comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tata m̃te ꝑ spm̃ app̃hendert̃ uangas quas ĩuenem̃t. ⁊ ab ea hom qua ĩgressi st̃ qͦ usq uirdi
ad eos ueniret cũcta orti illiꝰ spacia que ĩ culta fuañt coluer̃t. Quib uir dñi mox ut ĩ gressus
te sie̾s. Multũ laborastis. Iam qͥescite. Quib ilico alim̃ta que detulerat p̃buit.
eosq pꝰ tanti laboris fatigatõnẽ refecit. Susficient̃ aut̃ iefectis ait. Nolite malũ facere. Qͦciẽs
de orto aliqͥd uultis ad orti adicũ uenite. tͣnqͥlle petite. eũ bñdcc̃one ꝑcipite. ⁊ a furci prauita¬
te cessate. Ques statĩ collectis holerib honustari fecit. Actumq est ut qͥ nocit᷑i uen̾ant cũ
terẽt coꝵ ũba uir dñi tacitꝰ audiuit. Qͥ unũ ex discipulis suis ꝓtraꝰ silent̃ uocauit. eiq p̃cepit¬
p̃cepit dieñs. uade atq ĩ uła silua ĩ loco tali cauam arborẽ require. ⁊ uestim̃ta q̃

Expanded text:
tata mente per spiritum apprehenderunt vangas quas invenerunt, et ab 305 ea hora qua ingressi sunt, quousque vir Domini tata mente per spiritum apprehenderunt vangas quas invenerunt, et ab 305 ea hora qua ingressi sunt, quousque vir Domini ad eos veniret, cuncta horti illius spatia quae itres, multum laborastis, jam quiescite. Quibus illico alimenta quae detulerat praebuit, eosque post tanti laboris fatigationem refecit. Sufficienter autem refectis ait: Nolite malum facere, sed quoties de horto aliquid vultis, ad horti aditum venite, tranquille petite, cum benedictione percipite, et a furti pravitate cessate. Quos statim collectis oleribus onustari fecit. Actumque est ut qui ad hortum nociturieterent, eorum verba vir Domini tacitus audivit; qui unum ex discipulis suis protinus silenter vocavit, eique praecepit, dicens: Vade, atque in illa silva in loco tali cavam arborem require; et vestimenta quae
Abbreviated transcription (Latin):
nachꝰ qͥ ĩ terra possessionẽ querit: monachꝰ nõ est. Sic qͥppe metueb̾at pauꝑtatis sue securi¬
tatẽ ꝑdere: sicut auari diuites solent ꝑituras diuicias eustodire. Ibi uaq ꝓpħie sp̃ũ mag-
ad uesꝑum ĩ ortũ monast̾ii fecit iactari ferram̃ta que usitato nos nõie uangas dicimꝰ. Dixit
itaq discipulis suis. Tot uangas ĩ ortũ ꝓicite ⁊ ciciꝰ redite. Nocte uͦ a¬
derhbñdos dño iaudes iugrerioet peut ⁊ ces uote. ⁊ hocte uͥeade dũ ex more eu tribus
ad erhibñdas dño saudes surrexisset p̃cepit dicñs. Ite ⁊ oꝑariis nr̃is pulm̃tũ coquite ut mane
pͥmo ꝑatũ sit. fcõ aut̃ mane fecit deferri pulm̃tũ qd̾ ꝑari uisserat. atq ortũ cũ frĩb ĩg̾ssus
quot uãgas iactari p̃ceꝑati tot ĩ eo labom̃tes oꝑarios ĩuenit. Ingressi qͥppe fures fuãnt. s mu¬

Expanded text:
nachus qui in terra possessionem quaerit monachus non est. Sic quippe metuebat paupertatis suae securinachus qui in terra possessionem quaerit monachus non est. Sic quippe metuebat paupertatis suae securitatem perdere, sicut avari divites solent perituras divitias custodire. Ibi itaque prophetiae spirvesperum in hortum monasterii fecit jactari ferramenta, quae usitato nos nomine vangas vocamus. Dixit itaque discipulis suis: Tot vangas in hortum projicite, et citius redite. Nocte x more cum fratribus ad exhibendas laudes Domino surrexisset, praecepit, dicens: Ite et operariis nostris pulmentum coquite, ut mane primo paratum sit. Facto autem mane, fecit deferri pulmentum quod parari jusserat, atque hortum cum fratribus ingressus, quot vangas jactari praeceperat, tot in eo laborantes operarios invenit. Ingressi quippe fures fuerant, sed mu
Abbreviated transcription (Latin):
tuit. Currere uiri ⁊ femine nobiles atq ignobiles parit ceper̃t̃. certat̃ĩq eñ ĩ suis raꝑe do¬
mib festinabãt. conabant᷑. Alii ad ꝯstruendũ monast̾ium p̃dia. alii pecunias. alii sub̃sidia¬
queq pot̃ant osferre uino d̾i supplicit uolebãt. S seruus õĩpotñtis dñi hoꝵ nicħ̾ accipiẽs
egͣssus ur̃be ñ longe desertũ locũ xeppit. ibi q sibi humile habitacłm ꝯstruxit. Ad quẽ dum
multt ꝑgũt exemplo illiꝰ et̃ne uite accendi desid̾io ceper̃t. atq sub eiꝰ magist̾i̾o ĩ oĩpotũtis fe
dñi seruiciũ deder̃t. Cũ q ei crebro discipłi humilit̾ ĩminerẽt ut ꝓ usu monast̾ii possessio¬
nes q̃ osferebant᷑ acciꝑet. ille sollicitꝰ sue pauꝑtatis custos fortẽ sñiam teneb̾at dicñs. Mo¬

Expanded text:
tuit. Currere viri et feminae nobiles atque ignobiles pariter coeperunt, certatimque eum in suis rapere dotuit. Currere viri et feminae nobiles atque ignobiles pariter coeperunt, certatimque eum in suis rapere domibus conabantur. Alii ad construendum monastofferre viro Dei suppliciter volebant. Sed servus omnipotentis Domini horum nihil accipiens, egressus urbem non longe desertum locum reperit, ibique sibi humile habitaculum construxit. Ad quem dum multi pergunt, exemplo illius aeternae vitae accendi desiderio coeperunt, atque sub ejus magisterio in omnipotentis se Domini servitium dederunt. Cumque ei crebro discipuli humiliter imminerent, ut pro usu monasterii possessiones quae offerebantur acciperet, ille sollicitus suae paupertatis custos fortem sententiam tenebat, dicens: Mo
Abbreviated transcription (Latin):
set ĩgressus eccłam a custodib̾ petiit ut sibi qͣntũ uellet licentia ꝯcederetur orandi.
eumq horis secretiorib egredi nõ urgerẽt. Qͥ mox ad omndũ stecit. diem q totũ ꝑegit
ĩ orõne. Cui sequentẽ ꝯtinuauit ⁊ noctẽ. Scd̾o ⁊̃ die cũ nocte subseqñti ĩ defessus ĩ p̃cib
unde ꝓficere debuit: inde ad defectꝰ dampna ꝑuenit.slam hũc simulatorẽ oicere ⁊ uerbo
traret. Qui ꝓtinꝰ currẽs uirũ dĩ alapa ꝑcussit ut qͣi religiose uite simulator de eccła cũ ꝯtu¬
mełia exiret. S hũc repẽte ułtor sp̾s inuasit atq ad uiri dĩ uestigia strauit. ac ꝑ os illiꝰ
clamare cepit. Ysa ac me eicit. Ysaac me eicit. uir qͥppe ꝑegrinꝰ qͦ censeret᷑ noĩe nesciebat᷑.
s eiꝰ nom̃ ille sp̾s ꝓdidit qͥ se ab ilo posse eici clamauit. Mox aut̃ suꝑ uexati corpꝰ uir dĩ ĩcu¬
buit. ⁊ malignꝰ sp̾s qͥ eũ ĩuasenit: abscessit. In tota urb̃e tũc statĩ qͥd ĩ eccła fcm fuisset ĩno¬

Expanded text:
set, ingressus ecclesiam a custodibus petiit ut sibi quantum vellet 304 licentia concederetur orandi, eumque horis secretioribus egredi non urgerent. Qui mox ad orandum stetit, diemque totum peregit in oratione, cui sequentem continuavit et noctem. Secundo etiam die, cum nocte subsequenti indefessus in precibus unde proficere debuit, inde ad defectus damna pervenit. Nam hunc simulatorem dicere, et verbotraret. Qui protinus currens, virum Dei alapa percussit, ut, quasi religiosae vitae simulator, de ecclesia cum contumelia exiret. Sed hunc repente ultor spiritus invasit, et ad viri Dei vestigia stravit, ac per os illius clamare coepit: Isaac me ejicit. Vir quippe peregrinus quo censeretur nsse ejici clamavit. Mox autem super vexati corpus vir Dei incubuit, et malignus spiritus qui eum invaserat abscessit. In tota urbe tunc statim quid in ecclesia factum fuisset inno
Abbreviated transcription (Latin):
Mira tes ualde ⁊ uehe¬
ment̃ stupenda. S hoc qd̃ dcm est qd̃ ante oculos ꝑ ip̃ius qͣi sub uno solis radio collec¬
tris om̃is mundꝰ adductus est sicut numꝗͣ exꝑtus sũm. ita nec conicere scio qͦnam ordi-¬
tie fieri potest ut mundꝰ om̃is ał uno hoĩe uideat᷑.

Expanded text:
Mira res valde, et vehementer stupenda. Sed hoc quod dictum est, quia ante oculos ipsius quasi sub uno solis radio collectus omnis mundus adductus est, sicut nunquam expertus sum, ita nec conjicere scio quonam ordine fieri potest, ut mundus omnis ab homine uno videatur.
Abbreviated transcription (Latin):
monasfii exigue fundẽdo diuid̾ent. qͣtenꝰ bñdictõne eiusdẽ olei om̃ia infusa uid̾ent᷑. Que ꝓtu
ut erãt uacua claudi fecit. Die uͦ alio aꝑta omia płena reꝑta st̃. psetrꝰ.

Expanded text:
monasterii exigue fundendo dividerent, quatenus benedictione ejusdem olei omnia infusa viderentur: quae protinus monasterii exigue fundendo dividerent, quatenus benedictione ejusdem olei omnia infusa viderentur: quae protinus ut erant vacua claudi
Abbreviated transcription (Latin):
um quadã die ĩ monast̾io uetꝰ oleum
deesset. iam q colligende oliue tempꝰ incũberet s fructꝰ in olius nullus appareret uisũ pr̃i
monast̾ii fuerat ut circũqͣq fre̾s in colligendis oliuis ad exibenda extͣneis oꝑa ꝑgerẽt qͣtenꝰ
ex mercede sui oꝑis aliqͣntulũ monast̾io oleum deportarẽt. Quod uir dñi nonnosus fi̾ cũ mag¬
na humilitate ꝓhibuit. ne exeuntes fr̃es ex monast̾io dĩ luera olei quererẽt animaꝵ dãpna
paterent᷑. S qr ĩ monast̾ii arborib oluie pauce inesse uidebant᷑: eas colligi p̃cepit ⁊ ĩ prelo
mitti ⁊ qͣlibet paruũ oleũ exire potuiss sibimet deferri. fcm̃q est ⁊ susceptũ ĩ ꝑuulo uascło
oleũ fr̾es nonnoso d̾i famulo deculer̃t. Q uod ip̃e ꝓtinꝰ aute altare posuit cũctis q eg̃lientib
orauit. Atq accersitis postmodũ fr̾ib p̃cepit ut hoc qd̾ decułant oleũ leuarẽt. ⁊ ꝑ cũcta nosa

Expanded text:
adam die in monasterio vetus oleum deesset, jamque colligendae olivae tempus incumberet, sed fructus in oleis nullus appareret, visum Patri monasterii fuerat ut circumquaque fratres in colligendis olivis ad exhibenda extraneis opera pergerent, quatenus ex mercede sui operis aliquantulum monasterio oleum deportarent. Quod vir Domini Nonnosus fieri cum magna humilitate prohibuit, ne exeuntes fratres ex monasterio dum lucra olei quaererent, animarum damna paterentur. Sed quia in monasterii arboribus olivae paucae inesse videbantur, eas colligi praecepit, et in praelo mitti, et quamlibet parum olei exire potuisset, sibimet deferri. Factumque est, et susceptum in parvo vasculo oleum fratres Nonnoso Dei famulo detulerunt: quod ipse protinus ante altare posuit, cunctisque egredientibus oravit, atque accersitis postmodum fratribus praecepit, ut hoc quod detulerant oleum levarent, et per cuncta vasa
Abbreviated transcription (Latin):
Qui deuota m̃te dõ adħent cũ rerũ necc̃ĩtas erposeit exhib̾e signa modo utroq
solent ut mra q̃q aliqͣndo ex p̃ce faciant. aliqͣndo ex potestate. Cum i ioħs dicat. Quotqͦt aut̃ re
do miracła exhibeãt testat᷑ petrꝰ qui thabitã mortuã oratido¬
do abstulit.: ⁊ illi reddidit orindo. slam duo qͦ fidelis famuli di bñdicti facta nũc replico ĩ quibꝰ aꝑco-
clareat. aliud hc̃ accepta diuinitꝰ ex potestate aliuid ex orõne potuisse.

Expanded text:
Qui devota mente Deo adhaerent, cum rerum necessitas exposcit, exhibere signa modo utroque solent, ut mira quaeque aliquando ex prece faciant, aliquando ex potestate. Cum enim Joannes dicat: Quotquot autem rmodo miracula exhibeant, testatur Petrdo abstulit, et illi reddidit orando. Nam duo quoque fidelis famuli Dei Benedicti facta nunc replico, in quibus aperte clareat, aliud hunc accepta divinitus ex potestate, aliud ex oratione potuisse.
Abbreviated transcription (Latin):
diss eo tm̃ꝑe qͦ fiy̾ accedebãt ad sacͣm̃ta uͥ porrexisset̾ ad suscipiẽdũ palmos ĩ ñtulloꝵ manib
p̃ueniẽtes ethiopes carbones depoñe. Corpꝰ aut̃ qd̾ tradi sac̾dotis manibꝰ udobat᷑ redire ad altare.
Aliis uͦ quos meliora m̃ita iuuabãt extẽdñtibꝰ maniꝰ ad altare lõge reced̾e demones. ⁊ c̾ ingẽti me¬
tu refug̃e. Angłm enĩ d̾i assiste̾ cernebat altari qͥ sac̾dotis manui suã qͦ manũ ĩ sacmõtoꝵ distͥbu¬
¶Quodã itẽ tm̃ꝑe ambo macharii hom̃ĩes di cũ fris cuiꝰdam uisendi gr̃a it̃ ¶De utͦq machario¬

Expanded text:
 accedebant ad sacramenta. Ubi porrexissent ad suscipiendum palmas, in nonnullorum manibus praevenientes Aethiopes, carbones deponere, Corpus autem, quod tradi Sacerdotis manibus videbatur, redire ad altare; aliis vero quos meliorum merita juvabant, extendentibus manus ad altare, longe recedere daemones, et cum ingenti metu refugere: Angelum enim Domini assistere cernebat altari, qui cum sacerdotis manu suam quoque manum in Sacramentorum distribuQuodam autem tempore ambo Macarii homines Dei, cum fratris cujusdam videndi gratia iter ager
Abbreviated transcription (Latin):
niꝰ ĩ su̾ma admiratõe uite eiꝰ isticiã atq aĩ eiꝰ uirtutes habuisse memorat᷑. ¶De sco paulo cogno
mẽto simplice.
Fuit qͥdam it̃ discipłos b̾ati antonii paulus nomĩe cognom̃to simplex. hic iniciũ ꝯũstonis
nit antonii. ibi ꝙ ex loci admonitõe ⁊ oꝑtunitate ꝯsiliũ capit. Cũq adisset ãconiũ ut it̃
ab eo salutis ĩqͥreret ille ĩtuons hominẽ sĩplicis nate respõdit ita demũ posse eũ saluari¬
issionẽ eiꝰ ꝓbaret antoniꝰ ante fores cellule sue stanti. ħ inqͥt expͨta me orans donͦ egre-¬

Expanded text:
nius, in summa admiratione vitae ejus justitiam atque animi virtutes habuisse memoratur. CAPUT XXXI. DE PAULO SIMPLICE. Fuit quidam inter discipulos sancti Antonii, Paulus nomine, cognominatus Simplex. Hic initium conversionis nit Antonii, ibique ex loci admonitione et opportunitate consilium capit. Cumque adisset Antonium, ut iter ab eo salutis inquireret, ille intuens hominem simplicis naturae esse, respondipromissionem ejus probaret Antonius, ante fores cellulae stanti: Hic, inquit, exspecta me orans, donec egre
Abbreviated transcription (Latin):
suũ quẽ furati estis ⁊ sanꝰ uob̾ reddit᷑ filiꝰ ur̃. at illi tunuert̃ ualde qd̾ ea q̃ ĩ secreto gesta st̃ ñ
latuer̃t hominẽ dĩ. gauisi st̾ aut̃ qd̾ hãc eis uiã salutis ostñdit. Et snꝰ mora ut reddidert̃ direpta
turos unꝰ ex ip̃is graue sibi durit dieñs posse ꝑielitari camelũ suũ si ei graue honꝰ ĩpoñet.
Et ait ad altm̃. Cu si ius aut potes defer. ego caielo meo parco ne moriat᷑.
camelus portare ñ ualet asinꝰ portare . At ille. facito ĩquit ut
uoles tu uid̾is. Ego eiũ nõ int̾ĩmã camelũ mea. Tũ ille.
ego ĩquit ĩponã asino põdus qd̾ tu camelo tuo ho

Expanded text:
crete gesta sunt, non latuerunt hominem Dei. Gavisi sunt tamen, quod hanc eis viam salutis ostendit, et sine mora, ut reddiderunt direpta, turos se, unus ex ipsis grave sibi duxit, dicens, periclitari posse camelum suum, si ei tam grave onus imponeret. Et ait ad alterum: Tu si vis aut potes, defer, ego camelo meo parco ne moriatur.camelus portare non valet, asinus portare? At ille: Facito, inquit, ut voles; tu videris: ego enim non interimam camelum meum. Tunc ille: Ego, inquit, imponam asino
Abbreviated transcription (Latin):
¶ uidimꝰ ⁊ apud thebaidã y sidori nõiatissimũ mõasti̾ũ ãplissimis spaciis cireĩseptũ. muroq cirẽdatũ in
qͥ mille habitãcibꝰ uiris larga p̃bent᷑ habitacła. Intͥnsecꝰ putei pluresorti irrigui. oiũim qͦ pomoꝵ¬
tãtiũ necc̃itas ulla fieret exeũdi foras. ad aliqͥd reqͥrend̾. Senior qͥdã uir grauis ⁊ de pͥmis electꝰ ao ia¬
niã sedñs hoc habebat osficii ut aduẽtãtes ea lego suscipiat qͦ ingressi ultͣ ñ exeãt. Si gͦ semel ĩgͣdi
placiũt stat ĩ mobił lex. ⁊ qd̾ ost admirabiliꝰ ingressos iã ñ legis nec̃citas s uite

Expanded text:
 Vidimus et apud Thebaidam etiam Isidori nominatissimum monasterium, amplissimis spatiis circumseptum, muroque circumdatum, in quo habitantibus viris larga praebebantur habitacula. Intrinsecus putei plures, horti irrigui, omnium quoque pomoinsecus necessitas ulla fieret exeundi foras ad aliquid requirendum. Senior quidam vir gravis, et de primis electus ad januam sedens, hoc habebat officii, ut adventantes ea lege suscipiat, qua ingressi ultra non exeant. Si ergo semel ingredi placuerit, stat immobilis lex: sed quod est admirabilius, ingressos non
Abbreviated transcription (Latin):
istracti st̃. Ego qͦ miserrima q̃ ad similes penas ĩqͥror de loco ad locũ
ħ audiui nuseratꝰ adduri ea ad spelũcã ⁊ reficiẽs animã eiꝰ fame collapsã dedi ei trerẽtos soli
dos qͥbꝰ se maritũ ac filios ñ solũ seruituti s ⁊ supplicũs obnorios redim̃et. et reuocata ea
deiutatẽ om̃is eos data pecunia libaui. ł u̾ pat̾ pafnuciꝰ. Ego ĩqͥt nicħ tale feci. tam̃ credo ad
te ꝑuenisse qd̾ celebre nom̃ ꝑafnucii int̃ monachos habeat᷑. fuit enĩ mͥ ñ medioos studus ut
uitã mea ĩ huiꝰmodi ercolerẽ disciplinis. D̾s igit᷑ mͥ de te reuelauit qr nicħ minꝰ apd̾ ip̃m m̃i
ule statiꝰ fistulas q̃s manugorebat abiciẽs secutꝰ est eũ ad hemũ. Et artẽ musicã ⁊̃ spũalẽ ꝯmu

Expanded text:
istracti sunt. Ego quoque miserrima, quia ad similes paenas inquiror, de loco ad locum haec audivi, miseratus adduxi eam ad speluncam, et reficiens animam aritum, et filios non solum servituti, sed et suppliciis asserebat obnoxios: et revocata ea ad civitatem, omnes eos data pecunia liberavit. Tunc pater Paphnutius, Ego, inquit, nihil tale feci: tamen credo etiam ad te pervenisse, quod celebre Paphnutii nomen inter monachos habeatur. Fuit enim mihi non mediocris studii, ut vitam meam in hujusmodi excolerem disciplinis. Deus igitur de te mihi revelavit, quia nihilominus apud ipsum meritille statim fistulas quas manu gerebat abjiciens, secutus est eum ad eremum, et artem musi
Abbreviated transcription (Latin):
it sc̃s machariꝰ scitiũ apellat᷑. est ã ĩ ħemo uastissima positꝰ diei ⁊ noctis it̾ habẽs de ni¬
ꝑgit᷑. aqͣ raro ĩuenit᷑. Et sicubi fu̾it odoris qͥdẽ durissimiẽ. ⁊ qͣsi bituminea s saporis ĩnoxii. St̃ aͥ
ibi uiri ualde ꝑfẽi. nͦ enĩ patit᷑ tã terribilis locꝰ nͥ ꝑfei ꝓpositi habitatorẽ su̾meq ꝯstantie. Carita¬
eatis tam̃ int̃ sẽ erga om̃s si qͥ forte ad eos accesserĩt. su̾mũ studiũ gerc̃ fert᷑ detuq qd̾ sos
machario uuã quis aliqͣndo detulisset. S ille qͥ sod̾m caritatẽ ñ q̃ sua st̾ s q̃ alt̾ius eꝯgita
bat ad aliũ fiem detulit eã qͥ qͣsi ĩfirmior uidebat᷑. Tum ale gr̃as egit d̾o ꝓ fc̃ĩs osficio. s ⁊
ile nichominꝰ plus de primo quã de se cogitãs. ad aliũ ꝑtulit. Et ille itẽ ad aliũ. Et sic cũ ꝑ
⁊ misisset ad ultimũ ip̃i defert᷑ qui eã miserat. Gratulatꝰ aut̃ so̾s machariꝰ qd̾ tantã ud̾et ĩ¬

Expanded text:
tus Macarius, Scithium appellatur. Est autem in eremo vastissima positus, diei et noctis iter habens de Nit sicubi inventa fuerit, odoris quidem dirissimi est, et quasi bituminea, sed saporis innoxii. Sunt ergo ibi viri valde perfecti nec enim patitur tam terribilis locus, nisi perfecti propositi habitatores summaeque constantiae caritatis tamen inter se et erga omnes, si qui forte ad eos accesserunt, summum studium gerunt. Fertur denique cum sancto Macario uvam quis aliquando detulisset, illas egit Deo pro fratris officio, sed et ipse nihilominus plus de proximo, quam de semetipso cogitans, ad alium pertulit, et ille item ad alium, et sic 198 per  misisset; ad ultimum ipsi defertur, qui eam miserat. Gratulatus est autem sanctus Ma
Abbreviated transcription (Latin):
dragĩta fere milib abest ab alerãdria ex nõie uici adiacẽtis ĩ qͦ uitrũ colligit᷑ ntrie uocabusũ
tͣhens ꝓspiciẽte ut credo iã tũc diuina ꝓuidñtia qd̾ ĩ illis locis pecc̃a hominũ tãquã nitro sordes
abluenda eẽnt ⁊ abolenda. I hoc igͣ loco qͥnqͥgĩta fere aut ñ multo minꝰ. cernũt᷑ iucina sibi ⁊ sub
uͥ ꝑegͥnos fr̃s aduẽtate sensert̃ ꝯtinuo uelut examẽ apũ singłi quiq ex suis cellulis ꝓruũt atq
ĩ obiuã nob̾ leto cursu ⁊ festina alacritate ꝯtẽdũt. portãtes secũ ꝗͣpłimi ip̃oꝵ urceos aque ⁊ pa¬
tos nos adducũt pͥmo c̃ psalmis ad eccłam. lauãt pedes. ac singłi quiq lintois quibꝰ utebant᷑ abst̃¬
gũt qͣsi uie laborẽ leuãtes. reũa aut̃ uite humane erũpnas misticis traditiõibꝰ abluentes.
Qd gͦ de humanitate eoꝵ qͥd de osficuis loquar qͥd de caritater cũ om̃is gest uẽt uos aciston ua

Expanded text:
 quo nitrum colligitur, Nitriae vocabulum trahens, prospiciente hoc, credo, tunc jam divina providentia, quod in illis locis peccata hominum, tamquam sordes abluenda essent et abolenda. In hoc igitur loco quinquaginta fere, aut non multo minus cernuntur vicina sibi, et sub ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et patos nos adducunt primo cum Psalmis ad Ecclesiam, lavant pedes, ac singuli quique linteis quibus utebantur, abstergunt, quasi viae laborem levantes, re autem vera vitae humanae aerumnas mysticis traditionibus abluentes. ergo nunc de humanitate eorum, quid de officiis, quid de caritate loquar, cum omnes gestirent nos ad sua
Abbreviated transcription (Latin):
m̃bra eiꝰ ita eã sanã reddidit ut mulieb̾s ĩ ea nat᷑e nulla forma
nulla spẽs appareret ⁊ eẽt ei int̃ uiros ꝯũsacio abłq feminee suspieiõis obstacło ¶ Liebãt
p̃t̾e aliqͣndo uenisse ad eũ ħeticũ qm̃dã hierachitã qd̾ genꝰ hereseos ĩuenit᷑ apud egiptũ
ħ cũ ꝑ multã loq̃ndi artẽ płimos srm̃ qͥ habitabãt ĩ heremo ꝯtͦbaret: ausus est ⁊̃ corã ip̃o fi¬
dei sue asserere prauitatẽ. Cui cũ resist̾et senior ⁊ ꝯtͣdic̃et ille ũba simplicia argum̃tis calli¬
dis eludebat. Sec ẽ uid̾et scs fidẽ frm̃ ꝑielitari. qͥd opꝰ est ĩ quit nos u̾bis ꝯtẽdeie ad subũ¬
sionẽ audientiũ : accedamꝰ ad sepulcͣ frm̃ qͥ nos p̃cesser̾t ĩ dũo ⁊ cui ꝯcesserit d̾s nr̃ suscitare

Expanded text:
mbra ejus, ita eam sanam reddidit, ut muliebris in ea naturae nulla forma, nulla species appareret, sed esset ei inter viros conversatio, absque femineae suspicionis obstaculo. Aiebanthaereseos invenitur apud Aegyptum. Hic cum per multam loquendi artem plurimos fratrum qui habitabant in eremo, conturbaret, ausus est etiam coram ipso fidei suae asserere pravitatem. Cui cum resisteret senior, et contradiceret ille, verba simplicia argumentis callidis eludebat. Sed cum videret sanctus fidem fratrum periclitari, Quid opus est, inquit, nos verbis contendere ad subversionem audie
Abbreviated transcription (Latin):
deliquisse ꝯfessi sunt. Ipse aut̃ ꝓtenus culpam peꝑcit ꝑpendens qd̃ in eiꝰ absentia tale¬
quid ultra non facerẽt quem p̃sentem sibi ĩ spũ scirent.¬

Expanded text:
deliquisse confessi sunt. Ipse autem protinus culpam pepercit, perpendens quod in ejus absentia deliquisse confessi sunt. Ipse autem protinus culpam pepercit, perpendens quod in ejus absentia ultra non facerent, quem praesentem sibi esse in spirit
Abbreviated transcription (Latin):
os ⁊ enĩ celle fuit ut qͦciẽs
ad responsũ aliqd̃ egrederent᷑ fie̾s cibũ potum q extra cellam minĩme sumerẽt. Gũq hoc
de usu regule sollicite seruaret᷑: quadã die ad responsũ fre̾s egressi st̃. ĩ quo tardiori ꝯpulsi sũt
hora demorari. Qͥ manere uixta religiosam feminã nou̾ant. Cuiꝰ ingressi habitacłm sũpserunt
cibũ. Cum q iam tardiꝰ ad cellam redissent bñdcc̃onẽ pr̃is ex more pecier̃t. Quos ille ꝓtinꝰ ꝑcũc
tatꝰ ÷ dic̃ns. uͥ comedistis: Qui responder̃t̃ dicñtes. slusquã. Quib ille ait. Quare ita mẽtimi¬
ni  Numqͥd iuiꝰ talis femine habitacłm nõ ĩcrastis: Numqͥd hos atq illos cibos ñ accepistis:
sumqͥd cot calices nõ bibistis : Cũ q eis ueñabilis pat̃ ⁊ hospicũ mulieris. ⁊ genera ciboꝵ. ⁊ nũm
potionũ diceret. recognoscentes cuncta que gessem̃t ad eiꝰ pedes tremefãcti cecideĩt. se

Expanded text:
os etenim cellae fuit, ut quoties ad responsum aliquod egrederentur fratres, cibum potumque extra cellam minime sumerent. Cumque hoc de usu regulae sollicite servaretur, quadam die ad responsum fratres egressi sunt, et in eo tardiori compulsi sunt hora demorari. Qui manere juxta religiosam feminam noverant, cujus ingressi habitaculum sumpserunt cibum. Cumque jam tardius ad cellam rediissent, benedictionem Patris ex more petierunt. Quos ille protinus percontatus est, dicens: Ubi comedistis? Qui responderunt: Nusquam. Quibus ille ait: Quare ita mentimini? Nunquid illius talis feminae habitaculum non intrastis? nunquid hos atque illos cibos non accepistis? nunquid tot calices non bibistis? Cumque eis venerabilis Pater et hospitium mulieris, et genera ciborum, et numerum potionum diceret, recognoscentes cuncta quae egerant, ad ejus pedes tremefacti ceciderunt, et se
Abbreviated transcription (Latin):
hac ħora neq febribꝰ laborat᷑a est neq basiliũ quesitura. Reg̃ssus est monachꝰ ⁊ ea hora

Expanded text:
hac hora neque febribus laboratura est, neque Basilium quaesitura.hac hora neque febribus laboratura est, neque Basilium quaesitura.
Abbreviated transcription (Latin):
denũcio ẽẽ qd̾ uideo. sle tam̃ nolle me obedire existimes: facio qd̾ uibes. Susceptꝰ itaq ĩ mo¬
nast̾io est cũ ñ pꝰ multos dies idẽ dei famłs ꝓ ethortãdis ad desid̾ia suꝑna fidelibꝰ panlo
Tongiꝰ a cella digressus est. Qͦ discedñte ꝯtigit ut ĩ monast̾io uirginũ ĩ qͦ eiusdẽ pris cura
ment̃ anxiari magnis q ñ iam uocib s stridoribꝰ clamare. Modo morit᷑a sum nͥ basiliꝰ mo¬
nacħꝰ ueniat ⁊ ip̃e mͥ ꝑ sue curatõis studiũ sałutẽ reodat. S ĩ tanti pr̃is ab̾sentia acced̾e qͥs¬
qd̾ scĩmonialis ilia ĩm̃sis febrib estuaret ⁊ basilii monachi uisitõnem anxie q̃reret. Qͦ au¬
dito uir sc̃s dedignãdo subrisit atq ait. slum qͥd nõ dixi qd̾ diabłs eẽt iste ñ monachꝰ.  Ite ⁊
de cella eum expellite. De ancilla aũ dei que anxietate febriũ urget᷑ nollite ẽẽ solliciti qr ex

Expanded text:
denuntio esse, quod video; ne tamen nolle me obedire existimes, faciam qunasterio est. Non post multos dies idem Dei famulus pro exhortandis ad desideria superna fidelibus, paulo longius a cella digressus est. Quo discedente contigit ut in monasterio virginum, in quo ejusdem Patris cura  et vehementer anxiari, magnisque jam non vocibus, sed stridoribus clamare: Modo moritura sum, nisi Basilius monachus veniat, et ipse mihi per suae curationis studium salutem reddat. Sed in tanti Patris absentia accedere quisquod sanctimonialis illa immensis febribus aestuaret, et Basilii monachi visitationem anxie quaereret. Quo audito vir sanctus, dedignando subrisit, atque ait: Nunquid non dixi quod diabolus esset iste, non monachus? Ite et eum de cella expellite. De ancilla autem Dei, quae anxietate febrium urgetur, nolite esse solliciti, quia ex
Abbreviated transcription (Latin):
tutis sue temꝑe aeri certamine carnis ĩcentiua fatigarẽt ip̃e sue tẽptõnis angustie ad or̃õnis stu¬
diũ sollertiorẽ feceĩt. Cũ q hac ĩ re ab oĩpotũte dõ remediũ ꝯtinius p̃cib q̃reret nocte quadam
asistente angło eumuchitari se uidit eiꝰ q uisi oniꝰ apparuit qd̾ oẽm mocũ ex genitalibꝰ eiꝰ moris
abscideret. Atq ex eo tm̃ꝑe ita alienꝰ extitit a tẽptatõne: ꝯcsi sexum nõ hr̃et ĩ cope.
Qua uirtute fretus ex dei oĩpocentis auxilio ut uiris ante p̃erat: ita cepit pꝰmodũ
feminis preesse. Nec tam̃ discipłos suos admonere cessabat ne se exempło eiꝰ in hac
re facise crełent ⁊ casuri tẽptarẽt donũ qd̾ non accepisset. Eo aũt temꝑe qͦ male¬
fici ĩ hac st̃ romana urb̃e dep̃hensi basiliꝰ qͥ in magicis oꝑibꝰ primꝰ suit ĩ monachico
daret. Tunc ad monast̾ium uenit ep̃s secumq basiliũ monachũ deduxit. ⁊ eqͥcium dei

Expanded text:
onis studium solertiorem fecerunt. Cumque hac in re ab omnipotenti Deo remedium continuis precibus quaereret, nocte quadam assistente angelo eunuchizari se vidit, ejusque visioni apparuit, quod omnem motum ex genitalibus ejus membris abscideret; atque ex eo tempore ita alienus exstitit a tentatione, ac si sexum non haberet in corpore. Qua virtute fretus ex omnipotentis Dei auxilio, ut viris ante praeerat, ita coepit postmodum etiam feminis praeesse; nec tamen discipulos suos admonere cessabat, ne se ejus exemplo in hac re facile crederent, et casuri tentarent donum quod non accepissent. Eo autem tempore quo malefici in hac sunt Romana urbe deprehensi, Basilius, qui in magicis operibus primus fuit, in monachico daret. Tunc ad monasterium venit episcopus, secumque Basilium monachum deduxit, et Equitium Dei
Abbreviated transcription (Latin):
et nul¬
lus ustꝰ crudelitate pascit᷑. Et deliqñs seriuis a dño iusto idcirco cedi p̃cipit᷑ ut a neqͥcia corri¬
gat᷑. Ao hoc gͦ uapulat ut em̃dari debeat. Iniqͥ aũ gehenue ignib traditi si ad correctonẽ nõ
ꝑueniũt qͦ fine sꝑ ardebũt ͦ
Gregori

Expanded text:
ed nullus justus crudelitate pascitur, et delinquens servus a domino justo idcirco caedi praecipitur ut a nequitia corrigatur. Ad hoc enim vapulat ut emendari debeat. Iniqui autem gehennae igni traditi, si ad correctionem non veniunt, quo fine semper ardebunt? GREGORI
Abbreviated transcription (Latin):
loridus
se prbrm quemidã amantiũ noie. p̃cipue simplicitatis narrauit uirũ. Quẽ hoc ha-¬
si qͣndo serpẽs ĩ foramine fugerit: signo crucis os foraminis bñdicit. statĩq ex foramine
serpẽs iã mortiuis trahit᷑. Qnẽ tante turentis uirũ ip̃e ⁊̃ uidere curaui. Eumq ad me¬
deductũ ĩ infirmoꝵ domo pancis dieb manere uolui. uͥ si qͣ adesset curatõnis gr̃a eicius
freneticũ aplłant. Qͥ nocte quadã cũ magnas uoces scilicet ĩ sanꝰ ederet. cũctosq egros
ĩ mlis clamorib ꝑturbaret ita ut nulli illic caꝑe sompnũ liceret fieb̾at res ualde mirabił
qr unde unꝰ male. inde om̃s deteriꝰ habeb̾ant. S sicut ⁊ priꝰ a reuentissimo florido ep̃o qͥ tũc

Expanded text:
loridus se presbyterum quemdam Amantium nomine praecipuae simplicitatis narravit virum; quem hoc hasi quando serpens in foramine fugerit, signo crucis os foraminis benedicit, statimque ex foramine serpens jam mortuus trahitur. Quem tantae virtutis virum ipse etiam videre curavi, eumqdeductum in infirmorum domo paucis diebus manere volui, ubi, si qua adesset curationis gratia, cicius phreneticum appellant. Qui nocte quadam cum magnas voces, scilicet ut insanus, ederet, cunctosque aegros immensis clamoribus perturbaret, ita ut nulli illic capere somnum liceret, fiebat res valde miserabilis, quia unde unus male, inde omnes deterius habebant. Sed sicut et prius a reverentissimo viro Florido episc
Abbreviated transcription (Latin):
Quob modis petre extra nos oucrm᷑. qr aut ꝑ cogitõis la
sub nosmet ip̃os recidimꝰ. aut ꝑ ꝯtẽplatõnis grãm suꝑ nos m ip̃os leuam᷑. ⁊ uo itaq qͥ porcos pauit
uagatone m̃tis ⁊ ĩmũdicia sub semet ipm cecidit. iste uͦ quẽ angłs soluit eiꝰq m̃tem ĩ extasi rapuit¬
extͣ se quidẽ s suꝑnsemet ip̃m fuit. Ut̃q gͦ ad se redier̃t qnͣdo ⁊ ile ab errore oꝑis se collegit ad cor
⁊ ille a ꝯtẽplatõis łumi culmine ad hoc rediit qd̾ in intlłc̾tu cõi ⁊ priꝰ fuit. Ueñabilis gͥ uir bñdic¬
tꝰ ĩ illa solitudine habitauit secũ: in qͣntũ se intra cogitõnis claustͣ custodiuit. Nam qͦcienscũq
hẽ ꝯtẽplatõnis ardor ĩ altũ iapuit: se ꝓculdubio sub se relic¬

Expanded text:
Duobus modis, Petre, extra nos ducimur: quia aut per cogitationis lapsum sub nosmetipsos recidimus, aut per contemplationis gratiam super nosmetipsos levamur. Ille itaque qui porcos pavit, vagatextra se quidem, sed super semetipsum fuit. Uterque ergo ad se rediit, quando et ille ab errore operis se collegit ad cor, et iste a contemplationis culmine ad hoc rediit, quod in intellectu communi et prius fuit. Venerabilis igitur Benedictus in solitudine habitavit secum, in quantum se intra cogitationis claustra custodivit, et quotiens hunc contemplationis ardor rapuit, se procul dubio sub se reli
Abbreviated transcription (Latin):
dãt panib Si gͥ secum fuit unde ad se rediit. hũc gͦ ueñabile̾ uirũ secũ habitasse dix̃im qr in
sua semꝑ custodia circũspectꝰ. aute ocłos ꝯditoris se semꝑ aspiciẽs. se semꝑ examinãs. extͣ se ocłm¬

Expanded text:
dant panibus ! Si igitur secum fuit, unde ad se rediit? Hunc ergo venerabilem virum secum habitasse dixerim, quia in dant panibus ! Si igitur secum fuit, unde ad se rediit? Hunc ergo venerabilem virum secum habitasse dixerim, quia in sua semper custodia circumspectus, ante oculos Conditoris se semper aspiciens, se semper examinans, extra se m
Abbreviated transcription (Latin):
i sc̃s uir contͣ se unanimit ꝯspirãtes sueq ꝯũsatõni longe dissimi¬
les coactos du sub se tenere uolusset. fortasse sui uigoris usum ⁊ modũ tͣnquillitatis exced̾e̾t at¬
q a ꝯtẽplatõnis lumine m̃tis sue ocłm declinasset. Dũq cotidie illoꝵ ĩ correẽtõne fatigatꝰ. minus
curaret sua ⁊ se forsitã relĩqueret ⁊ illos nõ ĩueniret. Nam qͦciens ꝑ cogitõnis motũ ninue extra
nos ducim᷑: ⁊ nos sumꝰ ⁊ nobiscũ ñ sumꝰ. qr nosmet ip̃os minime uidũtes ꝑ alia uagam᷑. An illum
usse dicimꝰ qͥ in longĩqͣm regionẽ abiit. portionẽ qͣm acceꝑat ꝯsumpsit. uni ĩ ea cuuũ ad he-¬
sit. porcos pauit. qͦs ⁊ mãc̾uicare siliquas uideret ⁊ esuriret. Qͥ tam̃ cũ postmodũ cepit cogitare
bona que ꝑdidit: scͥpcũ de illo est. In se reũsus dixit. Quãti m̃cennarii ĩ domo pr̃is mei habun-¬

Expanded text:
i sanctus vir contra se unanimiter conspirantes, suaeque conversationi longe dissimiles, coactos diu sub se tenere voluisset, fortassis sui vigoris usum et modum tranquillitatis excederet, atque a contemplationis lumine suae mentis oculum declinasset. Dumque quotidie illorum incorrectione fatigatus minus curaret sua, et se forsitan relinqueret, et illos non inveniret. Nam quoties per cogitationis motum nimium extra nos ducimur, et nos sumus, et nobiscum non sumus, quia nosmetipsos sse dicimus, qui in longinquam regionem abiit, portionem quam acceperat consumpsit, et uni in ea civium adhaesit, porcos pavit, quos et manducare siliquas viderit, et esuriret, qui tamen cum postmodum coepit cogitare bona quae perdidit, scriptum de illo est: In se reversus dixit: Quanti mercenarii in domo patris mei abun
Abbreviated transcription (Latin):
auctor ⁊ retͥbutor iute. Unde ⁊ hoc qd̾ de tarsilla amita mea ĩ omeliis euãgelii dixisse me recolo:
re plicãbo. Que int̃ alias duas sorores suas iurcute ꝯtinue orõnis. grauitate uite. singłaritate
abstinẽtie. ad culm̃ scĩtatis exereũat. Huic ꝑ uisionẽ felix attauis m̃s huiꝰ romane eccłean¬
tistes apparuit. ei q mansionẽ ꝑpecue claritatis ostẽoit dicñs. Ueni. qi ĩ hac te lucis mãsione
suscipio. Q ͤ subseq̃nti mox febie correpta ad diẽ ꝑuenit extremũ. Et̃ sicut nobilib femunis

Expanded text:
auctor ac retributor vitae. Unde et hoc quod de Tharsilla amita mea in Homiliis Evangelii dixisse me recolo replicabo; quae inter duas alias sorores suas virtute continuae orationis, gravitate vitae, singularitate abstinentiantistes apparuit, eique mansionem perpetuae claritatis ostendit, dicens: Veni, quia in hac te lucis mansione suscipio. Quae subsequenti mox febre correpta, ad diem pervenit extremum. Et sicut nobilibus feminis
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ tali eum ĩ loco ꝓite ubi a nullo homine possit ĩueniri. Tunc coruus aꝑto ore. exp̃a¬
sis ałis. cura eundem panẽ cepit discurrere atq eracitare acsi aꝑte diceret ⁊ obedire
dit. leuouit ⁊ recessit. Post triũ uͦ horaꝵ spaciũ abiecto pane rediit. ⁊ de manu hõis
dei annonã quã ꝯsueuerat accepit. ueñabilis aut̃ pãt̃ contra uitã suam ĩ ardescere sa¬
cerdotis animũ uidñs illi magis ꝗͣ sibi doluit. S p̃dc̃s florentiꝰ qr magr̃i corpͦ necare
nõ potuit: se ad extĩguendas discipłoꝵ aĩas accendit. ita ut ĩ orto celle cui bñdictꝰ inerat
ante eoꝵ ocłos nudas septẽ puellas nutteret. que coram eis sibi inuicẽ manꝰ tenentes ⁊ diueiꝰ¬

Expanded text:
et tali eum in loco projice, ubi a nullo hominum possit inveniri. Tunc corvus aperto ore, expansis alis circa eumdem panem coepit discurrere, crocitare, ac si aperte diceret, et obedire dit, levavit, et recessit. Post trium vero horarum spatium abjecto pane rediit, et de manu hominis Dei annonam quam consueverat accepit. Venerabilis autem Pater contra vitam suam inardescere sacerdotis animum videns, illi magis quam sibi doluit. Sed praedictus Florentius, quia magistri corpus necare non potuit, se ad exstinguendas discipulorum animas accendit: ita ut in horto cellae, cui Benedictus inerat, ante eorum oculos nudas septem puellas mitteret, quae coram eis sibi invicem manus tenentes, et diuti
Abbreviated transcription (Latin):
qr neq angłs. nlłs ĩ terra qr neq hõ uiuẽs ĩ corꝑe. nlłs subtꝰ terra dignꝰ inuentꝰ est qi ue¬
q aĩe corꝑe erute aꝑire nob̾ prẽt̃ dnm̃ sacͥ eloquii secreta potuer̃t. Cum gͦ ad soluendũ librũ
ulłs sub terra ĩuent̾ dignꝰ dicit᷑ qͥd obstet ñ uideo ut sub t̾rra ẽẽ infernꝰ credat᷑. Utrũ unꝰ¬

Expanded text:
ore; nullus subtus terram dignus inventus est, quia neque animae corpore exutae aperire nobis praeter Dominum sacri eloquii secreta potuerunt. Cum ergo ad solvendum librum nullus sub terra inventus dignus dicitur, quid obstet non video ut sub terra infernus esse credatur.
Abbreviated transcription (Latin):
hostiam fecerimꝰ. S studñdũ nob̃is est ut post or̃onis temꝑa ĩ qͣntũ deo largiente pos¬
sumꝰ in ip̃o aniniũ suo pond̾e ⁊ ugore seruem᷑. ne pꝰ cogitõ fluxa dissoluat. ne uana mẽ¬
ti leticia subrepat. ⁊ lucrũ ꝯpũctõnis aĩa ꝑ incuriam fluxe ergitõnis ꝑdat. Sic qͥppe qd
poposcemt anna optinere meruit que se pꝰ lacrimas ĩ eodẽ m̃tis uigore seruauit.
De qͣ niirũ seͥptum est. uułtus q eiꝰ nõ sunt ampliꝰ in dũisa mutati. Que igit᷑ non
est oblita que petiit: nõ est pͥuata muñe qd̾ poposcit.

Expanded text:
obis, ut in quantum, Deo largiente, possimus, in ipso animum suo pondere et vigore servemus, ne post cogitatio fluxa dissolvat, ne vana mentem letitia subrepat, et lucrum conpunctionis anima per incuriam fluxe cogitationis perdimas in eodem mentis vigore servavit. De qua nimirum scriptum est: Vultus eius non sunt amplius in diversa mutati. Quia igitur non est oblita, quę petiit, non est privata munere, quod poposcit.
Abbreviated transcription (Latin):
De uicino nũc loco tͥ aliquid
narrabo qd ⁊ uiri ueñ abilis marimiami ep̃i⁊ laurionis quẽ uosti ueterani monachi q ut̃q nũe¬
usq suꝑ est relatõne cognoui. Qui .s. laurio ĩ eo monast̾io qd̾ uixta nepħisinã urłe̾
loci ⁊ moꝵ magnitudine ⁊ uirtutũ studiis assidue ungebat᷑. Isdem uͦ nonnosus sub as¬
perrimo sui monast̾ii degebat patre. s eius mores mira semꝑ equanimitate tolerabat.
Sic q fr̾ibus ĩ mansuetudine p̃erat sicut crebro pr̃is iracundiã ex humilitate mitigabat.
Quia uͦ eiꝰ monast̾ium ĩ summo mõtis cacumine situm est ad quãlib paruũ ortũ fr̾ibus
excolendũ nulla planicies pateb̾at. Unus aut̃ breuissimꝰ locꝰ in latere mõtis excreuerat quẽ
ĩgentis saxi nat᷑alit̃ egrediens moles occupabat

Expanded text:
De vicino nunc loco tibi aliquid narrabo, quod et viri venerabilis Maximiani episcopi, et Laurionis, quem nosti veterani monachi, qui uterque nuncusque superest, relatione cognovi; qui scilicet Laurio in illo monasterio quod juxta Nepesinam loci et morum magnitudine, et virtutum studiis assidue jungebatur . Idem vero Nonnosus sub asperrimo sui monasterii degebat Patre: sed ejus mores mira semper aequanimitate tolerabat. Sicque fratribus praeerat in mansuetudine, sicut crebro Patris iracundiam ex humilitate mitigabat. Quia vero ejus monasterium in summo montis cacumine situm est, ad quemlibet parvum hortum fratribus excolendum nulla patebat planities: unus autem brevissimus locus in latere montis excreverat, quem ingentis sax
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ temꝑe cũ idem ueñabilis uir lampades uitreas ĩ oratorio lauaret una ex eiꝰ manib cecid̃¬
p que ꝑ ĩnumeras partes fracta dissiluit. Qui uehem̃tissimũ prĩs monast̾i furorẽ timens lam
Cumq ab orõne capud leuasset sanã lampadẽ reꝑꝑit ꝗͣ timẽs ꝑ fragm̃ta colleg̃at. Sic q ĩ duob̾
miracłis duoꝵ pr̃m uirtutes imitatꝰ est. In mole .s. saxi fcm gregorii qͥ montẽ mouit. in reꝑa¬
tione uͦ lampadis: uirtatem donati qͥ fractum calicẽ p̾stine ĩ cõlumitati restituit.
PetrꝰP

Expanded text:
que tempore cum idem vir venerabilis lampades vitreas in oratorio lavaret, una ex ejus manibus cecidit, quae per innumeras partes fracta dissiluit: qui vehementissimum Patris monasterii furorem timens, lamasset, sanam lampadem reperit, quam timens per fragmenta collegerat. Sicque in duobus miraculis duorum Patrum virtutes imitatus est: in mole scilicet saxi, factum Gregorii qui montem movit; in reparatione vero lampadis, virtutem Donati, qui fractum calicem pristinae incolumitati restituit. PETR
Abbreviated transcription (Latin):
uadam die dũ nonnosus uir uene¬
mbilis cogitaret qd̾ saltem ad ꝯdim̃ta holerũ nutͥenda iocus idem aptͦ potuisset existere si
hũc moles saxi illiꝰ non teneret. ocurrit animo qr eandẽ molem qͥnqͣgunta boum paria mo¬
uere nõ possent. Cum q de humano labore eẽt fcã desꝑatio ad diuinũ se solaciũ ꝯtulit. seq il¬
lic noct᷑no silentio ĩ orõem dedit. Cũ mane fcõ ad eundẽ locũ fr̾es uenert̃ ĩuener̃t molẽ tãte

Expanded text:
uadam die dum Nonnosus vir venerabilis cogitaret, quod saltem ad condimenta olerum nutrienda locus idem aptus potuisset existere, si hunc moles saxi illius non teneret, occurrit animo, quod eamdem molem quinquaginta boum paria movere non possent. Cumque de humano labore facta esset desperatio, ad divinum se solatium contulit, seque illic nocturno silentio in orationem dedit
Abbreviated transcription (Latin):
caballũ tuũ: ille respõdit. Ite cũ bono. Ego caballo opꝰ nõ habeo. Descẽdñtes uͦ inuitũ eñ
ĩ caballũ de qͦ deposuerãt seuauer̃t. ⁊ ꝓtinꝰ abscesser̃t. Quoꝵ equi tanto cursu illũ quem
panie ꝑtib bucellinꝰ cũ francis uenit. De monast̾io uͦ p̃fatt dei famuli rumor exierit qd̃
multas pecunias hr̃et. Ing̃ssi oratoriũ frãci cepert̃ seiuẽtes lib̾tinũ querere. lib̾tinũ clama¬

Expanded text:
caballum tuum; ille respondit: Ite cum bono, ego caballo opus non habeo. Descendentes vero, invitum eum caballum tuum; ille respondit: Ite cum bono, ego caballo opus non habeo. Descendentes vero, invitum eum in caballo, de quo deposuerant, levaverunt et protinus abscesserunt. Quorum equi tanto cursu illum quem paniae partibus Buccellinus cum Francis venit. De monasterio vero praefati famuli Dei rumor exierat, quod pecunias multas haberet. Ingressi oratorium Franci, coeperunt saevientes Libertinum quaerere, Libertinum clama
Abbreviated transcription (Latin):
tñ laurẽtiꝰ resigiosus uir qͥ nũc suꝑest ⁊ ei ip̃o in temꝑe familiarissimꝰ fuit multa mͥ de illo dic̃e ꝯsueuit. ex
quib ea que iecolo pauca narrabo. In eandẽ ꝓuinciã samnii quã supra memoraui isdẽ uir ꝓ utilitate
monast̾ii carpebat it̾. Dũq darida gotħoꝵ comes cũ ex̃c̃itu ĩ loco eod̾ uenisset di seruus ex caballo
ripientib optulit dieñs. Tollte ut habeatis qualit̾ hoc ium̃tũ minare ualeatis. Quib
dc̃is ꝓtinus se ĩ orõem dedit. Cursu aut̃ rapido p̃dicti ducis ex̃citus ꝑuenit ad fluuiũ no¬
nis tangere qͣi mortale p̃cipicium ꝑtimescebãt. Cũq dui cedñdo sessores singuli fari¬
garent᷑ unꝰ eoꝵ intulit qr ex culpa qͣm seruo dei ĩ uia fec̾ant illo sui itm̃is dispendia to¬
Terabãt. Qͥ statĩ reũsi post se lib̾tinũ reppiunt ĩ orõne ꝓstratũ. Cui cũ dic̃ent surge. tolle-

Expanded text:
tamen Laurentius religiosus vir, qui nunc superest et ei ipso in tempore familiarissimus fuit, multa mihi de illo dicere consuevit. Ex quibus ea quae recolo, pauca narrabo. In eadem provincia Samnii, quam supra memoravi, isdem vir pro utilitate monasterii carpebat iter. Dumque Darida Gothorum comis cum exercitu in eodem loco venisset, Dei servus ex caballo ripientibus obtulit, dicens: Tollite, ut habeatis qualiter hoc jumentum minare possitis; quibus dictis protinus se in orationem dedit. Cursu autem rapido praedicti ducis exercitus pervenit ad fluvium, norant; sicque aquam fluminis tangere quasi mortale praecipitium pertimescebant. Cumque diu caedendo sessores singuli fatigarentur, unus eorum intulit, quia ex culpa quam servo Dei in via fecerant, illa sui itineris dispendia tolerabant. Qui statim reversi, post se Libertinum reperiunt in oratione prostratum. Cui cum dicerent: Surge, tolle
Abbreviated transcription (Latin):
portare ꝯsueu̾at. Itaq dũ ꝑgeret accidit ut quedã mułier extĩeti filii corpuscłm ferret. Que
dũ seruũ dĩ eẽt intuita amore filii succẽsa ium̃tũ eiꝰ frenũ tenuit atq cũ iuiram̃to dixit. Nul¬
latenꝰ recedes nͥ filiũ meũ suscitauis. At ille ĩufitatũ habens tale miracłm expauit petitonis
illiꝰ uiram̃tũ. Declinare mulierẽ uoluit. s neqͣqͣm p̃ualn̾s hesit aĩo. Consid̾are libet quale qͣn

Expanded text:
portare consueverat. Itaque dum pergeret, accidit ut quaedam mulier exstincti filii corpusculum ferret. Quae dum servum Dei fuisset intuita, amore filii succensa, jumentum ejus per frenum tenuit, atque cum juramento dixit: Nullatenus recedes, nisi filium meum suscitaveris. At ille inusitatum habens tale miraculum, expavit petitionis illius juramentum: declinare 160 mulierem voluit, sed nequaquam praevalens, animo
Abbreviated transcription (Latin):
olla iactatꝰ est. Qd̾ illi audiẽtes solliciti ꝯscͥpsert̃ diem atq ĩ italiã reu̾si eo die theod̾icũ
regẽ ĩuener̃t fuisse mortuũ qͦ de eiꝰ exitu atq supplicio d̾i famulo fu̾at ostñsum. Et qr
ioħem papã asfligendo ĩ eustodiã occidit. sẏmachũ qͦ patͥciũ ferro tͥcidauit: ab illis ius¬
te ĩ ignẽ mitti apparuit quos ĩ hac uita ĩiuste iudicauit. De morte reparati.¬

Expanded text:
ollam jactatus est. Quod illi audientes, sollicite conscripserunt diem, atque in Italiam reversi, eo die Theodoricum ollam jactatus est. Quod illi audientes, sollicite conscripserunt diem, atque in Italiam reversi, eo die Theodoricum regem invenerunt fuisse mortuum quo ejus exitus atque supplicium Dei famulo fuerat ostensum. Et Iohannem papam adfligendo in custodia occidit, Simachum quoque patricium ferro trudicavit, ab illis iuste in igne mitti apparuit, quos in hac vita iniuste iudicavit. DE APPARITI
Abbreviated transcription (Latin):
ulianꝰ namq huiꝰ romane eccłe cui dõ aue¬
tore deseruio scd̃s defensor qͥ ante septem fere annos defu̾ctus est ad me adhuc ĩ monast̾io
positũ erebro ueniebat mecũq colloqͥ de aĩe utilitate ꝯsuerat. Hic itaq mͥ quadã die nar-¬
rauit dic̃ns. Theod̾ici regis tm̃ꝑib pat̃ soceri mei ĩ siciłia canonis exactionẽ egeitit atq
iam ad italiã redibat. Cui nauis appulsa est ad insulã q̃ lipporis aplłat᷑. Et qr illic uir qͥ¬
dã solitariꝰ magne uircutis habitabat dũ naute nauis armam̃ta reꝑarẽt iusum est pre-¬
set eis int̃ alia colloqñs dixit. Scitis qr rex tħeod̾icꝰ mortuꝰ est. Cui illi ꝓtinꝰ respõder̃t.¬
famłs addidit dicens. Etĩa mortuꝰ est. Nlam hest̾no die hora nona int̾ ioh̾em papam ⁊
symachũ patͥciũ discinct᷑ atq discalciatꝰ ⁊ mĩctis manib deductꝰ ĩ hac uicina uulcani

Expanded text:
 namque, huius Romanae ecclesiae, cui Deo auctore deservio, secundus defensor, qui ante fere annos septem defunctus est, ad me adhuc in monasterio posito crebro veniebat mecumque colloqui de animae utilitate consueverat. Hic itaque mihi quadam die narravit, dicens: 'Theudorici regis temporibus pater soceri mei in Siciliam exactionem canonis egerat atque iam ad Italiam rediebat. Cuius navis appulsa est ad insulam quae Liparis appellatur. Et quia illic vir quidam solitarius magnae virtutis habitabat, dum nautae navis armamenta repararent, visum est praeset, eis inter alia colloquens dixit: "Scitis, quia rex Theudericus mortuus est"? Cui illi protinus responderem papam et Symmachum patricium discinctus atque discalceatus et vinctis manibus deductus, in hanc vicinam Vulcani
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃u ii seculo isto. Qui euĩ se in hoc mundo uon fleuerit: sempiterne
plorabit illic. E ue igitur hic uoluntarie. sue illic tormentit cogẽ¬
tib. impossibile est uon fere. Dicebãt de abbate ammone: Quia
neuerint quidam ad eum petentes ut indicaret iuter eos Seuex
caui ad se. Dixit ei. Quantos putas labores sustrnui in solitudinib diu̾¬
sis ut ad quirerem fatuitatem ustam. X pp̃ de eam hod ie ꝑditurus sum:¬
ixit alba pastor. Quia int̾regauit ałba moydes fiẽm zachariã tpẽ
qruo moriebatur: diceus. Qid iudes : & ilłe dixit ei. Nich il melus
ruam tacere pater. Et dixit ei. D eium est fili. Tace. Hora autẽ
mortis eius sedeus abbas ysidorus respexit in celum. et dixit Ret
letirre. filius uieus xacharias. quia aꝑte sunt tibi ianue regui teloꝵ.¬
liquando abbas theodorus cum fr̾ib manducabat. Ee accipie¬
bãt calices cui reuerentia et tacituruitate. nec dicebant ficut mosẽ.

Expanded text:
in saeculo isto; qui enim se in hoc saeculo non fleverit, sempiterne in saeculo isto; qui enim se in hoc saeculo non fleverit, sempiterne plorabit illic; sive igitur hic voluntarie, sive illic tormentis cogentibus, impossibile est non flere. 10. Narravit abbas Daniel de avenerunt ad eum quidam petentes ut judicaret inter eos; senex illam ad se dixit ei: Quantos labores putas sustinui in solitudinibus diversis, ut acquirerem fatuitatem istam, et propter te hodie eam perditurus sumixit abbas Pastor: Quia interrogavit abbas Moyses fratrem Zachariam, tempore quo moriebatur, dicens: Quid vides? Et ille dixit ei: Nihil melius quam tacere, Pater. Et dixit ei: Verum est, fili, tace. Hora autem mortis ejus sedens abbas Isidorus, respexit in coelum, et dixit: Laetare, fili mi Zacharia, quoniam apertae sunt tibi januae regni coeloQuando abbas Theodorus cum fratribus manducabat, accipiebant calices cum reverentia et taciturnitate, nec dicebant, sicut mos est,