comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tu despatu si cauillari uoluit religionẽ demente Si hoc ferio fecit ut
aĩal turpissimũ pro deo hrẽt quisna suꝑstitiones egaptioiĩ audeat re¬
prehende̾ quas athenis sioccates auctoritate ⁊firmauit sua Illud uõ
no nne sũme uanitatis q ante morte suo familiares suos rogitauit ut
Esculapio gallum quẽ nouerat prose sacrarent. Timint iundelicet neapud
radi mantũ receptorem rens uoti fiẽt ab Esculapio. dementissiͫ hoiem̃ pu¬

Expanded text:
tum, desperatum, si cavillari voluit religionem; dementem, si hoc serio fecit, ut tum, desperatum, si cavillari voluit religionem; dementem, si hoc serio fecit, ut animal turpissimum pro Deo haberet! Quis jam superstitiones Aegyptiorum audeat reprehendere, quas Socrates Athenis auctoritate confirmavit sua? Illud vero nonne summae vanitatis, quod ante mortem familiares suos rogavit, ut Aesculapio gallum, quem voverat, pro se sacrarent? Timuit videlicet, ne apud Rhadamanthum reciperatorem voti reus fieret ab Aesculapio. Dementissimum hominem pu
Abbreviated transcription (Latin):
lux ipã ꝑtineat. certe nictꝰ nr̃i cã de celo est. Qsi hoc sensit de rebus te
hẽbat Quid ergo ni errauit in uerbis ꝟisilẽ non est Sed nimitũ id sen¬
sit quod ocutus est religioni mĩme ẜuiendu qued aꝑte tedirẽt/ nemo
fatẽtur Quis .n. non fentiat hũc mundu ta mirabili ratione ꝑfectu
aliqua prouidentia gubnari. qnͣ quidem nichil est quod possit sine ulla
maadatione ꝯsistẽ Sic domus ab habitatore deẜta dilabitur. nauis sine
gubnatore abit pessum et corpꝰ telictur ab aiã defluit Hedu
putemꝰ tanꝙͣsta inolẽ aut constrinfine arͥfice Aut stare tam a ui sine
rectore potusse Ꝙ si pnblicas illas religione uoluit euẽtẽ non imꝓbo
quĩ etiã laudabo si ipẽ quod est melius ĩuem̃t. ueru idem ꝑcanem ⁊ an¬
serem degebat E hominefcura utait Geno epiareus ineptũ ꝑdi¬

Expanded text:
lux ipsa pertineat: certe victus nostri causa de coelo est. Quod si hoc sensit, non esse de lux ipsa pertineat: certe victus nostri causa de coelo est. Quod si hoc sensit, non esse de habebat. quid ergo? num errauit in uerbis? ueri simile non est, sed nimirum id sensit quod locutus est, religioni minime seruiendum: quod si aperte diceret, nemo pateretur. quis enim non sentiat hunc mundum tam mirabili ratione perfectum aliqua prouidentia gubernari, quandoquidem nihil est quod possit sine ullo moderatore consistere? sic domus ab habitatore deserta dilabitur, nauis sine gubernatore abit pessum et corpus relictum ab anima diffluit, nedum putemus tantam istam molem aut construi sine artifice aut stare tamdiu sine rectore potuisse. quodsi publicas illas religiones uoluit euertere, non inprobo, quin etiam laudabo, si ipse quod est melius inuenerit. uerum idem per canem et anserem deierabat. o hominem scurram, ut ait Zeno Epi
Abbreviated transcription (Latin):
tm̃p impietatis crimen effugnit. si quod est multo indignius eloquentie fa¬
mãz et ingemigloria ꝯseq̃uũtur Quiq si aliquid inuestigare possent
sunt enĩtar studti in assenerendo ꝙͣ improbi inꝗrendo cũ neq inuenire ꝗt¬
ꝙ̃ possint nec defendẽ etia si mueni̾nt. Nam si uerũ uel fortuitu iude¬
rint quod sepius ⁊tingit ꝯmittunt ut ab aliis ia pro falso refellatut.
Hon enĩ descendit aliquis e celo qui fententia de singuloru opimonibus
ferat Quappt nemo dubitauit cos qui ista ⁊quirant stultos ineptos ⁊ in¬
sanos eẽ. Aliquid ergo docrates habuit cordis huani qui cu intelligẽt
Multa enĩ suntenis nõ mõ laude mligna. s et repñsione dignissima. inquib
fuit soiũ dissimilimus Exiis unũ eligam quod ab om̃ib sit probatu Cẽ¬
pedes Nichil ad noscelu ad cuiꝰ ꝯtemplationẽ sumꝰ excitati nichil deĩq¬

Expanded text:
tantum impietatis crimen effugiunt: sed, quod est multo indignius, eloquentiae fatantum impietatis crimen effugiunt: sed, quod est multo indignius, eloquentiae famam, et ingenii gloriam consequuntur. Quid, si aliquid investigare possent? Sunt enim tam stulti in asseverando. quam improbi in quaerendo; cum neque invenire quidquam possint, nec defendere, etiamsi invenerint. Nam si verum vel fortuito viderint, quod saepius contingit, committunt, ut ab aliis id pro falso refellatur. Non enim descendit aliquis de coelo, qui sententiam de singulorum opinionibus ferat: quapropter nemo dubitaverit, eos, qui ista conquirant, stultos, ineptos, insanos esse. Aliquid ergo Socrates habuit cordis humani, qui cum intelligeret Multa enim sunt ejus non modo laude indigna, sed etiam reprehensione dignissima, in quibus fuit suorum simillimus. ex his unum eligam quod ab omnibus sit probatum. cepedes, nihil ad nos caelum, ad cuius contemplationem sum
Abbreviated transcription (Latin):
Ideamus mĩc quid in Socrate ipo tam magnũ fu̾t ut homo fapiẽs
merito grãs age̾t illius tpr̃bus se eẽ natu. non infitior fuisse illus
paulo concordatiorem ꝙ̃ cetõs qui nam̃ rerũ putanerxut ingeiõ
posse ꝯp̃hendi inquo illos non extordes tm̃ fuisse arbitror. s etiã impios ꝙ
inseteta ce lestis ulluis proindentie ciriosos ocilos uoluert̃ ĩ mittẽ. Rome
et in plerisq urbib scimꝰ eẽ queda sacra que aspicia uiris nephas heãtur
Abstiment igẽ aspectu quib illa ytinua re non licet Et si forte uel erroie
uel casu quapiaz uit aspexit. pͥmo pena eiis. de mde instauratione sicrificiiscels
expianir Quid iis facias qui in concessa scriutari uolunt in mirũ multisste¬
lerationes qui archana mundi in hoc teleste templu profanare impiis
disputationib querunt.ꝙͣ qui edem neste. aut bone dee aut cetãs inr̃ueit
que penetralia ꝙͣuis adire iris non liceat tñ a uiris fabricata sunt. n nero nõ

Expanded text:
ideamus nunc quid in Socrate ipso tam magnum fuerit, ut homo sapiens merito gratias ageret illius temporibus esse se natum. non infitior fuisse illum paulo cordatiorem quam ceteros, qui naturam rerum putauerint ingenio posse conprehendi: in quo illos non excordes tantum fuisse arbitror, sed etiam inpios, quod in secreta caelestis illius prouidentiae curioset in plerisque urbibus scimus esse quaedam sacra, quae aspici a viris nefas habeatur. Abstinent igitur aspectu, quibus contaminare illa non licet: et si forte, vel errore, vel casu quopiam vir aspexerit, primo poena ejus, deinde instauratione sacrificii, scelus expiatur. Quid his facias, qui inconcessa scrutari volunt? Nimirum multo sceleratiores, qui arcana mundi, et hoc coeleste templum profanare impiis disputationibus quaerunt, quam qui aedem Vestae, aut Bonae Deae, aut Cereris intraverint. Quae penetralia quamvis adire viris non liceat, tamen a viris fabricata sunt. Hi vero non
Abbreviated transcription (Latin):
incidit ut fatẽtur nullum ẽẽ aliud iurtutis p̃min ꝙͣ ĩ mortalitatem laudans
uirtutem in eolibro quẽ de ĩ matura morte ꝯscripit. Unainquit res est uirtꝰ
q̃ nos ĩmortalitati donare possit et pares diis facẽ S et stoici secutꝰ est negat¬
cospotiũt qͥd eẽt sũmin bonu. Hec aũt uita pñs ⁊ corporalis btã cẽ nen pot
qi malis subiecta est ꝑ corpiis Epicurꝰ deñ bmm̃ et incoruptu uonat qrscmpi¬
tnus est btitudo enĩ ꝑfecta ec̃ debet ut nichilsit quod eam uexare aut ĩmu¬
tare aut minuers possit. nec alit̾ quieꝙͣ existimati põt btmi insi fuit incõ¬
ruptus Incorruptu aut̃ nichil aliud est nisi quos ĩ mortale est sola ergo
ĩmortalitas btã est qr cõrumpi ac dissolui non põt Q si maoit in hoiẽm btus
quod negate nullus pot cadit ⁊ bt̾itudo. non põt enĩ fie̾i ut sit miẜ qui uirtu

Expanded text:
incidit ut fateretur nullum esse aliud uirtutis praemium quam inmortalitatem. laudans incidit ut fateretur nullum esse aliud uirtutis praemium quam inmortalitatem. laudans enim uirtutem in eo libro quem de inmatura morte conscripsit, una inquit res est uirtus, quae nos inmortalitate donare possit et pares diis facere. sed et Stoici, quos secutus est, negaeos potuit, quod esset summum bonum. Haec autem vita praesens et corporalis beata esse non potest, quia malis est subjecta per corpus. Epicurus Deum beatum et incorruptum vocat, quia sempiternus est. Beatitudo enim perfecta esse debet, ut nihil sit, quod eam vexare, ac imminuere, aut immutare possit. Nec aliter quidquam existimari beatum potest, nisi fuerit incorruptum. Incorruptum autem nihil est, nisi quod est immortale. Sola ergo immortalitas beata est, quia corrumpi ac dissolvi non potest. Quod si cadit in hominem virtus, quod negare nullus potest, cadit et beatitudo. Non potest enim fieri, ut sit miser, qui virtute
Abbreviated transcription (Latin):
malis tota enis ins est Si oiã que pro boms ⁊cupiscuntur negligit si sũmus ciꝰ
g̾dus admortem patet. qnͣ quidem iuta que optatur a cetis sepe respuit.
mortem que qua ceti timent sortitur suscipit q sincce est ut aliquid eese ma¬
gn bom pariat qr supati ⁊ sbstentati usq ad mortem labores sine p̃mio ẽẽ non
pnt̃ si nullũ p̃min quod ea dignũ sit repitur in terra qn quidem cũcta q̃¬
fragilia ⁊ cacuica sint sꝑnit. ꝗd aliud restat msi ut celeste aliquid efficiat qr
terrena uniuẽsa contempit et ad altiora nitatur qr huilia despitiat ia nõ
nichil quod põt ẽẽ aliud ꝙͣ ĩmortalitas Merito ergo phõrum non obscurus.
Eudides qui fuit megaricoꝵ ꝯditor discipline dissentians a cetĩs id esse sũ
quiasola nec iminui nec ĩmutari nec angeri põt Seneca qͦ in prudens

Expanded text:
malis tota vis ejus est; si omnia, quae pro bonis concupiscuntur, negligit; si summus ejus malis tota vis ejus est; si omnia, quae pro bonis concupiscuntur, negligit; si summus ejus gradus ad mortem patet, quandoquidem vitam, quae optatur a caeteris, saepe respuit, mortemque, quam caeteri timent, fortiter suscipit; si necesse est ut aliquid ex se magni boni pariat, quia sustentati et superati usque ad mortem labores sine praemio esse non possunt; si nullum praemium, quod ea dignum sit, in terra reperitur, qfragilia et caduca sunt spernit, quid aliud restat nisi ut caeleste aliquid efficiat, quia terrena uniuersa contemnit, et ad altiora nitatur, quia humilia despicit? id uero nihil potest esse aliut quam inmortalitas. merito ergo philosophorum non obscurus Euclides qui fuit Megaricorum conditor disciplinae, dissentiens a ceteris id esse dixit quia sola nec inminui nec augeri nec immutari potest. Seneca quoque inprudens
Abbreviated transcription (Latin):
est. Nimus aut qr tenius est ⁊ ĩinsibilib cũ iis ꝯgreditr hostib q̃ enderi tangi¬
q nõ pr̃t Qinisunt tñ hostes aĩ nisi cupiditas uitia et patã que si uiãt uixtus ac
fugauit ĩnaculatꝰ erit aĩꝰ atpurus unde igr̃ colligi põt quid efficiat aĩ forti¬
tũdo nimiru ee siũcto pari hoc est corpis fortitudme Quod cu in aliquã ꝯ¬
gressionẽ certamen q uenĩt. quiad aliud ex uictoria ꝙͣ iutã petit. siue em̃ tii
hoiẽ sine cũ bestia dimites prosalute certatur Ergo ut corpꝰ iuncendo id
assequitur ut non intereat sic etaĩ ꝓͣmaneat Et̃ sicut corpiis ab hostib uit
cum suis morte multatur ita supatus uciis aĩmus moriatur netẽ est quid er¬
go int̾erit int̾ aĩ ⁊ corꝑis dimicatione nisiꝙ corpꝰ tompalem uita expetit.

Expanded text:
est, animus autem quia tenuis est et inuisibilis, cum iis congreditur hostibus qui uideri tangiest, animus autem quia tenuis est et inuisibilis, cum iis congreditur hostibus qui uideri tangique non possunt. qui sunt autem hostes animi nisi cupiditates uitia peccata? quae si uicerit uirtus ac fugauerit, inmaculatus erit animus ac purus. unde igitur colligi potest quid efficiat animi fortitudo? nimirum ex coniuncto et pari hoc est ex corporis fortitudine: quod cum in aliquam congressionem certamenque uenerit, quid aliut ex uictoria quam uitam petit? siue enim cum homine siue cum bestia dimices, pro salute certatur. ergo ut corpus uincendo id adsequitur, ut non intereat, sic et animus, ut permaneat, et sicut corpus ab hostibus suis uictum morte multatur, ita superatus a uitiis animus moriatur necesse est. quid ergo intererit inter animi et corporis dimicationem nisi quod corpus temporalem uitam expetit,
Abbreviated transcription (Latin):
tuit iucti cupiditate id est ꝓfecto uirtꝰ Aliud ergo sublimus atq p̃darius efficit
necfrustra iis pñtib bonis teluctatur nisiq maiora et ueriora desiderat non de¬
speremus ĩuenti posse mõ uertet stogitatio in omiã neq enĩlema aut lubrica pe
Ed queritur quid sit ꝓpter quod nascimur quid efficiat uirtꝰ possu¬
mus sic ĩ uestigare. duo sunt ex quib homo ⁊stat aiãs. ⁊ corpꝰ Multa
sunt ꝓpria ãi multa ꝓpria corpis. multa utriq conã. sicut est uiitus
ipã q̃ quotiens ad corpus refertur discernendi grã fortitudo nomiãtur. qm̃ igitur
utriqi subiatet fortitudo uttiqi ꝓposita dimicatio ẽ et utriq ex dimicanione
inctoria Corpꝰ qi qr solidũ est et ꝯphensibile cũ solidis ⁊ ꝯp̃heysibilib ꝯfligat int̾e

Expanded text:
ciunt victi cupiditate, id est profecto virtutis. Aliud ergo sublimius atque praeclarius efficit; ciunt victi cupiditate, id est profecto virtutis. Aliud ergo sublimius atque praeclarius efficit; nec frustra his praesentibus bonis reluctatur, nisi quod majora, et veriora desiderat: non desperemus inveniri posse, modo verset se cogitatio in omnia. Neque enim levia aut ludicra peted quaeritur quid sit, propter quod nascimur; quid efficiat virtus, possumus sic investigare. Duo sunt, ex quibus homo constat, animus et corpus. Multa sunt propria animi, multa propria corporis, multa utrique communia, sicut est ipsa virtus: quae quoties ad corpus refertur, discernendi gratia fortitudo nominatur. Quoniam igitur utrique subjacet fortitudo, utrique proposita dimicatio est, et utrique ex dimicatione victoria: corpus, quia solidum est et comprehensibile, cum solidis et comprehensibilibus confligat necesse
Abbreviated transcription (Latin):
reat. sitq tam stile ut nichil exse ⁊modi pariat. labor ille magnus et di¬
ficultas et eluctatio aduersus mala quib hec iuta plena est aliquid magni
pariat boni nitẽ est Id uero quid esse dicemus. Nu uoluptatem ac nichil
turpe ex honesto nasci pot̾. Nuz diuitias neq ptates. at ea quidẽ fragilia
sunt ⁊ caduca Hu gloria nũ honorem. nũ memoria hoĩs Athec omĩa nõ
sunt in ip̃a uictute᷑. s in aliorũ existimatione atq arbit̾o posita / nã sepe
nirtus et ĩmisa est et male afficitur det̃ aũt id bonĩ cu ex ea nascitur.
ita coherẽ ut dinelli atq abstrabi nequeat Hecalit sũ mu bonũ iudẽi põt
ꝙ̃ su d propriũ sit uirtuns et tale ut neq adiq quiꝙp̃ nec detrahi possit Quiꝗd
iniis omib ⁊ tempnendis uirtutis officia ostituerint. Nã noluptates opes potũtias

Expanded text:
reat sitque tam sterile, ut nihil ex se commodi pariat? labor ille magnus et direat sitque tam sterile, ut nihil ex se commodi pariat? labor ille magnus et difficultas et eluctatio aduersus mala, quibus haec uita plena est, aliquid magni boni pariat necesse est. id uero quid esse dicemus? num uoluptatem? at nihil turpe ex honesto nasci potest. num diuitias? num potentatus? at ea quidem fragilia sunt et caduca. num gloriam? num honorem? num memoriam nominis? at haec omnia non sunt in ipsa uirtute, sed in aliorum existimatione atque arbitrio posita. nam saepe uirtus et inuisa est et malo adficitur. debet autem id bonum quod ex ea nare, ut divelli atque abstrahi nequeat; nec aliter summum bonum videri potest, uam si et proprium sit virtutis, et tale, ut neque adjici quidquam, nec detrahi possit. Quid, quod in his omnibus contemnendis virtutis officia consistunt. Nam voluptates, opes, potentias,
Abbreviated transcription (Latin):
ncte ẽ non est igr̃ sũmu bonu. s ne bonũ quidem noluptas. Qiud dinitiȩ
multo magis nam et pautiorib et plerũq casu in mercib fepe et nõ nũꝙͣ
scelẽ ꝯtingu̾nt et optantur abin qui eas iam tenent Quid regnuĩ ip̃m̃ ne
id quidem non enĩ custi hoiẽs regnare pnt et nccẽ est uni nersoe sũ mi boni
capaces esse. Queramus igr̃ aliquid quod ꝓpositu sit omĩb Huzuirtꝰ ne¬
gati non põt quĩ et bonũ sif et om̃iu certe bonũ s sibtã eẽ non possit qr uis
et nã euis in maloꝵ ꝑferentia posita est nõ est ꝓfecto sũmũ bom Queramꝰ
aliud at nichil uirtũte pulchruis nichil sapiã dignins inueniri põt Si eni.
intia ob turpitudinem fugienda sunt inrtꝰ igr̃ appetenda ẽ ad decorem cr̃o
ergo põt ne fic̃i ut quod bom̃i quod honestu ẽẽ ꝯster. mercede as p̃mio ta¬

Expanded text:
necesse est. Non est igitur summum bonum, sed ne bonum quidem voluptas. Quid divitiae? necesse est. Non est igitur summum bonum, sed ne bonum quidem voluptas. Quid divitiae? Multo magis. Nam et paucioribus, et plerumque casu, et inertibus saepe, et nonnumquam scelere contingunt, et optantur ab iis qui eas jam tenent. Quid regnum ipsum? Ne id quidem. Non enim cuncti homines regnare possunt; et necesse est universos summi boni capaces esse. Quaeramus igitur aliquid, quod propositum sit omnibus. Num virtus? Negari non potest, quin et bonum sit, et omniuet natura eius in malorum perferentia posita est, non est profecto summum bonum. quaeramus aliut. at nihil uirtute pulchrius, nihil sapiente dignius inueniri potest. si enim uitia ob turpitudinem fugienda sunt, uirtus igitur adpetenda est ob decorem. quid ergo? potestne fieri ut quod bonum, quod honestum esse constat, mercede ac praemio ca
Abbreviated transcription (Latin):
Onstat igr tocuis huãni gñs consensu religionẽ sus cipi oportẽ S quõ
in ca erretur explicandũm est Natura homĩs deus hanc cẽ uoluit
ut duar rerũ cupidiis et appetens eẽt religionis .s. ⁊ sapientie. s
hoiẽs iõ fallutur ꝙ aut religionẽ suscipuĩt omissa sapiã. aut sapiẽ solistudent
omissa religione cu alt̾m sine altero ueru eẽ non possit Cadunt ergo ad multi¬
plicos rdigiones s iõ falsas. qr sapiãm reliquert̃ que illos doce potãt̃ deos mł¬
et offitiu homĩs et ueritas omĩs inclusa est. Miror itaq nullũ omĩo phi¬
lo sophoru extitisse qui sedem at domicilui sũmi boni ixꝑiret potuert̃
enĩ sic querẽ / quodcũq ẽ summũ bonũ it̃ẽ est om̃ib eẽ ꝓpositu uoluptas
ẽ que appetitur ab omĩb s hec ⁊ coĩs cu beluis ⁊ honesti iuim non ht̃ et satie
tatem affert et nimia nocet et in ꝓcessu minuitur etas et in multis nõ

Expanded text:
onstat igitur, totius humani generis consensu, religionem suscipi oportere: sed quomodo in ea erretur explicandum est. Naturam hominis hanc Deus esse voluit, ut duarum rerum cupidus et appetens esset, religionis et sapientiae. Sed homines ideo falluntur, quod aut religionem suscipiunt, omissa sapientia, aut sapientiae soli student, omissa religione, cum alterum sine altero esse non possit verum. Cadunt ergo ad multiplices religiones, sed ideo falsas, quia sapientiam reliquerunt, quae illos docere poterat deos muet officium hominis, et veritas omnis inclusa est. Miror itaque nullum omnino philosophorum extitisse, qui sedem, ac domicilium summi boni reperiret. Potuerunt enim sic quaerere. Quodcumque est summum bonum, necesse est omnibus esse propositum. Voluptas est, quae appetitatem affert, et nimia nocet, et processu minuitur aetatis, et multis non
Abbreviated transcription (Latin):
ptosanius facet. si gras agẽ se ditet̃ q ingemosus doabis q nanꝰ eetsꝙꝑ inns epib¬
no plurimsi extitiriuit in aliis cinitatib excellenti ingenio acq doctia uire
qui mesiors singuli ꝙ om̃s athenienses fuerunt Quanta hoĩi milia fuisse
raguimas qui et athenis nati et tpr̃ib soctis indocti fia tenlo fuerit tlonẽn¬

Expanded text:
Quanto sanius faceret, si gratias agere se diceret, quod ingeniosus, quod docilis Quanto sanius faceret, si gratias agere se diceret, quod ingeniosus, quod docilis non plurimi extiterunt in aliis civitatibus excellenti ingenio atque doctrina viri, qui meliores singuli, quam omnes Athenienses fuerunt? Quanta hominum millia fuisse credamus, qui et Athenis nati, et temporibus Socratis, indocti tamen, ac stul
Abbreviated transcription (Latin):
themensis et ipr̃ib socratis dia non pot̃ ꝙ̃ta mentib cecitatem. ꝙ̃tos pariat et¬
roies ignorano ueritatis Ego plane ꝯtenderĩ nũꝙ̃ quicꝙ̃ in reb hnã nis chictũ eẽ deli¬
rius qͣuo siaur barbartus an mulier an asinusdeniq natꝰ eẽt Idem ip̃e plato nõ¬
cẽt ut non aliua ip̃m quod natꝰ fuiss D indelicet pictagore credidt quiat
nuianu et impossibile est uanũ qr nccẽ nonfuit uetes aĩas in nona corpora indu
te aidemar tiftx qui pͥmo aliqñ fecerat potuit semꝑ nouas face Impossibile qt
cte rationis animata ĩmutare nã status sin non põt ꝙͣ ignis aut deorsu nit aut
⁊ mñ sueesu fliup̃s mõ flamina sua fundẽ Existimauit ergo homo sapiens
potuusse fie s̃ aut aiã que tũt erat in platonẽ aliquod mutũ aiał inducetureeet q
humanosensi predita ut inteliget᷑ ac dolet incongruenti se corꝑe honoritu

Expanded text:
temporibus Socratis. dici non potest quantam mentibus caecitatem, quantos pariat errores ignoratio ueritatis. ego plane contenderim numquam quicquam in rebus humanis dictum esse delirius: quasi uero si ant barbarus aut mulier aut asinus denique natus esset, idem ipse Plato esset ac non illud ipsum quod natus fuisset. sed uidelicet Pythagorae crediet vanum et impossibile est. Vanum, quia necesse non fuit veteres animas in nova corpora inducere, cum idem artifex, qui primas aliquando fecerat, potuerit semper novas facere. Impossibile, quia rectae rationis anima tam immutare naturam status sui non potest, quam ignis aut deorsum niti, aut in transversum, fluminis modo, flammam suam fundere. Existimavit igitur homo sapiens, potuisse fieri, ut anima, quae tunc erat in Platone, in aliquod mutum animal includeretur, essetque humano sensu praedita, ut intelligeret ac doleret incongruenti se corpore oneratam.
Abbreviated transcription (Latin):
Ideamus quid illũ Soc̃tes dociũt. qui cũ tota phisitã tepudiasset
eose contulit ut de iuirtute atq offitio querẽt Itaq non dubito. qui
auditores suos iustiae p̃ceptis erudierit. docente igr̃ Soc̃te non
fugit platone iusticie u in equitate ꝯsistẽ Siquidem om̃s pari ratione¬
dicione nascuntur. ergo nichil inquit prinati ac proprii heañt s ut pares
eẽ possint quod iusticiẽ ratio desiderat. oiã in cõe possideant. ferri hoc pẽc

Expanded text:
amen quid illum Socrates docuerit: qui cum totam physicam repudiasset, eo se contulit, ut de uirtute atque officio quaereret. itaque non dubito quin auditores suos iustitiae praeceptis erudierit. docente igitur Socrate non fugit Platonem iustitiae uim in aequitate consistere, siquidem omnes pari condicione nascuntur. ergo nihil inquit priuati ac proprii habeant, sed ut pares esse possint, quod iustitiae ratio desiderat, omnia in commune possideant. ferri hoc potest,
Abbreviated transcription (Latin):
manire cocrit an ut potentissi n consulem maleortis incesseres eurq ho¬
stempriẽ ueneratis orõnibiis facẽs Sed obmittamꝰ illa qͥ pñt excusari.
alustraius imitatorem q te platonis onaeris Eredoigitur quid diceris aut
inqua fecta uĩtatem dep̾hendis In achademia .s. qua secutꝰ es quã proba¬
sti Athec nichil docet ut scias te nichil sate Tui ergo te libri argiuit qr nichil
aphiã dici possit ad uitam hec tua uerbasunt. Michi aut̃ nõ modo ad sapiam̃
cea nidemur. s ad ea ipã que aliqua ex parte cerm moleantur ebetes robinsi
nos teneat exror at miẜabilis ignoratio uers ubi estergo phĩe magisteri¬
u. aut quid te docuit illa iuuite p̾arens si uerũ miẜabiliter ignoras &
sihec erroris ignorationisq confessio pene inito tibi ab intimo pectore est¬
celuz laudibus extulisti magistra uirtutis cẽ non posse

Expanded text:
illa uitae docuit? an ut potentissimum consulem maledictis incesseres eumque hoilla uitae docuit? an ut potentissimum consulem maledictis incesseres eumque hostem patriae uenenatis orationibus faceres? sed omittamus illa quae possunt excusari inlustraueris imitatoremque te Platonis ostenderis. cedo igitur quid didiceris aut in qua secta ueritatem deprehenderis. in Academia scilicet, quam secutus es, quam probasti. at haec nihil docet nisi ut scias te nihil scire. tui ergo te libri arguunt, quam nihil a philosophia disci possit ad uitam. haec tua uerba sunt: mihi autem non modo ad sapientiam caeci uidemur, sed ad ea ipsa quae aliqua ex parte cerni uideantur, hebetes et obtunsi.nos teneat error, aut miserabilis ignoratio veri. » Ubi est ergo philosophiae magisterium? aut quid te docuit illa vitae parens, si verum miserabiliter ignoras? Quod si haec erroris ignorationisque confessio pene invito tibi ab intimo pectore expcoelum laudibus extulisti, magistram virtutis esse non posse
Abbreviated transcription (Latin):
quisqyͣ me inquir nituꝑare nite parente et hoc ꝑnitiose ingnate auoleat ⁊
se in culeum qui phĩa negamus parentem ẽẽ uite. anqui tu aduersus den
taz impie in gratꝰ es non hunc cuꝰ effigiem ueneraris in capitolio sedentem.
s illum qui mundu fecit. hoiem̃ q gn̾auit qui sapĩa quoq ip̃a intercet᷑ã¬
relestia bñficia sua largitus est magistraz tu uirtutis aut parentem inite no¬
cas ad qua siquis accesẜ it multo sit intestior nite̾ est ꝙ̃ prius fuit. quꝰ eĩ
metutis. que ipa ubi sita sit adhuc pħi non expeduit auꝰ uite. cũ ipĩ doctores
ante fuerint / senectute ac morte rfecti quã ꝯstituerint quõ uiui ogͤceat. cuiꝰ
uerirans mdagatrice profiteri potes qui sepe confessaris cuz tanta multi¬
tido fuit phor sapientem tñ extitisse ao huc nemmnẽ quid ergote magra

Expanded text:
quisquamne inquit uituperare uitae parentem et hoc parricidio se inquinare audet et quisquamne inquit uituperare uitae parentem et hoc parricidio se inquinare audet et ce in culeum, qui philosophiam negamus parentem esse vitae? An tu, qui adversus Deum tam impie ingratus es non hunc cujus effigiem veneraris in Capitolio sedentem, sed illum qui mundum fecit, hominemque generavit, qui sapientiam quoque ipsam inter coelestia sua beneficia largitus est magistram tu virtutis, aut parentem vitae vocas, ad quam si quis accesserit, multo sit incertior necesse est, quam prius fuerit? Cujus enim virtutis? quae ipsa, ubi sita sit, adhuc philosophi non expediunt. Cujus vitae? cum ipsi doctores ante fuerint senectute ac morte confecti, quam constituerint quomodo vivi deceat. Cujus veritatis indagatricem profiteri potes? qui saepe testaris, cum tanta multiilosophorum, sapientem tamen extitisse adhuc neminem ? quid ergo te magistra
Abbreviated transcription (Latin):
eẽt qui cam tribuit. potuit codem modo grãs age̾ cibo et potui ꝙ sineis rebus
inta ⁊stare non possit/ inquibi ut sensus ita bñfici nchil est Atqui utilla cor
ĩuenit s hoc inepte ꝙ ab hoĩe inuenta putauit. qͣi nõ illam alicubi iacentem homo
ille quẽ laudabat inuem̃t tanꝙͣ tibias ad fontem ut poete auĩt.ꝙ sic reꝑtorẽ
sapiẽ ut deum laudauit Ita enĩ dicit Nemo ut opinor erit mortali corpore
certus. Nam sicur ipã petit maiestas cognita reru dicendu est. deus ille fuit
toto sz ille ut hoiem̃ laudauir qui tñ ob idipm̃ debẽt pro deo saperi ꝙ sap̃e in¬
uenĩt. nam sitait nõne docebit hũc hoiẽm nũo diuini dignarier ẽẽ unole ap
hoiem̃ extoslẽ rem ipam̃ dep̃ssit non est enĩ magnu si ab hoĩe potuit ĩ ueiri
laudat infaciem Graniter etias q̃ritir extiasse aliquos qui eam ui tupatẽt

Expanded text:
esset qui eam tribuit. potuit eodem modo gratias agere cibo et potui, quod sine his rebus esset qui eam tribuit. potuit eodem modo gratias agere cibo et potui, quod sine his rebus constare uita non possit, in quibus ut sensus ita beneficii nihil est: atquin ut illa cinuenit, sed hoc inepte, quod ab homine inuentam putauit: quasi uero illam alicubi iacentem homo ille quem laudabat inuenerit tamquam tibias ad fontem, ut poetae aiunt. quodsi repertorem sapientiae ut deum laudauit — ita enim dicit: nemo, ut opinor, erit mortali corpore cretus. nam si, ut ipsa petit maiestas cognita rerum, - dicendum est, deus ille fuit, toto. sed ille ut hominem laudauit, qui tamen ob id ipsum deberet pro deo haberi, quod sapere inuenerit: nam sic ait: nquaerit extollere, rem ipsam depressit. Non est enim guratam laudat in faciem. grauiter etiam queritur extitisse aliquos qui eam uituperarent.
Abbreviated transcription (Latin):
tem ꝓpter stndiũ dicend cum eloquens mĩꝙͣ̃ fui quippe qui forum ne amngerim
quidenf itẽ est ipã me faciat eẽ bonitas eloquentem adquã diẜte copiose ꝙ de¬
fendenda sciã qͥuũtatis et ipã ueritas sufficit Uellem igitur Cicetonem ab in¬
de neq illa ẽẽ artem quia iurtus ⁊ iusticia discatur. nec aliam ulla sicut
putauit. postremo que uirtutis est disciplie ubi querenda sit cu ab illo di¬
scendi gñe discesẜit. Qnod ille ñõ audiendi discendiq grã querebat. A quo pos¬
si audite cu scitet io nmo s ut in caĩs face̾ solebat int̾rogatione uoluit ar
est ad cam ipam ⁊uersa oratione tanꝙͣ se dedamatorio discendigñe iactaret
nos si onõ uita hominu sine te ẽẽpotuiss tu inuentrix legu. tu magistramoꝵ
et discipline fiusti qĩ uero aliquid ꝑseipãm sentiret at non potiuis ille laudandiis

Expanded text:
tem propter studium docendi, tamen eloquens numquam fui, quippe qui forum ne adtigerim tem propter studium docendi, tamen eloquens numquam fui, quippe qui forum ne adtigerim quidem: sed necesse est ipsa me faciat causae bonitas eloquentem, ad quam diserte copioseque defendendam scientia diuinitatis et ipsa ueritas sufficit. uellem igitur Ciceronem paulisde neque illam esse artem qua uirtus et iustitia discatur nec aliam ullam, sicut putauit; postremo quoniam est uirtutis disciplina, ubi quaerenda sit, cum ab illo discendi genere discesseris, quod ille non audiendi discendique gratia quaerebat. a quo enim posset audire, cum sciret id nemo? sed ut in causis facere solebat, interrogatione uest ad eam ipsam conuersa oratione, tamquam se declamatorio dicendi genere iactarenos, sed omnino uita hominum sine te esse potuisset? — tu inuentrix legum, tu magistra morum et disciplinae fuisti: quasi uero aliquid per se ipsa sentiret ac non potius ille laudandus
Abbreviated transcription (Latin):
smã prouidere qui cu in libris offitiõy phiam̃ nichil alnio ẽẽ dixiss ꝙ̃ studñ sapĩe.¬
ipã tñ sapiam̃ tetũ diuinaru et hñanaꝵ sciãm. tũ adiecit cuiꝰ stuoiu qui in¬
mpat hant sane intelligo quidnaz sit quod lauo induz putat nã si oblectatiõ q̃ri
ai. tequies q curaru que conferri cu eor studiis põt quisemꝑ aliquid acꝗrunt
quod spestet et ualeat ad bene btẽ qr uiuendu Si uõ tatio constantie uirtutis q
duatur aut hec ꝓst ais aut nulla om̃io ꝑquã eas assequamur nulla dicẽ maxiaꝵ
teru ateñ eẽ tĩ mĩmaꝵ sine aote nulla sithoũ est paru ꝯsidetate loꝙ̃tin¬
Siaut est aliqua uixtutis disciplina ub ea queratur cũ ⁊ abisto discendi gnĩe di¬
scesseris ẽquidem ĩ sioꝑam cdederim utꝙ̃ tumluintũq dicenoi assequerer faculta¬

Expanded text:
sententia pervidere: qui cum in libris officiorum philosophiam nihil aliud esse dixisset, quam studium sapiesententia pervidere: qui cum in libris officiorum philosophiam nihil aliud esse dixisset, quam studium sapientiam rerum diuinarum et humanarum scientiam, tum adiecit: cuius studium qui uituperat, haut sane intellego quidnam sit quod laudandum putet. nam si oblectatio quaeritur animi requiesque curarum, quae conferri cum eorum studiis potest, qui semper aliquid anquirunt quod spectet et ualeat ad bene beateque uiuendum? siue ratio constantiae uirtutisque ducitur, aut haec est ars aut nulla omnino, per quam eas adsequamur. nullam dicere maximarum rerum artem esse, cum, minimarum sine arte nulla sit, hominum est parum considerate loquensi autem est aliqua disciplina uirtutis, ubi ea quaeretur, cum ab isto discendi genere discesseris? equidem tametsi operam dederim ut quantulamcumque dicendi adsequerer faculta
Abbreviated transcription (Latin):
corde sapiã est nec inter est quali nutare ẜmonẽ Res enĩ non uerba q̃¬
runtur et nos non degͣmatico aut̃ oratore quoꝵ sciã est quõ loqui deteat .s
desapiente disserimus cuiꝰ doct̾na est quõ uiiͬe oporteat. Ꝙ sineq pħica
ala tõ nccĩa est neq hec logica qr bcm̃ face̾ non possunt Restat ut in tota sola
ethata totius phĩe us tota ⁊ tincatur adquã se abiectis omibus. Soc̃tes con¬
phia qr nec instruit ad iusticie munera nec officiũ hoĩs rationesq ⁊ firmat
Saant igẽ errare se qui phiãm putant eẽ sapia. non trahantur auctoitate cu¬
insꝙͣ si ueritati potius et faueant et accedant nullus temetitati locꝰ est inet̾nũ
stulticie pena subeunda est si aut̃ psona manis aut opinio falsa deceperit. Ho¬
nidet en totem certe arrogans est qui sibi audeat uendicare quod humana di¬
ñbcior tecipit̃ slle ip̃e Romane lingne sũmꝰ auttor ꝙͣtu fallatur licet ex illa

Expanded text:
corde sapientia est nec interest quali utare sermone. res enim, non uerba quaeruntur. et nos non de grammatico aut oratore, quorum scientia est quomodo loqui deceat, sed de sapiente disserimus, cuius doctrina est quomodo uiuere oporteat. quodsi neque physicaaria est neque haec logica, quia beatum facere non possunt, restat at in sola ethica totius philosophiae uis contineatur; ad quam se abiectis omnibus Socrates con philosophiam, quia nec instruit ad justitiae munera, nec officium hominis rationemque confirmat. Sciant igitur errare se, qui philosophiam putant esse sapientiam: non trahantur auctoritate cujusquam; sed veritati potius faveant, et accedant. Nullus hic temeritati locus est: in aeternum stultitiae poena subeunda est, si aut persona inanis, aut opinio falsa deceperit. Hovideat errorem certe arrogans est, qui sibi audeat vendicare, quod humana conditio non recipit. Ille ipse romanae linguae summus auctor quantum fallatur, licet ex illa
Abbreviated transcription (Latin):
lent fabulas. tanꝙͣ infantib credulis finxit. Qsibii sensiss deiis quib est lo¬
cutus hec si hoies eos existimass. nũꝙͣ sibi tam petulanti mentiendi licentiam
uenditass Seo deridendi hõis leuissimi uanitas Q Cicero ⁊ aln sapiẽtissĩ¬

Expanded text:
lent, fabulas tamquam infantibus credulis finxit. quodsi bene sensisset de iis quibus haec lolent, fabulas tamquam infantibus credulis finxit. quodsi bene sensisset de iis quibus haec locutus est, si homines eos existimasset, numquam sibi tam petulanter mentiendi licentiam uindicasset. sed deridenda hominis leuissimi uanitas. quid Cicerone faciemus
Abbreviated transcription (Latin):
qui prem̃ qui d̃nm qui regem tiuĩs nescis. qui ꝙͣuis darissima lucẽ intuearis
oculis mente tñ cecus es. et qui in profundis ignorantie tẽbris iates q̃ ignorãtia
efficit ut quosda dicẽ non puderet idcirco nos ẽẽ natos ut scelerũ penas luere¬
mꝰ. quoquid delirius dicipossit non nideo ubi enĩ uel que scelera potiumꝰ cõ¬
mittẽ qui omĩo non fuimus nisi forte crederemꝰ mepto illi sem qui se in pͥore
nita enforbiñ fuisse mentitꝰ est Hic credo ꝙ ignobili gñe natꝰ erat. familiam
sibi ex homeri carmĩb adoptauit/ E mira ⁊ singularem pictagore mẽoriã
Omisera obliuionem omiu nr̃m qui nesciamꝰ quid̃ ante fuerimus. s fortasse
terrore aliquo uel grã sit effeca ntille solus lethenz gurgitem non attigit
nec obliuionis aqua gustanit. indelicet Senex uanus. sicuttociose anicule fo¬

Expanded text:
qui patrem, qui dominum, qui regem tuum nescis, qui quamuis clarissimam lucem intuearis qui patrem, qui dominum, qui regem tuum nescis, qui quamuis clarissimam lucem intuearis oculis, mens tamen caeca est et in profundis ignorantiae tenebris iacet. quae ignorantia effecit ut quosdam dicere non puderet idcirco nos esse natos, ut scelerum poenas lueremus: quo quid delirius dici possit non uideo. ubi enim uel quae scelera potuimus admittere qui omnino non fuimus? nisi forte credemus inepto illi seni, qui se in priore uita Euphorbum fuisse mentitus est. hic credo quod erat ignobili genere natus, familiam sibi ex Homeri carminibus adoptauit. o miram et singularem Pythagorae memoriam et o miseram obliuionem nostrum omnium, qui nesciamus qui ante fuerimus! sed fortasse uel errore aliquo uel gratia sit effectum, ut ille solus Lethaeum gurgitem non adtigerit nec obliuionis aquam gustauerit. uidelicet senex uanus, sicut otiosae aniculae so
Abbreviated transcription (Latin):
misi ꝙ platoni credidit Execrabilis prorsus as fugienda doctna si abigit hoĩẽs
et iiuo tprẽ ĩ mortalitas tribuatur nec trobrotu impegiss ad mortẽ uolun¬
taria nec catone. s eos ad uita ⁊ iusticia potius erudiss. nam michi Cato
uidetr cam̃ quesisse moriendi non tam ut Cefarem fuge̾t ꝙͣ ut stoycorum
decretis temparet quos sectabatur siuĩq nomen grandi aliquo facinore da¬
mereri de republita uideret. duob optis cinib Cicerone et Cathone ẜuatis
s recedamꝰ ad eos qui mortem ꝓ bono landant e uita queretis qͣ uixeris aut
nũꝙͣtibi ratio ꝯstitu̾t cũ omĩosis natꝰ. Non igi tibi nerꝰ ille es coĩs om̃iu
pr̃ terentianũ illudinte ꝯcrepanĩt. pxins discequid sit in̾ẽ si n displicebit. ui¬
tam tũt istot untor Indignaris te malis ẽ subiectu qͣi quicꝙ̃ mereatis boni

Expanded text:
nisi quod Platoni credidit? Execrabilis prorsus ac fugienda doctrina, si abigit homines nisi quod Platoni credidit? Execrabilis prorsus ac fugienda doctrina, si abigit homines et quo tempore immortalitas tribuatur, nec Cleombrotum impegisset in mortem voluntariam, nec Catonem, sed eos ad vitam et justitiam potius erudisset. Nam Cato videtur mihi causam quaesisse moriendi, non tam ut Caesarem fugeret, quam ut Stoicorum decretis obtemperaret, quos sectabatur, nomenque suum grandi aliquo facinore clamereri de Republica videretur, duobus optimis civibus Cicerone et Catone servatis. Sed redeamus ad eos qui mortem pro bono laudant. De vita quereris, quasi vixeris, aut umquam tibi ratio constiterit, cur omnino sis natus. nonne igitur tibi uerus ille et communis omnium pater Terentianum illut iure increpauerit: prius disce quid sit uiuere, si displicebit uita, tum istoc utitor. indignaris te malis esse subiectum, quasi quicquam merearis boni
Abbreviated transcription (Latin):
fuit Sed tñ sponte sua loco caput ouins optulit ipẽ quo nichil sceleratius
fiꝰ pot Hazsi homiada nefarius est qr hoĩs extinctor est/ eidem sceleri obstrictꝰ
est qui senecat qr hoiem̃ necat. ymo u̾o mains eẽ io facims existimandũ est
cuꝰ ultio soli deo subiacet. nam sicut in hanc uita non nr̃asponte ueimꝰ Ita cur¬
sus cehor domicilio corporis quod tuendu nobis assignatũ est eiusdem iussu
recedendu est qui nos in hoc corpꝰ induxit tam din hĩtaturos. donec inbe¬
at emitti etsi uis aliqua inferatur. equa mente patiendu est. c̃ extĩc¬
ta ĩnocentis aiã inulta eẽ non possit. Habemꝰq iudicem magnũ cui foli
qui est scriptus de ot natate aiar et ad summũ nephas pħi auctortate ꝯpulsus est
ethic tñ aliquam moriendi cã iuidetur huisse odiĩ ẜuitutis. Qud et brachio¬
tosile qui cu eundem librã plegiss p̃cipitem se dedit nullas alias obcam¬

Expanded text:
, sed tamen sponte sua leto caput obuius optulit ipse, quo nihil sceleratius , sed tamen sponte sua leto caput obuius optulit ipse, quo nihil sceleratius fieri potest. nam si homicida nefarius est, quia hominis extinctor est, eidem sceleri obstrictus est qui se necat, quia hominem necat. immo uero maius esse id facinus existimandum est, cuius ultio soli deo subiacet. nam sicut in hanc uitam non nostra sponte uenimus, ita rursus ex hoc domicilio corporis, quod tuendum nobis adsignatum est, eiusdem iussu recedendum est, qui nos in hoc corpus induxit tamdiu habitaturos, donec iubeat emitti. et si uis aliqua inferatur, aequa mente patiendum, cum extincta innocentis anima inulta esse non possit habeamusque iudicem magnum, cui soli qui est scriptus de aeternitate animarum, et ad summum nefas philosophi auctoritate conpulsus est. et hic tamen aliquam moriendi causam uidetur habuisse, odium seruitutis. quid Ambraciotes ille, qui cum eundem librum perlegiss
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃o ꝙ recte fentiebant aliquid errarũt. Ha cũ timerent argumentũ illud. qͦ
colligitur ntẽ est ut occidantur aĩe cñ corporib. qr cũ cõrporib nascunt᷑
dixerunt non nasci aĩas. s insinuari potius in corpora et de alhs in alia mig̃re
noc putauerũt ałr fieriposse ut suꝑ sint aĩẽ posttorpora. nisi uideantur fuisse
est partis ut̾usq s hec in p̃tito falsa est. illa in futuro. nemo enĩ iudit quod ue
rissimu est ⁊ nasci aias et non occiolẽ. qr cu id fict᷑ aut que ratio eet hores ne¬
scierunt Multi igẽ ex iis qui et̾nas ec̃ aiãs suspicabantur. tanꝙͣ in celum mi¬
g̃curi eeñt sibi ipĩ manꝰ intulerunt ut deantes ut Crisippus ut geno ut Em¬
pidodes qui se mardentis ethne specu intempesta nocte deieat ut cũ repente
nõ appariuss ad deos abiisse credetur Et ex romanis Catho qui fuit in omĩ¬
sua uita Soc̃tice uanitatis imitator. nam democritꝰ in alia ꝑsuasione¬

Expanded text:
entum illud, quo colligitur necesse esse, ut occidant animae cum corporibus, quia cum corporibus nascuntur, dixerunt non nasci animas, sed insinuari potius in corpora, et de aliis in alia migrare. Non putaverunt aliter fieri posse, ut supersint animae post corpora, nisi videantur fuisse est partis utriusque. Sed haec in praeterito falsa est, illa in futuro. Nemo enim vidit, quod est verissimum, et nasci animas, et non occidere; quia, cur id fieret, aut quae ratio esset hominis, nescierunt. Multi ergo ex iis, quia aeternas esse animas suspicabantur, tamquam in coelum migraturi essent, sibi ipsis manus intulerunt: ut Cleanthes, ut Chrysippus; ut Zeno, ut Empedocles, qui se in ardentis Aetnae specum intempesta nocte dejecit, ut, cum repente non apparuisset, abiisse ad deos crederetur; et ex Romanis Catosua uita Stoicae uanitatis imitator. nam Democritus in alia fuit persuasione
Abbreviated transcription (Latin):
unt. sicut lxẽ que cu sint pauce uarie tñ collocate ĩmĩabilia nẽba ꝯficiunt
Ac lie uarias formas huit ita inquit ethec ipã ẜma pͥmordia / na sunt as¬
ꝑa sunthumata sunt lema secari greco ad dinidi pñt. si aliquid in est illis qđ
emineat Si autlena sunt et humoris indigeit coherẽ non pñt :humatu¬
igitur eẽ oportet ut possint ĩuicem contatanari cur nõ tam minuta eẽ dicãt ͦ

Expanded text:
unt sicut litterae: quae cum sint paucae, uarie tamen collocatae innumerabilia uerba conficiunt. unt sicut litterae: quae cum sint paucae, uarie tamen collocatae innumerabilia uerba conficiunt. at litterae uarias formas habent. 20 ita inquit et haec ipsa primordia: nam sunt aspera, sunt hamata, sunt leuia. secari ergo ac diuidi possunt, si aliquid inest illis quod emineat. si autem leuia sunt et hamis indigent, cohaerere non possunt. hamatigitur esse oportet, ut possint inuicem concatenari. cum uero tam minuta esse dicantur,
Abbreviated transcription (Latin):
hec adusum nata sunt. s usus ex illis natꝰ est Si nulla prouidentia cur im¬
bixs cadunt. fruges oruitur Arbusta fronolescunt. Hon enquit semꝑ aiañtiu
causa ista fuĩt qũĩ et pronidentia nichil ꝓsunt s omiã sua spontẽ fiei ncc̃e est.
unde ergo nascuntur aut quo fuit omĩa que geruntur. non est inquit proni¬
dentie opus Sunt enĩ seiã ꝑmane uolitantia quib int̾se temͬe ꝯglobatis
uniuersa gignuntur atq ⁊crescunt Curige illa non sentimꝰ aut cernimꝰ
peficia sunt et ta minuta ut secari ad dundi nequeãt. E ed c̃qr in prin¬
cipio falsu susceꝑat ꝯseꝙ̃tius reru ncc̃itas ad hiramenta ꝑduxit. ubi enĩsunt
aut unde ista corpuscula Cũ nemo illa p̃ter unũ lencippu seminauit. aqͤ
democritꝰ eruditꝰ. hereditatem stulticie reliquit epicuro / que si sint corpu¬

Expanded text:
haec ad usum nata sunt, sed usus ex illis natus est. si nulla prouidentia est, cur imhaec ad usum nata sunt, sed usus ex illis natus est. si nulla prouidentia est, cur imbres cadunt, fruges oriuntur, arbusta frondescunt? non inquit animantium causa ista fiunt, quoniam prouidentiae nihil prosunt, sed omnia sua sponte fieri necesse est. j unde ergo nascuntur aut quomodo fiunt omnia quae geruntur non est inquit prouidentiae opus: sunt enim semina per inane uolitantia, quibus inter se temere conglobatis uniuersa gignuntur atque concrescunt. cur igitur illa non sentimus aut cernimupertia sunt, et tam minuta, ut secari ac dividi nequeant. Sic eum, quia in principio falsum susceperat, consequentium rerum necessitas ad deliramenta perduxit. Ubi enim sunt, aut unde ista corpuscula? Cur illa nemo praeter unum Leucippum somniavit? a quo Democritus eruditus haereditatem stultitiae reliquit Epicuro. Quae si sunt corpu
Abbreviated transcription (Latin):
nis inieat sedib ignis. ꝑtinaci ergo stulticia non in mõ ui maiestatẽq ueri
dei nõ intellexer̃t s etia impietatem siu exroris auxerĩt quĩ templu celesti
ret epicurus earũ reru uelut in eꝗtate inductꝰ. sic enĩ cã rõnem q ignor ae
uidebatur existimanit nulla ee prouidentia quod cũ sibi psuasiss suscepit
etiã defendendu sic in erroresinexẽcbiles seipẽ indusit Sni eñi ꝓndentia milla
est quõ tam ordinate tam disposite munous effectꝰ est. nulla inquit dispoĩtio
ẽ multa facta sunt alt ꝙͣ fiẽi debuerunt et muenit homo dininus que iephendẽ
que singula si uacarent tefellẽ faale oñderem/ nec sapientem hũc fuisse nec fanũ
la qͦ membra mirabili ratione disposita sua officia sẜuent. Nichil inquit ꝓ̃
sunt. neq autes ad auciendum. neq lingna ad loquendum ireq pedes adam

Expanded text:
nis iniecit sedibus ignes. pertinaci ergo stultitia non modo uim maiestatemque ueri nis iniecit sedibus ignes. pertinaci ergo stultitia non modo uim maiestatemque ueri dei non intellexerunt, sed etiam inpietatem sui erroris auxerunt, qui templum caelestiret Epicurus, earum rerum uelut iniquitate inductus — sic enim causam rationemque ignoranti uidebatur — existimauit nullam esse prouidentiam. quod cum sibi persuasisset, suscepit etiam defendendum: sic in errores inextricabiles se ipse coniecit. si enim prouidentia nulla est, quomodo tam ordinate, tam disposite mundus effectus est? nulla inquit dispositio est: multa enim facta sunt aliter quam fieri debuerunt. et inuenit homo diuinus quae reprehenderet. quae singula si uacaret refellere, facile ostenderem nec sapientem hunc fuisse nec sanum. quaeque membra mirabili ratione disposita sua officia conservent? Nihil, inquitndum, neque aures ad audiendum, neque lingua ad loquendum, neque pedes
Abbreviated transcription (Latin):
etia sepe templa fulmibus conflag̃re quod lucretuis queritur cu dicit de deo
Tum fulmina mittat et edesipẽ suas disturbet et in deẜta recedens. Seuiat
ex̃ ens telum qued sepe nocentes p̃ti̾t examinar q indignos inq merentes ꝙ¬
simul exigua uitatis aura collige̾ potuiss nũꝙͣ dicẽt edes illũ suas disturbare
cũ ĩo disturbent qr non sint sine capitoliũ q Romane urbis et religionis caput
sũmus non semel seo sepiis filmen idauz conflagͣuit Hoiẽs aut ingeniosi qui
de hoc existimauerunt ex dicto Ciceronis apparet.qui ait diuinitꝰ istã flama non q̃
cerrestre illud domiciliu Iouis deleret. s que sublimins magnificentiusq deposcẽt
Qua dere etiã in libris consulatꝰ fin eadem que lucretius Na pr̃ altiti¬
nãs stellanti nexus olimpo Ipe suas arces atq indita templa petiuit Et capitoli¬

Expanded text:
etiam saepe templa fulminibus conflagrare. quod Lucretius queritur, cum dicit de deo: etiam saepe templa fulminibus conflagrare. quod Lucretius queritur, cum dicit de deo: tum fulmina mittat et aedis ipse suas disturbet et in deserta recedens saeuiat exercens telum, quod saepe nocentes praeterit exanimatque indignos inque merentes. quodsi uel exiguam ueritatis auram colligere potuisset, numquam diceret aedis illum suas disturbare, cum ideo disturbet, quia non sint suae. Capitolium, quod est Romanae urbis et religionis caput summum, non semel, sed saepius fulmine ictum conflagrauit: homines autem ingeniosi quid de hoc existimauerint, ex dicto Ciceronis apparet, qui ait diuinitus extitisse illam flammam, non quae terrestre illut domicilium Iouis deleret, sed quae sublimius magnificentiusque deposceret. qua de re etiam in libris consulatus sui eadem dixit quae Lucretius: nam pater altitonans stellanti nixus Olympo ipse suas arces atque inclyta templa petiuit et Capitoli