comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
redundans fons sapientie: cũ aqͣ
continet᷑ cuncta siccant᷑: qͥa si scĩa
p̃dicatoꝵ subtrahit᷑. eoꝵ qͥ uirides¬
cere inspe eterna pot̾ant.corda
ꝓtinꝰ arefiunt: ut in desꝑata sicei¬
Itate
remaneat: dũ fugitiua diligentes
nesciunt sꝑare mansura. Siru
aque nõie sc̃i sp̃s gr̃a designat᷑.
sic̃ u̾itatis uoce in euangłio dr̃. qͥ
credit in me sicut dic̃ scriptura.
flumina de uentre eiꝰ fluent aque
uiue. ubi statim euangłista sub¬
iunxit: hoc aũ dixit de sp̃u qũe
accepturi erant credentes ineum:
congruus in his sermonib intel¬
lectus patet quibꝰ ait. Si conti¬
nuerit aquas om̃ia siccabuntur.
uia si sc̃ĩ sp̃s gr̃a ab audientis
m̃te subtrahit᷑. arescit ꝓtinꝰ ĩtel¬
lectus. qui iã ꝑ spem uiridescere
maudiente uidebatur. Qd̃ aũt
non aquã s aquas memorat.
pluralitatis appellatione: ad sep¬
tiformem donoꝵ sp̃ũaliũ grãm
recurrit: quia quasi tot aqͥs unꝰ¬
qͥsq infundr̃ quot donis replet᷑.

Expanded text:
redundans fons sapientiae , cum aqua continetur, cuncta siccantur; quia si scientia praedicatorum subtrahitur, eorum qui viridescere in spe aeterna poterant, corda protinus arefiunt; ut in desperata siccitate remaneant, dum, fugitiva diligentes, nesciunt sperare mansura. Sin vero aquae nomine sancti Spiritus gratia designatur, sicut Veritatis voce in Evangelio dicitur: Qui credit in me, sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae ; ubi statim evangelista subjunxit: Hoc autem dixit de Spiritu, quem accepturi erant credentes in eum; congruus in his sermonibus intellectus patet, quibus ait: Si continuerit aquas, omnia siccabuntur, quia si sancti Spiritus gratia ab audientis mente subtrahitur, arescit protinus intellectus, qui jam per spem viridescere in audiente videbatur. Quod autem non aquam, sed aquas memorat, pluralitatis appellatione, ad septiformem donorum spiritalium gratiam recurrit, quia quasi tot aquis unusquisque infunditur, quot donis repletur.
Abbreviated transcription (Latin):
aũ ds̃ consiliũ. et in telligenciã:
consilium uidelicet qͥa disponit
mine ip̃a occulta iudicii mora
signati: ut qd̾ aliqñ tardiꝰ delin¬
quentes ꝑcutit: non quia mi¬
quoꝵ ciupa ñ conspicit᷑. s ut dã
nitencia differt᷑: quasi tarda ex

Expanded text:
us consilium et intelligentiam: consilium videlicet, quia disponit mine ipsa occulti judicii mora signari, ut quod aliquando tardius delinquentes percutit, non quia iniquonitentia differtur, quasi tarda ex
Abbreviated transcription (Latin):
oꝑet᷑. qͣtenꝰ iste sapientie. ille sei¬
entie donũ ꝑcipiat: iste gña lingͣ¬
rũ. ille grãm curationũ habeat. S¬
ba diiudicat. et fauces comedẽtis
saporẽ: etiam de electis ac reꝓbis
solũ audiunt. s etiã gustant: ut
eis incorde sapiat qd̃ reꝓborũ nos
m̃tib. s solũm aurib sonat. Ali¬
ud nãq est nõiatũ cibũ audire so¬
lũmͦ: aliud uͦ etiã gustare. Eiec¬
ti itaq cibũ sap̃ie si audunt ut
degustent: qͥa hoc qd̃ audiunt
eis per amorẽ medullitꝰ sapit. Re¬
ꝓborũ uͦ scĩa usq ad cognitonẽ
sonitꝰ tenditur. ut qͥdem u̾tutes
audiant: s tñ corde frigido qͣlit̃
sapiant ignorent. Quib iude¬
licet ũbis beatꝰ iob amicorũ suo¬
rũ ĩꝑiciã. et eoꝵ qͥ de doctͥna sap̃ie
infi̾ant᷑ arrogantiã reꝓbat: qͥa
aliud ẽ de dõ aliqͥd scire: aliud uͦ
hoc qd̾ cognoscit᷑. fauce intelligẽ¬
tie gustare. Recte ergo dr. õne

Expanded text:
operetur, quatenus iste sapientiae, ille scioperetur, quatenus iste sapientiae, ille scientiae donum percipiat; iste genera linguarum, ille gratiam curationum habeat. rba dijudicat, et fauces comedentis, saporem, etiam de electis ac reprobisolum audiunt, sed etiam gustant, ut eis in corde sapiat quod reproborum non mentibus, sed solummodo auribus sonat. Aliud namque est nominatum cibum audire solummodo, aliud vero etiam gustare. Electi itaque cibum sapientiae sic audiunt, ut degustent, quia hoc quod audiunt eis per amorem medullitus sapit. Reproborum vero scientia usque ad cognitionem sonitus tenditur, ut quidem virtutes audiant, sed tamen corde frigido qualiter sapiant ignorent. Quibus videlicet verbis beatus Job amicorum suorum imperitiam, et eorum qui de doctrina sapientiae inflantur arrogantiam reprobat, quia aliud est de Deo aliquid scire, aliud vero hoc quod cognoscitur fauce intelligentiae gustare. Recte ergo dicitur: Nonne
Abbreviated transcription (Latin):
medentis sapores: Pene nullum
latet. qd qͥnq sensus corporisnr̃i.
indelicet. iusus. auditꝰ. gustus.
odoratꝰ. et tactꝰ. inom̃e qd̃ senti¬
unt. atq discernũt. uirtucem
discretionis et sensus acerebro tͣ¬
hunt: et cũ unus sit uidex sen¬
sus cerebri qͥ intͥnsetꝰ p̃sidet: per
meatꝰ tñ ꝓpͥos. sensus qͥnq disc̃¬
nit: deo mira oꝑante. ut neq
ocłos audiat. neq auris uideat.
neq os olfaciat. neq nares gu-¬
stent. neq manꝰ odorentur. Et
cũ ꝑ unũ sensũ cerebri oĩa dispo¬
facere ñ potest. p̃t̾ id qd̃ exdisposi¬
tione conditoris accepit. Ex istis
gͦ corꝑalib et ext̾iorib int̾iora
et spũalia colligenda sunt: ut
ꝑ id qd̃ innobis publicũ ẽ tͣnsire
aliũ minꝰ. aliũ magis in habitat:
alii hoc. alii illud p̾stat. Et quasi
cerebri more nobis met ip̃is uelut
quibusdã sensib utit᷑: ut qͣmuis
ip̃a sibimet nũqͣm sit dissimilis.
ꝑ nos tñ diũsa et dissimilia semꝑ

Expanded text:
m latet quod quinque sensus corporis nostri, videlicet visus, auditus, gustus, odoratus et tactus, in omne quod sentiunt atque discernunt, virtutem discretionis et sensus a cerebro trahunt. Et cum unus sit judex sensus cerebri qui intrinsecus praesidet, per meatus tamen proprios sensus quinque discernit, Deo mira operante, ut neque oculus audiat, neque auris videat, neque os olfaciat, neque nares gustent, neque manus odorentur. Et cum per unum sensum cerebri omnia dispofacere non potest, praeter id quod ex dispositione conditoris accepit. Ex istis ergo corporalibus et exterioribus, interiora et spiritalia colligenda sunt, ut per id quod in nobis publicum est transire alium minus, alium magis inhabitat; alii hoc, alii illud praestat, et, quasi cerebri more, nobismetipsis velut quibusdam sensibus utitur, ut quamvis ipsa sibimet nunquam sit dissimilis, per nos tamen diversa et dissimilia semper
Abbreviated transcription (Latin):
et factꝰ est sic̃ mortuus. ita ut mł
ti dic̾ent qͥa mortuuis est. Iħ̾s autẽ
tenens manũ eiꝰ: eleuauit eũ et
surrex̃. Ielut mortiuis quippe
ostendit᷑: qui amaligni sp̃s potes¬
tate liberat᷑: qͥa qͥsqͥs iã t̃rena deside¬
ria subegit. uitã in se carnalis con¬
u̾satõnis extinguit. Et mũdo mor¬
tuus apparet: quia possessore pͣuo.
qͥ per ĩmũda desid̾ia se agitabat ca¬
ret. Qũe multi mortuũ dicunt:
qͥa qͥ sp̃ualit̃ uiuere nesciũt: eũ
qͥ carnalia bona ñ sequit᷑ extinc¬
quoq derisores simpliciũ xp̃ian¬
tatis nõie censent᷑: reuentia reli¬
gionis p̃ssi exhibere malũ publi-¬
ce irrisionis erubescunt. Uñ fit
ut apud se tumidi tacentesq de¬
rideant: quos abiectos ualde atq
infimos. ꝑ simplicitatẽ putant.

Expanded text:
et factus est sicut mortuus, ita uet factus est sicut mortuus, ita uti dicerent, quia mortuus est. Jesus autem tenens manum ejus, elevavit eum, et surrexit. Velut mortuus quippe ostenditur qui a maligni spiritus potestate liberatur, quia quisquis jam terrena desideria subegit, vitam in se carnalis conversationis exstinguit, et mundo mortuus apparet, quia possessore pravo qui per immunda desideria se agitabat caret. Quem multi mortuum dicunt, quia qui spiritualiter vivere nesciunt, eum qui carnalia bona non sequitur exstincquoque derisores simplicium Christianitatis nomine censentur, reverentia religionis pressi, exhibere malum publicae irrisionis erubescunt. Unde fit ut apud se tumidi tacentesque derideant, quos abjectos valde atque infimos per simplicitatem putant.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt ñ nulli quib et res t̾rene
ñ suppetunt: et tñ apud se ꝑfastũ
tumoris eriguntur. hos et censꝰ
adostentationẽ potencie minime
subuehit: et tam̃ morũ ꝓt̾uia
int̾ reꝓbos diuites addicit. Qͦs¬
cũq gͦ sequeritis uite amor ñ hu¬
milict: hoc in loco sacer sermo
diuites appellat. Quia in iudicii
qͥq ultõne ñ discrepant: utrum
reb an solis morib ĩtumescãt. Qͥ
cum uita simpliciũ in hoc mũdo
humilẽ abiectãq despiciũt: elatiᷤ
ꝓtinꝰ despectib irrident. Neqͣqͣm
quippe eis hoc exteriꝰ ad ẽe consi¬
derat: ad qd̃ ip̃i totis conatibꝰ au¬
helant. Quasi stultos gͦ despici¬
unt: qui scilicet ea ñ hñt. q̃ ipli
moruint᷑. Et quasi mortuos deputãt:
qͦs neqͣ qͣm secũ uiuere carnalit̾ pen¬
sant. Qui eñi ab huiꝰ mũdi appetitu
cũ ab ĩmundo sp̃u hominẽ liberat:
de quo nimirũ scͥptũ est. Clamãs
et multũ discerpens eũ exiit ab eo.

Expanded text:
sunt nonnulli quibus et res terrenae sunt nonnulli quibus et res terrenae non suppetunt, et tamen apud se per fastum tumoris eriguntur. Hos et census ad ostensionem potentiae minime subvehit, et tamen morum protervia inter reprobos divites addicit. Quoscunque ergo sequentis vitae amor non humiliat, hoc in loco sacer sermo divites appellat, quia in judicii quoque ultione non discrepant utrum rebus an solis moribus intumescant. Qui cum vitam simplicium in hoc mundo humilem abjectamque conspiciunt; elatis protinus despectibus irrident. Nequaquam quippe eis hoc exterius adesse considerant, ad quod ipsi totis conatibus anhelant. Quasi stultos ergo despiciunt qui scilicet ea non habent quae ipsi moriuntur; et quasi mortuos deputant, quos nequaquam secum vivere carnaliter pensant. Qui enim ab hujus mundi appetitu cum ab immundo spiritu hominem liberat, de quo nimirum scriptum est: Clamans, et multum discerpens eum, exiit ab eo;
Abbreviated transcription (Latin):
Quid hoc loco significat᷑ nõie
iudicis respectũ ñ hñt: dũ super
bis apud se cogitatõnib tumẽt:
exaltant. Et sunt ñ nulli qͥ dũ
se t̾renis opib habundare cons¬
piciunt. ueras dei diuicias ñ re¬
quirũt: atq eternã patͥam ñ
amãt: qͥa hoc sibi sufficere qd̃ re¬
b tẽporalib fulciunt᷑ putant.
Non est gͦ census incrimine: s
affectꝰ. Cuncta eñi q̃ ds̃ cõdidit:
bona sunt. S qui bonis male
utitur. ꝓfecto agit.ut qͣsi ꝑeda¬
citatis ingluuiem eo perquem ui¬
uere debuit de pane moriatur
Pauper ad requiem lazarꝰ ueñat.
suꝑbũ uͦ diuitẽ torm̃ta cruciabãt
S tam̃ diues abrahã fuerat. qͥm
sinu lazarũ tenebat: qͥ tam̃ aucto¬
ri suo colloques dicit. Loqͣr ad do¬
minũ meũ: cum sim puluis et
cinis. Quid itaq iste diuicias sua
estimare nouerat: qͥ semet ip̃m
pulũem cinerẽq pensabat: Aut
qñ huncͥ possesse extollerent: qui
de se quoq earũ uidelicet possesso¬

Expanded text:
Quid hoc loco signatur nomine judicis respectum non habent, dum bis apud se cogitationibus tument?exaltant. Et sunt nonnulli, qui dum terrenis se opibus abundare conspiciunt, veras Dei divitias non requirunt, atque aeternam patriam non amant, quia hoc sibi sufficere, quod rebus temporalibus fulciuntur, putant. Non est ergo census in crimine, sed affectus. Cuncta enim quae Deus condidit bona sunt; sed quutitur profecto agit, ut quasi per edacitatis ingluviem, eo per quem vivere potuit de pane moriatur. Pauper ad requiem Lazarus venerat, superbum vero divitem tormenta cruciabant. Sed tamen dives Abraham fuerat, qui in sinu Lazarum tenebat, qui tamen auctori suo colloquens dicit: Loquar ad Dominum meum, cum sim pulvis et cinis . Quid itaque iste divitias suas aestimare noverat, qui semetipsum pulverem cineremque pensabat? Aut quando hunc res possessa extolleret, qui de se quoque, earum videlicet possesso
Abbreviated transcription (Latin):
insapientie radice solidata sũt:
q̃ it ꝑuiuendi usum etiã actu¬
um exꝑlm̃to conualescũt. Sed
qͥa multis et longior uita tri-¬
buit᷑: et sapientie gr̃a ñ confer¬
tur. recte adhuc in cuiꝰ iudicio
ip̃a dona pendeant demonstr̃ãt᷑:
unigenito summi patris accipimꝰ:
ut ip̃m ẽẽ dei sapĩam et fortitu¬
dinẽ sentiamꝰ. Nam paulus qͦ
nr̃o intellectui attestat᷑ dicens.
xpp̃m dei uirtutẽ et dei sap̃iam.
qͥa apud ip̃m semꝑ est. qͥa inpͥn¬
cipio erat uerbũ. et ũbũ erat

Expanded text:
in sapientiae radice solidata sunt, quae per vivendi usum etiam actuum experimento convalescunt. Sed quia multis et longior vita tribuitur, et sapientiae gratia non confertur, recte adhuc in cujus judicio ipsa dona pendeant demonstratur, Unigenito summi Patris accipimus, ut ipsum esse Dei sapientiam et fortitudinem sentiamus. Nam Paulus quoque nostro intellectui attestatur, dicens: Christum Dei virtutem et Dei sapientiam ; qui apud ipsum semper est, quia in principio erat Verbum,
Abbreviated transcription (Latin):
mala libentiꝰ tolerare qͣm fac̃e: nul¬
lã in iuirie ultionẽ q̃tere: ꝓũitate
contumeliã luchrũ putare. S hec
iustoꝵ simplicitas deridet᷑: qͥa ab
huiꝰ mundi sapientibꝰ puritatis uir¬
tꝰ fatuitas credit᷑. Om̃e eñi qd̃ in no¬
cent̾ agit᷑: ab eis ꝓculdubio stultũ
putatur. Et quicqͥd in oꝑe ĩutas ap¬
probat: carnali sapientie fatuũ
sonat. Quid namq stultius uide¬
tur mundo. qͣm m̃tẽ ũbis ostendere:
nil calida machina t̃õne simulare:
nullas in iuriis contumelias redd̾e:
ꝓ maledicentibꝰ orare: pauꝑtatẽ q̃re¬
re: possessa relinq̃re: rapienti ñ resiste:
ꝑcucienti alteram maxillã p̃bere:
Uñ bñ huiꝰ mundi dilectorib. ille
egregius dei sapiens dicit. Abho
dedignant᷑. S qd̃ abhominatur
egyptii: hoc ifrłite deo offerunt:
quia simplicitatẽ conscientie ꝗͣ
in iusti quiq uelut infirmam
abiectamq despiciunt: hãc iusti
inuͥtutis sacrificiũ uertũt: et ex¬

Expanded text:
m facere; nullam injuriae ultionem quaerere, pro veritate contumeliam lucrum putare. Sed haec justorum simplicitas deridetur, quia ab hujus mundi sapientibus puritatis virtus, fatuitas creditur. Omne enim quod innocenter agitur, ab eis procul dubio stultum putatur; et quidquid in opere veritas approbat, carnali sapientiae fatuum sonat. Quid namque stultius videtur mundo quam mentem verbis ostendere, nil callida machinatione simulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quaerere, possessa relinquere, rapienti non resistere, percutienti alteram maxillam praebere? Unde bene hujus mundi dilectoribus ille egregius Dei sapiens dicit: Abomidedignantur; sed quod abominantur Aegyptii, hoc Israelitae Deo offeruquia simplicitatem continentiae, quam injusti quique velut infima abjectaque despiciunt, hanc justi in virtutis sacrificium vertunt: et ex
Abbreviated transcription (Latin):
ciat. qͣntũ beati iob uita atq sci¬
encia. amicoꝵ suoꝵ scienciã ex¬
cedat: S ut eoꝵ suꝑbiã corrigat:
ẽẽ se inferiorẽ negat. Et ne sue
humilitatis limitẽ transeat: ẽẽ
se suꝑiorẽ tacet. Nec p̃ferendo se.
s cõferendo indicat: qd̃ de se hii
qui sibi longe sunt impares dis¬
cant: ut dum sponte inflectit᷑.
sap̃ia q̃ eminet: neqͣqͣm se contra
iures erigat scĩa. q̃ iacet. Quos bñ
mox ad equalitatis sensum reuo¬
cat: qͥa tumere ualde qͣsi de singu¬
laritate magnitudinis pensat.

Expanded text:
ita atque scientia amicorum ejus scientiam excedat? Sed ut eorum superbiam corrigat, esse se inferiorem negat; et ne suae humilitatis limitem transeat, esse se superiorem tacet: nec preferendo se, sed conferendo, indicat quod de se hi qui sibi longe sunt impares discant, ut dum sponte inflectitur sapientia quae eminet, nequaquam se contra vires erigat scientia quae jacet. Quos bene mox ad aequalitatis sensum revocat, quia tumere valde quasi de singularitate
Abbreviated transcription (Latin):
hec q̃ nostis ignorat. Ic si aperte
dicat. Cũ cunctis sint nota que
dicitis: de dictoꝵ scĩa singularit̃
cur umetis: Quia igit᷑ elationẽ
arrogantiũ. ad equalitatis cõmu¬
monẽ reuocans. ꝑfecta corrept̃o¬
ne redarguit: ad doctrine nũc
sentencias erũpit: ut amicieiꝰ hu¬
miliati. pͥus discerent ueritatis
pondera. qͣm reu̾ent̃ audirẽt. Seq̃r.¬

Expanded text:
 a nemine ignorari. --Ac si aperte dicat: Cum cunctis sint nota quae dicitis, de dictorum scientia singulariter cur tumetis? Quia igitur elationem arrogantium ad aequalitatis communionem revocans, perfecta correptione redarguit, ad doctrinae nunc sententias erumpit, ut amici ejus humiliati, prius discerent veritatis pondera, quam reverenter audirent. Seq
Abbreviated transcription (Latin):
sa sunt uera ostende: q̃ uera s̃ falsa de¬
monstrare. Hec nimirũ prudentia:
usu a iuuenibꝰ scit᷑. hec apueris p̃cio
discitur: hãc qͥ sciunt cet̾os despici¬
endo suꝑbiũt. hanc qͥ nesciunt sub¬
recti et timidi in aliis mirant᷑: quia
abeis hec eadem duplicitas iniquita¬
tis nõie palliata diligit᷑. dũ m̃tis
ꝑũsitas urbanitas uocat᷑. hec sibi ob¬
sequentib p̃cipit honoꝵ culmina
querere: adepta tẽporalis głie uan¬
tate gaudere: irrogata ab aliis mala
multipliciꝰ reddẽ: cũ iuires suppetũt
nullis resistentib cedere: cũ uirtu¬
tis possibilitas de est quicqͥd explere
ꝑ maliciã ñ ualet: hoc in pacifica
bonitate simulare. At contͣ iustoꝵ

Expanded text:
unt vera ostendere, quae vera sunt fallacia demonstrare. Haec nimirum prudentia usu a juvenibus scitur, haec a pueris pretio discitur. Hanc qui sciunt, caeteros despiciendo superbiunt; hanc qui nesciunt, subjecti et timidi in aliis mirantur, quia ab eis haec eadem duplicitas, aequitatis nomine palliata diligitur, dum mentis perversitas urbanitas vocatur; haec sibi obsequentibus praecipit bonorum culmina quaerere, adepta temporalis gloriae vanitate gaudere, irrogata ab aliis mala multiplicius reddere; cum vires suppetunt, nullis resistentibus cedere; cum virtutis possibilitas deest, quidquid explere per malitiam non valet, hoc impacifica bonitate simulare. Jure ergo
Abbreviated transcription (Latin):
tur. Panis nãq subcinericiꝰqͥ suꝑ
se cinerẽ portat. partẽ mundiorẽ
deorsũ p̃mit: partẽq suꝑiorẽ tan¬
to sordidiorẽ habet. qͣnto inea ci¬
nerẽ tolerat. Mens itaq q̃ t̃rena
cogitat. qͥd suꝑ se aliud qͣm cineris
molẽ portat: S si reu̾sari uolũit
mundam faciem qͣm deorsũ p̃sserat
suꝑiꝰ reducit: cũ cinerẽ qũe porta¬
ũat excusserit. Si igit᷑ t̾renarum
cogitationũ cinerẽ am̃te excuti¬
mꝰ: qͣsi panẽ subcinericiũ reũsa¬
mꝰ: ut illa nr̃a intentõ iã postpo¬
ni debeat. quã pͥus cogitatõnis in¬
fime cinis p̃mebat: et munda fa¬
cies ad suꝑiora ueniat: ut recta
nr̃a intencio mole iã t̾reni desid̾ii
ñ p̃mat᷑. Qd̃ neqͣ qͣm agere possumꝰ¬
nisi sc̃i sp̃s gr̃a ꝑfundam᷑: qͥa uideł¬

Expanded text:
Panis namque subcinericius super se cinerem portans, partem mundiorem deorsum premit, partemque superiorem tanto sordidiorem habet, quanto in ea cinerem tolerat. Mens itaque quae terrena cogitat quid super se aliud quam cineris molem portat? Sed si reversari voluerit, mundam faciem quam deorsum presserat superius reducit, cum cinerem quem portabat excusserit. Si igitur terrenarum cogitationum cinerem a mente excutimus, quasi panem subcinericium reversamus, ut illa nostra intentio jam postponi debeat, quam prius cogitationis infimae cinis premebat; et munda facies ad superiora veniat, ut recta nostra intentio mole jam terreni desiderii non prematur. Quod nequaquam agere possumnisi sancti Sp
Abbreviated transcription (Latin):
puncta sese inp̃cib accingit: inde in¬
tra se suꝑne exauditioni iugitur:
un extra se abhumana laude seꝑat᷑.
nis aurib exaudibiles ñ sunt. Nã¬
cũ derisio contͣ culpã nascit᷑. ꝓfecto
illũ uirtutis meritũ inderisione gene¬
rat᷑. Baal et eñi sacerdotes clamosis
hunc uocib implorantes. derisi ab
elya fuerant: cũ dicebat. Clamate
uoce maiore. Ds̃ eñi est et forsitam
loqͥtur: aut ĩdiũsorio ẽ. S hec eis
irrisio ad uirtutis usum ñ fuit: qͥa
ꝑculpe meritũ uenit. Puide gͦ ñc¬

Expanded text:
puncta sese in precibus accingit, inde intra se supernae exauditioni jungitur. Unde extra se ab humana laude separatunis auribus exaudibiles non sunt. Hincum derisio contra culpam nascitur, profecto nullum virtutis meritum in derisione generatur. Baal etenim sacerdotes clamosis hunc vocibus implorantes, derisi ab Elia fuerant, cum dicebat: Clamate voce majori, Deus enim est, et forsitan loquitur, aut in diversorio est . Sed haec eis irrisio ad virtutis usum non fuit, quia per culpae meritum venit. Provide ergo n
Abbreviated transcription (Latin):
Et sepe contingit. ut cũ ꝑ tumorẽ
mens maltũ ducit᷑: in despectu
om̃iũ et sui ãmiratõne subleuetur.
Incogitatone et eñi ꝓpͥi fauoris glãt᷑:
sibiq de singularitate sapientie blã¬
ditur. Ip̃a fatuitas pensat ea q̃ au¬
dierit. ac ũba q̃ profert: et mirat᷑
sua et ridet aliena. Qui gͦ solũ se
saꝑe estimat: qͥd aliud qũa hanc
eandem secũ oriri sapientiã putat:
Nã qͣm ad ẽẽ aliis abnuit: soli sibi
hanc tribuens. ꝓfecto intra tẽpora
sue breuitatis claudit. Pensandũ
uͦ ẽ uir sc̃s qͣnta discret̃one utitur.
ut amicoꝵ suꝑbientiũ arrogan¬
cia cõpͥmatur: cũ ꝓtinꝰ adiung̃.¬

Expanded text:
Et saepe contingit ut cum per tumorem mens in altum ducitur, in despectum omnium et sui admirationem sublevetur. In cogitatione etenim proprii favores oriuntur, sibique de singularitate sapientiae blanditur ipsa fatuitas. Pensat ea quae audierit, ac verba quae profert; et miratur sua, ridet aliena. Qui ergo solum se sapere aestimat, quid aliud quam hanc eamdem secum mori sapientiam putat? Nam quam adesse aliis abnuit, soli sibi hanc tribuens, profecto intra tempora suae brevitatis claudit. Pensandum vero est vir sanctus quanta discretione utitur, ut amicorum superbientium arrogantia comprimatur, cum protinus adjung
Abbreviated transcription (Latin):
epe infirma mens cũ de bonis
actib aura hũam fauoris excipit᷑.
ad gaudia ex t̃iora diriat᷑: ut pofi¬
ponat. qd̃ intꝰ appetit: et in hoc li¬
bent̃ resoluta iaceat qđ foris au¬
dit: ita ut beatã ñ tã fieri qũa
dici se gaudeat. Cumq laudis sue
uocib inħiat: qd̃ eẽ ceꝑat relin-¬
qͥd. Inde gͦ adeo disiũgit᷑: ũn in dõ
laudanda uidebatur. Non nũqͣm
uͦ recto oꝑi animꝰ constant̃ inni¬
titur: et tñ humanis irrisionibꝰ
urget᷑. Miranda agit: et obpbria
recipit. Et qui exire foras ꝑ lau¬
des potuit. repulsus contumeliis
ad semet ip̃m redit. Et eo se ip̃m
robustiꝰ indõ solidat: quo foris
ñ ĩuenit. quo reqͥescat. Tota et¬
eñi spes in auctore figitur: ⁊ int̾
irrisionũ conuicia. solus int̾ior
testis implorat᷑: atq afflicti ani¬
mꝰ fit deo tanto ꝓximꝰ: qͣnto et a
gr̃a humani fauoris alienus.
In p̃cem ꝓtinꝰ fundit᷑: et p̃ssus extiꝰ.
ad penetranda que intꝰ sunt mũdꝰ

Expanded text:
epe infirma mens, cum de bonis actibus aura humani favoris excipitur, ad gaudia exteriora derivatur, ut postponat quod intus appetit, et in hoc libenter resoluta jaceat, quod foris audit; ita ut beatam non tam fieri quam dici se gaudeat. Cumque laudis suae vocibus inhiat, quod esse coeperat relinquit. Inde ergo a Deo disjungitur, unde in Deo laudanda videbatur. Nonnunquam vero recto operi animus constanter innititur, et tamen humanis irrisionibus urgetur: miranda agit, et opprobria recipit; et qui exire foras per laudes potuit, repulsus contumeliis, ad semetipsum redit; et eo se intus robustius in Deo solidat, quo foris non invenit quo requiescat. Tota etenim spes in auctore figitur, et inter irrisionum convicia solus interior testis imploratur; atque afflicti animus fit Deo tanto proximus, quanto 360 et a gratia humani favoris alienus: in precem protinus funditur, et pressus exterius, ad penetranda quae intus sunt mundius
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ iam similes pullo onagri nolumꝰ:
incunctis q̃ appetimꝰ nutũ pͥus ĩtime
dispensat̃onis exquiramꝰ: ut mens
nr̃a ĩ om̃e qd̃ nitit᷑ suꝑni regiminis
loro teneat᷑: et iñ magis uota sua
aduitam impleat: unde uite sue
studia.⁊ cõtra ꝓpͥã uoluntatẽ cal¬
cat. Multa sophar forcia ꝓtulit:
s qd̃ meliori se. hec loquatur nes¬
cit. Uñ adhuc increpando subũig̃.
disti ad eum manꝰ tuas. firmare¬

Expanded text:
esse jam similes pullo onagri nolumus, esse jam similes pullo onagri nolumus, in cunctis quae appetimus nutum prius intimae dispensationis exquiramus, ut mens nostra in omne quod nititur, superni regiminis loro teneatur; et inde magis vota sua ad vitam impleat, unde vitae suae studia et contra propriam voluntatem calcat. Multa Sophar fortia protulit, sed quod meliori se haec loquitur nescit. Unde adhuc increpando subjungit:disti ad eum manus tuas.
Abbreviated transcription (Latin):
dispositõnibꝰ restrictũ uiuat. Qͥ¬
gͦ implere cuncta que desiderat
ꝑ effrenata libertatẽ querit. qͥd
aliud qͣm pullo onagri ẽẽ simił
concupiscit: ut discipline hunc
lora ñ teneant. s audent̃ uagus
ꝑ siluam desiderioꝵ currat: Sepe¬
aũ diuina miseratõ quos ꝓdire ĩ
effrenatõnẽ illicite libertatis con¬
spicit: obiectone ꝓsꝑe ad ũsitatis
frangit: qͣtinꝰ elisi discant quã rd¬
ba erectone tumuerant: ut ĩa fla¬
gelli experimentis edomiti. qͣsiiur̃¬
ta domestica p̃ceptorũ lors. m̃tis.co¬
la subiciant: et uite p̃sentis itinera
ad nutũ p̃sidentis ꝑagant. Quibus.
bñ loris ligatũ se nou̾at: qͥ dicebat.
ut ium̃tũ factꝰ sũ apd̾ te: et ego sẽꝑ
tecũ. Uñ et seuus ille persecutor ab
agro ꝑfidie uoluptatis ad domum
fidei deductus rectoris sui calcaribꝰ
punctꝰ audiebat: durũ tͥ est contra
stimulũ calcitrare. Restat gͦ ut si

Expanded text:
dispositionibus restrictus viuat. dispositionibus restrictus viuat. ergo implere cuncta quae desiderat per effrenatam libertatem quaerit, quid aliud quam pullo onagri esse similis concupiscit, ut disciplinae hunc lora non teneant, sed audenter vagus per silvam desideriorum currat? autem divina miseratio, quos prodire in effrenationem illicitae libertatis conspicit, objectione properae adversitatis frangit, quatenus elisi discant quam reproba erectione tumuerant; ut jam flagelli experimentis edomiti, quasi jumenta domestica praeceptorum loris mentis colla subjiciant, et vitae praesentis itinera ad nutum praesidentis pergant. Quibus bene loris ligatum se noverat, qui dicebat: Ut jumentum factus sum apud te, et ego semper tecum . Unde et saevus ille persecutor ab agro perfidae voluptatis ad domum fidei deductus, rectoris sui calcaribus punctus, audiebat: Durum est tibi contra stimulum calcitrare . Restat ergo ut si
Abbreviated transcription (Latin):
anitatis qͥppe finis est. ut cum
peccatũ m̃tẽ sauciat. hanc excul¬
pa audacem reddat: quatinꝰ sui
reatus oblita. q̃ amisisse se ĩno¬
cenciam ñ dolet: iusto excecata
iudicio. simul et humilitatem
ꝑdat. Et fit plerũq ut pͣius de¬
sideriis seruiens. aiugo se diuini
timoris excuciat: et qͣsi ĩmaloꝵ
perpetratone iã libera. om̃e quod
uoluptas suggerit implere conten¬
dat. Uñ cũ uir uanꝰ se erigere insu
mitur: qd̃ nature dimissum mo¬
tib loris dnantiũ ñ tenet᷑. Agrinã¬
q animalia inlibertate hñt. et
ire quo appetunt: et quiescere ñ¬
cũ lassant᷑. Et qͣmuis insensatis
animalibz hõ longe sit melior:
hec tam̃ plerũq homini ñ licet
qd̃ brutis animalib licet. Que
em̃i ad aliud minire seruant᷑: eoꝵ
motus ꝓculdubio nequaquã sub
disciplina restringit᷑. Homo aũt
quia ad sequentẽ uitã ducitur:
motib sub discipline dispositone
religetur. Et qͣsi domesticũ aĩal
loris uinctũ seruiat: atq et̃niᷤ

Expanded text:
anitatis quippe finis est, ut cum peccato mentem sauciat, hanc ex culpa audacem reddat; quatenus, sui reatus oblita, quae amisisse se innocentiam non dolet, justo excaecata judicio, simul et humilitatem perdat. Et fit plerumque ut, pravis desideriis serviens, a jugo se divini timoris excutiat, et, quasi in malorum perpetrationem jam libera, omne quod voluptas suggerit implere contendat. Unde cum vir vanus se erigere in sumitur, quod, naturae dimissum motibus, loris dominantium non tenetur. Agri namque animalia in libertate habent et ire quo appetunt, et quiescere cum lassantur. Et quamvis insensatis animalibus homo longe sit melior; hoc tamen plerumque homini non licet quod brutis animalibus licet. Quae enim ad aliud minime servantur, eorum motus procul dubio nequaquam sub disciplina restringitur. Homo autem qui ad sequentem vitam ducitur, motibus sub disciplinæ dispositione religetur, & quasi domesticum animal loris vinctum seruiat, atque æternis
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃o: Cuiꝰ uidelicet fortitudo cari¬
tatis. uera sc̃e eccłie uoce laudat᷑:
cũ ꝑ canticoꝵ canticũ dr̃. Ualida ẽ.
ut mors dilectio. Uirtuti et enim
mortis dilectõ cõparat᷑: quia ni
mirũ mntẽ quã semel ceꝑit. adelec¬
tatione mundi funditꝰ occidit. Et
tanto hanc ualentiꝰ in auctoritate
erigit: quanto et insensibilẽ cõtra

Expanded text:
ritatis vera sanctae Ecclesiae voce laudatur, cum per Canticorum Canticum dicitur: Valida est ut mors dilectio . Virtuti etenim mortis dilectio comparatur, quia sine dubio mentem quam semel coeperit a delectatione mundi funditus occitanto huic violentius in auctoritatem erigit, quanto et insensibilem contra
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ udelicet dãpna formidat.
Cuiꝰ eñi perceptõne reficit᷑: eiꝰ rei
proculdubio et amissione saucia¬
tur. Et quo obligatꝰ mutabilib
ac ꝑituris inheret: eo longe ĩm̃¬
fimis ab arce securitatis iacet. At
contͣ quisqͥs in solo et̾nitatis de¬
siderio figit᷑: nec ꝓsꝑitate attolli¬
tur. nec adu̾sitate quassatur. Dũ
nil ht̃ in mundo qd̃ appetat: nicħ
est qd̃ de mundo ꝑtimescat. Hinc
et eñi salomonait. Non contrista¬
bit iustũ qͥcqͥd ei acciderit. Hinc
iterũ dic̃. Iustꝰ quasi leo confidens:
quia tanto quisq a se pleniꝰ pauo¬
rẽ qͥ ex mundo est abicit: qͣnto inse¬
met ip̃o ueriꝰ mundi concupiscen¬
ciã uincit. An ñ absq terrore pau¬
lus incorde reqͥeũat qͥ dicebat: certꝰ
sum eñi quia neq mors. neq uita.
neq angłi. neq pͥncipatꝰ. neq in¬

Expanded text:
semper videlicet damna formidat. semper videlicet damna formidat. Cujus enim perceptione reficitur, ejus rei procul dubio et amissione sauciatur; et quo obligatus mutabilibus ac perituris inhaeret, eo longe in infimis ab arce securitatis jacet. At contra quisquis in solo aeternitatis desiderio figitur, nec prosperitate attollitur, nec adversitate quassatur; dum nil habet in mundo quod appetat, nihil est quod de mundo pertimescat. Hinc etenim Salomon ait: Non contristabit justum quidquid ei acciderit . Hinc iterum dicit: Justus quasi leo confidens Quia tanto quisque a se plenius pavorem qui ex mundo est abjicit qmetipso verius mundi concupiscentiam vincit. Absque terrore Paulus in corde requiescebat, qui dicebat: Certus sum enim, quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque principatus, neq
Abbreviated transcription (Latin):
in illa die iustꝰ uidex. Quia enim
cõtͣ mala transeuntia sine defec¬
tu certaũat: de mansuris nimirũ
gaudiis sine dubietate p̃sume
sitoriis occupati: pensare negh¬
gimꝰ. ꝑ qͣnta peccamꝰ. S si reduc¬
to consid̾at̃onis oculo a sinu cor¬
dis terrene cogitat̃onis ager ex¬
cutitur: qͥcqͥd inmente latebat
inuenitur. Uñ scĩ uiri animoꝵ la¬
tebras ꝑ scrutari ñ desmũt. sese
subtiliter indagantes. t̾renarum
rerũ curas abiciunt: et effossis ple¬
ne cogitat̃onib cũ nullo se reatu
criminis morderi dep̃hendũt. ue¬
lud instrato cordis apud se securi
reqͥescũt. Latere quoq ab huius
mundi actib appetũt: semꝑ sua
considerant. Et cũ loco regiminis
minime constringunt᷑: iudicare
q̃ aliena sunt recusant. Effossigͦ
securi dormiunt: qui dũ sua ĩtima
iugilant̃ penetrant: a laboriosis
se hꝰ mũidi oneribꝰ sub qͥetis ocio oc¬
cultant. Uñ ad huc subdit᷑. Neqͥes
metuit. Qui semꝑ ad lucra ĩhiat:

Expanded text:
ie illa justus judex . Quia enim contra mala transeuntia sine defectu certaverat, de mansuris nimirum gaudiis sine dubietate praesumsitoriis occupati, pensare negligimus per quanta peccamus; sed si, reducto considerationis oculo, a sinu cordis terrenae cogitationis agger excutitur, quidquid in mente latebat invenitur. Unde sancti viri animorum latebras perscrutari non desinunt, sese subtiliter indagantes, terrenarum rerum curas abjiciunt, et, effossis plene cogitationibus, cum nullo se reatu criminis morderi deprehendunt, velut in strato cordis apud se securi requiescunt. Latere quoque ab hujus mundi actibus appetunt, semper sua considerant, et cum loro regiminis minime constringuntur, judicare quae aliena sunt recusant. Effossi ergo securi dormiunt, quia dum sua intima vigilanter penetrant, a laboriosis se hujus mundi oneribus sub quietis otio occultant. Unde et adhuc subditur: CAPUT metuit. Qui semper ad lucra inhiat,
Abbreviated transcription (Latin):
situs cũ se consũptũ putaũit. ut
lucifer oritur: quia foris cadens intꝰ
innouatur. Et quo magis ex t̃ius
aduersa tolerat: eo ueriꝰ uirtutũ
lumine interiꝰ choruscat: paulo
atcestante qͥ ait. S licet is qͥ foris ẽ
nt̃ hõ cortũpit᷑: tam̃ is qͥ intꝰ est re¬
nouatur de die in diẽ. Id eñi qd̃ in

Expanded text:
situs, cum se consumptum putaverit, ut situs, cum se consumptum putaverit, ut lucifer oritur, quia innovatur, et quo magis exterius adversa tolerat, eo verius virtutum lumine interius coruscat, Paulo attestante, qui ait: « Sed licet is qui foris est, noster homo corrumpatur, tamen is qui intus est renovatur de di
Abbreviated transcription (Latin):
uita in considerat̃one sua ocłis nr̃is
ium u̾itatis obicit: clarus ad nos
lucifer añ solem uenit. Sciendũ¬
aduersitate discussimꝰ: iuxta ex¬
teriora quoq mala nil obstat ĩtel¬
ligi. Sc̃i et eñi uiri. qͥa sũma me¬
dullitꝰ diligunt. ininfimis dura
paciuntur: s infine gaudii lum̃
inueniunt. qd̃ habere in hoc spa¬
cio percurrentis uite cõtẽpnũt.
uñ nunc ꝑ sophar dr̃. Et quasi
meridianꝰ fulgor. cõsurget tibiad
uesꝑum. Peccatoris eñi lum̃ in
die est. obscuritas in uesꝑe: qͥa in
p̃senti uita ꝓsꝑitate accollit᷑: s
adũsitatis tenebris in fine deuo¬
ratur. Iusto aũ meridianꝰ fulgor
aduesꝑm surgit: quia quanta
sibi claritas mẽneat. cũ ĩa occũ¬
bere ceꝑit agnoscit. Hinc nãq
scriptũ ẽ. Tm̃iti dñm bene erit
inextremis. Hinc per psalmistã
dr̃. Cũ sederit dilectis suis som¬
nũ. hec ẽ hereditas dñi. Qui ĩhꝰ
quoq uite adhuc certamine po¬

Expanded text:
vita in consideratione sua oculis nostris vita in consideratione sua oculis nostris vim veritatis objicit, clarus ad nos lucifer ante solem venit. 35. Juadversitate discussimus, juxta exteriora quoque mala nil obstat intelligi. Sancti etenim viri quia summa medullitus diligunt, in infimis dura patiuntur; sed in fine gaudii lumen inveniunt, quod habere in hoc spatio percurrentis vitae contemnunt. Unde nunc per Sophar dicitur: Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperum. Peccatoris enim lumen in die est obscuritas in vespere, quia in praesenti vita felicitate attollitur, sed adversitatis tenebris in fine devoratur. Justo autem meridianus fulgor ad vesperum surgit, quia quanta sibi claritas maneat cum jam occumbere coeperit agnoscit. Hinc namque scriptum est: Timenti Deum bene erit in extremis . Hinc per Psalmistam dicitur: Cum dederit dilectis suis somnum, haec est haereditas Domini . Qui in hujus quoque vitae adhuc certamine po
Abbreviated transcription (Latin):
ti luminis radios refundit: ita ut
erecta ꝓtinꝰ ꝑ dona mens uigeat.
qͣm paulo ante decertancia uicia
suꝑbie calce depͥmebãt. Mox torpo¬
ris pondꝰ decutit: atq ad contẽpla¬
tionis lum̃ post turbat̃onis sue te¬
nebras erũpit. Mox ingaudio ꝓ¬
uectus attollit᷑. que int̾ tẽptam̃¬
tapeiꝰ cadere ex desperatõne coge¬
batur. Sine cogitat̃onis certami¬
ne p̃sencia despicit: sine dubita¬
tionis obstaculo. de uent᷑a retri¬
butione confidit. Iustꝰ gͦ cũ se con¬
sũptũ putaũit. ut lucifer orit᷑:
quia mox ut tenebresc̃e tẽptat̃o¬
nũ caligine ceꝑit: ad lucẽ gr̃e re¬
format᷑: et insemet ip̃o monstrat
diem iusticie qͥ casurus paulo ante
nobis sc̃oꝵ innocentia: nͥ sequẽtis
m̃dicis claritatẽ clamat: In eoꝵ
nãq ãmiratõne conspicimꝰ. quid
de miuestate ueri luminis estime¬
mꝰ. Nec dũ redẽptoris nr̃i p̃sentiam¬
suoꝵ morib ãmirami᷑. Quiagͥ bonoꝵ

Expanded text:
ti luminis radios refundit, ita ut ti luminis radios refundit, ita ut erecta protinus per dona mens vigeat, quam paulo ante decertantia vitia superbiae calce deprimebant. Mox torporis pondus discutit, atque ad contemplationis lumen post turbationis suae tenebras erumpit. Mox in gaudium profectus 355 attollitur, quae inter tentamenta pejus cadere ex desperatione cogebatur. Sine cogitationis certamine praesentia despicit, sine dubitationis obstaculo de ventura retributione confidit. Justus ergo cum se consumptum putaverit, ut lucifer oritur, quia mox ut tenebrescere tentationum caligine coeperit, ad lucem gratiae reformatur, et in se ipso monstrat diem justitiae, qui casurus paulo ante nobis sanctorum innocentia nisi sequentis judicis claritatem clamat? In eorum namque admiratione conspicimus quid de majestate veri luminis aestimemus. Necdum Redemptoris nrum moribus admiramur. Quia igitur bonorum
Abbreviated transcription (Latin):
quippe acerba ẽ: fruciꝰ añ tp̃s. Qͥs¬
quis eñi presentisuite delectatõ¬
nib saciari desiderat: qͣsi fructus
añ tẽpꝰ comedere festinat. Qui igr̃
uuã acerbam comedit. dentes eiꝰ
obstupescunt: qͥ a qui p̃sentis mũ¬
di delectatione pascitur. interm
eiꝰ sensus ligantur: ut iã spũalia
mandere id ẽ intelligere nequeãt.
qͥa un inexteriorib delectati sũt:
inde in intimis obstupescũt. Et
dũ pecc̃o anima pascitur. panem
iusticie edere ñ ualet: qm̃ ligati
dentes expeccati consuetudine.
gustũ qd̃ intus sapit edere neqͣ¬
qua possunt. Hoc igit᷑ loco quia
dentes ut diximꝰ int̾ nos sensus
accipimꝰ: consid̾are magnoꝵe qͥd iust
mesta mens nil allud qͣm tenebras
uidet. S ap̃ misericordẽ udicẽ sepe
hec ip̃a que adnisum quoq oratio¬
nis aggrauat: ꝓ nobis subtiliꝰ tris¬
ticia exorat. Nam meroris nr̃i cali¬
ginẽ conditor conspicit. et subtrac¬

Expanded text:
 ante tempus. Quis ante tempus. Quisquis enim praesentis vitae delectationibus satiari desiderat quasi fructus ante tempus comedere festinat. Qui igitur uvam acerbam comedit, dentes ejus obstupescunt, quia qui praesentis mundi delectatione pascitur, interni ejus sensus ligantur, ut jam spiritalia mandere, id est intelligere nequeant, quia unde in exterioribus delectati sunt, inde in intimis obstupescunt. Et dum peccato anima pascitur, panem justitiae edere non valet, quoniam ligati dentes, ex peccati consuetudine, justum quod intus sapit edere nequaquam possunt. Hoc igitur loco, quia dentes, ut diximus, internos sensus accipimus, considerare magnopere quid esta mens nihil aliud quam tenebras videt. Sed apud misericordem judicem saepe haec ipsa, quae adnisum quoque orationis aggravat, pro nobis subtilius tristitia exorat. Nam tunc moeroris nostri caliginem conditor conspicit, et subtrac
Abbreviated transcription (Latin):
tura sacra aliqñ sc̃i p̃dicatores:
aliqñ uͦ int̾ni accipi sensus solẽt.
De scĩs eñi predicatorib: sponse
dictũ est. Dentes tui sicut greges
tonsatũ: que ascenderunt de la¬
uac̾ro. Unde et uni eoꝵ ostensis ĩ
figura gentib dr̃. Macta et man¬
duca: id est uenustatẽ eoꝵ cont̾e:
et incorpus eccłie uidelicet ĩtua
menbra conuerte. Rursum quia
dentes int̾iores sensus accipi solẽt:
iheremias propħa testatur dicẽs.
fregit ad numerũ dentes meos. P
dentes et em̃ cib frangitur: ut
gluciatur. Uñ non inmerito dẽ¬
tes. inter nos sensus accipimus
qui singulaque cogitant quasi
mandunt et cõminiũt: atq ad
uentrẽ memorie transmitunt.
Quos ꝓpħa ad numerũ fractos
dicit: quia iuxta mensurã uniꝰ¬
cuiꝰq pecc̃i intelligentie cecitas
egit ex tiꝰ in eo obstupescat qd̾ de
internis atq iusibilib intelligẽ
potuit. unde recte etiam scͥptũ ẽ.
Om̃is hõ qui comederit uuã acer¬
bam: obstupescent dentes eiꝰ. Qͥd

Expanded text:
tes aliquando sancti praedicatores, aliquando vero interni accipi sensus solent. De sanctis enim praedicatoribus, sponsae dictum est: Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro . Unde et uni eorum ostensis in figura gentibus dicitur: Macta et manduca ; id est, vetustatem earum contere, et in corpus Ecclesiae, videlicet in tua membra, converte. Rursum quia dentes interiores sensus accipi solent Jeremias propheta testatur, dicens: Fregit ad numerum dentes meos . Per dentes etenim cibus frangitur, ut glutiatur. Unde non immerito in dentibus internos sensus accipimus, qui singula quae cogitant quasi mandunt et comminuunt, atque ad ventrem memoriae transmittunt. Quos propheta ad numerum fractos dicit, quia juxta mensuram uniuscujusque peccati intelligentiae caecitas egit exterius, in eo obstupescit quod de internis atque invisibilibus intelligere potuit. Unde recte etiam scriptum est: Omnis homo qui comederit uvam acerbam, obstupescent dentes ejus . Quid
Abbreviated transcription (Latin):
infundit. Nam inuadit quidẽ per
cruorẽ uulneris. et si asue certitu¬
dine ñ frangitur salutis. Sepe aũ
cussione doleat: et intꝰ aliqͣtenus ex
tẽptatõne frigescat. S neqͣqͣm gr̃a
deserit: que quo nos duriꝰ ex dispẽ¬
satione percutit: eo ampliꝰ expie¬
tate custodit. Nã cũ tenebresc̃e per
tẽptatõnẽ ceꝑit: sese iterũ lux ĩtna
succendit. uñ et subdit᷑. Et qͣsi me¬

Expanded text:
infundit. Nam madet quidem per infundit. Nam madet quidem per cruorem vulneris, etsi a suae certitudine non frangitur salutis.  Vet. XXpercussione doleat, et intus aliquatenus ex tentatione frigescat. Sed nequaquam gratia deserit, quae quo nos durius ex dispensatione percutit, eo amplius ex pietate custodit. Nam cum tenebrescere per tentationem coeperit, sese iterum lux interna succendit. Unde et subditur:
Abbreviated transcription (Latin):
grauia estimat ẽẽ q̃ tolerat. Uñ et
contͣ flagelli ictũ cogitatõ cecca cõ¬
sequeretͤ: et quasi infinita calami-¬
tas creditur. que dieb cur su laben¬
tib cotidie finitur. At si semel qͥs¬
q ad et̃na se erigat. atq inhis q̃ ĩ¬
cõmutabilit̃ ꝑmanent ocłm cor¬
dis figat: ꝓpe nicħ ẽe hic conspic̃.
qͥcqͥd ad finẽ currit. Presentis ui¬
qd̃ labit᷑ pensat. Quo eñi se int̃nis
gaudiis robustiꝰ inserit: eo minꝰ
ext̾iꝰ dolores sentit. Uñ sophar ne¬
qͣqͣm ueritꝰ ausu temerario docere
meliorẽ. exhortat᷑ ad iusticiã: et de¬
monstrat qͣm nulla iusti ocłis uide¬
at᷑ pena. Ac si aꝑte dicat. Si degustaᷤᷤ
gaudiũ qd̃ intꝰ ꝑmanet: leue fit
ꝓtinꝰ om̃e qd̃ foris dolet. Bene aũ
p̃sentis uite miserias aqͥs p̃tere¬
untib cõparat: qͥa calamitas trãsi¬
ens electi m̃tẽ neqͣqͣm ui concussio¬
nis subruit: s tam̃ tactu meroris

Expanded text:
gravia aestimat esse quae tolerat. Unde et gravia aestimat esse quae tolerat. Unde et contra flagelli ictum cogitatio caeca conqueritur, et quasi infinita calamitas creditur, quae diebus cursu labentibus quotidie finitur. At si semel quisque ad aeterna se erigat, atque in his quae incommutabiliter permanent oculum cordis figat, prope nihil esse hic conspicit quidquid ad finem currit. Praesentis viquod labitur pensat. Quo enim se internis gaudiis robustius inserit, eo minus exterius dolores sentit. Unde Sophar nequaquam veritus ausu temerario docere meliorem, exhortatur ad justitiam, et demonstrat quam nulla justi oculis videatur poena. Ac si aperte dicat: Si degustas gaudium quod intus permanet, leve fit protinus omne quod foris dolet. Bene autem praesentis vitae miserias aquis praetereuntibus comparat, quia calamitas transiens, electi mentem nequaquam vi concussionis obruit, sed tamen tactu moeroris
Abbreviated transcription (Latin):
uite grãm erroris uias deserunt:
redire ad mala mũdi nesciũt q̃ reli¬
q̃rũt. Cũ uͦ ꝑ comtẽplat̃õnis aciem¬
et abhac se eadem actiua uita sus-¬
pendũt. eunt. et redeunt: quia ꝑ
hoc qd̃ dui ꝑsistẽ minime in cõtẽ¬
platõne sufficiunt: sese iterum
ad oꝑatõriẽ fudũt: ut inhis q̃
sibi uxta sunt. se exercendo refo¬
ueant. et suꝑ se rursum surgere
contẽplando conualescant. S dũ
hec eadẽ contẽplatõ more debito
ꝑ tẽporũ int̾ualla repetit᷑: ĩdefici¬
endo ꝓculdubio et in eiꝰ solidita¬
te persistit᷑: qui et si infirmita¬
tis sue pondere suꝑata mens de¬
ficit: hanc tam̃ iterũ continuis
conatib p̃parata comp̃hendit.
Nec stabilitatẽ suã ĩ ea perdidisse
dicenda ẽ: aqua et si semꝑ deficit
hãc et cũ ꝑdiderit sẽꝑ inquirit. Se
et quasi aquarũ q̃ p̃t̾ierint ñ recor¬
bonũ qd̃ sequit᷑ negligit. Cumq
ñ uult p̃mia considerare q̃ restãt:

Expanded text:
vitae gratiam erroris vias deserunt, vitae gratiam erroris vias deserunt, redire ad mala mundi nesciunt quae reliquerunt; cum vero per contemplationis aciem ab hac se eadem activa vita suspendunt, eunt et redeunt, quia per hoc quod diu persistere minime in contemplatione sufficiunt, sese iterum ad operationem fundunt; ut in his quae sibi juxta sunt se exercendo refoveant, et super se rursum surgere contemplando convalescant. Sed dum haec eadem contemplatio more debito per temporum intervalla repetitur, indeficienter procul dubio et in ejus soliditate persistitur, quia etsi infirmitatis suae pondere superata mens deficit, hanc tamen iterum continuis conatibus reparata comprehendit. Nec stabilitatem suam in ea perdidisse dicenda est, a qua etsi semper deficit, hanc et cum perdiderit semper inquirit. Seqet quasi aquarum quae praeterierint, non recornegligit; et quo non vult praemia considerare quae restant,
Abbreviated transcription (Latin):
studet ꝑagere qd̃ mansuete cõditor
imꝑat: securus cogitat ĩa qd̃ t̃ri¬
qd̾ ñ nulla bona sunt ad q̃ indefes¬
si persistimꝰ: et rursus ñ nullas̃.
aquib continuo deficientes labi¬
mur: atq ad hec magnis conati
mens figit᷑: a contẽplatiua autẽ
infirmitatis sue pond̾e uicta lassa¬
t᷑. Illa quippe tanto firmiꝰ durat:
qͣnto ad uicina se erga utilitatẽ ꝓxi¬
mi dilatat. hec tanto celeriꝰ lab̃r:
qͣnto et carnis claustra transgredi-¬
ens supersemet ip̃am ire conat᷑. Illa
per plana se dirigit: et iccirco pedẽ
oꝑis robustiꝰ figit. Hec autẽ qͦ suꝑ
se alta appetit: ad se ciciꝰ fessa descẽ¬
dit. Qd̃ bene ac breuit᷑ iezechiel ĩ¬
sinuat: cũ eorũ que uiderat motꝰ
animaliũ narrat dicens. Nõ reũte¬
bant᷑ cũ inced̾ent. Ac paulo post subi¬
cit ad iungens. Et animalia ibãt
et reuertebant᷑. Sc̃a quippe ani¬
malia aliqñ uadũt et ꝓtinꝰ reu̾tũt᷑:¬

Expanded text:
studet peragere quod mansuete conditor studet peragere quod mansuete conditor imperat, securus cogitat etiam quod terriquod nonnulla bona sunt ad quae indefessi persistimus, et rursum nonnulla sunt a quibus continue deficientes labimur, atque ad haec magnis conatibmens figitur, a contemplativa autem infirmitatis suae pondere victa lassatur. Illa quippe tanto firmius durat, quanto ad vicina se erga utilitatem prmi dilatat; haec tanto celerius labitur, quanto et carnis claustra transgrediens, super semetipsam ire conatur. Illa per plana se dirigit, et idcirco pedem operis robustius figit; haec autem quo super se alta appetit, ad se citius fessa descendit. Quod bene ac breviter Ezechiel insinuat, cum eorum quae viderat motus animalium narrat, dicens: Non revertebantur cum incederent. Et paulo post subjicit, adjungens: Et animalia ibant, et revertebantur . Sancta quippe animalia aliquando vadunt, et minime redeunt
Abbreviated transcription (Latin):
Cũ stabitis adorandũ: dimittite siqͥd
habetis adu̾sus alt̾m. Hinc rursꝰ ait.
date et dabit᷑ uobis: dimutite et
dimittet᷑ uobis. Hinc inconstitutone
postulatõnis. pietatis conditonẽ posu¬
et nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̃is: ut ꝓ¬
fecto bonũ qd̃ a deo cõpuncti petimus:
hoc pͥmũ cũ ꝓximo comũsi faciamꝰ.
t̃unc gͦ uere sine macula faciem leua¬
mꝰ: cum nec nos ꝓhibita mala cõmit¬
timꝰ. nec ea q̃ ĩnob̃ cõmissa sũt. ex ꝓpͥo
zelo retinemꝰ. Graui nãq mens nr̃a
oratõnis sue temꝑe confusione depri-¬
rait᷑. si hanc aut sua adhuc oꝑatõ ĩqͥ¬
nat. aut aliene malicie seruatus
dolor accusat: q̃ duo quisq dũ t̾serit.
adea q̃ subnixa sunt ꝓtiiꝰ liber exͣ¬
git.Et eris stabilis et ñ timebis: qͥa
nimirũ tanto minꝰ ad iudicem tre¬
pidat: qͣnto in bonis actib solidiꝰ¬
stat. Timorẽ quidem suꝑat: qͥ sta¬
bilitatẽ seruat: qͥa dum sollicitꝰ

Expanded text:
Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid Cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus alterum . Hinc rursum ait: Date et dabitur vobis, dimittite et dimittetur vobis . Hinc in constitutione postulationis conditionem posuet nos dimittimus debitoribus nostris ; ut profecto bonum quod a Deo compuncti petimus, hoc primum cum proximo conversi faciamus. Tunc igitur vere sine macula faciem levamus, cum nec nos prohibita mala committimus, nec ea quae in nos commissa sunt ex proprio zelo retinemus. Gravi namque mens nostra orationis suae tempore confusione deprimitur, si hanc aut sua adhuc operatio inquinat, aut alienae malitiae servatus dolor accusat. Quae duo quisque dum terserit, ad ea quae subnexa sunt protinus liber exsurgit. Et eris stabilis, et non timebis; quia nimirum tanto minus judicem trepidat, qstat. Timorem quippe superat, qui stabilitatem servat, quia dum sollicitus