comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Sͫ ͤi aditus ꝑmille dolos aderictida factus.
& uidi: obstupui. mẽditataq pene reliqui
Temptamenta fide̾. male me quin uera fateret
Contimii. male̾ qͣm ut oportuit oscula ferir̃.
Tristis euic. s nlła tñ formosior illa
esse potest tristi. desiderioq falebat
Cb oniugis ab repti. tu collige quał in illa
P᷑ hoce decor fiũt quã sic dolor ip̃e decebat.
Q uid refem̃ quociens tẽptamĩa nr̃a ꝓudic
Repulerint mores. quociens ego dint uni
Seruor ubiquinq ÷ uni mã gaudia seruo.
Cui nõ ista fide̾ satis exꝑiencia sano
Magna foret. nõ sum contenta ⁊ inm̃a ꝓugno
Sulnera. dumͤ censꝯ dare me ꝑnocte laqͣndo¬
Muneraq augendo ͥ tandẽ dubitareᷤ ͥ oegit
I ͤ ᷤ uaꝰ nͣichil. tacito tantũ modo uicta pudore
Insidiosa malo cũ cõiuͣge liniin̾a fugit᷑.
¶ Tum mͥ deserco iuolentior ignis adossa
ꝑ uenit. orabam ueniam. ⁊ pecrasse fatebar.

Expanded text:
: vix aditus per mille dolos ad Erechthida factus. : vix aditus per mille dolos ad Erechthida factus. Ut vidi, obstipui meditataque paene reliqui temptamenta fide. Male me, quin vera faterer, continui, male, quin, ut oportuit, oscula ferrem. Tristis erat sed nulla tamen formosior illa esse potest tristi desiderioque calebat coniugis abrepti. Tu conlige, qualis in illa, Phoce, decor fuerit, quam sic dolor ipse decebat. Quid referam, quotiens temptamina nostra pudici reppulerint mores, quotiens “ego” dixerit “uni servor; ubicumque est, uni mea gaudia servo!” Cui non ista fide satis experientia sano magna foret? Non sum contentus et in mea pugno vulnera, dum census dare me pro nmuneraque augendo tandem dubitare coegi. ” Illa nihil. Tacito tantummodo victa pudore insidiosa malo cum coniuge limina fugit;  Tum mihi deserto violentior ignis ad ossa pervenit. Orabam veniam et peccasse fatebar
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ me cornigeris tendentẽ recia cer¬
eo ercice d̾ sũmo senꝑ fiorentis hỹmẽti  ꝯ ad¬
2.  uitea mane uidet pulsis aurora tenebris.
Iͫͤ mutũq iapit᷑ liceat mͥ uera referre
ace dõe. qd̾ sit roseo speccabilis ore¬
ꝗ  s d̾ teneat lucis. teneat ꝯfinia noctis.
Nectareis qd alat᷑ aquis: ego ꝓcrin nabam
Primaq deserti referebam fed̾a lecͥtiͤ
Moca dea est. ⁊ siste tuas ingnate querelas
Pcrin habe dixit. ꝙͣ simea ꝓuida mẽs est
Nõ hͥabuisse uoles meqͣ iłłi nrͣta remisit.
Dũ redeo. met̃q dee memorata retrncto
S tñ affueram. s ⁊ he̾rt unde redibam
Cminis exemplum. s cuncca tunemꝯ amantes.
Querere qd̾ doleam statuo. donisq pudicam
s  ollicitare fidem. fau huic aurora tunori
Imuttatq mãm uideor sensisle⁊ figuram.
Palladias in eo nõ cognoscendꝰ athenas.
Ingrediorq domũ culya domꝰ ip̃a carebat
Castaq signa dabat. dñoq erat anxia mpto¬

Expanded text:
me cornigeris tendentem retia cerme cornigeris tendentem retia cervertice de summo semper florentis Hymetti lutea mane videt pulsis Aurora tenebris invitumque rapit. Liceat mihi vera referre pace deae. Quod sit roseo spectabilis ore, quod teneat lucis, teneat confinia noctis, nectareis quod alatur aquis, ego —Procrin amabam:primaque deserti referebam foedera lecti. Mota dea est et “siste tuas, ingrate, querellas: Procrin habe!” dixit. “Quodsi mea provida mens est, non habuisse voles.” Meque illi irata remisit. Dum redeo mecumque deae memorata retracto, n afueram, sed et haec erat unde redibam, criminis exemplum, sed cuncta timemus amantes. Quaerere quod doleam statuo donisque pudicam sollicitare fidem. Favet huic Aurora timori inmutatque meam videor sensisse figuram. Palladias ineo non cognoscendus Athenas ingrediorque domum. Culpa domus ipsa carebat castaque signa dabat dominoque erat anxia rapto
Abbreviated transcription (Latin):
Fulua colore foret. si cͤͣor neᷤ nodꝰ meẽt.
Ande sit iguoro. s nõ formosiꝯ isto¬
iderunt occłi telum iaculabile nr̃i¬
e ͫncipͥit acceis e fr̃ibꝰ alt̃. ⁊ usuni
aiorẽ spocie mirab̾e dixit inistoͣͦ
onsoquit᷑ ꝗd̾cumq petit. fortunaq mullm
Nõ regit ⁊ reuolat nlło referente cruentum
T̃unc uero iuuenis nereiꝯ omĩa querit
Cursit᷑. ⁊ und ᷑ dagum. quis tanti numinis auctor.
Qua tulerit mercede silet ͤ tactusq dolore
C oͣniũgis amisse. lacrimis ita fatur abortis.
Hoc me nate dea quis possit credere :  telum
Flere facit. faciet diu. si uiuere nobis
Fata dui dederint. ⁊ hoͣc mẽ cũ coniuge aͣntaᷤ¬
ꝑdid̾ hoc utinã caruissc̾ munere senꝑ
U ocs et . si forte magis ꝑuenit ad aures
O ł irthia tuas magne soror: orithie.
Si faciẽ moresq uelis conferre duarum
Dignior ip̃a mpi. pat̃ hancꝰ mͥ uinxit erlechen
Hanc mͥ uupeit amor. felix dicebar. eramq.

Expanded text:
fulva colore foret; si cornus, nodus inesset. fulva colore foret; si cornus, nodus inesset. Unde sit, ignoro. Sed non formosius istoiderunt oculi telum iaculabile nostri.” Excipit Actaeis e fratribus alter, et “usum maiorem specie mirabere” dixit “in isto. Consequitur quodcumque petit, fortunaque missum non regit, et revolat nullo referente cruentum.” Tum vero iuvenis Nereius omnia quaerit, cur sit et unde datum, quis tanti muneris auctor. pudori est !, qua tulerit mercede silet; tactusque dolore coniugis amissae lacrimis ita fatur obortis: “Hoc me, nate dea, quis possit credere? telum flere facit facietque diu, si vivere nobis fata diu dederint. Hoc me cum coniuge cara perdidit: hoc utinam caruissem munere semper! Procris erat si forte magis pervenit ad aures Orithyia tuas, raptae soror Orithyiae, si faciem moresque velis conferre duarum, dignior ipsa rapi. Pater hanc mihi iunxit Erechtheus, hanc mihi iunxit amor. Felix dicebar eramque.
Abbreviated transcription (Latin):
H h o i te ad bella pares annis animisꝙ sequenꝰtᷤer
Cum pͥmum qui te felicit̃ acculit eum
Cum enĩ actulerat. fuerit mutatꝰ maustros
T alibꝰ atq aliis longum sermonibꝰ illi
Inpleuere diem. lucis pars optima mense
Est data noxͣ s onnis. uibar auroꝰ extulerat sol.
Fiabat ad hũc e um reditumq ucla tenelat.
Ad cephalum pallante sati. cu grandior erast
Ad nege᷑ cephalus simł ⁊ pallante cieati
Conueniũt. s ad huc regcͣm sopor altꝰ habebat.
Excipit eacides illax in limine focꝰ.
Nam telamõ. fũs uiros ad bella monebant.
hocꝯ in intĩꝯ spacium pulcrosq regeisꝰ
ĩ ccopidas ducit. cum quii simł ipe resedit
spicit᷑ eolide᷑ ignota ex arbore factum
Ferre manu iaculum. cuiꝯ fuit aurea cupis.
Mauca pͥor mediis sermonuibꝰ ante locutus
Sũ nemoꝵ studiosus aitᷤ cedisq ferine ͭ.
Qua tñ ex silua teneas hastile recisum
Iam dudũ dubito. cerce si f̾ixiꝯ eẽt

Expanded text:
Hi te ad bella pares annis animisque sequentur, Hi te ad bella pares annis animisque sequentur, cum primum qui te feliciter attulit, eurus” eurus enim attulerat “fuerit mutatus in austros.” Talibus atque aliis longum sermonibus illi implevere diem. Lucis pars ultima mensae est data, nox somnis. Iubar aureus extulerat Sol flabat adhuc eurus redituraqua vela tenebat: ad Cephalum Pallante sati, cui grandior aetas, ad regem Cephalus simul et Pallante creati conveniunt. Sed adhuc regem sopor altus habebat. Excipit Aeacides illos in limine Phocus: nam Telamon fraterque viros ad bella legebant. Phocus in interius spatium pulchrosque recessus Cecropidas ducit, cum quis simul ipse resedit. Adspicit Aeoliden ignota ex arbore factum ferre manu iaculum, cuius fuit aurea cuspis. Pauca prius mediis sermonibus ille locutus “sum nemorum studiosus” ait “caedisque ferinae: qua tamen e silva teneas hastile recisum, iamdudum dubito. Certe si fraxinus esset,
Abbreviated transcription (Latin):
G   uaniferũq agm̃ subiectis sparg̃e maruis
Crescere ꝙ subito mans maiꝯq uidetur.
Ac se tollere humo. rectaq asistere tͥrunco.
ꝙ maciẽ: numerũq pedũ: nigrumq colorẽ¬
Sonnꝯ habit. dãno uigilans. mã usa. querorq
Insuͤperis opis ẽẽ nichil. at medil.a ingens
Murmur guit. uocesq hominum oraudur uidebar
Iam mͥ desuetas. dũ suspicor ħaͣ s ͤ quoq sõni
Esser uenit telamõ properds foriboq roclusis
S peq fideq pãt̃ dixit marara uidebis:
E gredere egredior. qualesq ĩ ymagine sõni
Sisꝯ eram uidisse uiros exordine tales
Aspicio. nos quoq adeunt regemq salutãt¬
ꝙ ota iori soluo. pp̃lsq iroentibꝰ urbeͣm᷑¬
o   siͣti or ⁊ uacuos pͥscis cultoribꝰ agros .
M irmidonasq uoco. nec origiue nornĩa frando
C  orꝑa iuduti mores quos ante gerebant
N ũe quoq habent. parcũ genꝯ est. paciensq laboꝵ
t iesitq tenax. ⁊ qͣuod quesita reseruet.¬

Expanded text:
 graniferumque agmen subiectis spargere in arvis; crescere quod subito et maius maiusque videri ac se tollere humo rectoque adsistere trunco et maciem numerumque pedum nigrumque coloreSomnus abit: damno vigilans mea visa querorque in superis opis esse nihil. At in aedibus ingens murmur erat, vocesque hominum exaudire videbar iam mihi desuetas. Dum suspicor has quoque somni esse, venit Telamon properus, foribusque reclusis “speque fideque, pater” dixit, “maiora videbis: egredere!” Egredior, qualesque in imagine somni visus eram vidisse viros, ex ordine tales adspicio noscoque. Adeunt regemque salutant. Vota Iovi solvo populisque recentibus urbem partior et vacuos priscis cultoribus agros, Myrmidonasque voco, nec origine nomina fraudo. Corpora vidisti; mores quos ante gerebant, nunc quoque habent: parcum genus est patiensque laborum tique tenax et quod quaesita reservet.
Abbreviated transcription (Latin):
ressit. ⁊ ignauos inclusit mibibꝰ estus.ood¬
umq quat̃ plenis expleuit cornibꝰ or̾bẽ
te una quat̃ plenum tenuata retexuit orben
ctĩferis calidi sꝑirarunt estibꝰ austrͥi.
onstat. ⁊ in fontes uicium uenisse. lãcusq
illaq incultos serpentũ młta ꝑangos ꝑagͥs
rrasse. atq suis fluuios temensse uenenis
trage aanũ ẜͥmo uolucrumq ouiũq. boumq¬

Expanded text:
 ignavos inclusit nubibus aestus; dumque quater iunctis explevit cornibus luna, quater plenum tenuata retexuit orbem, letiferis calidi spirarunt aestibus austri. Constat et in fontes vitium venisse lacusque, miliaque incultos serpentum multa per agros errasse atque suis fluvios temerasse venenis. Strage canum primo volucrumque oviumq
Abbreviated transcription (Latin):
astarũ tremulo quaciabant spicula motu.
ulnera fẽcuse̾nt.miũ setłge̾r int̃ opacas
et iaculis iss nec equo loca ꝑuia siluas.
sẽquit᷑ celamõ. studioq incautꝰ eundi
nus abarborea cecidit radice retentꝰ.
ũ leuat hẽ pͣcleus celerẽ tegra sagitã
nposuit neruo. sinuatoq expulit arcu
ia sub auix feri. sũmũ distinxit arundo
orpꝰ. ⁊ exiguo rubefecit sanguine setas.
ec tñ illa sui suscessu letior ictue
uam meleig̾rs erat. pͥmꝰ uidisse putatur.
primo sociis uisũ ostendisse cruorẽ.

Expanded text:
hastarum tremulo quatiebant spicula motu. hastarum tremulo quatiebant spicula motu. Vulnera fecissent, nisi saetiger inter opacas nec iaculis isset nec equo loca pervia silvas. Persequitur Telamon studioque incautus eundi pronus ab arborea cecidit radice retentus. Dum levat hunc Peleus, celerem Tegeaea sagittam imposuit nervo sinuatoque expulit arcu. Fixa sub aure feri summum destrinxit harundo corpus et exiguo rubefecit sanguine saetas. Nec tamen illa sui successu laetior ictus, quam Meleagros erat. Primus vidisse putatur et primus sociis visum ostendisse cruo
Abbreviated transcription (Latin):
Zongnis it. auccor teli pegasens iasõ.
hebe ait amiclide site coluiq coloq
a mͥ ꝙ petitur certo contĩgere telo.
uã potuit p̃eibꝰ deue annuit. ictus ab illo:¬
 sine uulñe aper.ferrumꝙ diana uolant¬
bstulerat iaculo. lignũ sm̃ acumĩe uenitꝰᵈ
ra feri mota est. nec fulmine lemiꝯ arsit.
micat ex ocłis. spiat quoq pectore flãmas
tq uolat moles abducto concita neruo
um petit aut muros aut plenas milite turitx
t nõ leciferos effugit enesimꝯ ictus
Hi ͤpo coonte satus trepidantẽ ⁊ tga parntẽ
Mertere⁊ subeiso liquerũt poplite nerui
Arboris insiliit que stabat pyima ramis
Despexitq loco tutus: quẽ fugͥant. hostẽ.
Dentibꝰ ille ferox inq̃riͥo stipite tri lię
nminet exicio. fidensq iecentil armis
ritie magni rostro fẽmur hausit adũco.
tgemini nõdum celestia sidera frat᷑res
nbo confpncui. nue candidioribꝰ ambo
eccabantur equis. ambo uibrata ꝑauras

Expanded text:
longius it. Auctor teli Pagasaeus Iason. longius it. Auctor teli Pagasaeus Iason. “Phoebe,” ait Ampycides “si te coluique coloque, da mihi quod petitur certo contingere telo!” Qua potuit, precibus deus adnuit: ictus ab illo sine vulnere, aper; ferrum Diana volantbstulerat iaculo: lignum sine acumine venit. Ira feri mota est, nec fulmine lenius arsit: emicat ex oculis, spirat quoque pectore flamma. Utque volat moles adducto concita nervo, cum petit aut muros aut plenas milite turres,At non letiferos effugit Enaesimus ictus, Hippocoonte satus: trepidantem et terga parantem vertere succiso liquerunt poplite nervi.arboris insiluit, quae stabat proxima, ramis despexitque, loco tutus, quem fugerat hostem. Dentibus ille ferox in querno stipite tritis inminet exitio fidensque recentibus armis Eurytidae magni rostro femur hausit adunco. At gemini, nondum caelestia sidera, fratres, ambo conspicui, nive candidioribus ambo vectabantur equis, ambo vibrata per auras
Abbreviated transcription (Latin):
Silua firq̃ns trabibꝯ: quã nłła cecid̾at etas
I ncipit aplano. deugxaq ꝓspicit arua.¬
ꝯ ͥ  uo postqͣ nenere nłmͣ. pars recia tendunt.
Sincula pars adimunt canibꝰ. pars p̃ssa secũt᷑
Signa p᷑dõum. cupiuntq suũ reꝑire periclim
Concaua uallis enit. quo se demutere riui
dssuerãt pluuialis aque tenet ima lacune
enta salix. ulueq leues iunciq palustros.
imminaq. ⁊ longe parua sub harundine carme.
Hinc aꝑ exercicus medios uolentus inpostes
Fertur ut excussis elisus nubibus ignis.
S t̃nitur incursu nemꝰ. ⁊ ꝓpulsa fingorẽ
Silua dat. exclamãt iuuenes. ꝓtentaq forti
Tela tenent dextra: lato uibrantia ferro.
lle ruit spargitq canes. ut quif q furenti
Obstat. ⁊ oblico latrantes disfiyat ictu.
Cuspis ethionio pͥmũ contorta la ẽto
Sana f̾uit. truncoq de dit leue uulnꝯ ac̃no
ꝓxima sinimissintentis uiribo usa
õ foret. int̾go uisa est hesura perito

Expanded text:
Silva frequens trabibus, quam nulla ceciderat aetas, Silva frequens trabibus, quam nulla ceciderat aetas, incipit a plano devexaque prospicit arva. Quo postquam venere viri, pars retia tendunt, vincula pars adimunt canibus, pars pressa sequuntur signa pedum cupiuntque suum reperire periclum. Concava vallis erat, quo se demittere rivi adsuerant pluvialis aquae: tenet imuncique palustres viminaque et longa parvae sub harundine cannae. Hinc aper excitus medios violentus in hostes fertur, ut excussis elisi nubibus ignes. Sternitur incursu nemus et propulsa fragorem silva dat. Exclamant iuvenes praetentaque forti tela tenent dextra lato vibrantia ferro. Ille ruit spargitque canes, ut quisque furenti obstat, et obliquo latrantes dissipat ictu. Cuspis Echionio primum contorta lacerto vana fuit truncoque dedit leve vulnus acerno. Proxima, si nimiis mittentis viribus usa non foret, in tergo visa est haesura petito:
Abbreviated transcription (Latin):
Auctoridep parẽs. ⁊ missꝯ abhelide phileus
N ec thelamõ aberat. magniq creator achilł.
Cumq pheretiade. ⁊ hiantco iolao
npiger eurithiõ. cursuq inuictus echiõ.
Nariciusq lelex. panopeus. ileusq. feroxa:
ipisus. ⁊ pͥmis ⁊ iam nũc nestor in annis.
lli  qͣuos ĩ pocoon antiquis misit amiclis
enelopoq socer cũ pharrasio anceo
nphitidesq sagax. ⁊ adhuc a coniuge tutꝰ¬
ehiodides. nemorisꝰ decus tegea licei.
Rasilis buic siłmã mordebat fibula uestem.
Erinis erat sinplex nodũ collectꝰ inunũ.
r hum̃o pendens resonabat eburnea leuo
eloꝵ custos. arcũ quoq leua tenebat.
Talis erat cultu facies quã dicere uere
irgineã in puero puerilẽ inuirgine possis.
geã anc parit̃ uidu pariõ calidoniꝯ heros
Opcauit ienuente d̾õ. flãmasq latentes
Hausit. ⁊ o felix si quẽ dignabit᷑ inꝙͥ
I sta uirũ. nec plura sinit tenpusq pudorq
Si cere. mains opus magni certaminis urget᷑.

Expanded text:
Actoridaeque pares et missus ab Elide Phyleus. Nec Telamon aberat magnique creator Achillis cumque Pheretiade et Hyanteo Iolao impiger Eurytion, et cursu invictus Echion, Naryciusque Lelex Panopeusque Hyleusque feroxque Hippasus et primis etiamnum Nestor in annis, et quos Hippocoon antiquis misit Amyclis, Penelopaeque socer cum Parrhasio Ancaeo, Ampycidesque sagax et adhuc a coniuge tuteclides, nemorisque decus Tegeaea Lycaei. Rasilis huic summam mordebat fibula vestem, crinis erat simplex, nodum conlectus in unum. Ex umero pendens resonabat eburnea laevo telorum custos, arcum quoque laeva tenebat. Talis erat cultu; facies, quam dicere vere virgineam in puero, puerilem in virgine possis. Hanc pariter vidit, pariter Calydonius heros optavit renuente deo flammasque latentes hausit et “o felix, siquem dignabitur” inquit “ista virum.” Nec plura sinit tempusque pudorque dicere: maius opus magni certaminis urget.
Abbreviated transcription (Latin):
S tipes⁊ inuitis correptus abignibꝰ arsit.
Inscius atq absens fiãma meleagͤrus ab illa
Rritur. ⁊ ceris torreri uiscera sentit
gnibꝰ. ac magnos suꝑat u̾tute dolores.
uod tñ ignauo cadat ⁊ sine uulñe leto
cret. ⁊ ance felicia uuln̾a dicit.
sadeuũq patrẽ fr̃esq piasq sorores
ũ gemitu so̾ciam̃q thoriꝰ uacat: ore sup̃mo
orsitam ⁊ matrẽ. crescũt ignisq dolorq
anguescuntq it̃um. sumł est extinctꝰ utãꝵ
nq leues habiit paulatĩ sp̃c auras
aulatĩ cana primã uelante siuilla.
Ita ialcet  calidõ lugent iuuenesq senesq¬

Expanded text:
stipes, ut invitis correptus ab ignibus arsit. stipes, ut invitis correptus ab ignibus arsit. Inscius atque absens flamma Meleagros ab illa uritur et caecis torreri viscera sentit ignibus ac magnos superat virtute dolores. Quod tamen ignavo cadat et sine sanguine leto, maeret et Ancaei felicia vulnera dicit grandaevumque patrem fratresque piasque sorores cum gemitu sociamque tori vocat ore supremo, forsitan et matrem. Crescunt ignisque dolorque languescuntque iterum: simul est exstinctus uterque, inque leves abiit paulatim spiritus auras paulatim cana prunam velante favilla. Alta iacet Calydon: lugent iuvenesque senesq
Abbreviated transcription (Latin):
llum. cur ꝑeat. mortis mͥ displicet auctor
inpugne feret. uiuusq ⁊ uictor ⁊̃ ip̃o
Suceilu tumidꝰ regnũ calidonis habebit
Xos cinis exiguus gelideq iacebitis umbre.
H ̃ aut equidẽ paciar ꝑeat sceleratus ⁊ ille.
pẽq patris regnũq trabat patrieq rusnã.
ens udi mat̾na: ubi sunt pia uota parentũ
quos sustinui mepses bis quinq labores
Outinã pͥmis arfisses ignibꝯ infans.
aꝙ ego pasłã forẽ uixisti muñe nr̃o.
Nunc merico moriere tuo cape p̃mia facti.
Bisq datã pͥmũ partu mox stipite mpto
R edde anmã uł me fr̃nis adde sepulctis
Ante ocłos mͥ sũt. ⁊ tante cedis ymago.
Nunc animũ pietas mat̃naq nomina fiñgũt.
Me miserã male uincetis s uincite fr̃es.
Dum modo que ded̾o uob̾ solacia: uosq
p̃a sequar : diͥxͣit . dextraq auersa tenenti
Funereũ torrẽ medios comecit inignes
Aut dedit aut uisꝯ gemitꝯ: ille dedisse

Expanded text:
illum, cur pereat: mortis mihi displicet auctor. — Ergo illum, cur pereat: mortis mihi displicet auctor. — Ergo impune feret, vivusque et victor et ipso successu tumidus regnum Calydonis habebit: vos cinis exiguus gelidaeque iacebitis umbrae? Haud equidem patiar. Pereat sceleratus et ille spemque patris regnumque trahat patriaeque ruinam. Mens ubi materna est? Ubi sunt pia iura parentum et quos sustinui bis mensum quinque labores? O utinam primis arsisses ignibus infans, idque ego passa forem! Vixisti munere nostro: nunc merito moriere tuo. Cape praemia facti bisque datam, primum partu, mox stipite rapto, redde animam — vel me fraternis adde sepulcris! ante oculos mihi sunt et tantae caedis imago, nunc animum pietas maternaque nomina frangunt. — Me miseram! male vincetis, sed vincite, fratres: dummodo quae dedero vobis solacia vosque ipsa sequar.” Dixit, dextraque aversa trementi funereum torrem medios coniecit in ignes. Aut dedit aut visus gemitus est ipse dedisse
Abbreviated transcription (Latin):
nueniebant᷑ lacrime tam̃. utq carina gulicio maris¬
uam uentꝰ uentoq rapit contrariꝯ estꝰ
im geminã sentit. paretq ĩncerta duobꝰ.
estias haͥut alit̃ dubiis affectibꝰ errat.
q uicos ponit. positam ^ resuscitat uum.
ncipit ẽẽ tam̃ melior germana parente.
consanguineas ut sanguine leniat umbeas
npietate pia : nã postꝙͣ pestifer ignis
onualuit. rogus iste cremet mã uiscem dixit.
tq manu dira lignũ facele tenebat
nce sepulcrales infelix astitit aras.
enarumq dee triplices furialibꝰ inquit
umenides sacris uultꝯ adũtite nr̃os.
ieiscor. facioq nefas mors morte pianda:
nͣscelus addendũ scelus: infuneri funꝯ.
qͣuo acͥeruatos ꝑcat domꝰ inpia luctus.
nfelix seneus nato uictore fruetur
ostiusꝰ orbus erit s meliꝯ lugebitis ambo.
os mͦ fr̃n manes anueq recentes
sficium sentite ñm. magnoꝙ paratas
efficiunt ad coepta manꝰ. meruisse fatemur̾

Expanded text:
inveniebantur lacrimae tamen. Utque carina, qinveniebantur lacrimae tamen. Utque carina, quam ventus ventoque rapit contrarius aestus, vim geminam sentit paretque incerta duobus: Thestias haud aliter dubiis adfectibus errat inque vices ponit positamque resuscitat iram. Incipit esse tamen melior germana parente, et consanguineas ut sanguine leniat umbras, impietate pia est. Nam postquam pestifer ignis convaluit, “rogus iste cremet mea viscera” dixit. Utque manu dira lignum fatale tenebat, ante sepulcrales infelix adstitit aras “poenarum” que “deae triplices, furialibus,” inquit, “Eumenides, sacris vultus advertite vestros. Ulciscor facioque nefas: mors morte pianda est, in scelus addendum scelus est, in funera funus. Per coacervatos pereat domus impia luctus. An felix Oeneus nato victore fruetur, Thestius orbus erit? Melius lugebitis ambo. Vos modo, fraterni manes animaeque recentes, officium sentite meum magnoque paratas Deficiunt ad coepta manus. Meruisse fatemur
Abbreviated transcription (Latin):
uctus ⁊ alacͥmis inpene ũsus amorẽ ẽ.
cipes erat: quẽ cũ partꝰ enixa ia ceret
estias: inflamã criplices posuere sorores.
staminaq inp̃sso facalia pollice nentes
Tenꝑa dixerũt ead̾ lignoq tibiq
mͦ nace damꝰ. quo postꝙͣ carmine dicto
xcessere dee. fiagrantẽ mat̃ abigne¬
ripuit ramũ. sparsitq liq̃ntibꝰ undis.¬
t. pe sle diu fũat penetialibꝰ additus imis.
eruatusq cuos iuuenis seruauent annos.
rotulit hunc gcnitͥx. cedtusq ⁊ singnuna poni
nperat. ⁊ põĩtis inimicos admou ignes.
ũc conata quat̃ flaminis in ꝑoñe mium
pta quat̾tenuit. pugnãt mat᷑q sororq
diũsa trahunt unũ duo nomina pecͥtoͤ.
epe metu scełis pallebant ora futͣi.
epe suum feruẽs ocłi̾s dabat ira colorẽ.
modo noscio ꝙͥ similis crudele minanti
ultus erat. modo quẽ misereri cͦdere posses.
umq ferꝯ lacͥmas animi sicoauerat aror

Expanded text:
luctus et a lacrimis in poenae versus amorem est. luctus et a lacrimis in poenae versus amorem est. Stipes erat, quem, cum partus enixa iaceret Thestias, in flammam triplices posuere sorores; staminaque impresso fatalia pollice nentes “tempora” dixerunt “eadem lignoque tibique, o modo nate, damus.” Quo postquam carmine dicto excessere deae, flagrantem mater ab igne eripuit ramum sparsitque liquentibus undis. Ille diu fuerat penetralibus abditus imis servatusque tuos, iuvenis, servaverat annos. Protulit hunc genetrix taedasque et fragmina poni imperat et positis inimicos admovet ignes. Tum conata quater flammis imponere ramum, coepta quater tenuit. Pugnant materque sororque, et diversa trahunt unum duo nomina pectus. Saepe metu sceleris pallebant ora futuri, saepe suum fervens oculis dabat ira ruborem. Et modo nescio quid similis crudele minanti vultus erat, modo quem misereri credere posses. Cumque ferus lacrimas animi siccaverat ardor,
Abbreviated transcription (Latin):
Terga dat. ⁊ magnis insignia dentibꝰ oraͤ
Iui leticie : cũ muñe muneris auetor.
Inuidẽ alii totoq erat agmine murmur.
equibꝯ ingenti tendentes brachia uoce
Pone age n titulos int̃cipe femina nr̃as
Tcstiade clamãt. nec te fiducia forme
ccipiat. nec sit tͥ longo captus amore
eeuctor. ⁊ ħuic adhimũt munꝯ ius muñis uiei
õ tulit ⁊ tumida frendẽs mauorciꝰ ura
Siscice raptores alieni dixit honoris
Facta minis quantũ distent. hausitq nefando
Pectora flexipi nul tale tim̃tia ferro.
Texaꝰ quid faciat dubiĩn parit̾q uolentẽ
Alcisci fr̃emi᷑ fr̾naq ifata timentẽ
H ̃ aut patit᷑ dubitare dui. calidũq pͥori
C ede iecał fecit consorti sanguine celum.
D ona deum tenplis nato uictore ferebat
Cum uidet extinctos fr̃es almena. referri
Que plangore dato mestis clamoribꝰ urbẽ
Inplet ⁊ auͥmtͤas mutauit uestibꝰ atris
At simil ͣ auctor necis aditus. excidit om̃is

Expanded text:
terga dat et magnis insignia dentibus ora. terga dat et magnis insignia dentibus ora. Illi laetitiae est cum munere muneris auctor: invidere alii, totoque erat agmine murmur. E quibus ingenti tendentes bracchia voce “pone age nec titulos intercipe, femina, nostros,” Thestiadae clamant “nec te fiducia formae decipiat, ne sit longe tibi captus amore uctor” et huic adimunt munus, ius muneris illi. Non tulit et tumida frendens Mavortius ira “discite, raptores alieni” dixit “honoris, facta minis quantum distent,” hausitque nefando pectora Plexippi nil tale timentia ferro. Toxea, quid faciat, dubium pariterque volentem ulcisci fratrem fraternaque fata timentem haud patitur dubitare diu calidumque priori caede recalfecit consorti sanguine telum. Dona deum templis nato victore ferebat, cum videt exstinctos fratres Althaea referri. Quae plangore dato maestis clamoribus urbem implet et auratis mutavit vestibus atras. At simul est auctor necis editus, excidit omnis
Abbreviated transcription (Latin):
uo bene librato uocuq potence futuro
Obstitit esculea frondosꝯ arbore ramꝰ.
Misit ⁊ esom̾ides iacͣulum id cas ab ilo ͬ¬
ertit ⁊ i mentũ figit latrantis. ⁊ int̃
lia coniectũ. te̾slure ꝑiłiaᷤᷤ fixum est.
At manꝯ emde uariat missiq dͥuabꝯ:
Hasta por t̾ra medio stecit alta tergo.
ꝑec mora dum seiuit dum corꝑa ũsat inorbem
Stridentt̃q nouo spumã cũ sanguine fundit
ulm s auetoe adest hostemq irritat adiram.
Splendidaq adũsos uenabula cond̾ inarmos.
Gaudia testantur socii clamore sodo.
Pict̾cemq petunt dextre conuingẽ dextͣm.
nimanẽq terã mlta tellure iacentẽ
mintes spectant. neq adhuc contingẽ cutũ
sse putant. s cela tñ sua quisq cruentat.
p̃e pede inposito caput eyciciabile p̃ssit.
tq ita sume mĩ s̃polium nõnãc̾na iuris
Dixit ⁊ inpartẽ ueniat mã głia tecũ.
Otin ꝯ exͤuuias rigidis horrentia setis

Expanded text:
uo bene librato votique potente futuro, uo bene librato votique potente futuro, obstitit abscisa frondosus ab arbore ramus. Misit et Aesonides iaculum: quod casus ab illo vertit in inmeriti fatum latrantis et inter ilia coniectum tellure per ilia fixum est. At manus Oenidae variat, missisque duabus hasta prior terra, medio stetit altera tergo. Nec mora, dum saevit, dum corpora versat in orbem stridentemque novo spumam cum sanguine fundit, vulneris auctor adest hostemque inritat ad iram splendidaque adversos venabula condit in armos. Gaudia testantur socii clamore secundo victricemque petunt dextrae coniungere dextram inmanemque ferum multa tellure iacentem mirantes spectant, neque adhuc contingere tutum esse putant; sed tela tamen sua quisque cruentat. Ipse pede imposito caput exitiabile pressit atque ita “sume mei spolium, Nonacria, iuris,” dixit “et in partem veniat mea gloria tecum.” Protinus exuvias rigidis horrentia saetis
Abbreviated transcription (Latin):
rubuere uiri. seq exhortant᷑. ⁊ addũt
ũ clamore aminos.iactuntq sine ordine cela
urba noctiactis ⁊ quos petit inpedie itus.
cee fuiẽs cont̃ sua fata bipenuifer an̾ceus
nscite femineis quid cela urilia p̃stẽt
iuenee. oꝑiq m̃o concedite dixit.
p̃a suis lic hunc latonia ꝓtegat armis
nuita tñ hunc ꝑimet mã dextͣ diana.
alia magniloquo tumidꝰ memoraueint ore.
ncipitẽq manu tollẽs utraq securim
sistiteut digitis. primos suspensꝯ uareꝰ
ccupat audentẽ quaq ẽ uia ꝓxima leto
ũmaferꝯ: geminos direx̃ ad̾iguina dentes.
oncidit anoeus glomerataq sanguine młto
isccra lapsa fluunt. madeft̃aq t̾ra cruore ẽ¬
bat in aduersum ꝓles ixionis hosten
yrithous. ualida quaciens ueͤnabula dextͣ.
Cui ꝓcul ẽgides ome mͥ carior inquit
ars amme consiste mee. lic emins eẽ
ortib anceo nocuit temeraria uirtus.
n̾ ⁊ erata torsit grane cuspidine cornũ¬

Expanded text:
uere viri seque exhortantur et addunt cum clamore animos iaciuntque sine ordine tela: turba nocet iactis et, quos petit, impedit ictus. Ecce furens contra sua fata bipennifer Arcas “discite, femineis quid tela virilia praestent, o iuvenes, operique meo concedite!” dixit. “Ipsa suis licet hunc Latonia protegat armis, invita tamen hunc perimet mea dextra Diana.” Talia magniloquo tumidus memoraverat ore ancipitemque manu tollens utraque securim institerat digitis, primos suspensus in artus. Occupat audentem, quaque est via proxima leto, summa ferus geminos direxit ad inguina dentes. Concidit Ancaeus glomerataque sanguine multo viscera lapsa fluunt: madefacta est terra cruore. Ibat in adversum proles Ixionis hostem Pirithous valida quatiens venabula dextra. Cui “procul” Aegides “o me mihi carior” inquit “pars animae consiste meae! licet eminus esse fortibus: Ancaeo nocuit temeraria virtus.” Dixit et aerata torsit grave cuspide cornum
Abbreviated transcription (Latin):
antus eram. parit̾q animis ĩ manis ⁊ undis
siluis siluas. ⁊ ab aruis arua reuulsi
umq loco nimphas memores tunc deniq nr̃i
ontinuã deduxit humũ. parit̃q rouellit
ntotidẽ mediis qͦt cerius echĩnidas undis
t tñ ip̃e uides. ꝓcul en ꝓcul una recessit
nsula grata mͥ. ꝑimelem nauita dixit
uic ego uurgineum dilecte nm̃ ademi
uod pat᷑ upodomas egre tulit. inq ꝓfundũ
pulit escopulo ꝑiture corꝑa nate¬

Expanded text:
tantus eram, pariterque animis inmanis et undis tantus eram, pariterque animis inmanis et undis a silvis silvas et ab arvis arva revelli cumque loco nymphas, memores tum denique nostri, continuam diduxit humum partesque resolvit in totidem, mediis quot cernis Echinadas undis. Ut tamen ipse vides, procul en procul una recessit insula, grata mihi; Perimelen navita dicit. Huic ego virgineum dilectae nomen ademi. Quod pater Hippodamas aegre tulit inque profundum propulit e scopulo periturae corpora nat
Abbreviated transcription (Latin):
onsilioq tuo respondit. ⁊ usꝯ u̾ttoqͥͦ: I. silodib¬
uinice multi cauo nec leuibꝯ atria tosi
tructa subiit. molli tellꝰ erat humida musco.
u̾ma lacus nabant alt̾no murictᷤ chonce
is cubuere choris theseus comitesq laboꝵ¬
ac yxionides. illa trozenius heros
arte lelex uaris iam sparsꝯ tenpora canis
uosq alii. parili flierat dignatus honore
mnis acarnaũ : letissim ꝯhospite tanto.
tinꝮ appõitas nude uestigia nimphe
nstruxere epulis m̃sas. dapibꝗ. remotis.
Ingẽniã posuere merũ tũe maximo heros ͤ¬
quora ꝓspiciens occłis subiecta. quis inquit
ne locꝰ. digrtoq ostendit. ⁊ insula ñm
uod gerit illa doce. quãꝙͣ nõ una uidetur.
unq iacent t̾re spacui discͥmina falliit
uodq minꝰ sprete factũ mirare diane :
aiades hee fuerant. que cũ bisqͥnq iuuencos
accassent: ruris ꝙ d̾os ad sacͣ uocaiłent.
nmemores nr̃i festas durere choreas
nꝰtumui. quantusq feror cũ płimꝰ unqͣ

Expanded text:
onsilioque tuo” respondit; et usus utroque est. Pumice multicavo nec levibus atria tophis structa subit: molli tellus erat umida musco, summa lacunabant alterno murice conchae. discubuere toris Theseus comitesque laboac Ixionides, illa Troezenius heros parte Lelex, raris iam sparsus tempora canis, quosque alios parili fuerat dignatus honore amnis Acarnanum, laetissimus hospite tanto. Protinus adpositas nudae vestigia nymphae instruxere epulis mensas dapibusque remotis in gemma posuere merum. Tum maximus heros, aequora prospiciens oculis subiecta, “quis” inquit “ille locus?” digitoque ostendit, “et insula nomen quod gerit illa, doce: quamquam non una videtur.” na fallit. Quoque minus spretae factum mirere Dianae, naides hae fuerant. Quae cum bis quinque iuvencos mactassent rurisque deos ad sacra vocassent, inmemores nostri festas duxere choreas. Intumui, quantusque feror, cum plurimus umquam,
Abbreviated transcription (Latin):
icropide. nec te comite mpacibꝰ undis.
erie tinbes solidas: oblicaqͣq uolũe magno
urmure saxa solẽt. uidi cont̃inina ripe
um gregibꝰ stabula alta trahi. nͨ fortibꝯ illic
fuit armentis. nec equis uelocibꝯ eiłe
ulta quoq hic torrens nubibꝯ d̾ monte solutis
orꝑa turbineo iuuenilia uertice mersit
ucior est requies. solito dum flumĩa currãt
imice. dum tenues captet suus alueus u̾das
nnuit egides. utorq aͦcheloe domoq¬

Expanded text:
Cecropida, nec te committe rapacibus undis: Cecropida, nec te committe rapacibus undis: ferre trabes solidas obliquaque volvere magno murmure saxa solent. Vidi contermina ripae cum gregibus stabula alta trahi: nec fortibus illic profuit armentis, nec equis velocibus esse. Multa quoque hic torrens nivibus de monte solutis corpora turbineo iuvenalia flumine mersit. Tutior est requies, solito dum flumina currant imite, dum tenues capiat suus alveus undas.” Adnuit Aegides, “utar” que “Acheloe, domoq
Abbreviated transcription (Latin):
uluere caniciẽ gͣenit᷑or uulcꝯq seniles
edit humi fusꝰ. spaciosumꝙ increpat euũ
am d̾ matre. manꝯ diri sibi conscia facti
xegit poenas acto ꝑuiscera ferro
ẽ mͥ si centũ &y ora sonançia linguis. co¬
ngeniumq capax: tocũq helicõna ded̾iss:
ristia ꝓsequerer misemrum uota soroꝵ
nmemores decoris liuencia pectora tundũt
umq manet corpꝰ. corp refouentq fouentq¬
scula dant ip̃i. poĩto dant oscula lecto.
ost cinerẽ: cineres haustas ad pectora p̃ssant.
sfuseq iacent tumulo signataq saxo
omina conplexe: lacͥmas in nomina fundũt
uas post oense tand̾ lãtonia clade
ꝓsaciata domꝯͥ pret̃ gorgenq niumnq
obilis almene: natis incorꝑe pennis:
lleuat.⁊ longas ꝑbrachia porrigit. alas.
orneaq ora facit. u̾sasꝙ paera mitit.
nc̃a thescus ĩociati parte laboris
unotus: ericthoĩas trictonidos ibat ad arces.
lausit it̃ fecitq moras achelous eunet
nbre tumens. succede m̃is ait᷑. inclite tectis

Expanded text:
lvere canitiem genitor vultusque seniles foedat humi fusus spatiosumque increpat aevum. Nam de matre manus diri sibi conscia facti exegit poenas acto per viscera ferro. Non mihi si centum deus ora sonantia linguis ingeniumque capax totumque Helicona dedisset, tristia persequerer miserarum dicta sororum. Inmemores decoris liventia pectora tundunt, dumque manet corpus, corpus refoventque foventqscula dant ipsi, posito dant oscula lecto. Post cinerem cineres haustos ad pectora pressant, adfusaeque iacent tumulo signataque saxo nomina complexae lacrimas in nomina fundunt. Quas Parthaoniae tandem Latonia clade exsatiata domus praeter Gorgenque obilis Alcmenae natis in corpore pennis adlevat et longas per bracchia porrigit alas corneaque ora facit versasque per aera mittit. Interea Theseus sociati parte laboris functus Erechtheas Tritonidos ibat ad arces. Clausit iter fecitque moras Achelous eunti imbre tumens. “Succede meis,” ait “inclite, tectis,
Abbreviated transcription (Latin):
ũ iouẽ d̾isq uocant aliis qͦs sanguinẽ udct.
uneribꝰꝙ datis. ⁊ acerris turris adorant.
parserat argolicas nm̃ uaga fama ꝑurbes
heseos.⁊ ppłi quos diues achaia depit
imis opẽ magnis in plorauere ꝑiclis
uius opẽ cãlidõ ꝙͣuis mełagrõ haberet

Expanded text:
cum Iove disque vocant aliis, quos sanguine voto cum Iove disque vocant aliis, quos sanguine voto muneribusque datis et acerris turis honorant. Sparserat Argolicas nomen vaga fama per urbes Theseos, et populi, quos dives Achaia cepit, huius opem magnis imploravere periclis. Huius
Abbreviated transcription (Latin):
is puer̃ senis: animi ad p̃cepta inpacię.
lle tͦ ia medio spinas inpisce notacas
raxit inexemplum. ferroq incidit acut
P petuos dences. ⁊ serie reꝑit usum
Sinxit. ut equali spacio distantibꝰ illis
Alt̃a paix staret pars alt̃a duceret orbem
edalus inuidit. sac̾q exarce miñue
recipitẽ misit lapsum mentitus. at illũ
Que fauet ingeniis excepit pallas. auẽq
Reddidit. ⁊ medio uelat᷑ maere pennis.
S uigor ingenii quondã uelocis malas
nq pedes abiit. nom̃ quod ⁊ añ remãsit
õ cñ hec alte uolucris sua corꝑa tollit
ec facit inramis altoq cacumine ndos
net̃ humũ uolitat. ponitq insepibꝰ oua
ntiquiq memor mȩtuit sublimia cas
amq satigatũ tellꝰᷤ e t hnea tenebat
edalon. ⁊ sũptis ꝓsũplice orocalus armis
ittis habebatur.iam lamentabile athene
end̾e desierant thesea lande tributum
empla coronantur. bellatricẽq miñuã

Expanded text:
bis puerum senis, animi ad praecepta capacis. bis puerum senis, animi ad praecepta capacis. Ille etiam medio spinas in pisce notatas traxit in exemplum ferroque incidit acuto perpetuos dentes et serrae repperit usum. vinxit, ut aequali spatio distantibus illis altera pars staret, pars altera duceret orbem. Daedalus invidit sacraque ex arce Minervae praecipitem misit, lapsum mentitus. At illum quae favet ingeniis excepit Pallas avemque reddidit et medio velavit in aere pennis. Sed vigor ingenii quondam velocis in alas inque pedes abiit: nomen quod et ante remansit. Non tamen haec alte volucris sua corpora tollit, nec facit in ramis altoque cacumine nidos: propter humum volitat ponitque in saepibus ova antiquique memor metuit sublimia casus. Iamque fatigatum tellus Aetnaea tenebat Daedalon, et sumptis pro supplice Cocalus armis mitis habebatur, iam lamentabile Athenae pendere desierant Thesea laude tributum. Templa coronantur, bellatricemque Minervam
Abbreviated transcription (Latin):
arte samos. fuerat. delosq. parosq relicte.
extͣ lebĩchos erit. fecundaq melle calĩne.
Cum puer audaci cep̃ gaud̾e uolatu.
Deseruitq ducẽ. celiq cupidine tactus
Altius egit it̃. rapidi uicinia solis
Mollit odoratas pẽnaꝵ uincła ceras
cabuerant cere. nudos quatit ille lac̾tos
Remigioq carẽs nõ ullas ꝑcipit aurai
Oraꝙ cerulca patrium clamãtia nĩn
rcipiunt᷑ aqua. que nm̃ traxit ab illo
care diỹ ubi es ꝰ qua te regione irquirã.
care : dicebat: pennas asperit inundis.
euouita suas arces. corpusq sepulcro
ondidit. ⁊ telus a nomĩe icaria dicta sepulti:
unc miseri tumulo ponentẽ corꝑa nati
arrula ramosa ꝓspexit abili̾ cc ꝑdix.
ꝙ plausit pennis. testataq gaudia uoce est.
niea tune uoluc̾s nec uisa pͥoribꝰ annis.
Cactaqͦ nuꝑ auis. longũ tibi dedale cͥmẽ t¬
amq hͣuie tradid̾at fn᷑coꝵ ignara docendã
Pieniẽ geirmana suã natalib actis

Expanded text:
parte Samos fuerant Delosque Parosque relictae, parte Samos fuerant Delosque Parosque relictae, dextra Lebinthos erat fecundaque melle Calymne, cum puer audaci coepit gaudere volatu deseruitque ducem caelique cupidine tractus altius egit iter. Rapidi vicinia solis mollit odoratas, pennarum vincula, ceras. Tabuerant cerae: nudos quatit ille lacertos, remigioque carens non ullas percipit auras, oraque caerulea patrium clamantia nomen excipiuntur aqua: quae nomen traxit ab illo.  “ubi es? qua te regione requiram?” “Icare” dicebat: pennas adspexit in undis devovitque suas artes corpusque sepulcro condidit, et tellus a nomine dicta sepulti. Hunc miseri tumulo ponentem corpora nati garrula limoso prospexit ab elice perdix et plausit pennis testataque gaudia cantu est: unica tunc volucris nec visa prioribus annis, factaque nuper avis, longum tibi, Daedale, crimen. Namque huic tradiderat, fatorum ignara, docendam progeniem germana suam, natalibus actis
Abbreviated transcription (Latin):
ollibat. lusuq suo miserabile patris
npediebat opꝰ. postꝙͣ manꝰ ultima ceptis
npõita : geminas opifex librauit inalas
p̃e suũ corpꝰ. motaq pependit inaura.
nstruit ⁊ natũ medioq ut limite curras
care ait moneo. ne si dinusior ibis
nda grauet pennas. si celsior ignis adurat.
nt̃ utrumq uola. nec s̾peccaie te̾ hootẽ
ut elicẽ ibeo. stritũq orionis ensẽ.
e duce carpe uiam. parit̃ p̃cepta uolandi
raidit. ⁊ ignotas hum̃is accomodat alas.
Int̃ opꝰ monitusq gene maduere seniles.
Mpatrie tremuere manꝯ. dedit oscła nato
Põ it̃um repetenda suo. pennusꝙ leuatꝰ
Ante uolat comiciꝰq tiͣm uelud ales abalto
Que teñam ꝓlem ꝓduxit maera nido.
Dortaturq scqui. dannosasq erudit artes.
ꝙ mouet ip̃e suas ⁊ nati respieit alas.
os ᷤ aliqͥs cremula dũ captat harundine pisces
Aut pastor baculo stiuaq ĩ nixo arator
idit.⁊ obstupuit: quiq ethera carꝑe possẽt
redidit cẽ deos. ⁊ iã iunonia leua

Expanded text:
ollibat lusuque suo mirabile patris impediebat opus. Postquam manus ultima coepto imposita est, geminas opifex libravit in alas ipse suum corpus motaque pependit in aura. Instruit et natum “medio” que “ut limite curras, Icare,” ait “moneo, ne, si demissior ibis, unda gravet pennas, si celsior, ignis adurat. Inter utrumque vola. Nec te spectare Booten aut Helicen iubeo strictumque Orionis ensem: me duce carpe viam.” Pariter praecepta volandi tradit et ignotas umeris accommodat alas. Inter opus monitusque genae maduere seniles, et patriae tremuere manus. Dedit oscula nato non iterum repetenda suo, pennisque levatus ante volat comitique timet, velut ales, ab alto quae teneram prolem produxit in aera nido, hortaturque sequi damnosasque erudit artes et movet ipse suas et nati respicit alas. Hos aliquis tremula dum captat harundine pisces, aut pastor baculo stivave innixus arator vidit et obstipuit, quique aethera carpere possent credidit esse deos. Et iam Iunonia laeva
Abbreviated transcription (Latin):
urbatusq noui respondet ymagine facti
ħ te submoueant o nr̃i infamia scłi
rbe suo. tellusq tͥ celumq negetur.
erte ego nõ paciar iouis incunabula crett
ui meus ẽ orbis. tantũ conting̾e mon̾strũ
sixit. ⁊ ut leges captis nistissimꝰ autor
ostibꝰ inposuit. classis retinacła solui
ussit. ⁊ eratas inpleri remige pupes.
de p̾stare ducẽ sceleris abi p̃mia uidit
onsuptis p̃cibs uiolentã transit ininĩ
nendensq manꝯ sparsis saribunda capillis

Expanded text:
turbatusque novi respondit imagine facti: turbatusque novi respondit imagine facti: “Di te summoveant, o nostri infamia saecli, orbe suo, tellusque tibi pontusque negetur. Certe ego non patiar Iovis incunabula, Creten, qui meus est orbis, tantum contingere monstrum.” Dixit, et ut leges captis iustissimus auctor hostibus imposuit, classis retinacula solvi iussit et aeratas impelli remige puppes.nec praestare ducem sceleris sibi praemia vidit, consumptis precibus violentam transit in iram, intendens
Abbreviated transcription (Latin):
lt̃a iam dudũ suscensa cupidine canto
dere gauderet ꝙcũq obstaret amori.
Scur illa foiet me fortiors ire ꝑignos
gladios ausim. nͨ inħ tñ ignibus ullis
ut gladris opus est. opꝯ mͦ crine pat̃no.
lle mͦ est auro p̃ciosior. illa beatam
urpura me uotiq mĩ factura potentẽ.
alia di centi curaꝵ maxuna nutrix
ox in t̾uenit. tenebrisq audacia crruit.
rima quies aderat. qua curis fessa diurnis
ectora sonnꝯ ht. thalamos cacit᷑na pat̃nos
ntrat. ⁊ hou facinꝰ uittali crine pͥare̾ntẽ
ata suum spoliat. p̃daꝙ potita nefandã¬
medios hostes meriti fiducia tanta es
uenit ad ingem. quẽ sic affata pauentẽ:
uasit amor facinꝰ. ꝓles ego rogia niss
cilla tͥ trado patriosq mneosq penates.
remia ulł̃ peto nͥ te capo pignꝰ amoris
urpureũ crinẽ nec me nũs trad̾e̾ cͥmẽ
 pat̾um tͥ cinde cap̃t. scelerataq dextͣ
unera porrexit. minos ꝓrectaq̃ refugit.

Expanded text:
Altera iamdudum succensa cupidine tanto Altera iamdudum succensa cupidine tanto perdere gauderet quodcumque obstaret amori. Et cur ulla foret me fortior? Ire per ignes et gladios ausim. Nec in hoc tamen ignibus ullis aut gladiis opus est: opus est mihi crine paterno. Illa mihi est auro pretiosior, illa beatam purpura me votique mei factura potentem.” Talia dicenti curarum maxima nutrix nox intervenit, tenebrisque audacia crevit. Prima quies aderat, qua curis fessa diurnis pectora somnus habet: thalamos taciturna paternos intrat et heu facinus! fatali nata parentem crine suum spoliat praedaque potita nefandamedios hostes meriti fiducia tanta est pervenit ad regem. Quem sic adfata paventem est: “Suasit amor facinus. Proles ego regia Nisi Scylla tibi trado patriaeque meosque penates. Praemia nulla peto nisi te. Cape pignus amoris purpureum crinem, nec me nunc tradere crinem, sed patrium tibi crede caput.” Scelerataque dextra munera porrexit. Minos porrecta refugit
Abbreviated transcription (Latin):
ego t̾ felix: si pennis lapsa ꝑauras
fosiaci possem castris insistere regis.
assaq me flãma̾sq m̃as qua dote iogaiẽ:
G ellet emi. tantũ patrias neposceret arces.
a ꝑeant pociꝯ sptinta cubilia. quã sim
Odicione potens quamius sepe utile uine
ictoris placidi fecit cdemoncia multis.
usta gerit cerce ꝓnato bella ꝑenꝑto. ⁊¬
ncausaq ualet. cãmq tuentib apͥmis
t puto iuncemur. quis enĩ młanct exitꝰ urbẽ
ur suus ħ illi reseret mã menia manõrs
nõ nr̃ amor. meliꝯ sine code moraq
npensaq su potit suꝑare cruoris.
am metuo certe nequis tua pectora minos
ulneret in prudens. quis enĩ tã dum uͥ ince
irigere uimitẽ: nͥ nesciꝰ audeat hastism.
e epta placeͥnt᷑. ⁊ ibat sentencia trade mec̃
otalẽ patriam. finemq inponere bello.
erũ uelle parum est. aditus custodia seruat.
laustraq portarũ gmitor tenet. hũc ego solũ
nfelix cimeo. solꝯ m̃a uota moratur

Expanded text:
O ego ter felix, si pennis lapsa per auras O ego ter felix, si pennis lapsa per auras Gnosiaci possem castris insistere regis fassaque me flammasque meas, qua dote, rogarem, vellet emi! tantum patrias ne posceret arces. Nam pereant potius sperata cubilia, quam sim proditione potens! — Quamvis saepe utile vinci victoris placidi fecit clementia multis: iusta gerit certe pro nato bella percausaque valet causamque tenentibus armis, et, puto, vincemur. Quis enim manet exitus urbem, cum suus haec illi reserabit moenia Mavors et non noster amor? Melius sine caede moraque impensaque sui poterit superare cruoris. Non metuam certe, ne quis tua pectora, Minos, vulneret imprudens. Quis enim tam durus, ut in te dirigere inmitem non inscius audeat hastam? Coepta placent, et stat sententia tradere mecum dotalem patriam finemque imponere bello. Verum velle parum est! Aditus custodia servat claustraque portarum genitor tenet: hunc ego solum infelix timeo, solus mea vota moratur.
Abbreviated transcription (Latin):
npositi calamis patulos sinuauerat are
ie phebũ sũptis iurabat stare sagictis.
um uero faciẽ dẽpto nudaͦuerat err
urpureꝯ abbi stratis insignia pictis
ergga p̃mebat equi. spumanciaq ora regebat
ix sua uix sane uirgo nisera compos
Mentis erat felix iaculum quod tangeret ille
ueq manu p̃meret felicia frena uocabat
npetus est illi liceat modo ferre ꝑ agmẽ
irgineos hostile grado. ẽ in petus illi
urribꝰ esũmis ĩ gnosia mitt̾e corpꝰ
astra. ui eractas hosti reclud̾e̾ portas.
el siquid minos aliud uelit. utq sedebat
andida diccei spectans tentoria regie
eter ait.dolea : ne geri lacͥmabile bellũ
ndubio : doleo ꝙ minos hostis amanti est.
nisi bella forent. nũꝙͣ michi cognita eẽt.
e tñ accepta pot̾at deponere bellum
bfide. me comitẽ me pacis pignꝯ haberet.
i que te genuit talis pͥuleherrime tegũ
ualis es ip̃a fuit merito ds arsit in itia.

Expanded text:
Imposito calamo patulos sinuaverat arcus: Imposito calamo patulos sinuaverat arcus: sic Phoebum sumptis iurabat stare sagittis. Cum vero faciem dempto nudaverat aere purpureusque albi stratis insignia pictis terga premebat equi spumantiaque ora regebat, vix sua, vix sanae virgo Niseia compos mentis erat. Felix iaculum, quod tangeret ille, quaeque manu premeret, felicia frena vocabat. Impetus est illi, liceat modo, ferre per agmen virgineos hostile gradus, est impetus illi turribus e summis in Gnosia mittere corpus castra, vel aeratas hosti recludere portas, vel siquid Minos aliud velit. Utque sedebat andida Dictaei spectans tentoria regis, “laeter,” ait “doleamne geri lacrimabile bellum, in dubio est. Doleo, quod Minos hostis amanti est: sed nisi bella forent, numquam mihi cognitus esset. Me tamen accepta poterat deponere bellum obside, me comitem, me pacis pignus haberet. Si quae te peperit, talis, pulcherrime rerum, qualis es ipsa fuit, merito deus arsit in illa.