comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ regnoꝵ detrim̃tũ latuis describit᷑. ⁊ gradib distinguit᷑. et ĩert̾¬
minabił regni sub introductio paueis ꝑsiringrair. ⁊ subito guidẽ
⁊ sine ulla digradatione subinfertur. Et forte qd̃ de qualibet ge¬
mine uite gr̃a dicit᷑. de utiaq intelligi datur. Nam scriptura
sacra sepe unũ dicit. ⁊ aliud innint. Solet itaq incissim utt̃q
contingere. ⁊ hoĩem uidelicet in actiua erercitarũ. subito. ⁊ ino¬
pinate asdere. ⁊ itẽ a contẽplata deiectum. ꝑ uisitãtem gr̃am mi¬
randa facilitate resurg̾e. S: congrue satis hoc loco ubi de utriꝰq
lat̾a facilius decidimꝰ. ⁊ ad actiuam facilus resurgimꝰ. Hec aũ
regis nabuchodonosor uisio. sicut ⁊ cet̾a ipsus satis euident᷑ ostẽ¬
dit: qͣm apte tale nom̃ accepit. Nam sẽpnum ꝓcul dubio quod
pressit. Uide gͦ qͣm recte tale nomen sortit᷑. H abuichodonosor qͣppe

Expanded text:
quod regnorum detrimentum latius describitur, et gradibus distinguitur, et inextequod regnorum detrimentum latius describitur, et gradibus distinguitur, et inexterminabilis regni subintroductio paucis perstringitur, et subito quidem, et sine ulla degradatione subinfertur. Et forte quod de qualibet geminae vitae gratia dicitur, de utraque intelligi datur. Nam Scriptura sacra saepe unum dicit, et aliud innuit. Solet itaque vicissim utrumque contingere, et hominem videlicet in activa exercitatum, subito et inopinate cadere, et item a contemplativa dejectum per visitantem gratiam miranda facilitate resurgere. Sed congrue satis hoc loco, ubi de utriusqlativa facilius decidimus, et ad activam facilius resurgimus. Haec autem regis Nabuchodonosor visio sicut et caetera ipsius satis evidenter ostendit quam apte tale nomen accepit. Nam somnium procul dubio quod pressit. Vide ergo quam recte tale nomen sortitur. Nabuchodonosor quippe
Abbreviated transcription (Latin):
tinhitur. tandemq multiplitius reparatur: Actiue aũ inte detri¬
m̃ta designant᷑ in statua. que uichoata ex auro: desinit ĩ testa. I
Ecco uides qͣnto inferior tanto semꝑ inuenit᷑ se ip̃a det̾ior. In uaria
ꝑmutatione metalloꝵ. signant᷑ uaria decrim̃ta regnoꝵ. et utriq
multiformis defectus moꝵ uł m̾itoꝵ. S ecce post multiplicẽ reg¬
noꝵ defectũ. regnum illud suscitatur. qd̾ non dissipabit᷑ inet̾nũ. Sic
seꝑe mẽs humana post multiplictꝰ rumani diuina inspiratione cõ¬
pũcta. ad iusticiã redit. ⁊ er ip̃o suo casu erudita. ⁊ hũliata. qͣnto e¬
ruditior. qnͣtoq humilior. tanto ⁊ fortior restirgit. Illud quoq no¬
tandum. qd̃ contẽplanue uite gratia. qͣm actiue facilius elabitur.
s multo difficilius reparatur. Hinc ẽ. nabuchodonosor sõptui uisio¬
nẽ. qd̾ tam facile amisit: cum tauta difficultate repͥcrauit. Hinc ẽ

Expanded text:
trahitur, tandemque multiplicius reparatur. Activae autem vitae detrimenta designantur in statua, quae inchoata ex auro desinit in testa, iEcce ut vides quanto inferior, tanto semper invenitur seipsa deterior. In varia permutatione metallorum signantur varia detrimenta regnorum, et in utrisque multiformis defectus morum, vel meritorum. Sed ecce post multiplicem regnorum defectum, regnum illud suscitatur, quod non dissipabitur in aeternum. Sic saepe mens humana post multiplicem ruinam, divina inspiratione compuncta ad justitiam redit, et ex ipso suo casu erudita et humiliata, quanto eruditior quantoque humilior, tanto et fortior resurgit. Illud quoque notandum quod contemplativae vitae gratia quam activae elabitur, sed multo difficilius reparatur. Hinc est quod Nabuchodonosor somnii visionem quam tam facile amisit, cum tanta difficultate recuperavit. Hinc est
Abbreviated transcription (Latin):
Uid illud nabuchodonosor sompnisi uirta lit̾am desiguet
notissima illa damelis expositio docet s displicere nõ de¬
bet. si tropologica discussio ex eadem mat̾ia eliciat. ꝙ ad
ueritatis sciam uel ad morũ disciplimm lectorẽ edificet.
Ut gͥ intentionis euis sũmam pautis ꝑstringam: usdet᷑ ꝓpha. hoc loco
ex mystica uisione designare. quomͦꝰ uiros urtutũ contingat paulatĩ
deffluere. ⁊ quib dam detruñtoꝵ giadil in ua corruere. ⁊ ꝑ usitãtẽ
gĩam qñq ad pristinũ. uł potus ad potiorem animi starũ resurg̾e.
Hecͣ autem ꝑmutationis corruptela. uel teparationis medela. accide
lmq solet in utraq uita. tam actiua indelicet qͣm cõtemplat̾a. utti¬
usq ni fallor in hac una uisione typus exprimit᷑. si tecte penset᷑.
Quid it est quod nabuchodonosor mysticã insionem accepit. ami¬
sit: ⁊ p̾modum it̾m crmulatiꝰ agnouit.: nam ip̃am cum ip̃uis
int̃pretatione ad ultinũ recipere m̃uit : Quid inqͣm in hiis om

Expanded text:
uid illud Nabuchodonosor somnium juxta litteram designet, potissima illa Danielis expositio docet. Sed displicere non debet, si tropologica discussio ex eadem materia eficiat quod ad veritatis scientiam, vel morum disciplinam lectorem aedificet. Ut ergo summam intentionis ejus paucis perstringam, videtur propheta hoc loco ex mystica visione designare quomodo viros virtutum contingat paulatim defluere, et quibusdam detrimentorum gradibus in ima corruere, et per visitantem gratiam quandoque ad pristinam, vel potius potiorem animi statum resurgere. Haec autem permutationis corruptela, vel reparationis medela accidere utique solet in utraque vita, tam activa videlicet quam contemplativa. Utriusque, ni fallor, in hac una visione typus exprimitur, si recte pensetur. Quid enim est quod Nabuchodonosor mysticam visionem accepit, amisit, et postmodum iterum cumulatius agnovit. Nam ipsam cum ipsius interpretatione ad ultimum recipere merui
Abbreviated transcription (Latin):
adũtins: ñ ne inuictoria qͣuint mundum fides nrã. ⁊ in exitu uro
de lacu miserie ⁊ deluto feris cantastis ⁊ ip̃i dnõ cantuum nouum
qr mirabilia fecit: Rursus cum adiecit supͣ petram statuere pedes
ur̃os. ⁊ dirigere gressus uros : puto qd ⁊ tunc incħominus ꝓ indulta
nouitate uite inmissum sit ĩ os ur̃ii cantitũ nouũ. carm̃ deo nr̃o.¬

Expanded text:
estra, et in exitu vestro estra, et in exitu vestro de lacu miseriae et de luto faecis, cantastis et ipsi Domino canticum novum, quia mirabilia fecit? Rursus cum adjecit primum supra petram statuere pedes vestros, et dirigere gressus vestros; puto quod et tunc nihilominus pro indulta novitate vitae immissum sit i
Abbreviated transcription (Latin):
głis causis. ne ingͥti diunis benestciis inuenitentur. Iurta sllud. Cõ¬
ftrebtun tͥ tum beneseceris ei. At uͦ rex iste salomon sapientie singu¬
laris. sblimis gła. rebus affluens. paco securus. nulliuis taluta egu¬
isse cognosctrur: ꝓ quo accepto ista decantare libuertt. Set nec sipt̾a
ip̃a. sunuspiam tale aliquid signisicare uidetur. Itaq diuinitꝰ aspua
menta. simłq exp̃ssit scẽ delid̾ium anime. ⁊ epithalani carmen ertil¬
tans in spũ iecundo ꝯposuit eulogio: figurato tam̃. Nimtrũ uelabat
⁊ ip̃ẽ iustar moysi faciem suam nõ minus forlitan in̾ hac parte ful¬
gentem: illeo qd̾ adhuc illo in tempore nemo aut uarus erat qͥ reue¬
lata farie głam istam sperulari fufficetet. Igitur ꝓ sui excellentia re¬
or nupciale ħ carmen hurꝰmodi titulo p̃lignatum. ut m̃ito cantica
cantitoꝵ singłariter appelletur: sicut is qͦ cm tantt᷑. singłarttꝰ e̾ die¬

Expanded text:
gulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Congulis causis, ne ingrati divinis beneficiis invenirentur, juxta illud: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei . At vero rex iste Salomon, sapientia singularis, sublimis gloria, rebus affluens, pace securus, nullius talium eguisse cognoscitur, pro quo accepto ista decantare libuerit. Sed nec Scriptura ipsa sui uspiam tale aliquid significare videtur. 8. Itaque divinitus menta; simulque expressit sanctae desiderium animae, et epithalamii carmen, exsultans in spiritu, jucundo composuit eulogio, figurato tamen. Nimirum velabat et ipse instar Moysi faciem suam , non minus forsitan in hac parte fulgentem, eo quod illo adhuc in tempore nemo, aut rarus erat, qui revelata facie gloriam istam speculari sufficeret. Igitur pro sui excellentia reor nuptiale hoc carmen hujusmodi titulo praesignitum  alias praesignatum, ut merito Cantica canticorum singulariter appelletur, sicut is quoque cui canitur, singulariter est dic
Abbreviated transcription (Latin):
solas ad hant intiłtigeñde scͥptinam mentes inuitari pacificas: qde
sese iam a uitõꝵ uonditare prinbatõnibus. ⁊ curarum tumultubꝰ p̃na¬
lent. Dehuic ne hec qͦ onosum putes. qd̾ ñ sim plr̃ gantica: s cãtica
carticoꝵ h̃t instͥtõ. Multa quipre logi cantica in septuris: ⁊ mullum
aloꝵ memini talr applłari. Eecunt isrł carm̃ dnõ. qd̾ gladium pa¬
rit̃ ⁊ ugum euaserit pħoms: gemino maris mirabłr lib̾atꝰ fimul
⁊ uindicatus obsequio. Non tam̃ qd̾ tetunt dictum ẽ cãtit̃ canticoꝵ:
s si bene recolo. cetinit ait scͥtura isrł carmen hoc dño. Cetunt etiã
nerũt. ⁊ nemo eoꝵ legitur applłasse cantitũ suũ. cartticum cantitoꝵ
Sane om̃s in fallor cecunsse reperies. ꝑ quotumq suo suoꝵ ue ꝑcepto
te rei qłiscumq ad epto beneficio. Itagͦ pleriq tecin̾unt. singłi ꝓ sii¬

Expanded text:
solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae solas ad hanc intelligendam scripturam mentes invitari pacificas, quae sese jam a vitiorum vindicare perturbationibus et curarum tumultibus praevalent. 7. Dehinc ne hoc quoque otiosum putes, quod non simpliciter Cantica, sed Cantica canticorum habet inscriptio. Multa quippe legi cantica in Scripturis, et nullum illorum memini taliter appellari. Cecinit Israel carmen Domino, quod gladium pariter et jugum 1269 evaserit Pharaonis, gemino maris mirabiliter liberatus simul et vindicatus obsequio. Non tamen quod cecinit, dictum est Canticum canticorum; sed, si bene recolo: Cecinit, ait Scriptura, Israel carmen hoc Domino . Cecinit etiam nerunt, et nemo eorum legitur appellasse canticum suum Cantica canticorum. Sane omnes, ni fallor, cecinisse reperies pro quocunque suo, suorumve percepto e rei qualiscunque adepto beneficio. Ita ergo plerique cecinerunt, singuli pro sin
Abbreviated transcription (Latin):
bere sibi soleant oliłantes: Quãꝙͣ ne hoc quidem dicit. Osculet᷑
me ore suo: S aliquid ꝓsesto inusitatiul: oscło inquid oris sui. Et qͥ¬
dem iocundum eloquiũ. qd ab oscło pͥntipium suit. ⁊ blanda ipsa
q̃dam scͥpture facies facile asficit ⁊ allicit ad legendum: ita ut qd̃ ĩ ea
latet. delectet s̃ cumi labore inuestigare. nec fatiget inquirendi for¬
te diffituitas: ubi eloquii suauitas mulcet. Herum quẽ nõ ualde at¬
arte tta ꝯpositum. ut qͣmuis sit difficile intellectri: sit tam̃ ĩqͥsitu
delestabile. Sec quid: Titulum p̃t̾imus: Non oportet ne unumqͥdẽ
iota. qͣndo ꝯmiuuicias iubemur colligere fragm̃torum ne ꝑeant.
Titulꝰ talis est. Incipiunt cantica canticoꝵ salomonis. Obserua in
pͥmis pacifici nom̃ quod est salomon. comienire pͥncipio libri. qͥ ĩcipit
a signo pacis. it est ab osculo: simulq ad uerte hꝰcemodi principiis

Expanded text:
bere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur bere sibi soleant osculantes? Quanquam ne hoc quidem dicit: Osculetur me ore suo: sed aliud profecto inusitatius: Osculo, inquit, oris sui. Et quidem jucundum eloquium, quod ab osculo principium sumit, et blanda ipsa quaedam Scripturae facies facile afficit et allicit ad legendum, ita ut quod in ea latet, delectet etiam cum labore investigare, nec fatiget inquirendi forte difficultas, ubi eloquii suavitas mulcet. Verum quem non valde atarte ita compositum, ut quamvis difficile intellectu, sit tamen inquisitu delectabile. 6. Sed quid? titulum praeterimus? Non oportet ne unum quidem iota , quando et minutias jubemur colligere fragmentorum, ne pereant . Titulus talis est: Incipiunt Cantica canticorum Salomonis. Observa in primis Pacifici nomen, quod est Salomon, convenire principio libri, qui incipit a signo pacis, id est ab osculo; simulque adverte hujuscemodi principiis
Abbreviated transcription (Latin):
cibum amine mee alimoniam spẽ. Reuera panper ⁊ inops pulso ad
eũ qui aperit ⁊ nemo claudit: surer sermonis huiꝰ ꝓfundissimo sacͣ¬
mento. Ocłi omĩum in te sperant dnẽ. Paruuili petierunt panem:
ñ est qui frangat eis. sgatur id abenignitate tua. O pussime. frã¬
ge elurientibus panem tuũ: meis quid̃ si dignaris manibꝰ. s tiris in¬
ribus. Dic q̃so nobis. A quo. De quo. Ad quem ue dr̃. Osculetur me
ostło oris sui: Aut quale est istud trasb̃tuaneum. ⁊ factum repente
de medio.sermonis exordium: hic quippe in u̾ba ꝓrumpit. qͣłi quẽ¬
piam loquentem p̃miserit: cui ꝯseq̃uter respondentem. ⁊ hanc ĩ¬
troducat personam. q̃tumq ẽ ipã q̃ oltulum flagitat. Demde si se
oscłari a nescio quo ł petit. ł precipit: cur signant̃ ⁊ nomĩatĩ ore
⁊ ore suo illius : qͣli aliud qͣm os. aut alienum. ⁊ ñ potius suũ gri¬

Expanded text:
cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad cibum animae meae, alimoniam spiritus. Revera pauper et inops pulso ad eum, qui aperit et nemo claudit, super sermonis hujus profundissimo sacramento. Oculi omnium in te sperant, Domine. Parvuli petierunt panem; non est qui frangat eis; speratur id a benignitate tua. O piissime, frange esurientibus panem tuum, meis quidem, si dignaris, manibus, sed tuis viribus. 5. Dic, quaeso, nobis, a quo, de quo, ad quemve dicitur: Osculetur me osculo oris sui? aut quale est istud ita subitaneum, et factum repente de medio sermonis exordium? Sic quippe in verba prorumpit, quasi quempiam loquentem praemiserit, cui consequenter respondentem et hanc introducat personam, quaecunque est ipsa quae osculum flagitat. Deinde si se osculari a nescio quo vel petit, vel praecipit; cur signanter et nominatim ore, et ore suo; quasi aliud quam os, aut alienum, et non potius suum, exhi
Abbreviated transcription (Latin):
spretam.⁊ abiestam scłi pompam ⁊ sartinam. indigne ab impuris lec¬
tio sansta p̃sumit᷑. Quomͦ nempe hix incassum cͥcumfundit ocłos eetos ł
clausos. tra animalis homo non percipit ea q̃ sunt sp̃e dĩ. Ouiree sp̃e .s.¬
discipline effugiet fictum: qd ẽ uita in continens. S nec erit etit eiũꝙͣ
pars cũ mundi uanitate: cũ u̾itatis sit sp̃e. Que enim societas ei que
delursum ẽ sapientie. ⁊ sapiẽtie mundi q̃ stulticia ẽ apud dm̃: aut sa¬
pientie carnis q̃ ⁊ ip̃a mimnta ẽ dõ : Duto antẽ qud iam nõ habebit u
adu̾sum nol murmuret. is qui nob de ma uenit amitus. cum ⁊ t̃crum
istum ĩlũplent panem. S quis franget : Adest pat̃familias: cognoscite
dnm̃ in fractione pauis. Quis enim alt̃ ydoneus: Non equidẽ ego
michi istud tenere arrogdium. Sic spectetis ad me: ut ex me ñ gispee¬
tenis. llam ego unis sum de exspectantibꝰ : mendicans ⁊ ip̃e uob̃cum

Expanded text:
spretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lecspretam et abjectam saeculi pompam et sarcinam, indigne ab impuris lectio sancta praesumitur. Quomodo nempe lux incassum circumfundit oculos caecos vel clausos, ita animalis homo non percipit ea quae sunt Spiritus Dei . Quippe Sdisciplinae effugiet fictum , quod est vita incontinens; sed nec erit ei unquam pars cum mundi vanitate, cum veritatis sit Spiritus . Quae enim societas ei quae desursum est sapientiae, et sapientiae mundi, quae 1268 stultitia est apud Deum ; aut sapientiae carnis, quae et ipsa inimica est Deo? Puto autem quod jam non habebit unde adversum nos murmuret is, qui nobis de via venit amicus, cum et tertium istum insumpserit panem. 4. Sed quis franget? Adest paterfamilias; cognoscite Dominum in fractione panis. Quis enim alter idoneus? Non equidem ego mihi istud temere arrogaverim. Sic spectetis ad me, ut ex me non exspectetis. Nam et ego unus sum de exspectantibus, mendicans et ipse vobiscum
Abbreviated transcription (Latin):
ne praua queq inmoribus ⁊ carnis superflua resecans. alt̃ luce rõnis
in omni gła inundi fucumuanitaris sagatit᷑ dephendens. ũacit̾ q dis¬
tingnens a lolido intans. Deniq unu̾sis huianis studiis ac munda¬
nis desid̾iis p̃tulit deũ tunere: eiusq obseruare mandata. Mito qͥdẽ.
Here ⁊ enim sapinitie pͥmum illud ĩitium: scdm̃ cõsumatio est. Si tñ
constat uob̃. noti aliud ueram. ⁊ consũmatam eẽ sapĩam. qͣm deilinare
a malo ⁊ facere bonum: itemq recedere a malo nemmem posle ꝑfeste
absq tunore dei: nec bonũ opus ominino eẽ p̃t obseruantiam mandatoꝵ.
Depulsis gͦ duobus malis. duorum loctõne librorum: ꝯpetenter iam ac¬
ceditur ad bunt satrum theoricum q sermonẽ. qui cum sit amborum
fructus: non uisi sobriis mentibus. ⁊ auribus omnino credendus ẽ. Aliaq¬
um añ carnem discipliue studiis edomitam. ⁊ mancipatam spm̃. añ

Expanded text:
nae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis nae prava quaeque in moribus, et carnis superflua resecans; alter luce rationis in omni gloria mundi fucum vanitatis sagaciter deprehendens, veraciterque distinguens a solido veritatis. Denique untimere, ejusque observare mandata. Merito quidem. Verae etenim sapientiae primum illud, initium; secundum, consummatio est: si tamen constat vobis non aliud veram et consummatam esse sapientiam, quam declinare a malo, et facere bonum; itemque recedere a malo neminem posse perfecte absque timore Dei, nec bonum opus omnino esse praeter observantiam mandatorum. 3. Depulsis ergo duobus malis duorum lectione librorum, competenter jam acceditur ad hunc sacrum theoricumque sermonem: qui cum sit amborum fructus, nonnisi sobriis mentibus et auribus omnino credendus est. Alioquin ante carnem disciplinae studiis edomitam et mancipatam spiritui, ante
Abbreviated transcription (Latin):
obisfr̾s aliaquam aliis de scło: aut certe
aliter dicenda sũt. Illis si quidem lac potum
dat. ⁊ nonescam: qui apłi formam tenent
in docendo. llam spũalibus solidiora anoñ¬
tes. Item sapientiam loquim᷑ uiter perfectos
quales ros nimirumeẽ confido. insi frustra forte ex longo studiis estis celestibꝰ
octupati: gr̃titati sensibꝰ: ⁊ in lege dei meditantes die ac nocte. Itaq ꝑate
fautes non lacti. s pani. Est panis apud salomonem: isq ad modum splẽ¬
didus sapidiisq: librum dico qui cantica canticoꝵ inscͥbtuir. proferat᷑
rabolas: An non uita.⁊ mores ur̃i. uaixta eam que in ip̃is uuenttur. doctri¬
nan. sufficient̃ emendatisunt. ⁊ insormati: ẜuide illis ambobitl p̃libatiᷤᷤ
quos inchilominus de arnici archa p̃stitos actepistis accedite. ⁊ ad t̃tium
marime militant adu̾sus animã: uanus scił amor mundi. ⁊ suꝑflu¬
us siu: pesti utriq illi duolibri obuiare noscunt᷑. Alter sarculo discipli¬

Expanded text:
s, alia quam aliis de saeculo, aut certe aliter dicenda sunt. Illis siquidem lac potum dat, et non escam , qui Apostoli formam tenet in docendo. Nam spiritualibus solidiora apponeiritualia comparantes; item, Sapientiam loquimur inter perfectos , quales vos nimirum esse confido; nisi frustra forte jam ex longo studiis estis coelestibus occupati, exercitati sensibus, et in lege Dei meditati die ac nocte. Itaque parate fauces, non lacti, sed pani. Est panis apud Salomonem, isque admodum splendidus sapidusque; librum dico, qui Cantica canticorum inscribitur: proferatur, rabolas? An non vita et mores vestri juxta eam quae in ipsis invenitur doctrinam sufficienter emendati sunt et informati? Proinde illis ambobus praelibatis, quos nihilominus de amici arca praestitos accepistis, accedite et ad tertiumaxime militant adversus animam, vanus scilicet amor mundi et superfluus sui, pesti utrique duo illi libri obviare noscuntur; alter sarculo discipli
Abbreviated transcription (Latin):
llõ est enĩ strepitus oris. s iubilus cordis: ĩ sonus labioꝵ. s motꝰ
gandioꝵ : uoluntatũ ã uocũ consonãcia. Nonauditur foris. nͨ st
in prblico ꝑsenat: sola q̃ cantat audit. ⁊ cui cantatur. id ẽ spon¬
sa.⁊ sponsus. Est qui ppe nuptiale carm̃ expͥmens castos. iotum doᷤ q
ꝯplerus animoꝵ. morum ꝯcordiam: affectuumq ꝯsentaneam
ad alt̾uirum caritatõ. Cetum sĩ est illud aantare. seu au dire aĩe
pũilis. ⁊ neophite adhuc. ⁊ recens ꝯuerse de seculo: s proueste
iam ⁊ erudie mentis q̃ suis nimirũ ꝓuectibus deo ꝓmouẽ¬
te intantum iã c̾uerit. qͣtunis ad ꝑfectam etatem. ⁊ ad mibi¬
les quodammͦ ꝑueñit annos: annos dico m̃itorum. ñ temporũ.
facta nptiis celestis sponsi ydonea. qͣls demq suo loco plentꝰ
describetur. Set p̃terit hora qͣnos ꝑnre urget ad oꝑa manuum. ⁊ pan¬

Expanded text:
Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus Non est enim strepitus oris, sed jubilus cordis; non sonus labiorum, sed motus gaudiorum; voluntatum, non vocum consonantia. Non auditur foris, nec enim in publico personat: sola quae cantat audit, et cui cantatur, id est sponsa et sponsus. Est quippe nuptiale carmen, exprimens castos jucundosque complexus animorum, morum concordiam, affectuumque consentaneam ad alterutrum charitatem. 12. Caeterum non est illud cantare seu audire animae puerilis et neophytae adhuc, et recens conversae de saeculo, sed provectae jam et eruditae mentis; quae suis nimirum profectibus. Deo promovente, in tantum jam creverit, quatenus ad perfectam aetatem, et ad nubiles quodam modo pervenerit annos, annos dico meritorum, non temporum; facta nuptiis coelestis sponsi idonea, qualis denique suo loco plenius describetur. Sed praeterit hora, qua nos exire urget ad opera manuum et pau
Abbreviated transcription (Latin):
bit᷑ cum discussio ueñit. qui ñ pot̃it dicere deo. Cantabiles mͥ erãt
iustificatõnes tue: ĩ loco pegͥnatõnis mee. Arbitror uos in uob̾ ip¬
sis illa iam retegnoscere: q̃ ĩ plaltio ñ cantita canticoꝵ. s cantiea¬
gͣduum appłłantur: eo qd̾ ad singłos ꝓfectris ur̃os uirͣ ascensiones qͣs
quisq ĩ corde suo disposuit. singłas int cantita depromenda: ad la¬
udem ⁊ głam ꝓmouentis. Qisamodo inpleatur alit̃ ille u̾siculus
ñ indeo. Uor exulctionis ⁊ salutis: in tab̃naculis iustoꝵi: añ c̾te
apłi illa pulcheruima salubruaq erhortatio in psalmis. hẏpn
S ẽ cauticum qd̾ sui singłari dignitate. ⁊ suauitate cuttis m̃tto
q̃ memor auimꝰ. ⁊ siqͣ sũt alia antecellit. ⁊ iire ħ appłł au̾im can
ticũ sola unctio docet: sola addiscit erꝑiencia. Erꝑti retognoseãt.
in eiꝑti mardescant desiderio. nõ tam cognoscendi qͣm erꝑiendi.

Expanded text:
bitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabiles mihi erant bitur, cum discussio venerit, qui non poterit dicere Deo: Cantabiles mihi erant justificationes tuae in loco peregrinationis meae . 10. Arbitror vos in vobis ipsis illa jam reGraduum appellantur, eo quod ad singulos profectus vestros, juxta ascensiones quas quisque in corde suo disposuit, singula sint cantica depromenda ad laudem et gloriam promoventis. Quonam modo impleatur aliter ille versiculus non video: Vox exsultationis et salutis in tabernaculis justorum ; aut certe Apostoli iila pust canticum, quod sui singulari dignitate et suavitate cunctis merito quae memoravimus, et si qua sunt alia, antecellit: et jure hoc appellaverim Cantticum sola unctio docet, sola addiscit experientia. Experti recognoscant, inexperti inardescant desiderio, non tam cognoscendi, quam experiendi.
Abbreviated transcription (Latin):
mini. qm̃ magna ẽ gła dñi: Aut si cui forte urm causum. ⁊ oblturũ
Aliquid de scͥpturis utĩdum eluẽit: tunc ꝓrsus necẽ est ꝓ pertepta ce¬
lestis panis alimonia diuinas mulceat aures inuote erultationis.⁊
ꝯfessionis sonꝰ epulantis. S ⁊ in cotidianis ex̾citiis ⁊ bellis q̃ nulla hora
pie in rpõ uiuentibus desunt a carne. a mundo. a diabolo: situt mi¬
liciam ẽẽ utoam hominis suꝑ t̃ram. incessant̃ erpimini in uobis¬
met ip̃is: cotidiana nicẽ ẽ cantia ꝓ assetutis uicidruis umnonari. Quo¬
tiens temptatio suꝑatur. aut uitiũ sb̃uigatur. aut ĩminens ꝑiłm
declinat᷑. aut laq̃ui inudiantis dep̾henditur. aut annosa.⁊ inuet̾a¬
ta q̃ cumq anime passio semel persesteq sanat᷑. aut multũ diuq
cupita. ⁊ sepuis petita uirtus tandẽ aliqͣndo dei nim̾e obtinet᷑. qͥd¬
q̃ beneficia benedicitur d̾s in donis sus: Alioquin ingͣtus repita¬

Expanded text:
um clausum vel obscurum aliquid de Scripturis interdum eluxerit, tunc prorsus necesse est pro percepta coelestis panis alimonia divinas mulceat aures in voce exsultationis et confessionis sonus epulantis. Sed et in quotidianis exercitiis et bellis, quae nulla hora pie in Christo viventibus desunt a carne, a mundo, a diabolo, sicut militiam esse vitam hominis super terram incessanter experimini in vobismetipsis, quotidiana necesse est cantica pro assecutis victoriis innovari. Quoties tentatio superatur, aut vitium subjugatur, aut imminens periculum declinatur, aut laqueus insidiantis deprehenditur, aut annosa et inveterata quaecunque animae passio semel perfecteque sanatur, aut multum diuque cupita et saepius petita virtus tandem aliquando Dei munere obtinetur, qquaeque beneficia benedicitur Deus in donis suis? Alioquin ingratus reputa
Abbreviated transcription (Latin):
s plane icħi amico sponsi. cꝰ ħ uerba sunt. N on solum aictẽ s ⁊
ioh̃i euͣngłiste. utiq disapło quem diligebat ihc. Blacita em̃ fuit
deo ⁊ anima illius: digna prorsus nomĩe ⁊ dote sponle: digna
sponsi ampleribus. digna deniq q̃ recumberet supͣ pectus dñi
Hausit ioħs de simi uiugeniti: qd̃ de paterno hanserat ille. Noc
solus ip̃e tam̃. s ⁊ om̃s quibꝰ ildem aiebat magm consilii angelus.

Expanded text:
on solum autem, sed et Joanni evangelistae, utique discipulo quem diligebat Jesus. Placita enim fuit Deo et anima illius, digna prorsus nomine et dote sponsae, digna sponsi amplexibus, digna denique quae recumberet super pectus Domini. Hausit Joannes de sinu Unigenti, quod de paterno hauserat ille. Nec solus ipse tamen, sed et omnes, quibus idem aiebat magni consilii angelus:
Abbreviated transcription (Latin):
Quo contra dauid ñ ambulabat in magnis neq ĩ nurabilibꝰ suꝑ
arth anis seusibus pedem figatis: mem̃tote semcper qđ̵ sapietis am¬
monet. Altiora inquid te ne q̃sieris: ⁊ fortiora te ne scrutatꝰ fu̾s
In spũ ambulate ĩ illis: ⁊ nõ in sensu ꝓpͥo. Doct̾ria fp̃ẽ ñ curiositatẽ
acuit: s caritatem acceridit. Merito ꝑude sponsa qͣm dilig̾ aiã
sua inquirens. ñ se sue carnis sensibus credit: nõ turiostratis hũã¬
ne in ambus ratiotiniis acquiescit. s petit ostulum. id est spm̃ sc̃m
osdm ẽ. Suentia gͦ qͥ inflat. tũ sine caritate sit e ñ ꝓcedit ex os

Expanded text:
Quo contra David non ambulabat in magnis, neque in mirabilibus super Quo contra David non ambulabat in magnis, neque in mirabilibus super arcanis sensibus pedem figatis, mementote semper, quod Sapiens admonet: Altiora, inquit, te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatuso. Doctrina Spiritus non curiositatem acuit, sed charitatem accendit. Merito proinde sponsa, quem diligit anima sua inquirens, non se suae carnis sensibus credit, non curiositatis humanae inanibus ratiociniis acquiescit; sed petit osculum, id est Spiritum sanctum osculum est. Scientia ergo quae inflat, cum sine charitate sit, non procedit ex os
Abbreviated transcription (Latin):
de his qui cognoscentes deum. ñ tanqͣm deum głificau̾unt. ñ legttur
qd̃ spũ sco reuelante tognosterent: qr tum cognosc̾ent. ñ amauerunt
ne sibi sponse oscutum mentes impie usurparent. q̃ ꝯtente ea que
uflat. eam q̃ edifitat nesuerũt. Deniq ip̃e apl̃s dicat ꝑ quid tegno¬
u̾int. Per ea in quid q̃ facta sunt uttellecta ꝯsper̾unt. Uñ ⁊ cõftat
qr nes perfecte cognou̾unt : qͣm minie diler̾unt. Si erum initegre
sognouissent : bonitatẽ qͣ ꝓeorum redemptõne ĩ tarne nasci.ꝑ
mori uoluit. ñ ignorassent. Auda deniq quid eis de deo reuelatum
suit. Sempit̃na ait uircus eiꝰ.⁊ diuinitas. Nides qr qd sblimitatis.
qd̃ maiestatis est ĩ p̃sumptõne sp̃c ñ dei. s sui rimati sint. qd̾ aũt
mitis sit ⁊ humilis corde ñ uitellereruit: Nec mirum qr ⁊ cap̃ eoꝵ
behemoth nichil humile. s sicut de eolegitur. Omẽ sublime uidet.

Expanded text:
 legitur  legitur quod Spiritu sancto revelante cognoscerent; quia cum cognoscerent, non amaverunt. um suum, ne sibi sponsae osculum mentes impiae usurparent, quae contentae ea quae inflat, eam quae aedificat nescierunt. Denique ipse Apostolus dicat per quid cognoverunt. Per quia nec perfecte cognoverunt, quem minime dilexerunt. Si enim integre cognovissent, bonitatem qua pro eorum redemptione in carne nasci et mori voluit non ignorassent. Audi denique quid eis de Deo revelatum fuerit: Sempiterna, ait, virtus ejus et divinitas . Vides quia quod sublimitatis, quod majestatis est, in praesumptione spiritus, non Dei, sed sui rimati sint; quod autem mitis sit et humilis corde, non intellexerint. Nec mirum, quia et caput eorum Behemoth nihil humile; sed, sicut de eo legitur, omne sublime videt .
Abbreviated transcription (Latin):
untur hr̃e nom̃ eius ⁊ nom̃ patris euis siͥrtum in frontibꝰ suiᷤᷤ
qd̃ est de utͥusq noticia głari. S dicit aliquis. Ergo ⁊ sp̃c scĩ
agnitio ñ ẽ necessaria: ut cum dirit ẽẽ uitam et̃nam uesse
⁊ patrem ⁊ filium. de spũ sancto tacuerit: Est utiq. S nbi pa¬
ignoratur : Neq enim intepxe ħomo homini innotescit:
quamdiu latet utrum nam bone. An male sit uolũtatis.
Quamqͣm ⁊ cum dictum ẽ. hec est uita et̃na ut cognoscãt
te uerum deum. ⁊ quem misisti iħm ipm̃: ꝓfecto simissio illa benepla
citum tam pats benigne mitentis qͣm filii uoluntarie obediẽtis de
pi in carne mortali potest. sponsa petit cum oscłm petit. Penit autem
a filio qr filii est cui uoluĩt reuelare. Reuelat gͦ filius se rpm cͥ uuit
reuelat ⁊ patrem. Reuelat aũt sine dubio ꝑ osculum. hoc est ꝑ spm̃
uͦ dando spm̃ perquem reuelat: ttiam ipm̃ reuesat. Dando reuelat
ad agnitõnem: s ⁊̃ accendit ad amorem. dicente paulo. Caritas dei

Expanded text:
ontibus suis : quod est de utriusque notitia gloriari. 4. Sed dicit aliquis: Ergo et Spiritus sancti agnitio non est necessaria, ut cum dixerit esse vitam aeternam nosse et Patrem et Filium, de Spiritu sancto tacuerit? Est utique: sed ubi Pas 1286 est, quomodo ignoratur? Neque enim integre homo homini innotescit, quandiu latet, utrumnam bonae an malae sit voluntatis. Quanquam et cum dictum est: Haec est vita aeterna, ut cognoscant te verum Deumcitum tam Patris benigne mittentis, quam Filii voluntarie obedientis dempi in carne mortali potest, sponsa petit, cum osculum petit. Petit autem a Filio; quia Filii est cui voluerit revelare. Revelat ergo Filius se ipsum cui vult, revelat et Patrem. Revelat autvero dando Spiritum per quem revelat, etiam ipsum revelat; dando revelat, ad agnitionem, sed etiam accendit ad amorem, dicente Paulo: Charitas Dei
Abbreviated transcription (Latin):
se diligip̃sumat affectu: que eodem lespũ quo ⁊ filius affectam sẽ¬
tit. C onfide q̃tumq ei illa: confide nnchil hesitans. In spũ fili: fili¬
am cognoste te patris: sponsam filii ł lororem. Utroq uocabulo
eam q̃ huunsinodi ẽ: inuenies appellari. Ad manim ẽ. urñ id ꝓbem.
ñ multum laborabo. Uor sponsi ẽ ad ipłam. Heni in ortum meũ
soror mea sponsa. Soror uͥ quidem ẽ: quia ex uno patre. Sponsa: qr
in uno spu̾. N am si carnale matͥmonium ꝯstituit duos ĩ carne nna
cur non magis spũalis copula duos ꝯi̾ingͣet in nno spũ: Deniq qͥ
ꝓp̾am ad filii blandos initet amplerus. Audi inquid silia ⁊ uide
⁊ inclina aurem tuam. ⁊ obliuistere ppłm tuũ ⁊ domum patriᷤᷤ tm:
⁊ ꝯcupisiet iex detorem tuum. Ete a quo istaflagitat osculum
O sanc̾ta anima reuerentiam habe: qm̃ ip̃e ẽ dominꝰ deus tuus for¬

Expanded text:
se diligi praesumat affectu, quae eodem se spiritu, quo et Filius, affectam sense diligi praesumat affectu, quae eodem se spiritu, quo et Filius, affectam sentit. Confide, quaecunque es illa, confide nihil haesitans. In spiritu Filii filiam cognosce te Patris, sponsam Filii vel sororem. Utroque vocabulo eam, quae hujusmodi est, invenies appellari. Ad manum est unde id probem: non multum laborabo. Vox sponsi est ad ipsam: Veni in hortum meum, soror mea sponsa . Soror siquidem est, quia ex uno Patre; sponsa, quia in uno Spiritu. Nam si carnale matrimonium constituit duos in carne una, cur non magis spiritualis copula duos conjunget in uno spiritu? Deniquepropriam ad Filii blandos invitat amplexus. Audi, inquit, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et obliviscere populum tuum et domum patris tui, et concupiscet rex decorem tuum. . Ecce a quo ista flagitat osculum. O sancta anima, reverentiam habe, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, et for
Abbreviated transcription (Latin):
de oltulo recipit. Magnus quidem paulus: s aͣmumlibet sursũ porr¬
igat os. etiam si se uiq ad t̾tium celum extendat: citͣ os altissimi. tñ
necesse ẽ ut remaneat: ⁊ modo suo ꝯtentus. in se sublistat. ⁊ cum ꝑtin¬
g̃e ad uultum głe nonualebit: ꝯdestendi sibi ⁊ ex alto transmuti os¬
tulum humilit̃ petat. Qui uͦ nõ rapinam arbitratur esse se eqͣlem
ueo. ita ut audeat dicere. Ego ⁊ pat̃ unum sumꝰ. qr ex equo ꝯiũgit᷑
ex equo ꝯplectitur: ñ osculum de loto inferiou mendicat: set pari tel¬
Tͣpõ gͥ osculum ẽ plenitudo: paulo cartiapatio: ut cum ille de ore aste
tantũ de oscło oscłatum segłetur. felixr tam̃ dĩculum ꝑ qd̾ nõ solũ
toznolcitur deus: let ⁊ diligitur pat̃: quineqͥquam plene tognoscitur
nisi tum persecte diligitur. Que in uob̃ anima sensit ali qͣndo in
secreto ꝯscientie sue spiñ filii slam antem aba pater: Ipã ip̃a pam̾o

Expanded text:
de osculo recipit. Magnus quidem Paulus: sed quantumlibet sursum porrde osculo recipit. Magnus quidem Paulus: sed quantumlibet sursum porrigat os, etiamsi se usque ad tertium coelum extendat, citra os Altissimi tamen necesse est ut remaneat, et modo suo contentus in se subsistat; et cum pertingere ad vultum gloriae non valebit, condescendi sibi, et ex alto transmitti osculum humiliter petat. Qui vero non rapinam arbitratur esse se aequalem Deo , ita ut audeat dicere: Ego et Pater unum sumus; quia ex aequo conjungitur, ex aeque complectitur, non osculum de loco inferiori mendicat, sed pari celte tantum de osculo osculatum se glorietur. 9. Felix tamen osculum, per quod non solum agnoscitur Deus, sed et diligitur Pater: qui nequaquam plene cognoscitur, nisi cum perfecte diligitur. Quae in vobis anima sensit aliquando in secreto conscientiae suae Spiritum Filii clamantem: Abba, Pater? . Ipsa, ipsa, paterno
Abbreviated transcription (Latin):
qͣiueratit̃ dicere possunt. Unigentiꝰ qui erat insinu paiͥs. ipe
enarrauit nobis. Et illa enarratio quid eis usi oscłm fuit : Set
oltulum deosculo. ⁊ ñ de ore. Audi siquidem ostulum de ore. Ego ⁊
pat unum sumus. Itẽ. Ego in patre. ⁊ pater inme ẽ. Osculumẽ
ore ad os lumptum. sec nemo appropiat. Osculum plane dilectõ¬
nis ⁊ patis. set dilectio illa supereminet omni suencie. ⁊ pax illa
ominem sensum eisuperat. Uerum tamen quod ocłs pͣ uidit.
nec amis audiuit. nec in cor hominis ascendit. paulo reuelauit d̾s per
Iputum suum. hoc ẽ per ostulum oris sui. Igitur filrum in pacre.⁊ pa¬
trem eẽ in filio olculum de ore est. Qd dattem legitur. Nõ enum accepimꝰ¬
spm̃ huiꝰ mundi : l ipm̃ qui ex deo est ut iciannis qͥ ã deo donata sũt nob̃
ostulum sane de osculo ẽ. Et ut apertius alt̃utrum distingͣmꝰ: quiple¬
nitudinem capit oscłm de ore sumit. Qui uͦ de plentudine: ostulum

Expanded text:
quam veraciter dicere-possunt: Unigenitus qui est in sinu Patris, ipse enarravit nobis. Et illa enarratio quid eis nisi osculum fuit? Sed osculum de osculo, et non de ore. Audi siquidem osculum de ore. Ego et Pater unum sumus; item: Ego in Patre, et Pater in me est . Osculum est ore ad os sumptum; sed nemo appropiat. Osculum plane dilectionis et pacis; sed dilectio illa supereminet omni scientiae, et pax illa omnem sensum exsuperat. Verumtamen quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, Paulo revelavit Deus per Spiritum suum, hoc est per osculum oris sui. Igitur Filium in Patre, et Patrem esse in Filio, osculum de ore est. Quod autem legitur: Non enim accepimm hujus mundi, sed spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quae a Deo donata sunt nobis ; osculum sane de osculo est. 8. Et ut apertius alterutrum distinguamus, qui plenitudinem capit, osculum de ore sumit; qui vero de plenitudine, osculum
Abbreviated transcription (Latin):
infundi spũ scõ. Nempe si recte pat̃ oscłans. filius osculatꝰ accipit᷑:
ñ erit ab re osculum spm̃ scm̃ intelligi. utpote qui patͥs. filiiq inꝑ¬
turbabilis pax sit. gluten firmum. indiui duus amor. indinisibi¬
lis unitas. De ip̃o gͥ audet sponsa. ipm̃q infundi sibi fident̾ sub
osłi nomine petit. Tenet quippe aliquid un de ñ desit occasio p̃su¬
m̃di. Dicens enim filuis. Nemo tiouit flium niũ pat.⁊ nemo nou̾
patrẽ nisi filus: adiecit. Aut cui uoluit filius reuelare. Non aut̃
diffidit sponsa quin sibi uelit sicui uoliũt᷑. Petit gͦ audent̃ sͥ dari

Expanded text:
infundi Spiritu sancto. Nempe si recte Pater osculans, Filius osculatus accipitur, infundi Spiritu sancto. Nempe si recte Pater osculans, Filius osculatus accipitur, non erit ab re osculum Spiritum sanctum intelligi, utpote qui Patris Filiique imperturbabilis pax sit, gluten firmum, individuus amor, indivisibilis unitas. 3. De ipso igitur audet sponsa, ipsumque infundi sibi fidenter sub osculi nomine petit. Tenet quippe aliquid, unde non desit occasio praesumendi. Dicens enim Filius: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius; adjecit, aut cui voluerit Filius revelare. Non autem diffidit sponsa quin sibi velit, si cui voluerit. Petit ergo audenter dari
Abbreviated transcription (Latin):
atura. Et enĩ paulo ħ ipm̃ sapiente: par illa eisuperat omem̃ etiã
angłicum sensum. Uñ nec ista qͣmqͣm multum p̃sumẽs. audet tñ
dicere. oscłetur me ore suo: soli illud scilicet resuans patͥ: s aliꝙ
minꝰ postulans. Osculetur me inqͥd oscło oris sui. Nidete nouã spõ¬
sam nouum osculũ accipientẽ. ñ tam̃ ab ore: s ab ostulo oris. In¬
d̾e. ⁊ dixit. Accipite spm̃ scm̃. Osculum ꝓfecto fuit. Quid: Corporeꝰ
ille flatus: Non. S inuisibilis sp̃c: qui ꝓpterea in illo diu̾co flatuda¬
tus est: ut per hoc intelligeretur ⁊ ab ipõ parit̾ tanqͣm a patre ꝓcede.
tanqͣm uere oscłm. qd̾ osculanti oscłatoq cõmune ẽ. Itaq sufficit spõ¬
se si osculetur ab ostulo sponsi: ⁊̃ si non osculetur ab ore. Nec enĩ exi¬
guum quid aut uileputat osculari ab osculo: qd̾ ñ est aliud insi

Expanded text:
aturam. Etenim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax illa exsuperat omnem, etiam aturam. Etenim, Paulo hoc ipsum sapiente, pax illa exsuperat omnem, etiam angelicum, sensum . Unde nec ista, quanquam multum praesumens, audet tamen dicere: Osculetur me ore suo; soli illud scilicet reservans Patri: sed aliquid minus postulans: Osculetur me, inquit, osculo oris sui. Videte novam sponsam novum osculum accipientem, non tamen ab ore, siae, et dixit: Accipite spiritum sanctum . Osculum profecto fuit. Quid? corporeus ille flatus? Non, sed invisibilis Spiritus: qui propterea in illo dominico flatu datus est, ut per hoc intelligeretur et ab ipso pariter tanquam a Patre procedere, tanquam vere osculum, quod osculanti osculatoque commune est. Itaque sufficit sponsae, si osculetur ab osculo sponsi, etiamsi non osculetur ab ore. Nec enim exiguum quid aut vile putat osculari ab osculo: quod non est aliud nisi
Abbreviated transcription (Latin):
odie nobis situt hesterã ꝓmissione tenetis: de sum¬
no. id est de oris osculo disputare ꝓpositum ẽ. Audite
attentiꝰ qd̃ sapit suauiꝰ. ⁊ gustatur rarins. ⁊ ulłigitur
difficilius. Michi uidetur ut paulo altius nnchoem: in¬
effabile qd̾dam. atq ieipertum omĩ creature oscłm designasse qͥ
ait. Nemo nouit filium nisi pat̃: ⁊ itemo nouit patrem nisi filius.
aut cui uolur̃t filuiꝰ reuelare. Dãt eium diligit filium. ⁊ singłari
dilectione amplectit᷑ summꝰ equalem. et̃nus coet̾num. iꝰ unitũ.
S enim ñ minori affectione ip̃e a filio astringitur. qͥppe ꝓ cuiꝰ amore
⁊ morit᷑: ip̃o attestaite cum ait. Ut sciant om̃s qr diligo patrem:
surgite eamꝰ. haut dubium qͥn ad passionem. Illa itaq rautua
ꝯignentis genitiq cognitio parit̾ ⁊ dilectio: quid nisi oscłm ẽ suamꝰ¬
simũ. s secretissimumͦ Ego ꝓ c̾to ad tantum ⁊tam scm̃ diuinia¬
moris arthanũ: ne ip̃am quidem angłicam admnitci arbitror tre¬

Expanded text:
odie vobis, sicut hesterna promissione tenetis, de summo, id est de oris osculo, disputare propositum est. Audite attentius quod sapit suavius, et gustatur rarius, et intelligitur difficilius. Mihi videtur, ut paulo altius inchoem, ineffabile quoddam atque inexpertum omni creaturae osculum designasse, qui ait: Nemo novit Filium, nisi Pater; et nemo novit Patrem, nisi Filius, aut cui voluerit Filius revela. Sed enim non minori ipse a Filio affectione astringitur: quippe pro cujus amore et moritur, ipso attestante cum ait: Ut sciant omnes quia diligo Patrem, surgite, eamus ; haud dubium quin ad passionem. Illa itaque mutua gignentis genitique cognitio pariter et dilectio, quid nisi osculum est suavissimum, sed secretissimum? 2. Ego pro certo ad tantum et tam sanctum divini amoris arcanum ne ipsam quidem angelicam admitti arbitror cre
Abbreviated transcription (Latin):
illud. ytrumq enĩ munus simul fert oscłi gr̃a: agnitõis lucẽ.
⁊ deuctõnis pinguedinẽ. Et quippe spc̃ sapientre ⁊ inrellectus qui
instar apis ceram portantis ⁊ mel. ht̃ omĩo. ⁊ uñ accendat lu¬
putet. siue qui u̾itatẽ intelligit. nec diligit : siueqͥ diligit. nec
iutelligit. Sane moscło isto nec error locum ht̃. nec tepor. Quã obrẽ
geminegiẽ sacroscĩoscłi suscipiende. parẽt eregione duolabia
archana sue diuinitatis eructuat: ⁊ spirat suauitatẽ amoris. sqͥp¬
tura hoc signifi cane ẽ ait. Dies diti eructat u̾bum. Cui sanesẽ¬
piterno singularit̃ q beato ꝯplerui. nulli omĩo ut iam dictum ẽ
treat᷑e utt̃ ẽẽ donatur: solo utͥusq spũ teste. ac contio mutue dilec¬
tõnis. ⁊ agnitõnis. Quis enĩ cognouit sensum dnĩ: aut qͥs ꝯsila¬
rius eiꝰ fuit: S dicat mͥ fortasse aliquis. T̃ ibi gͦ unde innotuit:

Expanded text:
imul fert osculi gratia, et agnitionis lucem, et devotionis pinguedinem. Est quippe Spiritus sapientiae et intellectus, qui instar apis ceram portantis et mel, habet omnino et unde accendat luputet, sive qui veritatem intelligit, nec diligit; sive qui diligit, nec intelligit. Sane in osculo isto nec error locum habet, nec tepor. Quamobrem geminae gratiae sacrosancti osculi suscipiendae paret e regione duo labiaarcana suae divinitatis 1287 eructat, et spirat suavitatem amoris, Scriptura hoc significante, cum ait: Dies diei eructat verbum . Cui sane sempiterno singulariterque beato complexui, nulli omnino, ut jam dictum est, creaturae interesse donatur, solo utriusque Spiritu teste ac conscio mutuae agnitionis et dilectionis. Quis enim cognovit sensum Domini? aut quis consiliarius ejus fuit
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ patrem. ⁊ illud ioh̃is. O nũs qui negat filium: nec patrem ht̃.
Qui autẽ ꝯfitetur filium: ⁊ patrem ht̃. Ex quibus liquido ꝯstat.
quia nec pater sine filio. nͨ filius sine patre agnoscitur. M̃tto ꝓĩ¬
de ñ malt̃ius tantũ. s in utͥusq cognitõne constituit sũmam
beatitudinem. qui dicit. ħ ẽ uita eterna ut cognos cãt te uerũ

Expanded text:
illud Joannis, Omnis qui negat Filium, nec Patrem habet. Qui autem confitetur Filium, et Patrem habet . Ex quibus liquido constat, quia nec Pater sine Filio, nec Filius sine Patre agnoscitur. Merito proinde non in alterius tantum, sed in utriusque cognitione constituit summam beatitudinem qu
Abbreviated transcription (Latin):
ñ modo interne dilcedinis lacte p̃sentes alis. s bone qͦ opinio¬
uis grato odore respergis absentes : bomim hñs testimoniũ. ⁊ ab
hus qui intus. ⁊ abhiis quiforissunt. Habes inqͣm lac intus.
⁊ foris unguenta: qm̃ quidem non cẽnt quos lacte refiteres: si ñ pͥns
odore attraheres. Sane de hiis unguentis si quid dignum ꝯsid̾atõe
ꝯtineant: uidebitur pꝰ ħ cum eo uentum fũt ubi dicit ĩ ꝯseq̃ntibꝰ.

Expanded text:
non modo internae dulcedinis lacte praesentes alis, sed bonae quoque opinionon modo internae dulcedinis lacte praesentes alis, sed bonae quoque opinionis grato odore respergis absentes, bonum habens testimonium et ab his qui intus, et ab his qui foris sunt. Habes, inquam, lac intus, et foris unguenta; quoniam quidem non essent quos lacte reficeres, si non prius odore attraheres. Sane de his unguentis, si quid dignum consideratione contineant, videbitur post haec, cum eo ventum fuerit, ubi dicit in
Abbreviated transcription (Latin):
tiam te addricit: Ad hoc si quidem dui sulpendit lentẽciam ultõ¬
nis a ꝯtempnẽte: ut qͣndoq exhibeat gr̃am remissionis ĩ peni
Bonamꝰ erempla de altero ubere: qd dictum ẽ remittendi facili¬
catum suũ remittet᷑ ei. Legis. Derelinqͣt ĩpius uiam suã. ⁊ uir
ĩiqͦ cogitatõnes suas: ⁊ reu̾tatur ad dnm̃ ⁊ miserebit᷑ eł: ⁊ ad
deun nrm̃ qm̃ młtus ẽ ad ignolcendũ. Pulchre dauid paucis ꝯ
gemine bonitatis exꝑim̃to iri eam le fidutiam exc̾uisse fant᷑
sponsa. ut auderet pet̃e ostłm. qͥd minũ dicens. si sic p̃sumo dete
o sponse: q̃ de tins ub̃ibꝰ tantam sum experta habuudantiam
iuauitatis : Ergo ad audendũ me ꝓuorat dulcedo ub̃im tuoꝵ.
tria uino. hoc ẽ pinguedo grẽ. q̃ de tuus ub̃ibus fluit. efficati or
michi ẽ ad sp̃italem guectum : qͣm mordar inc̾patio p̃latorũ.
Net solum meliora unio: s ⁊ sragrantia unguentis optimis: qr

Expanded text:
tiam te adducit? Ad hoc siquidem diu suspendit sententiam ultiotiam te adducit? Ad hoc siquidem diu suspendit sententiam ultionis a contemnente, ut quandoque exhibeat gratiam remissionis in poenitivat. Ponamus exempla et de altero ubere, quod dictum est remittendi facilicatum suum remittetur ei ; legis: Derelinquat impius viam suam, et vir iniquus cogitationes suas, et revertatur ad Dominum, et miserebitur ejus; et ad Deugeminae bonitatis experimento in eam se fiduciam excrevisse fatetur sponsa, ut auderet petere osculum. Quid mirum, dicens, si sic praesumo de te, o sponse, quae de tuis uberibus tantam sum experta abundantiam suavitatis? Ergo ad audendum me provocat dulcedo uberum tuorutua vino, hoc est. Pinguedo gratiae, quae de tuis uberibus fluit, efficacior mihi est ad spiritualem profectum, quam mordax imprecatio praelatorum. Nec solum meliora vino, sed et fragrantia unguentis optimis; quia
Abbreviated transcription (Latin):
timis. Ac si dicat. Si altum sapere uideor. tufecisti olponse : quĩ
dulcedine uberũ tuoꝵ tanta me dignatione lactasti: qͣtinꝰ omni
inftu tui caritate ñ mea tem̃itate depulso : andeam płꝰ forte qͣm
expediat. Andeo sane pietatis memor. ĩ menior maiestatil. Hec ꝓ
u̾borum ꝯseq̃ncia dictasint. Nunc qͣlii sit ista uberum spõsi ꝯmẽ¬
datio : uideamꝰ. Duo sponsrubera. duo in ip̃o sunt ĩgeuite man¬
suetudinis argum̃ta: qd̾ ⁊ patient̾ exspectat dolinq̃ntem: ⁊ demẽ¬
ter recipit penientẽ. Gemina in qͣm dulcedo suauitatis exuberat
ĩ cectore domimi iħu. longanimitas iudłicit ĩ erpectando. ⁊ in do¬
nando facilitas. ⁊ audiqma ñ sit hoc inuentũ meñ. Legĩ ꝓfecto
de longanimitate. An diuicias bonitatis eiꝰ ⁊ patientie. ⁊ longa¬
nunitatis ꝯcimpnis. Item. An ignoras qr benignitas dei ad penitẽ¬

Expanded text:
timis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in timis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in dulcedine uberum tuorum tanta me dignatione lactasti, quatenus omni metu, tui charitate, non mea temeritate depulso, audeam plus forte quam expediat. Audeo sane pietatis memor, immemor majestatis. Haec pro verborum consequentia dictasint. 5. Nunc qualis sit ista uberum sponsi commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansuetudinis argumenta, quod et patienter exspectat delinquentem, et clementer recipit poenitentem. Gemina, inquam, dulcedo suavitatis exuberat in pectore Domini Jesu, longanimitas videlicet in exspectando, et in donando facilitas. Et audi quia non sit hoc inventum meum. Legis profecto de longanimitate: An divitias bonitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? Item: An ignoras quia benignitas Dei ad poeniten
Abbreviated transcription (Latin):
mitẽ. N empe ħ ẽ qd̃ in tuͣngłio pollicet᷑. Ubi duo łtres ꝯg̃gati fu¬
Ita gͥ mũc ñ uocatus affint. ⁊ delectatꝰ uerbis: p̃uenit p̃ces. Arbitror
qd utt̃dum nec u̾ba expectat: set ĩolis cogitatõnibꝰ aduocat᷑. Demq
ait. homo qui inuentꝰ ẽ scdm cordei. Desidium paurenũ erandi¬
uit dominus pp̃aratõm cordis eoꝵ audunt auris tua. Attendite ⁊ uoᷤ
uob in omni loco: scientes qͣm ur̃a omĩa norit scrutatis corda ⁊ renes dͥs
qͥ furit sigillatim corda urã. ⁊ intelligit omĩa eꝑa ur̃ã. Sponsa gͦ
sponsum adeẽ ꝑlentiens: sbstitit. Pudet enim p̃sũptõnis: in qͣ se dep̃¬
hensam intelligit. N am u̾etunduis id moliri ꝑ int̃munnos estita¬
rat. sor q conu̾sa ad ipm̃ : tem̃itatẽ ꝓut ualet extusare tonat᷑:
qr meliora sũt inquiens ubera tua uino. fragrancia utiguentis op¬

Expanded text:
mitem . Nempe hoc est quod in Evangelio pollicetur: Ubi duo vel tres congregati fumitem . Nempe hoc est quod in Evangelio pollicetur: Ubi duo vel tres congregati fuIta ergo nunc non vocatus adfuit, et delectatus verbis praevenit preces. Arbitror quod interdum nec verba exspectat, sed solis cogitationibus advocetur. Denique ait homo qui inventus est secundum cor Dei: Desiderium pauperum exaudivit Dominus, praeparationem cordis eorum audivit auris tua . Attendite et vos vobis in omni loco, scientes quoniam omnia vestra norit, scrutans corda et renes Deus, qui finxit singillatim corda vestra, et intelligit omnia opera vestra. Sponsa ergo sponsum adesse persentiens, substitit pudet enim praesumptionis in qua se deprehensam intelligit, nam verecundius id moliri per internuntios existimarat; moxque conversa ad ipsum, temeritatem, prout valet, excusare conatur: Quia meliora sunt, inquiens, ubera tua vino, fragrantia unguentis op