comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ciuitate ⁊ in liba uiximꝰ. S ut illa scda mo¬
d̾ate culimꝰ si hãc ñ solũ adu̾sam s funditꝰ e¬
u̾sam fortunã fortit̾ ferre debemꝰ ut hoc
saltem in maxinus malis boni conseqͣm᷑
ñ mͦ ꝯtẽpn̾e debeamꝰ s ⁊ optare. Tu si me
diligis fruere isto otio tͥq ꝑsuade p̃t̾ culpã
ac peccatũ qͣ seꝑ̃ cariusti ⁊ carebis hoĩ ac¬
cid̾e nicħ posse qͥd sit in honorabile aut ꝑti¬
mescendum Ego si uidebit᷑ recte sieri ad
te ueniam breui. Si qͥd accid̾it ut mutandũ
consilium sit te c̃ciorem faciam statĩ euita fac
cupidꝰ mei uidendꝰ sis att istinc tu ne moueas tã
insirma ualttudine nͥ ex me pͥus q̃sieris ꝑlitt̾as
qͥdte uelim fac̾e. Me uelim ut facis diligas uali

Expanded text:
a secunda moderate tulimus, sic hanc non solum adversam sed funditus eversam fortunam fortiter ferre debemus, ut hoc saltem in maximis malis boni consequamunon modo contemnere debeamus sed etiam optare. tu, si me diligis, fruere isto otio tibique persuade praeter culpam ac peccatum, qua semper caruisti et carebis, homini accidere nihil posse quod sit inhonorabile aut pertimescendum. ego, si videbitur recte fieri posse, ad te. veniam brevi; si quid acciderit, ut mutandum consilium sit, te certiorem faciam statim. tu ita fac cupidus mei videndi sis, ut istinc te ne moveas tam infirma valetudine, nisi ex me prius quaesieris per litteras q
Abbreviated transcription (Latin):
factꝰ.xxx. lieb deferri necesse ẽe qͥb
tõnẽ retulissem sane moleste tuli ñ illa
bñ sicia tue potiꝰ ambitioni reseruata eẽ
ꝗͣ mee qͥ ambitio e nicħ ut̾er. Decent̾iõi b
tes ÷ in integro. Genꝰ it hoꝵ bñsitior de¬
eẽ allatas ñ mei errati s tuiinqͦ peccatũ
uidebat᷑ ẽẽ.simͦ erat fr̃is tui & tullis s cũ
huãitate. littar̃ mear̃ obligatũ puto neq

Expanded text:
a diebus deferri necesse esse, quibus rationes rettulissem. sane moleste tuli non illa beneficia tuae potius ambitioni reservata esse quam meae, qui ambitione nihil uterer. de centurionibus res est in integro; genus enim horum beneficiorum deesse adlatas, non mei errati, sed tui; in quo peccatum videbatur esse, si modo erat, fratris tui et Tulli. sed, cum humanitate litterarum mearum obligatum puto neque
Abbreviated transcription (Latin):
erit inte lib̾osq tuos semꝑ quẽ tueẽ. uis
earissimꝰ tñ cotidie magis id ꝑspitio. extat¬
q id qd̾ mͥ ostñ d̾as qͥb dam litt̾is hoc testudio¬
si orem in me colendo forte ꝙ in ꝓuintia siuis¬
ses. Et si meo uiditio nicħ ad tuũ ꝓui̾tiale of¬
fitiũ addi pot̾ qͥ libiꝰ iuditiũ eẽ poss Itaq¬
me ⁊ suꝑiores lit̾e cue admodũ. delectauer̾
qͥb ⁊ expectatum meum aduentum abste
amant̾ uidebam ic ũ alit̃ ÷ es cecidiss ac pu¬
tasses te in eo consi lio magnoꝑe ẽẽ letatũ. Ex his
ꝓximis litt̾is magnũ cepi fructũ ⁊ uditĩ ⁊ ofitĩs
tui. Iuditĩ q int ellego te id qͣ oĩs fortassis achoni
ui fac̾e debñt nicħ putare utile eẽ nͥ qͣredũ¬

Expanded text:
erit in te liberosque tuos semper, quem tu esse vis erit in te liberosque tuos semper, quem tu esse vis carissimus, tamen cotidie magis id perspicio, exstatque id, quod mihi ostenderas quibusdam litteris, hoc te studiosiorem in me colendo fore quam in provincia fuisses etsi meo iudicio nihil ad tuum provinciale officium addi potest, quo liberius iudicium esse possetme et superiores litterae tuae admodum delectaverunt, quibus et exspectatum meum adventum abs te amanter videbam et, cum aliter res cecidisset ac putasses, te meo consilio magno opere esse laetatum, et ex his proximis litteris magnum cepi fructum et iudici et offici tui, iudici, quod intellego te, id quod omnes fortes ac boni viri facere debent, nihil putare utile esse nisi qu
Abbreviated transcription (Latin):
suo ñ alioꝵ in uiria cõmou̾i. Ego ⁊ memoria
nr̾e uet̾is amiticie & uͥtute atq obseruan¬
tia silii tui monitꝰ nullo loco de ero neq ad
consolandam neq ad leuandã fortunam
tuã si qͥd adme forte scͥpseris ꝑficiã nete fru̾¬
tͣscͥpsisse. arbt᷑re.¬
solari cupio consoland̾ ipse sum ꝓpt̾ea
bilissimi ea cleniq uidet᷑ conditio impend̾e
legũ iuditioꝵ tempoꝵ ut optime actum
cũ eo uideat᷑ ẽẽ qͥ ꝙͣ leuissima pena ab hacre
.p. discesserit: tu uͦ qͥ & fortuna ⁊ libos ha¬
beas.⁊ nos cet̾os q̃ necessitudine ⁊ beniuolen¬
tia tec̃ iũctissimos ꝗͣq magnã facultatẽ sis
habit᷑us nob̾ẽ ⁊ cũ oĩb tuis uiuendi ⁊ cũ unũ
sit iuditiũ extã multis q r ep̃hendat᷑ ut qͥ
una sentñtia eaq dubia potũtia alicꝰ con¬
donatũ exisimet᷑ oĩb his de causis debes
istam molestiam ꝙͣ lenissime ferre m̃saĩmꝰ

Expanded text:
suo, non aliorum iniuria commoveri. ego et memoria suo, non aliorum iniuria commoveri. ego et memoria nostrae veteris amicitiae et virtute atque observantia fili tui monitus nullo loco dero neque ad consolandam neque ad levandam fortunam tuam. tu si quid ad me forte scripseris, perficiam ne te frustra scripsisse arbitresolari cupio, consolandus ipse sum, propterea bilissimi. ea denique videtur condicio impendere legum, iudiciorum, temporum, ut optime actum cum eo videatur esse, qui quam levissima poena ab hac re p. discesserit. tu vero, qui et fortunas et liberos habeas et nos ceterosque necessitudine et benevolentia tecum coniunctissimos, quomque magnam facultatem sis habiturus nobiscum et cum omnibus tuis vivendi, et cum unum sit una sententia eaque dubia potentiae alicuius condonatum existimetur, omnibus his de causis debes istam molestiam quam lenissime ferre. meus animus
Abbreviated transcription (Latin):
pr̾are ullo pacto sapient̃ ferr es. & dolori forait᷑
ac fortune resist̾es cogitaresq ⁊ in nr̃a cuuita¬
te .& incet̾is. q̃rerum pot̾ite st̾ młtis fortissinꝰ
atq optimis uris in iꝰtis iudiciss tał casus inci¬
dise lld̾ utinã neq scͥ b̾em ea te re.p. car̾e in
qͣ neminẽ pͣdentem hoĩem res ulla delectet
decuo aũ silio. uereor ne si nicħ ãte scͥpserim
debicũ eius uͥtuti uidear tessimoniũ ñ cepisse.
Sin aũ omnia que sentia ꝑscͥpserim. ne refri¬
g̾em meis litt̾is desid̾iũ ac dolorẽ tuũ. S tñ
prudñtissime facias sim illiꝰ pietatẽ uͥtutẽ.
in dustͥam ubic̃q eris tuam ẽẽ tec̃ ẽẽ duces¬
nͨ ił minꝰ nr̃a sunt q̃ aĩo complectunt᷑ ꝙͣ q oc¬
cłis intuem᷑. Quã obrẽ & illiꝰ eximia uͥtus
sũmꝰ q inte amor magne tͥ consolatioi dbet
ẽẽ. ut nos cet̾iq qͥ te ñ ex fortuna s ex uͥtute
mines sapientis tͣpitudine ñ casu & delicto

Expanded text:
praestare ullo pacto potest, sapienter ferres et dolori fortiter ac fortunae resisteres cogitaresque et in nostra civitate et in ceteris, quae rerum potitae sunt multis fortissimis atque optimis viris iniustis iudiciis talis casus incidisse. illud utinam ne vere scriberem, ea te re p. carere, in qua neminem prudentem hominem res ulla delectet ! de tuo autem filio, vereor ne, si nihil ad te scripserim, debitum eius virtuti videar testimonium non dedisse, sin autem omnia, quae sentio, perscripserim, ne refricem meis litteris desiderium ac dolorem tuum. sed tamen prudentissime facies, si illius pietatem, virtutem, industriamnostra sunt quae animo complectimur quam quae oculis intuemur. quam ob rem et illius eximia virtus summusque in te amor magnae tibi consolationi debet esse et nos ceterique, qui te non ex fortuna, sed ex virtute mines sapientis turpitudine, non casu et delicto
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ histũ õiũ ꝑttissimꝰ. e camilsꝰ aduolusiũ tͣnsferri nom̃
aualerio ñ potuise praedes ualerianos ten̾i neq id
erat. ss. xxx. ut scͥb s .ss. xi.x. Erac it c̃ata nob pecu¬
nia ualeri mancipis noĩe ex qͣ reliquũ qͥ erat in rõ¬
nib retuli s sicme.: libalititis fructu pͥuaset dili¬
gn̾tie &. qͥ oinime tñ laboro me dio cͥs ÷ prudĩtie.
Libalitatis. qͥ maiꝰ scͥbe mei bñ fitio ꝗͣ meo legatũ
meũ p̃fectũq.q. leptã maxĩa calamitate leuatoᷤᷤ
ẽp̃sertĩ ñ deb̾ent cẽ. obligat. Biligñtie qͥ exislimas de
s qͥd ẽc retullisse. Ptudñtie cũ rẽ adme ñ insipien¬
t̾ ex cogitatã ꝙͣ puitas. Nlã ⁊ uolusii libandi meũ
fuit consiliũ ⁊ ut młti tamgͣuib ualerianis p̃cib
nis. tot ł amicoꝵ ł ciuiũ. Nam de lucer÷ ita actũr
ut actore.G̃.n. põpeio ista pecunia infano pon̾et᷑
intellig̾o ꝑtin̾e. Illd̾ me ñ aĩaditisse moleste fer¬

Expanded text:
 tum mihi amicissimus, C. Camillus, ad Volusium traferri nomen a Valerio non potuisse, praedes Valerianos teneri. neque id erat HS x_x_x_, ut scribis, sed HS x_i_x_; erat enim curata nobis pecunia Valeri mancipis nomine; ex qua reliquum quod erat in rationibus rettuli. sed sic me et liberalitatis fructu privas et diligentiae et, quod minime tamen laboro, mediocris etiam prudentiae: liberalitatis, quod mavis scribae mei beneficio quam meo legatum meum praefectumque Q. Leptam maxima calamitate levatos, cum praesertim non deberent esse obligati; diligentiae, quod existimas de insipienter excogitatam quidem putas. nam et Volusi liberandi meum fuit consilium, et, ut multa tam gravis Valerianis praedibus nis tot vel amicorum vel civium. nam de Lucceio est ita actum, ut auctore Cn. Pompeio ista pecunia in fano poneretintellego pertinere; illud me non animadvertisse moleste fer
Abbreviated transcription (Latin):
occider̾t ut inpudñtia uideat᷑ eand ẽ fortunam
si res cogat recusare. E qͥdẽ mͥ oĩa ꝓpono nͦ ullũ ÷
tantũ malũ qd ñ putẽ impend̾e s cũ plꝰ in metuendo
mali sit ꝙͣ inipso illo qͥtimet᷑ desino p̃sertĩ cũ idimpen¬
deat in qͦ ñ mͦ dolor nullꝰ uer̾ finis ⁊ doloris futus
sit s ħ satis mlta ł pła potiꝰ ꝙͣ. necesse fuit. fac̃ aũ¬
N. ñ aũ loqͣcitas mea s brniuolẽtia lõgiores eplas. Ser¬
uiũ discessisse athenis moleste tuli. N it dubito qͥn¬
ꝑ magna leuatõni solitꝰ sit ẽẽ cotidianꝰ ꝯgͣs. ⁊ smo.¬

Expanded text:
occiderunt, ut impudentia videatur eandem fortunam, si res cogat, recusare. equidem mihi omnia propono, nec ullum est tantum malum quod non putem impendere. sed, cum plus in metuendo mali sit quam in ipso illo, quod timetur, desino, praesertim cum id impendeat, in quo non modo dolor nullus, verum finis etiam doloris futurus sit. sed haec satis multa, vel plura potius quam necesse fuit; facit autem non loquacitas mea, sed benevolentia longiores epistulas. Servium discessisse Athenis moleste tuli; non enim dubito quin magnae tibi levationi solitus sit esse cotidianus co
Abbreviated transcription (Latin):
p̾tiora aũ mea scͥ bñdo tuis in iͦtissimis atq
ac̾ bissimis incõmodis retar darꝰ. cũ uͦ ⁊ int᷑¬
uallum iam satis longũ fuiss ⁊cuã uͥtutẽ
aĩq magnitudinẽ diligñtiꝰ eẽm mecum
recordatꝰ ñ putaui eẽ alienũ institutis
tꝑib illis qͥb inuidiã absens & incͥm̃ uoca¬
bare clefendi. Et cũ intui familiarissimi
iuditio ac ꝑicło cuũ cͥm̃ ꝯiũg̾et᷑. ut potui
ad c̃atissime te tuãq causam tutatꝰ sum
Et ꝑxĩe recenti aduentu meo cũ rẽ alit̃
institutã offñ dissem ac mͥ placuiss si affu¬
neq oꝑa neq consilio. neq labo e
neq gr̃a neq testimonio de fui ꝙͣ. obrem oĩb
osfitis amicitie diligñt᷑ ame scẽq seruatis neh¬

Expanded text:
posteriora autem me a scribendo tuis iniustissimis atque acerbissimis incommodis retardarunt. Cum uero et interuallum iam satis longum fuisset et tuam uirtutem animique magnitudinem diligentius essem mecum recordatus, non putaui esse alienum institutis oribus illis, quibus in invidiam absens et in crimen vocabare, defendi et, cum in tui familiarissimi iudicio ac periculo tuum crimen coniungeretur, ut potui accuratissime te tuamque causam tutatus sum et proxime recenti adventu meo, cum rem aliter institutam offendissem ac mihi placuisset, si adfuneque opera neque consilio neque labore neque gratia neque testimonio defui. quam ob rem omnibus officiis amicitiae diligenter a me sancteque servatis ne
Abbreviated transcription (Latin):
casus sulbntoꝵ ꝑicłoꝵ magis obiecti sumꝰ ꝙͣ. ⁊si ab eẽmꝰ¬
&. si me ipsum consolat̾orem tuũ ñ tantũ litt̾e. qͥb
semꝑ studii qͣntũ longinqͥtas tẽporis mitigauit qͣnto
fuerim dolore meministi in qͦ pͥma illa ꝯsolatione
uidisse me pͥusꝙͣ cet̾os cũ cupiebã ꝗͣuis iniqͥ ꝯditõne
pacẽ qͣ ⁊ si casu ñ diuĩa tiõe mea factũ ÷ tñ. In hac ĩ ani
lar qͣ carendũ eẽ cloleã p̃sertĩ cũ id sine ullo sen¬
su fut᷑ũ sit. Aduiuat iam etas. & ea uita q̃ cũ cͤ su

Expanded text:
casus subitorum periculorum magis obiecti sumus quam si abessemus. etsi me ipsum consolatorem tuum non tantum litterae, quibus semper studui, quantum longinquitas temporis mitigavit. quanto fuerim dolore meministi. in quo prima illa consolatio est, vidisse me plus quam ceteros, cum cupiebam quamvis iniqua condicione pacem; quod etsi casu, non divinatione mea factum est, tamen in hac mani lar, qua carendum esse doleam, praesertim cum id sine ullo sensu futurum sit. adiuvat etiam aetas et acta iam vita, qu
Abbreviated transcription (Latin):
dentiaq debemꝰ nẽq expectare temporis me¬
dicinam ꝗͣ t ep̃sentare ⁊ õne possimꝰ his ego
litt̾is si qͥd ꝑfecisem existimabam optandum
qͥd dam me eẽ assecutum. sinminꝰ forte cialu¬
fut᷑um ẽẽ confidas.

Expanded text:
teferre debemus neque exspectare temporis medicinam, quam repraesentare ratione possimus. his ego litteris si quid profecissem, existimabam optandum quiddam me esse adsecutum; sin minus forte valufuturum esse confidas.
Abbreviated transcription (Latin):
ñtẽ ꝙ nob ueniebat pꝑ cotidianos met᷑ omẽ cep
Iuna fiusemꝰ. Nleq me ualitudo tua offũset neq
te u̾or mĩs qͥ qͣntũ sieri pot̾it conseq̃m̃. Ad tq¬
lestiis cepi doloris ut ꝯsolatione ipse eg̾em tñ cũ
longiꝰ assimi luctꝰ ac̃ bitate m̃s ab ẽẽt clolor ꝙͣ
cuuꝰ. statiu nr̃e necessitudinis eẽ meeq inte beni
uolencie ñ tac̾e tanto intuo dolore tãdui h hib̃e
aliquã modicam consolationẽ qͤ leuare dolorẽ
bemꝰ. hoĩes nos ut eẽ memin̾imꝰ. Ea lege natos
ud in oĩb telis fotame ꝓposita sit uita nr̃a neq
eẽ recꝰandũ qͦminꝰ ea qͣ nati sumꝰ ẽditiõe uura¬

Expanded text:
em nobis veniebat propter cotidianos metus, omne tempus una fuissemus, neque me valetudo tua offenderet neque te maeror meus. quod quantum fieri poterit consequamur; qlestiis cepi doloris, ut consolatione ipse egerem, tamen, cum longius a summi luctus acerbitate meus abesset dolor quam tuus, statui nostrae necessitudinis uolentiae non tacere tanto in tuo maerore tam diu, sed adhibere aliquam modicam consolationem, uel quae leuare bemus, homines nos ut esse meminerimus ea lege natos ut omnibus telis fortunae proposita sit uita nostra, neque est recusandum quominus ea, qua nati sumus, conditione uiua
Abbreviated transcription (Latin):
qͣ ego sep̃ poĩb te uno fretꝰ pollicebar
s ħ scito tuos uet̾ is hostis nouos amicos uehe¬
m̃t̾ litt̾is ꝑ cꝰsos atq ex magna spe det᷑¬
batos iac̾e adme aũ lit̾as qͣs misisti ꝗ̃ ꝙͣ exi¬
guã magna signisicõnẽ tue gͣ me uolũtatis ha¬
bebant tñ mͥ scito uic̃das siusse nulla enĩ
cde facillime patior illud ñ clubito qͥ insite mea
sũma gͥ te studia par̾ mͥ adiũx̾int res.p. nos
int̾ nos conciliat᷑ ad c̃uĩctura q̃ sit acne ignores
qͥd ego intius lit̾is desid̾arĩ scͥbã aꝑte sic̃ ⁊ mea
nat᷑a ⁊ nr̃a amicicia ptulat reseas gessi qͣr aliꝙͣ.

Expanded text:
 ego semper omnibus te uno fretus pollicebar. sed hoc scito, tuos veteres hostis, novos amicos, vehementer litteris perculsos atque ex magna spe deturbatos iacere. ad me autem litteras quas misisti, quamquam exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant, tamen mihi scito iucundas fuisse; nulla enim dere facillime patior. illud non dubito quin, si te mea summa erga te studia parum mihi adiunxerint, res publica nos inter nos conciliatura coniuncturaque sit. ac ne ignores quid ego in tuis litteris desiderarim, scribam aperte, sicut et mea natura et nostra amicitia postulat. res eas gessi, quarum aliquam
Abbreviated transcription (Latin):
Cupio ñ obtund̾e te siñ delectare nr̃o studio.
Cupio det̾rere ne ꝑmaneas in incepto. Cũ due
res iste econtͣrie ne ꝑt̾bant ex qͥb aut in attã
m uelim si potes obtemꝑes aut in alt̾a ñ offen¬
das.¬
partib se ostñdit inhis litt̃is qͣsate ꝑxime
seq obeam unam causam quam suspicaris & inqͥ
me lenusinis & amantissimis u̾bis ut ens gͣuit᷑¬

Expanded text:
cupio non obtundere te, si non delectare nostro studio, cupio deterrere ne permaneas in incepto. nunc duae res istae contrariae me conturbant, ex quibus aut in altera mihi velim, si potes, obtemperes aut in altera non offendas.partibus se ostendit in iis litteris, quas a te proxime neque ob eam unam causam, quam tu suspicaris et in qua me lenissimis et amantissimis verbis utens
Abbreviated transcription (Latin):
maiorisingenii & ad ferundũ singłaris u̾tutis in¬
digent. Illd̾ cui uis. facile ÷ cloc̾e cur p̃cipue ti
dolere nicħ̃ debeas eiꝰ it qͥtar dior inte leuando
fuit. ꝙͣ fore putaremꝰ ñ ÷ mͥ dubia dtua salute
sententia. De illis aũ ñ arbraror te ex pectare qͥd sen¬
tiam. Neliquũ ÷ ut te angat os absis atius tam du
tionẽ. miserrimã putet: ubiqͥsq sit. ubi ẽẽ minime
uelit. Eqͥdẽ nos qͥ tome sumꝰ miserrimos ẽẽ duco. ñ¬

Expanded text:
aris virtutis indigent; illud cuivis facile est docere cur praecipue tu dolere nihil debeas. eius enim, qui tardior in te levando fuit quam fore putaremus, non est mihi dubia de tua salute sententia, de illis autem non arbitror te exspectare quid sentiam. reliquum est ut te angat, quod absis a tuis tam diu. cionem miserrimam putet et, ubi quisque sit, ibi esse minime velit. eq
Abbreviated transcription (Latin):
fortiorẽ me peͣto ꝗͣ te ipsum p̃ceptorem fortitu¬
clinis qͥ tu mͥ uid̾e spem ñ nullam hr̃e. Hec
aliqͣñ fit᷑a meliora. Casus enĩ gladiatoris simi¬
litudineq eẽ. tum rõnes mea disputõne ate
collecte uetabt̃ me de rep. penitꝰ diffide. Itaꝙ
alt̾m minꝰ mirum fortiorem ẽẽ. cũ aliqͥd sꝑes al¬
tum ut id ñ deletum extinctumq eẽ fateare:
Cit conspice oĩa m̃bra rei .p. q̃ uotissima st̃ tͥ
nullum teꝑies ꝓfecto qd̾ ñ fractum debilitatũ¬
ne sit que ꝑ sequerer si aut meliꝰ ea uid̾em ꝙͣ tu
uides. Aut ꝯmemorare possem sine dolore ꝙͣ¬
ꝗͣ tius monitis p̃ceptisq oĩs ÷ abiciendꝰ dolor
g & clomestica feremꝰ ut censes ꝓ publica paulo
ꝙ̃ fertiꝰ fortasse ꝙͣ tu ipse qͥ p̃cipis. Te ⁊t aliqͣ
timꝰ gessimꝰ enĩ patͥe ñ minꝰ cte ꝙͣ debiumꝰ
p̾tulatum. Ignosces mͥ de me ipso aliqͥd p̃di¬

Expanded text:
fortiorem me puto quam te ipsum, praeceptorem fortitufortiorem me puto quam te ipsum, praeceptorem fortitudinis, quod tu mihi videre spem non nullam habere haec aliquando futura meliora casus enim gladiatorii similitudinesque eae, tum rationes in ea disputatione a te conlectae vetabant me rei p. penitus diffidere. itaque alterum minus mirum, fortiorem te esse, cum aliquid speres, altum, ut id non deletum exstinctumque esse fateare? circumspice omnia membra rei p., quae notissima sunt tibi; nullum reperies profecto, quod non fractum debilitatumve sit. quae persequerer, si aut melius ea viderem quam tu vides, aut commemorare possem sine dolore; quamquam tuis monitis praeceptisque omnis est abiciendus dolor. ergo et domestica feremus, ut censes, et publica paulo etiam fortius fortasse quam tu ipse, qui praecipis. te enim aliqua timus enim patriae non minus certe quam debuimus, postulatum. Ignosces mihi de me ipso aliquid praedi
Abbreviated transcription (Latin):
mͥuelim si Et suscipis eausam confitiam c̃m̃ta¬
rios rer̾ õum si aũ cliffers me intempꝰ ali¬
ud coram te cum losca: tuint̾ra ñ cessab. ⁊
ea q̃ habes insteuta ꝑ polies nos qͥdilige¬
sumam beniuolentiã conuinctã pari ptu¬
dentiam tñ illum fructum ex his litt̾is
ł maximun cepi qͥte p̃clare res humanas con¬
temnentem & optume contͣ fortunã paratũ
umo eẽ maximã. ñ aliunde pende nec extͥu¬
secꝰ aut bene aut male uuendi suspensas hr̃e
rõnes Que cogitatio cumͥ ñ oĩno excidiss
yenim penitꝰ insed̾at ui tñ tẽpestatum &
conc̃su calamitatũ erat aliqͣntũ labefacta¬
ta atq conuulsa cuite opitulari .⁊ uidõ
mid fecisse etiam ꝑxmis litt̾is multũq ꝓfe¬
cisse sentio. Itaq hoc sepiꝰ dicendũ tͥq ñ sig¬
nificandum solim s etiam de clarandũ
ad consolan dũi aũ cũ illa ualent q̃ ele̾¬
gant copioseq collegisti tũ nicħ pl ꝙͣ qd̾

Expanded text:
mihi velim. si enim suscipis causam, conficiam commentamihi velim. si enim suscipis causam, conficiam commentarios rerum omnium, sin autem differs me in tempus aliud, coram tecum loquar. tu interea non cessabis et ea, quae habes instituta, perpolies nosque diligesummam benevolentiam coniunctam pari prudentia, tamen illum fructum ex iis litteris vel maximum cepi, quod te praeclare res humanas contemnentem et optime contra fortunam paratum uo esse maximam, non aliunde pendere nec extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas habere rationes. quae cogitatio cum mihi non omnino excidisset etenim penitus insederat, vi tamen tempestatum et concursu calamitatum is erat aliquantum labefactata atque convulsa; cui te opitulari et video et id fecisse etiam proximis litteris multumque profecisse sentio. itaque hoc saepius dicendum tibique non significandum solum sed etiam declarandum ad consolandum autem cum illa valent, quae eleganter copioseque conlegisti, tum nihil plus quam quod
Abbreviated transcription (Latin):
tantum lau dari se letat᷑. s addidit y a lauda¬
to uiroqͥ si ate ñ impetsõ hoc÷ si qͣte res impe¬
dierit neq it fas eẽ arbieͦt. qͥcum me rogantẽ
abste ñ impet̾re cogar fortasse face qͣñ nulb
minor auctoritas multi :⁊ rep̃ hendantt. &
dicant. ue recondiores eẽ. p̃cones. lud orum
gimnicoꝵ qͥcũ cet̾is coronas imposuerut
alum p̃conem adhi beant ne sua uoce se
ipsi uictor es eẽ. p̃dicent. hec nos uitare cu¬
pimꝰ ⁊ sit ccipis causam nr̃am uitabimꝰi dq
ut facias rogamꝰ. Ac ne forte mirere cur
cum mͥ sepe ostñd̾is te acuratissime nr̃or
tẽpoꝵ consilia atq euentus litt̾is manda¬
turũ a te id nc̃ tantoꝑe ⁊ tam multis u̾b̃
petamꝰ. illa nos cupiditas incendit de qua
initio scͥpsi festinationis qͥ alacͦs aĩo sumꝰ ut
cet̾i uiuentib nob̵ ex libris tuis nos cognos¬
cant & nos met ipsi uiui glorio la nr̃a ꝑfruag
His cle reb qͥd act̾us sis sitͥ nẽ. molestũ rescͥbas

Expanded text:
tantum 'laudari' se laetatur, sed addit etiam 'a laudato viro.' quod si a te non impetro, hoc est, si quae te res impedierit neque enim fas esse arbitror quicquam me rogantem abs te non impetrare, cogar fortasse facere, quod nominor auctoritas, multi denique reprehendant et dicant verecundiores esse praecones ludorum gymnicorum, qui cum ceteris coronas imposuerintalium praeconem adhibeant, ne sua voce se ipsi victores esse praedicent. haec nos vitare cupimus et, si recipis causam nostram, vitabimus, idque ut facias rogamus. ac ne forte mirere cur, cum mihi saepe ostenderis te accuratissime nostrorum temporum consilia atque eventus litteris mandaturum, a te id nunc tanto opere et tam multis verbis petamus, illa nos cupiditas incendit, de qua initio scripsi, festinationis, quod alacres animo sumus, ut et ceteri viventibus nobis ex libris tuis nos cognoscant et nosmet ipsi vivi gloriola nostra perfruamur. his de rebus quid acturus sis, si tibi non est molestum, rescribas
Abbreviated transcription (Latin):
ysierat seꝑ̃ ame uehem̃t᷑ expectatũ tñ ilic̃
opinionẽ meã me que ita ł cep̃ ł incendit ut
tuis. Neq tt me solũ c̃memoratio pꝰtitatis ad
spem qͣndã ĩmortalitatis ⁊ apit s ⁊ illa cupi¬
ditas ut ł auctoritate testimonii tui łinditio
beniuolũtie ł suauitate in geniĩ tui ꝑfruam
neq tñ ħ cũ scͥbã erã nesciꝰ qͣntis hoñib
ꝑfectã. Dix̃as aũ mͥ te reliqͣs res ordiride¬
eẽ mͥ uolui qͥnte admonem ut cogitares
c̃ũite ne malles cũ reliqͥs r eb nr̃a ẽtexe
Anut multi gͣci fecer̃ callis tenes tͦicũ
bellũ timaeus pyrri polibiꝰ numantinũ
qͥ õi aꝑpetus suis historiis ea q̃ dixibella
seꝑ auer̃. tu qͦ itẽ ciuilẽ c̃uirationẽ ab
hostilib ext̾nisq belł se uing̾es. Cqͥdẽ
adnr̃am laudẽ ñ mltũ uidõ int̾ effe
dum ad loc̃ uenies ac statim causã illã totã
ac tepꝰ arriꝑe & simul si uno argum̃to uia¬
q̃ inꝑsona mens tua tota u̾s abit᷑. c̾no iã aĩo

Expanded text:
si erat semper a me vehementer exspectatum, tamen vicit opinionem meam meque ita vel cepit vel incendit, ut tuis. neque enim me solum commemoratio posteritatis ad spem quandam immortalitatis rapit, sed etiam illa cupiditas, ut vel auctoritate testimoni tui vel indicio benevoln, haec cum scribebam, eram nescius quantis oneribus perfectam, dixeras autem mihi te reliquas res ordiri, desse mihi nolui quin te admonerem, ut cogitares, coniunctene malles cum reliquis rebus nostra contexere an, ut multi Graeci fecerunt, Callisthenes Phocicum bellum, Timaeus Pyrrhi, Polybius Numantinum, qui omnes a perpetuis suis historiis ea, quae dixi, bella separaverunt, tu quoque item civilem coniurationem ab hostilibus externisque bellis seiungeres. equidem ad nostram ladum ad locum venias, ac statim causam illam totam et tempus arripere; et simul, si uno in argumento unaque in persona mens tua tota versabitur, cerno iam animo,
Abbreviated transcription (Latin):
uegi. rem.ꝑ. sempt̾nis aut his positis rec̾ari aliqm.
ait unditꝰ interite si arma ualebant ñ eos aqͥb
tecepis uereri debes net eos qͥs aduiusti. Si armas
aut ꝯdit one postis aut defatigatione abiectis aut
uitoua cletcds ciuitas respiraut : dignitate dua
sruitͥ ⁊ fortunis licebit. Sinoĩno int̾ierutt oia
fu̾tq isextꝰ quem uir prudnttisimꝰ im. antoniꝰ

Expanded text:
sempiternis aut iis positis recreari aliquando aut funditus interire. si arma valebunt, nec eos, a quibus reciperis, vereri debes nec eos, quos adiuvisti; si armis aut condicione positis aut defetigatione abiectis aut victoria detractis civitas respiraverit, et dignitate tua frui tibi et fortunis licebit; sin omnino interierint omnia fueritque is exitus, quem vir prudentissimus, M. Antonius,
Abbreviated transcription (Latin):
neruoꝵ. Si tt bñ sentire ⁊ ecteq face satis : ad
bñ beateq uiuendum u̾eor ne eum qͥ se optimo¬
t̃ consilioꝵ conscia sustũtare possit miser̃ ẽẽ ne¬
fas sit dr̃e. Nec enim nos at bitror uictorie p̃¬
miis ductos patͥam olim & lib̾os &. fortunas re¬
liqͥsse s qͦddam nob̃ offitium iꝰtũ & piũ & debi¬
tum rei .p. nr̃eq dignitati uidebat᷑. S qͥ nec
cũ id faciebamꝰ tñ eramꝰ am̃ites explorata nob̾
tẽt. uitoria. Cre si id euenit q̃ ingredientib
nob̾ in causam ppositum fuit accide posse ñ
debemꝰ ea cade ninus qͣsi aliqͥd euen̾it qͥ fieri

Expanded text:
ecteque facere satis est ad bene beateque vivendum, vereor ne eum, qui se optimorum consiliorum conscientia sustentare possit, miserum esse nefas sit dicere. nec enim nos arbitror victoriae praemiis ductos patriam olim et liberos et fortunas reliquisse; sed quoddam nobis officium iustum et pium et debitum rei p. nostraeque dignitati videbamur sequi nec, cum id faciebamus, tam eramus amentes, ut explorata nobis esset victoria. qua re, si id evenit, quod ingredientibus nobis in causam propositum fuit accidere posse, non debemus ita cadere animis, quasi aliquid evenerit, quod fieri
Abbreviated transcription (Latin):
hystorie negligas grãmq illam dq̃ suaussime
qͣ clam inp̃mio sc̃psisti aqͣ te de flectũ ñ mag
potuisse demonstͣmꝰ ꝙͣ her cłem yenophon¬
mꝰ ut hoc scipias. erit ut mͥ ꝑsua dõ maties
digna facultate & copia tua a pͥncipio it
ꝯuiratõnis usq adereditum nr̃m uidet᷑
mͥ ñ modic̃ qͦ dam corpꝰ confici posse. In quo
illa pot̾is uti euuliũ cõmutationũ scientia
uituꝑanda cluces. & qͤ placebt̃ ex ponendis

Expanded text:
historiae neglegas gratiamque illam, de qua suavissime quodam in prooemio scripsisti, a qua te deflecti non magis potuisse demonstras quam Herculem Xenophonmus ut hoc suscipias, erit, ut mihi persuadeo, materies digna facultate et copia tua. A principio enim coniurationis usque ad reditum nostrum videtur mihi modicum quoddam corpus confici posse, in quo et illa poteris uti civilium commutationum scientia vituperanda duces, et quae placebunt exponendis
Abbreviated transcription (Latin):
õĩb minimis max ĩs medio cͥb reb ut ad hoiẽ¬
omẽm amicissimũ &. tuis p̃cipias ut oꝑa c̃silio.¬
gr̃a auctoritate mea. sic utant᷑ moĩb publicis
pͥuatis forensib domesticis tiuis amicoꝵ hos¬
pitium clientiũ tuoꝵ negotiis ut q̃ eis fieri
possit p̃sñtie tue desid̾iũ meo labore minuat᷑.
c̃suetudinẽ in patͦciniis tuendis seruas .p. ua¬
timꝰ cliens aduenit qͥ ꝓse causam dicͥer uult ñ
puto repudiab̾ in honore quẽ in ꝑicło recepisli
Ego aũ quẽ petiꝰ ad optẽ aut in uocẽ ꝙͣ illũ qͦ de

Expanded text:
omnibus minimis, maximis, mediocribus rebus ut ad hominem amicissimum et tuis praecipias ut opera, consilio, auctoritate, gratia mea sic utantur in omnibus publicis, privatis, forensibus, domesticis tuis, amicorum, hospitum, clientium tuorum negotiis, ut, quod eius fieri possit, praesentiae tuae desiderium meo labore minuatur. consuetudinem in patrociniis tuendis servas, P. Vatinius cliens advenit, qui pro se causam dicier vult. non, puto, repudiabis in honore, quem in periculo recepisti. ego autem quem potius adoptem aut invocem quam illum, quo de
Abbreviated transcription (Latin):
causas recipitis. hoĩem unũ õiũ crudelissimũ qͥ
ripuit. disꝑdit. regiões uastauit. semiꝰ ñ semissis
hõ cont᷑ me arma tul it ⁊ eũ bello cep̃ s tñ
mi cic̃o qͥd fac̾e possum oĩa me hercłe cupio
q̃ tu mͥ imꝑas meã an ĩ adu̾sationẽ.⁊ suppliciũ
qͦ usurꝰ eram in eum quem cepissem remit.¬
to tͥ & conclono quid illis respondere possũ
qͥ sua bona direpta nauis expugnatas fres
libos parentis occisos actiones exp̾tulant:
uelle defñ dit᷑ .a.q. uolusio tuo discipło si for
te respot̾it adu̾sarios fugare in eomaxĩa
spes ÷ nos siqͥd erit istic tẽpꝰ defũcles. Cesar
ad huc mͥ in uiriã fac̃ de meis supplicõnib ⁊

Expanded text:
causas recipitis? hominem unum omnium crudelissimum, qui ripuit, disperdidit, regiones vastavit? simius, non semissis homo, contra me arma tulit, et eum bello cepi. sed tamen, mi Cicero, quid facere possum? omnia me hercule cupio, quae tu mi imperas. meam animadversionem et supplicium, quo usurus eram in eum, quem cepissem, remitto tibi et condono; quid illis respondere possum, qui ob sua bona direpta, navis expugnatas, fratres, liberos, parentis occisos actiones expostulant? velle. defenditur a Q.Volusio, tuo discipulo, si forte ea res poterit adversarios fugare; in eo maxima spes est. nos, si quid erit istic opus, defendes. Caesar adhuc mi iniuriam facit; de meis supplicationibus
Abbreviated transcription (Latin):
or nam̃tis tuis u̾et̾iq nr̃e necessitudĩ iã dui
debitũ s młta uarietate tẽpoꝵ int̾ruptũ
offitiũ tumulate redidi neq me hercle
ũꝗͣ mͥ tui aut colendi aut ornandiuolũtas
defuit s q̃dã pestes hominũ laude aliena
dolentiũ ⁊ te ñ ñꝙͣ ame ali enarunt.: me
aliqͣndo inmutarũt tͥ.S extitit tẽpꝰ optatũ

Expanded text:
tis tuis veterique nostrae necessitudini iam diu debitum, sed multa varietate temporum interruptum officium cumulate reddidi. neque mehercule umquam mihi tui aut colendi aut ornandi voluntas defuit; sed quaedam pestes hominum laude aliena dolentium et te non numquam a me alienarunt et me aliquando immutarunt tibi. sed exstitit tempus optatum
Abbreviated transcription (Latin):
miiẽ frugi & tͥ amic̃ existimabã tñ qͣmemo¬
ria tenebamꝰ cꝰamodi ad me litt̾as antea
lia tua terñtiã ꝯuenit. & ego cũq corne¬
uo locutꝰ sił̃ adhibui diligñtiã qͦtiensc̃q se¬
natꝰ suit ut ad eẽm płimũq in eo negotis
habui utq su siũ. t̃.r.p.l. ⁊cet̾os ad qͦs tu
tu scͥpseras cog̾em mͥ potiꝰ cred̾e ꝙͣ tius lit̾is
oĩno res tota inm̃sẽ ianuariũ reiecta e¬
rat s facile obtinebat᷑ egotua gͣtulationẽ
c̃motꝰ qͣ adme pͥdẽ sc̃seras uelle te bñ uenire
q de c̃sso domũ emissẽ. Emi eã ip̃am domũ xxxẜ.
aliqnͣto pꝰtuã gͣtulationẽ. Itaq nc̃ me scito tm̃
hr̃e eris alieni ut cu piã c̃uitare si qͥsꝙͣ re¬
cipiat. s partĩ odio inductime excludunt
⁊ apte uĩdicẽ c̃urationis od̾unt partĩ ñ cre¬
dunt & insidias metuunt nͨ putant ei
ñmos de eẽ posse qͥ ex obsidioẽ fen̾atores
ex em̃it. õĩs semissib magna copia. Ego aũ

Expanded text:
minem frugi et tibi amicum existimabam, tamen, quod memoria tenebam, cuius modi ad me litteras antea lia tua Terentiam convenit, et ego cum Q. Cornelio locutus sum, adhibui diligentiam, quotienscumque senatus fuit, ut adessem, plurimumque in eo negoti habui ut Q. Fufium, tr. pl., et ceteros, ad quos tu scripseras, cogerem is mihi potius credere quam tuis litteris. omnino res tota in mensem Ianuarium reiecta erat, sed facile obtinebatur. ego tua gratulatione commotus, quod ad me pridem scripseras velle te bene evenire, quod de Crasso domum emissem, cmi cani ipsam domum X_X_X_V_ aliquanto post tuam gratulationem. itaque nunc me scito tantum habere acris alieni, ut cupiam coniurare, si quisquam recipiat; sed partim odio inducti me excludunt et aperte vindicem coniurationis oderunt, partim non credunt et a me insidias metuunt nec putant ei nummos desse posse, qui ex obsidione feneratores exemerit. omnino semissibus magna copia est; ego autem
Abbreviated transcription (Latin):
tiꝰ mͥ fuerit ad leticiam aĩ ⁊ ad memorie dig¬
nitatem si in tua scͥta ꝑueno qͣ sincetoꝵ¬
Qñ ingeniũ mͥ solũ suppeditatũ fuit tiumi
sic̃ tĩmolenti atima eo aut ab herodoto
thenustocli s m auctoritas clarissimi &. spee¬
tatissimi uiri & in re.p. maximis gͣussimis¬
q̃ causis cognq̾ti atq inpͥmis ꝓ bati ut mͥ ñ so

Expanded text:
tius mihi fuerit et ad laetitiam animi et ad memoriae digtius mihi fuerit et ad laetitiam animi et ad memoriae dignitatem, si in tua scripta perveneron ingenium mihi solum suppeditatum fuerit tuum, sicut Timoleonti a Timaeo aut ab Herodoto Themistocli, sed etiam auctoritas clarissimi et spectatissimi viri et in rei p. maximis gravissimisque causis cogniti atque in primis probati, ut
Abbreviated transcription (Latin):
qͣdam aucupari tuam gr̾am uidear. ꝙͣ. s
dmonstrem me ate potissimuͭ or nari eele¬
brariꝙ uelle neq it tuis es. qͥcqͥd sis nesciaᷤ
Q qui ñ eos mag̃ qͥte ñ admirent᷑ inuidos
qͣ eos qͥ laudent ad sentator es ar bit̾rere
neꝙ aũ ego sum ita clem̃s ut me sẽpit̾ne
głe ꝑeum cõm̃dari uelim qͥ ñipse qͦq
Neq it alexander ille gr̃e causa ab appellepo¬
tissimum pingi & alisppo fingi uolebat .s.
qd̾ illoꝵ artem cũ ipsis tum eciã sibigle fore
putabat. atq illi artifices corꝑis simulacͣ ig¬
notis nota faciebant qͦ uł si nulla sint nicho
sint tñ ob sciores clari uiri nͨ minꝰ: spatiates
agesilatꝰ ille ꝑhibendus qͥneq pictã neq
fictam tam imaginem suam passus est ẽẽ
ꝙͣ qͥ in eo gen̾e labor ar̾t. Unꝰ ⁊ xenophontis
libellꝰ meo rege laudando facile oĩs im agies
orinium statuas qre suꝑauit. atq hoc p̃stan¬

Expanded text:
quadam aucupari tuam gratiam videar, quom hoc quadam aucupari tuam gratiam videar, quom hoc demonstrem, me a te potissimum ornari celebrarique velle. neque enim tu is es qui, quid sis, nescias et qui non eos magis, qui te non admirentur, invidos quam eos, qui laudent, adsentatores arbitrere; neque autem ego sum ita demens, ut me sempiteper eum commendari velim, qui non ipse quoque neque enim Alexander ille gratiae causa ab Apelle potissimum pingi et a Lysippo fingi volebat, sed quod illorum artem cum ipsis tum etiam sibi gloriae fore putabat. atque illi artifices corporis simulacra ignotis nota faciebant; quae vel si nulla sint, nihilo sint tamen obscuriores clari viri. nec minus est Spartiates Agesilaus ille perhibendus, qui neque pictam neque fictam imaginem suam passus est esse, quam qui in eo genere laborarunt; unus enim Xenophontis libellus in eo rege laudando facile omnis imagines omnium statuasque superavit. atque hoc praestan
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ inscͥbñdo suppeditabt̃ plena c elam uo¬
luptatis q̃ uehem̃t᷑ aĩos hõiũ in legendote
neq uicissitudines q̃ ⁊ si nob optabiles in
eet̾is uͦ nulla ꝑfunctis ꝓͥa molestia casus
aũ alienos sine ullo dolore intuentibus
etiam ipsa tist dia ÷ ucunda. Quem enĩ
nr̾m ille moriens apd̾m antincã epammõdas
ñ cũ qͣ dam cõmiseratione delectat: ꝯitauĩ
studium in legendo n erectum themistreli
fugam reditũq retinet᷑  tenim eredoipẽ
an alium medioet᷑ nos recinet qͣsi enum̃a¬
tione fastoꝵ at uiri sepe excellentis aner¬
pites uariiq casꝰ. Habent admirationem
ex pectationem leticiam molestiam spem
timorẽ siuͦ exitii uotabili excludunt᷑ explet᷑
aĩmꝰ uic̃dissima lectionis uoluptate. Q m̃
acidit optatiꝰ si m hac sentũtia sueris ut a
ꝯinentib tuis scriptis in quibus ꝑpetuam
regestar̾ hystoriam conplectis. se enas
hanc qͣsi fabulam rer̃ euentoꝵ q nr̃oꝵ¬
ht̃ ił uarios actꝰ multasq actiones & con¬

Expanded text:
tibi in scribendo suppeditabunt plenam cuiusdam voluptatis, quae vehementer animos hominum in legendo teaeque vicissitudines. quae etsi nobis optabiles in ceteris vero nulla perfunctis propria molestia, casus autem alienos sine ullo dolore intuentibus etiam ipsa misericordia est iucunda. quem enim nostrum ille moriens apud Mantineam Epaminondas non cum quadam miseratione delectat? qui studium in legendo non erectum Themistocli fuga redituque retinetur? etenim ordo ipse annalium mediocriter nos retinet quasi enumeratione fastorum at viri saepe excellentis ancipites variique casus habent admirationem, exspectationem, laetitiam, molestiam, spem, timorem; si vero exitu notabili concluduntur, expletur animus iucundissima lectionis voluptate. quo mihi acciderit optatius, si in hac sententia fueris ut a continentibus tuis scriptis, in quibus perpetuam rerum gestarum historiam complecteris, secernas hanc quasi fabulam rerum eventorumque noim varios actus mutationesque et con
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓ meadignitate acstinendũ puta scis meã fortunã
nescio qͦmͦ facile obtͤctatores inuenire ñ meo ꝙ.
me hercłe m̾ito s qnͣti id refert si tñ fato nescio
qͦaccidit si qͥ forte suerit qͥ nr̃e dignitaa ob ẽẽ
uelit. peto ate ut tuã c̃suetudinẽ: libalitatẽ in
me absente cdefñdendo mͥ p̃stes litt̾as ad senatũ

Expanded text:
ndum puta. scis meam fortunam nescio quo modo facile obtrectatores invenire non meo quidem me hercules merito, sed quanti id refert, si tamen fato nescio qua accidit? si qui forte fuerit qui nostrae dignitati obesse velit, peto a te ut tuam consuetudinem et liberalitatem in me absente defendendo mihi praestes. Litteras ad senatum
Abbreviated transcription (Latin):
ħ nͥ oĩa. expugnosim supplicatões ñ de c̾nũt᷑
longe alia ẽ ditiõe ego sũ accet̾i ĩ ꝑatores. go
pꝰ supplicõnes mͥ decretas in dalmatiã ꝑfectꝰ
sũ sex oppida in oppugnando cepi imũ hoc
cic̃o oppidũ captũ & bellũ c̃fectũ relĩ qre sũ
coaetꝰ. Eͣre te rogo si rogo si opꝰ erit ad cesi¬
rem meã causã agas meq tͥ ĩ õs partis
de fũ dñdũ putes ħ existimans neminẽ te
eẽ offitia ñ mairor. Cognoui enĩ te gͣassimũ

Expanded text:
supplicationes non decernuntur, longe alia condicione ego sum ac ceteri imperatores ego post supplicationes mihi decretas in Dalmatiam profectus sum; sex oppida vi oppugnando cepi; unum hocCicero, oppidum captum et bellum confectum is relinquere sum coactus. qua re te rogo, si opus erit, ad Caesarem meam causam agas meque tibi in omnis partis defendendum putes, hoc existimans, neminem te esse officia non miror; cogno
Abbreviated transcription (Latin):
c̃am diligñtiam auetoritatẽ meã q̃ sit acta
q̃q agant᷑ domesticoꝵ tͥ litt̾is de clarari pu¬
to. De me sic existimes ac tͥ ꝑsuadeas uehe¬
m̃t̾ uelĩ ñ me repentina aliqͣ uoluntate.
aut fortuito ad tuã amplitudinẽ meis osfitis
ãplectñdã incidisse s ut pͥmũ forũ atig̾im
spectasse seꝑ̃ ut tͥ possẽ ꝙͣ maximoͤ ẽẽ c̃iũctꝰ
Q qͥdem extꝑe memoria teneo neq meã tͥ
obsuantiã neq mͥ tuã sũmã beniuolñtiã
ac lib̾a litatẽ cle suisse si q̃ int̾cid̾unt ñtã re¬

Expanded text:
curam, diligentiam, auctoritatem meam. quae sint acta quaeque agantur, domesticorum tibi litteris declarari puto. de me sic existimes ac tibi persuadeas vehementer velim, non me repentina aliqua voluntate aut fortuito ad tuam amplitudinem meis officiis amplectendam incidisse, sed, ut primum forum attigerim, spectasse semper, ut tibi possem quam maxime esse coniunctus. quo quidem ex tempore memoria teneo neque meam tibi observantiam neque mihi tuam summam benevolentiam ac liberalitatem defuisse. si quae incid
Abbreviated transcription (Latin):
hostiam fructib censuert̃. Tom si ẽ. ceres
agerendo ita enĩ dicebas t̾ra ipsa dea ẽ.
⁊ ita habetur. Que ẽ enĩ alia tellus int̾ra
mat̾. etiã quẽ neptunũ ẽẽ dicebas : Gͦ ⁊
flumina ⁊ fontes. Itaq ⁊ fontis delubr̃
marso excorsi sc̃a dedicauit. ⁊ ĩ augitre
p̃catione tibunũ. spinonẽ. a nemonẽ. no¬
dinũ. alia ꝓpinquoꝵ fluminũ noĩa ui¬
demꝰ. Gͦ hoc aut in inmẽsũ serpet. aut
nicħ. hoꝵ recipiemꝰ. nec illa ĩfinita rõ
ẽ. Dicamꝰ gͥ balbe oportet contra illos ⁊¬

Expanded text:
hostiam fluctibus consuerunt. Iam si est Ceres hostiam fluctibus consuerunt. Iam si est Ceres a gerendo ita enim dicebas, terra ipsa dea est et ita habetur; quae est enim alia Tellus; sin terra, mare etiam, quem Neptunum esse dicebas; ergo et flumina et fontes. itaque et Fontis delubrum Masso ex Corsica dedicavit, et in augurum precatione Tiberinum Spinonem Anemonem Nodinum alia propinquorum fluminum nomina videmus. Ergo hoc aut in inmensum serpet, aut nihil horum recipiemus; nec illa infinita ratio est. Dicam
Abbreviated transcription (Latin):
quid̃ sanctiꝰ a labandum colunt. a quo ẽ.
urbs illa condita. ꝙͣ quẽquã nobiliũ de¬
oꝵ. Apuo quos in urbane stratonicꝰ. ut
multa cũ qͥdam ei molestꝰ alabandum
deum ẽẽ. confirmaret herculem negaret:
gͦ inqͥt mͥ alabandꝰ. tͥ hercules sit uitus
Illa a̾ balbe q̃ tu a celo astrisq ducebas.
quam longe serpant non uides solẽ dñ
ẽe. lunãq qͦꝵ alt̾m appollinẽ gͥci alt̾am
dianam putant. Qd̃ si luna dea ẽ. gͦ ⁊̃ lu¬
cifer cet̾eq eͥrantes nu̾m deoꝵ obtinebũt.
gͥ etiam in errantes. Cur autẽ arcus sp̃es ñ
indeoꝵ numero reponatur: Est eñi pulcher
thaumante dr̃ ẽẽ nata. Cuiꝰ si diuina nat᷑a
ẽ. qͥd facies nubib : artꝰ enĩ ipse e nubib
efficit᷑ qͦdam mͦ coloratus. qͣꝵ una etiam
centauros peꝑisse dr̃. Qdͦ si nubes retuleris :¬
indeos referende certe erunt tẽpestates.
quid̃ duces mare ĩ gredientes ĩmolare

Expanded text:
quidem sanctius Alabandum colunt, a quo est quidem sanctius Alabandum colunt, a quo est urbs illa condita, quam quemquam nobilium deorum; apud quos non inurbane Stratonicus ut multa, cum quidam ei molestus Alabandum deum esse confirmaret Herculem negaret, "ergo" inquit "mihi Alabandus tibi Hercules sit iratus". Illa autem Balbe, quae tu a caelo astrisque ducebas, quam longe serpant non vides: solem deum esse lunamque, quorum alterum Apollinem Graeci alteram Dianam putant. quod si luna dea est, ergo etiam Lucifer ceteraeque errantes numerum deorum optinebunt; igitur etiam inerrantes. cur autem arqui species non in deorum numero reponatur; est enim pulcher Thaumante dicitur esse nata. cuius si divina natura est, quid facies nubibus; arcus enim ipse e nubibus efficitur quodam modo coloratis; quarum una etiam Centauros peperisse dicitur. quod si nubes rettuleris in deos, referendae certe erunt tempestates, quidem duces mare ingredientes inmolare
Abbreviated transcription (Latin):
S illud nom̃ uct̾um lit̾tas usitaciꝰ. Qͥ si di
non sunt uereor qͥd agat ino. hec eñi oĩa
ex eod̾ fonte fluxerunt. An amphiaraus
erit deus. ⁊trofoniꝰ : Hr̃i quid̃ publican
cũ ẽẽnt agri in boetia deoꝵ ĩmortaliũ
excepti lege censoria negabant ĩmorta¬
lis eẽ ullos qͥ aliqñ hoĩes fuissent. S si
sunt hi dii ẽ. certe eratheus cuiꝰ athenis
⁊ delubrum uidimꝰ. ⁊ sacerdotẽ.ꝙ̃. si dm̃
facimꝰ qͥd aut decodro dubitare possumꝰ.
aut decet̾is. qui pugnantes ꝓ pat̾e lib̾tate
cecid̾unt: Qd̾ si ꝓbabile ñ est: ne illa qͥd̾
suꝑiorꝰ. uñ ħ manant ꝓbanda sunt. atq
implerisq ciuitatib intelligi pot̃ augen¬
culum adiret optimꝰ quisq uiroꝵ forcũi
memoriam honore deoꝵ ĩmortaliũ conse¬
cratam. obeam eñi ipsam causam erecthe¬
us athenis filie eque eiꝰ innumero deoꝵ
sunt. Itẽq leonaticũ ẽ. delubrũ athenis.
qd̃ leocorion nominatur Alabandenses

Expanded text:
 illud nomen veterum litteris usitatius? qui si di non sunt, vereor quid agat Ino; haec enim omnia ex eodem fonte fluxerunt. An Amphiaraus erit deus et Trophonius? nostri quidem publicani, cum essent agri in Boeotia deorum inmortalium excepti lege censoria, negabant immortalis esse ullos qui aliquando homines fuissent. sed si sunt i di, est certe Erectheus, cuius Athenis et delubrum vidimus et sacerdotem. quem si deum facimus, quid aut de Codro dubitare possumus aut de ceteris qui pugnantes pro patriae libertate ceciderunt? quod si probabile non est, ne illa quidem superiora unde haec manant probanda sunt. Atque in plerisque civitatibus intellegi potest augenculum adiret optimus quisque, virorum fortium memoriam honore deorum immortalium consecratam. ob eam enim ipsam causam Erectheus Athenis filiaeque eius in numero deorum sunt, itemque Leonaticum est delubrum Athenis quod lewko/rion nominatur. Alabandenses
Abbreviated transcription (Latin):
conugẽ cepit sͥ. Uidetur ne sũma imꝓbi¬
tate usus ñ sine suma ẽẽ racione. Hec uͦ sce¬
na solũ referta ẽ. his celerib. s multo uita
cõmunis pene maiorib. Sentit domꝰ uniꝰ
cuiꝰq. sentit foꝵ. sentit curia. campus. sq¬
cii. ꝓ uĩcie ut quẽ ad modũ racione recte fiat.
lam oĩo nob̾ adiis ĩ mortalib datam ẽẽ
racionẽ. quã tanta cũ ꝑuitie datã tt us¬
nũ egrotis qr ꝓ dest raro. nocet sepissime.
melĩ ẽ. ñ adhib̾e om̃io quã spe dubie sa¬
lutis ĩ aꝑtam ꝑniciẽ ĩ currere. sic haut
scio an meliꝰ fuerit humano gn̾i motũ
istũ celerẽ cogitationis. acumen. sollerciã.
quã racionẽ. uocamꝰ. qm̃ ꝑestifera sit imii

Expanded text:
coniugem cepit sibi. videturne summa inprobiconiugem cepit sibi. videturne summa inprobitate usus non sine summa esse ratione? Nec vero scaena solum referta est his sceleribus sed multo vita communis paene maioribus. sentit domus unius cuiusque sentit forum, sentit curia campus socii provinciae, ut quem ad modum ratione recte fiat lam omnino nobis a dis immortalibus datam esse rationem quam tanta cum pernicie datam. ut vinum aegrotis, quia prodest raro nocet saepissime, melius est non adhibere omnino quam spe dubiae salutis in apertam perniciem incurrere, sic haud scio an melius fuerit humano generi motum istum celerem cogitationis acumen sollertiam, quam rationem vocamus, quoniam pestifera sit m
Abbreviated transcription (Latin):
ens pꝰ quã pat̾ appropinqͣt. iãq pene
ut conp̾hendatur parat puerũ int̾ea.
obtruncat. mẽbraq articulatĩ diuidit.
ꝑque agros passim disꝑgit corpꝰ id ea gm̃
ut dũ nati dissipatos artꝰ captaret. parens
sic ne ro quid̃ defuit. Qͥd ille funestas epulas
fr̃i conparans. Non ne u̾sat huc et ilut cogi¬
tacione ronẽ÷ maior mͥ moles. maiꝰ miscẽd̾¬
ẽ. malũ qͥ illiꝰ acerbum cor contundã: ⁊ ꝯpͥ¬
con ingẽ alexe instuprũ de qͦ recte ⁊ uerissi¬
me loqͥtur atreus qd̃ re insũma sũmũ ẽẽ ar¬
bitror ꝑiculũ. matres coinqͥnari. regiã cõ¬
taminari stirpẽ. ad nusceri genꝰ. At id ipsũ
quam callide. qͥ regnũ adut̾tio q̃reret. Addo
inqͥt huc qd̃ mͥ portento celestiũ pat̃ ꝓdigiũ
misit regni stabilimen mel agnũ uiter pe¬
cudes aurea clarum coma. quẽ dant hyestẽ
clepere ausũ eẽ eregia aqua inre aduitric̃ẽ

Expanded text:
ens, postquam pater adpropinquat iamque paene ens, postquam pater adpropinquat iamque paene ut conprehendatur parat, puerum interea obtruncat membraque articulatim dividit perque agros passim dispergit corpus: id ea gratia ut, dum nati dissipatos artus captaret parens, sic ne ratio quidem defuit. Quid ille funestas epulas fratri conparans nonne versat huc et illuc cogitatione rationem: maior mihi moles, maius miscendumst malum, qui illius acerbum cor contundam et conprconiugem inlexe in stuprum, de quo recte et verissume loquitur Atreus: quod re in summa summum esse arbitror periclum, matres coinquinari regias, contaminari stirpem, admisceri genus. at id ipsum quam callide, qui regnum adulterio quaereret: addo" inquit "huc, quod mihi portento caelestum pater prodigium misit, regni stabilimen mei, agnum inter pecudes aurea clarum coma quondam Thyestem clepere ausum esse e regia, a qua in re adiutricem