comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
est libra dies sõniq paros ubi feccͣit
horas .i. libra die somniq sed sicut
hoc in loto dies a ꝟgilio seͥptũ iude¬
tur / ita ĩ illo ꝟsu nõ dubiũ est ꝗn dii
scripserit ꝓ dici munera letitãq dii
qd̾ imꝑitiores dei legunt ab insolctia
.s. uocis istius aborentes. sicut aũtẽ
dies dies dii a uetoribus doclinatũ
est ut fames fami ꝑnitios ꝑnitii.
progenies ꝓgenĩi. Luxurios luxurii
acies acii. Mlartus cim cato in or̃one
quã d̾ bello cartaginensi composuit
ita scͥsit. Pueri atq mulieres ex¬
trudebantue famicã. lucilius ĩ xii.
rugosum atq fami plenũ. si sẽna
in historiaꝵ li .ui. romanos infriẽde
ꝑniciei cã uenisse. pacuuꝰ ĩ paulo pẽ
supp̃me nr̃e ꝓgenibi pr̃is. CN. ma.¬
cius in yliadis. xxi. altera ꝑs acii ui¬
tassent fluminis undas. Idẽ macius ĩ
in.xiii. an maneat specii simulaotũ
in morte silẽtu .C. graccus d̾ legib

Expanded text:
est: Libra dies somnique pares ubi fecerit est: Libra dies somnique pares ubi fecerit horas, id est Libra diei somnique. Sed sicut hoc in loco dies a Vergilio scriptum videtur, ita in illo versu non dubium est, quin dii scripserit pro diei: Munera laetitiamque dii, quod inperitiores dei legunt, ab insolentia scilicet vocis istius abhorrentes. Sic autem dies, dii a veteribus declinatum est, ut fames fami, pernicies pernicii, progenies progenii, luxuries luxurii, acies acii. M. enim Cato in oratione, quam De Bello Carthaginiensi composuit, ita scripsit: Pueri atque mulieres extrudebantur fami causa. Lucilius in XII.: Rugosum atque fami plenum. Sisenna in Historiarum libro VI.: Romanos inferendae pernicii causa venisse. Pacuvius in Paulo: supreme nóstrae progenií patris. Cn. Matius in Iliadis XXI.: Altera pars acii vitassent fluminis undas. Idem Matius in XXIII.: An maneat specii simulacrum in morte silentum. C. Gracchus De Legibus
Abbreviated transcription (Latin):
facies qd nũc ꝑꝑtͣ rationẽ grãmaticã
faciei de corruptos aũt quosda libͦs
repperi ii quibus faciei septu ẽ illo
qd̾ añ scͥptam erat oblicterato meminimꝰ.
eẽ in tiburti bibuoteta in uenire nos ĩ
codem claudii libro striptũ utrũq faciẽ
& faciei. sed facies in ordine scͥptũ fuit
⁊ contra ꝑ .I. geminũ facii. neq id
abesst a quadam consuctudine pͥsta exi¬
stimauimus nam ab eo qd̾ est hic dies
anrali dies sepͥsit pro diei in hoc xsu.
postrema longinqua dios. cũ secexit etaꝰ.
Ciceronẽ queq affirmat ceselli ĩ orõe
quã pro .p. sextio fecit dios stͥpsisst
ꝓ dici qd̾ ego ĩ pensa oꝑa conꝗsitis uete¬
ribus libris plusculis ita ut cesellius
ait scͥptum ĩueni. xba sunt hoc. M.
tullii Equites uõ daturos illẽ diespe¬
nas q̃ circa fcũm ħcle est ut facile
his ccedam ꝗ seͥpserĩt idiogiafũ librũ
ꝟgilii sest insperisse in quo ita sũp̃tu

Expanded text:
facies, quod nunc propter rationem grammaticam facies, quod nunc propter rationem grammaticam faciei dicitur. Corruptos autem quosdam libros repperi, in quibus faciei scriptum est, illo quod ante scriptum erat oblitterato. Meminimus etiam in Tiburti bibliotheca invenire nos in eodem Claudii libro scriptum utrumque facies et facii. Sed facies in ordinem scriptum fuit et contra per i geminum facii, neque id abesse a quadam consuetudine prisca existimavimus; nam et ab eo quod est hic dies,Annali dies scripsit pro diei in hoc versu: Postremae longinqua dies quod fecerit aetas. Ciceronem quoque adfirmat Caesellius in oratione, quam Pro P. Sestio fecit, dies scripsisse pro diei, quod ego inpensa opera conquisitis veteribus libris plusculis ita, ut Caesellius ait, scriptum inveni. Verba sunt haec M. Tullii: Equites vero daturos illius dies poenas; quocirca factum hercle est, ut facile his credam, qui scripserunt, idiographum librum Vergilii se inspexisse, in quo ita scriptum
Abbreviated transcription (Latin):
tum galli conturbauit. Dum se gallus
ittꝵ codem pc̃o constituere studet.
Mauluis iteꝵ scuto scutũ ꝑcutit atq
U loco hoĩem corto deiiecit. Eo pc̃o ei
sb̃gallicũ gladiũ suctessit. atq hispa¬
nico pectus hausit. Demde cõtinuo hu¬
merũ dextrũ codem cõcessumadit /
neq rccessit usꝗͣ donec sb̾uertit ne
gallus impetum icti haberet ubi eu
euertit caput / p̃cidit torquẽ d̾traxit:
camo sanguinolentã sibi ĩ collũ inpo¬
nit. quo ex fc̃o ip̃e posteriq eius toͣ qui¬
ti sunt cognominati. Ab hoc tito mau
tinos cum esses consul filiũ suũ seruri
ꝑcussit qui spetulatũ ab eo missus int̾¬
dc̃o hostem a qͦ ꝓuocatꝰ fucat octidcãt.
Uod aũt so̾s cͥptum est ĩ . A. clau.¬
dii uerbis ꝑꝑtͣ magnitudinẽ atip
ĩ manitatẽ facies id nos aliquot uetrib
libris inspectis explorauimus atita
esst ut scͥtum ẽ comꝑimus sic eĩ plerap
otas ueteꝵ dclinauit hec facies huius

Expanded text:
tum Galli conturbavit. Dum se Gallus tum Galli conturbavit. Dum se Gallus iterum eodem pacto constituere studet, Manlius iterum scuto scutum percutit atque de loco hominem iterum deiecit; eo pacto ei sub Gallicum gladium successit atque Hispanico pectus hausit; deinde continuo umerum dextrum eodem successu incidit neque recessit usquam, donec subvertit, ne Gallus impetum in ictu haberet. Ubi eum evertit, caput praecidit, torquem detraxit eamque sanguinulentam sibi in collum inponit. Quo ex facto ipse posterique eius Torquati sunt cognominati. Ab hoc Tito Manltinos cum esset consul, filium suum securi percussit, qui speculatum ab eo missus, . . interdicto, hostem, a quo provocatus fuerat, occiderat.quod autem supra scriptum est in Q. Claudi verbis: Propter magnitudinem atque inmanitatem facies, id nos aliquot veteribusveteiibus libris inspectis exploravimus atque ita esse, ut scriptum est, comperimus. Sic enim pleraque aetas veterum declinavit: haec facies, huius
Abbreviated transcription (Latin):
bus E magnitudine  adolo scenba
simulq uͥtute ceteris antistabat. Is
maxime p̃lio cõmoto. atputrisꝙ sũ¬
mo studio pugnantibus matiu sigͥfica¬
re copit ut utriq quiescrẽt pugͣre.
facta pausa est ex templo silcato frõ
cũ uoce maxim̾a cõclamat ⁊ siꝗs sccũ
dopugnare uellet uti ꝓdiret nemo
nitatẽ facies. de mae gallus pirri¬
dere cepit aeq lingua cxornare.
Id subito ꝑ dolitũ est ciudam tito mau¬¬
lio sumo gneͣ nato tantũ flagitiũ ci¬
uitati acadere etanto exercitu ne-¬
minem ꝓdire.is ut dico ꝓcessit nec
passus est uirtutẽ romanã a gallo
turpiter spoliari. Scunto pedestri
&. gladio hyspanico cinctus ꝯͣ gallũ
cõstitit: metu magno ea cõgressio in
ip̃o ponte utroq exercitu ĩ spectante
fcã est uta ut ante dixi constiterũt.¬
gallus sua disciplina scuto ꝓiecto can¬
tabundus. Maulius aĩo magisꝗͣ arte
confixus soctũ scuto ꝑcussit: atq sta¬

Expanded text:
bus et magnitudine et adulescentia bus et magnitudine et adulescentia simulque virtute ceteris antistabat. Is maxime proelio commoto atque utrisque summo studio pugnantibus, manu significare coepit utrisque, quiescerent. Pugnae facta pausa est. Extemplo silentio facto cum voce maxima conclamat, si quis secum depugnare vellet, uti prodiret. Nemo nitatem facies. Deinde Gallus inridere coepit atque linguam exertare. Id subito perdolitum est cuidam Tito Manlio, summo genere gnato, tantum flagitium civitati adcidere, e tanto exercitu neminem prodire. Is, ut dico, processit neque passus est virtutem Romanam ab Gallo turpiter spoliari. Scuto pedestri et gladio Hispanico cinctus contra Gallum constitit. Metu magno ea congressio in ipso ponti, utroque exercitu inspectante, facta est. Ita, ut ante dixi, constiteruGallus sua disciplina scuto proiecto cunctabundus; Manlius, animo magis quam arte confisus, scuto scutum percussit atque sta
Abbreviated transcription (Latin):
tur. plautus in rudenit: q̃ ischolis
nes cius nescias pessimus. Salustius mo¬
re humane cipidinis ignara uisendi
uirgilius ignarũ lautẽs ħt ora mi¬
nantia.
stus mau̾lius sum̃o loco natus
ad pͥmeq nobilis fuit.  mãlio
cognomentũ fcũm est. Torquat̾ cam̃
cognomenti fuisse accepimꝰ torquis ex
detractãt induit. sed quis hostis & qd̾
genus qͣ formidande uastiantis ⁊ q̃tũ
in solens ꝓuocator/ ⁊ cui̾mõi fuerit
pugna decertatũ est. S. claudius pͥ¬
mo annaliũ purissime atq illust̾s¬
sime simpliciq atq in cõpta oratiõis
antiq suauitatt descͥpsit. quẽ locũ
ex eo libro phus fauorinus cũ legeret
nõ minoribus quãt afficiq aui suũ
motibus pulsibusq dicebat. ꝗͣ si ĩpẽ
corã depugnãtis eos spectaret. xba.I.
claudiĩ quibus pugna ista d̾ pieta est
ascͥpsi. Cum interam gallus ꝗdã nudꝰ
p̃trr scudũ &. gladios duos torque:atq
armillis decoratus ꝓcessit/ ꝗ &t uiri¬

Expanded text:
tur. Plautus in Rudente: Quae ín locis nésciis néscia spé sumus. Sallustius: More humanae cupidinis ignara visendi. Vergilius: ignarum Laurens habet ora Mimanta.TITUS MANLIUS summo loco natus adprimeque nobilis fuit. Ei Manlio cognomentum factum est Torquatus. Causam cognomenti fuisse accepimus torquis ex detractam induit. Sed quis hostis et quid genus, quam formidandae vastitatis et quantum insolens provocator et cuimodi fuerit pugna decertatum, Q. Claudius primo Annalium purissime atque inlustrissime simplicique et incompta orationis antiquae suavitate descripsit. Quem locum ex eo libro philosophus Favorinus cum legeret, non minoribus quati adficique animum suum motibus pulsibusque dicebat, quam si ipse coram depugnantes eos spectaret. Verba Q. Claudi, quibus pugna ista depicta est, adscripsi: Cum interim Gallus quidam nudus praeter scutum et gladios duos torque atque armillis decoratus processit, qui et viri
Abbreviated transcription (Latin):
runt impetratũ uti mulctã remitte¬
rent quã fecerat ꝑꝑł oropi uastati.¬
oñe. ta mulcta fuerat talentũ fe
u ꝗngentũ. frant isti pħi carncades
ex academia. diogenes stoieus. Eritola.¬
us ꝑipateticus. Et ĩ senatũ quidẽ intꝰ¬
dueti inter potre usi sunt. Cecilio se¬
natore. sed ante ip̃i seorsum quis
ostentandi grã magno cõuentu homi¬
nũ dissertauerũt. Tum admirabõi fu.¬
rapida carncades dicobat. sata & te¬
ricic Cuitolaus. modesta diogenes E
sobria. unũqd̾q aũt genus ut diximꝰ
cũ caste pudiceq ornat᷑ fit illustris. cũ
fucat᷑ ati p̃linit᷑ fit p̃stigiosum

Expanded text:
rant, inpetratum uti multam remitteret, quam fecerat is propter Oropi vastationem. Ea multa fuerat talentum fere quingentum. Erant isti philosophi Carneades ex Academia, Diogenes Stoicus. Critolaus Peripateticus. Et in senatum quidem introducti interprete usi sunt C. Acilio senatore; sed ante ipsi seorsum quisque ostentandi gratia magno conventu hominum dissertaverunt. Tum admirationi furapida Carneades dicebat, scita et teretia Critolaus, modesta Diogenes et sobria. Unumquodque autem genus, ut diximus, cum caste pudiceque ornatur, fit illustrius, cum fucatur atque praelinitur, fit praestigiosum
Abbreviated transcription (Latin):
gnos sententie nõ semꝑ aũĩt eniten¬
dum / ut oĩa omnino ꝟba ĩ eu ĩquẽ
dc̃a sunt modum uertamus. ꝑdunt
tia uolentius tranfferant᷑. Scitr gͦ
iE considerate Egilius aĩ aut homoi
aut hesyodi / aut appollonii. aut par¬
thenii aut calimachi. aut throceiti.
aut quorũdam alioꝵ locos effingrrit
ꝑtem reliquit. Alia oxp̃ssit sicti nu¬
ꝑime apud monsam cũ legeront᷑
utraq simul bucolica thoocuiti ie
uirgilii aĩaduertimus roliquisst uie¬
gilium qd̾ grecũ ꝗdem miit ꝗ̃ suaue
est. uecti aut noq debuit/ neꝙ potui
sed eĩ qd̾ sb̾stituit ꝓ eo qd õmiserat
nõ abest ꝗn iocundius lepidiuis ꝙ
ella. & fugit ad salices. & se cupit
añ uidori. Illud quoꝙ alio ĩ loco a¬
nimadu̾timꝰ caute obmissu qd̾ ẽ in
greco ꝟsu dulcissimũ. titipeuitt

Expanded text:
gnes sententiae, non semper aiunt enitengnes sententiae, non semper aiunt enitendum ut omnia omnino verba in eum in quem dicta sunt modum vertamus. Perdunt tia violentius transferantur. Scite ergo et considerate Vergilius, cum aut Homeri aut Hesiodi aut Apollonii aut Parthenii aut Callimachi aut Theocriti aut quorundam aliorum locos effingeret, partim reliquit, alia expressit. Sicuti nuperrime, aput mensam cum legerentur utraque simul Bucolica Theocriti et Vergilii, animadvertimus reliquisse Vergilium quod Graecum quidem mire quam suave est, verti autem neque debuit neque potuit. Sed enim quod substituit pro eo, quod omiserat, non abest quin iucundius lepidiusque sella, Et fugit ad salices et se cupit ante videri. Illud quoque alio in loco animadvertimus caute omissum, quod est in Graeco versu
Abbreviated transcription (Latin):
Ulgo  scͥptum e cirditũ est
folia oleaꝵ arborũ brumali &
solstibali die cenuerti. & q̃ ꝑscorũ
fuerit raferior atq occultior eã supͣ
fieri ato ex poni ad oculos & ad solẽ.
qd̾ nobis quos semel atq iteꝵ exꝑiri
est. sed de fidibus racius dc̃ui & mira¬
bilius est ꝗͣ rem . alii locti uri &
sueto mus cẽ tranꝗllus in libro ludi¬
tre historie pͥmo satis comꝑta esse/
satisq suꝑ ca constare affirmat uer¬
uias in fidibus brumali dir alias di¬
gitis pelli alias sonart.
trum est ꝓfecto ꝗd obẜuato
roꝵ usu sapientes uiri dixeͣ mul¬
tis egore qui multa habeat magnãꝙ
indigentĩã mt nasci nõ exinopia. s
ex magna copia. multa eĩm deside¬
lit ne quid egcat nouo quid desit
iactura opus esse nõ questu  minꝰ
hñdum esse ut minus desit. hãc sen¬
tentiam memini a fauorino ĩter
clusamq ubis his paucissimis .g.
Uando ex poematibus grocis
uerterde mutandeq st̃ insi¬

Expanded text:
ULGO et scriptum et creditum est, ULGO et scriptum et creditum est, folia olearum arborum brumali et solstitiali die converti et quae pars eorum fuerit inferior atque occultior, eam supra fieri atque exponi ad oculos et ad solem. Quod nobis quoque semel atque iterum experiri nodum visum est. Sed de fidibus rarius dictu et mirabilius est; quam rem et alii docti viri et Suetonius etiam Tranquillus, in libro Ludicrae Historiae primo, satis compertam esse satisque super ea constare adfirmat: nervias in fidibus brumali die alias digitis pelli, alias sonare.RUM est profecto quod observato rerum usu sapientes viri dixere, multis egere qui multa habeat, magnamque indigentiam nasci non ex inopia magna, sed ex magna copia; multa enim desidelit ne quid egeat neve quid desit, iactura opus esse, non quaestu, et minus habendum esse, ut minus desit. Hanc sententiam memini a Favorino inter clusamque verbis his paucissimis: UANDO ex poematis Graecis vertendae imitandaeque sunt insi
Abbreviated transcription (Latin):
s eo quod ost ago & rgri ꝟba st
q̃ appellant grãmabici frequẽ.¬
tatiua actito &e actitaui. hec non¬
sane quosdam ĩ doctos uiros audio
ita pronũtiare ut pͥma in his lrãm
corripiãt. rationẽq diãit: quoꝵ ĩ
xbo pͥncipali qd̾ est ago pͥma lr̃a bre¬
uiter ꝓnũtiat᷑. Cum gͥ ab eo qd̾ est
ra longa promimus. E q̃ dictito ab
eo uerbo qd̾ est dico correste dicimꝰ.
Num ergo potius actito & actitaui
producenda sunt. qm̃ frequẽtatiua
ferme otara codem mõ in pͥma silba
dituntur qd̾ ꝑticipia p̃teriti tpr̃is ex
his uerbis unde ea ꝓfecta sunt / m
cadem sillaba ꝓnũtiant᷑. sicuti lego
lectus lectito facit. ungo unctus
unctito. scribo scͥptus scriptito. mo¬
neo monitus monito. pendeo pensus
pensito. edo esus esito. dico aũt dictꝰ
dictito facit. gero gestus gestito ue¬
ho uectus uectito. rapio raptus rap.¬
tito capio captus captito. facio factiꝰ
factito. Sic gͥ actito ꝓducte in pͥma
ego e actus:¬

Expanded text:
 eo quod est ago et egi, verba sunt quae appellant grammatici frequentativa, actito et actitavi. Haec quosdam non sane indoctos viros audio ita pronuntiare, ut primam in his litteram corripiant, rationemque dicunt, quoniam in verbo principali, quod est ago, prima littera breviter pronuntiatur. Cur igitur ab eo quod est ra longa promimus et contra dictito, ab eo verbo quod est dico, correpte dicimus? Num ergo potius actito et actitavi producenda sunt? quoniam frequentativa ferme omnia eodem modo in prima syllaba dicuntur, quo participia praeteriti temporis ex his verbis unde ea profecta sunt in eadem syllaba pronuntiantur, sicuti lego lectus facit lectito; ungo unctus, unctito; scribo scriptus, scriptito; moveo motus, motito; pendeo pensus, pensito; edo esus, esito; dico autem dictus dictito facit; gero gestus, gestito; veho vectus, vectito; rapio raptus, raptito; capio captus, captito; facio factus, factito. Sic igitur actito producte in prima ago et actus
Abbreviated transcription (Latin):
lia inuentu. Illuel ẽs dcũm a xgilio e¬
andem he formã comitate. ultro &
citro significatiõis ee uulne̾ in ꝗt taͣ¬
dus ulixi: cũ diceret uulnus nõ qd̾ ac¬
copissae ulixes. sod qđ dedisse. Nesciꝰ

Expanded text:
lia. inventu. Illud etiam dictum a Vergilio elia. inventu. Illud etiam dictum a Vergilio eandem habet formam communicatae ultro et citro significationis: et vulnere inquit tardis Ulixi, cum diceret vulnus, non quod accepisset Ulixes, sed quod dedi
Abbreviated transcription (Latin):
aut arduus erat nõ armatus hostis
formidolosus. Item .C. caluus in poema.¬
tis laboriosus dicit/ nõ ut uulgo dr qui
laborat: sed in quo laborat᷑. durũ ĩ ꝗt
rus fugi. sed laboriosum. Eades ratiõe
laberius ꝙͦ in sororibus ocastor ĩ ꝗt
multum somniculosum ae cinna ĩ poe¬
matis somniculosam & penus aspide
psyllus. Metus ꝗͦ & in iuria atq alia
q̃dam id genus sic utroꝙ ꝟsu dici posst̃.¬
Nam metus hostiũ recte de & cũ timẽt
hostes ⁊ cũ timentur. Itaq Balustius
in historia pͥma metũ pompeii dixit:
nõ qd̾ pompeuis metueret qd̾ est usita¬
tius. sed qd motuorot᷑ xba hec Galu¬
stii sũt. Id bellũ excitabat metus põ¬
peii uictoris hiensalem in rognũ re.¬
stituentis. Item alio in loco postꝗͣ re¬
moto metu punico simultates exer¬
cere uacuũ fuit. In uirras itidem
dicimus tam illoꝵ ꝗ patiunt᷑ ꝗͣ ꝗ fa.
ciune. quaꝵ dictionũ exempla st̃ faci¬

Expanded text:
aut arduus erat, non armatus hostis aut arduus erat, non armatus hostis formidulosus. Item C. Calvus in poematis laboriosus dicit, non, ut vulgo dicitur, qui laborat, sed in quo laboratur: Durum inquit rus fugit et laboriosum. Eadem ratione Laberius quoque in Sororibus: Ecastor inquit mustum somniculosum, et Cinna in poematis: Somniculosam ut Poénus aspidém Psyllus. Metus quoque et iniuria atque alia quaedam id genus sic utroqueversum dici possnam metus hostium recte dicitur et cum timent hostes et cum timentur. Itaque Sallustius in Historia prima metum Pompei dixit, non quo Pompeius metueret, quod est usitatius, sed quo metueretur. Verba haec Sallusti sunt: Id bellum excitabat metus Pompei victoris, Hiempsalem in regnum restituentis. Item alio in loco: Postquam remoto metu Punico simultates exercere vacuum fuit. Iniurias itidem dicimus tam illorum qui patiuntur, quam qui faciunt, quarum dictionum exempla sunt faci
Abbreviated transcription (Latin):
salutem atq uitã sua beniuolentia
presidio custodiaq texissoe nos gͥ de
or igine e ratione sbi querebamus.
instat iꝗt alicui cumq ꝓperans ur¬
grt oppͥmẽq eum studet. fostinatq. At
contra de alicuiꝰ ꝑiculo exitio festinatũ
is uterq in festus de ab instantia atq
ĩminentia fraudis/ quã uł fcũtus cui¬
piam uel passurus est. Neꝗs aut̃ d̾ su¬
spitioso qd supͣ posuimus & d formido¬
loso in eam ꝑtem q̃ minus usitata ẽ oxẽ¬
plum requinat. inueniet &̾ suspitioso
apud Marcũ catonẽ d̾ re floria ita
scͥptum: Sed nisi qui palam corpore pe¬
cuniam q̃reret / aut se lenoni locauissa
& si famulosus & suspitiosus fuiss&
uim ĩ corpus liberũ nõ equũ censuere
afferri. Suspitiosum eĩ cato hoc ĩ loco
suspectum significat nõ suspitantem.
formidolosum aũt ꝗ formidat᷑. Salu¬
scuis m catlina ita dicit gͥ cłibus uiris
ño labor in solitus nõ locus ullus asꝑ

Expanded text:
salutem atque vitam sua benivolentia, salutem atque vitam sua benivolentia, praesidio custodiaque texisset. Nos igitur de origine et ratione verbi quaerebamus, instat, inquit, alicui eumque properans urget opprimereque eum studet festinatque, aut contra de cuius periculo et exitio festinatur, is uterque infestus dicitur ab instantia atque imminentia fraudis, quam vel facturus cuipiam vel passurus est. Ne quis autem de suspicioso, quod supra posuimus, et de formiduloso in eam partem quae minus usitata est, exemplum requirat, de suspicioso aput M. Catonem De Re Floria ita scriptum: Sed nisi qui palam corpore pecuniam quaereret aut se lenoni locavisset, etsi famosus et suspiciosus fuisset, vim in corpus liberum non aecum censuere adferri. Suspiciosum enim Cato hoc in loco suspectum significat, non suspicantem: formidulosum autem, qui formidetur, Sallustius in Catilina ita dicit: Igitur talibus viris non labor insolitus, non locus ullusulius asper
Abbreviated transcription (Latin):
formidat & qui formidat᷑. & ĩui¬
diosus &. qui inuidet & cui ĩuidet᷑.
ut suspitiosus & qui suspitat᷑ e ꝗ
suspettus est ut ambitiosus & qui
ambit &e qui ambit᷑ ut item gratio.¬
sus & qui adhibet grãs ẜ qui ad mie¬
tit.  laboriosus & qui laborat & ꝗ
labori est/ ut pleraq alia huitemodi
ĩ utrãq ꝑtem dicunt᷑. Ita infestus
ancipiti quoq significatiõe est. Na
& Is infestus appellat᷑ ꝗ malũ infeit
cupiam & qͣ cui aliunde ĩpendet
malum is quoq infestus dt. Sed qd
pͥus posui ꝓfecto exemplis nõ mdige
sic adeo multi loquũt᷑/ ut infestu
dicant inimicũ atq aduersũ. Al¬
terũ aũt illud ignorabilius obscuri¬
usq est. Qiuis cĩm emedio facilet
dixerit in festũ esse cũ alter in festus
est. Sed ut uetrres plexiq ita dixcẽt¬
& M. Tullius in orone quã ꝓgneo
plaucio scͥpsit uocabulo hoc sie u-¬
sus est. Dolebam inꝗt iudices ae accr¬
be ferebam si huiꝰ salus ob eam ip̃as
causam essee infestior / qd ismeam

Expanded text:
ui formidatur, ut invidiosus et qui invidet et cui invidetur, ut suspiciosus et qui suspicatur et qui suspectus est, ut ambitiosus et qui ambit et qui ambitur, ut item gratiosus et qui adhibet gratias et qui admittit, ut laboriosus et qui laborat et qui labori est, ut pleraque alia huiuscemodi in utramque partem dicuntur, ita infestus quoque ancipiti significatione est. Nam et is infestus appellatur, qui malum infert cuipiam, et contra, cui aliunde impendet malum, is quoque infestus dicitur. Sed quod prius posui profecto exemplis non indiget; sic adeo multi locuntur, ut infestum dicant inimicum atque adversum; alterum autem illud ignorabilius obscuriusque est. Quis enim e medio facile dixerit infestum esse, cui alter infestus est? Sed et veteres plerique ita dixerunt et M. Tullius, in oratione quam Pro Cn. Plancio scripsit, vocabulo hoc sic usus est: Dolebam, inquit, iudices, et acerbe ferebam, si huius salus ob eamearn ipsam causam esset infestior, quod is meam
Abbreviated transcription (Latin):
tribunus militaris. atq in eo tp̃re
copie galloꝵ ingentes ageũ pomptraũ
insederant instruebant᷑q aces a cõ¬
sulibus de ui atq multitudine hostiui
satis agentib : dux interca gallorum
uasta .E. ardua proceritatt armisq au¬
ro p̃fulgentib grandia ingrediens ⁊ ma¬
secum ex om̃i ronano exercitu auder&e:
Tum ualerius tribunus ceteris inter
ictũ pudorẽq ambigius impetrato pͥ¬
us a. consulibus /ut in gallũ tã maniter
arrogantem pugnare se se ꝑmitterẽt
ꝓgredit᷑ in trepide modesteq obiuã &
congrediuntur & consistune ie cõse¬
rebant᷑ iam manus. Atq ibiuis q̃dã
diuina fit. Coruus repente ĩ ꝓuisus
aduolat e suꝑ galeam tribuni ĩsi
guibus manũ lanabat i ꝓspectum
ales aecebat. atq ubi sacis scuierat¬
& cuolabat ingaleam tribuni. Sic
tribumis spectante utroq exercituu
E suauirtutt nixus. & oꝑa alitis pro¬
pugnantis duc̃t̃ hostiũ. ferocissimũ¬

Expanded text:
tribunus militaris. Atque in eo tempore tribunus militaris. Atque in eo tempore copiae Gallorum ingentes agrum Pomptinum insederant instruebaturque acies a consulibus, de vi ac multitudine hostium satis agentibus. Dux interea Gallorum, vasta et ardua proceritate armisque auro praefulgentibus, grandia ingrediens et masecum ex omni Romano exercitu auderet. Tum Valerius tribunus, ceteris inter metum pudoremque ambiguis, impetrato prius a consulibus ut in Gallum tam inaniter adrogantem pugnare sese permitterent, progreditur intrepide modesteque obviam; et congrediuntur et consistunt et conserebantur iam manus. Atque ibi vis quaedam divina fit: corvus repente inprovisus advolat et super galeam tribuni insisguibus manum laniabat et prospectum alis arcebat atque, ubi satis saevierat, revolabat in galeam tribuni. Sic tribunus, spectante utroque exercitu, et sua virtute nixus et opera alitis propugnatus, ducem hostiumhiostium ferocissimu
Abbreviated transcription (Latin):
gremio ꝑ membra sopore. Mmꝰ aut̃
difficile esse arbitrabant᷑ istiusmodi
reticenda uerbis uti uno ati altero
breui teniuiq cam signo dem̃ostrãtib
sicuei homerus dixerat .s.¬
tot uõ & tam ciudentib ac tã non
p̃trxatis sed puris honestisꝙ ꝟbis ue¬
nerandum illud cõnubii pudici secretu
neminẽ quẽꝗͣ aliũ dixisse. sed anneuꝰ
quos de figuris sententiaꝵ composuit.
egregiam totius istius uerecundie laudẽ
insulsa nͥimis & odiosa scrutatiõe
uiolauit. Nam cũ genus hoc figure
ꝓbasse. & satis circũspecte fcõs eẽ
xsus dixissit membra tamẽ inquit
paulo in cautius iudicauit
E maximo ualcrio ꝗ coruimus
appellatus est ob auxiliũ ꝓpugnatiõ eaẜ
corui alitis haud ꝗsꝗͣ est nobiliũ scͥptoꝵ
ꝗ secus dixerit ea res pio̾sus admitã¬
da sic ꝓfecto est ĩ libris annalibus me¬
morata adolescens taligne̾ editus
L furio olaudio appio consulib fit

Expanded text:
gremio per membra soporem. Minus autem gremio per membra soporem. Minus autem difficile esse arbitrabantur, in istiusmodi re dicenda, verbis uti uno atque altero brevi tenuique eam signo demonstrantibus, sicut Homerus dixerittot vero et tam evidentibus ac tamen non praetextatis, sed puris honestisque verbis venerandum illud concubii pudici secretum neminem quemquam alium dixisse. Sed Annaeus librorum, quos De Figuris Sententiarum conposuit, egregiam totius istius verecundiae laudem insulsa nimis et odiosa scrutatione violavit. Nam cum genus hoc figurae probasset et satis circumspecte factos esse versus dixisset, Membra tamen, inquit, paulo incautius nominavitE MAXIMO VALERIO, qui Corvinus appellatus est ob auxilium propugnationemque corvi alitis, haut quisquam est nobilium scriptorum qui secus dixerit. Ea res prorsus miranda sic profecto est in libris annalibus memorata: Adulescens tali genere editus, L. Furio, Claudio Appio consulibus fit
Abbreviated transcription (Latin):
Anteo gaudium gaudeat geminũ
& intimũ. atq in ip̃o penetrali cor¬
dis e anime uigens siꝗdem nõ ali¬
ip̃e aut̃ imitari hoc uolens gaudia
fecerit/ pigea. & leuia s cunctã¬
tia & qiͣ i sumo pectore suꝑnãtia.
noscire cĩ sest ꝗd significaret illud
ꝑtemptat. p̃ter ista om̃ia florem
ipius loci uirgiliũ iuderi õmisisse
qd hunc homeri xsum exigue secutꝰ
oe te traotui qñ nulla maior cumula¬
tioq pulchritudinis laus dici potueit
ꝗͣ qd̾ una inter om̃es pulchras excel¬
leret una facile ex om̃ib nosceret᷑.¬
Nnianus pocta & pleriq cum
eo eiꝰdem muse uiri / sũmis as.¬
siduisq laudibus hos xgilii x̾sus fere¬
bant quibus uulcanũ es uencr̃e iuiẽtoꝰ
mixtosq uire coniugii rem lego na¬
ture oꝑiendam uerecunda quadam
trans latiõe ꝟboꝵ cũ ostenderet. d̾mo¬
straretq protrxit. Sic eĩ stͥplit ea
uerba locutus optatos dedit amplexus
ꝑlacidumq petiuit. Conaugis infusus

Expanded text:
Λητώ gaudium gaudeat genuinum Λητώ gaudium gaudeat genuinum et intimum atque in ipso penetrali cordis et animae vigens, siquidem non aliipse autem, imitari ea volens, gaudia fecerit pigra et levia et cunctantia et quasi in summo pectore supernantia: nescire enim sese, quid significaret aliud pertemptant; praeter ista omnia florem ipsius totius loci Vergilium videri omisisse, quod hunc Homeri versum exigue secutus δέ τε πᾶσαι, quando nulla maior cumulatiorque pulcritudinis laus dici potuerit, quam quod una inter omnis pulcras excelleret, una facile et ex omnibus nosceretNNIANUS poeta, et plerique cum eo eiusdem Musae viri, summis adsiduisque laudibus hos Vergilii versus ferebat, quibus Vulcanum et Venerem iunctos mixtosque iure coniugii, rem lege naturae operiendam, verecunda quadam translatione verborum, cum ostenderet demonstraretque, protexit. Sic enim scripsit: Ea verba locutus Optatos dedit amplexus placidumque petivit Coniugis infusus
Abbreviated transcription (Latin):
rota ripis aut ꝑ uiga cinchi Exer.¬
cet diana choros / quã mille secute.
deas suꝑeminet om̃es. Latone tacitũ
ꝑ temptant gaudia pectus. primũ
oium̃ diuisum esse dicebant. probo
qd̾ aput homerũ ꝗdea ꝟgilio nau¬
sica ludibunda inter familiares puel.¬
las in locis solis recte atq cõmode cõ¬
fert. cum diana uenante ĩ iugis mõ¬
tium mter agrestes de as: nequaquã
aũt conuetuẽs xgiliũ fecisse qm̃ dĩd̾o
in urbe media ingrediens inter ty.¬
rios pͥncipes cultu atis ĩ cessu serio
instans oꝑi sicit ip̃e ait regnisq
futuris ihil eius similitudinis caꝑe
possa it q̃ lusibus atiꝑ uenatib dĩa¬
ne cong̾uit. tamẽ postra qd̾ home¬
rus studia atq obleclamẽta ĩ uenã¬
do dianc honcste aꝑteꝙ dicit. ꝟgiliꝰ
aũt cum deuenatu dee mhil dixiss¬
faretra bm̃ facit eam ferre ĩ hume¬
to tanꝗͣ si onus & sarcinã atq il¬
lud impense ꝓbum esse demiratu
ĩ d̾gilio dicebant qd̾ homerica ꝗde

Expanded text:
rotae ripis aut per iuga Cynthi Exercet Diana choroschores, quam mille secutae deas supereminet omnis. Latonae tacitum pertemptant gaudia pectus. Primum omnium id visum esse dicebant Probo, quod aput Homerum quidem virgo Nausicaa, ludibunda inter familiares puellas in locis solis, recte atque commode confertur cum Diana venante in iugis montium inter agrestes deas, nequaquam autem conveniens Vergilium fecisse, quoniam Dido in urbe media ingrediens inter Tyrios principes cultu atque incessu serio, instans operi, sicut ipse ait, regnisque futuris, nihil eius similitudinis capere possit, quae lusibus atque venatibus Dianae congruat; tum postea, quod Homerus studia atque oblectamenta in venando Dianae honeste aperteque dicit, Vergilius autem, cum de venatu deae nihil dixissantum facit eam ferre in humero, tamquam sit onus et sarcina; atque illud impense Probum esse demiratum in Vergilio dicebant, quod Homerica quidem
Abbreviated transcription (Latin):
& aristogitonis qui libertatis recuꝑ¬
ande grã hẏppiã trrannũ interfice᷑
adorsi erant ne unꝗͣ seruis udere
liceret. dececto publico sanxerũt: q̃m̃
nephas ducerent noĩa libertati prĩe de¬
uota ẜuili contagio pollui. Cur ergo
nõs patimue nom̃ẽ pħie illustrissimũ
in hominibus de terrimis exsordescere.
Simili aũt inquit exetplo ex cõtra.¬
ria spẽ antiquos romanoꝵ audio p̃
natoꝵ censuisse ne cui eusde gẽtis
patritio uiderent᷑: ut uocabula quoq
con defamata atq demortua cũ ĩp̃is
uiderentur.

Expanded text:
 Aristogitonis, qui libertatis recup Aristogitonis, qui libertatis recuperandae gratia Hippiam tyrannum interficere adorsi erant, ne umquam servis indere liceret decreto publico sanxerunt, quoniam nefas ducerent nomina libertati patriae devota servili contagio pollui. Cur ergo nos patimur nomen philosophiae inlustrissimum in hominibus deterrimis exsordescereexordescere? Simili autem, inquit, exemplo ex contraria specie antiquos Romanorum audio pnatorum censuisse, ne cui eiusdem gentis patricio inderentur, ut vocabula quoque eorum defamata atque demortua cum ipsis viderentur.
Abbreviated transcription (Latin):
ille uultu sonitu uocis obiurgatoĩo¬
phum sese esse dixit uirari ꝙꝑͦ addit
cur querendum putass& qd iudoret.
uideo inꝗt herodes barbem ⁊ palli¬
um phũm nõ dum iudeo. Queso aut̃
te cum bona uenia dicas mͥ quibus
nos uei posso argumontis oristimas
ut esse te phum nosotemus. Iterãt¬
ibi aliquot ex his qui erãt cũ hrrode
qui erraticũ esse hoiẽm dicerẽt &¬
nulli rei incolã esse sordentiũ gano¬
arũ ac nͥ accipiat qd̾ petit cõmitio
turpi solitim ĩ cessere. Atq ibi hero¬
des demus mꝗt huic aliꝗd eris cuꝰ¬
& uissit dari p̃ciũ panis tuginta die¬
stentanti dari iussit millo nũmu.
Et cũ pleriq dicrrẽt nobulonẽ esst
hoiẽm malum & malitiosu iẜ nulla
re bona dignũ. tũt Ousoniũ fbridẽtes
cupĩor. sed hoc potus inquit. dolori
mihi ie egutudini est. qd istiuismõi
animalia spurca atip probia nom̃
Maiores aũt mei athemenses adia
iuuenũ fortissimoꝵ harinꝗdĩ et¬

Expanded text:
ille, vultu sonituque vocis obiurgatorio, philosoille, vultu sonituque vocis obiurgatorio, philosophum sese esse dicit et mirari quoque addit cur quaerendum putasset quod videret. Video, inquit Herodes, barbam et pallium, philosophum nondum video. Quaeso autem te, cum bona venia dicas mihi quibus nos uti posse argumentis existimas, ut esse te philosophum noscitemus? Interim aliquot ex his qui cum Herode erant erraticum esse hominem dicere et nulli rei incolamque esse sordentium ganearum, nisi accipiat quod petat convicio turpi solitum incessere; atque ibi Herodes Demus, inquit, huic aliquid aeris, cuiet iussit dari pretium panis trigintstentanti dari iussit mille nummum, et cum plerique dicerent nebulonem esse hominem malum et malitiosum et nulla re bona dignum, tum Musonium subridentem ργυρίον. Sed hoc potius, inquit, dolori mihi et aegritudini est, quod istiusmodi animalia spurca atque probra nomen Maiores autem mei Athenienses nomina iuvenum fortissimorum Harmodii et
Abbreviated transcription (Latin):
.s tpũs iactus temꝑandus dirigendũq
est. tũ si in ꝓna iacias moderatio atq
dere cadentis teli corrumpit᷑. At si
mediocriora mitas e ad ꝑcubiendũ
suꝑnȩ aliquid manũ &e oculos cõlim¬
es quo modus a te datus tulerit. eo
telum ibit qd̾ ieceris: ad hanc ferme
sñam Iulianus suꝑ istis ꝓei claidii
x̾ibis nobiscũ ẜmocinatus est. ꝙd ait idoi
ꝗntus claudius a pennis hostis defen:¬
debant facillime aĩaduertendũ est
usum esse cum uerbo defendebant
non ox uulgari consuctudine sed ad¬
modum ꝓpͥe e latino. Nati defen¬
dere .ẜ. offendere inter sese aduer¬
sa sunt quoꝵ alterum significat
qd̾ hoc in loco a ꝗneo claudio dicit᷑.
d herodem atticũ consularez
uirum ingenioq ameno &e
greca facundia celebrem adiit no¬
liatus quispiam & crinitus barbaꝙ
spe ad pubem usꝙ porrecta. ac pe¬
tit es sibi dau qͥo apłoro. Tũ he¬
rodes interrogat quisnam essie: atq

Expanded text:
et impetus iactus temperandus derigendusque et impetus iactus temperandus derigendusque est, tum, si in prona iacias, moderatio atquedere cadentis teli corrumpitur. At si in editiora mittas et ad percutiendum superne aliquid manum et oculos conlinies, quo motus a te datus tulerit, eo telum ibit quod ieceris. Ad hanc ferme sententiam Iulianus super istis Q. Claudii verbis nobiscum sermocinatus est. Quod ait idem Q. Claudius: a pinnis hostis defendebant facillime, animadvertendum est usum esse eum verbo defendebant, non ex vulgari consuetudine, sed admodum proprie et Latine. Nam defendere et offendere inter sese adversa sunt, quorum alterum significat quod hoc in loco Claudio dicitur. D Herodem Atticum, consularem virum ingenioque amoeno et Graeca facundia celebrem, adiit noliatus quispiam et crinitus barbaque prope ad pubem usque porrecta ac petit aes sibi dari εἰς ἄρτους. Tum Herodes interrogat quisnam esset. Atque
Abbreviated transcription (Latin):
UINTUS CAUDIS
in undeui cosimo anna.¬
li cum oppidum a.oe¬
tello ꝓ consule oppugͥ¬
ri contra ab oppidanis
desuꝑ & muris ꝓpu¬
gnari describeret. ita sceipsit. Sagit.¬
tarius cum funditort utrũꝙ sũmo
studio spargunt fortissime. Sed sa-¬
gutam abꝑ lapidem deorsum an suisũ
mutas hoc merrest. Nam neuteũ potest
de orsum u̾sum recte mitti sed sursũ
utcũq optime. quare milites metelli
sauciebant᷑ multo minus ⁊ qđ maxĩẽ
anũ rhetorẽ cur hoc ita usu uenirit
qdꝰ quadrigaruis dixissie ut configui
magis dieechoresꝙ ictus fiãt si uel
lapidem uł sagittã sursum uersus pa¬¬
ciat ꝗͣ deorsum cũ ꝓelniͥor faciliorq
iactus sit ox suꝑnis in insima ꝗͣ ex in¬
fimis in suꝑnatũ. Iulianus comꝓbato
gne questionis qd de Sagita inꝗt ue
lapide dixit hoc d̾ om̃i fere missili
telo dici põt. facilior aũt iactus ẽ si¬
cuti dixisti si desuꝑ iacas siquid iacẽ
tantum uelis nõ forire. Sed cum modꝰ

Expanded text:
QUINTUS CLAUDIUS in undevicesimo Annali, cum oppidum a Metello proconsule oppugnari, contra ab oppidanis desuper e muris propugnari describeret, ita scripsit: Sagittarius cum funditore utrimque summo studio spargunt fortissime. Sed sagittam atque lapidem deorsum an sursum mittas, hoc interest; nam neutrum potest deorsum versum recte mitti, sed sursum utrumque optime. Quare milites Metelli sauciabantur multo minus et, quod maxime hanum rhetorem, cur hoc ita usu veniret quod Quadrigarius dixisset, ut contigui magis directioresque ictus fiant, si vel lapidem vel sagittam sursum versus iacias quam deorsum, cum proclivior faciliorque iactus sit ex supernis in infima quam ex infimis in superna. Tum Iulianus, comprobato genere quaestionis, Quod de sagitta, inquit, et lapide dixit, hoc de omni fere missili telo dici potest. Facilior autem iactus est, sicuti dixisti, si desuper iacias, si quid iacere tantum velis, non ferire. Sed cum modus
Abbreviated transcription (Latin):
sed ciuĩ da natiue dulcedinis. hoc gͥ re¬
liquit it cetera uertit. non ĩ festiui¬
ter: nsi quod caprũ dixit quẽ the¬
ocritus ẽ popxap appellauit aucto
sce capellas. Et potũ pascas age ty¬
tirt & interdum agendum. Octursa¬
re capro cornu ferit ille caueto. Et
qm̃ & tratisferendis sententiis loquor
memiri audisse mo ex ualerii ꝓbi di¬
scipuli docti hõis & intelligendis pẽ¬
sitandisꝙ utteribus scciptis bñ cali

Expanded text:
sed cuiusdam nativae dulcedinis? Hoc igitur reliquit et cetera vertit non infestiviter, nisi quod caprum dixit, quem Theocritus ἐνόρχαν appellavit— auctosce capellas Et potum pastas age, Tityre, et inter agendum Occursare capro, cornu ferit ille, caveto. Et quoniam de transferendis sententiis loquor, memini audisse me ex Valerii Probi discipulis, docti hominis et in legendis pensitandisque veteribus scripti
Abbreviated transcription (Latin):
qdã cogniti comperti sunt. Neꝗ hi ama¬
uerunt qd sunt ip̃i genus: sod puerõ
forma liberali ĩ nauiculis forto aut
inuadis litoꝵ conspectos miris eẜ hu¬
manis modis arserunt : ꝟba sub scͥpsi

Expanded text:
um cogniti compertique sunt. Neque hi amaum cogniti compertique sunt. Neque hi amaverunt quod sunt ipsi genus, sed pueros forma liberali in naviculis forte aut in vadis litorum conspectos miris et humanis modis arserunt. Verba subscripsi
Abbreviated transcription (Latin):
significare acui putauit. nõ id ꝑre.¬
tuũ iudetur. Nam i ad potus cũ
dicimus & ad pͥmus. E ad pͥme in¬
tentio in his xsibus demostratur. Neq
tam̃t ad ꝑticula satis cõmode accẽtu
acuto ꝓnũtiat᷑. ad ꝓbus tamẽ qd̾ si¬
gni ficat ualde probus nõ inficias
eo qd̾ pͥma sillaba acu debeat. Ce.¬
cilius ĩ comedia que inscribit᷑ triũ¬
phus uocnbulo isto utit᷑ͣ hierocles ho¬
spes est mͥ adoloscens alꝓbus. Nũ gͥ
in istis uocibus quas nos acui diximꝰ
or que non ferine patit᷑ acui pͥo.¬
rem inuocabulis sillabaꝵ plurimũ
L. liuius in odissia dicit in hoc xsu
ibi deniq uie sũmus ad pͥmus patro.¬
dicit qrͣ ad modum. parcentes inquit
silła a cui debuit.
Elphinõs esse uenereos esso &
amasios nõ modo hi store ue¬
tores sed recontes quoꝗ memoriȩ
declarant. Nam & sub cesaribus
in putto lano mari ut apyon scptu
reliquit & aliquot seculis ante apud
naupactũ ut theo phrastus tradidit a¬
matores flagraneissimi delphynorã¬

Expanded text:
gnificaret, acui putavit, non id perpetuum videtur; nam et adpotus cum dicimus et adprimus et adprime, intentio in his omnibus demonstratur, neque tamen ad particula satis commode accentu acuto pronuntiatur. Adprobus tamen, quod significat valde probus, non infitias eo quin prima syllaba acui debeat. Caecilius in comoedia quae inscribitur Triumphus vocabulo isto utitur: Hiérocles hospes ést mi adulescens ádprobus. Num igitur in istis vocibus quas non acui diximus, or, quae non ferme patitur acui priorem in vocabulis syllabarum plurium L. Livius in Odyssia dicit in hoc versu: Ibidemque vir summus adprimus Patrodicit, quasi admodum; parcentes, inquitsyllaba acui debebit.ELPIIINOS venerios esse et amasios non modo historiae veteres, sed recentes quoque memoriae declarant. Nam et sub Caesare Augusto in Puteolano mari, ut Apion scriptum reliquit, et aliquot saeculis ante apud Naupactum, ut Theophrastus tradidit, amatores flagrantissimi delphinor
Abbreviated transcription (Latin):
lento censores equũ adimere
solitos scilicot minus idoncũ ratos eẽ
cum tanti corporis poridere ad faci¬
endum equitis munus. Non eĩ pena
id fuit ut quidam oxistimãt sed mu-¬
nus sinc ignominia remittebat᷑. ta¬
men cato ĩ orõne quã do sacrificio cõ.¬
misso sc̃psit obicit hanc re crimino.¬
siuis uti magis aideri possit cũ igno¬
minia fuisse. Quod si ita accipias
ul ꝓfecto existimandũ est nõ oĩo in¬
culpatum nei indesidem uisũ esse
cuius corpus in tam ĩ modicũ luxu
uassit ex uberassiq¬

Expanded text:
lento censores equum adimere lento censores equum adimere solitos, scilicet minus idoneum ratos esse cum tanti corporis pondere ad faciendum equitis munus. Non enim poena id fuit, ut quidam existimant, sed munus sine ignominia remittebatur. Tamen Cato, in oratione quam De Sacrificio Commisso scripsit, obicit hanc rem criminosius, uti magis videri possit cum ignominia fuisse. Quod si ita accipias, id profecto existimandum est, non omnino inculpatum neque indesidem visum esse, cuius corpus in tam inmodicum modum luxuriasset exuberass
Abbreviated transcription (Latin):
Catulus
quoq oleganti ssimnus portaꝵ i hisce ũdis
minister uetuli puer falerui ingere
mi calicos amariores ut lex posthumie
Iubet magistre ebriose acino ebri¬
osioris. cum dicere ebriosi possoe qd̾
erat usitatius acinũ in neutro gne̾
appellare : am̃as tum hiatus illius ho¬
merin suauitatem ebriosam dixit ꝑꝑtͣ
insequentis a littere concentũ. qui
ebrios aut catullũ dixisst putãt aut
ebriosos. Nam id quoq teme᷑ scͥptũ
inuenit᷑ in libros scił. de corruptis
exemplaribus stõs inciderunt.
ad morict᷑. uident᷑ quide due
res dici contrarie. sed idem atis unũ
tp̃us utraꝙ uba d̾ mõstrant. Item cũ
hr̃a atq dimitti cõtraria sũt unũ atq
id ipũm tã utroq in uerbo ostenditur.
Tpĩa eim̃ duo cum intet sese opposita
sunt atip ita coherentia ut alterius
finis cum alterius uicio misceatur
non refert utrũ ꝑ extremitãtẽ pri¬
oris aut ꝑ imtiũ sequentis locus ipe
confinis a monstretut.
Imis pingui homini & corpu¬

Expanded text:
Catullus quoque elegantissimus poetarum in hisce versibus: Minister vetuli puer Falerni, Inger mi calices amariores, Ut lex Postumiae iubet magistrae Ebria acina ebriosioris, cum dicere ebrio posset et, quod erat usitatius, acinum in neutro genere appellare, amans tamen hiatus illius Homerici suavitatem, ebriam dixit propter insequentis a litterae concentum. Qui ebriosa autem Catullum dixisse putant aut ebrioso, nam id quoque temere scriptum invenitur, in libros scilicet de corruptis exemplaribus factos inciderunt. oad morietur, videntur quidem duae res dici contrariae; sed idem atque unum tempus utraque verba demonstrant. Item cum haberi atque dimitti contraria sunt, unum atque id ipsum tamen utroque in verbo ostenditur. Tempora enim duo cum inter sese opposita sunt atque ita cohaerentia ut alterius finis cum alterius initio misceatur, non refert utrum per extremitatem prioris an per initium sequentis locus ipse confinis demonstretur. IMIS pingui homini et corpu
Abbreviated transcription (Latin):
recensere ut hoc eẽ plautinũ spe¬
ctat. e siriphi ꝟsus ex asmaria ma¬
xima opinitates gaudio effertis¬
simas. suis exis ille nã me cũ parie
gnatoq .e patria deuota etate am¬
bo ambobus nobis sint obnoxii no.¬
stro deuincti beneficio. qua uo ille¬
grãmaticus finitionie usus est eaui.¬
detue ꝟbo iam multiplici uña em̃ mõ
usurpationẽ eius notasse q̃ ꝗde cõ¬
gruit cum significatu quo Cecilius
usus est in chrysio his ꝯsibus. S̃ ꝗͣ¬

Expanded text:
recensere, ut hoc etiam Plautinum sperecensere, ut hoc etiam Plautinum spectet, adscripsi versus ex Asinaria: Máximas opimitates, gaudio exfertissimas suis eris ille una mecum pariet, gnatoque et patri, adeo ut aetatem ambo ambobus nobis sint obnoxii, nostro degrammaticus finitione usus est, ea videtur in verbo tam multiplici unam tantummodo usurpationem eius notasse, quae quidem congruit cum significatu quo Caecilius usus est in Chrysio in his
Abbreviated transcription (Latin):
sa uidet᷑ nec frĩs radiis obnoxia sur¬
gere lunas qs tu aus culpe suȩ cõscũ.
alio quoq loco uixgilius ꝟbo isto utĩ¬
tur a toa sententa diuerst in hisxõ¬
sibus. Iuuat arua uidert nõ rastris ho¬
minũ nõ ulli obnoxia ourȩ. cũ eĩ ꝓdesse
arius solet nõ nocere qd̾ tu d̾ obnoxie
dixisti. Iam uoͣ illud c̃ẽ. Q. ennii quo
pacto congeuert tecũ põt. qd scͥbit
it phonice his in hisce xsib. Sed ui¬
rum uera uirtute uiuere animatũ¬
aduersus aduersarios. ca lbertas
est ꝗ pectus purũ is firmũ gestitat.
Alie res obnoxie nocte in obscura
latent. At ille oscitans e allucinã¬
ti similis nũc inꝗt mihi oꝑe nõ est
cum ociũ erit. xruises ad me atꝙ di¬
sces quid in xbo isto  xꝟgilius & Sa¬
lustius .x. plautus & ennius sense¬
uint. Et nebulo quidem ille uͥ hoc
dixit digressus est. Siquis aute
uolet nõ originẽ solam x̾bi istuis ẜ
grecationẽ quoq eius uarirtateꝵ ꝙ

Expanded text:
sa videri, Nec fratris radiis obnoxia sursa videri, Nec fratris radiis obnoxia surgere luna, quod tu ais culpae suae conscium. Alio quoque loco Vergilius verbo isto utitur a tua sententia diverse in his versibus: iuvat arva videre Non rastris hominum, non ulli obnoxia curae; cura enim prodesse arvis solet, non nocere, quod tu de obnoxio dixisti. Iam vero illud etiam Q. Enni quo pacto congruere tecum potest, quod scribit in Phoenice in hisce versibus: Séd virum verá virtute vívere animatuádversum adversários. Éa libertas ést, qui pectus púrum et firmum géstitat, Áaliaeliae res obnóxiosae nócte in obscurá latent? At ille oscitans et alucinanti similis: Nunc, inquit, mihi operae non est. Cum otium erit, revises ad me atque disces quid in verbo isto et Vergilius et Sallustius et Plautus et Ennius senserint. At nebulo quidem ille, ubi hoc dixit, digressus est; si quis autem volet non originem solam verbi istius, sed significationem quoque eius varietatemque
Abbreviated transcription (Latin):
tibi sum uisus ignoraui. sed ut res ẽ
plautus quoq ħo lingue at elegantiȩ
in xbis latine pͥnceps qui essie obnoxi¬
us nescuit. xsus eĩ est in scytho illẽ
ita scciptus. Nũc ego herelt perii pla¬
ne nõ obnoxie qd̾ minime congruit:
cum ista quã me docuisti significabo.¬
nem. Composuit cĩm plaubas tanꝗͣ
duo rneet se contraria plane & obno¬
xic ꝗd̾ a tua significatiõe longe abest
atq ille grãmaticus satis ridicule qiͣ
ob noxius E obnoxie nõ declinatiõe
sola sed re atq senantia differrẽt.
Ego inꝗt dixi quid essie obnoxie
non obnoxius. At tuẽ ego ad mirãsi
in solentis hõis inscitiam imitamus
inquã sicuti uis qd̾ plautus obnoxie
dixit. Sed id minus esse remotũ pu¬
tas. atꝑ illud quoq p̃trrmittamus
qd̾ salustius incatilmario sccibit mi.¬
nari eẽ fouro nsi sibi obnoxia fo¬
esseia me doce xsus eñ degilii sl notis¬
simis n amii neq tũc stellis acies obtũ¬

Expanded text:
tibi sum visus, ignoravi, sed, ut res est, tibi sum visus, ignoravi, sed, ut res est, Plautus quoque, homo linguae atque elegantiae in verbis Latinae princeps, quid esset obnoxius nescivit; versus enim est in Sticho illius ita. scriptus: nuncNune ego hercle perii pláne, non obnóxie, quod minime congruit cum ista, quam me docuisti, significatione; composuit enim Plautus tamquam duo inter se contraria plane et obnoxie, quod a tua significatione longe abest. Atque ille grammaticus satis ridicule, quasi obnoxius et obnoxie non declinatione sola, sed re atque sententia differrent, Ego, inquit, dixi quid esset obnoxius, non quid obnoxie. At tunc ego admirans insolentis hominis inscitiam, Mittamus, inquam, sicuti vis, quod Plautus obnoxie dixit, si id nimis esse remotum putas, atque illud quoque praetermittamus, quod Sallustius in Catilina scribit: Minari etiam ferro, ni sibi obnoxia foesse, id me doce. Versus enim Vergilii sunt notissimi: Nam neque tunc astris acies obtun