comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
figurate ñ tantũ dictas factas : Nã sic̃ huimana consududo ubis: ita diuina pe tecaent
&ia factis loqtur: & sic sermoni humano uba noua ut minꝰ usitata moderate aocle quod̃
sa splendort addunit : ita iofa ctis inabilib congruent̃ aliquid significantib quodã
mꝰ luculentior ẽ. liuina eloquentia P roinde quid p̃figurauerit quod ꝓpheant ⁊
belua ma deuoratũ t̃ciodie uiuũ reddidit. cur anobis querit᷑ cũ hoc xp̃s exponat : Gene

Expanded text:
figurate non tantum dicta sed facta sunt! nam sicut humana consuetudo uerbis ita diuina potentia figurate non tantum dicta sed facta sunt! nam sicut humana consuetudo uerbis ita diuina potentia etiam factis loquitur et, sicut sermoni humano uerba noua uel minus usitata moderate ac decenter aspersa splendorem addunt, ita in factis mirabilibus congruenter aliquid significantibus quodam modo luculentior est diuina eloquentia. Proinde quid praefigurauerit, quod prophetam belua illa deuoratum tertio die uiuum reddidit, cur a nobis quaeritur, cum hoc Christus exponat? gene
Abbreviated transcription (Latin):
narraraur : ñiã inbucis crepara risus: s tiphius. Itarideant scripturas nras. quanta ero
possunt ndeant: dũ ꝑsingulos dies rariores paucioresq se uideant uł morielo ub srea¬
dendo: dũ imple ntii onuia quȩ p̃dixer. qui bos contra ueritatẽ in ant̃ pugnatursi uade
latraturos paulatĩ defecturos. tanto ante riser. nobisq postens sius ñ solũ ealegenda da¬
miser ueru ex perienda ꝓ miser  Non sane absurde neq importune regͥrit᷑ quid ista sig¬
nificent: ut cũ hocex positum fuerit. ñ tantũ gesta s &iã ꝓpt̃ aliquã significationie condus¬
cripta ee. crecdantur. Prius gͦ ñ dubit ionã ꝓph&a in aluo ingenti marinȩ belue triduo
suisse qͥ uult senatari curhos factu sit o donenĩ frustia factũ e. s tam̃ factuese t aetũ
mouentad fidem quȩ figurate tantũ dicta ñ fac̾ta s̃: quantomagis mouere debent: qus

Expanded text:
narraretur, non iam in buccis creparet risus sed typhus. ita rideant scripturas nostras; quantum narraretur, non iam in buccis creparet risus sed typhus. ita rideant scripturas nostras; quantum possunt, rideant, dum per singulos dies rariores paucioresque se uideant uel moriendo uel credendo, dum implentur omnia, quae praedixerunt, qui hos contra ueritatem inaniter pugnaturos, uane latraturos, paulatim defecturos tanto ante riserunt nobisque posteris suis non solum ea legenda dimiserunt, uerum experienda promiserunt. Non sane absurde neque importune requiritur, quid ista significent, ut, cum hoc expositum fuerit, non tantum gesta sed etiam propter aliquam significationem conscripta esse credantur. prius. ergo non dubitet Ionam prophetam in aluo ingenti marinae beluae triduo fuisse, qui uult scrutari, cur hoc factum sit; non enim frustra factum est, sed tamen factum est. si enim mouent ad fidem, quae figurate tantum dicta, non facta sunt, quanto magis mouere debent, quae
Abbreviated transcription (Latin):
diuino miraculo uapore̾ uentris quo cibi madescunt potuisse itatemperari: ut uitam
hominis conseruar&. Quanto incredibilius gͦ ꝓponerent. tres illos uiros ab impio rege
in caminũ missos. deattibulasse in medio ignis in lesos: Qua ꝑpt̃ similla isti cliuina
miracula uolunt credere: alia disputatione refellendisunt. Neq enĩ debent unũ ali¬
quid tãꝙ incredibile ꝓponere & inquestionẽ uocare : s oñia quȩ ut talia uł &iã nuirabi¬
liora narrantur Et tam̃ si hoc quod deiona scriptũ e. Apuleiuis medarensis: uł appollo¬
mus tianeus fetisse dicere t᷑. quorũ multa mnra nullo fideli auctore iac fitant i quacuia
a demones ñ nulla faciant Angelis scis simnilia ñ ueritate s: spaie ñ sapientia si plaue fal¬
lacia tam̃ si deistis ut dixi quosiagos ut pbilosophos laudabilit̃ nomiant tale aliquid

Expanded text:
diuino miraculo uaporem uentris, quo cibi madescunt, potuisse ita temperari, ut uitam diuino miraculo uaporem uentris, quo cibi madescunt, potuisse ita temperari, ut uitam hominis conseruaret. quanto incredibilius ergo proponerent tres illos uiros ab impio rege in caminum missos deambulasse in medio ignis inlaesos! quapropter si nulla isti diuina miracula uolunt credere, alia disputatione refellendi sunt. neque enim debent unum aliquid tamquam incredibile proponere et in quaestionem uocare sed omnia, quae uel talia uel etiam mirabiliora narrantur. et tamen si hoc, quod de Iona scriptum est, Apuleius Madaurensis uel Apollonius Tyaneus fecisse diceretur, quorum multa mira nullo fideli auctore iactitant, quamuis et daemones nonnulla faciant angelis sanctis similia non ueritate sed specie, non sapientia sed plane fallacia, tamen, si de istis, ut dixi, quos magos uel philosophos laudabiliter nominant, tale aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
chartaginẽ in publico fixe popło note sunt. quot homines inspacio suo capere possa: Quis
ñ coniciat quanto hiatui patebat illudos. quod uelut ianua speluncȩ illius fuit. nisi forte ut
posuit uestis ess& impedim̃to neionas uorari poss& inlesus: quasi ꝑangusta sese coarta¬
uerit. qͥ ꝑ arruptũ aeris p̃cipitatꝰ. sic exceptus: ut pͥus reciper&ur uent̾re bestiȩ: quã den¬
te lacerar&ur. Quãꝙ scriptura neq nudĩ neq uestitũ in illud antrũ deiectũ ee . lixe¬
rit: ut possit intelligi illuc &iã nudus inruisse si forte opuserat: tamq ouo coriũ ita
ieste detrahi qͥ facilius sorber&ur. Sic enĩ sunt homines de ꝓph&ȩ illius ueste sollictta
quasi aut ꝑ fenestrã paruã repsisse. Aut inbalneas intrasse dicat᷑: qͦ &iã sinecesse essa
intrare uẽstitũ ux molestũ ess&: ñ tam̃ nuirũ S habent reuera quod ñ credant in

Expanded text:
Carthagine in publico fixae populo notae sunt, quot homines in spatio suo capere posset, quis Carthagine in publico fixae populo notae sunt, quot homines in spatio suo capere posset, quis non coniciat? quanto hiatu patebat os illud, quod uelut ianua speluncae illius fuit! nisi forte, ut posuit, uestis esset impedimento, ne Ionas uorari posset inlaesus, quasi per angusta sese coartauerit, qui per abruptum aeris praecipitatus sic exceptus est, ut prius reciperetur uentre bestiae, quam dente laceraretur. quamquam scriptura neque nudum neque uestitum in illud antrum deiectum esse dixerit, ut possit intellegi illuc etiam nudus inruisse, si forte opus erat tamquam ouo conum ita illi uestem detrahi, quo facilius sorberetur. sic enim sunt homines de prophetae huius ueste solliciti, quasi aut per fenestram paruam repsisse aut in balneas intrasse dicatur, quo etiam si necesse esset intrare uestitum, uix molestum esset, non tamen mirum. Sed habent re uera, quod non credant in
Abbreviated transcription (Latin):
Iostre maquestio ꝓposita e de iona: nec ipsa quasi exporpinrio s tanq ex inrisione
corde piscis:  ut si figura est : hanc clignaberis pandere. deinde quidsibi &iã illud uult
supͣ euomitũ ionã cucurbitã natã: Ꝙind causȩ fuit ut hec nascer&ur. Hoc enĩ genus
questionis multo chacinno apaganis grauit̃ iurisũ aninadũti. Ad hoc respondet᷑. quod aut
onua diuma miracula credenda ñsi nt: aut hoc curtĩ credit᷑ causa nulla sit. In ips ũ aut̃¬
xp̃m quodt̃ ciodie resurrexerit ñ crederemꝰ  Si fidesxpianorũ cachinnũ mõuer& paga¬
norũ. Cũ aut̃ hinc questionẽ ñ ꝓ posuerit amicus nr. utrũ credendũ sit uł lazarũ quartodie
eũ pincre dibili posuisse. nisi forte faciluis putat mortuũ de sepulcro resuscitari: quã uui
intã uasto uentre beluȩ potuisse seruari. Ut enĩ omittã cõ memorare quata magnitudo
beluarũ marinarũ ab eis qui exꝑti sunt indic&ur. uent̾ quẽ costȩ illȩ munieban̾t quȩ

Expanded text:
ostrema quaestio proposita est de Iona nec ipsa quasi ex Porphyrio sed tamquam ex inrisione corde piscis; aut si figura est, hanc dignaberis pandere. deinde quid sibi etiam illud uult supra euomitum Ionam cucurbitam natam? quid causae fuit, ut haec nasceretur? hoc enim genus quaestionis multo cachinno a paganis grauiter inrisum animaduerti.» Ad hoc respondetur, quod aut omnia diuina miracula credenda non sint aut, hoc cur non credatur, causa nulla sit. in ipsum autrexerit, non crederemus, si fides Christianorum cachinnum metueret paganorum. cum autem hinc quaestionem non proposuerit amicus noster, utrum credendum sit uel Lazarum quarto dieeum pro incredibili posuisse, nisi forte facilius putat mortuum de sepulcro resuscitari quam uiuum in tam uasto uentre beluae potuisse seruari. ut enim omittam commemorare, quanta magnitudo beluarum marinarum ab eis, qui experti sunt, indicetur, uenter, quem costae illae muniebant, quae
Abbreviated transcription (Latin):
Quasi anaxagoras dixerit nisi animalis alicuiꝰ ẽẽt m̃tẽ ee ñ posse. Simentẽ ipsã sũ mam
sapientiã eẽ. sentiebat quȩ nullius quasi animantis ꝓpria e᷑ : qr om̃ib animis se frui ualen¬
tib ueritas cõmunit̃ p̃sto ẽ. Ꝙideo uide quã urbane concludat. Quod qui ñ plac& inquit.¬

Expanded text:
quasi Anaxagoras dixerit, nisi animalis alicuius esset, mentem esse non posse, si mentem ipsam summam quasi Anaxagoras dixerit, nisi animalis alicuius esset, mentem esse non posse, si mentem ipsam summam sapientiam esse sentiebat, quae nullius quasi animantis propria est, quia omnibus animis se frai ualentibus ueritas communiter praesto est. et ideo uide, quam urbane concludat: \'Quod quoniam n
Abbreviated transcription (Latin):
ñ ambit᷑. Deinde inquit sim̃tẽ ipsã quasi amimal aliquod ẽẽ. uoluit. erit aliquid ute¬
rius ex quo illud animal nominet᷑ ut mens ista quasi corpussit & babeat intus Anutiã unde
animal appellet᷑. Uide quẽ ad modũ corporali consu&udine loquit᷑. quomͦ solent uiden
ani malia ꝓpt̃ sensũ grossũ ut opinor eorũ contra quos disserit. & tamũ dix̃ rem que illos
si euigilare possent satis ãmoner& omẽ quod sicut corpus uiuũ animo occurit magis habere
animã &esse animal: quã animã eẽ. cogitari oportere. Hoc ẽ. enĩ qd̵ ait. erit aliquid
interuis ex quo illud animal nomuinet᷑ S adiungit. Quid aut̃ interius m̃te : Nongͦ po¬
test meuł babere interiorẽ animã ut sit animal: qr ipsa eꝰ. interior. Ergo corpus habeat
ex trinsetus cui sit interior: ut sit animal. Hoc e. enĩ quod ait. cingat᷑ igitur corpore ext̃no

Expanded text:
n ambitur. \'Deinde\', inquit, si mentem ipsam quasi animal aliquod esse uoluit, erit aliquid inten ambitur. \'Deinde\', inquit, si mentem ipsam quasi animal aliquod esse uoluit, erit aliquid interius, ex quo illud animal nominetur, ut mens ista quasi corpus sit et habeat intus animam, unde animal appelletur. uide quem ad modum corporali consuetudine loquitur, quo modo solent uideri animalia, propter sensum grossum, ut opinor, eorum, contra, quos disserit; et tamen dixit rem, quae illos, si euigilare possent, satis admoneret, omne, quod sicut corpus uiuum animo occurrit, magis habere animam et esse animal, quam animam esse cogitari oportere. hoc est enim, quod ait: Erit aliquid interius. ex quo s illud animal nominetur\'. sed adiungit: \'Quid autem interius mente?\' non ergo potest mens habere interiorem animam, ut sit animal, quia ipsa est interior. ergo corpus habeat extrinsecus, cui sit interior, ut sit animal!. hoc est enim, quod ait: \'Cingatur igitur corpore externo\',
Abbreviated transcription (Latin):
ua copulatione ad herentẽ in finito idest infinitȩ rei ullũ eẽ. posse quasid
porib ager& quib nichil iungi nisi ꝑfines locorũ potest. Sic aut̃ addidit neq sen su
omino quo ñ tota natura pulsa sentirã quasi ille dixiss& mentẽ illã ordinatricẽ &
ioderatricẽ rerũ on̾uũ habere sensũ : qualẽ hab& anima ꝑ corpus Nã man
totã sentire Animã: cũ ꝑ corpus aliquid sentit. Nã totã utiq ñ lat& : quic quid illud est
quodsentit᷑. Ad hoc aut̃ dix̃ totã naturã sentire : ut illi quasi auferr& quod ait mentẽ
infinitã Qnomͦ enĩ tota sentit sunfinitae. Sensus enĩ corporis ab aliqͦ loco incipit:
nec ꝑcurrit totũ nisi ad cuiꝰ finẽ ꝑuenerit. quod ininfinito diciñ potest. Sedneq ille de
sensu corporis aliquid dixerat. & alit̃ dr̃ totũ quod incorporeũ ẽ: qr sine finb locorũ intelli¬

Expanded text:
continua copulatione adhaerentem, infinito, id est infinitae rei, ullum esse posse, quasi de continua copulatione adhaerentem, infinito, id est infinitae rei, ullum esse posse, quasi de corporibus ageret, quibus nihil jungi nisi per fines locorum potest. Sic autem addidit: Neque sensum omnino, quo non tota natura pulsa sentiret; quasi ille dixisset mentem illam ordinatricem et moderatricem rerum omnium habere sensum, qualem habet anima per corputotam sentire animam, cum per corpus aliquid sentit; nam totam utique non latet, quicquid illud est, quod sentitur. ad hoc autem dixit totam naturam sentire, ut illi quasi auferret, quod ait mentem infinitam. quo modo enim tota sentit, si infinita est? sensus enim corporis ab aliquo loco incipit nec percurrit totum, nisi ad cuius finem peruenerit, quod in infinito dici non potest. sed neque ille de sensu corporis aliquid dixerat et aliter dicitur totum, quod incorporeum est, quia sine finibus locorum intell
Abbreviated transcription (Latin):
tionem quid t̃cio nichil aliud quã ꝓminciationẽ dixisse: sunt̃ rogares & quotiens int̾ roga¬
res dep̃ceptis xp̃ĩanȩ religionis nichilme aliud respondere nisi humilitate liber& & si forte
alia dicere necessitas coger&. Huic humilitati salubrimȩ quã dñs nr̃ iħs xp̃s
miliatus ẽ. huic inꝙ maxime adu̾sat᷑ quedã ut ita dicã imꝑitissima scientia dũ nos scire
gaudemꝰ quid a naximenes quid anaxagoras. qͥd pitagoras. qͥd deporritus sensent. & c&era
didicent dm̃ ñ distendi aut diffundi ꝑ locos neq finitos neq infinitos quasi in aliqua parte
maiorsit in aliqua minor. s totũ ubiq eẽ p̃sentẽ : sic̃ ueritatẽ. cuiꝰ nemo sobre dicit partẽ
in isto loco & partẽ in illo. qm uertas utiq ds e: nequaq eũ mouebit quod de

Expanded text:
m pronuntiationem; quid tertio, nihil aliud quam pronuntiationem dixisse: ita si interrogares, et quoties interrogam pronuntiationem; quid tertio, nihil aliud quam pronuntiationem dixisse: ita si interrogares, et quoties interrogares de praeceptis christianae religionis, nihil me aliud respondere nisi humilitatem liberet, etsi forte alia dicere necessitas cogeret. CAPUT IV. 23. Huic humilitati saluberrimae, quam Dominus nosmiliatus est, huic, inquam, maxime aduersatur quaedam, ut ita dicam, inperitissima scientia, dum nos scire gaudemus, quid Anaximenes, quid Anaxagoras, quid Pythagoras, quid Democritus senserit, et cetesit. qui enim didicerit deum non distendi aut diffundi per locos neque finitos neque infinitos, quasi in aliqua parte maior sit in aliqua minor, sed totum ubique. esse praesentem sicut ueritatem, cuius nemo sobrie dicit partem esse in isto loco et partem in illo, quoniam ueritas utique deus est, nequaquam eum mouebit, quod d
Abbreviated transcription (Latin):
huictȩ miꝰ dioscore ut tota piaate subdas uelĩ nec aliã tͥ ad capessenda & optinendã ue¬
tatẽ iuã munias quã quȩ munita ẽ. ab illo qui gressuũ m̃orũ tamꝗ ds̃ uidit infun¬
tate᷑ Eae. aut̃ pͥma humilitas. scđahumilitas t̃cia humilitas & quotiens int̾roga¬
res hoc dicerẽ ñ quo alia ñ sint p̃cepta quȩ dicant᷑. s nisi humilitas ortud quecũq bent
fatimꝰ & p̃cessent & comitata & consecuta fuerit & ꝓposita quã intueam᷑ & apposita
cui ad hereamꝰ & imposita qua repͥmam᷑. iam nob̃ de aliquo bono facto gaudentib totũ extor¬
&̃ demami suꝑbia. Uicia quippe c&era in peccatis suꝑbia uͦ &iam in recte fac
da est: ne illa quȩ laudabilit̃ facta sunt ipsus laudis cupiditate amittant᷑ Itaq sicut
rechor ille nobilissimꝰ cũ int̾rogatus esset quid ei pͥmũ uideret᷑ in eloquentiȩ p̃ceptis obser¬

Expanded text:
Huic te, mi Dioscore, ut tota pietate subdas uelim nec aliam tibi ad capessendam et obtinendam ueHuic te, mi Dioscore, ut tota pietate subdas uelim nec aliam tibi ad capessendam et obtinendam ueritatem uiam munias, quam quae munita est ab illo, qui gressuum nostrorum tamquam deus uidit infirmitatem. ea est autem prima humilitas, secunda humilitas, tertia humilitas et, quotisint praecepta, quae dicantur, sed nisi humilitas omnia quaecumque bene facimus et praecesserit et comitetur et consecuta fuerit, et proposita quam intueamur, et apposita cui adhaereamus, et imposita qua reprimamur, jam nobis de aliquo bono facto gaudentibus totum extorquet de manu superbia. Vitia quippe caetera in peccatis, superbia vero etiam in recte factis timenda est, ne illa quae laudabiliter facta sunt, ipsius laudis cupiditate amittantur. Itaque sicut rhetor ille nobilissimus cum interrogatus esset quid ei primum videretur in eloquentiae praeceptis obser
Abbreviated transcription (Latin):
ribus siue de natura rerũ. siue deratione in uestigande ueritatis: Qui quãuis essent
multi atq multi plices: uihis tam̃ maxime duab sectis eminebant. expugnantib doctil
ã tanta disserendi subtilitate atq copia subuten tib duras se tam̃ usq intempora xp̃iana
quosiã certe nr̃a ȩtate sic obmutuisse conspicimꝰ. ut uix iã inscolis re thorũ cõme¬
moret᷑ tantũ quȩ fuerint illorũ sententiȩ. Certamina tam̃ &iã deloquacissimil
grecorũ gĩnasus eracdicata atq cõp̃ssa suit: ita ut si qua nunc erroris secta contra¬
contra ueritatẽ hoce. cntra ȩcclam xp̃i emer sit . nisi nomine x p̾iano cooꝑta : ad prgnandĩ
silire ñ audeat. Ex qͦ intelligit᷑ ipsos quoq platonicȩ gentis philosophos pau
& intelligere ũbũ dĩ homine indutũ qͥ uissit & creditũ ẽ. quod illi uł ꝓferre mituebant

Expanded text:
ribus siue de natura rerum siue de ratione inuestigandae ueritatis, qui quamuis essent ribus siue de natura rerum siue de ratione inuestigandae ueritatis, qui quamuis essent multi atque multiplices, in his tamen maxime duabus sectis eminebant, expugnantibus doctis et tanta disserendi subtilitate atque copia subuertentibus durasse tamen usque in tempora Christiana. quos iam certe nostra aetate sic obmutuisse conspicimus, ut uix iam in scholis rhetorum commemoretur tantum, quae fuerint illorum sententiae, certamina tamen etiam de loquacissimis Graecorum gymnasiis eradicata atque compressa sint. ita ut, si qua nunc erroris secta contra ueritatem, hoc est contra ecclesiam Christi emerserit, nisi nomine cooperta Christiano ad pugnandum prosilire non audeat. ex quo intellegitur ipsos quoque Platonicae gentis philosophos paucet intellegere uerbum dei homine indutum, qui iussit et creditum est, quod illi uel proferre metuebant.
Abbreviated transcription (Latin):
entia ñ humana s plane diuina unde humana quodã mͦ accenderet᷑. in illa utiq sapientia
prorsus ĩ mutabili atq eodem mͦ semꝑse habente ueritate constituisse & finẽ boni &
causas rerũ: & raciocinandi fiduciã. Oppugnatos aut̃ eẽ. nomine epicureorũ & stoicorũ
a platonicis eos qͥ incorporis uł in animi natura ponerent & finẽ boni & causas rerũ.
& racio cinandi fiduciã: eorem successione tẽporũ eẽ. deuolutã ut cristianȩ iã etatis
exordio cũ rerũ ininsibiliũ atq ȩt̾narũ fides ꝑuisibilia miracula salubrit̃ p̃dica retur
hominib qͥ nec uidere nec cogitare aliquid p̃t̃ corpora poterant: beato paulo apło qui
eandem fidem gentib p̃seminabat idem ipsi epicurei astoici iactib apłorũ contra¬
dixisse imieniant᷑ Qua ire satis mͥ uidet᷑ ee: de monstratũ errores gentiũ. siue demo¬

Expanded text:
entia non humana sed plane diuina, unde humana quodam modo accenderetur, in illa utique sapientia entia non humana sed plane diuina, unde humana quodam modo accenderetur, in illa utique sapientia prorsus inmutabili atque eodem modo semper se habente ueritate constituisse et finem boni et causas rerum et ratiocinandi fiduciam, oppugnatos autem esse nomine Epicureorum et Stoicorum a Platonicis eos, qui in corporis uel in animi natura ponerent et finem boni et causas rerum et ratiocinandi fiduciam, eo rem successione temporum esse deuolutam, ut Christianae iam aetatis exordio, cum rerum inuisibilium atque aeternarum fides per uisibilia miracula salubriter praedicaretur hominibus, qui nec uidere nec cogitare aliquid praeter corpora poterant, beato apostolo Paulo, qui eandem fidem gentibus praeseminabat, idem ipsi Epicurei et Stoici in actibus apostolorum contradixisse inueniantur. Qua in re satis mihi uidetur esse demonstratum errores gentium siue de mo
Abbreviated transcription (Latin):
entib audir& platonicos. qͥs ñ modo insapientiũ s omino in hominũ nun
dos putaret. si ab eis ꝓmptȩ diceret᷑ ñsolũ eẽ. aliquid quod neq tactu corporis neq olfactu
uł gustatu neq his aurib autoculis ꝑcipi possit: neq om̃ino taliũ rerũ quȩ itasentirent᷑
ali qua imaginatione cogitari. s id solũ uere eẽ.atq id sol ũ posse ꝑcipi qr in cõmutabile
& sempit̃ nũ ẽ : ꝑcipiaut̃ sola intelligentia qua unauentas. quomͦ attingi potest attiu¬
gitur. Cũ gͦ talisentirent platonici quȩ neq docerent carni deditos homines: neq tanta
animꝰ qͦ ista capiunt᷑: eleger̃ occultare sententiã suã & contra eos disserere qͥuerũ se in ue¬
tusse iactarent : cũ inuentionẽ ipsã ueri in carnis sensib ponerent: & eorũ qͥdem consi
quale fuerit : quid attini& que rere: diuinũ certe uł diuina aliqua auctoritate

Expanded text:
dicentibus audiret Platonicos? quis non modo in sapientium sed omnino in hominum numero dicentibus audiret Platonicos? quis non modo in sapientium sed omnino in hominum numero habendos putaret, si ab eis prompte diceretur non solum esse aliquid, quod neque tactu corporis neque olfactu uel gustatu neque his auribus aut oculis percipi possit neque omnino talium rerum, quae ita sentirentur, aliqua imaginatione cogitari, sed id solum uere esse atque id solum posse percipi, quia incommutabile et sempiternum est, percipi autem sola intellegentia, qua una ueritas, quo modo adtingi potest, adtingitur? Cum ergo talia sentirent Platonici, quae neque docerent carni deditos homines neque tanta erduceretur animus, quo ista capiuntur, elegerunt occultare sententiam suam et contra eos disserere, qui uerum se inuenisse iactarent, cum inuentionem ipsam ueri in carnis sensibus ponerent. et eorum quidem consilium quale fuerit, quid adtinet quaerere? diuinum certe uel diuina aliqua auctoritate
Abbreviated transcription (Latin):
Et hoc ĩmoralib. In naturalib aut̃ questionib susti dicerent effectricẽ om̃iũ naturarũ
eẽ. incorporeã sapientiã illiaut̃ a corpore nusq discederent.: cũ alii atomis. alii quattuor
elem̃tis inqͥb ad efficienda om̃ia ignis p̃ualer& pͥncipia rerã darent: qͥs ñ uider& stultoruĩ
habundantiã corpon deditã cũ incorporeã potentiã conditricẽ rerũ nequaq ualer&
intueri in qͦrũ potuis suffragiũ raperet᷑: Restabat parsꝰ rationaliũ questionũ: Nostienĩ
quicquid ppt̃ adipiscendã sapientiã querit᷑. aut demorib aut denatura. aut deratione
habere questione. Cũ gͦ epicurei nũq. sensus corporis falli dicerent. stoici aut̃ falli aliquando
concederent. ut̃q tam̃ regulã cõp̃ hendende uentatis insensib ponerent: quis istis contra

Expanded text:
et hoc in moralibus. In naturalibus autem quaestionibus si isti dicerent effectricem omnium naturarum et hoc in moralibus. In naturalibus autem quaestionibus si isti dicerent effectricem omnium naturarum esse incorpoream sapientiam, illi autem a corpore nusquam discederent, cum alii atomis alii quattuor elementis, in quibus ad efficienda omnia ignis praeualeret, principia rerum darent, quis non uideret stultorum abundantiam corpori deditam, cum intueri, in quorum potius suffragium raperetur? 19. Restabat pars rationalium quaestionum. Nosti enim quicquid propter adipiscendam sapientiam quaeritur, aut de moribus aut de natura aut de ratione habere quaestionem. cum ergo Epicurei numquam sensus corporis falli dicerent, Stoici autem falli aliquando concederent, utrique tamen regulam comprehendendae ueritatis in sensibus ponerent, quis istis contra
Abbreviated transcription (Latin):
tate iuirtutis laude mouerett᷑ minꝰ difficult̃ eã conte̾ plari in animis hominũ unde facta
bonia de quib uteũq poterant uidicare ꝓcederent : simuluidebant si eis conarent᷑ insinu¬
aee aliqua re diuinã & supͣ om̃i a comutabilẽ quȩ nullo attingere t̃ corporis sensu s sola
nte intelligeret᷑. quȩ tam̃ &iã naturã ipsius m̃tis exceder&: eũq ẽẽ dm̃ ꝓ positũ animo hu¬
mano ad fruendũ purgato ab om̃i labe humanarũ cupiditatũ. in qͦ uno ad quiescer& omuil
beatitudinis app&itus &inq nob̾ uno bonorũ omiũ finis ess& ñ eos intellecturos & repugnan¬
tib uł epicureis it stoias multo quã sibi facilius palmã daturos Idant uera salubrisq
sententia quod ꝑ niaosissimũ e. generi bumano imꝑitorũ popłorũ inrisione sordescer&

Expanded text:
tatem uirttatem uirtbona, de quibus utcumque poterant judicare, procederent: simul videbant si eis conarentur insinuare aliquam rem divinam et super omnia incommutabilem, quae nullo attingeretur corporis sensu, sed sola mente intellegeretur, quae tamen etiam naturam ipsius mentis excederet, eumque esse deum propositum animo humano ad fruendum purgato ab omni labe humanarum cupiditatum, in quo uno adquiesceret omnis beatitudinis appetitus et in quo nobis uno bonorum omnium finis esset, non eos intellecturos et repugnantibus uel Epicureis uel Stoicis multo quam sibi facilius palmam daturos, ita ut uera salubrisque sententia, quod perniciosissimum est generi humano, inperitorum populorum inrisione sordesceret.
Abbreviated transcription (Latin):
rime dimi cantes. etrũ uͦ litem conantes diuidicare platonicos occultantes sententiã
uertatis & illorũ uanã infalsitate fiduciã conuincentes & redarguentes: s ñ sicut illi
errorũ suorũ. ita platonici uere rationis ꝑsonã implere potuer̃. Omib enĩ defuit
diuinȩ humilitatis exemplũ: quod oportunissimo tempore ꝑ dnm tirm iħ in xp̃m
illustratũ ẽ. cui uni exemplo incuiꝰ uis animo ferocit̾ arrogantis omis suꝑbia cedit
& frangit᷑ & emorit᷑ Ideoq ñ ualentes illi auctoritate turbas t̃renarũ rerũ diletꝰ¬
tione cecatas ad inuisibiliũ fidem ducere. cũ eas uiderent epicureis maxime conten¬
tionib cõmouen: ñ solũ ad auriendam quo ultro ferebant᷑ s &iã ad de fensitandã
corporis uoluptate. ut in ea suniũ bonũ hominis constituer&ur. Eos aut̃ qͥ ad ĩ sus banc uo lup¬

Expanded text:
rime dimicantes, eorum uero litem conantes diiudicare Platonicos occultantes sententiam rime dimicantes, eorum uero litem conantes diiudicare Platonicos occultantes sententiam ueritatis et illorum uanam in falsitate fiduciam conuincentes et redarguentes. Sed non sicut illi errorum suorum ita Platonici uerae rationis personam implere potuerunt. omnibus enim defuit diuinae humilitatis exemplum, quod opportunissimo tempore per dominum nostrum Iesum Christum inlustratum est; cui uni exemplo in cuiusuis animo ferociter adrogantis omnis superbia cedit et frangitur et emoritur. ideoque non ualentes illi auctoritate turbas terrenarum rerum dilectione caecatas ad inuisibilium fidem ducere, cum eas uiderent Epicureis maxime contentionibus commoueri non solum ad hauriendam, quo ultro ferebantur, sed etiam ad defensitandam corporis uoluptatem, ut in ea summum bonum hominis constitueretur, eos autem, qui aduersus hanc uolup
Abbreviated transcription (Latin):
apud grecos philosophos & numero & disputandi subtilitate stoici p̃ualuer̃ : qͥtam̃ in na¬
ralib corporea omia eẽ. arbitrantes magis a carne quã a corpore animũ.
nrm eẽ. dicunt: apudillos eminuer̃ platonia: qͥ ñ ĩmerito ad officiuĩ suũ ꝑtinere arbitra
qui platonici: quod doc& auditorũ ipsa successio. Arche silaus enĩ qͥ pͥmus occultata sententia
sua nichil aliud istos quã refellere statuit: quere cui successerit. polemonẽ inuenies
disce ptionẽ constituȩ ꝓfecto reppenes duos errores sibi adu̾sa fronte collidi. unũ consti¬
ntẽ in corpore : alium constituentẽ in animo sũ mũ bonũ: Rationẽ aut̃ ue
sũmũ bonũ nr̃m ds eẽ. intelligit᷑: utriq resistere. S ñ prius docentẽ uera quã pͥua dedo¬
centẽ idipsũ rursũ adiunctis ꝑsonis constitue: reperies epicureos & stoicos int̃se acer¬

Expanded text:
apud graecos philosophos, et numero et disputandi subtilitate Stoici praevaluerunt, qui tamen in naapud graecos philosophos, et numero et disputandi subtilitate Stoici praevaluerunt, qui tamen in naturalibus corporea omnia esse arbitrantes, magis a carne quam a corpore animum anostrum esse dicunt, apud illos eminuerunt Platonici, qui non immerito ad officium suum pertinere arbitrati  quippe Academici qui Platonici, quod docet auditorum ipsa successio. Arcesilas enim qui primus occultata sententia sua, nihil aliud istos quam refellere statuit, quaere cui successerit, Polemonem invenies; disceptationem constitue; profecto reperies duos errores inter se adversa fronte collidi: unum constituentem in corpore, alium constituentem in animo summum bonum. Rationem autesummum bonum nostrum deus esse intellegitur, utrique resistere sed non prius docentem uera quam praua dedocentem. id ipsum rursum adiunctis personis constitue: reperies Epicureos et Stoicos inter se acer
Abbreviated transcription (Latin):
e. ẽẽ. uiciosan: omem aute᷑ defectũ ad interitũ uergere. quo utrũ aliqua resꝑueniat tam̃
ñ appar& tam̃ apparere omibus eoducere interitũ. ut ñ sit quod erat. Und
obaliud res defiere uł posse deficere nisi quod ex nichilo factȩ sunt: ut quod i eis est quod
sunt & manent & ꝓdefectibus &iam suis ad uniu̾sitatis cõplexũ ordinant᷑ ad eiꝰ bonitatẽ
io potentiã q: ꝑtineat qͥ sũme e. & conditor. qui potens ẽ. &iã ex nichilo
eẽ: gaudere ad ꝓpriã potestatẽ Adminꝰ enĩ gaud&. quã si addĩ potestatẽ gaudeat. quȩ
utiq maior e. Hoc ñ uidentes & potentias intuentes ammi humani magnãq pulcritudine
factorũ atq dictorũ. &iam sincorpore puduit ponere sũmũ bonũ in ipso tam̃ animo po¬
nentes infra utiq posuer̃ : quã ubi sincerissima ratione ponendũ ẽ: Inter. hos qͥita sentiunt

Expanded text:
est, esse uitiosam; omnem autem defectum ad interitum uergere, quo utrum aliqua res perueniat, tametsi est, esse uitiosam; omnem autem defectum ad interitum uergere, quo utrum aliqua res perueniat, tametsi non apparet, tamen apparere omnibus eo ducere interitum, ut non sit, quod erat. unde colligit non ob aliud res deficere uel posse deficere, nisi quod ex nihilo factae sunt, ut, quod in eis est, quod sunt et manent et pro defectibus etiam suis ad uniuersitatis complexum ordinantur, ad eius bonitatem omnipotentiamque pertineat, qui summe est et conditor, qui potens est etiam ex nihilo esse gaudere ad propriam potestatem; ad minus enim gaudet, quam si ad dei potestatem gaudeat, quae utique maior est. hoc factorum atque dictorum, etiamsi in corpore puduit ponere summum bonum, in ipso tamen animo ponentes, infra utique posuerunt, quam ubi sincerissima ratione ponendum est. Inter hos qui ita sentiunt
Abbreviated transcription (Latin):
mutabilẽ uł hoc uno saltẽ quod destulto sapiens efficit᷑. sapientiãq eẽ in cõmutabilẽ ceruit
simul oport& cernat ee. illã supͣ suã naturã: eiꝰq participatione atq illustratione se
uberius & certius gaudere quã seipso ita cessans atq de tumescens aiactatione atq in¬
flatione ꝓpria in herere do. atq ab illo incõmutabili refici & reformarinitit᷑ aquo eẽ iã
ipit ñ solũ om̃em sp&iem rerũ omiũ siue quȩ sensu corporis siue quȩ inte
m̃tis adtingunt᷑. s &iã ipsam capacitatẽ formationis ante formationẽ. cũ uł in forme
aliquid dr̃ quod formari potest. Itaq tanto ntunꝰ se eẽ. stabilem sentit: quantomiinꝰ ber&
.õ. qui sũ me e̾. & illũ ideo sũme eẽ : qr nulla mutabilitate ꝓficit. seu deficit
cõmutationẽ expedire qua ꝓficit ut ꝑfecte illi cohereat. eã uͦ cõmutationẽ quȩ inde fectu

Expanded text:
mutabilem uel hoc uno saltem, quod de stulto sapiens efficitur, sapientiamque esse incommutabilem cernit, simul oportet cernat esse illam supra suam naturam eiusque participatione atque inlustratione se uberius et certius gaudere quam se ipso. ita cessans atque detumescens a iactatione atque inflatione propria inhaerere deo atque ab illo incommutabili refici et reformari nititur, a quo esse iam capit non solum omnem speciem rerum omnium, siue quae sensu corporis siue quae intellegentia mentis adtinguntur, sed etiam ipsam capacitatem formationis ante formationem, cum uel informe aliquid dicitur, quod formari potest. itaque tanto minus se esse stabilem sentit, quanto minus haeret deo, qui summe est, et illum ideo summe esse, quia nulla mutabilitate proficit seu deficitcohaereat, eam uero commutationem, quae in defectu
Abbreviated transcription (Latin):
iuioresq seduderent. dut si aliqua ex eis in dnimis eorũ nimiee consu&uo
manerent . ñ &iam ipsa obliuione sepelire mallent retordata quã in eptia respondere
que sita cũ in ipsa &iã scolari leuitate & r&horicis cathedris ita obmnutuisse atq. obtor¬
pusse uideant᷑. ut achaptagine ipponẽ quo ex poni possint mittenda existi mentut
ubitã insolita atq om̃ino peregrina s : ut si uellẽ respondendi cura inspicere aliquid
uoletis uidere. qnomͦ adiententiã quȩmͥ ex ponenda ess& desuꝑ ueniat᷑. aut abea
de ince ps quȩ contexeret᷑ oratio codicẽ prorsus in uenire r̃ possem Illi autem
chartaginenses rethores sibiuc tuo studio de fuer. ñ mͦ ame ñ rep̃hendunt᷑ s &iã appro
mina. Tuuͦ cũ & ingĩnasia cogitationẽ mietistĩ. & ea quoq. ipsa innenisti talib rebus

Expanded text:
grauioresque secluderent aut, si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine grauioresque secluderent aut, si aliqua ex eis in animis eorum nimia consuetudine remanerent, non etiam ipsa obliuione sepelire mallent recordata quam ineptia respondere quaesita, cum in ipsa etiam scholari leuitate et rhetoricis cathedris ita obmutuisse atque obtorpuisse uideantur, ut a Carthagine Hipponem, quo exponi possint, mittenda existimentur, ubi tam insolita atque omnino peregrina sunt, ut, si uellem respondendi cura inspicere aliquid uolens uidere, quo modo ad sententiam, quae mihi exponenda esset, desuper ueniatur aut ab ea deinceps quae contexeretur oratio, codicem prorsus inuenire non possem. illi autem Carthaginienses rhetores si huic tuo studio defuerunt, non modo a me non reprehenduntur, sed etiam adpromina. Tu vero cum et in gymnasia cogitationem injecisti, et ea quoque ipsa invenisti talibus rebus
Abbreviated transcription (Latin):
ad ꝑsuadendã ueritatẽ uitãq eorũ corrigendã quite sim illis ciceronis libris indoctũ
heb&emq putauerint in dignũ habebunt aqͦ aliquid utilis salubrisq scientiȩ sibi accipi¬
endũ ee arbitrent᷑. Quod ñ ita eꝰ. mͥ crede primũ quia eẽ. aliquos in illis t̾ris ubi imperitul
minimeq acutus uideritimes qͥte de istis questionib quicq int̾rogent omino ñ uideo:
necte ipsũ quis patiat᷑ inuenias: eaq in opia ep̃is exponenda ea mittere cogaris. Quasi uͦ
epi &iam si ad olescentes eodem quotu raperis animi ardore uł potius errore: qua
magnũ hȩc discere curar̃ :usq ad canos episco pales & usq ad cathe dras eccłasticas ea sibi in me¬
moria durare paterent᷑ : Aut si ipsi uelleat ñ illa &iã de inuictorũ cordib curȩ maiores

Expanded text:
ad persuadendam ueritatem uitamque eorum corrigendam, qui te, si in illis Ciceronis libris indoctum ad persuadendam ueritatem uitamque eorum corrigendam, qui te, si in illis Ciceronis libris indoctum hebetemque putauerint, indignum habebunt, a quo aliquid utilis salubrisque scientiae sibi accipiendum esse arbitrentur. Quod non ita est — mihi crede —, primum quia esse aliquos in illis terris, ubi inperitus minimeque acutus uideri times, qui te de istis quaestionibus quicquam interrogent, omnino non uideo, nec te ipsum quis patiatur inuenias eaque inopia episcopis exponenda ea mittere cogaris, quasi uero isti episcopi, etiam si adulescentes eodem, quo tu raperis, animi ardore uel potius errore quasi aliquid magnum haec discere curarunt, usque ad canos episcopales et usque ad cathedras ecclesiasticas ea sibi in memoria durare paterentur aut, si ipsi uellent, non illa etiam de inuitorum cordibus curae maiores
Abbreviated transcription (Latin):
quodiã ñ existutio uideritibi: Non enĩ frustra tandiu tãuera dioscoro diximꝰ. ex quo in
hac epła gradim᷑. Qua ꝓpt̃ iã illud uideamꝰ cũ te istarũ rerũ ignorantia nequaq indoctũ
Atq hebetem iudices s ipsius potius ueritatis. ut quisquis dehis reb scrpsit uł scripserit.
ea sint quȩ iã certus tenes. aut si ista falsas̃ securus igriores: neq dediu̾ sitati
cenda sententiarũ alienarũ quasi ne in doctus & hebes remaneas. in ani sollicitudine ma¬
cereris: cum gͦ hȩc ita sint. &iam illud si plac& uideamꝰ. utrũ aliorũ falsa ex istimatio
qui sunt ut scribis aduituꝑandũ ꝓcliues. ita ut site ista ignorare ꝑsenserurt in docti
atq hebetẽ falso quidem s tam̃ putent sic te mouere debeat ut &iã ab epis tͥ hȩc
ex poni ñ in congruent̃ p&as quando quidẽ eo fine iã te istacupere credimꝰ qͦ illis consulas

Expanded text:
quod iam non existimo uideri tibi; non enim frustra tam diu tam uera Dioscoro diximus, ex quo in quod iam non existimo uideri tibi; non enim frustra tam diu tam uera Dioscoro diximus, ex quo in hac epistula gradimur. Quapropter iam illud uideamus, cum te istarum rerum ignorantia nequaquam indoctum atque hebetem iudices sed ipsius potius ueritatis, ut, quisquis de his rebus scripsit uel scripserit, aut ea sint, quae iam certus tenes, aut, si falsa sunt, securus ignores neque de diuersitate cognoscenda sententiarum alienarum, quasi ne indoctus et hebes remaneas, inani sollicitudine macereris, — cum ergo haec ita sint, etiam. illud, si placet, uideamus, utrum aliorum falsa existimatio, qui sunt, ut scribis, ad uituperandum procliues, ita ut, si te ista ignorare persenserint, indoctum atque hebetem falso quidem sed tamen putent, sic te mouere debeat\' ut etiam ab episcopis tibi haec exponi non incongruenter petas, quando quidem eo fine iam te ista cupere credimus, quo illis consulas
Abbreviated transcription (Latin):
putauerint indignũ arbitrant᷑ cui aurẽ uł intenitissimã uł patientissimã p̃beant: siue
Adrecte facta quemq ex orteris. siue maliciã atq ne quiciã peccantis obiurges: hunc tufine᷑
iusticiȩ acbeneficentiȩ simillis int̾rogandis questionib: cogitasti nos de te male meriui
quib in epła tua ñ id potius quo mouerent᷑ posiusti. ut autlibent̃ darenus quod petebas.
aut ideo ñ daremꝰ qr causa quȩ lib& alia fortasse phiber&. Nontam̃ qr tuȩ uanȩ cupiditati
ñ solũ seruire: uerũ &iam ñ resistere puder&. Quanto enĩ melus atq salubrius quesote
ipsas uentatis regulas multo certiuis & breuius ꝑseipsas accipis quib falsa om̃ia possis
ipse refellere. ne quod falsũ & pudendũ ẽ. si multorũ annosas & decrepitas falsitatas
studio iactantiore quã prudentiore didiceris. doctũ atq intelligentẽ te ee. arbitreris

Expanded text:
putauerint, indignum arbitrentur, cui aurem uel intentissimam uel patientissimam praebeant, siue putauerint, indignum arbitrentur, cui aurem uel intentissimam uel patientissimam praebeant, siue ad recte facta quemquam exhorteris siue malitiam atque nequitiam peccantis obiurges? hunc tu finem iustitiae ac beneficentiae si in illis interrogandis quaestionibus cogitasti, nos de te male meruimus, quibus in epistula tua non id potius, quo moueremur, posuisti, ut aut libenter daremus, quod petebas, aut ideo non daremus, quia causa quaelibet alia fortasse prohiberet, non tamen quia tuae uanae cupiditati non solum seruire uerum etiam non resistere puderet. quanto enim melius atque salubrius, quaeso te, ipsas ueritatis regulas multo certius et breuius per se ipsas accipis, quibus falsa omnia possis ipse refellere, ne, quod falsum et pudendum est, si multorum annosas et decrepitas falsitates studio iactantiore quam prudentiore didiceris, doctum atque intellegentem te esse arbitreris!
Abbreviated transcription (Latin):
in fluiuiũ. ad ñ se finis miseriȩ: quandu finis officiorũ nrõrũ inr̃ẽmt stabilẽ ñ collocatur In aliquo
nfi surmo at in co mutabili bono tefigere uolumꝰ constantissimȩ intentionas domũ & securissi mã
reguemostis bonȩ atq honestȩ accionistue. n forte istã ipsam t̾renã felictatẽ quã cõme¬
moriui si pspen rumoris aura aut aiã flatibus uela pendendo ad eã potueris ꝑuenire. hanc&iã
porus s fꝑerret ialuid uerũ & certũ & plenũ bonũ.  At mͥñ uidetur: atq om̃ino ipsa uerit
negat᷑ uł tantis adse anfractibus quȩ tã ꝓxima ẽ. uł tantis sumptib que tã gratuita e. ꝑ ue
nfi  n ipsa humana laude tamq in strum̃to utendũ existimas: ut aditũ ꝑ hanc p̃ pares
Adanimos hominiĩ ꝑsuadendo uera atq salubria & caues ne tetũ indoctũ atq heb&em

Expanded text:
in fluuium, ut non sit finis miseriae, quam diu finis officiorum nostrorum in re instabili conlocatur. in aliquo in fluuium, ut non sit finis miseriae, quam diu finis officiorum nostrorum in re instabili conlocatur. in aliquo igitur firmo atque incommutabili bono te figere uolumus constantissimae intentionis domum et securissimam requiem omnia bonae atque honestae actionis tuae. dendo ad eam potueris peruenire, hanc etiam cogitas referre in aliud uerum et certum et plenum bonum? at mihi non uidetur atque omnino ipsa ueritas negat uel tantis ad se anfractibus, quae tam proxima est, uel tantis sumptibus, quae tam gratuita est, perueniri. 10 An ipsa humana laude tamquam instrumento utendum existimas, ut aditum per hanc praepares ad animos hominum persuadendi uera atque salubria, et caues, ne te, cum indoctum atque hebetem
Abbreviated transcription (Latin):
tionis tuȩ s ꝓpt̾ aliud uliquid in doctus & hebes ñ uis putari. quero quid illud sit si ꝓp¬
rea ne angustior tͥ aditus ad ad quirendas temporales diuicias. uxorem u
honores capessendos. & cetera huiꝰ modi p̃cipiti fluxu transcurrentia. atq uise lapsos in
imũ rapientia: neq ad hunc finẽ tͥ seruire nos dec&: ĩmodec& &iam hinc te ãmonere
onenĩ sic te ꝓhibemꝰ in incerto famȩ finẽ ponere: ut tamq denuncu
emigres quo te ipse fortasse mincus &iam ñ emigrantẽ impingera: Cũ enĩ ñ
saciauerit auidum sp̃m uanitas laudis humanȩ: qr nichil ad cibandũ affert nisi
mane & inflatũ. cogit eã ipsa auiditas referre in aliud quasi uberius ata fruc¬
tuosius Quod nichilo minus si tem porali lapsu p̃ter fluit. ita ẽ. quasi fluuius ducat

Expanded text:
tionis tuae, sed propter aliud aliquid indoctus et hebes non uis putari, quaero, quid illud sit. si proptetionis tuae, sed propter aliud aliquid indoctus et hebes non uis putari, quaero, quid illud sit. si propterea, ne angustior tibi aditus ad adquirendas temporales diuitias, uxorem impetrandam, honores capessendos et cetera huius modi praecipiti fluxu transcurrentia atque in se lapsos in imum rapientia, neque ad hunc finem tibi seruire nos decet, immo decet etiam hinc te amouere. non enim sic te prohibemus in incerto famae finem ponere, ut tamquam de Mincio in Eridanum emigres, quo te ipse fortasse Mincius etiam non emigrantem impingeret. cum enim non satiauerit auidum spiritum uanitas laudis humanae, quia nihil ad cibandum adfert nisi inane et inflatum, cogitur eam ipsa auiditas referre in aliud quasi uberius atqutuosius; quod nihilo minus si temporali lapsu praeterfluit, ita est, quasi fluuius ducat
Abbreviated transcription (Latin):
tuȩ : qua nobis quoq oneri es ut fateris. Quid aut̃ adioscoro potest nob̃ eẽ. oneri nisi quod
sũ dioscorũ &iam nescientẽ onerat quod ñ senti& nisi cũ surgere uoluerit
ñ sic alligent᷑ hȩc onera: ut frustra &iã humeros conet᷑ excutere. Quod ñ ideo dico qr iste
difcuntur questiones : s qr tali fine discuntur. Hunc enĩ finẽ certe iã sentis ẽẽ. nugatoriuĩ:
anẽ. uentosũ hab& & tumorẽ sub quo &iã tabes gignitur: & pupula m̃ti
opulentiã ueritatis offundit᷑ Crede sic ẽ. mi dioscore. Ita te fruar in ipsa uoluntate:
& in ipsa cuiꝰ umbra auteris dignitate ueritatis Unde enĩ tͥ nisi uł hocmͦ de hac re
dem faciã : ñ inuenio. Non enĩ uides eã. aut ullomodo quandiu linguis
nosa gaudia construis: potes &iam uidere. Si aut̃ ñ ibi finis ẽ. harũ actionũ atq inten¬

Expanded text:
tuae, qua nobis quoque oneri es, ut fateris. quid autem a Dioscoro potest nobis esse oneri, nisi quod tuae, qua nobis quoque oneri es, ut fateris. quid autem a Dioscoro potest nobis esse oneri, nisi quod ipsum Dioscorum etiam nescientem onerat? quod non sentiet, nisi cum surgere uoluerit; atque utinam non sic alligentur haec onera, ut frustra etiam humeros conetur excutere! quod non ideo dico, quia istae discuntur quaestiones, sed quia tali fine discuntur. hunc enim finem certe iam sentis esse nugatorium, inanem, uentosum; habet et tumorem, sub quo etiam tabes gignitur, et pupulae mentiopulentiam veritatis offunditur. Crede, sic est, mi Dioscore, ita te fruar in ipsa voluntate, et in ipsa, cujus umbra averteris, dignitate veritatis. Unde enim tibi, nisi vel hoc modo, de hac re fidem faciam, non invenio. Non enim vides eam, aut ullo modo quanhumanis ruinosa gaudia construis, potes eam uidere. Si autem noh ibi finis est harum actionum atque inten
Abbreviated transcription (Latin):
tuorũ. Quero enĩ cur ñ dixeris qͥ ñ responderit in doctus & hebes manifestabit᷑ s potꝰ
dixeris incloctus & hebes putabitur : nisi qr satis &iam ipse intelligis eũ qui talia ñ respon¬
derit ñ eẽ. indoctũ & heb&em s putari: At ego te ãmoneo eũ quitaliũ putatorũ linguis
tamq falcibus concidi tim& lignũ ẽẽ. aridũ: & ideo ñ putaritantũ indoctũ atq hebaem
s uero ee. atq conuinai. Fortasse dixeris. s cũ hebes animo ñsim & p̃cipue ñ eẽ.studeo
nolo hebes animo uł putari recte. S quo fine nol is: id quero. Quodenĩ in illis questionib
periendis tͥ & explicandis nec nobis oneri eẽ. dubitasti. hanc causã & hunc
respondens ab hominibus aduitu perandũ ꝓcliuiis indoctus & hebes puteris. Ego aut̃
uero hocine totũ sit cura nobis ista desideres. an&iã in doctus & hebes pu

Expanded text:
tuorum; quaero enim, cur non dixeris: \'Qui non responderit, indoctus et hebes manifestabitur\', sed potius tuorum; quaero enim, cur non dixeris: \'Qui non responderit, indoctus et hebes manifestabitur\', sed potius dixeris: \'Indoctus et hebes putabitur\', nisi quia satis etiam ipse intellegis eum, qui talia non responderit, non esse indoctum et hebetem sed putari. at ego te admoneo eum, qui talium putatorum linguis s tamquam falcibus concidi timet, lignum esse aridum et ideo non putari tantum indoctum atque hebetem sed uere esse atque conuinci. Fortasse dixeris: \'Sed cum hebes animo non sim et praecipue non esse studeam, nolo hebes animo uel putari\'. recte; sed quo fine nolis, id quaero. quod enim in illis quaestionibus aperiendis tibi et explicandis nec nobis oneri esse dubitasti, hanc causam et huncrespondens ab hominibus ad uituperandum procliuibus indoctus et hebes puteris. ego autem quaero, hocine totum sit, cur a nobis ista desideres, an etiam indoctus et hebes p
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ inte maxime experor. Non enĩ aliunde quã ex eadem ꝑnicie ñ ui distiꝰqua tande
re possemꝰ moueri : uttͥ quod paebas daremꝰ quã enĩ ꝑuerse tuipse ñ ob aliud adea dis¬
cenda quȩ in t̃rogas raperis. nisi ut lauderis aut ñ uitu pereris ab omib : tã ꝑuerse &iã
nos putas intua p&itione talib causis allegatis moueri. & utinã possemꝰ efficere . ut¬
tu quoq tã inani atq fallaci humanȩ laudis bono minime mouereris: cũ tͥ nos indicaremꝰ
ñ ad p̃standũ tͥ quod poris. qm̃ hȩc dete scribis. s ad te corrigendũ moueri: Mores hominũ
inquis ꝓcliues sunt ad uituꝑandũ. Quiddeinde : Suint̃rogatus quis ñ respondertt
in quis: indoctus & hebes putabit᷑. Ecce egote in t̾rogo ñ deciceronis libris aliquid cuiꝰ
sensũ fortas se legentes indagare ñ possunt: s de ipsa epła tua & desententia uborũ

Expanded text:
tamen in te maxime experior. non enim aliunde quam ex eadem pernicie non uidisti, qua tandem tamen in te maxime experior. non enim aliunde quam ex eadem pernicie non uidisti, qua tandem re possemus moueri, ut tibi, quod petebas, daremus. quam enim peruerse tu ipse non ob aliud ad ea discenda, quae interrogas, raperis, nisi ut lauderis aut non uitupereris ab hominibus, tam peruerse etiam nos putas in tua petitione talibtu quoque tam inani atque fallaci humanae laudis bono minime movereris, cum tibi nos indicaremus, non ad praestandum tibi quod petis, quoniam haec de te scribis, sed ad te corrigendum moveri! Mores hominum, inquis, proclives sunt ad vituperandum. Quid deinde? Si interrogatus quis non responderit, inquis, indoctus et hebes putabitur. Ecce ego te interrogo non de Ciceronis libris aliquid, cujus sensum fortasse legentes indagare non possunt, sed de epistola ipsa tua, et de sententia verborum