiã quippe col.¬
ligim̃ & redigim᷑ in unũ. aqͦ in multa
defluximꝰ. Minꝰ enĩ te amat qui tecũ
aliquid amat. quod ñ ꝓp̃t te amat.
Oamor qͥ semꝑ ardes. & ñ quã extin¬
gueris caritas. ds̃ meus accende me.
Continentiam iubes. U qd iubes. & ui¬
be qđ uis. Iubes certe ut contineã. a
concupiscentia carnis. & concupiscen¬
tia oculorũ. & ambitione scłi. Iussisti
a concubitu. & de ipso cuniugio meliꝰ
aliquid quã cũcessisti monuisti: & qm̃
dedisti: factũ est & ante quã dispensa¬
tor sacramenti tui fierem. Sed ad huc
uiuunt in memoria mea de qua mul¬
ta locutus sum. taliũ rerũ imagines.
quas ibi consuetudo mea firit. & occur¬
sant mͥ uigilanti quidem carentes ui¬
rib. in sumnis aut̃ ñ solũ usq ad delec¬
tationẽ. sed etiã usq ad consensionẽ fac¬
tũq simillimũ & tantũ ualet imaginis

Expanded text:
st esse continens nisi deus det, et hoc ipsum erat sapientiae, scire cuius esset hoc donum. per continentiam quippe colligimur et redigimur in unum, a quo in multa defluximus. minus enim te amat qui tecum aliquid amat, quod non propter te amat.s o amor, qui semper ardes et numquam extingueris, caritas, deus meus, accende me! continentiam iubes: da quod iubes et iube quod uis. Iubes certe, ut contineam a concapiscentia carnis et concupiscentia oculorum et ambitione saeculi. iussisti a concubitu et de ipso coniugio melius aliquid, quam concessisti, monuisti. et quoniam dedisti, factum est et antequam dispensator sacramenti tui fierem. sed adhuc uiuunt in memoria mea, de qua multa locutus sum, talium rerum imagines, quas ibi consuetudo mea fixit, et occursantur mihi uigilanti quidem carentes uiribus, in somnis autem non solum usque ad delectationem sed etiam usque ad consensionem factumque simil
Abbreviated transcription (Latin):
Dico apud me ista ꝙ conlico.: p̃sto sunt
imagines om̃iũ que dico. ex eodẽ thes¬
auro memore. nec om̃ino aliquid eorũ
dicere: si de fuissent. Magna ista uis est
memoriȩ. magnanimis deus meus pene¬
trale amplũ & in ifinitũ. Quis ad sun¬
dũ eiꝰ ꝑuenit: Euis est hec animi met
atq ad meã naturã ꝑtinet: nec ego ip¬
se capio totum quod sũ. Ergo animus
ad habenlum se ipsũ angustus ẽ. ut ibi
obioritur ad miratio. stupor app̃hendit
me. Et eunt homines ad mirari alta

Expanded text:
Dico apud me ista: et cum dico, praesto sunt Dico apud me ista: et cum dico, praesto sunt imagines omnium quae dico ex eodem thesauro memoriae, nec omnino aliquid eorum dicerem si defuissent. 15. Magna ista vis est memoriae, magna nimis, Deus meus, penetrale amplum et infinitum. Quis ad fundum ejus pervenit? Et vis est haec animi mei, atque ad meam naturam pertinet; nec ego ipse capio totum quod sum. Ergo animus ad habendum seipsum angustus est. Et ubi oboritur admiratio, stupor apprehendit me. Et eunt homines admirari alta
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ ꝑsensus cet̾os in gesta. atq conge¬
sta. sunt recordor ꝓut libet. & aurã li¬
liorũ discerno aiolis nichil ol faci¬
ens. & mel de fruto. lene asꝑo. nichil
tam̃ gustando neq contrectando: sed
reminiscendo ante pono. In tus hec ago
in aula ingenti memorie meȩ. Ibiem̃
mͥ & celũ & t̾ra & mare p̃stosunt. cum
ominils que in eis sentire potui. p̃ter
illa que oblitꝰ sum. Ibi mͥ e ipse occurro.
meq recolo. quid. quando. & ubi egerĩ
quoq mͦ cũ agerẽ affectus fuerĩ. Ibi sũt
omĩa. que suie exꝑta ame siue credita
memim. Ex eadẽ copia etiã similitudi¬
nes rerũ uel exptarũ uel ex eis quas
exꝑtus sũ creditarũ. alias atq alias
& ipse contexo p̃teritis. atq ex his etiã
futuras actiones. & euenta & spes. & hec
om̃ia rursus quasi p̃sentia meditor.
faciã hoc aut illud dico apud me. in
ipso ingenti sinu animi mei. pleno
aut illud . Aũtat ds̃ hoc aut illui.

Expanded text:
quae per sensus ceteros ingesta atque congequae per sensus ceteros ingesta atque congesta sunt, recordor prout libet et auram liliorum discerno a uiolis nihil olfaciens et mei defrito, lene aspero, nihil tum gustando neque contractando, sed reminiscendo antepono. Intus haec ago, in aula ingenti memoriae meae. ibi enim mihi caelum et terra et mare praesto sunt cum omnibus, quae in eis sentire potui, praeter illa, quae oblitus sum. ibi mihi et ipse occurro meque recolo, quid, quando et ubi egerim quoque modo, cum agerem, affectus fuerim. ibi sunt omnia, quae siue experta a me siumemini. Ex eadem copia etiam similitudines rerum vel expertarum, vel ex eis quas expertus sum creditarum, alias atque alias et ipse contexo praeteritis, atque ex his etiam futuras actiones et eventa et spes, et haec omnia rursus quasi praesentia meditor. Faciam hoc aut illud, dico apud me in ipso ingenti sinu animi mei pleno taut illud! Avertat Deus hoc aut illud.
Abbreviated transcription (Latin):
dis memoriȩ recessus & nescio qͥ secreti at¬
q in effabiles sinꝰ eiꝰ. quȩ omia suis quȩ¬
quȩ forib in trant ad eã & reponuntur
in ea. Nec ipsa tamen intrant: sed rerũ
sensarũ imagines. illic p̃sto sunt cogita¬
tioni reminiscenti eas. Quȩ quomͦ fabri¬
cate sunt qͥ dicit cũ appareat qͥbus sen¬
sil raptȩ sint interusq recãdite: Nã
& intenebris atq in silentio dũ habito
in memoria mea: ꝓ fero si uolo coloies ꝙ
discerno in ter albũ & nigrũ & int̃quos
alios uolo. Nec incurrunt som atq
ꝑ turbant. qđ ꝑ scłos haustũ conside¬
ro: & cũ ipsi ibi sunt. & quasi seorsũ
repositi lateant. Nã & ipsos posco. si
placet. atq assũt illico & qͥ escente lui
ac silente gutture: cantu quantũ uo¬
lo. imaginesq ille celorũ quȩ nichils
minus ibi sunt: ñ se interponunt ne¬
ꝙ in terrũpunt cũ thesauris alius re¬
tractat᷑ qͥ in fluxit abitril. Ita cetera

Expanded text:
dis memoriae recessus, et nescio qui secreti atdis memoriae recessus, et nescio qui secreti atque ineffabiles sinus ejus; quae omnia suis quaeque foribus intrant ad eam, et reponuntur in ea. Nec ipsa tamen intrant, sed rerum sensarum imagines illic praesto sunt cogitationi reminiscenti eas. Quae quomodo fabricatae sint quis dicit, cum appareat quibus sensibus raptae sint interiusque reconditae P nam et in tenebris atque in silentio dum habito, in memoria mea profero, si uolo, colores, et discerno inter album et nigrum et inter quos alios uolo, nec incurrunt soni atque perturbant quod per oculos haustum considero, cum et ipsi ibi sint et quasi seorsum repositi lateant. nam et ipsos posco, si placet, atque adsunt illico, et quiescente lingua ac silente gutture canto quantum uolo, imaginesque illae colorum, quae nihilo minus ibi sunt, non se interponunt neque interrumpunt, cum thesaurus alius retractatur, qui influxit ab auribus. ita cetera,
Abbreviated transcription (Latin):
unt & dũ aliud patitur & quęxit᷑ ꝓsiluĩt
inmediũ qͣsi dicentia. ne forte nos sumꝰ:
& abigo ea manu cordis afacie recorla¬
tionis meȩ donec enubilet᷑ illud qđ uo¬
lo: atq  conspectũ ꝓdeat ex abditis. Ali¬
a faciliter atq in ꝑturbata serie sicut
poscũtur suggerunt᷑. & cedunt p̃ceden¬
tia consequentib. & cedendo conduntur.
iterũ cũ uoluero ꝓcessura. Qd totũ fit: cũ
aliqͥd narro memorit̃. Ibi sunt om̃ia dis¬
tincte generatinq seruata que suo quȩ¬
que aditu ingesta sunt sic̃ lux atq om̃s
colores. formeq corporũ. ꝑ oculos ꝑ aures
aut̃ om̃ia genera sonorũ. om̃s q odores
ꝑ aditũ nariũ. om̃s sapores ꝑoris aditũ
ad sensũ aut̃ totius corporis: qͥd durum
qͥa molle. qͥil callidũ. frigidũ ue. lene aut
asꝑũ graue seu leue. siue excrĩsecus seue
in trinsecus corpori. Hec om̃ia recipit
recolenda cũ opus ẽ. & retractanda gran¬

Expanded text:
unt et, dum aliud petitur et quaeritur, prosiliunt unt et, dum aliud petitur et quaeritur, prosiliunt in medium quasi dicentia: "ne forte nos sumus"? et abigo ea manu cordis a facie recordationis meae, donec enubiletur quod uolo atque in conspectum prodeat ex abditis. alia faciliter atque inperturbata serie sicut poscuntur suggeruntur et cedunt praecedentia consequentibus et cedendo conduntur, iterum cum noluero processura. quod totum fit, cum aliquid\' narro memoriter. Ybi sunt omnia distincte generatimque seruata, quae suo quaeque aditu ingesta sunt, sicut lux atque omnes colores formaeque corporum per oculos, per aures autem omnia genera. sonorum omnesque odores per aditum narium, omnes sapores per oris aditum, a sensu autem totius corporis, quid duquid molle, quid calidum frigidumve, lene aut asperum, grave seu leve, sive extrinsecus sive intrinsecus corpori. Haec omnia recipit recolenda cum opus est et retractanda gran
Abbreviated transcription (Latin):
iubens ocło ut ñ audeat. & auriuit ñ
au̾leat. sa illi ꝑ quẽ uideã. huic ꝑ quã
audeã & ꝓpria singulatim ceteris sensi¬
bus sedibus suis & officiis suis. que di¬
uersa ꝑeos ago: unus ego animꝰ. sran¬
sibo & istã uinmeã nã & hanc habet
equus & mulus. Sentiunt enĩ etiã ipsi
ꝑ corpus. Transibo gͦ ista naturȩ meȩ
gradibus ascendens ad eũ qͥ fecit me¬
cũ ea. & uenio in cãpos & lata p̃toria
memouȩ meȩ. ubi sunt thesauri in¬
numerabiliũ imaginũ. de huiꝰ cemo¬
di rel sensis inuectarũ. Ibi reconditũ
ẽ. quicqͥd etiã cogitamꝰ uel augendo
uel minuendo. uel . temq uariando ea
quȩ sensus attigerit: & siqͥd aliud con¬
mendatũ & repositũ ẽ. qđ ñ dũ absorbu¬
it ꝙ sepeliuit obliuio. Ibi ꝗͣdo sum: posco
ut ꝓferatur quicqͥd uolo & quedã statĩ
ꝓdeunt. quedã reqͥruntur dutius tan¬
quam de abstrusiorib quildã receptabi¬
culis eruuntur. quedã cateruatĩ se ꝓru¬

Expanded text:
ens oculo, ut non audiat, et auri, ut non uideat, sed illi, per quem uideam, huic, per quam audiam, et propria singillatim ceteris sensibus sedibus et officiis suis: quae diuersa per eos ago unus ego animus. transibo et istam uim meam; nam et hanc habet equus et mulus: sentiunt etiam ipsi per corpus. Transibo ergo et istam naturae meae, gradibus ascendens ad eum, qui fecit me, et uenio in campos et lata praetoria memoriae, ubi sunt thesauri innumerabilium imaginum de cuiuscemodi rebus sensis inuectarum. ibi reconditum est, quidquid etiam cogitamus, uel augendo uel minuendo uel utcumque uariando ea quae sensus attigerit, et si quid aliud conmendatum et repositum est, quod nondum absorbuit et sepeliuit obliuio. ibi quando sum, posco, ut proferatur quidquid uolo, et quaedam statim prodeunt, quaedam requiruntur diutius et tamquam de abstrusioribus quibusdam receptaculis eruuntur, quaedam cateruatim se proru
Abbreviated transcription (Latin):
tendunt lȩticiȩ mee flendȩ cũ letan¬
dis meroril & ex qua parte stec uicto
ria nescio. Ei mͥ dñe miserere meiꝰ. Ci
m ecce uuluera mea ñ abscondito. Me¬
dicus es. eger sũ. Misericors es: miser
sũ. Uunquid ñ tenptatio est uitahuma¬
na suꝑ terrã᷑. Quis uelit molestias
& difficultates tolerare: Iubes ea ñ
amari. Nemo quod tolerat amat: & si
tolerare amat. Qanuis enĩ gaudeat se
tolerare: mault tam̃ ñ eẽ qđ̃ toleret.
Pͥrosꝑa in ad uersis desedero ad uersa
in ꝓsperis timeo. Quis inter hec medius
locus uͥñ sit humana uita tẽptatio:
Le ꝓsperitatib scłi semel & iterũ. atimo¬
re ad uersitatis & a corruptione leticiȩ.
ue ad ũsitatils scłi semel e iterum &
tercio. adesiderio ꝓspitatis. Et ipsa qi
adũsitas dura est & naufragat toleran¬
tia nunqͥd non tẽptatio ẽ. uita huma¬
na suꝑ terrã. sine ullo inͥsticio E tota
spes mea: ñ nͥ inmagna ualde mĩa¬

Expanded text:
tendunt laetitiae meae flendae cum laetantendunt laetitiae meae flendae cum laetandis maeroribus eria nescio. hei mihi, domine, miserere mei; hei mihi! ecce uulnera mea non abscondo. medicus es, aeger sum; misericors es, miser sum. numquid non temtatio est uita humana super terram? quis uelit molestias et difficultates? tolerari iubes ea, non amari. nemo quod tolerat amat, etsi tolerare amat; quamuis enim gaudeat se tolerare, mauult tamen non esse quod toleret. prospera in aduersis desidero, aduersa in prosperis timeo; quis inter haec medius locus, ubi non sit humana uita temtatio? uae prosperitatibus saeculi semel et iterum a timore aduersitatis et a corruptione laetitiae! uae aduersitatibus saeculi semel et iterum ac tertio a desiderio prosperitatis, et quia ipsa aduersitas dura est et ne frangat tolerantiam! numquid non temtatio est uita humana super terram sine ullo interstitio? Et tota spes mea non nisi in magna ualde mi
Abbreviated transcription (Latin):
simulq respondes om̃il etiã diuersa
consulentil. liquide tu respondes.
seil ñ liquide om̃s audiunt. Om̃s uo
lunt consulunt. sed ñ semꝑ quod uo¬
lunt audiunt. Optimꝰ minister tuus
est: qui ñ magis intuetur hoc ate
audire quod ipse uoluerit. sed potiꝰ
hoc uelle qͦd ate audierit. Sero te a¬
maui pulcritudo tã antiqua. & tã
noua. serote amaui. Et ecce intus e¬
ras. & ego foris: &ibi te querebam & in
ista formosa que fecisti de formis irue¬
ban. Mecũ eras & tecũ non erã. ea me
tenebant longe ate quȩ si inte ñ es¬
sent. ñ essent. Nocasti e clamasti. e ru¬
pisti surditatẽ meam. Chorussti splen¬
duisti. & fugasti cecitatẽ meam. Fragra¬
sti ce duxi sp̃m. & hanhelo tibi. Gusta.¬
ui. & esurio & sitio. Tetigisti me & ex¬
arsi in pacẽ tuam. Cũ in hesero tͥ ex oĩ
me: nusquã erit mͥ dolor & labor. &
uiua erit uita mea. tota plena te. Nũc
aut̃ qm̃ quen tu imples subleuas eũ:
qm̃tui pͥenus ñ sũ. aneri mͥ sũ: Con¬

Expanded text:
simulque respondes omnibus etiam diuersa consulentibus, liquide tu respondes, sed non liquide omnes audiunt omnes unde uolunt consulunt, sed non semper quod uolunt audiunt. optimus minister tuus est qui non magis intuetur hoc a te audire quod ipse uoluerit, sed potius hoc uelle quod a te audierit. Sero te amaui, pulchritudo tam antiqua et tam noua, sero te amaui! et ecce intus eras et ego foris, et ibi te quaerebam et in ista formonsa quae fecisti deformis irruebam; mecum eras, et tecum non eram et ea me tenebant longe a te, quae si in te non essent, non essent. uocasti et clamasti, et rupisti surditatem meam; coruscasti, splenduisti, et fugasti caecitatem meam; fragrasti, et duxi spiritum et anhelo tibi; gustaui, et esurio et sitio; tetigisti me, et exarsi in pacem tuam. Cum inhaesero tibi ex omni me, nusquam erit mihi dolor et labor et uiua erit uita mea tota plena te. nunc autem quoniam quem tu imples subleuas eum, quoniam tui plenus non sum oneri mihi sum. con
Abbreviated transcription (Latin):
tem possunt in terrogare ut inuisibilia
dei ꝑ ea que facta sunt intellecta con¬
spitĩtur sed amore sub dunt᷑ eis & suli¬
diti iudicare ñ possunt. Nec respondent
ista interrogantibus. nͥ uidicantile
nec uocẽ suã mutant id ẽ. spetiem su¬
am si alius tantũ uideat. alius aut̃ ui¬
dens intercoget ut alit̃ illi appareat.
aliter huic: sed eodem modo utriq appa¬
rens illi muta est: huic loqͥt᷑. Immo uͦ
om̃il loquit᷑: sed illi in telligũt qͥ enis
uocẽ acceptã foris intus cũ ueritate cõ
ra. Hude en moles minor ẽ. inparte:
quã in toto. Iãtu melior es ł dico aĩa.¬

Expanded text:
tem possunt interrogare, ut inuisibilia tem possunt interrogare, ut inuisibilia dei per ea, quae facta sunt, intellecta conspiciant, sed amore subduntur eis et subditi indicare non possunt. nec respondent ista interrogantibus nisi indicantibus nec uocem suam mutant, id est speciem suam, si alius tantum uideat, alius autem uidens interroget, ut aliter illi appareat, aliter huic, sed eodem modo utrique apparens illi muta est, huic loquitur: inmo uero omnibus loquitur, sed illi intellegunt, qui eius uocem acceptam foris intus cum ueritate confra. uident: moles est, minor in parte quam in toto. iam tu melior es, tibi di
Abbreviated transcription (Latin):
di. homo. Eecce corpus & aĩa in me
mͥ p̾sto sunt: unũ exceriꝰ. & alterũ inte¬
riꝰ. Quid horũ ẽ. unde querere debui dm̃
meũ. quẽ iã quesiuęrã ꝑ corpꝰ aterra
usq ad cȩlũ qͥ usq potui mitere nun¬
tios. radios oculorũ meorũ: Sed meliꝰ
qd interiꝰ. Ei quppe renũtiabant om̃s
nuntii corporales. p̃sidenti & iudican¬
ti de responsionil celi & terre & om̃i¬
ũ que in eis sunt dicentiũ ñ sumus
deus. & ipse fecit nos. Homo interi¬
or cognouit hec ꝑex terious ministe¬
riũ. Ego in terior: cognoui hec. Ego. ego
ammus. ꝑ sensũ corpous meis Inter¬
rogaui mundi molẽ de dõ meo: & res¬
pondit mͥ. Nonego sum: sed ipse me
fecit. Non ne om̃il qͥbus integer sen
sus est apparet hec species. Cur ñ om̃i¬
le eadẽ loqͥtur: Anmalia pusilla &
magna uident eã. s in t̃rogare neque¬
unt. Non enĩ positaest meis nũtianti¬
bus sensibus iudex ratio. homines au¬

Expanded text:
di, Homo: et ecce corpus et anima in me di, Homo: et ecce corpus et anima in me mihi praesto sunt, unum exterius, et alterum interius: quid horum est unde quaerere debui Deum meum, quem jam quaesiveram per corpus a terra usque ad coelum, quousque potui mittere nuntios, radios oculorum meorum? Sed melius quod interius, ei quippe renuntiabant omnes nuntii corporales, praesidenti et judicanti de responsionibus coeli et terrae, et omnium quae in eis sunt dicentium: Non sumus Deus, sed ipse fecit nos. Homo interior cognovit haec per exterioris ministerium: ego interior cognovi haec, ego, ego animus, per sensum corporis mei. Interrogavi mundi molem de Deo meo, et respondit mihi: Non ego sum, sed ipse me fecit. Nonne omnibusus est, apparet haec species? cur non omnibus eadem loquitur? animalia pusilla et magna uident eam, sed interrogare nequeunt. non enim praeposita est in eis nuntiantibus sensibus iudex ratio. homines au
Abbreviated transcription (Latin):
capit locus. & uͥ sonat qͦd ñ rapit tẽpus.
& uͥ olet qͦd ñ spargit flatꝰ. &lͥi sapit
qͦd ñ minuit edacitas. & uͥ hȩret qͥd ñ
diuellit satieta. Hoc est qͦd amo: cũ dm̃
meũ amo. E qͥd est hoc: In terroga¬
ui t̃rã: & dixit non sũ. Et quecmq m
eadem sunt: idem confessa sunt inter¬
rogaui mare & ab yssos: reptilia anima¬
rũ uiuuarũ &e responderunt. Nonsu¬
mꝰ deus tuus q̃r ȩ suꝑnos. int̾rogaui
auras flabiles & inqͥil uniũsus aer cũ
in colis suis. fallit᷑ anximenes ñsum
deus. In terrogami. celũ. solem. limã.
steuas. neqͣs sumꝰ deus quem queris in¬
qͥunt. & dixi om̃ib his que eirtũstãt
fores carnis meȩ. Dicite mͥ adeo meo qđ
uos ñ estis dicite mͥ de illo aliqͥt. E ex¬
clamauer̃ uoce magna. Ipse fecit nos.
Interrogatio mea: in tentio mea. & res¬
ponsio eorũ species eqũ. & direxime
ad me: & diximͥ. Tu qͥs es: & respon¬

Expanded text:
capit locus, et ubi sonat quod non rapit tempus, capit locus, et ubi sonat quod non rapit tempus, et ubi olet quod non spargit flatus, et ubi sapit quod non minuit edacitas, et ubi haeret quod non divellit satietas; hoc est quod amo, cum Deum meum amo. Et quid est hoc? Interrogavi terram, et dixit: Non sum, et quaecunque in eadem sunt, idem confessa sunt. Interrogavi mare et abyssos, et reptilia animarum vivarum, et responderunt: Non sumus Deus tuus, quaere super nos. Interrogavi auras flabiles, et inquit universus aer cum incolis suis: Fallitur Anaximenes, non sum Deus. Interrogavi coelum, solem, lunam, stellas: Neque nos sumus Deus quem quaeris, inquiunt. Et dixi omnibus his quae circumstant fores carnis meae: Dicite mihi de Deo meo, quod vos non estis, dicite mihi de illo aliquid. Et exclamaverunt voce magna: Ipse fecit nos. Interrogatio mea, intentio mea; et responsio eorum, species eorum. Et direxi me ad me, et dixi mihi: Tu quis es? Et respon
Abbreviated transcription (Latin):
diu nescio: donec fiant tenebre meȩ
sic̃ meridies inuultu tuo ñ dubia sed
rerta conscientia. Uñe amote: ꝑcussi¬
sti cormeũ ũbo tuo & amauite. Sed &
celũ & t̃ra & om̃ia que ineis sunt: ecce
undiq mͥ dicunt ut te am̃e. nec ces¬
sant dicere om̃il. ut sint in excusabi¬
les. Altius aut̃ tu misereberes cui mi¬
sertus eris. & misccłiã prestabis cui
misertus fueris. Aloquin. celũ &t̃
ra surdis loquũt᷑ laudes tuas. Quid
aut̃ amo. cũ te amo: Non speciem
corporis. ñ decus tẽporis. ñ candorem
lucis. ecce istis amicũ oculis. ñ dulces
melodias cantilenarũ om̃i modarũ.
ñ florũ & uguentorũ & a romatũ su¬
aueolentiã. ñ manna & mella ñ mẽ¬
bra acceptabilia carnis amplexil.
Non hec amo cũ amo dm̃ meũ. &e ta¬
m̃ amo quandã cibũ lucẽ & quandã
uocẽ. & quendã odorẽ. & quendã cei
hominis mei: uͥ fulget aĩȩ meȩ qͦd ñ

Expanded text:
diu nescio, donec fiant tenebrae meae diu nescio, donec fiant tenebrae meae sicut meridies in uultu tuo. Non dubia, sed certa conscientia, domine, amo te. percussisti cor meum uerbo tuo, et amaui te. sed et caelum et terra et omnia, quae in eis sunt, ecce undique mihi dicunt, ut te amem, nec cessant dicere omnibus, ut sint inexcusabiles. altius autem tu misereberis, cui misertus eris, et misericordiam praestabis, cui misericors fueris: alioquin caelum et terra surdis locuntur laudes tuas. quid autem amo, cum te amo? non speciem corporis nec decus temporis, non candorem lucis ecce istum amicum oculis, non dulces melodias cantilenarum omnimodarum, non florum et ungentorum et aromatum suauiolentiam, non manna et mella, non membra acceptabilia carnis amplexibus: non haec amo, cum amo deum meum. et tamen amo quandam lucem et quandam uocem et quehominis mei: ubi fulget animae meae quod non
Abbreviated transcription (Latin):
gͦͥ talil qualib iubef ut seruiã nonqͥs
fuerim sed qͥd iã sim & qͥs ad huc sim:
s neq me ipsũ diuidico. Sic itaq audi¬
ar. sũ enĩ dñe diuidicas me. qr& si ne¬
me seit hominũ quȩ sunt hominis
eiꝰ qͥuȩ fecisti eũ. Ego uͦ quanuis p̃tuo
conspectu me despitiã. & estim̃e me
terxã & cinerẽ: tam̃ aliqͥd de te scio
qͦd  me nescio. Et certe uidemꝰ nunc
ꝑpeculũ in enigmate: non dũ facie
ad faciem. & idõ quã diu ꝑegrinor
abs te: nichil sũ p̃sentior quã tͥ. &ta¬
m̃te nomi nullo mͦ posse uiolari. Ego
uͦ qͥb tẽptationils restere ualeã qͥbus¬
ue ñ ualeã nescio. Et spes ẽ. qr fide¬
lis es qͥ nos ñ sinis tẽptari supͣ quã
possumꝰ ferre: sed facis cũ tẽptione
etiã exitũ ut possimꝰ sustͥnere. Confite¬
ar ẽgo qͥd de me sciã. confitear & qͥd
de me nesciã: qm̃ & qͦd de me scio te
mͥ lucente scio. & qͦd de me nescio. tã¬

Expanded text:
ergo talibus, qualibus iubes ut seruiam, non quis ergo talibus, qualibus iubes ut seruiam, non quis fuerim, sed quis iam sim et quis adhuc sim; sed neque me ipsum diiudico. sic itaque audiar. Tu enim, domine, diiudicas me, quia etsi nemo scit hominum, quae sunt hominis, , qui fecisti eum. ego uero quamuis prae tuo conspectu me despiciam et aestimem me terram et cinerem, tamen aliquid de te scio, quod de me nescio. et certe uidemus nunc per speculum in aenigmate, nondum facie ad faciem; et ideo, quamdiu peregrinor abs te, mihi sum praesentior quam tibi et tamen te noui nullo modo posse uiolari; ego uero quibus temptationibus resistere ualeam quibusue non ualeam, nescio. et spes est, quia fidelis es, qui nos non sinis temptari supra quam possumus ferre, sed facis cum temptatione etiam exitum, ut possimus sustinere. confitear ergo quid de me sciam, confitear et quid de me nesciam, quoniam et quod de me scio, te mihi lucente scio, et quod de me nescio, tam
Abbreviated transcription (Latin):
confitear: ñ tantũ corã te secreta ex¬
ultatione. cũ tremere & secreto mero¬
re cũ spe. sed etiã maurib credenti¬
ũ filiorũ hominũ. sotiorũ gaudiimei
& consortiũ mortalitatis meȩ ciuiũ me¬
orũ & mecũ ꝑ egrinorũ p̃cedentiũ &
consequentiũ & comitũ uiȩ meȩ. Hi
sunt serui tui fr̃s mei quos filios tu¬
os ẽẽ uoluisti dños meos qͥb iussisti
ut seruiã. si uolo tecũ de te uiuere. Et
hoc mͥ ũbũ tuũ parũ erat si loquen¬
do p̃ciperet: nͥ & faciendo p̃iret. Et
ego ud ago factis & dictis. ul ago sub
aliis tuis nimͥs cũ in genti ꝑiculo: nͥ qr
sub aliis tuis dñe tͥ subdita ẽ. aĩa me¬
a. & in firmitas mea tͥ nota est. Par¬
uulus sũ: sed uiuit semꝑ pat̃ m̃s. &
idoneus est mͥ tutormeus. Idem ipse
ẽ. enĩ qͥ genuit me & tuet᷑ me: & tu ip¬
se es om̃ia bona mea tu om̃ipotens qͥ
mecũ es. & pͥuꝰ quã tecũ sim. Indicabo

Expanded text:
confitear non tantum coram te secreta exconfitear non tantum coram te secreta exultatione cum tremore et secreto maerore cum spe, sed etiam in auribus credentium filiorum hominum, soci mortalitatis meae, ciuium meorum et mecum peregrinorum, praecedentium et consequentium et comitum uiae meae. hi sunt serui tui, fratres mei, quos filios tuos esse noluisti dominos meos, quibus iussisti ut seruiam, si uolo tecum de te uiuere. et hoc mihi uerbum tuum parum erat si loquendo praeciperet, nisi et faciendo praeiret. et ego id ago factis et dictis, id ago sub alis tuis nimis cum ingenti periculo, nisi quia sub alis tuis tibi subdita est anima mea et infirmitas mea tibi nota est. paruulus sum, sed uiuit semper pater meus et idoneus est mihi tutor meus; idem ipse est enim, qui genuit me et tuetur me, et tu ipse es omnia bona mea, tu omnipotens, qui mecum es et priusquam tecum sim. indicabo
Abbreviated transcription (Latin):
met in me frat̃nꝰ animꝰ qͦd amanilũ
doces. & doleat in me qͦd dolendũ do¬
ces. Animꝰ ille hoc faciat frat̃nus. ñ ex¬
traneus. non filiorũ alienoiũ quorũ
os locutũ est uanitatẽ. & dextera eorũ
dextera iniquitatis. s frat̾mis ille
qͥcũ aꝑ bat me gaudet de me: cũ aut̃
imꝓbat me contristat᷑ ꝓ me. q sitie
apꝓbet siue imꝓbet me diliget me.
Indicabo me talil respirent in bo¬
nis meis. suspirent in malis meis.
Bona mea instituta tua sunt & dona
tua: mala mea delicta mea sunt & ui¬
ditia tua. Respirent in illis & suspi¬
rent in his. Et ymnꝰ & fletus ascen¬
dant in conspectũ tuũ de fratnis
coidils thuribulis tuis. Tu aut̃ dñe
delectatꝰ odore tẽpli scĩ tui miserere
mei sccłm magnã missericordiã tuã
ꝓpt̃ nom̃ tuũ. & nͨ quaquã deserens
cepta tua: con sũma imꝑfecta mea.
hic est fructus confessionũ mearum
ñ qualis fuerim s qualis sim: ut hoc

Expanded text:
met in me fraternus animus quod amandum met in me fraternus animus quod amandum doces, et doleat in me quod dolendum doces. animus ille hoc faciat fraternus, non extraneus, non filiorum alienorum, quorum os locutum est uanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis, sed fraternus ille, qui cum approbat me, gaudet de me, cum autem inprobat me, contristatur pro me, quia siue approbet siue improbet me, diligit me. indicabo me talibus: respirent in bonis meis, suspirent in malis meis. bona mea instituta tua sunt et dona tua, mala mea delicta mea sunt et indicia tua. respirent in illis et suspirent in his, et hymnus et fletus ascendant in conspectum tuum de fraternis cordibus, turibulis tuis. tu autem, domine, delectatus odore sancti templi tui, miserere mei secundum magnam misericordiam tuam propter nomen tuum et nequaquam deserens coepta tua consumma inperfecta mea. Hic est fructus confessionum mearum, non qualis fuerim, sed qualis sim, ut hoc
Abbreviated transcription (Latin):
a sua quo fructu queso etiã hominib
corã te confiteor ꝑhas litteras ad huc.
quis ego sim ñ quis fuerĩ Nã illũ fruc¬
tũ uidi: & conmemoraui. Sed quis ad¬
huc sim ecce in ipso tempore confessi¬
onũ mearũ. & multi hoc nosse cupuit
qͥ me nouerunt. & ñ me nouer̃: qͥ ex
me uel de me aliqͥd audier̃. Sed auris
eorũ ñ est ad cormeũ: uͥ ego sũ qͥconq
sum. Uolunt gͦ aulire confitentem
me qͥd ipse intus sũ: qͦ nec oculũ nec
aurẽ nec m̃tẽ possunt intendere cre¬
dituri tam̃ uolunt nunqͥd cognituri:
Dicit enĩ caritas qua boni sunt. ñ m̃¬
tiri me de me confitentẽ. & ipsa me
An con gratulari mͥ cupunt cũ audie¬
rint quantũ acceilã adte mimere tuo.
& mare ꝓme cũ audierint quantũ re¬
tarder pondere meo: Indicabo me
talil. Non eñ paruus ẽ. fructꝰ dñe
deus meus. ut a multis tͥ gr̃e agantur
de nob̃ & amultis rogeris ꝓnobis. A¬

Expanded text:
a sua; quo fructu, quaeso, etiam hominibus a sua; quo fructu, quaeso, etiam hominibus coram te confiteor per has litteras adhuc quis ego sim, non quis fuerim? Nam illum fructum vidi et commemoravi. Sed quis adhuc sim, ecce in ipso tempore confessionum mearum, et multi hoc nosse cupiunt qui me noverunt et non me noverunt, qui ex me vel de me aliquid audierunt; sed auris eorum non est ad cor meum, ubi ego sum quicumque sum. Volunt ergo audire confitentem me quid ipse intus sim, quo nec oculum nec aurem nec mentem possunt intendere; credituri tamen volunt, numquid cognituri? Dicit enim eis charitas qua boni sunt non mentiri me de me confitentem, et ipsa in eiAn congratulari mihi cupiunt cum audierint, quantum ad te accedam munere tuo, et orare pro me, cum audierint, quantum retarder pondere meo? indicabo me talibus. non enim paruus est fructus, domine deus meus, ut a multis tibi gratiae agantur de nobis et a multis rogeris pro nobis. a
Abbreviated transcription (Latin):
nũ facit: ego quoq dñe etiã sic t̃ibi
confiteor. ut audiant homines qͥl de¬
monstrare ñ possũ anua̾ra confitear.
Sed credrint mͥ: quorũmͥ aures ca¬
ritas aperit. Uerũtam̃ tu medice m̃s
intime. quo fructu ista faciã. eliqua
mͥ. Nã confesiones p̃teritorũ malorũ
meorũ ostẽde mͥ quȩ remisisti &e texi¬
sti ut beares me inte. mutans animã
meã fide & sacramento tuo. Cũ legũt᷑¬
& exaudiũt᷑: excitant cor ne doriniat
in desꝑatione. & dicat ñ possũ. s ein¬
gilet in amoie miscdiȩ tuȩ & dulceili¬
ne gr̃ȩ tuȩ. quapotens ẽ. om̃is infir¬
mꝰ qui sibi ꝑ ipsã fit conscius infirmi¬
tatis suȩ. Q delectat bonos audire p̃¬
terita mala eorũ qui iã carent eis. nec
ideo delectat qr mala sũt. s qͥa fuer̃
&e ñ sunt. Qb itaq fructu dñe meus
cui cotidie confitet᷑ conscientia maa.
spe miscie tuȩ securior quã in nocenti¬

Expanded text:
num facit, ego quoque, Domine, etiam sic tibi num facit, ego quoque, Domine, etiam sic tibi confiteor, ut audiant homines, quibus demonstrare non possum an vera confitear; sed credunt mihi quorum mihi aures charitas aperit. 4. Verumtamen tu, medice meus intime, quo fructu ista faciam, eliqua mihi. Nam confessiones praetoritorum malorum meorum, quae remisisti et texisti ut beares me in te , mutans animam meam fide et Sacramento tuo, cum leguntur et audiuntur, excitant cor ne dormiat in desperatione et dicat, Non possum; sed evigilet in amore misericordiae tuae et dulcedine gratiae tuae, qua potens est omnis infirmus, qui sibi per ipsam fit conscius infirmitatis suae. Et delectat bonos audire praeterita mala eorum qui jam carent eis; nec ideo delectat quia mala sunt, sed quia fuerunt et non sunt. Quo itaque fructu, Domine meus cui quotidie confitetur conscientia mea, spe misericordiae tuae securior quam innocenti
Abbreviated transcription (Latin):
eũ iustificas impiũ. Confessio itaꝙ
mea ds̃ meus in conspectu tuo tͥ ta¬
cite fit. & ñ tacite. sacet enĩ strepitu:
clamat affectu. Neꝙ enĩ dico recti ali¬
qͥd hominil quod ñ ame tu pͥus au¬
dieris. aut etiã tu aliquid tale audi¬
es ame: qͦd ñ mͥtu pͥtis diexeris. Qiid
mͥg est cũ hominib ut auiliant con¬
fessiones meas. quast ipsi sanaturi
sint om̃s languores meos: Curios gͥe¬
nus ad cognoscendũ uitã alienã desi¬
diosũ ad corrigendã. suã Quid a me
querunt audire qͥ sim. qͥ nolunt ate
audire qͥ sint   unde scũt cũ ame
ipso de me ipso audiuit anũbũ dicꝗ̃
quandoqͥdẽ nemo seit hominũ qͥd
agat᷑ in homine. nͥ sp̃s hominis qͥm
ipso est: Si autẽ ate audiant de seip¬
sis: ñ poter̃ dicere. m̃tit᷑ dñs. Quidest eñ
ate audire de se nͥ cognoscere se: Quiil
porro cognoscit &e dic̃ falsũ ẽ. n ipse
mentiat᷑. Quia caritas om̃ia credit.
int̾ eos utiq quos conexos sibimet u¬

Expanded text:
as inpium. confessio itaque mea, deus meus, in conspectu tuo tibi tacite fit et non tacite. tacet enim strepitu, clamat affectu. neque enim dico recti aliquid hominibus, quod non a me tu prius audieris, aut etiam tu aliquid tale audis a me, quod non mihi tu prius dixeris., Quid mihi ergo est cum hominibus, ut audiant confessones meas, quasi ipsi sanaturi sint omnes languores meos? curiosum genus ad cognoscendam uitam alienam, desidiosum ad corrigendam suam. quid a me quaerunt audire qui sim, qui nolunt a te audire qui sint? et unde sciunt, cum a me ipso de me ipso audiunt, an uerum dicam, quandoquidem nemo scit hominum, quid agatur in homine, nisi spiritus hominis, qui ipso est ? Si autem a te audiant de seipsis, non poterunt dicere, Mentitur Dominus. Quid est enim a te audire de se, nisi cognoscere se? Quis porro cognoscit, et dicit, Falsum est, nisi ipse mentiatur? Sed quia charitas omnia credit , inter eos utique quos connexos sibim et u
Abbreviated transcription (Latin):
Quid gͦ amo. cũ dm̃ meũ amos Quid
est ille suꝑ capud animȩ mes: ꝑ ipsã
animã meã: astendã ad illũ. Transi¬
bo ium meã quaꝰ ereo corpori & uitali¬
ter coͣpagẽ eiꝰ repleo. Non ea ui reꝑio
dm̃ meũ. Nã reꝑiret & equuis &e mulis.
qͥbus ñ est intellectus: & ẽ. eadẽ us qͣ
uuunt etiã eoiũ corpora. Est alia ins

Expanded text:
quis est ille super caput animae meae? per ipsam animam meam ascendam ad illum. transibo uim meam, qua haereo corpori et uitaliter compagem eius repleo. non ea ui reperio deum meum: nam reperiret et equus et mulus, quibus non est intellectus, et est eadem uis, qua uiuunt
Abbreviated transcription (Latin):
ognoscam te cognitor m̃s
cognoscã te sic̃ & a te cogni¬
tus sũ urtus aĩe meȩ. Intra
in eã & coapta ut habeas ꝙ
possideas sine macula & ruga. Hec ẽ.
measpes. ideo loquor: & in ea spe gau¬
deo quanda sanũ gaudeo. Cetera uͦ ui¬
te huiꝰ tanto minus fbenda quanto
magis flet᷑ & tanto magis flenla: qͣn¬
tominꝰ flet᷑ in eis. Ecce enĩ ueritatẽ di¬
lexisti qm̃ qui facit eã uenit adlucẽ.
Nolo eã facere in corde meo corãte in
confessione. in stilo aut̃e meo: corã
lis nuda ẽ. abyssus humanȩ conci¬
entiȩ qͥd occultũ eẽt in me. etiã si nol
lem confiteri tͥ: sẽ enĩ mͥ absconde¬
rẽ. ñ me tͥ: Nunc aut̃ qͦd gemitus me¬
us testis ẽ. displicere me mͥ. tu refulges
& places. & amaris & desideraris ut
erubescam de me & abitiã me. atq
eligã te & nec tͥ nec mͥ placeã nͥ dete.
Tibi ergo dñe manifestus sũ qͥcunq
sim. & qͦ fructu tͥ confittar dixi. Ne¬
q ego id ago ũbis carnis & uocil sed¬

Expanded text:
ognoscam te, cognitor mens, cognoscam, sicut et cognitus sum. uirtus animae meae, intra in eam et coapta tibi, ut habeas et possideas sine macula et ruga. haec est mea spes, ideo loquor et in ea spe gaudeo, quando sanum gaudeo. cetera uero uitae huius tanto minus flenda, quanto magis fletur, et tanto magis flenda, quanto minus fletur in eis. ecce enim ueritatem dilexisti, quoniam qui facit eam, uenit ad lucem. uolo eam facere in corde meo coram in confessione, in stilo autem meo coram mlis nuda est abyssus 15 humanae conscientiae, quid occultum elem confiteri tibi? Te enim mihi absconderem, non me tibi. Nunc autem quod gemitus meus testis est displicere me mihi, tu refulges et places, et amaris et desideraris; ut erubescam de me, et abjiciam me atque eligam te, et nec tibi nec mihi placeam nisi de te. Tibi ergo, Domine, manifestus sum quicumque sim; et quo fructu tibi confitear, dixi. Neque enim id ago verbis carnis
Abbreviated transcription (Latin):
mitib conflare animos. & ex płib unũ
face̾. Hoc ẽ. qđ diligitur in amicis. & sie
diligitur. ut rea sibi sit humana con¬
scientia. si non amau̾it redamantem.
aut si amantẽ ñ redamau̾ie. nichil q̃¬
rens ex eius corꝑe pret̾ inditia beniuo¬
lentie. Hinc ille luctus si quis moria¬
tur. & tenebre doloꝵ. & u̾sa dulcedine
in amaritudinem cor madidũ: & ex
amissa uita morientiũ: mors uiuentiũ.
Beatꝰ qui amat te. & amicum in te. &
inimicũ ꝓpter te. Solus enĩ nullũ carũ
amittit. cui om̃s in illo cari sunt. qͥ¬
non amittitur. Et qͥs est iste. nͥ d̾s nr̃:
Deus qui fecit celum & t̾ram. & implet
ea. que implendo ea fecit ea: Te nemo
amittit: nͥ qui dimittit. Et qui amit¬
tit. quo it aut quo fugit. nisi a te pla¬
cido ad te iratum: Nam uͥñ inuenit le¬
gẽ tuã in penasua: Q lex tua ueritas. & ũitas
tu. Ds̃ uirtutum conũte nos: & ostende faci¬
em tuam & salui erimꝰ. Nam quo quoũsum

Expanded text:
mitibus flagrare animos et ex pluribus unum mitibus flagrare animos et ex pluribus unum facere. Hoc est, quod diligitur in amicis et sic diligitur, ut rea sibi sit humana conscientia, si non amauerit redamantem aut si amantem non redamauerit, nihil quaerens ex eius corpore praeter indicia beniuolentiae. hinc ille luctus, si quis moriatur, et tenebrae dolorum et uersa dulcedine in amaritudinem cor madidum et ex amissa uita morientium mors uiuentium. beatus qui amat te et amicum in te et inimicum propter te. solus enim nullum carum amittit, cui omnes in illo cari, qui non amittitur. et quis est iste nisi deus noster, deus, qui fecit caelum et terram et inplet ea, quia inplendo ea fecit ea? te nemo amittit, nisi qui dimittit, et quia dimittit, quo it aut quo fugit nisi a te placido ad te iratum? nam ubi non inuenit legem tuam in poena sua? et lex tua ueritas et ueritas tu. Deus uirtutum, conuerte nos et ostende faciem
Abbreviated transcription (Latin):
in harenam animam meam. diligen¬
do moriturum. ac si non moriturũ.
Maxime quippe me reꝑabant. ato re¬
creabant aliorum amicorũ solatia. cũ
quib amabam qd ꝓ te amabam. &
hoc erat ingens fabula & longũ men¬
datium. cuiꝰ adulterina confricatioe
corrũpebat᷑ mens nr̃a pruriens in
aurib. S illa mͥ fabula non morieba¬
tur: si quis amicoꝵ meoꝵ moreretur.
Alia erant que in eis ampliꝰ capiebãt
animũ. colloqui & corridere. & uicissĩ
beniuole obsequi. simul legere libros
dulciloquos. simul nugari. & simł
honestari. dissentire interdũ sine odio.
tanqͣm ipse homo secum. atoi ipsa ra¬
rissima dissensione condire consensio¬
nes płimas. docere aliqͥd inuicem. aut
discere aliquid ab inuicem. desidare ab¬
sentes cũ molestia. susciꝑe uenientes
cum leticia. His atq huiusmͦi signiᷤ.
a corde amantium & redamantium
ꝓcedentib ꝑ os. ꝑ linguam. ꝑ occłos.
&e mille motͥus gratissimos. quasi fo¬

Expanded text:
in harenam animam meam diligenin harenam animam meam diligendo moriturum acsi non moriturum? maxime quippe me reparabant atque recreabant aliorum amicorum solacia, cum quibus amabam quod postea amabam, et hoc erat ingens fabula et longum mendacium, cuius adulterina confricatione corrumpebatur mens nostra pruriens in auribus. sed illa mihi fabula non moriebatur, si quis amicorum meorum moreretur. alia erant, quae in eis amplius capiebant animum: conloqui et conridere et uicissim beniuole obsequi, simul legere libros dulciloquos, simul nugari et simul honestari, dissentire interdum sine odio tamquam ipse homo secum atque ipsa rarissima dissensione condire consensiones plurimas, docere aliquid inuicem aut discere ab inuicem, desiderare absentes cum molestia, suscipere uenientes cum laetitia: his atque huius modi signis a corde amantium et redamantium procedentibus per os, per linguam, per oculos et mille motus gratissimos quasi fo
Abbreviated transcription (Latin):
& firmum cum de te cogitabam. Non
enĩ tu eras s uanũ phantasma & error
meus erat d̾s meus. Si conabar eam ibi
ponere ut reqͥesceret. ꝑ mane labeba¬
tur. & iterum ruebat suꝑ me. Et ego
mͥ remanseram infelix locus. uͥ nec ẽẽ.
possem: nec inde recedere. Quo enim
cor meum fugeret a corde meo: Quo
a me ipso fugerem: quo non me seque¬
rer: Et tamen fugi de patͥa. minus
enim eum querebant occłi mei ubi
uidere non solebant. atq a tagasten¬
si opido ueni cartaginem. Non ua¬
cant temꝑa. nec otiose uoluuntur
ꝑ sensus nr̃os. Faciunt in animo
mira oꝑa. Ecce ueniebant. & pret̾i¬
bant de die in diem. & ueniendo &
pret̾undo inserendo ꝑabant mͥ spes
alias. & alias memorias. & paulatĩ
resarciebant me pͥstinis geñib dele¬
ctationũ. quib cedebat dolor meus
ille: s succedebant non quidẽ dolo¬
res alii cause tam̃ aliorũ dolorum.
Nam unde me facillime & in intima
dolor ille penetͣuerat. nisi quia fudã

Expanded text:
et firmum, cum de te cogitabam. non et firmum, cum de te cogitabam. non enim tu eras, sed uanum phantasma et error meus erat deus meus. si conabar eam ibi ponere, ut requiesceret, per inane labebatur et iterum ruebat super me, et ego mihi remanseram infelix locus, ubi nec esse possem nec inde recedere. quo enim cor meum fugeret a corde meo ? quo a me ipso fugerem? quo non me sequerer? et tamen fugi de patria. minus enim eum quaerebant oculi mei, ubi uidere non solebant, atque a Thagastensi oppido ueni Carthaginem. Non uacant tempora nec otiose uoluuntur per sensus nostros: faciunt in animo mira opera. ecce ueniebant et praeteribant de die in diem et ueniendo et praetereundo inserebant mihi spes alias et alias memorias et paulatim resarciebant me pristinis generibus delectationum, quibus cedebat dolor meus ille; sed succedebant non quidem dolores alii, causae tamen aliorum dolorum. nam unde me facillime et in intima dolor ille penetrauerat, nisi quia fuderam
Abbreviated transcription (Latin):
ido forte mori metuebam. ne totus
ille moreret᷑. quem multum a maue¬
ram. O dementiam. nescientem dili¬
gere homines humanit᷑. O stultum
hominem. immodate humana pacien¬
tem. qd ego tr eram. Itaq estuabam.
suspirabam. flebam. turbabar. nec re¬
quies erat: nec consilium. Portabam
enim conscissam. & cruentam animã
meam impacientem portari a me. & uͥ
eam ponerem non inueniebam. Non
in amenis nemorib. ñ in ludis atqͣ
cantib. nec in suaue olentib locis. nec
in conuiuiis apparatis. neq in uolup¬
tate cubilis & lecti. non deniq in libri
atq carminib adquiescebat. horrebãt
omĩa. & ipsa lux. Et quicquid ñ erat
qd ille erat. imꝓbum & odiosum erat
preter gemitum & lacͥmas. Non in eis
solis aliqͣntula requies. Hbi autem
inde auferebatur anima mea. onerabat
me grandis aicina miserie. que a te dñe
leuanda erat & curanda. Sciebam.
s non uolebam nec ualeban. eo ma¬
gis. quia non michi eras aliqͥd solidũ

Expanded text:
ideo forte mori metuebam, ne totus ideo forte mori metuebam, ne totus ille moreretur, quem multum amaueram. s o dementiam nescientem diligere homines humaniter! o stultum hominem inmoderate humana patientem! quod ego tunc eram. itaque aestuabam, suspirabam, flebam, turbabar, nec requies erat nec consilium. portabam enim concisam et cruentam animam meam inpatientem portari a me, et ubi eam ponerem non inueniebam. non in amoenis nemoribus, non in ludis atque cantibus nec in suaue olentibus locis nec in conuiuiis apparatis nec in uoluptate cubilis et lecti, non denique in libris atque carminibus adquiescebat. horrebant omnia et ipsa lux, et quid quid non erat quod ille erat, inprobum et taediosum erat praeter gemitum et lacrimas: nam in eis solis aliquantula requies. ubi autem inde auferebatur anima mea, onerabat me grandis sarcina miseriae. ad te, domine, leuanda erat et curanda, sciebam, sed nec uolebam nec ualebam, eo magis quod mihi non eras aliquid solidum
Abbreviated transcription (Latin):
rte peius eis erat non simul uiuere.
S in me: nescio qͥs affectus nimis hu¬
ic contrariꝰ ortus erat. Et tedium ui¬
uendi erat in me gͣuissimum. et mo¬
riendi metus. Credo quo magis illum
amabam. hoc magis mortem que mͥ
eum abstulerit. tanqͣm atrocissimã
inimicam odam. & timebam. & eam re¬
pente consumpturam om̃s homines
putabam. quia illum potuit. Sic eram
omĩno memini. Ecce cor meum d̃s m̃s
ecce intus uide quia memini. spes mea.
qui me mundas a talium affectionũ
immunditia. dirigens occłos meos ad
te: & euellens de laqueo pedes meos.
Mirabar enim cet̃os mortales uiuere.
quia ille quẽ quasi non moriturum
dilexeram. mortuus erat. & me magis
quia ille alter eram uiuere. illo mor¬
tuo mirabar. Bene quidam dixit de
amico suo. dimidium anime sue. Nã
ego sensi animam meam. & animã
illiuis unam fuisse animam in duob
corꝑib. & iło michi horrori erat ui¬
ta: quia nolebam dimidius uiu̾e. &

Expanded text:
rte peius eis erat non simul uiuere. rte peius eis erat non simul uiuere. sed in me nescio quis affectus nimis huic contrarius ortus erat et taedium uiuendi erat in me grauissimum et moriendi metus. credo, quo magis illum amabam, hoc magis mortem, quae mihi eum abstulerat, tamquam atrocissimam inimicam oderam et timebam et eam repente consumpturam omnes homines putabam, quia illum potuit. sic eram omnino, memini. ecce cor meum, deus meus, ecce intus; uide, quia memini, spes mea, qui me mundas a talium affectionum inmunditia, dirigens oculos meos ad te et euellens de laqueo pedes meos. mirabar enim ceteros mortales uiuere, quia ille, quem quasi non moriturum dilexeram, mortuus erat, et me magis, quia ille alter eram, uiuere illo mortuo mirabar. bene quidam dixit de amico suo: dimidium animae suae. nam ego sensi animam meam et animam illius uuam fuisse animam in duobus corporibus, et ideo mihi horrori erat uita, quia nolebam dimidius uiuere, et
Abbreviated transcription (Latin):
qđ sꝑamus eraudire te. Recte istud
in precib qͥa desidium ꝑueniendi
habent. Numquid in dolore amisse
rei. & luctu quo tunc oꝑiebar: Ne¬
q enim sꝑabam reuiuiscere illum.
aut hoc petebam lacrimis: s tantũ
dolebam. & flebam. Miser enim erã.
et amiseram gaudium meum. An&
fletus res amara ẽ. & pre fastidio re-¬
rum quib pͥus fruebam᷑. & dũ tc̃ ab
rendi nunc ẽ s confitendi tibi. Mi¬
ser enim eram. & miser ẽ. omĩs animꝰ
uinctus amicicia rerum mortalium:
& dilaniatur cum eas amittit. & tẽ
sentit miseriam. qua miser ẽ. & an¬
teqͣm amittat eas. Sic enim ego erã
illo tempore. & flebam amarissime
& requiescebam in amaritudine.L
ta miser eram. & habebã cariorem
illo amico meo uitam ipsã miserã
Nam qͣmuis ea mutare uellem: nollem
tamen amutere. magis qͣm illum. Et nes¬
cio an uellem uł ꝓ illo sicut de oreste
& pilade traditur. si non fingitur. qͥ
uellent ꝓ inuicẽ uł simul mori. qua mo¬

Expanded text:
quod speramus exaudire te? Recte istud quod speramus exaudire te? Recte istud in precibus, quia desiderium perveniendi habent. Numquid in dolore amissae rei et luctu quo tunc operiebar? Neque enim sperabam reviviscere illum, aut hoc petebam lacrymis, sed tantum dolebam et flebam. Miser enim eram, et amiseram gaudium meum. An et fletus res amara est, et prae fastidio rerum quibus prius fruebamur, et tunc dum ab rendi nunc est, sed confitendi tibi. Miser eram et miser est omnis animus uinctus amicitia rerum mortalium et dilaniatur, cum eas amittit, et tunc sentit miseriam, qua miser est et antequam amittat eas. sic ego eram illo tempore et flebam amarissime et requiescebam in amaritudine. ita miser eram et habebam cariorem illo amico meo uitam ipsam miseram. nam quamuis eam mutare uellem, nollem tamen amittere magis quam illum et nescio an uellem uel pro illo, sicut de Oreste et Pylade traditur, si non fingitur, qui uellent pro inuicem simul mori, quia mo
Abbreviated transcription (Latin):
eum. nec mͥ iam dicere pot̾ant: ecce
ueniet. sicut cum inu̾et: qͣndo absẽs
erat. Et factus eram ipse michi mag¬
na questio. & int̾rogabam animam
meam quare tͥstis esset. & quare con¬
turbaret me ualde. & nichil nou̾at
respondere michi. Et si dicebam. sꝑa
in do. iuste ñ obtemꝑabat. quia u̾io
erat & melior homo. quem carissimũ
amiseram. qͣm phantasma in eo qd spa¬
re uidebatur. Solus fletus erat aul¬
cis michi. & successerat amico in deli¬
ẽ. uulnus meum. Possum ne audire
ex te qͥ u̾itas es. & admou̾e aurem cor¬
dis mei ori tuo. ut dicas michi. cur
fletus dulcis sit miseris. An tu qͣmuis
ubiq assis. longe abiecisti a te mise¬
riam nr̃am e Et tu in te manes: nos
autẽ in exꝑimentis uoluimur. & tñ
nisi ad aures tuas ploraremus. nicħ
residui de spe nr̃a fieret. Unde igit᷑
suauis fructus de a maritu dine uite
carpit᷑. gemere & flere. & suspirare
& conqueri. An hoc ibi dulce est

Expanded text:
eum, nec mihi jam dicere poterant: Ecce eum, nec mihi jam dicere poterant: Ecce veniet, sicut cum viveret, quando absens erat. Factus eram ipse mihi magna quaestio, et interrogabam animam meam quare tristis esset, et quare conturbaret me valde; et nihil noverat respondere mihi. Et si dicebam, Spera in Deum ; juste non obtemperabat: quia verior erat et melior homo quem charissimum amiserat, quam phantasma in quod sperare jubebatur. Solus fletus erat dulcis mihi et successerat amico meo in deliest vulnus meum. Possumne audire abs te qui veritas es, et admovere aurem cordis mei ori tuo, ut dicas mihi cur fletus dulcis sit miseris? An tu, quamvis ubique adsis, longe abjecisti a te miseriam nostram? Et tu in te manes; nos autem in experimentis volvimur. Et tamen nisi ad aures tuas ploraremus, nihil residui de spe nostra fieret. Unde igitur suavis fructus de amaritudine vitae carpitur, gemere et flere, et suspirare et conqueri? An hoc ibi dulce est,