comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
contra uniꝰ cuiꝰlibet demonis seuitiam. uł astutiã restitisse
uł resift̾e ñ posse nou̾imꝰ multũq nos ꝓfecisse puraremus.
ĩmo nõ iam hoĩes s supͣ hoĩes nos eẽ credemꝰ. Itte aut̃ non
tm̃ a gente uel rege se sentit ĩpugnari: ĩmo a gentibus
⁊ ppłis ⁊ regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ se ñ posse suꝑari: ⁊ nouit ⁊ scͥp¬
sit. ⁊ posteris regenda relinqͥt: ut uel sic ꝯfundat suꝑbiã¬
mãm. qui nichil sumꝰ: ⁊ tũ superbire ñ erubescimꝰ. Siqͥs
autẽ gentesppłosq ad cognitiones. reges uero ⁊ pͥncipes referre
uelit ad affectione. facile cedo: qr aĩ affr̃õnes cogitationibꝰ p̾si¬
dere non ambigo. Sic tũ hunc intellectũ recipiamꝰ. ut superi¬
orem qͥdem ñ destruamꝰ: qui scͥpt᷑am sacrã multiplicẽ expõnẽ
recipere ñ dubitamꝰ. Siue gͦ totũ ad aĩ uitia siue totũ rese¬
ramꝰ ad deiuonia: aut si melius partĩ ad uitiosos mores. par¬

Expanded text:
ibet daemonis saevitiam vel astutiam restitisse vel resistere nos posse noverimus, multum nos profecisse putaremus; imo non homines, sed supra homines nos esse crederemus. Iste autem non tantum a gente vel rege se sentit impugnari; imo a gentibus, et populis, et regibus, et principibus se non posse superari, et novit, et scripsit, et posteris legenda reliqihil sumus, et tamen superbire non erubescimus. Si quis autem gentes populosque ad cogitationes, reges vero et principes referre velit ad affectiones, facile credo; quia animi affectiones cogitationibus praesidere non ambigo. Sic tamen hunc intellectum recipiamus, ut superiorem quidem non destruamus, qui Scripturam sacram multiplicem expositionem recipere non dubitamus. Sive ergo totum ad animi vitia, sive totum referamus ad daemonia, aut si melius partim ad vitiosos mores, par
Abbreviated transcription (Latin):
ñ pot̾. qr torum malignitate plenũ est. ¶ur murare.
blasphemare. uista deiꝰ iuditia rep̃hende̾ : cor contͣ dñi
in suꝑbiam erigere. in dei donis ꝓpriam głam affectare.¬

Expanded text:
non potest, quia totum malignitate plenum est. Murmurare, non potest, quia totum malignitate plenum est. Murmurare, blasphemare, justa judicia Dei reprehendere, cor contra Deum in superbiam erigere, in Dei donis propriam gloriam affectare
Abbreviated transcription (Latin):
tas. tria ħ ualde odibilia. impietatẽ uero que ĩ dm̃ est.
omĩno exetiatur aĩa mea. Inutił uauitas. mala iniqni¬
tas. peior malignitas. pessima ĩpietas. Uanitas cõtẽptibi¬
lis. iniquitas odibuł. malignitas ab hominabił: impie¬
tas decestabił. uram corporis nimiã hr̃e. carnem ĩ
carnis desideriis fouere. cibo uel sõpno nimis indulg̾e.
ornatũ ĩ uesticu q̃rere. totũ ħ uanitas ẽ: qr totũ hoc
uanũ est. Sua auare retinere. Aliena auide querere.
q̃ auctor omĩum omib uoluit eẽ ꝯmunia ĩ pͥuatã po¬
testatem redigere. que nobis ab aliis fieri uolunnis ĩff
nolle impende. minime quidẽ equũ est : qr totũ hoc cõ¬
tra eqͥtate̾ est qr totũ ħ iniquitas est. Odiũ in corde
retinere. ultionẽ de inimicis q̃rere. de inimici ruina
gandere. ĩ alienis bonił ex inuidia tabescere totũ hoc ma¬
liciosũ est. totum ħ malignũ est ⁊ iccirto mn placere

Expanded text:
tas: tria haec valde odibilia. Impietatem vero quae in Deum est, tas: tria haec valde odibilia. Impietatem vero quae in Deum est, omnino exsecratur anima mea. Inutilis vanitas, mala iniquitas, pejor malignitas, pessima impietas. Vanitas contemptibilis, iniquitas odibilis, malignitas abominabilis, impietas detestabilis. Curam corporis nimiam habere, carnem in desideriis carnis fovere, cibo vel somno nimis indulgere, ornatum in vestitu quae aliena avide quaerere, quae auctor omnium omnibus voluit esse communia in privatam potestatem redigere, quae nobis ab aliis fieri volumus illis nolle impendere, minime quidem aequum est, quia totum hoc contra aequitatem est, quia totum hoc iniquitas est. Odium in corde retinere, ultionem de inimicis quaerere, de inimici ruina gaudere, in alienis bonis ex invidia tabescere, totum hoc malitiosum est, totum hoc malignum est, et idcirco mihi placere
Abbreviated transcription (Latin):
queunt. Ego si utrumq habeo: scio uere qr tibi cõplace¬
o. Ad neutrũ tñ atuingere ꝑ me ip̃m neutrũ ex me¬
ip̃o hr̃e possum. S quis me ħ docuit nͥ ueritas tua: Et
ob hoc ꝯplacui in hac ueritate tuia. Docuit me ueritas
tua bona mea eẽ dona tua: mala mea eẽ peccata in ea.
⁊ ꝯplaci in u̾itate tua. Erisdiuit me u̾itas tua as¬
cribere mala mea mͥ: attribuere bona mea tibi: ⁊ iccir¬
co. omplacui ĩ u̾itate tua. Didici qr per me surge
nõ possum: cognoui qr sñ te stare non possum: credo ⁊
⁊ fateor qr tu ꝙ qui operaris in me. ⁊ uelle ⁊ ꝑficere
ꝓ bona uoluntate tua. ⁊ ob ħ complaciu in hac ue¬
ritate tua.
on sedi cũ cõsslio uranitatis. ⁊ cum in¬
iqua gerentib ñ introibo. duu¬
diui eccłam malignã¬
tium: ⁊ cũ impiis nõ sedebo. Tria sunt que odun: qͣr
tum aũ detestatur aĩa mea. uanitas. iniqͥtas maligni¬

Expanded text:
queunt. Ego si utrumque habeo, scio vere quia tibi complacequeunt. Ego si utrumque habeo, scio vere quia tibi complaceo. Ad neutrum tamen attingo per meipsum, neutrum ex meipso habere possum. Sed quis me hoc docuit, nisi veritas tua? Et ob hoc complacui in veritate tua. Docuit me veritas tua bona mea esse bona tua, mala mea esse peccata mea, et complacui in veritate tua. Erudivit me veritas tua ascribere mala mea mihi, attribuere bona mea tibi, et idcirco complacui in veritate tua. Didici quia per me surgere non possum; cognovi quia sine te stare non possum: credo et confiteor quia tu es qui operaris in me, et velle, et perficere pro bona voluntate tua, et ob hoc complacui in veritate tua. Non sedi cum coiqua gerentibus non introivi, odivi ecclesiam malignantium, et cum impiis non sedebo. Tria sunt quae odivit, quartum detestatur anima mea, vanitas, iniquitas, maligni
Abbreviated transcription (Latin):
in scĩrate: s in ueritace tua. Tu mͥ ꝓmisisti. tu ab et̾¬
plere potes. que predestinasti ad implere debes qr uerax.
Si talis sum q̃ł ab et̾uo p̾destinatꝰ sum. tͥ placere debẽo.
immo scio qr placeo. ⁊ si nondũ talis sũ ꝑ laceo tñ aput
te. qr tał futurus sũ : qm̃ ꝯplacui in ueritate tua. In
ueritate tua placeo tibi: in ueritate tua placeo mͥ: qm̃
latione aliena: ñ elatione ꝓpͥã: s in u̾itate tia. Pla
falsa. s cõplacui ĩ ueritate tua. Si mũdus sũ cõpore:
se purꝰ sum corde: tũt scio qr complacui ĩ u̾itate tua.
Si iusta sunt opera. si casta desideria: uere cõplacui ĩ ue¬
ritate tua. Si placeo int̾uis. si placeo exn̾ius. cõplaceo in
utroq cõplaceo undiq. Philo sophi gentium nirtutẽ co¬
lunt. s uera ñ credunt᷑: quoꝵ ⁊ si opus placet. fides dis¬
plicet. ⁊ iccieco ip̃i cõplacere ñ possut qui fidẽ uerã
placent. in alt̾o displicent. ⁊ iccirco uł ip̃i cõplac̾e ne¬

Expanded text:
 complacui in veritate tua. Tu mihi promisisti; tu ab aeteplere potes; quae praedestinasti, adimplere debes, quia verax es. Si talis sum qualis ab aeterno praeordinatus sum, tibi placere debeo; imo scio quia placeo, et si nondum talis sum, placeo tamen apud te, quia talis futurus sum, quoniam complacui in veritate tua. In veritate tua placeo tibi, in veritate tua placeo mihi, qulatione aliena, non in elatione propria, sed in veritate tua. Non falsa, sed complacui in veritate tua. Si mundus sum corpore, si purus mente, tunc scio quia complacui in veritate tua. Si justa sunt opera, si casta desideria, vere complacui in veritate tua. Si placeo interius, si placeo exterius, complaceo in utroque, complaceo undique. Philosophi gentium virtutem colunt, sed vera non credunt: quorum et si opus placet, fides displicet, et idcirco ipsi complacere non possunt qui fidem veram placent, in altero displicent, et idcirco vel ipsi complacere ne
Abbreviated transcription (Latin):
Perpendis ut arbitror qͦmͦ ille sub quo tũc estuabat feruor
illuc eum trahebat: uñ illos treꝯ ꝑspicere potuisset. quos iure
adorandos ñ disbitareqͣ. Forte si tũc domesticis suis intẽderet.
⁊ tab̾naculi sui ĩtima teneret: adorandas illas ꝑsonas minue
iuidisset ⁊ si nõ uidisset tc̃ temꝑis fortassis ñ exisset. Duo g̾
in unũ occurrũt. q̃ eg̾ssionis illuis occasionẽ p̃buer̃t: ninie
tas feruoris. ⁊ nouitas iusionis. Iuxta huiꝰ rei fiłitudinẽ se¬
pe ĩ m̃te humana agct᷑: ut dum nimio celestis desiderii incẽ¬
dio urit᷑. aliquid ex diuina reuelatione uid̾e m̾eatur: unde
ad illos theoricos excessus aldiuuet᷑.
dicta sunt. q̃ surgit ex magnitudĩe deuotonis: nc̃ de illo
dicendum uidet᷑. qd surgere solet ex magnitudie ãmirationis.
Quis aut̃ nescut iñ fieri ãmiratõnem t̃ ali quid cernimꝰ p̾t̾

Expanded text:
Perpendis, ut arbitror, quomodo ille sub quo tunc aestuabat fervor, Perpendis, ut arbitror, quomodo ille sub quo tunc aestuabat fervor, illuc eum trahebat, unde illos tres prospicere potuisset, quos jure adorandos non dubitaret. Forte si tunc domesticis suis intenderet, et tabernaculi sui intima teneret, adorandas illas personas minime vidisset, et si non vidisset, tunc temporis fortassis non exisset. Duo igitur in unum occurrunttas fervoris et novitas visionis. Juxta hujus rei similitudinem saepe in mente humana agitur, ut dum nimio coelestis desiderii incendio uritur, aliquid ex divina revelatione videre mereatur, unde ad illos theoricos excessus adjuvetur. dicta sunt, qui surgit ex magnitudine devotionis, nunc de illo dicendum videtur, qui surgere solet ex magnitudine admirationis. Quis autem nesciat inde fieri admirationem, cum aliquid cernimus praeter
Abbreviated transcription (Latin):
inuenimꝰ. Nam uisio q̃ ext̾ius apparuit: ꝓccil dubio eũ ad
exc̾iora tͣrit. Apparitionis aũ diuine cã latent̾ innuit᷑: in
eo qd̃ ei dñs apparusse dr̃. in ip̃o feruore diei sedenti quidẽ
in ostio tabnatuli sui. uides certe qr calor diei feruebat: q̃ñ
ei dñs apparebat. Quis q̃so est iste feruor diei nͥ estuatio feruẽ¬
tis desiderii: Amor itaq ille qui tenebras diligit: amor inqͣm
qui lucẽ odit. diei feruor dici non debet. Stimus aũ quia qͥ
male agit odit lucem. Qui aut̃ facit ueritatẽ uenit ad lucẽ
ut manifestent᷑ opera eiꝰ: qr in deo fcã st̃. Quid itaq aluid ẽ fer
uor diei nisi feruidꝰ amor ueri ⁊ sũmi bom. sub qͣli fernore
patrurcha tu̾c temporis estuabat. qͣł demq eñ a domesticis suis
repellebat. ⁊ eum in ostio ⁊ inotio sed̾e. t̾muͦ uacare ⁊ usd̾e et
uidere cogebat. ãbientẽ ⁊ obtantem ab sos dubio diuine aspi-¬
rationis auiã percipere. desideriiq sui estus slliꝰ afflatu tẽꝑare.

Expanded text:
invenimus. Nam visio quae exterius apparuit, procul dubio eum ad exteriora traxit. Apparitionis autem divinae causa latenter innuitur in eo quod ei Dominus apparuisse dicitur, in ipso fervore diei sedenti quidem in ostio tabernaculi sui. Vides certe, quia calor dici fervebat, quando ei Dominus apparebat. Quis, quaeso, est iste fervor diei, nisi aestuatio ardentis desiderii? Amor itaque ille qui tenebras diligit, amor, inquam, qui lucem odit, diei fervor dici non debet. Scimus autem quia qui male agit, odit lucem, qui autem facit veritatem venit ad lucem, ut manifestentur opera ejus, quia in Deo facta sunt . Quid itaque aliud um veri et summi boni, sub quasi fervore patriarcha tunc temporis aestuabat, qualis denique eum a domesticis suis repellebat, et eum in ostio, et in otio sedere, tantummodo vacare et videre cogebat ambientem et optantem absque dubio divinae aspirationis auram percipere, desideriique sui aestus illius afflatu temperare.
Abbreviated transcription (Latin):
uinitate: in qua simił est patri: quid mir̃ si dissimilit̾ ope¬
rat᷑ qͣm pat̾ in humanitate: qͣ dissimuł est patri: Quod aut̃
scd̾m aliquid dissimiłr aperatur. manifeste ut arbitror ex ta¬
li distinctione ĩnuit᷑ cum dr̃. Confringet dñs cedros libani.
t cõminuet eas tanqͣm iutulũ libani: ⁊ dilectꝰ ꝙ̃ ad modũ fi

Expanded text:
vinitate, in qua similis est Patri, quid mirum si dissimiliter operatur quam Pater in qua dissimilis est Patri? Quod autem secundum aliquid dissimiliter operatur, manifeste, ut arbitror, ex tali distinctione innuitur, cum dicitur: Confringet, Dominus cedros Libani, et comminuet eos tanquam vitulum Libani,
Abbreviated transcription (Latin):
in uotẽ exultationis ⁊ ꝯfessionis. et ngressus ingressus
ui dño sperans ñ ĩfirmabo. Non me lateat dñe qͣntus la¬
bor sit. intus permanere: in int̾ioribꝰ ꝑ seuerare. credo tñ
td̾ i dño sperãs ñ ĩ firmabor. Et quidẽ difficile fuit al
exteriorib ad interiora mentẽ reuocare. Durũ ualde de rebꝰ
insibilib ad ĩusibilia penetͣre. S multo forte difficilius
erit in iłł duitiis ꝑmanere: perans tñ in dño ñ ĩfir¬
mabor. Filii isrł uix post multa tempora atcs pericula t̾
rã ꝓmissionis intrare potuere : ⁊ tñ sũ multo labore. sine
magna fortitudie eam sibi pꝰmodum defensare ñ ualuert᷑.
uix tandẽ t̾ram lacte ⁊ melle na manantẽ tengi. sero con¬
tẽp lonis dulcedinẽ degustare merui. ⁊ iam ꝯtra me hosti¬
ũ inuidiam de̾flãmari. uehem̃tiꝰq t̃tueri: certus tñ sũ
ciuia n dño specans non ĩfirmabor. Qui cõfidunt ĩ
dño mutabunt fortitudinẽ: qͣntomag̾ ñ timebt̾ ĩfirmita¬

Expanded text:
exsultationis et confessionis, et introgressus in Domino sperans non infirmabor. Non me latet, Domine, quantus labor sit intus permanere, in interioribus perseverare; credo tamen quod in Domino sperans non infirmabor. Et quidem difficile fuit ab exterioribus ad interiora mentem revocare, durum valde de rebus visibilibus ad invisibilia penetrare. Sed multo forte difficilius erit in illis diutius permanere, sperans tamen in Domino non infirmabor. Filii Israel vix post multa tempora atque pericula terram repromissionis intrare potuerunt, et tamen sine multo labore, sine magna fortitudine, eam sibi postmodum defensare non valuerunt. Vix tandem terram lacte et melle manantem tetigi, sero contemplationis dulcedinem degustare merui, et jam contra me hostium invidiam, inflammari vehementius intueor; certus tamen sum quia in Domino sperans non infirmabor. Qui confidunt in Domino mutabunt fortitudinem, quanto magis non timebunt infirmita
Abbreviated transcription (Latin):
go aut̃ in dño sperãs ñ ĩ firmabor.
ut̾q itus erat ui̾e sauꝰ erat. ambo postea ĩ firmi effedi. ã¬
bo postmodũ foras eiecti. unꝰ ẽ celo. alt̃ de paradyso. ut̃q p̃su¬
mebat de se ip̃o. ¶ go autẽ in ĩnocentia mea ingͥsllis sũ.
⁊ ĩ dño sperans ũ ĩ firmabor. Ego foris erã. ego ĩfirmꝰ eram:¬

Expanded text:
go autem in Domino sperans non infirmabor. Uterque intus erat, uterque sanus erat; ambo postea infirmi erant effecti, ambo postmodum foras ejecti; unus e coelo, alter de paradiso. Nam uterque praesumebat de seipso. Ego autem in innocentia mea ingressus sum, et in Domino sperans non infirmabor. Ego foris era
Abbreviated transcription (Latin):
malignitatem ĩflãmant. Quia dñ ħ furit ĩ lesione pͥa.¬
cit. Ex tristicia siue suꝑbia impietas succẽdit᷑: que ut᷑q
imꝑbo ausu diuine bonitati derogare cõuincit᷑. Nã acci¬
diã sepe ꝯtra dĩ flagella murmͣat: suꝑbia u̾o quicqͥd de
dei dono accipit. ad ꝓpłiam głam usurpat. Tristicia enĩ
spũ alium morboꝵ medicinã parat. illa ad eius contume
itaq nolens. Non sedi cum ꝯsilio uanitatis: ⁊ quia ini¬
qͥtatẽ declinare studeo cũ iniqͣ gerentibꝰ nͥ introibo. Ma¬
lignitatẽ aut̃ amare ñ possum: ⁊ iccirco odiui eccłam
malignantiũ. Fateri aut̃ oportet qd̾ uerũ ost qr ueniũt

Expanded text:
malignitatem inflammant. Quia dum haec furit in laesione pmalignitatem inflammant. Quia dum haec furit in laesione pcit. Ex tristitia sive superbia impietas succenditur, quae utraque improbo ausu divinae bonitati derogare convincitur. Nam acedia saepe contra Dei flagella murmurat. Superbia vero quidquid de Dei dono accipit, ad propriam gloriam usurpat. Tristitia enim specialium morborum medicinam parat, illa ad ejus contumelitaque vitare volens, non sedi cum consilio vanitatis, et quia iniquitatem declinare studeo, cum iniqua gerentibus non introibo. Malignitatem autem amare non possum, et idcirco odivi ecclesiam malignantium. Fateri autem oportet quod verum est
Abbreviated transcription (Latin):
totũ hoc impiũ est. totũ ħ pium cor retiꝑe ñ pot̾: quia
totum hoc impietas est. ⁊ aliter sentire qͥm pũ ara
bonũ est. Contempnenda est itaq uanitas. odienda mi¬
quitas. dampnanda malignitas. execranda impictas.
uanitatem ꝑ fuadet amor nimius sui. iniqͥtatẽ subĩfert
inordinatꝰ amor mũdi. malignitatẽ gn̾at odiũ ꝓximi.
impietatẽ autẽ nutrit contẽptꝰ dĩ. Curis siquidẽ car
inimicicias ĩ ꝓrimos ex̾cere malignũ. contra creatorem
suũ suꝑbe insolescere mal impiũ. Gula ⁊ luxuria ua¬
nitatem suggerunt qr uanũ est ꝙ querũt. uanũ. ẽ qd̾
diligunt. qr hec in nature usus suꝑfluos apparatꝰ requi¬
rit: illa in luxꝰ ⁊ risus ⁊ iocos ineptum aĩum disoluit.
Auaritia inĩquitatẽ accendit. dum que ab auctore imo
om̃ĩb ꝯmuma sunt. in singłarẽ ꝓpͥetatẽ redigit. Dũ enĩ
qd̾ ab aliis sibi fieri optat. aliis ip̃a imꝓbe negat. contra
equitatem peccat. Iracundia ⁊ iniudia malitiã gn̾anti

Expanded text:
totum hoc impium est, totum hoc pium cor recipere non potest, quia totum hoc impietas est. Et aliter sentire quam pium tam bonum est. Contemnenda itaque vanitas, odienda iniquitas, damnanda malignitas, exsecranda impietas. Vanitatem persuadet nimius amor sui, iniquitatem subinfert inordinatus amor mundi, malignitatem generat odium proximi. Impietatem autem nutrit contemptus Dei: curis siquidem carinimicitias in proximos exercere, malignum; contra Creatorem suum superbe insolescere, impium. Gula et luxuria vanitatem suggerunt, quia vanum est quod quaerunt, vanum est quod diligunt; quia haec in naturae usus superfluos apparatus requirit, illa in luxus, et risus, et jocos ineptum animum dissolvit. Avaritia iniquitatem accendit, dum quae ab auctore uno omnibus communia sunt in singularem proprietatem redigit. Dum enim quod ab aliis sibi fieri optat aliis ipsa improbe negat, contra aequitatem peccat. Iracundia et invidia malitiam generant,
Abbreviated transcription (Latin):
qͣmͣ ꝯueniẽt̾ pͥmũ ad pͥmũ excedendi modũ possimꝰ accomõda¬
re: Primꝰ utiq m̃tis excessus fit ut suꝑuis audisti ex desidñ ãy¬
ietate. ⁊ magnitudĩe deuotionis. Fuimus enĩ semꝑ surgit ab
igne Quis autẽ neget amorẽ spũalẽ ignẽ eẽ : Recte iła men¬
tis ĩ suꝑna eleuatio q̃ ex fetuore dilectionis orit᷑ : fumo ni fal¬
lor ꝯparat᷑. Quid autẽ intelligunꝰ ꝓ eiusmodi sumũ nͥ deuote
m̃tis desideriũ: Quasi ergo fumꝰ aĩa ĩ superna ascendit: qñ di¬
lectione feruẽte. ⁊ ħ ip̃m urgente. suũ desideriũ supͣ semet po¬
sam rapit. Est aũ uirgula ut om̃s noumiꝰ: ⁊ gracił ⁊ recta.
Ut ergo uirgule siłitudiẽm ĩ se trahat ascentio tua᷑ sit anri¬
um. sit unicũ desideriũ tuũ. ⁊ surrgens ex intentione recta. Si
añ per myrrã carnis contricionẽ. ꝑ thus cordis deuotõnẽ per
uniũsũ aũ pigmitarii pulu̾em uirtutũ omĩũ intelligimꝰ ꝯsu¬

Expanded text:
m illud, ad primum excedendi modum possimus accommodare? Primus itaque mentis excessus fit, ut superius audistis, ex desiderii anxietate et magnitudine devotionis. Fumus autem semper surgit ab igne. Quis autem neget amorem spiritalem ignem esse? recte itaque illa mentis in superna elevatio, quae ex fervore dilectionis oritur, fumo, ni fallor, comparatur. Quid autem intelligimus per ejusmodi fumum, nisi devotae mentis desiderium? Quasi ergo fumus anima in superna ascendit, quando, dilectione fervente et in hoc ipsum urgente, suum eam desiderium super semetipsam rapit. Est autem virgula, ut omnes novimus, et gracilis, et recta. Ut ergo virgulae similitudinem in se trahat, ascensio tua, sit anxium, sit unicum desiderium tuum, et surgens ex intentione recta. Si autem per myrrham, carnis contritionem; per thus vero, cordis devotionem, per universam autem pigmentarii pulve
Abbreviated transcription (Latin):
iuditio malũ dep̾hende: festinaui corrig̾e: nũc aũ tu. n¬
diça me dñe. Qnͣtum ad iuditiũ meũ iam ĩ nocens apparco
s mͥ de me satis crede ñ audeo ⁊ iccirco obsecro. udica me
dñe. Innotesce mͥ qͣł lateam aput te: intim qd̃ potui ĩno¬
centiã seruani. s meã forsitan ñ triam. In nocentia enĩ e

Expanded text:
o malum deprehendere festinavi corrigere, nunc autem tu judica me, Domine. Quantum ad judicium meum jam innocens appareo, sed mihi de me satis credere non audeo, et idcirco, obsecro, judica me, Domine. Innotesce mihi qualis lateam apud te. Interim quoad potui innocentiam servavi, sed meam forsitan, non tuam. Innocentia
Abbreviated transcription (Latin):
ce dñe iam intꝰ sum. iude qui ĩtus es. qmͣ ĩ ĩnocentia
mea ingressus sum: ut te audire possem. ut tecũ loqͥ pos¬
sem: ictirco ad te ing̾ssus sum: ⁊ ecce iam intꝰ tecum sũ.
Lo quere ergo dñe: qr audit seruus tiuis. Parntꝰ sum iã au¬
adhuc ext̾iora diligunt: qui sola ext̾iora cogitant: uo¬
cemi tuam audire neq̃unt. Alii sunt excra ꝑ cogitatõnẽ et
dilectionẽ: alii aut̃ ꝑ solam cogitationem. Similit̾ quidã

Expanded text:
ce, Domine, jam intus sum, vide qui intus es; quoniam in innocentia ce, Domine, jam intus sum, vide qui intus es; quoniam in innocentia mea ingressus sum, ut te audire possem, ut tecum loqui possem, idcirco ad te ingressus sum et ecce jam intus tecum sum. Loquere ergo, Domine, quia audit servus tuus. Paratus sum aadhuc exteriora diligunt, qui sola exteriora cogitant, vocem tuam audire nequeunt. Alii extra sunt per cogitationem et dilectionem, alii autem per solam cogitationem. Similiter quid
Abbreviated transcription (Latin):
UDica me dñe. uellem scire qͣł ipẽ sum : s uix de me¬
ip̃o uera discern̾e possũ. Amor namq pͥuatꝰ ꝙ̃ erga me¬
sum u̾itas: ⁊ eggo scio qr omis homo m̃dar. Par̃ namq
mͥ de me ip̃o credo. ut pote hõi m̃daci  timens ne si me¬
ip̃m iudico. m̃tiat᷑ iniquitas sibi. Tu rectiꝰ ħ facisꝰ qui
uerax es: tu meliuis ħ potes qui ueritas es. Intret gͦ ne¬
ritas in cor meuͣ uerũ ꝯtra me perhibeat destĩoniũ : ue¬
rum de me ꝓferat uiditiũ. udica me gͦ dñe: indica
rentiam: eggo ip̃e de me ip̃o ex̃ceo uindc̃ãm. uel si forte ĩ
me per penitentiam deleta est culpa: oftendemͥ qtud ad¬
huc mͥ desit de perfcã iustia. utilit̾ enĩ coram me ip̃o iu¬
eras. ego foris etam: ⁊ iccirco uocẽ tuam audirẽ ñ pot̾a̾.
Excra eram dũ ext̾iora q̃rebã: dũ ext̾iora cogitabã. S iã
unus ex hiis fõs qui ꝯũtunt᷑ ad coi: festinaui implere
illud p̾ceptum quo dr̃. redite p̾uaricatores ad cor. Et ec¬

Expanded text:
llem scire qualis ipse sum, sed vix de meipso vera discernere possum. Amor namque privatus quem erga mesum veritas; et ego scio, quia omnis homo mendax. Parum itaque mihi de meipso credo, utpote homini mendaci, timens ne, si meipsum judico, mentiatur iniquitas sibi. Tu rectius hoc facis qui verax es. Tu melius hoc potes qui veritas es. Intret ergo veritas in cor meum, verum contra me perhibeat testimonium, verum de me proferat judicium. Judica me ergo, Domine; indica tentiam, ego ipse de meipso exerceo vindictam. Vel si forte in me per poenitentiam deleta est culpa, ostende mihi quid adhuc mihi desit de perfecta justitia. Utiliter enim me coram meipso jueras, ego foris eram, et idcirco vocem tuam audire non poteram. Extra eram, dum exteriora quaerebam, dum exteriora cogitabam. Sed jam unus ex his factus, qui convertuntur ad cor, festinavi implere illud praeceptum quo dicitur: Redite, praevaricatores, ad cor . Et ec
Abbreviated transcription (Latin):
sufficit ad ista ñ quidẽ a nob̾ quim potiꝰ ab ilł quib forte ħ
porta feriea ꝑ frequẽtẽ tnͣsitum familiarit̾ est nota: ⁊ quibꝰ
Illud sane ut arbitror ñ ĩpudent dix̾im. qr longe supra
homnẽ fuit. q longe a semet ip̃o. ⁊ supͣ semet ip̃m reces¬
sit: qr hec omĩa per experientiam didicit. Aliocium ñ erat
unde postea in se reu̾teretur: uel uñ de eo recte scriberetur.
Et petrus in se reu̾sus dixit. Nuc̃ scio uere. ⁊c̾. Multa stͥ
que suꝑ p̾senti capło dici potuissent: si hoc loco dici debu¬
issent. S sufficit nob̃ illud qd̵ ꝓposuimꝰ. ex eius testĩo suf¬
ficient̾ ꝓbasse. quomͦ diuina qñ reuelatio soleat medita¬

Expanded text:
sufficis ad ista, non quidem a nobis quin potius ab illis quibus forte haec sufficis ad ista, non quidem a nobis quin potius ab illis quibus forte haec porta ferrea per frequentem transitum fIllud sane, ut arbitror, non impudenter dixerim, quia longe supra hominem fuit; quia longe a semetipso et supra semetipsum recesia haec omnia per experientiam didicit. Alioquin non erat unde postea in se reverteretur, vel unde de eo recte scriberetur: Et Petrus in se reversus dixit: Nunc scio vere, etc. Multa sunt quae super praesenti capitulo dici potuissent si hoc loco dici debuissent. Sed sufficit nobis quod proposuimus ex ejus testimonio sufficienter probasse quomodo divina q
Abbreviated transcription (Latin):
nis impꝰsibilitatis arduũ. ⁊ artũ tͣnsire. Cagita illum exitũ quẽ
pͥmus hõ hu̾it. anͣqͣm peccauit. uel quem hõ adhuc haberet
si omĩo ñ peccasseti per quẽ sane exiiũ quotiẽs oport̾et. facilẽ
tͣnsitũ hr̃e potuisset. de mundauis ad suꝑmũdana: de uisibilib
ad ĩiuis ib ilia. de tͣnsitoriis ad et̾na: cum hr̃et prõptũ cotidie &¬
li cuub per contẽplacõnem int̾esse. diuinis iłł se secretis licẽ¬
ter ingerere: ⁊ ad illud ĩternũ dni sui gaudiũ dignant̾ int¬
re. Cogita consequent᷑. qͦmͦ ⁊ istũ periuũ pͥus ꝯmeandi tͣnsi¬
tum diuina post peccatũ seueritas dire seu̾itatis necessitatiᷤ
ualius impossibilitatisq repaguł obstrurit. ⁊ obseruauit.
cogita ħ inqͣm: ⁊ forte ħ cogitando ĩuenios. quid de illa ferrea
poita sentire debeas. uł affirmare audeas. Que tñ si minus

Expanded text:
nis impossibilitatis arduum et arctum transire. Cogita illum exitum quem nis impossibilitatis arduum et arctum transire. Cogita illum exitum quem primus homo habuit antequam peccavit, vel quem homo adhuc haberet si omnino non peccasset, per quem sane exitum quoties oporteret facilem transitum habere potuisset de mundanis ad supermundana, de visibilibus ad invisibilia, de transitoriis ad aeterna, cum haberet promptum quotidie coeli civibus per contemplationem interesse, divinis illis secretis licenter ingerere, et istud internum Domini sui gaudium dignanter intrare. Cogita consequenter quomodo et istum pervium prius commeandi transitum divina post peccatum severitas dirae necessitatis valvis impossibilitatisque repagulis obstruxit et observavit; cogita hoc, inquam, et forte hoc cogitando invenies quid de illa ferrea porta sentire debeas, vel affirmare audeas. Quaere tamen si minus
Abbreviated transcription (Latin):
suam. ⁊ cripuit aĩam meã. Angłs cũ luce ueniẽs diuine
miserationis operatio ueritatẽ ĩ fundens. Mĩa ueritatẽ addu¬
tatem inspirare: ueritatis q inspiratione ad robur iurtu¬
tis solidare: Et quis umqͣm aĩe sue pericła plene cuasit.
si huiꝰ legationis bñficia experuri ñ meruit: fẽlix petrꝰ qui ñ
mitant᷑. Lego carrere põitos apłos ab angło eductos : nõ tñ
secutos. Pet̾ro autẽ ab ip̃o suo creptore angło p̃cipit᷑: ut ip̃m
seqruat᷑. Quid ħ esse dicimꝰ. qͣntum hoc ẽẽ putamus. angelica
uestigia legere. pos celestia pemiataq aĩalia ire : Cogita si po¬
tes qie illec p reredentis angeli uł subsequentis ꝓfectio seuꝑ
motio fu̾it. quoꝵ tͣnsit᷑lum nec carceuł custodia. uet ferrea por¬
ta cohibere. uł retardare potuit. Quid hoꝵ non nouũ: quid
hoꝵ non mirum: uere angłicũ. ⁊ uere plusqͣm humanum.
humane pass ibilitatis tenebrosũ. ⁊ horridum exire: ⁊ per cõmu¬

Expanded text:
s cum luce veniens divinae miserationis, operatio veritatem infundens. Misericordia veritatem adduratione veritatem inspirare, veritatisque inspiratione ad robur virtutis solidare? Et quis unquam animae suae pericula plene evasit, si hujus legationis beneficia experiri non meruit? Felix Petrus qui nonmitantur. Lego in carcere positos apostolos ab angelo eductos, non tamen secutos. Petro ab ipso suo ereptore angelo praecipitur ut ipsum sequatur. Quid hoc esse dicimus? Quantum hoc esse putamus angelica vestigia legere, post coelestia pennataque animalia ire? Cogita, si potes, quae illa praecedentis angeli, vel subsequentis profectio seu promotio fuerit, quorum transitum nec carceralis custodia, nec ferrea porta cohibere vel retardare potuit. Quid horum non novum, quid horum non mirum? Vere angelicum, et vere plus quam humanum humanae passibilitatis tenebrosum et horridum exire, et per commu
Abbreviated transcription (Latin):
cũ se aliquid ꝯtra electos posse głant᷑. Subsa̾nant᷑ autem
cũ ꝯtra dĩ dispõnem. aliqͥd agete arbitrant᷑. Saluti quippe
electoꝵ militat quicqͥd ꝯtra illam ininnida malignitas
acticat : ⁊ iñ ordinationẽ dĩ implere cogit᷑. uñ ẽam in¬
pedire friuole nitit᷑. Recte ergo de hiis dr̃: qr irridebͭ¬

Expanded text:
cum se aliquid contra electos posse gloriantur; subsannantur autem, cum se aliquid contra electos posse gloriantur; subsannantur autem, cum contra Dei dispositionem aliquid agere arbitrantur. Saluti quippe electorum militat quidquid contra illam inimica malignitas actitat, et inde ordinationem Dei implere cogitur, unde eam impedire frivole nititur. Recte ergo de his dicitur quia irrideb
Abbreviated transcription (Latin):
uana de dño insana m̃te cõcupiũt. Suas qͣi laude sed
falsas audiunt: in qͣntũ de se magna s minime uera
credunt. Dnm autẽ s qiͣ deformem aspitiũt: qͣndui
de eo digna sentit̃. Maxime autẽ malignis sp̃itib ħ sen¬
fiducialit̃ psallebat dicens.
ui ħ̾icat in celis irridebit
eos: ⁊ dñs subsannabit eos. Sepe enim maligni sp̃c electis
quib dam ad tempus p̾udiere ꝑmittunt᷑. Uñ fit : ut il¬
los ciuod dñs sibi met̾uum seruãt: contra dĩ dispõnẽ per¬
dere moliant᷑. S dum sepe pꝰ lapsum electi quilib tan
derident᷑. Nichil est uñ magis doleant. nichil est ꝙ ampliꝰ
ingenuscant: qͣm bonũ nr̃m: qͣm ꝓfectũ nr̃m. Dene plꝰ
odiunt bona nr̃a qͣm torm̃tasua: inimo malunt cotidie
re: ⁊ tñ tot conatib tantis discrim̃ib nil aliud agunt:
nisi ut boni quiq cotidie meliore fiant. Irudent᷑ itaq

Expanded text:
vana de Domino insana mente concipiunt, suas quasi laudes, sed vana de Domino insana mente concipiunt, suas quasi laudes, sed falsas audiunt in quantum de se magna, sed minime vera credunt. Dominum autem quasi deformem aspiciunt, quandiu de eo indigna sentiunt. Maxime autem malignis spiritibus haec senfiducialiter psallebat dicens: Qui habitat in coelis irridebit eos et Dominus subsannabit eos. Saepe enim maligni spiritus electis quibusdam ad tempus praevalere permittuntur, unde fit ut illos quos Dominus sibi in aeternum servat, contra Dei dispositionem perdere moliantur. Sed dum saepe post lapsum electi quilibet tanderidentur. Nihil est unde magis doleant, nil est quod amplius ingemiscant, quam bonum nostrum, quam profectum nostrum. Pene plus odiunt bona nostra quam tormenta sua; imo malunt quotidie on minuere; et tamen tot conatibus, tantis discriminibus nil aliud agunt, nisi ut boni quique quotidie meliores fiant. Irridentur itaque,
Abbreviated transcription (Latin):
Quis nr̃ dñs est: Irrisio itaq est. cum ũmicoꝵ suoꝵ fora
tudinẽ simulat. Subsannatio uero ẽ: cũ suã potentiã uł
iusticiã dissimulat. Sepe enĩ inustos in hac uita ꝓspera¬
ri : iustos u̾o affligĩ ꝑmittit. qiͣ qui malitie resist̾e ñ pos¬
sit. uł ininocentie compati nolit. Dum igit᷑ ꝑũsis m̃tib
sui rectitudĩnem ut ita dicã in eor consid̾ationẽ detorquet:
Quia enĩ qui iustꝰ eit iꝰtus ẽẽ non credr᷑ : qiͣ uultꝰ ip̃ns spe¬
cionita̾s in suo decore ab ip̃is ñ uidr̃. fit namq sepe utdum
ĩpii mala impune facuisit. dm̃i res humanas minime
curare credant. Quales illi describunt᷑: qui dix̾unt. Hõ
uidebit dñs. nec intelliget ds̃ iacob. Quoꝵ quidam dixit
incorde suo. oblitꝰ est deiis: au̾tit fatiẽ suam ne uideat in
finem. Peru̾si itaq irrident᷑. cum de se ip̃is tam falsa qͣm
magna p̾sumũt: subsannant᷑ autẽ cum tam ꝓfana qͣm

Expanded text:
quis noster Dominus est? Irrisio itaque est cum inimicorum suorum tudinem simulat. Subsannatio vero est cum suam potentiam, vel justitiam dissimulat. Saepe enim injustos in hac vita prosperari, justos vero affligi permittit, quasi qui malitiae resistere non possit, vel innocentiae compati nolit. Dum igitur perversis mensui rectitudinem, ut ita dicam, in eorum consideratione detorquet? Quia enim, qui justus est justus esse non creditur, quasi vultus ipsius speciositas in suo decore ab ipsis non videtur. Fit namque saepe ut dum impii mala impune faciant, Deum res humanas minime curare credant. Quales illi describuntur, qui dixerunt: Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob . Quorum quidam dixerunt in corde suo: Oblitus est Deus, avertit faciem suam ne videat in finem . Perversi itaque irridentur, cum de seipsis tam falsa quam magna praesumunt. Subsannantur autem, cum tam profana quam
Abbreviated transcription (Latin):
tis mͦ rõ ꝓ u̾itatis testĩo expostulat. Aurora itaq ⁊ lum lucẽ hũt
s calorem non hñt: sol aũt utroq p̃pollet. Quid enĩ sole luci¬
in qualẽcumq s in sũmã añcũq deuotionẽ desiati q̃mus
a sola claritate u̾itatisq illustratione ĩcipiat. Sic̃ enĩ ĩ illa
superiore. ex nimio deuotionis sue feruore meret᷑ sepe suble¬
uari ad sũme u̾itatis cõtempłonẽ : sic i ista ex miranda q̃dã
atq stupenda u̾itatis ꝯtempłone paulatĩ ꝓmouet᷑. tandẽq in¬
flammat᷑ ad sũmã deuotionẽ. Consid̾emꝰ gͦ in orbe soł magnita

Expanded text:
tio pro veritatis testimonio expostulat. Aurora itaque et luna lucem habent, sed calorem non habent; sol autem utroque praepollet. Quid enim sole luciin qualemcunque, sed in summam quandocunque devotionem desinat, quamvis a sola claritate veritatisque illustratione incipiat. Sicut enim in illa superiore ex nimio devotionis suae fervore, meretur saepe sublevari ad summae veritatis contemplationem, sic in ista ex miranda quadam atque stupenda veritatis contemplatione paulatim promovetur, tandemque inflammatur ad summam devotionem.
Abbreviated transcription (Latin):
non hominũ. Gentes utiq fremere est. pͣua desid̾ia ꝯtra rõ¬
nem exurg̾e. Quotiẽs iuista dei uiditia rephendimꝰ: quotiens
ꝯtͣ eiꝰ flagella murmuramꝰ: tociẽ uocẽ humanã qͣ ĩ fremi¬
ẽẽ pigeat. bestias imitam᷑. Increpet gͦ pͥmũ fremitũ iniqͥitaas:
pca redarguat etiam studiũ uanitatis. Nam in eo qd̃ dr̃ ⁊ ppłi
inia cogitare ueniałe: meditari añ omĩo rep hensibłe. Aliud

Expanded text:
non hominum; gentes utique fremere, est prava desideria contra ratnon hominum; gentes utique fremere, est prava desideria contra rationem exsurgere. Quoties justa Dei judicia reprehendimus; quoties contra ejus flagella murmuramus, toties vocem humanam quasi in fremimines nos esse pigeat bestias imitamur. Increpet ergo primum fremitum iniquitatis; postea redarguat etiam studium vanitatis. Nam in eo quod dicitur: Eania cogitare, veniale; meditari autem, omnino reprehensibile. Aliud
Abbreviated transcription (Latin):
S p̃c enĩ sc̃s discipline esfugiet fictũ. ⁊ anferet se a togita¬
tionib q̃ sunt sñ intellectu. A. cogitationibꝰ inquit: q̃ sũt
sñ intellectu. Quid fiet de his cogitatõnibꝰ que sũt de his¬
q̃ admit̾te ñ possumꝰ sñ turpi ⁊ illecebro affectu uł ab his
que libent accipimꝰ. ñ sñ prauo qͦdã as ꝯsensu. si ab his se
tu dr̃e uoluit: hos iste ni fallor ppłos inania meditanteᷤᷤ no¬
minauit. Peiores itacs sunt que non sũt sñ neqͥtia: quam
q̃ uage discurrũt sñ intelligentia. Uñ ⁊ hos gentes noĩat:
suos ppłos appellat. Nam gentes quidẽ sua ꝑu̾sitas dampnat.
ppłos u̾o qͣmius fideles sua ignobilitas. humiliat. Sic utiq
sic omĩs cogitat̾o humana. siue ociosa. uilis: pͣua aũ ates per¬
ñsa cogitatio omĩo detestabił. Quales itiq ꝓpħa intrepat: uł
potius qͣlibꝰ insultat cum dicat. Quare fremuert̃ gẽtes: ⁊ ppłi
meditati st̃ mania. Notandũ sane qd̃ fremitꝰ est bestiarũ:

Expanded text:
s enim sanctus disciplinae effugiet fictum, et aufert se a cogitationibus quae sunt sine intellectu . A cogitationibus, inquit, quae sunt sine intellectu. Quid fiet de his cogitationibus quas admittere non possumus sine turpi et illecebroso affectu, vel de his quas libenter accipimus non sine pravo quodam consensu, si ab his se tu dicere voluit, hoc iste, ni fallor, populos inania meditantes nominavit. Pejores utique sunt quae non sunt sine nequitia, quam quae vagae discurrunt sine intelligentia. Unde et hos gentes nominat, et illos populos appellat. Nam gentes quidem sua persuasitas damnat, populos vero quamvis fideles sua ignobilitas humiliat. Sic utique, sic omnis cogitatio vana, sive otiosa, vilis; prava autem, atque perversa cogitatio detestabpotius qualibus insultat, cum dicat: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Notandum sane quod fremitus est bestiarum,
Abbreviated transcription (Latin):
reges ⁊ ꝑtiucipes assist̾e ꝑ hibent᷑: quia ad creatoris in uiri¬
am in nob̾ corrpere festinãt opꝰ creationis: ⁊ ad ꝯtumeliam
saluatoris enacuare satagũt opus redemptionis. Recte gͣ
dr̃. stiterũt reges t̾re ⁊ pͥncipes ꝯuen̾ũt in unũ: ad
xp̃m eiꝰ. irumpamꝰ uincła eoꝵ: et
ꝓhitiamus a nob̃ iugum ip̃oꝵ. Per uincła retinem᷑. neda¬
mus quo ire uolumꝰ sub iugo cogimͣ inuiti operari. quod
nolumꝰ. Duo magna malũ impediri a bono opciati a malo.
occupari ĩ malo. Abono nos reuocant uincła cupiditatis.
ad mala nos impellit uigũ timoris. Sonũ utiq ẽ. C ꝓpħe
ꝯsiliũ huiꝰmͦi uincła dirũpere: bonũ nichominꝰ huiusmm
iugũ ꝓ hicere. S forte modum q̃ ris: quom id fieri possit
audire cõtupiscis. Audi. s neglig̾e noli. Noli dilig̾e mũ¬
dũ. nec ea que ĩ minido sũt. ⁊ urncła dirupisti. Noli ti¬
mere cos qui occidunt corpꝰ. aĩe uͦ ñ hñt quid faciant: et¬

Expanded text:
reges et principes assistere perhibentur. Quia ad Creatoris injuriam in nobis corrumpere festinant opus Creatoris, et ad contumeliam Salvatoris evacuare satagunt opus redemptionis. Recte ergo dicitur: Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adm ejus. Dirumpamus vincula eorum et projiciamus a nobis jugum ipsorum. Per vincula retinemur ne eamus quo ire volumus. Sub jugo cogimur inviti operari quod nolumus. Duo magna mala, impediri a bono, occupari in malo. A bono nos revocant vincula cupiditatis, ad malum nos impellit jugum timoris. Bonum utique esilium hujusmodi vincula dirumpere, bonum nihilominus hujusmodi jugum projicere. Sed forte modum quaeris; quomodo id fieri possit audire concupiscis. Audi, sed negligere noli. Noli diligere mundum, nec ea quae in mundo sunt , et vincula dirupisti. Noli timere eos qui occidunt corpus, animae vero non habent
Abbreviated transcription (Latin):
mini. Absit inqͣm ut cum ip̃is ingrediar ĩ locũ tab̾nacłi
ãmiramił usq ad domũ dĩ. Omĩno cum huiꝰmͦi iniqͣ agen
tib non introsbo ad altare dĩ: ad dm̃ qui letificat iuuẽtu¬
tem meam. uerũtñ ip̃is priꝰ discussis uł exclusis fiducia¬
lit̾ introeo nc̃ ĩ sc̃ã scõꝵ. modo intra pͥmũ uelũ tm̃ ad ora¬
tionis serretum. modo etiam intͣ scd̃m ad cõtemplacionis
archanũ. Excludant᷑ gͦ pͥus huiꝰiͦi fantansie. ne forte in¬
tus admisse ꝯfundant orõnem. p̃pediant cõtempłonẽ. So¬
lent enĩ hanc ꝑturbare : sllam obnubilare. Intra prim̃
uelũ petimus adeo bona celestia: s quomͦ illa accipinrus.
si prorimo nr̃o negamꝰ t̾rena: Equũ ualde si uolumꝰ me¬
tere spũalia: non dubitaremꝰ seminare carnalia nr̃a. Da¬
te inquit ⁊ dabitur uob̃. Si l̃bent̾ damus: fidutialit̾ intͣ¬

Expanded text:
mini; absit, inquam, ut cum ipsis ingrediar in locum tabernaculi mini; absit, inquam, ut cum ipsis ingrediar in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei. Omnino cum hujusmodi iniqnon introibo ad altare Dei, ad Deum qui laetificat juventutem meam; verumtamen ipsis prius discussis vel exclusis, fiducialiter introeo nunc in Sancta sanctorum, modo intra primum velum tantum ad orationis secretum, modo etiam intra secundum ad contemplationis arcanum. Excludantur ergo prius hujusmodi phantasiae, ne forte intus admissae confundant orationem, praepediant contemplationem. Solent enim hanc perturbare, illam obnubilare. Intra primum velum petimus a Deo bona coelestia. Sed quomodo illa accipimus, si proximo nostro negamus terrena? Aequum valde si volumus metere spiritualia, non dubitemus seminare nostra carnalia: Date, inquit, et dabitur vobis . Si libenter damus, fiducialiter int
Abbreviated transcription (Latin):
re. hospitalitarem ñ amare: elemosinas defraudare. Mo-¬
nent dilatare finbrias. magnificare phylaterias. extenu¬
are faciem. extendere oĩonem. ut uideat᷑ ab hommibꝰ. ut
audiatur a tͣnseuntibꝰ. sermonẽ ad ppłm ꝓferre: in publi¬
to lacrimas ꝓducere. Fallacit̾ qiͣ ad aĩas lucͣndas: ueracitꝰ
autẽ ad pecunias cõgregandas In hũc modum sepe cõsciliũ
q̃rentiũ uana. agitur odiosa collatio agentiũ iniqua: ⁊ lo¬
quentiũ ꝑu̾sa. Sicq sepe dum int̾ne quietis secretiora de¬
sero. dum ad ext̾ciora cogitanda deintꝰ exeo. circũstat me
subito taliũ cogitationũ copiosa multitudo. Nec declina¬
re licet cõfabulationes taliũ. tam iniquoꝵ. donec ĩtrẽ in
scũariũ dĩ. ⁊ intelligam ĩ nouissimis eoꝵ. Propt̾ ħ ⁊ hu
uismodi. ñ sedi cũ confilio uanitatis: ⁊ cum iniqua gecenti¬
bus ñ introibo. Absit enim a me conuentu ĩtrare atria do¬

Expanded text:
re, hospitalitatem non amare, eleemosynas defraudare, more, hospitalitatem non amare, eleemosynas defraudare, monent dilatare fimbrias, magnificare phylacteria, extenre faciem, extendere orationem, ut videatur ab omnibus, ut audiatur a transeuntibus, sermonem ad populum proferre, in publico lacrymas producere, fallaciter quasi ad animas lucrandas, veraciter autem ad pecunias congregandas. In hunc modum saepe post concilium quaerentium vana agitur odiosa collatio agentium iniqua, et loquentium perversa. Sicque saepe, dum interne quietis secretiora desero, dum exteriora cogitanda de intus exeo, circumstat me subito talium cogitationum copiosa multitudo. Nec declinare licet confabulationes talium tam iniquorum, donec intrem in sanctuarium Dei, et intelligam in novissimis eorum. Propter haec, et hujusmodi non sedi cum concilio vanitatis, et cum iniqua gerentibus non introibo. Absit enim a me cum tali conventu intrare atria Do
Abbreviated transcription (Latin):
elucescat ueritas. Bonũ est ergo dñe ñ sedere cũ cõsilio
uanitatis : bouũ est nichilominus ñ introire: s potius de¬
clinare consortia iniquitatis. S si prius ñ uitetur uani¬
tas: minime declinatur iniqͥtas. Qui enĩ seruit gule: ser¬
uiat necesse est auaritie. Quia qui amat delicias: optat
cicius hr̃e petunias. S si ad amorẽ pedune animũ meum
semel appono: consiliariis iniquis ⁊ iniqua agentib ciciꝰ
acquiesto: ⁊ eoꝵ consila libent̃ recipio. Assunt subito cõ¬
gitationes pͣue: assurg̾es affectiones ꝑũse. Consulunt ac¬
crescere census: querere redditꝰ. Docent extende predia:
erigere palatia. Monent tributa regum ambire: munꝰ¬
cula pauperũ ñ despic̾e. Copłare agrũ ad agtum. coniũ¬
gere domum ad domũ. manus hr̃e ad predandũ porrectas:
ad dandum aliquid concrectas. omĩa accipere. nulła eroga¬

Expanded text:
elucescat veritas. Bonum est ergo, Domine, non sedere cum concilio elucescat veritas. Bonum est ergo, Domine, non sedere cum concilio vanitatis. Bonum nihilominus non introire, sed potius declinare consortia iniquitatis. Sed, si prius non vitetur vanitas, minime declinatur iniquitas. Qui enim servit gulae, serviat necesse est avaritiae. Quia qui amat delicias, optat citius habere pecunias. Sed si ad amorem pecuniae animum meum semel appono, consiliariis iniquis et iniqua gerentibus citius acquiesco, et eorum consilia libenter recipio Adsunt subito cogitationes pravae, assurgunt affectiones perversae, consulunt accrescere census, quaerere reditus, docent extendere praedia, erigere palatia, monent tributa regum ambire, munuscula pauperum non despicere, copulare agrum ad agrum, conjungere domum ad domum, manus habere ad praedandum porrectas, ad dandum aliquid contractas, omnia accipere, nulla eroga
Abbreviated transcription (Latin):
consilium bonum. ⁊ dant᷑ in cõmune cõsilia mutta s inuti¬
lia ⁊ uana. qr conciliũ uanitatis est: ⁊ totũ eoꝵ cõsilium
de uanitate est. Suadent sum̾e uinũ pp̃ stomacũ. sõp¬
nũ extend̾e p̃p̃ cerebrũ. carne̾ fouere ne tabescat. corpus
recreare ne deficiat. abstinentiam aliqͣntulũ relaxare.
quieti parũper ĩdulg̾e. ⁊ inhunc modũ agr̃ de cura cor-¬
poris. cura superflua. ⁊ de uanitate uentilat᷑ questio ua¬
na. ⁊ suꝑ huiusm᷑i inutili negotio ꝯsumit᷑ sepe dies in¬
tegra. s experim̃to multo didici ñ cred̾e̾ cõsiliouanitati᷑.
⁊ ob hoc maxime ne appon̾em cor ad cõsilia uana:on
sedi cum consilio uanitatis. Quotiens enĩ uideo huiꝰmͦi
conuenire cõsiliarios uanos: nõ sedeo. nec quiesco. s men¬
tem excutio. nc̃ ad operationẽ nẽ ad orõnẽ cõfugio dicens.
auerte oculos meos ne uideant uanitatẽ. Onitt᷑e lucẽ tuã
⁊ ueritatẽ tua. nec pͥus cesso donec euanescat uanitas. ⁊

Expanded text:
ommune consilia multa, sed inutilia et vana; quia concilium vanitatis est, et totum eorum consilium de vanitate est. Suadent sumere vinum propter stomachum, somnum extendere propter cerebrum, carnem fovere ne tabescat, corpus recreare ne deficiat, abstinentiam aliquantum relaxare, quieti parumper indulgere, et in hunc modum agitur de cura corporis, cura superflua! et de vanitate ventilatur quaestio vana, et super hujusmodi inutili negotio consumitur saepe dies integra. Sed experimento multo jam didici non credere consilio vanitatis, et ob hoc maxime, ne apponerem cor ad consilia vana, non sedi cum consilio vanitatis. Quoties enim video hujusmodi convenire consiliarios vanos, non sedeo, nec quiesco, sed mentem excutio; nunc ad operationem, nunc ad orationem confugio, dicens: Averte oculos meos ne videant vanitatem . Emitte lucem tuam, et veritatem tuam . Nec prius cesso donec evanescat vanitas, et
Abbreviated transcription (Latin):
cipes ñ sibi imutẽ tm̃. s etiã gentib uł ppłis assistere ĩtelligi¬
mus: quia dũ per prauas ineptasq cogitationes uaga men¬
te discurrimꝰ : deceptoriis spͣitib temptandi aditũ aperimus.
Gentibꝰ itat frem̃tibꝰ ppłisq mania meditantibꝰ reges afiifit
prinaipes cõueniũt: qr peruersis uanisq cogitatõib qͣs gẽtes

Expanded text:
m, sed etiam gentibus vel populis assistere intelligim, sed etiam gentibus vel populis assistere intelligimus; quia, dum per pravas ineptasque cogitationes vaga mente discurrimus, deceptoriis spiritibus tentandi aditum aperimus. Gentibus itaque frementibus populisque inania meditantibus, reges assistunt, principes conveniunt, quia perversis vanis
Abbreviated transcription (Latin):
re. Inuenio in scͥptiris sc̃is aliũ dici spm̃ fornicatois: aliũ aũ
appellari spm̃ elationis. Sic ⁊ in aliis uitiis intelligi poss. Obti¬
net itaq alius regnũ in lurnriosis. alus in gulosis: alius p̾si¬
det auaris: aliꝰ iracimdis. Hic pͥncipat᷑ iniudis: ille dñat᷑ ełatis.
Quid gͥ aliud ẽ. huiꝰmͦi reges fibi ĩuicẽ assist̾e: nͥ unũꝙ̃q in
hoũim ĩpugnatione aduinare: Nam dum ab imo qͣlibet quispi¬
am in alicuod iutiñ deicit᷑: ex eo ip̃o sepe ad resistendũ aliis ĩ fir¬
mior ĩuenit᷑. ficri enĩ solet ut qui ꝑ crapłam gͣnat᷑. multo si¬
aus multoq facilius ꝑ liixuriã ĩ fłamet᷑. Seges itaq sibi assis.¬
tunt: ciñ uicissim sibi ad nos expugnandos opem ferũt. Princi¬
pes in unũ conueniũt. qr quicqͥd qͣmuis diu̾sũ agant ĩ nr̃a
subũsione: tñ parit̾ ꝯsentuit. Recte etiam hos reges uł pͥn¬

Expanded text:
rae. Invenio in Scripturis sanctis alium dici spiritum fornicationis, alium autem rae. Invenio in Scripturis sanctis alium dici spiritum fornicationis, alium autem appellari spiritum elationis. Sic et in his aliis vitiis intelligi potest. Obtinet itaque alius regnum in luxuriosis, alius in gulosis, alius praesidet avaris, alius iracundis: hic principatur invidis, ille dominatur elatis. Quid igitur aliud est hujusmodi reges sibi invicem assistere, nisi unumquemque in hominum impugnatione alium adjuvare? Nam dum ab uno quolibet quispiam in aliquod vitium dejicitur, ex eo ipso saepe ad resistendum aliis infirmior invenitur. Fieri enim solet, ut qui per crapulam gravatur, multo citius, multoque facilius per luxuriam inflammetur. Reges itaque sibi assistunt quando vicissim sibi ad nos expugnandos opem ferunt. Principes in unum conveniunt, quia quidquid quamvis diversum agant in nostra subversione, tamen pariter consentiunt. Recte e