comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
eternũ mãsura. Oqualis dos ꝙͣta dignitat talr̃ qm
a deo acciꝑe non debuit dei sponsa a spõso suo do
aliã reciꝑe nõ decuit celestẽ sponsũ spon
docẽ aliã donare qͣm ut p oͦpcõnis gram possit mł¬
tos deo filios gignere et de filiis ire siliis q gehẽ¬
ne regni celestꝭ hedes asc̾bere merito gͣ zabulon
nato exclamat mr̃ eius lya Dicauit me deꝰ dote bona
uides ne quale qͣntũ uẽ sit zelũ insticie u̾atit᷑ possi¬
de et uiciorp odiũ ex corde gerere et ĩuitate extere¬

Expanded text:
aeternum mansura? O qualis dos, quanta dignitas talem gratiam a Deo accipere! Non debuit Dei sponsa a sponso suo dotem aliam accipere, non decuit coelestem sponsum sponsae suae dotem aliam donare, quam ut per adoptionis gratiam possit multos Deo filios gignere, et de filiis irae filiisque gehennae, regni coelestis haeredes ascribere. Merito ergo Zabulon nato exclamat mater ejus Lia: Ditavit me Deus dote bona . Videsne quale, quantumve sit zelum justitiae veraciter possidere, et vitiorum ex corde gerere, in veritate exer
Abbreviated transcription (Latin):
ogitet qui ꝑt̃ qͣlis si hit filius qͣnta sit eiꝰ uirtꝰ
cuuꝰ offõ quilib nõ solum se ipm̃ cõtra uitia nuunt
sed ecꝭ alios a piti laqueis exiꝑte contẽdit et quore
on p̃t maliciã in meliꝰ imiitare init᷑ saltẽ resistẽdo
repͥmere Nescio si pt̃ homo a deo aliquid in hac uita
maius acciꝑe innoro an possit hac grã Intłm maio¬
rẽ aliquã deus hoĩ ꝯferre qͣm ut eeꝰ mĩsterio pusi
homñes in meliꝰ mutẽt᷑ ut ⁊ de filiis dyaboh suln dei
efficiãtur. an forte cuiꝙͣ maius uidebỹ eẽ mortuos
suscitare Ergo ne maius eoit suscitare itin moritu¬

Expanded text:
ilius, quanta sit ejus virtus, cujus officio quisque non solum seipsum contra vitia munit, sed etiam alios a peccati laqueis eripere contendit, et quorum non potest malitiam in melius mutare, nititur saltem resistendo reprimere. Nescio si potest homo aliquid a Deo in hac vita majus accipere; ignoro an possit hac gratia interim majorem aliquam Deus homini conferre quam ut ejus ministerio perversi homines in melius mutentur, ut de filiis diaboli filii Dei efficiantur. An forte cuiquam magis videbitur esse mortuos suscitare? Ergone majus erit suscitare carnem it
Abbreviated transcription (Latin):
colligere qui se cupit uel credit illo uere sobrietatꝭ pocło
in ebriãdim fore hec est illa ue beata terra mentis
uidelic scabilitas trãquilla qñ mens in se ip̃a tota col¬
ligitur et ĩ uno eternitatꝭ desiderio ĩ mobiliter figit᷑
hec est illa terra qͣm ueritas ꝓmutebat cũ direbat. bĩ¬

Expanded text:
colligere, qui se cupit, vel credit illo verae sobrietatis poculo colligere, qui se cupit, vel credit illo verae sobrietatis poculo inebriandum fore. Haec est illa vere beata terra, mentis videlicet stabilitas tranquilla, quando mens in seipsa tota colligitur, et in uno aeternitatis desiderio immobiliter figitur. Haec est illa terra quam Veritas promittebat
Abbreviated transcription (Latin):
corpus nescio deus scit Quomͦ putas in ebriatꝰ exat
¶ Quid soleat ĩpedire illud in ternũ gaudĩt
ac itaq dulcediue inebriari nõ merent᷑ qui adhuc
carnaliũ desideriors fluttib agitãtur. Uifitasti ̃ qͣt
terrã. et ĩ ebriasti eam. Quid pntas est cause qd solam
terrã dus̃ dr̃ in ebriasse cur non eciã mare Sed scimꝰ qr
mens que ꝑ uaria desideria fluctuat ꝙͣ ad huc sclãriũ
curaꝵ procella exagitat ad illud in t̾mĩ gaudiũ non
admictit᷑ et illo torrẽte uoluptatꝭ non potat᷑ quãto
minus inebriat᷑. Scimꝰ qr mare semꝑ fluctuat. terra
aut̃ in eternũ stat. sic et cera elemẽta semꝑ in motu
sũt et sola terya stante stare cecera nescumt. Quid
gͦ per t̾ram inisi fixam cordis stabilitate debemꝰ accipe
de bet g ͦ fluctuatõnem cordis uest̾ngere et ad uniũs
ueri gandii desideriũ cogitatõnũ affeccõnum q mocꝰ

Expanded text:
corpus, nescio, Deus scit . Quomodo putas inebriatus erat, corpus, nescio, Deus scit . Quomodo putas inebriatus erat, at? CAPUT XXXVIII. Quid soleat impedire illud internum gaudium. Hac utique dulcedine inebriari non merentur, qui adhuc carnalium desideriorum fluctibus agitantur: Visitasti, inquit, terram, et inebriasti eam . Quid putas est causae, quod solam terram Dominus dicitur inebriasse, cur non etiam et mare? Sed scimus quia mens, quae per varia desideria fluctuat, quam adhuc saecularium curarum procella exagitat, ad illud internum gaudium non admittitur, et illo torrente voluptatis non potatur, quanto minus inebriatur? Scimus quia mare semper fluctuat, terra autem in aeternum stat. Sic et caetera elementa semper in motu sunt, et sola terra stante, stare caetera nesciunt. Quid igitur per terram, nisi fixam cordis stabilitatem debemus accipere? debet igitur fluctuationem cordis restringere, et ad unius veri gaudii desiderium cogitationum affectionumque motus
Abbreviated transcription (Latin):
aut aũtꝭ int̾ne dulcedĩs degustatõnem sc̾pt᷑a
sacra nĩe gustũ nũs ebrietate nocat ut ꝙͣ sit
ꝑna nel magna ostẽdat Parua quid̃ ad comꝑacõne
suture plenitudĩs magna aut̃ in ꝯꝑacõne cnuislib
mũdaue Iocũditatis. pñs et enĩ spn  luĩ iuror delec¬
tacio fut᷑e uite gaudiis compata qͣntũlib ex tres
terioro deleitacõnum suauitas est nulla/ O dulcedõ
mirãda. dulcedo tã magna dulcedo tam ꝑua Quo¬
modo nõ magna q̃ mũdanã omẽm excedisi Quom ͦ
non ꝑua q̃ de illa plenitudrẽ uix stillã modicam
decerpis Modicũ quiddã de tanto felicitatꝭ pelago
mẽtib instillas mẽtem tñ quã ĩfũdis plene ĩ ebrias
Merito tãtillũ de tanto qustus quidã dicit᷑ merito ꝓicħoꝰ
que mẽtem a se ipa alienat ebrietas nominat᷑ Gustus gᵒ
eam Audi honiẽm hac ebrietate madente et quid circa se
agatur oĩo ignouãtem Sine in corpe inquit siue extra

Expanded text:
autem internae dulcedinis degustationem Scriptura sacra nunc gustum, nunc ebrietatem vocat, ut quam sit parva, vel magna ostendat, parva quidem ad comparationem futurae plenitudinis, magna autem in comparatione cujuslibet mundanae jucunditatis. Praesens etenim spiritualium virorum delectatio futuraeteriorum delectationum suavitas est nulla. O dulcedo miranda, dulcedo tam magna, dulcedo tam parva! Quomodo non magna? quae mundanam omnem excedis. Quomodo non parva? quae de illa plenitudine vix stillam modicam decerpis. Modicum quidem de tanto felicitatis pelago mentibus instillas, mentem tamen quam infundis, plene inebrias. Merito tantillum de tanto, gustus quidem dicitur, merito nihilominus quae mentem a seipsa alienat, ebrietas nominatur. Gustus eeam . Audi hominem hac ebrietate madentem, et quid circa se agatur omnino ignorantem: Sive in corpore, inquit, sive extra
Abbreviated transcription (Latin):
Inclinamꝰ Tunere itaq deum pp̃ se ipm̃ honiẽs autẽ
in oꝑibus insticit E qñ putas uubem ad ꝑfectam obedi¬
enciam cõnalescet insi eũ gad. et aser .⁊ amor abstinẽti
enciam absq ulla cõtraditõne se subdit Qui enĩ tam ad¬
uersa ꝑpeti qͣm in prosꝑis non delectari apud semet¬
ip̃m̃ statuit que difficultas eius obediam ulteruis mi¬
miere pot̾it. Si eni dura et asꝑa queq pro dei amore
eciã per iemet ip̃m appeto. cur nõ magis hec ex adiũ¬
cta obediã ad maioris meriti glam̃ tolero. Recte gᵒ post
natũ gad et aser ruben exir̃e dr̃ quia ennor dñi ex
uolũtaria abstmẽcia et paciã ad om̃em obediẽtiam
et qͣuz cante eius appentꝰ temꝑandus sit
ed quãtus qualisq bone opimonis odor de ip̃o cir¬
cũ quaq spargitur qui nulla molestia nulla in opra
cudio obediecie p̾peditur. hee sũt mãdrage
iubem ĩuenit quas ab ip̃o mater eiꝰ lia accexit Quid

Expanded text:
inclinamus. Timere itaque Deum propter seipsum, homines autem inclinamus. Timere itaque Deum propter seipsum, homines autem in operibus justitiae. Sed, quando putas Ruben ad perfectam obedientiam convalescere, nisi eum Gad et Aser id est amor abstinentiaentiam absque ulla contradictione se subdit. Qui enim tam adversa perpeti quam in prosperis non delectari apud semetipsum statuit, quae difficultas ejus obedientiam ulterius minuere poterit? Si enim dura et aspera quaeque pro Dei amore etiam per memetipsum appeto, cur non magis haec ex adjuncta obedientia ad majoris meriti gloriam tolero? Recte ergo post natum Gad et Aser Ruben exire dicitur, quia timor Domini ex voluntaria abstinentia et patientia ad omnem obedientiam et quam caute ejus appetitus temperandus sit. ed quantus qualisque bonae opinionis odor de seipso circumquaque spargitur, qui nulla modestia, nulla inopia a studio obedientiae praepeditur? Hae sunt mandragorae quas Ruben invenit, quas ab ipso mater ejus Lia accepit. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
adueria nõ formndare insi suggerẽtib dan et nexta¬
lun future uite tormẽta nel pͥmia et grna noñ splum
frequẽter ĩmo pene indesiuenter cogetur aspite᷑ uuc̃
autẽ per assidnã consideratõnem futuroꝵ maloro fa¬
cile ei ꝑsuadetur cõtemptus pñcium bonore Et it̾m
dan et neptalim pͥus nastant᷑ nł cur gad et aser posteriͦ
atis itaq gad et aser iam tẽpus instat quo rubs̃
mãdragonas ĩueniat si tñ eũ foias exire nõ pige¬
at S cur eũ uelle exire dubitemꝰ. quẽ iam ad exeñd̃
nel introeu̾dum ydoneũ esse cognoscimꝰ: Cuedendũ est
enĩ eũ post tõt natos mr̃is sue post tot liberos bale
nel zelphe iã adultũ et posse et uelle ad pr̃is sui
impium exire et incrare. Sed si per ruuen ut sris
dictum est enuorẽ dei accipimꝰ. quid ꝑ eius introitũ
uel exitũ acciꝑe debemiꝰ Quid est enĩ nel intus eẽ
uel foras exire. Ruben intus est qñ in secreto cordis

Expanded text:
rmidare, nisi suggerentibus Dan et Nephtalim futurae vitae tormenta, vel praemia aeterna, non solum frequenter, imo pene indesinenter cogeretur aspicere? Nunc autem per assiduam considerationem futurorum malorum facile ei persuadetur contemptus praesentium bonorum. Et iterum Dan et Nephtalim prius nascantur, et cur Gad et Aser posteriusNatis itaque Gad et Aser, jam tempus instat quo Ruben mandragoras inveniat, si tamen eum foras exire non pigeat. Sed cur eum velle exire dubitemus, quem jam ad exeundum, vel introeundum idoneum esse cognoscimus? Credendum est enim eum post tot natos matris suae, post tot liberos Balae vel Zelphae, jam adultum, et posse et velle ad patris sui imperium exire et intrare. Sed, si per Ruben, ut superius dictum est, timorem Dei accipimus, quid per ejus introitum vel exitum accipere debemus? Quid est eum vel intus esse, vel foras exire? Ruben intus est, quando in secreto cordis
Abbreviated transcription (Latin):
io pet. pnĩam agente qͣnta tune solempnitas erit
suꝑ quolib iusto ꝓ iusticia libenter moriẽte/ uere aser
runt. iam illo panre angelor deliciisq et̾ nis uescũtur
iam torrẽte uoluptatis deb̾antur. Et ad huic huiꝰ
a ser delicias in saciabilit̾ esuriĩt et usq hodie esuriẽtes
et sitiẽtes insticiã in tanta celestiũ gandioꝵ habũdãcia
hanc suã famen nel siti sedare non possũt/ aser pĩgua
paine eius et p̾bebit delicias regib. Quã putas largꝰ
esse pt̃ in necessitates paupin eui suꝑhabundat par̃e
delicias regũ Qͣntũ putãs mirãtur ꝙͣtum ne gratu¬
lantur in eius ꝯstancia quos inuẽter ad huc ĩualli
lacͥmaꝵ pͥmit ĩ firmitas sua sitm̃ delectãtur in eius
oꝑib. ill etꝭ quos iam absorbuit felicitas illa eterna
siser pignis panis et p̾bebit delicias regib Et unde
uita diuiciaꝵ hundancia tanta deliciaꝵ cor
ut dcm̃ est de hostiũ spoliis in tã frequẽti uictoria

Expanded text:
itentiam agente , quanta tunc solemnitas erit super quolibet justo, pro justitia libenter moriente? Vere Aser runt, jam illo angelorum pane, deliciisque aeternis vescuntur, jam torrente voluptatis inebriantur, et adhuc hujus Aser delicias insatiabiliter esuriunt, et usque hodie esurientes, et sitientes justitiam, in tanta coelestium gaudiorum abundantia hanc suam famem vel sitim sedare non possunt. Aser, pinguis panis ejus, et praebebit delicias regibus. Quam putas largus esse potest in necessitates pauperum, cui superabundat parare delicias regum? Quantum putas mirantur, quantumve gratulantur in ejus constantia, quos viventes adhuc in valle lacrymarum premit infirmitas sua, si tantum delectantur in ejus operibus illi etiam quos jam absorbuit felicitas illa aeterna? Aser, pinguis panis ejus, et praebebit delicias regibus. Et unde ei tanta divitiarum abundantia, tanta deliciarum copia, nisi, ut dictum est, de hostium spoliis in tam frequenti victoria?
Abbreviated transcription (Latin):
aser hosti suo facile illudit dũ ꝑtem qͣm tuetur alta
hostes snos tam mauit᷑ qͣm ab mio reluctã
iidet ac despicit. unde fit ut eũ hostes sin sua ĩ pue¬
nacõne non tam nexant ꝙͣ t̾umphandi assidue ma¬
teriã mũstrarẽt huic est ꝙ spretis sius ĩ pugnatõni.¬
bus mũdams uidelic aduersĩtatib in frĩs sm ꝑfecuto¬
res carnales scil delettatõnes totꝰ effert᷑ et eos
magna ammaduersione ꝑsequit᷑ Tantꝰ enĩ terror
in pugnatores gad subito in uadit cũ ei se aser in
p̾m sui certannẽ adiũgit ut om̃s absq mora ad fu¬
gam se ꝯuertãt cũ nec ad horã quid̃ uicissim sibi frĩb
auxiliũ ferẽtib resistẽ audeãt. ueri utiq ar̃e hostes
carnales sũt delectatõnes. Sed quis queso locus pne
de lectacõm int̾ tormẽta relĩquitur que iste nr̃ aser
pter deũ non solũ paciẽter feure. sed et

Expanded text:
Aser hosti suo facile illudit, dum partem tuetur, altaAser hosti suo facile illudit, dum partem tuetur, altaloco hostes suos tam inaniter quam ab imo reluctantes deridet ac despicit. Unde fit ut eum hostes sui sua impugnatione non tam vexent quam ei triumphandi assidue materiam ministrent. Hinc est quod, spretis suis impugnatoribus mundanis videlicet adversitatibus, in fratris sui persecutores carnales scilicet delectationes totus effertur, et eos magna animadversione persequitur. Tantus autem terror impugnatores Gad subito invadit, cum ei se Aser in praelii sui certamine adjungit, ut omnes absque mora ad fugam se convertant, cum nec ad horam quidem, vicissim sibi fratribus auxilium ferentibus, resistere audeant. Veri utique animae hostes carnales sunt delectationes. Sed quis, quaeso, locus pravae delectationi inter tormenta relinquitur, quae iste noster Aser propter Deum non solum patie
Abbreviated transcription (Latin):
¶ Duomiͦ in cordis custodia uicissĩ
sibi uirentes p̾dute corpentur
ssistũt autẽ et eis frẽs su non segnes quid̃ ad aupi¬
lia ferenda neptalim intꝰ cum dan in cuuũ pate
ꝯponẽda aser exterius cũ gad ĩbiolencia hostiũ expug¬
nanda. Gad ita ꝙͣ et a ser iugilant cõtra hostes/ Am er
neptalim sollicits sũt cioca cuies huic gͦ dan minat
Illis neptalim fellicit sui blãditur dmn c̾ret minis
Reptalun fonet ꝓmiissis, Ille ꝓuint malos Iste remuu̾at
bonos. unꝰ t̾rore chehenne corda ꝑterret alter spc sel¬
citatis et ue aiõs demłcet. Qntum gͦ putas neptale
iste dans eloquia pulcͥtudinis fr̃em suũ in tali negocio
adiuat qui aiõs auditorẜ dulcedine eloqun sui pene ab¬
sq mora quo uult ĩ clinat adiuat et aser exertus
hic latus unũ protegit ille alt̾m defeidit. Gad c̾tat
in dextro a ser diuutat in sinistro. Gad ĩsidiat᷑ mũdi
huiꝰ p̾spitas. aser u̾o ꝑsequit᷑ mũdana aduersitas E

Expanded text:
 Quomodo in cordis custodia vicissim sibi virtutes praedictae cooperentur. Assistunt autem et eis fratres sui, non segnes quidem ad auxilia ferenda, Nephtalim intus cum Dan in civium pace componenda, Aser exterius cum Gad in violentia hostium expugnanda. Gad itaque et Aser vigilant contra hostes; Dan et Nephtalim solliciti sunt circa cives. Hinc ergo Dan minatur; illinc Nephtalim blanditur. Dan terret minis, Nephtalim fovet promissis. Ille punit malos, iste remunerat bonos. Unus gehennae terrore corda perterret, alter spe felicitatis aeternae animos demulcet. Quantum ergo putas Nephtalim iste, dans eloquia pulchritudinis, fratrem suum in tali negotio adjuvat, qui animos auditorum dulcedine eloquii sui, pene absque mora, quo vult inclinat? Adjuvat et Aser exteriushostium incursum. Hic latus unum protegit, ille alterum defendit. Gad certat in dextro, Aser dimicat in sinistro. Gad insidiatur, mundi hujus prosperitas; Aser vero persequitur, mundana adversitas. Sed
Abbreviated transcription (Latin):
et uero gaudiũ ueratit̾ tunc habemꝰ qñ de ueris et
int̾ius bonis gandemꝰ dd talis plis desideriũ aplũs
laude hoĩ delectat᷑ qͦd̾ sit in tͥmĩ gandiũ exꝑiri
non meretur . Recte gͦ post natĩtate gad et a ser lia
talẽ filiũ gtenuit. qr nisi ꝑ abstinẽtiam et pacĩam
miens huãna ad uerũ gaudiũ non ꝑtingit. Mptͤet eñi non solũ¬

Expanded text:
verum gaudium veraciter tunc habemus, quando de veris et internis bonis gaudemus. Ad talis prolis desiderium Apostolus laude hominum delectatur, quod sit internum gaudium experiri non meretur. Recte autem post nativitatem Gad et Aser, Lia talem filium genuit; quia, nisi per abstinentiam et patientiam, mens humana ad verum gaudium non pertingit. Op
Abbreviated transcription (Latin):
uantũ namq putas aser iste huũdat diuiciis
spuͣlium cõsolacõnum qͣntũ q affluit deliciis
spualium gandioꝵ. cuiꝰ diuicias quelib adu̾sitas ñ
tam mimiere ꝙͣ augere solet cuiꝰ delicias ꝙͣnis tor¬
mẽtum nec saltun int̾ polare ualet. Ram ꝙͣto duruus
p̾mitur exterius tãto delectabiliꝰ glãtur interrus
hee sũt ille delicie quas tm̃ sicuit quam tam gͣcenter
accipint non dico pauꝑes et ignobiles sed eit ipsi

Expanded text:
Quantum namque putas Aser iste abundat divitiis spiritualium consolationum, quantumve affluit deliciis spiritualium gaudiorum, cujus divitias quaelibet adversitas non tam minuere quam augere solet, cujus delicias quodvis tormentum nec saltem interpolare valet. Nam quanto durius premitur exterius, tanto delectabilius gloriatur interius. Hae sunt illae deliciae, quas tantum sitiunt, quas tam gratanter acc
Abbreviated transcription (Latin):
int̾ t̾muros uidit uequiẽ ꝙ eẽt bona. et t̾ram ꝙ esset
optima et supposuit humerũ suũ ad portãdum et faitꝰ
est tͥ bitis ẜuiens / eportet gͦ nos trãsire de terraad
terrã de t̾ra aliena ad t̾ram ꝓpriam/ de exilio ad prĩa
de gente ad gẽtem de regno ad ppłm alterũ de terra
moriẽciũ ad terrã uiẽcium si uolumꝰ exꝑiendo nosse
uerũ er in t̾nũ gaudiũ Cõcupiscamꝰ et nos terrã illã
quã ysacal iste iuidit et concmpunt. Si eñ non uidisset
yo hac terra asmꝰ factus et fortꝭ effectus libẽter
supposint humerũ suũ ad portand et factus est t¬
terrã quam uidit pro qua ad om̃em laborẽ fortis ꝑdura¬
uilis in altero fortꝭ effectus. de uno hũiliatus de altero
robonatꝰ fortitudinis suc humeꝵ ad om̃em laborẽ libẽ¬
ter melmauit et in acquirãdo diuinã glã/non suãuere
regi dignũ t̾ bntum ꝑsoluit uultis autꝭ audire et alt̾m
sumh ratõne sib uiluisse et ad om̃em ncħoꝰ labouem

Expanded text:
set optima, et supposuit humerum suum ad portandum, et factus est tributis serviens . Oportet ergo nos transire de terra ad terram, de terra aliena ad terram propriam, de exsilio ad patriam, de gente ad gentem, et de regno ad populum alterum, de terra morientium ad terram viventium, si volumus experiendo nosse verum et internum gaudium. Concupiscamus et nos terram illam quam Issachar iste vidit, et concupivit. Si enim non vidisset, Pro hac terra asinus factus, et fortis effectus, libenter supposuit humerum suum ad portandum, et factus est tterram quam vidit, pro qua ad omnem laborem fortis perdurano ergo sibi vilis, in altero fortis effectus; de uno humiliatus, de altero roboratus, fortitudinis suae humerum ad omnem laborem libenter inclinavit, et in acquirenda divina gloria non sua, vero Regi dignum tributum persolvit. Vultis autem audire, et alterum simili ratione sibi viluisse, et ad omnem nihilominus laborem
Abbreviated transcription (Latin):
tuit int̾ teriiõs hĩtauit. cotidie ad illã intebat᷑ conidie
ad istã relabebat᷑ et in hñc modũ int̾ terimõs mora¬
batur. y̾sacar asmꝰ fortis hĩ traius int̾ t̾miõs uidit re¬

Expanded text:
tuit, inter terminos habitavit. Quotidie ad illam nitebatur, quotidie tuit, inter terminos habitavit. Quotidie ad illam nitebatur, quotidie ad istam relabebatur, et in hunc modum inter terminos morabatur. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, vidit re
Abbreviated transcription (Latin):
ysatar asmꝰ fortis hĩtans inter t̾minos uidit reqiuẽ
ꝙeẽt bona et terrã ꝙ eẽt opena. pene gͦ nõ plene
ħaut moriẽtium terrã deseruerat. pene nõ plene il¬
lam uiiẽcium t̾ram apprehẽderat qui int̾ terminos
habitabat. Quia uilissimis qͦ paucissimis hucꝰ uite
bonis ꝯtentꝰerat huiꝰ terrr misere extrema tenebat
Qmia ꝑ freq̃ntes nẽtis excessus ꝑhenuis uite bona p̃¬
gustabat illiꝰ beate terre micia tangebat ysacar a fiꝰ
fortis hĩtans inter t̾minos/ Quia huiꝰ uite bona ad utcĩ¬
tatem non respuebat. hanc terrã non penitꝰ desereba
quia future uite non inisi noiissima quedam caꝑe
poterat illam nõ oĩo deferebat apprehẽ de bat et id¬
arto intꝰ terimõs hĩtabat Istã tolenbat ad muĩtatẽ
illam ꝯcupierat ad iocũditatẽ et pcirco Int̾ termu
hĩtabat / Satagebat istã penitꝰ deser̾e nec poterat
ambiebat in illã totus ĩtrare nec ualebat fecit gͦ ꝙ po¬

Expanded text:
terminos, vidit requiem quod esset bona, et terram quod esset optima. Pene ergo, non plene, hanc morientium terram deseruerat; pene, non plene, illam viventium terram apprehenderat, qui inter terminos habitabat. Quia vilissimis, quia paucissimis hujus vitae bonis contentus erat, hujus terrae miserae extrema tenebat. Quia per frequentes mentis excessus perennis vitae bona praegustabat, illius beatae terrae initia tangebat. Issachar asinus fortis, habitans inter terminos, quia hujus vitae ad bona necessitatem non respuebat, hanc terram penitus non deserebat, quia futurae vitae nonnisi novissima quaedam capere poterat. Illam omnino non apprehendebat, et ideo inter terminos habitabat. Istam tolerabat ad necessitatem, illam concupierat ad jucunditatem, et idcirco inter terminos habitabat. Satagebat penitus istam deserere, nec poterat, ambiebat in illam totus intrare, nec valebat. Fecit ergo quod po
Abbreviated transcription (Latin):
Iut arbitror qn illa nra cuntas exꝑiatur que sit illa
pax dei que ex suꝑat om̃em fensum uł qͣui sit magna
miłutudo dulcedinis qͣm abscõdit deus diligẽtib se ⁊ Abs¬
condit inquit Quid gͦmirũ si eam quilib mũdi amator
nescit ꝙͣ deus diligẽtib se abscõdit Sin eñĩ in bonis
falsis acq deceptoriis spẽ figunt que suit uera bona
ĩnemre non possũt uñ est qd dicũt. Qiuis ostendit
nobis bona: Est enĩ manua abscõdicum et insi ctustã¬
tibus oĩo ignotũ. Est namq hiniõi dulcedo cordis nõ
ne uñ nec eam nosse pt̃ quilib carnalis
inꝙͣ leticiã in corde meo. Corꝑales delicie sicut et ipm̃
corpus corꝑeo oculo indi possũt delicias cordis sicut
ner ipm̃ cor ocub carns inde̾ nequeunt. Qua gͦ rõne
spuãles delicias cognoscat. nisi qui ad cor suũ int̾re
et intus hĩtare non dissillãt. unde et e dicit᷑ intra in
gaudiũ dñi tui hos itaq in smĩ gandiũ spuͣle ẽ Ista

Expanded text:
atur quae sit illa Dei pax quae exsuperat omnem sensum ; vel quam sit magna multitudo dulcedinis, quam abscondit Deus diligentibus se . Abscondit, inquit. Quid ergo mirum, eam si quilibet mundi amator nescit, quam Deus diligentibus se abscondit? Qui enim in bonis falsis et deceptoriis spem figunt, quae sint vera bona invenire non possunt; unde est quod dicunt: Quis ostendit nobis bona . Est enim manna absconditum, et nisi gustantibus, omnino incognitum. Est namque hujusmodi dulcedo, cordis, non carnis; unde nec eam noscere potest quilibet carnalis laetitiam in corde meo ibid. Corporales deliciae, sicut et ipsum corpus, corporeo oculo videri possunt; delicias cordis, sicut nec ipsum cor, oculi carnis videre nequeunt. Qua ergo ratione spirituales delicias cognoscat, nisi qui ad cor suum intrare, et intus habitare non dissimulat? Unde et ei dicitur: Intra in gaudium Domini tui . Hoc itaque in
Abbreviated transcription (Latin):
zabulon caute dep̾hendẽ m tantis de te ge̾ figit cͤ
fortitudis suc hĩtatlm̃ eregione maris in cõfimo sydõis
ut huic uigilet contra seniciã ꝑseq̃nciũ illuit contra
frandulẽciam ĩsidianciũ et ĩ pleat᷑ ꝙ de eo sc̾ͥptum
legit᷑ iabulon ĩ lictorẽ maris hĩtabit in statõne nauũ¬

Expanded text:
Zabulon caute deprehendere, et in cautis detegere. Figit ergo Zabulon caute deprehendere, et in cautis detegere. Figit ergo fortitudinis suae habitaculum e regione maris, in confinio Sidonis, ut hinc vigilet contra saevitiam persequentium, illinc contra fraudulentiam insidiantium, et impleatur quod de eo scriptum legit
Abbreviated transcription (Latin):
undiq uigilat croca suorẜ protectom̃ dum ubiq seꝑat
conira hostiũ incuxsione ꝑtingit etꝭ usq ad sydone
don nenac̃õ ini̾ pretat᷑ ꝑ qͣm recte satis dec
fraudulẽcia iutllĩgitur. Satagit ggͦ zabulon iste nõ
solũ inbecilles quosq erige̾ contra furorẽ ꝑseqntiũ
sed quoslib ets simplices exiꝑe de laq̃s uenãtiũ dẽsido¬
nem gͦ usq ꝑtingit quociẽs uersut hostis ĩ sidias dete¬
git quociens falsoꝵe frm̃ frandulẽta tonsilia dephẽdit
qualiũ ẜmo ut teste aplõ ut cancer cerpit hit est ẽ
ille laqueꝰ uenators et quasi quodã rete spñum ma¬
lignoꝵ animas simplices uenãtiũ lĩgua uidelicet
adulãcium. lingna decrahenciũ seminãtiũ int frẽs
discordias concitãtiũ iras npas ꝑtingit gͦ zabulon
usq ad sidonẽ quociens pͥueuit insidiatoꝵ dolosam
machiacõnem. sure malignoꝵe spĩum sine ꝑfidoru
hoñ Scimꝰ enĩ fieri hiꝰ uenacõnem aiarum alĩ per¬

Expanded text:
dum ubique se parat contra hostium incursionem, pertingit etiam usque ad Sidonem. Sidon venatio interpretatur, per quam recte satis deceptionum fraudulentia intelligitur. Satagit ergo Zabulon iste non solum imbecilles quosque erigere contra furorem persequentium, sed quoslibet etiam simplices eripere de laqueo venantium. Ad Sidonem ergo usque pertingit, quoties versuti hostis insidias detegit, quoties fratrum falsorum fraudulenta consilia deprehendit: Qualium sermo, teste Apostolo, ut cancer serpit . Hic est enim ille laqueus venatorum, et quasi quoddam rete spirituum malignorum animas simplices venantium, lingua videlicet adulantium, lingua detrahentium, seminantium inter fratres discordias, concitantium iras, rixas. Pertingit ergo Zabulon usque ad Sidonem, quoties praevenit insidiatorem dolosam machinationem, sive malignorum spirituum, sive perfidorum hominum. Scimus enim fieri hujusmodi venationem animarum, aliqu
Abbreviated transcription (Latin):
ẜuiens uidit inquit requiẽ ꝙ eẽt bona Requies gͦibi
est et requies bona S .n. ibi nõ eẽt iͥ eam mũne uidis¬
set. et si bona non eẽt propt̾ eam humeꝵ suũ ad prã¬
dũ nĩme supposinsset mausneti añ ait prophã .ħ. t. ⁊ delit̃abũ¬
pͥ. Ecce qualis t̾ra Pax ibꝰ est. reques ib e
plena requies bona. Pax quieta qui es pacisica uidit᷑
tur reqines uera. Rullꝰ penitꝰ labor ĩuent᷑ in har t̾ra
duo sũt terra et reques. duo cõrra dno. duo bonaͬ
cõtra duo mala duo magna mala sũt miẜĩa ⁊ scil et¬
ꝯcupiã pena scil ⁊ culpa duo magna bõna sunt¬
tͣnquillitas et scabilitas Contra misyiam mẽtis cͣus¬
quilitas contͣ ꝯcupiãm cordis stabilitris Rullam
molestiã sentire est bene requiesce. Nallis conmpiẽ
fluctib agitam est proculdubio iam in t̾ra morari
In tah tenra ueqmes talis mens que ad int̾num geu¬
duĩ non dum tota colligit᷑ que sit uera requies nũ

Expanded text:
iens. Vidit, inquit, requiem quod esset bona. Requies ergo ibi est, et requies bona. Si enim ibi non esset, ibi eam minime vidisset. Et si bona non esset, propter eam humerum suum ad portandum minime supposuisset: Mansueti autem, ait Propheta, haeredit. Ecce qualis terra. Pax ibi est, requies ibi est. Pax plena, requies bona; pax quieta, quies pacifica. Vidit tur requies vera; nullus penitus labor invenitur in hac terra. Duo sunt, terra et requies. Duo contra duo. Duo bona contra duo mala. Duo sunt magna mala, miseria et concupiscentia, poena scilicet et culpa. Duo magna bona, tranquillitas et stabilitas. Contra miseriam mentis tranquillitas, concupiscentiam cordis stabilitas. Nullam molestiam sentire, est bene requiescere. Nullis concupiscentiae fluctibus agitari, est procul dubio jam in terra morari. In terra tali, requies talis. Mens, quae ad internum gaudium nondum tota colligitur, quae sit vera requies minime
Abbreviated transcription (Latin):
Quia gͦ solemꝰ singlãri lande efferre quẽ uidemus
ecꝭ post uirtutũ oꝑa nõ solũ de dei s de hom̃ ꝑua
offensa non paro trepidare recte rubẽ mandragoras
post natos gad et a ser muenisse dicit᷑ qr quẽ lib ex
oꝑibus p̾claris ad tiorẽ nõ ad tumorẽ profecisse
m̃rane ¶Notand sauee ꝙ he de quib locuti sumꝰ mã dr̃a
nec post tot natos lie nec post geminos liber
sed post natĩtatem filioꝵ zelphe statim legũtur in¬
uente. Ad filios nãq le uolũtates ad filios bale cogi¬
tatõnes ad filios zelphe ꝑtinet actõnes. uolu̾tates ita¬
q seu cogitatõnes ꝙͣuis rectas qͣntũlib. Utiles quãdo

Expanded text:
Quia ergo solemus singulari laude efferre, quem videmus etiam post virtutum opera non solum de Dei, sed de hominum parva offensa non parum trepidare, recte Ruben mandragoras post natos Gad et Aser invenisse dicitur; quia quemlibet ex operibus praeclaris ad tumorem non ad timorem profecisse miramur. Notandum sane quod hae, de quibus locuti sumus mandragorae, nec post natos tot Liae, nec post geminos liberos Balae, sed post nativitatem filiorum Zelphae statim leguntur inventae. Ad filios namque Liae voluntates, ad filios Balae cogitationes, ad filios Zelphae pertinent actiones. Voluntates itaque seu cogitationes, quamvis rectas, quantumlibet utiles, quo
Abbreviated transcription (Latin):
beat mites. bĩ imicordes, Et hic nr̃aser ur sit uera¬
citer mtmpliciter qr beatꝰ iustĩam ardenter siciens pp̃
ipãm libent᷑ patit᷑ nesciens irasci facile infsetur
Qͣns enĩ multũ esuriat panẽ insticie dedignat᷑ tñ
hostiũ pro freq̃nt nnitoria. młtum est delicatꝰ esse
sic putas deliciis affluit ut ipe ut ueracit᷑ possit

Expanded text:
beati mites, beati misericordes. Et hic noster Aser, ut sit veraciter multipliciterque beatus, justitiam ardenter sitiens, propter ipsam libenter patitur, nesciens irasci, facile miseretur. Quamvis enim multum esuriat panem justitiae, dedignatur tamen ehostium pro frequenti victoria, multum est delicatus effeQuis putas sic deliciis
Abbreviated transcription (Latin):
quo ext̾is indet᷑ ĩ felicior eoint̾ius cõstat esse
beacior duo enĩ sũt xx quib cõstat gandĩ bĩtudĩs¬
carere scil eo ꝙ nolis et hr̃e qd uelis felicẽ si quid̃ di¬
cimꝰ qui iul pacit᷑ ꝙ nolit et illũ beatũ indicamꝰ eui
suppetut᷑ que cupit Qin gͣ per celestuõ desideriõ seculi
uoluptatẽ odit ꝓfecto ꝑ abstinẽciam host̃ẽ suũ ubiq decli¬
nare poc̾it Recte gͦ rigor abstmẽtie gad .i. selicitas dicit᷑
qui ubiq calcat seculi blãdimenta que detestat̾ ¶tem qni
pro dei amore afflictõnem corꝑis diligit ubi queso non
ĩuemat aliꝙͣ uñ affligi possit Si gͣ inee beatus credit᷑
qui ubiqz ĩ nemt ꝙ amat iuste ingor pacĩe aser. hoc est
beatꝰ noiãtur cͥ uñdiq obruat ꝙͦͣ desiderat. Ecce duo mna¬
eores. unus dei alter sech iste propt̾ dñi diligit epãtem
affliccõm. Ille desid̾at eprãlium uonoꝵ plenitudinẽ. Ille qd

Expanded text:
Et quo exterius videtur infelicior, eo interius constat esse Et quo exterius videtur infelicior, eo interius constat esse beatior. Duo enim sunt ex quibus constat gaudium beatitudincarere eo, scilicet quod nolis, et habere quod velis. Felicem siquidem dicimus qui nil patitur quod nolit, et illum beatum judicamus cui suppetunt quae cupit. Qui igitur pro coelestium desiderio saeculi voluptatem odits dicitur, qui ubique calcat saeculi blandimenta quae detestatur. Item qui pro amore Dei afflictionem corporis diligit, ubi, quaeso, non inveniat aliquid unde affligi possit? Si ergo jure beatus creditur, qui ubique invenit quod amat, juste vigor patientiae. Aser, hoc est beatus, nominatur, cui undique obviat quod desiderat. Ecce duo amatores, unus Dei, alter saeculi. Iste propter Deum diligit temporalem afflictionem, ille desiderat temporalem bonorum plenitudinem. Ille quidem
Abbreviated transcription (Latin):
aliena/ hec est gẽma uirtutũ ꝓles qͣm zelpha qd
parit in dolore uerũptamẽ ad magnã bĩtudinẽ dne
sue/ Per absemẽtiam si quidẽ uł pacĩam caro quid aff¬
ligitur sed ad magnã inde pacẽ et tͣnsquilitate aniusꝰ
cõponitur hunc est ꝙ nato gad lia exclamat dicens
felicitꝰ. Et it̾m aser nascẽte pronũciat dicens. hoc ꝓ
uigore paccẽ et eorum proprietate
cat qui oblata delectamẽta amore abstuẽtie recusat
uel quid de huiꝰ mũdi aduersis tuueat qui uirtute
pacĩe roboratꝰ de illatꝭ etꝭ malis t̾ͥrmuphat sicut de
uiplis sextum est. ibant apħ gandẽtes a conspectu
consilii qũ digmi habit sũt pro noĩe ihũ ꝯtinue liã
pati. Et sicꝭ ꝑ paulid precipit᷑ in tribulatẽne gaue
dentes Qmo gͦ illiꝰ gandiũ inmimat. qui etꝭ de
iblata ꝯtumelia uł qualib p̾ssura exultat dd bĩ¬
cudinẽ h ͦ animi spectat quit ꝙͣ ꝓ dei dmore caro durũ

Expanded text:
mala aliena. Haec est gemina virtutum proles, quam Zelpha quidem mala aliena. Haec est gemina virtutum proles, quam Zelpha quidem parit in dolore, verumtamen ad magnam beatitudinem dominae suae. Per abstinentiam siquidem vel patientiam caro quidem affligitur, sed ad magnam inde pacem et tranquillitatem animus componitur. Hinc est quod, nato Gad, Lia exclamat, dicens: Feliciter; et iterum Aser nascendo pronuntiat, dicens: Hoc pro vigore patientiae, et eorum proprietate. tamentis concupiscat, qui oblata delectamenta amore abstinentiae recusat? Vel quid de hujus mundi adversis timeat, qui virtute patientiae roboratus de illatis etiam malis triumphat? Sicut de apostolis scriptum est: Ibant apostoli gaudentes a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati ; et sicut illius gaudium imminuat, qui etiam de illata contumelia vel qualibet pressura exsultat? Ad beatitudinem ergo animi spectat, quidquid pro Dei amore caro durum
Abbreviated transcription (Latin):
uertere lil qͣm recte de eo sc̾ptura promĩcret pepta¬
lun cernꝰ emussus. dans elog̾a pult̾ tuduns ¶ de¬
eiuina uiiii ple que nascit᷑ ex edonita sẽ sualitate
ed hec Inc̾i de filiiss ualẽ dicta suffice̾ uolumꝰ¬
S
Restat mĩc ut de filiis zelphe aliquid loqͣmue/ ui¬
dens itaq lia sororẽ suã rachel de ad optina iam ꝓle
gaudẽ ꝓuetat᷑ et ipã ancillã suam iuro suo trade ut possit
et ipa cũ sorore sua de filioꝵ adopcõne exultare Si g᷑
ut suꝑius dcm̃ est ꝑ zelpham sensualitatẽ debemiꝰ acaꝑe
qͣm ałiam queso uirtutꝭ prolem pt̃ ipã gignere nnise
ut discat et in reb ꝓspis tẽꝑant̾ uinnie et in aduersis
pacĩam hrẽ Ist sũt gad et aser duo silii zelphe ingor
uidelis abstinẽtie et igor pacie Gaditaq nascit᷑ p̾or
aser añ gen̾atur posttenor, qr pͥns est ut tpãntes simꝰ
ad uona prop̾a pꝰtea etꝭ ut fortes simꝰ ad toleuanda

Expanded text:
vertere licet quam recte de eo Scriptura pronuntiet: Nephtavertere licet quam recte de eo Scriptura pronuntiet: Nephtalim cervus emissus dans eloquia pulchritudinis. citur ex edomita sensualitate. Sed haec interim filiis Balae dicta sufficere volumus; restat nunc de filiis Zelphae aliquid loquamur. Videns itaque Lia sororem suam Rachel de adoptiva jam prole gaudere, provocatur et ipsa ancillam suam viro suo tradere, ut possit et ipsa cum sorore sua de filiorum adoptione exsultare. Si igitur, ut superius dictum est, per Zelpham sensualitatem debemus accipere, quam aliam, quaeso, virtutis prolem potest ipsa gignere, nisi ut discat et in rebus prosperis temperanter vivere, et in adversis patientiam habere? Isti sunt Gad, et Aser, duo filii Zelphae, rigor videlicet abstinentiae et vigor patientiae. Gad itaque nascitur prior, Aser autem gignitur poona propria; postea etiam ut fortes simus ad toleranda
Abbreviated transcription (Latin):
dulcins hꝰ eloqnuss quid iocũ dius ĩuenitur quig̾ ta¬
lb eloquiiis libenciꝰ. quid audiꝰ audinir Ista uerba
carnale aliquid sonare uidẽtur et tñ spnãlia sut que
per ypa descͥbunt᷑. Sic nouit neptalim carnalia cum
spulib ꝑmistere. et per corpalea in corpea desc̾bere
ut utrab hoĩs natura in eiũs dictis ĩ nemat uñ se mi¬
rabilit reficiat. qui ex corꝑea et in rorꝑea natura
cõstat hunic est fortassis q hõ̃ tam sũauit̾ sapiunt
qd quodã modo uc dictum est utnͣq eius naturam re¬
ficiunt¶ Illus autẽ in eius dcĩs est ualde mirabile
ascenderũt de monte galaas. Dentes cun sicͬ greges
tonsarũ que ascẽderunt de lauatro. Nasus tuus sitꝭ
turris libam que respĩc contra damascũ capud tuũ
sicut carmelꝰ hec et huiꝰ modi alia cũ auomĩtur af
digne mirenuir. Sed forte in huiismod ditꝭ hoc est
ꝓtam libẽter amplectim᷑ ꝙ ex pocũda quad̾ ut ita ditã
tus in meditatõne qͣm sit Iocũdus in smone cienis ad¬

Expanded text:
i eloquiis, quid jucundius invenitur? Quid talibus eloquiis libentius, quid avidius auditur? Ista verba carnale aliquid sonare videntur, et tamen spiritualia sunt quae per ipsa describuntur. Sic novit Nephtalim carnalia cum spiritualibus permiscere, et per corporalia incorporea describere, ut utraque hominis natura in ejus dictis inveniat unde se mirabiliter reficiat qui ex corporea et incorporea natura constat. Hinc est fortasse quod homini tam suaviter sapiunt, quod quodammodo, ut dictum est, utramque ejus naturam reficiunt. Illud autem in ejus dictis est valde mirabile ascenderunt de monte Galaad. Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro . Nasus tuus sicut turris Libani quae respicit contra Damascum, caput tuum sicut Carmelus . Haec et hujusmodi alia cum audiuntur, vedigne miremur. Sed forte in hujusmodi dictis hoc est quod tam libenter amplectimur, quod ex jucunda quadam, ut ita dicam, tus in meditatione, quam sit jucundus in sermone, citius ad
Abbreviated transcription (Latin):
q hosalem ex̾ticum nõ admictere Oͣme eñ dan asse¬
due in throno iudicii resideat ꝙͣuis rixas alt̾cancium
cecitarõnum in desinẽter ꝯponat frustra utiq in ob¬
se unãda cuuũ discordia desudat insi eod̃ studio gad tĩ¬
tatem nuãm ꝑ sensuũ disciplinã inimiat et hostica
uicioꝵ agmina abstmẽcie plio acriter feriat unde
ete se̾ ptum est Gad actintꝰ pliabr̃ añ eum /tuc n uti¬
licer dan contra ꝓditoꝵꝓfidiam ĩtrinsecꝰ uigilat cum
gad extrusecꝰ occursantes hostes excludit et expu¬
prelietur. Gad ꝓcul dubio tuc se accingit qñ seusuũ
ssolucõm ꝑ disciplinã ⁊ estringit/ Tunc gad fortꝰ
prelio dimicat qũ desideria carnalia ꝑ caruis morti¬
ficatõnem trucidat. magna namq hõstiũ strages effi¬
citur citius q odiosus ille uitioꝵ epercitꝰ in fugam
cõuertit᷑ cum sensus coipit ꝑ disciplurã ab enagarẽe
rersugitur et appentꝰ carmĩs ꝑ abstmẽciam a uolũ¬

Expanded text:
 hostilem exercitium non admittere? Quamvis enim Dan assidue in throno judicii resideat, quamvis rixas altercantium cogitationum indesinenter componat, frustra utique in componenda civium discordia desudat, nisi eodem studio Gad ad civitatem nostram per sensuum disciplinam muniat, et hostilia vitiorum agmina abstinentiae praelio acriter feriat. Unde etiam scriptum est: Gad, accinctus praeliabitur ante eum . Tunc enim utiliter Dan contra proditorum perfidiam intrinsecus vigilat, cum Gad extrinsecus occursantes hostes excludit et oppupraelietur. Gad procul dubio tunc se accingit, quando sensuum dissolutionem per disciplinam restringit. Tunc Gad forti praelio dimicat, quando desideria carnalia per carnis mortificationem trucidat. Magna namque hostium strages efficitur, citiusque odiosus ille vitiorum exercitus in fugam convertitur, cum sensus corporis per disciplinam ab evagatione restringitur, et appetitus carnis per abstinentiam a volup
Abbreviated transcription (Latin):
suã nro suo trade̾t nel tales filios adoptaret insi
sororis fur exẽplo ꝓuocata fuiss. prius .i. sꝑ est ut
ancilla rachel redigat᷑ sub iuiri potestate qͣm ancilla lie
Si enĩ ymagniacõnis euagacio que fit ꝑ ĩntiles cogita¬
cõnes prius non rep̾mit᷑ absq dubio sensualitatꝭ appe¬
titus ĩ moderatꝰ ñme tpãtur Qui gͥ uult corpaliũ
uoluptatũ desidĩa tpãre pus assnescat caxnales etiã¬
delicias nũꝙͣ nel saltẽ cogitare ꝓfecto nãq quanto
calia uarius cogitau̾is tanto rarius tanto tepidins in¬
mirũ ea desiderabis. hec in falor est causa cur sub
optinos silios fac̾et insi sororis sue uachel ad optinã

Expanded text:
suam viro suo traderet, vel tales filios adoptaret, nisi sororis suae exemplo provocata fuisset? Prius enim semper est ut ancilla Rachel redigatur sub viri potestate quam ancilla Liae. Si enim imaginationis evagatio quae fit per inutiles cogitationes prius non reprimitur, absque dubio sensualitatis appetitus immoderatus minime temperatur. Qui igitur vult corporalium voluptatum desideria temperare, prius assuescat carnales delicias nunquam, vel saltem raro cogitare. Profecto namque quanto talia rarius cogitaveris, tanto rarius, tanto tepidius nimirum ea desiderabis. Haec, nisi fallor, est causa cur sub adoptivos filios faceret, nisi sororis suae Rachel adoptivam
Abbreviated transcription (Latin):
oc autẽ de duaꝵ istare siliis ancillaꝵ nõ negligẽt᷑
pretereund sed iugi memoria retinend ꝙ ex
per gad repellũtur mala exterius in s
de exteriorib ꝑ sensus Nomupe parat. Col minire
ĩuincꝰ nunt ab incꝰ nĩstrare Tonsilia ertoris nĩt

Expanded text:
oc autem de duarum istarum filiis ancillarum non negligenter praetereundum, sed jugi memoria retinendum, quod ex per Gad repelluntur mala exterius insurgentia. de exterioribus per sensus irrumpere parat. Solet nimirum inimicus nunc ab intus ministrare consilia erro
Abbreviated transcription (Latin):
cognicõm illuiãt et affeccõm ad uireutꝭ amore ĩ flãmat
Cuadet gͦ affeccõni racõ humami fauoris appetitũ sub suo
mod̾amine temꝑare. si ad multiplicãdam uirtutꝭ ꝓlem
cupit de diuini spũs copula gande̾ Mandragorarꝭ itaq
possessio sub rachel ptãte redigitur qñ laudis appettꝰ¬

Expanded text:
virtutis amorem inflammat. Suadet ergo affectioni ratio humani favoris appetitum sub uno moderamine temperare, si ad multiplicandam virtutum prolem cupit de divini Spiritus copula gaudere. Mandragorarum itaque possessio sub Rachel potestate redigitur, quando laudis appet
Abbreviated transcription (Latin):
unꝰ est sedare ciuilẽ discordiã Alterius est repellere hostilẽ
pugnã hic uigilat conira cuuũ prodicõm ille contra hostiũ
Incuusionẽ Iste contra ꝑfidiam. ilłe contra hostud biolenciã
dan namq negligente mens facile decipit᷑ gad segnius
agente subito ad turpem delectatõnem iapitur. Sed qud
pat̾est utrũ cuutas cordis nũi per utreiam ꝑ frandem
peat utrũ discordia ciuilis an manꝰ hostilis eam subu̾tat

Expanded text:
citium. Unius est sedare civilem discordiam; alterius est repellere hostilem pugnam. Hic vigilat contra civium proditionem; ille contra hostium incursionem. Iste contra perfidiam, ille contra violentiam. Dan namque negligente, mens facile decipitur; Gad segnius agente, subito ad turpem delectationem rapitur. Sed quid interest utrum civitas cordis nostri per vim an per fraudem pereat, utrum discordia civilis an manus hostilis eam subvertat
Abbreviated transcription (Latin):
sub uachel ptãte. Rouit enĩ rachel ꝙͣ lia mã dragoris
melius uti Ram quicquid affectõ tordis usur pat ad
laudem sur rectiꝰ sane racio recorquet ad glam dei E
quid hoc dicimꝰ esse q p̾ceteris filiis lie ruben uoue
opinionis mãdragoras potuit ĩ nemre ¶ unde¬

Expanded text:
sub Rachel potestate. Novit enim Rachel quam Lia mandragoris melius uti: nam quidquid affectio cordis usurpat ad laudem sui, rectius sane ratio retorquet ad gloriam Dei. Sed quid hoc dicimus esse quod prae caeteris filiis Liae, Ruben bonae opinionis mandragoras potuit invenire. CAPU
Abbreviated transcription (Latin):
non madragoras sed mãdaagoraꝵ ꝑtem pẽtat. nã nec
hoc rõm laret ualde esse difficile ut auimꝰ ꝙͣuis reitẽs
ex oblata laude non hilarescat. deb amor hũane lau¬
dis pus tpãmi post modũ si possit fieri debet ecꝭ per̃
ibscĩdi inde est ꝙ nichel partẽ mãdragonire
pro mãdagoris filii mei ꝓ mãdragoris inquit non
ꝓ parte mãdragorars filii mei. debsente ad hnc uiro
iux lĩa ꝑtem concedͭ sed in eius aduẽtu eius desiderio

Expanded text:
non mandragoras, sed mandragorarum partem petat: nam nec hoc rationem latet valde esse difficile ut animus quamvis renitens ex oblata laude non hilareseat. Debet itaque amor humanae laudis prius temperari; postmodum, si posset fieri, debet etiam penitus abscindi. Unde est quod Rachel partem mandragorarumpro mandragoris filii mei . Pro mandragoris, inquit, non pro parte mandragorarum filii mei. Absente adhuc viro, vix Lia partem concedit, sed in ejus adventu
Abbreviated transcription (Latin):
ecce alii dus. quoꝵ unus odit huiꝰ mũd aduersitatẽ. Ale
aũ decestat᷑ mũdanam uoluptate s ubi queso nel ille
hostem suũ declinare pot̾it uel ille ĩmncũ sũ calcare
non possit: Quis hore queso felitior. Beatꝰ inq̃t scͥ pt᷑a
qui post aurũ non abiit nec sꝑauit in thesauris petru

Expanded text:
ii duo, quorum unus odit mundi hujus adversitatem, alter autem detestatur mundanam voluptatem. Sed ubi, quaeso, vel ille hostem suum declinare poterit, vel iste inimicum suum calcare non possit? Quis horum, quaeso, felicior? Beatus, inquit Scriptura, qui post aurum non abiit, nec speravit in pecu
Abbreviated transcription (Latin):
tñ duob modis faice̾ sõsneuit Utitur aliqñ enslatõne ali¬
quãdo aut̾ comꝑacc̃ne/ Cemꝑacionc quãdo ex pñcium
uenoꝵ mnł̾titudine uel magnitudine colligit illa fucure uite
gandia. quet uel quãta esse possint uerb grã. suspecta
Iepe solis claxitate corꝑeo indelu luiẽ considerat ꝙͣta
futura exit lux illa sp̃uãlis si tanta tamq mirabilis
est lux ista corꝑalis qnta namq putas euit lux illa q̃
exit nrobis qũĩs cum augelis si ganta est ista ꝙ̃ habemꝰ
ũmanẽ cum bestiis qualis exit lux futura beator si ca¬
lis est presens ista lux mmiẜoꝵ ͤ Item młtiplicitate bouore
ĩ uisibiliũ conicit ex młtitudine bonoꝵ uisibiliũ. Quot
q sensuũ. Quot sut̃ colores quot odores qt sapores
Si gͦ tot sũt delicie corꝑmn quo erũt delicie spñum:
Si tanra possidemꝰ in epre ꝙͣta sunt que exspectanius

Expanded text:
one, aliquando autem comparatione. Comparatione, quando ex praesentium bonorum multitudine vel magnitudine colligit illa futurae vitae gaudia, quot vel quanta esse possint. Verbi gratia: Inspecta saepe solis claritate corporeo videlicet lumine considerat quanta futura erit lux illa spiritualis, si tanta tamque mirabilis est lux ista corporalis. Quanta namque putas erit lux illa quae erit nobis communis cum angelis, si tanta est ista quam habemus communem cum bestiis! Qualis erit lux futura beatorum, si talis est praesens lux ista miserorum! Item multiplicitatem bonorum invisibilium conjicit ex multitudine bonorum visibilium. Quot mque sensuum? Quot sunt colores, quot odores, quot sapores? Si ergo tot sunt deliciae corporum, quot erunt deliciae spirituum? Si tanta possidemus in tempore, quanta sunt quae exs
Abbreviated transcription (Latin):
decuit hoc aũt breuit his ꝯmemorare nolumꝰ qd per
gad non solã illam que ĩ cibo et potu est abstmẽtiam
Incelligere debemꝰ ĩmo per gad et aser inclli̾ginꝰ
om̃is suꝑflue delectatõnis cuius lib corꝑalis afflic¬
cõns austinẽciam uel pacĩam in omĩb que ꝑ qͥnq

Expanded text:
evit. Hoc autem breviter hic commemorare volumus, quod per Gad non solam illam quae in cibo et potu est abstinentiam intelligere debemus; imo per Gad et Aser intelligimus omnis superfluae delectationis, aut cujuslibet corporalis afflictionis abstinentiam vel
Abbreviated transcription (Latin):
discipline effugiet fictũ et aust̾ se a cogitacõnib que
sut sine intellectu Quid g queso fiet de hiis que
sentimꝰ non sñ quodã illicito affectu qñ spũs sanitꝰ¬
se auffert ab hiis et que sũt sine ĩcellectu Sexe fit
ut in orõne cõstituti quasdã cogitatõnum fautasias
cũ int portunitate magna se ĩ gerentes corde tolem
Sed nũꝙͣ eas sũ nra rep̾hensione neglige᷑ debenꝰ
Nõue magis eas optet acriter argue et ut dcm est
ꝑ rep̾sentacõnez pene rep̾mere irritacõnem culxe
et cogitacõnes cogitatõnib castigare. uñ scͥptum
est dan indicabit ppłm̃ suũ sicũt alia t̾ͥb in isel
Ad filios quippe zelphe ꝑtinet discipluia oꝑm/ dd
filios lie dispõ uolũtatum did filios rachel suã assercionũ
Eoͣ filios uobale mederatõ cogitatõnum Quelib gͦ cogitatõ
q i sua tͥ bn iudicat᷑. qñ omr̃e exuatũ ꝑ suũ silẽ corrigit᷑

Expanded text:
disciplinae effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu . Quid ergo, quaeso, fiet de his quae sentimus non sine quodam illicito affectu, quando Spiritus sanctus aufert se ab his etiam quae sunt sine intellectu? Saepe fit ut in oratione constituti, quasdam cogitationum phantasias cum importunitate se magna ingerentes corde toleremus. Sed nunquid eas sine nostra reprehensione negligere debemus? Nonne magis eas oportet acriter arguere, et, ut dictum est, per repraesentationem poenae reprimere irritationem culpae et cogitationibus castigare? Unde scriptum est: Dan judicabit populum suum sicut alia tribus in Israel . Ad filios quippe Zelphae pertinet disciplina operum, ad filios Liae dispositio voluntatum: ad filios Rachel sententia assertionum, ad filios vero Balae moderatio cogitationum. Quaelibet ergo cogitatio quasi in sua tribu judica