comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ caput mundi in assiriis. ⁊ caldeis.⁊ me¬
dis. inpartib orientis fuit. deinde ad gre¬
cos uenit: pꝰtremo cirra finem scłi ad
romanos inoccidente quasi infine mun¬
di habitantes potestas summa descendit.
Atq ita serie rerum aboriente in occi¬
dente recta linea decurrente. ea que
adextris uł asinistris hoc est ad aquilonẽ
ul adaustrum gesta sũt: ita suis signifi¬
cationib respondent: ut siquis hec di¬
ligentius considerauerit. ꝑdiuinam
ꝓuidentiam ita disposita ẽẽ ambigere
non possit. Uerbi gr̃a ut de mubtis pauca
dicamiis. egyptus ad israhelem ad austrũ
est babilon uero ad aquilonem. E gyp¬
tus autem interpretatur tenebre:
⁊ auster uentus ẽ. calidus Designat gͦ e¬
gyptus mundũ istum: in tenebris igno¬
rantie ⁊ calore carnalis concupiscentie
positũ: Dabilon autem int̾pretat᷑ con¬
fusio : ⁊ significat infernum: ubi nullꝰ
ordo ẽ. s sempiternus horror in habitanꝰ

Expanded text:
et caput mundi in Assyriis, et Chaldaeis, et Meet caput mundi in Assyriis, et Chaldaeis, et Medis in partibus Orientis fuit. Deinde ad Graecos venit, postremo circa finem saeculi ad Romanos in Occidente, quasi in fine mundi habitantes, potestas summa descendit. Atque ita serie rerum ab Oriente in Occidentem recta linea decurrente, ea, quae a dextris vel a sinistris, hoc est ad aquilonem vel ad austrum gesta sunt, ita suis significationibus respondent, ut si quis diligentius consideraverit, per divinam Providentiam ita disposita esse ambigere non possit. Verbi gratia ut de multis pauca dicamus. Aegyptus ab Hierusalem ad austrum est, Babylon vero ad aquilonem. Aegyptus interpretatur tenebrae, et auster ventus est calidus. Designat ergo Aegyptus mundum istum in tenebris ignorantiae, et calore carnalis concupiscentiae positum. Babylon autem interpretatur confusio, et significat infernum, ubi nullus ordo est, sed sempiternus horror inhabitans.
Abbreviated transcription (Latin):
quid magnum. quid maiꝰ. quid obscurũ
quid obscuriꝰ. ⁊ siqua sunt talia: Et hic
ordo quidẽ qui ẽ. scđm dignitatem ui¬
detur ad altitudinẽ arche ꝑtinere. ⁊ ut
si dixerimꝰ ea que sc̃a sunt in pͥma man¬
sione cõputari. que sunt sanctiora in
deceteris que enumerauimꝰ: Ordo aute
loci ⁊ ordo temporis fere ꝑ omnia scđm
rerum gestarum seriem concurrere
uidentur. ⁊ ita ꝑ diuinã ꝓuidentiam
uidetur ẽẽ dispositum. ut que in prin¬
cipio temporum gerebant. in oriente
quasi in principio mundi gererentur.
nac deinde adfinem ꝓfluente tempore
usq adoccidentẽ rerum sũma descende¬
ret It ex hoc ipso agnoscamus appropin¬
quare finem scłi. quia rerum cursus
iam attingit finem mundi. Iõ pͥmus
homo inoriente in hortis edem conditꝰ.
collocatur: ut ab illo principio pro pago
posteritatis in orbem terrarum pro flu¬
eret Item pꝰdiluuiũ principium regnoꝵ

Expanded text:
quid magnum, quid majus, quid obscurum, quid magnum, quid majus, quid obscurum, quid obscurius, et si qua sunt talia. Et hic ordo cuidem, qui est secundum dignitatem, videtur ad altitudinem arcae pertinere, ut si dixerimus ea, quae sancta sunt in prima mansione computari, quae sunt sanctiora in de caeteris quae enumeravimus. Ordo autem loci, et ordo temporis fere per omnia secundum rerum gestarum seriem concurrere videntur, et ita per divinam providentiam videtur esse dispositum, ut quae in principio temporum gerebantur in Oriente, quasi in principio mundi gererentur, ac deinde ad finem profluente tempore usque ad Occidentem rerum summa descenderet, ut ex ipso agnoscamus appropinquare finem saeculi, quia rerum cursus jam attigit finem mundi. Imo primus homo in Oriente, in hortis Eden jam conditus collocatur, ut ab illo principio propago posteritatis in orbem proflueret. Item post diluvium principium regnorum
Abbreviated transcription (Latin):
exordine rerũ sumatur ordo cogitati¬
onum Deinceps gͦ tractare incipiemus
deoꝑib restaurationis relictis oꝑib ꝯdi¬
tionis. ⁊ dequib quasi dequodam subter¬
fluente diluuio egressi sumus: ⁊ neͣ in oꝑa
restaurationis quasi in archam ingredim᷑
sunt omia que abinicio mundi usq ad
finem scłi facta sunt ł facienda ꝓrestau.¬
ratione hominũ. in quib ⁊res gestas. ⁊ ꝑ¬
geste sunt consid̾are oportet In oꝑib
restauracionis trib modis ordo considat᷑
lon ge gestum fit Scđm tempus. quod
prius quid posterius gestum sit Scđm
dignitatem: quid humiliꝰ quid excel¬
lentius sit. Hoc postremũ in niultas partel
diuiditur. quid scm quid sanctius. quid
uttle. quid utilius. quid honestum. quid
honestius. quid pulcrũ. quid pulcrius.
quid mirabile. quid mirabilius. quid ra¬
rum quid rarius. quid difficile. quid
difficiliꝰ. quid credibile quid̃ credibiliꝰ

Expanded text:
ex ordine rerum sumatur ordo cogitatiex ordine rerum sumatur ordo cogitationum. Deinceps ergo tractare incipiemus de operibus restaurationis relictis operibus conditionis, de quibus quasi de quodam subterfluente diluvio egressi sumus, et nunc in opera restaurationis quasi in arcam ingredimur. sunt omnia quae ab initio mundi usque ad finem saeculi facta sunt, vel facienda pro restauratione hominum, in quibus et res gestas, et pergestae sunt, considerare oportet. In operibus restaurationis tribus modis ordo consideratulonge gestum sit. Secundum teinpus, quid prius, quid posterius gestum sit. Secundum dignitatem, quid humilius, quid excellentius sit. Hoc postremum in multas partes dividitur, quid sanctum, quid sanctius, quid utile, quid utilius, quid honestum, quid honestius, quid pulchrum, quid pulchrius, quid mirabile, quid mirabilius, quid rarum, quid rarius, quid difficile, quid difficilius, quid credibile, quid credibilius,
Abbreviated transcription (Latin):
obliuiscamur mundũ istum. ⁊ deleamꝰ me¬
moriã eiꝰ decorde nr̃o: ne forte dũ freqͥnt̃
de eo cogitamꝰ. ad eiꝰ concupiscentiã in¬
flecꝰtamur. Satis ut reor aꝑte iã demon¬
stratũ est : uñ hec infinita quã patim᷑co
gitationũ nr̃arũ distractio oriat᷑ : amun¬
do scilicet. ⁊ a concupiscentia eiꝰ. hoc est
de oꝑib conditionis. Rursũq qͦd sit illud
ꝑ quod colligi possint inunum cogi¬
taciones nr̃e. hoc ẽ. ꝑ oꝑa restaurationiꝰ:
Etqi sic̃ supra dictum ẽ ordo ee̾ non potest
ubi finis non ẽ: suꝑ e̾. ut relictis oꝑib
conditionis. que ramꝰ ordine̾ cogitatio¬
num nr̃arũ ibi. ubi finite sunt: hoc ẽ.
in oꝑib restaurationis Hoc enim suꝑiꝰ¬
inuestigare ꝓposuimꝰ. quisnam uide¬
licet cogitationum nr̃arum ordo ẽẽ de.¬
beret: quatinus exeis spũalis domus sa¬
pientie in nobis edificari possit.:łt q ex
reb cogitationes ueniunt.: oportet ut

Expanded text:
obliviscamur mundum istum, et deleamus meobliviscamur mundum istum, et deleamus memoriam ejus de corde nostro, ne forte dum frequente de eo cogitamus, ad ejus concupiscentiam inflectamur. Satis, ut reor, aperte jam demonstratum est, unde haec infinita, quam patimur, cogitationum nostrarum distractio oriatur, a mundo videlicet et concupiscentia ejus, hoc est ab operibus conditionis. Rursumque quid sit illud, per quod colligi possunt in unum cogitationes nostrae, hoc est per opera restaurationis. Et quia, sicut supradictum est, ordo esse non potest, ubi finis non est, superest ut relictis operibus conditionis quaeramus ordinem cogitationum nostrarum ibi, ubi finitae sunt, hoc est in operibus restaurationis; hoc est, quinvestigare proposuimus, quisnam videlicet cogitationum nostrarum ordo esse deberet, quatenus ex eis spiritualis domus sapientiae in nobis aedificari possit. Et quia ex rebus cogitationes veniunt, oportet ut
Abbreviated transcription (Latin):
qͥ ex semet ipso infirmat᷑. exearũ rerũ recor
q̾atione ampliꝰ corrũpat᷑. Cęt̾um qͣntũ ad
ipsas res ꝑtinet. qr om̃is creatura di bona
ẽ: nulla res ẽ. quȩ cogitar iꝰpossit sine pec¬
cato: rursũq si prauos affectꝰ attendimꝰ.
nulla res ẽ. inqͣ peccare ñ possimꝰ cogitan¬
do. Nã & malo bene. ⁊ debono maleu
inmundo munde. & de mundo in munde
possumꝰ cogitare. Cogitationes enĩ n̾ ex
re dequa surgunt: s ex affec̾tu quẽ gig¬
nunt iudicande sunt. Legimꝰ scõs ui¬
ros nͥ solũ cogitasse: s & locutos ẽẽ & scrip
de reb inmundis: qͦd utiq ñ fecissent. si
cogitationes rerũ inmundarũ animã
inquinarent. Nichil int̾ est qͣle sit illud
qͦd cogitat᷑. s qualis ex ipsa cogitatione
affectꝰ consequat᷑ : qr cogitatiõ m̃tẽ non
polluit: ubi delectatio conscientiã ñcor¬
rũpit. Expedit tam̃ nob̾ sic̃ diximꝰ ut

Expanded text:
qui ex semetipso infirmatur, ex earum rerum recorqui ex semetipso infirmatur, ex earum rerum recorntum ad ipsas res pertinet, quia omnis creatura Dei bona est, nulla res est, quae cogitari non possit sine peccato. Rursumque si pravos affectus attendimus, nulla res est, in qua peccare non possimus cogitando. Nam et de malo bene, et de bono male, et de immundo munde, et de mundo immunde possumus cogitare. Cogitationes enim non ex re de qua surgunt, sed ex affectu quem gignunt, judicandae sunt. Legimus sanctos viros non solum cogitasse, sed et locutos esse et scripsisse de rebus immundis quod utique non fecissent, si cogitationes rerum immundarum animam inquinarent. Nihil interest, quale sit illud quod cogitatur, sed qualis ex ipsa cogitatione affectus consequatur, quia cogitatio mentem non polluit, ubi delectatio conscientiam non corrumpit. Expedit tamen nobis sicut diximus, ut
Abbreviated transcription (Latin):
iñ si concupiscentiã mundi declinare
uolumꝰ: pꝰ necesse ẽ. memoriã mundi
nẽ ligna nutunt: sic cogitationes desidia
pascunt. Si bone cogitationes in medi¬
tatione fuerint: exardescit ignis carita¬
tis. Sin. autẽ male fuerint cogitationẽ
ex ardescit ignis cupiditatis. Nã sicut
ocubꝰ pascit᷑ ex spetie⁊ sic aninsꝰ pascitur
ex cogitatione: ⁊ turpi quodã cõmertio im¬
pudica mens desidio suo fruit᷑ : dũ quodã mͦ
in tꝰ ꝑ cogitationẽ rem concupitã amplexat᷑.
F it etiã ñnũꝗͣ. ut qͦd frequent̃ cogitamꝰ otiose:
aliqñ concupiscamꝰ illicite: reusq facꝰtt
facti uidicat᷑. qͥ ꝑ consensum in cogitatione
delectat᷑. Sicut gͦ infirmi aqͥb dã cibis abᷤᷤ¬
tinent. ñ qͥa mali sint. ipsi cibi. s qͥa ipsis ad
utendũ idonei ñ sunt : sic & nos t̾renarũ
rerũ spẽm acogitationib nr̃is arcere de¬
bemꝰ: ñ qr res ipse male sint: s ne animꝰ nr̃

Expanded text:
Proinde, si concupiscentiam mundi declinare Proinde, si concupiscentiam mundi declinare volumus, prius necesse est memoriam mundi nem ligna nutriunt, sic cogitationes desideria pascunt. Si bonae cogitationes in meditatione fuerint, exardescet ignis charitatis. Sin autem malae fuerint cogitationes, exardescet ignis cupiditatis. Nam sicut oculus pascitur ex specie, sic animus pascitur ex cogitatione, et turpi quodam commercio impudica mens desiderio suo fruitur, dum quodammodo intus per cogitationem rem concupitam amplexatur. Fit etiam nonnunquam, ut quod frequenter cogitamus otiose, aliquando concupiscamus illicite, reusque facti judicatur, qui per consensum in cogitatione delectatur. Sicut ergo infirmi a quibusdam cibis abstinent, non quia mali sint ipsi cibi, sed quia ipsis ad utendum idonei non sint; sic et nos terrenarum rerum speciem a cogitationibus nostris arcere debemus, non quia res ipsae malae sint, sed ne animus noster,
Abbreviated transcription (Latin):
totiens clamant nob̾. & suadent mundũ
fugere: ñ utiq ut extͣ celũ ⁊ terrã exeamꝰ:
s ut in concupiscentia mundi ñ maneamꝰ.
dẽ. ñ maneaniꝰ : Qs manet in concupis¬
centia mundi: Edelecꝰtationẽ animi sui
in ea ponit ł ꝗ ad eã ex plendã iugit̾ intendis
qͥ de ea assidue cogitat. ⁊ ꝓpositũ auinuuis
in ea confirmat: qͥeã ex delib̾atione seqt᷑.
atq in ea ꝑ consensum delectat᷑. Ideo gͦ
mundꝰ in sac̾ scͥptura maledicit᷑ ndõ inimi¬
cus dĩ appellat᷑: uidelicet ñqr substantia
mundi mala sit: s qͥa pulcͥtudo mundi
animas seducit. Substantia enĩ mundi
fugienda nẽẽt: si concupiscentia mundi
mala ñ ẽet. Cũ gͦ concupiscentiã mundi
fugimꝰ. idõ fugimꝰ qͥa mala e̾: cũ uͦ fugimꝰ
substantiã mundi. idõ fugimꝰ ñqͥa malae
s qͥa occasio maliẽ. t xcogitata ẽnĩ mun¬
di spetie: nascit᷑ affectꝰ concupiscentie.

Expanded text:
toties clamant nobis, et suadent mundum toties clamant nobis, et suadent mundum fugere, non utique ut extra coelum et terram exeamus, sed ut in concupiscentia mundi non maneamus. Quid est non maneamus? Quis manet in concupiscentia mundi? Qui delectationem animi sui in ea ponit, et ad eam explendam jugiter intendit. Qui de ea assidue cogitat, et propositum animi sui in ea confirmat. Qui eam ex deliberatione sequitur, atque in ea per consensum delectatur. Ideo ergo mundus in sacra Scriptura maledicitur, ideo inimicus Dei appellatur, videlicet non quia substantia mundi mala sit, sed quia pulchritudo mundi animas seducit. Substantia enim mundi fugienda non esset, si concupiscentia mundi mala non esset. Cum ergo concupiscentiam mundi fugimus, ideo fugimus quia mala est, cum vero substantiam mused quia occasio mali est. Excogitata enim mundi specie nascitur affectus concupiscentiae.
Abbreviated transcription (Latin):
pes eiꝰ .s. sẽꝑ ad archã reuertit᷑. qͥa mens pu¬
ra dũ in hoc mundo nichil repꝑire potest
libfoctionis ire pedem secure figat. dui
ext̃ epistodiã int̾ne meditationis morari re¬
formidat . s si forte aliqũ ꝑcogitationẽ exi¬
uerit. cito q̃si colũba auolans. ⁊ elongans
ad solitudinẽ conscientie redit. ibiq astre¬
pitu extibri qͥsi in archa afluc̾tib reqͥescit.
atelligamꝰ gͦ in nob ẽẽ. qͦd fugimꝰ in nobis
⁊ fidẽ. Concupiscentiãq. fug̾e debemꝰ:
fidẽ ꝙ. debemꝰ app̃bend̾e. De concu piscen¬
tia ascendere ut illã ꝓficiendo relinqͣmꝰ:
ꝑfidẽ ascend̾e ut illam tenendo in meliꝰ
semꝑ ꝑfitiamꝰ. Concupiscentia ꝑtinet ad
oꝑa conditionis. fides ꝑtinet ad oꝑa restau¬
rationis: qͥa d illa in ordinate amando peon¬
cupiscentiã disfliumꝰ.÷ illa pie credendo
ꝑfidem solid̾am: ⁊ iccirco diuina monita

Expanded text:
pes ejus, sed semper ad arcam revertitur, quia mens pupes ejus, sed semper ad arcam revertitur, quia mens pura, dum in hoc mundo nihil reperire potest, ubi affectionis suae pedem secure figat, diu extra custodiam internae meditationis morari reformidat; sed si forte aliquando per cogitationem exiverit, cito quasi columba avolans, et elongans ad solitudinem conscientiae redit ubique a strepitu exteriori, quasi in arca a fluctibus requiescit. Intelligamus ergo in nobis esse quod fugimus, in nobis et fidem. Concupiscentiam quam fugere debemus; fidem, quam debemus apprehendere. De concupiscentia ascendere, ut illam proficiendo relinquamus; per fidem ascendere, ut illam tenendo in melius semper proficiamus. Concupiscentia pertinet ad opera conditionis, fides pertinet ad opera restaurationis, quia et illa inordinate amando per concupiscentiam difluimus, et ista pie credendo per fidem solidamur. Et idcirco divina monita
Abbreviated transcription (Latin):
E xsiccatũ ẽ anme diluiuũ carnalis concupis¬
centiȩ. Q foris ẽ. nescit quid intꝰ agat᷑. Si si
redierit hõ ad cor suum. inueniet ibi cẽpes¬
tuosũ salũ seuis inundantiũ. passionũ &
desid̾ioꝵ maloꝵ ꝓcellis exagitari. quȩ toti¬
ens aĩmum deorsum mergunt. quotien
eũ ꝑconsensũ sibi subitiunt. Inoĩetũ hoĩe
ꝗͣ. diu in hac uita corruptibuli uiuit. ubica¬
ro concupiscit adũsus sp̃m. hoc diluuiũ est
ł potiꝰ oĩs hõ in hocdiluuio ẽ. s boni ineo sc̃.
sicut hii qui in mari portant᷑ anauib. ma¬
li uͦ in eo st̃ sicut naufragi qui uoluunt᷑
influctib. Inbonis quidẽ aquȩ huiꝰ dilu¬
uii inhac uita minui incipiunt. ⁊ scd̾m
differentiã grãrũ in singulis. plꝰ. minꝰ ue
decrescunt. ꝑlene tñ nũꝗͣ exsiccari pot̃
t̾ra humani cordis. ꝗͣ diu in hac uita uiuunt.
⁊ iõ colũba emissa: ñ inuenit ubi reqͥescat

Expanded text:
Exsiccatum est in me diluvium carnalis concupisExsiccatum est in me diluvium carnalis concupiscentiae. Qui foris est, nescit quid intus agatur; sed si redierit homo ad cor suum inveniet, ibi tempestuosum salum saevis mundantium passionum et desideriorum malorum procellis exagitari, quae toties animum deorsum mergunt, quoties eum per consensum sibi subjiciunt. In omni enim homine, quandiu in hac vita corruptibili vivit, ubi caro concupiscit adversus spiritum, hoc diluvium est; vel potius omnis homo in hoc diluvio est, sed boni in eo sunt sicut ii, qui in mari portantur a navibus, mali vero in eo sunt sicut naufragi, qui volvuntur in fluctibus. In bonis quidem aquae hujus diluvii in hac vita minui incipiunt, et secundum differentiam gratiarum in singulis plus minusve decrescunt, plene tamen nunquam exsiccari potest terra humani cordis, quandiu in hac vita vivunt. Et ideo columba emissa non invenit hic, ubi requiescat
Abbreviated transcription (Latin):
dicit᷑. Hoc mare magnũ & spatiosũ ma
malia pusilla cũ magnis. illic naues ꝑ¬
tͣnsibunt. Mare enĩ in nob̾ẽ. ꝯcupisce̾n¬
tia huiꝰ mundi. inqͣsiquȩ delectationes
inueniri possunt. multis amaritudinib
sum incorde nr̃o fluunt. Reptilia st̾ car
nales cogitationes. diũsoꝵ uitioꝵ feditate
deformes. Ꝙ sdũ in ordinate ad cor nr̃m̃
ad mittimꝰ. qͣsi quib dã monstruosis repti¬
lib int̾iora nr̃a replemꝰ. Nauis ẽ. archa
illa sꝑitalis idẽ. fides nr̃a. quȩ intͥnsecus
sursum suspensa. calcat concupiscentiã
Nã & multȩ aĩe una aĩa. ꝓpt̃ unã fidẽ ⁊ di¬
lecꝰtionẽ. & una fides multe fides ꝓpt̃ mul¬
uam fecit. ⁊ fides mea fides illiꝰ. cũ tam̃
una sit fides catholica. Sola gͦ nauis fidĩ
mare tͣnsit. sola archa diluuiũ euadit.
& nos si saluari cupimꝰ ñ solũ ipsa in nob̾ sit:
s nos in ipsa oportet maneamꝰ. Et nemofiden
conscientie suȩ dicat. qͥd mͥcum hac archa.

Expanded text:
spatiosum, malia pusilla cum magnis; illic naves pertransibunt . Mare enim in nobis est concupiscentia hujus mundi, et in qua si quae delectationes inveniri possunt, multis amaritudinibussum in corde nnales cogitationes diversorum vitiorum feditate deformes. Quas dum inordinate ad cor nostrum admittimus quasi quibusdam monstruosis reptilibus interiora nostra replemus. Navis est illa arca spiritualis, id est fides nostra, quae intrinsecus sursum suspensa calcat concupiscentiam Nam et multae animae una anima propter unam fidem et dilectionem, et una fides multae fides propter mulvam fecit, et fides mea, et fides illius cum tamen una sit fides catholica. Sola ergo navis fidei mare transit, sola arca diluvium evadit, et nos si salvari cupimus non solum ipsa in nobis sit, sed nos in ipsa oportet maneamus. Et nemo fidens conscientiae suae dicat. Quid mihi cum hac arca?
Abbreviated transcription (Latin):
dei Ut moralit̃ : Prima mansio ẽ fideᷤ.
scða mansio ẽ. spes: t̾cia mansio ẽ. cari¬
tas Ut scđm anagogen: Prima mansio
ẽ cogitatio recta. ⁊ scđ̾a mansio ẽ. me¬
ditatio ꝓuida: t̾cia mansio ẽ. contẽpla¬
tio clara. Uł scđm oꝑationẽ: Prima
mansio eꝰ. scientia. ⁊ scđa mansio ẽ. dis¬
ciplina : t̾cia mansio ẽ. bonitas:  scđ̃m
status differentes. prima mansio ẽ. na¬
tura. scđa mansio est lex scripta : ter¬
cia masio ẽ. gr̃a. ł fec enim tria si
scđ̃m tempus considerantur. longu¬
tudinem arche distingunt: qr sicut
te se precedunt: Que ẽ. g hec archa
dequa tam multa dicuntur. & inqua

Expanded text:
nsio est fides, secunda mansio est spes, tertia mansio est charitas. Vel secundum anagogem, prima mansio est cogitatio recta, secunda mansio est meditatio provida, tertia mansio est contemplatio clara. Vel secundum operationem, prima mansio est scientia, secunda mansio est disciplina, tertia mansio est boninitas. Vel secundum status differentes, prima mansio est natura, secunda mansio est lex scripta, tertia mansio est gratia. Haec enim tria si secundum tempus considerantur, longitudinem arcae metiuntur, si te se praecedunt. Quae est ergo haec arca, de qua tam multa dicuntur, et in qua
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ ȩt̾noꝵ ꝓficiunt. Reꝓbi ꝑuisibilia
ab inuisibilib cadunt. electi aũ ꝑ uisibi¬
lia ꝑͣ inuisibilia ascendunt. Sed sciendũ:
censꝰ aũ isti ñ extͥnsecꝰ s intͥnsecꝰ cogitan¬
di st̾: ꝑ gradꝰ incorde deuirtute inuir¬
tutẽ dispositos. Qͦ d sic fortassis faciliꝰ in

Expanded text:
tionem aeternorum proficiunt. Reprobi per visibilia tionem aeternorum proficiunt. Reprobi per visibilia ab invisibilibus cadunt; electi autem per visibilia ad invisibilia ascendunt. Sed sciendum est, census autem isti non extrinsecus, sed intrinsecus cogitandi sunt, per gradus in corde de virtute in virtutem dispos
Abbreviated transcription (Latin):
Ded sciendũ est qͦd oꝑa diuina alit̃¬
elec̾ti. atq alit̃ reꝓbi pensant.
plus amant oꝑa ꝯditionis qͣ oꝑa restãu¬
rationis. qr p̾sentẽ qͣrt̾ delectationẽ. ñ
futurã felicitatẽ. Philosophi gentiliũ
suꝑstitiosa qͥdã curiositate nat᷑as rerũ
idẽ. oꝑa ꝯdicionis inuestigando. in cogi¬
tationib suis euanuert̃. Philosophi xp̃i¬
anoꝵ oꝑa restaurationis iugit̃ meditan¬
nitatẽ. Elec̾ti restaur atiõẽm suã ꝯsid̾an¬
tes. igne diuini amoris in ardescunt:
repbi aũ pulcritudinẽ rerũ conditarũ
ꝑuerse amantes. ab amore dĩ refrigescte.
Repbi dũ reb t̾nsitoriis cogitationes suã
in mergunt. creatoris sui obliuscunt᷑.
t̃ lec̾ti autẽ creatoris sui obliuisci ñ posst̾.
de cuiꝰ miscd̃ia sẽꝑ circasuã reꝑationẽ
medicant᷑. Reꝓbĩ dũ tẽporalib̾ inhiam
cognitionẽ ȩt̾noꝵ ꝑdunt. Electi aũdũ
teporalia dibeneficia recolunt. ad cogni¬

Expanded text:
ed sciendum est quod opera divina aliteelecti atque aliter reprobi pensant. plus amant opera conditionis, quam opera restaurationis quia praesentem quaerunt delectationem, non futuram felicitatem. Philosophi gentillum superstitiosa quadam curiositate naturas rerum, id est opera conditionis investigando, in cogitationibus suis evanuerunt. Philosophi Christianorum opera restaurationis jugiter meditanpellunt. Electi restaurationem sui considerantes, igne divini amoris inardescunt. Reprobi autem pulchritudinem rerum conditarum perverse amantes ab amore Dei refrigescunt. Reprobi dum rebus transitoriis cogitationes suas immergunt Creatoris sui obliviscuntur. Electi autem Creatoris sui oblivisci non possunt, de cujus misericordia semper circmeditantur. Reprobi dum temporalibus inhiant, cognitionem aeternorum perdunt. Electi autem dum temporalia Dei beneficia recolunt, ad agni
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. cecꝰ: instabilis. Cecꝰ ꝑ ignorantiã m̃ti.
instabilis ꝑ ꝯcupiscent̾ia carnis. b ab
illo inom̃em posteritatẽ tͣnfusis. uni¬
ũsa mala exorta sunt. ꝑ ignorantiã
enĩ ad hoe deuoluti st̃ hoĩes ut creatorẽ
suũ ñ agnoscerent & aut om̃ino dm̃ ñ
ẽẽ existimarent. aut aiuinitatẽ his qͥdis
tĩerant attͥbuerent. ꝑ concupiscentiã
uͦ infinitis errorib distcͣci. ⁊ dissipatist̾.
llecesse enĩ fuerat ut ꝑ concũpiscentiã
terrenarũ rerũ. quę uidebant᷑. in mo-¬
derate diffluerent. qui tenebris igno¬
rantie pressi. alia inuisibilia bona
ẽẽ. nescirent. Holens gͦ ds̃ ab hac dis¬
trac̾tione corda nr̃a colligere. ⁊ ad int̃na
gaudia ꝯtẽplanda reuocare. foris loqͥt᷑.
ut nos intꝰ redire ad moneat. S qͥa men̾
uisibilib assueta nescit tam cito ad in¬
uisibilia consurg̾e. idcirco uoluit ipse
quedã uisibilit̃. etiã ex hib̾e miracula.
inqͥb nrm affec̾tũ enutͥret. ⁊ suã nob̾

Expanded text:
est caecus et instabilis. Caecus per ignorantiam mentis, instabilis per concupiscentiam carnis. Quibus ab illo in omnem posteritatem transfusis, universa mala exorta sunt. Per ignorantiam enim ad hoc tandem devoluti sunt homines, ut Creatorem suum non agnoscerent, et aut omnino Deum non esse existimarent, aut divinitatem iis, qui dii non erant, attribuerent. Per concupiscentiam vero infinitis erroribus distracti, et dissipati sunt. Necesse enim fuerat, ut per concupiscentiam terrenarum rerum, quae videbantur, immoderate diffluerent, qui tenebris ignorantiae pressi alia invisibilia bona esse nescirent. Volens ergo Deus ab hac distractione corda nostra colligere, et ad interna gaudia contemplanda revocare, foris loquitur, ut nos intus redire admoneat. Sed quia mens visibilibus assueta nescit tam cito ad invisibilia consurgere, idcirco voluit ipse quaedam etiam visibiliter exhibere miracula, in quibus nostrum affectum enutriret, et suam nobis
Abbreviated transcription (Latin):
om̃es intellige dissimiles enĩeẽ. ñ posst̃.
qͥ ueritate unũ st̃. Audi gͦ qͥd de illo dicat᷑
Lex dĩ eiꝰ in corde ipsius. hoc ẽ. archã intꝰ
habere. Et qͥa hoc fortassis ñ suffic̃. audi
iterũ. In lege dñi uoluntas eiꝰ. Hoc ẽ. in
archa habitare. Hic ꝑfec̾tꝰ ẽ qͥ diligit
qͦd credit. ut habeat fidẽ oꝑantẽ exdi¬
lec̾tione. quȩ mutdũ uincit. Hȩc ẽ. ar¬
cha inqͣ saluari nos oportet. quȩ ab aqs

Expanded text:
omnes intellige. Dissimiles enim esse non possunt, omnes intellige. Dissimiles enim esse non possunt, qui veritate unum sunt. Audi ergo quid de illo: Lex Dei ejus in corde ipsius , hoc est arcam intus habere, et quia hoc fortassis non sufficit. Audi iterum: In lege Domini voluntas ejus ; hoc est in arca habitare. Hic perfectus est, qui diligit quod credit, ut habeat fidem operantem ex dilectione, quae mundum vincit . Haec est arca, in qua nos salvari oportet, quae ab a
Abbreviated transcription (Latin):
ri uolunt. & cũ cet̾is fidelib ecłiam intͣnt.
⁊ de sacͣmentis xp̃i participant. inqͣ cor¬
dib sepiꝰ ẽ. memoria sacurni. ⁊ louis. her¬
culis. aut martis. siue achillis & hec̾toris:
diligt̃. ⁊ ueritatẽ diuinarũ scripturar̃
aut̃ negligt̃. aut qͦd peiꝰ ẽ. irrident &
ꝯtẽpnunt. Uideant nc̃ qͥd eñ ꝓut fuu
ȩcłiam ingredi. ⁊ intꝰ in corde afide for¬
nicari. Ego eis ꝑnuntio. qͥa illis in fine
sociandi st̃: qͦs ne incogitatiõib suis ꝑ af¬
fectũ cordis sibi conung̾t. & quoꝵ hic
uitã diligunt. eoꝵ illic supplitii parti¬
cipes ert. Qdillis ꝓdest hab̾e fidẽ. & non
manere infide. Qd illis ꝓdest nauẽ in¬
tegrã hab̾e. & influcꝰtib naufragiũ ñ
dicam pati. s sponte facere: Qͥd ꝓdest ue¬
ritatẽ cognoscere. & falsitatẽ diligere:
Non sc̃ tales. qͥuere fideles st̃. U is scire qͣles
sint: Audi qͣlis unꝰ illoꝵ fuerit. & tales

Expanded text:
i volunt, et cum caeteris fidelibus Ecclesiam intrant, i volunt, et cum caeteris fidelibus Ecclesiam intrant, et de sacramentis Christi participant, in quorum cordibus saepius est memoria Saturni et Jovis, Herculis et Martis, sive Achillis et Hectoris, diligunt; et veritatem divinarum Scripturarum aut negligunt, aut quod pejus est! irrident, et contemnunt. esiam ingredi, et intus in corde a fide fornicari. Ego eis pronuntio, quod illis in fine sociandi sunt, quos nunc in cogitationibus suis per affectum cordis sibi conjungunt, et quorum hic vitam diligunt, eorum illic supplici participes erunt. Quid illis prodest habere fidem, et non manere in fide? Quid illis prodest navem integram habere, et in fluctibus naufragium, non dicam pati, sed sponte facere? Quid prodest veritatem cognoscere, et falsitatem diligere? Non sunt tales qui vere fideles sunt. Vis scire quales sint? Audi qualis unus illorum fuerit, et tales
Abbreviated transcription (Latin):
st̃: alios qui indiluiuo ⁊ archã hñt.⁊ in
archa manent. Indiluiuio sine archastꝰ
infideles. quos carnis desid̾ia in uoluunt.
qͥ p̃ter hanc uitã tnsitoriã aliã ẽẽ nescutt
ndiluiuo archã hñt. s inea ñ manent ai¬
qum ꝑfiaem post huiꝰ mutabilitatis fiuẽ
uitã inmutabilẽ ẽẽ. uenturã cred̾e didi¬
cert̃ . s. post habita hac tẽporaliũ rerũde¬
lec̾tationeͥ aĩmum suũ subiciunt. Dicit
enĩscriptura. Ubi ẽ. thesaurꝰ tuus. ibiest¬
ibi ẽ. & cortuum. Ubi ẽ. delectatio tua.
ibi ẽ. cogitatio tua. Ubi uͦẽ. cogitatio. ibi¬
ẽ interioris hois habitatio. Nã ibi qͥq scd̃m̃
interiorẽ hoĩnẽ habitare dr̃. ubi cogitatiõe
conũsat᷑. Itaq hii qͥ delectationẽ cordis¬
in uanicate huiꝰ mundi constituunt.ꝙͣ¬
uis archã fidĩ habeant. intꝰ t̾n naufragi
sunt. Ut taceam cet̾os mundi amatores.
quot mͦ licteratos cernimꝰ qͥ x p̃iani uoca

Expanded text:
sunt, alios qui in diluvio et arcam habent, et in sunt, alios qui in diluvio et arcam habent, et in arca manent. In diluvio sine arca sunt infideles, quos carnis desideria involvunt, qui praeter hanc vitam transitoriam aliam esse nesciunt. In diluvio arcam habent, sper fidem post hujus mutabilitatis finem vitam immortalem esse venturam credere didicerunt, sed posthabita hac temporalium rerum delectationi animum suum subjiciunt. Dicit enim Scriptura: Ubi est thesaurus t et cor tuum . Ubi est delectatio tua, ibi est et cogitatio tua. Ubi veroest interioris hominis habitatio. Nam ibi quisque secundum interiorem hominem habitare dicitur, ubi cogitatione versatur. Itaque illi, qui delectationem cordissui in vanitate hujus mundi constituunt, quamvis arcam fidei habeant, intus tamen naufragi sunt. Ut autem taceam caeteros mundi amatores, quot modo litteratos cernimus, qui voca
Abbreviated transcription (Latin):
pt̾ea alibi dix̃. Non regnet pecc̾m inup̃o
mortali corpore. Esidiceret. Non pocest
fieri. ut in ur̃o mortali corpore peccatũ
id ẽ. fomes peccati. incentiuũs uitioꝵ. stunu¬
lus ꝯcupiscentie ñ sit: s ad iuuantẽ gr̃adĩ
fieri pot̃. ut ñ regnet. ut ñ prȩsit. Inpos¬
sibile ẽ. ut illud ñ sentiatis. s ñ necesse est
ut illi ꝯsenitiatis. Gͥ oĩs hõ qͦddã intꝰ in corde
suo diluuiũ ꝯcupiscentie patit᷑. aqͦ nullꝰ
nͥ ꝑ archam fidei lib̾at᷑. ubi malꝰ hõ ꝑsiccũ
ambulans mergit᷑.⁊ bonꝰ hõ in ꝓfundo
maris mersus ñ nocet᷑. ꝑicillosum ꝓrsus
naufragium qͦd intꝰẽ. Ue ei qͥibi ꝑiclitat᷑.
N ullꝰ portꝰ illi tutꝰ ẽ. Nulla statio secura.
nulla serenitas tͣnqͥlla. qͥ intͥnsecꝰ ꝯcupiscen¬
diȩ suȩ estib iactat᷑. ⁊ in satiabili libidanũ
tres manerias hõinũ. alios qͥ intꝰ di¬
luuiũ hñt. & ñ archã: alios qͥ ⁊ dilu¬
uium & archã intꝰ habent. s in archañ

Expanded text:
o mortali corpore . Quasi diceret, non potest fieri, ut in vestro mortali corpore peccatum, id est fomes peccati, incentivum vitiorum, stimulus concupiscentiae non sit, sed adjuvante gratia Dei fieri potest, ut non regnet, ut non praesit. Impossibile est ut illud non sentiatis, sed non necesse est ut illi consentiatis. Igitur omnis homo quoddam intus in corde suo diluvium concupiscentiae patitur, a quo nullus nisi per arcam fidei liberatur. Ubi malus homo per siccum ambulans mergitur, et bonus homo in profundo maris mersus non laeditur. Periculosum prorsus naufragium, quod tus est. Vae ei qui ibi periclitatur! Nullus portus illi tutus est, nulla statio secura, nulla serenitas tranquilla, qui intrinsecus concupiscentiae suae aestibus jactatur, et insatiabili libidinum  intus diluvium habent et non arcam, alios qui et diluvium, et arcam intus habent, sed in arca non
Abbreviated transcription (Latin):
di. qͥa fluxa ẽ. ⁊ lubͥca. ⁊ ad similitudinẽ
aqͦ deorsũ currens. se̾ꝑ ima petit. suosq
sequaces instabiles & dissolutos reddit.
toria st̃ defluat: & fides in ea qͦ sursũ st̾
bona ꝑpetua tendat. S cũ scriptura
dicat. ꝯcupiscentiã in carne habitare
fidẽ in corde: quomͦ nos ut᷑q incorde ẽẽ
affirmamꝰ. nͥ quia tc̃ cartie ꝯcupiscere
deorsum ẽ. fides sursum. Concupiscen¬
tia ex carne corde innascit᷑. fides ñ a
carne. s adõ cordi inspirat᷑. ꝓ indedũs
cũ fidelẽ petͥ ꝯfessionẽ laudaret. caro in
illud. s pec̾atũ qͦd habitat in me. ⁊ qͥd sit
itime alio loco det̾minat. Scio inqͥd qͥañ
habitat in me : hoc ẽ. in carne itieabonũ.
Rursũq pecc̃m ipsũ qͦd incarne habitare
dixerat. qͥd sit alibi declarat. Sp̃u am¬
bulate. ⁊ desid̾ia carnis ñ ꝑficietis. utiq
desid̾ia carnis ꝯcupiscentiã appellans.
Gꝯcupiscentia in carne habitat. Hoc ẽ de¬

Expanded text:
ia fluxa est et lubrica, et ad similitudinem aquae deorsum currentis semper ima petit, suosque sequaces instabiles, et dissolutos reddit. toria sunt, defluat; et fides in ea quae sursum sunt, bona perpetua tendat. Sed cum Scriptura dicat concupiscentiam in carne habitare, fidem in corde, quomodo nos utramque in corde esse affirmamus, nisi quia tunc carne concupiscere deorsum est, fides sursum. Concupiscentia ex carne cordi innascitur, fides non a carne, sed a Deo cordi inspiratur. Proinde Dominus cum fidelem Petri confessionem laudaret: Caro, inillud, sed peccatum, quod habitat in me . Et quid sit in me eodem loco determinat. Scio, inquit, quia non habitat in me hoc est in carne mea, bonum . Rursumque peccatum ipsum, quod in carne habitare dixerat, quid sit alibi declarat. Spiritu ambulate, et desideria carnis non perficietis . Utique desideria carnis concupiscentiam appellans. Igitur concupiscentia in carne habitat, hoc est de
Abbreviated transcription (Latin):
qͥlẽ gͣ nos hrẽt dilectionẽ ostendet. &¬
nos ab amore huiꝰ mundi ad amorẽsuũ
reuocaret. Hec gͥ oꝑa ita moderari uo¬
luit. ne infinita eeut. ne animũ nr̃m
qui colligendꝰ erat inoccupatione sua
distrab̾ent. ⁊ tñ multa ee̾nt. ut eundẽ
animũ ꝑfecte adhuc stabilitatis in pa¬
tientẽ rerũ uarietate delectarentꝰ.
ꝓpt̾ea eleg̃ unã gentẽ ⁊ unũ locũ ubi
sac̾menta ñ ad uniꝰ gentis tm̃ .s ad sa¬
lutẽ totiꝰ mundi ꝑtinentia initiaret.
ut unitas ubiq cõm̃daret᷑. ⁊ humanꝰ
animꝰ intꝰ ⁊ aĩmꝰ foris ad unitatẽ reuo¬
caret᷑. ut sicut ab uno saluatore ẽ. salꝰ
omniũ. ita etiã ab uno loco ⁊ ab uno po¬
pło maneret salutis initiũ. Qui enĩ

Expanded text:
qualem erga nos haberet dilectionem ostenderet, et nos ab amore hujus mundi ad amorem sui revocaret. Haec igitur opera ita moderari voluit ne infinita essent, ne animum nostrum, qui colligendus erat, in occupatione sua distraherent; tamen multa essent, ut eumdem animum perfectae adhuc stabilitatis impatientem rerum varietate delectarent. Propterea elegit unam gentem, et unum locum, ubi sacramenta non ad unius gentis tantum, sed ad salutem totius mundi pertinentia initiaret, ut unitas ubique commendaretur, et humanus animus intus et foris ad unitatem revocaretur, ut sicut ab uno Salvatore est salus omnium, ita etiam ab uno loco, et ab uno populo manaret salutis initium. Qui enim
Abbreviated transcription (Latin):
debat. & ꝓpt̾ u̾nũ om̃ia faciebat. unum
desid̾abat. ⁊ om̃iũ uoluptatũ atq actio¬
nũ suarũ finẽ ad unũ referebat. & in¬
defessa m̃tis acie ad unũ iugit̃ respicie¬
bat creatorẽ suũ. Uñ nec dubitare de
creatore suo pot̾at. cui sẽꝑ intꝰ ꝑ ꝯtẽpla¬
tionẽ p̃sens erat. C uiꝰ uisi̾o & ꝑ cognitio¬
nẽ cor eiꝰ illuminaͣt. & ꝑ amorẽ stare&¬

Expanded text:
debat, et propter unum omnia faciebat, unum debat, et propter unum omnia faciebat, unum diligebat, et omnium voluntatum, atque actionum suarum finem ad unum referebat, et indeffessa mentis acie ad unum jugiter respiciebat Creatorem suum. Unde nec dubitare de Creatore suo poterat, cui semper intus per contemplationem praesens erat. Cujus visio, et per cognitionem cor ejus illumina
Abbreviated transcription (Latin):
rendo u̾ba dĩ ad agnitionẽ ueritatis ꝑ¬
ueniunt. Isti aũ. ł neglegendo ł. con¬
tẽpnendo.ł pͣue intellegendo nũꝙͣ ad
ueritatẽ ꝑtingunt. Iam diximꝰ quare
obscure ⁊ in abscondito loqͣtur d̃s. Nc̃
restat dicere. quare cũ paucis & raro
erat. ut aĩa quȩ corpori preerat
ꝑ sensus quidẽ ministeria corporis foris
impleret. s intꝰ ꝑ rationẽ se̾ꝑ ad creatorẽ
suum intend̾et : hoc ẽ. ut mbra corporis
sensificando foris ad agendũ moueret.
s intentionẽ ⁊ desidiũ intꝰ ad suũ creatorẽ
dirigeret: ut nichil foris ageret qͦd ex eiꝰ
dilectione ñ ꝓced̾et & ad eiꝰ dilecꝰtionẽ ñ ꝑ¬
tineret. ita ut oẽm acꝰtũ & caritas impa¬
ret & ratio disponeret ⁊ sensꝰ impleret
atq ꝑficeret. Quãdiu gͦ hunc ordinem
nature suȩ tenuit. qͣuis foris ꝑ acꝰtionem
uariaretur intꝰ cat̾en ꝑ intentionẽ &
amorẽ stabilis ꝑmansit. quia unũ initen¬

Expanded text:
irendo verba Dei ad agnitionem veritatis pirendo verba Dei ad agnitionem veritatis perveniunt; isti autem vel negligendo, vel contemnendo, vel prave intelligendo nunquam ad veritatem pertingunt. Jam diximus quare obscure, et in abscondito loquatur Deus; nunc restat dicere, quare cum paucis, et rarerat, ut anima, quae corpori praeerat, per sensus quidem ministeria corporis foris impleret, sed intus per rationem semper ad Creatorem suum intenderet. Hoc est membra corporis sensificando foris ad agendum quidem moveret, sed intentionem, et desiderium intus ad solum Creatorem dirigeret, et nihil foris ageret, quod ex ejus dilectione non procederet, et ad ejus dilectionem non pertineret, ita ut omnem actum et charitas imperaret, et ratio disponeret, et sensus impleret atque perficeret. Quandiu ergo hunc ordinem naturae suae tenuit, quamvis foris per actionem variaretur, intus tamen per intentionem et amorem stabilis permansit, quia unum inten
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ꝑmanere uolo. Ideo delonginqͦ uosuo¬
cõ. qͥa ad reditũ festino. susticit tantũ
me ꝓcessisse. ut audiri possim. dãpnũ
ine pati existimarẽ. si qͦd suꝑẽ. uiȩ ꝑgerẽ
Grauis ẽ. oĩs mora. flores apparuert᷑ int̾ra
nr̃a. Discite qͣntũ uos festinare debetis.
dũ me sic fugientẽ cernitis. Non uenis¬
t᷑here uellẽ. Hec ẽ causa qͣre in abscondi¬
eungłio ꝑ parabolas ⁊ enigmata locute
Dignũ ẽ. en̾im. ut sub figuris ũboꝵ abs¬
condant᷑ secreta misticoꝵ intellecꝰtuũ.
qͥacito uilescerent. si passim o̾ib paterenꝰ.
Ita enĩ ueritas⁊ ꝑ inquisitionẽ fideles
exercet. ⁊ ne ab infidelibinueniat᷑. ocgul¬
ta ꝑmanet. Istos dũ difficile inuenit᷑
maiori desid̾io inflãmat. illos dũ oĩno
inueniri ñ pot̃ excecat. Ex eodẽ gͦ ⁊ fi¬
deles ꝓfitiunt. & in fideles cadunt. qͥa
⁊ illi humilit̃ audiendo & fidelit̾ inqͥ¬

Expanded text:
non permanere volo. Ideo de longinquo vos vonon permanere volo. Ideo de longinquo vos voco, quia ad reditum festino. Sufficit me tantum processisse, ut audiri possim. Damnum me pati existimarem, si quod superest viae pergerem. Gravis est omnis mora. Flores apparuerunt in terra nostra. Discite quantum vos festinare debetis dum me fugientem cernitis. Non venistrahere vellem. Haec est causa, quare Deus in abscondiEvangelio per parabolas, et aenigmata locutus est. Dignum est enim, ut sub figuris verborum abscondantur secreta mysticorum intellectum, quia cito vilescerent si passim omnibus paterent. Ita enim veritas et per inquisitionem fideles exercet, et ne ab infidelibus inveniatur, occulta permanet. Istos, dum difficile invenitur, majori desiderio inflammat; illos, dum omnino inveniri non potest, excaecat. Ex eodem ergo et fideles proficiunt et infideles cadunt, quia et illi humiliter audiendo, et fideliter inqu
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ seqͣmur eũ. Ibi nos amat. ibi amore
nr̃o frui desid̾at. Ibi amplecti a nob̾ postu¬
lat. ibi sequentes se ñ fugit. s uenientes
ad se ex pectat. Offert gͦ se dũ ñquerit᷑.
ut nos ad amorẽ suum accendat. Dũqͦrit᷑
fugit. ut nos pꝰse currere faciat. Nisi.
enĩ pͥꝰ ipse se nob̾ ostend̾et. nemo eũ dili¬
geret. Et nͥ dũ querit᷑ fugeret. nemo
eũ seqͥuellet. Flores inqͥt appar uert̾
ut eã cõmunicaret nob̾cũ. Ꝙsi diceret.
Fidelis uob̾ ad sũ nuntiꝰ. uidi qͦd testor.
audiui quod loquor. nolite timere. no¬
lite distid̾e. nolite hesitare. seqiumini
quo uoco. qͥa in̾ estis un uenio. ñ habetis
hic manentẽ ciuitatẽ. ꝑegͥnũ ẽ. qͦd ĩcolia
Aliunde huc uenitis. si patͥe ur̃e memoreᷤ
eẽtis. utiq pegͥnationẽ ñ diligeretis.
ꝓꝓt̾ea ⁊ ego ueni. ut hinc uos educerẽ. ñ
ut uobcũ hic ꝑmanerẽ. Et ideo deabscon¬
dico ad uos clamo. qͥa innotescere tantũ

Expanded text:
et sequamur eum. Ibi nos amat, ibi amore et sequamur eum. Ibi nos amat, ibi amore nostro frui desiderat, ibi amplecti a nobis postulat, ibi sequentes se non fugit, sed venientes ad se exspectat. Offert ergo se dum non quaeritur, ut nos ad amorem sui accendat. Dum quaeritur fugit, ut nos post se currere faciat. Nisi enim prius ipse se nobis ostenderet, nemo eum diligeret. Et nisi dum quaeritur fugeret, nemo eum sequi vellet. Flores, inquit, apparuerunt ut eam communicaret nobiscum. Quasi diceret fidelis vobis adsum nuntius, vidi quod testor, audivi quod loquor. Nolite timere, nolite diffidere, nolite haesitare. Sequimini quo voco, quia inde estis unde venio, non habetis hic manentem civitatem. Peregrinum est quod incolitis. Aliunde huc venistis, si patriae vestrae memores essetis, utique pePropterea et ego huc veni, ut hinc vos educerem, non ut vobiscum hic permanerem. Et ideo de abscondito ad vos clamo, quia innotescere hic tantum,
Abbreviated transcription (Latin):
Liquescit aĩa eiꝰ. ardet cor eiꝰ feruent p̾cor¬
dia eiꝰ. ex ultat. gaudet tͥpudiat. iocun¬
dat᷑. riut obuiam uenienti. s ille cũ iã
teneri putat᷑. declinat. ⁊ subito qͣsi deme¬
diis elapsus amplexib fugit. U dẽ hoc:
Dũ ñ querit᷑ quer it. dũ ñ uocat᷑ uenit. Dũ
aũ querit᷑ declinat. & dũ uocat᷑ fugit. Si ñ
diligit. quare uenit: Aut sidiligꝰ. qre
fugit: Diligit aũ. & iõuenit: s qͥa hic ñ
diligit. ideo fugit. Ud est hoc quod dixi.
hic ñ culigit: In hoc mundo. in hoc scło.
in hac patͥa. in hac t̾ra. in hoc ex ilio .s uo¬
ñ decet talis amor patͥam istam. in muni¬
tio amoris eẽt̾ uilitas regionis. locundus
amor. amenũ querit locum. Ideo cõm̃dat
nob̾ t̾ram suam. Idõ plaudat patͥam suã
ideo dic̃. flores apparuer̾t in t̾ra nr̃a.ui
ris audita ẽ. in t̾ra nr̃a. ut ꝯcupiscamꝰ
talẽ regionẽ. ut desid̾emꝰ talẽ. patͥam.

Expanded text:
Liquescit anima ejus , ardet cor ejus, fervent praecorLiquescit anima ejus , ardet cor ejus, fervent praecordia ejus, exsultat, gaudet, tripudiat, jucundatur, ruit obviam venienti. Sed ille, cum jam teneri putatur, declinat, et subito quasi de mediis elapsus amplexibus fugit. Quid est hoc? Dum non quaeritur quaerit, dum non vocatur venit, dum autem quaeritur declinat, et dum vocatur fugit. Si non diligit, quare venit? aut si diligit, quare fugit? Diligit autem, et ideo venit, sed quia hic non diligit, ideo fugit. Quid est hoc, quod dixi, hic non diligit? In hoc mundo, in hoc saeculo, in hac terra, in hac patria, in hoc exsilio. Sed von decet talis amor patriam istam, immunitio amoris esset utilitas regionis. Jucundus amor amoenum quaerit locum, ideo commendat nobis terram suam, ideo laudat patriam suam, ideo dicit: Flores apparuerunt in terra s audita est in terra nostra. Ut concupiscamus talem regionem, ut desideremus talem patriam,
Abbreviated transcription (Latin):
quo dm̃ lo quentẽ audiat.: reuocans nos
ad se ds̃ foris clamat. S cũ loquit᷑. se̾ꝑ qͣsi
occultari uolens se subtrahit. ut m̃t̾em
⁊ ꝑ hoc qͦd se occultando fugit. ad setrahat.
Irritat enĩ desid̾iũ nr̃m ut augeat. qr &
loqͦndo amorẽ suũ in nob̾ excitat. & fugi¬
endo ut se seqͣm᷑ inflaminat. T ale ẽ enĩ
cor hoĩs. ut si qͦd diligit ad ipisci ñ ualeat.
ampliꝰ desid̾io in ardescat. Sic incanticiꝰ
canticoꝵ sponsus uenit. stat it. parietẽ
pspicit ꝑ fenestras & cancelles ant dsila¬
teaten nonlaceat. Mittit manĩi bud̃
ꝑforam̃ tangit sponsam. & somno de
presso uoce tenui uocat eã &
amica mea. spetiosa. colũba mea.
Ecce hiemps tͣnsit b abiit ⁊ recessit.
flores apparur ant int̾ra nr̃a. Yox tur¬
turis audicã ẽ. int̾ra nr̃a. Illa ut audit
sponsũ ad ẽẽ. surgit mox . festinat. aꝑit
pessulũ hostii meĩ. ⁊ qͣsi uenientẽ excep¬
tura brachia ad amplectendũ parat.
II ix tolerat. uixsustinet. uix ex pecꝰtat.

Expanded text:
quo Deum loquentem audiat, revocans nos Deus ad se foris clamat. Sed cum loquitur, semper quasi occultari volens se subtrahit, ut mentem et per hoc quod se occultando fugit ad se trahat. Irritat enim desiderium nostrum ut augeat, quia et loquendo amorem sui in nobis excitat, et fugiendo ut se sequamur inflammat. Tale est enim cor hominis, ut si quod diligit adipisci non valeat, amplius desiderio suo inardescat. Sic in Canticis canticorum Sponsus venit: Stat post parietem, prospicit per fenestras, et cancellos , ut quasi lateat et non lateat. Mittit manum suam per foramen , tangit Sponsam et sono depresso, voce tenui vocat eam, eamica mea, columba mea. Ecce hiems transiit, imber abiit, et recessit. Flores apparuerunt in terra nostra; vox turturis audita est in terra nostra . Illa ut audit Sponsum adesse surgit mox, festinat, aperit pessulum ostii sui , et quasi venientem exceptura brachia ad amplectendum parat; vix tolerat, vix sustinet, vix exspectat.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt: qͣnto mag̃ necessaria. & quanto
dignitate p̃cedunt. tanco ꝓlixiori tẽpr̾e
currunt. Illa enĩ sex dieb facta st̃. ista
sex etatib fiunt. Sex dieb facta ẽ rerũ
ꝯdicio. & sex etatib ꝑficit᷑ hominũ reꝑatio.¬

Expanded text:
sunt, quanto magis necessaria, et quanto sunt, quanto magis necessaria, et quanto dignitate praecedunt, tanto prolixiori tempore currunt. Illa enim sex diebus facta sunt, ista sex aetatibus fiunt. Sex enim diebus facta est rerum conditio, et sex aetatib
Abbreviated transcription (Latin):
multa. ꝑsemet ipsũ pau̾ca. ꝓpt̾ea ut
dũ meditatione eoꝵ humanꝰ aimꝰ defaẽ¬
tis hominũ ad facta angłoꝵ & defactis
angłoꝵ ad facta dĩ ascendendo ꝓficit.
paulatĩ se se munũ colligere assuescat.
quanto mag̃ multiplicitatẽ euadit. can¬
to ampliꝰ aduerã simplicitatẽ apꝓpitigre
incipiat. dũ gͦ ds̃ cũ paucis ⁊ raro loqͥndo
mentes nr̃as inunũ colligit. obscure aũ
& in abscondito loquendo sur sũ ad setͣbit.
qͥd aliud ꝙͣ. ut itti dicã iniusibilis cuiꝰdã
archȩ incordib nr̃is formã fingit.
Quis uis gͦ oĩa oꝑa sua ꝓpt̃ hoĩem fecerit.
alia tñ uoluit ẽẽ. oꝑa illa que sanis ex hi¬
berent obseqͥum. atq alia quȩ infirmis
conferrent remedium. Por̾at enĩ mundꝰ
sano seruire: s ñ pot̾at egrotũ reꝑare.
Pm̃ post illam primũ rerum ꝯditionẽ.
quȩ fac̾tȩ fuerant ut stantib sube̾ent.
necesse erat alia facerent. quȩ iacente̾
erigerent. Que tanto pͥmis digniora

Expanded text:
multa, per semetipsum pauca. Propterea ut dum in meditatione eorum humanus animus de factis hominum ad facta angelorum, et de factis angelorum ad facta Dei ascendendo proficit, paulatim sese in unum colligere assuescat, et quando magis multiplicitatem evadit, tanto amplius ad veram simplicitatem appropinquare incipiat. Dum ergo Deus. cum paucis et raro loquendo mentes nostra in unum colligit, obscure autem et in abscondito loquendo sursum ad se trahit, quid aliud quam, ut ita dicam, invisibilis cujusdam arcae in cordibus nostris formam fingit? Quamvis ergo omnia opera sua propter hominem fecerit, alia tamen voluit esse opera illa, quae sanis exhiberent obsequium, atque alia quae infirmis conferrent remedium. Poterat enim mundus sano servire, sed non poterat aegrotum reparare. Proinde post illam primam rerum conditionem, quae facta fuerunt, ut stantibus subessent, necesse erat alia facere, quae jacentes erigerent. Quae tanto primis digniora
Abbreviated transcription (Latin):
quia ille capit qͦm caꝑe iste non potest. Istũ
mundũ uident oculi carnis: illũ mundũ
intrinsecus contemplant᷑ oculi cordis. In
isto mundo habent oblectamenta sua homi¬
nes: cũ illo mundo ineffabiles sunt delecta¬
tiones. In hoc mundo currunt homines
plauount adspectacula uanitatis: in illo
mundo ꝑinternum silentiũ exercentu
ae iociuidant᷑ mundi corde in ꝯtemplatioẽ

Expanded text:
quia ille capit quem capere iste non potest. Istum quia ille capit quem capere iste non potest. Istum mundum vident oculi carnis, illum mundum intrinsecus contemplantur oculi cordis. In isto mundo habent oblectamenta sua homines, in illo mundo ineffabiles sunt delectationes. In hoc mundo currunt homines, et plaudunt ad spectacula vanitatis, in illo mundo per aeternum silentium exercentur, et jucundantur mundi corde in contemplatione
Abbreviated transcription (Latin):
tinet᷑: Ibi elucent occulta. ⁊ ibi oꝑosa
apparent facilia: ⁊ que ꝑse uideri pote¬
rant minus congrua. inordine suo con¬
sid̾ata ꝓbantur ĩdonea. Ibi quoddam
uniuersitatis corpus effingitirr: ⁊ con¬
cordia singulors explicat. Ibi alter
quidam mundus ħuic p̾tereunti .s
transitorio contrarius inuenitur: qr
ea que inhoc mundo ꝑdiu̾sa tempoꝵ
transeunt: in illo mundo quasi in quo¬
dam et̾nitatis statu simul consistunt
Ibi p̾t̾itis p̾sentia non succedunt. nec õ¬
sentib futitra suꝑ ueniunt. set quica
chil dolentes p̃teritimꝰ nichil timi¬
tes futurum: habentes qđ diliguis
fuldentes quod ꝯcupiscunt. Et uleo fortassis dixit
mundi. pulchritudo huius mundi. qͥa est
alter mundus ciiꝰ figura non p̾terit. cuiꝰ for¬
ma non transit. cuiꝰ speties non marcescit: cuiꝰ
pulc̾tudo non deficit. Ille mundus in isto mun¬
do est: & iste mundus illo mundo minor est:

Expanded text:
ontinetur. Ibi elucent occulta, ibi operosa ontinetur. Ibi elucent occulta, ibi operosa apparent facilia, et quae per se videri poterant minus congrua, in ordine suo considerata probantur idonea. Ibi quoddam universitatis corpus effingitur, et concordia singulorum explicatur. Ibi alter quidam mundus huic praetereunti et transitorio contrarius invenitur, quia ea quae in hoc mundo per diversa tempora transeunt, in illo mundo quasi in quodam aeternitatis statu simul consistunt. Ibi praeteritis praesentia non succedunt, nec praesentibus futura superveniunt, sed quidquid hil dolentes praeteritum, nihil timentes futurum, habentes quod diligunt, videntes quod concupiscunt, et ideo fortassis, dixitmundi, pulchritudo hujus mundi, qui est alter mundus, cujus figura non praeterit, cujus forma non transit, cujus species non marcescit, cujus pulchritudo non deficit. Ille mundus in isto mundo est, et iste mundus illo mundo minor est,