comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Obtrectatio est aute ea quã iutelligi
celotipiam uolo egritudo ex ȩo quod
alter quoq potiatur eo quod ip̃t con
alterius ĩuiria laborantii. Nemo em
paricide aut proditoris supplitio mia
tus egritudo exxius qui carus fuerit
intetitu acerbo Meror egritudo flebil
Erumna egritudo laboridsa. Dolor egri¬
tudo crutłans. Lamẽtatio egritudo tũ
cinlatu Solicitudo egritudo cũ cogiti¬
one. Molestia egrititdo permanẽi  Af¬
flictatio egrituddo cu ueratioẽ corporis
Desperatio egritudo sine ulla reru ex¬
pectatioẽ melior Que ante subiecta
sũt sub metu ac sic diffimũt. Pigritiã
metu consequentis laboris serrdrem
metu concutiente ex quo fit ut pudo¬
re rubor terrore pauor et tremor et
dentiu crepitus consequatur. Tunore
metu mali appropĩquantis pauore
metu mente loco mouẽte ex quo illa
ennii tum pauer sapiãm omnez mihi ex¬
nõ expelleret Ex anmatione metũ sub¬

Expanded text:
obtrectatio autem est, ea quam intellegi obtrectatio autem est, ea quam intellegi zhlotupi/an volo, aegritudo ex eo, quod alter quoque potiatur eo quod ipse concalterius iniuria laborantis nemo enim parricidae aut proditoris supplicio misetus aegritudo ex eius qui carus fuerit interitu acerbo, maeror aegritudo flebilis, aerumna aegritudo laboriosa, dolor aegritudo crucians, lamentatio aegritudo cum eiulatu, sollicitudo aegritudo cum cogitatione, molestia aegritudo permanens, adflictatio aegritudo cum vexatione corporis, desperatio aegritudo sine ulla rerum expectatione meliorum. Quae autem subiecta sunt sub metum, ea sic definiunt: pigritiam metum consequentis laboris,. . . terrorem metum concutientem, ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus consequatur, timorem metum mali adpropinquantis, pavorem metum mentem loco moventem, ex quo illud Ennius: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat , exanimationem metum sub
Abbreviated transcription (Latin):
trectatio Mĩa angor. Luctus meror erum¬
na lolor lamẽtatio solicitudo molestia
afflictatio desperatio et sique sũt de ge¬
nere eodem Submetuãt subiecta sunf
pigritia pudor terror timor pauor ex¬
animatio conturbatio formiclo nolup¬
tatis. maliuolentia letans malo alieno
delectatio iactatio et similia libidinus
ira excandescentia odiu mimicitia cdis¬
alterius reẜ ẜas que ruhil noceant mu¬
denti Namsiquis doleat eius rebꝰ scdis
a quo ipse ledatur nõ recte dicet᷑ ĩindẽ
ut sihectori agamenon. Qui aute cui
alterius cõmoda inhil noceant tñ eu
doleat his frm ĩuideat profecto Emu¬
latio aute cdupliciter illa quide dicit
ut et in laude et ĩuitio nomen hoc sit
na et mutatio uirtutis emulatio d
set ea mhil hoc loco utimur est emz la¬
udis et ẽ emulatio egritudo si eo quod
concupierit aliui potiatur ip̃e careat

Expanded text:
trectatio, misericordia, angor, luctus, maeror, aerumtrectatio, misericordia, angor, luctus, maeror, aerumna, dolor, lamentatio, sollicitudo, molestia, adflictatio, desperatio, et si quae sunt de genere eodem. sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini ira, excandescentia, odium, inimicitia, disalterius res secundas, quae nihil noceant invidenti. nam si qui doleat eius rebus secundis a quo ipse laedatur, non recte dicatur invidere, ut si Hectori Agamemno; qui autem, cui alterius commoda nihil noceant, tamen eum doleat is frui, is invideat profecto. aemulatio autem dupliciter illa quidem dicitur, ut et in laude et in vitio nomen hoc sit; nam et imitatio virtutis aemulatio dicitur— sed ea nihil hoc loco utimur; est enim laudis—, et est aemulatio aegritudo, si eo quod concupierit alius potiatur, ipse careat.
Abbreviated transcription (Latin):
Sec omẽs perturbationes iditio cẽsẽt
fier et opimione. Itam eas cliffinũt
ergo egritudo opimio retens mali pre¬
sentis in quo demitti contrahiq aiõ
rectum esse uideatur. Letitia opimio
recens bom presentis in quo efferri re¬
ctum esse uideatur. metus opimo ĩpẽ¬
dentis mali quod intolle rabile esse ui¬
deatur libido opimo uenturi boni qd
sit ex usu iam pũs esse atq adesse. S q̃
uiditia quasq opimones per turbatio¬
nũ esse clixi nõ meis perturbatioẽs solũ
positas esse dicũt. uerũetiam illa que
effitĩtur perturbationibꝰ ut egritudo
qi morsu alique doloris effitiat Me¬
tus recessu quenda animi et fugam
letitia profusam hylaritate libidd et
enisdem generis plures subitiũt᷑ ut egri¬
tudimi inuidentia Utendu ẽ em dd̾cẽ¬
digratia uerbo ninꝰ usitato quomã in¬
uidlia nõ m eo qui ĩuidet solu dicitur
set etiam meo cui ĩuidetur Emulatio ob¬

Expanded text:
Sed omnes perturbationes iudicio censent Sed omnes perturbationes iudicio censent fieri et opinione. itaque eas definiunt tate. est ergo aegritudo opinio recens mali praesentis, in quo demitti contrahique animo rectum esse videatur, laetitia opinio recens boni praesentis, in quo ecferri rectum esse videatur, metus opinio impendentis mali, quod intolerabile esse videatur, libido opinio venturi boni, quod sit ex usu iam praesens esse atque adesse. sed quae iudicia quasque opiniones perturbationum esse dixi, non in eis perturbationes solum positas esse dicunt, verum illa etiam quae efficiuntur perturbationibus, ut aegritudo quasi morsum aliquem doloris efficiat, metus recessum quendam animi et fugam, laetitia profusam hilaritatem, libido efeiusdem generis plures subiciuntur, ut aegritudini invidentia— utendum est enim docendi causa verbo minus usitato, quoniam invidia non in eo qui invidet solum dicitur, sed etiam in eo cui invidetur—, aemulatio, ob
Abbreviated transcription (Latin):
ĩuenitur. Itemq cuita mouemur ut
inbono simus aliquo duplicit᷑ id con¬
tingit Nam cũ rõe auĩs mouet placide
Cu maniter et effuse animus erultar
tu illa letitia gestiens uł minia dicipͭ
qua ita diffindũt sine ratioẽ animi ela¬
tione qm̃q ut bona natura appetini
sica malis fiatura declmamꝰ qlie de¬
clinatio sicu ratione fiet cautio appel¬
latur eaq intelligitur in solo ẽẽ sapiẽte
Que aute sme tatioẽ et cũ eramina¬
tione humili atq fracta nomiẽt᷑ me¬
tus. Est igitur metus ratioe auersa ca¬
utio. Presentis aute mali sapientis
affectio nulla est Stulti aute egritu¬
do est ea qua affitiũtur ĩ malis opma¬
tis aiõs q demittũt et contrahũt roĩ
nõ obtemꝑantes Itam hec prima diffi¬
ino est ut egritudo sit animi aduei¬
sante ratioẽ Contractio sic quatuor
ꝑturbationes sũt tres cõstanticꝰ qm̃ e
gritudini nulla cõstantia opponitur

Expanded text:
invenitur. itemque cum ita movemur, ut invenitur. itemque cum ita movemur, ut in bono simus aliquo, dupliciter id contingit. nam cum ratione animus movetur placide ; cum autem inaniter et effuse animus exultat, tum illa laetitia gestiens vel nimia dici potest, quam ita definiunt: sine ratione animi elationem. quoniamque, ut bona natura adpetimus, sic a malis natura declinamus, quae declinatio si cum ratione fiet, cautio appelletur, eaque intellegatur in solo esse sapiente; quae autem sine ratione et cum exanimatione humili atque fracta, nominetur metus; est igitur metus a ratione aversa cautio. praesentis autem mali sapientis adfectio nulla est, stultorum aegritudo est, eaque adficiuntur in malis opinatis animosque demittunt et contrahunt rationi non obtemperantes. itaque haec prima definitio est, ut aegritudo sit animi adversante ratione contractio. sic quattuor perturbationes sunt, tres constantiae, quoniam aegritudini nulla constantia opponitur.
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ quatuor exbonis libidine et letitia
ut sit letitia pñtiu bonoꝵ libido futũoꝵ
Ex malis metu et egritudine nascĩ
censent metu futuris egritudine p̃¬
sentibꝰ que em ueniẽtia Ietiũtur ea¬
dem affitĩt egritudine instantia. le¬
titia aute et lidido in bonor opinione
uersantur cu libido ad id quod iude¬
tur bonu ĩlecta et inflãmata rapiat
Letitia ut adepta iam aliquid cõcupi¬
tu efferatur et gestiat. Natura en oẽs
ea que bona inclent᷑ sequũt᷑ fugiũtq
contraria. Quãobrem simł obica spet¬
tes est cuiuspia quod bonu uideatur
ad ip̃m adipiscendu impellit ipsa nã
Idcu constanter prudenterq fit eiis
putant in solo esse sapiente quã sic di¬
ffiniũt Uolũtas est que quicꝙͣ cũ roẽ
desiderat queaute ratioẽ a duersa in¬
citata ẽ uehemẽtuis ea libido ẽ ułcu¬
piditas effrenata que omibꝰ instultis

Expanded text:
esse quattuor, ex bonis libidinem et laetitiam, esse quattuor, ex bonis libidinem et laetitiam, ut sit laetitia praesentium bonorum, libido futurorum, ex malis metum et aegritudinem nasci censent, metum futuris, aegritudinem praesentibus; quae enim venientia metuuntur, eadem adficiunt aegritudine instantia. laetitia autem et libido in bonorum opinione versantur, cum libido ad id, quod videtur bonum, inlecta et inflammata rapiatur, laetitia ut adepta iam aliquid concupitum ecferatur et gestiat. natura enim omnes ea, quae bona videntur, secuntur fugiuntque contraria; quam ob rem simul obiecta species est cuiuspiam, quod bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura. id cum constanter prudenterque fit, eiuputant in solo esse sapiente; quam sic definiunt: voluntas est, quae quid cum ratione desiderat. quae autem ratione adversante incitata est vehementius, ea libido est vel cupiditas effrenata, quae in omnibus stultis
Abbreviated transcription (Latin):
plicancłis uetere illa eadez pytago¬
te primu. Demĩde platonĩs desct̾ip¬
tionẽ sequar qui auĩ in duas partes di
altera exꝑtem In ꝑticipe roĩs pomũt trã¬
quillitate idest placida quietamq cõ¬
stantia In illa altera motus turbidos tũ
ire tu cupiditatis contrarios ĩiiicosq
ratiomi. Sit igitur ic fons U tamur tñ
in his perturb̾atioĩbꝰ describendis stoyco¬
ru diffimtionbꝰ et ꝑtitionbꝰ qui mbi
uidentur in hac questioẽ uersari acu¬
tissime. Est igitur Cenonis hec diffimto
ut perturbatlo sit quod nacoc ille dic̃
auersa a recta xatioẽ contra nam aĩ cõ¬
motio. Quida brenius perturbationẽ
esse appetitu uehemẽtibre set ueheniẽ¬
tiore illu uolũt eẽ qui longuis discesse¬
rit a nature constantia ꝑtes autẽ ꝑtur¬
bationu uolũt ex duobꝰ opinatis boũs
nasci et ex duobꝰ opmatis malis Ita

Expanded text:
plicandis veterem illam equidem Pythagoplicandis veterem illam equidem Pythagorae primum, dein Platonis discriptionem sequar, qui aalteram expertem; in participe rationis ponunt tranquillitatem, id est placidam quietamque constantiam, in illa altera motus turbidos cum irae tum cupiditatis, contrarios inimicosque rationi. sit igitur hic fons; utamur tamen in his perturbationibus describendis Stoicorum definitionibus et partitionibus, qui mihi videntur in hac quaestione versari acutissime. Est igitur Zenonis haec definitio, ut perturbatio sit, quod pa/qos ille dicit, aversa a recta ratione contra naturam animi commotio. quidam brevius perturbationem esse adpetitum vehementiorem, sed vehementiorem eum volunt esse, qui longius discesserit a naturae constantia. partes autem perturbationum volunt ex duobus opinatis bonis nasci et ex duobus opinatis malis; ita
Abbreviated transcription (Latin):
stiens et libido que sinõ cacdant ĩ sa¬
piente semper mens erit tranquilla
sapientis . D. sic prorsus ĩtelligo. M¬
quia crisippis et stoyci cu de asiui ꝑ¬
turbatioĩb disputant magna parte
mhis ꝑtiendis et diffimendis occupa¬
ti sũt . Illa eoꝵ perexigua oratio ẽ qua
medeantur animis ite eos tũbulentos
esse patiant᷑ per ypatetici aute ad pla¬
candos aiõs tnulta afferũt sꝑmas ꝑ¬
tiendi et diffimendi p̃termittũt Qlie¬
rebam igitur utru pande rez uesa
oratiouis statum an eam ante pau
quod quero ex utroq per fectius. A¬
est quide id rectuis s post requires
siquid fuerit obscurius. D. Fatiam eq¬
dem tutũ ut soles dices ista ipsa obse¬
ura planius ꝙͣ dicantur a grecis. M¬
enitar equide set intento Upus ẽ aio
ne omĩa dilabantur siunni aliquod
effugerit quoma que greci pathe
uocaiit nobis pertur bationef appel¬
lari magis placet ꝙ morbos. In hiser¬

Expanded text:
stiens et libido; quae si non cadent in sastiens et libido; quae si non cadent in sapientem, semper mens erit tranquilla sapientis. Sic prorsus intellego. Quia Chrysippus et Stoici cum de animi perturbationibus disputant, magnam partem in his partiendis et definiendis occupati sunt, illa eorum perexigua oratio est, qua medeantur animis nec eos turbulentos esse patiantur, Peripatetici autem ad placandos animos multa adferunt, spinas partiendi et definiendi praetermittunt. quaerebam igitur, utrum panderem vela orationis statim an eam ante paulquod quaero, ex utroque perfectius. Est id quidem rectius; sed post requires, si quid fuerit obscurius. Faciam equidem; tu tamen, ut soles, dices ista ipsa obscura planius quam dicuntur a Graecis. Enitar equidem, sed intento opus est animo, ne omnia dilabantur, si unum aliquid effugerit. Quoniam, quae Graeci pa/qh vocant, nobis perturbationes appellari magis placet quam morbos, in his ex
Abbreviated transcription (Latin):
probabile semper requirem. quod cũ
sepe alias. tũ nuper in tusculano studio¬
se egimꝰ. Itaq expõitis tridui disputa¬
tiotnbꝰ quartus dies hoc libro conclu¬
ditur ut em mn inferiore ambulatioẽ
descendimꝰ quod feceramꝰ idẽ superi¬
oribꝰ diebꝰ acta res est sic dicat siquis
uult qua dere disputare uelit .D. nõ
mihi uidetur oĩ aĩ perturbatione po¬
sse sapiente uacare. M egritucdine
quide externa disputatione iudebat
isi forte tpr̃is causa noui nõ assentie¬
bare . D. mĩmne uero na mihi egregie
probata est oratio tua. M. nũ igitur
existimas cadere in sapiente egritu¬
dine . D. prorsus nõ arbitror. A arqui
sita perturbare aiñ sapientis non
potest. nulla poterit quid em metꝰ¬
ne turbet et earu reru ẽ absentui
metus quaru p̃sentui ẽ egritudo sub¬
lata igitur egritudine sublatus ẽ metꝰ
Restant due perturbationes letitiage¬

Expanded text:
probabile, semper requiremus. quod cum probabile, semper requiremus. quod cum saepe alias, tum nuper in Tusculano studiose egimus. itaque expositis tridui disputationibus quartus dies hoc libro concluditur. ut enim in inferiorem ambulationem descendimus, quod feceramus idem superioribus diebus, acta res est sic: Dicat, si quis volt, qua de re disputari velit. Non mihi videtur omni animi perturbatione posse sapiens vacare. Aegritudine quidem hesterna disputatione videbatur, nisi forte temporis causa nobis adsentiebare. Minime vero; nam mihi egregie probata est oratio tua. Non igitur existumas cadere in sapientem aegritudinem? Prorsus non arbitror. Atqui, si ista perturbare animum sapientis non potest, nulla poterit. quid enim? metusne conturbet? at earum rerum est absentium metus, quarum praesentium est aegritudo; sublata igitur aegritudine sublatus est metus. restant duae perturbationes, laetitia ge
Abbreviated transcription (Latin):
dine reru occupatione q ꝯiũm siue et̃
ꝙ imperitis ea probari posse nõ arbitra¬
bamur cu interim illis silentibꝰ. C. amia¬
sinius extitit dicens cuiꝰ libris editis cõ¬
mota multitudo contulit se ad eandez
potissimã disçiplina siue quod erat
cognitu ꝑfacilis siue ꝙ ĩmut abat᷑ ille¬
ceb̾ris blande uoluptatis siue etiã quia
ihil prolatu erat meluis ꝙͣ illud quod
erat tenebant post amasimu aute młti
eiusdem emuli rationes multa cuscrip¬
sissent ytaliam totam occuparũt quoch¬
q maximu argumẽtu est nõ dici illa sb̾¬
tiliter ꝙ etiam facile ediscantur et ab
indoctis probentur id illi fixma mẽtu
ẽẽ discipline putant d defendat ꝗsq
quod sentit. Sũt em iũditia libera nos
instituta tenebimꝰ nullisq uniꝰ discipli¬
ne legibꝰ astricti quibꝰ in phya necessaio
pareamꝰ quid sit inquaq re marime

Expanded text:
dinem rerum occupationemque dinem rerum occupationemque  imperitis ea probari posse non arbitrabantur, cum interim illis silentibus C. Amafinius extitit dicens, cuius libris editis commota multitudo contulit se ad eam potissimum disciplinam, sive quod erat cognitu perfacilis, sive quod invitabantur inlecebris blandis voluptatis, sive etiam, quia nihil erat prolatum melius, illud quod erat tenebant. post Amafinium autem multi eiusdem aemuli rationis multa cum scripsissent, Italiam totam occupaverunt, quodque maxumum argumentum est non dici illa subtiliter, quod et tam facile ediscantur et ab indoctis probentur, id illi firmamentum esse disciplinae putant. Sed defendat, quod quisque sentit; sunt enim iudicia libera: nos institutum tenebimus nullisque unius disciplinae legibus adstricti, quibus in philosophia necessario pareamus, quid sit in quaque re maxime
Abbreviated transcription (Latin):
alio loco et dicemꝰ si usus fuerit et se¬
pe dixximꝰ. Sapiẽtie studiu uetus id
et scipionis nõ reperio quos appellaẽ
possim noĩatim quibꝰ aclolescentib
stoycu dyogenem et achademicum
carneadem tudeo ad senatu ab athe¬
mensibꝰ missos esse legatos qui cũ rei
pu ͭ ͤ nulla unꝙͣ parłe attigissẽt eẽt¬
q eoꝵ alter cyreneus alterbabilom
nũꝙͣ profecto scolis eent exexcitati
neq ad illud munꝰ ellecti insi ĩ quibꝰ¬
dam principibꝰ temporibꝰ illis fuissẽt̃
stucdia doctrine qui cũ cetera literis
mandarent alii uis ciule alii orões
suas alii monumẽta maior hac̃ am¬
plissima ouĩ artiu bene uiuendi
disciplina uita magis ꝙ literis per
ticis adhuc permansit et icde alio
modo dicentibꝰ stoycis cu achademi¬
C eoꝵ contrauersias disceptarent
Nulla fere sũt ac pauca admodimi
latiua monimẽta siue propter magnitu¬

Expanded text:
alio loco et dicemus, si usus fuerit, et saealio loco et dicemus, si usus fuerit, et saepe diximus. sapientiae studium vetus id et Scipionis non reperio quos appellare possim nominatim. quibus adulescentibus Stoicum Diogenen et Academicum Carneadem video ad senatum ab Atheniensibus missos esse legatos, qui cum rei publicae nullam umquam partem attigissent essetque eorum alter Cyrenaeus alter Babylonius, numquam profecto scholis essent excitati neque ad illud munus electi, nisi in quibusdam principibus temporibus illis fuissent studia doctrinae. qui cum cetera litteris mandarent, alii ius civile, alii orationes suas, alii monumenta maiorum, hanc amplissimam omnium artium, bene vivendi disciplinam, vita magis quam litteris persticis adhuc permansit et idem alio modo dicentibus Stoicis, cum Academici eorum controversias disceptarent, nulla fere sunt aut pauca admodum atina monumenta sive propter magnitu
Abbreviated transcription (Latin):
apud maiores hũc epularu fuisse ut
leniceps qui accubarẽt cauerẽt ad ty¬
biam claroꝵ uiroꝵ laudes atq uir¬
tutes ex quo perspicun est et cantus
tu fuisse resctiptos uocũ sonis et car
declarant condi iam tu solitu esse
carmen quod nelicẽt fieri ad alterius
ĩuiriam leges sanxerũt Neq uero illd
nõ exuditoꝵ tprũ argumẽtu ẽ quod
et deoꝵ pulmentaribꝰ et epulis magi¬
stratuũ fides p̃cinũt quocl propriu
eius fuit de qua loquor discipluie. Mihi
quide etiatt apii ceci carmen quod
ualde panetius laudat epła quada
que est adqua. Iuberone pytagoreo¬
institutis ducta ab illis que pretereo
ne ea quoq peperisse ipĩ putemur non¬
etiam didicisse uideamur. S ut ad pre¬
positu redeat oratio quãbreui tprẽ
quot et quanti poete qui ante ora¬
tores extiterũt. Facile lit appareat
nrõs omĩa consequi potuisse simul
ut uelle cepissent. S de cegeris studiis

Expanded text:
apud maiores hunc epularum fuisse, ut apud maiores hunc epularum fuisse, ut deinceps, qui accubarent, canerent ad tibiam clarorum virorum laudes atque virtutes; ex quo perspicuum est et cantus tum fuisse discriptos vocum sonis et carmcim tabulae declarant, condi iam tum solitum esse carmen; quod ne liceret fieri ad alterius iniuriam, lege sanxerunt. nec vero illud non eruditorum temporum argumentum est, quod et deorum pulvinaribus et epulis magistratuum fides praecinunt, quod proprium eius fuit, de qua loquor, disciplinae. mihi quidem etiam Appii Caeci carmen, quod valde Panaetius laudat epistola quadam, quae est ad Q. Tuberonem, Pythagoreinstitutis ducta ab illis; quae praetereo, ne ea, quae repperisse ipsi putamur, aliunde didicisse videamur. Sed ut ad propositum redeat oratio, quam brevi tempore quot et quanti poëtae, qui autem oratores extiterunt! facile ut appareat nostros omnia consequi potuisse, simul ut velle coepissent. Sed de ceteris studiis
Abbreviated transcription (Latin):
giis iudicatur. Quis em est qui pu¬
fet cũ floreret mn̾ ytalia gretie po¬
tentissimis et magnis urbibꝰ eaq
magna dicta est An hisq primu
ipuss pytagore Demde postea pỹta
isse Quinetiam arbitror propter pyta¬
goreoru ad miratione numa quoꝙ
Regem pytagoreu aposterioribꝰ exis¬
timatu. Natn cu pytagore disciplinã
et istituta cognoscerefit regisq eiꝰ
equitate et sapiẽtiam a maidribꝰ suis
accepissẽt et ates aute et tempora ig¬
norarẽt propter uetustate en quiꝰ
sapiẽtia excelleret pytagore audito¬
rem crediderũt fuisse etꝰ de cõiectã
quide hactenꝰ. Uestigia aute pyta¬
goreoꝵ ꝙͣꝙͣ multa colligi posslĩt pa
tprẽ Nam cũ carmimblis soliti illi
esse dicantur et precepta queda oc¬
cultius tradere et mentes suas a cogi¬
tionu intentioẽ cantu fidibusq ad
tranquillitate traducere gramisimꝰ
autor morigimbꝰ dixit Cato morem

Expanded text:
giis indicatur. quis enim est qui pugiis indicatur. quis enim est qui putet, cum floreret in Italia Graecia potentissumis et maximis urbibus, ea quae magna dicta est, in isque primum ipsius Pythagorae, deinde postea Pythagisse? quin etiam arbitror propter Pythagoreorum admirationem Numam quoque regem Pythagoreum a posterioribus existimatum. nam cum Pythagorae et instituta cognoscerent regisque eius aequitatem et sapientiam a maioribus suis accepissent, aetates autem et tempora ignorarent propter vetustatem, eum, qui sapientia excelleret, Pythagorae auditorem crediderunt fuisse. et de coniectura quidem hactenus. vestigia autem Pythagoreorum quamquam multa colligi possunt, paupore. nam cum carminibus soliti illi esse dicantur et praecepta quaedam occultius tradere et mentes suas a cogitationum intentione cantu fidibusque ad tranquillitatem traducere, gravissumus auctor in Originibus dixit Cato morem
Abbreviated transcription (Latin):
tota res militaris dinimtus eẽt con¬
stituta tu progressio admirabilis in¬
credibilisq cursus ad omnẽ excellen¬
tiam factus est Dnãtu regio respubͨꝰ
liberata neq uero hic locus est ut de mo¬
ribꝰ institutisq maioꝵ et disciplina et
temperatione cuntatis loquamur. Aliis
hec locis satis accuratt a nobis dicta
sunit. maxiẽq mhis sex libris quos de
rep ͣ scripsimꝰ. Noc aute loco cõside¬
ratiedti mihi studia doctrine młta sa¬
ne occurrũt cũ ea quoq accersita ali¬
unde neq solu expetita set etia con¬
seruata et culta uideantur Erat ci
illis pene in cõspectu prestanti sapia
et nobilitate pytagoras qui fuit m
ytalia temporibꝰ Siisdem quibꝰ lutiꝰ
brutus prĩam liberauit Preclarns au¬
tor nobilitatis tue Pytagore autem
doctrina cu longe lateq Elueret per¬
mana uisse milsi uidetur in haric
ciuitate. Idq tu comiectura proba¬
bile est. tu etlam quibusdam uesti¬

Expanded text:
tota res militaris divinitus esset contota res militaris divinitus esset constituta, tum progressio admirabilis incredibilisque cursus ad omnem excellentiam factus est dominatu regio re p. liberata. nec vero hic locus est, ut de moribus institutisque maiorum et disciplina ac temperatione civitatis loquamur; aliis haec locis satis accurate a nobis dicta sunt maximeque in is sex libris, quos de re publica scripsimus. hoc autem loco consideranti mihi studia doctrinae multa sane occurrunt, cur ea quoque arcessita aliunde neque solum expetita, sed etiam conservata et culta videantur. erat enim illis paene in conspectu praestanti sapientia et nobilitate Pythagoras, qui fuit in Italia temporibus isdem quibus L. Brutus patriam liberavit, praeclarus auctor nobilitatis tuae. Pythagorae autem doctrina cum longe lateque flueret, permanavisse mihi videtur in hanc civitatem, idque cum coniectura probabile est, tum quibusdam etiam vesti
Abbreviated transcription (Latin):
lugere merere erũna affici lamẽtã
sollcitari dolere ĩ molestiaesse afflic¬
tari desperare. hec omĩa cdiffiniunt
stoyci eaq uerba que dixi singulaiuz
reru surit nõ ut ludentur easdez
res significant set aͥd differũt quod
alio loco fortasse tractabimꝰ. Heest̃
ille fibre stirpiu quas mitio dixi ꝑ¬
sequende et omẽs elidende ne ulla
unꝙͣ possit existere. Magnu opus
et difficile quis negat. Qiid aute
preclaru ꝙ id nõͦ sit arduũ set tñ
id se effectura phya profitetur nos
Ccũq uoletis et hoc loco et aliis para¬
ta uobis erunt.
URI AUETIS LOCIS
nrõꝵ hoiũ ingenia uirtu¬
tesq brute soleo mirari
Tu maxiẽ in his stucdia
que sero admoduz expe¬
tita inhanc ciuitatez e
gretia transtulerũt. Na
cu aprimoͦ urbis ortu regiis ĩstitu¬
tis parti etiam legibꝰ auspitia ceri¬
mome comitia prouocationes. prĩn
consiliu equitu peditũq descriptõ

Expanded text:
lugere, maerere, aerumna adfici, lamentari, lugere, maerere, aerumna adfici, lamentari, sollicitari, dolere, in molestia esse, adflictari, desperare. Haec omnia definiunt Stoici, eaque verba quae dixi singularum rerum sunt, non, ut videntur, easdem res significant, sed aliquid differunt; quod alio loco fortasse tractabimus. haec sunt illae fibrae stirpium, quas initio dixi, persequendae et omnes eligendae, ne umquam ulla possit existere. magnum opus et difficile, quis negat? quid autem praeclarum non idem arduum? sed tamen id se effecturam philosophia profitetur, nosscumque voletis, et hoc loco et aliis parata vobis erunt. um multis locis nostrorum hominum ingenia virtutesque, Brute, soleo mirari, tum maxime in is studiis, quae sero admodum expetita in hanc civitatem e Graecia transtulerunt. nam cum a primo urbis ortu regiis institutis, partim etiam legibus auspicia, caerimoniae, comitia, provocationes, patrum consilium, equitum peditumque discriptio,
Abbreviated transcription (Latin):
siquid tenebraru Obfudit exiliu Aut
coꝵ queq mõ cdixi si quod extitit et
si singularu reru sũt proprie cõsola
ad eundem fonte reuertendu est.
Egritudine omne procul abeẽ a sapiẽ¬
te ꝙ manis sit ꝙ frustra suscipiatur q
non natura exoriatur set uditio set
opimone s quadam ĩiutatione ad do¬
lendu cu id decreuermꝰ ita fierio¬
portere hoc detracto quod totu eĩt
uolũtariu egritudo erit sublata illa
merens morstis tñ et contratuĩcule q̃¬
dam animi uelniquentur. hanc dicãt
sane naturale du egritudinis nom̃
absit graue tetru ifitiosu funestu
quod dũ sapĩa ẽẽ atq ut ita dica hã¬
bitare millo modo possit Atq stirpes
sunt egritudinis ꝙͣ multe ꝙͣ amare
que ip̾so trunco euerso oṁes eligen¬
de sunt et si necesse exit singulis dis
est egritudinu plura nomia Nam
et madere egritudims est et emu¬
lari et obtrectare et misereri et angi

Expanded text:
si quid tenebrarum obfudit exilium, aut si quid tenebrarum obfudit exilium, aut eorum quae modo dixi si quid extitit. etsi singularum rerum sunt propriae consola voles. sed ad eundem fontem revertendum est, aegritudinem omnem procul abesse a sapiente, quod inanis sit, quod frustra suscipiatur, quod non natura exoriatur, sed iudicio, sed opinione, sed quadam invitatione ad dolendum, cum id decreverimus ita fieri oportere. Hoc detracto, quod totum est voluntarium, aegritudo erit sublata illa maerens, morsus tamen et contractiuncula quaedam animi relinquetur. hanc dicant sane naturalem, dum aegritudinis nomen absit grave taetrum funestum, quod cum sapientia esse atque, ut ita dicam, habitare nullo modo possit. At quae stirpes sunt aegritudinis, quam multae, quam amarae! quae ipso trunco everso omnes eligendae sunt et, si necesse erit, singulis dispest aegritudinum, plura nomina. nam et invidere aegritudinis est et aemulari et obtrectare et misereri et angi,
Abbreviated transcription (Latin):
luctuq confici quo prauius mhil esse
possit Edocuit t̃ ratio ut mihi quidẽ
uidetur cu hoc ipsu proprie nõ q̃re¬
retur hoc tempore quod nullũ esset
malu nsi ꝙ idem dici turpe possit. tũ
ut inderemus quic quid eẽt ĩ egritu¬
dine mali id nõ naturale esse sẽt uo¬
luntario iuditio et opimionis errore
contractu. tractatu est autez a nobis
id genus egritudinis quod unu est
ous maximu ut eo sublato reliquoꝵ
remedia nec magnopere que rencla
arbitraremur Siłnt em certa que de
paupertate certa que le uita ĩhonora¬
ta et ingloria dici soleant. Seꝑatim
certe scole sunt cle exilio de niteritu pa¬
trie de seruitute de debilitate de ceci¬
tate de omm̃ casu ĩquo nomen pom
solet calamitatis. Hec greci in singulas
scolas et in singulos libros disꝑtuint
ci toto corpore curando mĩme etiaz
parti si cõdoluit medentur.sic phya
tas momordit si ignomina pupugit

Expanded text:
luctuque confici, quo pravius nihil esse luctuque confici, quo pravius nihil esse possit. edocuit tamen ratio, ut mihi quidem videtur, cum hoc ipsum proprie non quaereretur hoc tempore, num quod esset malum nisi quod idem dici turpe posset, tamen ut videremus, quicquid esset in aegritudine mali, id non naturale esse, sed voluntario iudicio et opinionis errore contractum. Tractatum est autem a nobis id genus aegritudinis, quod unum est omnium maxumum, ut eo sublato reliquorum remedia ne magnopere quaerenda arbitraremur. sunt enim certa, quae de paupertate certa, quae de vita inhonorata et ingloria dici soleant; separatim certae scholae sunt de exilio, de interitu patriae, de servitute, de debilitate, de caecitate, de omni casu, in quo nomen poni solet calamitatis. haec Graeci in singulas scholas et in singulos libros dispertiunci toto corpore curando minimae etiam parti, si condoluit, medentur, sic philtas momordit, si ignominia pupugit,
Abbreviated transcription (Latin):
qui respuant set refert quomodo
adhibeatur ut em tulerit quisq
coru qui sapienter tulerĩt non quo
quisq ĩ cõmodo affectus sit preclicã¬
dum est Crisippi ad ueritatem fix¬
missima ad tempus egritudins dif¬
ficilis Magnu onus est probare me¬
renti illu suo ulitio et quod se ira
putet oportere facere merere. Nimi¬
ru igitlir ut in causis nõ semꝑ utimꝰ
eodesꝰ statu sic emz appellamꝰ contro¬
uersiaru genera set ad tempꝰ contro
damꝰ sic in egritudine lemenda na
qua quisq turatione accipe̾ possit
ilidendu est. S nescio quo pacto ab
eo quod erat ate propositu aberra¬
uit oratio. Iu em de sapiente quesie¬
ras cui aut uideri malu nullu potest
quide uacet turpitudine aut ita ꝑun
malu ut id obrisatur sapiẽtia. iuaͭ q
appareat qui nihil opimone ad fiigat
aTumatq adegritudmes neq id put
esse rectu se qua maxime excrutiari

Expanded text:
qui respuant; sed refert, quo modo qui respuant; sed refert, quo modo adhibeatur. ut enim tulerit quisque eorum qui sapienter tulerunt, non quo quisque incommodo adfectus sit, praedicandum est. Chrysippi ad veritatem firmissima est, ad tempus aegritudinis difficilis. magnum opus est probare maerenti illum suo iudicio et, quod se ita putet oportere facere, maerere. Nimirum igitur, ut in causis non semper utimur eodem statu—sic enim appellamus controversiarum genera—, sed damus, sic in aegritudine lenienda, quam quisque curationem recipere possit, videndum est. Sed nescio quo pacto ab eo, quod erat a te propositum, aberravit oratio. tu enim de sapiente quaesieras, cui aut malum videri nullum potest, quod vacet turpitudine, aut ita parvum malum, ut id obruatur sapientia vixque appareat, qui nihil opinione adfingat adsumatque ad aegritudinem nec id putet esse rectum, se quam maxume excruciari
Abbreviated transcription (Latin):
uidetur iidisse hoc cleantes suscipi
aliqũ egritu dine posse. ex eo ip̃o quod
eẽ sũmil malu cleantes ipse fateatur
Quid eni dicemꝰ cu socrates alcibiadi
persua sisset ut accepimꝰ eu inhil ho¬
minis esse neq quicꝙͣ inter alcibiadẽ
sũmo loco natu et quẽ uis bauilũ int̾¬
eẽ cu se alcibiades afflictaxet lacrimãs¬
q socrati supplex ẽẽt ut sibi uirtute
traderet turpitudmẽq depellẽt. Qd
dicemꝰ cleapte nũ milla reque egti¬
tudine alcibiadem affitiebat malłꝰ nł
fuisse. Quid illa lyconis qualia sunt
qui egritudine extenuans ꝑius ait
ea r̾bus moneri fortune et corporis
ĩ cõmodis nõ animi mali. Ouid ergo
illud ꝙ alcibiades doleat nõ ex atri¬
mi malis uitiisq constabit. Acl epi¬
curi consolatione satis est ante dictũ
sima ꝙꝙ et usitata ẽ et sepe procdlest
nõ tibi hoc soli prodest hec quidem
ut dici set n semꝑ n omĩb. Sũt ei

Expanded text:
videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi aliquando aegritudinem posse ex eo ipso, quod esse summum malum Cleanthes ipse fateatur. quid enim dicemus, cum Socrates Alcibiadi persuasisset, ut accepimus, eum nihil hominis esse nec quicquam inter Alcibiadem summo loco natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret,—quid dicemus, Cleanthe? tum in illa re, quae aegritudine Alcibiadem adficiebat, mali nihil fuisse? quid? illa Lyconis qualia sunt? qui aegritudinem extenuans parvis ait eam rebus moveri, fortunae et corporis incommodis, non animi malis. quid ergo? illud, quod Alcibiades dolebat, non ex animi malis vitiisque constabat? ad Epicuri consolationem satis est ante dictum. est, quamquam et usitata est et saepe prodest: non tibi hoc soli. prodest haec quidem, ut dixi, sed nec semper nec omnibus; sunt enim
Abbreviated transcription (Latin):
nem unam coniecimꝰ. Erat em ĩtimoẽ
aũs et om̃is meo tentabatur curatio
S sumẽdu tempus est etia nõ minus
ĩ aĩoꝵ morbis ꝙͣ ĩ corporu ut prome¬
theus ille eschili cip̃ cis dictu esset at¬
qui promethen te hec tenere existimo
mecderi posse ratione iracũdie. Respõ¬
dit siquide qui tempestuia medicina
ad mouens nõ aggrauescens uulnus illi¬
prima medicina clocere aut nullu
malu esse aut achmodu puu. Altera
et de coĩ conditioẽ uite et proprie. si
quide sit de ipĩus qui mereat dispu¬
tandu tertia sũma esse stultitiam fr¬
ustra confici merore cu ĩtelligas inhil
posse profici. Nam cleantes ꝗtudẽ sapi¬
entem cõ solatur qui consolatione nõ
eget. Nibil em esse malu quod turpe
iton sit silugenti persuaseris nõ tu illi
luctu set stultitia detraxeris. Aliemĩ
aute tempus docendi et tñ nõ satis mͥ

Expanded text:
nem unam coniecimus; erat enim in tumore nem unam coniecimus; erat enim in tumore animus, et omnis in eo temptabatur curatio. sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum; ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset: Atqui/, Prometheu, te ho/c tenere exi/stimo, Medit: Siquidem qui tempestiuam medicinam admouens Non aggrauescens uulnus illiprima medicina docere aut nullum malum esse aut admodum parvum, altera et de communi condicione vitae et proprie, si quid sit de ipsius qui maereat disputandum, tertia summam esse stultitiam frustra confici maerore, cum intellegas nihil posse profici. nam Cleanthes quidem sapientem consolatur, qui consolatione non eget. nihil enim esse malum, quod turpe non sit, si lugenti persuaseris, non tu illi luctum, sed stultitiam detraxeris; alienum autem tempus docendi. et tamen non satis mihi
Abbreviated transcription (Latin):
uacor que nobile illud alicarnasi fecit se¬
pulcru ꝙͣ dii up̃c uixit in luctu eoclẽq
etia confecta contabuit. hiuc erat illa
opimo quotidie recens quetũ deniq ñ
appellabatur recens cu uetustate exa¬
rut. Hec igitur offitia sũt cõsolantiu
tollere egrifudme funditus aut sedaẽ
aut detfahere ꝙͣ plurimu aut suppri¬
mere n pati manare longnis aut acł
alia traducere. Sũt qui u̾nu offitium
consolantis putant malu illud oĩno
nõ esse ut cleanti placet. Sũt qui nõ ma¬
gnu malu ut pypatetici Sũt qui ab¬
ducũt a malis łid bona ut epycurꝰ sũt
qui satis putant ostendere nihil ĩopi¬
caput esse censet ĩ consolando ddetrahẽ
illa opinione merentis se offitio fũgi
putet iusto atq debito. Sũt etiã qu̾i
hec omia genera consolandi colligũt¬
Aliis em alio modo mouetur ut fere
nos in consolatione. omĩa ĩ consolatio¬

Expanded text:
uxor, quae nobile illud Halicarnasi fecit seuxor, quae nobile illud Halicarnasi fecit sepulcrum, quam diu vixit, vixit in luctu eodemque etiam confecta contabuit. huic erat illa opinio cotidie recens; quae tum denique non appellatur recens, cum vetustate exaruit. Haec igitur officia sunt consolantium, tollere aegritudinem funditus aut sedare aut detrahere quam plurumum aut supprimere nec pati manare longius aut ad alia traducere. sunt qui unum officium consolantis putent malum illud omnino non esse, ut Cleanthi placet; sunt qui non magnum malum, ut Peripatetici; sunt qui abducant a malis ad bona, ut Epicurus; sunt qui satis putent ostendere nihil inopi Chrysippus autem caput esse censet in consolando detrahere illam opinionem maerentis, qua se officio fungi putet iusto atque debito. sunt etiam qui haec omnia genera consolandi colligant—alius enim alio modo movetur—, ut fere nos in Consolatione omnia in consolatio
Abbreviated transcription (Latin):
na.na et si eadem res est et ide ẽ hõ
qui potest quicꝙͣ de dolore mutari si
neq de eo propter quod dolet quicq
ẽ mutatu neq de eo qui dolet. Cogitõ
igitur diuturna mhił esse in re mali
cłolori medetur nõ ipsa duturintas
hic mihi afferũt mediocritates quesi
naturales sũt quid opus est consolatioẽ
Natura em ipsa ter minabit modu
Sin opinabiles opmio tota tollatur
Satis dictu est arbitror egritudine
esse opinione mali p̃ntis ĩqua opimo¬
ne illlid isit ut egritu dine suscipẽ
oporteat Additut ad hanc diffintio¬
nle a Genone recte ut illa opinio pn¬
tis mali sit recens hoc aute uerbũ sic
interpretatur ut nõ tm̃ illud r̾cens
ẽẽ uelint quod paulo ante acçidei̾t.set ꝙͣ
diu m illo opmato malo uisquedam in¬
sit ut urgeat et habeat quanda uiridi¬
tatem tam diu appellatur recens ut ar¬
cemestia illa mansalitane carie regis

Expanded text:
urna. nam si et eadem res est et idem est homo, urna. nam si et eadem res est et idem est homo, qui potest quicquam de dolore mutari, si neque de eo, propter quod dolet, quicquam est mutatum neque de eo, qui dolet? cogitatio igitur diuturna nihil esse in re mali dolori medetur, non ipsa diuturnitas. Hic mihi adferunt mediocritates. quae si naturales sunt, quid opus est consolatione? natura enim ipsa terminabit modum; sin opinabiles, opinio tota tollatur. Satis dictum esse arbitror aegritudinem esse opinionem mali praesentis, in qua opinione illud insit, ut aegritudinem suscipere oporteat. additur ad hanc definitionem a Zenone recte, ut illa opinio praesentis mali sit recens. hoc autem verbum sic interpretantur, ut non tantum illud recens esse velint, quod paulo ante acciderit, sed quam diu in illo opinato malo vis quaedam insit, ut vigeat et habeat quandam viriditatem, tam diu appelletur recens. ut Artemisia illa, Mausoli Cariae regis
Abbreviated transcription (Latin):
hoc alias. Nũc illucd satis ẽ nõ attribuẽ
ad amissione amicoꝵ miseria nrãm
ne illos plus ꝙͣ ip̃i uelint sisentiant. plꝰ
certe ꝙͣ nos met ipos diligamus. Na
quod auĩt plerosq consolatiombus
mhil leuari adiũguntq consolatioes
ipõs confiteri se nnfseros cũ ad eos ĩpe
tu sim cõuerterint utrũq dissoluit᷑
Sũt em ista nõ nature uitia set culpe
Stultitia aute accusare ꝙͣuis copiose
licet. Nam et qui nõ leuantur ipĩ acl imi¬
seria ĩuitant et qui suos casus alit̾ fert
atq ut autores aliis ipĩ fuer̃t. nõ sunt
uitiosiores ꝙͣ fexe pleriq qui auan aua¬
ros glorie cupidos gloriosi reprehen¬
dũt. Et em primus stulticie alioꝵ uitia
cernere obliuisci suoꝵ. S nimiru hoc
maximu est exprimẽdu cu cõstet egri¬
tudine ex uetustate tolli hanc nimꝰ nõ
esse indie positam set incogitioẽ diut¬

Expanded text:
hoc alias; nunc illud satis est, non attribuere hoc alias; nunc illud satis est, non attribuere ad amissionem amicorum miseriam nostram, ne illos plus quam ipsi velint, si sentiant, plus certe quam nosmet ipsos diligamus. Nam quod aiunt plerosque consolationibus nihil levari adiunguntque consolatores ipsos confiteri se miseerterit, utrumque dissolvitur. sunt enim ista non naturae vitia, sed culpae. stultitiam autem accusare quamvis copiose licet. nam et qui non levantur, ipsi se ad miseriam invitant, et qui suos casus aliter ferunt atque ut auctores aliis ipsi fuerunt, non sunt vitiosiores quam fere plerique, qui avari avaros, gloriae cupidos gloriosi reprehendunt. est enim proprium stultitiae aliorum vitia cernere, oblivisci suorum. Sed nimirum hoc maxume est exprimendum, cum constet aegritudinem vetustate tolli, hanc vim non esse in die positam, sed in cogitatione diut
Abbreviated transcription (Latin):
doloris. Primu illa opinio mali quo
uiso atq persuaso egritudo insequit
necessario. Denide utiam gratu mo¬
tius sefacere sigrauiter eos lugeant
arbitrantur accedit superstitis mu¬
liebris queda Existimãt em diis in¬
mortalibꝰ sefacilius satis facturos si
eoꝵ plaga perculsi afflictos se et stra¬
tos esse fateantur. S hec inter seꝙͣ re¬
pugnẽt pleriq nõ uident laudant
emꝰ eos qui equo aĩo moriantur qui
alterius morte equo aiõ ferant cos
putant utuperandos quasi fieri ullo
modo possit quod mamatorio ser¬
mone dici solet ut quisꝙͣ plus alterũ
diligat ꝙͣ se. Preclatu illud etiam et
siqueris rectu quoq et ueru ut eos q
nobis carissimi esse clebeant eque ac
nos met ipõs amemꝰ At uero plus fiei
nullo pacto potest nec optanclu quid
est mamicitia ut me ille plus cpͣ se ego
illu plus ꝙͣ me. Perturbatio uite si ita
fit atq offitioꝵ oiũ consequet᷑. S de

Expanded text:
doloris: primum illa opinio mali, quo doloris: primum illa opinio mali, quo viso atque persuaso aegritudo insequitur necessario. deinde etiam gratum mortuis se facere, si graviter eos lugeant, arbitrantur. accedit superstitio muliebris quaedam; existumant enim diis inmortalibus se facilius satis facturos, si eorum plaga perculsi adflictos se et stratos esse fateantur. sed haec inter se quam repugnent, plerique non vident. laudant enim eos, qui aequo animo moriantur; qui alterius mortem aequo animo ferant, eos putant vituperandos. quasi fieri ullo modo possit, quod in amatorio sermone dici solet, ut quisquam plus alterum diligat quam se. praeclarum illud est et, si quaeris, rectum quoque et verum, ut eos, qui nobis carissimi esse debeant, aeque ac nosmet ipsos amemus; ut vero plus, fieri nullo pacto potest. ne optandum quidem est in amicitia, ut me ille plus quam se, ego illum plus quam me; perturbatio vitae, si ita sit, atque officiorum omnium consequatur. sed de
Abbreviated transcription (Latin):
tantes egritudine repulerũt ex quo
intelligitur nõ innatura set ĩ opimoẽ
cẽ egrstudme Contra dicũtur Hec Qi
tantꝰ demens ut sua uolũtate mereat
natura affert dolore. cuiquide crã¬
tor ĩquiũt ur̃ cedendu pitat p̃mit
em atq instat nec resisti põt. Itam
oyleus ille apud sophode qui thela¬
moner ãna de ayacis morte cõsola¬
tus esset. iscu audiuiss defilio fract
ẽ de cuiꝰ cõmutata mẽte sic licitur
Neq uero tanta preditus sapiẽtia
quisꝙͣ est quialioꝵ erũnam dc̃is alle¬
uans nõ ide cufortuna mutata ĩpetũ
conuertat. Clade ut subita frangatur
sua ut illa ad alios dicta et p̃cepta exçi¬
dant hoc cu disputãt hoc student ef¬
ficere nature obsisti nullo mõ posse hi
tñ fatentur grauiores egritulines sus¬
cipi ꝙͣ natutr cogat. que est igitur am¬
entia ut nos quod idem ab aliss t̾ quira¬
mis. Set plures sint cause susciplẽdi

Expanded text:
tantes aegritudinem reppulerunt. ex quo tantes aegritudinem reppulerunt. ex quo intellegitur non in natura, sed in opinione esse aegritudinem. Contra dicuntur haec: quis tam demens, ut sua voluntate maereat? natura adfert dolorem, cui quidem Crantor, inquiunt, vester cedendum putat; premit enim atque instat, nec resisti potest. itaque Oileus ille apud Sophoclem, qui Telamonem antea de Aiacis morte consolatus esset, is cum audivisset de suo, fractus est. de cuius commutata mente sic dicitur: Nec ve/ro tanta prae/ditus sapie/ntia Quisqua/m est, qui aliorum aeru/mnam dictis a/dlevans Non i/dem, cum fortu/na mutata i/mpetum Conve/rtat, clade su/bita frangatu/r sua, Ut i/lla ad alios di/cta et praecepta e/xcidant. haec cum disputant, hoc student efficere, naturae obsisti nullo modo posse; idem tamen fatentur graviores aegritudines suscipi, quam natura cogat. quae est igitur amentia—? ut nos quoque idem ab illis requiramus. Sed plures sunt causae suscipiendi
Abbreviated transcription (Latin):
am uitam dedisset quoꝵ sietas potti¬
isset esselongniquior futuꝵ fiiss ut
om̃ibꝰ perfectis artibꝰ omni doctrina
hoiũ inta erudiretur. Querebatur igit
tu secu illa uidere cepisset extingui
Quid ex ceteris phys nõne oꝑtimts
et grauissimꝰ quisq cõfitetur multa
se ignorare et multa sibi etia atq et
esse discenda. Neq tũ cũ se ĩ mecdia
stultitia qua mhil est penis herert n¬
telligant egritudine premũtur. Nulla
en admiscetur opinio offitiosi dolo¬
ris. Quid qui nõ pͥutãt lugendu uiris
qualis fuit .Q. maximus efferens fi¬
leu consulare qualis lucuis paulus
duobꝰ paucis diebꝰ amissis flliis Qual
M Catb p̃tore designato mortuo fiͦ
quales reliqui quos in cõsolatioẽ col¬
legimꝰ Quid hos aliuid placauit nͥ
ꝙ luctu et merore nõ pͥutabãt uiri
Ergo id quod alii rectu oꝑmãtes egr¬
tuclim se solent dedere. Idhiturpe p̾u¬

Expanded text:
am vitam dedisset; quorum si aetas potuam vitam dedisset; quorum si aetas potuisset esse longinquior, futurum fuisse ut omnibus perfectis artibus omni doctrina hominum vita erudiretur. querebatur igitur se tum, cum illa videre coepisset, extingui. quid? ex ceteris philosophis nonne optumus et gravissumus quisque confitetur multa se ignorare et multa sibi etiam atque etiam esse discenda? neque tamen, cum se in media stultitia, qua nihil est peius, haerere intellegant, aegritudine premuntur; nulla enim admiscetur opinio officiosi doloris. Quid, qui non putant lugendum viris? qualis fuit Q. Maxumus efferens filium consularem, qualis L. Paulus duobus paucis diebus amissis filiis, qualis M. Cato praetore designato mortuo filio, quales reliqui, quos in Consolatione conlegimus. quid hos aliud placavit nisi quod luctum et maerorem esse non putabant viri? ergo id, quod alii rectum opinantes aegritudini se solent dedere, id hi turpe pu
Abbreviated transcription (Latin):
miseriaru egritudines cũ fatfat lenoẽl
intelligi necesse ẽ nõ remipam atq cam̃
fonte esse meroris. P̾y sumimi atq nõ
du tm̃ sapiẽtiam consecuti nõ ne ĩtellig̃t
in sũmo sese malo eẽ. Sũt em insipiẽtes
neq insipientia ullu maius malu ẽ neq
tũ lugent. Quid ita quia hiic generi ma¬
loꝵ nõ affigitur illa opinio rectueẽ et
equu et adoffitiu ꝑtinere. egre ferre
quod sapiens nõ sit quod idem affigi
Huic egritudini in qua luctus mest. Quo
oiũ marima est. Itaq aristotiles uete¬
res phyos accusans qui existimassent
ph̾yam suis ingeniis esse perfect.a ait
eos aut stultissiõs aut glonosissimos
fuisse set se uidere ꝙppalicis annis ma¬
gna accessio facta esset et brem tempe
stus aut moriens accusasse naturam
dicitur ꝙ ceruis et cornicibꝰ uita diu¬
turna quoꝵ id nhil intereẽt. Hoĩbus
quoꝵ maxime interfuisset tam erigu¬

Expanded text:
miseriarum aegritudines cum faciat leniores, miseriarum aegritudines cum faciat leniores, intellegi necesse est non rem ipsam causam atque fontem esse dum tamen sapientiam consecuti nonne intellegunt in summo se malo esse? sunt enim insipientes, neque insipientia ullum maius malum est. neque tamen lugent. quid ita? quia huic generi malorum non adfingitur illa opinio, rectum esse et aequum et ad officium pertinere aegre ferre, quod sapiens non sis, quod idem adfingimus huic aegritudini, in qua luctus inest, quae omnium maxuma est. itaque Aristoteles veteres philosophos accusans, qui existumavissent philosophiam suis ingeniis esse perfectam, ait eos aut stultissimos aut gloriosissimos fuisse; sed se videre, quod paucis annis magna accessio facta esset, brevi temporestus autem moriens accusasse naturam dicitur, quod cervis et cornicibus vitam diuturnam, quorum id nihil interesset, hominibus, quorum maxime interfuisset, tam exigu