comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
UiDigit᷑ agis tu frater ĩ seculo qui maior es
mũdo. Pauꝑtatẽ times: beatos pauꝑes christꝰ
appellat. Labore terreris: s nemo athleta sine
sudorib coronabit. De cibo cogitas: s fides famẽ non
patit. Suꝑ nudã metuis humũ exesa Ieruniis mẽbra
collidẽ̾: s dñs tecũ iacet. Squalidi capitis hocret ĩcuita
cesaries: s caput tuũ christus est. Infinita heremi
uastitas terret : s tu paradisũ mẽte deãbula. quotiẽscũq
iluc mẽte conscenderis: tociens ĩ heremo nõ eris. O deẜ̾tũ
christi florib uernãs. O solitudo ĩ qua illi nascuntur¬
lapides de quib in apochalipsi ciuitas magni regis extruit᷑.
O heremus familiari deo gaudens. et cetera. Ad que etiã¬
et illud apostoli. Non sũt ꝯdigne passiones huius tpr̃is ad
futurã głiam que reueliabitur in nobis. Cur enĩ timido
aĩo christianus es: Eiliꝰ hoĩs non ht̃ ubi caput reclinet:¬
et tu amplas porticus et ingentia tectoꝵ spacia metiris.

Expanded text:
uid igitur agis tu, frater, in saeculo, qui major es mundo? Paupertatem times? beatos pauperes Christus appellat. Labore terreris? sed nemo athleta sine sudoribus coronatur. De cibo cogitas? sed vera fides famem non timet. Super nudam metuis humum exesa jejuniis membra collidere? sed Dominus tecum jacet. Squalidi capitis horret inculta caesaries? sed caput tuum Christus est. Infinita eremi vastitas terret? sed tu paradisum mente deambula: quoties illuc conscenderis, toties in eremo non eris. O desertum Christi floribus vernans! O solitudo, in qua illi nascunturlapides, de quibus in Apocalypsi civitas magni regis exstruitur! O eremus familiarius,  Al. familiari Deo gaudens, et caetera! Ad quae etiam illud Apostoli: Non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis . Cur igitur timido animo Christianus es? Filius hominis non habet ubi caput suum reclinet: tu amplas porticus et ingentia tectorum spatia metiris:
Abbreviated transcription (Latin):
bat diligens atq ad eoꝵ hĩtatulũ tendẽs
sine bñdc̃one de mõst̾i̾o exiss. eod die moy
ut ad eos ꝑueĩt defũttus ẽ. Cũq ẽet sepul
tum sicut p̾us ĩue̾nerũt. Tũc ꝯtite ad
bñdc̃i pr̃is uestigia currentes cũ magno
sic tradite. Q dũ factũ fuiss susteptũ
corpus eius t̾ra tenuit. nec ultra pietit.

Expanded text:
tendens, sine benedictione de monasterio exiisset, eodem die mox ut ad eos pervenit, defunctus est. Cumque esset sepulttum sicut prius invenerunt. Tunc concite ad Benedicti Patris vestigia currentes, cum magno eum tradite. Quod dum factum fuisset, susceptum corpus ejus terra tenuit, nec ultra projecit.
Abbreviated transcription (Latin):
cd̾ sinc catheua coh̾cuit in qnͣto ⁊ antea liga¬
spetu ꝯcdusiss cepit ã discipłos hr̃e. Qui ab
eius spctu seorsum hĩtantes ad usũ uire
a quã de puteo haurire ꝯsueuerant. s funis
in quo ad hauriendã aquã situla depen¬
debat crebro rũpebatur. Uñ fcm̃ ẽ ut candẽ
cathenam quã expede suo uir d̾i soluerat
eius discipuli peterent eamq funi adiũ¬
g̾e̾nt atq in illam situlam ligarent. ex qͦ
iam tp̃re ꝯtigit ut isde̾ funis ⁊ cottidie attĩ¬
g̾et aquã ⁊ nlło mͦ rũꝑetur. qr .n. cathena

Expanded text:
tio sine catena coercuit, in quanto et antea ligatio sine catena coercuit, in quanto et antea ligaspecu conclusisset, coepit etiam discipulos habere, qui ab ejus specu seorsum habitantes, ad usum vitae aquam de puteo haurire consueverant. Sed funis in quo ad hauriendum aquam situla dependebat crebro rumpebatur. Unde factum est ut eamdem catenam quam ex pede suo vir Domini solverat ejus discipuli peterent, eamque funi adjungerent, atque in illa situlam ligarent. Ex quo jam tempore contigit ut idem funis et quotidie tingeretur aqua, et nullo modo rumperetur. Quia enim catena
Abbreviated transcription (Latin):
naretur si possit sinc ꝑiculo uiri d̾i illd̾ ĩgẽs
ꝙ desuꝑ incubu̾at saxũ leuare cũctis uidentib
repente res ualde mirabił ꝯtigit. qr moleᷤ i p̃a
quã conabantur cuelłe subito ab eisdẽ labo¬
rantib eliulsa ẽ ne spelunce martini tettu
tang̾et saltũ dedit. ⁊ qĩ serui di lesionẽ fugi¬
ens longuis cecidit. ꝙ ad iussũ oĩpo ͭͥᷤ d̾i au¬
głico nũst̾io actũ intlłigit᷑. qr dĩna ꝓuidentia
disponi omuia fidełr credit. hic tũ prius ĩeod̾
hĩtaus cathena sibi ferrea pedẽ ligauit / eãq
saxo ex ꝑte altera affixit ne ei ultra lic̾et ꝓ¬
gredi ꝙͣ tathene eiusd̾e ꝙͣtitas tẽdebatur Oꝵ
uir uite uenabł bñdcũs audiens / cuiꝰ suꝑiꝰ¬
memoriam feci ei ꝑ discipłm suũ mandare
curauit. Si seruus es d̾i nõ te teneat tathe¬
na ferri. s cathena xp̃i. Ad quã nocẽ marti
solutũ tetendit pedẽ ultra locũ quo hunc ten

Expanded text:
naretur, si posset, sine periculo viri Dei, ingensnaretur, si posset, sine periculo viri Dei, ingenssaxum levare, cunctis videntibus, repente res valde admirabilis contigit, quia moles ipsa quam conabantur evellere, subito ab eisdem laborantibus evulsa, ne speluncae Martini tectum tangeret, saltum dedit, et quasi servi Dei laesionem fugiens, longius cecidit. Quod ad jussum omnipotentis Dei angelico ministerio actum intelligit, qui divina providentia disponi omnia fideliter credit. Hic cum primum se in eumdem bitans, catena sibi ferrea pedem ligavit, eamque saxo ex parte altera affixit, ne ei ultra liceret progredi, quam catenae ejusdem quantitas tendebatur. Quod vir vitae venerabilis Benedictus audiens, cujus susuum mandare curavit: Si servus es Christi, non te teneat catena ferri, sed catena Christi. Ad quam vocem Martinam postmodum tetendit pedem ultra locum quo hunc tend
Abbreviated transcription (Latin):
pus ad t̾ram integrũ ꝑ ueĩsse suspitaretur.
ant inrt̾positis ubiq scopuł nisimꝑtes discͥpi
potuisse S requisitus puer in uasse inuentus
est. ⁊ nõ solũ uiuꝰ s ẽt in columis. Tũc cũctis
patenter innotuit ꝙ ideo lediño potuit qr
hũc incasu suo martini or̃o portauit. Iuspe¬
cu uero illiꝰ magna desuꝑ rupis ĩmie brͣ
Que cũ ex ꝑte exigua monti uid̾etur afflix
martini celle ꝓminens casum suũ cottidie
⁊ illius ĩt̾itum ruitura minabatur. Ad hũc
mascator illustris uiri armentarii nepos c̃
magna rusticoymłtitudĩe ueiens p̃cabatur
ut uir d̾i de spotu eod dignaretur ex ire quatꝰ
ip̃e ruitura rupẽ ex monte potuiss euelłe
at in spotu suo dei famłs iam securus hĩtar
Cumq huic uir d̾i nequaꝙͣ acquiesc̾et: ei ꝙ
uõ erat ꝙ sił ⁊ specũ destruet ⁊ martinũ ne¬
caret. Itaꝙ dũ ea que uen̾at młtitudo co¬

Expanded text:
pus ad terram integrum pervenisse suspicaretur, pus ad terram integrum pervenisse suspicaretur, dum interpositis ubique scopulis in partes discerpi potuisset? Sed requisitus puer in valle inventus est non solum vivus, sed etiam incolumis. Tunc cunctis patenter innotuit quod ideo laedi non potuit, quia hunc in casu suo Martini oratio portavit. In specu vero illius 317 magna desuper rupes eminebat, quae cum ex parte exigua monti videretur affixa, Martini cellae prominens, casum suum quotidie, et illius interitum ruitura minabatur. Ad hanc Mascator illustris viri Armentarii nepos, cum magna rusticorum multitudine veniens, precabatur ut vir Dei de specu eodem dignaretur exire, quatenus ipse ruituram rupem ex monte potuisset evellere, atque in specu suo Dei famulus jam securus habitaret. Cumque hoc vir Dei nequaquam acquiesceret, ei quod non erat quod simul et specum destrueret, et Martinum necaret. Itaque dum ea quae venerat multitudo co
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ eo us ꝓstratus iacuit quo us ĩpudens
młr a fenestra cellule illius fatigata rece¬
deret. Que die eod̾ mox ut de monte dscedit
uitã finiuit. ut ex mortis eius sũa daretur
intlłi qr ualde oĩpotenti d̾o discilicuit ꝙ eius
famulũ ausu in ꝓbo cõtristauit. Alioꝙͦ tp̃e dñ¬
młti ad hunc religiosa deuõe ꝯcurrent at
arta ess uia que in deuexo montis latere ad
cellulam ꝓperantes ducebat puer ꝑuulus
incaute gradiens ex eod mõte tecidir ⁊ usq
ad uallẽ corruis. que sh̾ monte cod̾ sita quasi
in profundo ꝯspicitur. In loco quippe eodem
tantamons ip̃e altitudĩe excreuit ut arbusta
ingencia que exeadẽ ualle ꝓdeũt ex monte
aspicientib qͣi frutecta ee uideant᷑. ꝑturbati
ita sunt cuncti qui ueniebant. sũma cura
q̃sitũ c̃ sicubi corpus elapsi pu̾i potuiss ĩuc̃iri.
Quis .ii. aliud nͥ extinctũ cred̾et. quis uł coi¬

Expanded text:
et eo usque prostratus jacuit, quo impudens et eo usque prostratus jacuit, quo impudens mulier a fenestra cellulae illius fatigata recederet. Quae die eodem, mox ut de monte descendit, vitam finivit, ut ex mortis ejus sententia daretur intelligi quia valde omnipotenti Deo displicuit, quod ejus famulum ausu improbo contristati ad hunc religiosa devotione concurrerent, atque arcta esset semita quae in devexo montis latere ad ejus cellulam properantes ducebat, puer parvulus, incaute gradiens, ex eodem monte cecidit, et usque ad vallem corruit, quae, sub monte eodem sita, quasi in profundo conspicitur. In loco quippe eodem tanta mons ipse altitudine excrevit, ut arbusta ingentia, quae ex eadem valle prodeunt, ex monte aspicientibus quasi fruteta esse videantur. Perturbati itaque sunt cuncti qui veniebant, summaque cura quaesitum est sicubi corpus elapsi pueri potuisset inveniri. Quis enim aliud nisi exstinctum crederet? quis vel cor
Abbreviated transcription (Latin):
eite st̃o t̾rore conatus ẽ. Cepit ⁊ eĩ dice serpẽs
in speluncam uenire solus cũ solo eo orante
sese aũ illũ stern̾e et cũ cubante piter cubare
s uir scũs oĩo inꝑt̾ritus. eius orĩ manũ uel
pedẽ extendebat dicens. Si licenciã accepisti
ut ferias ego nõ ꝓhibeo. Cũq hoc ꝯtinuo
ꝑ trieniũ gͥeretur dis quadã antioꝰ hostis
tanta hac eius fortitudĩe uictus infremuit
seq ꝑuexũ montis latus in p̃cipitiũ serpẽs
dedit. omĩaq arbusta loci illius flama ex
eiuuite ꝯcremauit. Qui meo ꝙ montis lacꝰ
abscedebat. ꝑpendo q̃so iste uir dñi in quo
mulicrẽ nõ uid̾et. nõ qr aspnabatur sexũ
s ex cõtemplata spẽ tẽptationis ĩcurr̾e me¬
tuebat uitiũ. Q d̾ qued̾a młr audiens audac¬
ter ascendit montẽ/ at ad eiꝰ specũ iupudent
ꝓrupit. At ille paulo longius intuens/ et
ueuiente ad se mulicbri ĩ duuiento ꝯspici¬
ens sese in or̃o dedit in t̾rã fatiẽ depressit.

Expanded text:
e facto terrore conatus est. Coepit etenim serpens in speluncam venire solus cum solo, eoque orante se ante illum sternere, et cum cubante pariter cubare. Sed vir sanctus omnino imperterritus, ejus ori manum vel pedem extendebat, dicens: Si licentiam accepisti ut ferias, ego non prohibeo. Cumque hoc continue per triennium gereretur, die quadam antiquus hostis tanta hac ejus fortitudine victus infremuit, seque per devexum montis latus in praecipitium serpens dedit, omniaque arbusta loci illius flamma ex se exeunte concremavit. Qui in eo quod montis latus abscedebat. Perpende, quaeso, iste vir Domini in quo mulierem non videret, non quia aspernabatur sexum, sed ex contemplata specie tentationis incurrere metuebat vitium. Quod quaedam mulier audiens, audacter ascendit montem, atque ad ejus specum impudenter prorupit. At ille paulo longius intuens, et venientis ad se muliebria indumenta conspiciens, sese in orationem dedit, in terram faciem depressit,
Abbreviated transcription (Latin):
marsito solitaria uitam duxit. multisq ãnis
inspecu angustissime inclusus fuit. Quẽ
młti ex nr̃is nouerũt. eiusq actib pñtes
extitut. De quo młta ip̃e de bt̃e memorie
ppͣ pelagio antecessore meo ⁊ aliis religi
miracł pͥmũ fuit. ꝙ mox ut se ĩ p̃dc̃i mõtis
foramine ꝯtulit/ ex petra ead̾ que ĩ seiz ip̃a
ꝯcaua augustũ spetũ fecerat / aque stula ꝓ¬
rupit que martino di famło inusu coctidia¬
nuili curam geret. Cui uctusto miracło po¬
tũ in solitudie ex petre duricia nũstraret.
S antiqꝰ hostis humani gen̾is ĩ unicus

Expanded text:
Marsico solitariam vitam duxit, multisque annis in specu angustissimo inclusus fuit, quem multi ex nostris noverunt, ejusque actibus praesentes exstiterunt. De quo multa ipse et beatae memoriae papa Pelamiraculum primum fuit quod ut se predicti montis foramine contulit, ex petra eadem que in se ipsa concaua angustum specum fecerat aque stilla rorupit, quae Martino Dei famulo in usu quotidiaantam sui famuli curam gereret, cui vetusto miraculo potum in solitudine ex petrae duritia ministraret 316 Sed antiquus hostis humani generis, ejus
Abbreviated transcription (Latin):
enthicius uero qui p̃dc̃i florentii ĩuia
di socius fuerat magis post mortẽ claruit
in uͥtute signoꝵ. Nam tum multa ciues ur¬
bis illius de eo miracła narrare soleaut/
duc dignabatur oꝑari. Nam quociens ⁊¬
pluuia deerat. ⁊ estu nimio terrã longa
sictitas ex urebat/ colła in unũ ciues illius
urbis eius tunitam leuare at in ꝯsp̃tu doͥ
cũ p̾tib offerre ꝯsueuerant. Cũq ꝑ agros

Expanded text:
Eutychius vero, qui praedicti Florentii in via Domino socius fuerat, magnus post mortem claruit in virtute signorum. Nam cum multa cives urbis illius de eo soleant narrare miracula, due dignabatur operari. Nam quoties pluvia deerat, et aestu nimio terram longa siccitas exurebat, collecti in unum cives urbis illius, ejus tunicam levare atque in conspectu Domini cum precibus offerre consueverant
Abbreviated transcription (Latin):
qni recedat. Quid .n. sunt intente m̃tes au¬
stricte cordaꝵ quas tangendi artifex ut ñ
semetipĩs dissiłe canticũ faciant dissiłiter
pulsat. ⁊ idc̃co corde cõsonã modulatõnem
reddunt qr imo quid̾ plectꝰ s ino ĩpulsu fi̾¬

Expanded text:
at. Quid enim sunt intentae mentes austratae chordarum? quas tangendi artifex, ut non sibimetipsis dissimile canticum faciant, dissimiliter pulsat. Et idcirco chordae consonam modulationem reddunt, quia uno quidem plectro, sed non uno impulsu f
Abbreviated transcription (Latin):
sunt concupisꝯt s tamen adu̾sitatis labore
fatigantur. Alit̾ coniugiis obligati. alit̾ a cõ¬
iugii nexib liberi. alit̾ ꝯmixtionẽ crͣnis exꝑti
alit̾ ignorantes. Alit̾ qui pcc̃a deplorant oꝑm
alit̾ qui cogita̾nũ. Alit̾ qui cõmissa plãgunt
nͨ tamen deserũt alit̾ qui deserũt nec tamẽ
plangunt. Alit̾ qui illicita que faciũt. ⁊̃ lau¬
dant. Alit̾ qui accusant pͣua n ͨ tamẽ deuitãt

Expanded text:
sunt concupiscunt, sed tamen adversitatis labore fatigantur; aliter conjugiis obligati, aliter a conjugii nexibus liberi; aliter commistionem carnis experti, aliter ignorantes; aliter qui peccata deplorant operum, aliter qui cogitationum; aliter qui commissa plangunt, nec tamen deserunt; aliter qui deserunt, nec tamen plangunt; aliter qui illicita quae faciunt etiam laudant, aliter qui accusant prava nec tamen devitant;
Abbreviated transcription (Latin):
Lit̾ nãq uiri. alit̾ ã mo ͤ sũt femĩe. ałr
uiuenes. Alit̃ senes. alit̾ in opes. ałi locu¬
pleces. alit̾ leti. Alit̾ t̾stes. Ałr sẜditi. aliter
uẽꝯdi. alit̾ ꝓt̾ui. alitꝰ̾ pusillauimes. alit̾ in¬
pacientes. alic̾ pacientes. alit̾ biĩuoli. alr̾¬
muidi. ali sim̃plites. Qlit̾ ĩpuri. ałr ĩcolu¬
mes. alit̾ eg̾. alit̾ qui flagella metuũt ⁊ ꝓpt̾¬
ea innocent̾ uiiũt. alit̾ qui sic miquit᷑ate
duruerũt ut nͨ ꝑ flagella corrigant᷑. Alit̾
nimis taciti alit̾ multiloquio uacantes.
iraꝯdi. alit̾ humiles. alitꝰ elati. alit̾ ꝑtinaceꝰ
alit̾ incõstantes. alit̾ gule dediti. Alit̃ abstiẽn¬
tes Alit̾ qui sua miscd̾it tͥbuũt. alr qui a lieꝰ
raꝑe cõtendut. ałr qͥ n aliena rapiũt. nͨ sua¬

Expanded text:
feminae. Aliter juvenes, aliter senes. Aliter inopes, aliter locupletes. Aliter laeti, aliter tristes. Aliter subditi, aliter verecundi. Aliter protervi, aliter pusillanimes. Aliter impatientes, aliter patientes. Aliter benevoliincolumes, aliter aegri; aliter qui flagella metuunt, et propterea innocenter vivunt; aliter qui sic in iniquitate duruerunt, ut nec per flagella corrigantur; aliter nimis taciti, aliter multiloquio vacantes; iracundi; aliter humiles, aliter elati; aliter pertinaces, aliter inconstantes; aliter gulae dediti, aliter abstinentes; aliter qui sua misericorditer tribuunt, aliter qui aliena rapere contendunt; aliter qui nec aliena rap
Abbreviated transcription (Latin):
qm deceat igͦscens ab arte rtĩtu  incłiat᷑.
qui nlła illicita ꝑpetͣt. s ppetͣta ab aliis. ut
ꝓpͥa deplorat. qui ex affectu cordis aliene
ĩf̾mitati cõpatit᷑. sic q ĩ bonis ꝓximi sicut
ĩ sius ꝓfectib letat᷑. q̃ ita se imitabilẽ ce¬
ti̾s in cũctis q̃ ait insinuat ut ĩt̾ eos ñ he¬
at quod saltẽ de tnͣsactis erubestat. qͥ sic
ualeat fluentis irrigare. qͥ orõis usu ⁊
exꝑm̃to iã didicͭ qd̃ obtinẽ a dnõ q̃ popos¬
ci̾t possit cui ꝑfecto ꝑ uocẽ dnĩ iã qiͣ sp̃ałr¬

Expanded text:
deceat ignoscens, ab arce rectitudinis inclinatur. Qui nulla illicita perpetrat, sed perpetrata ab aliis ut propria deplorat. Qui ex affectu cordis alienae infirmitati compatitur, sicque in bonis proximi sicut in suis provectibus laetatur. Qui ita se imitabilem caeteris in cunctis quae agit insinuat, ut inter eos non habeat quod saltem de transactis erubescat. Qui sicntia doctrinae valeat fluentis irrigare. Qui orationis usu et experimento jam didicit, quod obtinere a Domino quae poposcerit, possit, cui per effectus vocem
Abbreviated transcription (Latin):
sollicite ꝯputau̾nt dies. ⁊ ip̃e dies ex¬
titerat quo ꝓ eo t̾tesuna oblac̃o fuerat
inpleta. Cũq ⁊ copiosus nesciret quid
ꝓ eo frẽs agerent. ⁊ fr̾e̾s ignorassent qͥd
de illo copiosus uidiss uno eod̾q tp̃re
dũ ꝯgͦscit ille isti quid egerant. atq

Expanded text:
illicite computaverunt dies, et ipsa dies exstiterat, quo pro eo tricesima oblatio fuerat impleta. Cumque et Copiosus nesciret quid pro eo fratres agerent, et fratres ignorassent quid de illo Copiosus vidisset; uno eodemque tempore dum cognoscit ille, quid isti egerant, atque
Abbreviated transcription (Latin):
occulte hũit atũctis fr̃ĩb ab hominat᷑
sit ut salte ĩ morte de culpa sua mẽtẽ illiꝰ
corpus illius cũ frm̃ cor̃ib nõ ponat᷑.
S quã dãfo ssan ĩsterquilinio facite.¬
⁊ inea coipus eius ꝓicite ibiq suꝑ eũ
tres aureos quos reliquit iactate sił
do mortis aculpa solubilẽ fac̾et ⁊ istos
auaricie tanta dãpnatõ misc̾i intulpa
pueĩss ad mortẽ. at auxie seq̃reret
plicare uł loqui diguretur. ei carnał
ĩgen̾unt at ĩ ip̃a tristicia e corpe exiuit

Expanded text:
occulte habuit a cunctis fratribus abominatus occulte habuit a cunctis fratribus abominatus sit, ut saltem in morte de culpa sua mentem ipsiuscorpus illius cum fratrum corporibus non ponatur, sed quolibet in sterquilinio fossam facite, in ea corpus ejus projicite, ibique super eum tres aureos, quos reliquit, jactate, omnes do mortis a culpa solubilem faceret, et istos avaritiae tanta damnatio misceri in culpa isset ad mortem, atque anxie quaereret plicare et loqui dignaretur, ei carnaliingemuit, atque in ipsa tristitia e corpore exivit
Abbreviated transcription (Latin):
edn hoc silend̾ exstimo ꝙ actũ ẽẽ in
mo mõst̾io añ h fenniũ reminiscor. Odã
nãq mochus iustus uoĩe medicinali
arte fuit inbutus q̃ iñ in eod̾ mõsterio
ꝯstituto ledule obsequi at massiduis
egritudib meis excubare ꝯsueuerat.¬
hic itar langnore cõrs puentus ad ex¬
tremũ deductus ẽ cui in ip̃a molestia fr̃
g̾manus noĩe copiosus seruiebat qui
S p̃dictus iustus cũ iam se ad extremũ
occultos tres aureos heret m̃ocuit. Q
nimiꝵ frib nõ potuit celari. s sb̾tiliter
idagantes atq illius oĩa medicam̃ta
ꝑscrutantes eosd̾e tres aureos iuenert¬
in medicamĩie absconsos. Ꝙ in mox nũ
ut cũcti fres ita ꝯũiter uiuerent. quatꝰ
eis singłis nulla hr̃e ꝓpͥa licet. Tunc
nimio merore ꝑcussus cogitare cepi ł
quid ad purgacionẽ morientis facem.
uł quid in exemplũ uiuentib fribus
ad me accito dixi. Uade. ⁊ nullus ex frĩbꝰ
carnalis fr̃ dicat qr pro solidis quos

Expanded text:
 existimo quod actum in meo monasterio ante hoc triennium reminiscor. Quidam namque monachus, Justus nomine, medicinali arte fuerat imbutus, qui mihi in eodem monasterio constituto sedule obsequi, atque in assiduis aegritudiHic itaque languore corporis praeventus, ad extrema deductus est. Cui in ipsa molestia sua frater germanus, nomine Copiosus, serviebat. Qui Sed praedictus Justus, cum jam se ad extrema poso, quia occultos tres aureos haberet, innotuit. Quod nimirum fratribus non potuit celari, sed subtiliter indagantes, atque illius omnia medicamenta perscrutantes, eosdem tres aureos in medicamine absconsos invenerunt. ut cuncti fratres ita communiter viverent quatenus eis singulis nulla habere propria liceret. Tunc nimio moerore percussus, cogitare coepi, vel quid ad purgationem morientis facerem, vel quid ad exemplum viventibus fratribus ad me accersito, dixi: Vade, et nullus ex fratribus carnalis frater dicat, quia pro solidis quos
Abbreviated transcription (Latin):
eius.xxx.iam essẽt dies euoluti. cepit
dolore gͣui supplicia pensare. ⁊ si ꝙ esset
me eod̾ p̃poĩto mõst̾ii nr̃i p̃cioso tristis
tur adiuuare. Uade itaꝵ ⁊ abhodierna
die dieb .xxx. ꝯtinuis offerre pro eo
sacrificium stude. ⁊ nullus oĩo p̃tmittat᷑
dies quo ꝓ abselucone illius salutaris
defuuctus fuerat nocte quadã frĩ suo
germano copioso ꝑ uisionẽ aꝑꝑuis. Q
ille cũ uidiss inquisunt dicens. Quidẽ¬

Expanded text:
inta jam essent dies evoluti, coepit dolore gravi supplicia pensare, et si quod esset me eodem Pretioso monasterii mei praeposito, tristis tur adjuvare. Vade itaque, et ab hodierna die diebus triginta continuis offerre pro eo sacrificium stude, ut nullus omnino praetermittatur dies, quo pro absolutione illius salutaris defunctus fuerat, nocte quadam fratri suo germano Copioso per visionem apparuit. Quem ille cum vidisset, inquisivit dicens: Quid
Abbreviated transcription (Latin):
⁊̃ si blandiretur si reb prosꝑis de mulc̾et
animũ. ac pꝰꝙͣ tot flagellis p̃mitur tã¬
ta adn̾sitate fatigatur tot nob̾ cottidie
dolorib ingeminatur ꝙͥ nob̾ aliud ꝙͣ
ne diligatur clamat. Multa aũt fu̾ant
que adhuc de ełcoꝵ ftĩs narrare debuis¬

Expanded text:
etiam si blandiretur, si rebus prosperis demulceret etiam si blandiretur, si rebus prosperis demulceret animum; at postquam tot flagellis premitur, tanta adversitate fatigatur, tot nobis quotidie dolores ingeminat, quid nobis aliud quam ne diligatur clamat? Multa autem fuerant quae adhuc de electorum factis narrari debuis
Abbreviated transcription (Latin):
reuit uniu̾se carui Postꝙͣ trinã uocẽ
uisio mr̃is que eius mentis oculis
appebat euanuit. Tũc uir dei surrexit
seq in orõ cũ lac̾iis dedit. Mox .ii. illa
t̾ribilia in celo signa setuta sunt ut has¬
te at acies ignee ab aquilonis ꝑte uide¬
rentur. Mox effera longobardoꝵ gens
de uagine sua hĩtacoe educta ui uostra cͥuice
grassata ẽ at humanũ genus ꝙ in
hac terra p̾multitudĩe ninia qiͣ spicar
ecce destructe sunt /monast̾ia uiroꝵ at
feminax dissoluta. ab hominib p̃dia
at ab om̃i cultore destituta. ĩ solitudĩe
uacua terra nullus ĩea possessor ihĩtat
Occupaunt bestie loca que pͥus multi¬
tudo hoñn tenebat. ⁊ ꝙ̃ ĩaliis m̃di ꝑtibꝰ
agatur ignoro. Nam in hac terra inqͣ
nos uiuimus finẽ suũ mundus nõ iam
nũtiat s oñdit. Tanto gͦ nos nc̃ce ẽ
instanciꝰ eterna qiere ꝙͣto anobis cog¬
noscimus ueratiter tẽꝑalia fugisse de¬
spitiendus a nob̾ hic mũdus fuerat

Expanded text:
enit universae carnis. Post quam trinam vocem visio martyris, quae mentis ejus oculis apparebat, evanuit. Tunc vir Dei surrevit, seque in orationis lamentum dedit. Mox enim illa terribilia in coelo signa setae atque acies igneae ab aquilonis parte viderentur. Mox effera Langobardorum gens de vagina suae habitationis educta in nos cervice grassata est, atque hominum genus, quod in hac terra prae multitudine nimia quasi spissae ecclesiae, destructa sunt monasteria virorum ac feminarum, desolata ab hominibus praedia, atque ab omni cultore destituta, in solitutudine vacat terra, nullus hanc possessor inhabitat, occupaverunt bestiae loca quae prius multitudo hominum tenebat. Et quid in aliis mundi partibus agatur, ignoro. Nam in hac terra, in qua nos vivimus, finem suum 369 mundus jam non nuntiat, sed ostendit. Tanto ergo nos necesse est instantius aeterna quaerere, quanto a nobis cognoscimus velociter temporalia fugisse. Despiciendus a nobis hic mundus fuerat,
Abbreviated transcription (Latin):
interminabilem tuo quẽ ꝓ eadẽ fudisti p̃cioso sangume reuo¬
cares. Cuius quidẽ uit̾e̾ die resurgens tercia de illo ĩ quo
ruptibilis impassibilis et ĩmortalis resurrexisti. ita
similiter et nos resurgemꝰ. Tu certe bone et pie dñe
post tuã mirabilẽ et singularẽ resurrectionẽ quadragĩta
expletis diebus sicut exꝑientia lucida indicioꝵ m łtipliciuã
te ab inferis resurrexisse declarasti / et ut nulla oriret
ꝓpͥ̾a ascendens michiq Ianuas reserãs paradisi ad dei
patris oĩpotentis dexteram ꝯsedisti ubi sine fine sedes.
sicut in illo ascendisti die ita in tremẽdo et horribili
umiu̾salis iudicii die descendes reddere singuilis secundũ
opera que fecerũt. Coram te certe tũc ꝓçidẽt reges. Dĩs
rostrata erit dnãtio et tunc omnes tim̾ebũt qui te nũc
ꝯtemnũt. Quid tũc tibi infelices ii hoĩes qui nũc cum

Expanded text:
interminabilem, tuo quem pro ipsa fudisti pretioso sanguine, revointerminabilem, tuo quem pro ipsa fudisti pretioso sanguine, revocares. Cujus quidem vitae, die resurgens tertia, de illo in quo ruptibilis et impassibilis et immortalis resurrexisti, ita similiter et nos resurgamus. Tu certe, bone et pie Domine, post tuam mirabilem et singularem resurrectionem quadraginta expletis diebus, quibus experientia lucida indiciorum multiplicium, te ab inferis vivum resurrexisse declarasti, et ut nulla dubitativirtute ascendisti, mihique januas reserans paradisi, ad Dei Patris omnipotentis dexteram consedisti, ubi sine fine sedes.sicut in illa die ascendisti, ita in tremendo et horribili universalis judicii die descendes reddere singulis secundum opera quae fecerunt. Coram te certe tunc procident reges, omnis strata erit dominatio. Te tunc omnes timebunt, qui te nunc contemnunt. Quid tunc tibi infelices, qui nunc cum
Abbreviated transcription (Latin):
biusti: sitiisti. fleuisti: meas infirinitates hũisti ut ego
sed tamẽ in te peccandi infirmitas et defectus nõ fuit
Ut ĩ me. Non enĩ pectare potiusti ut ego. In te fuit cor¬
demptione humanitatẽ nec minor es nec cũ eo aliquod
incurris uitupiũ. Tu nẽpe ille es quẽ in iordanis alueo
baptizante Iohanne. uox subito celitus intonuit: hic ĩgen
est filiꝰ meus dilectus in quo michi bene complacui: ip̃m̃
audite. Et spũs sanctus in te ut colũba descendẽs. te unũ
esse cũ patre et Idem in substãtia declarauit. Tu nempe
bone iesu pro me crucis tam grande ĩ tuo isto quod p̃sens
cerno corpore subiisti suppliciũ. ut mortẽ quam meis in¬
currerã flagiciis interimeres: aĩas antiquoꝵ patrũ quas
dudũ diabolica potestas miseras infernalib mansionibus
retinebat recuperases et totã humauã naturã que corrue¬
rat in mortẽ ꝑpetuam tuo cũ ip̃a pacificato patre ad uitã

Expanded text:
buisti, sitisti, flevisti, meas infirmitates habuisti ut ego. buisti, sitisti, flevisti, meas infirmitates habuisti ut ego. Sed tamen in te peccandi infirmitas et defectus non fuit ut in me, non enim peccare potuisti ut ego. In te fuit corsumpsisti humanitatem, minor es: nec tamen ex eo aliquod incurris vituperium. Tu nempe es ille quem in Jordanis alveo baptizante Joanne, vox subito paterna coelitus intonuit: Hic inquiens est Filius meus dilectus in quo mihi bene complacui, ipsum audite. Et Spiritus Sanctus in te, ut columba descendens, te unum esse cum Patre et eumdem in substantia declaravit. Tu, bone Jesu, pro me crucis tam grande in tuo isto, quod praesens cerno, corpore subisti supplicium, ut mortem, quam meis incurreram flagitiis, interimeres: animas antiquorum, quas dudum diabolica potestas miseras in infernalibus mansionibus retinebat, recuperares, et totam humanam naturam, quae corruerat in mortem perpetuam, tuo cum ipsa pacificato Patre ad vitam
Abbreviated transcription (Latin):
humilias ut patiaris descende̾ ad hoĩem publicanũ et
peccatorẽ: et nõ solũ cũ ip̃o manducaͬe uis. sed te ipsum
erigens se uir gloriosus genibus flexis eũ cũctis tenẽtib
magnis lacrimis et sulpiriis et ꝙͣpluries ꝑcutiẽs pectu
suũ dixit: Tu es deus meus et dñs meus qui pro me
passus es an forte alius: Certe tu es ille qui cũ deus eẽs
solus ante oĩa tp̃ra et sine pͥnçipio genitus a deo patre et̾no
et in Inuestigabili gn̾ͣatione qui cũ patre et spũ sancto¬
idem unus deus es: ꝑmanes iblud idẽ quod eras et es
intra unius puelle corpusculũ te clausisti factus homo:
sicut uere et deus et homo es. Sic enĩ in uginali utero
hoĩem suscepisti ꝙ sine hoĩe deus es nec sine deo homo
ꝙͣus nec humanitas sit diuinitas nec diuinitas huãitas
Non sunt confule nature ꝙͣuis sit una et eadem in te
ꝑlona. Nõne es caro et frater meus: uere sic. faimẽ ha¬

Expanded text:
te humilias, ut patiaris ad hominem descendere publicanum et te humilias, ut patiaris ad hominem descendere publicanum et peccatorem? Et non solum cum illo manducare vis, sed teipsum erigens se vir gloriosus genibus flexis, eum cunctis tenentibus, magnis lacrymis et suspiriis, et quampluries percutiens pectus suum dixit: Tu es Deus meus, et Dominus meus, qui pro me passus es, an forte alius? Certe tu es ille, qui cum Deus esses solus ante omnia tempora et sine principio genitus a Deo Patre aeterna et ininvestigabili generatione, qui cum ipso Patre et Spiritu Sancto unus Deus es, permanens illud idem quod eras et es, intra unius puellae corpusculum te clausisti, factus homo sicut ego sum. Vere et Deus et homo es. Sic enim in virginali utero hominem suscepisti, quod nec sine homine Deus es, nec sine Deo homo: quamvis neque humanitas sit divinitas, nec divinitas humanitas. Non sunt confusae naturae, quamvis sit una et eadem in te persona. Nonne es caro et frater meus? Vere sic. Famem ha
Abbreviated transcription (Latin):
C uhi uir sanctissimꝰ ꝯtinuatis lacͥmis et matb
in celũ erectis dixit. parũꝑ siluit. Deinde intuẽs
ꝓpe presepe dni mei nudũ sepeliatis. Ut illud ferat secum
rediens quod uemẽs apportauit. Nudus inde egressus suir
nudus reuertar illuc. Societur terra terre. nõ decet terram
sociari lapidibus. Appetit enĩ naͣliter suũ simile quodlibet.
in suo lumine uideã lumẽ. Ut firmãs suꝑ me oculos suos
det mͥ intellectũ et instruat me in hac uia qua gradior. T
quidã fr̃m ad locũ accedens. sacratissimũ corpus Iesu christi
obtudit. Quod ubi uir dei uideͬ potuit . nobis ei auxiliãtu
prosteauit se in terrã. protinus uoce et lacͥmis ꝙͣtũ pot̾at
clamans. Dñe quis ego sũ ut sim dignus ꝙ sub tectũ meũ
intres: meruit hoc pectator homo. Eerte dñe nõ sũ dignꝰ
Nũꝗd ego melior factus sum ꝙͣ omes patres mei: Tu moysi
noliustĩ uno motu oculi te monstrare: Cur te nũc tantũ

Expanded text:
c ubi vir sanctissimus continuatis lacrymis, et manibus in coelum erectis dixit, parumper siluit. Deinde fratres juxta praesepe Domini nostri nudum sepeliatis, ut illud ferat secum rediens, quod veniens apportavit. Nudus inde egressus sum, nudus revertar illuc. Societur terra terrae: non licet terram sociari lapidibus. Appetit enim naturaliter suum simile quodlibet. in suo lumine videam lumen, ut firmans super me oculos suos det mihi intellectum et instruat me in via qua gradior. Tunc quidam frater ad locum accedens, sacratissimum corpus Jesu Christi obtulit. Quod ubi vir Domini videre potuit, nobis ei auxiliantibus, prostravit se in terram pronus, et voce et lacrymis quantum poterat clamans: Domine, quis ego sum, ut sim dignus quod sub tectum meum intres? Meruit hoc peccator homo? Certe, Domine, non sum dignus. Numquid ego melior sum quam omnes patres mei? Tu noluisti Moysi uno ictu oculi te monstrare. Cur nunc tantum
Abbreviated transcription (Latin):
me. Nudus affligor frigore diues es indue me. Eame
ĩ hac solitudiẽ pereo. cibus es sacia me. Sitio: salubre
poculũ es in ebria me. Infixus sũ in limo ꝓfundi et nõ
est substantia. Ueni ĩ altitudinẽ maris et tẽpestas de¬
mersit me. Laboraui clamans: rauce fauces mee facte
sunt. Iã intrauerũt aque usq ad aĩam meã. Educ me
de laqueo isto ꝓtector meus: gubernator meus. firma
redemisti: cui uitã et miẜicordiã tribiusti. Respice dñe
humilitatẽ in eã nec concludas me ĩ manibus Inmici.
hodie tecũ ingrediar in locũ tabernaculi admirabilis
ut inhabitẽ in domo tua ĩ longitudinẽ in seculũ seculi

Expanded text:
me. Nudus affligor frigore: dives es, indue me. Fame me. Nudus affligor frigore: dives es, indue me. Fame in hac solitudine pereo: cibus es, satia me: Sitio: salubre poculum es, inebria me. Infixus sum in limo profundo, et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me. Laboravi clamans, raucae factae sunt fauces meae. Jam intraverunt aquae usque ad animam meam. Educ me de laqueo isto, protector meus, gubernator meus, firmamredemisti, cui vitam et misericordiam tribuisti. Respice, Domine, humilitatem meam, nec concludas me in manus inimici. Hodie tecum ingrediar in locum tabernaculi admirabilis, ut inhabitem in domo tua, in longitudine dierum in saeculum saeculi
Abbreviated transcription (Latin):
est. ad te declinet: et ꝓtinus fiet fortis. Si quis infirmus.
sanabitł Si quis mortu̾us est si audire uoluerit uitã ĩter¬
minabilẽ ap̃hendet. Si quis magnꝰ est et fortis. nec hic te
cordis mei et ꝑs mea deus in secula. In te solũ delectat
cor meũ: in tẽ exultat aĩa mea: tibi soli cupit adherere
nens mea. qm̃ qui elongant se a te ꝑrbunt. Tu autem
dñe ne longe facias auxilũ tuũ a mẽ. sed tuã ad me ĩclina
aurẽ miẜicordie. De edet pauꝑ et inops et saciabitue.
et tũc uiuens cor laudabit te. O lux inuisibilis et in-¬
extingnibilis et oĩa uere illuminãs . Ceco huic secus
adiutoriũ et in locũ refugii. saluũ me facias. et tũc
ambulauero ĩ medio mortis. nõ timebo illius uinbram¬
nec mala qr tu mecũ eris. Mortuus en pie Iesu iaceo. E¬
urge resuscita me et confitebor tibi. Eger et infirmꝰ
sũ cui nulla est amplius ĩ carne sanitas. medicꝰ es sana

Expanded text:
est, ad te declinet, et protinus fiet fortis. Si quis infirmus, est, ad te declinet, et protinus fiet fortis. Si quis infirmus, sanabitur. Si quis mortuus est, si audire te voluerit, vitam interminabilem apprehendet. Sed qui magnus est et fortis, nec hic te cordis mei, et pars mea Deus in saecula. In te solum delectatur cor meum. In te exsultat anima mea. Tibi soli adhaerere cupit mens mea: quoniam qui elongant se a te, peribunt. Tu autem, Domine, ne longe facias auxilium tuum a me, sed tuam ad me inclina aurem misericordiae. Te edat pauper, et inops, et satietur: et tunc vivens cor laudabit te. O lux invisibilis, inextinguibilis, et omnia vere illuminans, sedenti caeco huic secus adjutorium et in locum refugii, ut salvum me facias. Et tunc si ambulem in medio umbrae mortis, non timebo mala: quoniam tu mecum es. Mortuus en, pie Jesu, jaceo, exsurge, et resuscita me, et confitebor tibi. Aeger et infirmus sum, cui nulla est amplius in carne sanitas: medicus es, sana
Abbreviated transcription (Latin):
et rectis corde graderis: Tu solus ante õe pͥncipiũ oĩum
eras et finis et pͥnçipiũ. Tu solus sine tpr̃e eternꝰ a deo
patre genitus. Qͣ beati qui te diligunt qui aluid ꝙͣ te
nõ de siderant qui de te assidue cogitãt qui te digne co¬
medũt qui tecũ manẽtes: uas tuas oĩ tpr̃e custodiunt.
interminabilem. O esca mirabilis atq stupenda: delectabilis
atq iocunda: tutissima atq ꝑ oĩa exoptanda. In qua tot
sunt ĩnouata signa et mirabilia ĩmutata. In qua ornne
hẽt᷑ delectamentũ et ad oĩum gratiaꝵ ꝑficimꝰ incremẽtũ.
Ꝙ singularis et maudita tii liberalitas ꝙͣ suphabũ dan¬
tissima est ꝓdigalitas. Ut tui neĩem exortem facias nisi
ad te uenire ꝯtͦemnat. Si quis ergo ꝑuulus est secure
ad te uemiat. et te comedens fiet magnꝰ: et relinquens
semitas infantie. ꝑ uias ambulabit prudẽtie. Si ꝗs debilis

Expanded text:
et rectis corde gradieris. Tu solus ante omne principium, omnium et rectis corde gradieris. Tu solus ante omne principium, omnium eras et finis et principium. Tu solus sine tempore aeterne a Deo Patre genitus. Quam beati qui te diligunt, qui aliud quam te non desiderant, qui de te assidue cogitant, qui te digne comedunt, qui tecum manentes omnes vias tuas omni tempore custodiunt. vitam interminabilem. O esca mirabilis ac stupenda, delectabilis ac jucunda, tutissima ac super omnia peroptanda! In qua tot sunt innovata signa, et mirabilia immutata. In qua omne habetur delectamentum, et ad omnium gratiarum proficimus incrementum. Quam singularis et inaudita tua liberalitas. Quam superabundantissima ac prodiga largitas, ut tui neminem exsortem facias, nisi ad te venire contemnat. Si quis ergo parvulus est, secure ad te veniat, et te comedens fiat magnus, et relinquens semitas infantiae, per vias ambulabit prudentiae. Si quis debilis
Abbreviated transcription (Latin):
eam sꝑantib in te. O ferculũ excellentissimũ ueneran¬
dũ cosendũ ad orandũ glorificandũ amplectendũ omĩbus/
extollendũ laudib exaltandũ cũctis p̃coniis firmiter
in cordis uiscerib retinendũ et ꝑpetis tprĩbus animo¬
affigendũ. Cecidit homo ꝑ cibum ligni uetiti ad miẜiã.
ꝑ te releuat᷑ ad eternã głiam. Tu cer̾te in rectis et eruditis
hĩtas cogitationib. Tu miserrimũ arrogantẽ et diuitem¬
ac de te famelicũ. Tu pauꝑem iustũ piũ et humilẽ oĩb
eos implens diuiciis tue domus ubertate saçias. In te et
ꝑ te est rectũ iudiciũ et equitas: tecũ prudẽtia fortitudo
et oĩs uictoria. Per te sancti regnãt in celestrb. per te
doctores p̃dicant: Per te iustus contra hostem uixiliter
dimicat. Tu suꝑbũ potentẽ deponis de sede exaltando
Qui ad te puro corde uigilant. te ĩueniũt. qm̃ cũ sĩplicib

Expanded text:
eam sperantibus in te. O ferculum excellentissimum, veneraneam sperantibus in te. O ferculum excellentissimum, venerandum, colendum, adorandum, glorificaudum, et amplectendum, omnibus extollendum laudibus, exaltandum cunctis praeconiis, firmiter in cordis visceribus retinendum, et perpetuis temporibus alligandum animo. Cecidit homo per cibum ligni vetiti ad miseriam, per te relevatur ad aeternam gloriam. Tu certe in rectis et eruditis habitas cogitationibus. Tu miserrimum, arrogantem, et supeac de te famelicum. Tu pauperem justum, pium et humilem, omnibus eum implens divitiis, tuae domus ubertate satias. In te et per te est rectum judicium et aequitas, tecum prudentia, et fortitudo, et omnis victoria. Per te sancti regnant in coelestibus. Per te doctores praedicant. Per te justus viriliter contra hostes dimicat. Tu superbum potentem deponis de sede exaltando Qui ad te puro corde vigilant, te inveniunt, quoniam cum simplicibus
Abbreviated transcription (Latin):
requies a labore: necuõ et omẽ quod desiderari potest.
Cu certe uita es qua oĩs uiuit creatura/ et sine qua
moritur. Tu es uita uitalis dulcis amabilis et iocũda.
doris tui suauitas egros recreat et debiles quos tuus
facit sapor salubres et fortissimos. Tu lux illaĩcomp̃hen¬
Tua mi dnẽ est omnis potencia: Tuũ omne regnũ: ante
te curuabit᷑ oẽ genu. Omĩa quecũq us facis in celo et
in terra ĩ mari et in abissis. Tue mil est quod possit re¬
sistere uolũtati. In te ꝑte et ex te sunt oia et sine nichii.
Eia ergo aĩa fidelis gaude epulare/ ne moreris his pasci
deliciis. Ne pigrites hoc frui guiuio in quo nõ carnes
hyecoꝵ aut tauroꝵ ut olim in lege s saluatoris tui corpꝰ
sumendũ p̃ponit᷑. O signũ dilectionis inopinabile. Ut
dulcedo tua dñẽ quã abscondisti timẽtibus te et ꝓfecisti

Expanded text:
requies a labore, nec non et omne quod desiderari potest. requies a labore, nec non et omne quod desiderari potest. Tu certe vita es, qua omnis vivit creatura, et sine qua moritur. Tu es vita vitalis, dulcis, et amabilis, atque jucunda. Odoris tui suavitas aegros recreat et debiles, quos tuus facit sapor salubres et fortissimos. Tu lux illa incomprehen CAP. L. Tua, mi Domine, est omnis potentia, tuum omne regnum, ante te curvabitur omne genu. Omnia quaecumque vis, facis in coelo, et in terra, et in mari, et abyssis. Tuae nihil est quod possit resistere voluntati. In te, et ex te, et per te sunt omnia, et sine te nihil. Eia ergo fidelis anima gaude, epulare, ne moreris his pasci deliciis, ne pigriteris hoc frui convivio, in quo non carnes hircorum aut taurorum, ut olim in lege, sed Salvatoris tui corpus sumendum proponitur. O signum dilectionis inopinabilis, ut donum. Quam magna dulcedo tua, Domine, quam abscondisti timentibus te, et perfecisti
Abbreviated transcription (Latin):
orle conuuiũ in quo sub panis et uini specie totus chrispꝰ
deus et homo sumit᷑. et ita totus in panis specie et ĩ quali¬
bet eius ꝑticula et in uini specie et in qualibet eiꝰ gutta
sicut in patis tocius et uini specie simul. nã totus ꝑfectꝰ
minima ꝯtinet᷑ ꝑticula et idem totus in uini specie
in qualicũq gutta ꝑmanet. O esca sacratissima quam
iere comedens deus efficitur. Iuxͣ rllud ego dixi dii estis
et filii excelsi omnes. Liberatur a malis implet᷑ bonis
et ĩmortalis indubitanter efficitur. O sacrũ nr̃e ꝑegri¬
nationis uiaticum quo de hoc neꝙͣ seculo ꝑuenit᷑ ad celest
Ierusalẽ consortiũ. Patres nr̃i in deẜto inãna comedẽtes.
iõ ꝑuenexũt ad terram ꝓmissionis. Qui uero te comedit.
delicatissima in qua omĩs saporis et odoris est suauitas
õe delectamentũ: oĩs medicina: oĩs sustentatio. et omnis

Expanded text:
bile convivium, in quo sub panis et vini specie, totus Christus bile convivium, in quo sub panis et vini specie, totus Christus Deus et homo sumitur, et ita totus in specie panis, et qualibet ejus particula, et in vini specie cum qualibet gutta, sicut in panis totius et vini specie simul. Nam totus perfectminima continetur particula, et idem totus in vini specie et in qualicumque gutta permanet. O esca sacratissima, quam vere comedens, Deus efficitur, juxta illud: Ego dixi dii estis, et filii excelsi omnes. Liberatur a malis, impletur bonis, et immortalis indubitanter efficitur. O sacrum peregrinationis nostrae viaticum, quo de hoc nequam saeculo pervenitur ad coelestis Jerusalem consortium. Patres nostri in deserto manna comedentes, non pervenerunt ad terram promissionis. Qui vero te comedit, delicatissima, in qua omnis saporis et odoris est suavitas, omne delectamentum, omnis medicina, omnis sustentatio, et omnis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ os locutus es ꝓphetaꝵ: si iustis solũ supplicatiõĩb
presto es et si tibi placet equitas. hoc tale Impediendũ¬
est sacͥficiũ ne fiat. ꝙͣꝙͣ in se et nã sui sacrificium
bonũ sit nec possit uiolari malis sacerdotib/ quia mai
nõ diiudicãt sacrificio. Unde huiꝰmõi sacrificiũ fit ad
cerdotis p̃iudiciũ et damnationẽ nec ꝓ quibus fit ꝓdest
Imo ut uerissime dicã qui uitã sacerdotis agnoscitꝰ et
ilũ pro se celebrare facit. fit eiusdem pectati conscius.
necnõ et pene ꝑticeps. O magnũ et iuscrutabile miste¬
riũ. Panis accidentia frangunt᷑ ꝑ ꝑtes/ et tamẽ ĩ qualibet
ꝑmanẽs ꝑticula totus et mteger christus sicut eras
antea. O humanor illusio sensuũ frangunt illa que
humanis sensib in te uident accidẽtia/ et tamẽ ne fran¬
geris nec corrũperis. De dentes uidentur masticare
ueluti materialem panẽ et tamẽ nunꝙͣ masticaris. O no¬

Expanded text:
per os loquutus es Prophetarum, si justis solum supplicationibus per os loquutus es Prophetarum, si justis solum supplicationibus praesto es: et si tibi placet aequitas, hoc tale est impediendum sacrificium ne fiat, quanquam in se et natura sui sacrificium bonum sit, nec possit violari malis sacerdotibus: quia malitia non judicat sacrificium. Unde hujusmodi sacrificium fit ad sacerdotis praejudicium et damnationem, nec pro quibus fit, prodest: imo ut verissime dicam qui vitam sacerdotis agnoscit, et eum pro se celebrare facit, fit in ejusdem peccato conscius, nec non et poenae particeps. O magnum et inscrutabile mysterium. Panis accidentia franguntur per partes, et tamen in qualibet permanes particula totus et integer Christus sicut eras antea. O humanorum illusio sensuum. Franguntur illa quae humanis sensibus in te videntur accidentia, et tamen nec frangeris, nec corrumperis. Te dentes videntur masticare veluti materialem panem, et tamen nunquam masticaris. O no
Abbreviated transcription (Latin):
illa est ante quã hoĩes mortui sunt: postquã uiue̾ ĩcipi¬
unt. Tu panis Angeloꝵ tua uisione angeios reficis et
glorificas. Tu esca es aĩe nõ corporis impinguãs mẽtẽ
eger iacet in flagiciis. Tu te manducantẽ ut decet ĩ te¬
ip̃m transimutas ut tui ꝑticipatione efficiatur deus: nec
tamẽ in inlũ trãsmutais uelud alia corporea esca. Sed
ueh te indigne sumẽtib: certe ad sui penã et reatum te¬
Iterũ crucitigũt. Nõ ꝙ tibi diiudicet illa mãduccitio qm̃
ĩpassibilis et ĩmortalis oĩo es. Heu mi dnẽ quid dicã
ꝙ hodie sacerdotes te comedũt in altari ut carnes pecud
masticãdo comedũt. Ubi dñe latitas: Dormis ne an uigi¬
las: Est trbi hoc acceptũ sacrificiũ: Est hec oblatio quãm
eligis. Exaudis p̃ces eoꝵ de celo et de maiestate sedis
tue. Uere si hoc uelles sacrificiũ et libamẽ. mendax
fieres et peccatoꝵ socius. Certe dñe si uera sunt que

Expanded text:
illa est, antequam homines mortui sunt, postquam incipiunt viilla est, antequam homines mortui sunt, postquam incipiunt vivere. Tu panis Angelorum, tua visione Angelos reficis et glorificas. Tu esca es animae, non corporis: impinguans mentemibus, nimis aeger jacet in flagitiis. Tu te manducantem, ut condecet in te transmutas, ut tui participatione efficiatur Deus: nec tamen in illum transmutaris, velut alia corporea facit esca. Sed vae te indigne sumentibus. Certe ad sui poenam et reatum iterum te crucifigunt, non quod te dijudicet illa manducatio, quoniam impassibilis et iQuod hodie te sacerdotes comedunt in altari, ut carnes pecudumasticando comedunt. Ubi, Domine, latitas? dormis ne, an vigilas? Est tibi hoc acceptum sacrificium? Est haec oblatio quam eligis? Exaudis preces eorum de coelo, et de sede majestatis tuae? Vere si hoc velles sacrificium et libamen, mendax fieres et peccatorum socius. Certe, Domine, si vera sunt quae
Abbreviated transcription (Latin):
minãs. sub tanta panis breuitate ꝯtineris : nõ ꝑticula¬
lis admiratio. O oĩim nouitatũ nouitas. Oculi ĩ te iudẽ
albedinẽ: saporẽ sentit gustus: odorẽ olfatus: tactꝰ qͦ
subtilitatẽ xeperit: sed̾ auditꝰ cordi rep̾sentat ĩ te illa
nõ fore accidentia. hinc tria ꝑ te sola existũc actidẽtia
sine subiecto: quia nõ ut humanis uidetͦ sensib panis
es sed totus thristus Iesus sicut in celo ad dexferã
patris residens deus et homo. Aue panis uite qui de celo
descendisti das te sumẽtibus digne uitam nõ sicut mã
quod in deserto nris pluit patribus de quo oẽs q mãdu¬
cauerũt mortui sunt. Certe qui te digne sumit ꝙͣ ꝙͣ x
morte corporali aĩa a corpore separetur. non moriet
in eternũ qr nõ illa separatio mors est sed de morte ad
uitam transitus. Unde qui digne te mãducat ĩ mund o
moriẽs. tecũ ĩ eternũ uiue̾ incipit. O ꝙͣ p̃ciosa mors

Expanded text:
minans, sub tanta panis brevitate contineris, non particulaminans, sub tanta panis brevitate contineris, non particulaIII. O ineffabilis admiratio, o omnium novitatum novitas. Oculi in te vident albedinem, saporem sentit gustus, odorem olfactus, tactusque subtilitatem reperit. Sed auditus cordi repraesentat in te illa non fore accidentia. Hinc certe per se sola existunt accidentia sine subjecto: quia non, ut humanis videtur sensibus, panis es, sed Jesus Christus integer, sicut in coelo ad Patris exteram resides Deus et homo. Ave panis vitae, qui de coelo descendisti, dans te sumentibus digne vitam, non sicut manna quod in deserto nostris pluit patribus, de quo omnes qui manducaverunt mortui sunt. Certe qui te digne sumit, quanquam morte corporali anima a corpore separetur, non morietur in aeternum: quia non illa separatio mors est, sed de morte ad vitam transitus. Unde qui te digne manducat in mundo, moriens tecum aeterne vivere incipit. O quam pretiosa mors