comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ua dm̃ siue ẽ sacͥs placabimꝰ iram.
ud rear ult̾iꝯ. certe fortuna domusq
ospes ab incursu÷. uiuũt genit̾xq pateros.
Mirm patre audito. suspiria diꝑxit abimo
Pectore. nõ nutͥx ⁊ nõ concipit illd̾
ente nef̾as. aliquẽꝙ: tñ p̃sentit amorẽ.
repoĩtiq tenax qd̾ cũꝙ ẽ ortat ut ip̃i
ndicet. ⁊ gremio lãcrimantẽ tollit amili
cq ita complectens infirmis m̃eubͣ lac̃tis
Sedulitas erit aptatͥ. nec senciet unꝙͣ
Hoc pãt̃ exiliit gremio furibunda. thorũq
Ore p̃mẽs. discede p̃cor: miseroq pudori
ꝑce ait. instanti discede aut desme dixit:
Querere qͥd doleam. scelꝯ ẽ ꝙ scire laboras.
orret anus. tremulasq manꝯ annisq metuq
endit. ⁊ ante pedes suplex ꝓcumbi ⁊ alũne
mado blandit᷑. modo sinõ conscia fiat
erret.⁊ indicium laquei cepteq minat᷑
ortis.⁊ officiũ cõmisso spondet amori.
xtulit illa cap̃t. lacͥmis inpleuit obortis

Expanded text:
ra deum sive est, sacris placabilis ira. ra deum sive est, sacris placabilis ira. Quid rear ulterius ? Certe fortuna domusque sospes et in cursu est, vivit genetrixque paterque.” Myrrha, patre audito, suspiria duxit ab imo pectore. Nec nutrix etiamnum concipit ullum mente nefas, aliquemque tamen praesentit amorem; propositique tenax, quodcumque est, orat, ut ipsi indicet, et gremio lacrimantem tollit anili atque ita complectens infirmis membra lacertis sedulitas erit apta tibi, nec sentiet umquam hoc pater.” Exsiluit gremio furibunda torumque ore premens “discede, precor, miseroque pudori parce!” ait. Instanti “discede, aut desine” dixit “quaerere, quid doleam: scelus est, quod scire laboras.” Horret anus tremulasque manus annisque metuque tendit et ante pedes supplex procumbit alumnae et modo blanditur, modo, si non conscia fiat, terret; et indicium laquei coeptaeque minatur mortis et officium commisso spondet amori. Extulit illa caput lacrimisque implevit obortis
Abbreviated transcription (Latin):
Pors ꝓlac. erigitur. laq̃oq ĩ nect̃e fauces
estinat. ⁊ zona sũmo deposte iͥeiuneta.
aie ualle c̾inara. causãq incellige motͣtis
nx̃ ⁊ aptabat pallenti uincła collo
Murmura uerboꝵ fidas nut᷑tis adaures
uenisse ferũt. lim̃ seruantis aliie.
uigit anꝯ. resenitq fores. mortisq ꝑatã
ntr᷑um̃ta uideuslspacio õtlamat eodẽ.
Soq ferit scinditis sinꝯ. eieptaq collo
& incła dilaniat᷑. cunc deniq fiere uetaũ:
Tunc dare conplexꝯ: laqueiq iequirere causã.
Muta silet uugo. s̃nimq in mota tuetur.
d̾prensa dolesit rande conamina mortis.
nstat anꝯ.canosq suos ⁊ inania nudãs
bera: ꝑcunas: alim̃taq pͥma p̃cat᷑.
t sibi comittat quias dolet. illa iogantẽ
ũsata gemit. certa ẽ ex quirere nutrix.
Mec solã spond̾e fidẽ. dic inqͥt opemq
Me siñ fr̃ẽ tͥ. nõ ẽ mã pigra seneccꝰ.
Seu furor ẽ. habeo ꝙ cirminẽ sanet ⁊ herbis.
Siue aliquis nocuit. magico lustrabere ritu.

Expanded text:
fauces destinat et zona summo de poste revincta “care vale Cinyra causamque intellege mortis!” dixit et aptabat pallenti vincula collo. Murmura verborum fidas nutricis ad aures pervenisse ferunt limen servantis alumnae. Surgit anus reseratque fores, mortisque paratae instrumenta videns spatio conclamat eodem seque ferit scinditque sinus ereptaque collo vincula dilaniat. Tum denique flere vacavit, tum dare complexus laqueique requirere causam. Muta silet virgo terramque inmota tuetur et deprensa dolet tardae conamina mortis. Instat anus canosque suos et inania nudans ubera per cunas alimentaque prima precatur, ut sibi committat, quidquid dolet. Illa rogantem aversata gemit. Certa est exquirere nutrix nec solam spondere fidem: “dic” inquit “opemque me sine ferre tibi; non est mea pigra senectus. Seu furor est, habeo, quae carmine sanet et herbis, sive aliquis nocuit, magico lustrabere ritu,
Abbreviated transcription (Latin):
orꝑa ueste leuant.⁊ sucgo pinguis oliu̾e
plendescũt. latiq susunt cercamina discaͣ
uẽ pͣꝰ acrias libratũ phebꝰ mau̾ras
isit. ⁊ oꝑpĩtas disiccit pondere nubes.
ecidit insolidã longo pꝰ cuꝑe tram
ondꝰ. ⁊ exibuit iunctã cũ iuiribꝯ artẽ
rocinꝰ in prudens actusq cupidĩe lusꝯ
ollere cẽnarides ortẽ ꝓptrabat. at illũ
uri repcusso subiecit maoit tellꝰ
nuultꝰ iacĩte tuos. expalluit equ̾e᷑
uã puer ip̃e ds̾. collapsosq excipit artꝯ
mͦ te iesouet. mͦ trutia uulña sicat
ũc̃ anmã admotis fugientẽ sustinet ħbis
il ꝓsunt artes. erat in medicabiłe uulnꝰ.
siquis uiolas ruguoq papaũa morto
iliaq infringat: fuluis herencia lingais:

Expanded text:
veste levant et suco pinguis olivi veste levant et suco pinguis olivi splendescunt latique ineunt certamina disci. Quem prius aerias libratum Phoebus in auras misit et oppositas disiecit pondere nubes. Reccidit in solidam longo post tempore terram ondus et exhibuit iunctam cum viribus artem. Protinus imprudens actusque cupidine lusus tollere Taenarides orbem properabat. At illum dura repercusso subiecit verbere tellus in vultus, Hyacinthe, tuos. Expalluit aeque uam puer ipse deus  te refovet, modo tristia vulnera siccat, nunc animam admotis fugientem sustinet herbis. Nil prosunt artes: erat inmedicabile vulnus. Ut siquis violas rigidumve papaver in horto liliaque infringat fulvis horrentia linguis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsaq alcͤgreis uiccͥtia sulmina campis
uẽ opꝯ ẽ leuiore lira. puerosq omamꝰ
ilectos suꝑis. inconceiisq puellas
gnibꝰ actonitas hneruisse libidine penã
qd̾ erat᷑ malet: nulla tñ alite ũt
ignat᷑ꝰ nͥ que port sua fulmina t̃re.
et mora ꝑcusso mendacibꝯ aere pennis
rrip̃ iliadẽ. qui nũc qͦ pocula miscet
nuitaq iou nectar uinone ministitit.
Te quoq amiclide posuiss inethere phebꝯ¬
ristia si spaciũ ponendi fata dedissent.
ua licet et̾riꝰ tñ est quociensq repellit
er hyemẽ. pͥiscieq aries succedit aquoso
uͭ  tociens oreris. uridiq incespite flores
pe m̃s añ om̃s ge̾nitor dileyit. ⁊ orbe
nmedio põiti caruerunt p̃side delphi.
õ tenusse canes. nõ ꝑiuga montis inq̃
re comes. longaq alit assuetudine fia̾mas
ãmq fere mediꝯ titã. uenientis  acceᷤᷤ¬
octis erat. spacioq ꝑĩ distabat utͥnq poud¬

Expanded text:
arsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: arsaque Phlegraeis victricia fulmina campis: nunc opus est leviore lyra, puerosque canamus dilectos superis, inconcessisque puellas ignibus attonitas meruisse libidine poenamd erat, mallet. Nulla tam alite verti Dignatur, nisi que poterat sua fulmina ferre. Nec mora, percusso mendacibus acte pennis Accipit Yliadem, qui nunc quoque pocula miscet, invitaque Iovi nectar Iunone ministrat. Te quoque, Amyclide, posuisset in aethere Phoebristia si spatium ponendi fata dedissent. Qua licet, aeternus tamen es: quotiensque repellit ver hiemem piscique aries succedit aquoso, tu totiens oreris viridique in caespite flores. Te meus ante omnes genitor dilexit, et orbe in medio positi caruerunt praeside Delphi, non tenuisse canes, non per iuga montis iniqui ire comes, longaque alit adsuetudine flammas. Iamque fere medius Titan venientis et actae noctis erat spatioque pari distabat utrimque
Abbreviated transcription (Latin):
oncaua lutorq ferbant brachia cancͥ.
essꝰ iherbosa posuit sua corꝑa t̃ra
eruus ⁊ arborea frigꝰ ducebat ab unbͣ
Nunc puer inprudens iaculo ciparisꝯ acuto
uixit. ⁊ ut seuo morientẽ uulnere uidit:
Selle mori statuit. q̃ nõ salacia phebꝯ
Dix̃. ⁊ ut leuĩt ꝓ mat̾iaq doleret
Ammonuit gemit ille tñ. munusq sup̃mũ
oc petit a suꝑis. ut t̾ꝑe lugeat om̃i.
amq ꝑim̃sos egesto sanguine fletus
nuirdẽ ũci ceꝑunt menbra colorem
mͦ qui niuea pendebãt fronte capilli
orrida cesaries fieri sũptoq rigore.
id̾eum. gͣcili spectare cacumĩe celum
Concilio mediꝯ turba uolutrũq sedebat
Sc satis in pulsas cẽptarat pollice cordas
ꝙ sensit uarios. quãiuis diñsa sonarẽt
Concordare masos ħ nocẽ carmine mõu̾it
Ab ioue musa parens cẽdũt iouis omĩa regno
Carmina nr̃a mo̾ue. iouis ẽ m sepe potestas
Dicta pͥꝯ cetimꝰ plect᷑ gnauiore gigantes

Expanded text:
concava litorei fervebant bracchia cancri: concava litorei fervebant bracchia cancri: fessus in herbosa posuit sua corpora terra cervus et arborea frigus ducebat ab umbra. Hunc puer imprudens iaculo Cyparissus acuto fixit; et ut saevo morientem vulnere vidit, velle mori statuit. Quae non solacia Phoebus dixit et ut leviter pro materiaque doleret, admonuit! Gemit ille tamen munusque supremum hoc petit a superis, ut tempore lugeat omni. Iamque per inmensos egesto sanguine fletus in viridem verti coeperunt membra colorem, et modo qui nivea pendebant fronte capilli, horrida caesaries fieri sumptoque rigore sidereum gracili spectare cacumine caelum. concilio medius turba volucrumque sedebat. Ut satis impulsas temptavit pollice chordas et sensit varios, quamvis diversa sonarent, concordare modos, hoc vocem carmine movit: “Ab Iove, Musa parens, cedunt Iovis omnia regno! carmina nostra move! Iovis est mihi saepe potestas dicta prius: cecini plectro graviore Gigantas
Abbreviated transcription (Latin):
xuit hac hominẽ. trũ coq induruit illo.
uẽ arbor. puer añ deo dilectus ab illo
ui citharã neruis. ⁊ neruis tenꝑat arcũ.
amq sac̃ nimphis carchea tenentib arua
ngens c̾uus erat. lateq patentibꝰ altas
p̃e suo capiti. p̃bebat cornibꝰ unbras
ornua fulgebant auro. d̾missaq marmos
endebãt tereti gẽmata monilia collo.
ulla suꝑ frontẽ ꝑuis argentea loris
incta mouebat᷑. ꝑilesq nitore nitebant
uribꝰ ingeminis c̾cũ eaua tenꝑa ba
sͦq metu uacuis: naturaliq pauore
epoĩto: celebrare domos mulcendaq colla¬
uãlib ĩgnotis manibꝰ p̃bere solebat.
 tñ añ alios oc̃e̾ pulcherrime gentis
uitꝰ erat criparisset. tu pabula ceruũ
dnoua. tu liquidi ducebas fontis adundã.
u mͦ texebas uarios ꝑcornua flores
unc eques int̃go residẽs. huc letꝯ ⁊ illuc
ollia purpureis frenabas ora capistris.
stus erat. mediꝯq dies. solisq uapore

Expanded text:
exuit hac hominem truncoque induruit illo'. exuit hac hominem truncoque induruit illo'. nunc arbor, puer ante deo dilectus ab illo, qui citharam nervis et nervis temperat arcum. Namque sacer nymphis Carthaea tenentibus arva ingens cervus erat, lateque patentibus altas ipse suo capiti praebebat cornibus umbras. Cornua fulgebant auro, demissaque in armos pendebant tereti gemmata monilia collo. Bulla super frontem parvis argentea loris vincta movebatur parilique aetate: nitebant uribus e geminis circum cava tempora bacae. Isque metu vacuus naturalique pavore deposito celebrare domos mulcendaque collauamlibet ignotis manibus praebere solebat. Sed tamen ante alios, Ceae pulcherrime gentis, gratus erat, Cyparisse, tibi. Tu pabula cervum ad nova, tu liquidi ducebas fontis ad undam, tu modo nectebas varios per cornua flores, nunc eques in tergo residens huc laetus et illuc mollia purpureis frenabas ora capistris. Aestus erat mediusque dies, solisque vapore
Abbreviated transcription (Latin):
tatis breueᷤ uer ⁊ pͥmos carꝑe flores.
ollis erat. collemq suꝑ planissima campi
rea . qͣ uiridẽ faciebant graminis herbe.
Umbra loco d̾eiat. qͣ postꝙͣ ꝑte resedit
Diis genitꝯ uates. ⁊ fila sonancia mouit.
Smbra loco uenit. nõ caonis affuit arbor
Nõ nemꝯ heliadũ. nõ fiondibꝰ esculꝰ altis
Nec tihie molles. nec fagus. ⁊ ĩnuba laurꝯ
edrili fragiles.⁊ fraxinꝯ utilis hastis.
ine nodisq abies. curuataq glandibꝯ ilex.
platanꝯ gemalis. acerq coloribꝰ mpar.
nnicoleq simł salices. ⁊ aquatica lotosͥ
petuoq uirẽs buxꝰ. tenuesq miricteͣ
bicolor mirtꝰ. ⁊ bacis cerula ficꝰ.
osqͦ fiexipedes hede̾ uenistis. ⁊ una
anpinẽe uites. ⁊ amicte uitibꝰ ulmi.
rniq ⁊ picee. pomoq honerata rubent
rbumꝰ.⁊ lente uictoris p̃mia palme
succinta comas. hirsutaq uertice pinꝯ
uita dm̃ ᷤᷤ mat siquidẽ cibeleius att̾is

Expanded text:
aetatis breve ver et primos carpere flores. aetatis breve ver et primos carpere flores. Collis erat collemque super planissima campi area, quam viridem faciebant graminis herbae. Umbra loco deerat: qua postquam parte resedit dis genitus vates et fila sonantia movit, umbra loco venit. Non Chaonis afuit arbor. non nemus Heliadum, non frondibus aesculus altis, nec tiliae molles, nec fagus et innuba laurus, et coryli fragiles et fraxinus utilis hastis enodisque abies curuataque glandibus ilex et platanus genialis acerque cultoribus impar amnicolaeque simul salices et aquatica lotos perpetuoque uirens buxus tenuesque myricae et bicolor myrtus et bacis caerula tinus. Vos quoque, flexipedes hederae, uenistis et una pampineae uites et amicae uitibus ulmi ornique et piceae pomoque onerata rubenti arbutus et lentae, uictoris praemia, palmae et succincta comas hirsutaque uertice pinus, grata deum matri, siquidem Cybeleius Attis
Abbreviated transcription (Latin):
Questa suo. qͥ eĩ nisi se quereret᷑ amatã.
Quã tͥa qui timidꝰ medio portante cathenas
Colla canis uidit. qͣuẽ nõ pauor añ relinꝗͣ.
Quiq inse cͥmen tͣyit. uoluitq uideri
Ilenos. ẽẽ nocens. tu quoq o confiya figma
nfelix lechea tuquintissima quona.
ectora. nũc lapidos. quoc humida sustin ide s¬
uantẽ frustraq it̾um transire uolentẽ
titor arguenit. septẽ tñ ille diebꝯ¬
ͥ  ͫ qualidꝰ in ripa cereris sine munẽ sedit.
Cura. dolorq animi. lacͥmeq alim̃ta fuere.
Esse deos herebi crudeles q̃stus. in altã
Se recipit rodopẽ. pulsumqͣ aqͥlonibꝯ hemũ
Terciꝯ equoreis inclusũ piscͥib̾ꝯ annũ
Finierat titan. omnẽq iefugãt orphen
Femineã ueñem. seuꝙ male cessernt illi
S iue fidẽ dederat. multas tñ ardor habebat
ung̾e se uati mnultͣe doluere repulse¬
i  hͦ uẽ eciã traẽ ppłis fuit auctos amorẽ
nteneros transferre mansᷤ. atraq iuuẽtã

Expanded text:
amatam? quam tria qui timidus, medio portante catenas, colla canis vidit, quem non pavor ante reliquit, quique in se crimen traxit voluitque videri Olenos esse nocens, tuque, o confisa figurae, infelix Lethaea, tuae, iunctissima quondam pectora, nunc lapides, quos umida sustinet Ide. Orantem frustraque iterum transire volentem portitor arcuerat. Septem tamen ille diebus squalidus in ripa Cereris sine munere sedit: cura dolorque animi lacrimaeque alimenta fuere. Esse deos Erebi crudeles questus, in altam se recipit Rhodopen pulsumque aquilonibus Haemum. Tertius aequoreis inclusum piscibus annum finierat Titan, omnemque refugerat Orpheus femineam venerem, seu quod male cesserat illi, sive fidem dederat. Multas tamen ardor habebat iungere se vati, multae doluere repulsae. Ille etiam Thracum populis fuit auctor amorem in teneros transferre mares citraque iuventam
Abbreviated transcription (Latin):
S t p̃sens speetẽ cinarã tangãq laquarq.
Osculaq ad moueã. sinil concedit᷑ ult᷑.
ltͣ qutẽ sꝑare aliqͥd potes inpia iurgo
ꝙ qdꝰ confundas. ⁊ iura ⁊ fiomĩa sentis:
Tu ne eris ⁊ matͥs pelex. ⁊ adult̃ai patͥs :
Tu ne soror natr genitͥxq uocab̾e fr̃isꝰ
Nec metua̾s atro c̾nitas angue sorores
Concubitu uetito nature pollue fedꝯ
elle prita. res ip̃a uetat. piꝰ ille memorq ẽ¬
ixer̾at.⁊ cinaras ꝙͣ copia digna ꝓcoꝵ
Quid faciat dubitare facit. scitat᷑ ab ip̃a N.¬
ominibꝰ dcis: cuiꝯ uelit essẽ mariti
lla silet ꝓͥmoq patͥs inuittibꝰ herens
Estuat ⁊ tepido suffund̾ lumina rore
Cirginei cinaras hoc credẽs cẽ timoris
Elere uetat. sictatq genas. atq oscla ñgit.
irra aitis nimiũ gaud. consultaq qualẽ
Optet habere uirũ. similẽ tͥ dixit. atna
õ intellectã uocẽ conlaudat: ⁊ eñs
cͣmisit uultꝰ scełis ł conscia uugo.
eccis erat mediũ. cuiasq ⁊ corꝑa sonnꝰ

Expanded text:
 praesens spectem Cinyram tangamque loquarque osculaque admoveam, si nil conceditur ultra. Ultra autem spectare aliquid potes, impia virgo? Et quot confundas et iura et nomina, sentis! Tune eris et matris paelex et adultera patris? Tune soror nati genetrixque vocabere fratris? Nec metues atro crinitas angue sorores,concubitu vetito naturae pollue foedus. Velle puta: res ipsa vetat. Pius ille memorque esDixerat, at Cinyras, quem copia digna procorum, quid faciat, dubitare facit, scitatur ab ipsa nominibus dictis, cuius velit esse mariti. Illa silet primo, patriisque in vultibus haerens aestuat et tepido suffundit lumina rore. Virginei Cinyras haec credens esse timoris, flere vetat siccatque genas atque oscula iungit. Myrrha datis nimium gaudet: consultaque, qualem optet habere virum, “similem tibi” dixit. At ille non intellectam vocem conlaudat et “estodemisit vultus sceleris sibi conscia virgo. Noctis erat medium, curasque et corpora somnus
Abbreviated transcription (Latin):
ura dedit leges. ⁊ qd̾ natura remicat᷑
nuida uira negant. gentes tñ ẽe ferunt᷑
nquibꝰ ⁊ nato genitx. ⁊ nata par̾enti  s¬
ungit᷑ ut pietas geminato ciescat amore.
M e miserã ꝙ nõ nasci mͥ contigit illic.
Fortunaq loci ledor. quid inista reuoluor
S pes iĩdicte discrdite dignꝯ amari

Expanded text:
cura dedit leges, et quod natura remittit, cura dedit leges, et quod natura remittit, invida iura negant. Gentes tamen esse feruntur, in quibus et nato genetrix et nata parenti iungitur, ut pietas geminato crescat amore. Me miseram, quod non nasci mihi contigit illic, fortunaque loci laedor! — Quid in ista revolvor? Spes interdictae discedite! Dignus amari
Abbreviated transcription (Latin):
ratulor huic t̾re: ꝙ abest regionibꝰ illis
ue tantũ genuere nefas. sit diues amonio
innamaq costũq suñ. sudataq ligno
ura ferat. floresq alios. pacheia tellꝯ
ũ ferat ⁊ mirra. tanti noua nõ fuit arbor
p̃e negat nocuisse tͥ sua tela cupido
iris. facesq suas abcrimine uendĩcat isto.
cipite ce stigio. ⁊ timidis aflauit echĩnis.
tribꝯ una soror. scelꝰ ẽ odisse parentẽ
ie amor ẽ odio maiꝯ scelus. undiq loct
eͣcupiunt ꝓceres. tetoq oriente iuuentꝰ.
dtalami certam̃ad ex om̃ibꝯ unum
lige mirra uirũ. dum nõ sit inomũbꝰ unꝰ
la quidẽ sensit. fedoq ieͣpũgn̾at amori
sec̃ quo mẽte feror. quid molior. mqͥt
nĩ p̃cor ⁊ pietas: sacintaq uira parentũ
et̾a delicto. nec habet᷑ turpe iuuence
erre patrẽ tergo. fit equo sua filia comũx
uasq cirau̾it init pecudes caꝑ. ip̃aͣq cuiꝯ
emine concepta ex ille coñcuit ales.
elices quib ꝯuta licent. humana malignoͣs

Expanded text:
ratulor huic terrae, quod abest regionibus illis, quae tantum genuere nefas. Sit dives amomo cinnamaque costumque suum sudataque ligno tura ferat floresque alios Panchaia tellus, dum ferat et murram: tanti nova non fuit arbor. Ipse negat nocuisse tibi sua tela Cupido, Myrrha, facesque suas a crimine vindicat isto. Stipite te Stygio tumidisque adflavit echidnis e tribus una soror. Scelus est odisse parentem: hic amor est odio maius scelus. Undique lecti te cupiunt proceres, totoque oriente iuventus ad thalami certamen adest. Ex omnibus unum elige, Myrrha, virum: dum ne sit in omnibus unus. Illa quidem sentit foedoque repugnat amori et secum “quo mente feror? quid molior?” inquit: “di, precor, et pietas sacrataque iura parentum, cetera delicto. Nec habetur turpe iuvencae ferre patrem tergo, fit equo sua filia coniunx, quasque creavit init pecudes caper, ipsaque, cuius semine concepta est, ex illo concipit ales. Felices, quibus ista licent! Humana malignas
Abbreviated transcription (Latin):
e thera digreditur. ciconũq ymenes adoras
Tendit: ⁊ orphea ne quicꝙ᷑ uare uant᷑.
affunt ille quidẽ. s net sollempnia ũba
Nec letos uulto. ne felix atͥtulit om̃e.
F axquaꝙ ꝙͣ tenuit lacmoło striduła fumo
&. sq fuit. nullosq inuenit motibꝰ ignes.
exit anpicio grauior. nã nupta ꝑserbas̾
Dũ noua naiadũ turba comitata uagat᷑¬
Oͥ ccditꝰ intalo serpentis dente ꝓecepto
Quã satis ad suꝑas postꝙͣ rodopcio auras

Expanded text:
ethera digreditur Ciconumque Hymenaeus ad oras tendit et Orphea nequiquam voce vocatur. Adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba nec laetos vultus nec felix attulit omen. Fax quoque, quam tenuit, lacrimoso stridula fumo usque fuit nullosque invenit motibus ignes. Exitus auspicio gravior: nam nupta per dum nova naiadum turba comitata vagatur, occidit in talum serpentis dente recepto. Quam satis ad superas postquam Rhodopeius auras
Abbreviated transcription (Latin):
Cuncta decent. nec nuda minꝯ formosa uidet᷑
Coslocat hanc stratis concha si domide tĩctis
Aipellatq tori sociam. aclinataq colla
Mollibꝯ in plumis tanꝙͣ sensura reponit.
¶Festa dies ueñis tota celeberruma cypͦ
Uenerat. ⁊ blandis inducte cornibꝰ aurũ
onciderant iete niuea geruice iuuence
huraq fumabant c̃ mune fuct ad aras
Consticitqz timide sidii dare cuncta potestis
it conuix opto nõ ausꝯ eburnea u̾go smil¬
icere pigmaliõ simił mã dix̃ eburnet᷑.¬

Expanded text:
ta decent: nec nuda minus formosa videtur. Conlocat hanc stratis concha Sidonide tinctis appellatque tori sociam, acclinataque colla mollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. Festa dies Veneris tota celeberrima Cypro venerat, et pandis inductae cornibus aurum conciderant ictae nivea cervice iuvencae, turaque fumabant: cum munere functus ad aras constitit et timide, “si di dare cuncta potestis, sit coniunx, opto” non ausus “eburnea virgo” dicere Pygmalio
Abbreviated transcription (Latin):
ue m̃a culpa tñ. nͥa lusisse uocari
ulpa potest. nͥ culpa poceit ⁊ amasse uocari
Itq utinã ꝓte iitã tetũꝙ liceret
eddere. quod̾ qm̃ fatali lege tenem᷑
Senꝑ eris metũ. memoriq herebis in ore
e lur pulsa manu. te carmina nr̃a sonabũt
Flosq nouus scͥpto gemitꝰ inmitabe̾ nĩos
enpꝰ ⁊ ilis erit quo se fortissimꝰ heros
adat in hunic flore. folioq legatur eode ̃.
alia dũ uero memorant᷑ appolinis ore:
Ecce eruor qui fusꝯ hums signauerat herba
Desinit eẽ crnor. tirioq nitencior ostro
Eios orit᷑. formãq capit: quã lilia. si nõ

Expanded text:
 lusisse vocari culpa potest, nisi culpa potest et amasse vocari. Atque utinam merito vitam tecumque liceret reddere! Quod quoniam fatali lege tenemur, semper eris mecum memorique haerebis in ore. Te lyra pulsa manu, te carmina nostra sonabunt, flosque novus scripto gemitus imitabere noset illud erit, quo se fortissimus heros addat in hunc florem folioque legatur eodem.” Talia dum vero memorantur Apollinis ore, ecce cruor, qui fusus humo signaverat herbas, desinit esse cruor, Tyrioque nitentior ostro flos oritur form
Abbreviated transcription (Latin):
xilio penã pocio ge̾ns inpia pendat
el nece. uł siꝙͥͣ medium: mortisq fugeq
uĩ dubitat quo mutet eos. ad cornua uultũ
lex̃. ⁊ admonita ẽ ħ illis posse relinqͥ
randiaq intoruos transformat m̃bra uiuẽcos
ũt tñ obscene ueñem ꝓ petias ause
sse negare deam. ꝓqua sua numĩs ira

Expanded text:
ia pendat, vel nece, vel siquid medium est mortisque fugaeque. Dum dubitat, quo mutet eos, ad cornua vultum flexit et admonita est haec illis posse relinqui: grandiaque in torvos transformat membra iuvencos. Sunt tamen obscenae Venerem Propoetides ausae esse negare deam. Pro quo sua, numinis ira,
Abbreviated transcription (Latin):
Aipellatq tori sociam. adinataq colla
ollibꝯ in plumis tanꝙͣ sensura reponit.
esta dies ueñis tõta celeberrima cypͣ
enerat ⁊ blandis iunducte cornibꝰ aurũ
onciderant icte niuea ceruice iuuence
huraq fumabant. c̃ mune fucto ad aras
onsticitr timide. sidii dare cuncta potestis

Expanded text:
atque tori sociam, acclinataque colla mollibus in plumis, tamquam sensura, reponit. Festa dies Veneris tota celeberrima Cypro venerat, et pandis inductae cornibus aurum conciderant ictae nivea cervice iuvencae, turaque fumabant: cum munere functus ad aras constitit et timide, “si di dare cuncta
Abbreviated transcription (Latin):
dmouet os ĩtum. manibꝯ qͦ pectora tẽptat
ẽpcatũ mollescit ebur. poĩtoq rigore
ubsedit digitis. ceditq. ut himetia sole
era remollescit. multas q̃ pollice tacta
ertit᷑ in facies. ip̃oq fit utił usu
um stupet. ⁊ dubie gaud. falliq ueret᷑
zursꝯ amans. rursꝯq manu sua uota retͣctat
Corpꝯ erat. saliunt tp̃ptate pollice uene
unc uͦ paphiꝯ plenissima concipit heros
erba quibꝰ uesu grates agat. oraq tandẽ
re suo nõ falsa p̃mit. dataq oscula uͥgo
ensit. ⁊ erubuit. timidũq ad lumĩa lum̃
itollens. ꝑit̾ c̃ celo iudit amantem.
oniigio ꝙ fecit adest dã. iͥamq coactis
ornibꝰ inplenũ nouies lunaribꝰ orbem
lla phaphõ genuit. d̾ quo tenet insula nm̃
ditus hacꝰ ałe qui si siñ ꝓle fuiss
ut m̃a si ur̃as mulcebãt carmina mentes
esit inhac michi ꝑte fides. nec credite factũ.
el si credetis. facti qͦ credite penã
i tñ aͣdͥmisum sinit hoc natura uideri.¬

Expanded text:
pectora temptat: temptatum mollescit ebur positoque rigore subsidit digitis ceditque, ut Hymettia sole cera remollescit tractataque pollice multas flectitur in facies ipsoque fit utilis usu. Dum stupet et dubie gaudet fallique veretur, rursus amans rursusque manu sua vota retractat. Corpus erat: saliunt temptatae pollice venae. Tum vero Paphius plenissima concipit heros verba, quibus Veneri grates agat, oraque tandem ore suo non falsa premit: dataque oscula virgo sensit et erubuit timidumque ad lumina lumen attollens pariter cum caelo vidit amantem. Coniugio, quod fecit, adest dea. Iamque coactis cornibus in plenum noviens lunaribus orbem illa Paphon genuit, de qua tenet insula nomen. Editus hac ille est, qui, si sine prole fuisset, Aut, mea si vestras mulcebunt carmina mentes, desit in hac mihi parte fides, nec credite factum, vel, si credetis, facti quoque credite poenam. Si tamen admissum sinit hoc natura videri
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ credit tactis digitos insidere menbris
ꝙ metuit p̃ssos ueniat ne liuor martꝯ.
ꝙmͦ blandicias adibet. mͦ grata puellis
Munera fert illi. conchas. teretesq lapillos
ꝙ paruas uolucres. ⁊ flores mille colloꝵ
Riliaq ⁊ pietas pilas. ⁊ͣ arbore lapsas
Euadum lacͥmas. ornat quoq uestibꝰ artn.
Dat digitis gẽmas. dat longa monilia collo

Expanded text:
tactis digitos insidere membris, et metuit, pressos veniat ne livor in artus. Et modo blanditias adhibet, modo grata puellis munera fert illi conchas teretesque lapillos et parvas volucres et flores mille colorum liliaque pictasque pilas et ab arbore lapsas Heliadum lacrimas; ornat quoque vestibus artus, dat digi
Abbreviated transcription (Latin):
olle redire mͥ. leto gaudete duoꝵ.
alia dicentẽ. ntruosq aduerba mouentẽ ⁊¬
xangues flebant anime. nec tantalꝰ undã
aptauit refugam. stupuitq ixionis orbie.
ec caͬpsere iecurͥ uolucres. urnisq uacãrũt
elides. inq tuo sedisti sisiphe sayo
unc pͥmũ lacͥmis uictaꝵ carmine fama ẽ
umenidũ madiusse genas. nec regia coniũꝓ
Sustinet ⁊ oranti nec qͦui regit ima. negare
uridicẽq uocant. umnbras erat illa recentes
ñ. ⁊ incessit passu d̾ uulu̾e tardo.
Hanc sunl̾ ⁊ legẽ rodopeiꝯ accipit or phes
Ne fiecaat retio sua lumina. dones añnas
Exierit ualles: aut itrita dona fut᷑n
Carpit᷑ aeliuis ꝑmuta silencia tͣmes.
Arduue. obscum. caligĩe densꝰ opaca.
Nec ꝓcul adfuerant telluris margiue sũme.

Expanded text:
nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” nolle redire mihi: leto gaudete duorum.” Talia dicentem nervosque ad verba moventem exsangues flebant animae: nec Tantalus undam captavit refugam, stupuitque Ixionis orbis, nec carpsere iecur volucres, urnisque vacarunt Belides, inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo. Tunc primum lacrimis victarum carmine fama est Eumenidum maduisse genas. Nec regia coniunx sustinet oranti nec qui regit ima negare, Eurydicenque vocant. Umbras erat illa recentes inter et incessit passu de vulnere tardo. Hanc simul et legem Rhodopeius accipit Orpheus, ne flectat retro sua lumina, donec Avernas exierit valles: aut inrita dona futura. Carpitur acclivis per muta silentia trames, arduus, obscurus, caligine densus opaca. Nec procul afuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
q leues ppłos simulac̾q functa sepũlcͦ.
Isephonẽ adnt in amenaq regna tenentẽ
Umbraꝵ dñm. pulsisq ad carmina neruie
ic ait. ꝯp̃oiti sub t̾ra numina mundi:
si iicetꝙ̃ recidimꝰ: quicqͥ mortale ciramꝰ.
cilic: ⁊ falsi poĩtis ambagibo oris
era loq̾ sinitis: nõ huc ut opaca uiderẽ
artara descendi.nec uti uillosa colubris
ernaᷤᷤ medulei uincirẽ guit᷑a monst᷑
ausa uie coniũx. inꝙͣ calcata uenenũ:
iꝑa diffudit. crescentesq abstulit annos.
osse pati uolui. nec me tẽptasse negabo.
amaq si uet̾is nõ est mentita raꝑine:
os quoq unxit amor. ꝑeg̃o ħ loca pleua timoris.
cahos ħ ingens uastiq silencia regni.
miia debentur uob̾. paulumq morati.
eris au̾ ciciꝯ sedẽ ꝓperamꝯ adimã
endimꝯ huc om̃e ħ est domꝯ ultima. uosq
umani gñis longissima regna tenetis
quoq cũ iustos matura ꝑeg̃it annos
uris erit ur̃ĩ.ꝓmuñe poscimo usum.
d̾ sĩ fata negãt ueniã ꝓconiuige. c̃tũ:

Expanded text:
es populos simulacraque functa sepulcro Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem umbrarum dominum. Pulsisque ad carmina nervis sic ait: “O positi sub terra numina mundi, in quem reccidimus, quidquid mortale creamur, si licet et falsi positis ambagibus oris vera loqui sinitis, non huc, ut opaca viderem Tartara, descendi, nec uti villosa colubris terna Medusaei vincirem guttura monstri: causa viae est coniunx, in quam calcata venenum vipera diffudit crescentesque abstulit annos. Posse pati volui nec me temptasse negabo: famaque si veteris non est mentita rapinae, vos quoque iunxit Amor. Per ego haec loca plena timoris, per chaos hoc ingens vastique silentia regni, morati serius aut citius sedem properamus ad unam. Tendimus huc omnes, haec est domus ultima, vosque humani generis longissima regna tenetis. Haec quoque, cum iustos matura peregerit annos, iuris erit vestri: pro munere poscimus usum. Quod si fata negant veniam pro coniuge, certum est
Abbreviated transcription (Latin):
ncipit huic lic̾abas: in q̃ muncula dix̃
Uertis. ⁊ latͦ nͣctꝰ. ⁊ panda loq̃nti
Naris erat. squamasq cutis durata trahebat.
A libis stantes dum uult obũtere remos
nsiciũ resilire manꝯ breue uidit. ⁊ illas¬
am nõ eẽ mans. iam pinnas posse uoar
a   it᷑ a dextortas cupiẽs dare brachia funes
Binchĩa nõ habuit. truncoq fepanm ĩ undas
Corꝑe disiluit. faleita nouissima caudaͤ ÷
Q ualia diudie sinuant᷑ cornua lune¬
Endiqͦ᷑ dͥnt ͤ saltꝯ młtaq asꝑigĩe rorarit᷑.
Emergũtqr ũm. redeuntꝙ subequora rursꝰ.
Inqͥ. chori ludũt speciẽ. lasciuaq uctãt
Corꝑai acceptũ patulis mare naribi eflãt.
De modos uiginti tot enĩ mntis illa ferebat
R estabã solꝰ. pauidꝰ similisq tremẽt
orde metũ. chiamq tene delitus uullã

Expanded text:
ncipit huic Lycabas: “In quae miracula” dixit ncipit huic Lycabas: “In quae miracula” dixit “verteris?” et lati rictus et panda loquenti naris erat, squamamque cutis durata trahebat. At Libys obstantes dum vult obvertere remos, in spatium resilire manIam non esse manus, iam pinnas posse uocari. Alter, ad intortos cupiens dare bracchia funes, Bracchia non habuit truncoque repandus in undas Corpore desiluit; falcata nouissima cauda est, Qualia dimidiae sinuantur cornua lunUndique dant saltus multaque adspergine rorant emerguntque iterum redeuntque sub aequora rursus inque chori ludunt speciem lascivaque iactant corpora et acceptum patulis mare naribus efflant. De modo viginti tot enim ratis illa ferebat restabam solus. Pavidum gelidumque trementi “corde metum Diamque ten
Abbreviated transcription (Latin):
Tũc d̾s illudens tanꝙ̃ mͦ deniq frudẽ
Senserit̾. eyuyi pontũ fpectabat ad imnca.
ꝙ flẽt similie. nõ ħ mͥ lictora naute
ꝑmisistis ait. nõ ħ mͥ t̾ra rogata est.
Quo merui penã facco.. que gła uĩn est:
S i pacrũ iuuenes: si multi fallitis unũ :
Ridet. ⁊ inpellit: ꝓpantibꝰ equora i̾emis.
Otͥ nũc ip̃m᷑ neͣq enĩ p̃sencior illo
e st d̾s adiuro: tam me tͥ  uera referre
uam ueri maiora fide. stetit equore pupis.
T aut ałr ꝙͣ si sicũ ħauale teneret.
p̃i ad mirantos remoꝵ inuerb̾e ꝑstãt.
Selaq deducũt. geminaq ope currere tẽpcãr.
nꝑediunt ede remos. nexuq ieturuo als fi¬
erpũt.⁊ grauidis distingunt uela corĩb is
p̃e incemiferis frontẽ curundatꝰ uius̃
mnpineis agitat uelatã frondibꝰ hastã
nẽ cura tigres. simulaa̾ inania lincũ¬
ictarumq iacent fera corꝑa pantei.
iue timor. pͥmusq medõ nigresc̾e cepit
orꝑe. s p̃sso spine curuamine fieti¬

Expanded text:
denique fraudem senserit, e puppi pontum prospectat adunca et flenti similis “non haec mihi litora, nautae, promisistis” ait, “non haec mihi terra rogata est. Quo merui poenam facto? quae gloria vestra est, si puerum iuvenes, si multi fallitis unum?” ridet et impellit properantibus aequora remis. Per tibi nunc ipsum nec enim praesentior illo est deus adiuro, tam me tibi vera referre, quam veri maiora fide: stetit aequore puppis r quam si siccum navale teneret. Illi admirantes remorum in verbere perstant velaque deducunt geminaque ope currere temptant. mpediunt hederae remos nexuque recurvo serpunt et gravidis distinguunt vela corymbis. Ipse racemiferis frontem circumdatus uvis pampineis agitat velatam frondibus hastam. Quem circa tigres simulacraque inania lyncuictarumque iacent fera corpora panthesive timor, primusque Medon nigrescere coepit corpore et expresso spinae curvamine flecti. I
Abbreviated transcription (Latin):
mane fallaces ꝑꝙ oĩa numina iutãt
ic fore. meq iubent piote dare uela carmo.
D ͤ extͣ naxos enit. dextͣ mͥ linthea danti
Quud facis odemẽs quis te fu̾ror. inꝙͣ ofeltes.
Ose quisq tim leuã pete: maxima nutu
Pars mͥ significat. pars qͥd uelit aie susunt.
Obstupui. capiatq aliqͥs mod̾amina dixi.
Meq ministerio scełisq artisq remoui.
Increpor a cũntis. totumq ĩniurmuint agm̃.
Equibꝰ ethaliõ te sili omĩs mnunoꝰ
Nm̃ salꝯ poĩta est ait. ⁊ subit ip̃e. mm̃a

Expanded text:
mare fallaces perque omnia numina iurant ic fore meque iubent pictae dare uela carinae. Dextera Naxos erat; dextra mihi lintea danti: Quid facis, o demens? Quis te furor” inquit “Opheltes? Pro se quisque timet; “Laeuam pete” maxima nutu Pars mihi significat; pars quid uelit aure susurrat. Obstupui: “Capiat” que “aliquis moderamina” dixi Meque ministerio scelerisque artisque remoui. Increpor a cunctis totumque immurmurat agmen. quibus Aethalion: “Te scilicet omnis in uno Nostra salus posita est
Abbreviated transcription (Latin):
eciꝑe.⁊ calamo salientes duc̃e pisces.
ps illi sua censꝯ erat. cũ traderet aite
acipe quas habeo studis successor ⁊ heres
ixit opes. moriersq mͥ nichil ille reliꝙͥ
net̃ aquas. u nũ hoe possum apelłare patrũ.
ox ego: ne scepulis hererẽ semꝑ misce

Expanded text:
decipere et calamo salientes ducere pisces. decipere et calamo salientes ducere pisces. Ars illi sua census erat. Cum traderet artem, “accipe quas habeo, studii successor et heres,” dixit “opes.” Moriensque mihi nil ille reliquit praeter aquas: unum hoc possum appellare paternum. Mox ego, ne scopulis haererem sempe
Abbreviated transcription (Latin):
ũe auus. hũc athamas. hũc ceta curba suoꝵ¬
C ͤ ͥ ocipiũt dc̃is.frustqͣ inħibere łaborant.
Acrior admonitu est. ⁊rinaturq. rͥetenta ᷑ :
ꝙcrescit. rabies. moderaminaq ip̃a nocebãt
Sic ego torrentẽ: qua n il obstabat eunti
D euiꝯ⁊ modico strepitu decurrẽ uidi
Atqua cumq tabes obstructaq saxa tenebãt¬
pume ⁊ feruẽs ⁊ ab obice ᷤ seuior ibat.
oce cruentatͦ redeũt. ⁊ bachꝰ uͥ eẽt
⁊ uereniti dño bachũ uidisse negarũt.
hũc dix̃e tam̃ comitẽ: famulũq sacrũ
epimꝯ ⁊ tr̾adũt manibꝰ postg̾a ligatis
acra dĩ qͣndã turena gente secutũ
orte . ait. ede tuũ nom̃. nom̃q parentu
patriã. morisq noui cur sac̃ frequẽtes.
lle motu uacuus. nõm̃ mͥ dix̃ achestes.
atͥa meonĩa eit. humili depleba parentes
õ mͥ que duxi colerent: pat̃ arua. iuuẽt
anigerosq greges nõ uilla arm̃ta reliqͣ.

Expanded text:
Hunc auus, hunc Athamas, hunc cetera turba suoHunc auus, hunc Athamas, hunc cetera turba suorum Corripiunt dictis frustraque inhibere laborant. Acrior admonitu est irritaturque retenta Et crescit rabies moderaminaque ipsa nocebant. Sic ego torrentem, qua nil obstabat eunti, Lenius et modico strepitu decurrere uidi; At quacumque trabes obstructaqspumeus et fervens et ab obice saevior ibat. Ecce cruentati redeunt et, Bacchus ubi esset, quaerenti domino Bacchum vidisse negarunt; “hunc” dixere “tamen comitem famulumque sacrorum cepimus”; et tradunt manibus post terga ligatis sacra dei quondMorte,” ait “ede tuum nomen nomenque parentum Et patriam morisque noui cur sacra frequentes.” Ille metu uacuus: “Nomen mihi” dixit “Acoetes, Patria Maeonia est, humili de plebe parentes. Non mihi quae duri colerent, pater arua iuuenci, lanigerosve greges, non ulla armenta reliquit;
Abbreviated transcription (Latin):
Illisq animos qui młtis ꝑdidit uns
Sumite serpentis. ꝓfrondib ille lacuq
Antit. s uos ꝓfama uincite ur̃a.
I  p ͤ sic dedit leto fortes. uos uincite molles.
& patrium retmere decꝰ. si faca uetabunt¬
S stare diu thelas utinã t̾orm̃ta uiriq
Mꝰ enia diruerẽt. ignis ferrumq sonarẽt
Essemꝯ miserr. sine crimine. sorsq querenda
Dõ celanda foret. lacͥmeq pudore carerent.
At nũc apͥuero thebe capientur riermi
Quẽ noq bella iuuant. nec tela. nec usꝯ equoꝵ.
S madidꝰ mirra cͥtus. mollesq corone᷑
Puipumq ⁊ pictis intextũ: uestibꝰ aurũ.
Quẽ quidẽ ego acͣtutũ. modo uos aslistite. cogã
Assũptũq pat᷑rẽ.: com̃taq sacͣ fat̃i.ᷤ
Ansatis acrisio est animi. contẽpn̾e uanũ
Nac um̃. ⁊ argolicas uenienti elaud̾e portas.
Pentea t̃rebit c̃ tocis aduena thebis.
l e citi fimlis hoc inꝑat ate ducer
dtraite hũc uinctu. iuisis mora senis abestis.

Expanded text:
Illiusque animos, qui multos perdidit unus, Sumite serpentis; pro fontibus ille lacuque Interiit, at uos pro fama uincite uestra. Ille dedit leto fortes, uos uincite molles Et patrium retinete decus si fata uetabunt Stare diu Thebas, utinam tormenta uirique Moenia diruerent ignis ferrumque sonaret! Essemus miseri sine crimine sorsque querenda, Non celanda foret, lacrimaeque pudore carerent. At nunc a puero Thebae capientur inermi, Quem neque bella iuuant nec tela nec usus equorum, Sed madidus myrrha crinis mollesque coronae Purpureaeque et pictis intextum uestibus aurum. Quem quidem ego ac tutum, modo uos absistite, cogam Assumptumque patrem commentaque sacra fateri. An satis Acrisio est animi contemnere uanum Numen et Argolicas uenienti claudere portas, Penthea terrebit cum totis aduena Thebis? Ite citi famulis hoc imperat, ite ducemque Attrahite huc uinctum iussis mora. Segnis abesto.”
Abbreviated transcription (Latin):
essisẽ ꝙͣiuis amẽs in fune recentꝰ
npia turba ꝓbat faccũ tũc demꝙ barchus
acħꝰ enĩ fuerat uelut clamore solutꝰ
it sopor. adq mero redeant ĩpectore sensꝰ.
uid ficitis  quis clam̾or ait ͥ qua dicite naute
uc ope ꝑueni: quo ͦ me deferra paratis

Expanded text:
sem, quamvis amens, in fune retentus. Impia turba probat factum. Tum denique Bacchus Bacchus enim fuerat, veluti clamore solutus sit sopor aque mero redeant in pectora sensus, “quid facitis? quis clamor?” ait “qua, dicite, nautae, huc ope perveni? quo me deferre paratis?”
Abbreviated transcription (Latin):
s̾ tñhanc sac uiolari pond̾e pmnu
peciar dixi. pans hic mͥ maxim̾a iuris.
nq aditu obsisto. furit audacissimꝰ õi
e num̃o licabas q̃ tusca pulsꝮ aburbe
giliũ dua penã ꝓced̾ luebat. rcrat

Expanded text:
“Non tamen hanc sacro uiolari pondere pinum “Non tamen hanc sacro uiolari pondere pinum Perpetiar;” dixi “pars hic mihi maxima iuris.” Inque aditu obsisto. Furit audacissimus omni De numero Lycabas, qui Tusca pulsus ab urbe Exilium dira poenam pro caede luebat. Is
Abbreviated transcription (Latin):
&ento ꝙ domos. ⁊ portus pupibꝰ aptͣoro
orte petẽs deloͬ. chio  tellurie ad oegͤ¬
Adplicor ⁊ dextris adducor lutora remis.
Sap leuee salta udeq inmittor harene:
ox libi consũpta: qurora rubesc̃ẽ pͥmo
epat. exsiugo. laticesq inferre recentes
dmonco monstroq uã q̃ duẽ ad undas.
p̃e quid aura mͥ cumulo ꝓmutat ab alto¬
spicio. coͣmitesq uoco. iepetoq carmã.
tp putat p̃dam dese̾rto naccꝯ magro
irginea pͥuerũ ducit ꝑlictora forma.
us mepo somnoq grauis titubare uidet᷑.
iap seqͣ. specto cultũ faciemq gradumq
il ibĩ qdꝰ credi posset mortale uidebam.
sensi. ⁊ dixi sociis qd̾ num̃ misto
is ꝙͦ des ueniã. ꝓ nob̾ mute p̃cari
ictis ait. qͣuo nõ alius conscende sũm
cĩor aͥncennias. pma rudenta᷑. relab
ua libis hoc flałius. hoc ⁊ tutela melantꝰ
oc ꝓlut alchimedõ ⁊ qͥ requiẽq modũq
oce dabat remis animoꝵ hortator enͭopꝰ
oc oẽs alii. prede tã ceca cupido est

Expanded text:
 domos et portus puppibus aptos. Forte petens Delum Chiae telluris ad oapplicor et dextris adducor litora remis, doque leves saltus udaeque inmittor harenae. Nox ubi consumpta est aurora rubescere prima coeperat, exsurgo, laticesque inferre recentes admoneo monstroque viam, quae ducat ad undas. Ipse, quid aura mihi tumulo promittat ab alto prospicio comitesque voco repetoque carinam. utque putat, praedam deserto nactus in agroVirginea puerum ducit per litora forma. Ille mero somnoque grauis titubare uidetur Vixque sequi; specto cultum faciemque gradumque; Nil ibi, quod credi posset mortale, uidebam. Et sensi et dixi sociis: “Quod numen in isto His quoque des ueniam.” “Pro nobis mitte precari Ditis ait, quo non alius conscendere summas Ocior antemnas prensoque rudente relabi. Hoc Libys, hoc flauus, prorae tutela, Melanthus, Hoc probat Alcimedon et, qui requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus, Hoc omnes alii; praedae tam caeca cupido est.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ molles adibeie p̃ces. nat᷑a repugnat.
Nec simͣt incipiat. s qd̾ sinit illa pamin÷:
Erpeccare sonos ad quos sua u̾ba remutat.
¶Forte puer coiteuͤ seductꝰ a bagmine fi̾do
Dixetrat ħ̾ quis adẽ ÷ adest respond̾at echo.¬
2ͥ  i ͤ sfupet. atq aciẽm partes demisit ĩ o̾e̾s.
Respicit. ⁊ rursꝯ ulło ueniente qͥd in qͥd
M e fugit : ⁊ totidẽ qͦt dix u̾ba recepͣit᷑.¬
ꝑ  ͦ stat ⁊ alt̃ne decepta ymagine uocio
Sesponsura souo choemꝯ retulit echo.
ꝙ ũbie fauet ip̃a siue egressaq silua
bat ut iniceret sꝑato brachia collo.
lle fugit. fugiensq manꝰ cõplexibꝰ aufert.
nte ait einoriar. quã sit tͥ copia nr̃i.
ctulit᷑ illa nicħ: nͥ sit tͥ coria nr̃i.
p̾ta lat: siluis. pundibundaq frãdibꝰ oͣ
Pregit ⁊ solis ex illo uiuit in antͥe.
S tñ heret amor. ciesͤcitq dolore repulse.
ꝙtenuãt uigiles corpꝰ miserabile cure:

Expanded text:
Et molles adhibere preces! Natura repugnat Et molles adhibere preces! Natura repugnat Nec sinit incipiat; sed, quod sinit, illa parata est Exspectare sonos, ad quos sua uerba remittat. Forte puer, comitum seductus ab agmine fido, Dixerat: “Hic quis adest?” et “Adest” responderat Echo. Hic stupet atque aciem partes dimisit in omnes, Respicit et rursus nullo ueniente: “Quid” inquit “Me fugis?” et totidem, quod dixit, uerba recepit. Perstat et, alternae deceptus imagine vocis, responsura sono “coeamus” rettulit Echo, et verbis favet ipsa suis egressaque silva ibat, ut iniceret sperato bracchia collo. Ille fugit fugiensque “manus complexibus aufer: ante” ait “emoriar, quam sit tibi copia nostri.” Rettulit illa nihil nisi “sit tibi copia nostri.” Spreta latet silvis pudibundaque frondibus ora protegit et solis ex illo vivit in antris. Sed tamen haeret amor crescitque dolore repulsae. Extenuant vigiles corpus miserabile curae,
Abbreviated transcription (Latin):
es dealie n srtiphe. q̃ nec reticere loq̃nq
N ec por ip̃a loqͥ didicit resonabilis efill̃o.
Corpꝰ adhuc eqͣuo nõ uox erͣat᷑. ⁊ tam̃ usũ
Garrula nõ alium quã ñc habet oris habebat.
R eddere d̾ multis ut ũba nouissima poss.
F ecerat hoc iuno. quias deprehend̾e poss¬
S ub ioue sepe suo nimpbas ĩ mõte iacẽtes
I ua deã longo prudẽs sermone tenebat
Dum fugerent nimphe. postꝙͣ ħ sat᷑nia sẽsit
Quiꝯ ait lingue qͣ sum decepta potestas¬
P arua t᷑ dabit᷑. uocisq bieuissimꝰ usꝰ¬
ꝵ eq minas fuͥmit. tam̃ ħ infine laq̃nd
Ingeminat uoces. auditaq u̾ba reportat᷑ ͤ¬
¶e rgo libi narcisum ꝑ deuia rura uagantẽ
S  idit. ⁊ incaluit. sequit᷑ uestigia furti s
Quoq magis sequit᷑. flãma ꝓptiore calescit.
Dõ alit quã cũ sũmis curulita tedi   ͤ ͥu¬
Ad motas in piunt uniacia sulphura fla̾mas
O quociẽs uoluit blandis accede dictis

Expanded text:
os vocalis nymphe, quae nec reticere loquenti, os vocalis nymphe, quae nec reticere loquenti, nec prior ipsa loqui didicit, resonabilis Echo. Corpus adhuc Echo, non vox erat; et tamen usum garrula non alium, quam nunc habet, oris habebat, reddere de multis ut verba novissima posset. Fecerat hoc Iuno, quia, cum deprendere posset cum Iove saepe suo nymphas in monte iacentes, illa deam longo prudens sermone tenebat, dum fugerent nymphae. Postquam Saturnia sensit “huius” ait “linguae, qua sum delusa, potestasparva tibi dabitur vocisque brevissimus usus”: reque minas firmat. Tamen haec in fine loquendi ingeminat voces auditaque verba reportat. Ergo ubi Narcissum per devia rura vagantem vidit et incaluit, sequituQuoque magis sequitur, flamma propiore calescit, Non aliter quam cum summis circumlita taedis Admotas rapiunt uiuacia sulphura flammas. O quotiens uoluit blandis accedere dictis
Abbreviated transcription (Latin):
Facta cei fecise deo: ꝑlumine dempto
E cue fut᷑a dedit. penãq leuauit honore.
Iule ꝑaonias fama celelerrimꝰ urbes
Inrephensa dalar ppło responsa pecerta.
Primã fide uotisq date tenptamina sũpsit
Cerula liriope. quã quõdã fiumine curuo
Inplicuit clauseq suis cͦͤephesꝯ mundis
Rimtulit̾. eͥnixa ẽ ut̃o pulcherria pleno
I nfantẽ nimphe. iam tũc qui posset amari ĩ
Narcisiunq uocat. de quo cõnsultꝰ anesset
Tenꝑa mature uisurꝯ longua senecce
F atidicꝯ uates: sise nõ nou̾it inquit᷑
A ana diu uisa ẽ uox angurie. exiti illa
Resa ꝓbat. letiq gͣenꝰ ꝯͦ. nouittsq furori.
Nam quat̃ ad qͥnos iumnũ cephesiꝰ antios
Addid̾at. pot̃atq puer iuuenisq inderi.
Multi illũ iuuenes młte cupiere puelle
S  fuit inteña tam dum suꝑbia formao
Nõ illũ uiuenes nlłe tetigẽ puelle.
spicit hus trepidos agicantem ĩ recia c̃uo¬

Expanded text:
Facta dei fecisse deo pro lumine adempto Facta dei fecisse deo pro lumine adempto Scire futura dedit poenamque leuauit honore. Ille per Aonias fama celeberrimus urbes Irreprensa dabat populo responsa petenti. Prima fidem uocisque datae temptamina sumpsit Caerula Liriope, quam quondam flumine curuo Implicuit clausaeque suis Cephisus in undis Vim tulit. Enixa est utero pulcherrima pleno Infantem nymphe, iam tunc qui posset amari, Narcissumque uocat. De quo consultus, an esset Tempora maturae uisurus longa senectae, Fatidicus uates: “Si se non nouerit” inquit. Vana diu uisa est uox auguris; exitus illam Resque probat letique genus nouitasque furoris. Nam quater ad quinos unum Cephisius annum Addiderat poteratque puer iuuenisque uideri; Multi illum iuuenes, multae cupiere puellae; Sed fuit in tenera tam dura superbia forma:  illum iuvenes, nullae tetigere puellae. Adspicit hunc trepidos agitantem in retia cerv
Abbreviated transcription (Latin):
Dumq ea ꝑt̾as fatali lege ferunt᷑:
T utaq bis geniti fũt incunabula bachi.
Forte iouẽ meͬmorant diffusum nectare cͦas
Deposuisse graues. uacͤuaq agitasse remissos
Q uamq̃ contĩgit maribꝰ dixisse uoluptas.
I sa negat. placuit q̃ sit sentencia docti
Querere thĩresie. uen ꝯ huio erat ut᷑q nota.
¶ã duo magnoꝵ uiridi coeuncia silua
Corꝑa serpentũ baculi u̾iolauat ictu.
Deq uiro factꝰ muabile femina septẽ
Egeit autũnosᷤ. octauo rusꝯ eosdem s¬
ꝙ ͭ  ĩdit᷑. ⁊ eit ur̃e atanta potencia płage
Dix̃. ũ auctories  sortem in contraria mutet.
Dũc qͦ uos feriã. ꝑeussic anguibꝰ isdẽ
Fdeꝯt maͦ prior rediit. genit̾iuaq uenit ymago.
a d rbit̃ hic g sumpta delite iocosa:
Dicta iouis firmat. grauis satͥuiua misto
N ec ꝓmat̃ia fert᷑ doluisse. suiq¬
Iͦ  udicis et̾na danpnauit lutina nocte.
¶At̃ pãt ommũpotẽs neq enĩ lic ĩrrita cͥꝙͣ

Expanded text:
Dumque ea per terras fatali lege geruntur Dumque ea per terras fatali lege geruntur Tutaque bis geniti sunt incunabula Bacchi, Forte Iouem memorant, diffusum nectare, curas Seposuisse graues uacuaque agitasse remissos Quam quae contingit maribus” dixisse “uoluptas.” Illa negat. Placuit quae sit sententia docti Quaerere Tiresiae; Venus huic erat utraque nota; Nam duo magnorum uiridi coeuntia silua Corpora serpentum baculi uiolauerat ictu; Deque uiro factus, mirabile, femina, septem Egerat autumnos; octauo rursus eosdem Vidit et: “Est uestrae si tanta potentia plagae” Dixit “ut auctoris sortem in contraria mutet, Nunc quoque uos feriam. ”Percussis anguibus iisdem, Forma prior redit genitiuaque uenit imago. Arbiter hic igitur sumptus de lite iocosa Dicta Iouis firmat; grauius Saturnia iusto Nec pro materia fertur doluisse suique Iudicis aeterna damnauit lumina nocte. At pater omnipotens neque enim licet irrita cuiquam