comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
parte fouee occultare se appetit
caueam uolens intret. Cuiꝰ seui¬
tia nequaqũa ĩa ꝑtimescit᷑: quia
clausa in caueam leuat᷑. Que eñi
sua sponte infoueã corruit: ad su¬
ꝑiores partes circũ septa uectibus
redit. Sic sic nimirũ hũana mẽs
capta est. que in libertate arbit̾
condita. dũ nutrire desideria car¬
nis appetiit: quasi lerna catulis
escam quesiut. atq indecept̃onis
sue foueam cecidit: que suadente
hoste ad cibũ ꝓhibitũ manũ teten¬
dit. S infoueã ꝓtinꝰ caueam ĩue¬
nit: quia sponte ad mortẽ ueniẽs
corruptionis sue mox carcerẽ
pertulit: atq ad auras libera. gr̃a
int̾ueniente reducitur. S cũ mł¬
ta ag̃e conatur et non ualet: eiꝰdẽ
corrupt̃onis sue obstacłis quasi
cauee uertibꝰ ligat᷑. Iam quidẽ eã
inqua ceciderat dãpnationis foue¬
am euasit: quia secuture mortis
suppliciũ manu redemptoris ad iu¬
ta. ad ueniã redeundo suꝑauit:

Expanded text:
parte foveae occultare, se appetit, parte foveae occultare, se appetit, caveam volens intret; cujus jam saevitia nequaquam pertimescitur, quia clausa in cavea levatur. Quae enim sua sponte in foveam corruit, ad superiores partes circumsepta vectibus redit. Sic sic nimirum humana mens capta est, quae in libertate arbitrii condita, dum nutrire desideria carnis appetivit, quasi leaena catulis escam quaesivit, atque in deceptionis suae foveam cecidit, quae, suadente hoste, ad cibum prohibitum manum tetendit. Sed in fovea protinus caveam invenit, quia sponte ad mortem veniens corruptionis suae mox carcerem pertulit; atque ad auras liberas, gratia interveniente, reducitur. Sed cum multa agere conatur, et non valet, ejusdem corruptionis suae obstaculis quasi caveae vectibus ligatur. Jam quidem eam in quam ceciderat damnationis foveam evasit, quia secuturae mortis supplicium, manu redemptionis adjuta, ad veniam redeundo superavit.
Abbreviated transcription (Latin):
motib pena p̃senti crucior qͥa
alabore certaminis liber ñ sũ. Sed
suꝑna dispensatio. iccirco nos tota
sibi intent̃one seruientes. carnis
nr̃e ꝑmittit tẽptationib concu¬
ti: ne mens nr̃a insuꝑbiã audeat.
p̃sũptione sue securitatis eleua¬
ri: ut dum pulsata trepidat. in
solo auctoris aduitorio spei pedem
robustiꝰ figat. Uñ et ad huc apte
leenam capies me. Leena cũ escã
catulis exquirit: in hiant̃ info¬
ueam captionis ruit. Sicut enim
ex quibusdam regionib fertur
fit in eiꝰ itinere fouea inqũã pecꝰ
de ponit᷑: ut illuc se eiꝰ appetitu. ꝓ¬
icere leena ꝓuocet᷑. Que angusta
simul et alta preparatur: ut in
cam ruere ambiendo ualeat: sed
hanc saliendo nullomͦ euadat. Alia
quoq fouea que pͥori cohereat ef¬
foditur: que tam̃ ei inqua pecus
est extreme partis aꝑtione cõiũ¬
gr̃. Inqua nuirũ cauea ponitur
ut leena corruens quia desuꝑ ter¬
roub urget᷑: cũ quasi insecretiori

Expanded text:
motibus poena praesenti crucior, quia motibus poena praesenti crucior, quia a labore certaminis liber non sum. Sed superna dispensatio idcirco nos tota sibi intentione servientes carnis nostrae permittit impugnationibus concuti, ne mens nostra in superbiam audeat praesumptione suae securitatis elevari, ut dum pulsata trepidat, in solo auctoris adjutorio spei pedem robustius figat. Unde et adhuc apte eparati sumus. --Leaena cum escam catulis exquirit, inhianter in foveam captionis ruit. Sicut enim ex quibusdam regionibus fertur, fit in ejus itinere fovea, in qua pecus deponitur, ut illuc se ejus appetitu projicere leaena provocetur: quae angusta simul et alta praeparatur, ut in eam ruere ambiendo valeat, sed hanc saliendo nullo modo evadat. Alia quoque fovea, quae priori cohaereat, effoditur, quae tamen ei, in qua pecus est, extremae partis apertione conjungitur. In qua nimirum cavea ponitur, ut leaena corruens, quia desuper terroribus urgetur, cum quasi in secretiori
Abbreviated transcription (Latin):
iungitur. Et si impius fuero
ue michi est: et si iustus non le¬
uabo caput. saturatus afflic¬
tione et miseria. Impius nãq
ue habet. iustus miseriã: qͥa¬
eterna dãpnatio reprobum
sequitur: et electus quisq do¬
lorib transitorie adusitatis
expiatur. Impius caput le-¬
uat: s elatus euadere ue qd
sequitur: ñ ualet. Iustus la¬
bore sui certaminis afflictus.
caput lauare ñ sinitur: sed
pressus aperpetua afflictone
liberatur. Ille se inuolũtatibꝰ
erigit. s suppliciis sequentib
mergit: iste se indolore depri¬
mit. sed tam̃ apondere eterne
ammaduersionis abscondit.
Consideret ergo uir sẽs quod
aut renitens homo uiciis. p̃¬
senti labore afficitur:aut sue¬
cumbens perpetue afflictioni
mancipatur: et dicat. Et si ĩ¬
pius fuero ue mͥ est: et si iust
non leuabo caput saturatus
afflictione et miseria. Ac
si aperte deploret dicens.
Aut substratus carnis de¬
sideriis. supplicio et̃no subi¬
bor: aut repugnans illicitis

Expanded text:
it, Si impius fuero, væ mihi est; & si iustus, non leuabo caput, saturatus afflictione & miseria. Impius namque væ habet, iustus miseriam: qet aeterna damnatio reprobum sequitur, et electus quisque doloribus transitoriae adversitatis expiatur. Impius caput levat, sed elatus evadere vae quod sequitur non valet. Justus, labore sui certaminis afflictus, caput levare non sinitur, sed pressus a perpetua afflictione liberatur. Ille se in voluptatibus erigit, sed suppliciis sequentibus mergit. Iste se in dolore deprimit, sed tamen a pondere aeternae animadversionis abscondit. Consideret ergo vir sanctus quod aut renitens homo vitiis praesenti labore afficitur, aut succumbens perpetuae afflictioni mancipatur, et dicat: Et si impius fuero, vae mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria. Ac si aperte deploret, 327 dicens: Aut substratus carnis desideriis, supplicio aeterno subjicior; aut repugnans illicitis
Abbreviated transcription (Latin):
me ut plangũa paululũ dolorẽ
meum. Ac si aꝑte dicat. flagella
tue ꝑcussionis tẽpera: ut modera¬
tis dolorib estimare mala q̃ pacior
flendo conualescam. Qd̃ tñ ĩtelligi¬

Expanded text:
me ut plangam paululum dolorem meum. - Ac si aperte dicat: Flagella tuae percussionis tempera, ut moderatis doloribus aestimare mala quae patior flendo convalescam. Sicut eni
Abbreviated transcription (Latin):
quid mens nr̃a aliud qũa gaudi¬
um parit: Curandũ itaq est ne
aut necessitatis metas. cura car¬
nis transeat. aut in eo qd̃ mode¬
rate exsequit᷑: de se p̃sumat. Se¬
pe uero animꝰ fallitur. ut qd̃ uo¬
luptuose appetit necessariũ sus¬
picetur: quatinꝰ om̃e qd̃ libet ui¬
te debitã humilitatẽ putet. Et
sepe quia effectꝰ ꝓuidentiã sequit᷑:
in sui fiducia mens leuatur. Cũq
ad est qd̃ deesse cet̾is uiderit: cogi¬
tatione tacita de magnitudine
sue ꝓuisionis hilarescit. Tãtoq¬

Expanded text:
quid mens nostra aliud quam gaudiquid mens nostra aliud quam gaudium parit? Curandum itaque est ne aut necessitatis metas cura carnis transeat, aut in eo quod moderate exsequitur, de se praesumat. Saepe vero animus fallitur, ut quod voluptuose appetit, necessarium suspicetur, quatenus omne quod libet vitae debitam utilitatem putet. Et saepe quia effectus providentiam sequitur, in sui fiducia mens levatur. Cumque sibi adest quod deesse caeteris viderit, cogitatione tacita de magnitudine suae provisionis hilarescit; tantoq
Abbreviated transcription (Latin):
intellectꝰ debet in cognitõne tͥni¬
tatis. claustra carnis excedere. et
quasi habitat̃onis infime ianuã
exire. Cura autẽ carnis ut femina
foras appareat. et uideri iac tanter
erubescat: ut quasi post t̃gum
uiri sub discretõne sp̃s solis neces¬
sariis intenta nequaqua seiat ꝓ¬
cacit̾ detegi. s uerecunde mode¬
rari. Cui tam̃ sepe cũ dr̃ ut de se
minime p̃sumat. s totã se indi¬
uine spei fiducia transferat: des¬
pieit et cessante studio ad ẽẽ sĩbi
uitꝑ subsidia posse diffidit. Uñ
et. hec cadem sara ꝓmissiones
dei audiens rider: s ridens cor¬
ripit᷑. correpta aũ ꝓtinꝰ fecun¬
fecundari ñ potuit: annis facta
senilib nc̃o marcente concepit.
Quia cũ cura carnis sue confidẽ¬
ciã habere desierit contra spem
ex diuina ꝓmissione recipit: qd̃
habiturã se ex humana ratione
dubitauit. Uñ bñ et ysaac id est
risus dr̃: qui generatur. Quia
cum suꝑne spei fiduciã concipit:

Expanded text:
intellectus, debet in cognitione Triniintellectus, debet in cognitione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae januam exire; cura autem carnis, ut femina, foras non appareat, et videri jactanter erubescat, ut quasi post tergum viri sub discretione spiritus, solis necessariis intenta, nequaquam sciat procaciter detegi, sed verecunde moderari. Cui tamen saepe cum dicitur ut de se minime praesumat, sed totam se in divinae spei fiduciam transferat, despicit, et, cessante studio, adesse sibi vitae subsidia posse diffidit. Unde et haec eadem Sara promissiones Dei audiens ridet, sed ridens corripitur, correpta autem protinus fecunfecundari non potuit, annis fracta senilibus, utero marcescente, concepit, quia cum cura carnis sui confidentiam habere desierit, contra spem ex divina promissione accipit quod habituram se ex humana ratione dubitavit. Unde et bene Isaac, id est risus, dicitur qui generatur, quia cum supernae spei fiduciam concipit,
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ pungitur. cũ in ea mensure
equitas ñ tenet᷑. Neq eñi mortali
uiadhucanearne uiuentib fundi¬
rrus cum icarnnis absciditur: sed
ut idistrate animo seruiat tẽ¬
liperatut. stam quia sollicitos
mos ẽẽ ueritas incrastinũ ꝓhi¬
bet: haberi ut cumq curã in
p̃sentib non negat quã tendi
ad copus qd̃ sequitur uetat.
Et nĩmirũ paulus cũ cutam
caras fier inconcupiscentiis
ñ sinitr ꝓculdubio in necessita-¬
oteiconcedit. Discretõne gͦ magni
moderaminis. carnis cura frenã¬
da ẽ. ut seruiat: et minime pͥn¬
ciptur: ne qͣsi dña animũ uncat
s sub ata m̃tis dñio quasi ancilla
famuletur. ut iussa assit: atq
ad nutũ cordis repulsa dissiliat.
ut iux a tergo sc̃e cogitationis appa¬
reat: et uumqua contra faciem tec¬
ta cogitantis obsistat. Qd̾ bene
nobis ꝑhystoriam sacre lectõnis
innuitur: cũ abrabã trib angłis
hostiũ substitit: quia uidelicet ut
uir ac dñs domꝰ. spiritalis scilicet

Expanded text:
eo mensurae aequitas non tenetur . Neque enim mortali adhuc in carne viventibus funditus cura carnis absciditur, sed ut discrete animo serviat, temperatur. Nam quia sollicitos nos esse veritas in crastinum prohibet, habere utcunque curam in praesentibus non negat, quam tendi ad tempus quod sequitur, vetat. Et nimirum Paulus cum curam carnis fieri in concupiscentia non sinit, procul dubio in necessitate concedit; discretione ergo magni moderaminis carnis cura frenanda est, ut serviat et minime principetur, ne quasi domina animum vincat, sed, subacta mentis dominio, quasi ancilla famuletur, ut jussa adsit, atque ad nutum cordis repulsa dissiliat, ut vix a tergo sanctae cogitationis appareat, et nunquam contra faciem recta cogitantis obsistat. Quod bene nobis historia sacrae lectionis innuitur, cum Abraham tribus angeliostium stetit, quia videlicet ut vir ac dominus domus spiritalis, noster scilicet
Abbreviated transcription (Latin):
cuncta sua multitudine ad ĩfer¬
ni claustra descendit: Sepulcͣ
aũ mortuos tegũt. Et quis aliꝰ
mortẽ acriꝰ ꝑtulit: qua is qͥ con¬
ditorẽ suum despiciens uitã reli¬
quid: Qũe iuidelicet mortuum
cum humana corda suscipiunt:
eiꝰ ꝓculdubio sepulcra fiunt.
S incircuitu illius sepulera
eiꝰ siũt: qͥa in quoꝵ se m̃tibus
ũc per desid̾ia sepelit. hos sibi pꝰt¬
modũ ꝑ torm̃ta coniũgit. Et qm̃
nũc in semet ip̃is reꝓbi malignos
sp̃s silicita ꝑ petrando suscipiũt:
tunc sepulchra cũ mortus habe¬
cro eloquio qͣntus indãpnatione
ignis. qͣnta iigne claritas qͣntꝰ in
obscuritãte pauor sit: nullatenꝰ
ambigimꝰ. S quid ꝓdest ista pre¬
nosse: si ñ contingat euadere: ẽo¬
ta gͦ intentione curandũ est: ut
cũ uacationis tẽpus accipimus.
bene iuuendi. studio maloꝵ ultri¬
cia torm̃ta fugiamꝰ. Hinc quippe

Expanded text:
cuncta sua multitudine ad infercuncta sua multitudine ad inferni claustra descendit. Sepulchra autem mortuos tegunt. Et quis alius mortem acrius pertulit quam is, qui conditorem suum despiciens vitam reliquit? Quem videlicet mortuum cum humana corda suscipiunt, eius procul dubio sepulchra fiunt. Sed in circuitu illius sepulchra eius sunt, quia in quorum se mentibus nunc per desideria sepelit, hos sibi postmodum per tormenta coniungit. Et quoniam nunc / in semetipsis reprobi malignos spiritus inlicita perpetrando suscipiunt, tunc sepulchra cum mortuis ardecro eloquio, quantus in damnatione ignis, quanta in igne obscuritas quantusque in obscuritate pavor sit, nullatenus ambigimus. Sed quid prodest ista pręnosse, si non contingat evadere? Tota ergo intentione curandum est, ut, cum vacationis tempus accipimus, bene vivendi studio malorum ultricia tormenta fugiamus. Hinc quippe
Abbreviated transcription (Latin):
de eandeat. et ad doloris cumulũ
delicti qualit̃ crucient᷑ ostendit.
Quid aut̃e mirũ si gehenne ig¬
ne credimꝰ habere suppliciũ si¬
mul obscuritatis et luminis:
qñ exꝑim̃ito nouimꝰ quia et te¬
darũ flãma lucet obscura: Eñ
edax flãma cõburit: quos nunc car¬
nalis delectatio polluit. Tunc ĩfi
nite patẽs infermi baratrũ deuo¬
rat: quos nunc manis elatio exal¬
tat. Atq quolibet ex uitio hic uo¬
luntatẽ callidi ꝑsuasoris impleue¬
runt: tũc cum duce suo reprobi
ad torm̃ta ꝑueniunt. Et quauis
angłoꝵ acq hominũ longe sit
natura dissimilis: una tamen
pena implicat. quos unus incri¬
nune reatꝰ ligat. Qd̃ bene ac
breuit̃ insinuat ꝓph̾a qͥ ait. Ioi
assur et om̃is multitudo eiꝰ: et
incircuitu eiꝰ sepulcra illiꝰ. Quis
nãq assur suꝑbi regis nõie. nisi
ille per elatõnẽ cadens antiquus
hostis expͥmitur. qui ꝓ eo quod
multos ad culpã per trahit. cũ

Expanded text:
te candeat, et, ad doloris cumulum, te candeat, et, ad doloris cumulum, dilecti qualiter crucientur ostendat. Quid autem mirum si gehennae ignem credimus habere supplicium simul obscuritatis et luminis, quando experimento novimus quia et taedarum flamma lucet obscura? Tunc edax flamma comburit quos nunc carnalis delnite patens inferni baratrum / devorat, quos nunc inanis elatio exaltat. Atque quolibet ex vitio hic voluntatem callidi persuasoris exercuerunt, tunc cum duce suo reprobi ad tormenta perveniunt. Et quamvis angelorum atque hominum longe sit natura dissimilis, una tamen paena implicat, quos unus in crimine reatus ligat. Quod bene ac breviter insinuat propheta, qui ait: ibi Assur et omnis multitudo eius, et in circuitu eius sepulchra illius. Quis namque Assur superbi regis nomine nisi ille per elationem cadens antiquus hostis exprimitur? Qui pro eo, quod multos ad culpam pertrahit, cum
Abbreviated transcription (Latin):
pari añ oculos ultione dãpnata.
Ignis itaq qui in obscuritate
cruciat: credendũ ẽ quia lum̃ ad
torm̃tũ seruat. Qd̃ si approbare
testimoniis in sua exp̃ssione ñ
possumꝰ: super est ut exdiuerso
tis pueri per caldei regis imꝑiũ.
succensis camini ignib. ligatis
manibꝰ pedibusq ꝓiecti sunt.
Quos tam̃ cũ idem rex incami¬
n incendio miseratꝰ exploraret.
illesis uestib deambulantes uidit
ubi aꝑte colligr̃. qͥa mira dispen¬
satione conditoris ignis qualitas
indiũsa uirtute tẽꝑata. et uesti¬
m̃ta ñ attig̃. et uncula incendit.
sc̃isq uiris et ad inferendũ tor¬
m̃tũ flãma friguit et adsolatio¬
nis minist̃̾ium exarsit. Sic̃ ergo
electis ignis ardere nouit ad so¬
latiũ. et tam̃ ardere ad supplici¬
um nescit: ita ediũso gehenne
flãma reꝓbis et nequa qũa lu¬
cet ad consolatõnis grãm: et tñ
lucet ad penã: et dãpnatoꝵ ocłis
ignis supplicii et nulla clarita¬

Expanded text:
pari ante oculos ultione damnata. pari ante oculos ultione damnata. Ignis itaque qui in obscuritate cruciat credendum est quia lumen ad tormentum servat. Quod si approbare testimoniis in sua expressione non possumus, superest ergo ut e diverso tis pueri, per Chaldaei regis imperium succensis camini ignibus, ligatis manibus pedibusque projecti sunt: quos tamen cum isdem rex in camini incendio miseratus exploraret, illaesis vestibus deambulantes vidit. Ubi aperte colligitur quia mira dispensatione conditoris ignis qualitas, in diversa virtute temperata, et vestimenta non attigit, et vincula incendit, sanctisque viris et ad inferendum tormentum 335 flamma friguit, et ad solutionis ministerium exarsit. Sicut ergo electis ignis ardere novit ad solatium, et tamen ardere ad supplicium nescit; ita e diverso gehennae flamma reprobis et nequaquam lucet ad consolationis gratiam, et tamen lucet ad poenam; ut damnatorum oculis ignis supplicii et nulla clarita
Abbreviated transcription (Latin):
amauerant. ip̃oꝵ quoq eos int̃itꝰ
ĩaugm̃to sue dãpnat̃onis affligat.
Qd̃ ꝓfecto euangłio teste colligi¬
mꝰ in quo ĩutate nuntiante diueᷤᷤ
ille qũe cõtigit ad et̃iu incendii
bit᷑ meminisse: qͥ abrahã peciit et
ad corũ eruditõnẽ lazarũ mutte¬
ret. ne illuc eos q̃nq uenientes par
pena cruciaret. Qui gͥ ad doloris
sui cumulum ꝓpinquoꝵ absenti¬
um memuinit: constat ꝓculdu¬
bio qͥa eos ad augm̃ãtũ supplicii
paulopost potuit etiam p̃sentes
qui ad doloris sui cumulũ eũ quẽ
despex̾at in sinu abrahe lazarũ
udit. Is gͦ cui ut pena crescẽt
et uir electꝰ apparuit: cur noz
credendũ sit. qd̃ uidere insuppli¬
tio cos etiã quos contra dm̃i dile¬
xat possit: Qua ex re colligit᷑
qd̃ eos quos mnordinate nunc reꝓ¬
bi diligunt miro iudicii ordine
secũ tũt ĩtorm̃tis uidebũt: ut pe¬
nam ꝓpͥe punitõnis exagg̃et: illa
auctori p̃posita carnalis cognat̃o

Expanded text:
amaverant, ipsorum quoque eos interitus amaverant, ipsorum quoque eos interitus in augmento suae damnationis affligat. Quod profecto evangelio teste colligiturt in quo veritate nuntiante dives ille, quem contigit ad aeterni incendii bitur meminisse ; qui Abrabam petiit ut ad eorum eruditionem eum mitteret, ne illuc eos quandoque venientes par poena cruciaret. Qui igitur ad doloris sui cumulum propinquorum absentium meminit, constat procul dubio quia eos ad augumentum supplicii paulo post potuit etiam praesentequi, ad doloris sui cumulum, eum quem despexerat in sinu Abrahae Lazarum vidit? Is ergo, cui ut poena cresceret et vir electus apparuit, cur non credendum sit quod videre in supplicio eos etiam quos contra Deum dilexerat possit? Qua ex re colligitur quod eos quos inordinate nunc reprobi diligunt miro judicii ordine secum tunc in tormentis videbunt, ut poenam propriae punitionis exaggeret illa auctori praeposita carnalis cognatio
Abbreviated transcription (Latin):
supplicia in se demersos. et ul¬
tra iures cruciant et meis uite
subsidiũ ex tinguentia seruãt:
ut sic uita t̾minꝰ puniat. quã¬
tinꝰ semꝑ sine t̾mino cruciatꝰ
uiuat: quia et ad finem ꝑ tor¬
menta properat. et sine fine
deficiens durat. Fit gͦ miseris
mors sine morte. fine sine fine.
defectꝰ sine defectu: quia et mors
uiuit. et finis semꝑ incipit.¬
Quia gͥ et mors punit et ñ ex¬
tinguit. dolor cruciat. s nulla-¬
tenus pauorẽ fugat: flãma cõ¬
burit. s nequa qũa tenebras dis¬
cutit: quantũ per noticiã pre-¬
sentis uite colligitur supplicia
ordinẽ ñ hñt: que ñ suã per oĩa
qualitatẽ tenẽt. Quamius illic
ignis et ad consolationẽ ñ lucet:
et tam̃ ut magis torqueat ad
aliquid lucet. Nam sequaces qͦsq
suos secum intorm̃to reꝓbi flãma
illustrante iusuri sunt quoꝵ amo¬
re deliquerunt qͣtinꝰ qͥ eoꝵ uitã car¬
naliter contra p̃ceptũ conditoris

Expanded text:
supplicia in se demersos et ulsupplicia in se demersos et ultra vires cruciant, et in eis vitae subsidium exstinguentes servant, ut sic vitam terminus puniat; quatenus semper sine termino cruciatus vivat, quia et ad finem per tormenta properat, et sine fine deficiens durat. Fit ergo miseris mors sine morte, finis sine fine, defectus sine defectu, quia et mors vivit, et finis semper incipitn exstinguit, dolor cruciat, sed nullatenus pavorem fugat, flamma comburit sed nequaquam tenebras discutit; quantum per notitiam praesentis vitae colligitur, supplicia ordinem non habent, quae non suam per omnia qualitatem tenent. Quamvis illic ignis et ad consolationem non lucet, et tamen magis torqueat, ad aliquid lucet. Nam sequaces quosque suos secum in tormento reprobi flamma illustrante visuri sunt, quorum amore deliquerunt, quatenus qui eorum vitam carnaliter contra pręcepta conditoris
Abbreviated transcription (Latin):
inhabitat: quia eiꝰ ignib traditi
et insuppliciis dolorẽ sentunt et
indoloris angustia pulsanti sẽꝑ
pauore feruunt᷑: ut et qd̃ timẽt
tolerent. et rursus qd̃ tolerant.
sme cessacione ꝑtimescant. De his
et eñi scͥptũ est. Uermis eoꝵ ñ mo¬
rietur et ignis eoꝵ ñ extinguet᷑.
Hinc flãma qui succendit illumi¬
nat: illicut suꝑiꝰ ũbis psalmiste
edociumꝰ ignis qui cruciat obs¬
curat. Hic metus amittit᷑ cum
colerari iam ceꝑit qd̃ timebat᷑.
illic et dolor dilaniat. et pa-¬
uor angustat. Horrendo igit᷑
modo tunc erit reꝓbis dolor cũ
formidine: flãma cũ obscuri¬
tate. Sic sic uidelicet adãpnatis
sentiri pondꝰ sũme equitatis de¬
bet ut et quia auoluntate crea-¬
toris nequaqũa surit ueriti dis¬
int̾itu ip̃a asius qualitatib
etiam corm̃ta discondent:
quatinꝰ quo se inquinãt crucia¬
tus augeant: et cũ uarie ꝓdeãt
multiplicit᷑ senciant᷑. Que tñ

Expanded text:
inhabitat, quia ejus ignibus traditi, inhabitat, quia ejus ignibus traditi, et in suppliciis dolorem sentiunt, et doloris angustia pulsati semper pavore feriuntur: ut et quod timent tolerent, et rursus quod tolerant sine cessatione pertimescant. De his etenim scriptum est: Vermis eorum non morietur, et ignis eorum non exstinguetur . Hic flamma quae succendit illuminat, illic ut superius verbis Psalmistae docuimus ignis qui cruciat, obscurat. Hic metus amittitur, cum tolerari jam coepit, quod timebatur. Illic et dolor dilaniat et pavor angustat. Horrendo igitur modo erit tunc reprobis dolor cum formidine, damna cum obscuritate. Si sic videlicet a damnatis sentiri pondus summae aequitatis debet, ut qui a voluntate Conditoris nequaquam sunt veriti disinteritu ipsa a suis qualitatibus etiam tormenta discordent, quatenus quo se impugnant, cruciatus augeant, et cum varie prodeunt multipliciter sentiantur. Quae tamen
Abbreviated transcription (Latin):
dãpnatoꝵ mente subiungit: qͥa
quoq supplicia q̃ ordinata per
iusticiam ueniunt: ordinata ꝓ¬
culdubio incorde morientium
ñ sunt. Ut eñi paulo suꝑiꝰ dixi¬
mꝰ.dũ dãpnatꝰ quisq foris flã¬
ma succendit᷑: intꝰ cecitatis igne
deuoratur atq indolore positus
exteriꝰ int̾iꝰq confunditur. ut
insua det̾iꝰ confusione crucietur.
Repulsis gͦ insuppliciis ordo noz
erit: quia ineoꝵ morte atrocius
ip̃a confusio mentis seuit. Tãta
eñi ira potentiã iudicantis eqͥtas
ordinat: ut pena animũ quasi
mordinata confundat. Uel cer¬
te abẽe. ordo suppliciis dr̃: quia
quibus libet rebus in penã sur¬
gentibꝰ. ꝓpͥa qualitas ñ seruatur.
uñ et ꝓtinꝰ subinfert᷑. Et sem¬
pit̾mis horror in habitans. In hꝰ
uite torm̃tis timor dolorẽ ht̃: do¬
lor timorẽ ñ ht̃: quia nequaqͣm
m̃tẽ metꝰ cruciat. cũpati ĩa ceꝑit
qd̃ metuebat. Infernũ uͦ et umbra
mortis obscurat. et sẽpit̾nꝰ horror

Expanded text:
damnatorum mente subjungit. Quia ipsa quoque supplicia, quae ordinata per justitiam veniunt, ordinata procul dubio in corde morientium non sunt. Ut enim paulo superius diximus, damnatus quisque foris flamma succenditur, intus caecitatis igne devoratur: atque in dolore positus exterius interiusque confunditur, ut sua deterius confusione crucietur. Repulsis ergo ordo in supplicio non erit, quia in eorum morte atrocius ipsa cenim mira potentia judicantis aequitas ordinat, ut poena animum quasi inordinata confundat. Vel certe abesse ordo suppliciis dicitur, quia quibuslibet rebus in poenam surgentibus propria qualitas non servatur. Unde et protinus subinfertur, et sempiternus horror inhabitans in hujus vitae tormentis, timor dolorem non habet, et dolor timorem non habet. Quia nequaquam mentem metus cruciat, cum pati jam coeperit quod metuebat. Infernum vero et umbra mortis obscurat, et sempiternus horror
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s. S plerũq se adiuam rec¬
titudinis accingit: torporẽ discu-¬
cit: tantoq incelestib desiderio
rapit᷑. ut pene nil ex eo inferu᷑
remansisse uideat᷑: et tam̃ eũ ad
carnis curam reducitur. sine qua
tur: ita hunc inferiꝰ de p̃ssirm
tenet ac si adhuc de sũmis nulla
contigisset. Auditis uerbis celes¬
tis oraculi mamorẽ pat̾e celestis
crigitur: s resurgente p̃sentis
uite studio subternere cure aggẽ
sepelitur: atq int̾ra cordis neqͣ¬
qũa superne spei sem̃ ꝓficit: quia
cogitationis infime spina denses¬
cit. Qũã uidelicet spinã ꝑsemet¬
ip̃am ueritas manu sc̃e exhortat̃o¬
nis eradicat: dicens. Nolite sollici¬
ti ẽẽ incastinũ. Contra hanc qͦq
per paulum dr̃. Carnis curã ne
feceritis inconcupiscentiis. S ĩhis

Expanded text:
Sed plerumque se ad viam rectitudinis animus accingit, torporem discutit; tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur. Et tamen cum ad carnis curam reducitur, sine qua tur, ita hunc inferius depressum tenet, ac si adhuc de summis nulla contigisset. Auditis verbis coelestis oraculi, in amorem patriae coelestis erigitur; sed resurgente praesentis vitae studio, sub terrenae curae aggere sepelitur; atque in terra cordis nequaquam supernae spei semen proficit, quia cogitationis infimae spina densescit. Quam videlicet 336 spinam per semetipsam Veritas manu sanctae exhortationis eradicat, dicens: Nolite solliciti esse in crastinum . Contra hanc quoque per Paulum dicitur: Carnis curam ne feceritis in concupiscentiis . Sed in his
Abbreviated transcription (Latin):
i flagellat occidat semel: et ñ de
penis innocentũ rideat. Quis hec
non per suꝑbiam plata crederet:
nisi sententiam iudicis audiret.
qui ait. non estis locuti corã me
rectum sicut seruus meus iob: Re
intimis sius caueius subtiliusq
rimanda sunt: quanto durius¬
foras foras sonant. Uir eñi sc̃s hu¬
mani generis dampna pensãs.
unde quo uenit considerans. qd̃
homo pollicente aduersario. boni
maliq sciãm appetens scire. perdi¬
dit etiã semet ip̃sum ita ut ueracit̃
dicat. etiam si simplex fuero. hoc
ip̃m ignorabit anima mea: quod
post expulsionis penã flagellaqͦ
corruptõnis sustinet et ad huc ad
carnis uel certe ad m̃tis int̾itum
etiam post torm̃tũ tendit. ut rec¬
te dicat. et innocentẽ et impiũ
ip̃e consumit: mediatoris contͣ
hec grãm requirit dicens. i fla¬
gellat occidat semet. Nos eñi quia
et a deo mente recessimꝰ. et carne
ad puluerem redimꝰ: pena dupli¬
cis mortis astringimur. S uenit
ad nos qui ꝓnobis sola carne mo¬

Expanded text:
i flagellat occidat semel, et non de poenis innocentium rideat. - Quis haec non per superbiam prolata crederet, nisi sententiam judicis audiret, qui ait: « Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Job . intimis suis cautius subtiliusque rimanda sunt, quanto durius foras sonant. Vir etenim sanctus humani generis damna considerans, unde quo venerint pensans; quod homo, pollicente adversario, boni malique scientiam appetens scire, perdidit etiam semetipsum, ita ut veraciter dicat: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea; quod post expulsionis poenam flagella quoque corruptionis sustinet, et adhuc ad carnis, vel certe ad mentis interitum etiam post tormentum tendit, ut recte dicat: Et innocentem et impium ipse consumit; Mediatoris contra haec gratiam requirit, dicens: Si flagellat, occidat semel. Nos enim quia et a Deo mente recessimus, et carne ad pulverem redimus, poena duplae mortis astringimur. Sed venit ad nos qui pro nobis sola carne mo
Abbreviated transcription (Latin):
iqͥtatis sue uincłis ita constringr̃.
ut pondꝰ quidem peccatoꝵ toleret:
s tñ quia tolerat ignoret. Sepe aũ¬
siagnoscat quanto reatu p̃mitur.
erũꝑe conat᷑ et ñ ualet. ut hũc in se
mĩte libera conu̾sat̃one integra ꝑse¬
quat᷑. flere gͦ dolorẽ suũ ñ ualet:
quia et iniquitatis sue reatũ con¬
siderat: et tamen p̃ t̾rene occupa¬
tois pondere. hanc ei genere ne¬
quaqũa uacat. flere dolorẽ suũ ñ
ualet. qui pͣue quidẽ consuetudi¬
ni contraire nitit᷑. s tñ ad huc suc¬
crescentibꝰ desideriis carnis gͣuat᷑.
huiꝰ doloris p̃sentia ꝓph̾e mentem
cruciauerat. cũ dicebat. Dolor m̃s
ante me est semꝑ: qm̃ iniqͥtatem
meam ego ꝓnunto. ⁊cogitabo pro
peccato meo. S solutꝰ iniqͥtatisũ¬
culis dimissum se nouerat: qͥ dice
bat. Dirupisti uincula mea tibi
ad plangendũ dolorẽ nos dñs di¬
mittit: cũ et mala nobis que fe¬
cimꝰ demonstrat: atq hec eadem
flenda q̃ cognoscimꝰ adiuuat. Cul¬

Expanded text:
is ita constringitur, ut pondus quidem peccatorum toleret, sed tamen quia tolerat ignoret. Saepe etiamsi cognoscat quanto reatu premitur, erumpere conatur, et non potest, ut hunc in se mente libera, conversione integra, persequatur. Flere ergo dolorem suum non valet, quia et iniquitatis suae reatum considerat, et tamen prae terrenae occupationis pondere hanc ei gemere nequaquam vacat. Flere dolorem suum non valet, qui pravae quidem consuetudini contraire nititur, sed tamen adhuc succrescentibus desideriis carnis gravatur. Hujus doloris praesentia Prophetae mentem 331 cruciaverat, cum dicebat: Dolor meus ante me est semper, quoniam iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo . Sed solutis iniquitatis vinculis dimissum se noverat qui evincula mea, ad plangendum dolorem nos Dominus dimittit, cum et mala nobis quae fecimus demonstrat atque ad haec eadem flenda, quae cognoscimus, adjuvat. Cul
Abbreviated transcription (Latin):
tionis imponat. Uir gͥ sẽs huma¬
ne mentis dãpna conspiciat. qd̃
plerũq se cogitat̃one illicita in¬
quinat : et postqũa reatũ oꝑis
uidex relaxat. et sua plorans nr̃a
que ploremꝰ aꝑiat dicens. Si pec¬
cauz et adhorã pepercisti mͥ: cur
ab imquitate mea mundũ me ẽẽ
ñ pateris: Ac si aꝑte dicat. Si
culpã uenia abstulit: cur hanc
concutit᷑: ut ad perpetrat̾onẽ illiꝰ.
longe grauiꝰ quam pͥus capta fu¬
erat urgeatur. Et dep̃hensa tre¬
pidat : seq ip̃am uariis motib
impulsa perturbat. Ne quidem
iuncatur tẽptationibꝰ metuit:
s resistens hoc ip̃m qd̃ longuo
labore certaminis affligitur

Expanded text:
tionis imponit. Vir igitur sanctus humationis imponit. Vir igitur sanctus humanae mentis damna conspiciat, quod plerumque se cogitatione illicita inquinat; et postquam reatum operis judex relaxat, et, sua plorans, nostra quae ploremus aperiat, dicens: Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris? Ac si aperte dicat: Si culpam venia abstulit, cur hanc concutitur, ut ad perpetrationem illius longe gravius quam prius capta fuerat urgeatur; et deprehensa trepidat, seque ipsam variis motibus impulsa perturbat. Metuit quidem ne vincatur tentationibus, sed resistens hoc ipsum quod longo labore certaminis
Abbreviated transcription (Latin):
incendimꝰ: cũ in sensu nr̃o om̃e¬
qͦ corpꝰ regit᷑ atq ĩoccultis deside¬
riis flãma diuini amoris ardemꝰ.
Et tam̃ p̃cipitur: ut pedes atq
intestina hostie lauentur. Pedibꝰ
eñi t̃ra tangit᷑. in testirus uero
st̃cora gestantur: quia plerũq
iam ex desid̃io in et̾nitate succẽ¬
dim᷑: ĩa toto deuotionis sensu ad
appetitũ nr̃e mortificat̃onis in
toleramꝰ. Cumq cogitat̃ones
nr̃as ĩmunda tẽptat̃o inquinat:
quid aliud quã intestina hostie
st̃cora portant: Sed ut cõburide¬
beant lauent᷑: quia nimirũ ne¬
cesse est. ut ĩmundas cogitationes
timoris fletꝰ diluat: quas in ac¬
ceptione sacrificii suꝑ nus amor
incendat. Et quic qͥd mens uł
de incepto certamine. uel deconuer¬
sationis pͥstine memor̾ata patit᷑.
Lauet᷑: ut tanto suauiꝰ in consper¬
tu suꝑni inspectoris ardeat qͣnto
cum ei assistere. ceꝑit nil t̃renũ
secũ. nil lubricũ inara sue orat̃o¬

Expanded text:
incendimus; cum in sensu nostro, quo omneincendimus; cum in sensu nostro, quo omne corpus regitur, atque in occultis desideriis flamma divini amoris ardemus. Et tamen praecipitur ut pedes atque intestina hostiae laventur. Pedibus enim terra tangitur, intestinis vero stercora gestantur; quia plerumque jam ex desiderio in aeternitatem succendimur, jam toto devotionis sensu ad appetitum nostrae mortificationis inhtoleramus. Cumque cogitationes nostras immunda tentatio inquinat, quid aliud quam intestina hostiae stercus portant? Sed ut comburi debeant laventur, quia nimirum necesse est ut immundas cogitationes timoris fletctione sacrificii supernus amor incendat. Et quidquid mens vel de aperto certamine, vel de conversationis pristinae memoria patitur lavetur, ut tanto suavius in conspectu aeterni inspectoris ardeat, quanto cum ei assistere coeperit, nihil terrenum secum, nil lubricum in ara suae ora
Abbreviated transcription (Latin):
da reparat᷑: ut iam se acet̾is lon
ge ñ estimet. qui mundũ se per
obitum in timmi ardoris gaudet.
S int̾ hec sciendũ ẽ qd̃ iccirco
non nũqͣm ĩpulsu illicite cogita¬
stonis
affligi᷑: quia inquibusdam t̃re¬
ne conũsationis actib. qũauis li
citis libent̃ occupam᷑. Cũq uel in
minimis t̃rena actõ ꝑ desidiũ tas¬
git᷑: crescente contra nos antiqͥ
hostis fortitudine. mens nr̃a ñ mi¬
numa importunitate tẽptat̃onis
inquinatur. Uñ et sacerdos legis.
menbra hostie per frustra conci¬
sa. caput atq ea que erga iecur
sunt uibet᷑ ignibꝰ concremare: pe¬
des uͦ atq intestina hostie pͥus aqͣ
diluere. Nos quippe ip̃os sacrifici¬
um deo offerimꝰ: cũ uitã nr̃am cul¬
tui diumno dedicamꝰ. Qui menbra
hostie per frustra concisa suꝑ igñe
ponimꝰ: cũ uite nr̃e oꝑa uirtutibꝰ
distinguentes ĩmolamꝰ. Caput at¬
q ea que iuxta iecur continent᷑

Expanded text:
da reparatur; ut jam se a caeteris longe da reparatur; ut jam se a caeteris longe esse non aestimet, qui mundum se per obitum intimi ardoris gaudet. Sed inter haec sciendum est quod idcirco nonnunquam impulsu illicitae cogitationis affligimur, quia in quibusdam terrenae conversatcitis, libenter occupamur. Cumque vel in minimis terrena actio per desiderium tangitur, crescente contra nos antiqui hostis fortitudine mens nostra non minima importunitate tentationis inquinatur. Unde et sacerdos legis membra hostiae per frusta concisa, caput atque ea quae circa jecur sunt, jubetur ignibus cremare, pedes vero atque intestina hostiae prius aqua diluere. Nos quippe ipsos sacrificium Deo offerimus, cum vitam nostram cultui divino dedicamus. Qui membra hostiae per frustra concisa super ignem ponimus, cum vitae nostrae opera virtutibus distinguentes immolamus. Caput atque ea quae juxta jecur continentur,
Abbreviated transcription (Latin):
de concipitur: qd̃ tñ corporis oꝑe ñ ex¬
plet᷑. S somnio nocturno pollutꝰ
egredi extra castra p̃cipit᷑: quia uide¬
licet dignũ est ut qͥ in mũda cogita¬
tõne polluit᷑. ĩdignũ se cunctoꝵ fide¬
lium societatibꝰ arbitret᷑. Culpe sue
meritũ añ oculos ponat: et exbo¬
noꝵ se extimatõne despiciat. Pol¬
luto gͦ extra castra exire est. turpi
impugnatõne laboranti. sese ex
continentium comparatõne des¬
picere. Qui ad uesꝑã lauat᷑ aqua:
cum defectũ suũ conspiciens ad
pñie lam̃ta conuertitur: ut in
fletib diluat. omne qd̃ animũ
occulta inquinato accusat. S
post occasum solis ad castra redeat:
quia deferuescente caloris ardore.
necesse est ut iterũ fiduciam er¬
ga societatẽ bonoꝵ sumat. Post
aqͣm quippe occumbente sole ad
castra reuertit᷑. qui post lam̃ta
pñie frigescente flãma cogitatõ¬
nis illicite. ad fideliũ merita p̃sum̃-¬

Expanded text:
de concipitur, quod tamen corporis opere non exde concipitur, quod tamen corporis opere non expletur. Sed somnio nocturno pollutus egredi extra castra praecipitur, quia videlicet dignum est ut qui immunda cogitatione polluitur, indignum se cunctolium societatibus arbitretur. Culpae suae meritum ante oculos ponat, et ex bonorum se aestimatione despiciat. Pollutum ergo extra castra exire est turpi impugnatione laborantem sese ex continentium comparatione despicere. Qui ad vesperum lavatur aqua, cum, defectum suum conspiciens, ad poenitentiae lamenta convertitur, uti fletibus abluat omne quod animum occulta inquinatio accusat. Sed post occasum solis ad castra redeat, quia defervescente tentationis ardore, necesse est ut iterum fiduciam erga societatem bonorum sumat. Post aquam quippe occumbente sole ad castra revertitur, qui post lamenta poenitentiae frigescente flamma cogitationis illicitae, ad fidelium merita praesumen
Abbreviated transcription (Latin):
prius egit incorpore. hoc impor¬
tuna cogitatione post modũ u̾set
mm̃te. Quod caute ille conspice
athleta spiritalis nouerat: qͥ dice¬
bat. Computruerũt et deteriora
rie redire conpexerat: qͥ cicatrices
deflebat. Cicatrices quippe cõpu¬
trescẽ ẽ. sanata iam peccatorũ uul¬
nera. rursus intẽptatione serꝑe:
atq ex eoꝵ suggestionib post
suꝑductam cutẽ pñie. fetorẽ cul¬
pe it̃m dolorẽq sentire. Qua uide¬
licet inre et nil foras opere agr̃.
et sola intꝰ cogitat̃one peccat᷑:
distrctoq reatu se mens obligat.
nͥ hoc solliciti s lam̃tis t̃gat. Uñ
bene ꝑ moysen dr̃. Si fuerit int̾
uos homo qͥ noct᷑na pollutꝰ sit
somnio. egredietur extra castra:
et ñ reu̾tetur pͥusqũa ad uesꝑam¬
lauet᷑ aqͣ: et post solis occasum re¬
uertatur ad castra. Nocturnũ qͥppe
somniũ ẽ tẽptat̃o occulta: ꝑ qͣm te¬
nebrosa cogitatõne turpe aliqͥd cor¬

Expanded text:
prius egit in corpore, hoc imporprius egit in corpore, hoc importuna cogitatione postmodum verset in mente. Quod caute ille conspicere athleta spiritalis noverat, qui dicebat: Computruerunt et deterioravriae redire conspexerat, qui cicatrices deflebat. Cicatrices quippe computrescere est sanata jam peccatorum vulnera rursus in tentationem serpere, atque ex eorum suggestionibus, post superductam cutem poenitentiae, fetorem culpae iterum doloremque sentire. Qua videlicet in re et nihil foras opere agitur, et sola intus cogitatione peccatur; districtoque se reatu mens obligat, nisi hoc sollicitis lamentis tergat. 84. Unde bene per Moysen dicitur: Si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra; et non revertetur prius quam ad veslavetur aqua, et post solis occasum regredietur in castra . Nocturnum quippe est somnium tentatio occulta, per quam tenebrosa cogitatione turpe aliquid cor
Abbreviated transcription (Latin):
meniineris. Ac si aꝑte dicat. Cur
de me trepido qui et uniuersas
gentes quia colligas scio: Quod
tam̃ incorde celas: quia hoc ad huc
aꝑte sermone ñ iudicas. S qui
uniũsoꝵ reminisceris certissime
factis et certi de uenia reddimur:
et post perpetratas culpas. ad ab¬
solutionis nr̃e fiduciam. corrept̃o¬
ne. et penitencia. subsequent̾ ro¬
boramur: perpetrate tam̃ nr̃e ne¬
quitie ad huc memoria tangim᷑.
et cogitatione illicita aũsi. nolen¬
tesq pulsamur. Uñ apte subũg̃.¬
parcit. cũ reatũ culpe concessis ꝑti¬
nus fletib diluit: s ab iniqͦuuita¬
te nr̃a mundos nos ẽẽ ñ patit᷑. qͥa
uolentes quidem culpã facimus.
s ñ nũqũa nolentes eius memori¬
am cũ delectat̃one toleramꝰ. Sepe
namq hoc qd̃ a conspectu iudicis¬
iam fletu int̾ueniente deltũ ẽ. ad
animũ redit: et deuicta culpa ad de¬
lectatõnẽ rursus inserpere nitit᷑.
atq inantiqͦ certamine rediuiua
pulsatione reparat᷑: ita ut quod

Expanded text:
ndita. --Ac si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me factis et certi de venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungparcit, cum reatum culpae concessis protinus fletibus diluit. Sed ab iniquitate nostra mundos nos esse non patitur, quia volentes quidem culpam fecimus, sed nonnunquam nolentes ejus memoriam cum delectatione toleramus. Saepe namque hoc quod a conspectu jam judicis fletu interveniente deletum est ad animum redit, et devicta culpa ad delectationem rursus inserpere nititur, atque in antiquo certamine rediviva pulsatione reparatur; ita ut quod
Abbreviated transcription (Latin):
ut et exaltatonẽ nr̃e formidini.
et formidinẽ nr̃e exultat̃oni mis¬
ceamꝰ: quatinꝰ et de alienis ꝓfecti¬
b caritas gaudeat et de suis infir¬
mitatib conscientia contremis¬
cat. S cũ fr̃no ꝓfectu reficim᷑.
cũ districtõnẽ suꝑ nos int̃mn uidi¬
cis. et ip̃o nr̃o tẽpore pensamus:
quid restat nͥ ut ad discuciendũ
se animꝰ redeat. et quicqͥd in se
repbum. quicquid prauũ depre-¬
hendit affligat: Uñ apte subiug̃.
Et pene militant in me. Consi¬
deratis quippe dei testib pene in
nobis militãt: quia dũ miranda
eoꝵ facta conspicimꝰ: uitã nr̃am¬
que ex coꝵ nobis cõparatõne dis¬
plicet: studiosa afflict̃one crucia¬
mus: ut quicqͥd in nobis polluer
oꝑa deleant lam̃ta: et siquid adhis
culpa delectat̃onis inquinat. pe
quid in se gemere debeat subtiliꝰ
agnoscit. S magni doloris ma¬
gift̾io dũ sua plangit ad lam̃tans
instruit: ut quo uirtutes ĩ aliis

Expanded text:
ut et exsultationem nostrae formidini, ut et exsultationem nostrae formidini, et formidinem nostrae exsultationi misceamus, quatenus et de alienis provectibus charitas gaudeat, et de suis infirmitatibus conscientia contremiscat. Sed cum fraterno proveatu reficimur, cum districtionem super nos interni judicis ex ipso nostro torpore pensamus, quid restat nisi ut ad discutiendum se animus redeat, et quidquid in se reprobum, quidquid pravum deprehendit, affligat? Unde et apte subjungitur: Et poenae militant in me. Consideratis quippe Dei testibus, poenae in nobis militant, quia dum miranda illorum facta conspicimus, vitam nosquae ex eorum nobis comparatione displicet, studiosa afflictione cruciamus; ut quidquid in nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poequid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis
Abbreviated transcription (Latin):
ta: ꝓtinꝰ apte subĩigit᷑. Et multi¬
plicas iram tuã. Eo nobis młtipl¬
cari ira dĩ dr̃. quo ẽẽ multiplex in¬
dicat᷑: qͥa ex ip̃a nunc bonoꝵ uita
et labore cognoscimꝰ si emendari
dũ tẽpꝰ est nolumꝰ. qͣnta pꝰt animad¬
ũsione feriam᷑. Electos quippe do¬
mini cernimꝰ et bona ag̾e et crudelia
multa tolerare. Hinc gͦ colligr̃
districtꝰ iudex quanta illic ferrat
districtione quos reꝓbat: si hic sic
cruciat quos amat᷑ petro attestã¬
te qui ait. Tempus est ut iudici-¬
um incipiat. de domo dñi. Si aũ
pͥmũ anobis: quis finis eoꝵ qͥñ
crediderunt dei euangłio: Om̃ps
igr̃ ds̃ cũ contra nos testes instau¬
rat. ira multiplicat: qͥa qͦ bonoꝵ
uitã nr̃is oculis obicit. eo pͣuita¬
tis perpetrate duriciam qua di-¬
strictõne in uidit̃o ꝑeuciat osten¬
dit. Nam cũ solis se sequentibus
bona exaggerat: torpentes ĩa qͥa
reliquerit demonstrat. Cũ bona
gͦ in aliis cernimꝰ. ualde necesse ẽ

Expanded text:
ta, protinus apte subjungitur: Et multiplicas iram tuam. Eo nobis multiplicari ira Dei dicitur, quo esse multiplex indicatur, quia ex ipsa nunc bonorum vita et labore cognoscimus, si emendari, dum tempus est, nolumus, quanta post animadversione feriamur. Electos quippe Dei cernimus et pia agere, et crudelia multa tolerare. Hinc ergo colligitur districtus judex quanta illic feriat districtione quos reprobat, si hic sic cruciat quos amat; Petro attestante qui ait. Tempus est ut judicium incipiat de domo Dei; si autem primum a nobis, quis finis eorum qui non credunt Dr Deus cum contra nos testes instaurat, iram multiplicat, quia quo bonorum vitam nostris oculis objicit, eo pravitatis perpetratae duritiam qua districtione in judicio percutiat ostendit. Nam cum solis se sequentibus dona exaggerat, torpentes jam quia reliquerit demonstrat. Cum bona ergo in aliis cernimus, valde necesse est
Abbreviated transcription (Latin):
in sensibilem reddis: s cũ reũte¬
ris crucias: quia dũ te insinuas
mͥ. me quã sim lugendꝰ demons¬
tras. uñ et nequaquã se penalit̃
s mirabilit̾ asserit cruciari: quia
dũ ꝑfletũ mens ad sũma rapit᷑.
cõpunctionis sue penã gaudens
miratur. Et libet affici: qui affli¬
na pietas cernit: exempla se se¬
quentiũ nr̃is obtutib obicit: ut
mens per ociũ remaissa. qͦ in aliis
iugilantiã ꝓfectꝰ considerat. eo
inse pigredinẽ torporis erubescat.
uñ et recte subiũgr̃. Instauras¬

Expanded text:
insensibilem reddis; sed cum reverteinsensibilem reddis; sed cum reverteris crucias, quia dum te insinuas mihi me quam sim lugendus demonstras. Unde et nequaquam se poenaliter, sed mirabiliter asserit cruciari, quia dum per fletum mens ad summa rapitur, compunctionis suae poenam gaudens miratur; et libet affici, quia afflina pietas cernit, exempla se sequentium nostris obtutibus objicit, ut mens per otium remissa, quo in aliis vigilantium provectus considerat, eo in se pigritudinem torporis erubescat. Unde et recte subjungitur
Abbreviated transcription (Latin):
nos gr̃a uisitat: stati ꝑ lacri¬
mas ad sua desideria instigat. bñ
rabilit̾ me crucias. Cũ ab auetoie
relinquim᷑. nec ip̃a ultratenus
destitutionis nr̃e dãpna sentimꝰ.
Quo eñi longe nos conditor dese¬
rit: eo mens nr̃a insensibił obdu¬
rescit. Nulla q̃ deisunt diligit: ne¬
quaqũa suꝑna concupiscit. Et qͥa
amoris intͥimi calorẽ ñ ht̃. frigi¬
da deorsum iacet: ac miserando mͦ¬
quotidie tanto securior. qͣntope¬
ior. Cumq un sit lapsa ñ memi¬
nit: et supplicia secutura ñ me¬
tuit: quantũ lugenda sit nescit.
ac si afflatu scĩ sp̃s tangit᷑: ad cos
gilat. Incelestiũ inquisitone se
excutit: ardoris sũmi estibꝰ iar¬
descit. Que se circũpͥmunt dãp¬
na considerat: et plorat ꝓficiẽs.
que pͥus leta agebat. Bene gͦ cõ¬
ditori dr̃. reũsusq mirabilit̾ me
git. inde hãc ꝑ lacͥmas grauius
affligit. Ac si aꝑte dicat. Relin¬
quendo me nequaqũa afficis qͥa

Expanded text:
nos gratia visitat, statim per lacrynos gratia visitat, statim per lacrymas ad sua desideria instigat. Unde rabiliter me crucias. - Cum Auctorem relinquimus, nec ipsa ullatenus destitutionis damna sentimus. Quo enim longe Conditor deserit, eo mens nostra insensibirescit, nulla quae Dei sunt diligit, nequaquam superna concupiscit; et quia amoris intimi calorem non habet, frigida deorsum jacet, ac miserando mquotidie tanto securior, quanto pejor; cumque unde sit lapsa non meminit, et supplicia secutura non metuit, quantum lugenda sit nescit. At igilat, in coelestium inquisitione se excutit, amoris summi aestibus inardescit, quae se circumprimunt damna considerat, et plorat proficiens quae prius laeta peribat. Bene ergo conditori dicitur: Reversusque mirabiliter me git, inde hanc per lacrymas gravius affligit. Ac si aperte dicat: Relinquendo me nequaquam afficis, quia
Abbreviated transcription (Latin):
res quelibet inqua corruat ordi¬
natur. Dũq ꝑculpã aliqͥd appetit:
qͥd aliud quã p̃dã infoueã concu-¬
piscit: Sua sponte uihians cadit:
s siuis surg̃e uirib ñ ualet: qͥa cũ
se nil ex se ẽẽ considerat. discit pro¬
culdubio cuiꝰ adiutoriũ reqͥrat.
Quẽ tam̃ suꝑna miseratõ captũ
quasi a fouea euchit: qͥa hunc in¬
firmitate cognita adueniã redu¬
cit. Leene itaq more ꝓpt̾ suꝑbi¬
am ad suꝑiores partes incaurã
remeat: qui cũ de uirtute extol¬
lit᷑. lapsus ad desideria in humi¬
litate religat᷑. Quia eñi pͥus ꝓpͥa
p̃sũpt̃õne ꝑierat: mira pietate
agitur. ut infirmitatis sue iã
noticia clausus uiuat. Qd quia
sẽs uir crebro accidere hominibꝰ
conspicit. nr̃i in se ꝑiculi uocem
suscipit: ut cũ nõs eiꝰ fletus ag¬
noscimꝰ. que in nobis sunt flenda
discamꝰ. S cũ m̃tẽ nr̃am elatio
erigit: sũmi a nobis ꝓtinꝰ cõpũc¬
tio amoris recedit. Cum uͦ suꝑna

Expanded text:
quaelibet, in qua corruat ordinatur. Dumque per culpam aliquid appetit, quid aliud quam praedam in fovea concupiscit? Sua sponte inhians cadit, sed suis surgere viribus non valet. Qui cum se nihil ex se esse considerat, discit procul dubio cujus adjutorium requirat. Quem tamen superna miseratio captum quasi a fovea evehit, quia hunc infirmitate cognita ad veniam reducit. Leaenae itaque more, propter superbiam ad superiores partes in caveam remeat, qui cum de virtute extollitur lapsus ad desideria in humilitate religatur. Quia enim prius propria praesumptione perierat, mira pietate agitur, ut infirmitatis suae jam notitia clausus vivat. Quod quia sanctus vir crebro accidere hominibus conspicit, nostri in se periculi vocem sumit; ut cum nos ejus fletus agnoscimus, quae in nobis sunt flenda discamus. Sed cum mentem nostram elatio erigit, summi a nobis protinus compunctio amoris recedit; cum vero superna