comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tuã amatore dei atq in necessitatibꝰ indigeroiũ
cs a celsitudine dignitatũ ꝓbomitate consci¬
senos plurimis eloq ientibꝰ p̃ferendo uiiqio
omibꝰ uir aite diumi spc̃ p̃munito: quin ĩmo
qdđ opo teẽ ueracit̃ dicere ad speculations̃ po¬
cioris salulitatis exẽplo segnes animo mcrtarito:
abst inentiã scorũ spualiũti. patrũ qincb̃ plaeis
netttantes. insuꝑab Ii certamine carnis
crucifirere molli¬
Uciem. qͦrũ ipse qͦq
bene transac¬
tas uirtutes p̃dicare
ñ desinit :
studemꝰ describ̾e. Est
autẽ huius desidii spũalis
ex actor uiroiũ optimꝰ lausus:
qͥ post dei tutelã custos pussimi
ꝓbat᷑ ordinatꝰ imꝑii. Ego igit᷑ & lingua im¬
ꝑitus. & spũalis scient̾iȩ tenuit̾ degustator.
nec ñ etiã scõrũ patrũ spũali catalogo nimis
indignꝰ magnitudinẽ p̃cepti ultra mensu¬
rã meã ꝑspiciens. reluctari tẽp̃tabã huiꝰ mol
iussioni: quȩ & sapientiȩ litteratȩ. & diuinȩ

Expanded text:
am amatore Dei, atque in necessitatibus indigentium socio, et celsitudine dignitatum pro bonitate conscientiae, plurimis eloquentibus praeferendo, atque in omnibus virtute divini Spiritus praemunito, quinimo quod oportet veraciter dicere ad speculationem potiorem, redulitatis exemplo segnes animos incitante, abstinentiam sanctorum spiritualiumque Patrum qui in Dei placito vietitantes, insuperabili certamine carnis crucifixere mollitiem, quorum ipse quoque bene transactas virtutes praedicare non desinit studemus describere. Est autem hujus desiderii spiritualis exactor virorum optimus Lausus, qui post Dei tutelam, custos piissimi probatur ordinatus imperii. Ego igitur et lingua imperitus, et spiritualis scientiae tenuiter degustator, nec non etiam sanctorum Patrum spirituali catalogo nimis indignus, magnitudinem praecepti ultra mensuram meam esse perspiciens, reluctari tentabam hujusmodi jussioni, quae et sapientiae litteratae, et divinae
Abbreviated transcription (Latin):
flamina ignis. de rubo. Uidit qm̃ in ruboar¬
debat ignis : rubꝰ autẽ noncremabatur.
Et moyses dix. Transiens uidebo hoc grande
uisum. Cur itaq noncremabatur rubꝰ
depedibꝰ tius. Locꝰ enim inqͦ stas : t̾ra sc̃a. ẽ.
tuorũ : deus abraam. ds ysaac. as iacob.¬

Expanded text:
flamma ignis de rubo: et uidit, quoniam rubus ardebat igni, rubus autem non cremabatur. et dixit Moyses: transiens uidebo hoc grande uisum, cur utique non crematur rubus. de pedibus tuis. locus enim, in quo stas, terra sancta tuorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Iacob.
Abbreviated transcription (Latin):
amicꝰ publicanorũ: : Eoqđ cũ ipsis man¬
ducarae: & biber&. Quid nos gͦ facie¬
mꝰ Neq eos quituꝑant. neq eos qui
laudant. sequam: s aut racione ieium¬
ũ cũ iołie teneamꝰ. etiã si demonẽ habe
dicam᷑  aut cũ nũ xp̃o sapient̃ uina biba

Expanded text:
m et peccatorum , eo quod cum ipsis manducaret et biberet. Quid nos ergo faciemus? Neque illos qui vituperant, neque eos qui laudant sequamur, sed aut ratione jejunium cum Joanne teneamus, etiamsi daemonem habere dicamur: aut cum Jesu Christo sapien
Abbreviated transcription (Latin):
e hoc libro quẽ deuita scõrũ patrũ Eapliciuꝵ¬
sripturi sumus. descripta ẽ nobilis capt. Inci¬
continentia mirabilisq conũsati pit p̃fatio¬
onis transactio. ee nobitarũ parit̃ atq anachoro¬
tarũ qͥ inheremo ad emulationẽ imitatio nõq
&lestiũ uiuere cupientes: suꝑni regni iter

Expanded text:
 hoc libro, quem de Vita sanctorum Patrum scripturi sumus, descripta est nobilis continentia, mirabilisque conversationis transactio coenobitarum pariter atque anachoretarum, qui in eremo ad aemulationem imitationemque coelestium vi
Abbreviated transcription (Latin):
negas. dm̃ genuisse filiũ : audi qͥd dicat per
ꝓpħam isaram. Nũqͥd ego qͥ alios parere fa¬
dominꝰ ds̃ tuu : Cui dictũ ÷. filiꝰ m̃s estũ
ne: Irrides cũ audis hodie. Apud dm̃
nũquã crastin nuquã hesternꝰ dies ÷. s sẽꝑ¬

Expanded text:
negas Deum genuisse Filium, audi quid Pater dicat per Isaiam: Nunquid ego, qui alios parere faDominus . Cui dictum est: Filius meus es tu; e. Irrides, cum audis hodie; apud Deum nunquam crastinum, nunquam hesternus dies est, se
Abbreviated transcription (Latin):
spũ scõ.Idõ enĩ dr̃ ds caritas: quia partibꝰ
ñ diuidit unitate. s in effabilit̾ coagulat
trinitatẽ. Ipsa ÷ eni trinitas unꝰ ads̃ turris
fortitudinis a facie mimici: qui inse creden-¬
te man u. exelicrt.

Expanded text:
sancto. Ideo enim dicitur Deus charitas , quia partibus non dividit unitatem, sed ineffabiliter coagulat Trinitatem. Ipsa est enim Trinitas unus Deus, turris fortitudinis a facie inimici, qui in se credent
Abbreviated transcription (Latin):
ulterius. Simplicitas me pauli urg&.
ac ꝑseqͥt᷑ & quo eã nescio. Moxq in mun¬
dus sp̃c egressus ex homine : atq in im¬
manẽ drachonẽ cubitorũ septuaginta
conũsus : in rubrũ mare ꝓtinꝰ deuolutꝰ

Expanded text:
ulterius. Simplicitas me Pauli urget ulterius. Simplicitas me Pauli urget ac prosequitur, et quo eam nescio. Moxque immundus spiritus egressus ex homine, atque in immanem draconem cubitorum septuaginta conversus, in Rubrum mare protinus devolutus
Abbreviated transcription (Latin):
biscũ conmune. ẽ Quid innos exercetis
urãm tirannidẽ : Ad postremũ sic ad
eũ locutꝰ ẽ paulus. Egredis ab isto:
rũ autẽ demon ferocior. contra diui¬
nitatẽ uociferari cepit: & dicere. Non
egredior Iratꝰ itaq tunc paulus cõntra
demonẽ reluctantẽ: egredit᷑ cellã suã
in ipsis mediis flãmis diei. Tales autẽ
sunt ȩstus egiptiorũ: ut babiloniȩ for¬
nacis ardoribꝰ p̃ eẽ credant᷑. In ipso igͥ
scopulo montis. uelut colũna celestis.
stecit paulus immobilis: & his in ora¬
tione sua locutꝰ. ẽ. ũbis. Iuuides inũ
xp̃e qui sub pontio pilato crucifirus
es. qđ ñ ante ego ex hac rupe descen¬
fecto moriturus: quã ex hoc homine
inmundũ spm̃ pellas: liberũq eũ
a tali morte digneris efficere. Quo ista
dicente: antequã ipsa hȩc ũba sui oris
impless&. maxima demon uoce ꝓclamans.
ista dicebat. Uade uade exeo: uim paci¬
oi. Ecce discedo ab nomine: nec accedo

Expanded text:
vobis commune est? quid in nos exercetis vobis commune est? quid in nos exercetis vestram tyrannidem? Ad postremum sic ad eum locutus est Paulus: Egredieris ab isto, rum autem daemon ferocior contra Divinitatem vociferari coepit, et dicere: Non egredior. Iratus itaque tunc Paulus contra daemonem reluctantem, egreditur cellam suam in ipsis mediis flammis diei: tales autem sunt aestus Aegyptiorum, ut Babyloniae fornacis ardoribus praeesse credantur. In ipso igitur scopulo montis, velut columna coelestis stetit Paulus immobilis, et his in oratione sua locutus est verbis: Tu vides, Jesu Christe, qui sub Pontio Pilato crucifixus es, quod non ante ego ex hac rupe descenfecto moriturus, quam ex hoc homine immundum spiritum pellas, liberumque eum a tali morte digneris efficere. Quo ista dicente, antequam ipsa haec verba sui oris complesset, maxima daemon voce proclamans, ista dicebat: Vade, vade; exeo, vim patior: ecce discedo ab homine, nec accedo
Abbreviated transcription (Latin):
benedictus antoniꝰ ad memoratũ paulũ
cũ eis qui ad uenerant ꝑgit: dicitq ei.
Abba paule: pelle hunc demonẽ ab
hominis istiꝰ anima. ut in columis ad
dit ad hoc paulus. Tu enĩ quid: Dicit
antoniꝰ. Michi ñuacat. Aliud opꝰ exer¬
ceo. Relicto ꝰeo. scs antoniꝰ rursus ad
ꝓpͥã reũtit᷑ cellã. Tunc gͥ assurgens se¬
nex: & orationẽ intentissims faciens.
hec ad eũ locutꝰ. ẽ : qui demone laborabat.
Abbas antoniꝰ dix̃ ut. de homine isto re¬
cedas: & głific& dnm̃. Demon autẽ in
in iuriã diuinitatis ꝓclamando multa
dicebat. Nexeo de testabilis senex. Ar¬
repta gͦ pelle quȩ humeros suos tegebat:
uerberabat eũ. repetens ac dicens. Exi:
qr hoc abbas antoniꝰ dix̃. In iuriosa autẽ
& inscm antoniũ demon ꝓtulit ũba:
uehem̃tioresq paulo contumelias irro¬
gabat. hoc claraitans. Detestandi senes.
quos obliuio nr̃a p̃teriit. insatiabiles.
qui ꝓpͥiscontenti ñ estis. quid nobis uo

Expanded text:
benedictus Antonius ad memoratum Paulum benedictus Antonius ad memoratum Paulum cum eis qui advenerant pergit; dicitque ei: Abba Paule, pelle hunc daemonem ab hominis istius anima, ut incolumis ad pdit ad hoc Paulus: Tu enim quid? Dicit Antonius: Mihi non vacat, aliud opus exerceo. Relictoque eo sanctus Antonius rursus ad propriam revertitur cellam. Tunc igitur assurgens senex, et orationem intentissime faciens, haec ad eum locutus est qui daemone laborabat: Abbas Antonius dixit ut de homine isto recedas, et glorificet Dominum. Daemon autem in injuriam divinitatis proclamando multa dicebat: Non exeo, detestabilis senex. Arrepta ergo pelle, qua humeros suos tegebat, verberabat eum, repetens ac dicens: Exi, quia hoc abbas Antonius dixit. Injuriosa autem et in sanctum Antonium daemon protulit verba, vehementioresque Paulo contumelias irrogabat, hoc clamitans: Detestandi senes, quod oblivio nostra praeteriit; insatiabiles, qui propriis contenti non estis; quid nobiscum
Abbreviated transcription (Latin):
factus es monachus. Tũ gͥ sc̃s antonius
postea quã in omibꝰ sibi ab eo credidit
satis factũ. post certos menses q ꝑfec¬
bitar& in eo uera & tota simplicitas.
grã eũ iuuante diuina: unã ei
cellulã fecit : a tercio lapide uł quar
Dicitq ei. Ecce quia iã inonachus effec¬
tꝰ essolus mane : ut possis etiã demones
experiri. Intra unũ igͥ annũ illic ma¬
nens paulus: diuinã grãm meruit. con¬
tra ȩgritudines hominũ. & contra de¬
monũ potestatẽ. Una gͥ dierũ cũ ad
scm̃ antoniũ qͥdã fuiss&e exibitus.
quẽ scelestus dirissime demon urge¬
bat. tenens in t̾cet̾os impuros spũs
pnꝙpatũ.: qui & contra ipsũ sacri¬
lega cęlũ ũba iaciebat: uiso eo sc̃s
antoni hoc his qui eũ ꝑduxerant
dix̃. Non ẽ istud opꝰ meũ. Necdũ enĩ
diuinã gram̃ contra pͥncipẽ diabo¬
licȩ legionis accepi. Est hoc quod
querit᷑. simolicis pauli. Ipse tunc gͥ

Expanded text:
factus es monachus. Tum igitur sanctus Antonius factus es monachus. Tum igitur sanctus Antonius posteaquam in omnibus sibi ab eo credidit satisfactum, post certos menses, quia perfecbitaret in eo vera et tota simplicitas, gratia eum juvante divina, unam ei cellulam fecit a tertio vel quarto dixitque ei: Ecce quia jam monachus effectus es, solus mane, ut possis etiam daemones experiri. Intra unum igitur annum illic commanens Paulus, divinam gratiam meruit contra aegritudines hominum et contra daemonum potestatem. Una igitur dierum cum ad sanctum Antonium quidam fuisset exhibitus, quem scelestus dirissime daemon urgebat, tenens inter caeteros impuros spiritus principatum, qui et contra ipsum sacrilega coelum verba jaciebat; viso eo sanctus Antonius, hoc iis qui eum perduxerant, dixit: Non est istud opus meum; necdum enim divinam gratiam contra principem diabolicae legionis accepi: est hoc quod quaeritur Simplicis Pauli. Tunc ipse igitur
Abbreviated transcription (Latin):
cõmedens: cũ adhuc haber& ex uno pa¬
ximate aliquantulã partẽ. expectat
ab antonio.ẽ: dũ totũ qđ edebat absũ¬
meroe. Eui rursus hoc dix̃ antonius.
Manduca senea. & alterũ parimatẽ.
Respondit hoc paulus. Manducabo &
hunc alterũ: si idc̃ facere te uidebo. Is
ñ edente : ñ edã. Ad noc dicit antonuis.
Michi hoc satis. ẽ. Monachus enĩ suni.
Respondit ad hoc paulus. A qͦq sufficit.
Nã & ego monachus eẽ. desido. Equȩ sur¬
rer̃ antoniꝰ Et dictis .xiͥi. psalmis. totidẽq
orationibꝰ factis: paulisꝑ in pͥncipio noctis
qͥeuit. Rursusq consurgens: a medio noc¬
tis usq in lucẽ. psallendo & orando uigi¬
omĩa senẽ : ait illi. Ecce fr̃ si huiꝰmodi qͦ¬
tidie agere. uitã potes: mecũ manebis.
Cui noc paulus dix̃. Siforte aliqͥd ã¬
plius iubeas ignoro: nã ista quȩ uidi
facile me impleturũ. ẽẽ. confido. Dequen¬
ti igͥ die : dix̃ ei. E cce in nomine dnĩ iã

Expanded text:
comedens, cum adhuc haberet ex uno pacomedens, cum adhuc haberet ex uno paximate aliquantulam partem, exspectatus ab Antonio est, dum totum quod edebat absumeret. Cui rursus hoc dixit Antonius: Manduca senex et alterum paximatem. Respondit ad hoc Paulus: Manducabo et hunc alterum, si idem facere te videro; te non edente, non edam. Ad hoc dicit Antonius: Mihi hoc satis est; monachus enim sum. Respondit ad hoc Paulus: Mihi quoque sufficit; nam et ego monachus esse desidero. Post quae surrexit Antonius, et dictis duodecim psalmis, totidemque orationibus factis, paulisper in principio noctis quievit. Rursusque consurgens a medio noctis usque in lucem psallendo et orando vigiomnia senem, ait illi: Ecce, frater, si hujusmodi quotidie agere vitam potes, mecum manebis. Cui Paulus hoc dixit: Si forte aliquid amplius jubeas ignoro; nam ista quae vidi facile me impleturum esse confido. Sequenti igitur die dixit ei: Ecce in nomine Domini jam
Abbreviated transcription (Latin):
egre iteratũ suscepiss& labor̾ẽ: aut in aliqͦ sal¬
tẽ ad momĩtũ. tristẽ uultũ secũ murmurando
monstrass&. conpuncta mens ei. ẽ: & occidente
iã sole. sic affat᷑ senẽ. Dic senea uis edimus
partẽ panis: Paulus ait. Ut plac& tͥ abba.
Talis autẽ rursus & ista responsio flerit
antoniũ: qđ ad nom̃ cibi ñ ꝓtinus accur¬
rit. sed qđ omĩa in ipsius qui iubebat. posuit
potestate. Pone gͦ mensã in qt antonius:
& panes affer. Qđ cũ obedient̃ feciss&: posu¬
it eids̃ scs antoniꝰ eos quos egipcii parimates
uocant. habentes senes uncias. & suã
quidẽ partẽ ꝑ fudit. aqua. sicci enĩ ipsi
paximates erant: ante illũ autẽ tres posu¬
it porciones. Et psalmũ sc̃s antonius quõ
cnsueuerat. dicens. mationes quadragin¬
ta fecit: ut & sic paulũ ꝓbar& Quirur
seder̃. Assupto igͥ uno parimate sc̃s anto¬
nius : ñ contigit aliũ. Senex uͦ tardius

Expanded text:
aegre iteratum suscepisset laborem, aut in aliquo salaegre iteratum suscepisset laborem, aut in aliquo saltem ad momentum tristem vultum secum murmurando monstrasset, compuncta mens ejus est, et occidente jam sole, sic affatur senem: Dic, senex, vis edimus partem panis? Paulus ait: Ut placet tibi, abba. Talis autem rursus et ista responsio flexit Antonium, quod ad nomen cibi non protinus accurrit, sed quod omnia in ipsius qui jubebat posuit potestate. Pone ergo mensam, inquit Antonius, et panes affer. Quod cum obedienter fecisset, posuit eidem sanctus Antonius eos quos Aegyptii paximates vocant, habentes senas uncias, et suam quidem partem perfudit aqua, sicci enim ipsi paximates erant; ante illum autem tres posuit portiones. Et psalmum sanctus Antonius quem consueverat dicens, orationes quadraginta fecit, ut et sic Paulum probaret: qui rursederunt. Sumpto igitur uno paximate, sanctus Antonius non contigit alium. Senex vero tardius
Abbreviated transcription (Latin):
ptũ : nec cũ ad huc iuuenis uideret᷑. In fu¬
sos itaq cortices dactilorũ optulit ei : dicenᷤ.
Accipe & inteas funes: sicut me ipsũ face¬
re uides. Qđ cũ arripuiss& senea. & qͥn¬
decĩ numero quas orgias uocant. nonã
usq hoiã cũ macrimo labore feciss&: ait
illi. Male in qͥt in teruisti. Solue qđ fac¬
tũ . ẽ: & rursus in texe. Et hoc seni homi¬
ni & ꝑquattuor dies ieiun o. tã graus
pondus imponens: ut. cũ ille tanto labori
imparẽ se uid&. a sc̃õ tandẽ antonio neces¬
sitate tali cõpulsus absceđ&: uitãq de serero
monachorũ. Qecontra fortior ad opꝰ surgen.
rederxut: funes eosdẽ & rursus intexuit:
maxime cũ difficilior iterati oꝑis ẽẽt labor.
eo quod tortũ semel restẽ retorquere pͥus. & re¬
uocare ad formã pͥorẽ. & sic iterũ in texere
alit cogeret᷑. Uidens igͥ antonius qđ eiꝰ ista
p̃cepta & libent̾ senex & pacient̃ audiss&e. neq

Expanded text:
pertum, nec cum adhuc juvenis videretur. Infupertum, nec cum adhuc juvenis videretur. Infusos itaque cortices dactylorum obtulit ei, dicens: Accipe, et intexe funes sicut meipsum facere vides. Quod cum arripuisset senex, et quindecim numero, quas orgyias vocant, nonam usque horam cum maximo labore fecisset, ait illi: Male, inquit, intexuisti; solve quod factum est, et rursus intexe. Et hoc seni homini, et per quatuor dies jejuno tam grave pondus imponens, ut cum ille tanto labori imparem se videret, a sancto tandem Antonio, necessitate tali compulsus abscederet, vitamque desereret monachorum. Qui econtra fortior ad opus surgens, detexuit funes eosdem, et rursus intexuit, maxime cum difficilior iterati operis esset labor, eo quod tortum semel restem retorquere prius et revocare ad formam priorem; et sic iterum intexere aliter cogeretur. Videns igitur Antonius quod ejus ista praecepta et libenter senex et patienter audisset, neque
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis: ex cludere paulũ uolebat. Eui cũ
ille ñ adqͥescer&. intra hostiũ cellulȩ se
reclusit antoniꝰ ꝓpt̃ ipsũ ꝑtriduũ iuge
nec inde ꝓgressus. ẽ: etiã cũ necessitas
corporalis urger&. Neq tam̃ ille defo¬
ribꝰ tã diu exclusus abcessit. Quarto
igͥ die scs antonius cũ necessitate natu¬
rȩ compelleret᷑. egressus. ẽ: iterũ dicens
Uads inqͥt hinc senex. Quid molestus esmͥ :
Habitare ñ potes mecũ. Ad quẽ paulusho
dix̃ Alud fieri potest : nͥ ut hic uiuã in
ꝗt & moriar. Circũ spiciens gͥ huc atq ilic
ses antoniꝰ. uidensq qđ nichil secũ aduitȩ
alim̃ta portar&. ñ panẽ. ñ aquã. ñ aliud qͥc¬
quã. & qđ quarto tam̃ die cõtinuo ierunio
ꝑmaner& : timensq ne ignarus longi ieiun.
nimia defectione moreret᷑: & aliquã ipsi ex
hoc relinquer& maculã : tandẽ suscepit. eũ.
Nali autẽ conũsationẽ uitȩ ꝑ om̃s degere
dies cepit. antonius. qualẽ se ñsciebat ex¬

Expanded text:
olebat. Cui cum ille non acquiesceret, intra ostium cellulae se recludit Antonius propter ipsum per triduum juge, nec inde progressus est, etiam cum necessitas corporalis urgeret. Neque tamen ille de foribus tandiu exclusus, abcessit. Quarto igitur die sanctus Antonius cum necessitate naturae compelleretur, egressus est, iterum dicens ei: Vade, inquit, hinc senex, quid molestus es mihi? habitare non potes mecum. Ad quem Paulus hoc dixit: Aliud fieri non potest, nisi ut hic vivam, inquit, et moriar. Circumspiciens igitur huc atque illuc sanctus Antonius, vidensque quod nihil secum ad vitae alimenta portaret, non panem, non aquam, non aliud quidquam, et quod quarto tamen die in continuo jejunio permaneret, timensque ne ignarus longi jejunii nimia defectione moreretur, et aliquam sibi ex hoc relinqueret maculam, tandem suscepit eum. Tali autem conversatione vitae per omnes degere dies coepit Antonius, qualem 958 se non sciebat ex
Abbreviated transcription (Latin):
nir& illuc sc̃s antoniꝰ: referente mͥ chronio
qđ clamids ex pellibꝰ facta indutꝰ ad uenerit.
Solebat autẽ ueniens ad monasteriũ frm̃
uocare exipsis machariũ : eũq his uerbis
nisse dicebat. De egipto inqͥt sunt. an de
icrosolima : Hoc autẽ signũ ab his iusserat
dari: ut qͦtiẽs aliqͥ ñ satis digni colloquio
ipsiꝰ aduenirent: ad uenisse egipcii dice¬
rent᷑. Quotiẽs autẽ scĩ qͥdã & spũ ales uide¬
rent᷑ uiri uenisse : de ierosolima nũciarent᷑.

Expanded text:
niret illuc beatus Antonius, referente mihi Cronio niret illuc beatus Antonius, referente mihi Cronio quod chlamyde ex pellibus facta indutus advenerit. Solebat autem veniens ad monasterium fratrum vocare ex ipsis Macarium, eumque his verbis nisse dicebat. De Aegypto, inquit, sunt, an de Jerosolyma? hoc autem signum ab his jusserat dari, ut quoties aliqui non satis digni colloquio ipsius advenirent, venisse Aegyptii dicerentur. Quoties autem sancti quidam et spirituales viderentur viri
Abbreviated transcription (Latin):
ołiciã eũ. S alit̃ dõ dextras dedi: & satis
uercor. Nonꝓiciã eũ. S tot actanta iterũ
dierũ ac noctiũ mala ferre ñpossum. Ad
de ipso gͥ ame fiat ignoro. Ad quẽ illi his
uerbis loquunt᷑. Dũ ad huc uiuit & suꝑ¬
ẽ. magnus ille. sic enĩ uocabat᷑ antonius.
ascendẽ eũ egrũq naui impositũ in
monasteriũ ipsiꝰ defer: expectans ibi
donec spelunca sua egressus adueniat.
Quẽ cũ uideris. referes ei ista quę pa¬
teris: atq ab eo consiliũ postulabis. Qc¬
qͥd autẽ tibi super hoc dixerit facies.
& eiꝰ monitionibꝰ ac quiesces: sciens a dõiu¬
beri tͥ. qđ ile p̃ceꝑ it. Mar igͥ sermonib
fr̃m lbent̃ instructꝰ. supͣdictũ egrũ blan¬
dis p̃cibꝰ suꝑans littorali nauiculȩ impo¬
suit: sustulitq de ciuitate ꝑ noctẽ: & ad
disciptorũ scĩ antonii habitaculũ dux̃. Cue¬
nit autẽ ut altero die uesꝑtinis horis suꝑ ue¬

Expanded text:
projiciam eum? sed aliter Deo dextras dedi, et satis projiciam eum? sed aliter Deo dextras dedi, et satis vereor. Non projiciam eum; sed tot ac tanta iterum dierum ac noctium mala ferre non possum; quid de ipso igitur a me fiat, ignoro. Ad quem illi his verbis loquuntur: Dum adhuc vivit et superest Magnus ille, sic enim vocabatur, Antonius, ascende ad eum, aegrumque navi impositum, in monasterium ejus defer, exspectans ibi donec speluncam suam egressus adveniat. Quem cum videris, referes ista quae pateris, atque ab eo consilium postulabis; quidquid tibi super hoc dixerit, facies, et ejus monitionibus acquiesces, sciens a Deo juberi tibi quod ille praeceperit. Mox igitur sermonibus fratrum libenter instructus, supradictum aegrum blandis precibus superans, littorali naviculae imposuit; sustulitque de civitate per noctem, et ad discipulorum sancti Antonii habitaculum duxit. Evenit autem ut alio die vespertinis horis superve
Abbreviated transcription (Latin):
Non potes inqͥt ineȩ satisfacere ualunta¬
a: nec tecũ solitarius habitare p̃ualeo.
Popłm uidere. ad publicũ ire desidero.
Dicit ei euloguis. Ego tibi adduco mul¬
titudinẽ frm. Pursus ferocier ac pene¬
blasphemꝰ egrotus : ue inqͥt misero m.
Tuã faciẽ nolo uidere. & ad ducis mͥ
similes tui : Solius panis deuorator es.
Concutiensq semo ipsũ. in quieta uo¬
cẽ ꝓclamabat : dicens. Nolo nolo: ad
publicũ ire desidero. Qui olen̾tia. In
cũ locũ meꝓice: unde sustulisti. Tan¬
ta gͦ erat cius insania: ad eo sensus
ipsius inferinos quodãmͦ clamores con-¬
uerterat demon: ut & suspendiss& forte
laqueo se si manus ꝑquas hoc facere pos¬
s& nabuiss&e. Ad uicinos itaq monachos
ꝑgit eulogius: dicens eis. Quid faciã:
qđ elephantiosus iste penitꝰ me despe¬
rare iam fecit: Dicunt ei. Iuã ob cau¬
sã: Respondit eis. Quia dura sunt quȩ
mͥ conat᷑ impenđe. Et quid agã ignoro.

Expanded text:
Non potes, inquit, meae satisfacere voluntaNon potes, inquit, meae satisfacere voluntati, neque tecum solitarius habitare praevaleo: populum videre, ad publicum ire desidero. Dicit ei Eulogius: Ego adduco tibi multitudinem fratrum. Rursus ferociblasphemus aegrotus: Vae, inquit, misero mihi, tuam faciem nolo videre, et adducis mihi similes tui, solius panis devorator es? concutiensque semetipsum inquieta voce proclamabat, dicens: Nolo, nolo; ad publicum ire desidero. O violentia! in eum locum me projice, unde me sustulisti. Tanta ergo erat ejus insania, adeoque sensus ipsius in ferinos quodammodo clamores converterat daemon, ut et suspendisset forte laqueo se, si manus per quas hoc facere posset habuisset. Ad vicinos itaque monachos pergit Eulogius, dicens eis: Quid faciam, quod elephantiosus iste me penitus desperare jam fecit? Dicunt ei: Quam ob causam? Respondit eis: Quia dura sunt quae mihi conatur impendere; et quid agam ignoro:
Abbreviated transcription (Latin):
ritorũ : cepit ab eo uelle discedere. multisq eũ
iniurils atq obꝓbriis increpare : dicens. Fugi¬
tiue quiꝓpã domũ deuorasti. furatꝰq es ali-¬
enã substantiã. in me occasionẽ salutis tuȩ
repperisse te credis: Culogiꝰ autẽ rogabatꝰ eũ:
& satisfaciens animo eiꝰ dicebat. Noli mi dnẽ
noli talia loqui: sed dic pocius quidte con¬
tristauerĩ: & em̃do. Elephantiosus autẽ cũ
furore dicebat. Uade: nolo istas adulationes
tuas. Pice me inqͥt in publicũ: refrigerat¬
one tua ñ egeo. Eulogius autẽ. obsecro te
inqͥt placare: aut qͥd te contristauerim
uenerãde sener edicito. Clephantiosus
autẽ asperior in furore: dicebat ad eum.
Iam ñ fero fraudulentas irrisiones tuas.
Ad ulationes & subsannationes tuas
ñtolero: necmͥ hȩc arida parcaq uita
iocunda ẽ. Polo carnibꝰ saturari. Cũq
exibitȩ ei auiro pacientissimo eulogio
carnes fuissent: cepit iterũ ꝓclamare.

Expanded text:
ritorum, coepit ab eo velle discedere, multisque eum ritorum, coepit ab eo velle discedere, multisque eum injuriis atque opprobriis increpare, dicens: Fugitive, qui propriam domum devorasti, furatusque es alienam substantiam, in me occasionem salutis tuae reperisse te credis? Eulogius autem rogabat eum, et satisfaciens animo ejus dicebat: Noli, mi domine, noli talia loqui, sed dic potius quid te contristaverim, et emendo. Elephantiosus autem cum furore dicebat: Vade, nolo istas adulationes tuas. Projice me, inquit, in publicum, refrigeratione tua non egeo. Eulogius autem, Obsecro te, inquit, placare, aut quid te contristaverim, venerande senex, edicito. Elephantiosus autem asperior, in furore dicebat ad eum: Jam non fero fraudulentas irrisiones tuas, adulationes et subsannationes tuas non tolero. Nec mihi haec arida parcaque vita jucunda est, volo carnibus saturari. Cumque ei exhibitae a viro patientissimo Eulogio carnes fuissent, coepit iterum proclamare:
Abbreviated transcription (Latin):
mottis: ut ꝓpt̃ istũ possim & ipse saluari. Ad¬
sis gͦ mͥ inũ xpt̃: atq pacientiã tali mynisterio
largiaris. Marq ad iacentẽ illũ ait sis in qͥt
fr̃ suscipio te indomĩ meã. & quacũq po¬
tuero racione sustento: Cũq ille hoc liben¬
ter amplecti sid.gnaret᷑ se dicer&: uadã gͦ
inꝗt. & asinũ quo ueharis adducã. Cui uehe¬
m̃t erultans. consensit egrotus. Qđq mat
fecit eulogiꝰ & memoratũ ad hospiciũ suu
sine ulla dilatione transuer. ł quin deci igͥ an-¬
nos. iugi curatione & perpetua ei sollicitudine
seruiebat. E quod ome tẽpꝰ & ille cuitantũ
deferebat᷑ obseqͥũ. cũ grãrũ actione & pai¬
entia grandi cuncta tolerabat: & eulogii ma-¬
nibꝰ & medicam̃tis. cibisq & balneis. ꝓut
conpetebat ualitudini. curabat᷑. Equindecĩ uͦ
annos uͦ instinctu demnonis supradictꝰ egrot᷑.
immemor tot laborũ eulogii. tantorũq me¬

Expanded text:
mortis, ut propter istum possim et ipse salvari. Admortis, ut propter istum possim et ipse salvari. Adsis ergo mihi, Christe, atque patientiam tali ministerio largiaris. Moxque ad jacentem illum ait: Vis, inquit, frater, suscipio te in domum meam, et quacunque potero ratione sustento? Cumque hoc ille libenter amplecti, si dignaretur, se diceret: Vadam ergo, inquit, et asinum quo veharis adducam. Cui vehementer exsultans consensit aegrotus; quodque mox fecit Eulogius, et memoratum ad hospitium suum sine ulla dilatione transvexit. Per quindecim igitur annos jugi curatione et perpetua ei sollicitudine serviebat, per quod omne tempus, et ille cui tantum deferebatur obsequium cum gratiarum actione et patientia grandi, cuncta tolerabat. Et Eulogii manibus et medicamentis, cibisque et balneis, prout competebat valetudini, curabatur. Post quindecim vero annos instinctu daemonis, supradictus aegrotus immemor tot laborum Eulogii, tantorumque me
Abbreviated transcription (Latin):
Hic eulogius scolasticꝰ erat: secularibꝰ
luttris eruditꝰ Qui in mortalitatis deside¬
rio captꝰ: huio mundo renuntiauerat. Di¬
uisisq rebꝰ om̃ibꝰ atq disꝑsis: parũ aliqͥd
pecuniarũ reliquerat sibi : qͥbꝰ qi operari
pse ñ poterat. uteret᷑. E u gͥ eũ quȩdã ani¬
ini defect o fatigar&:⁊ & nec cũ multis
inmonasterio degere. neq solitariã uitã
poss& ferro pacient̃: repperit quendã pib¬
ce in platea iacentẽ: ita ualitudine illa qũ
supius diri repletũ: ut sine manibꝰ & pedis
uideret᷑. Cui lingua tantũmͦ in munis atan.¬
tis cruciatibꝰ erat: qua magis poss& ab intu¬
entibꝰ malor suorũ remediũ ꝓ mereri.
Cũq eũ assistens uidiss& eulogius: qratio¬
ne facta addm̃ & quadã cũ dño pactione cele¬
brata. hns allocutus .ẽ. uerbis. Onẽ in qͥd ds̃
in tuo nomine suscipio istũ tã in mani uali¬
tudine p̃peditũ & repauso eũ usq in diem

Expanded text:
Hic Eulogius scholasticus erat saecularibus Hic Eulogius scholasticus erat saecularibus litteris eruditus, qui immortalitatis desiderio captus, huic mundo renuntiaverat, distractisque rebus omnibus atque dispersis, parum aliquid pecuniarum reliquerat sibi, quibus quia operari per se non poterat uteretur. Cum igitur eum quaedam animi defectio fatigaret, et nec cum multis in monasterio degere, neque solitariam vitam posset ferre patienter, reperit quemdam publice in platea jacentem, ita valetudine illa quam superius dixi repletum, ut sine manibus et pedibus videretur: cui lingua tantummodo immunis a tantis cruciatibus erat, qua magis posset ab intuentibus malorum suorum remedium promereri. Cumque eum assistens vidisset Eulogius, oratione facta ad Deum, et quadam cum Domino pactione celebrata, his allocutus est verbis: Domine, inquit, Deus, in tuo nomine suscipio istum tam immani valetudine praepeditum, et repauso eum usque in diem
Abbreviated transcription (Latin):
me monasterio fugi: & usq ad antonii
montẽ errando ꝑueni. Sed ebat autẽ
ille in ultimo solitudinis. int̾ loca quę
babilonis & herculis nab& nom̃ unde
it᷑ ad rubrũ mare: ꝓpe triginta in ilibꝰ
a fluuio separata. Cũ gͦ uenissẽ ad mo¬
nasteriũ eiꝰ qđ ꝓpinquũ flumini erat
ubi discipli ipsiꝰ in eo qui pispir appellat᷑
loco machariꝰ & amatas sedebant: quiq
supradietũ uirũ defunctũ sepelierunt:
ꝑqͥnq ibidẽ expectaui dies. ut antoniũ
scm̃ uiderẽ. Dicebat᷑ autẽ. ad monasteriũ
ipsũ uenire sepissime: aliquando etiã pꝰiu¬
ginti in t̾dũ pꝰ qͥnq dies: ꝓ ut illuc eũ
exhibuiss& ds̃ multis qui confluebant ad
idem monasteriũ ꝓfuturũ. Plures ig
cunc diũsis laborantes nec essitatibꝰ con¬
uener̃ fr̃s. Int̃quos & eulogius qͥdã mona¬
chus alexandrinꝰ: cum alio qui elephanti no
morbo cruciabat᷑. Quos illuc ꝓpter
huiꝰmodi causã uenisse memorabant.

Expanded text:
mei monasterio fugi, et usque ad Antonii mei monasterio fugi, et usque ad Antonii montem errando perveni . Sedebat autem ille in ultimo solitudinis, inter loca quae Babylonis et Herculis habent nomen, unde itur ad Rubrum mare, prope triginta millibus a fluvio separata. Cum ergo venissem ad monasterium ejus, quod propinquum flumini erat, ubi discipuli ipsius in eo qui Pispir appellatur loco, Macarius et Amatus sedebant, quique supradictum virum defunctum sepelierunt, per quinque ibidem exspectavi dies, ut Antonium sanctum viderem. Dicebatur autem ad monasterium ipsum venire saepissime, aliquando pviginti, interdum post quinque dies, prout illuc eum exhibuisset Deus multis qui confluebant ad idem monasterium profuturum. Plures igitur tunc diversis laborantes necessitatibus convenerunt fratres, inter quos et Eulogius quidam monachus Alexandrinus erat , cum alio qui elephantioso morbo cruciabatur, quos illuc 956 propter hujusmodi causam venisse memorabant.
Abbreviated transcription (Latin):
post qͥnq sẽꝑ dies gustando transigere: cotidie¬
autẽ facere septingentas numero oiationes.
Quo cognito e desꝑasse dicebat : eo qđ cũ ipse
eẽt. uir. & sani corporis. plusꝗ trecentas orare
ñ poss&. Cui scĩ machariꝰ ad ista respondit:
dicens. Ego sexagesimũ annũ agens. centenas
orationes ꝑdies singlos facio: & tantuĩ oꝑis
ererceo. quantũ sufficere mͥ possit. id uitã.
Certũ mͥ etiã tẽpꝰ excipio. quo sal utatione
atq sermonẽ frĩbꝰ reddo: noc me suꝑ hoc u
negligentẽ in cusant atq rep̃nendunt co.¬
gitationes mex̧. Si autẽ tu qui trecentas
orationes facis. in suꝑ a conscientia te redar¬
gui dicis. manifestũ ẽ. qđ aut has sine
aliqua rep̃hensione ñ facias. aut qđ
plures nolis facers cum possis.
Indo referebat. cũ eẽm inqͥens ad¬
hũc iuuenis. & fatigatꝰ sp̃u accidis qͦ¬
dã mͦ mente languerẽ.⁊ de archimandrite

Expanded text:
post quinque semper dies gustando transigere, quotidipost quinque semper dies gustando transigere, quotidie facere septingentas numero orationes. Quo cognito se desperasse dicebat, eo quod cum ipse esset vir, et sani corporis, plus quam trecentas orare non posset. Cui sanctus Macarius ad ista respondit, dicens: Ego sexagesimum annum agens, centenas orationes per dies singulos facio, et tantum operis exerceo, quantum sufficere mihi possit ad vitam: certum mihi etiam tempus excipio, quo salutationem atque sermonem fratribus reddo, nec me super hoc ut negligentem incusant atque reprehendunt cogitationes meae. Si autem tu qui trecentas orationes facis, insuper a conscientia tua te redargui dicis, manifestum est quod aut has sine aliqua reprehensione non facias, aut quod plures nolis facere cum possis.ndo referebat: Cum essem, inquiens, adhuc juvenis, et fatigatus spiritu acediae, quodammodo mente languerem, de archimandritae
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑: cuinom̃ ẽ ferme. In hoc monte. pene quin¬
gena resident abstinentissimi monachi. In
qui huiꝰmodi moribꝰ uit̾. Hon ex quacũq re
negociatꝰ ẽ unq Non aliqđ opꝰ fecit. Non ab
ullo aliqͥd p̃t̃ id quo uesceret᷑ accepit. Hichil
aliud autẽ faciebat: nͥ qđ incessant̃ erabat.
Sratutas sanc atq manifestas hoc ẽ trecentas
numero orationes habebat: ita ut totidẽ collec-¬
tos intra sinũ suũ gestar& lapillos. Earqͥbꝰ sin¬
guios ubi feciss& singulas orationes. de sinu
ꝓpͥo iactare consueuerat. Hicipse cũ adscm
machariũ illũ cui erat cognom̃ urbani. uiden¬
di ipsiꝰ causa aliquando ueniss&: dicit ad eũ.
Abba machari: ualde tristissũ. Quẽ cũ refer¬
re iliȩ tristitie sue coger& causã: ita respon-¬
dit. In uico aliqͦ uirgo quȩdã eẽ. ꝑhibet᷑ tri¬
ginta annos in monasterio habens. Quã ieiuna¬
no cognoui: atq ita septimanas iugit̃ totas

Expanded text:
ditur, cui nomen est Pherme . In hoc monte pene quinditur, cui nomen est Pherme . In hoc monte pene quingenti resident abstinentissimi monachi; in qui hujusmodi moribus vixit: Non ex quacunque re negotiatus est unquam, non aliquod opus fecit, non ab ullo aliquid praeter id quo vesceretur accepit; nihil autem aliud faciebat, nisi quod incessanter orabat: statutas sane atque manifestas, hoc est trecentas numero orationes habebat, ita ut totidem collectos intra suum sinum gestaret lapillos, ex quibus singulos, ubi fecisset singulas orationes, de sinu proprio jactare consueverat. Hic ipse cum ad sanctum Macarium illum, cui erat cognomen Urbani, vivendi ipsius causa aliquando venisset, dixit ad eum: Abba Macari, valde tristis sum . Quem cum referre ille tristitiae suae causam cogeret, ita respondit: In vico aliquo, virgo quaedam esse perhibetur, triginta annos in monasterio habens, quam jejunare cognovi, atque ita septimanas jugiter totas,
Abbreviated transcription (Latin):
Idõq ad scõrũ mystt̾rioiũ cõmunionẽ
confident̃ accede. Icias autẽ qđ iccirco demon
ad tẽpꝰ eẽ te fertior uisus .ẽ. ne iactare te pos¬
ses qđ tantã tẽptationẽ facile supasses: ut
ex hoc magis saluti tue res ipsa ꝓdess&. Hec
audiens runsus ad ꝓpͥã reũsus ẽ ceuã diligenc
custodiens deinceos sub quieto mensumã Costta
uͦ hoc ẽ pꝰduos menses ascõ ysidoro introxt̃
dĩ ꝓipso orauit. ulteriꝰ fuisse ꝑpessũ. Tantã
autẽ hic ipse adũ sũ demones grãm dĩ ꝓmera¬
it: ut ampliꝰ nos amuscis quã uls ademo¬
nibꝰ t̾reret᷑. Nanc morsei ethnopis uitã fuis¬
se cognouimꝰ. Q& ipse int̾ magnos illos nu¬
meratꝰ ẽ uiros. Obiit autẽ septuagesimo &
quinto ȩtatis sus anno : apud scytim. Ubi
orbt̃. qͦq factꝰ: septuaginta disciplos mor¬
ens dereliqͥt.
oiis .ẽ in egrpto qui ad uastissimã scir¬
tensis regionis solitudinẽ ten¬

Expanded text:
ideoque ad sanctorum mysteriorum communionem ideoque ad sanctorum mysteriorum communionem confidenter accede. Scias autem quod idcirco daemon ad tempus esse te fortier visus est, ne te jactare posses quod tantam tentationem facile superasses, ut ex hoc magis saluti tuae res ipsa prodesset. Haec audiens, rursus ad propriam reversus est cellam, diligenter custodiens deinceps sub quiete mensuram. Postea vero, hoc est post duos menses, a sancto Isidoro interrogatus Dei pro ipso oravit, ulterius fuisse perpessum. Tantam autem hic ipse adversum daemones gratiam Dei promeruit, ut amplius nos a muscis, quam ille a daemonibus terreretur. Hanc Moysei Aethiopis vitam fuisse cognovimus, qui et ipse inter magnos illos numeratus est viros. Obiit autem septuagesimo et quinto aetatis suae anno apud Scythin, ubi presbyter quoque factus, septuaginta discipulos moriens reliquit. ons est in Aegypto, qui ad vastissimam Scythensis regionis solitudinem ten
Abbreviated transcription (Latin):
itaq ei demon quadã nocte uenienti:
ñ ferens ulteriꝰ tãti athletȩ certamina.
Dũq aquã ꝓnus tollit eputeo. renes
ipsiꝰ desuꝑ graui qͦdã fuste ꝑcussit:
ac semi uiuũ reliquit : neq quid neq
a erbo retuliss& ggressus ipse cũ quib da.
p̃dictũ ad monasterii sui ȩcctam fecit
ꝑtinꝰ exhiberi. Eti ꝑtotũ annũ tali egri¬
tudine laborauit: ut uix tandẽ ad pͥsti¬
nũ robur. corpꝰ eiꝰ reuocari potuiss&. Tunc
illi sc̃s ysidoius hȩc dix̃. Cessa moysee in
tantũ demones ꝓuocare: & tã ꝑtinacit᷑
contra eos uelle contendere. Est enĩ & mo¬
dus certꝰ. in ipso uite monachoiũ ꝓposito:
intra quẽ nos oport& nr̃as exercere uirtu¬
tes. Cui hoc ille respondit. Tam diu ego
ab hac intentione mei animi ñ recedã:
quãdiu sõnia ac uanas cogitationes ame
uideã separari. A it gͦ tunc illi. Innomi¬
ne ihũ xp̃i: recesser᷑ iã ate turpia sõnia.

Expanded text:
itaque ei daemon quadam nocte venienti, itaque ei daemon quadam nocte venienti, non ferens ulterius tanti athletae certamina, dumque aquam pronus tollit e puteo, renes ipsius desuper gravi quodam fuste percussit, ac semivivum reliquit, neque quid, neque presbytero retulisset, egressus ipse cum quibusdam, praedictum ad monasterii sui ecclesiam fecit protinus exhiberi. Ubi per totum annum tali aegritudine laboravit, ut vix tandem ad pristinum robur corpus ejus revocari potuisset. Tunc illi sanctus Isidorus haec dixit: Cessa, Moysee, in tantum daemones provocare, et tam pertinaciter contra eos velle contendere. Est enim et modus certus in ipso vitae monachorum proposito intra quem nos oportet nostras exercere virtutes. Cui hoc ille respondit: Tandiu ego ab hac intentione mei animi non recedam, quandiu somnia ac vanas cogitationes a me videam separari. Ait ergo tum illi: In nomine Jesu Christi recesserunt jam a te turpia somnia;
Abbreviated transcription (Latin):
turbat᷑ & a uoluptatibꝰ carnis exꝑta memo¬
ria ñ recedit: Ille respondit. Iccirco ad huc
hoc pateris: Qt nec m̃tẽ tuã abhuiꝰ modi co-¬
gitationibꝰ separasti. Digͥ paulisꝑ te uolueris
uigiliis occupare. & orationibꝰ puris ꝑseue¬
rant̃ insistere : facile poteris exhac mole¬
stia liberari. Qetiã huiꝰ hortatꝰ suscepto
consilio. tãꝗ ab homine qui hoc exꝑientia
didicissoe. ad ꝓpͥã reũtit᷑ cellã: statuitqi
puniũsã noctẽ nec genua solo flectere:
nec oculis sõnũ dare. Atq ita ꝑ sexibidẽ an-¬
nos noctibꝰ cunctis stans in medio cellulȩ
suȩ: patentibꝰ sẽꝑ oculis orare consueuerio
Et tam̃ nesic qͥdẽ iuo quo laborabat ma¬
io. potuit liberari. Aliud iterũ genus
tiũ. ꝑtotas noctes habita cula circuibat
te referebat. Ex longinquis enĩ locis
int̾dũ aduobꝰ. frequent̃ autẽ a qͥnq.
milibꝰ aquã sibi deferebant. Insidiat᷑

Expanded text:
turbatur, et a voluptatibus carnis experta memoturbatur, et a voluptatibus carnis experta memoria non recedit? Ille respondit: Idcirco adhuc hoc pateris, quia nec mentem tuam ab hujusmodi cogitationibus separasti. Si igitur paulisper te volueris vigiliis occupare, et orationibus puris perseveranter insistere, facile poteris ex hac molestia liberari. Qui etiam hujus hortatu suscepto consilio, tanquam ab homine qui hoc experientia didicisset, ad propriam revertitur cellam, statuitque per universam noctem nec genua solo flectere, nec oculis somnum dare. Atque ita per sex ibidem annos noctibus cunctis stans in medio cellulae suae, patentibus semper oculis, orare consueverat, et tamen nec sic quidem illo quo laborabat malo potuit liberari. Aliud iterum genus tium, per totas noctes habitacula circuibat. te referebat. Ex longinquis enim locis interdum a duobus, frequenter autem a quinque millibus aquam sibi referebant. Insidiatur
Abbreviated transcription (Latin):
sunt : & iccirto huiꝰmodi cogitationes tͥ ue¬
hem̃t̾ in surgunt: antiquã consuetudinẽ
redrentes. Nã ut amacello canis quo uesci
assuctꝰ ẽ. ñ recedit. qđ rursus siclausũ fuerit
neq nullus in eo steterit aquo aliqͥd caͥnis
spero: abscedit: ita & tu siꝑstiteris in pposito
abstinentiȩ tuȩ. menbra tua quȩ sunt
suꝑt̾rã mortificans: castrimargiȩ exchu¬
ñ porrigis. ulteriꝰ tͥ molestꝰ. ec̃. cessahit
Qbꝰ auditis : regress ad ꝓpͥa seruus ap̃i moy¬
seus. instant̃ ac fortit̾ sui curã gerebat: ante
omĩa abstinens cibo: nichilq aliud accipi¬
ens nͥ duodecĩ sicci uncias panis: mari¬
mo tam̃ oꝑi incunbens: & quinquaginta
diurnas faciens maciones. Cũq his modis
suũ consũpsisso corpusculũ: nec sic qͥdẽ
somnia circa ipsũ uana cessabant. Rursũ
dicitq ei. Qdfaciã: qđ ita mͥ pͥstina consue¬
tudine sẽꝑ in somnis obscurat᷑ animꝰ. sensqͦ

Expanded text:
sunt, et idcirco hujusmodi cogitationes tibi vesunt, et idcirco hujusmodi cogitationes tibi vehementer insurgunt, antiquam consuetudinem requirentes. Nam ut a macello canis, quo vesci assuetus est, non recedit, quod rursus si clausum fuerit, neque ullus in eo steterit, a quo aliquid canis speret, abscedit; ita et tu si perstiteris in proposito abstinentiae tuae, membra tua quae sunt super terram mortificans, gastrimargiae exclunon porrigis, ulterius tibi molestus esse cessabit. Quibus auditis, regressus ad propria servus Christi Moyseus, instanter ac fortiter sui curam gerebat, ante omnia abstinens a cibo, nihilque aliud accipiens nisi duodecim sicci uncias panis, maximo tamen operi incumbens, et quinquaginta diurnas faciens orationes. Cumque his modis suum consumpsisset corpusculum, nec sic quidem somnia circa ipsum vana cessabant. Rursum dicitque ei: Quid faciam, quod ita mihi pristina consuetudine semper in somnis obscuratur animus, sensusque
Abbreviated transcription (Latin):
so suo. ad fr̃s ubi simul om̃s morabant᷑ eat¬
uutto hoc dicens. Quia nulli nocere iã pos¬
sũ. qͥd de istis iubetis: Tunc gͦ etiã hiĩ
qͦsile detulerat ad penitentiã uenire
ceꝑunt. confitentes dõ sua delicta: maxi.¬
me cũ agnouissent ipsũ moyseũ. qui
int̃ om̃s dudũ latrones ut eorũ pͥnceps
nominabat᷑. Głificantesq dm̃. ipsi qͦq
conũsi sunt ꝓpt̃ hutus conũsionẽ: &
facti sunt monachi ꝓbatissimi. Nlationẽ
autẽ hanc suissensibꝰ colligebant: dicen¬
tes. Qđ si iste quitã potens tãq inuictꝰ.
int̾ latrones erat. sic dm̃ agnouit & timuit.:
quars nos animarũ nr̃arũ salutẽ dilatio¬
ne remoram᷑ : Hunc iptũ beatũ moyseũ
Amones quondã urgero ceperunt ut asco¬
suetudinẽ impuritatis & fornicationis an¬
tique. reuerteret᷑ Itot actantis modis. ut
mnaret modis. At ille respondit. nolo inqui¬
ons enͣ te tristẽ: adnuc enĩ pͥncipia hȩc tua

Expanded text:
so suo, ad fratres ubi simul omnes morabantur exhso suo, ad fratres ubi simul omnes morabantur exhibuit, hoc dicens: Quia nulli nocere jam possum, quid de istis jubetis? Tunc ergo etiam ii quos ille detulerat, ad poenitentiam venire coeperunt, confitentes Deo sua delicta, maxime cum amarent ipsum Moyseum, qui inter omnes dudum latrones, ut eorum princeps nominabatur. Glorificantesque Dominum, ipsi quoque conversi sunt propter hujus conversationem, et facti sunt monachi probatissimi. Rationem autem hanc suis sensibus colligebant, dicentes: Quod si iste qui tam potens erat tanquam invictus inter latrones, sic Deum agnovit et timuit, quare nos animarum nostrarum salutem dilatione remoramur? Hunc ipsum beatum Moyseum daemones quondam urgere coeperunt, ut ad consuetudinem impuritatis et fornicationis antiquae reverteretur. Qui tot ac tantis modis, ut gnaretur modis. At ille respondit: Nolo, inquiens esse te tristem. Adhuc enim principia haec tua
Abbreviated transcription (Latin):
clectos atq igulatos & funs coneros tenens.
ita rursus natando rem eauit. Reꝑto autẽ
paruo & occulto loco. in quo nudatis pelle
deuoratis. & reliquis uenditis. ac uini
conmutatione distractis: decẽ & octo ita¬
liqͦs ipsius uini solus exhausit.⁊ & sic ad ca
in quꝰ collegas suos reliquerat loxa. ꝑmilia
qͥnquaginta reuolauit. Iste gͥ talis qualẽ
loquor. uix aliquando conpunctus ex
alicuiꝰ necessitatis periculo. ad monaste¬
riũ se contulit. frm̃. suȩq penitentiȩ
uitã sic uehem̃t̃ arripuit: ut etiã dę¬
monẽ malorũ consortẽ suorũ. qui apͥ¬
ma cũ eo etate pecauerar. ad cognoscen¬
dã uirtutẽ xpĩ eminꝰ collocara. Hoc Qq
illiꝰ quondã factũ refert᷑. latrones quateu¬
or numers quuncellã psiꝰ impetũ fecerant.
quis illo eẽt. qui ibi deger& nescientes inqui¬
rebant. Quos ille correptos parit̾ & ligatos.
ueluti saccũ aliquẽ palearũ. impositos aer¬

Expanded text:
electos, atque jugulatos, et fune connexos tenens, electos, atque jugulatos, et fune connexos tenens, ita rursus natando remeavit. Reperto autem parvo et occulto loco, in quo nudatis pelle devoratis, et reliquis venditis, ac vini commutatione distractis, decem et octo Italicos ipsius vini solus exhausit, et sic ad ea in quibus collegas suos reliquerat loca, per millia quinquaginta revolavit. Iste igitur talis qualem loquor, vix aliquando compunctus, ex alicujus necessitatis periculo ad monasterium se contulit fratrum, suaeque poenitentiae vitam sic vehementer arripuit, ut etiam Clemonem malorum consortem suorum, qui a prima cum eo aetate peccaverat, ad cognoscendam virtutem Christi eminus collocaret. Hoc quoque illius quondam factum refertur. Latrones quatuor numero, qui in cellam ipsius impetum fecerant, quis ille esset qui ibi degeret, nescientes inquirebant. Quos ille correptos pariter et ligatos, veluti saccum aliquem palearum impositos dor
Abbreviated transcription (Latin):
& homicidia ꝑpetrare. Necesse ẽ. autẽ ut
malignitatẽ qͦq ipsiꝰ dicã: quo magis pos¬
sim penitentiȩ eius monstrare uirtutẽ. Re¬
ferebant gͥ qͥdã : qđ magister quorũdã latro-¬
cinantiũ extitiss&e. Cuiꝰ & hoc int̾ latrocinia
eiꝰ factũ memorabat᷑. Pastorẽ quendã qui
in regione quadã una cũ canibꝰ suis mora¬
bat᷑: nocte ei ad celestũ eunti negotiũ. in¬
pedim̃to fuisse. Cui tantũ irascebat᷑: ut. eũ
uell& occide. Obseruabat gͦ illũ locũ: in
quo ouessuas ille claudebat. Gũq eidẽ
nunciatũ fuiss& qđ trans fluuiũ nili ci¬
grego suo ce̾t: atq in tantũ fluuius ille
creuissa: ut supalicũ suũ mulle passus tene¬
ra:. gladiũ suũ morsu tenens: & ueste sup
caput imposita: totũ fluuiũ natando tians¬
misit: quousq ad ouiũ cubile ꝑuenit. Cũq
eũ natantẽ respiciens mersus in a̾rena
pastor. later&: tunc ille arietes quattuor

Expanded text:
et homicidia perpetrare. Necesse est autem ut et homicidia perpetrare. Necesse est autem ut malignitatem quoque ipsius dicam, quo magis possim poenitentiae ejus monstrare virtutem. Referebant igitur quidam quod magister quorumdam latrocinantium exstitisset, cujus et hoc inter latrocinia ejus factum memorabatur: pastorem quemdam, qui in regione quadam una cum canibus suis morabatur, nocte ei ad scelestum eunti negotium impedimento fuisse; qui tantum irascebatur, ut eum vellet occidere. Observabat ergo illum locum in quo suas oves ille claudebat. Cumque eidem nuntiatum fuisset quod trans fluvium Nili cgrege suo esset, atque in tantum fluvius ille crevisset, ut super alveum suum mille passus teneret, gladium suum mord cus tenens, et veste super caput imposita, totum fluvium natando transmisit, quousque ad ovium cubile pervenit. Cumque eum natantem respiciens, mersus in arena pastor lateret; tunc ille arietes quatuor
Abbreviated transcription (Latin):
mãcharii. opart& enĩ me de hoc qͦq tͥ signi¬
ficari famule dĩ iause: eo qđ paruitas mea
conũsata cũ eo diuciꝰ eundẽ cognouerit di¬
ligent̃ :statura breuis. Non multa barba
faciẽ uestiebat. sed arta labia tantũ erat:
parũq circa mentũ aliqͥd uidebat᷑. Ea ni¬
mia enĩ abstinentia & pene iugi inedia:
etiã uultꝰ ipsi nudus p̃ter ceterorũ hominũ
consuetu dinẽ uidebat᷑. Ad hunc ego cũ ad¬
modũ tristis aliquando uenissẽ. dicerẽq
ei abba machari qͥd iubes faciã qñ uarȩ
cogitationes animũ meũ conturbant. di¬
centes mͥ ꝓfiçiscere hinc. qr nichil snc age¬
re te cernis. Ie respondit. Dic inqͥd
celle istius custodio. Hȩc tͥ amater ap̃i & fa¬
muls dĩ doctissime. pauca de multis ex fac¬
tis scĩ macharii uł dictis significaui.
oyses qͥdã genere etͥiops. colore
cciporis niger: seruus alicuius curiał¬
Elerat. Quẽ ob detestandos cius mores. dñs a
se abiecerat. Dicebat᷑ enĩ & palã latrocinari:

Expanded text:
Christi oportet enim me de hoc quoque tibi significare, famule Dei Lause, eo quod parvitas mea conversata cum eo diutius eumdem cognoverit diligenter statura brevis, non multa barba faciem vestiebat, sed circa labia tantum erat, parumque circa mentum aliquid videbatur. Ex nimia enim abstinentia, et pene jugi inedia, etiam vultus ipsius nudus praeter caeterorum hominum consuetudinem videbatur. Ad hunc ego cum admodum tristis aliquando venissem, diceremque ei: Abba Macari, quid jubes faciam, quoniam variae cogitationes animum meum conturbant, dicentes mihi. Proficiscere hinc, quia nihil agere te cernis; ille respondit: Dic, inquicellae istius custodio. Haec tibi, amator et famule Dei doctissime, pauca de multis ex factis sancti Macarii vel dictis significavi.oyseus quidam genere Aethiops , colore corporis niger, servus alicujus curialis erat: quem ob detestandos ejus mores dominus suus a se abjecerat. Dicebatur enim et palam latrocinari,