comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
orriperer. si eam mea culpa non haberẽ: hoc est si eam possem i
sumere ipse nec facerem. uł sidante illo ego acciꝑe noluissem. Cũ uero & ipsa
uolͥntas a dnõ preparet᷑. cur me corripis. qr uideᷤᷤ me pręcepta eius facere
propt̾ea corripiendus es. qr corripi ñ uis. Non uis enĩ tibi tua uitia
demonstrari. non uis ut feriantur. fiatq tibi utilis dolor quo medicũ
ueras. Nonus tͥ tu ipse ostendi. ut cũ deformẽ te uidesr
desideres eiq supplices ne in illa remaneas feditate. Tuum qͥppe uitiũ
est quod maluses: & maus uitium corripi nolle quia malus es: quasi
lauctanda uel indifferent̾ habenda sint uitia. ut neq laudent᷑ neq u¬
tuperentur: aut uero nichil agat tunor correpti hominis uel pudor uł
dolor. aut aliud agat cum salubrit̾ stimulat. nͥ ut rogetur bonꝰ. & er
malis qui corripiuntur. bonos faciat qui laudent᷑. Quodꝰ enĩ uult ꝓse fie¬

Expanded text:
corriperer, si eam mea culpa non haberem; hoc est, si eam possem micorriperer, si eam mea culpa non haberem; hoc est, si eam possem mihi dare vel sumere ipse, nec facerem, vel si dante illo ego accipere noluissem. Cum vero et ipsa voluntas a Domino praeparetur , cur me corripis, quia vides me ejus praecepta facere propterea corripiendus es, quia corripi non vis. Non vis enim tibi tua vitia demonstrari: non vis ut feriantur, fiatque tibi utilis dolor, quo medicum quaeras: non vis tibi tu ipse ostendi, ut cum deformem te vides, reformatorem desideres, eique supplices, ne in illa remaneas foeditate. Tuum quippe vitium est quod malus es, et majus vitium corripi nolle quia malus es: quasi laudanda vel indifferenter habenda sint vitia, ut neque laudentur neque vituperentur; aut vero nihil agat timor correpti hominis, vel pudor, vel dolor; aut aliud agat, cum salubriter stimulat, nisi ut rogetur bonus, et ex malis qui corripiuntur, bonos faciat qui laudentur. Quod enim vult pro se fie
Abbreviated transcription (Latin):
ne cognosce qͥd debeas habere. in correptione cognosce tuo te uitio non
habere: in oratione cognosce unde accipias qͦd uis habere. Quomͦ inqͥt
ud unde tale actantum munꝰ hab̾eatur  Patimini me paululũ fr̃s mei: non
aduersum uos quorum rectũ est cor cum dõ. s aduersus eos qui t̾rena sa¬
piunt. uel aduersus ipsas humanas cogitationes. ꝓcelestis & diuinȩ gr̃e ue
ritate certare. Hoc enĩ dicunt qui in ipsis malignis operib ab huiꝰ gr̾e pre¬
dicatorib corripi nolunt. Precipe michi quid faciã. Et si fecero. age pro
me grãs. qui michi ut facerẽ dedit. Si autẽ non fecero: non ego corripi¬
endus sum. s ille orandꝰ est ut det qͦd non cdedit. id est ipsam qua precep¬
ta eius fiunt. fidelẽ dei & proximi caritatem. Ora gͦ prome ut hanc accipi¬
am: ⁊ ꝑ hanc ex animo cũ bona uoluntate que precepit faciam. Rect̾e aut̃

Expanded text:
ne cognosce quid debeas habere; in correptione cognosce tuo te vitio non ne cognosce quid debeas habere; in correptione cognosce tuo te vitio non habere; in oratione cognosce unde accipias quod vis habere. CAPUT IV. 6us unde tale ac tantum munus habeatur? » Patimini me paululum, fratres mei, non adversum vos, quorum rectum est cor cum Deo, sed adversus eos qui terrena sapiunt, vel adversus ipsas humanas cogitationes, pro coelestis et divinae gratiae veritate certare. Hoc enim dicunt, qui in suis malignis operibus ab hujus gratiae praedicatoribus corripi nolunt: « Praecipe mihi quid faciam: et si fecero, age pro me gratias Deo, qui mihi ut facerem dedit; si autem non fecero, non ego corripiendus sum, sed ille orandus est, ut det quod non dedit, id est ipsam, qua praecepta ejus fiunt, fidelem Dei et proximi charitatem. Ora ergo pro me ut hanc accipiam, et per hanc ex animo cum bona voluntate quae praecipit faciam. Recte autem
Abbreviated transcription (Latin):
ex caritate. faciendo: orent ut qͦd nond̾u habent accpient. Quid enĩ ha-¬
mus orent ꝓ nobis: non aũ nos corripiant & arguant si non fecerimꝰ. Im
mo omĩa faciant. qm̃ doct̾ores eccłãrum apłi omĩa faciebant. &. p̃ cipiebant
que fierent. & corripiebant ut facerent. & orabant ut fierent. Precipit
apłs dicens. Omĩa ur̃a cũ caritate fiant. Corripit dicens. Iam quidẽ omĩno
delictũ est inuobis: quia iudicia habetis uobiscum. Quare enĩ non magis
iniquitatem patimini. quare non potius fraudamin ᷤ S uos iniquitatẽ fa¬
citis & fraudatis: & hoc frib. An nescitis quia in iusti regnũ n on posside
bunt:  Audiamꝰ & orantem. Ios autẽ inqͥt dñs multiplica & habundare
faciat in caritate inͣ uicẽ & in om̃s. Precipit ut habeatur caritas: corripit
quia non habeat᷑ caritas. orat ut habundet caritas. O homo inp̃ceptio¬

Expanded text:
charitate faciendo; orent, ut quod nondum habent accipiant. Quid enim hacharitate faciendo; orent, ut quod nondum habent accipiant. Quid enim hamus orent pro nobis: non autem nos corripiant et arguant, si non fecerimus. » Imo omnia fiant: quoniam doctores Ecclesiarum Apostoli omnia faciebant, et praecipiebant quae fierent, et corripiebant si non fierent, et orabant ut fierent. Praecipit Apostolus dicens, Omnia vestra cum charitate fiant . Corripit dicens, Jam quidem omnino delictum est in vobis, quia judicia habetis vobiscum. Quare enim non magis iniquitatem patimini? quare non potius fraudamini? Sed vos iniquitatem facitis, et fraudatis, et hoc fratres. An nescitis quia injusti regnum Dei non poss orantem: Vos autem, inquit, Dominus multiplicet, et abundare faciat in charitate in invicem et in omnes . Praecipit, ut habeatur charitas: corripit, quia non habetur charitas: orat, ut abundet charitas. O homo, in praeceptio
Abbreviated transcription (Latin):
in aperto: nisi eum pro illis exaudiret orantẽ quidat incrementũ inoc¬
culto: qm̃ sicut idem doct̾dr gentium dicit. neq qui plantat ẽ aliqͥd neq
qui rigat. sed qui incrementũ dat ds. Nonse itaq fallant qui dicunt.
ut qͥd nobis p̃dicatur atq precipit᷑. ut declinemꝰ a malo & faciamꝰ bonũ:
si hoc nos non agimꝰ. s id uelle &. operari deus operatur in nobis. sed po¬
tius intelligant si filii dei sunt. spũ dei se agiuit quod agendũ ẽ agant:
& cũ egerint. illi aquo aguntur grãs agant. Ngunt᷑ enĩ ut agant. non
ut ipsi nichil agant. & ad hoc eis ostendit᷑ quid agere debeant. ut qua¬
do id agunt sicut agendu ẽ. id est cũ dilect̾ione & delectatione iustitie:
suauitatẽ quã dedit dñs ut t̾ra eorum daret fructum suum: accepisse se
gaudeant. Quando autẽ non agunt. siue omĩno non faciendo. siue non ex

Expanded text:
in aperto, nisi eum pro illis exaudiret orantem, qui dat incrementum in ocin aperto, nisi eum pro illis exaudiret orantem, qui dat incrementum in occulto. Quoniam sicut idem doctor Gentium dicit, Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat; sed qui incrementum dat Deus . 4. Non se itaque fallant, qui dicunt, « Utquid nobis praedicatur atque praecipitur, ut declinemus a malo et faciamus bonum, si hoc nos non agimus, sed id velle et operari Deus operatur in nobis » ? Sed potius intelligant, si filii Dei sunt, spiritu Dei se agi , ut quod agendum est agant; et cum egerint, illi a quo agunt gratias agant. Aguntur enim ut agant, non ut ipsi nihil agant; et ad hoc eis ostenditur quid agere debeant, ut quando id agunt sicut agendum est, id est, cum dilectione et delectatione justitiae, suavitatem quam dedit Dominus, ut terra eorum daret fructum suum , accepisse se gaudeant. Quando autem non agunt, sive omnino non faciendo, sive non ex
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃m. qua sola homines liberant᷑ a malo: & fine qua nulłu prorsus si-¬
ue cogitando siue uolendo & amando. siue agendo faciunt bonũ. non
solum ut monstrante ipsa quid faciendu sit sciant. uerum etiã ut pres¬
tante ipsa faciant cũ tilectione qd̾ sciunt. Hanc quippe inspirationẽ bo¬
ne uoluntatis atq operis. poscebat apls̃ eis quib dicebat. Oramꝰ autẽ ad
dđm̃ neqͥ d faciatis mali. non ut nos ꝓbati appareamꝰ: s ut uosqd̾ bonũ ẽ.
itis. Quis hoc audiat . &. non euigilet atq fateatur. a dño d
nemus. docemꝰ hortamur. in crepamꝰ. s ait. Oramus ad dm̃ neqͥd faciatis
mali: sed quod bonũ est faciatis :ᷤ & tam̃ etiam loquebatur eis: & facie¬
bat illa omĩa que cõmemoraui: monebat. docebat hortabat᷑. increpa¬
pat. S sciebat hȩc omĩa non ualere quȩ plantando &. rigando faciebat

Expanded text:
rum, qua sola homines liberantur a malo, et sine qua nullum prorsus sirum, qua sola homines liberantur a malo, et sine qua nullum prorsus sive cogitando, sive volendo et amando, sive agendo faciunt bonum: non solum ut monstrante ipsa quid faciendum sit sciant, verum etiam ut praestante ipsa faciant cum dilectione quod sciunt. Hanc quippe inspirationem bonae voluntatis atque operis poscebat Apostolus eis, quibus dicebat, Oramus autem ad Deum, ne quid faciatis mali, non ut nos probati appareamus, sed ut vos quod bonum est faciatis . Quis hoc audiat, et non evigilet, atque fateatur a Domino Dnemus, docemus, hortamur, increpamus: sed ait, Oramus ad Deum, ne quid faciatis mali, sed quod bonum est faciatis. Et tamen etiam loquebatur eis, et faciebat illa omnia quae commemoravi; monebat, docebat, hortabatur, increpabat: sed sciebat haec omnia non valere, quae plantando et rigando faciebat
Abbreviated transcription (Latin):
tens inuirtude sila. confugit ad gr̃am: qua prestante. decliuet amaloa:
faerat bonũ. Quis autẽ confugit ad gram. nisi cum a dno gresus homins
ettriget ies uiam eiꝰ uolet : Sc ꝑ hoc & desiderare auxiliũ gre. initium grẽ
ett: dequo att ille &diri nẽ cepi. hecest in mutatis dertere erceli liberũ
itaq arbitrium & ad malum & ad bonũ faciendũ. confitendũi nos habere s
in malo faciendo leber ẽ quisq iustitie seruus qui peccat: in bono aũ liber
esse. nullus potest. nisi fuerit liberat᷑ ab eo qui dixit. Si uos filiꝰ liberauerit:
et̃ uere liberi eritis. Nec ita autẽ quisq fuerit a peccati dnãtione liberatꝰ.¬
ut iam non indigeat sui liberatoris aurilio: sed ita potius ut ab illo au¬
diens. sine me nichil potestis facere. dicat & ipse. Adiitor meus esto ne
tius corrigendi sunt: quos quidẽ ꝓpitio dõ correct̾os e̾e iam existimo.

Expanded text:
dens in virtute sua confugit ad gratiam, qua praestante declinet a malo, et dens in virtute sua confugit ad gratiam, qua praestante declinet a malo, et faciat bonum. Quis autem confugit ad gratiam, nisi cum a Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet ? Ac per hoc et desiderare auxilium gratiae, initium gratiae est: de quo ait ille, Et dixi: Nunc coepi; haec est immutatio dexterae Excelsi . Liberum itaque arbitrium et ad malum et ad bonum faciendum confitendum est nos habere: sed in malo faciendo liber est quisque justitiae servusque peccati; in bono autem liber esse nullus potest, nisi fuerit liberatus ab eo qui dixit, Si vos Filius liberaverit, tunc vere liberi eritis . Nec ita ut, cum quisque fuerit a peccati dominatione liberatus, jam non indigeat sui liberatoris auxilio: sed ita potius, ut ab illo audiens, Sine me nihil potestis facere ; dicat ei et ipse, Adjutor meus esto, ne tius corrigendi sunt, quos quidem propitio Deo correctos esse jam existimo,
Abbreviated transcription (Latin):
bis redeto sermone cognoui. Quod aũ ad subuersionẽ quor dĩ apud uos
molad est iunicus. do̾ miserante & enis uisidias inse orii seruor ⁊pue ts
mirabili bonitate uertente. adhoc potius ualuit. ut mulli urm destrueren¬
tur impens: sed nonnulli instruerent᷑ in meluis: Non itaq opus e. omia
ideintide re quaceare. que sufficient᷑ uobis pleno libro disputata transimsimꝰ:
Dullom arbicremini satis uobis innotescere pocuisse. ig enen fecictu¬
osissionum habere uultis: non uos pigeat relegendo habere notisimu. ut
dilucidissime sciatis. quib & qualib questionib soluendis atts sananidis.
non ibi himana seđ cliuma occurrat auctoritas. lqua recedere non
debemus: si uolumꝰ peruenire quotendimꝰ. dñs autẽ ipse non solum os.¬
tendit nobis a quo malo declinemꝰ & quod banũ faciamꝰ. qd solumps¬
ut uen is uiedn uerum etiã ad uiuat nos ut declimꝰ a malo & faerao
uficit s u⁊ g̃ legitine legeutitur. discit in ea malu &e bonuun. a&ii confi¬

Expanded text:
sionem quorumdam apud vos molitus est inimicus, Deo miserante et ejus insidias in suorum servorum provectum mirabili bonitate vertente, ad hoc potius valuit, ut nulli vestrum destruerentur in pejus, sed nonnulli instruerentur in melius. Non itaque opus est omnia identidem retractare, quae sufficienter vobis pleno libro disputata transmisimus nullo modo arbitremini satis vobis innotescere potuisse. Si ergo eum fructuosissimum habere vultis, non vos pigeat relegendo habere notissimum, ut diligentissime sciatis quibus et qualibus quaestionibus solvendis atque sanandis, non ibi humana, sed divina occurrat auctoritas, a qua recedere non debemus, si volumus pervenire quo tendimus. 2. Dominus autem ipse non solum ostendit nobis, a quo malo declinemus, et quod bonum faciamus, quod solum potest legis littera: verum etiam adjuvat nos, ut declinemus a malo, et faciamus ficat . Qui ergo legitime lege utitur, discit in ea malum et bonum, et non confi
Abbreviated transcription (Latin):
me ostendit cdĩ donũ eẽ. in bono ꝑseuerare usq infinem.
enĩ aliuddonat. qui conseruat sine offensione. ut constituat ante
conspect̾um głe sue. in maculatos in letitia. nͥ ꝑseuerantiã bonã: Qͥd
est etiã qͦd in apłoꝵ.actib legimꝰ: audientes gͥentes gauise st̃ : &. exce¬
pert̃ uerbũ dñi. & credidert̃ qͦt qͦt erant ordinati inuitã et̾nam.
Qs in et̾nã uitã potuit ordinari sine ꝑseuerantie dono: quando¬
quid̾e qui ꝑ seuerauerit usq infine̾ hic saluus erit: Qua salute.
nisi et̾na ᷤ Cũ uero in oratione dñica dõ patri cdicimꝰ. scĩficetur nom̃
tuum: quid aliud dicimꝰ utͫ nomen eiꝰ scĩficetur in nobis: Qͦd ĩam ꝑ

Expanded text:
me ostendit donum Dei esse, in bono perseverare usque in finem? Quid enim aliud donat, qui conservat sine offensione, ut constituat ante conspectum gloriae suae immaculatos in laetitia, nisi perseverantiam bonam? Quid est etiam quod in Apostperunt Verbum Domini, et crediderunt quotquot erant ordinati in vitam aeternam ? Quis in aeternam vitam potuit ordinari, nisi perseverantiae dono? Quandoquidem qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit . Qua salute, nisi aeterna? Cum vero in oratione dominica Deo Patri dicimus, Sanctificetur nomen tuum : quid aliud dicimus, quam ut nomen ejus sanctificetur in nobis? Quod cum
Abbreviated transcription (Latin):
certans ꝓ uobis inorationib ut stetis perfecti ⁊ plem in omĩ uolun¬
tate cłi. qd ẽ ut stetis nͥ ut perseueretis : Unde dictũ est de diabolo:
in ueritate ñ stetit. quia fuit ibi s ñ ꝑmansit. Nam utiq isti infide
iam stabant. Nec aliud oramꝰ cum oramꝰ. ut qͥ stat stet: nͥ ut ꝑseuer&.
Itẽ uidas apłs cum dic̾. ei autẽ es uos conseruare sine offensione .&.

Expanded text:
certans pro vobis in orationibus, ut stetis perfecti et pleni in omni voluntate Dei : quid est, ut stetis, nisi, Ut perseveretis? Unde dictum est de diabolo, In veritate non stetit : quia fuit ibi, sed non permansit. Nam utique isti in fide jam stabant. Nec aliud oramus, cum oramus, ut qui stat, stet, nisi ut perseveret. Item Judas apostolus, cum dicit, Ei autem qui potens
Abbreviated transcription (Latin):
luminũ. s ñ idõ est eiꝰ qui non ꝑseuerauerit negligenda correptio. ne
forte dos eiꝰ pͥ enitentia & resipiscant ã diaboli saqueis. Correptionis
quippe utilitati hanc sententiã subiunrit apls dicens. sic̃ supra memoraui.
cũ modestia corripientẽ diuersa sentientes. nequando det illis d̾s peniten¬
tiam. Nam si dixerimꝰ istam ꝑseuerantiã. tam laudabilẽ tãq felicem. sic
ex̃ hominis ut ei ñ sit exdo. illud pͥmitꝰ euacuamꝰ qͦd dixit dñs petro.
Ego rogaui ꝓte. ne deficiat fides tua. Quid enĩ ei rogauit nͥ ꝑseueran¬
tiam usq infinẽ: Que ꝓfect̾o si ab homine homini ẽe̾t: adõ poscenda¬
bio perseuerantiã eis rogaͭ ad dm̃. Neq enĩ nichil mali facit qͥ bonũ
deserit.&. a quo declinare ñ debet. inclinat᷑ in malũ. non ꝑseuerans in

Expanded text:
. Sed non ideo est ejus qui non perseveraverit, negligenda correptio, ne forte det illi Deus poenitentiam, et resipiscat de diaboli laqueis. Correptionis quippe utilitati hanc sententiam subjunxit Apostolus, dicens, sicut supra commemoravi: Cum modestia corripientem diversa sentientes, nequando det illis Deus poenitentiam . Nam si dixerimus istam perseverantiam tam laudabilem tamque felicem sic esse hominis, ut ei non sit ex Deo; illud primitus evacuamus, quod ait Dominus Petro, Ego rogavi pro te, ne deficiat fides tua . Quid enim ei rogavit, nisi perseverantiam usque in finem? Quae profecto si ab homine homini esset, abio perseverantiam eis orat ad Deum. Neque enim nihil mali facit qui bonum deserit, et a quo declinare non debet, inclinatur in malum non perseverans in
Abbreviated transcription (Latin):
ñ habuit qͥa ñ accepit. qͥd ĩpse non ꝑseuerando peccaũ. qͥ perseuerantiã
ñ accepit Neq enĩ dici potest id̾o non accepisse. qr non est discretꝰ a mas¬
sa ꝑcditionis gr̃e largitate. Nondũ qͥpe erat illa in genere humano ꝑditi¬
onis massa: anteqͣ. peccasset ex quo tract̾a ẽ origo uitiata. Qua ꝓpt̾ salub̾¬
omĩpotentissimã bonitatẽ sciens ꝑtiuere. etiã de malis bene facere quã
mala ẽẽ ñ sinere. sic ordinasse angłoꝵ. ⁊ hominũ uitã ut in ea pͥus osten¬
deret qͥd posset eoꝵ liberũ arbitriũ : deinde qͥd̾ posset sue grẽ. benefici

Expanded text:
non habuit, quia non accepit, quod ipse non perseverando peccavit qui perseverantiam non habuit, quia non accepit, quod ipse non perseverando peccavit qui perseverantiam non accepit? Neque enim dici potest, ideo non accepisse, quia non est discretus a massa perditionis gratiae largitate. Nondum quippe erat illa in genere humano perditionis massa antequam peccasset, ex quo tracta est origo vitiata. » 27. Quapropter saluberomnipotentissimam bonitatem pertinere, etiam de malis bene facere, quam mala esse non sinere, sic ordinasse Angelorum et hominum vitam, ut in ea prius ostenderet quid posset eorum liberum arbitrium, deinde quid posse
Abbreviated transcription (Latin):
necessariũ dĩ donũ defuit  Huic nãq in t̾rogationi facile respondetur
eum perseuerantiã non habuisse. quia in eobono qd̾ sine uitio fuit. non
ꝑseuerauit. Cepit enĩ hab̾e uitiũ ex quo cecidit. & si cepit. anteq cepiᷤ¬
set utiq sine uitio fuit. Aliud ẽ enĩ non habere uitiũ: & aliud ẽ in ea
sine uitio fuisse. s dicit᷑ sine uitio ñ ꝑ mansisse. ꝓ culdubio demonstrat᷑
sine uitio fuisse: inqͦ bono ñ permansisse culpat᷑. S illud magis queren¬
dũ operosiusq tractandu ͤ. quomͦ respondeamꝰ eis qͥ dicũt: si in illa rec¬
titudine. inqua sine uitio fact᷑ e habuit ꝑseuerantiã: ꝓ culdubioper
seuerauit in ea. & si perseueraũ. utiq nonpeccauit. nec ilła suã rectitu¬
pit. Quomͦ enĩ & accepiss ꝑseuerantiã. & ñ ꝑseuerasset : P orro si ꝓpt̾ea.

Expanded text:
necessarium Dei donum defuit? Huic namque interrogationi facile respondetur, necessarium Dei donum defuit? Huic namque interrogationi facile respondetur, eum perseverantiam non habuisse, quia in eo bono, quo sine vitio fuit, non perseveravit: coepit enim habere vitium ex quo cecidit; et si coepit, antequam coepisset, utique sine vitio fuit. Aliud est enim non habere vitium; et aliud est in ea  nunquam sine vitio fuisse, sed dicitur sine vitio non permansisse, procul dubio demonstratur sine vitio fuisse, in quo bono non permansisse culpatur. Sed illud magis quaerendum operosiusque tractandum est, quomodo respondeamus eis qui dicunt, « Si in illa rectitudseveravit in ea; et si perseveravit, utique non peccavit, nec illam suam rectitupit. Quomodo enim et accepisset perseverantiam, et non perseverasset? Porro, si propterea
Abbreviated transcription (Latin):
cuidatus erat. Nemo gͦ dicat non ẽẽ corripiendu eũ qui exorbitat de uia
iusta: s ei reditũ ⁊ ꝑseuerantiã a dño tantũ ẽẽ poscend̾a. Nemo prudens
& fidelis hoc dicat. Si euĩ scd̃m propositũ uocatꝰ ẽ iste : ꝓ culdubio illi
etiã qͦd corripit᷑ ds oꝑatur inbonũ. Utrũ autẽ ita sit uocatꝰ. qm̃ qͥ corri¬
pit nescit. faciat ipse cũ caritate qd̃ scit ẽẽ faciendu. Scit enĩ talẽ corri¬
pientũ. facturo dõ aut miscd̃iam aut uidiciũ. miscd̃iã quidẽ si a massa¬
Ac exoritur aliqua questio. ñ sane contẽpnenda: s in adiutorio dnĩ
in cuiꝰ manu st̃ & nos & sermones nr̃i. aggredienda atq soluenda. Querit᷑
enĩ a nobis quantũ attinet ad hoc donum di qd̾ ẽ in bono ꝑseuerare usq
infinẽ. qͥđ de ipso pͥmo homine sentiamꝰ. qͥ certe sine ullo uitio factꝰ ẽ
rectus & dicit᷑ si ꝑseuerantiã ñ habuit. qͦmodo sine uitio fuit. cuitam

Expanded text:
cui datus erat. 25. Nemo ergo dicat non esse corripiendum qui exorbitat de via justa, sed ei reditum et perseverantiam a Domino tantum esse poscendam: nemo prudens et fidelis hoc dicat. Si enim secundum propositum vocatus est iste, procul dubio illi, etiam quod corripitur, Deus cooperatur in bonum. Utrum autem ita sit vocatus, quoniam qui corripit nescit, faciat ipse cum charitate quod scit esse faciendum: scit enim talem corripiendum; facturo Deo aut misericordiam, aut stinatus. CAPUT X. 26. Hic exoritur alia quaestio, non sane contemnenda, sed in adjutorio Domini, in cujus manu sunt et nos et sermones nostri , aggredienda atque solvenda. Quaeritur enim a nobis, quantum attinet ad hoc donum Dei, quod est in bono perseverare usque in finem, quid de ipso primo homine sentiamus, qui certe sine ullo vitio factus est rectus. Nec dico: Si perseverantiam non habuit, quomodo sine vitio fuit, cui tam
Abbreviated transcription (Latin):
retur beatitudim. si ꝑ liberũ arbitriũ inueritate stecissent. donec istã
sũ me beatitudinis plenitudinẽ. tanq. p̃miũ ipsiꝰ ꝓinisionis accipent.

Expanded text:
retur beatitudini, si per liberum arbitrium in veritate stetissent, donec istam retur beatitudini, si per liberum arbitrium in veritate stetissent, donec istam summae beatitudinis plenitudinem, tanquam praemium ipsius permansionis accipe
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ qua beati fuert̾. ñ potuert̃ eiꝰ effugere iudiciũ ꝑ qd̾ miserrum effecti
st̃. Cet̾m autẽ ꝑ ipsũ liberũ arbitͥum inueritate ste̾tert̃: eamq de suo
casu nũquã futro certissimã scire meruert᷑. Si enĩ nos de scripturis sc̃iᷤ
nosse potuimꝰ sc̃os angłos iã nullos ẽẽ casuros. quantõmagis hoc ipsi reue-¬
lata sibi subluntꝰ ueritate nouert. Hobis qͥppe beata sine fine uita pro¬
missa ẽ: & equalitas angłoꝵ. ex qua ꝓmissione certi sumꝰ: cũ ad ilła ui-¬
cã post iudiciũ uenerimꝰ. ñ inde nos eẽ lapsuros. Qd̃ side se ipsis angli
uesciunt: non equales s beatiores erimꝰ. Ueritas aũ nobis. eoꝵ promisit equa¬
litat̃. Certũ est gͥ hoc eos nosse ꝑspeciem qđ nos ꝑ fide. nulła scilicet ruiã
cuiꝰq scĩ angłi iã futurã. Piabolus uͦ ⁊ angłi eiꝰ ⁊ sibeati erant antequã ca.¬
derent & se in miseriã casuros ẽẽ nesciebant. erat tam̃ adhuc qđ eoꝵ. adde¬

Expanded text:
otuerunt ejus effugere judicium, per quod miserrimi effecti sunt. Caeteri autem per ipsum liberum arbitrium in veritate steterunt, eamque de suo casu nunquam futuro certissimam scire meruerunt. Si enim nos de Scripturis sanctis nosse potuimus sanctos Angelos jam nullos esse casuros; quanto magis hoc ipsi revelata sibi sublimius veritate noverunt? Nobis quippe beata sine fine vita promissa est, et aequalitas Angelorum: ex qua promissione certi sumus, cum ad illam vitam post judicium venerimus, non inde nos esse lapsuros: quod si de se ipsis Angeli nesciunt, non aequales, sed beatiores erimus. Veritas autem nobis eorum promisit aequalitatem . Certum est igitur hoc eos nosse per speciem, quod nos per fidem, nullam scilicet ruinam cujusquam sancti angeli jam futuram. Diabolus vero et angeli ejus, etsi beati erant antequam caderent, et se in miseriam casuros esse nesciebant, erat tamen adhuc quod eorum adde
Abbreviated transcription (Latin):
ne pessimũ fiat. Ps̾ qui paucis ad id qł uere ẽ refugientib. osten¬
dis mału nichil esse. Ds ꝑqu̾ẽ unu̾sitas etiã cum sinistra parte per¬
fecta est. As̾ a quo dissonantia usq in extremũ nulla est. cũ deterio¬
ra meliorib concinunt. ds qũe amat om̃e qͦd potest amare. siue sci¬
ens siue nesciens. Ps̃ in quo st̃ om̃ia. cui tam̃ uniu̾sae creature nec
turpitudo turpis ẽ. nec malitia nocet. nec error errat. ds quĩ nisi
mundos uerũ scire uoliusti. Ps pater ueritatis. pater sapientiae. pater
uere summeq uitae. pat̾ beatitudinis. pat̾ boni ac pulchri. pater in
telligibilis lucis pat̾ eiuigilationis atq inluminationis nr̃e. pater
pignoris quo ad monemur redire ad te: c̃e inuoco ds ueritatis inqͦ¬

Expanded text:
ne pessimum flat. Deus qui paucis ad id quod vere est refugientibus, ostenne pessimum flat. Deus qui paucis ad id quod vere est refugientibus, ostendis malum nihil esse. Deus per quem universitas etiam cum sinistra parte perfecta est. Deus a quo dissonantia usque in extremum nulla est, cum deteriora melioribus concinunt. Deus quem amat omne quod potest amare, sive sciens, sive nesciens. Deus in quo sunt omnia, cui tamen universae creaturae nec turpitudo turpis est, nec malitia nocet, nec error errat. Deus qui nisi mundos verum scire noluisti. Deus pater veritatis, pater sapientiae, pater verae summaeque vitae, pater beatitudinis, pater boni et telligibilis, lucis, Pater evigilationis atque illuminationis nostrae, Pater pignoris, quo admonemur redire ad te, te invoco. Deus veritas, in
Abbreviated transcription (Latin):
cõmendabis ut ꝑgas ad alia. aus̃. Memoriae scilicet. si
ta ne illa ẽ. ut excogitata illa omĩa bene seruet: A Difficilu
est⁊ immo non potest R Ergo scribendũ ẽ. S qͥd agis quod uali¬
tudotua scribendi laborẽ recusat: Ilec ista dictari debent. nan
solitudmẽ meã desiderant: A Izerũ dicis. Itaq ꝓrsus nescio q̃d
agam. R Ora salutẽ & auxiliũ qͦ ad concupita ꝑuenias. & hos
p̃sũ lict̾is manda: ut pro salute tua fias animosior. Demde qͦd
inuenis paucis conclusiunculis breuit̾ collige. Nec modo cures in¬
uicatione curbe legentiũ. paucis ista sat er̃t ciuib tuis A
uniuersitatis coꝰ ditor. presta mͥ primũ ut bene rogẽ¬
te: deinde ut me agã dignũ quẽ exaudias. postremo ut liberes. Ps per
que omĩa quae ꝑse non e̾e̾nt tencdunt esse. Ds qui ne id quidẽ qd̾ se in¬
uicem ꝑdit perire ꝑmitis. deus qͥ de nichilo mund̾u istũ creasti quem
om̃ium oculi sentiunt pulcerrimũ. Ds̃ qui mału non facis. & facis e̾ẽ

Expanded text:
commendabis, ut pergas ad alia? A. Memoriae scilicet. R. Tantane illa est ut excogitata omnia bene servet? A. Difficile est, imo non potest. R. Ergo scribendum est. Sed quid agis, quod valetudo tua scribendi laborem recusat? Nec ista dictari debent; nam solitudinem meram desiderant. A. Verum dicis. Itaque prorsus nescio quid agam. R. Ora salutem et auxilium quo ad concupita pervenias, et hoc ipsum litteris manda, ut prole tua fias animosior. Deinde quod invenis paucis conclusiunculis breviter collige. Nec modo cures invitationem turbae legentium; paucis ista sat erunt civibus tuis. A. universitatis conditor, praesta mihi primum ut bene te rogem, deinde ut me agam dignum quem exaudias, postremo ut liberes. Deus per quem omnia, quae per se non essent, tendunt esse. Deus qui ne id quidem quod se invicem perimit, perire permittis. Deus qui de nihilo mundum istum creasti, quem omnium oculi sentiunt pulcherrimum. Deus qui malum non facis, et facis esse
Abbreviated transcription (Latin):
pitare rubes. H Ita ds̃ facit ut dicis. Ritaq arbitrio tuo rogato & ob¬
uirgato grauius. siquicꝗͣ. tale post hoc. Ergo lineam induas lineas
per longũ scindi manifestũ tibi est: H Nullo modo posse manifes¬
tum. R O uid tranfuersim: HQuid nͥ infinite secari posse : Ruid
speram exunaqualibet parte. amedione duos quidẽ pares circulos ha-¬
bere posse parit̾ lucet : H Parit̾ omĩno. Rꝯ uid linea ⁊ spera unum¬
ne aliqͥd tibi uidentur e̾e̾. anquicqͣ. inter se differt̃: H Quis non ui¬
deat differre plurimũ:RAt si aequȩ illud atq hoc nosti. & tamen
inter se ut fateris plurimũ differunt. Est gͦ differentium rerum
scientia indifferens. H. Quis enĩ negauit : RTu paulo ante: nam
cumte rogassem quomͦ uelles dm nosse. ut possis dicere satis ẽ : res¬
pondisti te icło nequire hoc explicare. quia nichil haberes perceptũ

Expanded text:
pitare jubes? A. Ita Deus faxit, ut dicis. Itaque arbitrio tuo rogato, et obpitare jubes? A. Ita Deus faxit, ut dicis. Itaque arbitrio tuo rogato, et objurgato gravius, si quidquam tale posthac. 10. R. Ergo lineam in duas lineas per longum scindi, manifestum tibi est nullo modo posse? A. Manifestum. R. Quid, transversim? A. Quid, nisi infinite secari posse? R. Quid, sphaeram ex una qualibet parte a medio, ne duos quidem pares circulos habere posse pariter lucet? A. Pariter omnino. R. Quid linea et sphaera? unumne aliquid tibi videntur esse, an quidquam inter se differunt? A. Quis non videat differre plurimum? R. At si aeque illud atque hoc nosti, et tamen inter se, ut fateris, plurimum differunt, est ergo differentium rerum scientia indifferens? A. Quis enim negavit? R. Tu paulo ante. Nam cum te rogassem quomodo velis Deum nosse, ut possis dicere, Satis est; respondisti te ideo nequire hoc explicare, quia nihil haberes perceptu
Abbreviated transcription (Latin):
hoc negotio quasi nauem sum exꝑtꝰ. Nam cum ipsi me ad locũ quo
tendeb̾a peruererint. ubi eos dimisi etiã uelut insalo positus coepi
cogitatione ista uoluere diu mͥ uestigia titubart̃. Quare aitius mi¬
chi uidet᷑ in t̾ra posse nauigare.qu̾a geometriã sensib ꝑcipi: quan¬
ius pͥmo discentes aliquantũ adiuuare uideat᷑. R Ergo istarũ rerũ
disciplinã si qua tibi ẽ. non dubitas uocare scientiã:s h ħ lon stoi¬
ci sinant qui scientiã tribirunt nulli nͥ sapienti. Pceptionẽ sane
istorũ me habere non nego. qua etiã stultitie concedunt: s nec istos quicꝗͣ
pertimesco. Prorsus hȩc quae int̾rogasti.scientia teneo. Pergͥe modo. uide¬
am quorsum ista quaeris. H Ne properando otiosi simus. Rintentꝰ
tantũ accipe: neqͥd tẽmere concedas. Caudentẽ te studeo reddere
de rebus quib nullũ casum pertimescas. & quasi paruũ negotiũ sit p̾ci¬

Expanded text:
hoc negotio quasi navim sum expertus. Nam cum ipsi me ad locum quo hoc negotio quasi navim sum expertus. Nam cum ipsi me ad locum quo tendebam pervexerint, ubi eos dimisi, et jam velut in solo positus coepi cogitatione ista volvere, diu mihi vestigia titubarunt. Quare citius mihi videtur in terra posse navigari, quam geometricam sensibus percipi, quamvis primo discentes aliquantum adjuvare videantur. R. Ergo istarum rerum disciplinam, si qua tibi est, non dubitas vocari scientiam? A. Non, si Stoici sinant, qui scientiam tribuunt nulli, nisi sapienti. Perceptionem sane istorum me habere non nego, quam etiam stultitiae concedunt: sed nec istos quidquam pertimesco. Prorsus haec quae interrogasti scientia teneo: perge modo; videam quorsum ista quaeris. R. Ne propera, otiosi sumus. Intentus tantum accipe, ne quid temere concedas. Gaudentem te studeo reddere de rebus quibus nullum casum pertimescas, et quasi parvum negotium sit, praeci
Abbreviated transcription (Latin):
qđ non cuperẽ si iam scirem. Num gͥ eominus illa dicere ꝑotuisꝰ dixi
enim ñ que intellectu comp̾hendi: s q̃ undecũq collect̾a memorie man-¬
daui . &. quib ad cõmodaui quant᷑ã potui ficłẽ. R Scire aũ aliud est.
HDic quaeso. Rscis ne saltim ingeometrica disciplina qͥd sit linea:
HIstud plane scio. R N ec in ista professione uereris achademicos :
Non omĩno. illi eniꝰ sapientẽ errare noluerunt. Ego autẽ sapiens non sũ.
Itaq ad huc ñ uereor earum rerum quas noui scientiam ꝓfiteri. Qu¬
& si ut cupio peruenero ad sapientiã: faciã qđ illa inonuerit. R Nichil
renuo. s ut querere coeperam. ita ut lineam nosti. nosti etiã pilam
qua speram nominant: HN oui. Ryeque utrũq nosti an aliud
alio magis aut minus:Neque prorsus. nam inutroq nichil fallor.
RQ uid: Haec sensib ne ꝑ cepisti an intellectu. HInmo sensus in

Expanded text:
quod non cuperem si jam scirem: num igitur eo minus illa dicere potui? Dixi quod non cuperem si jam scirem: num igitur eo minus illa dicere potui? Dixi enim non quae intellectu comprehendi, sed quae undecumque collecta memoriae mandavi, et quibus accommodavi quantam potui fidem: scire autem aliud est. R. Dic, quaeso, scisne saltem in geometrica disciplina quid sit linea? A. Istud plane scio. R. Nec in ista professione vereris Academicos? A. Non omnino. Illi enim sapientem errare noluerunt; ego autem sapiens non sum. Itaque adhuc non vereor earum rerum quas novi, scientiam profiteri. Quod si, ut cupio, pervenero ad sapientiam, faciam quod illa monuerit. R. Nihil renuo: sed, ut quaerere coeperam, ita ut lineam nosti, nosti etiam pilam quam sphaeram nominant? A. Novi. R. Aeque utrumque nosti, an aliud alio magis aut minus? A. Aeque prorsus. Nam in utroque nihil fallor. R. Quid haec, sensibusne percepisti, an intellectu? A. Imo sensus in
Abbreviated transcription (Latin):
alit̾ nosci: ᷤ H Nullo modo. RAmicũ gͥ tuum. & uehem̾ter familia¬
rem audes ł dicere. e̾ẽ ignotũ: HQuinni audeam: Illam enĩlegẽ
amicitiȩ iustissimã ẽe arbitror qua praescribit᷑ ut ñ minꝰ ita nec plus
quisq amicũ qu̾a se ipsũ diligat. Itaq cum memet ipsũ ignorẽ. qua
potest ame affici contumelia quẽ michi esse dixero ignotũ. cum pre¬
sertim ut credo ne ipse quidẽ se nouerit. Rsi gͦ ista quaͦ scire uis
ex eo sunt genere que intellectꝰ ad sequit᷑. cum dicerẽ impudent̾ te
uelle dm̃ scire. eum alypium nescias: non debiusti cęnã tuã michi¬
& lunani ꝓferre ꝓsimili. si hȩc ut dixisti ad sensum pertinent. S qͥd
uera sunt : satis ne tibi est ita dm̃ scire ut illi sciebant. HN on continuo
si ea que dixert̃ uera sunt: etiã soisse illos ea necesse ẽ. Nam multi coyiose
dicunt quae nesciunt. ut ego ipse omĩa quȩ oraui me dixi scire cupere.

Expanded text:
aliter nosci? A. Nullo modo. R. Amicum igitur tuum et vehementer familiaaliter nosci? A. Nullo modo. R. Amicum igitur tuum et vehementer familiarem, audes tibi dicere esse ignotum? A. Quidni audeam? Illam enim legem amicitiae justissimam esse arbitror, qua praescribitur ut sicut non minus, ita nec plus quisque amicum quam seipsum diligat. Itaque cum memetipsum ignorem, qua potest a me affici contumelia, quem mihi esse dixero ignotum, cum praesertim, ut credo, ne ipse quidem se noverit? R. Si ergo ista quae scire vis, ex eo sunt genere quae intellectus assequitur, cum dicerem impudenter te velle Deum scire, cum Alypium nescias, non debuisti mihi coenam tuam et lunam proferre pro simili, si haec, ut dixisti, ad sensum pertinent. CAPUT Ivera sunt, satisne tibi est ita Deum scire, ut illi sciebant? A. Non continuo, si ea quae dixerunt, vera sunt, etiam scisse illos ea necesse est. Nam multi copiose dicunt quae nesciunt, ut ego ipse omnia quae oravi, me dixi scire cupere,
Abbreviated transcription (Latin):
me scire ꝓfiteor. R Ergo uel ita dm nosse tibi satis est ut nosti qͦ
cras signo luna cursura sit: H Non est satis. Nam hoc sensib
ad ꝓboꝰ. ignoro autẽ utrũ d̾s uel aliqua naturae occulta causa su¬
bito lunae ordinẽ cursũq cõmutet. Qͦd si acciderit. totũ illud
qͦd p̃sũpseram falsũ erit. R Et credis hoc fieri posse ᷤ H Non credo
s ego quid sciam quaero: non qͥd creda. Omẽ autẽ quod scimus
recte fortasse etiã credere dicimur. ati non omẽ qđ credimꝰ etiã
scire. R Respus gͥ hac causa om̃e testimoniũ sensuum H Prorsus
respuo. R Quid ilłi familiarẽ tuum que te ad huc ignorare dixisti.
sensu uis noscere an intellectu: HSensu quidẽ quod in eo noui sita¬
men sensu aliqͥd noscit᷑: & uile ẽ & satis ẽ. Ilła uͦ partẽ qua michi
amicus est. id ẽ ipsũ amicũ intellectu assequi cupio. Rłotest enim

Expanded text:
me scire profiteor. R. Ergo vel ita Deum nosse tibi satis est, ut nosti quo me scire profiteor. R. Ergo vel ita Deum nosse tibi satis est, ut nosti quo cras signo luna cursura sit? A. Non est satis: nam hoc sensibus approbo. Ignoro autem utrum vel Deus vel aliqua naturae occulta causa subito lunae ordinem cursumque commutet: quod si acciderit, totum illud quod praesumpseram, falsum erit. R. Et credis hoc fieri posse? A. Non credo. Sed ego quid sciam quaero, non quid credam. Omne autem quod scimus, recte fortasse etiam credere dicimur; at non omne quod credimus, etiam scire. R. Respuis igitur in hac causa omne testimonium sensuum? A. Prorsus respuo. R. Quid? illum familiarem tuum quem te adhuc ignorare dixisti, sensu vis nosse, an intellectu? A. Sensu quidem quod in eo novi, si tamen sensu aliquid noscitur, et vile est, et satis est: illam vero partem qua mihi amicus est, id est ipsum animum, intellectu assequi cupio. R. Potestne
Abbreviated transcription (Latin):
HEt homrines st̃: & eos am .o. non eo quod animalia s eo qͦd homines
t. id est ex eo quod homines rationales animas habent qual
in latronib Licet enĩ michi in quouis amare rationẽ. oum ilłu iure
oderim qui male utitur eo qͦd amo. Itaq tantomagis amo amicos
meos. quantomagis bene utunt᷑ anima rationali. uł certe qͣn¬
tũ desiderant ea bene uti. Raccipio istud. s tam̃ si quis tibi
diceret faciam te sic dm nosse quomͦ nosti aliprum. nonne age¬
res gr̃as & diceres satis est : HAgerem quide grͣas: s sat e̾ẽ non
dicerem᷑. Eur Curqueso: H Quia dm̃ nec sic quidẽ noui quomͦ
alẏpium. & tam̃ alypiũ non satis noui. R Uide gͦ ne impuden¬
ter uelis satis cłm nosse. qui alyptum ñ satis nosti. H N on seqͥt᷑
Nlam in comꝑatione siderũ. qͥd est cęna mea uilius: E tam̃ cras quid sĩ
cenaturꝰ ignoro. Quo autẽ signo luna futura sit: non impudent᷑

Expanded text:
A. Et homines sunt, et eos amo, non eo quod animalia, sed eo quod homines A. Et homines sunt, et eos amo, non eo quod animalia, sed eo quod homines sunt; id est, ex eo quod rationales animas habent, quas amo etiam in latronibus. Licet enim mihi in quovis amare rationem, cum illum jure oderim qui male utitur eo quod amo. Itaque tanto magis amo amicos meos, quanto magis bene utuntur anima rationali, vel certe quantum desiderant ea bene uti. CAPUT III.-- Cognitio Dei. 8. R. Accipio istud: sed tamen si quis tibi diceret, Faciam te sic Deum nosse, quomodo nosti Alypium; nonne gratias ageres, et diceres, Satis est? A. Agerem quidem gratias, sed satis esse non diAlypium, et tamen Alypium non satis novi. R. Vide ergo ne impudenter velis satis Deum nosse, qui Alypium non satis nosti. A. Non sequitur. Nam in comparatione siderum, quid est mea coena vilius? et tamen cras quid sim coenaturus ignoro; quo autem signo luna futura sit, non impudenter
Abbreviated transcription (Latin):
dicam sat est. Non enĩ credo me scire aliqͥd sic quomͦ scire ͫ de sidero.
RQuid gͦ agimꝰ  Nonne censes prius tibi e̾ẽ scienđũ quomodo tibi đm
scire satis sit. Quo cũ ꝑueneris. non ampliꝰ queras iᷤ H Censeo qui¬
dem. sed quo pacto fieri possit non uideo. Quid enĩ dõ simile uinꝗͦ.
intellexi: ut possim dicere. Quomͦ hoc intelligo. sic uolo intelligere
d̾m : RQui nondũ dm̃ nosti. unde noste nichil te nosse d̾õ sinrile :
Q uia si aliqͥd dõ simile scirem: sine dubio id amarẽ. Nc̃
nichil aliud amo qua dm & animã quoꝵ neutrũ scio. R Non igitur
amas amicos tuos: H Quo pact̾o eos possum amans animã non ama-¬
re: R Hoc modo quo pulices & cimices amas. H Animã me amare
dixi. non animalia. Rđut homines non st̃ amici tui aut eos non
amas. Omĩs enim homo animal. & ammalia te non amare dixisti.

Expanded text:
dicam, Sat est: non enim credo me scire aliquid sic, quomodo scire Deum desidero. dicam, Sat est: non enim credo me scire aliquid sic, quomodo scire Deum desidero. R. Quid ergo agimus? Nonne censes prius tibi esse sciendum, quomodo tibi Deum scire satis sit, quo cum perveneris non amplius quaeras? A. Censeo quidem; sed quo pacto fieri possit, non video. Quid enim Deo simile unquam intellexi, ut possim dicere, Quomodo hoc intelligo, sic volo intelligere Deum? R. Qui nondum Deum nosti, unde nosti nihil te nosse Deo simile? A. Quia si aliquid Deo simile scirem, sine dubio id amarem; nunc autem nihil aliud amo quam Deum et animam, quorum neutrum scio. R. Non igitur amas amicos tuos? A. Quo pacto eos possum, amans animam, non amare? R. Hoc modo ergo et pulices et cimices amas? A. Animam me amare dixi, non animalia. R. Aut homines non sunt amici tui, aut eos non amas: omnis enim homo est animal, et animalia te non amare dixisti.
Abbreviated transcription (Latin):
flui alicuiꝰ appetitio.tu ipse me munda: & fac idoneũ ad uiden¬
di te. Ceterũ de salute huiꝰ mortalis corporis mei. quandui nes¬
cio quid mͥ ex eo utile sit. uel eis qͦs diligo. tibi illud cõmitto ꝑat̾
sapientissime atq optime. E pro eo quod ad tempꝰ ad monueris de-¬
precabor. Tantũ oro excellentissimã clementiã tuã. ut me pae¬
nitus ad te conuertas nichilq michi repugnare facias tenden-¬
ti ad te: iubeasq me d̾r hoc ipsũ corpus agd atq porto purũ.
magnanimũ. iustũ. prudentẽq esse. perfectũq amatore̾ ꝑcep-¬
torẽq sapientiae tuae. & dignũ habitatione atq habitatorem
ergo scire uis:
Hhaec ipsa omĩa quae oraui. R Breuiter
ea collige. A Dm̃ & animã scire cupio. R¬
RErgo incipe querere. sed prius explica quomͦ si tibi demonstret᷑ ds.
possis cticere. sat est. A Nescio qͦ modo michi demonstrari debeat. ut

Expanded text:
erflui alicujus appetitio, tu ipse me munda, et fac idoneum ad videnerflui alicujus appetitio, tu ipse me munda, et fac idoneum ad videndum te. Caeterum de salute hujus mortalis corporis mei, quamdiu nescio quid mihi ex eo utile sit, vel eis quos diligo, tibi illud committo, Pater sapientissime atque optime, et pro eo quod ad tempus admonueris deprecabor: tantum oro excellentissimam clementiam tuam, ut me penitus ad te convertas, nihilque mihi repugnare facias tendenti ad te, jubeasque me dum hoc ipsum corpus ago atque porto, purum, magnanimum, justum, prudentemque esse, perfectumque amatorem perceptoremque sapientiae tuae, et dignum habitatione, atque habitatorem ergo scire vis? A. Haec ipsa omnia quae oravi. R. Breviter ea collige. A. Deum et animam scire cupio. RR. Ergo incipe quaerere. Sed prius explica quomodo tibi si demonstretur Deus, possis dicere, Sat est. A. Nescio quomodo mihi demonstrari debeat, ut
Abbreviated transcription (Latin):
accepert̃ alienũ. Ad te mͥ redeundu ẽẽ sentio. Pateat michi
pulsanti ianua tua: quomͦ ad te ꝑueniat᷑ doce me. Nichil ali:¬
ud habeo qua uoluntatẽ. Nichil aliud scio. nisi fluxa & cadu¬
ca spernenda e̾e: certa & aet̾na requirenda. Hoc facio pater.
quia hoc solum noui: s unde ad te perueniat᷑ ignoro. Tu
michi suggere. tu ostende. tu uiaticũ prȩbe. Si fide te inue¬
it qui ad te refugiunt. fidem da: si uirtute uirt
si scientia scientiã. Auge in me fidẽ. auge spem. auge carita¬
tem. O ad miranda &. singularis bonitas tua. Ad te anibio. & qͥb
reb ad te ambiat᷑ a te rursũ peto. Tu enĩ si deseris per̾itur. s
ñ deseris: quia tues sũmum bonũ. quod nemo recte quaesiuit
& minime inuenit: om̃is autẽ rect̾e quęsiit que tu rec̾te
querenti mͥ te nichil aliud ꝓ te occurrat. Si nichil aliud de¬
sidero qũa te: inueniã te. iam quȩso pat̾.Si aũ est in me suꝑ¬

Expanded text:
acceperunt alienum. Ad te mihi redeundum esse sentio: pateat mihi acceperunt alienum. Ad te mihi redeundum esse sentio: pateat mihi pulsanti janua tua; quomodo ad te perveniatur doce me. Nihil aliud habeo quam voluntatem; nihil aliud scio nisi fluxa et caduca spernenda esse; certa et aeterna requirenda. Hoc facio, Pater, quia hoc solum novi; sed unde ad te perveniatur ignoro. Tu mihi suggere, tu ostende, tu viaticum praebe. Si fide te inveniunt qui ad te refugiunt, fidem da; si virtute, virtutem; si scientia, scientiam. Auge in me fidem, auge spem, auge charitatem. O admiranda et singularis bonitas tua! 6. Ad te ambio, et quibus rebus ad te ambiatur, a te rursum peto. Tu enim si deseris, peritur: sed non deseris, quia tu es summum bonum, quod nemo recto quaesivit, et minime invenit. Omnis autem recte quaesivit, quem tu recte quaerenti te mihi nihil aliud pro te occurrat. Si nihil aliud desidero quam te, inveniam te jam, quaeso, Pater. Si autem est in me sup
Abbreviated transcription (Latin):
sub quo totum. inquo totũ. cũ quo totũ est. Qui fecisti hominẽ
ad imaginẽ & similitudinẽ tuam. qd qui se ipse nouit agnoscit.
mea spes mea. res mea: honor meus. domus mea. patria mea salus
mea. lur mea. uita mea. ex audi exaudi exaudi me: more illo tuo
paucis notissimo. Iam te sołu amo. te sołu sequor. te sołu quaero. tibi
soli seruire ꝑaratꝰ sũ: quia tu solus iuste dñaris. tui iuris e̾e cupio.
e quaeso atq impera quicqͥd uis: sed sana & aperi aui
as quib uoces tuas audiã. Sana & apperi oculos meos. quib nutꝰ
tuos uideã. Expelle a me insaniam. ut recognoscã te. Dimͥ quo
adtend̾a ut aspiciam te: & omĩa me spero quae iusseris e̾e factu¬
tis poenas dederim. satis inimicis tuis qͦs sub pedib habes ser¬
uierim. Satis fuerim fallaciarũ ludibriũ. Accipe me ab istis
fugientẽ famułi tuum. quia & isti me quando a te fugiebã

Expanded text:
Deus sub quo totum est, in quo totum est, cum quo totum est. Qui fecisti hominem Deus sub quo totum est, in quo totum est, cum quo totum est. Qui fecisti hominem ad imaginem et similitudinem tuam, quod qui se ipse novit agnoscit. Emea, spes mea, res mea, honor meus, domus mea, patria mea, salus mea, lux mea, vita mea. Exaudi, exaudi, exaudi me more illo tuo paucis notissimo. Nam te solum amo, te solum sequor, te solum quaero, tibi soli servire paratus sum, quia tu solus juste dominaris. Tui juris esse cupio, jube, quaeso, atque impera, quidquid vis; sed sana et aperi aures meas, quibus voces tuas audiam: Sana et aperi oculos meos, quibus nutus tuos videam: expelle a me insaniam, ut recognoscam te. Dic mihi, qua attendam, ut aspiciam te: et omnia me spero, quae jusseris, etis poenas dederim, satis inimicis tuis, quos sub pedibus habes, servierim, satis fuerim fallaciarum ludibrium. Accipe me ab istis fugientem famulum tuum, quia et isti me quando a te fugiebam
Abbreviated transcription (Latin):
ra pagunt: sol exercet diem: Iuna temperat noctẽ: om̃isq mund̃
ꝑ dies uicissitudine lucis n noctis. perm̃ses crementis detͥmentisq
lunarib. per annos ueris. estatis. autũni & hyemis sucessib. per
lustra perfectione cursus solaris per magnos orbes pecursu in ortus
suos fiderũ magnã rerum constantiã. qͦuantũ sensibilis materia
patitur temporũ ordinib replicationib q custodit. Cuiꝰ legibus
in aeuo stantib motꝰ instabilis rerum mutabiliũ perturbatus ẽẽ ñ
sinitur: frenisq circumeuntiũ seculoꝵ semper ad similitudinẽ stabi¬
litãs reuocat᷑. Cuiꝰ legib arbitriũ animae liberũ est. bonisq pre-¬
mia &s malis poenae. fixis per omĩa necessitatib distribute suÑ.
Aquo manant usq ad nos omĩa bona. Aquo cohercent᷑ a nobis
omia mala supra que nichil. extra que nichil. Sine quo nichilẽ

Expanded text:
ra peragunt, sol exercet diem, luna temperat noctem: omnisque mundus ra peragunt, sol exercet diem, luna temperat noctem: omnisque mundus per dies, vicissitudine lucis et noctis; per menses, incrementis decrementisque lunaribus; per annos, veris, aestatis, autumni et hiemis successionibus; per lustra, perfectione cursus solaris; per magnos orbes, recursu in ortus suos siderum, magnam rerum constantiam, quantum sensibilis materia patitur, temporum ordinibus replicationibusque custodit. Deus cujus legibus in aevo stantibus, motus instabilis rerum mutabilium perturbatus esse non sinitur, frenisque circumeuntium saeculorum semper ad similitudinem stabilitatis revocatur: cujus legibus arbitrium animae liberum est, bonisque praemia et malis poenae, fixis per omnia necessitatibus distributae sunt. Deus a quo manant usque ad nos omnia bona, a quo coercentur a nobis omnia mala. Deus supra quem nihil, extra quem nihil, sine quo nihil est.