comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aliꝰ filiꝰ. alius spc̃ scs. nec tñ aliud ÷ pr̃ qͣm filius. nec aliuso
pat̃ uł filius qͣm amboꝵ spc̃. Nam alia est persona pr̃is. a¬
lia fllii. alia spẽ sc̃i. cũ sit omib una sub̃a. eadẽq eẽntia. ⁊ so¬
la nat᷑a: hec omĩ credunꝰ. ħ omĩa ꝓfitem᷑ : ⁊ ꝯstat ueraciter
eẽ: ⁊ tñ in his omĩb si uixta humanã estunationẽ penset᷑. uide¬
tur humana rõ fortit̾ repugnare. Si pat̾ est ingenitꝰ. filius
unigenitꝰ erit ne sub̃a pr̃is ingenita. filii genita: Et cũ utͥ
sam. ⁊ gignit᷑ a se ip̃a: Nũquid gͦ eadẽ ip̃a ꝯignit᷑ ⁊ ñ gig¬
nit᷑. nascitur. ⁊ ñ nascit᷑. Si filiũ nasci dnñs : quid de eius

Expanded text:
alius Spiritus sanctus, nec tamen aliud est Pater quam Filius, nec aliud Pater vel Filius quam amborum Spiritus. Nam alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti, cum sit omnibus una substantia, eadem essentia, et sola natura. esse, et tamen in his omnibus, si juxta humanam aestimationem pensentur, videtur humana ratio fortiter repugnare. Si Pater est ingenitus, Filius unigenitus, eritne substantia Patris ingenita, Filii genita? Et cum utrisam, et gignitur a seipsa? Nunquid ergo eadem ipsa gignitur et non gignitur; nascitur et non nascitur? Si
Abbreviated transcription (Latin):
Otandum itaq qd̾ mͦ extͣpositi
uisum dnm̃ introrsũ trahimus. mͦ uitꝰ poĩti cum exeunte
eximꝰ : nam ħ qd̃ de dnĩ claritate ꝑ m̃tis excessũ cognoscit᷑.
ciñ etiã posmodũ a sobria mente ꝯpre hendr̃. ⁊ sepe ex eo quod
aput nosmet ip̃os sobrii riniam᷑. p̃ ãmirationis magnitudie
ĩ mentis alienationẽ ab ducim. Item ⁊ illud notandũ qr extia

Expanded text:
otandum itaque quod modo extra positi visum Dominum introrsum trahimus, modo intus positi cum exeunte eximus. Nam hoc quod de Domini claritate per mentis excessum cognoscitur, quandoque etiam post modum a sobria mente comprehenditur, et saepe ex eo quod apud nosmetipsos sobrii rimamur, prae admirationis magnitudine in mentis alienationem abducimur. Item et illud notandum quia extra
Abbreviated transcription (Latin):
Si ueto potẽtialit̾ ⁊ eẽntialr̃. tr ñ est alia eius potẽtia ⁊
alia eius cẽntia. Eẽntialit̃ gͦ ẽ. intͣ omĩa ⁊ extͣ onsĩa: ĩ fr oĩa
⁊ suꝑra omia. Si intra omĩa nichił illo secretiꝰ: si extͣ omĩa
nichil ilio remotiꝰ. si infra om̃ia nichil ello occultius: si supͣ
eo ip̃o absentuis. quo eo ip̃o p̃sentiꝰ. quo omĩũ absentiꝰ. cui
aluiñ ⁊ aliuñ ñ est eẽ om̃e qd̃ est: S si absentissimo nich
ẽ p̃sentiꝰ. si p̾sentissimo nͥl ẽ absentiꝰ quid illo mirabiliꝰ. q̃d
ilło in ꝯ̃phensibiliꝰ : Itẽ si nõ est aliud eiꝰ potestas. ⁊ aliud eiꝰ
felicitas: ubicũq sũma potestas. sꝑi ⁊ sũma felicitas. Sũma gͦ
felicitas ubiq est. Quomͦ gͦ uel infermo sũme miserie locus
itac omĩa supͣ rõnẽ sunt. nec tñ p̃ter rõnẽ sunt: ⁊ eo ip̃o se

Expanded text:
us potentia et alia ejus essentia. Essentialiter ergo est intra omnia et extra omnia; infra omnia et supra omnia. Si intra omnia, nihil illo secretius; si extra omnia, nihil illo remotius: si infra omnia, nihil illo occultius; si supra us, et eo ipso praesentius quo omnium absentius cui aliunde et aliunde non est esse omne quod est? Sed si absentissimo nihil est praesentius, si praesentissimo nihil est absentius, quid illo mirabilius, quid illo incomprehensibilius? Item si non est aliud ejus potestas, et aliud ejus felicitas, ubicunque summa potestas ibi et summa felicitas. Summa ergo felicitas ubique est. Quomodo ergo vel in inferno summae miseriae locus itaque omnia supra rationem sunt, nec tamen praeter rationem sunt, et eo ipso, se
Abbreviated transcription (Latin):
naculo utci tñ in ostio: s unꝰ stando. alter uero sedendo. Ecad
uertis uͦ ut arbitror qr uite huiꝰ molestiã. unꝰ miseriã alt̾ i¬
litiã reputat: ⁊ eandẽ tẽporis peregͥnationẽ. hic carcerẽ ille ex¬
peditionẽ iudicat. Sunt qͥ se ip̃os qiͣ in spelunca uidẽt. ⁊ car¬
nẽ suã ꝓ ergastulo hñt dũ uite huiꝰ molestiã moleste susti

Expanded text:
rnaculo, uterque tamen in ostio, sed unus standrnaculo, uterque tamen in ostio, sed unus standvertis, ut arbitror, quia vitae hujus molestiam unus miseriam, alter militiam reputat, et eamdem temporis peregrinationem, hic carcerem, ille expeditionem judicat. Sunt qui seipsos quasi in spelunca vident, et carnem suam pro ergastulo habent, dum vitae hujus molestiam molest
Abbreviated transcription (Latin):
riũ suspirare. Alioquin frustra in nob̃ diuine cognitionis ha¬
bundantia crescit: nisi diuine in nob̃ dilectionis flãmã augeᷤᷤ¬
cat. Debet itaq in nob̾ crescere semꝑ ex cognitione dilectio. ⁊ n¬
chilominꝰ ex dilectione cognitio. ⁊ mutuis ircrem̃tis mittua ĩ¬
crem̃ta ministrare debent. ⁊ alt̾nis alt̾nis augm̃tis alt̾na au¬
gm̃ta accrescere hñt. Dehet gͦ aĩa ꝑfcã ⁊ assidue sũmoꝵ ꝯtẽpło¬
ni dedita. omĩ hora peregͥnationis sue t̾miñ ergastuliq huiꝰe
gressĩ cũ sũmo desiderio expectare: quo id qd̾ int̾m iũdet per
spetulũ ⁊ in enigniate mereat᷑ facie ad faciẽ uide̾. Hinc ẽ qd a¬
brahã in ostio tabernaculi sui sedebat. Hinc ẽ. qd̾ helias in spelũ¬
ce sue ostio stabat: ut̾q ad egressũ paratꝰ: utq in dnĩ aduẽtũ
suspensus. Unũ utics uĩti p̃stolabat᷑. imꝰ in spelunta. alt̃ ĩ tab̾¬

Expanded text:
rium suspirare. Alioquin frustra in nobis divinae cognitionis arium suspirare. Alioquin frustra in nobis divinae cognitionis abundantia crescit, nisi divinae in nobis dilectionis flammam augescat. Debet itaque in nobis crescere semper, et ex cognitione dilectio, et nihilominus ex dilectione cognitio, et mutuis incrementis, mutua incrementa ministrare debent, et alternis augmentis alterna augmenta accrescere habent. Debet ergo anima perfecta et assidue summorum contemplationi dedita omni hora peregrinationis suae terminum ergastulique hujus egressum cum summo desiderio exspectare, quod id, quod interim videt per speculum et in aenigmate, mereatur facie ad faciem videre. Hinc est quod Abraham in ostio tabernaculi sui sedebat . Hinc est quod Elias in speluncae suae ostio stabat , uterque ad egressum paratus, uterque in Domini adventum suspensus. Unum utique uterque praestolabatur, unus in spelunca, alter in tabe
Abbreviated transcription (Latin):
a mundane uolubilitatis nubila tnsuolet atq tͣnscendat. Illũ
sane dixer̃ ħ dnĩcũ p̃ceptũ uł docum̃tũ implere. ⁊ qrͣ expãsis
alis crectũ stare. qui pꝰ acceptã gr̃am ĩ ħ nouissima ꝯtẽpłoñ¬
gña semꝑ studet se qͣntũ in ip̃o est ad huiꝰmͦi uolatꝰ ꝓp̃tũ et
paratũ exhib̾e: ut cũ tempꝰ bñplaciti diuini aduen̾it᷑. ⁊ aura
aspirantis gr̃e afflau̾it: ĩdoneꝰ possit inueniri. qͥ ad illud diui¬
noꝵ secretoꝵ spectacłm debeat admitti. Dẽbemꝰ aũ ñ solũ ad ħ
qd̃ in hac uita hr̃e possumꝰ. uer̃ etiã ad illud diuine ꝯtempło¬
ins spectacłm. qd̃ in fut᷑a uita speramꝰ aĩos nr̃os suspendẽ: ⁊ ĩ¬
eiusmuͦi expectatione uehem̃ti desiderio hanelare. Ad ħ siquidẽ
nob̾ datur huiꝰcemodi gr̃a. ad ħ inqͣm ĩ fundr̃ et̾noꝵ intelligẽtia
ut sciamꝰ quid indefesse debeamꝰ ꝑ studiumq̃rere. uł per deside¬

Expanded text:
a mundanae volubilitatis nubila transvolet atque transcendat. Illum a mundanae volubilitatis nubila transvolet atque transcendat. Illum sane dixerim hoc Dominicum praeceptum vel documentum implere, et quasi expansis alis erectum stare, qui pntum in ipso est ad hujusmodi volatus promptum et paratum exhibere, ut cum tempus beneplaciti divini advenerit, et aura aspirantis gratiae afflaverit, idoneus possit inveniri, qui ad illud divinorum secretorum spectaculum debeat admitti. Debemus autem non solum ad hoc quod in hac vita habere possumus, verum etiam ad illud divinae contemplationis spectacdesiderio anhelare. Ad hoc siquidem nobis datur hujuscemodi gratia, ad hoc, inquam, infunditur aeternorum intelligentia, ut sciamus quid indefessi debeamus per studium quaerere, vel per deside
Abbreviated transcription (Latin):
bis omĩno repperitur. qd̃ sũmis ⁊ diuinis ñ sit uł peregͥnũ ĩ
qͣlitate. uł in cõparabile ex qͣntitate. Et nota quod quẽad¬
modũ archa ꝓpitiatorio tegitur: sic ⁊ ip̃m ꝓpitiatoriũ dcãrũ
alar̃ expansione tegi iubetur. Absq dubio sicut er ꝯparati
tio mundi: sic ex ꝯtemplatione creatͥcis eẽntie eiusq suꝑe¬
minẽtie temꝑatur apud unũ qtiẽq̃s amor ⁊ approbatio sui.
E nũc ꝓcul dubio designati cherubm
propiciatorii latera suffient᷑ teguit. si alas suas sufficient᷑ ⁊ ĩ desi¬
nent᷑ pandũt. Quid ẽ alas suas ꝯtinua expansione disꝑandere:
uolũt alas suas expandt̃. Sic sane debemꝰ ⁊ nos cordis nr̃i alas
per desideriũ extendẽ. ⁊ diuine reuelationis orã sub omĩ hora ĩ¬
mo sub omĩ momento expectare: ut qͣcũq hora diuine ĩspiratõiˢ
alis. mens nr̃a se ad alta eleuet ⁊ auolet. ⁊ firis obtutib in il¬
lud et̾nitatis lum̃ qd̃ desuꝑ radiat in acͥile uolantis impetu õi¬

Expanded text:
hil omnino reperitur, quod summis et divinis non sit vel peregrinum in qualitate, vel incomparabile ex quantitate. Et nota quod quemadmodum arca propitiatorio tegitur, sic et ipsum propitiatorium dictarum alarum expansione tegi jubetur. Absque dubio sicut ex contempltio mundi, sic ex contemplatione creatricis essentiae ejusque supereminentiae temperatur apud unumquemque amor et approbatio sui. tunc procul dubio designati cherubin propitiatorii latera sufficienter tegunt, si alas suas sufficienter et indesinenter expandunt. Quid est alas suas continua expansione distendere, volunt, alas suas expandunt. Sic sane debemus et nos cordis nostri alas per desiderium extendere, et divinae revelationis horam, sub omni hora, imo sub omni momento exspectare, ut quacunque hora divinae inspirationis alis, mens se ad alta elevet, et avolet, et fixis obtutibus in illud aeternitatis lumen, quod desuper radiat in aquilae volantis impetu, omni
Abbreviated transcription (Latin):
pugnãt. in ꝯtẽ płonẽ adducũt᷑. Que autẽ circa diuinitatis uni¬
tatẽ ꝯuderant᷑ inuna ⁊ simplici natura: uideamꝰ qmͣ sint huma¬
ne intelligentie modũ excedentia: cũ tñ nichilomtinꝰ sint rõni ꝯ¬
sentanea: ⁊ ictirto maxime ad pͥniũ cherubui. ħ ÷ ad qͥntũ con¬
tẽpłonis gñs ꝑtinẽtia. Certe pͥncipale illud ⁊ sũmũ om̃ĩũ credi
mꝰ uere simplex ⁊ sũme unũ : ⁊ in illo uno ⁊ simplici bouo eẽ õ¬
ne bonũ. Qnͣtũ ad eẽtitiã nichil illo simpliciꝰ. qͣntũ ad efficati¬
am nichil illo multipliti. Qnͣtũ ad essentiã quid illo sĩplitius.
qd̃ uere ⁊ sũme unũ est. Qnͣtũ ad efficatiã quid illo multipli¬
tuis qd̃ uere ⁊ absq ulla dubitatione oña potest : uide qͣm sit
difficile humana rõne ꝯprehende. omẽ qd̾ est. ⁊ tũt iutelliges ꝙͣ
sit in op̃hensibile illud bonũ in quo om̃e bonũ est. Supra
rõnẽ est ꝯprehende. qͦmͦ bonũ illud uere simplex ⁊ sũme boñ¬

Expanded text:
onem adducuntur. Quae autem circa Divinitatis unitatem considerantur in una et simplici natura, videamus quam sint humanae intelligentiae modum excedentia, cum tamen nihilominus sint rationi consentanea, et idcirco maxime ad primum cherubin, hoc est ad primum contemplationis genus pertinentia. Certe principale illud, et summum omniu vere simplex et summe unum, et in illo uno et simplici bono esse omne bonum. Quantum ad essentiam nihil illo simplicius, quantum ad efficaciam nihil illo multiplicius. Quantum ad essentiam, quid illo simplicius quod vere et summe unum est; quantum ad efficaciam quid illo multiplicius quod vere et absque ulla dubitatione omnia potest? Vide quam sit difficile humana ratione comprehendere omne quod est, et tunc intelliges quam sit incomprehensibile illud bonum in quo omne bonum est. Supra rationem est comprehendere quomodo bonum illud vere simplex et summe un
Abbreviated transcription (Latin):
iocunditate hauriũt. qd̃ de intima u̾itatis suauitate ardent᷑ cõcu¬
piscunt. Cari gͥ. comedũt. s carissimi bibũt: qr scd̃m mñsurã dilec¬
tionis dispensat᷑ ⁊ modus manifestationis. Ebrietas aut̃ m̃tis ali¬
enationẽ efficit: ⁊ superne quidẽ reuelationis ĩ fusio eos dũ tax¬
at qui carissimi sũt: ĩ m̃tis excessũ adducit. Talem ꝓpha ebrieta¬
tem designari uoluit. cũ dixit. In ebriabũt᷑ ab ub̃tate domꝰ tue:
⁊ torrente uoluptatis tue potabis eos. Si gͥ cõcupiscimmꝰ hac ebꝰ¬
etate madere. ⁊ hos m̃tis theoricos excessus freq̃ntare: satagamꝰ
dm̃ nr̃m intime ⁊ sũme dilig̾e. ⁊ omĩ hora in diuine ꝯtẽpło¬
ns gandiũ sñmo cũ defidio ⁊ hanelire. ⁊ ħ erit nr̃os cheru¬
bin expansas alas hr̃e. Ecce iam qͣnto labore sudauimꝰ. ecce ꝙͣ
multa in idip̃m cirtum locutione usi sumꝰ. ut cherubin nr̃i alã
suas sufficient̾ expandẽnt. ⁊ ꝓpitiatorio nr̃o qͣle oportet obũ¬

Expanded text:
denter concupiscunt. Chari ergo comedunt, sed charissimi bibunt, quia secundum mensuram dilectionis dispensatur et modus manifestationis. Ebrietas autem mentis alienationem efficit, et supernae quidem revelationis infusio eos duntaxat qui charissimi sunt in mentis excessum abducit. Talem Propheta ebrietatem designare voluit, cum dixit: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos . Si igitur concupiscimus hac ebrietate madere, et hoc mentis theoricos excessus frequentare, satagamus Deum nostrum intime et summe diligere, et omni hora in divinae contemplationis gaudium summo desiderio anhelare, et hoc erit nostros cherubin expansas alas habere. Ecce jam quanto labore sudavimus, ecce quam multa in idipsum circumlocutione usi sumus, ut cherubin nostri alas suas sufficienter expanderent, et propitiatorio nostro quale oportet obum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ sua attestatione alludit. ꝯsid̾ans ⁊ affirmans. ⁊ u̾acit̾ ꝯtestãs.
qr plenũ atq perfectũ ⁊ omĩo sufficiẽs ñ eẽt. si in illo sũmo⁊
sempit̾no bono boni aliquid defuisset. Quomͦ gͦ ꝯp̾hendi pͭ. ꝙ¬
magnitudĩs eiꝰ ñ ẽ finis. S quis sensus pot̃ capere. q̃ rõ cõpꝰ¬
hende: qͦmͦ p̾sit simul utrũq eẽ. ⁊ uere simplex si ẽ ĩm̃sũ.
⁊ sũme unũ si est ĩfinitũ: Et tñ r̃o cũ rõcinatione attestat᷑.
qr uere simplex ẽ. qd̃ ueracitꝰ cõpõitũ non ẽ: qꝑ om̃e ꝙ cõpõi¬
tũ est nͣlit̾ diuidi pot̾ : et qd̃ nat᷑ałr̃ est diuisibile. scd̃m aͥd

Expanded text:
alludit, considerans et affirmans et veraciter contestans quia plenum atque perfectum et omnino sufficiens non esset si in illo summo et sempiterno bono boni aliquid defuisset. Quomodo ergo comprehendi pmagnitudinis ejus non est finis . Sed quis sensus potest capere, quae ratio comprehendere, quomodo possit simul utrumque esse et vere simplex si est immensum, et summe unum si est infinitum, et tamen ratio cum ratiocinatione attestatur quia vere simplex est quod veraciter compositum non est, quia omne quod compositum est naturaliter dividi p
Abbreviated transcription (Latin):
dinis. Constat aũ illa faciliꝰ posse comp̃hendi ⁊ uicimora ma¬
giscs ꝓpinqͣ atq cõsentanea eẽ rõni: q̃ se smũt ad aliꝙͣ siłitu¬
dinem applicari. Nam cet̾a quidẽ tanto ab humana rõne lõ¬
gius recedunt: qͣnto ciuiꝰ lib ⁊ adiũcte siłitudĩs rõnẽ tͣnscendut.
Primꝰ itaq cherub stat in lat̾e siłitudĩs: Scds aũ in lat̾e dis¬

Expanded text:
posse comprehendi, et viciniora, magisque propinqua atque consentanea esse rationi, quae se sinunt ad aliquam similitudinem applicari. Namque caetera quidem tanto ab humana ratione longius recedunt, quanto cujuslibet adjunctae similitudinis rationem transcendunt. Primus itaque cherubin stat in latere similitudinis, secundus autem in latere dis
Abbreviated transcription (Latin):
multi sepe ꝓponũt. fortit̾qs ap̃ se statuũt. ut si ex alienis aff̾ec¬
til quib int̾im inplicãt᷑ semel det᷑ se posse explicare. nũqͣm
ãpluis in eadẽ uelle recide. ⁊ int̾im modicũ ulud se postulant
expectari. ⁊ cum eosdem forte affectꝰ amiserint potiꝰ ꝙͣ absci¬
derunt uehem̃ter satagunt resarrire qd̃ ꝑdid̾unt. ⁊ itẽ adhꝰ
modicũ se uolũt ⁊ petũt expͨtari. Sane ħ totũ duicũt modic̾¬
⁊ modiẽ: quicqͥd nãꝙ ñ satiat desideriũ. qͣnitũcũq sit affectu¬
i iudet᷑ parũ. Modicũ itaq ⁊ modic̃ se expectari. ⁊ reexpͤtari pe¬
tunt qui eiusmi sunt. modicũ ibi. ⁊ modicũ ibi : modicũ ⁊ mo¬
dicũ sepe sub affectu uno. tempore tũ alio ⁊ alio: ibi. ⁊ ibi᷑ sub
affectu uno ⁊ alt̾o: ⁊ tẽpore tñ uno. Et in his omĩb cantamꝰ di
rit dustile illud opus formare: ⁊ angłiam formã excude. pre¬
sertim cũ opus sit in hoc opere alat̃ expansione urgente in

Expanded text:
multi saepe proponunt fortiterque apud se statuunt, ut si ex alienis affectibus, quibus interim implicantur, semel detur se posse explicare, nunquam amplius in eadem velle recidere, et interim, modicum illud se postulant exspectari, et cum eosdem forte affectus amiserint, potius quam absciderint, vehementer satagunt resarcire quod perdiderunt, et item adhuc modicum se volunt, et petunt reexspectari. Sane hoc dicunt, modict desiderium, quantumcunque sit, affectui videtur parum. Modicum itaque et modicum se exspectari et reexspectari petunt qui ejusmodi sunt. Modicum ibi, et modicum ibi, modicum et modicum saepe sub affectu uno, tempore tamen alio et alio, ibi et ibi sub affectu uno, et altero, et tempore tamen uno. Et in his omnibus dilecto norit ductile illud opus formare et angelicam formam excudere, praesertim cum opus sit in hoc opere alarum expansione, urgente in
Abbreviated transcription (Latin):
Aceo de illis que foris surait
qui spũalem dilectionẽ necdũ scire potuert̾ qui diũ mandata
ex doctoꝵ cotidie dictis uel scͥptis audũt. nͨ tñ acquiescũt: cotidie
peccantes. cotidie penitẽtie temꝑa dari sibi postulantes. Ex q̃b
dum quidã u̾ba uite libent̾ audiũt: quid alud ꝓ studiũ. ꝙͣ
manda remanda dicunt: Et dñ cotidie peccatis peccata accͦu¬
mulant: quid aliud qͣm expecta recxpͤta ꝑ desid̾iũ clamãt. co¬
tidic spatiũ penitent᷑es postu lantes: ⁊ resipiscendi tẽpꝰ cotidie

Expanded text:
Taceo de illis qui foris sunt, qui spiritualem dilectionem, necdum scire potuerunt, qui Domini mandata ex doctorum quotidie dictis, vel scriptis audiunt, nec tamen acquiescunt, quotidie peccantes, quotidie poenitentiae tempora dari sibi postulantes. Ex quibus dum quidam verba vitae libenter audiunt, quid aliud per studium, quam manda, remanda dicunt? Et dum quotidie peccatis peccata accumulant, quid aliud, quam exspecta, reexspecta per desiderium clamant, quotidie spatium poenitentiae postulantes, et resipi
Abbreviated transcription (Latin):
totiens dr̃: quid aliud qͣm idem sepe remandare ⁊ remãdait.
uidr᷑: Et qͣm multi sunt qui hꝰmodi nũtios cotidie accipi¬
unt : de pͥstino tñ tepore uel negligentia parũ aut penit᷑
nichil corrigere uolunt. Scuit sane m̃ possint głari: nõ
autẽ edificari. Scĩam quĩdem ñ scĩtatẽ affectãt: ⁊ ñ tã sc̃ĩ
qͣm scioli ẽẽ desid̾ant. Dum gͥ coridianis uisibꝰ nouos semꝰ¬
nouos intellectꝰ q̃ritãt᷑. qͥd aliud qͣm manda remãda manda
iemãda ꝑ affectũ uel studiũ clamitant: Huiꝰmͦi nũtios condi¬
e excipim. ⁊ aliis aliici sepe suꝑueniẽtibꝰ. alios aliosq adhuc co-¬
tidie ĩportune exigimus: ⁊ in auri dñi sabaoch fortit̾ ĩcla¬
mamiꝰ. Manda remanda: manda remiãda. S qͣntomagis copia
dictoꝵ nũtioꝵ abiuidat: tanto sane acerbiꝰ tanto molestiu
ꝓpria nos cõscĩa accusat ⁊ cruciat. Hinc fit sepe rit uitam nr̃am
corrigere disponamus semꝑ tñ differamꝰ. Et dũ ħ fieri ĩ fu¬

Expanded text:
r, quid aliud quam idem saepe mandari et remandari videtur, et quam multi sunt qui hujusmodi nuntios quotidie accipiunt. De pristino tamen tepore vel negligentia parum, aut penitus nihil corrigere volunt. Sitiunt sane unde possint gloriari, non autem aedificari. Scientiam quidem non sanctitatem affectant, et non tam sancti quam scioli esse desiderant. Dum igitur quotidianis novos intellectus quaeritant, quid aliud quam manda, remanda; manda, remanda, per affectum vel studium clamitant? Hujusmodi nuntios quotidie excipimus, et aliis aliisque saepe supervenientibus, alios aliosque adhuc quotidie importune exigimus, et in auribus Domini Sabaoth fortiter inclamamus: Manda, remanda; manda, remanda. Sed quanto magis copia dictorum nuntiorum abundat, tanto sane acerbius, tanto molestius propria nos conscientia accusat et cruciat. Hinc fit saepe ut vitam nostram corrigere disponamus, semper tamen differamus. Et dum hoc fieri in fu
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ bibunt: cum sũma uelocitate uł facilitate illud qd sicuĩt tͣ¬
dncunt. Ht̃ĩ quid ꝙ̾ non illi tibi uident᷑ ꝯmede. quic̃ multo studio
⁊ longa meditatione uir possũt ad n̾itato delitas ꝑting̾e: Dibt᷑

Expanded text:
vero bibunt, cum summa velocitate vel facilitate illud quod sitiunt trvero bibunt, cum summa velocitate vel facilitate illud quod sitiunt traducunt. Nunquid ergo non illi tibi videntur comedere qui cum multo studio et longa meditatione vix possunt ad veritatis delicias pertingere? Bib
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ minꝰ diligis. uel ab illo minꝰ ditigeris: si ad theorid illos
excessus ñdũ uocari. uel uocantẽ sequiñdũ merueris. Quomͦ
enĩ ꝑfecte diligis uel diligeris. si ĩ sũmoꝵ desiderio ad fuꝑna
ñ raꝑis. ⁊ in anagogicos illos conatꝰ m̃tis alienatione ñ tͣnsis:
uis nosse qr sublimitas diumar̃ reuelationũ sit iuanifestũ diui-¬
ne dilectionis uiditiũ: Iam non dicã inqͥd uos seruos. s amicos:
qr omĩa nota feci uob̃ que audiui a pr̃e meo. Attende ⁊ illud qr
ex magnitudĩe diuine dilectionis pendet modꝰ diuine reuelatio¬
nis Comedite inqͥd amici ⁊ bibite. ⁊ inebriamini carissimi. Ecce
qͥ amici ⁊ cari sut̃ comedũt: qͥ uͦ carissimi bibũt. ĩmo ñ solũ po-¬
tant᷑. s etiã debiant᷑. Certe qui comedũ dũ sup̃tũ cibum mastcãt:
ñ sñ mora uł qualicq labore illud in qͦ delectant᷑ trabicuĩt. Qui

Expanded text:
tuum minus diligis, vel ab illo minus diligeris, si ad theoricos illos tuum minus diligis, vel ab illo minus diligeris, si ad theoricos illos excessus nondum vocari, vel vocantem sequi nondum merueris. Quomodo enim perfecte diligis vel diligeris, si in summorum desiderio ad superna non raperis et in anagogicos illos conatus mentis alienatione non transis? Vis nosse quia sublimitas divinarum revelationum sit manifestum divinquia omnia nota feci vobis quae audivi a Patre meo Attende et illud quia ex magnitudine divinae dilectionis pendet modus divinae revelationis: Comedite, inquit, amici, et bibite, et inebriamini, charissimi . Ecce qui amici et chari sunt comedunt, qui vero charissimi bibunt imo non solum potantur, sed etiam inebriantur. Certe qui comedunt dum sumptum cibum masticant, non sine mora, vel qualicunque labore, illud in quo delectantur trajiciunt. Qui
Abbreviated transcription (Latin):
quo delectari uł ꝯsolari possis. Certe qͣmdin possumꝰ ex aliena qͣ¬
licũq re ꝯsolationẽ uel iocũditatẽ ꝯcipere: nondũ audeo dr̃e
dilectũ nr̃m. stimũ ardentissimi amoris sinũ ten̾e. Satage fe̾¬
tina. trahe. eum adhiic ad int̾iora ⁊ secretiora cordis tui penet᷑lia:
quec̃q es ab huc eiusmͦi aĩa. Quis enĩ neget illud ĩtunũ cor¬
dis humani penetͣle tales recessus hr̃e. seu etiã optine posse
in quibus sũmm ⁊ singłaris amoris uiolentia cũ aliqͥd per affec¬
tũ inflxerit: aliena om̃io delectatione auelli nõ possit: Certe si
alienã aliqͣm ꝯsolationẽ q̃ris uel rescipis: dñi tuũ qͣmius for¬
tassis sũme nõdũ tũ singłarit̾ diligis. Nondũ gͦ in ĩtimũ ꝑ¬
ducit᷑: nondũ in optimo collocat᷑. Si gͦ non satagis introduce e
um ad ĩtima tuã. qͦm te credam uelle uelposse sequi eũ ad sub¬
linna sua: Certũ gͦ signũ tibi sit q̃cũci es. aĩa qd dilectum

Expanded text:
ena qualicunque re consolationem, vel jucunditatem concipere, nondum audeo dicere dilectum nostrum intimum ardentissimi amoris sinum tenere. Satage, festina trahere eum adhuc ad interiora et secretiora cordis tui penetralia, quaecunque es adhuc ejusmodi anima. Quis enim neget intimum illud cordis humani penetrale tales recessus habere, seu etiam obtinere posse, in quibus summi et singularis amoris violentia cum aliquid per affectum infixerit, aliena omnino delectatione avelli non possit? Certe si alienam aliquam consolationem quaeris vel recipis, Deum tuum quamvis fortassis summe, nondum tamen singulariter diligis. Nondum ergo in intimum perducitur, nondum in optimo collocatur. Si ergo non satagis introducere eum ad intima tua, quomodo te credam velle, vel posse sequi eum ad sublimia sua? Certum ergo signum tibi sit, quaecunque es, anima, quod dilectum
Abbreviated transcription (Latin):
foret. ut ꝙ forib obseruares. ut cum abraham nel helia dilei¬
toris tui aduentũ expectares : aduenit̾ti occͣreres. ⁊ cũ exultati¬
one susciperes. Deberes sane sicuti dilecti tui columba ĩ forami¬
nibꝰ petre. in can̾nis macerie suspensis alis colloc ꝓtenso fo¬
ras ꝑsꝑicere: ⁊ urici tir aduentũ cum columbino quodã cantu
⁊ gemitu q̃rere. ⁊ expedare. S forte adhus nrĩ cherubui alas ñ¬

Expanded text:
foret, ut prae foribus observares, ut cum Abraham vel Elia dilecforet, ut prae foribus observares, ut cum Abraham vel Elia dilectoris tui adventum exspectares, advenienti occurreres, et cum exsultatione susciperes. Deberes sane sicuti dilecti tui columba in foraminibus petrae, in cavernis maceriae suspensis alis, colloque protenso foras prospicere, et unici tui adventum cum columbino quodam cantu et gemitu quaerere et exspectare. Sed forte adhuc nostri cherubin alas n
Abbreviated transcription (Latin):
Audi uocantẽ: q̃ noliussi suscipere pulsante᷑. En diledtꝰ tuus
loquit᷑ tibi. Surge ꝑpera amia mel. columba mea. formosa
mea ⁊ ueni. Cur ñ statĩ exslis. occurris. apprehendis.⁊ et os-¬
rula uingis: Quid adhuc dicis erpecta. Ecce ad huc expectat. ecte
it̾̃m uocat. Surge amica mea. spetiosa mea. ⁊ ueni ĩ firami¬
nibꝰ petre: in cauernis macerie. Quid tu: A̾ eexpͦta adhuc me
dicũ. Q aĩa ingͣta: o nisc̾a dura. Usq q̃ affligis anucũ tuũ:
uscyqͦ fatigas dilectum tuũ : Pulsat ⁊ ñ uis aperire. uocat ⁊
nõ ius exire. pulsat semel ⁊ it̾m: ⁊ tu eũ expectare. tu reexpͤ¬
modicũ ibi. modicũ sbi. Cogitur itaq dilectus tuus facere se¬
pe ⁊ multũ: qd̃ tu dicis modicũ. Inodicũ. Nam modicũ ⁊ mo¬
dicum ꝓtrahis in longũ ⁊ longũ: ⁊ in hũc modũ fraudas ami¬
cum tuum. ⁊ fatigas dilectum tusĩ. O qͣnto saciꝰ qnͣto rectiꝰ

Expanded text:
Audi vocantem, quae voluisti suscipere pulsantem. En dilectus tuus Audi vocantem, quae voluisti suscipere pulsantem. En dilectus tuus loquitur tibi: Surge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni . Cur non statim exsilis, occurris, apprehendis et oscula jungis? Quid adhuc dicis: Exspecta? Ecce adhuc exspectat, ecce iterum vocat: Surge, amica mea, sponsa mea, et veni in foraminibus petrae, et in cavernis maceriae . Quid tu? Reexspecta adhucusquequo affligis amicum tuum, usquequo fatigas dilectum tuum? Pulsat, et non vis aperire; vocat, et non vis exire. Pulsat semel et iterum, et tu eum exspectare, tu eum reexspemodicum ibi. Cogitur itaque dilectus tuus facere saepe, et multum, quod tu dicis modicum et modicum. Nam modicum et modicum protrahis in longum, et longum, et in hunc modum fraudas amicum tuum, et fatigas dilectum tuum. O quanto satius, o quanto rectius
Abbreviated transcription (Latin):
lata mea. qr caput meũ plenũ est iore. ⁊ cincuri mei giritis
noctium. Quid obsecro quid inqͣm ꝓfuit. qd̃ nũtios p̃misit:
qui ostiũ clansũ repperit: Ad uocẽ uero dilecti cur saltẽ non
statim ꝓsilis. aperis. introducis: ⁊ in ãplerꝰ ruis: Expoliam ĩ
quit me tunica mea: quomͦ induar illam: Taurpedo meoᷤ
quomͦ inqͥnabo illos : Expcctet tñ modic̃: si uult ut suscipi¬
ã illũ. Pulsat ⁊ intͦitũ postulat: ⁊ dicis expecta: Ecce expec¬
qnũ si expectat modicã: o cͣtũ tumco ne istud modicã ꝓtͣ¬
has in longũ: donec tͣnseat ⁊ declinet: diu multũq fati¬
gatꝰ discedat. Ostendit ħ illa uortua: ⁊ nimis sera q̃rela.
Pessulũ ostii mei aperui dilecto meo: at ille detlinauerat
ato tͣnsieratt. S. ecee it̾m rediẽs p̾orisq ꝯtẽptꝰ ĩmriã nõ re¬
putãs. stat post parietẽ: respiciẽs ꝑ fenestͣs ꝓs̃piciẽs per cãcellos.

Expanded text:
lata mea, quia caput meum plenum est rore, cincinni mei guttis lata mea, quia caput meum plenum est rore, cincinni mei guttis noctium . Quid, obsecro; quid, inquam, profuit, quod nuntios praemisit, qui ostium clausum reperit? Ad vocem vero dilecti, cur saltem non statim prosilis, aperis, introducis, et in amplexus ruis? Exspoliavi me, inquit, tunica mea, quomodo induar illa? Lavi pedes meos, quomam illum; pulsat et introitum postulat, et dicis: Exspecta; ecce itegnum, si exspectat modicum? O quantum timeo ne istud modicum protrahas in longum, donec transeat et declinet, diu multumque fatigatus discedat. Ostendit hoc illa vox tua, et nimis sera querela: Pessulum ostii mei aperui dilecto meo; at ille declinaverat, atque transierat . Sed ecce iterum rediens, priorisque contemptus injuriam non rputans, stat post parietem, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos.
Abbreviated transcription (Latin):
eunte aduentꝰ tui horam p̾manda. Nintiꝰ itaq int̾currat: qͥ
me quid me fac̾e uel edoceat. Nũtius inqͣm int̾ nos medius
discurrat: qui me de singuł instruat. Doceat me nõ solũ suꝑ
stratu meo: s etiã de statu tuo. Doceat qͦmͦ aput te sit: uł qͣ.
tͥ de me placuerit. Manda itaq atq remãda: nũtia ates reñ¬
tia. Non decet inqͥd̃ amantes nrutua studia. inutua u alt̾u¬
trũ desideria nescire : nec suffic̾ estuanti aĩo ardenti desiderio se¬
mel audire. Obsecco gͦ manda remauda: manda remanda. fõr¬
te multũ amat. multũ estuat q̃ sic estuat. q̃ tam ĩportune u¬
t̾nũtia q̃ritat. uideamꝰ gͦ qund faciat. Etce uixta u̾bũ tuũ nũ¬
tiis sepe missis sepe remissis. tandẽ aliciũ nũtios suos subse¬
quit᷑: ut cupitis amplexibꝰ per fruat᷑. ⁊ mutua dilectione foue¬
atͣ. Ecce iam ꝓ forib stat: ecce iam ad hostiũ pulfat. Etce nor

Expanded text:
eunte adventus tui horam praemanda. Nuntius itaque intercurrat, qui eunte adventus tui horam praemanda. Nuntius itaque intercurrat, qui me quid me facere velis edoceat. Nuntius, inquam, inter nos medius discurrat qui me de singulis instruat, doceat me non solum super statu meo, sed etiam de statu tuo. Doceat quomodo apud te sit, vel quid tibi de me placuerit. Manda itaque atque remanda, nuntia atque renuntia. Non decet amantes mutua studia, mutua in alterutrum desideria nescire, nec sufficit aestuanti animo ardenti desiderio semel audire. Obsecro ergo, manda, remanda, manda, remanda. Forte multum amat, multum aestuat quae sic instat, quae tam importune internuntia quaeritat. Videamus ergo quid faciat. Ecce juxta verbum suum nuntiis saepe missis, saepe remissis, tandem aliquando nuntios suos subsequitur, ut cupitis amplexibus perfruatur, et mutua dilectione foveatur. Ecce jam prae foribus stat, ecce jam ad ostium pulsa
Abbreviated transcription (Latin):
Emper debet aĩa scã ⁊ ueri sponsi amita ad dilecti
sui aduentũ sũmo cũ desiderio inhiare: parata semꝑ ⁊ nocã¬
ti occurrere. ⁊ pulsanti apperire. Debet inqmͣ semꝑ in ħ sollici¬
ta eẽ ⁊ parata inueniri: ne subito ⁊ inopinate adueniẽs mi
nꝰ cop̃tam. minꝰ ornatã inueniat: uł dui exclusus diuine p̾sto¬
lationis ullã molestiã sustineat. Molesta sacis u̾ba estuantaꝵ
defiderio multũ bnerosa. Manda remanda. manda remanda: ex
pͤta rexxpecta. modicũ ibi. modicũ ibi. uerba sunt st̾ sane aie̾
pigre. ase tepide minꝰ circũspecte: ⁊ niis ingͣte. Quid enim
dicit huiꝰm᷑i aĩa. ⁊ in sius sordib inuenta. cũ se dolet inopina¬
to diligentis auuentu preueniri: ⁊ erubescit se minꝰ cõpositam
minꝰ ornatam ĩueniri: Certe inquit aduentũ tuũ p̃scire de¬
buissem: ut te sollempnt̾ susciperẽ. ⁊ ea qua deberẽ alactate
tibi occurrẽ. De cet̾o gͦ mͥ aduentũ tuũ prenũtia: ⁊ nũtio pre¬

Expanded text:
Semper debet anima sancta et veri sponsi amica ad dilecti sui adventum summo cum desiderio inhiare, parata semper et vocanti occurrere, et pulsanti aperire. Debet, inquam, semper in hoc sollicita esse et parata inveniri, ne subito et inopinate adveniens eam minus comptam, minus ornatam inveniat vel diu exclausus diutinae praestolationis ullam molestiam sustineat. Molesta satis verba aestuantique desiderio multum onerosa. Manda, remanda, manda, remanda; exbi, modicum ibi , verba sunt sane animae pigrae, animae tepidae, minus circumspectae et nimis ingratae, Quid enim dicit hujusmodi anima et in suis sordibus inventa, cum se dolet inopinato diligentis adventu praeveniri, et erubescit se minus compositam, minus ornatam inveniri? Certe, inquit, adventum tuum praescire debuissem ut te solemniter susciperem, et ea qua deberem alacritate tibi occurrerem. De caetero ergo mihi adventum tuum praenuntia, et nuntio prae
Abbreviated transcription (Latin):
Multa in hũc modũ ⁊ pene ĩnũa cura personar̃ trintatẽ ĩue¬
mes: q̃ humane rõni nõ solũ inuenies in ꝯp̃hen sibilia s eti¬
ari dissona reperies. Multa inqͣm ensm᷑i ĩuenies circa perso¬
nar̃ trintatẽ: multa eiꝰmodi in ñbi incarnatione circa suba¬
rũ unionẽ. Quid q̃so est in qͦ humanitas ⁊ diuinitaᷤᷤ unite st̃.
ut uia ꝑsona ẽẽ possint: Nũqͥd aliqͥd cid̃ hoĩs ẽ. ut aliciuid qd̃
di est. ut aliquid qp utͥusci ẽ: S si utͥusq ñ est qͦmͦ in eo um¬
ri pꝰsunt. qd̾ ab alt̾utro alienĩ ẽ: Si alicͥd qd̾ hõis ẽ. gͦ cieat᷑a
est. Si aliquid qd̃ dĩ est sup̃ creaturã est. ⁊ iã creat᷑a ñ est. Si
aliquid qd̾ dĩ ⁊ hoĩs est. nũquid ip̃m utr̃q erit. ⁊ utr̃a ñ erit.
creat᷑a scilicet. ⁊ ñ crect᷑a:. S q̃stio ista ualde est ĩtima. ⁊ hucus
qͣntũ arbitror ñ mota: ⁊ iccurto fortassis rectiꝰ suppͥm̃da. S de

Expanded text:
ca personarum Trinitatem invenies, quae humanae rationi non solum incomprehensibilia, sed etiam dissona reperies. Multa, inquam, ejusmodi invenies circa personarum Trinitatem, multa ejusmodi in Verbi incarnatione circa substantiarum unionem. Quid, quaeso, est in quo humanitas et Divinitas unitae sunt, ut una persona esse possint? Nuusque non est, quomodo in eo uniri possunt quod ab alterutro alienum est? Si aliquid quod hominis est, ergo creatura est. Si aliquid quod Dei est, supra creaturam est, et jam creatura non est. Si aliquid quod Dei et hominis est, nunquid ipsum utrumque erit, et utrumque non erit, creatura scilicet et non creatura? Sed quaestio ista valde est intima, et hucusque, quantum arbitror, non mota, et idcirco fortassis rectius supprimenda. Sed de
Abbreviated transcription (Latin):
adumbratõne. deniq ñ ꝓ speculũ ⁊ in enigmate: s in sĩplici uͭ
sic dicã ueritate ꝯtẽplat᷑. Ext̾̃ius uisũ introrsũ tͣhit. qñ id
qd̃ ꝑ excessum uidit. multa recͣctatione uehem̃tiq discussio¬
ne. capabile scu etiã ꝯp̃hensibile sibi efficit: ⁊ tũ rõnũ atesta¬
tione. tũ siłitudinũ adaptatime ad ꝯmimẽ ĩtelligẽtiã dedu¬
cit. Tunc uero mactatur uñ dñs pascat᷑ : qñ mens hõis his
ꝓ motionis gradib roborata. aliquid de ꝓprie uoluntatis bñ¬
placito abscidit. qd̃ prĩ libent̾ fouit atq custodiuit: qñdo
sperat. Dñm pascimꝰ: qnͣ uirtutũ nr̃ar̃ uictimis. ampliartrq
artioris uite ꝓposito caritans eiꝰ ĩ nos bñuolẽtiã nutͥmꝰ ⁊ ac¬
crescimus. Ecce inquit ptilso ad ostiũ siquis apperũit mͥ ĩ
trabo ad ip̃m: cenabo cum illo. Cum dño sane ap̃ nosinit ip̃os
comedimꝰ qñ id eiꝰ obsequio libent̾ impendimꝰ. ⁊ meo eiꝰ bñpła¬

Expanded text:
in simplici, ut sic dicam, veritate contemplatur. Exterius visum introrsum trahit quando in quod per excessum vidit multa retractatione, vehementique discussione, capabile, seu etiam comprehensibile sibi efficit, et tum rationum attestatione, tum similitudinum adaptatione, ad communem intelligentiam deducit. Tunc vero vitulus mactatur, unde Dominus pascatur, quando mens hominis his promotionis gradibus roborata, aliquid de propriae voluntatis beneplacito abscindit, quod prius libenter fovit atque custodivit, quando sperat. Dominum pascimus quando virtutum nostrarum victimis, ampliatoque arctioris vitae proposito, charitatis ejus in nos benevolentiam nutrimus, et accrescimus: Ecce, inquit, pulso ad ostium; si quis aperuerit mihi, intrabo ad ipsum, et coenabo cum illo . Cum Domino sane apud nosmetipsos comedimus, quando id ejus obsequio libenter impendimus, et in eo ejus benepla
Abbreviated transcription (Latin):
rus dei decẽ milibꝰ multipler milia letantiũ: dñs in eis ĩ syna
ĩ sco. S si tantil uirtutib pollet inhac etiã uita. q̃libet aĩa
ꝑfcã. qͣnta q̃so erit illa uirtutũ ꝯsumatio. ꝙͣ habebit in illa
sũma future pleritdĩs gła: Cogita si potes qͣnta sit illa
futuroꝵ honoꝵ tã corporiliũ qͣm spłaliũ copia᷑ que sit eoꝵ
⁊ qͣm multiplex differẽtia. ꝑ fecto scd̃m diffr̃am bonoꝵ erit
⁊ ditfrã affectionũ. Nec enim eodem mͦ afficiem᷑ cirra mino¬
uirtutũ nũs in tot ordinatis ⁊ mod̾atis aĩe affectionibꝰ. Si
te in huiꝰ ꝯtẽpłonis specłam ãtollere ualeas. miror si ñ credas

Expanded text:
rus Dei decem millibus multiplex millia laetantium, Dominus in eis in Sina in sancto. Sed si tantis virtutibus pollet in hac etiam vita quaelibet anima perfecta, quanta, quaeso, erit illa virtutum consummatio quam habebit in illa summa futurae plenitudinis gloria? Cogita, si potes, quanta sit illa futurorum bonorum tam corporalium quam spiritualium copia, quaeve sit eorum et quam multiplex differentia, profecto secundum differentiam bonorum erit et differentia affectionum. Neque enim eodem modo afficiemur circa minovirtutum numerus in tot ordinatis et moderatis animae affectionibus? Si te in hujus considerationis speculam attollere valeas, miror si non credas
Abbreviated transcription (Latin):
passibile ⁊ ĩpassibile: Et uide hoc qͣm sit ĩꝯprehẽ sibile: ⁊ uide¬
atur eẽ impossibłe. Uide qͣm ĩ multis locis idem xp̃i corpꝰ cotidie
ꝯsecrat᷑ ⁊ habetur. Nũqͥd gͦ pertes diuidr̃ ut ĩ tam multis lo
uͦ cũ sit ꝑ totł loca dispersũ: ubiq manet ĩtegr̃ ⁊ incorruptũ.
⁊ om̃io uduusũ: Si gͥ attendas in qͣm multis lociꝰ sit. in
qͣm multis locis ꝑ eandẽ scĩficationis uirtutẽ ẽẽ possit: quo
te q̃so tua ducet cogitatio: nͥ ut unũ idẽq corpꝰ uideat᷑ tibi in
ĩfinitis locis eẽ possĩt. ⁊ hoc sub tempore uno: S uide id ip̃m
qͣm sit ñ solum ꝯtra ꝓprietatẽ corpoꝵ: uer̃ etiam supͣ omnẽ

Expanded text:
prehensibile, et videatur esse impossibile? Vide quam multis in locis idem Christi corpus quotidie consecratur et habetur. Nunquid ergo per partes dividitur, ut in tam multis locvero cum sit per tot loca dispersum, ubique manet integrum et incorruptum et omnino indivisum? Si igitur attendas in quam multis locis sit, in quam multis locis per eamdem sanctificationis virtutem esse possit, quo te, quaeso, tua ducet cogitatio, nisi ut unum idemque corpus videatur tibi in infinitis locis esse posse, et hoc sub tempore uno? Sed vide idipsum quam sit non solum contra proprietatem corporum, verum etiam supra omnem
Abbreviated transcription (Latin):
uñ expendenda est excudenda est angłica forma penataq
aĩalia. Ex hac nob̃ mat̾ia cherubin formamus. qñ fidei nte ar-¬
chana q̃ uel ip̃i ꝑ reuclationẽ didicimꝰ. uel a theo logicis uiris
acceprmꝰ. assuescimꝰ ĩ cõtẽpłonẽ adduc̾e: ⁊̃ ãm irationẽ eoꝵ

Expanded text:
unde excudenda est angelica forma, pennataque unde excudenda est angelica forma, pennataque animalia. Ex hac nobis materia cherubin formamus, quando fidei nostrae arcana quae vel ipsi per revelationem didicimus, vel a theologicis viris accepimus, as
Abbreviated transcription (Latin):
qñ subtͣcta reuelationis gr̃a intellectuał sensꝰ ad ꝯmimẽ sta¬
tum reuotat᷑. Ad pͥmã egressionẽ abraham illũ quẽ uidit :÷¬
multa fatigatione ad se intrare apulit. Ad scb̃am autẽ egͥssi¬
onẽ pꝰ dutinã uisionẽ. longam ꝙ ꝯfabulationẽ: omĩno non
reduxit. Ext̾ius uisũ nob̃cũ introducimꝰ: cũ theophaniam rp-¬
tim ꝑceptã ad ꝯmunẽ intelligentiã rõcinãdo pꝰmodũ paululit
inchnamꝰ. Ext̾ius uisus minime introdicit᷑. qñ theorica re¬
uelatio qͣntomagis uirta humanã rõnẽ discutit᷑. eo ampliꝰ oĩ
humane rõni opinoni adũsari uidr̃. In eum᷑ enĩ spetulatiõe
añꝙͣ aũis ad ꝯfueta redeat. dñs abit longiꝰ recedit: ⁊ ĩ ꝯpre¬
hensibilitatis sue magnitudinẽ uisionis sue elongatione os¬
rendit. Hec itaq duo rerũ gn̾a que in hac gemina uisione
et dnĩca reuelatione cognoscunt᷑: ad predc̃os illos duos che-¬
rubin spectare uident᷑. Hec sane illa ⁊ digna satis mat̾ia:

Expanded text:
 subtracta revelationis gratia, intellectualis sensus ad communem statum revocatur. Ad primam itaque egressionem Abraham illum quem vidit multa fatigatione ad se intrare compulit. Ad secundam autem egressionem post diutinam visionem, longamque confabulationem omnino non reduxit. Exterius visum nobiscum introducimus cum theophaniam raptim perceptam ad communem intelligentiam ratiocinando postmodum paululum inclinamus. Exterius visus minime introducitur, quando theorica revelatio quanto magis juxta humanam rationem discutitur, eo amplius omni humanae opinioni adversari vidanimus ad consueta redeat, Dominus abit, longiusque recedit, et incomprehensibilitatis suae magnitudinem visionis elongatione ostendit. Haec itaque duo rerum genera quae in hac gemina visione ex Dominica revelatione cognoscuntur, ad praedictos illos duos cherubin spectare videntur. Haec sane illa et digna satis materia
Abbreviated transcription (Latin):
idẽ est posse qd̾ scire. Pensa q̃ sit illa bonitas. cui quicqͥd pl¬
acet eo ip̃o decet qd̃ placet: cui quicqͥd displicet. eo ĩpo dede¬
cet qd̃ displicet. Conida que sit illa uita: cui idẽ ẽ esse qd̃
beatũ ẽẽ. Itẽ ⁊ alud artende. qr si uere om̃ipotẽs ẽ: ⁊ ubiꝙ¬

Expanded text:
idem est posse quod scire. Pensa quae sit illa bonitas, cui quidquid plidem est posse quod scire. Pensa quae sit illa bonitas, cui quidquid placet eo ipso decet quod placet, cui quidquid displicet eo ipso dedecet quod displicet. Considera quae sit illa vita cui idem est esse, quod beatum esse. Item et il
Abbreviated transcription (Latin):
gͦ est. qr sũme simplex ẽ: ꝙ sũme bonũ ẽ. Si gͥ illo uichil sĩ¬
plius. nichil est inlo subtiliꝰ. ⁊ quo nichil subtiliꝰ nichil illo ꝓ¬
fundiuis. ⁊ ꝙ fundissimo nichil illo scrutabiliꝰ. ⁊ ꝯseciñt̾ nichil
ĩꝯprehensibiliꝰ. uideamꝰ adhuc quid ex mutua collatione ꝓuemi¬
at: simplicitatis ⁊ ĩm̃sitatis: unitatis ⁊ uniñsitatis. Si omne
bonũ ibi ẽ.⁊ qͥcqͥd ibi est su̾me bonũ est: ergo sũma potẽtia
gͦ sũma sap̃ia. sũma bonitas sũma felicitas. Ubi uͦ sũma sĩ¬
plicitas : totũ qd̾ est unũ idẽq ip̃m est. Unũ itaqs idemq ẽ¬
ei ẽẽ. ⁊ uuĩc: intellig̾e ⁊ posse: bonũ ⁊ beatũ eẽ: ⁊ uide ꝙͣ̃ ħ
sit in ꝯp̾hensibile. Non est gͦ aliunde potẽs. aliuũ sapiẽe:
aliũn bonꝰ. ⁊ aliunde boatꝰ. Cogita gͦ que sit illa potriti¬
a. cui ẽ idẽ facere qd̾ fieri uelle. Attende q̃ sit illa sapĩa. auu

Expanded text:
summe simplex est quod summe bonum est. Si ergo illo nihil simplicius, nihil est illo subtilius, et quo nihil subtilius, nihil illo profundius et profundissimo nihil inscrutabilius, et consequenter nihil incomprehensibilius. Videamus adhuc quid ex mutua collatione proveniat simplicitatis et immensitatis, unitatis et universitatis. Si omne bonum ibi est, et quidquid ibi est, summe bonum est; ergo summa potentia, ergo summa sapientia, summa bonitas, summa felicitas. Ubi vero summa simplicitas est, totum qere, intelligere, et posse bonum et beatum esse, et vide quam hoc sit incomprehensibile. Non ergo est aliunde potens, aliunde sapiens, aliunde bonus et aliunde beatus. Cogita ergo quae sit illa potentia cui est idem facere quod fieri velle. Attende quae sit illa sapientia, cui
Abbreviated transcription (Latin):
qͣs moras in necte. uel ulla expectatione fatigare: ne ult̾ius ꝓ
hac parte dictura sit. expecta reexpecta: p̾sertĩ cũ sibi ip̃i omis
mora nuis longa ⁊ erpectatio uideat᷑ onerosa. Deinceps ut ar¬
brtror cũ abrahã pr̃iarcha. seu etiã elya ꝓpħ̃a ad habitationis
sue introitũ libent̾ obseruabit. ut ad dilecti sui susceptionem
semꝑ parata sit. S ub ħ tempore ut arbitror illud opꝰ nr̃m duc¬
tile incipit ñ mediocͥt̾ ꝓficere. ⁊ ꝯsuinationi appropinqͣre: eo qħ
illi nr̃i cherubm incipiant allas suas iam latirasꝰ extendẽ. ⁊ sese
iam qͣ ad uolatũ omĩ hora suspendẽ.¬
Oqͣmuis iã prompta sit tũt temꝑis eiusm᷑i aĩa
adueniẽtem sinscipere: nescio si et eq parata ⁊ expedita sit uocã¬

Expanded text:
quas moras innectere, vel ulla exspectatione fatigare, nec ulterius pro quas moras innectere, vel ulla exspectatione fatigare, nec ulterius pro hac parte dictura sit exspecta, reexspecta, praesertim cum sibi ipsi omnis mora nimis longa et exspectatio videatur onerosa. Deinceps, ut arbitror, cum Abraham patriarcha, seu etiam Elia propheta, ad habitationis suae introitum libenter observabit, ut ad dilecti sui susceptionem semper parata sit. Sub hoc tempore, ut arbitror, illud opus nostrum ductile incipit non mediocriter proficere et consummationi appropinquare, eo quod illi nostri cherubin incipiant alas suas jam latius extendere, et sese jam quasi ad volatum omni hora suspendequamvis jam prompta sit tunc temporis ejusmodi anima advenientem suscipere, nescio si et aeque parata et expedita sit voca
Abbreviated transcription (Latin):
nec ad uerã caritatem internamq pulcritudinẽ tota reformet᷑.
⁊ ille interne ħitatationis thalam̃. purp̃a ⁊ bysso iacincto cocco¬
ꝙ bis tincto undici perornet᷑. donec tandẽ aliqñ thalamo ornato
⁊ introducto dilecto fidutia iam ĩualescente: desiderioq purgẽte
cũ se ult̾ius iam cohib̾e ñ ualeat. subito in oscula ruat: ⁊ ĩps¬
sis labiis intime deuotionis oscula figat. Pex de uotionẽ sepe ⁊
multifortuit᷑ deosculat᷑. dũ uit̾im cubicłm sternit᷑: donec intimꝰ
aĩe sinꝰ ad sũmã pacẽ ⁊ tͣnqͥllitatẽ componat᷑ : donet tandẽ dilec¬
to int̾ ub̾a collocato ad ĩesffabilem qͣndã diuine dime dulcedi¬
nis ĩfusionẽ tota in illiꝰ desideriũ liquescat: ⁊ sp̃c ille qui dño
adheret unꝰ sp̃c̃ fiat. Puto qr experta tanta dulcedĩe ⁊ tã ĩti¬
ma suauitate. de cet̾o iam ñ possit aĩa illa pulsanti dilecto ali¬

Expanded text:
nec ad veram puritatem, internamque pulchritudinem tota reformetur, nec ad veram puritatem, internamque pulchritudinem tota reformetur, et ille internae habitationis thalamus purpura, et bysso hyacintho coccoque bis tincto undique perornetur, donec tandem aliquando thalamo ornato, et introducto dilecto, fiducia jam invalescente desiderioque perurgente, cum se ulterius jam cohibere non valeat, subito in oscula ruat, et impressis labiis intimae devotionis oscula figat. Per devotionem saepe et multiformiter deosculatur, dum interim cubiculum sternitur donec intimus animae sinus ad summam pacem et tranquillitatem componatur, donec tandem, dilecto inter ubera collocato, ad ineffabilem quamdam divinae dulcedinis infusionem tota in illius desiderium liquescat, et spiritus ille qui Domino adhaeret unus spiritus fiat. Puto quia experta tanta dulcedine, et tam intima suavitate, de caetero jam non possit anima illa pulsante dilecto ali
Abbreviated transcription (Latin):
nat᷑: modicũ in thalamo. dũ lectulũ sternit᷑. Et cogitur dilectꝰ om̃i¬
bus hiis locis expectare. modicũ ⁊ modicũ: modicũ ibi. modic̾ ibi.
Ex orculo auditur. ĩ nestibulo uidr̃: in thalamo deosculat᷑. s cubi¬
tulo amplerat᷑. Audit᷑ ꝑ memoriã: uidr̃ per intelligentiã: deoscu¬
lat᷑ ꝑ affectũ: ãplectitur ꝑ applausũ. Audit᷑ ꝑ recordationẽ: indr̃
per ãmiratõnẽ: deosculatur ꝑ dilectionẽ: amplexat᷑ ꝑ delectatõnẽ.
dit᷑ per reuelationẽ donec uoce eius paulatĩ ĩualescẽte. tota ꝑstrepẽ¬
tiũ tumultuato sopiat᷑. sola nor ip̃nus audiat᷑: donͦ omĩs illatan
lũ sola ꝑ ꝯtẽpłonẽ aspitiat. Uidet᷑ per ꝯtempłonẽ. don ad ĩsolite
insionis aspectũ. pulcritudĩsq ãmiratõnẽ. paulatĩ aĩa inchales¬
cat. magis magisq ĩualescat: ⁊ tandem aliqñ tota incandescat: do¬

Expanded text:
natur; modicum in thalamo, dum lectulus sternitur. Et cogitur dilectus omninatur; modicum in thalamo, dum lectulus sternitur. Et cogitur dilectus omnibus his locis exspectare modicum et modicum, modicum ibi et modicum ibi. Ex hortulo auditur, in vestibulo videtur, in thalamo deosculatur, in cubiculo amplexatur. Auditur per memoriam, videtur per intelligentiam, deosculatur per affectum, amplper admirationem, deosculatur per dilectionem, amplexatur per delectationem. ditur per revelationem, donec voce ejus paulatim invalescente, tota perstrepentlum sola per contemplationem aspiciat. Videtur per contemplationem, donec ad insolitae visionis aspectum pulchritudinisque admirationem paulatim anima incalescat, magis magisque inardescat, et tandem aliquando tota incandescat do