comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
anme siut mlis rebus inter quas nhil
interest neutram in partem propensi¬
oressimus Itcm ĩ nobis metipĩs quersi
ad modu affecti sumiis mhibestia
arbitraniur interesse Atq etiam usd
siquis dicere uelit per abłitdu ũt
ita dlilig asese quẽq ut uis diligẽdi
ad aliam rem quãpiam referatier nõ
adeum ipsu sese qui diligat. Hoc nũ
ĩ ameitis cu moftitiis cũ Inuirtutibꝰ
dicitur quõtũq dicitur. Intelligitamẽ
quia dicatur potest. In nobis autt ipie
intelligi quide propter aliam quap¬
paam teni Uerbigratia propter nosup¬
tatem nos amensus proptet nosei
illam nõ propter eam nos inet ipior

Expanded text:
animi, si, ut in iis rebus, inter quas nihil animi, si, ut in iis rebus, inter quas nihil interest, neutram in partem propensiores sumus, item in nobismet ipsis quem ad modum affecti simus nihil nostra arbitrabimur interesse. Atque etiam illud si qui dicere velit, perabsurdum sit, ita diligi a sese quemque, ut ea vis diligendi ad aliam rem quampiam referatur, non ad eum ipsum, qui sese diligat. hoc cum in amicitiis, cum in officiis, cum in virtutibus dicitur, quomodocumque dicitur, intellegi tamen quid dicatur potest, in nobismet autem ipsis ne intellegi quidem, ut propter aliam quampiam rem, verbi gratia propter voluptatem, nos amemus; propter nos enim illam, non propter eam nosmet ipsos
Abbreviated transcription (Latin):
dubio epet sut euersio. Neqrem sinõ
nulli reperiũtur qui aut laqueoi su
sliei eatia querant aut ut ie a purt
tere ntur Qui decrenit tantis perlem
nus ririe suo nato face uts ue fee
cupiditate iracũlia ẽtiamienñ au
felsitipreit aibm mala screntes riuit
ta se optue sibi cõsislere aebienuũt
usus est tibi ut opus est fanetol uelut
Qui ipsi sibi bellum indixissẽt cruciari
des noctes torqueri uellent Nec uero
sese ipsi accusarent ob eam causam qd
fe mlle sius rebus consuluisse dicerent
Foru eri est Hec querela qui sibi car
sunt sesee diligunt. Quare quotiẽs gũꝗ
licetur male dle sese quis mereri sibiꝰ¬
fugere itelligatur aliꝙͣ subẽe eius mõi
calesam ut erso ipso intelligi possit sibi
quẽꝙ essecarum Nec uero satis ẽ idne¬
mine est esse quia ipse seoderit Set u¬
lucͥ quoq intelligendu est nemute
esse Sui quomodd se habeat mhnilsua
censeat iteresse. solleturem appetit

Expanded text:
dubio vitae est eversio. neque enim, si non dubio vitae est eversio. neque enim, si non nulli reperiuntur, qui aut laqueos aut alia exitia quaerant aut ut ille apud Terentium, qui 'decrevit tantisper se minus iniuriae suo nato facere', ut ait cupiditate, iracundia etiam muin mala scientes inruunt, tum se optime sibi consulere arbitrantur. usus est, tibi ut opus est facto, fac'. qui ipsi sibi bellum indixissent, cruciari dies, noctes torqueri vellent, nec vero sese ipsi accusarent ob eam causam, quod se male suis rebus consuluisse dicerent. eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. quare, quotienscumque dicetur male quis de se mereri sibiqfugere, intellegatur aliquam subesse eius modi causam, ut ex eo ipso intellegi possit sibi quemque esse carum. Nec vero id satis est, neminem esse, qui ipse se oderit, sed illud quoque intellegendum est, neminem esse, qui, quo modo se habeat, nihil sua censeat interesse. tolletur enim appetitus
Abbreviated transcription (Latin):
demus Ita prorsus mꝙͣ et siea quide
que adhuc dixisti quãuis ad etate
istouodo dicerentur E xposita igitur
mquit terminatioẽ reru eapetenda¬
rus cur ista seres ita habeat uł dici de¬
iceps demõstrandu ẽ. Sobrem or¬
diamur abeo quod primu posiu qđ
idem re abse primu est ut intelligam
omẽ aial seipsum diligere quod gcr
dubit atione nõhabet. Est ei ĩ fbeli
sensibus. Sic ut contrasiquis dicere
telit nõ audiatur. tñ nequid p̃term¬
tttnus rationes quoq cur hoc ita sut
afferendas puto et iiqlui potest tesu¬
Q aut cogitari esse aliquod aniniat qł
Eoderit resenim concurrent cõtarie
Aso curappetitus ille animi alograri
olse truhert ceperit cosulto qͥuodl sib
obsit quua sibisit ĩmicus ct sa sua
ganisa fatiet et oderit se et simul dili¬
gel quod fierinõ potest. Necesse est
hona sunt mala piltare. bona contra
quo mala Et que appetenda fuga
que fugienda appetere que sun

Expanded text:
bemus. Ita prorsus, inquam; etsi ea quidem, bemus. Ita prorsus, inquam; etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur. Exposita igitur, inquit, terminatione rerum expetendarum cur ista se res ita habeat, ut dixi, deinceps demonstrandum est. quam ob rem ordiamur ab eo, quod primum posui, quod idem reapse primum est, ut intellegamus omne animal se ipsum diligere. quod quamquam dubitationsensibus sic, ut, contra si quis dicere velit, non audiatur—, tamen, ne quid praetermittamus, rationes quoque, cur hoc ita sit, afferendas puto. etsi qui potest intellegi aut cogitari esse aliquod animal, quod se oderit? res enim concurrent contrariae. nam cum appetitus ille animi aliquid ad se trahere coeperit consulto, quod sibi obsit, quia sit sibi inimicus, cum id sua causa faciet, et oderit se et simul diliget, quod fieri non potest. necesseque uae bona sunt mala putare, bona contra quae mala, et quae appetenda fugere, quae fugienda appetere, quae sine
Abbreviated transcription (Latin):
sic comune aĩalul oiũm secũdu naͣm
uiuere. Set naturas esse diuersas ut a¬
liuid equo sit natura aliud boni aliud
get et tuetur in quibus uidemur ea q̃
gignũtur eterra multa quodãmodo
efticẽ ipsa sibi perse que adiciẽdum
crescendũ que ualeant. et suogenẽ per¬
maneant aclextremu ut iant liceat u¬
na comp̃nsioẽ omia complecti nõ dubi¬
tante ꝙ dicere omne naturam esse ser¬
uantem sui idq hrẽ propositu qi finẽ
et extrenu seut custodiat ꝙͣ optimosu
generis statu ut necesse sit oiũ rerũ q̃
natura iugeant simile esse fine non
eundem E quo intelligebat debet hoĩ
idesse mbonis ultimu secundu nat&
uiuere quod ita interp̃tetur uiiere
ex hoĩs natura undiq perfecta et ni¬
il requirente. Hec igitur nobis Expli¬
saerda sunt set si enoedatius uos igno¬
scetis. huiꝰ enim etati et huis nũc hcc
primu fortasse audienti sernire qe¬

Expanded text:
sic commune animalium omnium secundum naturam sic commune animalium omnium secundum naturam vivere, sed naturas esse diversas, ut aliud equo sit e natura, aliud bovi, aliud get, tuetur, in quibus videmus ea, quae gignuntur e terra, multa quodam modo efficere ipsa sibi per se, quae ad vivendum crescendumque valeant, ut in suo genere perveniant ad extremum; ut iam liceat una comprehensione omnia complecti non dubitantemque dicere omnem naturam esse servatricem sui idque habere propositum quasi finem et extremum, se ut custodiat quam in optimo sui generis statu; ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. ex quo intellegi debet homini id esse in bonis ultimum, secundum naturam vivere, quod ita interpretemur: vivere ex hominis natura undique perfecta et nihil requirente. haec igitur nobis explicanda sunt, sed si enodatius, vos ignoscetis. huius enim aetati et huic nunc haec primum fortasse audientis servire de
Abbreviated transcription (Latin):
aute processit paulu et quatentis ꝯco
se attingat ad seq ꝑtineat perspicere
cepit tum sensum nicipit progredi se¬
seq agnosçere et intelligere qũa ob
causatn habet eum quem diximus aĩ
appetitum ceptaq et eaque nature
sentit apta appetere et propulsare
contraria. Ergo aĩali illud quod
secundu natura uiuere sic affectũ
ut optime effici possit ad naturãq
ac comodatissime. Om̃ aute sua cuio
aĩantis natura est necesse est quoq
finem oiũ hũc esse ut natura exple¬
atur. Nihil em prohibet queda ẽẽ
et inter se aĩalibꝰ reliquis et cu bes¬
coĩs. Set extrema illa ut sũma que
querimꝰ inter aĩaliu genera disticta
et disꝑtita sunt et sua cuiq propria et
ad iđ apta quod cuiꝰq natura deside¬
rat. Quare cum dicius omĩbꝰ aĩalibꝰ
extremu esse secundum natura uiuẽ
nõ ita accipiendu est quasi dicamus
unum esse oiũm extremu. Set ut oui

Expanded text:
autem processit paulum et quatenus quicquid autem processit paulum et quatenus quicquid se attingat ad seque pertineat perspicere coepit, tum sensim incipit progredi seseque agnoscere et intellegere quam ob causam habeat eum, quem diximus, animi appetitum coeptatque et ea, quae naturae sentit apta, appetere et propulsare contraria. ergo omni animali illud, quod secundum naturam vivere sic affectum, ut optime affici possit ad naturamque accommodatissime. Quoniam autem sua cuiusque animantis natura est, necesse est finem quoque omnium hunc esse, ut natura expleatur—nihil enim prohibet quaedam esse et inter se animalibus reliquis et cum bescommunis—, sed extrema illa et summa, quae quaerimus, inter animalium genera distincta et dispertita sint et sua cuique propria et ad id apta, quod cuiusque natura desideret. quare cum dicimus omnibus animalibus extremum esse secundum naturam vivere, non ita accipiendum est, quasi dicamus unum esse omnium extremum, sed ut omnium
Abbreviated transcription (Latin):
appetatur hoc totum et hii tollunt
qui in rebꝰ his in quibꝰ nhil quod nõ
aut honestum aut turpe sit negant
esse ullam causam cur aluicd alis ante¬
ponatur nec inter eas res quicꝙͣ oiõ
putant interesse. Et herillus suta sẽsit
nhil esse bonu preter scĩam omnem
consilii capiendi causam ĩuentionẽq
offitii substulit. Sic exclusis sententiis
reliquoꝵ cu preterea nulla esse possit
Hec antiquoꝵ ualeat necesse ẽ. Ergo
instituto ueteru quo etiam storci u¬
tuntur. Hic capiamus exordiu. Omẽ
animal seipsum diligit ac simul et or¬
tum est id agit seutꝰ conseruet quod
hic ei primus ad omne uitam tuẽda
appetitus a natura datur Se ut cõser¬
uet atq ita sit affectum ut optime se¬
cundu naturam affectum esse possit
hiic mitio cõstitutione confusam ht̃
et incertam ut tm̃ ͦ se tueatur qualecũ¬
q sit Sed nec quid sit nȩc quid possit
nec quid ip̃ĩus natura sit intelligis Cũ

Expanded text:
appetatur, hoc totum et ii tollunt, appetatur, hoc totum et ii tollunt, qui in rebus iis, in quibus nihil quod non aut honestum aut turpe sit, negant esse ullam causam, cur aliud alii anteponatur, nec inter eas res quicquam omnino putant interesse, et Erillus, si ita sensit, nihil esse bonum praeter scientiam, omnem consilii capiendi causam inventionemque officii sustulit. Sic exclusis sententiis reliquorum cum praeterea nulla esse possit, haec antiquorum valeat necesse est. ergo instituto veterum, quo etiam Stoici utuntur, hinc capiamus exordium. Omne animal se ipsum diligit ac, simul et ortum est, id agit, se ut conservet, quod hic ei primus ad omnem vitam tuendam appetitus a natura datur, se ut conservet atque ita sit affectum, ut optime secundum naturam affectum esse possit. hanc initio institutionem confusam habet et incertam, ut tantum modo se tueatur, qualecumque sit, sed nec quid sit nec quid possit nec quid ipsius natura sit intellegit. cum
Abbreviated transcription (Latin):
gas quaru una siquis malo careat
In sũmo cũ bono dicat esse Altera uer¬
setur m leuissima parte nature obscu¬
rantis est omne splendorem hones¬
tatis ne dicam inquinantis. Restant
stoyci qui cu aper ypateticis et acha¬
demicis ꝯmĩa transtulissent. Omĩbꝰ
aliis easdem res secuti sunt hos cont̾
singulos dici est meluus. Set nũc qd
agtinus de illis cu uolemus. Democriti
aute securitas que est animi tanꝙͣ trã¬
quillitas qua appellant euthi miam
co seꝑanda fuit ab hac disputatione
quia ista animi tranquillitas ea ẽ ip̃a
beata uita. Querimus aute nõ q̃ sit
sed unde sit. Iam explose eiecteq sẽ¬
tentie pyrronis Aristonis herylli qđ
mhunc orbem que circum scripsimꝰ¬
et incidere nõ possunt adhibende oiõ
fuerũt. Nam cu omis hec questio de
finibus et quasi de extremis bonorũ
et maloꝵ ab ea proficiscatur quod di¬
ximus nature esse aptum et accomo¬
datum quodq ipsum perse primu

Expanded text:
gas, quarum una, si quis malo careat, gas, quarum una, si quis malo careat, in summo eum bono dicat esse, altera versetur in levissima parte naturae, obscurantis est omnem splendorem honestatis, ne dicam inquinantis. Restant Stoici, qui cum a Peripateticis et Academicis omnia transtulissent, nominibus aliis easdem res secuti sunt. hos contra singulos dici est melius. sed nunc, quod agimus; de illis, cum volemus. Democriti autem securitas, quae est animi tamquam tranquillitas, quam appellant euqumi/an, eo separanda fuit ab hac disputatione, quia ista animi tranquillitas ea ipsa est beata vita; quaerimus autem, non quae sit, sed unde sit. Iam explosae eiectaeque sententiae Pyrrhonis, Aristonis, Erilli quod in hunc orbem, quem circumscripsimus, incidere non possunt, adhibendae omnino non fuerunt. nam cum omnis haec quaestio de finibus et quasi de extremis bonorum et malorum ab eo proficiscatur, quod diximus naturae esse aptum et accommodatum, quodque ipsum per se primum
Abbreviated transcription (Latin):
q placuit aut doloris nacuitates ut
dyodoro aut prima nature ut anti¬
quis quos eosdem achademicos et p¬
ypateticos nominamus. Set qm̃ nõ pe¬
ssunt omĩa simul dici hec in p̃sentia
nata esse debebunt. Uoluptate se mo¬
uendam esse qñ ad maiora quecda
ut iam aꝑpemus nati sumꝰ De uacu¬
it ate doloris eadem fere solent dici
que de uoluptate. Quãdo igit et de
uoluptate cu Torquato et ddehone¬
state inqua una omẽ bonu ponere¬
tur. Cum Catone est disputandum
primu que contra uoluptate dicta
sunt eadem fere cadũt contra ua¬
cuitate doloris. Nec uero alia sunt
querenda contra Carneade illam sẽ¬
tentia Quocũq em modo sũmũ bo¬
nu sic exꝑontur ut id ualet honesta¬
te nec offitia nec uirtutes mea rati¬
one nec amicitie constare possunt
Conĩctio aute cu honestate uel
uoluptatis uł non dolendi id ipsum
honestum quod amplecti uult efficit
turpe ad eas em res referret que a¬

Expanded text:
que placuit, aut doloris vacuitas, ut que placuit, aut doloris vacuitas, ut Diodoro, aut prima naturae, ut antiquis, quos eosdem Academicos et Peripateticos nominavimus. sed quoniam non possunt omnia simul dici, haec in praesentia nota esse debebunt, voluptatem semovendam esse, quando ad maiora quaedam, ut iam apparebit, nati sumus. de vacuitate doloris eadem fere dici solent, quae de voluptate. Quando igitur et de voluptate cum Torquato et de honestate, in qua una omne bonum poneretur, cum Catone est disputatum, primum, quae contra voluptatem dicta sunt, eadem fere cadunt contra vacuitatem doloris. nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. quocumque enim modo summum bonum sic exponitur, ut id vacet honestate, nec officia nec virtutes in ea ratione nec amicitiae constare possunt. coniunctio autem cum honestate vel voluptatis vel non dolendi id ipsum honestum, quod amplecti vult, id efficit turpe. ad eas enim res referre, quae a
Abbreviated transcription (Latin):
ille quide auctor sed defensor disse¬
rendi causa fuit. Superiores tres erãt
que esse possent quaru est una sola
defensa eaq uehementer. Nam uo¬
luptatis causa facere omĩa cu etiaz¬
si nhil consequamur tum ipsu illud
consiliu ita fatiendi per se expeten¬
dum et honestu et sũmu bonu sit
nemo licit neuitatione quide do¬
loris ipsam perse quisꝙͣ in reb expe¬
tendis putauit ne sietiam uitare po¬
sset At uero facere omĩa ut aclipisca¬
mur que secũdu naturam sint et
si ea non assequamur id esse et hone¬
stum et solum perse expetendu Et
solu bonu stoyci dicunt. Set igitur
hec sunt simplices de sũmo bondꝵ ma¬
lorũq sententie. Due sinepatrono
quatlior defense Iuncte aute et du¬
plices expositiones sũmi boni tres oio
fuerũt. hec uero plures Sipentus R
naturam udeas ẽẽ potuerũt Nam
aut uoluptas adiungi potest ad ho¬
nestate aut Caliphoni dynomacho¬

Expanded text:
ille quidem auctor, sed defensor disseille quidem auctor, sed defensor disserendi causa fuit. superiores tres erant, quae esse possent, quarum est una sola defensa, eaque vehementer. nam voluptatis causa facere omnia, cum, etiamsi nihil consequamur, tamen ipsum illud consilium ita faciendi per se expetendum et honestum et solum bonum sit, nemo dixit. ne vitationem quidem doloris ipsam per se quisquam in rebus expetendis putavit, nisi etiam evitare posset. at vero facere omnia, ut adipiscamur, quae secundum naturam sint, etiam si ea non assequamur, id esse et honestum et solum per se expetendum et solum bonum Stoici dicunt. Sex igitur hae sunt simplices de summo bonorum malorumque sententiae, duae sine patrono, quattuor defensae. iunctae autem et duplices expositiones summi boni tres omnino fuerunt, nec vero plures, si penitus rerum naturam videas, esse potuerunt. nam aut voluptas adiungi potest ad honestatem, ut Calliphonti Dinomacho
Abbreviated transcription (Latin):
hectria possit esse necesse. Est gĩo of¬
fitiu aut fugiendi aut sc̃quendi ad
eoru aliqui referri. Ut illa prudẽtia
quam artem uite esse chiantnis meaꝵ
triu reru aliqua uersetur aqua to¬
tius uite ducat exor diumi Ee eo autẽ
quod statuerit esse quo primu natã
moueatur existet etiam recti ratio at¬
ꝙ honesti. Que cum uno aliquo ex tri¬
bus illis congruere possit ut aut hone¬
stum sit facere omĩa aut uoluptatis
causa et sieam nõ consequare aut nõ
dolendi etiam siid assequi nequeas
principiis naturalibꝰ tanta sit ĩfimbꝰ
bonoꝵ maloꝵ q dissimilitudo Alii rur¬
sus iidem a principiis omẽ offitiu re¬
ferent aut ad uoluptatez aut ad nõ
dolendum aut a prima illa secũdu
naturam obtinenda Expositis iam
igitur sex de sũmobono sentẽtiis tri¬
um proximaꝵ hi prinçipes uolupta¬
tis Aristippus nõ dolendi yeronimus
fruendi rebus his quas primas secũdũ
naturam esse dixnnus. Carneades. Nõ

Expanded text:
ec tria possit esse, necesse est omnino officium aut fugiendi aut sequendi ad eorum aliquid referri, ut illa prudentia, quam artem vitae esse diximus, in earum trium rerum aliqua versetur, a qua totius vitae ducat exordium. ex eo autem, quod statuerit esse, quo primum natura moveatur, existet recti etiam ratio atque honesti, quae cum uno aliquo ex tribus illis congruere possit, ut aut id honestum sit, facere omnia aut voluptatis causa, etiam si eam non consequare, aut non dolendi, etiam si id assequi nequeas,principiis naturalibus, tanta sit in finibus bonorum malorumque dissimilitudo. alii rursum isdem a principiis omne officium referent aut ad voluptatem aut ad non dolendum aut ad prima illa secundum naturam optinenda. expositis iam igitur sex de summo bono sententiis trium proximarum hi principes: voluptatis Aristippus, non dolendi Hieronymus, fruendi rebus iis, quas primas secundum naturam esse diximus, Carneades non
Abbreviated transcription (Latin):
reliquas enisde generis et sũmati quidẽ
hec crant de corpore aiõq dicenda Qub
quasi informan est quod hoĩs natura
postulet. Ex quo perspicuu est qm̃ ipĩ
pore perfecti uelimꝰ esse ea nobis ipsa
cara essepropter se. Et mnhiis esse ad bene
iuiuendur momẽta maxima Nam cuiꝓ
posita sit consernatio sui necesse est huic
partes sui quoq si caras esse carioresq
quo perfectiores sint et magis in suo ge¬
nere laudabiles. Ea em uita expetittr
que sit animi corporisq expleta uirtu¬
tibus. In eoq sũmiibonu poni necesse ẽ
qũ quidem id tale esse debet ut rerum
expetendaru sit extremu Quo cognito
dubitari nõ potest quin cu ipĩ homiẽs
sibisint per se et sua sponte cari partel
quoq et corporis et animi et caru ror
que sunt in utriusq motu et statu sua
caritate calantur et per se ipẽ appet ãt
Quibꝰ expositis facilis est cõiectura ea

Expanded text:
reliquas eiusdem generis. Et summatim quidem reliquas eiusdem generis. Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. ex quo perspicuum est, quoniam ipsi pore perfecta velimus esse, ea nobis ipsa cara esse propter se et in iis esse ad bene vivendum momenta maxima. nam cui proposita sit conservatio sui, necesse est huic partes quoque sui caras esse carioresque, quo perfectiores sint et magis in suo genere laudabiles. ea enim vita expetitur, quae sit animi corporisque expleta virtutibus, in eoque summum bonum poni necesse est, quandoquidem id tale esse debet, ut rerum expetendarum sit extremum. quo cognito dubitari non potest, quin, cum ipsi homines sibi sint per se et sua sponte cari, partes quoque et corporis et animi et earum rerum, quae sunt in utriusque motu et statu, sua caritate colantur et per se ipsae appetantur. Quibus expositis facilis est coniectura ea
Abbreviated transcription (Latin):
moderati equabilesq habitus affectio¬
nes ususq corporis apta esse ad naturã
udentur.Ian uero aĩis nõ esse solum
set ctiam cuiꝰdam modi debet eẽ ut et
omẽs partes suas hẽat ĩcolumes et de
uirtutibꝰ nulla desit At qui ĩ sensibus
est sua cuiꝰq irtus ut ne quid ĩpediat
quo minus suos sensus quiq muncre
fugatur. In his rebꝰ celeriter expedire¬
ꝙ Percipiendis que subiecte sũt sẽsibꝰ
Ammi autem et eius animi partis queq
princeps quęq mens nomĩatur plures st̃
uirtutes. Sed duo prima genera. Unnin
earum que ingenerant᷑ suapte natura
appellari solent. Quaru est excellens in
animor laude prestantia prioris generis
est docilitas Memoria que fere dmĩa ap¬
pellantur uno ingenii noiẽ easq uirtutei
qui hñt ingeniosł nocant᷑. Alteru autẽ
genus est magnor uerarũq uirtutu qͥs
Appellamus uoluntarias Et prudentiã
temperantia fortitudine iustitia et

Expanded text:
moderati aequabilesque habitus, affectiomoderati aequabilesque habitus, affectiones ususque corporis apti esse ad naturam videntur. Iam vero animus non esse solum, sed etiam cuiusdam modi debet esse, ut et omnis partis suas habeat incolumis et de virtutibus nulla desit. atque in sensibus est sua cuiusque virtus, ut ne quid impediat quo minus suo sensus quisque munere fungatur in iis rebus celeriter expediteque percipiendis, quae subiectae sunt sensibus. animi autem et eius animi partis, quae princeps est, quaeque mens nominatur, plures sunt virtutes, sed duo prima genera, unum earum, quae ingenerantur suapte natura appellari solent, quarum est excellens in animorum laude praestantia. prioris generis est docilitas, memoria; quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. alterum autem genus est magnarum verarumque virtutum, quas appellamus voluntarias, ut prudentiam, temperantiam, fortitudinem, iustitiam et
Abbreviated transcription (Latin):
intione hñt f̾aciliore. Itaq abhis ordi¬
amur Corporis igitur nostri partes tota¬
q figura et forma et statura ꝙͣ apta acd
naturam sit apparet. Neq est dubium
qufrons oculi aures et relique partes qͥ¬
les proprie sunt hoĩs intelligatur. S cer¬
te opus est ea ualere et iuggre et nales
motus ususq hrẽ ut nec Ribsit quid coꝵ
nec egrum debilitatum ue sit idem
natuta desiderat. Est enim actio que¬
dam corporis que motus et status natẽ
congruentis tenet in quibꝰ si peccetur
distortione et depriuatione quadar
aut motustatu uie deformi ut si aut
manibus ingrediatur quił aut nõ aute
set retro fugere planc se ipẽ et rem et
hoiẽn ex homĩe ex ueris natura odis¬
se incdeatur Quamobrem etiam sessio¬
nes quedam et fracti q motus quales
proteruoꝵ hom̃i aut molliu esse solẽt
contra naturam sunt Ut etiam suma¬
hoĩs natura uideatur It aq ecõtrario

Expanded text:
nitionem habent faciliorem. itaque ab his ordinitionem habent faciliorem. itaque ab his ordiamur. Corporis igitur nostri partes totaque figura et forma et statura quam apta ad naturam sit, apparet, neque est dubium, quin frons, oculi, aures et reliquae partes quales propriae sint hominis intellegatur. sed certe opus est ea valere et vigere et naturales motus ususque habere, ut nec absit quid eorum nec aegrum debilitatumve sit; id enim natura desiderat. est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; in quibus si peccetur distortione et depravatione quadam aut motu statuve deformi, ut si aut manibus ingrediatur quis aut non ante, sed retro, fugere plane se ipse et hominem ex homine exuens naturam odisse videatur. quam ob rem etiam sessiones quaedam et flexi fractique motus, quales protervorum hominum aut mollium esse solent, contra naturam sunt, ut, etiamsi animhominis natura videatur. itaque e contrario
Abbreviated transcription (Latin):
differt. Nam primꝰ ase poterit quisq
discedere qua appetitil earu rerum q̃
sibi conducant.⁊futtere. Iure igit᷑ gra¬
uissimi phr̃ initiu sũmiboni aliatura
accomodataru ingen̾atu putauerũt
omĩbus qui cõtinentur ea cõmendatioẽ
nature que se ipsi diligunt. Denceps ui¬
dendum est qm̃ satis apꝰtum est sibi quẽq
natura esse earu que sint hoĩs natura
d est enim dequo querimꝰ At qui persp¬
icuu est hoiẽm corpore aioq constare
Cum prime sint animi partes. Sedẽ cor¬
poris Demde id quoq uidemus et ita
figuratum corpus ut excellat aliis am¬
mumq ita constitutu ut et sensibus in¬
stitutus sit et habeat prestantia mẽtis
cui tota hoĩs natura pareat in qua sit
mirabilis quedam uis rationis et cog¬
nitionis et sciẽtie uirtutũq oñ Nam
que corporis sunt ea nec auctoritate
Cu ammi partibꝰ comparanda et cog¬

Expanded text:
differt. nam prius a se poterit quisque differt. nam prius a se poterit quisque discedere quam appetitum earum rerum, quae sibi conducant, amittere. iure igitur gravissimi philosophi initium summi boni a naturaaccommodatarum ingeneratum putaverunt omnibus, quia continentur ea commendatione naturae, qua se ipsi diligunt. Deinceps videndum est, quoniam satis apertum est sibi quemque natura esse carum, quae sit hominis natura. id est enim, de quo quaerimus. atqui perspicuum est hominem e corpore animoque constare, cum primae sint animi partes, secundae corporis. deinde id quoque videmus, et ita figuratum corpus, ut excellat aliis, animumque ita constitutum, ut et sensibus instructus sit et habeat praestantiam mentis, cui tota hominis natura pareat, in qua sit mirabilis quaedam vis rationis et cognitionis et scientiae virtutumque omnium. iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus comparandam et cog
Abbreviated transcription (Latin):
dem genere uis perspicua nature
cu et indicitate multi perpetiant
tit iruant et agantur apropmquã¬
tione mortis confecti hoiẽs senectu¬
te et ea proferant que pholoteca
tardus celeres seas uolantes ut apa
Acctui ẽ penarũq concestu corpos
tegumẽta f̾atiebat. De houi gene̾ aut
oĩd de ualiu loquorcu arbdꝵ et stirpi¬
um eadem pene natura sit siue ut doc¬
tissimis iuiris uisum est maior aliqua cã
atq diuinior hanc ium ingenunt siue
hoc ita sit fortinto. Uideamus ea que ter¬
ra gignit corticibus et radicibus ualida
serliri. Quod contingit animalibus
sensiui Distributione et quadam cõpa¬
ratione mẽbroru qua quide de re ꝙͣqͣ
assentior his qui hec omia regi natut¬
putant que si natura negligat ipsa eẽ
nõ possit tamen concedo ut qui de hoc
dissentiũt extimẽt quod uelinit ac uel
hoc intelligant si qñ naturam hoĩs di¬
cam homine dicere me Nihil eniz hoc

Expanded text:
dem genere vis est perspicua naturae, dem genere vis est perspicua naturae, cum et mendicitatem multi perpetiantur, ut vivant, et angantur adpropinquatione mortis confecti homines senectute et ea perferant, quae Philoctetam tardus celeres, stans volantis', ut apud Accium est, pennarumque contextu corpori tegumenta faciebat. De hominum genere aut omnino de animalium loquor, cum arborum et stirpium eadem paene natura sit? sive enim, ut doctissimis viris visum est, maior aliqua causa atque divinior hanc vim ingenuit, sive hoc ita fit fortuito, videmus ea, quae terra gignit, corticibus et radicibus valida servari, quod contingit animalibus sensuum distributione et quadam compactione membrorum. Qua quidem de re quamquam assentior iis, qui haec omnia regi natura putant, quae si natura neglegat, ipsa esse non possit, tamen concedo, ut, qui de hoc dissentiunt, existiment, quod velint, ac vel hoc intellegant, si quando naturam hominis dicam, hominem dicere me; nihil enim hoc
Abbreviated transcription (Latin):
Qiuf em quotus quisq cuimors cũ
appropr quaret nõ refugiat tiido
sanguis atq ex albescat metu. Et si
hoc Tuide est ĩuitio dissolutionem
natuete tam ualde perhorresce qđ
quia sic affitiũtur omẽs satis argumẽ¬
tiest ab interitu natura abhortere
q quo magis quida ita fatuit
in lenc etianꝰ reprehendãtur. Hoc
magis nntelligendu est hec ipsa nuni¬
& mnꝰ qubus dam futura nõ fuisse msi
quedam essent modica natura. Nec
uero ico eor metu mortil qui quia
oriuari seiite bomis arbitrentur fuit
Quia quasdam post mortes foimidi¬
nes extimescant aut si metuant ne
te dolore moriantur idcirco mor¬
precipitaturos alicũde extimescint
Suietiam fere inquit Paciuuus
Quib abest ad precauẽdum ⁊̃ telligen¬
di astutia sibi necto terrore moreie
orrescunt Quis aute deipso sapiẽ¬
te aliter existimat. Sui etia cudde¬
creuerit esse monẽdu tamen disce¬
Nu asius atq ipsa relmquẽqa suceͤ
moueatur Maxime aute ihoc qui¬

Expanded text:
im aut quotus quisque, cui, mors cum adpropinquet, non 'refugiat ti/mido sanguen a/tque exalbesca/t metu'? etsi hoc quidem est in vitio, dissolutionem naturae tam valde perhorrescere—quod quia fere sic afficiuntur omnes, satis argumenti est ab interitu naturam abhorrere; idque quo magis quidam ita faciunt, ut iure etiam reprehendantur, hoc magis intellegendum est haec ipsa nimia in quibusdam futura non fuisse, nisi quaedam essent modica natura. nec vero dico eorum metum mortis, qui, quia privari se vitae bonis arbitrentur, aut quia quasdam post mortem formidines extimescant, aut si metuant, ne cum dolore moriantur, idcirco morpraecipitaturos alicunde, extimescunt. quin etiam 'ferae', inquit Pacuvius, 'qui/bus abest ad prae/cavendum inte/llegendi astu/tia', iniecto terrore mortis 'horrescunt'. quis autem de ipso sapiente aliter existimat, quin, etiam cum decreverit esse moriendum, tamen discessu a suis atque ipsa relinquenda luce moveatur? maxime autem in hoc qui
Abbreviated transcription (Latin):
inter se apta et cõnexa sic em aiebas tm̃
persequi nõ debemus sia falsis prici¬
piis profecta congruent ip̃a sibi et pro¬
posito nõ aberant. In pr imia igitur con¬
stitutioẽ lenotuus ⁊ natura recessit. Cũq

Expanded text:
inter se apta et conexa—sic enim aiebas—, tamen inter se apta et conexa—sic enim aiebas—, tamen persequi non debemus, si a falsis principiis profecta congruunt ipsa sibi et a proposito non aberrant. in prima igitur constitutione Zeno tuus a natura rec
Abbreviated transcription (Latin):
remꝰ uitam nostra cõsilia uolũtates nõ
uerba corrigi. Quisem potest istis que
tis de sententia dicere Nam cu ea spectai
et hũt audire cur dolor malu nõ sit.
Dicũt illi asperu esse dolorem molestũ
odiosu contra natura clifficile tollera¬
tu set quia nulla sint indolore nec fraui
nec improbitas nec malitia nec culpa nͨ
turpitudo nõ esse illud malũ. Nec qui
auclierit ut ridere nõ curet discedet tñ
mhilo firmior ad dolore ferendu ꝙͣ
uenerat. Tu aute negas fortẽ eẽ quẽꝙͣ
posse qui dolore malu putet. Cur for¬
tior sit sullud quotute foncedis asper
et uidc ferendu putabit. Ex rebꝰ enim
timditas nõ ex uocabulis nascit᷑ et ais
si una littera cõmota sit ferę ut tota la¬
be disciplina. Ueru igitur tibi littera
iideor antot pignas cõmonere
ut em sit apud illos id quod ẽ atelau¬
datu ordo reru conseruatus et omĩa

Expanded text:
remus, vitam nostram, consilia, voluntates, non remus, vitam nostram, consilia, voluntates, non verba corrigi. quis enim potest istis, quatis de sententia decedere? nam cum expectant et avent audire cur dolor malum non sit, dicunt illi asperum esse dolere, molestum, odiosum, contra naturam, difficile toleratu, sed, quia nulla sit in dolore nec fraus nec improbitas nec malitia nec culpa nec turpitudo, non esse illud malum. haec qui audierit, ut ridere non curet, discedet tamen nihilo firmior ad dolorem ferendum, quam venerat. tu autem negas fortem esse quemquam posse, qui dolorem malum putet. cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. Et ais, si una littera commota sit, fore tota ut labet disciplina. utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? ut enim sit apud illos, id quod est a te laudatum, ordo rerum conservatus et omnia
Abbreviated transcription (Latin):
uitam que nõ possit sme honestate contĩ¬
gere ut iute quisꝙͣ glorietur dabit hoc
senoni polemon etra magister eius et
tota illa gens et reliq̃ui quli uirtutẽ oĩb
rebus inulto anteponẽtes adiuĩgũt eitũ
aliquid sũmo ĩbono fimendo. Siemm
uirtus digna est gloriatioẽ ut ẽ tãtuq
p̃stat cçtexis rebfis ut diciux possit. Et
beatus esse poterit uirtute una p̃dictus
carens ceteris. Nec tñ illud tibi concedet
preter uirtute ihil in bonis eẽ ducen¬
du. Illi aute quibꝰ sũmu bonu sme ur¬
tute est nõ dabunt fortasse uita beata
hrẽ in quo iure possit gloriari. Et sulli
quide etiam uoluptafes fatĩt inter¬
cdum gloriosas. Uides igitur te aut ea
sumert que nõ concedatit᷑ aut ea que et̃
concessa te mhil uiuẽt. Equide ĩ omĩb
istis cõclusionibꝰ hac putare phỹa nobis
ꝙ dignu et maxiẽ cũ sũmu bonu q̃ re¬

Expanded text:
vitam, quod non possit sine honestate continvitam, quod non possit sine honestate contingere, ut iure quisquam glorietur. dabit hoc Zenoni Polemo, etiam magister eius et tota illa gens et reliqui, qui virtutem omnibus rebus multo anteponentes adiungunt ei tamen aliquid summo in bono finiendo. si enim virtus digna est gloriatione, ut est, tantumque praestat reliquis rebus, ut dici vix possit, et beatus esse poterit virtute una praeditus carens ceteris, nec tamen illud tibi concedetur, praeter virtutem nihil in bonis esse ducendum. illi autem, quibus summum bonum sine virtute est, non dabunt fortasse vitam beatam habere, in quo iure possit gloriari, etsi illi quidem etiam voluptates faciunt interdum gloriosas. vides igitur te aut ea sumere, quae non concedantur, aut ea, quae etiam concessa te nihil iuvent. Equidem in omnibus istis conclusionibque dignum, et maxime, cum summum bonum quaere
Abbreviated transcription (Latin):
uitiał gloria multa alia bona esse ale¬
unt las dabilia nõ dicant. Et hiqde
ita nõ sola uirtute fine bonoꝵ cosineri
putant ut reb tñomnibus uirtute. ante¬
ponant. Quid censes eas esse facturas q
oiõ uirtute ad bonoꝵ fine segregaueruĩt
Epycurum peronimu illos etiam siqui
Carneadeu finez tueri uolũt Iamant ca¬
lipho aut drodorus quo poterũt tibiis¬
tud concedere qui acdhonestater aliucl
acliungant quod ex eodez genere nõ sit
placet Agitur tibi cato cu Res sumpseris
nõ concessas ex illis efficere quod uelis
am ille Sorites quo mhil putatis eẽ iĩ¬
tiosnis quod bonu sit idesse optabile
quod optabile idesse expetendu quod
expetendu laudabile. Dende reliqui
gradus. Set ego in hoc resisto. Codem
ein mõ tibi nemo clabit quod expeten¬
dum sit id esse laudabile illud uero mi¬
nime cõsentaneu Set ĩprimis hẽs illoꝵ
scilicet noiu gloriatione digna eẽ bta

Expanded text:
vitias, gloriam, multa alia bona esse dicvitias, gloriam, multa alia bona esse dicant, laudabilia non dicant. et hi quidem ita non sola virtute finem bonorum contineri putant, ut rebus tamen omnibus virtutem anteponant; quid censes eos esse facturos, qui omnino virtutem a bonorum fine segregaverunt, Epicurum, Hieronymum, illos etiam, si qui Carneadeum finem tueri volunt? iam aut Callipho aut Diodorus quo modo poterunt tibi istud concedere, qui ad honestatem aliud adiungant, quod ex eodem genere non sit? placet igitur tibi, Cato, cum res sumpseris non concessas, ex illis efficere, quod velis? Iam ille sorites est, quo nihil putatis esse vitiosius: quod bonum sit, id esse optabile, quod optabile, id expetendum, quod expetendum, id laudabile, deinde reliqui gradus. sed ego in hoc resisto; eodem modo enim tibi nemo dabit, quod expetendum sit, id esse laudabile. Illud vero minime consectarium, sed in primis hebes, illorum scilicet, non tuum, gloriatione dignam esse beatam
Abbreviated transcription (Latin):
ii quide monenti momenti ad sũmũ
bonu a dipiscendu esse diceret et cum
ad beatam uitam nullu momentu ea¬
res haberet ad appetitione aute rerũ
esse inhiis momẽta diceret᷑. quasi uero
hec appetitio nõ asũmi boni acdeptioẽ
ptiueret. Quid aute minus consentane¬
um est ꝙ qđ auĩtur cognito sũmo bono
reuerti se ad naturamꝰ ut ab ea petant
agendi principiu idest offitii non em
actionis aut offitii ratio impellit ad eã
que secundu naturam sunt appetẽda
SS ab hiis et appetitio et actio cõmoue
bile aut essehonestum. Igitur omẽ ho¬
nestum Oplumpleum pyogione. Quis
enimtibi primu illud condesserit quo
quidem concesso mhil opus esse secũdo
Sicem omẽ bonu laudabile est omne
onestu est. Quis tibi ergdisttada¬
bit preter pirrhonem a distone eor¬
ue similes quos tu nõ probas Ariston¬
lefLenocrates tota illa familia nõ da¬
bit. Quppe qui ualitudine uitesdi¬

Expanded text:
mi quidem momenti ad summum mi quidem momenti ad summum bonum adipiscendum esse diceret et, cum ad beatam vitam nullum momentum cetera haberent, ad appetitionem tamen rerum esse in iis momenta diceret; quasi vero haec appetitio non ad summi boni adeptionem pertineret! Quid autem minus consentaneum est quam quod aiunt cognito summo bono reverti se ad naturam, ut ex ea petant agendi principium, id est officii? non enim actionis aut officii ratio impellit ad ea, quae secundum naturam sunt, petenda, sed ab iis et appetitio et actio commovetbile autem honestum, bonum igitur omne honestum. O plumbeum pugionem! quis enim tibi primum illud concesserit?—quo quidem concesso nihil opus est secundo; si enim omne bonum laudabile est, omne honestum est—quis tibi ergo istud dabit praeter Pyrrhonem, Aristonem eorumve similes, quos tu non probas? Aristoteles, Xenocrates, tota illa familia non dabit, quippe qui valitudinem, vires, di
Abbreviated transcription (Latin):
tiendu ut nemo dubitet eoru om̃a of¬
fitia quo spectare quid sequi quid fugẽ
debeant Sit hoc ultimu bonoꝵ quod
nũc ame defenditur. apparet statim
que sint officia que actiones uobis aute
quibus nihil est aluid propositu insi rec¬
tum atq honestum unde offitii unde a¬
gendi principiu nascatur nõ repietis
Hoc igitur queritis omẽs et hiqui quod¬
cunꝙ ĩmerte uemat aut quoddcũꝙ oc¬
curtat sesequi dicent et uos ad naturã
renertenimi quibꝰ natura iure respon¬
derit nõ esse ueru aliunde finẽ beate
uiuendi a seprincipia reiagendi peti
Esse em unam rationem qua et princi¬
pia ueru agendaru et ult ima bonorũ
cõtinerentist. Atq ut Aristonis esset ex¬
plosa sm̃a dicentis mhil differre aliuqͥ
ab alio nec esse res ullas preter uirtutes
et uitia nter quas quicꝙͣ oiõ intereẽt
sic errare Lenonem que nulla ire mli
ĩ uirtute aut iutio p̃positione ne mini¬

Expanded text:
ciendum? ut nemo dubitet, eorum omnia ofciendum? ut nemo dubitet, eorum omnia officia quo spectare, quid sequi, quid fugere debeant? sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur; apparet statim, quae sint officia, quae actiones. vobis autem, quibus nihil est aliud propositum nisi rectum atque honestum, unde officii, unde agendi principium nascatur non reperietis. Hoc igitur quaerentes omnes, et ii, qui quodcumque in mentem veniat aut quodcumque occurrat se sequi dicent, et vos ad naturam revertemini. quibus natura iure responderit non esse verum aliunde finem beate vivendi, a se principia rei gerendae peti; esse enim unam rationem, qua et principia rerum agendarum et ultima bonorum continerentur, atque ut Aristonis esset explosa sententia dicentis nihil differre aliud ab alio, nec esse res ullas praeter virtutes et vitia, inter quas quicquam omnino interesset, sic errare Zenonem, qui nulla in re nisi in virtute aut vitio propensionem ne mini
Abbreviated transcription (Latin):
quodhonestu sit numeretur scle dice¬
equus indebatur lenonem cu polemo¬
Nł dis ceptantem a quo que essent prm¬
ciia nature acceperat a cõmunibur
uitiis progre diente uide ubi primu
nisisteret et uncde causa controuersie
nasceretur nonstante cu is qui ne dicẽ¬
tur quidem sua suma bona esse a nat᷑a
profecta ut hiscdem argumẽtis quib
iłli uterentur Iisdemq sententiis Mim¬
me uero illud probo quod cu docius¬
tis ut uobis uidemini solum bonu esse
quod honestum sit. Tum xursus dicitis
mitia proponi necesse esse apta et acco¬
modata nature quoru ex electione
uirtus possit existere Nonem inselec¬
tione uirtus ponenda erat ut id ipũ
quod erat bonoꝵ ultimu alnid aliqd
acquirere. Nam omia que sumẽda qͦ
legenda aut optanda sũt messe debent
ĩũma bonoꝵ ut is qui eam adeptus
sit ihil p̾terea desideret.Uides ne ut
quibꝰ silma est in uoluptate perspicu¬
um sit quid his fatiendu sit aut nõ fa¬

Expanded text:
numeretur, idem diceaequius videbatur Zenonem cum Polemone disceptantem, a quo quae essent principia naturae acceperat, a communibus initiis progredientem videre ubi primum nsisteret et unde causa controversiae nasceretur, non stantem cum iis, qui ne dicerent quidem sua summa bona esse a natura profecta, uti isdem argumentis, quibus illi uterentur, isdemque sententiis. Minime vero illud probo, quod, cum docuistis, ut vobis videmini, bonum solum esse, quod honestum sit, tum rursum dicitis initia proponi necesse esse apta et accommodata naturae, quorum ex selectione virtus possit existere. non enim in selectione virtus ponenda erat, ut id ipsum, quod erat bonorum ultimum, aliud aliquid adquireret. nam omnia, quae sumenda quaeque legenda aut optanda sunt, inesse debent in summa bonorum, ut is, qui eam adeptus sit, nihil praeterea desideret. videsne ut, quibus summa est in voluptate, perspicuum sit quid iis faciendum sit aut non fa
Abbreviated transcription (Latin):
inter phõs cũ sũmu bonu exquirit
dissentio omĩs. Iotius emin questiomi
cius que habetur de finbꝰ bonoꝵ et ma¬
loru cu querit᷑ in his quid sit extrem¬
um et ultimu fons reperiẽdus ẽ Quo
bono et malo disputatio ducit᷑. Uolu¬
ptatis alii primu appetitu putant
et prima depulsione doloris. Alii cẽ¬
sent primu ascitum et primu decli¬
natu dolorem. Ab hiis alii que prnna
secũdu naturam nominat proficiscũ¬
tur iquibꝰ numerant ĩ columitate
cõsernationẽq oĩ partiu ualitucłi¬
nem sensus ntegros doloris uacuitate

Expanded text:
inter philosophos, cum summum bonum exquiritur, inter philosophos, cum summum bonum exquiritur, omnis dissensio. totius enim quaestionis eius, quae habetur de finibus bonorum et malorum, cum quaeritur, in his quid sit extremum et ultimum, fons reperiendus est, inbono et malo disputatio ducitur. Voluptatis alii primum appetitum putant et primam depulsionem doloris. vacuitatem doloris alii censent primum ascitam et primum declinatum dolorem. ab iis alii, quae prima secundum naturam nominant, proficiscuntur, in quibus numerant incolumitatem conservationemque omnium partium, valitudinem, sens
Abbreviated transcription (Latin):
Adhibenda dunsio est qua noster An¬
nochus libenter utisolet. Ille igit᷑ ude
nõ modo quot fuissent adhucꝰ phõr
de sũmo bono. Set quot oiõ polłe pos¬
sent sentẽtie. Negabat igitur ullam eẽ
artem que ip̃a ate proficisceret᷑. Et¬
em semper illud ex̃ est quod arte com¬
prenditur Nihil opus est exemplis hoc
Fateri longius Est em perspicuu nuł¬
lam artemꝰ ipsam inse uersari. Sedec̃
aliud artem ipsam aliud quod pro¬
positum sit arti. Quo ut medicina ua
irnendi ars est prudentia necesse est
cam quoq abalia re esse cõstituta et ꝑ¬
fectam Consistit aute fere inter om̃ei
id inquo prudentia uersaretur et quod
assequi uellet actu et accomoclatu na¬
ture esse oportere et tale ut ipsu per se
ĩuitaret et alliceret appetitu animi que
Ormen greci nocant. Quid autersit qđͣ
ita moneat it aq a natura ĩ primo or¬
tu appetatur non constat deq eo est

Expanded text:
adhibenda divisio est, qua noster Anadhibenda divisio est, qua noster Antiochus libenter uti solet. ille igitur vidit, non modo quot fuissent adhuc philosophorum de summo bono, sed quot omnino esse possent sententiae. negabat igitur ullam esse artem, quae ipsa a se proficisceretur; etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. nihil opus est exemplis hoc facere longius. est enim perspicuum nullam artem ipsam in se versari, sed esse aliud artem ipsam, aliud quod propositum sit arti. quoniam igitur, ut vivendi ars est prudentia, necesse est eam quoque ab aliqua re esse constitutam et profectam. constitit autem fere inter omnes id, in quo prudentia versaretur et quod assequi vellet, aptum et accommodatum naturae esse oportere et tale, ut ipsum per se invitaret et alliceret appetitum animi, quem ormh\n Graeci vocant. quid autem sit, quod ita moveat itaque a natura in primo ortu appetatur, non constat, deque eo est
Abbreviated transcription (Latin):
auditor a dũgit ad honestate uacuitatẽ
doloris hic ꝙͦ fmis est De sũmoq bono
dissentiens dici uere ꝓypateticus nõ põt
Antiquoꝵ aute sententia Antiochus nr̃
mihi iudetur prosequi diligentissime
quã eancde aristotelis fuisse et Polemo¬
nis docet facit igitur lycus nr̃ prudẽter
qui audire de sumo bono potissimu ne¬
lit hoc enim constituto in phỹa cõstituta
sunt omĩa Nam ceteris in rebus sine pre¬
ter missum siue ignoratu ẽ quippiam
nõ plus ĩ cõmodi est ꝙͣ quanti queq eaꝵ¬
reru est in rebus neglectu ẽ aliquid
Sũmu aute bonu stignoretur inẽdi
ratione ignorare necesse est. Ex quotã¬
tus error consequit᷑ ut quẽ ĩportu se re¬
cipiant scut nõ possint Cognitis aute
reru finibus cũ intelligit᷑ quid sit et bo
omẽs expetunt btẽ uiuendi ratio ĩuem¬
riet cõparari potest. Quod qm̃ ĩ quo
sit magna dissentio ẽ. Cameada nobis

Expanded text:
auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris. hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. antiquorum autem sententiam Antiochus noster mihi videtur persequi diligentissime, quam eandem Aristoteli fuisse et Polemonis docet. Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; hoc enim constituto in philosophia constituta sunt omnia. nam ceteris in rebus sive praetermissum sive ignoratum est quippiam, non plus incommodi est, quam quanti quaeque earerum est, in quibus neglectum est aliquid. summum autem bonum si ignoretur, vivendi rationem ignorari necesse est, ex quo tantus error consequitur, ut quem in portum se recipiant scire non possint. cognitis autem rerum finibus, cum intellegitur, quid sit et bonomnes expetunt, beate vivendi ratio inveniri et comparari potest. quod quoniam in quo sit magna dissensio est, Carneadea nobis
Abbreviated transcription (Latin):
totelis Set nõ uideo cur potuerit patri
similis esse filius Theophrastu tamer
adhibeamꝰ ad plexaq dũ modo plus ĩ
uirtute teneamꝰ ꝙͣ ille tenuit firmita¬
tis et roboris Sumꝰ igitur contenti hns
phisicum scuoluit in quo et si est mag¬
nui tñ noua pleraq et per pauca de
moribꝰ huiꝰ hsias et oratione locuplex
rebus ipsis ieninior Cõcimus demde
cleg infius huiꝰ Aristo set ea que desi¬
ledanta magno phylosopho grauitas
neo fuit Scripta sane et multa et po¬
lita Set nescio quo pacto auctoritatẽ
quatio no̾ habet. Pretereo multos i nt
loctum hoiem et suauem peronimu
quie iam cur per ypateticu appellei
nesticesũmur embonu eaposiut ua¬
uitatem doloris. Qui ante de sũmo
bono dillentit de tota phre ratione di¬
ssentit. Erytolaus imitari antiquos uo¬
t ꝗ qudo est gratate prcoim
et redundat oratio ATIT As quide i
patins mstitutis manct El noclorucei

Expanded text:
toteli, sed non video, cur non potuerit patri toteli, sed non video, cur non potuerit patri similis esse filius. Theophrastum tamen adhibeamus ad pleraque, dum modo plus in virtute teneamus, quam ille tenuit, firmitatis et roboris. Simus igitur contenti his. physicum se voluit; in quo etsi est magnus, tamen nova pleraque et perpauca de moribus. huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ieiunior. concinnus deinde et elegans huius, Aristo, sed ea, quae desideratur a magno philosopho, gravitas, in eo non fuit; scripta sane et multa et polita, sed nescio quo pacto auctoritatem oratio non habet. praetereo multos, in his doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. summum enim bonum exposuit vacuitatem doloris; qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Critolaus imitari voluit antiquos, et quidem est gravitate proximus, et redundat oratio, ac tamen ne is quidem in patriis institutis manet. Diodorus,