comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ratio ẽeq dũsacaoñ ple niq neutro licsc̃uenre inirimisi git᷑ am̃s su utiosa actitio e eloquentie
tamonoratore p̃cipus affertq auduentib ñfastidiũmodo sedplerũ q etũ odiũ habecenun
aensnor nuamura sibliome qͥddã eterestũ etin patiens iuperioris ideoqabietlos aut sũ mitentes
selibent᷑ ale uamꝰ . quaho ficere tanquã maiores uidem et quotiens discesset emuletio suecedet
humantas at quie sapra nodũextollit p̃mere. cdespiere credit᷑ nertãsemuorẽ quã mnoreseeceros
hadre bide iiaudent humdiores. hocutiũ ẽeo quineccedere uolunt net poss õcendore sudent sape¬
riores uii bant boni. Plerũqꝗ uͦ. deprehendas ar rogantiũ fallacẽ opimionẽ. Sedinuers q suffict
c̃suentia : Rep̃ hensas in hiac parte ñ mediorit̃ cicero quanqua is quidẽ rerũ asegestarũ
eloquentiȩ fuit in orationibus

Expanded text:
rimis igitur omnis vitiosa iactatio est, eloquentiae tamen in oratore praecipue, adfertque audientibus non fastidium modo, sed plerumque etiam odium. habet enim mens nostra sublime quiddam et erectum et impatiens superioris; ideoque abiectos aut summittentes se libenter allevamus, quia hoc facere tanquam maiores videmur; et quotiens discessit aemulatio, succedit humanitas. afacere. inde invident humiliores, hoc vitium est eorum, qui nec cedere volunt nec possunt contendere rident superiores, improbant boni. plerumque vere deprehendas arrogantium falsum de se opinionem; sed in veris quoque sufficit conscientia. reprehensus est in hac parte non mediocriter Cicero, quanquam is quidem rerum a se gestarum eloquentiae fuit in orationibus
Abbreviated transcription (Latin):
talime dignor honort Significat uͭ plurib modis. Nã p̃t anuend renuendi c formandiq motꝰ st et
uere tundis eidubitationisetabmiratioms etindignationis notie taõ mune somĩb: Solotam̃ eofacere
gestũ ȩeniciꝗꝗ doecto resuiti sã putauer̃ etiã frequens eiꝰ nutus ñ aretutio ad eo ictareid ec com&s
exuitient ẽretare faniticũe dominat᷑ autẽ ma cine uultus ho sapplices hoc monaces. hoc blandi hoctristes
hor nlares. hoceresti hac sũmsi sumꝰ ho penderssiomines. hocintuent᷑ huspectat᷑ etiã ante quã dicunꝰ
hos q̃dã a numꝰ ecedimꝰ io plurina intelligunꝰ hic ẽ sepe ꝓomĩb uerbis tamus qgead ẽlerã cõponats¬

Expanded text:
s. nam praeter adnuendi, renuendi confirmandique motus sunt et verecundiae et dubitationis et admirationis et indignationis noti et communes omnibus. solo tamen eo facere gestum scenici quoque doctores vitiosum putaverunt. etiam frequens eius nutus non caret vitio; adeo iactare id et comas excutientem rotare fanaticum est. dominatur autem maxime vultus. hoc supplices, hoc minaces, hoc blandi, hoc tristes, hoc hilares, hoc erecti, hoc summissi sumus; hoc pendent homines, line intuentur, hic spectator, etiam antequam dicimus; hoc quosdam a
Abbreviated transcription (Latin):
quidaures hominũ magis resp̃uunt quã cumẽ filio filiiue aduocatis in matrem ꝑorandũ: aliquã do
tamẽ necesse ost. ut in causã duentibabici. sed no semꝑer illa uia quacũ trasasiã cicero usus est non quia
nũille opaime sed quia plurimũ refer qua ire & quomo doledat i taque illa cũ filica put palam
inpagnaret sort̃ fut repellenda. dret im̃ quȩ solaisiperant duune cicero seruauit. primĩne ebliusa re
reuerentis iueparenuib debet᷑ deinde at repetitis altius causis diligentissi meestenderet quã dqderit

Expanded text:
quid aures hominum magis respuunt, quam cum est filio filiive advocatis in matrem perorandum? aliquando quid aures hominum magis respuunt, quam cum est filio filiive advocatis in matrem perorandum? aliquando tamen necesse est, ut in causa Cluentii Habiti. sed non semper illa via, qua contra Sasiam Cicero usus est; non quia non ille optime, sed quia plurimum refert, qua in re et quo modo laedat. itaque illa, cum filii caput palam impugnaret, fortiter fuit repellenda. duo tamen, quae sola supererant, divine Cicero servavit, primum, ne oblivisceretur reverentiae, quae parentibus debetur; deinde ut, repetitis altius causis, dilige
Abbreviated transcription (Latin):
pat̃ obiecturꝰ nuerrimã sibi ostendat eẽ hancipsã necessitatẽ . Nec hoc paucis modo uerbis sed toto
colore actionis ut id eũ ñ dicere modo sed etiã uere clicere appareat. nec causanti pupullosic
tator iras catur u quã ue nũremancant amoris refligia . & sã cra quȩ lam patris eius memoria. iã quomo do
c̃tra abdicintem patrem quȩ rentem u xorẽ magicaus amoporter& in libro ut arbitror septimodixi
quã doetũ aduocatiuoce ut decer& quar tus liher inqno ꝓhoemi p̃cepeasunt c̃tinet ẽe & in uer¬
bis quoddoceat aue tur pesit nemini dubiũ est unũ iam igitur huil oco quodẽ sane sũme difficul¬
tatis adiciendũ uidetir. quibus modis ea quaes natura parũ s peciosã quaeq ñdicere siutrũ lib& e&
liberũmal iusemus nũ taoem sint indecora dicentibus quidas perior em habere frontem potestaue

Expanded text:
filio pater obiecturus miserrimam sibi ostendat esse hanc ipsam necessitatem, nec hoc paucis modo verbis, sed toto filio pater obiecturus miserrimam sibi ostendat esse hanc ipsam necessitatem, nec hoc paucis modo verbis, sed toto colore actionis, ut id eum non dicere modo, sed etiam vere dicere appareat. nec causanti pupillo sic tutor irascatur unquam, ut non remaneant amoris vestigia et sacra quaedam patris eius memoria. iam quomodo contra abdicantem patrem, querentem uxorem, agi causam oporteret, in libro, ut arbitror, septimo diando advocati voce uti deceat, quartus liber, in quo prooemii praecepta sunt, continet. esse et in verbis quod deceat aut turpe sit, nemini dubium est. unum iam igitur huic loco, quod est sane summae difficultatis, adiciendum videtur, quibus modis ea, quae sunt natura parum speciosa quaeque non dicere, si utrumlibet esset liberum, maluissemus, non tamen sint indecora dicentibus. quid asperiorem habere frontem potest aut
Abbreviated transcription (Latin):
sedne argum̃ tari quidẽ nisimixtis et quidẽ ita ut in ipsa ꝓbatione magis emine ans affectib: decet : Nã qui
int̃ mutere in agendoldolorẽ potest. uidet᷑ posse etiã deponere . Nesio tam̃ aniuiꝰ dequo loquomͣ decoris
custodia maxime cirta eos circaquos dicimꝰ ex aminandasit . Nã sine dubio in omib: statĩ accusationib:
hocagendũ ẽ nead eas descendisse libent̃ uideam᷑. Id eoq mihi illud cass̃ seueri ñ medio crit̃ displicet
diboni uiuo et quome uiuere iuuet as ꝑnantẽ uideo . Nonenĩ iuxta excausa ł necessaria uidere pocest
postulasseeũ Sed quadĩ accusandiuoluptate p̃t̃ hoctam̃ qđ ẽ cõmunȩ ꝓpriã moderationẽ quȩdã causȩ
desiderant. Qua propt̃ et quicurationẽ bonꝗ  postulabit doleat eius ualitudine et quã libet grauia

Expanded text:
sed ne argumentari quidem nisi mixtis, et quidem ita ut ipsa probatione magis emineant, adfectibus decet. nam qui sed ne argumentari quidem nisi mixtis, et quidem ita ut ipsa probatione magis emineant, adfectibus decet. nam qui intermittere in agendo dolorem potest, videtur posse etiam deponere. nescio tamen an huius, de quo loquimur, decoris custodia maxime circa eos, contra quos dicimus, examinanda sit. nam sine dubio in omnibus statim accusationibus hoc agendum est, ne ad eas libenter descendisse videamur. ideoque mihi illud Cassii Severi non mediocriter displicet: di boni, vico; et, quo me vivere iuvet, Asprenatem reum video. non enim iusta ex causa vel necessaria videri potest postulasse eum, sed quadam accusandi voluptate. praeter hoc tamen, quod est commune, propriam moderationem quaedam causae desiderant. quapropter et, qui curationem bonorum patris postulabit, doleat eius valetudinem; et quamlibet gravia
Abbreviated transcription (Latin):
ec ut plerueqe in hoe genere moris c̃ intentione omniremis sa loecur quofugerit interundolor ille
ubilacrime substiterine unde se in medium tam sccura obseruatio ar tum miserit ñ abexor dious que
adutimã uocemctinuus qui damgemitus et idemtristicie uultus seruabitur si quidem uolet doloro
suum etũ inaudientes trans fudere quẽ sius quã remserit manimũ iudicantiũ ñ reduc&. quod p̃cipue
declamã tibus neque enĩe penicet ad hoc quoque opus meũ &curã sus ceptorũ semel adulescenciũ
respicere custodiendũ quoplures inschola finguntur ad fectus quos nonut aduocati sed ud pas si
subimus cũ etiam hocgenus simulari litũ soleat cuius mortis a senatuquidam uel obaliquã migũ
infolicitatem ł etiã penitentiã pecunt in quibus ñ solum cantare qđ uiciũ ꝑsuasit auel ascis uro

Expanded text:
et, ut plerumque in hoc genere moris est, intentione omni remissa loquetur? quo fugerit interim dolor ille? et, ut plerumque in hoc genere moris est, intentione omni remissa loquetur? quo fugerit interim dolor ille? ubi lacrimae substiterint? unde se in medium tam secura observatio artium miserit? non ab exordio usque ad ultimam vocem continues quidam gemitus et idem tristitiae vultus servabitur, si quidem volet dolorem suum etiam in audientes transfundere? quem si usquam remiserit, in animum iudicantium non reducet. quod praecipue declamantibus neque enim me paenitet ad hoc quoque opus meum et curam susceptorum semel adolescentium respicere custodiendum est, quo plures in schola finguntur adfectus, quos non ut advocati, sed ut passi subimus. cum etiam hoc genus simulari litium soleat, cum ius mortis a senatu quidam ob aliquam magnam infelicitatem vel etiam paenitentiam petunt, in quibus non solum cantare, quod vitium pervasit, aut lascivire,
Abbreviated transcription (Latin):
quareus deui fuit c̃prendisse uidetur mihi. nec ui urm atq: etiã om̃iũ quiadrẽ agendã
ad s̃ meus aut uulcus molestior aut uox inmoderatior aliqua autdeniq: qđ nunũ ẽ
uiactantior gestus fuisse iuideat᷑ at quĩs quaedã actiones in satis facti one dep̃cati¬
one confessione positȩ sententiolis neflendũ erit epi phone mata autenthr memata
exorabt̃ : n qud qudmers adicctur ad fectib omis eoꝵ dlueturis &̃ miseratione securitate laxabito
a gesidemorte filisinł iiuria quat morte sit grauior dicendum patrifuenit air innerra do gatiãllã
expositionis quac contingx ex set mone puro ater dilucidoquera breuitet acsignisicaoncer or dinemrei
ꝑtulis se contentus aut argum̃ta dilucet indigitos & ꝓpossitionem ac par ticionum capaibit leporem

Expanded text:
qua reus de vi fuit, comprehendisse videtur mihi: ne cui vestrum atque etiam omnium, qui ad rem agendam qua reus de vi fuit, comprehendisse videtur mihi: ne cui vestrum atque etiam omnium, qui ad rem agendam adsunt, meus aut vultus molestior aut vox immoderatior aliqua aut denique, quod minimum est, iactantior gestus fuisse videatur. atqui sunt quaedam actiones in satisfactione, deprecatione, confessione positae: sententiolisne flendum erit? epiphonemata aut enthymemata exorabunt? non , quidquid meris adiicietur adfectibus, omnes eorum diluet vires et miserationem securitate laxabit? age , si de morte filii sui vel iniuria, quae morte sit gravior, dicendum patri fuerit, aut in narrando gratiam illam expositionis, quae continget ex sermone puro atque dilucido, quaeret, breviter ac significanter ordinem rei protulisse contentus, aut argumenta diducet in digitos et propositionum ac partitionum captabit leporem
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc audiendũ aliquas etiã quȩs egregiae dicendiuirtuces quominꝰ deceant effici c̃ditione
causarũ anquis quã tulerit reũ indiscrimine capitis p̃cipue quis apudiuc corẽ & principem
ꝓseipsedicat frequenti tralatione fictis aut repetitis oxuetus tate uerb cõpositione que sit
maxime auulgariusu remota decurrentib ꝑ hiodis quã lȩtissimis locis sententusq dicent̾e
non ꝑdant haec om̃a necessarium periclitanti sollicitudinis colorẽ petendũq etiã in nocentib
miscđiȩ auxiliũ mouȩatur Nequis quam eius fortuna quẽ tumidũ ac sui iaoitinte & ambitiosũ
institorẽ eloquentiae in ancipitis orte uideat Non immooderitreum uerba aucupantem
r& anxium defama in geni & cui esse diserto uac& quod mire celius in defensionȩ causae

Expanded text:
adhuc adiiciendum aliquas etiam, quae sunt egregiae dicendi virtutes, quo minus deceant, effici condicione adhuc adiiciendum aliquas etiam, quae sunt egregiae dicendi virtutes, quo minus deceant, effici condicione causarum. An quisquam tulerit reum in discrimine capitis, praecipueque si apud victorem et principem pro se ipse dicat, frequenti translatione, fictis aut repetitis ex vetustate verbis, composition quae sit maxime a vulgari usu remote, decurrentibus periodis, quam laetissimis locis sententiisque dicentem? non perdant haec omnia necessarium periclitanti sollicitudinis colorem, petendumque etiam innocentibus misericordiae auxilium? moveaturne quisquam eius fortuna, quem tumidum ac sui iactantem et ambitiosum institorem eloquentiae in ancipiti sorte videat? non immo oderit reum verba aucupantem et anxium de fama ingenii, et cui esse diserto vacet? quod mire M. Caelius in defensione causae,
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpus quoq ac locusegent obseruationȩ ꝓpria Nam & temptũ triste tulȩtũ tũ liberũ tũ angustũ ẽ atq
adhaȩ com̃ã componendus orator & loco publico priua tonecelebri ansecreto. aliena ciuicate antua in
castris deniq: anforo indicas inter est plurimũ acsuã quidq formã & proprium quendã modum
eloquentie poscit cũ etiam inceteris actib: uitȩ nonidẽ inforocuria cãpothea cro domifacerẽ c̃ueniat
& pleraq quaenatura non sunt reprendenda atq id eo interims̃ necessaria alibi quã mos ꝑmiserit
turpia habeant᷑ Illud iam diximꝰ quanco plus nitoris & cultus de monstratiuȩ materiȩ ut ad deleca¬
tionẽ audientiũ c̃ positȩ quainquȩs in actu & contentione sua sori& iuditialesq ꝑmictant hoc

Expanded text:
tempus quoque ac locus egent observatione propria. nam et tempus tum triste, tum laetum, tum liberum, tum angustum est, atque tempus quoque ac locus egent observatione propria. nam et tempus tum triste, tum laetum, tum liberum, tum angustum est, atque ad haec omnia componendus orator; et loco publico privatone, celebri an secreto, aliena civitate an tua, in castris denique an foro dicas, interest plurimum, ac suam quidque formam et proprium quendam modum eloquentiae poscit: cum etiam in ceteris actibus vitae non idem in foro, curia, campo, theatro, domi facere conveniat; et pleraque, quae natura non sunt reprehendenda atque adeo interim sunt necessaria, alibi quam mos permiserit turpia habeantur. illud iam diximus, quanto plus nitoris et cultus demonstrativae materiae, ut ad delectationem audientium compositae, quam, quae sunt in actu et contentione, suasoriae iudicialesque permittant. hoc
Abbreviated transcription (Latin):
eadẽ apud principẽ magistratũ senatorem priuatũ tantũ liberũ ratio t̃. nit eodẽ sonopublica
uiditia & arbitroꝵ disceptationes aguntur. Nãut orantẽ procapite sollicitudodeceat & cura
& om̃s ad amplificandũ orationẽ quasi machinȩ lta in parius reb: iudicib: q uana sint eadem
rideaturq: merito quia pud discepcatorem dereleuissima sedens dictur utatur illa ciceronis
confesione non modose animo cõ moueri sed etiam corpore ipso ꝑhorresce. Quis uerone sciat
quando illud dicendi grnꝰ poscar grauitas senatoria aliud aura popularis. cũ etiã singulis
iudicantib nidem apud grauisiuros quod leuioris ñidẽ apud eruditum qđ militarẽ a crusticũ
deceat sitq nonnũ qũa sũ mittenda & etrahenda oratione iude x eam ł intellegere ł capere ñ possit

Expanded text:
eadem apud principem, magistratum, senatorem, privatum, tantum liberum ratio est, nec eodem sono publica eadem apud principem, magistratum, senatorem, privatum, tantum liberum ratio est, nec eodem sono publica iudicia et arbitrorum disceptationes aguntur. nam ut orantem pro capite sollicitudo deceat et cura et omnes ad amplificandam orationem quasi machinae, ita in parvis rebus iudiciisque vana sint eadem, rideaturque merito, qui apud disceptatorem de re levissima sedens dicturus utatur illa Ciceronis confessione, non modo se animo commoveri, sed etiam corpore ipso perhorrescere. quis vero nesciat, quanto aliud dicendi genus poscat gravitas senatoria, aliud aura popularis? cum etiam singulis iudicantibus non idem apud graves viros quod leviores, non idem apud eruditum quod militarem ac rusticum deceat, sitque nonnunquam summittenda et contrahenda oratio, ne iudex eam vel intelligere vel capere non possit.
Abbreviated transcription (Latin):
p dodius alit̃ annius cȩtus alit̃ cȩtilanꝰ ille alit̃ terentianꝰ pat̃ fingit᷑. Quid asperius lictore
uerris ut ad eas tantũ dabis : Quid fortius illo cuꝰ int̃ipsa uerberũ supplicia una uox audiebat᷑
totiens cõ pescuisset. quiq insidias uirtute superasset : deniq ñ mnodo qđ in causa totidẽ in prosopo
st̃ uarietates Sed hoc etiã plures qđ in huis pueroꝵ feminarũ populoꝵ inultarũ etiã rerum
it antea tȩ uitȩ differentia lacundissimauero inoratore humanitas. facilitas moderatio beniualentia Sed illa
quoꝗ diuersa bonũ uirũ decent malosodissẽ publice moueri ultũ irescelera et iniurias ecomia ut inmitia
dix honesta. Nectantũ qͥs et ꝓquo sed etiã apud quẽ dicas int̃ẽ. Faciceni et firtuna discrim. et potestas. nec

Expanded text:
P. Clodius, aliter Appius Caecus, aliter Caecilianus ille, aliter Terentianus pater fingitur. quid asperius lictore P. Clodius, aliter Appius Caecus, aliter Caecilianus ille, aliter Terentianus pater fingitur. quid asperius lictore Verris: ut adeas, tantum dabis? quid fortius illo, cuius inter ipsa verberum supplicia una vox audiebaturtotiens compescuisset quique insidias virtute superasset? denique non modo quot in causa totidem in prosopopoeia sunt varietates, sed hoc etiam plures, quod in his puerorum, feminarum, populorum, mutarum etiam rerum et anteactae vitae differentia. iucundissima vero in oratore humanitas, facilitas, moderatio, benivolentia. sed illa quoque diversa bonum virum decent: malos odisse, publica vice commoveri, ultum ire scelera et iniurias, et omnia, ut initio dixi, honesta. nec tantum, quis et pro quo sed etiam apud quem dicas, interest. facit enim et fortuna discrimen et potestas, nec
Abbreviated transcription (Latin):
parmagnũ animũ fere p̃seuidebant᷑. Ego te inquit c̃sulẽ putẽ . lcrassus philippo cũ tume ñ paites
senatorẽ . Vox honestis sime libtatis. ñ tam̃ ferres quẽ cunq dicentẽ . Negat se magni facere aliqͥs
poetarũ utrũ ȩsar ater an albus homosit in sania uerte ut idẽ cȩsar dixerit arro gantia ẽ maior
inꝑsonis. obseruatio ẽ apud tragicos comicosq sllultis enĩ utunt᷑ et uarus eadẽ et eoꝵ quiorationes
aluis scribebant fuitratio et declamantiũ ẽ. Nonenĩ sẽꝑ ut aduocati sed plerũq at litigatores dicimꝰ
Verũ etiã inuscausis quib: ad uocam᷑ eadẽ differentia diligent̃ ẽ custodienda. Vtimꝰ enĩ fictione
ꝑ sonarũ et uelut ore alieno loqͥm. dandiq st̃ us quib: uocẽ ac cõmodamꝰ siumores. Alit̃ enĩ

Expanded text:
pari: magnum animum ferre prae se videbuntur. ego te consulem putem, inquit L. Crassus Philippo, cum tu me non putes pari: magnum animum ferre prae se videbuntur. ego te consulem putem, inquit L. Crassus Philippo, cum tu me non putes senatorem? uox honestissimae libertatis; non tamen ferres quemcumque dicentem. negat se magni facere aliquis poetarum, utrum Caesar ater an albus homo sit, insania; verte, ut idem Caesar de illo dixerit, arrogantia est. maior in personis observatio est apud tragicos comicosque, multis enim utuntur et variis. eadem et eorum, qui orationes aliis scribebant, fuit ratio et declamantium est; non enim semper ut advocati sed plerumque ut litigatores dicimus. verum etiam in iis causis, quibus advocamur, eadem differentia diligenter est custodienda. utimur enim fictione personarum et velut ore alieno loquimur, dandique sunt iis, quibus vocem accommodamus, sui mores. aliter enim
Abbreviated transcription (Latin):
plena sanguinis Vos enĩ iam albanicumuli atq luci uosin quã imploro atq testor uosq albanq obrutȩ arȩ
sacrorũ populi r. sociȩ etȩ quales ĩ comueniant barbȩ illiatq tristitiȩ. Auc uirciuilis uereq sapiens
quise ñ otiosis disputationib: sed ad minitratione rei .p. dederit a qua longisime isti qͥ philo sophiuo cant᷑
recesser̃ omi a q̃ a defficiendũ oratione qđ ꝓposuerint ualens libent᷑ ad iubebit cũ prius qͥuid
honestũ sit efficere in animosuo c̃stituerit. ẽ qđ principes deceat alus ñ c̃cesseris. imperaa
ac triũ phaliũ separataẽ aliqua ex parteratio eloquentiȩ sic̃ pompeuis habunde disertus rerũ
furiosũ in alio suꝑbũ ẽ. Verba ad uersus agã menonẽ athersite habitarident᷑ dailla diome dialiue cui

Expanded text:
plena sanguinis, vos enim iam, Albani tumuli atque luci, vos, inquam, imploro atque testor, mosque, Albanorum obrutae arae, plena sanguinis, vos enim iam, Albani tumuli atque luci, vos, inquam, imploro atque testor, mosque, Albanorum obrutae arae, sacrorum populi Romani sociae et aequales, non conveniant barbae illi atque tristitiae. at vir civilis vereque sapiens, qui se non otiosis disputationibus, sed administrationi rei publicae dediderit, a qua longissime isti, qui philosophi vocantur, recesserunt, omnia, quae ad efficiendum oratione quod proposuerit valent, libenter adhibebit, cum prius quid honestum sit efficere in animo suo constituerit. est quod principes deceat, aliis non concesseris. imperatorum ac triumphalium separata est aliqua ex parte ratio eloquentiae, sicut Pompeius abunde disertus rerum furiosum, in alio superbum est. verba adversus Agamemnonem a Thersite habita ridentur; da illa Diomedi aliive cui
Abbreviated transcription (Latin):
qui nimiũ aut blanditiẽ ridiculi uolunt. Ipsu etiã eloquentie genꝰ alios aluddetot. Nãneq tã plenũ etrectũ
et audax et p̃cultũ senib c̃uenerit. quã presiũ et mute elimatũ et quale intelligi uult acero cũ dic̃ orationẽ
paulo et pene periditantia ferunt᷑. At in eis dẽ siccũ et sollicitũ et c̃ tractũ dicondiꝓpostũ plerũq affectatione
ipsaueritatis inuisuĩ ẽ. quando etiã morũ senilis auctoritas immatura in adolescentib: credit᷑ simpliciora
militaris detent Phulo sophiã ex ꝓfesso ut qͥdã faciunt ostentantib: parũ decorist̃. pleriq orationis oruetis
maximeq ex iffectib: quos illiuitiadicunt. Verbaqꝗ ex qͥsitiora et cõpositio numero sa taliꝓposito diuersi
Noneni solũ illa letiora qualia aciceronedir saxa atq solitudines uocires pondent sed etiã illa quanquam

Expanded text:
qui nimium aut blandi esse aut ridiculi volunt. ipsum etiam eloquentiae genus alios aliud decet. nam neque tam plenum et erectum qui nimium aut blandi esse aut ridiculi volunt. ipsum etiam eloquentiae genus alios aliud decet. nam neque tam plenum et erectum et audax et praecultum senibus convenerit quam pressum et mite et limatum et quale intelligi vult Cicero, cum dicit, orationem paulo et paene periclitantia feruntur. at in iisdem siccum et sollicitum et contractum dicendi propositum plerumque adfectatione ipsa severitatis invisum est, quando etiam morum senilis auctoritas immatura in adolescentibus creditur. simpliciora militares decent. philosophiam ex professo, ut quidam faciunt, ostentantibus parum decori sunt plerique orationis ornatus maximeque ex adfectibus, quos illi vitia dicunt. verba quoque exquisitiora et compositio numerosa tali proposito diversa. non enim sola illa laetiora, qualia a Cicerone dicuntur, saxa atque solitudines voci respondent; sed etiam illa, quanquam
Abbreviated transcription (Latin):
defendit̃ eni aliqua tenꝰ atace dignitace auc coritate que tam ux iillo tinta fuerit ñ hoc ad fi¬
Atille fecit hocetiuã fauorabile c̃iungendo cũ uiditib dignitactẽ suiã equitisromani autẽ eẽ filium
crunis loco poni ab ac cusitorib neq his udicuntib oper cuit nec dofendentib nobmnpudens tumilcuo
ira cundi ⁊etio omib undecora sedut qusq etate digiutatõusi p̃cedit me gisonea reprendends
lidias utẽ oritores quosdamneq uidicum reuerentia neq igendimore acmodoc tuneri quo ipso
mentis babiti mansestunset tã isus cipiends quã magends caussiuiis pensi habere P rofert enm
mores plerunq oratio Canim secreta detegit sle se causa grati prodiderit at iuuat quenio
etiam dicere humliora ilauitia sumissa adilacio ad fectata saurrilitas inreiz acuerbi
parun modestis ac pudieis ulis pudor inom̃inegotionegletaa uuc torias qugfert a ccibint us qu

Expanded text:
defenditur enim aliquatenus aetate, dignitate, auctoritate; quae tamen vix in ullo tanta fuerint, ut non hoc adfirat ille fecit hoc etiam fauorabile coniungendo cum iudicibus dignitatem suam: equilis autenm Romani esse filium, criminis loco poni ab accusatoribus, neque vobis iudicantibus oportuit neque defendentibus nobis. impudens , tumultuosa, iracunda actio omnibus indecora, sed ut quisque aetate, dignitate, usu praecedit, magis in ea reprehendendus. videas autem rixatores quosdam neque iudicum reverentia neque agendi more ac modo contineri, quo ipso mentis habitu manifestum sit, tam in suscipiendis quam in agendis causis nihil pensi habere. profert enim mores plerumque oratio et animi secret detegit. nec sine causa Graeci prodiderunt, ut vivat, quemque etiam dicere. humiliora illa vitia: summissa adulatio, adfectata scurrilitas, in rebus ac verbis parum modestis ac pudicis vilis pudor, in omni negotio neglecta auctoritas; quae fere accidunt iis,
Abbreviated transcription (Latin):
ñidem debere accusationi contra capud diceret : quã molli aut̃ articulo tracauit catonem cuius
naturam summne admiratus nõ ipsius uitio sed stoicȩ sectȩ quibusdã in rebus factã durioreniuideri
ud ebat : ut int eos nõforensem contemtionom sedstudiosũ disputationẽ er ederes mcidis ie

Expanded text:
non idem debere accusationi contra caput diceret! quam molli autem articulo tractavit Catonem Cuius non idem debere accusationi contra caput diceret! quam molli autem articulo tractavit Catonem Cuius natura summe admiratus non ipsius vitio, sed Stoicae sectae quibusdam in rebus factam duriorem videri volebat; ut inter eos non forensem contentionem, sed studiosam disputationem crede
Abbreviated transcription (Latin):
adul escentulqs parcere aut uid cridecet. utitur hac moderacione cicero ꝓcȩlio. c̃traatratiũ
ut eũ ni nimice corripere sed pene patrie monere uideatur. nam& nobil is& iuuenisa ñ mniusto
delore uenerat adaccusandũ sed inhis qui deminquibus ł iudiciud etiã ad si stẽtibus oracionr̃ȩ
modoracionis ꝓbaridebet minor labor illic plus difficultatis ubi ipsos contraquosilicimus
ueremur offendere duȩ simul huius modi ꝑsoneciceronis ꝓmure nadicenti obstiterunt in.
catonis seruiquo sulpiti quamdecenter tam̃ sũipitio cumom̃s cũcessis set uirtutes scientim pe¬
tẽ dicum sulatus ademit quid eninaliud ẽ & quo se iuttũ homo nobilis & iuris antistes magis ferr& :
ut uerorationem defensionis sue reddidid cumse studis e pecicionisulpiti cõtrahonorõ murene

Expanded text:
adolescentulis parcere aut videri decet. utitur hac moderatione Cicero pro Caelio contra Atratinum, adolescentulis parcere aut videri decet. utitur hac moderatione Cicero pro Caelio contra Atratinum, ut eum non inimice corripere, sed paene patrie monere videatur. nam et nobilis et iuvenis et non iniusto dolore venerat ad accusandum. sed in his quidem, in quibus vel iudici vel etiam adsistentibus ratio nostrae moderationis probari debet, minor est labor; illic plus difficultatis, ubi ipsos, contra quos dicimus, veremur offendere. duae simul huiusmodi personae Ciceroni pro Murena dicenti obstiterunt, M. Catonis Serviique Sulpicii. quam decenter tamen Sulpicio, cum omnes concessisset virtutes, scientiam petendi consulatus ademit? quid enim aliud esset, quo se victum homo nobilis et iuris antistes magis ferret? ut vero rationem defensionis suae reddidit, cum se studuisse petitioni Sulpicii contra honorem Murenae,
Abbreviated transcription (Latin):
accipiendũ ẽ. Nsũ int̃ patres etiã filiosq cũ int̃ uenisset emantipatio litigatũ sco in aliis qꝗ ꝓpinqui¬
tatib: custodiendũ ẽ ut inuiti et necessario et parte iudicem᷑ dixisse. Magis autẽ auiminus
ut cuiq ꝑsone debetur reuerentia eadem prolibtis aduers
nos obseruantia & ut
se mel plura conplectar. Num quã decebit sic aduerstales agere ꝑsonas quomodo contranosagi
ab hominib: c̃ditionis eiusdẽ iniquo animo tulissemꝰ Prestatur hoc aliquando etiã dignationib:
ut libertatis nr̃aeratio reddatur nequis nos aut petulantes inledendis iis aut̃ etiã ambitiosos
put&. ltaq: cicero qua qua erat in cottã grauis sime dic turi neq aliteragip. oppii caus a pocerat
longatam̃ p̃satione excusauit officiis ũ inecessitatẽ aliquãdo etiã inferioribus p̃cipueque

Expanded text:
accipiendum est; nam inter patres etiam filiosque, cum intervenisset emancipatio, litigatum scio. in aliis quoque propinquiaccipiendum est; nam inter patres etiam filiosque, cum intervenisset emancipatio, litigatum scio. in aliis quoque propinquitatibus custodiendum est, ut inviti et necessario et parce iudicemur dixisse, magis autem aut minus, ut cuique personae debetur reverentia. eadem pro libertis adversus patronos observantia. et ut semel plura complectar, nunquam decebit sic adversus tales agere personas, quomodo contra nos agi ab hominibus condicionis eiusdem iniquo animo tulissemus. praestatur hoc aliquando etiam dignationibus, ut libertatis nostrae ratio reddatur, ne quis nos aut petulantes in laedendis eis aut etiam ambitiosos putet. itaque Cicero, quanquam erat in Cottam gravissime dicturus, neque aliter agi P. Oppii causa poterat, longa tamen praefatione excusavit officii sui necessitatem. aliquando etiam inferioribus praecipueque
Abbreviated transcription (Latin):
id p̃lentẽ quesftionẽ m hil ꝑtinebat. adeo in cansi dfficili atq p plexa nius prus intundũ redidit qã
qͥa deteret. Fect itaq nom̃ parentis ñ filio muidiosũ sed ipsi in quã dicebatũs Pocest tam̃ aliquandomit
et in re leuiore aut minꝰ infeste c̃ trafiliũ stare : Iũ lenior atq sũ msior decebitoratio Nãetsats¬
faciendo aut nrãm minuemꝰ inuidiã aut etiã indiuersũ eã trans feremꝰ. Ec sigrauit̃ dolere filium
pulã fuerit. credet ab eẽ ab eo culpa. fietq ultro mis erabilis auertereꝗꝗ in alios crim̃ decet
ut fraude aliqu&ꝵ c̃ cita credat᷑ et omĩ a nos passuros nihilas peros dicturostestandũ. ut etiã sin on
possumꝰ c̃ uitiari nolle uide am᷑. Etiã siqͥ dobiciendũ erit officiendũ ẽ patroni. ut ia filio inuito
sed fide cogente facere credat᷑. Ita poterit uterq laudari. Qđ de matredixi de utroq parente

Expanded text:
atque perplexa nihil prius intuendum credidit quam quid deceret. fecit itaque nomen parentis non filio invidiosum, sed ipsi in quam dicebatur. potest tamen aliquando mater et in re leviore aut minus infeste contra filium stare; tum lenior atque summissior decebit oratio. nam et satisfaciendo aut nostram minuemus invidiam aut etiam in diversum eam transferemus; et si graviter dolere filium palam fuerit, credetur abesse ab eo culpam fietque ultro miserabilis. avertere quoque in alios crimen decet, ut fraude aliquorum concita credatur, et omnia nos passuros, nihil aspere dicturos testandum, ut, etiamsi non possumus non conviciari, nolle videamur. etiam , si quid obiiciendum erit, officium est patroni, ut id filio invito, sed fide cogente facere credatur. ita poterit uterque laudari. quod de matre dixi, de utroque parente
Abbreviated transcription (Latin):
tumet tardior pronuntiatiomoras hab& et spensa ac uelit dubitans oratio uctam̃ deliberarenhesitare
uideam̃ Hocdũ egredim̃ eportͥusi nos ñ dũ aptatis satis armam̃tis ag& uentꝰ deinde paulatim simuleuntes
aptabiñ uela & dis ponemꝰ rudentes & implerisoniso ptabim idꝓtinꝰ qua se mnaniuerboꝵ torrenti dire

Expanded text:
tum et tardior pronuntiatio moras habet et suspensa ac velut dubitans oratio, ut tamen deliberate, non haesitare tum et tardior pronuntiatio moras habet et suspensa ac velut dubitans oratio, ut tamen deliberate, non haesitare videamur. hoc , dum egredimur e portu, si nos nondum aptatis satis armamentis aget ventus; deinde paulatim simul euntes aptabimus vela et disponemus rudentes et impleri sinus optabimus. Id potius quam se inani verborum torrenti dare
Abbreviated transcription (Latin):
archias credendũ enĩ ciceroni .ẽ. ñ quia nris quoq temporib: non & fecerine quidã hoc & faciant. Qđ
tamen non ipsum tã ꝓbabileputo. Neq: enĩ hab& aut usũ res aut necessitatẽ quã ex hortandis hanc
tempꝰqđ nus quã ferederit ad ea quȩ dicturi sumꝰ dispicienda sumamꝰ. qđ quidẽ iniuditis ac foro dat̃ seꝑ
Neq enim quis qram .ẽ. qui causam quã ñ didicertt agat dedamatores qđ ꝑuersa disc& ambitio ut ex¬
positã contro uersia protinꝰ dicere uelint quinetiã qđ ẽ in primis friuolũ ascaenicũ uerbũ petant
quo incipiant sed tã c̃tumelio sos in serid& inuicẽ eloquentia & qui stultis uiden eruditi uoluit. stulti
eruditis uidentur si quatam̃ fortunatã subitã fecens agendi necessi catẽ mobiliore quodã opus erit

Expanded text:
Archias credendum enim Ciceroni est, non quia nostris quoque temporibus non et fecerint quidam hoc et faciant. quod Archias credendum enim Ciceroni est, non quia nostris quoque temporibus non et fecerint quidam hoc et faciant. quod tamen non ipsum tam probabile puto, neque enim habet aut usum res aut necessitatem quam exhortandis in hanc tempus, quod nusquam fere deerit, ad ea quae dicturi simus dispicienda sumamus, quod quidem in iudiciis ac foro datur semper. neque enim quisquam est, qui causam quam non didicerit agat. declamatores quosdam perversa ducit ambitio, ut exposita controversia protinus dicere velint; quin etiam, quod est in primis frivolum ac scenicum, verbum petant, quo incipiant. sed tam contumeliosos in se ridet invicem eloquentia, et qui stultis videri eruditi volunt, stulti eruditis videntur. si qua tamen fortuna tam subitam fecerit agendi necessitatem, mobiliore quodam opus erit
Abbreviated transcription (Latin):
extẽporis actio auditoꝵ frequenti aucmiles congestusignoꝵ excitat᷑. Nãq & difficiliorẽ cogitationẽ
ex primit. & expellit dicendinecessias. & secundosimpetꝰ aug& placendi cupido a deo ptiũ om̃a spectant
ut eloquentu quoq quam quam plurimũ habeat in se uoluptatis maxime tam p̃senti fructulaudis opinions s:
ducat᷑. Nec quisquã tancũ fidat ingenio utidsibi sper& incipienti statim posse c̃ tingere sed sicut in cogi¬
tatione p̃cipimꝰ ita facilitetẽ quoq extemporalẽ a parius initiis paulatim ꝑducem ad sũmã quaȩ
neq ꝑficineq c̃tinerinis usupocest. Ceterũ ꝑ uenire eodeb& ut cogitatio nutiq melior sit ea sed
tutior cũ hanc felicitatem non in ꝓsamodo multis c̃secuti sedetiã in carmine ut antipat̃ sidonius & licinu

Expanded text:
extemporalis actio auditorium frequentia, ut miles congestu signorum, excitatur. namque et difficiliorem cogitationem extemporalis actio auditorium frequentia, ut miles congestu signorum, excitatur. namque et difficiliorem cogitationem exprimit et expellit dicendi necessitas, et secundos impetus auget placendi cupido. adeo pretium omnia spectant, ut eloquentia quoque, quanquam plurimum habeat in se voluptatis, maxime tamen praesenti fructu laudis opinionisque ducatur. nec quisquam tantum fidat ingenio, ut id sibi speret incipienti statim posse contingere, sed, sicut in cogitatione praecipimus, ita facilitatem quoque extemporalem a parvis initiis paulatim perducemus ad summam, quae neque perfici neque contineri nisi usu potest. ceterum pervenire eo debet, ut cogitatio non utique melior sit ea sed tutior, cum hanc facilitatem non prosa modo multi sint consecuti, sed etiam carmine, ut Antipater Sidonius et Licinius
Abbreviated transcription (Latin):
cursus ad ingula uestigia restitit non potest ferri c̃tortauis seduc optime uocũ singularũ cedat electio
non c̃tonua sed cõpesita est Quare capiendȩsunt illedequib dixirerum imiginas quas uocariꝙ ANTACIAC
indicouimꝰ omãq dequib dicturi ermꝰ ꝑsonae quaestiones spesmet᷑ habenda in oculis in ad fectꝰ reciptenda
Pec tus est enĩ qđ disertos facit & iusm̃tis. Ideoq imnperitis quoq simodos aliquo ad fectuc̃ cittiti uerba
nondes tũ intendendus animꝰ nomin aliqua rẽ unã sed inplures simul c̃tinuas ut si ꝑaliqũa rectã uiãmitan
oculos simulo m̃a quaes incacircaq: intue m nonultimũ tantũ uidem sedusq adultunũ addit addicendũ
etiã pudor stimulos utrumq uideri pocest qđ cũ stilus secreto gaudeat atq: omis arbitrosreformid&:

Expanded text:
cursus ad singula vestigia restitit, non potest ferri contorta vis, sed, ut optime vocum singularum cedat electio, cursus ad singula vestigia restitit, non potest ferri contorta vis, sed, ut optime vocum singularum cedat electio, non continua, sed composita est. quare capiendae sunt illae, de quibus dixi, rerum imagines, quas vocari φαντασίας indicavimus, omniaque, de quibus dicturi erimus, personae, quaestiones, spes, metus habenda in oculis, in adfectus recipienda. pectus est enim, quod disertos facit, et vis mentis. ideoque imperitis quoque, si modo sint aliquo adfectu concitati, verba non desunt. tum intendendus animus, non in aliquam rem unam, sed in plures simul continuas; ut, si per aliquam rectam viam mittamus oculos, simul omnia quae sunt in ea circaque intuemur, non ultimum tantum videmus sed usque ad ultimum. addit ad dicendum etiam pudor stimulos, mirumque videri potest, quod, cum stilus secreto gaudeat atque omnes arbitros reformidet,
Abbreviated transcription (Latin):
usus qudã in rationabilis quã graeci AΛΟΓΟΝT ΡΙEΗINuocant quamanus in scribendo decurrit
quaoculi totossimul inlectione uersus flexusq eoꝵ & transitꝰ intuentur & ante sequentia uident¬
i quã priora dixerunt quo constant miraculã illa in scȩni spilarioꝵ acuentulatoꝵ ut ea quȩ emi serint
multro uenire in manꝰ credas & qua iubentur deturrere sedhic usus it a ꝓ̃derit siea dequa locutisumꝰ
ars antȩ cesserit ut ipsum llud qđ in seratonera non hab& in ratione uersetur. nã mihi ne dicere
extemporalẽ c̃sequicura nom possit. deum tunc ad fuisse cũi deuenisset ueteres oratore sut citro dicticabant
sed ratiomanifestaẽ. Nãbene c̃cepti ad fect & rectus rerũ imagines c̃tinuoimpetuferunt᷑ quaeñ nũ quam
mora stili refrigescunt & dilatȩ non reuertuntur utiq uero cũinfelox ilba uerboꝵ cauillatio accessit &

Expanded text:
usus quidam irrationalis, quem Graeci ἄλογον τριβήν vocant, qua manus in scribendo decurrit, usus quidam irrationalis, quem Graeci ἄλογον τριβήν vocant, qua manus in scribendo decurrit, qua oculi totos simul in lectione versus flexusque eorum et transitus intuentur, et ante sequentia vident quam priora dixerunt. quo constant miracula illa in scenis pilariorum ac ventilatorum, ut ea quae emiserint ultro venire in manus credas et qua iubentur decurrere. sed hic usus ita proderit, si ea de qua locuti sumus ars antecesserit, ut ipsum illud, quod in se rationem non habet, in ratione versetur. nam mihi ne dicere extemporalem consequi cura non possit. deum tunc adfuisse, cum id evenisset, veteres oratores, ut Cicero, dictitabant. sed ratio manifesta est. nam bene concepti adfectus et recentes rerum imagines continuo impetu feruntur, quae nonnumquam mora stili refrigescunt et dilatae non revertuntur. utique vero, cum infelix illa verborum cavillatio accessit et
Abbreviated transcription (Latin):
intermissa fuerit . non uelocitas illa modo tardatur. sed ipsũ coit at qr concusrit. Quaquã enaopus est
naturali quadã mobilitate animi ut dũpꝯcima dicim struere ulteriora possimꝰ semꝑq nr̃aim uocẽ ꝓuisa &estr¬
mata cogitatio excipiat uixtam̃ aut natura aut ratio intã multiplex officiũ diducert aninũ quae at ut in¬
uentioni dispositioniordini rerum uerboꝵq tũus quȩdicit quȩ subiuncturas ẽ que ultraspectandas ad hibita
uocis pronuntiationis gestus obseruationẽ in luna sufficiat longe enĩ p̃cedat intentio ac p̃seres agat quan¬
tũq dicendo c̃sunitur tantium exultimo ꝓrogetur ut donec ꝑueniamꝰ ad finẽ ñ minus ꝓspectuꝓcedamus
quã gradusiñ inc̃ sistendes offensantesq bretua ila atq c̃cisa singultantiũ nodo eiec̃turi simꝰ ẽ igitꝰ

Expanded text:
intermissa fuerit, non velocitas illa modo tardatur, sed ipsum os coit atque concurrit. quanquam enim opus est intermissa fuerit, non velocitas illa modo tardatur, sed ipsum os coit atque concurrit. quanquam enim opus est naturali quadam mobilitate animi ut, dum proxima dicimus, struere ulteriora possimus semperque nostram vocem provisa et formata cogitatio excipiat, vix tamen aut natura aut ratio in tam multiplex officium diducere animum queat, ut inventioni, dispositioni, elocutioni, ordini rerum verborumque, tum iis, quae dicit, quae subiuncturus est, quae ultra spectanda sunt, adhibita vocis, pronuntiationis, gestus observatione, una sufficiat. longe enim praecedat oportet intentio ac prae se res agat, quantumque dicendo consumitur, tantum ex ultimo prorogetur; ut, donec perveniamus ad finem, non minus prospectu procedamus quam gradu, si non intersistentes offensantesque brevia illa atque concisa singultantium modo eiecturi sumus. est igitur
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ psa serie uelut duce ꝓpt̃ qđ homines etiã modice exertitati facillimne cenorẽ insiarra¬
tionib: seruant de inde qͥd quoq loco quȩ rant scient neccircũ spectabunt nec offerentib: se
aliunde sensibus turbalunt᷑ nec c̃fundent exdiũ sesorati onẽ ue lut salientes hac illuc necus quã
insistentes. Postremo habebunt modũ et finẽ qui eẽ cura diuisionẽ nullas potest. Ex pbeas
ꝓfacultate omĩb: q̃ ꝓposuerint ꝑuenisse adultimũ fentient. Echȩc qͥdẽ ex arte illa iuͦ ex
stadio ut copiã sermonis optimi quẽ ad modũ p̃ceptũ ẽ cõparemꝰ multo acfidelistilo Sic
formet᷑ oratio ut scriptorũ colurẽ etiã q̃ sabito effusa sint reddant. ut cũ multa scripserimꝰ
etiã multadicamꝰ Na c̃suetudo exertitatio facilitatẽ maxime parit. Quȩ si paululum

Expanded text:
rerum ipsa serie velut duce; propter quod homines etiam modice exercitati facillime tenorem in narrarerum ipsa serie velut duce; propter quod homines etiam modice exercitati facillime tenorem in narrationibus servant. deinde , quid quoque loco quaerant, scient. nec circumspectabunt nec offerentibus se aliunde sensibus turbabuntur nec confundent ex diversis orationem velut salientes huc illuc nec usquam insistentes. postremo habebunt modum et fine, qui esse citra divisionem nullus potest. expletis pro facultate omnibus quae proposuerint, pervenisse se ad ultimum sentient. et haec quidem ex arte, illa vero ex studio: ut copiam sermonis optimi, quemadmodum praeceptum est, comparemus: multo ac fideli stilo sic formetur oratio, ut scriptorum colorem etiam quae subito effusa sint reddant, ut, cum multa scripserimus, etiam multa dicamus. nam consuetudo et exercitatio facilitatem maxime parit; quae si paulum
Abbreviated transcription (Latin):
aliquando muttere casis qͥd cũ aduersario respondendũ enit fiet : Ña sȩpe ea quȩ opinati simꝰ et conta
quȩ scripsinꝰ fallunt ac coca sulnto causa mutat᷑ arq ut gubnatari ad incursas tẽpestatiũ sicagenti
aduarietatẽ cusarũ ratiomutanda ẽ. Qud porro multus stilus et ad sidua lectio et lengastudia¬
etas facit simanet eadẽ quȩ fuit incipientib: difficultas perisse ꝓfecto c̃fitendũ ẽ p̃teritũ laborẽ
ciu sẽ ꝑidẽ lalorandũ ẽ . Neq ego hac ago ut extẽpore diceremalit. sed ut possit. Id autẽ maxime
hoc moda c̃ sequem Nata sit primũ dicendiuia i neqenũ pͥus c̃ungere cursus potest. quã siorimꝰ
quosit et qua ꝑ ueniendũ. Nec satis ẽnignorare quȩs causarũ iuidicialiũ partes auc questionũ ordinẽ
recte disponere quanꝗ ista s̃ p̃cipua sed qͥd quoq loco pͥmũ sit ac secđm acde in ceps q̃ itas natura
copulata ut mutari aut int̃uelli sine õ fasine ñ possint. Quis qͥs autẽ ui aducet ducet᷑ ante omi a

Expanded text:
respondendum erit, fiet? nam saepe ea, quae opinati sumus et contra quae scripsimus, fallunt, ac tota subito causa mutatur; atque ut gubernatori ad incursus tempestatum, sic agenti ad varietatem causarum ratio mutando est. quid porro multus stilus et adsidua lectio et longa studiorum aetas facit, si manet eadem quae fuit incipientibus difficultas? perisse profecto confitendum est praeteritum laborem, cui semper idem laborandum est. neque ego hoc ago ut ex tempore dicere malit, sed ut possit. id autem maxime hoc modo consequemur. nota sit primum dicendi via. neque enim prius contingere cursus potest quam scierimus, quo sit et qua perveniendum. nec satis est non ignorare quae sunt causarum iudicialium partes, aut quaestionum ordinem recte disponere, quanquam ista sunt praecipua, sed quid quoque loco primum sit ac secundum et deinceps; quae ita sunt natura copulata, ut mutari aut intervelli sine confusione non possint. quisquis autem via dicet, ducetur ante omnia
Abbreviated transcription (Latin):
smũ g onand genuis ẽ etiũ deridere ab alis ergo laudemur sampsosucdemoshieres uterid escere
etia cu abalis laudibimñ dec& Nleq hoc dicomaliquindo doreb a scgostis racoreẽ dicendum
sicut eidem demostbem ptes phonte iđ tamenita em̃ dauit ut nocossitate afaciendi ostenderet
lnuiduãꝙ one ineunrogerer& quihoc se coegis& etim tul sacpedicit deoppssa ciuratione catilinae
sed nodoid urtuti senatis node puidentiuae deo nmortalũ adignat s lorumnq etramimcosatqor

Expanded text:
issimum gloriandi genus est etiam deridere. ab aliis ergo laudemur; nam ipsos, ut Demosthenes ait, erubescere, etiam cum ab alis laudabimur, decet. neque hoc dico, non aliquando de rebus a se gestis oratori esse dicendum, sicut eidem Demostheni pro Ctesiphonte; quod tamen ita emendavit, ut necessitatem id faciendi ostenderet invidiamque omnem in eum regereret, qui hoc se coegisset. et M. Tullius saepe dicit de oppressa coniuratione Catilinae; sed modo id virtuti senatus, modo providentiae deorum immortalium adsignat. plerumque contr
Abbreviated transcription (Latin):
si an fuls hocutiletb siltationi sedl ꝯd t̃mugis homonfut se nossecdn cõmunẽ potus loquendi: suctaldanẽ
quã ip si uier tatis regulã dicisione hacutim ut abeoqđ deceat utilitatẽ ẽ paremꝰ. iusi fortepror
dleafricanꝰ qu patria cedere quã cũtribuo pub. humilli mo c̃tendere in nocentiasuamaluit
queabiestosi mꝰ qͥq animꝰ ucilia credit si cũuirtute c̃feranit̃ de picienda uidicauer̃ ndeoq ppetua
setulioꝵ admiratio netelebrant᷑ neq noss̃ mꝰ tã humdes ut quȩlaudamꝰ inutila credanꝰ. Sed quale¬

Expanded text:
maius, homini fuit. et nos secundum communem potius loquendi consuetudinem quam ipsam veritatis regulam divisione hac utimur, ut ab eo, quod deceat, utilitatem separemus; nisi forte prior ille Africanus, qui patria cedere quam cum tribuno plebis humillimo contendere de innocentia sua maluit, quae abiectissimus quisque animus utilia credit, si cum virtute conferantur despicienda iudicaverunt, ideoque perpetua saeculorum admiratione celebrantur. neque nos simus tam humiles, ut quae laudamus inutilia credamus. sed hoc quale
Abbreviated transcription (Latin):
so fere ꝓdest. neq alio magis a nmniudiciũ c̃ciliari. autsires in c̃trariũ tulit alienarisolet Aliquando
tam̃ ethȩt dissentiunt. Quotiens autẽ pugnabunt ipsã utilitatẽ uincet qđ decet Nã qͥsne satt¬
ł nuhiłmagis ꝑfiturũ ad ab solutianẽ soctatifiuise. oiã sieẽt usas illo iudicialigenere defensionis it
pratione sumussa c̃ ceiliasset iudicũ animos sibi croñq ipsũ sollcitere darguissot Nerã deũ minime
degehits ideoq. sic egit. ut qui pagnasiã hohorib sõmis ceĩ estimiatutꝰ. maluitenĩ uir:¬

Expanded text:
, fere prodest, neque alio magis animi iudicum conciliari aut, si res in contrarium tulit, alienari solent. aliquando , fere prodest, neque alio magis animi iudicum conciliari aut, si res in contrarium tulit, alienari solent. aliquando tamen et haec dissentiunt. quotiens autem pugnabunt, ipsam utilitatem vincet quod decet. nam quis nescit, nihil magis profuturum ad absolutionem Socrati fuisse, quam si esset usus illo iudiciali genere defensionis et oratione summissa conciliasset iudicum animos sibi crimenque ipsum sollicite redarguisset? verum id eum minime decebat; ideoque sic egit, ut qui poenam suam honoribus summis esset aestimatu