comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Quȩdã uͦ etiã turpit̃ conuertunt᷑ ut si peperisse narres de inde concȩpissẽ a ꝑtũ cestam̃tũ deinde
incestũ rome cõmiserit interãne sefuisse dicebat alterũ qđ ẽ tuendũ dicentis ingenio Iclinterĩ
ad solã ueretundiã ꝑtinet Vnde etiã mihi udet᷑̃ dici color interĩ ad questionẽ sed utrũ cunq erit
primasit curarũ utid qđ fingimꝰ fieripossit deinde utet ꝑ sonȩ et loco et tẽ pori c̃gruat ȩtcredibulẽ
raitione et or dinẽ habeat. sic continget etiã uerȩ alicuireti cohereat aut argum̃to qđ in causã
t̃ firmet᷑ Nã quȩ tota extrarẽpetitas̃. m̃tendi licentiã ꝑditł Curandũ p̃aipue qđ frequene¬

Expanded text:
quaedam vero etiam turpiter convertuntur, ut si peperisse narres, deinde concepisse; apertum testamentum, deinde quaedam vero etiam turpiter convertuntur, ut si peperisse narres, deinde concepisse; apertum testamentum, deinde incestum Romae commiserat, Interamnae se fuisse dicebat; alterum, quod est tuendum dicentis ingenio. id interim ad solam verecundiam pertinet, unde etiam mihi videtur dici color, interim ad quaestionem. Sed utrumcunque erit, prima sit curarum, ut id quod fingemus fieri possit; deinde, ut et personae et loco et tempori congruat et credibilem rationem et ordinem habeat; si continget, etiam verae alicui rei cohaereat aut argumento, quod sit in causa, confirmetur. nam quae tota extra rem petita sunt, mentiendi licentiam produnt. curandum praecipue, qu
Abbreviated transcription (Latin):
itał curandũ ꝓꝑtinꝰ. ł sicuratio differri potest interĩ deligandũ. Nec sepius narrare dixerĩ nefas
Qđ cicero ꝓcluentio fecit. Eq ñ concessũ mado. sed aliquando etiã necessariũ ut in causis repetundari
om̃ib: quȩq simplices ñ suts am̃us ẽ enĩ suꝑstitione p̃ceptꝙ c̃trarationẽ causȩ trahi narrationẽ
Ideo ante ꝓbationes ponere ẽ institutũ neuid ex quadere quȩrat᷑ ignoret. Curigit᷑ ignor et sisinguli
ꝓbanda aut refellenda erius ñ singulȩ etiã narrent᷑. Mecerte quantacunq nris experim̃tis
habenda ẽ fides fecisse hoc in foro quotie ns ipsa deside rabat utilitas ꝓbantib eterudius etus
qui iudi cabans scio Et qđ ñ arragant̃ dixerĩ quia st̃ plurimi quib: cũ oi quime refellere possũts

Expanded text:
ita vel curandum protinus vel, si curatio differri potest, interim deligandum. nec saepius narrare duxerim nefas, ita vel curandum protinus vel, si curatio differri potest, interim deligandum. nec saepius narrare duxerim nefas, quod Cicero pro Cluentio fecit; estque non concessum modo, sed aliquando etiam necessarium, ut in causis repetundarum omnibusque quae simplices non sunt. amentis est enim superstitione praeceptorum contra rationem causae trahi. narrationem ideo ante probationes ponere est institutum, ne iudex, qua de re quaeratur, ignoret. cur igitur, si singula probanda aut refellenda erunt, non singula etiam narrentur? me certe, quantacunque nostris experimentis habenda est fides, fecisse hoc in foro, quotiens ita desiderabat utilitas, probantibus et eruditis et iis, qui iudicabant, scio; et quod non arroganter dixerim, quia sunt plurimi, quibuscum egi, qui me refellere possint,
Abbreviated transcription (Latin):
utiq narrandũ ẽ quicqͥdalit̃ quã ad ũ sarius ex posuit narrari potest. aut eo etiã ꝓ hoemia s inins causis
suꝑuacua. quȩ qͥd magis agnis quã ut cognitiorerũ ad cõmõditiorẽ iudicẽ facian : at qui c̃stabit nusquã
eẽ eoꝵ maiorẽ usũ quã ubi animꝰ uidicũ abaliqua c̃tranos in sita opinione flectendus ẽ. soniecturale sautẽ
tianẽ et ꝓbationes sab iungere partib: atq ita cransire ad sequentia. Nanq ne iusquidẽ accedo qui
emꝑ eoputans ordine quo qͥd actũ sit eẽ narrandũ sed eo modo narrare qđ expedit. qđ fieri plurimis
figuris licet Nã et aliquando excidisse simulamꝰ cũ qͥd utiliore iocoreducimꝰ. et interĩ nos reductuns
reliquũ ordinẽ testam᷑ si futura sit causa lucidior in reexpasita subiungimꝰ causas q̃ antetesser̃

Expanded text:
utique narrandum est, quidquid aliter quam adversarius exposuit narrari potest, aut etiam prooemia sunt in his causis utique narrandum est, quidquid aliter quam adversarius exposuit narrari potest, aut etiam prooemia sunt in his causis supervacua; quae quid magis agunt, quam ut cognitioni rerum accommodatiorem iudicem faciant? atque constabit, nusquam esse eorum maiorem usum, quam ubi animus iudicis ab aliqua contra nos insita opinione flectendus est. coniecturales autem tionem et probationes subiungere partibus atque ita transire ad sequentia? nam ne iis quidem accedo, qui semper eo putant ordine, quo quid actum sit, esse narrandum, sed eo malo narrare, quo expedit. quod fieri plurimis figuris licet. nam et aliquando nobis excidisse simulamus, cum quid utiliore loco reducimus, et interim nos reddituros reliquum ordinem testamur, quia sic futura sit causa lucidior; interim re exposita subiungimus causas quae antecesserunt.
Abbreviated transcription (Latin):
Solet ñ nunquã mouere lacrimas ipsa c̃fessio atq ego libent̃ int̃ragẽ sin illa defensuri quȩ
ñ narra uerid nene. Na sineq defenderiu neq narrauerin tota causa ꝓdet᷑. At side fensuri sius
ꝓponere certeplerũq id qđ õfirmatisumꝰ o portet Curergo ñ exponamꝰ qđ et dilui potest.
t hoct tongat utiq indicandũ ẽ Aut qͥd int ꝓbationẽ et narrationẽ int̃ ẽ nisi qđ narratio ẽ
ꝓbationis c̃tinua ꝓpasitio rursuspbatio narrationiẽgruens c̃firmatio . Vidramꝰ engo nũ he
ex positia langior demũ eẽ debeat et paulo uerbostar p̃paratione et qͥbuscdi argd m̃us
dico ñ argirm̃tatione cuitam̃ pluriũ õ fere froquens affirmitio effectarosnos qđ odicinus
Non posse uĩ rerũ ostendi pͥma expositione expectes et opiniones suas differat et bene sperei. demq

Expanded text:
solet nonnunquam movere lacrimas ipsa confessio. atque ego libenter interrogem, sint illa defensuri, quae solet nonnunquam movere lacrimas ipsa confessio. atque ego libenter interrogem, sint illa defensuri, quae non narraverint, necne? nam si neque defenderint neque narraverint, tota causa prodetur; at si defensuri sunt, proponere certe plerumque id, quod confirmaturi sumus, oportet. cur ergo non exponamus, quod et dilui potest et, ut hoc contingat, utique indicandum est? aut quid inter probationem et narrationem interest, nisi quod narratio est probationis continua propositio, rursus probatio narrationi congruens confirmatio? videamus ergo, num haec expositio longior demum debeat esse et paulo verbosior praeparatione et quibusdaadfirmatio effecturos nos quod dicimus; non posse vim rerum ostendi prima expositione; exspectent et opiniones suas differant et bene sperent. denique
Abbreviated transcription (Latin):
qđ se qͥsq ex imiuoluerit om̃iahȩc qualiahȩc q̃ placidiorib aninis accipient᷑ illabreui pͥmȩ ꝓpositionus
defensone mollita. Atcũ quȩrie anfactũ satł quale factu sit licetorũ a c̃tra nossus quomodo tam̃
eatare expositionẽ siluȩ causȩ ratione possumꝰ : Narrauit accusator neq ita ut quȩ cẽdacta
tantũ indicaret . sed adietit inuidiã rẽ uerb̵ exasperauit. accesser̃ ꝓbationes per oratio incend
equenosirȩ reliquit. Expectat naturalit̃ iud ex qͥd narret᷑ a nob sinibul ex ponimꝰ illa eẽ quȩ
adũ arius dixit eoñtalia qualiadix̃ credan necesseẽ Quid ergo eadẽ exponemꝰ si de qualitato
agit᷑ cuiꝰ tũ demũ questio ẽ cũ derec̃stat eadẽ sed ñ eodẽ modo alias causas aliã aliã racionẽ
dabo Verb eleuare q̃dã licebit. luxuria hilaritatis a uaritia parsimomȩ negligentia
simplicitatis nomine lenet᷑. Vultudeniq uoce habitu ł fauoris aliqͥd ł miserationis mereb&

Expanded text:
oluerit, omnia haec qualiacunque placidioribus animis accipientur, illa brevi primae propositionis defensione mollita. At cum quaeritur an factum sit vel quale factum sit, licet omnia contra nos sint, quomodo tamen evitare expositionem salva causae ratione possumus? narravit accusator neque ita ut, quae essent acta, tantum indicaret, sed adiecit invidiam, rem verbis exasperavit, accesserunt probationes, peroratio incendit et plenos irae reliquit. exspectat naturaliter iudex, quid narretur a nobis. si nihil exponimus, illa esse quae adversarius dixit et talia qualia dixit credat necesse est. quid ergo? eadem exponemus? si de qualitate agitur, cuius tum demum quaestio est, cum de re constat, eadem sed non eodem modo; alias causas, aliam mentem, aliam rationem dabo. verbis elevare quaedam licebit; luxuria liberalitatis, avaritia parsimoniae, negligentia simplicitatis nomine lenietur; vultu denique, voce, habitu vel favoris aliquid vel miserationis merebor.
Abbreviated transcription (Latin):
lontrari& st om̃a trib: filus quinmortẽ patris coniurarant soruiti no ctẽ senguli ꝑ ardinẽ cũserro
aibiculũ intrar̃ patre dormiente cũ aidere eũ nemopotuis set exatato amĩa indicarus
sitam̃ pat̃ quiduusit patro nomiũ et reospatricidude fendit sic agat. qđ contralegẽ sufficit
parriidiũ obicit᷑ uiuenib: quorũ pat᷑ uiuit atqetiã liberisssus ad est Ordinẽ reinartare quidẽ
ihil netesset̃ cũ adlegẽ nihil ꝑtineat Sed sic̃ fesssonẽ uspemeȩ exigits egostu pat̃ durus
ecpatrimonu qđ iã melius abius administrari poterat tenax custos deinde subicit᷑ stimulatos
abhus quꝗ indulgentiores parente serađ semꝑtam̃ eũ habusse qui sit euentu de prensas ut

Expanded text:
contraria sunt omnia tribus filiis, qui in mortem patris coniurarant: sortiti nocte singuli per ordinem cum ferro contraria sunt omnia tribus filiis, qui in mortem patris coniurarant: sortiti nocte singuli per ordinem cum ferro cubiculum intrarunt patre dormiente; cum occidere eum nemo potuisset, excitato omnia indicarunt. si tamen pater, qui divisit patrimonium et reos parricidii defendit, sic agat: quod contra legem sufficit, parricidium obiicitur iuvenibus, quorum pater vivit atque etiam liberis suis adest. ordinem rei narrare quid necesse est, cum ad legem nihil pertineat? sed si confessionem culpae meae exigitis, fui pater durus et patrimonii, quod iam melius ab his administrari poterat, tenax custos; deinde subiiciat stimulatos ab iis, quorum indulgentiores parentes erant, semper tamen habuisse eum animum, qui sit
Abbreviated transcription (Latin):
futurꝰ ẽ udex ut secđn id ꝓnuntiet qđ scet narrare tenoliusse Neq inficiaseo omarraton
ut aliquaneganda aliqua adicienda: aliqua matanda sic iliqua etiã tacenda. sedtacenda
sedde actione Etiã er̃ cintra nost hemata c̃fiteri nob̵ licebit. potaniã detẽ plo sastuli
sd priuatã ldeo sicrilegus ẽ uirginẽ raput ñ tam̃ optio patridabit᷑ ingenaũ sta prid
et staprat᷑ ie supendit. Nsontum̃ deo stu prator capite ut causa mortis paruret̃ lediacuiul
norrants mti gabim ñ quidẽ ut aduersirusdiat consilũ furei intẽ ploattult. necdiu captanit
nꝰ reitep. sed occasione et absentia custodũ corraptus et pecuria quȩ nimirũ in animis homuũ
ht̃dũ quasidã nemꝰipsi lstediã uo romipulsũ errorelapsũ node deceptuã. ueras isti fertassẽ

Expanded text:
futurus est iudex, ut secundum id pronuntiet, quod sciet narrare te noluisse. neque infitias eo in narratione, futurus est iudex, ut secundum id pronuntiet, quod sciet narrare te noluisse. neque infitias eo in narratione, ut aliqua neganda, aliqua adiicienda, aliqua mutanda, sic aliqua etiam tacenda; sed tacenda, sed de actione, etiamsi erunt contra nos themata, confiteri nobis licebit: pecuniam de templo sustulit sed privatam, ideoque sacrilegus non est. virginem rapuit, non tamen optio patri dabitur. ingenuum stupravit et stupratus se suspendit, non tamen ideo stuprator capite ut causa mortis punietur, sed decem narrantes mitigabimus: Non quidem, ut adversarius dicit, consilium furti in templum attulit nec diu captavit eius rei tempus; sed occasione et absentia custodum corruptus et pecunia, quae nimium in animis hominum vis te dicam vino impulsum? errore lapsum? nocte deceptum? vera sunt ista fortasse;
Abbreviated transcription (Latin):
quoq ut narrationiapta Itaq cȩteris partib: cõmunis ẽ uirtus. quãtheo doctes huicum ꝓprie
dedit Nsonenĩ magnificã modo uult eẽ uerũ etiã uicundã expositionẽ. Suis qui adiciant hus
euidentiã que a eriaa gretce uocat᷑ Neq ego quẽ quã deceperĩ ut disuimulẽ atero qͦq plures
partes placere N ã p̃t̃ quã planã et breuẽ et crediblẽ uulteẽ uidentẽ moratã cũ bgnitaite
sed in oratione morata debens eẽ onuĩ a cũ dignitate. quȩ potert̃ euidentia in narratione
dentisina sedquatenꝰ etã forte quadã ꝑuenimꝰ ad difficilius narrationũ genꝰ. lamdeus
loquamꝰ in quib res contranos erit . quolo coñ nulli p̃t̃ eundã narrationẽ putauer ̃ Etsane
nihul ẽ facaluis nisipr sus totã causã om̃i noñ agere. edĩaliqua iusta ratione ha iꝰmodisascẽ¬
cusꝰ artis ꝑmalã cẽ causã silentio c̃fiteri. nis forte tã hebes¬

Expanded text:
ta. illa quoque ut narrationi apta, ita ceteris quoque partibus communis est virtus, quam Theodectes huic uni proprie dedit; non enim magnificam modo vult esse, verum etiam iucundam expositionem. sunt qui adiiciant his evidentiam, quae ἐνάργεια Graece vocatur. neque ego quemquam deceperim, ut dissimulem Ciceroni quoque plures partes placere. nam praeterquam planam et brevem et credibilem vult esse evidentem, moratam cum dignitate. Sed in oratione morata debent esse omnia cum dignitate, quae poterunt. evidentia in narratione,identissima. et quatenus etiam forte quadam pervenimus ad difficilius narrationum genus, iam de iis loquamur, in quibus res contra nos erit, quo loco nonnulli praetereundam narrationem putaverunt. et sane nihil est facilius, nisi prorsus totam causam omnicausam silentio confiteri? nisi forte tam heb
Abbreviated transcription (Latin):
pacronũ excitasiea Frigida uident᷑ ũstaplerisq: sed hoc ipsã mamfestũ ẽ quomiado uidicẽ fefeller
in narratione dicimꝰ. sicui p̃cipiendũ ẽ is req̃ frustrado cet᷑. etiã si quidã scriptores artiũ hocqͦs
tanquã occultũ et ase prudent̃ erutũ tradus. Histrib: narrandiuirtutib: adiciunt quidã magnifia
quã rΕΓΑΑΟΗΡΕΠIΑΝ uocaq quȩ neq in om̃s ciusas cadi Nã qͥd inplersq iudicus priuatis
decerta credita lacato et c̃ducto int̃dictis habere lacis patest. supra madũ sȩcollers oratio neq
sẽꝑ ẽ utilis ut ł ꝓximo exemplomilonianopatet. Et meminerimꝰ multas eẽ causas in quib:
c̃fitendũ excusandũ sũ mitendũ se qđ exponimꝰ. Quib: omĩb: aliena ẽ illa magnificentiȩ

Expanded text:
 excitassent. frigere videntur ista plerisque, sed hoc ipso manifestum est, quomodo iudicem fefellerit, in narratione dicamus, si cui praecipiendum est, is reliqua frustra docetur, etiamsi quidam scriptores artium hocquidam magnificentiam, quam μεγαλοπρέπειαν vocant, quae neque in omnes causas cadit nam quid in plerisque iudiciis privatis, de certa credita, locato et conducto, interdictis habere loci potest supra modum se tollens oratio? neque semper est utilis, velut proximo exemplo Miloniano patet. et meminerimus multas esse causas, in quibus confitendum, excusandum, summittendum sit quod exponimus; quibus omnibus aliena est illa magnificenti
Abbreviated transcription (Latin):
dedendine fuer ns̃ etiã utra hanc denuntiationẽ qui contrafoscũ legatimissi eẽnt pliũ
inieris regẽq aaquẽ m andata acceperađ trucidarins Et iuc mhilcȩsar sine dubio
de liberet nui ꝓpt̃ hanc militũ ꝑ turbationẽ et tam̃ locꝰ quȩ rendi ancitrahunc qͦq casũ
penitrandũ ingermania fuerit Sẽ ꝑ dute de copͥus loquem de qͦ de libe nari etiã detridus¬

Expanded text:
dedendine fuerint etiam citra hanc denuntiationem, qui contra fas, cum legati missi essent, proelium dedendine fuerint etiam citra hanc denuntiationem, qui contra fas, cum legati missi essent, proelium inierint, regemque, ad quem mandata acceperant, trucidarint. et hic nihil Caesar sine dubio deliberaret nisi propter hanc militum perturbationem; est tamen locus quaerendi, an citra hunc quoque casum penetrandum in Germaniam fuerit. semper autem de eo prius loquemur, de quo deliberari etiam detr
Abbreviated transcription (Latin):
fieri cẽfaciendũ de inde fieri ñ posse . Cũ autẽ de hoc quȩrit᷑ coniectura ẽ anist hinos
int̃cidi ansiccari palus pontina. an portus fieri hostiȩ possit analexandes terrasulora
oceanũ sit inuenturus. Sed inus quoq quȩ constabit possefieri c̃iectura aliquandoerit
siquȩret᷑ anutiq faturũ sit uttarchaginẽ sũperendromani ueredeac hamnibal. siscipio in¬
exertitũ in africã transtulerit ut seruen fidẽ samnites si romani armade posuerint
Quedã et fieriposse et futura eẽ crȩdibile ẽ. sed aut aliotẽ prẽ aut alioloco autalio modo
ubi c̃iecturȩ ñ erit locꝰ alia s̃ intuenda et primũ aut ꝓpt̃ ipsã rẽ de quasentaentiȩ
ccȩiar an ꝑseueret in germaniã ire cũ milites passim testam̃ia facerens hȩ s uasoriȩ
duplices s̃. Nã et illicauli deliberandie. qđ bellũ galliminitent᷑. Essetam potest questio

Expanded text:
fieri, esse faciendum, deinde fieri non posse. cum autem de hoc quaeritur, coniectura est, an Isthmos fieri, esse faciendum, deinde fieri non posse. cum autem de hoc quaeritur, coniectura est, an Isthmos intercidi, an siccari palus Pomptina, an portus fieri Ostiae possit, an Alexander terras ultra Oceanum sit inventurus. sed in iis quoque quae constabit posse fieri, coniectura aliquando erit, si quaeretur, an utique futurum sit, ut Carthaginem superent Romani; ut redeat Hannibal, si Scipio exercitum in Africam transtulerit; ut servent fidem Samnites, si Romani arma deposuerint. quaedam et fieri posse et futura esse credibile est, sed aut alio tempore aut alio loco aut alio modo. ubi coniecturae non erit locus, alia sunt intuenda. et primum aut propter ipsam rem, de qua sententiae C. Caesar, an perseveret in Germaniam ire, cum milites passim testamenta facerent. hae suasoriae duplices sunt. nam et illic causa deliberandi est, quod bellum Galli minitentur; esse tamen potest quaestio,
Abbreviated transcription (Latin):
uulgo fas habet᷑ indulgere aliqͥd studio suo. Consilia nemoẽ quiueget secđm inores dari
Grecorũ quidẽ plurimc omẽ hoc officiũ contionale eẽ iudicauer̃ et in sola r p. adm ini¬
stratione posuer: Quin etꝰ cicero in hac inaxime parte uersat̃ ideoq suasuris de pacebello
copus operib: uectigalib: hȩc duo eẽ p̃cipue nota uoluit. Vres ciuitatis et monos. ut ex
natura cũ ipsarũ rerũ tũ audientiũ ratiosuadendi duceret᷑. Nobismaior inreuidet᷑
uarietas. Nã et consultantiũ et consiliorũ plurima s̃ genrã. Quare in suadendo acclissua¬
dendo tria primo spectanda er . Quid sit dequo de liberit᷑ quisis quide liberent
quisit qui suadeat. Tem de quade liberat᷑ aaccertũ ẽ pohe fieri aut incertũ. Suncertũ
hocerit questio sola aut potentissima. Sȩpetnĩ atideei ut priusdicamꝰ nisi possit quidẽ

Expanded text:
vulgo fas habetur indulgere aliquid studio suo; consilia nemo est qui neget secundum mores dari. vulgo fas habetur indulgere aliquid studio suo; consilia nemo est qui neget secundum mores dari. Graecorum quidem plurimi omne hoc officium contionale esse iudicaverunt et in sola reipublicae administratione posuerunt. quin et Cicero in hac maxime parte versatur. ideoque suasuris de pace, bello, copiis, operibus, vectigalibus haec duo esse praecipue nota voluit, vires civitatis et mores, ut ex natura cum ipsarum rerum tum audientium ratio suadendi duceretur. nobis maior in re videtur varietas, nam et consultantium et consiliorum plurima sunt genera. quare in suadendo et dissuadendo tria primum spectanda erunt, quid sit de quo deliberetur, qui sint qui deliberent, qui sit qui suadeat. rem , de qua deliberatur, aut certum est posse fieri aut incertum. si incertum, haec erit quaestio sola aut potentissima; saepe enim accidet, ut prius dicamus, ne si possit quidem
Abbreviated transcription (Latin):
quodã capite tantũ et initio debebimꝰ et̃ contenti Nsarrationẽ uͦ. nunquã exgit priuata
de liberatiõ eiꝰdũ taxatrei dequa dicenda sententia ẽ quia nemoignorat id de quo consulit
Extrinsctꝰ possus ꝑcinentia addeliberationẽ multa narrari. in contionib: sȩpe ẽ etiã illa quȩ
ordinẽ rei docet necessaria affectus ut quȩ maxine postulanda Nsã et c̃citanda et lenienda
frequent̃ ẽ ira et admetũ cupiditatẽ odiũ concilationẽ impellendianimi N sonfunquã etiã
mouenda miseratio. siueut auxiliũ obsesiis ferat᷑ suadere oportebit. siue sodȩciuitatis
euersionẽ deflebunꝰ. Valet autẽ in consilus auctoritas plurimũ Nã et prudentis simꝰ eẽ
haberiq et optimꝰ debet. qui sententiȩ suȩ atq honestis credere om̃s uelit. Iniudiciis enĩ

Expanded text:
quodam capite tantum et initio debebimus esse contenti. narrationem vero nunquam exigit privata quodam capite tantum et initio debebimus esse contenti. narrationem vero nunquam exigit privata deliberatio, eius duntaxat rei, de qua dicenda sententia est; quia nemo ignorat id de quo consulit. extrinsecus possunt pertinentia ad deliberationem multa narrari. in contionibus saepe est etiam illa, quae ordinem rei docet, necessaria. adfectus ut quae maxime postulat. na M et concitanda et lenienda frequenter est ira, et ad metum, cupiditatem, odium, conciliationem impellendi animi. nonnunquam etiam movenda miseratio, sive, ut auxilium obsessis feratur, suadere oportebit sive sociae civitatis eversionem deflebimus. valet autem in consiliis auctoritas plurimum. nam et prudentissimus esse haberique et optimus debet, qui sententiae suae de utilibus atque honestis credere omnes velit. in iudiciis enim
Abbreviated transcription (Latin):
rendȩ sibi plerũq eorũ . & pud quos dicendũ sit beniuolentiȩ Nsecmirũ cũ etiã in panegrrieis
pert᷑ audentiũ fauor. abiemolumtũ n ecilitate aliqua sed insola lauele onsistt Ar isfoteles
qudẽ net sinetausa piet et anra etabeiꝰ quidissentet ꝑ sonaduci frequent᷑ inconsilus exordiũ
quasimatuantib hoc noł auid cialigenrẽ ñ nunquã etiã ut mitor resma uorne uideat᷑ indes¬
monstratius & ꝓ hoenua eẽ maxime libera existumat. Nã et longe a materiaduici ut in belenȩ
laude isocrates feterit. et ex aliqua reiuana utidẽ in panegyrico cũ quȩrit pbus hionoris corp&
quã a nimorũ uirtutib dari. Et gorgias inclimpico laudans eos qui primitales instituerint
conuettus quosse cit᷑ uidelicer c salustius inbello iugurtino et catilinate nibula dhistoriã ꝑtinenta
principus orsus ẽ. Sed nuno ad sua foriã inqua etiã cũ ꝓhoemiio utemꝰ ireuiore tam̃ et ue lut

Expanded text:
 benevolentiae. nec mirum, cum etiam in panegyricis petatur audientium favor, ubi emolumentum non in utilitate aliqua, sed in sola laude consistit. Aristoteles quidem nec sine causa putat et a nostra et ab eius, qui dissentiet, persona duci frequenter in consiliis exordium, quasi mutuantibus hoc nobis a iudiciali genere, nonnunquam etiam, ut minor res maiorve videatur; in demonstrativis vero prooemia esse maxime libera existimat. nam et longe a materia duci, ut in Helenae laude Isocrates fecerit; et ex aliqua rei vicinia, ut idem in Panegyrico, cum queritur plus honoris corporum quam animorum virtutibus dari; et Gorgias in Olympico laudans eos, qui primi tales instituerint conventus. quos secutus videlicet C. Sallustius in bello Iugurthino et Catilinae nihil ad historiam pertinentibus principiis orsus est. sed nunc ad suasoriam, in qua, etiam cum prooemio utemur, breviore tamen et velut
Abbreviated transcription (Latin):
eruditꝰ uidicẽ rura plerũ indecurias mittan. decoꝓnuntiaturũ qđ intellexerit ut fortasse abiq
qã et fallit uoluptas eominꝰ longa q̃ delectans uident᷑ ut amoenũ ac molleit̃ etiã siẽ spatii amplior
minꝰ fatigat. quã dudũ aridũq cõpendiũ Neq enĩ mihnunquã tanta fuerit curabreuitatis. ut ñea
quȩ credibilẽ faciuts expositionẽ in seriuelĩ . Si plexenĩ etundiq p̃cisa ñtã narratio uocari
patest quã confessio Suis porro mulcȩ comdit ione ipsire ÷ longe narrationes qub: extrema ut p̃cepi ꝓhoem
porte idintentionẽ p̃parandus ẽ iudex deindeturandũ ut omĩ arte uł exspitio eiꝰ detrasamꝰ aliqͥd

Expanded text:
eruditus, iudicem rura plerumque in decurias mittant de eo pronuntiaturum quod intellexerit; ut fortasse ubicunque, eruditus, iudicem rura plerumque in decurias mittant de eo pronuntiaturum quod intellexerit; ut fortasse ubicunque, nam et fallit voluptas et minus longa quae delectant videntur, ut amoenum ac molle iter, etiamsi est spatii amplioris, minus fatigat quam durum aridumque compendium. neque mihi unquam tanta narratio vocari potest quam confessio. sunt porro multae condicione ipsa rei longae narrationes, quibus extrema ut praecepi prooemii parte ad intentionem praeparandus est iudex; deinde curandum, ut omni arte vel ex spatio eius detrahamus aliquid
Abbreviated transcription (Latin):
breuẽputauer̃. qđ illa suꝑ uacius careret. hȩc posset aliqͥd exnecessaris defidtrare Nosautẽ
bireuitatẽ in hoc ponimꝰ ñ utnunꝰ sedeplus dicat᷑ quã oporteat Nãiterationis quidẽ et rauto ao¬
tiac et ΠerICOAOrIaC quas in narratione uitandas quidã scriptores artiũ tradider̃ trapseo
Sunte nĩ hȩcuitia ñ tantũ breuitatis grã refugienda Nonminꝰ autẽ cauendierit que nimcun
corripientes omi a sequit᷑ obscuritas. satiusq aliqͥd narrationi suꝑ eẽ quã de eẽ Nã suꝑua cua
cũ tȩdio dicunt᷑ necessaria cũ periculo subtrahunt᷑. Quare uitandast̃ etiã illa salustian a quã quã
in ipso uirtitis locũ optinet᷑ breuitas et abruptũg sermonis genꝰ. Qđ otiasũ forcasse lecborẽ
minus fallat audientẽ trans uolat necdũ repetat᷑ expectat cũ p̃sertĩ lector ñ fere sit nasi

Expanded text:
brevem putaverunt, quod illa supervacuis careret, haec posset aliquid ex necessariis desiderare. nos autem brevem putaverunt, quod illa supervacuis careret, haec posset aliquid ex necessariis desiderare. nos autem brevitatem in hoc ponimus, non ut minus, sed ne plus dicatur quam oporteat. nam iterationes quidem et ταυτολογίας et περισσολογίας, quas in narratione vitandas quidam scriptores artium tradiderunt, transeo; sunt enim haec vitia non tantum brevitatis gratia refugienda. Non minus autem cavenda erit, quae nimium corripientes omnia sequitur, obscuritas, satiusque est aliquid narrationi superesse quam deesse. nam supervacua cum taedio dicuntur, necessaria cum periculo subtrahuntur. Quare vitanda est etiam illa Sallustiana, quanquam in ipso virtutis obtinet locum, brevitas et abruptum sermonis genus, quod otiosum fortasse lectorem minus fallat, audientem transvolat nec dum repetatur exspectat, cum praesertim lector non fere sit nisi
Abbreviated transcription (Latin):
seduera dũ auitẽ qutine diat orator cũ uidet᷑ ueri dicere. At nuno uelutcãpũ aei expositionis hic potison
et uoce fletsun etceriuẽ repunus et brachiũ uilitꝰ uctatꝰ. totoq et rerũ et uerborũ et cõpostionis
genrẽ lasciuun deonde qđ s̃t monstro somile placetactio ausa ̃ ntelligit᷑ llerũ hocomittamꝰ nemus
gratie p̃apiendo recla quã offense rep̃hendendo praua mereamꝰ. breuis erit urratio ante omĩa s
oeperimꝰ rẽ ex ponere unde adudit̃ ꝑtinet. detide sinbile xtra causĩ dxerimꝰ tũ etiuã sireaderimꝰ
omĩ i quibu sublatis neq cognitioni quic quã nequtilitati detrahat᷑ Sletenĩ quedã ec̃ partium
conuenit. Conscendi sublatȩ st̃ anchiorȩ soluimꝰ orã ꝓfecti sumꝰ Ni hilhiorũ dicice lerus potest
ed sufficat dicere eportanauigaui & quotieis exitus rei satisostendit priori. debemꝰ e ͣ contenti
quorel qua intelligant᷑. Quare cũ dicere liceat. c̃ mili filius iuenis onĩ ailla saꝑ uacia c̃upidus

Expanded text:
sed vera. tum autem optime dicit orator, cum videtur vera dicere. At nunc, velut campum nacti expositionis, hic potissimum et vocem flectunt et cervicem reponunt et brachium in latus iactant totoque et rerum et verborum et compile, placet actio, causa non intelligitur. verum haec omittamus, ne minus gratiae praecipiendo recta quam offensae reprehendendo prava mereamur. brevis erit narratio ante omnia, si inde coeperimus rem exponere, unde ad iudicem pertinet; deinde, si nihil extra causam dixerimus; tum etiam,si reciderimus omnia, quibus sublatis neque cognitioni quidquam neque utilitati detrahatur. solet enim quaedam esse paconvenit, conscendi, sublatae sunt ancorae, solvimus oram, profecti sumus. nihil horum dici celerius potest, sed sufficit dicere e portu navigavi. et quotiens exitus rei satis ostendit priora, debemus hoc esse contenti, quo reliqua intelliguntur. Quare , cum dicere liceat, est mihi filius iuvenis, omnia illa supervacua: cupidus
Abbreviated transcription (Latin):
materiasq ipsi sibi finguis et ad morẽ actionãi ꝓsequunt᷑ Sed hȩc cũ oriant᷑ ẽxcausis
quarũ species c̃sequiom̃s ñ possumꝰ nisi genera lit̃ cõp̃ hendunt᷑ in infinitũ suns exerahendȩ

Expanded text:
materiasque sibi ipsi fingunt et ad morem actionum persequuntur; sed hae cum oriantur ex causis, materiasque sibi ipsi fingunt et ad morem actionum persequuntur; sed hae cum oriantur ex causis, quarum species c
Abbreviated transcription (Latin):
aN ΦIRΟΞΟN ΠΑΡΑRΟΞΟΝ ΛΙCIΑΡΑ ΚΟΛΟΙ CΕTΟΝ Sunsquib: necte
ulleatur adiciturpe qđ ali humili. alii ad mirabili subiciuis. Admirabi leautẽ uacans
qđ ẽ p̃t̃ opinionẽ hominũ constitutũ in anticipiti maxime. beniuolũ iud in obscuro
sdocilẽ in humili attentũ para redebemꝰ Nã honestũ quidẽ ad conciliationẽ satis ꝑse
ualet. in ad mirabiliet turpi remedus opus ẽ. Et eo quidẽ exordiũ induas diuidunt
partis principiũ et insinuationẽ ut sit in principus recta beniuo lentȩ et attentionis
postulatio quȩ ẽ in turpi causȩ genrẽ ñ possit insinuatio. sabrepat animꝰ maxime
ubi fors causaeñsatis honesta ẽ uł quia ressitim ꝓba ł quia hominib: parũ ꝓbet᷑. aut si
senis cȩciinfantis. Eequidẽ quib: ad uersus hȩc modis sit medendũ uerliosius tradunt

Expanded text:
ἀμφίδοξον, παράδοξον, δυσπαρακολούθητον. sunt quibus recte ἀμφίδοξον, παράδοξον, δυσπαρακολούθητον. sunt quibus recte videtur adiici turpe, quod alii humili, alii admirabili subiiciunt. admirabile autem vocant, quod est praeter opinionem hominum constitutum. In ancipiti maxime benevolum iudicem, in obscuro docilem, in humili attentum parare debemus. nam honestum quidem ad conciliationem satis per se valet, admirabili et turpi remediis opus est. eo quidam exordium in duas dividunt partes, principium et insinuationem, ut sit in principiis recta benevolentiae et attentionis postulatio; quae quia esse in turpi causae genere non possit, insinuatio surrepat animis, maxime ubi frons causae non satis honesta est, vel quia res sit improba vel quia hominibus parum probetur, aut si senis, caeci, infantis. et quidem quibus adversus haec modis sit medendum, verbosius tradunt
Abbreviated transcription (Latin):
denti facilius ẽ quã ꝓponenti quio hic admonendus iudex iilic docendus ẽ asecme
uanquã magnauctores in hocduxerins ut ñsemꝑ facereattentũ ac docilẽ uidicũ
uelã ÷̃ quia nesciã id qđ ab illis dicit᷑ ẽẽ ꝓmala causi qu alis ea sit ñ intelligi. Verũ quia
nsbud ñ negligentia uid c̃tingit sederrire dixitenĩ aduersarius et fortasse ꝑsuast
Nobopus ẽ eiꝰ diuersa opinione quȩ mutari ñ potest nisi ilũ fecerimꝰ ade a quȩ dicemꝰ
dolẽ et uitentũ Qd ergo ẽ imminuenda quȩdã ec leuanda et quasi c̃ tẽpnenda tẽ
c̃ sentio ad remittendã intentionẽ iud quã ad uersario p̃stat. ut fecit ꝓligario cicero
Quid enĩ agebat aliud roma illa quã ut cȩsarminꝰ se in rẽtã quã ñ nouã intenderet :
honestũ humle dubĩ uł anceps ad mira bile. obscurũ. Id.ẽ ΕΝΑΟΞΟΝ ΑΑΟΤΟΝ

Expanded text:
denti facilius est quam proponenti, quia hic admonendus iudex, illic docendus est. nec me denti facilius est quam proponenti, quia hic admonendus iudex, illic docendus est. nec me quanquam magni auctores in hoc duxerint, ut non semper facere attentum ac docilem iudicem velim; non quia nesciam, id quod ab illis dicitur, esse pro mala causa, qualis ea sit non intelligi, verum quia istud non negligentia iudicis contingit, sed errore. dixit enim adversarius et fortasse persuasit; nobis opus est eius diversa opinione, quae mutari non potest, nisi illi fecerimus ad ea quae dicemus docile et intentum. quid ergo est? imminuenda quaedam et levanda et quasi contemnenda esse consentio ad remittendam intentionem iudicis, quam adversario praestat, ut fecit pro Ligario Cicero. quid enim agebat aliud ironia illa, quam ut Caesar minus se in rem tanquam non novam intenderet? honestum, humile, dubium vel anceps, admirabile, obscurum: id est ἔνδοξον, ἄδοξον,
Abbreviated transcription (Latin):
ibhominari rogare sollicitũ agere. quia pleũq attentũ iud. facit sires igiudet
noua agna atro E ꝑtinens ad exemplũ p̃cipuetam̃ siuudex aut suauice aut reip
cõmouet᷑ Cuiꝰ animꝰ spo metu ab hominatione p̃cib: uanitate. cdeniq sud ꝓfiuturũ
credemꝰ agicandus ẽ. Sutset illa excitandis ad audiendũ ñ inutilia si nõsneq dia
morituros̃ neq extra caas̃ dicturos existimens. docibilẽsi ne dibio ethȩc ipsi p̃stat
attentio sedetilluo si breuut̃ et dilucide sũ mã rerdequa cognosceredeb eat indicarinꝰ¬
partes quirũ altera mihiniti et magnopere confidere uidebat᷑ in uidia iã inueceriu
uidicu uiniani altera tantũ mͦ. consuetaidinis causa timide et diffident̃ at tingere
rationẽ uene ficii criminũ. Quadere lege ẽ hȩc questio constituta d tam̃ titũ respon¬

Expanded text:
abominari, rogare, sollicitum agere; quia plerumque attentum iudicem facit, si res agi videtur abominari, rogare, sollicitum agere; quia plerumque attentum iudicem facit, si res agi videtur nova, magna, atrox, pertinens ad exemplum, praecipue tamen, si index aut sua vice aut reipcuius animus spe, metu, admonitione, precibus, vanitate denique, si id profuturum credimus, agitandus est. sunt et illa excitandis ad audiendum non inutilia, si nos neque diu moraturos neque extra causam dicturos existiment. docilem sine dubio et haec ipsa praestat attentio; sed et illud,si breviter et dilucide summam rei,de qua cognoscere debeat, indicavpares; quarum altera mihi inniti et magnopere confidere videbatur invidia iam inveterata iudicii Iuniani, altera tantumnodo consuetudinis causa timide et diffidenter attingere rationem veneficii criminum, qua de re lege est haec quaestio constituta. id tamen totum respon
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑsonarũ nec causirũ uerũ adiuncta ꝑ sonis et causis duciꝓhoemia silent. Personis
applicant᷑ ñ pignoramꝰ dequib: supradixi sed ꝓpinquitates aniatiȩ interĩ
regiones etiã ciuitatisq et siqͥd aliud eius quẽ defendimꝰ ca salȩdipotest ad causã
Extraꝑtinet tẽpus unde principiũ ꝓcoelio locꝰ unde ꝓdeiotaro halutꝰ unde ꝑ
miloneopinio unde inuefrẽ . Deinceps ne omĩa enumerent᷑ fama iudiciꝵ
expectatio uulgi iulenĩ harũ in causa ẽ ad causã tam̃ ꝑtonet. Adicit dieo¬
phrastus ab oratione principiũ qualȩ uidet᷑ ẽẽ demosthenis ꝓctesi fonte ut
sibi dicere suo potius arbitrio liceat rogantis quã eo modo quẽ accusatar actone
p̃scripseris fiducia ipsa silentopinione arrogantiȩ laborare. facunt
fauorẽ et illa pene cõ munia ñ tam̃ omittenda. Nelideo neoccurent᷑ optare

Expanded text:
personarum nec causarum, verum adiuncta personis et causis, duci prooemia solent. personis personarum nec causarum, verum adiuncta personis et causis, duci prooemia solent. personis applicantur non pignora modo, de quibus supra dixi, sed propinquitates, amicitiae, interim regiones etiam civitatesque, et si quid aliud eius quem defendimus casu laedi potest. ad causam extra pertinent tempus, unde principium pro Caelio; locus, unde pro Deiotaro; habitus, unde pro Milone; opinio, unde in Verrem; deinceps, ne omnia enumerem, infamia iudiciorum, exspectatio vulgi; nihil enim horum in causa est, ad causam tamen pertinent. adiicit Theophrastus ab oratione principium, quale videtur esse Demosthenis pro Ctesiphonte, ut sibi dicere suo potius arbitrio liceat rogantis quam eo modo, quem actione accusator praescripserit. fiducia ipsa solet opinione arrogantiae laborare. faciunt favorem et ilia paene communia non tamen omittenda, vel ideo ne occupentur, optare,
Abbreviated transcription (Latin):
qus acrinuon sestuerais cugniti cuiusq controuersie conditione. et omĩa colliguntnit
aniũ uarietate ni possians. Vcautẽ hȩc inuenure etaugere itaqł ledde det do ueou
repellere autcerteminuere excausa ẽ miseratio quoq aliquando exeade uerli
siue qͥd pasi sumꝰ graue si ue passuri. Nseq enĩsum in liac opinione qua quidã ut eo diftare
ꝓ hoemiũ ab epilogo credã qđ in hoc p̃terita in illo futuradicant᷑ sed qđ mangr e fao
pardus et iodestus prȩtẽptinda ẽ iudicis nisericor lia inepilogo a. lie ut totos effunderc
nsfrulus. en siestã orationđ induere ꝑ sonis et defunctos excitare et pigneraeorũ
ꝓducere quȩ minꝰ exordiis iui usitata. Sed hȩo quȩ supradixi ñ mouerẽtaraũ
uerũ ex diuerso a moliri quoq ꝓhoemio opusẽ Vt aatẽ irm̃ inuseribilẽ s̃uincam
exxitũ sta aduer sariorũ siꝑbũ siuuicerint utileẽ credi. Sed exius quaq quȩ ñ sant

Expanded text:
ue controversiae condicione et omnia colligi in tanta litium varietate non possunt. ut autem haec invenire et augere, ita quod laedit aut omnino repellere aut certe minuere ex causa est. miseratio quoque aliquando ex eadem venit, sive quid passi sumus grave sive passuri. neque enim sum in hac opinione, qua quidam, ut eo distare prooemium ab epilogo credam, quod in hoc praeterita, in illo futura dicantur, sed quod in ingressu parcius et modestius praetemptanda sit iudicis misericordia, in epilogo vero liceat totos effundere adfectus et fictam orationem induere personis et defunctos excitare et pignora reorum producere; quae minus in exordiis sunt usitata. Sed haec, quae supra dixi, non movere tantum, verum ex diverso amoliri quoque prooemio opus est. ut autem nostrum miserabilem, si vincamur, exitum, ita adversariorum superbum, si vicerint, utile est credi. Sed ex iis quoque, quae non sunt
Abbreviated transcription (Latin):
ne corrupti sint nepsententia propositũ mitaueront Vdcũ in his qeo q queta quȩ dicturi uidentur
reuera scunt necesariũ ẽ p̃ cauere mul comigis iniis quie dictaros quȩ falsast᷑ pollicent᷑: Na et fre¬
quentior eorũ penitentia ẽ e ꝓmissũ sus pectius et si ꝑse uerauer̃ rephensio faalior Eorã uͦ
quib denuntiat᷑ parsiestiũ ẽ quȩ reũ lȩdere uelit pers que nolit idq interĩ sct actusator

Expanded text:
ne corrupti sint, ne paenitentia propositum mutaverint. quod cum in iis quoque, qui ea, quae dicturi videntur, ne corrupti sint, ne paenitentia propositum mutaverint. quod cum in iis quoque, qui ea, quae dicturi videntur, re vera sciunt, necessarium est praecavere; multo magis in iis, qui se dicturos, quae falsa sunt, pollicentur. nam et frequentior eorum paenitentia est et promissum suspectius et, si perseverarint, reprehensio facilior. eorum vero, quibus denuntiatur, pars testium est quae reum laedere velit, p
Abbreviated transcription (Latin):
tantũ concessũ ẽ. separemꝰ officiũ dlantis testes etrefollentis Quio lutar iu ꝑdact scre qdis
dicturus sic potest udeoq facliorẽ uidet᷑ in rogando habertratonẽ Sed hec quoq pars acumꝰ
acuigilantiã poscit. ꝓuidendũq netimidus nein constans neim prudesis testaset : Turbantt̃
enũ etapatrons diuerse partis inducurt᷑ in laqueo. sed plus dep̃ hensi nocent quã firmiet inẽ rit
ꝓfuissent Multũ igit᷑ domi ante uer sandi uarus ꝑcunctationbur quales haberiab adus ario post̃.
explorandisunt. sic fit ut aut constent sibi. aut si qͥd icubauerint. oportuna rursus eiusaquo ꝑducti
sunt in t̾rogatione uelut in gradũ reponant᷑ inhis quoq ad huc quiconite rutt sbiutionde
insidiȩ Nã frequent᷑ subiti ab ad uersario solent. Et omia ꝓfutura poliati diuersa respondent
et auct ortatẽ habent ñ arguentiũ lla sedconsitentiũ Explorandũ igit᷑ quas causos lȩ deridi

Expanded text:
tantum concessum est, separemus officium dantis testes et refellentis. qui voluntarium producit, scire quid is dicturus sit potest; ideoque faciliorem videtur in rogando habere rationem. Sed haec quoque pars acumen ac vigilantiam poscit, providendumque, ne timidus, ne inconstans, ne imprudens testis sit; turbantur enim et a patronis diversae partis inducuntur in laqueos et plus deprehensi nocent quam firmi et interriti profuissent. multum igitur domi ante versandi, variis percontationibus, quales haberi ab adversario possint, explorandi sunt. sic fit, ut aut constent sibi aut, si quid titubaverint, opportuna rursus eius a quo producti sunt interrogatione velut in gradum reponantur. In iis quoque adhuc, qui constiterint sibi, vitandae insidiae; nam frequenter subiici ab adversario solent et omnia profutura polliciti diversa respondent et auctoritatem habent non arguentium illa, sed confitentium. explorandum igitur, quas causas laedendi
Abbreviated transcription (Latin):
uicerit ratio quomo doet sonilctudine dũ breius et translatione atq alistrapis. quȩ omĩ acautulli
ac diligentes ꝓhibens utem᷑. Interĩ sicui diuina illa ꝓligario ironia dequa paulo ante dixerã
displicet Alia ex ordiorũ uitia uerius tradider̃. Qđ in plures causis ac cõmodarꝑ potest. uulgare
dicit᷑ id ininꝰ faua rabilȩ. Aliquando tam̃ ñ inutilt̃ assumim magnis sȩpe aratorib: ñ eratatũ
qua et aduersarius ti potest omune appellat᷑. Qđ ad uersarius in suã utilitatẽ deflectere potet
e nutalile Quod cause ncoberet sẽparatĩ. Qđ aliundetra sit̃ tran latũ. Prȩt̃ eaqł lonqũ qđ contra¬

Expanded text:
vicerit ratio; quomodo et similitudine, dum brevi, et translatione atque aliis tropis quae omnia cauti illi ac diligentes prohibent utemur interim, nisi cui divina ilia pro Ligario ironia, de qua paulo ante dixeram, displicet. alia exordiorum vitia verius tradiderunt. quod in plures causas accommodari potest, vulgare dicitur; id minus favorabile aliquando tamen non inutiliter adsumimus, magnis saepe oratoribus non evitatum. quo et adversarius uti potest, commune appellatur; quod adversarius in suam utilitatem deflectere potest, commutabile; quod causae non cohaeret, separatum; quod aliunde trahitur, tralatum; praeterea quod
Abbreviated transcription (Latin):
nulla expositio ẽ uł dereconstat deiure quȩ rit᷑ ut apud centũ uiros filius anfrat̃ debeat et̃ iness

Expanded text:
nulla expositio est, vel de re constat, de iure quaeritur, ut apud centumviros, filius an frater debeat esse intesnulla expositio est, vel de re constat, de iure quaeritur, ut apud centumviros, filius an frater debeat esse intes
Abbreviated transcription (Latin):
uepetã q l areso uid nemolest pitia toni Pr inapiis enĩ coignitis imnulcosti lus eatrema lttaengras
et̃ illã negatu de quo apud iudicẽ quȩrit᷑ expositionẽ sed ꝑsonȩ ut macilius palicanꝰ. humilio lano
picens loquax migis quã facundus loci ut oppidũ ẽ in helles pontolã pacũ iud. Tẽporis ut uere nouo
gelidus canis cũ mintib: iumorliquit᷑ Causarũ quib: hustoricifrequentis sme utunt᷑ cũ ex ponutsunde
bellũ seditio pestilentia Prȩc̃ hȩc alias ꝑfectas uo cans qđ qͥ signorit. ad iciuis expositionẽ et p̃teriti
nominatꝰ et futuroꝵ q̃ solis dari uaticinantib: patest Nã ΥITOTI oCIł ñ ẽ habenda narnitio nos
potiorib: uacemꝰ pleriq sẽ ꝑ narrandũ putauer̃ Qđ falsũ eẽ plurib: caarguit᷑ Sues enĩ ante onĩ aq̃dã
tã breues causȩ ut ꝓpositionẽ potius habean quã narrationẽ Id accidit aliquando utriq parti ciũił

Expanded text:
eso, iudices, ne moleste patiamini; principiis enim cognitis multo facilius extrema intelligetis. esse illam negotii, de quo apud iudices quaeritur, expositionem, sed personae, ut M. Lollius Palicanus, humili loco Picens, loquax magis quam facundus; loci, ut oppidum est in Hellesponto Lampsacum, indices; temporis ut vere nouo, gelidus canis cum montibus humo? liquitur ; causarum, quibus historici frequentissime utuntur, cum exponunt, unde bellunominatus, et futurorum, quae solis dari uaticinantibus potest; nam ὑποτύπωσις non est habenda narratio. Sed nos potioribus vacemus. plerique semper narrandum putaverunt, quod falsum esse pluribus coarguitur. sunt enim ante omnia quaedam tam breves causae, ut propositionem potius habeant quam narrationem. id accidit aliquando utrique parti, cum vel
Abbreviated transcription (Latin):
tiusisas n semꝑ autẽ e. Nsã et siꝑ uacuũ aliquando ẽ. si sit p̃paratꝰ latis. etia sine hac iudex aut fires
p̃paratione ñ eget: Aristote les qudẽ intotũ id necessariẽ apud bono sudices negat aliquandota
uti ase siuelimꝰ eolicet cũ uid ex occupatus oũ angustasius erpora. cũ maior potestus abipsare cap
a ttendus etut faueats rogamꝰ quo ꝓdigus uelut dormitantes eos excicari putabat quale est
cenoros p̃murena cũ seserua excusit . Nerũid frequentuis ẽ quauat exemploconfirmandust
Quotiensautẽ plioemio fuerimꝰ usi tũsiuead expastionẽ transibimꝰ siuie ptin ad plattionẽ lideda
inprintipio postremũet̃ cui cõmodisime iurigi iutiũ sequentiã potent : Iuaiđ frigidu et
puerils ẽinsholis affetio ut ipsetransitas effiaat ali quẽ utiq sententiã et suiꝰ uelut prestins¬

Expanded text:
ne hoc iudex, aut si res aeparatione non egeat. Aristoteles quidem in totum id necessarium apud bonos iudices negat. aliquando tamen uti nec si velimus eo licet, cum index occupatus, cum angusta sunt tempora, cum maior potestas ab ipsa re coattendant et ut faveant rogamus, quo Prodicus velut dormitantes eos excitari putabat, quale estcensores, pro Murena, cum se Servio excusat. verum id frequentius est, quam ut exemplis confirmandum sit. quotiens autem prooemio fuerimus usi, tum sive ad expositionem transibimus sive protinus ad probationem, id debebit in principio postremum esse, cui commodissime iungi initium sequentium poterit. illa vero frigida et puerilis est in scholis adfe
Abbreviated transcription (Latin):
odumus in his que neguri ñ poterus. elaborandã. uataut i inraqũ dictũe aut aliamtefacla
autniusꝰ aapsentẽ q ue sti nẽ ꝓtnere. autem̃ dari pest̃ pententia. aut satisiã punta uulearte
Ideoq agreaduocito quã litigatori facilius quia etlaudat sineadragantiȩ crimine .et an¬
aliquando utilit̃ etiã rep̃hendere potest Na seq q moueri interĩ fiuget ut praburiopestumo
cicero dũ iditussibi ad auresfaciat. et auctoritatẽ induat uera sentientis. quo magis credat᷑
uł defendenti eadẽ ł neganti. Ideoq hioo pͥmũ intuem᷑ litigatoris anaduocati ꝑ sona sit utendũ
quotiers utrũq fieri potest Nã id inschola liberũ ẽ infororarũ ut sit idoneus sairei quisq
defensor declamaturꝰ autẽ ma ime positas in affectib: causas ꝓpͥisꝑsonis debet induere
hisun senuĩ quimandari m̃ posst̃: Nlec eadẽ ii ꝑferc᷑ alieni a nimi quasuimotus: his etiã de causis

Expanded text:
ut minora quam dictum est aut alia mente facta aut nihil ad praesentem quaestionem pertinere aut emendari posse paenitentia aut satis iam punita videantur. ideoque agere advocato quam litigatori facilius, quia et laudat sine arrogantiae crimine et aliquando utiliter etiam reprehendere potest. nam se quoque moveri interim finget, ut pro Rabirio Postumo Cicero, dum aditum sibi ad aures faciat et auctoritatem induat vera sentientis, quo magis credatur vel defendenti eadem vel neganti. ideoque hoc primum intuebimur, litigatoris an advocati persona sit utendum, quotiens utrumque fieri potest; nam id in schola liberum est, in foro rarum, ut sit idoneus suae rei quisque defensor. declamaturus autem maxime positas in adfectibus causas propriis personis debet induere. hi sunt enim, qui mandari non possunt, nec eadem vi profertur alieni animi qua sui motus. his etiam de causis
Abbreviated transcription (Latin):
iniustenefecisse uideant᷑ Fuer̃ etiã quidã rerũ suarũ udices Nã et in libris aliser¬
uationũ a septima editis ad fuisse ciceronẽ talicausȩ in uenio. Etego proregina
ut cicero ꝓmilone. Ne arma põpeii disposita contrase putarens laborauit
Non nunquã ad iubendus ut idẽ in uerrẽ facit. sed adhibendi modus alt̃ ille frequens
corruptis accusacionem &idquidem in consilio impliore utcũq tucius Nã & mali in hibentur
& boni guident aput singulos uero num quã sac serim nsi defecerint omnica quod s ineces sittis
aut ante quã ꝓnuntiet reũ facere Nã et minari e deferre etiã ñorator poteeł sicausi
conciliandi nob̵ iudicis materiã dabit ex hac potissim ã aliqua in usũ prinatii. quȩ
quinth eo doro placeretradit. ut ex singulis questionib: singuli senses in plioemiũ

Expanded text:
iniuste, ne fecisse videantur. fuerunt etiam quidam rerum suarum iudices. nam et in libris Obseriniuste, ne fecisse videantur. fuerunt etiam quidam rerum suarum iudices. nam et in libris Observationum a Septimio editis adfuisse Ciceronem tali causae invenio, et ego pro regina ut Cicero pro Milone, ne arma Pompeii disposita contra se putarent, laboravit; nonnunquam adhibendus, ut idem in Verrem facit. Sed adhibendi modus alter ille frequens corruptis accusationem, et id quidem in consilio ampliore utcunque tutius; nam et mali inhibentur et boni gaudent; apud singulos vero nunquam suaserim, nisi defecerint omnia. quod si necessitas eaut, antequam pronuntiet, reum facere; nam et minari et deferre etiam non orator potest. si causa conciliandi nobis iudicis materiam dabit, ex hac potissimum aliqua in usum principii, quae qui Theodoro placere tradit, ut ex singulis quaestionibus singuli sensus in prooemium