comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
laboriosis exercitatioĩbꝰ et dolor inter¬
currit. Nõ nũqͣ impellũtur ferũt᷑ abiti¬
untur cadũt et ipse labor qi callu que¬
dam obducit dolori. Militia uero ura
dico nõspartiatatu quoꝵ procedit ad
modu ad tibiam nec adhibetꝰ ulla sine
anapestis pedibus hortatio nrĩ exercitꝰ
primu unde nomen habeãt uides. Deĩde
quil abor et quantus agnis ferre plus di¬
idiati mensis cibaria ferre siquid ad
usum uelint ferre uallu. Nam scutum
gladiu galeam in hone̾ nrĩ milites nõ
plus nuatit ꝙͣ humeros laçertos manui
arma ein menbra milites esse dicũt q̃
quide ita gerũtur apte ut siusiis foret
Abiectis oneribꝰ expeditis armis ut mẽ¬
bris pugnare possint Quid exercitatio
legionu quiq ille cursus cõcursus cla¬
nor quãti laboris est. Ex hoc ille auĩs
ĩpreliis paratus ad uulna addue par
asõ mexercitatu milite mulier uide¬

Expanded text:
laboriosis exercitationibus et dolor interlaboriosis exercitationibus et dolor intercurrit non numquam, inpelluntur feriuntur abiciuntur cadunt, et ipse labor quasi callum quoddam obducit dolori. Militiam vero—nostram dico, non Spartiatarum, quorum procedit ad modum acies ac tibiam, nec adhibetur ulla sine anapaestis pedibus hortatio—, nostri exercitus primum unde nomen habeant, vides; deinde qui labor, quantus agminis: ferre plus dimidiati mensis cibaria, ferre, si quid ad usum velint, ferre vallum nam scutum gladium galeam in onere nostri milites non plus numerant quam umeros lacertos manus: arma enim membra militis esse dicunt; quae quidem ita geruntur apte, ut, si usus fuerit, abiectis oneribus expeditis armis ut membris pugnare possint. quid? exercitatio legionum, quid? ille cursus concursus clamor quanti laboris est! ex hoc ille animus in proeliis paratus ad volnera. adduc pari animo inexercitatum militem: mulier vide
Abbreviated transcription (Latin):
quoꝵ copiosior est lingua ꝙͣ nra uno no¬
mine appellant.Itam industrios hoiẽs
illi studiosos uł potius amãtes dolole res
appellant nos cõmocduis laboriosos ali¬
ud est ein laboraxe aliud dolere O. uer¬
bor mops interdu quibꝰ abundare te
semꝑputas gretia Aliud mꝙy est dolere
aluid laboxare. Cum ein uarices secibãt᷑
S. mario dolebat cuestu magno duce¬
b̾at agm laborabat. Est inter hec tũ que
dam Timilitudo Consuctudo em labor
perpessione doloꝵ efficit faciliore. Itam
illi qui gretie forma reru publicaru
declerũt corpora uiuenu firmari laboẽ
uoluerũt. Quid spartiate etia ĩ feminas
transtulerũt que ceteris ĩ urbibꝰ molis¬
simo cultu parientu umbris occulũtur
Illi aute uoluerũt ihil hoꝵ simile esse
apud lacenas uirgines quibꝰ magis pale¬
stra eurota solpisluis labor militia in
studio est ꝙͣ fertilitas barbara Ergohis

Expanded text:
quorum copiosior est lingua quam nostra, uno noquorum copiosior est lingua quam nostra, uno nomine appellant. itaque industrios homines illi studiosos vel potius amantis doloris appellant, nos commodius laboriosos: aliud est enim laborare, aliud dolere. o verborum inops interdum, quibus abundare te semper putas, Graecia! aliud, inquam, est dolere, aliud laborare. cum varices secabantur C. Mario, dolebat; cum aestu magno ducebat agmen, laborabat. est inter haec quaedam tamen similitudo: consuetudo enim laborum perpessionem dolorum efficit faciliorem. itaque illi, qui Graeciae formam rerum publicarum dederunt, corpora iuvenum firmari labore voluerunt; quod Spartiatae etiam in feminas transtulerunt, quae ceteris in urbibus mollissimo cultu parietum umbris occuluntur. illi autem voluerunt nihil horum simile esse a/pud Lacaenas vi/rgines, Quibus ma/gis palaestra Euro/ta sol pulvi/s labor Mili/tia in studio est qua/m fertilitas ba/rbara. ergo his
Abbreviated transcription (Latin):
euis noiẽ gloriosi sum  Pũgit dolor uł
fodiat safie simidus es dad iugulu sin
tectus uulcanis armis idest fortitudiẽ
resiste. hec ei te insi ita faties custos di¬
guitatis relinquet et deseret. Cretũ Qdẽ
ꝗflide suĩa ut pocte ferũt. Itemq ligur¬
gi laboribꝰ erudĩt inuẽtute uen indo
currendo esuriando sitiendo algendo
estuando.Sparte uero pueri acl arã
sic uerberibꝰ accipiũtur ut młtus euis¬
ceribꝰ sanguis exeat. Nounũꝙͣ etia ut
cu ibi esses audiebam ad necem quoꝵ
nõ mõ nemo exclamauit unꝙͣ s ne m¬
gemuit quide ergo hoc pueri possũt
fliri nõ poterũt et mosualet rõ nõ ua¬
lebit.Interest aliquid inter laborez et
dolorem sũt fintima ꝯmĩno. set tũ cdi¬
ffert aliquid. labor est functio quedã uł
animi uł corporis grauloris operis uł
muneris. Dolor aute motus asperi ĩcor¬
pore alienus a sensibꝰ. hec duo greci illi

Expanded text:
eius nomine gloriosi sumus? pungit dolor, vel eius nomine gloriosi sumus? pungit dolor, vel fodiat sane: si nudus es, da iugulum; sin tectus Volcaniis armis, id est fortitudine, resiste; haec enim te, nisi ita facies, custos dignitatis relinquet et deseret. Cretum quidequidem sententia, ut poëtae ferunt, itemque Lycurgi laboribus erudiunt iuventutem, venando currendo, esuriendo sitiendo, algendo aestuando. Spartae vero pueri ad aram sic verberibus accipiuntur, ut multus e visceribus sanguis exeat, non numquam etiam, ut, cum ibi essem, audiebam, ad necem; quorum non modo nemo exclamavit umquam, sed ne ingemuit quidem. quid ergo? hoc pueri possunt, viri non poterunt? et mos valet, ratio non valebit? Interest aliquid inter laborem et dolorem. sunt finitima omnino, sed tamen differt aliquid. labor est functio quaedam vel animi vel corporis gravioris operis et muneris, dolor autem motus asper in corpore alienus a sensibus. haec duo Graeci illi,
Abbreviated transcription (Latin):
quo mõ respõdebis. Afflictus ne et iacẽs
et lamẽtabili uoce deplorans audiens o
uiru forte teuero ita affectu ne uĩru
quide quẽdam dixerit Amittenda igiꝰ
fortitucdo est aut sepeliendus dolor. Etq¬
dem scis igitur siquide de coriithiis tu¬
is amiserisꝰ posse Habere te reliqua sup
pellectile saluam. Uixtute aute si una¬
una confessus eris te nõ hrẽ nulla te eẽ
habitura Nuzigitur forte uiru num
magno aiõ mu Patiẽtem nu graue nũ
humana cõteniuẽte potes dicere aut ph¬
ilotecam illũ. D. te eni malo discere. sl:
certe nõ fortis qui iacet ĩ lecto hũicdo q
eiulatu questu genitu fremitibꝰ rsona¬
do multu flebiles uoces refert. M. nõ
ergo dolorez dolorez esse nego cur eniz
for̾titudo desideraretur. s eu opprimi
dico patiẽtia. si mõ est aliqua patĩa sinł¬
la est quid erornamꝰ ph̾yam azt quid

Expanded text:
Quomodo respondebis afflictusne et iacens Quomodo respondebis afflictusne et iacens et lamentabili uoce deplorans audieris 'O uirum fortem'; te uero ita affectum ne uirum quidem quisquam dixerit. Amittenda igitur fortitudo est aut sepeliendus dolor. Et quid scis igitur, si quid de Corinthiis tuis amiseris, posspellectilem salvam, virtutem autem si unam a unam confessus eris te non habere, nullam esse te habiturum? num igitur fortem virum, num magno animo, num patientem, num gravem, num humana contemnentem potes dicere aut Philoctetam illum—? a te enim malo discedere, sed ille certe non fortis, qui iacet in tecto u/mido, Quod e/iulatu, que/stu, gemitu, fre/mitibus Resona/ndo mutum fle/bilis voce/s refert. non ego dolorem dolorem esse nego—cur enim fortitudo desideraretur?—sed eum opprimi dico patientia, si modo est aliqua patientia; si nulla est, quid exornamus philosophiam aut quid
Abbreviated transcription (Latin):
amplectim᷑ ut omĩa preterea que bona
corporis et fortune putant ꝑ exigua &
minuta uicleantur n malu quid ullũ
n si ĩ unu locu collata sũt omiã cũ tur¬
pitudinis malo cõparanda Et siut ĩtio
cõcessisti turpitudo penus est ꝙͣ dolor. N
est plane dolor naz dum tibi turpe ndig
uiro iucletur gemere hanelare lamẽtare
frangi debilitAri dolere tu honestas tũ
digititas tu decus aderit cũq mea ĩtu¬
ent te cõtinebis Cedet profecto uirtuti
dolor et animi ĩductioẽ languescẽt. Aut
em nulla uirtus est aut contemnẽdus ẽ
dolor. Prudẽtiam ne uis esse sine qua ne¬
ĩtelligi quod ulla uirtus potest Quid erge
ea patietur nete quicꝙͣ facere nihil proᷤ¬
fieiscente et laborante. An temperãtia
loris enuntiãte cõmissa prodente cõscios
multa offitia relinquẽte. Quid fortitu¬
dimi coĩtibꝰ q eĩus magnitudim animig
uitati patiẽtie reꝵ humanaꝵ despitiẽtie

Expanded text:
amplectimamplectimexigua et minuta videantur, igitur ne malum quidem ullum, nec si in unum locum conlata omnia sint, cum turpitudinis malo comparanda. quare si, ut initio concessisti, turpitudo peius est quam dolor, nihil est plane dolor. nam dum tibi turpe nec dignum viro videbitur gemere, eiulare, lamentari, frangi, debilitari dolore, dum honestas, dum dignitas, dum decus aderit, tuque in ea intuens te continebis, cedet profecto virtuti dolor et animi inductione languescet. Aut enim nulla virtus est aut contemnendus omnis dolor. prudeintelligi quidem ulla uirtus potest? Quid ergo ea? Patieturne te quicquam facere nihil proficientem et laborantem? An temperantia loris enuntiante commissa, prodente conscios, multa officia relinquente? Quid fortitudini comitibusque eius magnitudini animi, grauitati, patientiae, rerum humanarum despicientiae?
Abbreviated transcription (Latin):
nõ esse nequitia desme me id docere
hoc doce. dolea nec ne doleam ihil
interesse. Nũ ꝙͣ quicꝙͣ inqt ad beate
uiuendu quide quod est ĩ una uixrtute
positum s est tñ reiitiendu. Cux asperu
est contra natura clifficile perpessu tͥste
durũ. Hec est copia uerboꝵ ꝙ om̃es uno
uerbo malu appellamꝰ id tot moĩs pos¬
se dicere. Diffifis tu mihi nõ tollis dolo¬
rem cũ dicis asperu contͣ natura uix
quoq ferri tollerariq possit. n mẽtiris
sedre succũbere nõ oportebat uerbisglo¬
riantem dum nł boñ insi quod honestũ
inhil malũ msi quod turpe. Optare hoc
quide ẽ nõ dolere. Illud et meluis et uexiꝰ
omĩa que natura aspernat in malis eẽ
que adsistat in bomis hoc posito et uer¬
bor concertatioẽ sublata tm̃tũ excellit
illud quod recte amplexant isti quocl
honestu quod rectil qđ decoꝵ appella¬
mus qđ idem interdu uirtutis nomiẽ

Expanded text:
non esse nequitiam; desine id me docere: non esse nequitiam; desine id me docere: hoc doce, doleam necne doleam, nihil interesse. numquam quicquam inquit ad beate quidem vivendum, quod est in una virtute positum; sed est tamen reiciendum. cur? asperum est, contra naturam, difficile perpessu, triste, durum. haec est copia verborum, quod omnes uno verbo malum appellamus, id tot modis posse dicere. definis tu mihi, non tollis dolorem, cum dicis asperum, contra naturam, vix quod ferri tolerarique possit; nec mentiris; sed re succumbere non oportebat verbis gloriantem. dum nihil bonum nisi quod honestum, nihil malum nisi quod turpe— optare hoc quidem est, non docere; illud et melius et verius, omnia quae natura aspernetur in malis esse, quae adsciscat, in bonis. hoc posito et verborum concertatione sublata tantum tamen excellet illud quod recte amplexantur isti, quod honestum, quod rectum, quod decorum appellamus, quod idem interdum virtutis nomine
Abbreviated transcription (Latin):
manis dicet esse Inalu meliocrem do¬
loxem ꝙ maximu dedecus. In ipõ em
dedecore mali inhal eẽ isi sequantur
dolores. Qus igitur epicuru sequitur
dolox cum hocꝰ ip̃m clicit sũmu malũ
esse clolorem quo dedecus mauis a phye
nullũ expecto. Qx mihi satis cdedisti cũ
respondisti mauis tib inderi malum
declecus ꝙͣ dolore. Hoc ip̃m eni si te¬
nebis intelliges ꝙͣ sit obsistendũ do¬
lori Nectamꝰ querendu est dolor ma¬
lu ne sit ꝙͣ firmãdus auis ad dolorẽ
ferendum. Concludũt ratiũculus sto¬
yci cur nõ sit malu qiͣ de uerbo non
dere laboretur. Quid me decipis ceno
na cu id quod mihi horribile uide¬
tur tu oĩo malu negas esse capior eł
strre cupio quõ id qlod ego miserri¬
mu existime ne malu quide sit mb
ẽ inquit malu nsi quod turpe ac uiti¬
osu est ad meptias redis illlidem qł
me angebat nõ eximis Scio dolorem

Expanded text:
maius dicet esse malum mediocrem domaius dicet esse malum mediocrem dolorem quam maxumum dedecus; in ipso enim dedecore mali nihil esse, nisi sequantur dolores. quis igitur Epicurum sequitur dolor, cum hoc ipsum dicit, summum malum esse dolorem? quo dedecus maius a philosopho nullum expecto. quare satis mihi dedisti, cum respondisti maius tibi videri malum dedecus quam dolorem. hoc ipsum enim si tenebis, intelleges quam sit obsistendum dolori; nec tam quaerendum est, dolor malumne sit, quam firmandus animus ad dolorem ferendum. Concludunt ratiunculas Stoici, cur non sit malum; quasi de verbo, non de re laboretur. quid me decipis, Zeno? nam cum id, quod mihi horribile videtur, tu omnino malum negas esse, capior et scire cupio, quo modo id, quod ego miserrimum existimem, ne malum quidem sit. nihil est inquit malum nisi quod turpe atque vitiosum est. ad ineptias redis; illud enim, quod me angebat, non eximis. scio dolorem
Abbreviated transcription (Latin):
acd a maui hanc qiͣ sisem declamatione
studiose equide utor nostris poetis s si¬
cubi illi defecerint uerti eni multa degre¬
cis nequo ornamento in hocgenere ais¬
putationis careret latina or̃o. S uide ne
poete quid mali afferant lamẽtantes ĩ¬
ducũt fortissiõs uiros. Aoliũt aiõs uros
ita sũt demde dulces ut nõ legantur m
set etiam ediscantur. Sic acd nfalam do¬
mesticam disciplina uitamq umbra¬
tilem et delicatam cũ accessetint etiam
poete neruos omẽs uirtutis ellidũt. Rec¬
te igitura platone dũct exea ciuitate
qua finxit illecu optinos uiros et op¬
timu rei.pu ͤ statum exquireret. At uõ
nos docti scilicet a gretia hoc et a pueri¬
tia legimꝰ et discutius et hanc eruditio¬
nem Nberalem et cloctrinam putamus
dicerent. Attu adolescens cu idtibi pa¬
ulo ante dixisses uideri xogatus ⁊ mest̃¬
fnĩa destitisti Rogo hoc idem epycuru

Expanded text:
am adamavi hanc quasi senilem declamationem, am adamavi hanc quasi senilem declamationem, studiose equidem utor nostris poëtis; sed sicubi illi defecerunt—verti enim multa de Graecis, ne quo ornamento in hoc genere disputationis careret Latina oratio. Sed videsne, poëtae quid mali adferant? lamentantis inducunt fortissimos viros, molliunt animos nostros, ita sunt deinde dulces, ut non legantur modo, sed etiam ediscantur. sic ad malam domesticam disciplinam vitamque umbratilem et delicatam cum accesserunt etiam poëtae, nervos omnis virtutis elidunt. recte igitur a Platone eiciuntur ex ea civitate, quam finxit ille, cum optimos mores et optimum rei p. statum exquireret. at vero nos, docti scilicet a Graecia, haec et a pueritia legimus ediscimus, hanc eruditionem liberalem et doctrinam putamus. malum dolorem dicerent. at tu, adulescens, cum id tibi paulo ante dixisses videri, rogatus a me, etisententia destitisti. roga hoc idem Epicurum:
Abbreviated transcription (Latin):
excipio anxias amore mortis tͥminũ
inquirens mali. S longe aleto nuie asp¬
ellor Ioruis atq hec uetustas seclis glo¬
merata horrielis luctifica clades uostro
inf̾ixa est corpori. Equo liquate solis ar¬
dore excidũt gutte que saxa assidue ĩ¬
stillant caucasi. Uixe igitur posse uide¬
mur ita affectu nõ infłeru dicere .D. et
sihũc miseru certe dolore malu. M.tu
quidez adhuc meam causaz agis s hec
mod uidero . D. interea unde isti uersus
nõ enim agnosco. M. dicam hercle et¬
enim recte requiris. Uicdesne abuncdaẽ
me otĩo . D. quiedtu fiusti sepe credo cum
athenis esses inscolis ph̾yoꝵ D. uero ac
libenter quid aĩaduertebas igit᷑ et sitũ
nemo erat admodu copiosus. Uerũ tũ
uersus ab his adinisceri oroi ac młtos
quidem a dyonisio stoyco. D. probe dicis
s ista quasi dictata nullo dilectu nulla
elegantia phylonr̃ et propriu et lectũ
poema et Ioco adiũgebat. Itam postꝙꝓ¬

Expanded text:
excipio a/nxias Amo/re mortis te/rminum excipio a/nxias Amo/re mortis te/rminum anquire/ns mali; Sed lo/nge a leto nu/mine aspello/r Iovis, Atque hae/c vetusta, sae/clis glomerata ho/rridis, Lucti/fica clades no/stro infixa est co/rpori; E quo/ liquatae so/lis ardore e/xcidunt Guttae/, quae saxa adsi/due instillant Cau/casi.” vix igitur posse videmur ita adfectum non miserum dicere et, si nunc miserum, certe dolorem malum. Tu quidem adhuc meam causam agis, sed hoc mox videro; interea, unde isti versus? non enim adgnosco. Dicam hercle; etenim recte requiris. videsne abundare me otio? Quid tum? Fuisti saepe, credo, cum Athenis esses, in scholis philosophorum. Vero, ac libenter quidem. Animadvertebas igitur, etsi tum nemo erat admodum copiosus, verum tamen versus ab is admisceri orationi. Ac multos quidem a Dionysio Stoico. Probe dicis. sed is quasi dictata, nullo dilectu, nulla elegantia: Philo et †proprium nrt et lecta poëmata et loco adiungebat. itaque postqu
Abbreviated transcription (Latin):
nu soboles sotia nostri sanguinis ge¬
nerata celo aspicit e religatu aspis
uĩctu q saxis nauem ut Horrisono
freto Noctem pauentes timidi adne¬
tunt naute. Saturnus mesic ĩfixit
sic Iupiter. Iouisq nume mulciberi
adscium manus. hos ille cuneos fa¬
brica crudeli inferens perrupit ar¬
tes qua miser solertia transuerbera¬
tus castru ħ fiñaru ĩcolo. Iam tertio
me quoꝙ funesto die tristi aduola¬
tu adũcis lacerans unguibꝰ iomis
sateles pastu dilamat feto. tu iecore
opimo fracta et satiata affatum Clã¬
gorem fundit uastumi et sublime ad¬
uolans pennata caucda nrũ aduo¬
lat sanguine Cum uero acdesum in¬
flatu renouatu est iecur tum rursu
tetros auida se ad pastus refert. Sic
hunc custodem mesti cruciatus alo
Qui me perhenni uiuu fedat iẜia
Namq ut uidetis uinclis constrict
iouis arcere nequeo dir̃a uolucrer
apectore. Sic me ipẽ uiduus pestes

Expanded text:
/num suboles, so/cia nostri sa/nguinis, Ge/num suboles, so/cia nostri sa/nguinis, Genera/ta Caelo, aspi/cite religatum a/speris Vinctu/mque saxis, na/vem ut horrisono/ freto Nocte/m paventes ti/midi adnectunt na/vitae. Satu/rnius me si/c infixit Iu/ppiter, Iovi/sque numen Mu/lciberi adscivi/t manus. Hos i/lle cuneos fa/brica crudeli i/nserens Perru/pit artus; qua/ miser solle/rtia Transve/rberatus ca/strum hoc Furiarum i/ncolo. Iam te/rtio me quo/que funesto/ die Tristi a/dvolatu adu/ncis lacerans u/nguibus Iovi/s satelles pa/stu dilania/t fero. Tum ie/core opimo fa/rta et satiata a/dfatim Clango/rem fundit va/stum et sublime a/volans Pinna/ta cauda no/strum adulat sa/nguinem. Cum ve/ro adesum infla/tu renovatu/mst iecur, Tum ru/rsum taetros a/vida se ad pastu/s refert. Sic ha/nc custodem mae/sti cruciatu/s alo, Quae me/ perenni vi/vum foedat mi/seria. Namque, u/t videtis, vi/nclis constrictu/s Iovis Arce/re nequeo di/ram volucrem a pe/ctore. Sic me i/pse viduus pe/stes
Abbreviated transcription (Latin):
trices manꝰ o pectora o terga o lacer¬
leo. frendens efflasut grauiter extrem¬
um alitum. hec dexti alerna tetram
mactatam exerta placauit hec bicor¬
porem afflixit matiu erymanthiam
hec uastificam abiecit beluam. Hec et
tartarea tenebrica abstractu plaga
Tricipitem eduxit ydra generatu ca¬
nem hec interemit tortu multiplicabli
draconem auriferam obtutu asseruã¬
tem arborem. Multa alia uictrix nrã
lustrauit manus. Nec quiscͣͣ e nostris
spolia cepit laudibꝰ. Possumꝰ ne nos
contemnere dolorem cu ipsu hercu¬
lem tam intolleranter dolere ideaꝰ
Ueniat exchilus nõ poeta solu set
etiam pytagoreus. sic enim accepimꝰ
quomodofert apud eum promethe¬
us dolorem quem excepit obfurtu
lenniu. Unde ignis lucet mortalibꝰ
clam diuisus eũ prometheus doctus
clepsisse dolo penasq ioui fato expedi¬
sse. Sũmo hal igitur penas pencdens
affidus ad caucasum dicit hec tita¬

Expanded text:
trice/s manus, O pe/ctora, o terga, o/ lacertrice/s manus, O pe/ctora, o terga, o/ lacerleo Frende/ns efflavit gra/viter extremum ha/litum? Haec de/xtra Lernam tae/tra mactata e/xcetra Paca/vit? haec bico/rporem adflixi/t manum? Eryma/nthiam haec vasti/ficam abiecit be/luam? Haec e/ Tartarea te/nebrica abstractu/m plaga Trici/pitem eduxit Hy/dra generatu/m canem? Haec i/nteremit to/rtu multiplica/bili Draco/nem auriferam optu/tu adservantem a/rborem? Multa a/lia victrix no/stra lustravi/t manus, Nec qui/squam e nostris spo/lia cepit lau/dibus.” Possumusne nos contemnere dolorem, cum ipsum Herculem tam intoleranter dolere videamus? Veniat Aeschylus, non poëta solum, sed etiam Pythagoreus; sic enim accepimus. quo modo fert apud eum Prometheus dolorem, quem excipit ob furtum Lemnium, Unde i/gnis cluet morta/libus clam Divi/sus; eum doctu/s Prometheus Clepsi/sse dolo poena/sque Iovi Fato e/xpendisse supre/mo? has igitur poenas pendens adfixus ad Caucasum dicit haec: “Tita
Abbreviated transcription (Latin):
Dostilis dextra nõterra edita moles
gigantu. nõbiformato ĩ specu cẽtaur
ictus corpori infixit meo No graia uis
non barbara ulla ĩmanitas nd seua ter¬
ris gens religata ultimis Quas ꝑagrans
undiq omne hinc ferritate exp̾uli s
femina uir feminea interimor manu
Onate uere hoc nomen usurpas pri
ire me occidente mrĩs superet pietas
huc arripe ad me manibꝰ abstracta
piis.Iam ceruam me ne u illa potiore
butes. perge aude nate illacriia prĩs
bestibus Misere gentes nras flebut mi¬
serias heu uirgiifalez me ore ploratum
edere quẽ uidlit nemo ullo ingemiscẽ¬
tem malo sic efeminata uirtusꝰ afflicta
occidit Acçede nate assiste mixandu
aspice euis ceratu corpus laceratum
pris. Uidete cuncti tuq celestiu sator
Iace obsecro n me uini coruscam ful¬
minis. Nũc nũc dolore axiferi torq̃nt
uertices. nũc serpit ardor. Oante uic¬

Expanded text:
hostilis de/xtra, non Terra e/dita Mole/s hostilis de/xtra, non Terra e/dita Mole/s Gigantum, no/n biformato i/mpetu Centau/rus ictus co/rpori inflixi/t meo, Non Gra/ia vis, non ba/rbara ulla inma/nitas, Non sae/va terris ge/ns relegata u/ltimis, Quas pe/ragrans undique o/mnem ecferitatem e/xpuli, Sed fe/minae vir fe/minea interimo/r manu. O na/te, vere hoc no/men usurpa/ patri, Ne me o/ccidentem ma/tris superet ca/ritas. Huc a/rripe ad me ma/nibus abstracta/m piis; Iam ce/rnam, mene an i/llam potiore/m putes. Perge, au/de, nate! inla/crima patris pe/stibus, Misere/re: gentes no/stras flebunt mi/serias. Heu, vi/rginalem me o/re ploratum e/dere, Quem vi/dit nemo ulli i/ngemescente/m malo! Ecfe/minata vi/rtus adflicta o/ccidit. Acce/de, nate, adsi/ste, miserandum a/spice Evi/sceratum co/rpus lacerati/ patris! Vide/te, cuncti, tu/que, caelestu/m sator, Iace, o/bsecro, in me vi/m coruscam fu/lminis! Nunc, nu/nc dolorum anxi/feri torquent ve/rtices, Nunc se/rpit ardor. o a/nte vic
Abbreviated transcription (Latin):
rino morsu uene iuscer ueneno im¬
bute tetros cruciatus cilerent. Itaex¬
clamat auxiliu expetens mori cũpi¬
ens heu qui salsis fluctibꝰ mandet m
ex sublimi uertice saxi Iam ia absu¬
mor conficit aiãm uis uulneris ulce¬
ris estus. difficile dictu idetur eũ nõ
in malo ẽẽ et magno quidem quiita
Clamare cogatur. S indeamꝰ. hercu¬
lem ip̃m quitu dolore frangebatur
cu ĩmortalitate ip̃a morte querebat
quas hic uoces apud sophode ĩtra¬
chinis edit cuicu deyauira sanguuẽ
centauri tinctan tumca indiussꝰ ĩhe¬
sissetq ea insceribꝰ ait ille. O multa
dictu grauia perpessu aspera que cõ¬
pore Et auelata atq aio pertuli Nec
mihi iunonis terror ĩpla tabilis. n
teri inherens morsu lacerat uiscera
Urgensq grauiter pulmone haurit
spfritu Iam decolorem sanguinem
oine esorbuit. Sic corpus Elacle
horribili absuntu eoctabuit ip̃e illi¬
gatus peste interimor textili. Hos nõ

Expanded text:
rino mo/rsu venae vi/scerum Vene/no inrino mo/rsu venae vi/scerum Vene/no inbutae tae/tros cruciatu/s cient. itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens; Heu, qui/ salsis flucti/bus mandet Me ex su/blimo verti/ce saxi! Iam iam a/bsumor; confi/cit animam Vis vo/lneris, ulceris ae/stus. difficile dictu videtur eum non in malo esse, et magno quidem, qui ita clamare cogatur. Sed videamus Herculem ipsum, qui tum dolore frangebatur, cum inmortalitatem ipsa morte quaerebat: quas hic voces apud Sophoclem in Trachiniis edit! cui cum Deianira sanguine Centauri tinctam tunicam induisset inhaesissetque ea visceribus, ait ille: “O mu/lta dictu gra/via, perpessu a/spera, Quae co/rpore exancla/ta atque animo pe/rtuli! Nec mi/hi Iunonis te/rror inplaca/bilis Nec /tere inhaerens mo/rsu lacerat vi/scera Urge/nsque graviter pu/lmonum haurit spi/ritus: Iam de/colorem sa/nguinem omnem exo/rbuit. Sic co/rpus clade horri/bili absumptum e/xtabuit, Ipse i/nligatus pe/ste interimor te/xtili. Hos no/n
Abbreviated transcription (Latin):
latidis tauro sierit dicet quã suaue
est. ꝙ hoc nõ curo. Suaue etiam anpa¬
rum est si nõ amaru. At id quidez illi
ipĩ qui dolorez malu esse negant nõ
solent dicere ciꝙͣ suaue eẽ crutiari
Asperum difficile odiosu contra na¬
tutam dicũt nec tñ malu hic qui so¬
lum hoc malu dicit et malor oiũz ex¬
tremu sapiente censet idsuaue dic¬
turu. Ego ate no postulo ut qͥolorez
curus uoluptatem. homo ut sis uolu¬
ptarius ille dixerit sane idem ĩpha¬
laridis tauro quod si ẽẽt ĩ lectulo ego
tantam uim non tribuo sapientie s
satis est ut letetur etiam nõ postulo:
tristis enim res est sine cdubio aspera
amara mimica nature ad patiendu
tolexandũq difficilis. Aspice philote¬
cam gui concedendu est gementi . ip̃z
enim herculem uiderat ĩ Reta magm¬
tudine doloru euilante. Nihil igit
hũc uiru sagite quas ab hercule ac¬
ceperat tuc consolabantur cuz e uipe¬

Expanded text:
laridis tauro si erit, dicet: quam suave laridis tauro si erit, dicet: quam suave est, quam hoc non curo! suave etiam? an parum est, si non amarum? at id quidem illi ipsi, qui dolorem malum esse negant, non solent dicere, cuiquam suave esse cruciari: asperum, difficile, odiosum, contra naturam dicunt, nec tamen malum. hic, qui solum hoc malum dicit et malorum omnium extremum, sapientem censet id suave dicturum. ego a te non postulo, ut dolorem us voluptatemptarius. ille dixerit sane idem in Phalaridis tauro, quod, si esset in lectulo; ego tantam vim non tribuo sapientiae contra satis est; ut laetetur etiam, non postulo. tristis enim res est sine dubio, aspera, amara, inimica naturae, ad patiendum tolerandumque difficilis. Aspice Philoctetam, cui concedendum est gementi; ipsum enim Herculem viderat in Oeta magnitudine dolorum eiulantem. nihil igitur hunc virum sagittae, quas ab Hercule acceperat, tum consolabantur, cum E vi/pe
Abbreviated transcription (Latin):
quod adipisci uelit cu dolore cor¬
poris qui edolorem sũmu malu sibi
esse persuaserit. Quã porro quis igno¬
minia ꝙͣ turpitũdine nõ ꝑtulerit
ut effugiat eolorem sid sũmum
malu ẽ decreuerit. Qus auter nõ
imiser nõ modo tũc cu premet᷑ sũmis
dolorib simhis est sũmu malũ. s et̃
cu sciet id sibi posse euenire. Et quis
est cui nõ possit ita fit ut omo nemo
possit eẽ beatus. Metrodorus quide¬
eu perfecte beatu putat cui corpus bñ
constitutu sit et exploratu possit esse¬
est iste cuiid explotatu possit ẽẽ. A¬
Epicurus uero eadicit ut mihi quide
risus captaxe uideatur. Affirmat eniz
quodam m loco siuratur sapiens sicru¬
tletur Expectas fortasse dudicat pa¬
tietur perfexet nõ succũbet. Magna
me hercule laus et eo ipõ per ques iura¬
ui hercule digna. set epicuro homini
aspero et cluro nõ est hoc satis. In pha¬

Expanded text:
quod adipisci cum dolore corquod adipisci cum dolore corporis velit, qui dolorem summum malum sibi esse persuaserit? quam porro quis ignominiam, quam turpitudinem non pertulerit, ut effugiat dolorem, si id summum malum esse decreverit? quis autem non miser non modo tunc, cum premetur summis doloribus, si in his est summum malum, sed etiam cum sciet id sibi posse evenire? et quis est, cui non possit? ita fit, ut omnino nemo esse possit beatus. Metrodorus quidem perfecte eum beatum putat, cui corpus bene constitutum sit et exploratum ita seest iste, cui id exploratum possit esse? Epicurus vero ea dicit, ut mihi quidem risus captare videatur. adfirmat enim quodam loco, si uratur sapiens, si crucietur—expectas fortasse, dum dicat: patietur, perferet, non succumbet; magna mehercule laus et eo ipso, per quem iuravi, Hercule, digna; sed Epicuro, homini aspero et duro, non est hoc satis: in Pha
Abbreviated transcription (Latin):
dolor .D. ita prorsus existimo. M. Qrͣ
Ne sit sane sũmu malu dolor. Omalu
certe est. M uides ne igitur quãtum
breuiter ad monitus de doloris terrõẽ
deieceris . D. iudeo plane set plus desi¬
dero. M. experiar sane set magna res
est aioq mihi opus ẽ non repugnante¬
D. habebis id quidem ut emz  heri fe¬
ci sic nũc ratione quo ea me cõduc
sequar . M. primu igitur de iibecilli¬
tate multoꝵ et de uariis disciplinis ꝑ
ritate et antiquitate socraticus arii¬
tippus nõ dubitauit sũmu malũ do¬
lorem dicere. De hme ad hanc enerua¬
tam muliebremq sinam satis docile
se epicurus prebuit. hũc post rhodius
dolore dux̃ mali. Ceteri preter. ceno¬
nem aristonem pyronem idemꝰ fere
quod modo tu .D. malu illud quidẽ
set alia peiora . M. ergo id quod nã
ipsa et quecdam gloriosa uirtus sta¬
lorem dicere oppositoq dedecore
tot secula permonet. Nod huic of¬
fitiu que laus quod decus tm̃ erit

Expanded text:
dolor? Ita prorsus existimo. quare dolor? Ita prorsus existimo. quare ne sit sane summum malum dolor, malum certe est. Videsne igitur, quantum breviter admonitus de doloris terrore deieceris? Video plane, sed plus desidero. Experiar equidem; sed magna res est, animoque mihi opus est non repugnante. Habebis id quidem. ut enim heri feci, sic nunc rationem, quo ea me cumque ducet, sequar. Primum igitur de inbecillitate multorum et de variis disciplinis phritate et antiquitate Socraticus Aristippus non dubitavit summum malum dolorem dicere. deinde ad hanc enervatam muliebremque sententiam satis docilem se Epicurus praebuit. hunc post Rhodius dolore duxit mali. ceteri praeter Zenonem, Aristonem, Pyrrhonem idem fere quod modo tu: malum illud quidem, sed alia peiora. ergo id quod natura ipsa et quaedam generosa virtus stamalum diceres oppositoque dedecore tot saecula permanet. quod huic officium, quae laus, quod decus erit tanti,
Abbreviated transcription (Latin):
ut agri nõ omẽs frugiferiꝰ sũt qui colũ¬
tur. Ealsumq illucs ac improbe et si
i segetem sũt deteriore date fruges
tũ ipse suapte natura emittet sic daĩ
nõ omẽs culti fructu ferũt atq ut in
eodem simili uerser ut ager ꝙͣuis fer¬
tilis sine cultura fructuosus esse non
potest sic sine doctrina auĩs. Itam utra
res sine altera debilis cultura autem
anmi ph̾ya est. hec extrahit uitia racdi¬
citus et preparat aiõs ad satus accipi¬
endos. eaq iundat his et ut ita licã
serit que adulta fructus uberrimos fe¬
rant. Agamus igitur ut cepimus dic
siuis de Quo disputari uelis . D. dolo¬
rem existimo maximu malor omni¬
um. M.etiam ne maus ꝙͣ dedecus¬
D.nõ audeo id dicere quiele et pudet¬
me tam cito de sina esse deiectu. M
res. Quid em minꝰ est dignu ꝙͣ tibi
quicꝙͣ peius uideri dededore flagitõ
tupitu dine que ut effugias. quisꝰ est
nõ modo nõ recusandus s nõ ultro
appetendus subeundus excipiendus

Expanded text:
 sunt qui coluntur, falsumque illud Acci: Probae e/tsi in segetem su/nt deteriore/m datae Fruge/s, tamen ipsae sua/pte natura e/nitent , sic animi non omnes culti fructum ferunt. atque, ut in eodem simili verser, ut ager quamvis fertilis sine cultura fructuosus esse non potest, sic sine doctrina animus; ita est utraque res sine altera debilis. cultura autem animi philosophia est; haec extrahit vitia radicitus et praeparat animos ad satus accipiendos eaque mandat is et, ut ita dicam, serit, quae adulta fructus uberrimos ferant. Agamus igitur, ut coepimus. dic, si vis, de quo disputari velis. Dolorem existimo maxumum malorum omnium. Etiamne maius quam dedecus? Non audeo id dicere equidem, et me pudet tam cito de sententia esse deiectum. Mares. quid enim minus est dignum quam tibi peius quicquam videri dedecore flagitio turpitudine? quae ut effugias, quis est non modo recusandus, sed non ultro adpetendus subeundus excipiendus
Abbreviated transcription (Latin):
contractu malu egritucdine acriorẽ
facit. Quodita esse dies declarat q̃
procecdens ita mitigat ut eisde malis
manẽtibꝰ nõ modo leniatur egritude
set in plerisq tollatur cartaguienses
multi rome seriuerũt. Macedones re¬
ge ꝑse captosUidi etiam in peplo pime¬
No cuz essez adolescens quosdaz corin¬
thios hi poterant omẽs eadem illa de an¬
dromacha deplorasse. hec omĩa uidi
S iam decantauerant fortasse. eo eiz
erant xultu orõe oĩ reliquo motu et
statu ut eos argiuos et sintiomos dices
magisq me mouerãt cornithii subito
aspectu pati et meꝙ ipõs corinthyos
quoꝵ aĩs diuturna cogitatio callura
ietustatis obduxãt legimꝰ libru clito¬
machi quẽ ille euersa Cartagine mi¬
sit consolandi causa ad captiuuos ciues
suos in eo est clisput atio scripta Car¬
neadis qua se ait ĩ comẽtariu r̾tu¬
lisse cu ita positu eẽt uideri fore
ĩ egritudine sapiente prĩa capta. q̃

Expanded text:
contractum malum aegritudinem acriorem contractum malum aegritudinem acriorem facit. Quod ita esse dies declarat, quae procedens ita mitigat, ut isdem malis manentibus non modo leniatur aegritudo, sed in plerisque tollatur. Karthaginienses multi Romae servierunt, Macedones rege Perse capto; vidi etiam in Peloponneso, cum essem adulescens, quosdam Corinthios. hi poterant omnes eadem illa de Andromacha deplorare: haec omnia vidi , sed iam decantaverant fortasse. eo enim erant voltu, oratione, omni reliquo motu et statu, ut eos Argivos aut Sicyonios diceres, magisque me moverant Corinthi subito aspectae parietinae quam ipsos Corinthios, quorum animis diuturna cogitatio callum vetustatis obduxerat. legimus librum Clitomachi, quem ille eversa Karthagine misit consolandi causa ad captivos, cives suos; in eo est disputatio scripta Carneadis, quam se ait in commentarium rettulisse. cum ita positum esset, videri fore in aegritudine sapientem patria capta, quae
Abbreviated transcription (Latin):
ente siue ut honestins dicam mhil fa¬
cere insi quod expediat siue referre
ad utilitate suam quonia hec plau¬
sibilia nõ sũt ut in signu gaucleãt
gloriose loqui desmant Cyrenaycoꝵ
Restat smña qui tu egritudine cẽset
existere si neq opiato quid euemiͣt
est quide magnu ut preclia⁊ etiam
crysippo ita in deriscio quod proui¬
su ante uonsit id fieri uehemẽtius
S nõ sunt in hoc omĩa ꝙͣꝙ hostium
repentinꝰ adũetus magis aln cõtur¬
bat ꝙͣ expectatus et maris subita tẽ¬
pestas ꝙ ante prouisa terret nauigã¬
tes uehemẽtus et eiusmoĩ sũt plera¬
ꝙ. S cu cliligenter n opinatoꝵ na
consideres nthil aluid reperias insi
ꝯmĩa uideri subita maiora et quicd
duas obeausas. Primu quod quãta
sũt que accidũt considerandi spatiũ
nõ datur. Demde cu iudetur preca¬
ueri potuisse siproiusu ẽẽt qi culpa

Expanded text:
entem sive, ut honestius dicam, nihil faentem sive, ut honestius dicam, nihil facere nisi quod expediat, sive omnia referre ad utilitatem suam, quoniam haec plausibilia non sunt, ut in sinu gaudeant, gloriose loqui desinant. Cyrenaicorum restat sententia; qui tum aegritudinem censent existere, si necopinato quid evenerit. est id quidem magnum, ut supra dixi; etiam Chrysippo ita videri scio, quod provisum ante non sit, id ferire vehementius; sed non sunt in hoc omnia. quamquam hostium repens adventus magis aliquanto conturbat quam expectatus, et maris subita tempestas quam ante provisa terret navigantes vehementius, et eius modi sunt pleraque. sed cum diligenter necopinatorum naturam consideres, nihil aliud reperias nisi omnia videri subita maiora, et quidem ob duas causas, primum quod, quanta sint quae accidunt, considerandi spatium non datur, deinde, cum videtur praecaveri potuisse, si provisum esset, quasi culpa
Abbreviated transcription (Latin):
Et querũtur quida epycurei uiri
optimi nam nullu gn̾s est minus
malitiosum me stucliose dicere conͣ
epicuru. Ita credo de honore aut de
dignitate contendimꝰ mihi sũmu
in aio bonu nidet᷑. Illi aute ĩ corꝑe
mihi ĩ uirtute Illi ĩ uoluptate et ilsi
pugnant et quide uicinoꝵ ficlem
iniplorant. multi aute sũt qui sta¬
tim coniiolent. Ego suis qui dica
me nõ laborare ac tuzhabiturũ ꝗd
egerint Quid em de bello pumiço agi¬
tur de quo ipõ cu aᵈ M. Catoni aluid
Lutio lentulo iudetur nulla int̾ eos
cõcertatio ũꝙͣ fuit. hiĩ nimis iracũd
agũt p̃sertim cu ab his nõ satis aiõ¬
saꝰ defendat sinã pro qua nõ ĩsena¬
tu nõ incõtione nõ apud exercitum
neq adcensores dicere audeant s cũ
istis alias et eo quide aiõ nullu nt
certamen institua ueru dicentib
Facile çedam tm̃ admonebo si maxiẽ
ueru sit ad corpus omĩa referre sapi¬

Expanded text:
Et queruntur quidam Epicurei, viri Et queruntur quidam Epicurei, viri optimi—nam nullum genus est minus malitiosum—, me studiose dicere contra Epicurum. ita credo, de honore aut de dignitate contendimus. mihi summum in animo bonum videtur, illi autem in corpore, mihi in virtute, illi in voluptate. et illi pugnant, et quidem vicinorum fidem implorant—multi autem sunt, qui statim convolent —; ego sum is qui dicam me non laborare, actum habiturum, quod egerint. quid enim? de bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud L. Lentulo videretur, nulla inter eos concertatio umquam fuit. hi nimis iracunde agunt, praesertim cum ab is non sane animosa defendatur sententia, pro qua non in senatu, non in contione, non apud exercitum neque ad censores dicere audeant. sed cum istis alias, et eo quidem animo, nullum ut certamen instituam, verum dicentibus facile cedam; tantum admonebo, si maxime verum sit ad corpus omnia referre sapi
Abbreviated transcription (Latin):
mẽtu accipiendu uenerat. Aĩaduer¬
tit Graccꝰ in contione pisone stan¬
tem Querit audiente populo roma¬
no quis sibi constet cu ea lege frume¬
tu petat quam dissuaserit. Nolim
inquit mea bona gracce tibi iuritiz
dundere libeat. setꝰ si fatias partem
peta. Paru ne declarauit uir grams
et sapiens lege semproma patriõniũ
publicu distipari lege orões gracchi
patronu errarii ẽẽ cdices. Negat epy¬
turus iocũdeposse uiuere ma cum
uirtute uuatur. negat ulla ĩsapiẽ¬
tem ui esse fortune. Fenue inctu
antefert copioso. negat ullu temp
ẽẽ quo sapiens nõ bextus sit oia phyo
digna setͥ cu uoluptate pugnãtia nõ
ista dicit uoluptate dicatꝰ qualibet
nempe eam dicit in qua uirtutis nł¬
la pars insit. Age si uoluptate nõ in¬
telligimꝰ nec dolore quide. Nego
igit᷑ eius esse qui cdolore sũmus ma¬
lid mentiat mẽtione facere uirtutis

Expanded text:
mentum accipiundum venerat. animum advermentum accipiundum venerat. animum advertit Gracchus in contione Pisonem stantem; quaerit audiente p. R., qui sibi constet, cum ea lege frumentum petat, quam dissuaserit. nolim inquit mea bona, Gracche, tibi viritim dividere libeat, sed, si facias, partem petam. parumne declaravit vir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari? lege orationes Gracchi, patronum aerarii esse dices. negat Epicurus iucunde posse vivi, nisi cum virtute vivatur, negat ullam in sapientem vim esse fortunae, tenuem victum antefert copioso, negat ullum esse tempus, quo sapiens non beatus sit. omnia philosopho digna, sed cum voluptate pugnantia. non istam dicit voluptatem. dicat quamlibet; nempe eam dicit, in qua virtutis nulla pars insit. age, si voluptatem non intellegimus, ne dolorem quidem? nego igitur eius esse, qui dolore summum malum metiatur, mentionem facere virtutis.
Abbreviated transcription (Latin):
pio refelli Quicleminꝰ laboro insi ut ue¬
ritas in oĩ questioẽ explicetur. Ad idẽ
ait nõ crescere uoluptate dolore cde¬
tracto sũnãq uoluptate inhil dolere
paucis uerbis tria magna peçata. unũ
quod secum ipẽ pugnat modo eni ne
slispicari quide se Quic ꝙͣ bonu insi
sensus quasi titillarentur uoluptate
nuc autem sũmam uoluptate ẽẽ do¬
lore carere. Potest ne magis secũ ipẽ
tria sint unu gaudere alteru dolere
tertiu neq dolere neq gaudere. hic
primu et tertiu putat Ide esse neq
distinguit a nõ dolendo uoluptate
cu iurtus maxime expetatur enusq
a uirtute sũmu bonu sepauit. At la¬
udat sepe uirtute et quide.C.gracc
cu largiciones maximas fecisset et
effudiłset errariu. Uerbis tamen
defendebat errariu Quid uerba
audiam cu facta uideam. Piso ille
frugi semꝑ contra legem frumẽtaria
dixerat Is lege lata cõsularis ad fru¬

Expanded text:
pio refelli. quid enim laboro nisi ut vepio refelli. quid enim laboro nisi ut veritas in omni quaestione explicetur? 'at idem ait non crescere voluptatem dolore detracto, summamque esse voluptatem nihil dolere.' paucis verbis tria magna peccata: unum, quod secum ipse pugnat. modo enim ne suspicari quidem se quicquam bonum, nisi sensus quasi titillarentur voluptate; nunc autem summam voluptatem esse dolore carere: potestne magis secum ipse tria sint, unum gaudere, alterum dolere, tertium nec gaudere nec dolere, hic primum et tertium putat idem esse nec distinguit a non dolendo voluptatem. cum virtus maxime expetatur eiusquea virtute summum bonum separavit. 'at laudat saepe virtutem'. et quidem C. Gracchus, cum largitiones maximas fecisset et effudisset aerarium, verbis tamen defendebat aerarium. quid verba audiam, cum facta videam? L. Piso ille Frugi semper contra legem frumentariam dixerat. is lege lata consularis ad fru
Abbreviated transcription (Latin):
Quomõ collocemꝰ inculcitra plumea
psaltria adducamꝰ demꝰ hebdrca¬
Incendamꝰ scutella duilcicule potio¬
ins ad uideamꝰ et cibi. Hec tande bona
sunt quibꝰ egritudines grauissiẽ detra¬
hantur. tu em paulo fnte ne intelli¬
gere te quide alia multa dicebas. Re¬
Nocari igitur oportet eum a merore
ad cogitoem bonoꝵ. Cõueniret mihi
cu epycuro siquidẽet bonu cõuenir
dicet aliquis quid ergotu epycuru
existimabas ista uolursse aut libidino¬
sas eius fuisse smas ego uero mĩme. ui¬
preclare itam ut sepe dixi de acumie
agitur eius. non de moribꝰ ꝙͣuis sper¬
nat uoluptates eas quas m̃o nõ lau¬
dauit ego tamen meminero quod in¬
deatur dei sũmu bonum nõ ein ner¬
bo solo posint uoluptatez set explana¬
uit quid diceret. Saporem inquit et
cõplexu corporum et ludos atq can¬
tus et eas formas quibꝰ oculi iocunde
moueantur nu fnigo nũ mentior Cu¬

Expanded text:
quo modo? conlocemus in culcita plumea, quo modo? conlocemus in culcita plumea, psaltriam adducamus, demus hedyc scutellam, dulciculae potionis aliquid videamus et cibi? haec tandem bona sunt, quibus aegritudines gravissumae detrahantur? tu enim paulo ante ne intellegere quidem te alia ulla dicebas. revocari igitur oportere a maerore ad cogitationem bonorum conveniret mihi cum Epicuro, si, quid esset bonum, conveniret. Dicet aliquis: quid ergo? tu Epicurum existimas ista voluisse, aut libidinosas eius fuisse sententias? ego vero minime; vipraeclare. itaque, ut saepe dixi, de acumine agitur eius, non de moribus; quamvis spernat voluptates eas quas modo laudavit, ego tamen meminero quod videatur ei summum bonum. non enim verbo solum posuit voluptatem, sed explanavit quid diceret: saporem inquit et corporum complexum et ludos atque cantus et formas eas quibus oculi iucunde moveantur. num fingo, num mentior? cu
Abbreviated transcription (Latin):
re desmat aut aliquid eius moĩ ecce
tibi eox altera parte ab code poeta ex
opibꝰ sũmis opis egens hector tue. Hu¬
ic subuenire debensus. querit eni auꝑx¬
iliu quid petam presidii aut exeqͣr
quo ue nũc auxilio exilii aut fuga
freta sim arce et urbe orba sumꝰ q
accecdam quo applicem cui nec are
patrie domistant.fracte et disiecte
sacent f. ma flãma deflagrata tosti
alii stant parietes deforfnati atq ab¬
iecti ecrispa scitis que sequant᷑ et illũ
ĩprimis O patero prĩa .o priami domꝰ
septu altisono carmine templu uicli
ego te astante ope barbarica tectis cela¬
tis laqueatis auro ebore instructan
regifice. O poetam egregui. ꝙ ꝙͣ ab
his cantoribꝰ enforiduis cõtemunt
sentit omĩa repentina et nopinata
ẽẽ grauiora Exageratis igitur regis
opibus que uidebantur sempiterne fo¬
est em et rebus et nerbis et modic
iugubre Eripiamꝰ hinc egritudine

Expanded text:
re desinat, aut aliquid eius modi? ecce re desinat, aut aliquid eius modi? ecce tibi ex altera parte ab eodem poëta; ex opibus summis opis egens, Hector, tuae—huic subvenire debemus; quaerit enim auxilium: Qui/d petam prae/sidi aut e/xequar quo/ve nunc Au/xilio e/xili au/t fugae fre/ta sim? A/rce et urbe o/rba sum. quo a/ccidam? quo a/pplicem? Cui/ nec arae pa/triae domi stant, fra/ctae et disiectae/ iacent, Fa/na flamma de/flagrata, to/sti alti stant pa/rietes De/formati atque a/biete crispa— scitis quae sequantur, et illa in primis: O pa/ter, o patria, o Pri/ami domus, Saeptum a/ltisono cardi/ne templum! Vidi e/go te adstante ope ba/rbarica Tecti/s caelatis la/queatis, Auro e/bore instructam re/gifice. o poëtam egregium! quamquam ab his cantoribus Euphorionis contemnitur. sentit omnia repentina et necopinata esse graviora; exaggeratis igitur regiis opibus, quae videbantur sempiternae foest enim et rebus et verbis et modis lugubre. Eripiamus huic aegritudinem.
Abbreviated transcription (Latin):
et uerbis et sententiis tłibus ad hanccine
igitur uitam thelamone illu reuocab
ut leues egritudine. et sique tuoꝵ at̾¬
flictu mexore inderis hiic accipẽserẽ
potius ꝙͣ alique socraticu libellu da¬
bis. hydrali Portabere ut audiat uo¬
ces potius ꝙͣ platonis expositioẽs q ex
pectat florida et uaria fassiculu ad
nares a cdinouebis iicendes odores et
sertis redimiri iubebis eͭ rosa siuero
aͥd etiam tu plane luctuzonine abster¬
seris. Hec epycuro confitenla sũt aut
ea que mõ expressa ad uerbu dixitol¬
lencda de libro uł totus liber potius ab¬
itiendus est. Est em confertus uolup¬
tatibꝰ. Querendu igitur quẽ adinodũ
egritucline priuentlis eũ qui ita dicat
Dol mihi fortuna magis m̃c desit q̃
genus nãm regnu sup̾petebat mihi
tit scias quãto Cloco quãtis opibꝰ quibꝰ
de rebꝰ lapsa fortuna accidat. Quied hu¬
ic Calix mulsi ĩpigendus est ut plora¬

Expanded text:
et verbis et sententiis talibus. ad hancine et verbis et sententiis talibus. ad hancine igitur vitam Telamonem illum revocabis, ut leves aegritudinem, et si quem tuorum adflictum maerore videris, huic acipenserem potius quam aliquem Socraticum libellum dabis? hydrauli hortabere ut audiat voces potius quam Platonis? expones, quae spectet, florida et varia? fasciculum ad naris admovebis? incendes odores et sertis redimiri iubebis et rosa? si vero aliquid etiam—, tum plane luctum omnem absterseris. haec Epicuro confitenda sunt aut ea, quae modo expressa ad verbum lenda de libro vel totus liber potius abiciundus; est enim confertus voluptatibus. Quaerendum igitur, quem ad modum aegritudine privemus eum qui ita dicat: Pol mi/hi fortuna ma/gis nunc defit qua/m genus. Na/mque regnum su/ppetebat mi, u/t scias, quanto e/ loco, Qua/ntis opibus, qui/bus de rebus la/psa fortuna a/ccidat. quid? huic calix mulsi impingendus est, ut plora
Abbreviated transcription (Latin):
continet omne disciplina tua fun¬
gar enim iam interpretis munere
ne quis putet me f̾igere dicis Pec
no equide hẽo quicd intelliga bonͣ
ueł motiones siue que alie uoluptates
in toto corpore gignũtur quolib sensu
neq uero ita dici põt mẽtis letitia so¬
lam esse ĩbonis. letantem em mentem
ita noui młpe eoꝵ onĩ que supͣdixi fo
ut naturali potius dolore careat. Atq
hec quide His uerbis quiuis ut ĩtelligat
qua uoluptate norit Epycurꝰ dentcde
paulo infra sepe quesiui inquit ex hu
qui appellabantur sapientes quidha¬
Gerent quid i boms relinquerẽt sulla
letraxissẽt insi siuellẽt uoces ĩ anes fũ¬
dere nhil abhis potii cognoscere. Qui
si uirtutes ebullire uolentꝰ et sapientiai
inhil aluid dicent insi eam uiam qua
effitiantur hee uoluptates quas supra
didei que sequũtur in eade sm̃a sunt
totusq liber qui est desũmo bono r̾fcrt

Expanded text:
continet omnem disciplinam tuam,—funcontinet omnem disciplinam tuam,—fungar enim iam interpretis munere, ne quis me putet fingere—dicis haec: nec equidem habeo, quod intellegam bonum vis motiones, sive quae aliae voluptates in toto homine gignuntur quolibet sensu. nec vero ita dici potest, mentis laetitiam solam esse in bonis. laetantem enim mentem ita novi: spe eorum omnium, quae supra dixi, fore ut natura is potiens dolore careat. atque haec quidem his verbis, quivis ut intellegat, quam voluptatem norit Epicurus. deinde paulo infra: saepe quaesivi inquit ex is qui appellabantur sapientes, quid haberent quod in bonis relinquerent, si illa detraxissent, nisi si vellent voces inanis fundere: nihil ab is potui cognoscere. qui si virtutes ebullire volent et sapientias, nihil aliud dicent nisi eam viam, qua efficiantur eae voluptates quas supra dixi. quae secuntur, in eadem sententia sunt, totusque liber, qui est de summo bono, refertus est