comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
culpa contristet: cum et ruente eo
quosdã bene erigi conspicimꝰ. et pno.
ficiente illo plerosq in ruste oppͥmis
nec eius iam defectus erigit. nec enꝰ
prouectus addicit. si recta nr̃a os.¬
tacio. nõ quid in ipso sed qͥd de ipso slł.¬
ca alios agatur attendit. Sed adbal
seruanda ualde ẽ necessartũ subd.¬
issime discrecionis exam̾. ne cum nr̃a
hodia exequim᷑: fallamur sub specie
nilitatis aliene Si autẽ de ininrici casu¬
orde gaudendũ omĩno non ẽẽt. psal.¬
mista non diceret Letabitur iustus cũ
iudit uindictã impioꝵ Sed aliud est
impiũ. aliud uͦ tnimicũ ꝑpeti Ham sut̃
pleriq inimici qui non funt impii. et
sint nõ nulli impii: qui nob̃ specialit̾
non uidentur inimici Humana aut̃
mens omnẽ quẽ inimicũ tolerat. etiã
impiũ et iniquũi putat: quia eius cul¬
pas ap̃d cogitacionẽ suã liuor accusa.¬
tor exaggerat Quibꝰlibet uͦ flagiciis

Expanded text:
culpa contristet, cum et ruente eo culpa contristet, cum et ruente eo quosdam ficiente illo plerosque injuste opprimi nec ejus jam defectus erigit, nec ejus profectus addicit, si recta nostra cogitatio non quid in ipso, sed quid de ipso circa alios agatur attendit. Sed ad haec servanda valde est necessarium subissimae discretionis examen, ne cum nostra odia exutilitatis alienae. Si autem de inimici morte gaudendum omnino non esset, Psalmista non diceret: Laetabitur justus, cum viderit vindictam impiorum . Sed aliud est impium, aliud vero inimicum perpeti. Nam sunt plerique inimici qui non sunt impii, et sunt nonnulli impii qui nobis specialiter non videntur inimici. Humana autem mens omnem quem inimicum tolerat etiam impium et iniquum putat, quia ejus culpas apud cogitationem livor accusator exaggerat. Quibuslibet vero flagitiis
Abbreviated transcription (Latin):
dileccio si cor nr̃m ueracit̾ replet: a¬
bis modis oftendi solet. scilicet ut e
tunc ueracit̾ custodit᷑. cũ nec depn¬
uectu addicim᷑: nec de ruina illius
letam᷑ Ham sepe in dilectionis ma¬
gine erga inimicũ animus fallitur
seq hunc diligere estimat: si eius
uite contrarius non existat Sed
dilectionis uim occulte et ueracit᷑
aut prouectus inimici. aut casus in¬
t̾rogat Hac et enim de re ad plenu
semet ipsã mens hominis nescit. nii
eũ quẽ sibi adu̾sariũ credit: indeft¬
tu uł prouectu mutasse modũ su
status inuenerit: Si enĩ de prosꝑi.¬
tate addicitur. et de calamitate se
hodientis letat᷑: constat quia nõ ana
quẽ non uult ẽẽ meliorẽ E ũq etiam
stantẽ uoto ꝑsequitur. quẽ cecidisse
gratulatur S ed inter hec sciendũe
quia euenire plerũq solet ut nõ amt¬
sa caritate et inimici nos ruina len.¬
ficet. et rursũ eius gła fine inuidie

Expanded text:
dilectio si cor nostrum veraciter replet, ddilectio si cor nostrum veraciter replet, duobus modis ostendi solet, scilicet si ettunc veraciter custoditur, cum nec de profectu addicimur, nec de ruina illius laetamur. Nam saepe in dilectionis imagine erga inimicum animus fallitur, seque hunc diligere aestimat, si ejus vitae contrarius non existat. Sed dilectionis vim occulte et veraciter aut profectus inimici, aut casus interrogat. Hac etenim de re ad plenum semetipsam mens hominis nescit, nisi eum quem sibi adversarium credit in defectu vel profectu mutasse modum sui status invenerit. Si enim de prosperitate addicitur, et de calamitate se odientis laetatur, constat quia non amat quem non vult esse meliorem, eumque etiam stantem voto persequitur, quem cgratulatur. Sed inter haec sciendum est quia evenire plerumque solet ut non amissa charitate, et inimici nos ruina laetificet, et rursum ejus gloria sine invidiae
Abbreviated transcription (Latin):
gram negare conuincit᷑: quisqͥs sibi
tribuit quod oꝑatur Unde et proci
nus subdit Que ẽ iniquitas maxima.
et negacio contra dm̃ altissimũ: Li.¬
quet et enim quia illũ negat. cuius
despecta sibi uires bom oꝑis arrogat
Quod recte quoq iniquitas maxima
uocatur. qmͣ om̃e peccatũ quod ex
infirmitate ẽ: spẽ nequaꝗͣ ꝑdit. qͥa
asuꝑno uidice ueniã requirit Presũꝑ¬
in desꝑacione ẽ: quanto longuis ab.
humilitate Cumq uires sibi tribu.¬
it oꝑis. ad ad tutoriũ non recurrit aue.¬
toris: Fitq ut eo grauius peccator ꝑeat.
qͥ et ipsum hoc quia peccator ẽ ignorat:
Sequit᷑ Si gauisus sum adriunam
euis qui me hod̾at. et exultaui quos
inuenisset eum malu̾ Omĩpotentis
nos ẽẽ discipulos sola custodia cario¬
tis probat hinc ẽ enĩ quod ꝑsemet¬
ipsam ueritas dicit In hoc cognos
om̃s quia mei estis discipłi. si dileceis¬
nẽ habueritis inuicẽ Que nimirim

Expanded text:
gratiam negare convincitur, quisquis sibi gratiam negare convincitur, quisquis sibi tribuit quod operatur. Unde et protinus subdit: Quae est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum. Liquet enim quia illum negat, cujus despecta gratia sibi vires boni operis arrogat. Quod recte quoque et iniquitas maxima vocatur, quia omne peccatum quod ex infirmitate est, spem nequaquam perdit, quia a superno Judice veniam requirit. Praesumpin desperatione, quanto longius ab humilitate. Cumque vires sibi tribuit operis, ad ajutorium non recurrit auctoris, fitque ut eo gravius peccator pereat, quo et ipsum hoc quia peccator est ignorat. 29. Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum. - Omnipotentis Dei nos esse discipulos sola custodia charitatis probat. Hinc est enim quod per semetipsum Veritas dicit: « In hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis, si dilectionem habueritis ad invicem . Quae nimirum
Abbreviated transcription (Latin):
autẽ uiri scrunt post primmi parentis lap.¬
sum de corruptibili stirpe se editos. et
non uirtute propͥa sed p̾ueniente suꝑ.¬
na grã admeliora se uota uel oꝑa cõ.¬
mutatos: et quicqͥd sibi mali in esse cog.¬
noscunt. demortali ꝓpagine senciut
meritum: Quicqͥd uͦ inse boni inspi.¬
ciunt. in mortalis gre̾ cognoscunt:
eiq de accepto munere debitores fuit.
qͥ et p̾ueniendo dedit eis bonũ uelle
quod noluerant. et subsequendo conces¬
sit bonũ posse quod uolunt: Unde be¬
ne ꝑ ioħem dicitur Ad orauerunt iti.¬
uentẽ insecula seculoꝵ. mutentes coro.¬
tribuere sed auctori: ut ad illũ referãt
głam laudis. aquo se sciunt uires ac.¬
cepisse certaminis Be ⁊ atus gͦ iob
quia fic bona que oꝑatus ẽ narrat.
ut tam hec sue oꝑacioni non tribuat.
sed ad auctoris laudẽ recurrat: manũ
suã ore suo osculatũ fuisse se denegat.
Acsi patent̾ dicat Ego mea oꝑa tamqͣ
mea non profero. Quia auctoris sui

Expanded text:
autem viri sciunt post primi parentis lapsum de corruptibili stirpe se editos, et non virtute propria, sed praeveniente superna gratia ad meliora se vota, vel opera commutatos; et quidquid sibi mali inesse cognoscunt, de mortali propagine sentiunt meritum: quidquid vero in se boni inspiciunt, immortalis gratiae cognoscunt donum; eique de accepto munere debitores fiunt, qui et puniendo dedit eis bonum velle quod noluerunt, et subsequendo concessit bonum posse quod volunt. Unde bene per Joannem dicitur: Adoraverunt viventem in saecula saeculorum, mittentes corotribuere, sed auctori, ut ad illum referant gloriam laudis, a quo se sciunt vires accepisse certaminis. Beatus ergo Job, quia sic bona quae operatus est narrat, ut tamen haec suae operationi non tribuat, sed ad auctoris laudem recurrat, manum suam ore suo osculatum fuisse se denegat. Ac si patenter dicat: Ego mea opera tanquam mea non profero, quia auctoris sui
Abbreviated transcription (Latin):
de aliis corporalibus ingemiscere: quãto
t̾ra clamat et sulci deflent: quia contͣ
eus inausticiã rudes quidẽ ppłi inmur
quodq mꝑiti clamant et nõdolent:
hoc ꝓbacioris uite subiecti deflent et
tacent Cum clantante gͦ t̾ra sulcos
plangere ẽ: ꝑ hoc unde multitudo fide.¬
lium iuste contͣ rectorẽ queritur: ub̃ioriᷤ
uite homines ad lam̃ta ꝑuenire Sulci
itaq et ext̾ra sunt et tam̃ at̾re uocabu.¬
lo distingunt᷑. quia hui qui in scã eccłia
mentẽ suã labore sc̃ẽ meditacionis ex¬
colunt. cet̾is fidelibus tanto meliores
sunt: quanto ꝑ accepta semina fecun¬
diores oꝑum fruges redunt Et sun¬
non nulli qui scĩs plebibus prelati
quidem stipendia ex ecclesiastica lam¬
Contra quos exemplum sc̃ĩ utri reetẽ
subiungitur: cũ ^ protinus subinfert᷑.
Si fructus eius comedi absq pecuma

Expanded text:
de alienis corporalibus damnis ingemiscere, quanto de alienis corporalibus damnis ingemiscere, quanto terra clamat, et sulci deflent, quia contra ejus injustitiam rudes quidem populi in murquodque imperiti clamant et non dolent, hoc probatioris vitae subjecti deflent et tacent. Cum clamante ergo terra sulcos plangere est per hoc unde multitudo fidelium juste contra rectorem queritur uberioris vitae homines ad lamenta pervenire. Sulci itaque et ex terra sunt, et tamen a terrae vocabulo distinguuntur, quia hi qui in sancta Ecclesia mentem suam labore sanctae meditationis excolunt, caeteris fidelibus tanto meliores sunt, quanto per accepta semina fecundiores ononnulli, qui sanctis plebibus praelati, vitae quidem stipendia ex ecclesiastica larContra quos adhuc exemplum sancti viri recte subjungitur, cum ab eo protinus subinfertur: Si fructus ejus com
Abbreviated transcription (Latin):
minima tam̃ exsemetapsis ꝓferunt: qͣsi
terra nec dũ exarata. Sunt uͦ non nul.¬
li qui ad audientũ semꝑ atq retinen¬
dum scĩs p̾dicationibus ac meditaciõibꝰ
intenti.apriore mentis duricia quasi
quodam linguę uomere scissi: semina
exortacionis accipiunt. et fruges bo
m oꝑis ꝑfulcos uolũtarie afflicciois
reddunt Sepe ũ contĩgit. ut hii qͥ p̾sũt
iiusta aliqua faciant. fitq ut ipsi sub¬
iectis noceant. qui prodẽe debuerunt:
Que dũ rudes quiq conspiciunt. cõmo¬
ti contra rectorẽ murmurant: nec tam̃
ualde ꝓximis ꝑ cõpassionẽ dolent: Cũ
uͦ iam hii qui aratro lectionis attriti sũt
atq ad frugẽ bom oꝑis exculti graua¬
ri uł inminimis innocentes aspitiunt.
ꝑ compassionẽ protinus ad lam̾ta uertũ.¬
tur:. qͥa uelut sua plangunt: ea que ꝓrei.¬
mi iiuste pacut᷑ Perfecti namq cũ
semꝑ de spũalibus morient᷑. tanto sciuit̃

Expanded text:
minima, tamen ex semetipsis proferunt, quasi minima, tamen ex semetipsis proferunt, quasi terra necdum exarata. Sunt vero nonnulli qui, ad audiendum semper atque retinendum sanctis praedicationibus ac meditationibus intenti, a priori mentis duritia, quasi quodam linguae vomere scissi, semina exhortationis accipiunt, et fruges boni operis per sulcos voluntariae afflictionis reddunt. Saepe vero contingit ut hi qui praesunt injusta aliqua faciant, fitque ut ipsi subjectis noceant qui prodesse debuerant. 725 Quae dum rudes quique conspiciunt, commoti contra rectorem murmurant, nec tamen valde proximis per compassionem dolent. Cum vero hi qui jam aratro lectionis attriti sunt, atque ad frugem boni operis exculti, gravari vel in minimis innocentes aspiciunt, per compassionem protinus ad lamenta convertuntur, quia velut sua plangunt ea quae proximi injuste patiuntur. Perfecti namque cum semper de spiritalibus moveantur, tanto sciunt
Abbreviated transcription (Latin):
ter clamet Quia racionẽ lutere de¬
fecisse cognoscitis. nimirũ restat ut
adme sine dubitacione redeatis Omĩs
eniꝰ qui uł priuato iure domesticã fa¬
miliã regit. uł pro utilitate communi
fidelibus plebibus pre ẽ: in hoc quod
iura regiminis in cõmissis sibi fidelibꝰ
possidet. quid aliud quã terrã in colẽ¬
dam tenet: Ad hoc quippe diuina
dispensacione cet̾is unusquisq p̾poni.¬
tur: ut fubiectorũ animus quasi sub.¬
strata terra p̾dicationis illius semine
fecundet᷑ Sed terra contra possessorẽ
murat: Clamare quippe terre ẽ: contͣ
regentis intusticiã racionabilit̾ subiee¬
tos dolere Ubi recte subiungit᷑ Et cũ
ea sulci eius deflent Terra et enĩ etiã
nullis oꝑibus exculta plerũq adusuꝰ
hominu̾ aliquod alimentũ profert. ex¬
arata uͦ fruges ad sacietatẽ parit Et sut
non nulli qui nullo lectionis. nuillo exorta.¬
cionis uomere ꝓscissi. fic quedã bona qͣuiᷤ

Expanded text:
ter clamet: Quia rationem litterae deter clamet: Quia rationem litterae defecisse cognoscitis, nimirum rad me sine dubitatione redeatis. Omnis enim qui vel privato jure domesticam familiam regit, vel pro utilitate communi fidelibus plebibus praeest, in hoc quod jura regiminis in commissis sibi fidelibus possidet, quid aliud quam terram incolendam tenet? Ad hoc quippe divina dispensatione caeteris unusquisque praeponitur, ut subjectorum animus, quasi subacta terra, praedicationis illius semine fecundetur. Sed terra contra possessorem murat. Clamare quippe terram est contra regentis injustitiam rationabiliter subjectos dolere. Ubi recte subjungitur: Et cum ea sulci ejus deflent. Terra enim, etiam nullis operibus exculta, plerumque ad usum hominis aliquod alimentum profert, exarata vero fruges ad satietatem parit. Et sunt nonnulli qui nullo lectionis, nullo exhortationis vomere proscissi, quaedam bona, quamvis
Abbreviated transcription (Latin):
sibaditur Et quasi principi offeram
cũm Oinne erũ quod offerunꝰ iimani.
bus tenemus Uenienti gͦ adtudicium
principi librũ offerre ẽ: uerba p̾ceptoꝵ
illius in actione tenuisse Sequit᷑. Si¬
aduersum me terra mea clamat. et cũ
Sipsa sulci eius deflent. et si fructus eius
comedi absq pecuma. et animã agri.¬
colarũ eius afflixi: profrumento ori.¬
atur mͥ tribulus. et pro ordeo spina.
et fructus ꝓpͥos emendo comede: Cui
umquã necesse ẽ sua emere: Quis
clamare audiuit t̾rã: Quis fulcos
deflentes uidit: Et cũ sulci terre semꝑ
ext̾ra sint. quid ẽ quod pronunciatiõe
distincta et clamasse terra et sulci eiꝰ
cũ ea deflesse negant᷑: Cũ enĩ nichil sit
aliud sulcus t̾re. quã terra. magne dis¬
tinctionis racione non caret: dũ sub¬
iungit. et cũ ea sulci eius deflent: Qua
uidelicet inre quia ordo historie deficit:
sese nobis intellectus misticus quasi
aꝑtis iã foribus ostendit Acsi patẽ¬

Expanded text:
i principi offeram eum. Omne enim quod offerimus, in bus tenemus. Venienti ergo ad judicium principi librum offerre est verba praeceptorum illius in actione tenuisse. Sequitadversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent, si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi, pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina et fructus proprios emendo comedere? Cui unquam necesse est sua emere? Quis clamantem audivit terram? Quis vidit sulcos deflentes? Et cum sulci terrae semper ex terra sint, quid est quod pronuntiatione distincta et clamasse terra, et sulci ejus cum ea deflere dicantur? Cum enim nihil sit aliud sulcus terrae, quam terra, magnae distinctionis ratione non caret, cum subjungit: Et cum ea sulci ejus deflent. Qua videlicet in re, quia ordo historiae deficit, sese nobis intellectus mysticus, quasi apertis jam floribus, ostendit. Ac si paten
Abbreviated transcription (Latin):
dẽptori nr̃o adiscipulis dicit᷑. Auge no.¬
bis fidẽ Ut que iam accepta ꝑiniciũ
fuerat. quasi ꝑaugm̃ta graditũ ad ꝑ¬
que ẽẽ bonoꝵ oꝑum solet magistra. an¬
helanti menti ꝑ incrementũ tribuit᷑. it
ad eam ꝓculdubio magni modaminis
gradibus ascendatur: Qd̃ bene ie zech¬
el propħ̃a figurata locutione denunq¬
at. qui de eo uiro quẽ in excelso monte

Expanded text:
demptori nostro a discipulis dicitur: Auge nodemptori nostro a discipulis dicitur: Auge nobis fidem : ut quae jam accepta per initium fuerat, quasi per augmenta graduum ad quae esse bonorum operum solet magistra, anhelanti menti per incrementa tribuitur, ut ad eam procul dubio magni moderaminis gradibus ascendatur. Quod bene Ezechiel propheta figurata narratione denuntiat, qui de eo viro quem in excelso monte
Abbreviated transcription (Latin):
tacione res indiget. cum mens pensare
nititur. una eadẽq uirtute quibꝰ pro.¬
uectus sui gradibus eleuetur Ut enĩ
prima elementa uirtutũ fidẽ scilicet
et sapienciam loquar. obtineri singła
ꝑfecte nequeunt : nisi ad hec distinctis
ordinatisq modis quasi quibusdã gra.¬
dibus ascendamꝰ. Ipsa et enĩ fides que
ad bona alia ꝑfecte capescenda nos
imbuit. plerũq in exordiis sins et nutat
et solida ẽ: etiã certissime habetur: et
tamen de eius fiducia ad huo sub dubi.¬
tacione trepidat᷑ Pars namq eius pͥus
accipitur. ut innobis pꝰmodũ ꝑfecte
con pleatur Si enim certo gradu in
credentis mente non proficeret. requi.¬
fitus meu̾głio pater sanandi pueri nõ
dixisset Credo dñe ad uiua ieredulita.¬
tẽ meã Ad huc gͦ ascendebat ad fidem
quã iam ꝑceꝑat. qui uno eodẽq tp̾re
clamabat etiã se credẽ: et adhuc exmnere¬
dulitate dubitare Hinc ẽ etiã quod re.¬

Expanded text:
tatione res inindiget, cum mens pensare tatione res inindiget, cum mens pensare nititur, in una eademque virtute quibus profectus sui gradibus elevetur. Ut enim prima elementa virtutum, fidem scilicet et sapientiam, loquar, obtineri singula perfecte nequeunt, nisi ad haec distinctis ordinatisque modis, quasi quibusdam gradibus, ascendamus. Ipsa enim fides, quae ad bona alia perfecte capessenda nos imbuit, plerumque in exordiis suis et nutat, et solida est; et jam certissime habetur, et tamen de etatione trepidatur: pars namque ejus prius accipitur, ut in nobis postmodum perfecte compleatur. Si enim certo gradu in mente credentis non proficeret, requisitus in Evangelio Pater sanandi pueri non dixisset: Credo, Domine, adjuva incredulitatem meam . Adhuc ergo ascendebat ad fidem, quam jam perceperat, qui uno eodemque tempore clamabat, et jam se credere, et adhuc ex incredulitate dubitare. Hinc est etiam quod Re
Abbreviated transcription (Latin):
deserit: sed quibusdã adhuc terrenis de.¬
sidiis non contͣdicit Iamuͦ ad uerba dei
erectus assistit. qui ꝑfecte mentẽ ad sub.
curuari contẽpnit. Bene autẽ tremẽ¬
tẽ se stetisse indicat. quia exam̾ subtili.¬
tatiᷤ int̾ne quo plus ad illud ꝓficitur:
amplius formidatur: Ubi apte diuina
uoce subiungit᷑. Noli metuere Quia
cũ plus ipsi quod timeamꝰ agnoscimꝰ.
plus nobis credo ꝑint̾nã gram infundit᷑¬
quod amamus. quatinus et contẽptus
ñ paulisꝑ transeat intimorẽ: et tamor¬
transeat incaritatẽ Ut quia querenti
nos deo ꝑ contẽptũ restitiis. ꝑtimorẽ
fugimus: et contẽptu quandoq et
timore post posito. solo ei amore uinga¬
mur: Paulisꝑ enim etiã timere didi.¬
cimis. eiq ui soluis dilectionis inhere.
quod quisq timet repͥmatur ut timeat.
et abeo quod iam timuit: subleuet᷑ ut
presumat: Hos autẽ uirtutũ gradus nõ
magni laboris ẽ ponere. cũ abuna ad

Expanded text:
deserit, sed quibusdam adhuc terrenis opedeserit, sed quibusdam adhuc terrenis operibus non contradicit: jam vero ad verba Dei erectus assistit, qui perfecte mentem ad coelecurvari contemnit. Bene vero trementem se stetisse indicat, quia examen subtilitatis internae quo plenius ad illud proficiscitur, plus formidatur. Ubi apte divina voce subjungitur: Noli metuere; quia cum plus ipsi quod timeamus agnoscimus, plus nobis de Deo per internam gratiam infunditquod amemus: quatenus et contemptus noster paulisper transeat in timorem, et ttranseat in charitatem, ut quia quaerenti nos Deo per contemptum resistimus, per timorem fugimus, et contemptu quandoque et timore postposito, solo ei amore jungamur. Paulisper enim etiam timorem ejus discimus, cujus solius dilectioni inhaeremuquo quisque tumet, reprimatur ut timeat, et ab eo quod jam metuit, sublevetur ut praesumat. Hos autem virtutum gradus non magni laboris est prehendere, cum ab una ad
Abbreviated transcription (Latin):
constitit. in semet ipso nobis omnẽ ordi.¬
nẽ nr̃i prouectus innotescit Uerba
enim dei interra iacentes audimꝰ: cum
inpeccatis positi. cũ t̾rene pollucioni
conuicti. scõꝵ uoce spũalia p̾cepta cog.¬
noscimꝰ: ad eius precepta quasi suꝑ ge̾¬
nua et suꝑ manuũ nr̃arũ articulos eri.¬
gim᷑. qui at̾renis contagiis recedentes:
quasi ab infimis uentrẽ leiramus: Sic̃
enĩ totus terre inheret qui consterna.
tus iacet. ita qui ingenibus et manu.¬
um suarũ articulis incuruant᷑ inchoan.¬
te ꝓuectu ex magna iã parte at̾ra suspẽ.¬
dunt᷑. Ad extremũ uͦ uoci dn̾ice erecti
quidẽ sed trementes assistimus. cũ at̾remꝰ
desidiis ꝑfecte subleuati: uerba dei quo
plenius cognoscimus plus timemus Ad-¬
huc enĩ quasi int̾ra iacet. qui ad celestia
erigi terrenoꝵ desidus negligit Quasi
subleuatus autẽ adhuc inmanibus et
genibus incu̾bit. qui quedã iã contagia

Expanded text:
constitit, in semetconstitit, in semetnem nostri provectus innotescit. Verba enim Dei in terra jacentes audimus, cum in peccatis positi, terrenae pollutioni conjuncti, sanctorum voce spiritalia praecepta cognoscimus. Ad quae praecepta quasi super genua et super 722 manuum nostrarum articulos erigimur, quia a terrenis contagiis recedentes, quasi jam ab infimis mentem levamus. Sicut enim totus terrae inhaertus jacet, ita qui in genibus et manuum suarum articulis incurvatur, inchoante provectu, ex magna jam parte a terra suspenditur. Ad extremum vero voce dominica erecti quidem, sed trementes assistimus, cum a terrenis desideriis perfecte sublevati, verba Dei quo plenius cognoscimus, plus timemus: adhuc enim quasi in terra jacet, qui ad coelestia erigi terrenorum desideriis negligit. Quasi sublevatus autem adhuc in genibus et in manibus incumbit qui quaedam jam contagia
Abbreviated transcription (Latin):
faciem meã: uultus m̃s herebat t̾re
Et ecce manus tetigit me: et erexit
me suꝑgenua mea et suꝑ articulos ma.¬
nium mearũ: et dixit adme Danihel
uir desidioꝵ. intellige uerba que ego
loquor ad te: et sta in gradu tuo. iuc̃
enim missus sum adte Cũq dixisset
n sermonẽ istũ. steti tremens Et ait
adme. Noli metuere Quã uidelicet
posicionẽ sui corporis dũ uerba intrin.¬
seus loquentis audiret: nequaꝗͥ nob̾ tãta¬
cura exprimeret. si amisteriis uacuã re¬
cognouisset Inscriptura enĩ sacrã iusti
uiri non solũ quod dicunt ꝓpħia ẽ: sed
etiã plerũq quod agunt Uir itaq sc̃s in¬
t̾nis misteriis plenus. ꝓposicionẽ quoq cor.¬
poris: exprimit uirtutẽ uocis Et ꝑ hoc
quod primũ int̾ra prostratus iacuit. ꝑ
hoc quod se post modũ inmanuũ suarũ
articulis et ingenibus erexit. ꝑ hoc qđ
ad extremũ erectus quidẽ sed tremens

Expanded text:
faciem meam, vultusque meus haerebat terrae: faciem meam, vultusque meus haerebat terrae: et ecce manus tetigit me, et erexit me super genua mea, et super articulos manuum mearum, et dixit ad me: Daniel, vir desideriorum, intellige verba quae loquor ad te, et sta in gradu tuo: nunc enim missus sum ad te. Cumque dixisset mihi sermonem hunc, steti tremens, et ait ad me: Noli metuere . Quam videlicet positionem sui corporis, dum verba intrinsecus loquentis audiret, nequaquam nobis tantacura exprimeret, si a mysteriis vacuam cognovisset. In Scriptura enim sacra justi viri non solum quod dicunt prophetia est, sed etiam plerumque quod agunt. Vir itaque sanctus internis mysteriis plenus per positionem quoque corporis exprimit virtutem vocis, et per hoc quod primum in terra prostratus jacuit, per hoc quod se postmodum in manuum suarum articulis et in genibus erexit, per hoc quod ad extremum erectus quidem sed tremens
Abbreviated transcription (Latin):
frumentũ inspica An nõ herba adhuc
fuerat petrus cũ ancille ore subito uniꝰ
fatu sermonis inflexus ẽ: Iam qͥdẽ
ꝑdeuocionẽ uiridis. sed adhuc ꝑ infir.¬
initatẽ tener Plenũ uͦ frumentũ inspica
iuentus ẽ: quando ꝑsequentibus pͥnci.¬
pibus resistebat dicens: Obedire oportet
dõ magis quã hominibus Plenũ fru.¬
mentũ inuentus ẽ. quando intritura
ꝑsecutionis tot uerb̾a ꝑtulit. et tam̃
nequaqͣm palearũ more iminutus ẽ
sed granũ integrũ mansit P aulisꝑ qͥppe
muna quaq anima. ut ita dicã int̾ne
gr̃e humor exhuberat. ut herba infru.¬
gẽ crescat Hemo gͦ quelibet ꝓreinũ
cum adhuc herbam uidet. defrumento
desꝑet: Ab herbarũ quippe foliis que
huc illucq mollit̾ de fluunt: surgentia
sicionẽ nobis sui corporis in sinuare
studuit. hec meritoꝵ increm̾ta signa.¬
uit: Ait enim: Audiui uocẽ uerboꝵ.
et audiens iacebã consternatus suꝑ

Expanded text:
frumentum in spica. An non herba adhuc tunc frumentum in spica. An non herba adhuc tunc fuerat Petrus cum ab ancillae ore subito unius flatu sermonis inflexus est, jam quidem per devotionem viridis, sed adhuc per infirmitatem tener. Plenum vero frumentum in spica inventus est quando persequentibus principibus resistebaDeo, magis quam hominibus . Plenum frumentum inventus est, quando in tritura persecutionis tot verbera pertulit, et tamen nequaquam palearum more imminutus est, sed granum integrum mansit. Paulisper quippe in unaquaque anima, ut ita dicam, internae gratiae humor exuberat, ut herba in frugem crescat. Nemo ergo quemlibet proximum, cum adhuc herbam videt, de frumento desperet. Ad herbarum quippe foliis, quae huc illucque molliter defluunt, surgentia sitionem nobis sui corporis insinuare studuit, haec meritorum incrementa signavit. Ait enim: Audivi vocem verborum ejus, et audiens jacebam
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ sp̃s hominis: Uidelicet sp̃s elatiõis
Et quia ꝑ occultã grãm ad amorẽ dĩ
temꝑata desuꝑ mensura proficimus.
quanto in nobis cotidie de dei spũ uir.¬
tus crescit: tanto nr̃ sp̃s deficit Qui
sp̃s erroris quia non anobis subito
penitus amputatur: bene paulisꝑ
defecisse ꝑhibet᷑ Tunc uͦ in dõ plene
proficimus. cum anobis ipfis penitꝰ
defecerimꝰ: Hȩe itaq crescentiũ men.¬
sure uirtutũ. scĩ uiri uocibꝰ gradibus
dicunt᷑ E lectus et enim quisq aru
hans. ad robusta pꝰmodũ et forcia cõ.¬
int̾ra et dormiat. et exurgat nocte
ac die : et sem̃ germinet et increscas
dum nescit ille: Cuius nimirũ semi¬
nis in.crementa denuncians: adtun.
git Ultro enĩ t̾ra fructificat Primũ
herbã. deinde spicã. deinde plenum
guineitum inspica C uius prouectus
uoce ꝑ qualitates frugũ. distincta sunt
incrementa meritoꝵ: Ait enĩ Primũ
herbã. deinde spicã. deinde plenum

Expanded text:
s hominis, videlicet spiritus elationis? Et quia per occultam gratiam ad amorem Dei temperata desuper mensura proficimus, quanto in nobis quotidie de Dei spiritu virtus crescit, tanto noster spiritus deficit. Qui spiritus erroris, quia non a nobis subito penitus amputatur, bene paulisper defecisse perhibetur. Tunc vero in Deo plene proficimus, cum a nobis ipsis funditus defecerimus. Hae itaque crescentium mensurae virtutum, sancti viri vocibus gradus dicuntsic ad robusta postmodum et fortia convin terram, et dormiat, et exsurgat nocte, ac die; et semen germinet, et crescat, dum nescit ille .» Cujus nimirum seminis incgit: Ultro enim terra fructificat primum herbam, deinde spicas, deinde frumentum plenum in spica. Cujus profectus voce per qualitates frugum distincta sunt incrementa meritorum. Ait enim: Primum herbam, deinde spicam, deinde plenum
Abbreviated transcription (Latin):
cionis ȩternȩ. humane preces nisi per
aduocatũ suũ audiri non possent Peqͥ
rit aduocatũ habemus ap̃d patrẽ iħm
xp̃m iustũ. et ipse ẽ propiciacio prope¬
catis nr̃is non pro nr̃is aut̃ tantũ. sed¬

Expanded text:
tionis aeternae humanae preces nisi per tionis aeternae humanae preces nisi per advocatum suum audiri non possent. De qurit. advocatum habemus apud Patrem Jesum Christum justum, et ipse est propitiatio pro peccatis n
Abbreviated transcription (Latin):
rum fublimia gesta narrauit. sciens qđ
sius meritis ad sũma ꝑuenire nequeat:
aduitorẽ querit Et quẽ nimirũ nisi uni.¬
genitũ dei filium contemplatur. qui hu.¬
manã naturã in hac mortalitate laborã.¬
tem dum suscepit adiuuit: Ipse qͥppe
adiuuit hominẽ factus homo. ut quia
puro homini uia redeundi non pateba
ad dñm: uia redeundi fieret ꝑ homine
dm̃ Longe quippe distabamꝰ atusto e
inmortali nos mortales iniusti. sed int̾
ĩmortalẽ iustũ. et nos mortales inuistos
apparuit mediator dei et hominũ mor¬
talis et iustus. qui et mortẽ haberet cũ
hominibus et iusticiã cum dõ. ut qua
ꝑiina nr̃a longe distabamus asũmis
in se ipso uno: uingeret ima cum sũb
beatus iob ꝑtocius eccłie significationẽ
loquens. mediatorẽ requirit Qui cũ
dixisset quis mͥ tribuat adiutorẽ: apta
subdidit. ut desid̾iũ meu̾ omĩps audiat.
Seiebat quippe quod adrequiem libera¬

Expanded text:
rum sublimia gesta narravit; sciens quod rum sublimia gesta narravit; sciens quod suis meritis ad summa peradjutorem quaerit. Et quem nimirum nisi unigenitum Dei Filium contemplatur, qui humanam naturam in hac mortalitate laboratem dum suscepit adjuvit? Ipse quippe adjuvit hominem factus homo, ut quia puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum. Longe quippe distabamus a justo et immortali, nos mortales et injusti. Sed inter immortalem et justum et nos mortales et injustos apparuit Mediator Dei et hominum mortalis et justus, qui et mortem haberet cum hominibus, et justitiam cum Deo, ut quia per ima nostra longe distabamus a summis, in seipso uno jungeret ima cum summibeatus Job per totius Ecclesiae significationem loquens, Mediatorem requirit, qui cum dixisset: Quis mihi tribuat adjutorem, apte subdidit: Ut desiderium meum Omnipotens audiat. Sciebat quippe quod ad requiem libera
Abbreviated transcription (Latin):
tudinẽ suscepte carius infirma transire:
Ut enim aꝑtus bomo mori posset. ds̃ ma̾.¬
sit occultus: quia si cognouissent. nũꝗͣ
hostium. qui et requisitus apilato tacuit:
atq inter ꝑ secutoꝵ manus et corpus pas.¬
siomi obtulit quod pro electis assũpserat.
et resistentibus noluit demonstrare quod
erat: Unde etiam ꝑpsalmistã dicitui: Po.¬
suerunt me abominacionẽ sibi Traditꝰ
sum et non egrediebar: Cum enĩ despice.¬
retur quia homo uidebat᷑. egressus eẽt.
si occultã maiestatẽ suã ostentare uolu.¬
isset Sed quia infirmitatẽ prodidit. po¬
tenciam abscondit: in eo quod ꝑsecutori.
bus suis incognitus mansit. ad eos mi.¬
nime exiuit: Qui tam̃ ad electos exiit:
quia dimitatis sue suauitatẽ querentibꝰ
aꝑuit Unde et ꝑ propħam dicitur: E xisti
insalutẽ ppłi titi ut saluos facias xpos
adutorẽ. ut desid̾ium meũ omĩps audi.¬
at: Sc̃s uir post quã tot uirtutũ sua¬

Expanded text:
tudinem susceptae carnis infirma transire. tudinem susceptae carnis infirma transire. Ut enim apertus homo mori posset, Deus mansit occultus: Quia si cognovissent, nunquargo egressus ostium, qui et requisitus a Pilato tacuit; atque inter persecutorum manus et corpus passioni obtulit quod pro electis assumpserat, et resistentibus noluit demonstrare quod erat. Unde etiam per Psalmistam dicitur: Posuerunt me in abominationem sibi, traditus sum, et non egrediebar . Cum enim despiceretur quia homo videbatur, egressus fuisset, si occultam majestatem suam ostentare voluisset. Sed quia infirmitatem prodidit, potentiam absbus suis incognitus mansit, ad eos minime exivit. Qui tamen ad electos exit, quia divinitatis suae suavitatem quaerentibus aperit. Unde ei per prophetam dicitur: Existi in salutem populi tui, ut salvos facias christos adjutorem, ut desiderium meum Omnipotens audiat? - Sanctus vir postquam tot virtutum sua
Abbreviated transcription (Latin):
Quia uidelicet nequaqͣm terret ext̾ius
numerus hominũ. quem non deuastat.
int̾uis turba uicioꝵ. In hac et enĩ uita
qui nulla prosꝑa appetit: nulla ꝓculdu.¬
bio aduersa ꝑtimescit Que scilicet uer¬
ba si ad intellectũ misticũ ꝑ trahimꝰ. meis
citius oꝑacionẽ nr̃i redẽptoris muenimꝰ
Ipse quippe admultitudinẽ miniã nõ ex.¬
paiit. qui ꝑsecutores suos cũ gladiis et
fustibus uenientes: una tantũ respon.¬
sione ꝑculit dicens Ego sum. Ipsum des.¬
peccio propinquoꝵ non t̾ruit. qui nos
ab et̾nis suppliciis liberans: palmas in fa.¬
cie equanimit̾ accepit Ipse tacuit et hos¬
tium egressus non ẽ: qui sub ipsa iã ho.¬
ra passionis cũ humanitatis infirma pa.¬
teretur. diuinitatis potenciã exercere no.¬
luit: Mediatori quippe dei et hominum
quasi egredi hostium fuisset. si cũ tenere.
tur homo. maiestatis sue potenciã uolu.¬
isset ostendere: et ꝑdutinitatis magni¬

Expanded text:
quia videlicet nequaquam terret exterius quia videlicet nequaquam terret exterius numerus hominum, quem non devastat interius turba vitiorum. In hac etenim vita, qui nulla prospera appetit, nulla procul dubio adversa pertimescit. 41. Quae ba si ad intellectum mysticum pertrahimus, in eis citius operationem nostri Redemptoris invenimus. Ipse quippe ad multitudinem nimiam non expavit, qui persecutores suos cum gladiis et fustibus venientes una tantum responsione perculit, dicens: Ego sum . Ipsum despectio propinquorum non terruit, qui nos ab aeternis suppliciis liberans, palmas in facie aequanimiter accepit. Ipse tacuit, et ostium egressus non est, qui sub ipsa jam hora passionis cum humanitatis infirma pateretur, divinitatis suae potentiam exercere noluit. Mediatori quippe Dei et hominum quasi egredi ostium fuisset, si cum teneretur ut homo, majestatis suae potentiam voluisset ostendere, et per divinitatis magni
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. et tam̃ dicendo propͥam głam que.¬
rit: ficut ex dõ loquit᷑ sed non corã deo.
quia eum quẽ cordi suo non proponit
cum p̾dicat: quasi absentẽ putat Sed
scĩ uiri et ex dõ loquunt᷑ et corã deo: qͥa
et abeo se sciunt habere quod dicunt. et
ipsũ suis sermonibus ad ẽẽ udicẽ audi.¬
torẽq consicdant:. Unde fit ut cũ se apro¬
ximis despici agnoscunt. suaq dicta uite
audientiũ non prodesse: abscondant
quante uirtutis sint. ne si secretũ cordis
inutilit̾ sermo prolatus aꝑiat. ad inanẽ
tinatas mentes non appetẽs exuirtutis
sue patefactione clarescere. ait Si des.¬
peccio propinquoꝵ t̾ruit me. et non ma.¬
gis tacui. nec egressus sum hostium Qͥ
enim ꝑ humilitatẽ solidus nequaquã des.¬
pici timuit. hunc ut foras lingua eicera:
inpaciencia non euicit. Ubi bene p̾mit¬
titur. si expaui ad multitudine̾ nimiã:
ut cuius costancie fuerit cognoscatur:

Expanded text:
dicit, et tamen dicendo propriam gloriam quaedicit, et tamen dicendo propriam gloriam quaerit, sicut ex Deo loquitur, sed non coram Deo, quia eum quem cordi suo non proponit cum praedicat quasi absentem putat. Sed sancti viri et ex Deo loquuntur, et coram Deo, quia et ab eo se sciunt habere quod dicunt, et ipsum suis sermonibus adesse judicem auditoremque considerant. Unde fit ut cum se a proximis despici agnoscunt, suaque dicta vitae audientium non prodesse, abscondant quantae virtutis sint, ne si secretum cordis inutiliter sermo prolatus aperiat, ad inanem tinatas mentes non appetens ex virtutis suae patefactione clarescere, ait: Si despectio propinquorum terruit me, et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Qui enim per humilitatem solidus nequaquam despici timuit, hunc ut foras lingua ejiceret impatientia non evicit. Ubi bene praemittitur: Si expavi ad multitudinem nimiam, ut cujus constantiae fuerit agnoscatur,
Abbreviated transcription (Latin):
erat fiat Dicat fortasse aliqͥs Unde no.¬
uimus quo corde quis audiat: Sed mul.¬
ta sunt que audientis animũ ꝓdunt.
maxime si auditores nr̃i et semꝑ laudat̃
quod audiunt: et nũquã quod laudant
secuntur: hanc manem loquendi glam
pdicator egregiis fuerat: cũ dicebat
Non enim sumus sicut plurimi adulte.¬
rantes uerbũ dei. sed exsinceritate sicut
exdõ. corã dõ in xp̃o loquim̃ Adulterari
namq uerbum dei ẽ. aut alit̾ de illo sen¬
tire quã ẽ: aut eo non spũales fructus
sed adulterinos fetus querere laudis hu¬
mane E xsinceritate uͦ loqui ẽ: nichil
Sicut ex dõ autẽ loquitur: qui seit non
se ase habere. sed ex dõ accepisse quod di¬
cit Coram dõ uͦ loquitur: qui in omne
quod dicit non humanos fauores appetit.
sed omĩpotentis dei presenciã intendit:¬
et non suã sed auctoris głam requirit:
Qui autẽ scit quidẽ ex dõ suscepisse quod

Expanded text:
erat fiat. Dicat fortasse aliquis: Unde noverat fiat. Dicat fortasse aliquis: Unde novimus quo corde quis audiat? Sed multa sunt quae audientis animum produnt, maxime si auditores nostri et semper laudant quod audiunt, et nunquam quod laudant sequuntur. Hanc inanem loquendi gloriam praedicator egregius fugerat, cum dicebat: Non enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum Dei; sed ex sinceritate, sicut ex Deo, coram Deo in Christo loquimur. Adulterari namque verbum Dei, est aut aliter de illo sentire quam est, aut ex eo non spiritales fructus, sed adulterinos fetus quaerere laudis humanae. Ex sinceritate vero loqui, est nil in Sicut ex Deo autem loquitur, qui scit non se a se habere sed ex Deo accepisse quod dicit. Coram Deo vero loquitur, qui in omne quod dicit, non humanos favores appetit, sed omnipotentis Dei praesentiae intendit; non suam, sed auctoris gloriam requirit. Qui autem scit quidem ex Deo se accepisse quod
Abbreviated transcription (Latin):
uitã dnĩ. quasi ad quoddã nobis propo¬
situm signũ currimus Ipse enĩ quia
herodẽ uidit non prouectũ querere. sed
signa uł scienciã uelle mirari: requisitꝰ
abeo tacuit Et quia constant̾ tacuit.
abeo irrisus exiuit Scriptũ namq ẽ
cupiens exmulto tp̃r uide eũ eo quod
audiret multa de illo: et sꝑabat signũ
aliquod uide ab eo fieri Ubi et subdit᷑
interrogabat autẽ eum multis sermo.¬
mbus At ipse nichil illi respondebat:
uacens uͦ dñs quã fit despectus ostendi.¬
tur: cum illic protinus sub infertur:
Spreuit autẽ illũ herodes cum exerci.¬
tu suo: et illusit. Qduidelicet factũ opor.¬
tet nos audientes dicere. ut quociens
auditores nr̃i nr̃a uolunt quasi laudã.¬
da cognoscere. non autẽ sua ꝑuersa mu.¬
tare: omino taceamnus. nesi ostensioniᷤ
studio uerbũ dei loqͥmur: et illoꝵ culpa
que erat ẽẽ non desinat. et nr̃a que non

Expanded text:
vitam Domini, quasi ad quoddam nobis propovitam Domini, quasi ad quoddam nobis propositum signum currimus. Ipse enim, quia Herodem vidit non profectum quaerere, sed signa vel scientiam velle mirari, requisitus ab eo tacuit, et quia constanter tacuit, ab eo irrisus exivit. Scriptum namque est: cupiens ex multo tempore viaudiret multa de illo: et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri. Unde et subditur: Interrogabat autem illum multis sermonibus. At ipse nihil illi respondebat . Tacens vero Dominus quam sit despectus ostenditur, cum illic protinus subinfertur: Sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et illusit . Quod videlicet factum oportet nos audientes discere, ut quoties auditores nostri nostra volunt quasi laudanda cognoscere, non autem sua perversa mutare, omnino taceamus, ne si ostentationis studio verbum loquimur, et illorum culpa quae erat esse non desinat, et nostra quae non
Abbreviated transcription (Latin):
Per hoc quippe quasi erudim᷑. dum uer¬
bis quibus possumus secreta nr̃i cord̾
aꝑimus Et quales intus manemus
in consciencia. tales foras egredimur
no despici metuunt. ac ne uiles for.¬
tasse uideant᷑: sapientes ui di appe.¬
tunt hi cogunt᷑ hostium egredi. qͥd
pulsati contumeliis quã magni ap̃d
se lateant: loquentes denuntiant:
Dũq ꝑinpacienciã uicti quedã dese
que nesciebant᷑ a per̾unt. tamꝗͣ peł
oris hostium egrediunt᷑ Unde be
iob dicturus. quod oris hostium non
fuisset egressus. premisit tacui: qula
uidelicet in paciencia turbatus adl¬
no consciencie exisset: si tacere nescis.
sugunt. et cum audientibus prodesse
nequeunt: etiam despici tacentes uolũt.
ne de sapiencie sue ostensione glorient᷑.
runt suam głam: sed auditoꝵ uitã Cũ
nͥ conspiciunt quia auditoꝵ uitã loquẽ.¬
do lucrare non possunt. tacendo absco.¬
dunt scienciã suã: Ad imitandã quippe

Expanded text:
Per hoc quippe quasi egredimur, dum verPer hoc quippe quasi egredimur, dum verbis quibus possumus secreta nostri cordis aperimus; et quales intus manemus in conscientia, tales foras egredimur no despici metuunt, ac ne viles fortasse judicentur, sapientes videri appetunt. Hi coguntur ostium egredi, quia pulsati contumeliis, quam magni apud se lateant loquentes denuntiant. Dumque per impatientiam victi quaedam de se quae nesciebantur produnt, tanquam per oris ostium egrediuntur. Unde beatus Job dicturus quod oris ostium non fuisset egressus, bene praemisit: Tacui, quia videlicet impatientia turbatus a domo conscientiae exisset, si tacere nescissefugiunt, et cum audientibus prodesse nequeunt, etiam despici tacentes volunt, ne de sapientiae suae ostentatione glorientur. runt gloriam suam, sed auditorum vitam. Cum vero conspiciunt quia auditorum vitam loquendo lucrari non possunt, tacendo abscondunt scientiam suam. Ad imitandam quippe
Abbreviated transcription (Latin):
excessum gͦ mentis. etiã semet ipsum
transut: cum de hominis qualitate
definiuit: Ac si patent̾ dicat Defalsi¬
tate omĩum hominũ inde uerã sent̾¬
ciam protuli. unde ego ipse suꝑ homi¬
nẽ fui In tantũ uͦ et ipse mendax: in
quantũ homo: In tantũ autẽ om̃mo
non mendax. inquantũ ꝑ excessũ m̃ti
suꝑ hominẽ:. Sic ittiq sic ꝑfecti om̃s.
quãuis adhuc aliquid turbulentũ
de infirmitate carnis tolerant. lan
tam̃ intrinsecus tranquillissimo secr
to ꝑfruunt᷑ ꝑ contẽplationẽ mentis.
ut quicqͥd accedit ext̾ius: in nullo tur¬
bet int̾ius Unde beatus iob securita¬
tẽ scẽ mentis ostendens. postꝗͣ de se
tot uirtutũ p̾dicam̃ta protulit: hoc
quod premisimus secutus adiunxit.
Si expaui ad multitudinẽ niiam.
et despectio propinquoꝵ t̾ruit me:
et non magis tacui. nec egressus sum
hostium Ac si aꝑte dicat. Turbatis
contra me extrinsecus aliis. ipse mine

Expanded text:
excessum ergo mentis etiam semetipsum excessum ergo mentis etiam semetipsum transiit, cum de hominis qualitate definivit. Ac si patenter dicat: De falsitate omnium hominum inde veram sententiam protuli, unde ego ipse super hominem fui. In tantum vero et ipse mendax, in quantum homo. In tantum autem omnino non mendax, in quantum per excessum mentis super hominem. Sic itaque, sic perfecti omnes, quamvis adhuc aliquid turbulentum de infirmitate carnis tolerent; jam tamen intrinsecus tranquieto perfruuntur per contemplationem mentis, ut quidquid acciderit exterius, in nullo turbet interius. Unde beatus Job securitatem sanctae mentis ostendens, postquam de se tot virtutum praedicamenta protulit, hoc quod praemisimus secutus, adjunxit.avi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum 716 terruit me; et non magis tacui, nec egressus sum ostium. Ac si apertius dicat: Turbatis contra me extrinsecus aliis, ipse in me
Abbreviated transcription (Latin):
tremor in ossa mea. et fubtus me tur¬
bata ẽ uirtus mea Ac si diceret Hon
mea uirtus ẽ inqua suꝑius raptus in ꝑ¬
turbabilis maneo. sed mea uirtus est in
qua inferuis turbor Ipse gͦ suꝑse in¬
ꝑturbabilis. ipse subse ꝑturbabilis
Quia suꝑ se ascend̾at in quantũ rapie.¬
batur ad sũma. et sub semet. ipso erat:
in quantum ad huc reliquias trahe.¬
bat minfirma Ipse suꝑ se inꝑturbabi.
lis. quia indei iam contẽplacione tran¬
sierat: ipse subse ꝑturbabilis. quia sub
semetapso adhuc infirmus homo re-¬
manebat huic sentencie dauid ꝓpħa
concinens: ait Ego dixi in excessu men¬
tis mee. omĩs homo mendax Cui res¬
pondĩ potest Si omĩs. et tua falsa iã
erit sentencia quã mendax ipse pro¬
tulisti Si uͦ ipse non mendax. uera
iam sentencia non erit: quia dũ tu
uerax es: non omĩs homo cognoscit᷑
mendax. Sed notandũ qđ p̃mittitur¬
ego dixi in excessu mentis mee Pex

Expanded text:
tremor in ossa mea, et subtus me turtremor in ossa mea, et subtus me turbata est virtus mea . Ac si diceret: Non mea virtus est in qua superius raptus imperturbabilis maneo, et mea virtus est in qua inferius turbor. Ipse ergo super se imperturbabilis est, ipse sub se perturbabilis, quia super se ascenderat, in quantum rapiebatur ad summa; et sub semetipso erat, in quantum adhuc reliquias trahebat in infima. Ipse super se imperturbabilis est, quia in Dei jam contemplationem transierat; ipse sub se perturbabilis, quia sub semetipso adhuc infirmus homo remanebat. Huic sententiae David propheta concinens, ait: Ego dixi in excessu mentis meae: Omnis homo mendax . Cui responderi potest: Si omnis homo, et tu, falsaque jam erit sententia quam mendax ipse protulisti. Si vero ipse non es mendax, vera jam sententia non erit, quia dum tu verax es, non ommendax. Sed notandum quod praemittiturEgo dixi in excessu mentis meae. Per
Abbreviated transcription (Latin):
que concupita opprimere mentẽ pote.¬
rant: despecta subiacent Unde bene
ꝑ ꝓpħam dicit᷑. Statue tibi speculam:
Ut dũ quisq speculatur sũma: super¬
emineat infimis Hinc etiã abacue dic̃:
Suꝑ custodiã meam stabo Stat quippe
suꝑ custodiam suã. qui ꝑ sollertiam disci.¬
pline t̾renis desidiis non succũbit. sed suꝑ¬
eminet: ut dum semꝑ statũ appetit eter¬
nitatis. infra ei fit omne quod transit:
profecerit. eum in hac uita positũ ad¬
huc intrinsecus carnis infirmitas pre.¬
mit: unde scriptũ ẽ. quãquã in imagi¬
ne dei ambulet homo. tam̃ uane con
Et quod uane conturbari potest de in¬
firmitate carnis fit. quãuis quod in
imagine dei ambulat sit deuirtute
mentis. quatinus et roboret᷑ intus diui¬
no aduitorio: et tam̃ adhuc foras sar.¬
cina premat᷑ humana Unde bene aba.¬
cuc it̾um unã sentenciã protulit ad
utraq seruientẽ Ait enĩ Et introuut

Expanded text:
quae concupita opprimere mentem potequae concupita opprimere mentem poterant, despecta subterjacent. Unde bene per prophetam dicitur: Statue tibi speculam , ut dum quisque speculatur summa, superemineat infimis. Hinc etiam Habacuc dicit: Super custodiam meam stabo . Stat quippe super custodiam suam, qui per solertiam disciplinae terrenis desideriis non succumbit, sed supereminet, ut dum semper stantem appetit aeternitatem, infra sit ei omne quod transit. profecerit, eum in hac vita positum adhuc extrinsecus carnis infirmitas premit, ut scriptum est: Quanquam in imaginet quod vane conturbari potest, de infirmitate carnis sit, quamvis quidem in imagine Dei ambulat de virtute mentis, quatenus et roboretur intus divino adjutorio, et tamen adhuc foris farcina prematur humana. Magna nacuc iterum unam sententiam protulit ad utraque servientem. Ait enim: Et introivit
Abbreviated transcription (Latin):
sum hostium Magna ẽ securitas cor.¬
dis. nil concupiscencie habere seculari.
Nam si ad terrena adipiscenda cor in¬
hiat. securũ tranquillũq ẽẽ nullatenꝰ
potest: quia aut non habita concupis¬
cit ut habeat. aut adepta metuit ne
quasi quibusdã fluctibus uoluit᷑. ac per
modos uarios rerũ alt̾nantiũ mutabili.¬
tate uersatur Sin uero semel inappeti.¬
cione suꝑne patrie forti stabilitate ani.¬
mus figitur: minus rerũ temporalium
ꝑturbacione uexat᷑ A cunctis quippe
extͣnis motibus eandẽ intencionẽ suã
quasi quendã secretissimũ secessũ petit.
ibiq incõmutabilit̾ inherens. et muta.¬
bilia cunͤta transcendẽs. ipsa iã tranqlli.¬
tate quietis mundo extͣ mundũ ẽ Exce¬
dit ꝓfecto ita iina omĩa. intencione sũ.¬
moꝵ. et cunctis rebus quas non appetit
lib̾tate quadã suꝑ ẽẽ se sentit: nec tem¬
pestatẽ temporalium rerũ intus susti¬
net quã intuet᷑ foras. quia terrena oĩa

Expanded text:
mit.---Magna est securitas cordis, nil concupiscentiae habere saecularis. Nam si ad terrena adipiscenda cor inhiat, securum tranquillumque esse nullatenus potest, quia aut non habita concupiscit ut habeat, aut adepta metuit ne quasi quibusdam fluctibus volvitur, ac per modos varios rerum alternantium mutabilitate versatur. Si vero semel in appetitione supernae patriae forti stabilitate animus figitur, minus rerum temporalium perturbatione vexatur. A cunctis quippe externis motibus eamdem intentionem suam quasi quemdam secretissimum secessum petit, ibique incommutabili inhaerens, et mutabilia cuncta transcendens, ipsa jam tranquillitate quietis suae in mundo extra mundum est. Excedit profecto ima omnia intentione summorum, 715 et cunctis rebus quas non appetit libertate quadam se superesse sentit, nec tempestatem rerum temporalium intus sustinet, quam intuetur foris. quia terrena omnia,
Abbreviated transcription (Latin):
ĩpositam sibi potestatẽ murmurat.l¬
quet quod illum redarguit: qui eandẽ
homini potestatẽ dedit Tandẽ beati
iob plenas mistica uirtute sentencias
in quibus contra amicoꝵ uerba respõ¬
dit dõ largiente digessimus. nunc fup¬
ẽ ut ad helui uerba ueniamꝰ: Que tã¬
to grauiori circũ speccione pensanda
sunt: quanto et ꝑuruentutis auda¬
ciam spũ feruentiore proferuntiu

Expanded text:
positam sibi potestatem murmurat, lipositam sibi potestatem murmurat, liquet quod illum redarguit qui eamdem homini potestatem dedit. Tandem beati Job plenas mystica virtute sententias, in quibus contra amicorum verba respondit, Deo largiente digessimus; nunc superest ut ad Eliu verba veniamus, quae tanto graviori circumspectione pensunt, quanto per juventutis audaciam spiritu ferventiore proferuntu