comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tis contra mea flagella disputas. qͥd aliud
quã me de iniusticia ad dicere te iustificã.¬
manũ genus beatus iob meritis trãscende¬
bat: eum pus conditor et eruditor ad cõ.¬
fiderandã similitudinẽ suȩ magnitudinis
prouocat. ut cognita tanta dissimilitu.¬
dine in humilitatẽ se p̾mat Sed cũ in dõ¬
uox et brachiũ dr̃. cauendũ sũmoꝑe ẽ. neqͥd
in eum mens corporeũ suspicet᷑ In antropo.¬
morphitarũ namq heresim cade ẽ: eum
qui incircũ scripte implet et circũplectit᷑
omĩa. intra corpr̃alia liniam̃ta cõcludere:
Sed om̃ps ds̃ ad sua nos trahens. usq ad
nr̃a se humiliat. atq ut alta insinuet: hu-¬
milibꝰ condescendit. Quatenꝰ paruuloꝵ
animꝰ rebus cognitis enutritus. ad inqͥren.¬
da ex surgat in cognita. atq ab eo qͥ longe
suꝑ ipsũ ẽ quedã uixta se audiẽs. quasi
nũ. aliqͣndo amentibꝰ aliqͥndo uͦ ab auibꝰ

Expanded text:
tis contra mea flagella disputas, quid aliud tis contra mea flagella disputas, quid aliud quam me de injustitia addicere te justificanmanum genus beatus Job meritis transcendebat, eum pius conditor et eruditor ad considerandam similitudinem suae magnitudinis provocat, ut cognita tanta dissimilitudine, in humilitate se premat. 7. Deuin eo mens corporeum suspicetur. In Antropomorphitarum namque haeresim cadere est eum, qui incircumscripte implet et complectitur omnia, inter corporea lineamenta concludere; sed omnipotens Deus, ad sua nos trahens, usque ad nostra se humiliat, atqmilibus condescendit, quatenus parvulis animus rebus cognitis enutritus ad inquirenda exsurgat incognita, atque ad eum, qui longe super ipsum est, quaedam juxta se audiens, quasi num, aliquando a mentibus, aliquando vero ab avibus,
Abbreviated transcription (Latin):
tati conungĩ. mox anrã iniusticia ipsa
cõnũetione lib̾am̃ Quisqͥs enĩ iam ꝑcussi.¬
onẽ tolerat. sed adhuc causas ꝑcussionis
ignorat: si ustũ credens hoc ipsũ contra se
uidiciũ amplectit᷑: eo ipso ab intusticia sua
iam correctus ẽ: quo ꝑcussũ se iuste gra-¬
tulat᷑. Inuindicta enĩ sua dõ se sotians. sese
contra se erigit Et magna ẽ iã iusticia.
quod uoluntati iuidicis concordat inpena:
cui discrepauit inculpa Uir igit᷑ sc̃s qui
innulla adõ culpa discrepauerat: quasi cũ
difficultate ei int̾ supplicia concordabat:
Neq enĩ credidit qd̾ flagella que solent
uitia extinguere. in illo sola merita auge.¬
rent. Unde nũc iuste corripit᷑: ut occultis
iudiciis et nesciens subdetur: eiq dicit᷑:
Nũqͥd irritũ facies tudiciũ meũ. et cõdemp.¬
nabis me ut iustificeris : Ac si aꝑte dice.¬
ref᷑: Tua qͥdẽ bene acta cõsid̾as. sed mea
occulta iudicia ignoras Si gͦ extius meri.¬

Expanded text:
tati conjungimur, mox a nostra injustitia ipsa conjunctione liberamur. Quisquis enim jam percussionem tolerat, sed adhuc causas percussionis ignorat, si justum credens hoc ipsum contra se judicium amplectitur, eo ipso ab injustitia sua jam correctus est, quo percussum se juste gratulatur. In vindicta enim sua Deo se socians, sese contra se erigit; et magna est jam justitia, quod voluntati judicis concordat in poena, cui discrepavit in culpa. Vir igitur sanctus, quia in nulla Deo culpa discrepaverat, quasi cum difficultate ei inter supplicia concordabat. Neque enim credidit quod flagella quae solent vitia exstinguere in illo sola merita augerent. Unde nunc juste corripitur, ut occultis judiciis et nesciens subderetur, eique dicitur: Nunquid irritum facies judicium meum, et condemnabis me ut tu justificeris? Ac si aperte diceretur: Tua quidem bene acta consideras, sed mea occulta judicia ignoras. Si ergo ex tuis meri
Abbreviated transcription (Latin):
Ac si dicat Rectũ quidẽ me int̾ homines
credidi. sed te loq̃nte: et ante flagella pͣũ.
et pꝰt flagella me rigidũ inueni Quibꝰ ut̃
nõ addo: qͥa iam nũc quanto te loqͥntẽ sib¬
tilius intelligo: tanto memet ipsũ humi¬
tipũ tenet: possunt electis om̃ibus hec eiꝰ
uerba cõgruere. qͥ cognoscentes dm̃ muno
et alio deliqͥsse se sentiunt. qͥa se intelligĩti
uel incogitatione et oꝑe uel in d̾i ac ꝓxiii
neglecta dilectione peccasse: Quibꝰ se pr.¬
mitunt ultͣ nil adde. qͥa ꝑ cõuersations
grãm curat̃. penitendo cotidie etiã talas.¬
ta purgare. Per hoc tam̃ qd̾ beatus iobde
duobus se penitendo redarguit. liquido
ostendit: qd̾ peccator omis inpenitencia
duplicẽ hab̾e gemitũ debet. nimirũ qͥl
et bonũ qd̾ oportuit nõ fecit: et malum
qd̾ nõ oportuit fecit Hinc ẽ enĩ qd ꝑma
isen de eo qui turam̃tũ protulit. ut ue
male qͥd uel bene faceret. atq hoc ipiĩ
obliuione tra̾scendit: dicit᷑. Offerat as

Expanded text:
ergo dicat: Rectum quidem me inter homines credidi, sed te loquente ante flagella pravum, et post flagella me rigidum inveni. Quibus ultra unum non addo, qui jam nunc quanto te loquente subtilius intelligo, tanto memetipsum humitypum tenet, possunt electis omnibus haec ejus verba congruere, qui cognoscentes Dominum, in uno et alio deliquisse se sentiunt, quia se intelligunt vel in cogitatione et opere, vel in Dei ac proximi neglecta dilectione peccasse. Quibus se promittunt ultra nil addere, quia per conversionis gratiam curant poenitendo quotidie etiam transacta purgare. Per hoc tamen quod beatus Job de duobus se poenitendo redarguit, liquido ostendit quod 1048 peccator omnis in poenitentia duplicem habere gemitum debet, nimirum quia et bonum quod oportuit non fecit, et malum quod non oportuit fecit. Hinc est enim quod per Moysen de eo qui juramentum protulit, ut vel male quid vel benefaceret, et hoc ipsum oblivione transcendit, dicit
Abbreviated transcription (Latin):
num ẽ uita carnaliũ: sicut scriptũ ẽ Omĩs
caro fęnũ In eo qd̾ dñs uitã carnaliũ pati¬
tur: more plaustri fenũ se portare testat᷑.
sui sub feni onere stride ẽ. pond̾ã et iniqͥ.¬
itates peccanttũ cũ querela tolerare Cũ
gͦ longe dissimiles in se similitudines trabat:
sollert̃ intuendũ ẽ qd̾ quȩdã talia aliqͣndo

Expanded text:
num est vita carnalium, sicut scriptum est: Omnis caro fenum , in eo quod Dominus vitam carnalium patitur, more plaustri fenum se portare testatur. Cui sub feni onere stridere est pondera et iniquitates peccantium cum querela tolerare. Cum ergo longe dissimiles in se similitudines trahat, solerter intuendum est quod quaedam talia aliq
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ. Uos estis lux huius mundi: in illa ȩt̾na gła
uestiet᷑. Unde et ꝑ euuangłiũ dr̃. qͥa trãsfigu.¬
rato inmonte dño. uestim̃ta enis facta sunt
candida sicut nix In qua trãsfiguratione qͥd
aliud quã refurrectionis ultimę gła nuntiat᷑:
Inmonte enĩ uestim̃ta enus sicut nix facta
sunt. qͥa insuꝑnę claritatis culmine scĩ õs
ei luce iusticiȩ fulgentes adherebunt Sed
qͥa speciosarũ uestiũ noĩe iustos sibi quomͦ
adiungat in sinuat: iniustos etiã quomͦ a se
disiungat: ostendat Sequit᷑. Disꝑge suꝑ.
bos infurore tuo Subaudis ut ego. qui eos
et tranqͥllitatis tpr̃e unitos contͣ me tolero.¬
et districtiꝰ quandoq ueniẽs in meo eos futro¬
re disꝑgo Sed int̾ hec sollert̃ intuendũ ẽ. qd̾
grauis ꝑfidiȩ error admittit᷑. si fortasse qͥs
estimet. qd̾ in illa diumitatis substancia furor
et tranqͥllitas uariet᷑ Creator nãq om̾ium

Expanded text:
est, Vos estis lux mundi , in illa aeterna gloria vestietur. Unde et per Evangelium dicitur quia transfigurato in monte Domino, vestimenta ejus facta sunt candida sicut nix. In qua transfiguratione quid aliud quam resurrectionis ultimae gloria nuntiatur? In monte enim vestimenta ejus sicut nix facta sunt, quia in supernae claritatis culmine sancti omnes ei luce justitiae fulgentes adhaerebunt. Vet. VI. Sed quia speciosarum vestium nomine justos sibi quomodo adjungat insinuat, injustos etiam quomodo a se disjungat ostendit. Sequitur: CAPUT VII.bos in furore tuo, » subaudi ut ego, qui eos et tranquillitatis tempore unitos contet districtus quandoque veniens, in meo eos furore dispergo. Sed inter haec solerter intuendum est quod gravis perfidiae error admittitur, si fortasse quis aestimet quod in illa divinitatis substantia furor et tranquillitas varietur. Crea
Abbreviated transcription (Latin):
Scriptũ namq ẽ Beati quoꝵ remisse sũt
inqͥtates : et quoꝵ tecta funt peccata: Sed
rursũ cũ scriptũ sit. Omĩa nuda et aꝑta
sunt ocłis euis. quomͦ tegi possunt. que etus
ocłis cui cuncta nuda funt abscondi neqͣꝗͣ
possunt: Sed qͥa hoc quod tegimꝰ inferuis¬
ponimꝰ: atq hoe ut hoc unde tegimꝰ nimi.¬
rũ suꝑducimꝰ: ut quod ẽ subt̾positũ tegamꝰ:
tegere peccata dicim̃: que quasi subt̃poni.¬
mus: dũ abdicamꝰ. eisq aliud suꝑducimꝰ:
dũ bonȩ actionis opus ad hoc post eligimꝰ.
ut prferamꝰ. Qui gͦ priora mala deserit.
et bona posteriꝰ facit: ꝑ hoc qd̾̃ addit: trãs.¬
actã nequitiã tegit. cui boni oꝑis merita
tenẽs. et inuerbis ᷤ sua alligans. nr̃a desig.¬
desermone meo me displicuisse cõsido: añ
euis ocłos sub uelamine recti oꝑis abscõdo¬

Expanded text:
Scriptum namque est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata . Sed rursum cum scriptum sit: Omnia nuda et aperta sunt oculis ejus , quomodo tegi possunt quae ejus oculis cui cuncta nuda sunt abscondi nequaquam possunt? Sed qponimus, atque haec unde tegimus nimirum superducimus, ut quod est superpositum tegamus, tegere peccata dicimur quae quasi subterponimus dum abdicamus, eisque aliud superducimus dum bonae actionis opus ad hoc post eligimus, ut praeferamus. Qui ergo priora mala deserit, et bona posterius facit, per hoc quod addit transactam nequitiam tegit, cui boni operis merita tenens, et in verbis suis sua allegans, nostra desigde sermone meo in me displicuisse considero, ante ejus oculos sub velamine recti operis abscondo
Abbreviated transcription (Latin):
nũ suꝑ os ponere ẽ: uirtute boni oꝑis cul.¬
pas tegere incautȩ loquutionis Quis uͦ mn¬
ueniri potest. qͥ quãlibet ꝑfectus sit de ocio¬
so tam̃ sermone ñ peccet: iacobo attestante
qͥ ait: Nolite plures magistri fieri. inmultiᷤ
enĩ offendimꝰ om̃s E trursũ Linguã nullꝰ
homunũ domare potest Culpas cuiꝰ redar.¬
guẽs ꝑ semet apsã ueritas dicit Dico autẽ
uobis qm̃ om̃e uerbũ ociosũ qd̾ loquuti
fuerint hoĩes reddẽt de eo rationẽ indie
uudicii Sed scĩ uiri ante dei oculos studẽt
culpas linguę tẽgere: meritis uitȩ: Studẽt

Expanded text:
ergo super os ponere est virtute boni operis culergo super os ponere est virtute boni operis culpas tegere incautae locutionis. Quis vero inveniri potest qui, quamlibet perfectus sit, de otioso tamen sermone non peccet? Jacobo attestante, qui ait: Nolite plures magistri fieri, in multis enim offendimus omnes . Et rursum: Linguam nullus hominum domare potest . Cujus culpas redarguens vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines, reddent de eo 1047 rationem in die judicii . Sed sancti viri ante Dei oculos student culpas linguae tegere meritis vitae, student
Abbreviated transcription (Latin):
beatus iob humanũ genus uirtutibꝰ tran¬
fiens: amicos loquẽdo suꝑauit. sed loquen¬
te dõ sublimiꝰ eruditꝰ. semetapsũ cognoscẽ.¬
do reticuit. Illos namq iniuste loq̃ntes
subdidit: sed aduerba loqutionis intimȩ
reum se iuste cognouit Et quidẽ cur fla-¬
gellatus sit nescit. sed tam̃ cur flagella
ueneratꝰ nõ sit silendo redarguit. Dnuna
enĩ iudicia cũ nesciunt᷑: nõ audaci sermo¬
ne discutienda funt: sed formidoloso silen.¬
tio ueneranda. qͥa et cũ causas rerũ cõditor
in flagello ñ aꝑit: eo iustas indicat. quo
se eas facere qui sũme iustus ẽ demõstrat:
Uir gͦ sc̃s et prius de loquutione et post
de silencio rep̾hensus: quid de semetipso
senciat timnotescit ait enĩ Qui leuiter¬
Sermonẽ meũ defendem. si hũc cũ ratio¬
nis pondẽ ꝓtulissem: At postꝗͣ lingua
leuitate usa conuicit᷑. quid restat. nisi ut
oꝑacio. more loquutio solet intelligi Ma.

Expanded text:
beatus Job humanum genus virtutibus tranbeatus Job humanum genus virtutibus transiens, amicos loquendo superavit; sed loquente Deo, sublimius eruditus, semetipsum cognoscendo reticuit. Illos namque injuste loquentes subdidit, sed ad verba locutionis intimae reum se juste cognovit. Et quidem cur flagellatus sit nescit, sed tamen cur flagella veneratus non sit, silendo redarguit. Divina enim judicia cum nesciuntur, non audaci sermone discutienda sunt, sed formidoloso silentio veneranda, quia et cum causas rerum conditor in flagello non aperit, eo justas indicat, quo se eas facere qui summe justus est demonstrat. Vir ergo sanctus, et prius de locutione, et post de silentio reprehensus, quid de semetipso sentiat innotescat. Ait enim: CAPUTSermonem meum defenderem, si hunc cum rationis pondere protulissem. At postquam lingua levitate usa convincitur, quid restat nisi ut operatio, in ore locutio solet intelligi. Manum
Abbreviated transcription (Latin):
net subtilius comp̃hendit Exquare miro
mͦ agit᷑. ut sic̃ fuꝑnus dictũ ẽ: unde dignior
efficit᷑. inde sibimet indigna uideat᷑. Et tuc¬
se rectitudini longe ẽẽ sentiat: cũ appropi.¬
quat Unde salomon ait Cucta tẽptaui
in sapiencia. dixi sapiẽs efficiar: et ipsa lõ.¬
gius recessit ame Quesita enĩ sapiencia
longe recedẽ dr̃. qͥa appropinqͣnti altior ui.¬
det᷑ Qui uͦ hanc nequaqͣm querũt. tanto
se ei propinquos existimãt: qͣnto et eius
rectitudinis regulã ignorant Quasi nati
in tenebris mirari lucis claritatẽ nesciunt:
quã nũquã undunt. Cũq informã eius pul¬
chritudinis ñ tendunt᷑: in semetipsis libent̾
cotidie deformiores ftunt: Nam qͥsqͥs eius
radiis tangit᷑ : sua illi manifestius tortitu.¬
do mõstrat᷑ E t eo uerus inuenit qͣntũ
flectat᷑ inuitio: quo sagacius sũma consi¬
derans. cõspicit quantũ distat arecto. Unde

Expanded text:
net, subtilius comprehendit. Ex qua re miro net, subtilius comprehendit. Ex qua re miro modo agitur, ut, sicut superius dictum est, unde dignior efficitur, inde sibimet indigna videatur, et tunc rectitudini se longe esse sentiat, cum appropinquat. Unde Salomon ait: Cuncta tentavi in sapientia, et dixi: Sapiens efficiar, et ipsa longius recessit a me . Quaesita enim sapientia longe recedere dicitur, quia appropinquanti altior videtur. Qui vero hanc nequaquam quaerunt, tanto se ei propinquos aestimant, quanto et ejus rectitudinis regulam ignorant, quia siti in tenebris mirari lucis claritatem nesciunt, quam nunquam viderunt; cumque in formam ejus pulchritudinis non tenduntur, in semetipsis libenter quotidie deformiores fiunt. Nam quisquis ejus radiis tangitur, sua illi manifestius tortitudo monstratur; et eo verius invenit quantum flectatur in vitio, quo, sagacius summa considerans, conspicit quantum distat a recto. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
calescẽs. atepore suo tacita subito affla.¬
tu contẽplationis euigilet: illa quȩ leuia
paulo ante credidit. mox ut grauia ac
mortifera ꝑhorrescit Cuncta enĩ uel in
minimis noxia quasi atrocissima refu.¬
git. qͥa uidelicet ꝑ conceptionẽ spiritꝰ
grauida. introire ad se iam mania nulla
ꝑmitit E x eo enĩ qd̾ intus cõspicit. ꝗͣ
sint horrenda hec que ext̾rus ꝑstrepunt
sentit Et quanto amplius subleuata
profecerit: tanto magis refugit infima.
inqͥb ꝓstrata deficit Nichil quippe eã
Nid qd̾ int̾ius uidet pascit: Atq eo gra.¬
unis tolerat: qͥcqͥd se ei extrinsecus inge.¬
rit: quo illud ñ ẽ qd̾ intrĩsecus uidet
Sed exhis int̾ioribꝰ que raptĩ uid̃e potuit:
ad ext̾iora que tolerat iudicãdi regulã
sumit Suꝑ se enĩ rapit᷑. dũ subluma con.¬
templat᷑. et semet. ipsã iã lib̾ius excedendo
cõspiciẽs. qͥcqͥd ei ex se ipsa sub se ipsa rema.¬

Expanded text:
calescens, a tepore suo, tacta subito afflacalescens, a tepore suo, tacta subito afflatu contemplationis, evigilet, illa quae levia paulo ante credidit mox ut gravia ac mortifera perhorrescit. Cuncta enim vel in minimis noxia, quasi atrocissima refugit, quia videlicet per conceptionem spiritus gravida, introire ad se jam inania nulla permittit. Ex eo enim quod intus conspicit, quam sint horrenda haec quae exterius perstrepunt sentit; et quanto amplius sublevata profecerit, tanto magis refugit infima, in quibus prostrata defecit. Nihil quippe eam nisi id quod interius viderat pascit; atque eo gravius tolerat quidquid se ei extrinsecus ingerit, quo illud non est quod intrinsecus vidit, sed ex his interioribus quae raptim videre potuit, ad exteriora quae tolerat judicandi regulam sumit. Super se enim rapitur dum sublimia contemplatur; et semetipsam jam liberius excedendo conspiciens, quidquid ei ex seipsa sub seipsa rema
Abbreviated transcription (Latin):
altius uirtutũ digni¬
tate proficiunt: eo
subtilius indignos se
ẽẽ dep̾hendunt. qͥa
dũ proximi lucis fiu̾t:
qͥqͥd eos inse ipsis latebat mueniunt: Et
tintomagis foras sibi deformes apparẽt:
quato nimis pulchrũ ẽ qd̾ intus uident
ynusqͥsq entm sibi dũ tactu ueri lummi.¬
ns illustrat᷑ : ostendit̾: Et unde agnoscit
o ẽ iusticia: inde erudit᷑ ut uideat qͥd
ẽ culpa hĩc est qd̾ sepe mẽs nr̃a qͣmins
sugida. in cõuersationis humanę actio¬
ne torpescat: qͣmuis inquibusdã delinqͣt
et nesciat. quãitis peccata quedã quasi
nilla ꝑpendat. cũ tam̃ ad appetenda sub.¬
lima orationis conpũctione se erigit. ip.¬
so suȩ oculo cõpuctionis excitata. ad cir.¬
cũ inspiciendã se post flecũ uigilancior
redit. Nã cũ neglectã se deserit. et noxio
tepore torpescit: uel ociosa uerba. uelm.¬
utiles cogitaciones. minoris ẽẽ om̃imodo¬
reatus credit At si igne cõpu̾ctionis in¬

Expanded text:
altius virtutum dignitate proficiunt, eo subtilius indignos se esse deprehendunt, quia dum proximi luci fiunt, quidquid eos in seipsis latebat inveniunt; et tanto magis foris sibi deformes apparent, quanto nimis pulchrum est quod intus vident. Unusquisque enim sibi, dum tactu veri luminis illustratur, ostenditur; et unde agnoscit quid est justitia, inde eruditur, ut videat quid est culpa. Hinc est quod saepe mens nostra quamvis frigida in conversationis humanae actione torpescat, quamvis in quibusdam delinquat et nesciat, quamvis peccata quaedam quasi nulla perpendat; cum tamen ad appetenda sublimia orationis compunctione se erigit, ipso suae compunctionis oculo excitata ad circumspiciendam se post fletum vigilantior redit. Nam cum neglectam se deserit, et noxio tepore torpescit, vel otiosa verba, vel inutiles cogitationes minoris esse reatus omnimodo credit. At si, igne compunctionis in
Abbreviated transcription (Latin):
recordat᷑. dũ om̃e qd ẽ ꝑ hoc illi p̾stoẽ
qd̾ in ipso ẽ : Quod si ei p̾sto ñ ẽet: oñil.¬
no nõ esset Nam nõ existentia uiden¬
do creat. existencia uidendo cõtines
Q ueqͥd gͥ ereator no̾ uidẽt: ẽentia bͥ¬
astendi caret: Aliqͣndo autẽ ab auibꝰ mil
dit alas suas: et accepit eos Et sic̃ ꝓpħa att
Subumbra alarũ tuarũ protege me Quia
enĩ nos paruulos dũ protegit nutrit: et
ĩ graui atq onerosa sed leui et blanda ꝓ¬
aetione nos refouet. dũ suas innos misodiaᷤᷤ
exerit: qͣsi more suꝑ nos auiũ alas tendit:
anqͣndo etiã insensatis rebus ꝓpt̾ inftrmi-¬
tatẽ nrãm alta cõdescensione se comparat.¬

Expanded text:
cordatur, dum omne quod est per hoc illi praesto est, quod in ipso est? Quod si ei praesto non esset, omnino non esset; nam non existentia videndo creat, existentia videndo continet. Quidquid ergo creator non videt, essentia stendi caret. Aliquando autem ab avibus in dit alas suas, et assumpsit eos . Et propheta ait: Sub umbra alarum tuarum protege me . Quia enim nos parvulos dum protegit nutrit, et non gravi atque onerosa, sed levi et blanda protectione nos refovet, dum suas in nos misericordias exerit, quasi more avium super nos alas tendit. Aliquando etiam insensatis rebus, propter infirmitatem nostram alta condescensione se comparat
Abbreviated transcription (Latin):
Si trãsacta beati iob uerba discutimis.
nil eum nequit̾ dixisse reꝑimꝰ: Si uͦ dieta
eus que cũ ueritate ac lib̾tate prolata
sunt. in aliquo suꝑbiȩ uitio flectimꝰ: disꝰ iã
solũm nõ erunt: qͥa multa erunt Sed qͥa
loqͥ nrm ẽ hominibꝰ occultũ sensũ uerbis
aꝑire. loqͥ uͦ nr̃m ad diuinas aures. ẽ motĩ
mentis etiã exp̃ssione actionis ostender.
beatus iob ad librã se subtilissimi examins
pensans. loquutione sua dõ se deliqͥsse co.¬
fitet᷑ Unũ loqͥ enĩ illicite ẽ: res flagello di.¬
nas agere Aluid loqͥ ẽ. etiã de flagellonur¬
murare Qui gͦ ante increpationẽ dñu¬

Expanded text:
Si transacta beati Job verba discutimus, nihil eum nequiter dixisse reperimus. Si vero dicta ejus, quae cum veritate ac libertate prolata sunt, in aliquod superbiae vitium flectimus, duo jam solummodo non erunt, quia multa erunt. Sed quia loqui nostrum est hominibus occultum sensum verbis aperire, loqui vero nostrum ad divinas aures est motum mentis etiam expressione actionis ostendere, beatus Job ad libram se subtilissimi examinis pensans, locutione sua secundo se deliquisse confitetur. Unum enim loqui illicite est res flagello dignas agere, aliud loqui est etiam de flagello murmurare. Qui ergo ante increpationem dom
Abbreviated transcription (Latin):
emet ipsũ factũ hominẽ habe cunctas
sc̃ĩ sp̃s oꝑationes innotuit: in testam̾to ue.¬
teri litere laborẽ soluit. ut fidelis qͥsq
iam cũ lib̾tate sp̃s illud intelligat: cui priꝰ
informidine int̾ tot discrimina seruiebat.
ludiat itaq beatus iob Nũqͥd cõiungere
ualebis micantes stellas pliades: Ac si aꝑte
dceret᷑. hab̾e quidẽ lumina quarundam
urtutũ potes. sed nũquã exercere fimul
om̃s oꝑationes scĩ sp̃s sufficis. Me gͦ con¬
ungentẽ pliades incunctis uirtutibꝰ con¬
templare: et tu de paucis ab elatione cõ¬
pescere Audiat quod dr̃ Aut girũ arc.¬
turi pot̾is dissipare : Acsi ei aꝑte diceret᷑.
st si ipse iã que recta fũt sentis. nũquid
urtute tua etiã in alienis cordibꝰ laborẽ
giossioris intelligentiȩ destruis: Me itaq
consida. qͥ carnaltũ stulta corrigo. dũ
me ꝑcarnis stultitiã manifesto. ut tanto
magis hec que putas uirtutũ tuarũ for¬

Expanded text:
semetipsum factum hominem habere cunctas semetipsum factum hominem habere cunctas sancti Spiritus operationes innotuit, in Testamento Veteri litterae laborem solvit, ut fidelis quisque jam cum libertate spiritus illud intelligat cui prius in formidine inter tot discrimina serviebat. Audiat itaque beatus Job: Nunquid conjungere valebis micantes stellas Pleiades? Ac si aperte diceretur: Habere quidem lumina quarumdam virtutum potes, sed nunquid exercere simul omnes operationes sancti Spiritus sufficis? Me ergo conjungentem Pleiades in cunctis virtutibus contemplare, et tu de paucis ab elatione compescere. Audi quod dicitur: Aut gyrum Arcturi poteris dissipare? Ac si ei aperte diceretur: Et si ipse jam quae recta sunt sentis, nunquid virtute tua etiam in alienis cordibus laborem grossioris intelligentiae destruis? 952 Me itaque considera, qui carnalium stulta corrigo, dum me per carnis stultitiam manifesto, ut tanto magis haec quae putas virtutum tuarum for
Abbreviated transcription (Latin):
dice iesse. et flos de radice enis ascendet
Et reqͥescet suꝑ eũ sp̃s dñi. sp̃s sapientiȩ
et in tellectꝰ. sp̃s consilii et fortitudinis.
sp̃s scientiȩ et pretatis: et replebit eũ sp̃s
timoris dm̃i Dequo zacharias ait. Suꝑ
lapidẽ unũ septẽ ocłi sunt. Atq it̾um. Et
in candelabro aureo lucerne septẽ. Nullꝰ
uͦ hominũ oꝑationes sc̃i sp̃s fimul om̃s ha.¬
buit: nͥ solus mediator dei et hominũ. euiꝰ
omem uirtutẽ sp̃s septiformis gr̾e moꝑa.¬
tione retinere: Altus namq propħiã. al
scientiã. alius uirtutes. alius genera ing.¬
rũ. alius interpretationẽ sermonũ. uxia
distributionẽ scĩ sp̃s acctpit. ad habenda
uͦ cuncta eiusdẽ fp̃s munera nemo ꝑtingll
At uͦ conditor nr̃ infirma nr̃a fuscipiens.
qͥa ꝑ diuinitatis suȩ potentiã simul seha
yoculdubio pliades iungit. Dum uͭ plia.¬
bes iungit. arcturi girũ dissipat: qͥa dum

Expanded text:
dice Jesse, et flos de radice ejus ascendet, dice Jesse, et flos de radice ejus ascendet, et requiescellectus, spiritus consilii et fortitudinis, spiritus scientiae et pietatis, et replebit eum spiritus timoris Domini . De quo Zacharias ait: Super lapidem unum septem oculi sunt . Atque iterum: Et in candelabro aureo lucernae septem . Nullus vero hominum operationes sancti Spiritus simul omnes habuit, nisi solus Mediator Dei et hominum, cujus omnem virtutem Spiritus septiformis gratiae in operatione retinere. Alius namque prophetiam, alius scientiam, alius virtutes, alius genera linguarum, alius interpretationes sermonum juxta distributionem sancti Spiritus accipit ; ad habenda vero cuncta ejusdem Spiritus munera nemo pertingit. At vero conditor noster infirma nostra suscipiens, quia per divinitatis suae potentiam simul se haprocul dubio Pleiades junxit. Dum vero Pleiades jungit, Arcturi gyrum dissipat, quia dum
Abbreviated transcription (Latin):
tuimꝰ: Nec mirũ qd̾ ꝑ arcturi septẽ stellas.
ratione legis dies septimꝰ extitit. et ꝑ ebdo¬
madã integram constituti sacrificũ uota do¬
diximꝰ septẽ sunt: testam̃ti noui gram
tanto aꝑtius indicant. quanto cuncti liqͥ
igͥ se arcturꝰ uertit: plades ostendit. qͥa po
om̃e quod testam̃tũ uetus loquit᷑. testam̃i
noiti oꝑa nuntiant᷑. Subtextuenĩ luter
tegit misteriũ ꝓpħiȩ: et quasi melinat se
arcturꝰ et demonstrat: qͥa dũ ad spiritali
in tellectũ flectit᷑: significata ꝑ illud lursͥ
septiformis aꝑitur Et propinquante de
luce stellarũ eius ordo distendit᷑. qͥa postqͣ
ꝑ semet ipsã nobis ueritas in notuit: ab
obsequiis carnalibꝰ littere p̾cepta laxait
Redẽptor autẽ nr̃ in carne ueniens plia¬
des iunxit: qͥa oꝑationes septiformis sp̃.
simul inse et cunctas et manentes habuit
de quo ꝑ isaiã dicit᷑. E grediet᷑ iturga deri¬

Expanded text:
tuituiratione legis dies septimus, et per hebdomadam integram constituti sacrificii vota tediximus, septem sunt, Testamenti Novi gratiam tanto apertius indicant, quanto cuncti liquiigitur se Arcturus vertit, Pleiades ostendit, quia per omne quod Testamentum Vetus loquitur Testamenti Novi opera nuntiantur. Sub textu enim litterae tegit mysterium prophetiae. Et quasi inclinat se Arcturus et demonstrat, quia ad dum spiritalem intellectum flectitur, significata per illud lux gratiae septiformis aperitur. Et propinquante diei luce, stellarum ejus ordo distenditur, quia postquam per semetipsam nobis Veritas innotuit, ab obsequiis carnalibus litterae praecepta laxavitRedemptor autem noster in carne veniens Pleiades junxit, quia operationes septiformis Spiritus simul in se et cunctas et manentes habuit. De quo per Isaiam dicitur: Egredietur virga de ra
Abbreviated transcription (Latin):
homo qͥd ipse sit : memoret᷑ assidue. qͥd solꝰ
dibus atq arcturi aliud aliqͥd sentiamꝰ. Plia¬
des qͥppe ab oriente. arcturꝰ uͦ exparte aqͥ.¬
lonis furgit: Quaqua autẽ se ꝑgirũ suũ arc¬
turus uerterit: pliades ostendit Et cum lux
diei iam uicina efficit᷑: stellarũ eius ordo
distendit᷑: Potest igͥ ꝑ arcturũ qui aplaga
frigoris nascit᷑: lex ꝑpliades uͦ quȩ ab ori.¬
ente surgunt: testam̃ti noui grã designari
Quasi enĩ ab aqͥlone lex uenerat: que tanta
subditos rigiditatis asꝑitate terrebat. Nã
dũ proculpis siis alios preciꝑet lapidibꝰ
obrui. alios gladii morte multari: plaga
torpẽs et uelut asole caritatis aliena p̃cep
calore nutriebat. Cuiꝰ opp̾ssionis pondꝰ pe¬
trus horruerat: cũ dicebat. Quid tẽptatiᷤ
dm̃. imponere uigũ suꝑ ceruicẽ discipłoꝵ.
quod neq patres nr̃i neq nos portare po¬

Expanded text:
homo quid ipse sit, memoretur assidue quid solus homo quid ipse sit, memoretur assidue quid solus dibus atque Arcturo aliud sentiamus. Pleiades quippe ab Oriente, Arcturus vero ex parte Aquilonis surgit. Quocumque autem se per gyrum suum Arcturus verterit, Pleiades ostendit; et cum lux diei jam vicina efficitur, stellarum ejus ordo distenditur. Potest igitur per Arcturum, qui a plaga frigoris nascitur, lex; per Pleiades vero, quae ab Oriente surgunt Testamenti Novi gratia designari. Quasi enim ab Aquilone lex venerat, quae tanta subditos rigiditatis asperitate terrebat. Nam dum pro culpis suis alios praeciperet lapidibus obrui, alios gladii morte mulctari, plaga torpens, et velut a sole charitatis aliena, praeccalore nutriebat. Cujus oppressionis pondus Petrus horruerat, cum dicebat: Quid tentatis Deum, imponere jugum super cervicem discipulorum, quod neque patres nostri neque nos portare po
Abbreviated transcription (Latin):
Ecce ꝑtacobũ de fide contra oꝑa suꝑbientibꝰ
dicit. Sicut corpꝰ sine spũ emortuũ ẽ: ita¬
et fides sine oꝑibꝰ mortua est Arcturꝰ itaq
uolutt᷑. qͥa sc̃a eccłia uxta auditoꝵ suoꝵ
mentes. indiuerso latere p̃dicationis arte
uersat᷑ Arcturꝰ uoluit᷑. qͥa hec innoctis huiꝰ
tribulationibꝰ rotat᷑. Sed hunc arcturi
girũ qͣndoq dñs dissipat. qͥa labores eccliȩ
ad requiẽ ꝑmuttat. ĩ unc et pliades plemꝰ
iungit. cũ girũ arcturi destruit: qͥa tunc
nimirũ scĩ om̃s etiã uisionis sibi specie copu.¬
lant᷑: qͣndo infine mundi scã eccłia ab his
quos minc fustinet. laboribꝰ soluit᷑. Dicat gͦ.
Nũqͥd comunigere ualebis micantes stellas
pliades. aut girũ arcturi pot̾is dissipare :
Sub audis ut ego. qͥ tũc sc̃oꝵ uitã etrã suꝑ
speciẽ munio. cũ girũ uniu̾salis ecłiȩ cor.¬
poralit̾ soluo. Et quis hominũ soliꝰ diuinȩ
hoc ẽẽ uirtutis ignorat: Sed ut cognoscat

Expanded text:
 de fide contra opera superbientibus dicitur: Sicut corpus sine spiritu mortuum est, ita fides sine operibus mortua est . Arcturus itaque volvitur, quia sancta Ecclesia juxta auditorum suorum mentes in diverso latere praedicationis arte versatur. Arcturus volvitur, quia haec in noctis hujus tribulationibus rotatur. Sed hunc Arcturi gyrum quandoque Dominus dissipat, quia labores Ecclesiae ad requiem permutat. Tunc et Pleiades plenius jungit, cum gyrum Arcturi destruit, quia tunc nimirum sancti omnes etiam visionis sibi specie copulantur, quando in fine mundi sancta Ecclesia ab his quos nunc sustinet laboribus solvitur. Dicat ergo: Nunquid conjungere valebis micantes stellas Pleiades, aut gyrum Arcturi poteris dissipare? Subaudis ut ego, qui tunc sanctorum vitam etiam per speciem unio, cum gyrum universalis Ecclesiae corporaliter solvo. Et quis hominum solius divinae hoc esse virtutis ignorat? Sed ut cognoscat
Abbreviated transcription (Latin):
Paulus quoq ut oꝑationẽ scẽ trinitatis
ostendet: ait Exxipso et ꝑipsũ. ⁊ in ipso fut̃
omĩa. Atq ut unitatẽ eiusdẽ trinitatis
intimaret: protinꝰ addidit. Ipsi gła in scła
uũ naturalit̾. tria scdm ꝑsonas innotuit.
quod fuꝑiꝰ t̾cio ipsũ dixit. Quasi gͦ ⁊ uno
inloco pliades fite sunt: qͥa de dõ concordit̃
sentiunt. et tam̃ semet ipsas ñ tangunt:
qͥa sicut dictũ ẽ. ꝑ huiꝰ mundi tpr̃a diuersa

Expanded text:
nitatis ostenderet, ait, Ex ipso, et per ipsum, et in ipso sunt omnia . Atque ut unitatem ejusdem Trinitatis intimaret, protinus addidit: Ipsi gloria in saunum naturaliter, tria secundum personas innotuit, quod superius tertio idipsum dixit. Quasi ergo et uno in loco Pleiades sitae sunt, quia de Deo concorditer sentiunt, et tamen semetipsas non tangunt, quia sicut dictum est per hujus mundi tempora diversa
Abbreviated transcription (Latin):
occultos ordines iudicioꝵ cęlestiũ conpre.¬
hendis. aut aꝑire humanis auribꝰ suffi.¬
cis : Beatus igit᷑ iob de iudicioꝵ in conp̾¬
hensibiliũ inuestigatione reqͥrit᷑ Aesi
ei aꝑte diceret᷑. Cuncta que pat̾is tanto
tolerare pacientiꝰ debes. qͣnto secretoꝵ
celestiũ ignarꝰ cur hec pat̾is nescis:¬

Expanded text:
occultos ordines judiciorum coelestium compreoccultos ordines judiciorum coelestium comprehendis, aut aperire humanis auribus sufficis? Beatus igitur Job de judiciorum incomprehensibilium investigatione requiritur, ac si ei aperte diceretur: Cuncta quae pateris tanto tolerare patientius debes, quanto, secretorum coelestium ignarus, cur haec pateris nescis
Abbreviated transcription (Latin):
dine genitus. in catholice fidei rectitudine
confu̾mat᷑. E contͣ ũ alius catholice matriᷤ¬
uentre editꝰ. iuaxta uite t̾minũ. erroris
uoragine deuorat᷑ Alius autẽ uitã suam
in catholica pietate consummat. qͥ ortꝰ in
ꝑfidia cũ lacte matris auserat utrꝰ eries
Alius celsitudinẽ beneuiuendi appetere. e
uolet et ualet. Alius nec uolet nec ualet.
Altus uolet: et ñ ualet Alius ualet: et nõ
discutiat. quis intelligat discreta lance equi.¬
tatis occulta: Ad cognoscendos qͥppe istos
iudicioꝵ secretoꝵ sinus nullꝰ ascendit Dicat̃
gͦ homini ut se nescire cognoseat. nescin¬
tẽ uͦ se cognoscat ut timeat. timeat ut hi.¬
ditoris sui auxiliũ requirat: Et qͥ inse fi.¬
dens mortuus ẽ: auctoris siti adiutorium
appetens uiuat Audiat itaq uir iustus.
iam quidẽ se sciens. sed ad huc que supͣ se
sunt nesciens: Numqͥd nosti ordinẽ celi a
pones rationẽ eius in terra : Id ẽ nũquid

Expanded text:
dine genitus, in catholicae fidei rectitudine dine genitus, in catholicae fidei rectitudine consummatur. Econtra vero alius catholicae matriventre editus juxta vitae terminum erroris voragine devoratur, alius autem vitam suam in catholica pietate consummat, qui ortus in perfidia cum lacte matris hauserat virus erroris. Alius celsitudinem bene vivendi appetere et vult, et valet; alius nec vult, nec valet. Alius vult, et non valet; alius valet, et non discutiat? Quis intelligat discretam lancem aequitatis occultae? Ad cognoscendos quippe istos judiciorum secretorum sinus nullus ascendit. Dicatur ergo homini ut se nescire cognoscat; nescientem vero se cognoscat, ut timeat: timeat, ut huditoris sui auxilium requirat; et qui in se fidens mortuus est, auctoris sui appetens adjutorium vivat. Audiat itaque vir justus jam quidem se sciens, sed adhuc quae supra se sunt nesciens: « Nunquid nosti ordinem coeli, et pones rationem ejus in terra? » Id est nunquid
Abbreviated transcription (Latin):
cũ corintiis diceret: Nõ enĩ uidicaui. me serre
tenera infirmis dicturũ se nouerat: dice¬
bat ẜ. xpectet᷑ sicut pluuia eloquiũ meũ:
et descendant sic̃ ros uerba mea. Sed ecce
audiuimꝰ quo munere gentilitas uocat᷑. au¬
diamꝰ nunc qua districtione uidea repelli¬
tur Audiimꝰ quomodo deserta excolat.
arentia in fundat. audiamꝰ nũc quomͦ ea
que quasi uident᷑ int̾na proiciat. Neq enĩ
sic colligit electos: ut ñ etiã iuid cet repmo¬
bos Neq sic quibusdã culpas relaxat: ut
ñ et inquibusdã feriat Scriptũ qͥppe ẽ.
Miscłia enĩ et ira ab illo. Unde hic quoq
postꝗͣ tot dona gr̃e intulit: etiã irȩ suȩ iu¬
dicia ñ abscondit. Nã seqͥt᷑. De cuiuis ut̃o¬

Expanded text:
cum Corinthiis diceret: Non enim judicavi scire cum Corinthiis diceret: Non enim judicavi scire tenera infirmis dicturum se noverat, dicebat: Exspectetur sicut pluvia eloquium meum, et descendant sicut ros verba mea . Sed ecce audivimus quo munere gentilitas vocatur; audiamus nunc qua districtione Judaea repellitur. Audivimus quomodo deserta excolat, arentia infundat; audiamus nunc quomodo ea quae quasi videntur interna projiciat. Neque enim sic colligit electos, ut non etiam judicet reprobos; neque sic quibusdam culpas relaxat, ut non et in quibusdam feriat. Scriptum quippe est: Misericordia enim et ira ab illo . Unde hic quoque postquam tot dona gratiae intulit, etiam irae suae judicia non abscondit. Nam sequitur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
qͥs genuit stillas roris: Ac si diceret. Nisi ego
qui siccã t̾ram humani cordis. guitis scientiȩ
dñs segregat. qͥa ñ eam nobis pro nr̃is me.¬
ritis. sed pro suo munere benignitatis p̾stat
Et ideirco hoc locopat̾ pluiuȩ dr̃ quia suꝑna
nobis p̾dicatio nõ de nr̃o merito. sed de eiꝰ
grã generat᷑ Stille enĩ roris ipsi scĩ p̾dica.¬
tores sũt. qͥ arua pectoris nr̃i. int̾ mala inte
p̾sentis. qͣsi int̾ tenebras ficcȩ noctis arentia.
grã suꝑnȩ largitatis infundunt: De his
stillis contumaci udeȩ dr̃ Propterea ꝓhibi.¬
te sũt̃ stillȩ pluuiarũ. ⁊ serotinꝰ imb ñ fuit.
Ipsi qͥppe stillȩ roris sunt: qui stillȩ pluiia.
tionẽ temꝑant: qͣsi rorẽ tenerũ asꝑgunt
Quando uͦ ea que de suꝑnis sentiunt. uircu¬
te qua p̾ualent loquunt᷑: qͣsi ub̃tĩ manan.¬
tẽ pluuiã fundunt Rorẽ spargebat paulꝰ.

Expanded text:
quis genuit stillas roris? Ac si dicquis genuit stillas roris? Ac si dicqui siccam terram humani cordis guttis scientiae Dominus segregat, quia non eam nobis pro nostris meritis, sed pro suo munere benignitatis praestat, et idcirco hoc loco pater pluviae dicitur, quia superna nobis praedicatio, non de nostro merito sed de ejus gratia generatur. Stillae enim roris ipsi sancti predicatores sunt, qui arva pectoris nostri inter mala vitae praesentis, quasi inter tenebras siccae noctis arentia, gratia supernae largitatis infundunt. De his stillis contumaci Judaeae dicitur: Propterea prohibitae sunt 942 stillae pluviarum, et serotinus imber non fuit . Ipsae quippe stilltionem temperant, quasi rorem tenerum aspergunt. Quando vero ea quae de supernis sentiunt virtute qua praevalent loquuntur, quasi ubertim manantem pluviam fundunt. Rorem aspergebat Paulus,
Abbreviated transcription (Latin):
ranciã. tusticiã p̾dicat: qͣsi rotatu p̾dicatio.¬
nis. status fui speciẽ quodãmͦ inmutat Nã
cũ quibꝰdã de oꝑibꝰ sus głantibꝰ confidentiã
proprii laboris euacuat. et fidẽ trinitatiᷤᷤ
exaltat. qͥd aliud facit. nͥ tres stellas arcturꝰ
eleuat. et quatuor melinat: Et dũ quosdã
bona oꝑa nõ habentes. de sola fide p̃sumere
prohibet: sed oꝑari emixiꝰ quȩ precepta sũt
iubet: qͥd aliud arcturꝰ facit. nͥ quatuor stel.¬
las erigit. tres deponit: Uideamꝰ quomͦ tres
eleuet. quatuor deponat E cce ꝑpaulũ contͣ
fidẽ de oꝑe suꝑbientibꝰ dicit Si abraham
exoꝑibꝰ tustificatꝰ ẽ. habet głam sed ñ ap̃d¬

Expanded text:
ationis status sui speciem quodammodo immutat. Nam cum quibusdam de operibus suis gloriantibus confidentiam proprii laboris evacuat, et fidem Trinitatis exaltat, quid aliud facit nisi tres stellas Arcturus elevat, quatuor inclinat? Et dum quosdam bona opera non habentes de sola fide praesumere prohibet, sed operari enixius quae praecepta sunt jubet, quid aliud Arcturus facit, nisi quatuor stellas erigit, tres deponit? Videamus quomodo tres elevet, quatuor deponat. Ecce per Paulum contra fidem de opere superbientibus dicitur: Si Abraham ex operibus justificatus est, habet g
Abbreviated transcription (Latin):
ne locũ ñocciso dño ꝑderent. et tam̃ occiso
ꝑdid̾unt: Sedcur ista miseris euenerint:
sibdat. qͥa ñ erat herba Idẽ. qͥa eoꝵ cor.¬
dibꝰ defuit ęt̾nitatis scientia. et nullũ eos
refecit pabulũ uiriditatis int̾nȩ doctrinȩ:
hoc igit᷑ loco. qͥd aliud uirentes herbas. nͥ
sc̃ȩ doctrinȩ scientiã uł congruas oꝑatio.¬
nes accipimꝰ : Deserta igͥ t̾ra cõpluit᷑. ut
ab ea uirentes herbe producant᷑: qͥa dũ

Expanded text:
ne locum non occiso Domino perderent, et tamen occiso ne locum non occiso Domino perderent, et tamen occiso perdiderunt. Sed cur ista miseris evenerint, subdit: Quia non erat herba; id est, quia eorum cordibus defuit aeternitatis scientia, et nullo eos refecit pabulo viriditatis internae doctrinae. Hoc igitur loco quid aliud virentes herbas nisi sanctae doctrinae scientiam vel congruas operationes accipimus? Deserta igitur terra 941 compluitur, ut ab
Abbreviated transcription (Latin):
aliqͣndo scientiã atq doctrinã ȩternȩ ul.¬
riditatis accipimꝰ: sic̃ ꝑ ieremiã dr̃: Ona.¬
gri steterunt uirupibꝰ. traxerunt uend
qͣsi dracones. defecerũt ocłi eoꝵ qͥa ñ erat
herba Quo dicto suꝑba ac neqͥssima na.¬
orũ ẽ ꝑsequutio ꝓpħata Ipsi qͥppe onagi
pro mentis elatione. ipsi dracones ꝓuri
lenta cogitatione uocati sut̃. Qui steteris
in rupibꝰ qͥa ñ in dõ sed in su̾mis potesa.¬
tibꝰ huiusinundi confisi sunt. dicentes.
Regẽ non habemꝰ: nͥ cesarẽ: T̃ raatil̃
uentos quasi dracones: qͥa spu elationis in¬
an suꝑbia malitiosa tumuerũt Defecer̾t
ocłi eoꝵ: qͥa scilicet spes eoꝵ ab eo quo inten.¬
debat corruit. que tpr̃alia dilige̾s p̾stolari
et̃na neglexit. et t̾rena ideo qͥa deo p̃posuit
mnisit Dexerunt enĩ Sidimittimꝰ eũ sic:
am̃is credent meum Et uenient romani:
et tollent nr̃m locũ et gentẽ Timuerũt.

Expanded text:
aliquando scientiam atque doctrinam aeternae vialiquando scientiam atque doctrinam aeternae viriditatis accipimus, sicut per Jeremiam dicitur: Onagri steterunt in rupibus, traxerunt ventos quasi dracones, defecerunt oculi eorum, quia non erat herba . Quo dicto superba ac nequissima Judaeorum est persecutio prophetata. Ipsi quippe onagri pro mentis elatione, ipsi dracones pro virulenta cogitatione vocati sunt. Qui steterunt in rupibus, quia non in Deo, sed in summis potestatibus hujus mundi confisi sunt dicentes: Regem non habemus nisi Caesarem . Traxerunt ventos quasi dracones, quia spiritu elationis inflati superbia malitiosa tumuerunt. Defecerunt oculi eorum, quia scilicet spes eorum ab eo quod intendebat corruit. Quae temporalia diligens, praestolari aeterna neglexit, et terrena ideo quia Deo praeposuit amisit. Dixerunt enni, et tollent nostrum locum et gentem . Timuerunt
Abbreviated transcription (Latin):
głȩ tẽporalis accipit᷑: sic̃ propħa ait Mar
sic̃ herba transeat. mane floreat et ꝑ tri¬
seat Mane nãq sic̃ herba florere atq tu
li accipit᷑. sic̃ de illo adño dr̃ huic montes
herbas ferũt Ac si diceret. Suꝑbi actu.¬
midi dũ se ũllicitis cogitationibꝰ atq acti.¬
ombꝰ efferũt: suis illũ inqͥtatibꝰ pascũt.
Herba: sustentatio p̾dicantiũ demõstrat᷑.
cũ dr̃: Producit in montibꝰ fenũ. et herbã
seruituti hominũ Inmontibꝰ qͥppe fenũ
et seruituti hominũ herba producit᷑: cũ
sublimes huiꝰ scłi adfidei cognitionẽ uocati.
scĩs p̃dicatoribꝰ inhuiꝰ uitȩ itinere trãsito.¬
ria alim̃ta largunt᷑. Herba bona oꝑacio
ponit᷑: sic̾ scriptũ ẽ Cerminet t̾ra herbã
uirentẽ. Qd̾ licet in cõditione mundi ita
historice factũ tenemꝰ: t̾ram tam̃ eccłiã
figurasse ñ incõuenient̃ accipimꝰ: Que
ineo germinauit herbã uirentẽ. in qͦ et uer.¬

Expanded text:
e temporalis accipitur sicut Propheta ait: Mane sicut herba transeat, mane floreat, et pertranseat . Mane namque sicut herbam florere atque trli accipitur, sicut de illo a Domino dicitur: Huic montes herbas ferunt . Ac si diceret: Superbi ac tumidi, dum se illicitis cogitationibus atque actionibus efferunt, suis illum iniquitatibus pascunt. Herba sustentatio praedicantium demonstratur, cum dicitur: Producit in montibus fenum, et herbam servituti hominum . In montibus quippe fenum et servituti hominum herba producitur, cum sublimes hujus saeculi, ad fidei cognitionem vocati, sanctis praedicatoribus in hujus vitae itinere transitoria alimenta largiuntur. Herba bona operatio ponitur, sicut scriptum est: Germinet terra herbam virentem . Quod licet in conditione mundi ita historice factum teneamus, terram tamen Ecclesiam figurasse non inconvenienter accipimus, quae in eo germinavit herbam virentem, in quo ad ver
Abbreviated transcription (Latin):
parendo post mortẽ. matutina nob stella
factus ẽ: quia dũ insemet ipso exemplum
nobis resurrectionis prebuit: que lux seqͥt᷑
indicauit Uesꝑum uͦ fuꝑ terrȩ filios consur¬
gere dñs facit: quia infidelibꝰ udeoꝵ cordi.¬
bus. dominari antixp̃m eoꝵ merito exi.¬
gente ꝑmittit. Qui idcirco adño huic uesꝑi
tuste subdunt᷑: quia ipsi sponte sua filũ
terrȩ eẽ uoluerunt. Terrena qͥppe et ñ ce¬
lestia requirentes. ad ꝑspiciendã luciferi
nr̃i claritatẽ cecati fut Et dũ p̾ẽẽ sibi ues¬
ꝑum expetũt: subsequentis dapnationiᷤ
et̾na nocte mergunt᷑. Hinc in euangłio
dñs dicit Ego ueni innomine patris mei
⁊ ñ accepistis me: alius ueniet in noĩẽ suo.

Expanded text:
parens post mortem, matutina nobis stella factus est, quia dum in semetipso exemplum nobis resurrectionis praebuit, quae lux sequatur indicavit. Vesperum vero super terrae filios consurgere Dominus facit , quia infidelibus Judaeorum cordibus dominari Antichristum eorum merito exigente permittit. Qui idcirco a Domino huic vesperi juste subduntur, quia ipsi sponte sua filii terrae esse voluerunt. Terrena quippe et non coelestia requirentes, a perspicienda luciferi nostri claritate excaecati sunt; et dum praeesse sibi vesperum expetunt, subsequentis damnationis aeterna nocte merguntur. Hinc in Evangelio Dominus dicit: Ego veni in nomine Patris mei, et non accepistis me. Alius veniet in
Abbreviated transcription (Latin):
dunt: Post gelu itaq uel glatiẽ suꝑficies abissi
constringit᷑. qͥa mens nr̃a ad cõseruanda pro¬
funda dona que acceꝑit. ipsis aduersitatibꝰ
munit᷑ Abissi enĩ sui suꝑficiẽ ysaias constrĩ.¬
xerat: cũ dicebat. Secretũ meũ mͥ: secretũ
meũ mͥ Abissi sui suꝑficiẽ paulus cõstrina e¬
rat. qui tot ꝑicłis ad u̾sitatis insudans. sub¬

Expanded text:
dunt. Post gelu itaque vel glaciem superficies abyssi dunt. Post gelu itaque vel glaciem superficies abyssi constringitur, quia mens nostra, ad conservanda profunda dona quae acceperit, adversitatibus munitur. Abyssi enim suae superficiem Isaias constrinxerat, cum dicebat: Secretum meum mihi, secretum meum mihi . Abyssi suae superficiem Paulus constrinxerat, qui tot periculis ac
Abbreviated transcription (Latin):
serenitate post modũ fructus quos hic con¬
ceꝑit demõstret. Unde et sponsi noce unicuiq
anunȩ post huiꝰ mundi turbines ad illa et̾ni¬
tatis amena ꝓperanti dr̃ Surge ꝓpera
amica mea.formosa mea. et ueni. Iã enim
hiemps trãsũt. ymb̃ abiit et recessit Et qͥa
si sola nobis assunt ꝓsꝑa soluim᷑. ad uirtu¬
tẽ uͦ meliꝰ ꝑ aduersa solidam᷑: recte subiun.¬
nẽ lapidis aqua ꝑductt᷑: qͣndo infirmus qͥsq
ꝑ acceptã desuꝑ tolerantiã passionẽ si redẽp.¬
toris imitat᷑: Insimilitudine qͥppe lapidis aqͣ¬
duruerat. cũ ille prius inpatiens. ille ꝑsequu.¬
tor. post modũ paulus dicebat. Impleo ea que
desunt passionũ xp̃i in carne mea Et qͥ a cũ¬
diunt: recte addit᷑. Et suꝑficies abissi cons.¬
tringit᷑. Solet enĩ leticia archana mentis
aꝑire. atq aꝑiendo amittere. aduersa uͦ cũ
nos ext̾nus deprimunt: int̾uis cautiores red¬

Expanded text:
serenitate postmodum fructus quos hic conserenitate postmodum fructus quos hic conceperit demostret. Unde et sponsi voce unicuique animae post hujus mundi turbines ad illa aeternitatis amoena properanti dicitur: Surge, propera, amica mea, formosa mea, et veni; jam enim hiems transiit, imber abiit et recessit . Et quia si sola nobis adsunt prospera solvimur, ad virtutes vero melius per adversa solidamur, recte subjunnem lapidis aqua perducitur, quando infirmus quisque per acceptam desuper tolerantiam, passiones sui Redemptoris imitatur. In similitudinem qduruerat, cum ille prius impatiens persecutor postmodum Paulus dicebat: Impleo ea quae desunt passionum Christi in carne mea . 66. diunt, recte additur: Et superficies abyssi constringitur. Solet enim laetitia arcana mentis aperire, atque aperiendo amittere; adversa vero cum nos exterius deprimunt, interius cautiores red
Abbreviated transcription (Latin):
dit᷑. Insimilitudine lapidis aquȩ durant᷑.
qͥa et si fluxe cogitationes int̾uis lacessũt:
nequaꝗͣ tam̃ usq ad consensũ praui oꝑis
trahunt. Sed mens fub molita bene uiuen¬
di consuetudine. qͣsi sub qͣdã duritia ext̾tus
abscondit. quic qͥd intus ex tẽptationis pul.¬
satione mollescit: ubi et bene subiungit᷑.
Et suꝑficies abissi cõstringit᷑. Quia praua
cogitatio et si usq ad suggestionẽ uenit.
usq ad consensũ nõ profilit. qͥa fluctuanteᷤ
motꝰ animi suꝑductus rigor sc̃ȩ deliberati.¬
p̃sentis uitȩ aduersitas designari Que dũ
sub asꝑitate sua scõs con pͥmit. ualẽtiores
reddit Dũ enĩ nos om̃ps ds molestiis exer.¬
ceri ꝑmittit. atq ad melioris uitȩ statũ
int̾ueniente tristicia prouehit: miro cõfilio
suꝑ futurã fruge̾ gelu et glatiẽ gignit. ut
electꝰ qͥsq in hac uita. tamꝗͣ in hieme adu̾sa
uentoꝵ et frigoꝵ toleret. et uelut in estiua

Expanded text:
e durantur. Quia etsi fluxae cogitationes interius lacessunt, nequaquam tamen usque ad consensum pravi operis trahunt. Sed mens sub inolita bene vivendi consuetudine quasi sub quadam duritia exterius abscondit quidquid intus ex tentationis pulsatione mollescit. Unde et bene subjungitur: Et superficies abyssi constringitur. Quia prava cogitatio et si usque ad suggestionem venit, usque ad consensum non prosilit, quia fluctuantes motus animi superductus rigor sanctae deliberatipraesentis vitae adversitas designari, quae dum asperitate sua sanctos comprimit, valentiores reddit. Dum enim nos omnipotens Deus molestiis exerceri permittit, atque ad melioris vitae statum interveniente tristitia provehit, miro consilio super futuram frugem gelu et glaciem gignit, ut electus quisque in hac vita, tanquam in hieme, adversa ventorum et frigorum toleret, et velut in aestiva