comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
delisre uera famulus es: si de iuilta gła dñ tui. ⁊ si ñ ex eũte
ex te. tamẽ trans eunte per te. nil tuis manibꝰ adherere qtingat.
Tunc uixͣ ꝓpħam picis auaruiam ex calumpnia: ⁊ ercutis mannis
tuas ab om̃i iminere. Tũt uit᷑ maudatum dnũ lur tua lucet
corã hominibꝰ ad głiticandumũ te: s patrem qͥ ĩ celis est. S
⁊ imitator pauli fideliumq p̃dicatoꝵ ñ p̃dicantium semet ip¬
⁊ tu. Euge serue bone ⁊ fidelis qr super pauta fiusti fidelis. supͣ mł¬
ta te ꝯstituam. Ioseph cum domum ⁊ omĩa bona egypti dotumi
sui sibi credita stiret: dñam ñ ignciauit erceptam. ⁊ ob ħ nõ
ad quieuit contingẽ. Nõ est inquid ex om̃ibꝰ botis donuimmei ꝙ
ñ ĩ mea potestate sit. uł ñ tradid̾it michi : p̃cer te q̃ uror eius eĩ
ĩ glorium facere eum. qͥ se fecerat głosum. Adũtit homo dei

Expanded text:
delis revera famulus es, si de multa gloria Domini tui, etsi non exeunte delis revera famulus es, si de multa gloria Domini tui, etsi non exeunte ex te, tamen transeunte per te, nil tuis manibus adhaerere contingat.am avaritiam ex calumnia, et excutis manus tuas ab omni munere . Tunc, juxta mandatum Domini, lux tua lucet coram hominibus, ad glorificandum non te, sed Patrem qui in coelis est . Sed et imitator Pauli fideliumque praedicatorum, non praedicantium semetipet tu: Euge, serve bone et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, supra multa te constituam 4. Joseph cum domum et omnia bona Aegyptii domini sui sibi credita sciret, dominam non ignoravit exceptam; et ob hoc non acquievit contingere. Non est, inquit, ex omnibmihi, praeter te, quae uxor ejus es . inglorium facere eum, qui se fecerat gloriosum. Advertit homo Dei
Abbreviated transcription (Latin):
solent. qͣi deus de more ipõrum letetur cum malendãat. ⁊ sxultet ĩ
rebus pessumis. Audiet quiħmodi ẽ. Existimasti ũque. ꝙ ero tui
smulis: arguam te. ⁊statuam contrã faciem tuam. Mera uͦ ad¬
de retinent qd̾ ore p̾buerant. ⁊ qm̃ dolose agunt ĩ ꝯspestu eiꝰ: in¬
uenitur iniqͥtas eorum ad odium. Illi impie mala sua deo: isti
dei bona frandulent̃ intorq̃nt sͥ. ⁊ quidem pͥmum illud tã stul¬
tum tamq scelerare. ac qͦdammodo ⁊̃ bestiale est: ut necẽ nõ ha¬
beam de ip̃o monere uos. C et̃um sequens religiosis manme. ⁊ spi¬
eitualibꝰ uiris insidi ari solet. Magna ⁊ rara nirtus ꝓsecto est:
ut magnalicet oꝑantem magnum te nestias. ⁊ manisestam oĩ¬
bus tuam te solum latere scĩtatem. Mirabilem te apparete. ⁊ con¬
temꝑtibilem reputare. ħ ego ip̃is uirtutibꝰ mirabiluus iudico. ft¬

Expanded text:
solent quasi Deus more ipsorum laetetur cum male fecerint, et exsultet in solent quasi Deus more ipsorum laetetur cum male fecerint, et exsultet in rebus pessimis. Audiet qui hujusmodi est: Existimasti inique quod ero tui similis; arguam te, et statuam contra faciem tuam . Mera vero adde retinent quod ore praebuerant; et quoniam dolose agunt in conspectu ejus, invenitur iniquitas eorum ad odium. Illi impie mala sua Deo, isti Dei bona fraudulenter intorquent sibi. Et quidem primum illud tam stultum, tamque saeculare, ac quodam modo etiam bestiale est, ut necesse non habeam de ipso monere vos: caeterum 1303 sequens religiosis maxime et spiritualibus viris insidiari solet. Magna et rara virtus profecto est, ut magna licet operantem, magnum te nescias, et manifestam omnibus, tuam te solum latere sanctitatem. Mirabilem te apparere, et contemptibilem reputare; hoc ego ipsis virtutibus mirabilius judico. Fi
Abbreviated transcription (Latin):
cordis autem sententia se: Sic usu quodam magis qͣm sensu ł astec¬
t. ꝑ sonare in ore multorum gr̃arum actõnem aduert̾eẽ: intãtũ
ut homines qͦ steleratissimi ad queq flagitia ⁊ facinora sua soleãt
grãt deo agere: qd bene ꝓspereq ut quidẽ ip̃i sapiunt cessent sͥ ĩ ad¬
ĩpletõne ꝑu̾sarum uoluntatum suarũ. Audias uerbigra furẽ. cũ
ĩ pie machirationis male cupitum in anipulum reportarit: exultã¬
tem aam ⁊ dicentem. Deo gr̃al ñ in anes iugilias feci: nocturnum
fert gr̃as. qd p̾ualuit adu̾sus eimuilum. aut de hoste se uindica¬
int tꝰ Et nicħ omuus adult̃ tͥpndians gestit in dei laudes: qd̾ diu
oytato ꝯcubitu tandem potitus est. Hõ gͦ om̃is grãrũ actio actepra
ẽ deo: nisi q̃ de cordis mera ⁊ pudita simplutiate ꝓordit. Dudica sa¬
ne dix̾im. ip̃ eoi. qui ⁊ de malis actibus sins głantes deo gr̃as dicere

Expanded text:
cordis autem sententia se? Sic usu quodam magis, quam sensu vel affeccordis autem sententia se? Sic usu quodam magis, quam sensu vel affectu personare in ore multorum gratiarum actionem advertere est, in tantum ut homines quoque sceleratissimi ad quaeque flagitia et facinora sua soleant gratias Deo agere, quod bene prospereque, ut quidem ipsi sapiunt, cesserit sibi in adimpletione perversarum voluntatum suarum. Audias, verbi gratia, furem, cum impiae machinationis male cupitum manipulum reportarit, exsultantem clam, et dicentem: Deo gratias, non inanes vigilias feci, nocturnum fert gratias, quod praevaluit adversus aemulum, aut de hoste se vindicavit? Et nihilominus adulter tripudians gestit in Dei laudes, quod diu optato concubitu tandem potitus sit. 3. Non ergo omnis gratiarum actio accepta est Deo, nisi quae de cordis pudica et mera simplicitate procedit. Pudica sane dixerim, propter eos qui et de malis actibus suis gloriantes, Deo gratias agere
Abbreviated transcription (Latin):
aliquid degła ⁊ honore Ip̃ius. frandis m̃ito arguaris: ⁊ fraudis ĩ dm̃.
Siemn de huis q̃ iactas ex te tͥ quippiam forte arrogares : falli tema¬
gis qriam uelle frandare crederem: ⁊ errorem corrig̾em. Hunt uͦ
qr grãs agendo probas te tibi nichil tͥbure. s dei eẽ dona. tua m̃tca
prudenter agnosce: cerce cetos aspernando ꝓdiste qd̃ incorde ⁊ corde
locitus sũ. altero ꝯmodans lingͣm mendatio. alt̃o u̾itatis usurꝑans
głam. Nõ eiũ iudicares publicamun ꝯtempnendũ prete: si non
pre illo te honorandum censeres. S quidresponderes apło p̃scͥbenti
⁊ dicenti. soli deo honor ⁊ gła: Quid angło distinguenti ⁊ decenti.
quid s retmere placeat deo: ⁊ quid partiri dignet᷑ hominibꝰ. Nã
gła inquid ĩ excellis deo. ⁊ in t̾ra par hominibꝰ bone uoluntatis.
Cernitis ne phariseum agemõ gras. labiis quidem honci are deum:

Expanded text:
aliquid de gloria et honore ipsius, fraudis merito arguaris, et fraudis in Deum. aliquid de gloria et honore ipsius, fraudis merito arguaris, et fraudis in Deum. Si enim de his quae jactas, ex te tibi quidpiam forte arrogares, falli te magis quam velle fraudare crederem, et errorem corrigerem. Nunc vero quia gratias agendo, probas te tibi nihil tribuere, sed Dei esse dona tua merita, prudenter agnoscere, certe caeteros aspernando prodis te, quod in corde, et corde locutus sis, altero commodans linguam mendacio, altero veritatis usurpans gloriam. Non enim judicares publicanum contemnendum prae te, si non prae illo te honorandum censeres. Sed quid respondes Apostolo, praescribenti et dicenti: Soli Deo honor et gloria? Quid angelo distinguenti et docenti quid sibi retinere placeat Deo, et quid partiri dignetur hominibus? Nam: Gloria, inquit, in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis . Cernitisne Pharisaeum agentem gratias, labiis quidem honorare Deum,
Abbreviated transcription (Latin):
tutis hr̃e confidis : dei uirtuti ⁊ dei sapientie reputa xpõ. Et quis tam
ĩ sanus ais. ut aliunde p̾sintiat. Nemo plane. adeout ⁊ phariseꝰ
gras agat: cuiꝰ tamẽ iusticie nõ est laus a deo. Nec enim illa gr̃arũ
actro sibene retolis enͣngeluim: gͣtiorem eum faut. Qre: q uia qͥcꝙͥ
in ore deuotum sonuerit: tordis uͭ sufficit extusare trmorem aprid
eum qui alta a longe cognoscit. Deus o pharisee ñuridet᷑. Putas tu
hs̃ aliquid quod nõ accepisti: Nichil inquid. ⁊ ideo grãs referolargito¬
ri. Si omnino nicħ : gͦ nec mercrum p̃cessit in te ullum. ut illa de qͥ¬
bus głaris actiperes. Ꝙ si ⁊ fatraris: primo quid̃ frustra in flagris
aduerlus publicanuim. qui ideo ñ habet qd̾ tu : qr nõ accepit ut tu
D einde uide ⁊̃. ne ñ integre sua dona resignes deo. ⁊ tibi inlectens

Expanded text:
rtutis habere confidis, Dei virtuti, et Dei sapientiae deputa Christo. 2. Et quis tam rtutis habere confidis, Dei virtuti, et Dei sapientiae deputa Christo. 2. Et quis tam insanus, ais, ut aliunde praesumat? Nemo plane, adeo ut et Pharisaeus gratias agat , cujus tamen justitiae non est laus a Deo. Nec enim illa gratiarum actio, si bene recolis Evangelium, gratiorem eum facit. Quare? Quia quidquid in ore devotum sonuerit, cordis non sufficit excusare tumorem apud eum qui alta a longe cognoscit . Deus, o Pharisaee, non irridetur. Putas, tu habes aliquid quod non accepisti? Nil, inquis; et ideo gratias refero largitori. Si omnino nihil, ergo nec meritum praecessit in te ullum, ut illa, de quibus gloriaris, acciperes. Quod si et fatearis, primo quidem frustra inflaris adversus publicanum, qui ideo non habet quod tu, quia non accepit ut tu. Deinde vide etiam ne non integre sua dona resignes Deo, et tibi inflectens
Abbreviated transcription (Latin):
Quis enim dñs uͥtutũ: nili ipẽ est per głe: S ⁊ iurta
anne canticum. idem ip̃e d̾s scientiarum dñs eft. Cõ¬
tinẽtia carnis. cordis industria. uoluntatis rectitudo
ex illo fonte manant. Non solum autẽ: s ⁊ siquis callet ĩgenio. siqͥs
nitet eloqio. Siquis moribus placet: inde ẽ. Inde scientie. inde
lapientie sermo. Thesauri siquidem sapientie ⁊ stientie: ibi omnes
absconditi sũt. Quid : Casta consilia. iusta uiditia. scã desideria nõ
ne ruuili fontis illius sunt: Qd̃ si copte aqͣrum secretis sub terranet᷑¬
q recursibus intessant̃ equor a repetunt. ut iñ rursus aduisus usꝰ q
ur̃os iugi ⁊ infatigabili erumpant oli lequio: cut nõ ⁊̃ spĩtales riui
ut arua m̃tium rigare ñ desmant. pͥo fonti sine fraude ⁊ sine uit¬
missione reddantur: Ad locum unde ereunt reũtantur fluminaͣ¬
tiarum. ut iterum fluant. Ramittatur ad suum pͥncipiũ ꝓfln
dicit apłs. In omnibꝰ grãs agentes. Quicquid sapientie. quicquid te uͥ¬

Expanded text:
Quis enim Dominus virtutum, nisi ipse est rex gloriae? Sed et juxta Annae canticum, idem ipse Deus scientiarum Dominus est . Continentia carnis, cordis industria, voluntatis rectitudo, ex illo fonte manant. Non solum autem, sed et si quis callet ingenio, si quis nitet eloquio, si quis moribus placet, inde est. Inde scientiae, inde sapientiae sermo. Thesauri siquidem sapientiae et scientiae ibi omnes absconditi sunt . Quid? Casta consilia, justa judicia, sancta desideria, 1302 nonne rivuli fontis illius sunt? Quod si copiae aquarum secretis, subterraneisque recursibus incessanter aequora repetunt, ut inde rursus ad visus ususque nostros jugi et infatigabili erumpant obsequio; cur non etiam spirituales rivi, ut arva mentium rigare non desinant, proprio fonti sine fraude et sine intermissione reddantur? Ad locum unde exeunt, revertantur flumina gratiarum, ut iterum fluant. Remittatur ad suum principium coeldicit Apostolus: In omnibus gratias agentes . Quidquid sapientiae, quiquid te vi
Abbreviated transcription (Latin):
Si sponsa utiq de omĩ uirtute sua ł gr̃a. mitume audet sͥ quixpiamar¬
regare: qͣnto minus adolescentule forte q̃ nos sumui: Dicamiũ ꝓm̃
⁊ nos sponse uestigia undctantes: dicamꝰ. Nõ nob̾ dñe ñ nob̃. s nomini¬

Expanded text:
si sponsa utique de omni virtute sua vel gratia minime audet sibi quidpiam arsi sponsa utique de omni virtute sua vel gratia minime audet sibi quidpiam arrogare; quanto minus adolescentulae, forte quae nos sumus? Dicamus proinde et nos sponsae vestigia insectantes, dicamus: Non nobis,
Abbreviated transcription (Latin):
michi dicat. Bene ãmones. set si ea diteres q̃ tuo ꝓposito conuenirẽt.
Erpectate paulisper. Nõsum ĩmemor. Ho̾ne ĩ maiubus ẽ id trasta¬
re qd̾ dicitur. oleũ esfusum nom̃ tuum. Hoc opus. hit labor est. Et
q̃ p̃milimus. an fuerint nctia uos indertul: nc qd̃ ad me attinet. quia
h inc aliena nõ suit: pautis a du̾ite. Ho tecordamini ĩ sponse uħibuᷤ
ertremam ꝯm̃datam ẽẽ su aueolentiam uguentoꝵ: Quid gͦ tõ¬
seq̃ntiꝰam qͣm ut eandem fgͣrantiam spõsa ne sͥ arrogare putetur. de
sponsi beneficio regnoscat: Cu plane sensui: illa om̃ia q̃ p̃taraui¬
mus. ib seruire cogncĩtitis: Quod ubera inquid mea sic redolent. ⁊ sic
placent: nec studus. nec meritis ascribo meis : s tue o sponse tbuo lor¬
planatio ip̃ius capłi. tuiꝰ occafione super nequislimo uttioĩgͣtitudiniᷤ
p̃sentem sermonẽ tam ĩ longum ꝓtrarinus. tempꝰ aluid ⁊ aliud erordi¬
um sermonis desiderat. Nũt hoc solum ad monitos uoi ẽẽ sufficiat.

Expanded text:
mihi dicat: Bene admones, sed si ea diceres quae tuo proposito convenirent. Exspectate paulisper; non sum immemor. Nonne in manibus est id tractare quod dicitur, Oleum effusum nomen tuum? Hoc opus, hic labor est. Et quae praemisimus, an fuerint necessaria, vos videritis. Nunc quod ad me attinet, quia hinc aliena non sint, paucis advertite. Non recordamini in sponsae uberibus extremam commendatam esse suaveolentiam unguentorum? Quid ergo consequentius, quam ut eamdem fragrantiam sponsa, ne sibi arrogare putetur, de sponsi beneficio recognoscat? Cui plane sensui illa omnia, quae praetaxavimus, subservire cognoscitis. Quod ubera, inquit, mea sic redolent, et sic placent, nec studiis, nec meritis adscribo meis, sed tuae, o sponse, tribuo larplanatio ipsius capituli, cujus occasione super nequissimo vitio ingratitudinis praesentem sermonem tam in longum protraximus, tempus aliud et aliud exordium sermonis desiderat. Nunc hoc solum admonitos vos esse sufficiat,
Abbreviated transcription (Latin):
tate gͣta. s nõ dissoluta. Inmolantes itaq hostiam laudis. ⁊ reddẽ¬
tes uita nrã de die in diem: curemus omni uigilantia ingere sen¬
sum ułin. affectum sensui. exultatõnem affectui. gͣuitatem exul¬
tatieni. humilitatem gͣuitati. lib̃tatem humilitati. qͦ interdũ
lib̃is purgate menttis passibus ꝓcedamus. ⁊ ertedamus ꝓ musitatas

Expanded text:
tate grata, sed non dissoluta. Immolantes itaque hostiam laudis, et reddentate grata, sed non dissoluta. Immolantes itaque hostiam laudis, et reddentes vota nostra de die in diem, curemus omni vigilantia jungere sensum usui, affectum sensui, exsultationem affectui, gravitatem exsultationi, humilitatem gravitati, libertatem humilitati: quo interdum liberis purgatae men
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ confusione eoꝵ. qui t̾rena sapuit. dicente q̃ dauid. Qui homini bꝰ
uelit landari ĩ uita ista. qr quitquid hic faubris captas qd̾ ad dm̃
nõ retuleris: ip̃i suraris ꝑ ibi enim uñ gła putde puluis: tͥ unde:
De uite scĩtaie: Set spc̃ est qui st̾sicat. Sp̃c dico nõ tuus. s dei. Et
li ꝓdigiis ac signis essulgeas ĩ manu tua fuĩt: set uͥtute dei. An
ulura. Si inuertus fin̾s ad opus inpiger: ad fructum reterendĩ
fidelis: ꝓ labore tuo m̃cedem actipies. Si qͦ minus: tolletur a te talẽ¬
tum. ⁊ nichominꝰ exigetur lucrum: ⁊ uocaberis sernus neqͣm ⁊ pig̾
Omaĩs gͥ debonis multiformis grẽ apparentis in uob̃. referat᷑ ad ip̃mm
laus. landabiliũ siquid̃ uinuloꝵ auctorẽ ⁊ largitorem. Idq non
fic̾te. ꝙ̃ admodum ab ypectis. nec sola consuetudine. situt a scłaribꝰ.
sicut decet sanctos. sicetitate fida : deuotione sollicita. hylari¬

Expanded text:
in confusione eorum qui terrena sapiunt, dicente etiam David: Qui hominibus in confusione eorum qui terrena sapiunt, dicente etiam David: Qui hominibus velit laudari in vita ista; quia quidquid hic favoris captas quod ad Deum non retuleris, ipsi furaris. Tibi enim unde gloria, putide pulvis, tibi unde? De vitae sanctitate? Sed Spiritus est qui sanctificat, si prodigiis et signis effulgeas, in manu tua fiunt, sed virtute Dei. An usura. Si inventus fueris ad opus impiger, ad fructum referendum fidelis, pro labore tuo mercedem accipies. Si quo minus, tolletur a te talentum, et nihilominus exigetur lucrum, et vocaberis servus nequam et piger. Omnis igitur de bonis multiformis gratiae apparentis in vobis referatur ad ipsum laus, laudabilium siquidem universorum auctorem et largitorem; idque non ficte, quemadmodum ab hypocritis, nec sola consuetudine, sicut a saecularibsicut decet sanctos, sinceritate fida, 1305 devotione sollicita, hilari
Abbreviated transcription (Latin):
am q̃ a solo deo ẽnõ uultis: Re uera głari in solo deo: ñ nisi a solo deo
ẽ. Nec mediocris ista gła quippe tam uera qͣm de ueritate ⁊ in ueritate:
tam rara. ut iur uł paucitas ꝑfectorum persecte głetur in ea. ant
g uani filii hominũ. mendaces filii hominum: eant ⁊ decipiaat
ipĩ de uanitate in id ip̃m. Ham sapiens głator ꝓbabit opus suum: at
Adlumenu̾itatis diligenter erammabit: ⁊ sic habebit in semet ip̃o głam
⁊ ñ in ore alt̾ius. S tultus sum si ustelle labiorum tuoꝵ głam meami ẽ¬
didero. ⁊ cepero mendicare abste cumuhabere uoluero. Nõ ne nempe
in tus arbitrio ẽ ꝓbare me uł impbare ꝓut uoliĩs: Set retineo penes
me: ipẽ fidelus seruo michi. bnmo nec michi eam credo: ip̃e potius re¬
pono seruandam. ꝗͥ potens est deposttum meum seruare in illum die.
cautus ĩ custodiendo. fidelis in restituendo. Setura tũe ent unucuiq
laus a deo: his dunitarat qui humanas laudes ꝯtempsint. Nã gła

Expanded text:
oriam quae a solo Deo est non vultis . Revera gloriari in solo Deo, nonnisi a solo Deo est. Nec mediocris ista gloria, quippe tam vera, quam de veritate, et in veritate tam rara, ut vix vel paucitas perfectorum perfecte glorietur in ea. Eant ergo vani filii hominum, mendaces filii hominum; eant, et decipiant ipsi de vanitate in idipsum . Nam sapiens gloriator probabit opus suum, atque ad lumen veritatis diligenter examinabit; et sic habebit in semetipso gloriam, et non in ore alterius. Stultus sum, si cistellae labiorum tuorum gloriam meam credidero, et coepero mendicare eam abs te cum habere voluero. Nonne nempe in tuo arbitrio est probare me, vel improbare, prout volueris? Sed retineo penes me, ipse fidelius servo mihi. Imo nec mihi eam credo: ipsi potius repono servandum, qui potens est depositum meum servare in illum diem , cautus in custodiendo, fidelis in restituendo. Secura tunc erit unicuique laus a Deo, his duntaxat qui humanas laudes contempserint. Nam gloria
Abbreviated transcription (Latin):
cũ scͥptura ħ solum testet᷑ de illo alio. qr neqͣqͣm despicit᷑. liquet ã¬
plius ẽẽ ꝯm̃datum. qd ⁊ honorificat. Deniq illud pedibus apponit᷑.
ħ capiti. Si enĩ in rp̃õ capud ad diuinitatẽ ref̾e̾ndum ẽ dicente pa
ꝓ dest quicqͣm. Ppt̃ea ⁊ maledictus qui spem suam ponit ĩ homine:
qm̃ ⁊ si spes nr̃a tota m̃ito pendet er homĩe deo: ñ tam̃ qr homo.
ꝯtriti cordis. humilitati ꝯgrunt carnis. ⁊ maiestatem decet
głificatio. En qͣie unguentum ꝓposin uob : qͥ se iimirũ tangi
tapud illud trem̃dum pͥncipatibus ñ ducit indignum. ĩmo ⁊
honoris i signe indicat dicent. Sacͥfitium laudis honorificab¬
it me. Quam obrem ñ ẽ pauperis ⁊ mnopis. seu pusilli cordis confi

Expanded text:
cum Scriptura hoc solum testetur de illo alio, quia nequaquam despicitur, liquet amcum Scriptura hoc solum testetur de illo alio, quia nequaquam despicitur, liquet amplius esse commendatum, quod et honorificat. Denique illud pedibus apponitur, hoc capiti. Si enim in Christo caput ad divinitatem referendum est, dicente Pauprodest quidquam . Propterea et maledictus qui spem suam ponit in homine ; quoniam etsi spes nostra tota merito pendet ex homine Deo, non tamen quia homo, contriti cordis humilitati congruit carnis, et majestatem decet glorificatio. En quale unguentum proposui vobis, quo se nimirum tangi caput illud tremendum principatibus non ducit indignum, imo et honoris insigne judicat, dicens: Sacrificium laudis honorificabit me. 9. Quamobrem non est pauperis
Abbreviated transcription (Latin):
peccata: si ñ dsssimulat : Hee autẽ sunt sicut recognoscitis spẽs un¬
guenti pͥmi. qd̃ iam deĩcͥpsimus. At uͦ scd̃i hꝰ aromata t̃ra nã neqͣꝙͣ¬
ꝓfert. s ꝓcul ⁊ de ultimis fimbꝰ ea nob̃ ꝯquirimꝰ. Nempe ome datum
optimũ ⁊ om̃e donum ꝑfectum desursum ẽ: descendens a patͤ lumi¬
num. Fit enĩ ungnentũistud de diuinis collatis humano generi
benefitus. Eelir qui ipã s studiose colligere ⁊ ante mentis sue ocdos
digna c̃ gr̃arum actõne reducere curat. Sfecto cum siuñt ĩ uascło
pectoris. pistillo crebre meditatõnis contusa. atq contͥca. deindeq
igne sancti desiderii ĩunul decocta omnia: ⁊ demũ ĩpĩguata oleo
leticie. erit unctio lõge p̃tios ior excellentior q pͥore. Sufficit ad ꝓ¬
bandum eiꝰ testimoniũ qͥ ait. Sacͥfitium laudis honorificabit me.
Nec dubium quin eretret ad laudand: benefitioꝵ recordatio. Porro

Expanded text:
peccata, si non dissimulat? Hae autem sunt, sicut recognoscitis, species unpeccata, si non dissimulat? Hae autem sunt, sicut recognoscitis, species unguenti primi, quod jam descripsimus. At vero secundi hujus aromata terra nibus ea nobis conquirimus. Nempe omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum . Fit enim unguentum istud de divinis collatis humano generi beneficiis. Felix qui ipsa sibi studiose colligere, et ante mentis suae oculos digna cum gratiarum actione reducere curat. Profecto cum fuerint in vasculo pectoris pistillo crebrae meditationis contusa atque contrita, deinde igne sancti desiderii simul decocta omnia, et demum impinguata oleo laetitiae, erit unctio longe pretiosior excellentiorque priore. Sufficit ad probandum ejus testimonium qui ait: Sacrificium laudis honorificabit me . Nec dubium quin excitet ad laudandum beneficiorum recordatio. 8. Porro
Abbreviated transcription (Latin):
te. Gaudere pentrẽtes. pusillamimes ꝯfortamini. uob dico qͦs
nuper conu̾sos de scło. ⁊ auiis ur̃is pranis recedentes excepit
mor amaritudo. ⁊ confusio amini penitentis. ac uelud recentium ad¬
huc uulñum dolorniius ercruciat ac perturbat. Seture manus ur̃e
distllent mure amartudinẽ in salubrem hanc unctõnem. qr cor
cõtͥtum ⁊ humiliatũ d̾s nõ despiciet. Non est omnino spernenda. nͨ
uilis estimanda hꝰ cemodiunctio. cuiꝰ ođor ñ solum homines prouocat
ad correctõnem. s ⁊ angelos ad exultatẽm inuitat. S est iiguẽtũ
tanto isto ꝓfecto p̃tioruis : qnͣto de melioribꝰ ꝯpositum spẽbus. Huiꝰ siqͥ¬
dem sp̃es ne longe q̃rantur penes nos ⁊ absq difficultate repperimus. ac
de nrĩs ortulii ⁊ alium ꝑ facile copiam tollimꝰ: qͦtiens cum q necessita
poscit. Quis enuri nõ satis de ꝓͥo cum uult ad manum ht̃ iniqͥtateᷤᷤ ⁊

Expanded text:
te . Gaudete, poenitentes; pusillanimes, confortamini. Vobis dico, quos te . Gaudete, poenitentes; pusillanimes, confortamini. Vobis dico, quos nupmox amaritudo et confusio animi poenitentis, ac velut recentium adhuc vulnerum dolor nimius excruciat et perturbat. Securae manus vestrae distillent myrrhae amaritudinem in salubrem hanc unctionem; quia cor contritum et humiliatum Deus non despiciet. Non est omnino spernenda, nec vilis aestimanda hujuscemodi unctio, cujus odor non solum homines provocat ad correctionem, sed et angelos ad exsultationem invitat. 7. Sed est unguentum tanto isto profecto pretiosius, quanto de melioribus compositum speciebus. Hujus siquidem species ne longe quaerantur, penes nos et absque difficultate reperimus, ac de nostris hortulis talium perfacile copiam tollimus, quotiescunque necessitas poscit. Quis enim non satis de proprio, cum vult, ad manum habet iniquitates et
Abbreviated transcription (Latin):
illa uiluerit ĩ recordatõne peccatoꝵ suoꝵ. Tamen si illo insibili
q uisibiliter undi a peccatͥce corporei pedes dei reseruntur ĩ euͣn¬
głio imisibile hac ⁊ spũale fuisle dicimus signratum: ñ omnino
uile reputare potimus. Quid enim de illolegitur: Et domꝰ
inquid ĩpleta est ex odore unguenti. Peccat̾iis manibꝰ distillaba
usq a deo ꝯtemptibile aut uile suit. quin totam domũ uis aro¬
matum. ⁊ suanitas impleret odoris. Qd̃ si attendamꝰ qͣnta in
unius peccatoris ꝯu̾sione fragntia respergatur eccła. ⁊ quãtis
fiat odor utte ad uitam qui uis peniens srpublice ꝑfecteq pe¬
niteat. ꝓfecto ⁊ de hoc eq̃ indubitant̾ ꝓnunciabimus qr domus
ĩpleta ẽ ex odore unguenti. Deniq ⁊ suꝑnas beatos mansio¬
nes artiugit petutentie odor : ita ut teste ip̃a u̾itate magnũ
gaudium sit int̾ angelos dei suꝑ uno pectatore penitẽciam agẽ¬

Expanded text:
illa viluerit in recordatione peccatorum suorum. 6. Tamen si illo visibili, illa viluerit in recordatione peccatorum suorum. 6. Tamen si illo visibili, quo visibiliter uncti a Peccatrice corporei pedes Dei referuntur in Evangelio, invisibile hoc et spirituale fuisse dicimus figuratum, non omnino vile reputare poterimus. Quid enim de illo legitur? Et domus, inquit, impleta est ex odore unguenti Peccatricis manibus distillabat tamen non usque adeo contemptibile aut vile fuit, quin totam domum vis aromatum et suavitas repleret odoris. Quod si attendamus quanta in unius peccatoris conversione fragrantia respergatur Ecclesia, et quantis fiat odor vitae ad vitam quivis poenitens, si publice perfecteque poeniteat, profecto et de hoc aeque indubitanter pronuntiabimus, quia domus impleta est ex odore unguenti. Denique et supernas beatorum mansiones attingit poenitentiae odor, ita ut, teste ipsa Veritate, magnum gaudium sit inter angelos Dei super uno peccatore poenitentiam agen
Abbreviated transcription (Latin):
leniens. T̃cium sanatm̃. ⁊̃ morbũ espellens. Nunc dehiis latiꝰ dis¬
seramus. Est gͦ unguẽtũ qd̃ sͥ conficit aninia multis irrecita iti¬
minibꝰ. sicũ incipit cogitare uias suas colligat. ꝯgerat. ꝯterat q ĩ
mortar olo ꝯstiẽcie multas ac uarias spẽs pectatoꝵ suoꝵ: ⁊ uttra
estuantis pectoris ollam simul omĩa coqͣt igne qͦdam penitñcie.
⁊ doloris: ut possit ditere tum ꝓpħa. Conealuit cor meum ĩt me:
⁊ ĩ moditat̃õne mea eratdes cet ignis. Etce ħ ẽ unũ unguentũ
qͦ anima peccitir sue ꝯũlionis pͥmordia condire debet. plagis q su¬
is recentibꝰ adhibere. Prinũ natuq sacͥfitium deo ⁊ spc̃ ꝯtͥbłatꝰ.¬
Quam diu gͦ nõ ht̃ tanqͣm peniper. ⁊ mops. unde sͥ meluis. ac
p̃tiosius ꝯponat unguentũ. ñ negligat parare itt̾im istud. li¬
cet de uilibus spẽbus: qr cor cõtͥtum ⁊ hummiliatũ d̾s nĩ delpiciet
ẽ anto aut̃ minus uile dumis apparebit aspectibus. qͣrto plus sibi

Expanded text:
leniens; tertium sanativum, etiam morbum expellens. Nunc de singulis latius disseramus. 5. Est ergo unguentum, quod sibi conficit anima multis irretita criminibus, si, cum incipit cogitare vias suas, colligat, congerat, conteratque in mortariolo conscientiae multas ac varias species peccatorum suorum, et intra aestuantis pectoris ollam simul omnia coquat igne quodam poenitentiae et doloris, ut possit dicere cum Propheta: Concaluit cor meum intra me, et in meditatione mea exardescet ignis Ecce hoc est unum unguentum, quo anima peccatrix suae conversionis primordia condire debet, plagisque suis recentibus adhibere. Primum namque sacrificium Deo, spiritQuandiu ergo non habet, tanquam pauper et inops, unde sibi melius ac pretiosius componat unguentum; non negligat parare interim istud, licet de vilibus speciebus; quia cor contritum et humiliatum Deus non despiciet Tanto autem minus vile divinis apparebit conspectibus, quanto plus sibi
Abbreviated transcription (Latin):
uanũ ẽ uob̃ ante lucẽ surgere. Qd̾ est. Frustra surgits ad intuẽda
beneficia q̃ delectant: msi pͥus recepto lum iẽ ꝯlolatõnis de reatibꝰ.
q̃ contuibant. Nõ ẽgͦ pauperum ħ ungnentum. S u dete qui nã
de eus copia ñ inm̃tto gł ent᷑. Ibant gaudentes a ꝯlcestu ꝯcili. qm̃¬
digni habrti sũt ꝓ nomiẽ iħũ ꝯtumeliam pati. Multum sͥ ꝓlecto
iustillauerãt de ꝑinguedine sp̃c : quoꝵ lenitas ñ dico uerbis. s nec
uerberibus cessit. Erant enim diuites ĩ caritate. q̃ nlłis er hauntur
expensis. ⁊ de ip̃a facile holocausta medullata offerre sufficiebant.
fundebant passim sudantia pectora liquorem sanctum. qͣ mbuta
unguentis quibꝰ apłs testimonium ꝑhibebat diteris. Gr̾as ago dõmes¬

Expanded text:
Vanum est vobis ante lucem surgere ; quod est: Frustra surgitis ad intuenda Vanum est vobis ante lucem surgere ; quod est: Frustra surgitis ad intuenda beneficia quae delectant, nisi prius recepto lumine consolationis de reatibus qui conturbant. Non est ergo pauperum hoc unguentum. 10. Sed videte quinam de ejus copia non immerito glorientdigni habiti sunt pro nomine Jesu contumeliam pati . Multum sibi profecto instillaverant de pinguedine spiritus, quorum lenitas non dico verbis, sed nec verberibus cessit. Erant enim divites in charitate, quae nullis exhauritur expensis, et de ipsa facile holocausta medullata offerre sufficiebant. Fundebant passim sudantia pectora liquorem sanctum, quo imbuta unguentis, quibus Apostolus testimonium perhibebat, dicens: Gratias ago D
Abbreviated transcription (Latin):
nitur. Quid enĩ : Oui laborat ingenittu suo. pot̃it ne simul ⁊
ui dei laudibꝰ exultare᷑ Q uo nã modo ĩ ore gem̃tis ⁊ plangentis so¬
nabit parit̾ illud ẏsaie gr̃arum scilicet actio. ⁊ uor landis: Nã
situt a sapiente accepimꝰ. musita inluctu ĩ pectima narratio ẽ : De¬
niq gr̃arum actio benefitium sequit ñ p̾cedit. Que autem adhuc
intristicia ẽ anima: benesitio ñ gaudet. set indiget. Ht̃ gͦ nñ p̃ces
offerat: ñ autẽ unde referat grates. Quomͦ enĩ recolet benesitium
qd̃ ñ accepit : M̾ito pinde diri non ẽẽ aime pauperis ꝯficere hoc
unguentum. qd̾ de recolendis diuinis benefitris ꝯponi debet: qm̃
ñ põt uidet e lucem donec tenebs uituet᷑. Nempe in amaritudiẽ
ẽ. occupat q memoriam t̾stis recordatio peccatoꝵ. nec libet letũ qͥp¬
piam simul adiiitere. Iecuto talibꝰ deũtiat sp̃c ꝓpħitus dicens.

Expanded text:
nitur. Quid enim? qui laborat in gemitu suo, poteritne simul et nitur. Quid enim? qui laborat in gemitu suo, poteritne simul et in Dei laudibus exsultare? Quonam modo in ore gementis et plangentis sonabit pariter illud Isaiae, gratiarum scilicet actio, et vox laudis ? Nam sicut a Sapiente accipimus: Musica in luctu, importuna narratio est . Denique gratiarum actio beneficium sequitur, non praecedit. Quae autem adhuc in tristitia est anima, beneficio non gaudet, sed indiget. Habet ergo unde preces offerat, non autem unde referat grates. Quomodo enim recolet beneficium, quod non accepit? Merito proinde dixi, non esse animae pauperis conficere hoc unguentum, quod de recolendis divinis beneficiis componi debet; quoniam non potest videre lucem, donec tenebras intuetur. Nempe in amaritudine est, occupatque memoriam tristis recordatio peccatorum, nec libet laetum quidpiam simul admittere
Abbreviated transcription (Latin):
tenuitate ꝯstringit᷑ : nec ualet p̃ mopia otian ad uarandum
diuinis laudibꝰ smi hiis q̃ laudes parut in tuendis benefitiis.
Et si qͣndo certe con atur assurg̃e: ꝯfestim domestitarũ nũttatũ
curis urgentibꝰ deuocat᷑ ad sua ͦ ⁊ in se ꝯpͥmi ꝓpͥa egestate ꝯpelli¬
tur. Qd̾ si huiꝰ miserie q̃rit᷑ a me causa : Dicam qd ip̃i in uobis
nisi fallor aut eẽ. aut fuisse recognoscetis. Duabus de cansis inde¬
tur michi hꝰcemodi anum egͥcudo ⁊ diffidentia solere ꝯtingere:
aut de nouitate udelicet ꝯu̾sionis. aut certe de ꝯũsatõnis tepore.
⁊̃ si in ꝯuersione longũ tempꝰ habiũt. Utrumq profecto hunuli¬
at ⁊ deicit ꝯstĩam: ⁊ inqͥetam facit. dłim siue ꝓ tepore. siue pro
tempore. antiqͣtas animi passiones. nec dum inse emortuas s en¬
tit.⁊ necisse ꝓin de hũs resecandis utendere de cordis ortulo spimiꝰ
ũqͥtatum. ⁊ urtios cupiditatũ longuis a semet npã euagati ñ si

Expanded text:
tenuitate constringitur, nec valet prae inopia otiari ad vacandum divinis 1294 laudibus, seu his, quae laudes pariunt, intuendis beneficiis. Et si quando certe conatur assurgere, confestim domesticarum necessitatum curis urgentibus revocatur ad sua, et in se comprimi propria egestate compellitur. Quod si hujus miseriae quaeritur a mo causa, dicam quod ipsi in vobis, nisi fallor, aut esse, aut fuisse recognoscetis. Duabus de causis videtur mihi hujuscemodi animi aegritudo et diffidentia solere contingere, aut de novitate videlicet conversionis, aut certe de conversationis tepore, etiamsi in conversione longum tempus habuerit. Utrumque profecto humiliat et dejicit conscientiam, et inquietam facit, dum sive pro tempore, sive pro tepore antiquas animi passiones necdum in se emortuas sentit: et necesse proinde habens resecandis intendere de cordis hortulo spinis iniquitatum et urticis cup
Abbreviated transcription (Latin):
tͥtione ios eph. Que mãt ẽ: ñ dissimulat. h̃t ub̃ã : ⁊ non nattia.
Gaude dum gaudentibꝰ. flere cũ flentibꝰ nouit: nes cessat ex pͥmere
de ubere quidem ꝯgͣtulatõnis. lac erhortarõnis: de ubere nͦ ꝯpassi¬
onis: Lac ꝯsolatõnis. Et desponse ub̃ibus. ⁊ rb̃um laste: ista suffu¬
anit. Iam qualibꝰ ⁊̃ unguentis. eadem ubera redoleant in ditabo.
si tam̃ ur̃is orõnibus uuer ut qd inde michi sentire datum est :
det ⁊ eloqui digne. ad audientium utilitatẽ. Alia sponsi. atqalia
sponse unguenta sunt d q̃. a dmodum ⁊ sua cuiq ubera. S de spõsi
q̃ uiloco tractandum sit : suꝑius p̾firum ẽ. Nunc sponse inguẽtis
ntaendamus. Id q atrentuis tãqm his q̃ scͥptura ñ medioct᷑ ꝯm̃danit:
ita ut ca ꝓnunciau̾it ñ simplr̃ bona. ħ ortina. Et pono diu̾sas spẽs

Expanded text:
tritione Joseph. Quae mater est, non dissimulat: habet ubera, et non vacua. tritione Joseph. Quae mater est, non dissimulat: habet ubera, et non vacua. Gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus novit, nec cessat exprimere de ubere quidem congratulationis lac exhortationis; de ubere vero compassionis lac consolationis. Et de sponsae uberibus vel uberum lacte ista sufficiant. 4. Jam qualibus etiam unguentis eadem ubera redoleant, indicabo, si tamen vestris orationibus juver, ut quod inde mihi sentire datum est, detur et eloqui digne ad audientium utilitatem. Alia sponsi, atque alia sponsae unguenta sunt, quemadmodum et sua cuique ubera. Sed de sponsi quo in loco tractandum sit, superius praefixum est: nunc sponsae unguentis intendamus, idque attentius, tanquam his quae Scriptura non mediocriter commendavit, ita ut ea pronuntiaverit non simpliciter bona,
Abbreviated transcription (Latin):
in se trans fert affectis: matiẽ se deuiq probat. ñ iimꝰ deficientiũ ꝙͫ
ꝓficientiũ. Quanti hodie setus asfectos seostendut̃: de huł dico qͥ aĩat
teg̃e sulceꝑunt. Qd̃ enum sine mũabili genitu dicend̾ nõ ẽ: rp̃i
umiũsitatis in suil marsupiis indudere festinant: hec solo sane a uido
scariothis differentes: qd ille horum om̃e emolum̃tum denaniorũ nu¬
mero ꝯpensauit. isti uoratiori inglinie lucroꝵ : infinitas grigũt pe¬
cumas. His insaciabili desiderio inhiant ꝓ his ne amirtaut timẽt:¬
⁊ cum amittũt dolent. harum ĩ amore ꝯescunt. qͣntum dittarat
lib̃m eis ẽ a seruandi. uł augm̃tandi cura. Animarũ nec cãsus
reputat᷑ nec salus. N õ sĩt ꝓssc̾to matres qͥ cum sĩt de cruciłm gatͥ¬
momo numiũ incraisati. ĩpingnati. dilatati. ñ ꝯpatumt᷑ suꝑ con¬

Expanded text:
in se transfert affectus, matrem se denique probat non minus deficientium quam in se transfert affectus, matrem se denique probat non minus deficientium quam proficientium. 3. Quanti hodie secus affectos se ostendunt? de his dico, qui animas regere susceperunt. Quod enim sine miserabili gemitu dicendum non est, Chriuniversitatis suis marsupiis includere festinant: hoc solo sane a Juda Iscariotis differentes, quod ille horum omne emolumentum paucorum mero compensavit; isti voraciori ingluvie lucrorum infinitas exigunt pecunias. His insatiabili desiderio inhiant, pro his ne amittant, timent; et cum amittunt, dolent; harum in amore quiescunt, quantum duntaxat liberum eis est a servandi, vel augmentandi cura. Animarum nec casus reputatur, nec salus. Non sunt profecto matres, qui cum sint de Crucifixi patrimonio nimium incrassati, impinguati, dilatati, non compatiuntur super con
Abbreviated transcription (Latin):
celitus irrorari pio pectori suo. sp̃ĩtalis mat̾ totiens seutit: qͥtiem oslm
sumit. Uideas eam mor plenus ub̃ibus pariuilis incubare lactandis:
⁊ ex imo quidem ꝯsolatoria. ex altero uͦ exhortatoria ub̃ius mimata¬
re ꝓut fingłis ꝯuenire uidebit. U̾bi causa. Si quem focte ex hus qs
genuet it euͣngłio dep̃hendit forti aliqua tẽptatõne ꝯcussũ: ⁊ inde
turbatũ ⁊ͣ tͥstem. pusillanimẽ ꝙ factum ñ posse iam fetre uim tanp¬
tatõnis: quomͦ ꝯdolet. qͦmodo mulcet: qͦmodo plangit: qͥ modo ꝯsolat᷑.
quot argum̃ta pietatis mer reppent. Qmibus erigat desolatum Eqͣ
si ꝓmptum. si alaiem. si bene ꝓ ficientẽ cognou̾it: erultat. agq̃dĩt᷑
salut aribꝰ monttis. accẽdit amplius. instruit de quibꝰ pot̃ ut ꝑseũet.
ut q in tueluis semper ꝓficiat ex hortatur. Omĩbus se ꝯformat. om̃iũ

Expanded text:
coelitus irrorari pio pectori suo spiritualis mater toties sentit, quoties osculum coelitus irrorari pio pectori suo spiritualis mater toties sentit, quoties osculum sumit. Videas eam mox plenis uberibus parvulis incubare lactandis; et ex uno quidem consolatoria, ex altero vero exhortatoria uberius ministrare, prout singulis convenire videbit. Verbi causa, si quem forte ex his quos genuit in Evangelio, deprehenderit forti aliqua tentatione concussum, et inde turbatum ac tristem, pusillanimemque factum, non posse jam ferre vim tentationis; quomodo condolet, quomodo mulcet? quomodo plangit, quomodo consolatur? quot argumenta pietatis mox reperit, quibus erigat desolatum? Econtra si promptum, si alacrem, si bene proficientem cognoverit; exsultat, aggreditur salutaribus monitis, accendit amplius, instruit de quibus potest ut perseveret, utque in melius semper 1292 proficiat exhortatur. Omnibus se conformat, omnium
Abbreviated transcription (Latin):
onsum ego ꝓfundi senlus. neq adeo pspitatis ĩgenii:
ut noui amꝰppiam ex me adĩuenire possim. S est
fons magnus ⁊ indeficieas os pauli qd̾ patet ad noᷤ.
De ip̃o hanno michi ⁊̃ nũt ĩ ostensione uberũ sponse.
sicut ⁊ freq̃nt̃ soleo. Gandere inqͥd tum gandentibus. flere cum flẽ¬
tibul. Matni breuĩt expmunt᷑ affectus: quia net dolere pariuili. nꝰ
se ubibis assignabo: ꝯpassionem uni: ⁊ ꝯgͣtulationem alteri. Ali¬
aqum paruula ẽ ⁊ ñ dum nubilis: si ñ dum uberamisit. si semdłi¬
cet neq ad congandendum sentiat ꝓmptam. neq ꝓnã ad ꝯdoludũ
Talis si forte ad reguũ auimarum. seu ad offitium p̃dicatõnis assumi¬
tur: Aluis quidem non prodest. sibi ił obest pluximũ. Porro sese ige¬
rete qͣnte mpudentie est: S redeamus ad uła sponse: ac ꝓdiũsttate
ub̃um diũsas ⁊ lactas spẽs ꝓponamus. Nam congͣtulatõ quidem erhor¬
titõnis. ꝯpassio uͦ ꝯsolationis lac fundit. Porro utramq spem̃ ubertĩ

Expanded text:
on sum ego profundi sensus, neque adeo perspicacis ingenii, ut novi quidpiam ex me adinvenire possim; sed est fons magnus et indeficiens os Pauli, quod patet ad nos. De ipso haurio mihi etiam nunc in ostensione uberum sponsae, sicut et frequenter soleo. Gaudere, inquit, cum gaudentibus, flere cum flentibus . Materni breviter exprimuntur affectus, quia nec dolere parvuli, nec sae uberibus assignabo; compassionem uni, et congratulationem alteri. Alioquin parvula est, et nondum nubilis, si nondum ubera misit, si se videlicet neque ad congaudendum sentiat promptam, neque pronam ad condolendum. Talis si forte ad regimen animarum, seu ad officium praedicationis assumitur, aliis quidem non prodest, sibi vero obest plurimum. Porro sese ingerere, quantae impudentiae est? 2. Sed redeamus ad ubera sponsae, ac pro diversitate uberum, diversas et lactis species proponamus. Nam congratulatio quidem exhortationis, compassio vero consolationis lac fundit. Porro utramque speciem ubertim
Abbreviated transcription (Latin):
matum ẽ i uobis : itaut nichil uob desit i ulla grã. Utinam ⁊ ꝓ nob̃
ego has ip̃as grãs referre possim. ut uideam uos diuites in uirtutibus.
alaites in laudibꝰ dei : spĩtali hac pingnedineabundantiꝰ redundantẽ

Expanded text:
matum est in vobis, ita ut nihil vobis desit in ulla gratia . Utinam et pro vobis ego has ipsas gratias referre possim, ut videam vos divites in virtutibus, alacres in laudibus Dei, spirituali hac pinguedine abundantius redundantes
Abbreviated transcription (Latin):
dum autẽ qd in ꝯsulte sententie diffinitionẽ. uł qualitatẽ. seꝑe tunc
facilius deprehendimꝰ. amplius ꝙ formidamꝰ. cum iam quał sit: ex ip̃o
apere. ⁊ qiͣ per experim̃tũ probamꝰ. Huic ẽ. qd arioch ħ loco tunc pri

Expanded text:
dum autem quod inconsulte sententiae definitionem vel qualitatem saepe tunc dum autem quod inconsulte sententiae definitionem vel qualitatem saepe tunc facilius deprehendimus, ampliusque formidamus, cum jam qualis sit, ex ipso opere et quasi per experimentum probamus. Hinc e
Abbreviated transcription (Latin):
sentũtia regis querere. nisi ꝯpũctam m̃tem equitatis iuditiũ ꝯsułe
⁊ ex magna deuotione uehem̃t᷑ discute. an forte ustũ. uł inuistũ sit
ꝙ meminit se priꝰ per sp̃t sui impetum statuisse: Multa enĩ tẽꝑe
ꝯpuctionis ⁊ orõnis mens homĩs mala ⁊ iniusta ẽẽ inuenit. q̃ priꝰ
ex aĩ impetu. ⁊ qiͣ p̃cipitant̾ diffiuiuit. que tñ iniusta ẽẽ. tunc tẽ¬
poris non adi̾tit. Et multa sepe ex eodem sp̃c sui impete homo ꝯtͣ
or̃onis ⁊ deuotionis sue tempore temperat.⁊ ad saniorem sentñtiam
reformat. Debemꝰ itaq ea que p̾cipitant̃ mag̃ qͣm prudent̃ statimꝰ.
⁊ mala ẽẽ pertimescimꝰ. pꝰmodum diligũtꝰ discut̾e. ⁊ utrũ iusta an in¬
de quolibet minus ꝯsulto m̃tis ꝓposito. ex magna deuotione. tandẽ
aliqñ uere equitatis. ⁊ sũme districtionis regula ꝯsulit᷑. Quid sit aũ

Expanded text:
sententia regis quaerere, nisi compunctam mentem aequitatis judicium consulere, sententia regis quaerere, nisi compunctam mentem aequitatis judicium consulere, et ex magna devotione vehementer discutere, an forte justum vel injustum sit, quod meminit se prius per spiritus sui impetum statuisse? Multa enim tempore compunctionis et orationis mens hominis mala et injusta esse invenit, quae prius ex animi impetu, et quasi praecipitanter definivit, quae tamen injusta esse tunc temporis non advertit, et multa saepe ex eodem spiritus sui impetu homo orationis et devotionis suae tempore temperat, et ad saniorem sententiam reformat. Debemus itaque ea quae praecipitanter, magis quam prudenter statuimus, et mala esse pertimescimus, postmodum diligenter discutere, et utrum justa an inde quolibet minus consulto mentis proposito ex magna devotione, tandem aliquando verae aequitatis, et summae discretionis regula consulitur. Quid sit autem
Abbreviated transcription (Latin):
regno in quo ñ est nob̾ colluctatio adu̾sus carnem. ⁊ sanguinem.
s adũsus spũfilia neqͥtie in celestibꝰ. Qͣntomag̾ in qͣm mer̾modi reg¬
no oportet nos fortit᷑ agere. ⁊ oñis perstrepentiũ cogitationũ. uł af¬
fectionũ tumultus. ⁊ quoslbet raterne pacis ꝑturbatores distrida
tate se alienat. Recte autẽ ut arbitror iste princeps milicie: a¬
rioch dicit᷑. Nam auoch ad solitudinẽ redigens. int̃pretat᷑. Scimꝰ
qr regnũ celoꝵ intra nos est. Debet itaq iste pͥnceps milicie
quodcumq regnum uel rogionẽ uidet ꝯtia hoc regnũ exurg̾e.
uel rebellare. ⁊ ef̾n regis legibus non obtemꝑare: forti inpugnatio¬
ne euert̾e. ⁊ ad sempnernam sollicitudinẽ redigere. ⁊ si fi̾ potest ine¬
ternum delere. Si gͥ. per daniclem deuotionẽ. ꝑ arioch zelum recti¬
tudinis debemus intelligere. qͥd est damelem ab arioch de lege. et

Expanded text:
regno, in quo non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, regno, in quo non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus spiritualia nequitiae in coelestibus, q agere, et omnes perstrepentium cogitationum, vel affectionum tumultus, et quoslibet internae pacis perturbatores districta tate se alienat. Recte autem, ut arbitror, iste princeps militiae Arioch dicitur. Nam Arioch ad solitudinem redigens interpretatur. Scimus quia regnum coelorum intra nos est. Debet itaque iste princeps militiae quodcunque regnum vel regionem videt contra hoc regnum exsurgere, vel rebellare, et aeterni regis legibus non obtemperare, forti impugnatione evertere, et ad sempiternam solitudinem redigere, et si fieri potest, in aeternum delere. Si igitur per Danielem devotionem, per Arioch zelum rectitudinis debemus intelligere, quid est Danielem ab Arioch de lege, et
Abbreviated transcription (Latin):
unc danel requisiuit de lige atq sententia. ab arioch pͥncipe
milicie regis. qui egressus fuerat ad int̾ficiendos sapientes ba¬
bilonis. ⁊ int̾rogauit eum. qui a rege accepeiat potestatẽ. qͣm ob
causam tam crudelis sententia a facie regis ẽẽt egressa. Cum gͥrem
ĩdicasset arioch dameli: damel ingressus rogauit regem. rit tempus
daret sibi ad solutionẽ iudicandam regi. Sicut in damele intelłr
feruor deuotionis. sic ꝑ pͥncipem milicie regis recte ut arbitror ĩtłłigi¬
mͦ zelum rectitudĩs. ⁊ rigorem districte seneritatis. Certe sñ rigore
uiste seueritatis. nec illud quidem regnũ. licet in pace. uł securita¬
te possidere. in quo solent hoĩes hominibꝰ imperare. ⁊ in quo solũt
homines possidentiũ patẽ perturbare. Quis imꝑantiũ inꝙͣ pace di¬
ntina frui uł letari potuit. qui pacis adũsarios cum potuit. ⁊ aꝑui¬
it districte uidiare. ⁊ fortit̾ ferire noluit: Qnͣtomagis in illo utq

Expanded text:
unc Danihel requisivit de lege atque sententia ab Arioch principe militiae regis qui egressus fuerat ad interficiendos sapientes Babylonis et interrogavit eum qui a rege acceperat potestatem quam ob causam tam crudelis sentenindicasset Arioch Danieli, Daniel ingressus rogavit regem, ut tempus daret sibi ad solutionem indicfervor devotionis, sic per principem militiae recte, ut arbitror, intelligimus zelum rectitudinis et rigorem districtae severitatis. Certe sine rigore justae severitatis, nec illud quidem regnum licet in pace vel securitate possidere, in quo solent homines hominibus imperare, et in quo solent homines possidentium pacem perturbare. Quis imperantium unquam pace diutina frui, vel laetari potuit, qui pacis adversarios, cum potuit et oportuit districte judicare, et fortiter ferire noluit? Quanto magis autem in illo utique
Abbreviated transcription (Latin):
respondent ⁊ satis sublimit᷑ ad u̾itatẽ eruduit. qñ ex ꝓpͥo deffcũ
docent. ⁊ qiͣ ꝑ experientiam loquũtur. qͣm frustia uł tem̾e aͥd
supia humanũ modum de ꝓpͥa industria p̾sumit᷑. Tota sane
istoꝵ responsio. ħ matime uidet᷑ ꝯtin̾e. illud uidelicet ꝙ rer
uiolũter erigebat: omiõ non posse. In eiꝰmͦ ⁊ gͦ sapientibꝰ q̃les
tibi suꝑius ostendimus. ħ erit ut opinor eoꝵ respond̾e: suã im¬
p̃sibilitatẽ ꝓpͥo exꝑim̃to docere. Sĩgła aũ responsionis eoꝵ ꝑtiac¬
temus. ⁊ primum de primo uideamus.

Expanded text:
respondent, et satis sublimiter ad veritatem erudiunt quando ex proprio defectu respondent, et satis sublimiter ad veritatem erudiunt quando ex proprio defectu docent, et quasi per experientiam loquuntur, quam frustra vel temere aliquid supra humanum modum de propria industria praesumitur? Tota sane istorum responsio hoc maxime videtur continere illud videlicet quod rex violenter exigebat, omnino non posse. In ejusmodi ergo sapientibus, quales tibi superius ostendimus, hoc erit, ut opinor, eorum respondere suam impossibilitatem proprio experimento docere. Singula autem responsionis eorum pertractemus, et primum de primo videamus.
Abbreviated transcription (Latin):
firmitatẽ suam horrescit parit̃.⁊ erubescit. Responderũtq re
gi caldei. syriace. Rex in sempit̾nũ uiue. Dic sompniũ seruis
tius. ⁊ int̾pretatõnẽ eius indicabimꝰ. Prnio loco consid̾andũ.
caldeice. Quid itaq ẽ. regi in ꝓpͥa lingua respondẽ. nͥ exp̃sse. et
manifeste ꝙ sciri oportet insinuare: Cum il. cuilib aliqͥd in
eius usq ad aĩum ñ ingredt᷑. Quasi gͦ in ꝓpͥa ⁊ nota lingua re¬
ad noĩs int̾p̾tatõnẽ recurrunꝰ: in eande̾ ꝓcul dubio sentñtiã re¬
ducuiii. Syria namq int̾pt᷑ sublimis. Quid itaq erit respõd̾e
syriace: nisi sublimit᷑ respond̾e: Et quid erit respond̾e subli-¬
nut᷑. nisi respondere ꝯueniẽter. ⁊ sufficiẽt᷑: Nichil añ meliꝰ.
nil cerciꝰ. nichilq sublimꝰ añs agnoscit: ꝙͣ qd̾ ꝑ experim̃tũ di¬
dicit. Et forte hic ẽ ꝓpͥus. atq p̾cipuus. ⁊ omĩno sublimissimꝰ

Expanded text:
firmitatem suam horrescit, pariter et erubescit. Responderuntque firmitatem suam horrescit, pariter et erubescit. Responderuntque Chaldaei regi, Syriace: Rex, in sempiternum vive. Dic somnium servis tuis, et interpretationem ejus indicabimus. Primo loco considerandum t, quod Chaldaice. Quid itaque est regi in propria lingua respondere, nisi expresse et manifeste quod sciri oportet insinuare? Cum enim cuilibet aliquid ejus usque ad animum non ingreditur. Quasi ergo in propria, et nota lingua red nominis interpretationem recurrimus, in eamdem proculdubio sententiam reducimur. Syria namque interpretatur sublimis. Quid itaque erit respondere Syriace, nisi sublimiter respondere? et quid erit respondere sublimiter, nisi respondere convenienter et sufficienter? Nihil autem melius, nil certius, nihilque sublimius animus agnoscit quam quod per experimentum didicit, et forte hic est proprius atque praecipuus, et omnino sublimissimus