comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
aut suꝑiores ẽẽ aut etiã equales debeãt
Ira etiã deuictũ cor quasi exratione solet
exortari cũ dicit. Que erga te agunt᷑.
equanunit̃ ferri ñ possunt. bec imio pa¬
tient̃ tolerare. p̾eccatũ. qͥa et si ñ eis cum
magna exaspiratione refistit᷑. contra te
deinceps sine m̃sura cumulant᷑ Tristitia
quoq deuictũ cor quasi ex ratione solet
ex hortari cũ dicit Que habes unde gau.¬
deas. cũ tanta mala de proxims portas:
Perpende cũ quo merore om̃s intuendi
sunt. qͥ in tanto contra te amaritudis
felle uertunt᷑. Auaritia quoq deuictũ ani¬
mũ quasi exratione solet exhortari cũ
dicit Ualde sine culpa ẽ qd̾ quedã haben.¬
da concupiscis. qͥa iã ñ multiplicari ap.¬
petis. sed egere ꝑtimescis. et qd̾ male aliꝰ
retinet. ipse meliꝰ expendis Uentris qͦq
ingluiies deuictũ cor quasi exratione
solet exhortari cũ dicit: Ad esũ ds̃ mun.¬
da omĩa condidit. et qͥ saturari cibo res.¬

Expanded text:
s esse, aut etiam aequales debent. Ira etiam devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Quae erga te aguntur aequanimiter ferri non possunt, imo haec patienter tolerare peccatum est, quia etsi non eis cum magna exasperatione resistitur, contra te deinceps sine mensura cumulantur. Tristitia quoque devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Quid habes unde gaudeas, cum tanta mala de proximis portas? Perpende cum quo moerore omnes intuendi sunt qui in tanto contra te amaritudinis 1037 felle vertuntur. Avaritia quoque devictum animum quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Valde sine culpa est, quod quaedam habenda concupiscis, quia non multiplicari appetis sed egere pertimescis; et quod male alius retinet, ipse melius expendis. Ventris quoque ingluvies devictum cor quasi ex ratione solet exhortari, cum dicit: Ad esum Deus omnia munda condidit, et q
Abbreviated transcription (Latin):
uerbi intuẽs quasi ortũ solẽ aqͥla spectat
Possunt tam̃ hec quatuor animalia ipsĩ
suũ caput cuius sunt mẽbra signare. Iyse
nãq et homo ẽ. qͥa naturã nrãm ueracit
suscepit. et uitulus qͥa pro nob̾ pacient̃
occubuit. et leo. qͥa ꝑdiuinitatis fortitu¬
dinẽ suscepte mortis uinculũ rupit. et ad
extremũ aquila. qͥa ad cȩlũ dequo uenerat
rediit Homo gͦ nascendo. uitulus moriẽ.¬
do. leo resurgendo. aquila ad celos ascen.
mine subtilis scõꝵ intelligencia et sublunis
eoꝵ contemplacio figurat᷑ Cunctarũ qͥppe
auium uisũ acies aquilȩ fuꝑat. itaut soliꝰ
radius fixos in se etus ocłos nulla lucis suȩ
coruscatione reuerberans claudat. Ad pre¬
ceptũ dĩ eleuaturꝰ aquila. dũ iussionibꝰ dnu.¬
nis obtemꝑans in suꝑnis suspendit᷑ fideliũ

Expanded text:
verbi intuens, quasi ortum solem aquila aspectat, verbi intuens, quasi ortum solem aquila aspectat, possunt tamen haec quatuor animalia ipsum suum caput, cujus sunt membra, signare. Ipse namque et homo est, quia naturam nostram veraciter suscepit, et vitulus, quia pro nobis patienter occubuit; et leo, quia per divinitatis fortitudinem susceptae mortis vinculum rupit; et ad extremum aquila, quia ad coelum, de quo venerat, rediit. Homo ergo nascendo, vitulus moriendo, leo resurgendo, aquila ad coelos ascendmine subtilis sanctorum intelligentia et sublimis eorum contemplatio figuratur. Cunctarum quippe avium visum acies aquilae superat, ita ut solis radius fixos in se ejus oculos nulla lucis suae coruscatione reverberans claudat. Ad praeceptum ergo Dei elevatur aquila, dum jussionibus divinis obtemperans, in supernis suspenditur fidel
Abbreviated transcription (Latin):
Aquilȩ nocabulo uł subtilis scoꝵ intelli.¬
gencia. uel uolatꝰ dm̃cȩ ascẽsionis expri¬
mit᷑. Unde isdẽ ꝓpb̃a dũ sub animalium
specie euuangłistas qͣtuor se uidisse des¬
criberet: meis sibi. hominis. leonis. bouis.
et aquilȩ faciẽ apparuisse testat᷑. Quartũ
procul dubio animal ioħem ꝑ aquilã signãs.
qui uolando t̾rã deseruit. qͥa ꝑsubtilitatẽ
intelligenciȩ int̾na misteria uerbũ uiden
do penetrauit Cui nimirũ ꝓphetice sen¬
tenciȩ ipse quoq ioħs in reuelatione sua
de semetapso ñ dissonat dicens: Animal
uitulo. et tertium animal habens faciẽ
quasi hominis. et quartũ animal simile
aquilȩ uolanti: Et quãuis singula ad
unũ quẽq euiangłistã recte conueniãt.
dũ aliiᷤᷤ huinanȩ: natiuitatis ordinẽ. alius
ꝑmundi sacrificii mactationẽ quasi uituli
mortẽ. alius potestatis fortitudinẽ quasi
leonis clamorẽ insinirat. alius natuntate

Expanded text:
Aquilae vocabulo subtilis sanctorum intelliAquilae vocabulo subtilis sanctorum intelligentia, vel volatus dominicae ascensionis exprimitur. Unde idem propheta dum sub animalium specie evangelistas quatuor se vidisse describeret , in eis sibi hominis, leonis, bovis, et aquilae faciem apparuisse testatur, quartum procul dubio animal Joannem per aquilam designans, qui volando terram deseruit, quia per subtilem intelligentiam interna mystedo penetravit. Cui nimirum Propheticae sententiae ipse quoque Joannes in revelatione sua de semetipso non dissonat, dicens: « Animal vitulo, tertium animal habens faciem, quasi hominis, quartum animal simile aquilae volanti . » Et quamvis singula ad unumquemque evangelistam recte conveniant, dum alius humanae nativitatis ordinem, alius per mundi sacrificii mactationem, quasi vituli mortem: alius potestatis fortitudinem, quasi leonis clamorem insinuat; alius nativitatem
Abbreviated transcription (Latin):
pus mimis desid̾uis positus suꝑ se credi.¬
dit. post ascendendo proficiens sibi sub.¬
ẽe cognoscit Que g ilic dñs facturũ¬
se eẽ pollicet᷑ dicens Sustollam te suꝑ alti¬
tudinẽ t̾rȩ: hec apud beatũ iob solũ se facere
posse testat᷑ dicens Nũqͥd ad p̾ceptũ tuũ ele.¬
uabitur aqͥla. et in arduis ponit nidũ sibi:
Ac si diceret. ut ad meu̾ᷤ. qͣd̾ ext̾ius p̃cipio. hoc
intrĩsecus grã occultȩ largitatis inspiro:
cũ singłari numero petra nominat᷑. qͥs aliꝰ
appellant᷑. mẽbra euis uidelicet scĩ uiri qͥ
illius robore solidati sunt. exprimuntur:
Quos nimirũ petrus apłs lapides uocat.
dicens Uos tãquã lapides uiui coedifica.¬
mini domꝰ sp̃ales Ista itaq aquila que
adueri radios solis cordis oculos erexit. in
petris manere dr̃. qͥa indictis antiquoꝵ et
fortium patrũ. mentis statione collocatur:
ad memoriã reducit. atq incelsitudine il.¬

Expanded text:
prius in imis desideriis positus super se crediprius in imis desideriis positus super se credidit, post ascendendo proficiens sibi subesse cognoscit. Quae ergo illic Dominus facturuesse pollicetur, dicens: Sustollam te super altitudines terrae , haec apud beatum Job solum sese facere posse testatur, dicens: Nunquid ad praeceptum tuum elevabitur aqurla, et ponet in arduis nidum sibi? Ac si diceret: Ut ad meum, qui quod exterius praecipio hoc intrinsecus gratia occultae largitatis inspiro. cum singulari numero petra nominatur, quis alius appellantur, membra ejus, videlicet sancti viri, qui illius robore solidati sunt exprimuntur. Quos nimirum Petrus apostolus lapides vocat, dicens: Vos tanquam lapides vivi, coaedificamini domus spiritales . Ista itaque aquila, quae ad veri solis radios cordis oculos erexit, in petris manere dicitur, quia in dictis antiquorum et fortium patrum mentis statione collocatur. ad memoriam reducit, atque in celsitudine il
Abbreviated transcription (Latin):
nouerint iam se ad alta ꝑuenisse. qͣtenus
cũcta que pret̾fluunt subse uideant. atq¬
hoc om̃e quod inmundo eminet amore
et̾nitatis calcent Hinc ẽ enĩ quod seq̃nti
se anmȩ ꝑ propħã dñs dicit Sustollã
te suꝑ altitudinẽ terre Quasi quȩdam
namq inferiora terrȩ sunt. dampna.
contumeliȩ. egestas. abiectio. que ipsi
ambulant. uitando calcare ñ cessant. Al.¬
titudines autẽ t̾rȩ funt lucra rerũ. blan.¬
dim̃ta subditoꝵ. diuitiarũ habundantiȩ.
honor et sublimitas dignitatũ Quȩ qͥsqͥs
ꝑima adhuc desidia incedit. eo ipso alta
estimat. quo magna putat At si semel
cor incȩlestibus figit᷑. mox quã abiecta
sit cernit᷑: que alta uidebant᷑ N ã sicut
cetera subteriacencia despicit. quo ad al.¬
tiora amplius gressum tendit. ita qͥ in
sũmis intentionẽ figere nitit᷑. dũ ad nisu
dit. suꝑ terre altitudines eleuat᷑. et qd

Expanded text:
noverint jam se ad alta pervenisse, quatenus noverint jam se ad alta pervenisse, quatenus cuncta quae praeterfluunt sub se esse videant, atque omne quod in hoc mundo eminet amore aeternitatis calcent. Hinc est enim quod sequenti se animae per prophetam Dominus dicit: Sustollam te super altitudines terrae . Quasi quaedam namque inferiora terrae sunt, damna, contumeliae, egestas, abjectio, quae ipsi ambulant, vitando calcare non cessant. Altitudines autem terrae sunt, lucra rerum, blandimenta subditorum, divitiarum abundantia, honor, et sublimitas dignitatum; quae quisquis per ima adhuc desideria incedit, eo ipso alta aestimat, quo magna putat. At si semel cor in coelestibus figitur, mox quam abjecta sint cernitur quae alta videbantur. Nam sicut caetera subterjacentia despicit, quo ad altiora amplius gressum tendit, ita qui in summis intentionem figere nititur, dum adnisu dit, super terrae altitudines elevatur; et quod
Abbreviated transcription (Latin):
tuũ. sed si inpetra posueris nndũ tuũ:
Cheneus nãq possessor int̾p̃tat᷑ Et qͥ sit̃
qui p̾sentia possidẽt. nͥ hi qͥ ingenio sapi.¬
enciȩ secularis callent: Qui hoc ueracit᷑
robustũ habitaculũ cõstruunt. si ꝑhumi¬
litatẽ paruuli ap̃d semet apsos facti. in
sirmos sentiant. et in excelsa humilitae
cogniti redẽptoris fouendã m̃tis fidida
ponant. si ima nõ appetant. si om̃e qd̾ p̃te.¬
rit cordis ualatu transcendãt Uideamꝰ aqͥ
autẽ cõuersacio incelis ẽ Et rursũ Qui
conrefuscitauit ⁊ conside nos fecit inceles.
tibis: In arduis habet nidũ. qͥa profecto
n suꝑnis figit cõsiliũ Non uult mentẽ
mima deicere. nõ uult ꝑ abiectionẽ cõuer¬
sationis humanȩ ininfimis habitare:
ibi erat ubi iam ardentẽ mentẽ fixerat.
nõ illic ubi illũ necessario pigra ad huc
specimen electoꝵ solet. qd sic sciunt p̾sen.¬
tis uitȩ uiã carꝑe. ut ꝑ spei certitudinẽ

Expanded text:
osueris nidum tuum . Cinaeus namque possessor interpretatur. Et qui sunt qui praesentia possident, nisi hi qui ingenio sapientiae saecularis callent? Qui in hoc veraciter robustum sibi habitaculum construunt, si per humilitatem parvuli apud semetipsos facti, in psos infirmos sentiant, et in excelsa humilitate cogniti Redemptoris fovendam mentis fiduciam ponant; si ima non appetant, si omne quod praeterit cordis volatu transcendant. 95. Paulus aostra conversatio in coelis est . Et rursum: Qui conresuscitavit et consedere nos ftibus, in petra ponit nidum quia profecto in supernis figit consilium . Non vult mentem in fluxa dejicere: non vult per abjectionem conversationis humanae in infimis habitare. ibi erat, ubi ardentem jam mentem fixerat; non illic ubi illum nespecimen electorum solet, quod sic sciunt praesentis vitae iter carpere, ut per spei certitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
mã exercitatã corporalibꝰ bellis trahamꝰ:
cuneos exercitũ p̾ceps ad moust. neq ille dux
fortis. qͥ semꝑ hũc abhostis facie cauendo sub¬
ducit. Scire nãq dux debet mͦ abhostili in¬
petu exercitũ caute subtrahere. mͦ hostem
circũ fusis cornibꝰ coartare Quod nimirũ
sollicite ꝑfecti p̾dicatores exibẽt. cũ mͦ ꝑse¬
quutionis rabiẽ declinantes. nouerunt sapi.¬
ent̾ sed ñ eneruit̾ cedẽ. mͦ autẽ ꝑsequutionis
mpetũ contẽpnentes. nouerũt ei fortit sed
nõ p̾cipitant̾ obuiare Quia autẽ uir sc̃s cũ
congruũ cernit. ictibꝰ pectus obicit. et ueni¬
encia iacula uel moriens retundit: recte
dr̃. In occursũ ꝑgit armatis Dequo bene¬

Expanded text:
mam exercitii a corporalibus bellis trahamus. mam exercitii a corporalibus bellis trahamus. cuneos exercitum praeceps admovet; neque ille dux fortis, qui semper hunc ab hostis facie cavendo subducit. Scire namque dux debet modo ab hostili impetu exercitum caute subtrahere, modo hostem circumfusis cornibus coarctare. Quod nimirum sollicite perfecti praedicatores exhibent, cum modo persecutionis rabiem declinantes, noverunt sapienter sed non enerviter cedere; modo autem persecutionis impetum contemnentes, noverunt ei fortiter, sed non praecipitanter obviare. Quia autem sanctus vir, cum congruum cernit, ictibus pectus objicit, et venientia jacula vel moriens retundit, recte dicitur: In occursum pergit armatis. De quo
Abbreviated transcription (Latin):
ipsos rapti in ipso deitatis fulgore ocłos
cordis figunt. Qui quãdni inhac uita
suint. qͥa illã uiuenciũ patriã sicut ẽ uidẽ
nõ possunt: recte adiungit᷑ Cernent t̾rã¬
delonge: Qd̃ gͦ hic ait E leuabit᷑ aquila
et marduis ponit indũ sibi. Hoc illic dr̾
Inexcelsis habitabit. Quod hic dr̃. Inpe.¬
tris manet. et inp̃ruptiᷤᷤ silicibꝰ commora.¬
tur. atq in accessis rupibꝰ. Hoc illic subi.¬
cit᷑ Md̾ nimenta saxoꝵ sublimitas eius¬

Expanded text:
ipsos rapti in ipso Deitatis fulgore oculos ipsos rapti in ipso Deitatis fulgore oculos cordis figunt. Qui quandiu in hac vita sunt, quia illam viventium patriam, sicut est, videre non possunt, recte de longe . Quod ergo hic ait: Elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum sibi, hoc illic dicitur: In excelsis habitabit. Quod hic dicitur: In petris manet, et in praeruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus, hoc illic subjicitur: Munimenta saxo
Abbreviated transcription (Latin):
habitare ẽ. cor in cȩlestibꝰ ponere. et mdsl¬
menta saxoꝵ sublimitas nr̃a ẽ. cũ fortũ¬
patrũ precepta et exempla respicimꝰ. atq
ibinfuna cogitacione separam᷑. Inmd̾m.¬
menta saxoꝵ sublimitas nr̃a ẽ. cũ mente
choris castrisq cęlestibus iungim̃. et insi.¬
iantes malignos sp̃c. stantes marce cordiᷤ.
quasi subt̃ positos expugnamꝰ: Tunc nob̾
nã panis datur. qͥa in suꝑnis erecta intẽ¬
cio et̾nitatis contẽplatione reficit᷑ Aquȩ
em̃ nr̃e fideles sunt. qͥa doctrina dei quod
hic ꝑ spem ꝓmittit᷑. hoc illic inmunere
exhibet Sapientia nãq huius mundi
infidelis ẽ. qͥa mansura post mortẽ nõ ẽ
tẽ demonstrãt Regẽ indeçore suo ocłi
m̃i cõspiciunt. qͥa redẽptor mniudicio et
areprobis homo uidebit᷑: sed ad diuinita.¬
tis enis intuendã celsitudinẽ soli qͥ electi
iquis despectꝰ ẽ cernere Sed ab electis
in decore fuo rex cernit᷑: qͥa ultra semet.¬

Expanded text:
tare est cor in coelestibus ponere, et munimenta saxorum sublimitas nostra est, cum fortPatrum praecepta et exempla aspicimus, atque ab infima cogitatione separamur. Munimenta saxorum sablimitas nostra est, cum mente choris castrisque coelestibus jungimur, et insidiantes malignos spiritus stantes in arce cordis quasi subter positos expugnamus. Tunc nobis etiam panis datur, quando in supernis erecta intentio aeternitatis contemplatione reficitur. Aquae enim nostrae fideles sunt, quia doctrina Dei, quod hic per spem promittit, hoc illic in munere exhibet. Sapientia autem hujus mundi infidelis est, quia mansura post mortem non est.tem demonstrant. Regem in decore suo oculi nostri conspiciunt, quia Redemptor noster in judicio et a reprobis homo videbitur, sed ad divinitatis ejus intuendam celsitudinem soli, qui electi am, in qua ab iniquis despectus est, cernere. Sed ab electis in decore suo rex cernitur, quia ultra semet
Abbreviated transcription (Latin):
peccati morte iacentibꝰ et̾nȩ uitȩ grãm
nuntiaret: qͥd se aliud quã ẽẽ aquilã de¬
monstrabat. que uelocit̾ omĩa trãsuolãs.
ubicũq iacens cadauer querebat: Ut
dũ uoluntatẽ dĩ lucratis peccatoribꝰ face.¬
ret. quasi escã suã incadauere reꝑiret:
Esca qͥppe iustoꝵ ẽ cõuersio ꝑuersoꝵ Be

Expanded text:
peccati morte jacentibus, aeternae vitae gratiam peccati morte jacentibus, aeternae vitae gratiam nuntiaret, quid se aliud quam esse aquilam demonstrabat; quae velociter omnia transvolans, ubicunque jacens cadaver quaerebat, ut dum voluntatem Dei lucratis peccatoribus faceret, quasi escam suam in cadavere reperiret? Esca quippe justorum est conversio perve
Abbreviated transcription (Latin):
cũq cadauer fuerit statĩ ad est. hoc de egre¬
dientibꝰ animabꝰ fieri ueritas spondet dicẽs¬
Ubicũq fuerit corpꝰ illuc congregabunt᷑
et aquile: Acsi aꝑte dicat: Quia cęlesti sedi
in.carnatꝰ redẽptor ur̃ p̾sideo. electoꝵ qͦq
leuabo Sed hoc quod de hac aquila dr̃
Ubicũq cadauer fuerit statĩ ad est: intel.¬
ligi et alit̾ potest Om̃is enĩ qui in peccati
morte cecidit: nõ inconuenient̃ pot̾it ca.¬
dauer uocari Quasi exanimis nãq iacet.
derat. illuc anxie ꝑuolat: ut in peccati mor.¬
te iacentibꝰ lucẽ uiuificationis ostendat:
bene de hac aquila dr̃ Ubicũq cadauer
fuerit statĩ ad est Id est illuc tendit. ubi uti.¬
litatẽ p̾dicationis ꝓspicit Ut exeo qd̾ iã
spualit̾ uiuit. aliis inmorte sua racentibꝰ
prosit. quos corripiendo quasi edit. sed ab
iniquitate ad innocentiã ꝑmutando. in
sua mẽbra quasi edendo conuertit Et
ecce ipse quẽ ad testimoniũ iã sepe duxi.¬

Expanded text:
cunque cadaver fuerit, statim adest , hoc de egredientibus animabus fieri Ubicumque fuerit corpus, illuc congregabuntur et aquilae . Ac si aperte dicat: Qui coelesti sedi incarnatus Redemptor nunc praesideo, electorum quoque causa.---Sed hoc quod de hac aquila dicitur: Ubicunque fuerit cadaver statim adest, intelligi et aliter potest. Omnis enim qui in peccati mortem ceciderit, non inconvenienter poterit cadaver vocari. Quasi exanimis namque jacet,derat, illuc anxie pervolat, ut in peccati morte jacentibus lucem vivificationis ostendat, bene de hac aquila dicitur: Ubicunque cadaver fuerit, statim adest. Id est, illuc tendit, ubi utilitatem praedicationis prospicit, ut ex eo quod jam spiritaliter vivit, aliis in morte sua jacentibus prosit, quos corripiendo quasi edit, sed ab iniquitate ad innocentiam permutando in sua membra quasi edendo convertit. Ecce ipse, quem ad testimonium jam saepe deduxi
Abbreviated transcription (Latin):
uales. responde de tuis Scimꝰ autẽ quod
cordis sin oculũ ꝑelationis suȩ tenebras
extinguit: qui cũ recta agit. cõsidare me¬
lioꝵ merita negligit: At contra magno¬
humilitatis radio sua oꝑa illustrat. qͥ a¬
lioꝵ bona subtilit̾ pensat. qͥa dũ ea quȩ
ipse fecerit. facta foris et ab aliis cõspicit:
eũ qui desingulartͣte intus erumꝑe ntt̃:
suꝑbie tumorẽ p̃mit: Hĩc est qd uoce dĩ
adheliã solum se estimantẽ dr̃ Reliqui
nua ante baal Ut dũ ñ solũ se remansis.¬
se cognosceret. elationis głam que ei de
singularitate surgere pot̾at. euitare po.¬
tuisset. Beatus itaq iob nichil ꝑuerse
egisse dep̃hendit᷑. sed de alioꝵ etiã bene
gestis docet᷑. ut dũ se eqͣles et alios habe
cõsid̾at. ei qui singularit᷑ summus ẽ se

Expanded text:
vales, responde de tuis. Scimus autem quod vales, responde de tuis. Scimus autem quod cordis sui oculum per elationis tenebras exstinguit, qui, cum recta agit, considerare meliorum merita negligit. humilitatis radio sua opera illustrat, qui aliorum bona subtiliter pensat, quia dum ea quae ipse fecerit facta foris et ab aliis conspicit, eum qui de singularitate intus erumpere nititur superbiae tumorem premit. Hinc est quod voce Dei ad Eliam solum se aestimantem dicitur: Reliqui nua ante Baal , ut dum non solum se remansisse cognosceret, elationis gloriam, quae ei de singularitate surgere poterat, evitare posset. Beatus itaque Job nihil perverse egisse reprehenditur, sed de aliorum etiam bene gestis docetur, ut dum se aequales et alios habere considerat, ei qui singulariter summus est, se
Abbreviated transcription (Latin):
cione flagelli. nõ estimauit augeri sibi mi¬
rita: sed uitia resecari Que qͥa in se nul¬
la cognouit: ꝑcussum inuiste se credidit.
Et ꝑcutientẽ prorsus arguere ẽ: de ꝑcus.¬
sione murmurare Cõsid̾ans autẽ dñs
quod ea que protulit. ñ extumore suꝑbiȩ
sed exqualitate collegerat uitȩ: pie illũ
increpat dicẽs: Numqͥd qͥ cõtendit cũ
dõ tam facile cõquiescit: Utiq qui
arguit dm̃ et respondẽ illi Aesi aꝑti
diceret Qui tanta de tua actione locu¬
tus es. cur audita uita scoꝵ siliustie or
enim fuit arguere de ꝑcussione mea mn
fuerit iusta. dubitare Et bona quidem
tira ueracit̾ protulisti. sed hec quo tena̾¬
rent flagella nescisti. qͥa et si ñ habes iã
quod corrigas. habes tam̃ adhuc quo cres.¬
cas In qͣnta uͦ uirtutis arce quã plurimos
subleuẽ. me ecce narrante cognouisti:
Ipse cõsidabas tuã. sed alioꝵ celsitudinẽ
nesciebas Auditis igͥ alioꝵ uirtutibꝰ. siqͥd

Expanded text:
ione flagelli non aestimavit augeri sibi merita, sed vitia resecari. Quae quia in se nulla cognovit, percussum injuste se credidit, et percutientem prorsus arguere est de percussione murmurare. Considerans autem Dominus quod ea quae protulit non ex tumore superbiae, sed ex qualitate collegerat vitae, pie illum increpat dicens: Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. Ac si apertius diceret: Qui tanta de tua actione locutus es, cur audita sanctorum vita siluisti? Me enim fuit arguere, de percussione mea an fuerit justa dubitare. Et bona quidem tua veraciter protulisti, sed haec quo tenderent flagella nescisti, quia etsi non habes jam quod corrigas, habes adhuc tamen quo crescas. In quantam vero virtutis arcem quam plurimos sublevem, me ecce narrante cognovisti. Ipse considerabas tuam, sed aliorum celsitudinem nesciebas. Auditis igitur aliorum virtutibus, si quid
Abbreviated transcription (Latin):
aꝑte hec aquila diceret: Ego quidẽ escã
meam diuinitatis eius potenciã delõge
ꝓspicio. sed uobis ad huc paruulis incarna.¬
tionis crus tantũmͦ lambendũ sangui.¬
nẽ trado Nã qui ꝑp̾dicationẽ suã tacita
dectatis celsitudine infirmos auditores
de solo cruore crucis edocet. qͥd aliud qͣm
sanguinẽ pullis p̾bet: Quia uͦ uniuis¬
cuiusq scĩ p̃dicatoris anma corruptio̾e
carnis exuta. ad eũ mox ducit᷑. qͥ pro no¬
bis sponte sua inmortẽ cȩcidit. et de mor.¬
te surrexit: apte de hac aqͥla sulidit᷑.¬

Expanded text:
aperte haec aquila diceret: Ego quidem escam meam divinitatis ejus potentiam de longe prospicio, sed vobis adhuc parvulis incarnationis ejus tantummodo lambendum sanguinem trado. Nam qui per praedicationem suam tacita divinitatis celsitudine, infirmos auditores de solo cruore crucis edocet, quid aliud quam sanguinem pullis praebet? Quia vero uniuscujusque sancti praedicatoris anima corruptione carnis exuta ad eum mox ducitur, qui pro nobis sponte sua in mortem cecidit, et de morte surrexit, apte de hac aquila subdit
Abbreviated transcription (Latin):
bene de hac aquila dr̃. Ocłi euis de longi
ꝓspiciunt: Ac si diceret: Intentionis aciẽ
fortit̾ tendunt. sed nec dũ propinquum
aspiciunt: cuius claritatis magnitudi.¬
nẽ penetrare ut ẽ nequaquã possunt:
Aluce enĩ in corruptibili. caligo nos e
corruptionis obscurat Cumq et indi
aliqͣtenꝰ potest. et tam̃ uidi lux ipsa sicut
ẽ ñ potest: quã longe fit indicat. quã si mes
ut cũq nõ cerneret. nec qͥa longe ẽẽt uidẽt
Si autẽ ꝑfecte iam cerneret. profecto hac
quasi ꝑcaliginẽ nõ uid̾et Igit qͥa nec om̃i.¬
no cernit᷑. nec rursũ omino ñ cernit᷑: recte¬
dium isaiȩ uerba deducere. atq hec et ila
quã uno spũ ꝓferant᷑: indicare Qui cũ
actiue uite uirtutes expͥmeret dicens. Qin
ambulat iniusticiis et loquit᷑ ueritatẽ. qͥ

Expanded text:
bene de hac aquila dicitur: Oculi ejus de longe prospiciunt. Ac si diceret: Intentionis aciem fortiter tendunt, sed necdum propinquum aspiciunt, cujus claritatis magnitudinem penetrare nequaquam possunt. A luce enim incorruptibili caligo nos nostrae corruptionis obscurat; cumque et videri aliquatenus potest, et tamen videri lux ipsa, sicut est, non potest, quam longe sit indicat. Quam si mens utcunque non cerneret, nec quia longe esset videret. Si autem perfecte jam cerneret, profecto hanc quasi per caliginem non videret. Igitur quia nec omnino cernitur, nec rursum omnino non cernitdium Isaiae verba deducere, atque haec et illa quam uno spiritu proferantur indicare. Qui cum activae vitae virtutes exprimeret, dicens: Qui ambulat in justitiis, et loquitur veritatem, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ge Considemꝰ quã fublimis aqͥla fuerit
paulus. qͥ usq ad terciũ cęlũ uolauit. sed
tam̾ in hac uita positus elonginc̾i ad.¬
hue dm̃ ꝓspicit. qui ait Uidemus nũc
ꝑ speculũ in enginate tuc̃ autẽ facie ad
faciem Et rursũ E gome nõ arbitror cõ¬
prehendisse: Sed quãuis eteͬna ualde minꝰ
quã sunt ipsa cõspiciat. quãuis ea se cog¬
noscere ꝑfecte nõ posse cognoscat. infirmiᷤˢ
tam̃ auditoribꝰ ea ipsa infundẽ p̾dicando
ñ potest. que uidẽ saltẽ ꝑspeculũ et ꝑ una.¬
ginẽ potest De semet ipso qͥppe tãquã de
alio loquit᷑ dicẽs Audunt archana uerba
que ñ licet hominibꝰ loqͥ Int̾na gͦ quãuis

Expanded text:
Consideremus quam sublimis aquila fuerit Paulus, qui usque ad tertium coelum volavit , sed tamen in hac vita positus e longinquo adhuc Deum prospicit, qui ait: Videmus nunc r speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem . Et rursum: Ego me non arbitror comprehendisse . Sed quamvis aeterna valde minus quam sunt ipse conspiciat, quamvis ea se cognoscere perfecte non posse cognoscat, infirmis tamen auditoribus ea ipsa infundere praedicando non potest, quae videre saltem per speculum et imaginem potest. De semetipso quippe tanquam de alio loquitur, dicens: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui . In
Abbreviated transcription (Latin):
Minus ẽ autẽ qd̾ dicit᷑. Quia fortes ꝑseuerat
in laboribꝰ adhuc qd maius ẽ exultat in ad.¬
dicit ua. Quibꝰ profecto uerbis ⁊ illud osten¬
dit᷑. qd̾ hoc loco a dño de eqͦ trrationabili m¬
chil dicat᷑. Neq enĩ ua dicere brutũ anmal
potest. seddũ asserit᷑ dicere qd̾ om̃ino dicere
nõ ualet: innuit᷑ quẽ designet Ua qͥppe ser¬
mo exultationis ẽ. E quus gͦ audita bucina
ua dicit. qͥa fortis qͥsq p̃dicator cũ certamen
passionis sibi propĩquare cõsid̾at. de exer¬
citio uirtutis exultat. Nec t̾ret᷑ pugne ꝑicło.
qͥa uictoriȩ letat᷑ triũpho E quo itaq ẽ ua¬

Expanded text:
Minus est autem quod dicitur, quia fortis perseverat Minus est autem quod dicitur, quia fortis perseverat in laboribus, adhuc, quod majus est, exsultat in addent.--- Quibus profecto verbis et illud ostenditur, quod hoc loco a Domino de equo irrationabili nil dicatur. Neque enim vah dicere brutum animal potest; sed dum asseritur dicere quod omnino dicere non valet, innuitur quem designet. Vah quippe sermo exsultationis est. Equus ergo, audita buccina, vah dicit, quia fortis quisque praedicator cum certamen passionis sibi propinquare considerat, de exercitio virtutis exsultat; nec terretur pugnae periculo, quia victoriae laetatur triumpho. 1028 Equo itaque
Abbreviated transcription (Latin):
it᷑. nec tam̃ aueritatis sermone remouet᷑. Oc¬
cidi potest. suꝑari ñ potest Uelut extĩctus ex¬
tra urbẽ ꝓicit᷑. sed intra urbẽ die alio illesus
p̾dicator inuenit᷑. Oquã fortis huic uiro inẽ¬
ĩfirmitas Ou̾tictrix pena. o quã dominatrix
pacientia ad agendũ repulsione prouocat᷑. ad¬
p̾dicandã salutẽ plagis erigit᷑. ad propellendã
laboris lasfitudinẽ pena refouet᷑. Que gͦ hũc
adu̾sitas suꝑet. quẽ pęna fouet: Sed equus
dĩ iste et pharetre sagatas despicit. qͥa mali¬
tiȩ cõsilia contẽpint Uibratã hastã fuꝑat.
qͥa et contͣ aꝑte ꝑsequutionis uulnera pectꝰ
firmat Oppositũ clipeũ rũpit. qͥa disputati.¬
onẽ resistentiũ ratiocinãdo fubigit. Terrã
sorbet. qͥa peccatores in fuo corpr̃e exhortãdo
cõuertit Clangorẽ bucine sonare ñ reputat.
qͥa uocẽ qͣmlibet t̾ribilis prohibitionis calcat.

Expanded text:
itur, nec tamen a veritatis sermone removetur. Ocitur, nec tamen a veritatis sermone removetur. Occidi potest, superari non potest. Velut exstinctus extra urbem projicitur, sed intra urbem die alio illaesus praedicator invenitur. O quam fortis huic viro inest firmitas! o quam victrix poena! o quam dominatrix papraedicandam salutem plagis erigitur, ad propellendam laboris lassitudinem poena refovetur. Quae ergo hunc adversitas superet, quem poena fovet? Sed equus iste Dei et pharetrae sagittas despicit, quia malitiae consilia contemnit; vibratam hastam superat, quia et contra apertae persecutionis vulnera pectus firmat; oppositum clypeum rumpit, quia disputationem resistentium ratiocinando subigit; terram sorbet, quia peccatores in suum corpus exhortando convertit; clangorem buccinae sonare non reputat, quia vocem quamlibet terribilis prohibitionis calcat.
Abbreviated transcription (Latin):
quã hominibꝰ Qui altis quoq ꝑseq̃ͣntibꝰ dicit:
Non enĩ possumꝰ que uidimꝰ et audtuimꝰ nõ
loqͥ E quus gͦ clangorẽ tube ñ metuit. quia
p̾dicator egregius despectis potestatibꝰ scłi nul¬
los minarũ sonitus ꝑtimescit Uideamꝰ altũ
equũ dei quomͦ terrã sorbeat. quomͦ nullus
eũ tubȩ terror attingat Scriptũ ẽ. Suꝑue¬
nerut̃ autẽ qͥdã ab antiochia et icono tudĩ.
et ꝑsuasis turbis lapidantes paulũ traxer̃t
extra ciuitatẽ. estimantes eũ mortuũ ẽẽ Cir¬
cũdantibus autẽ eũ discipłis surgẽs intrauit
inciuitatẽ. et postera die ꝓfectus ẽ cũ barna¬
ba inderben Cũ euangelizassent cuntati illi
et docuissent multos: reuersi sunt listra ⁊ ico¬
no et antiocha. cõfirmantes animas uiscipłoꝵ.
Perpendamꝰ gͦ que hũc equũ possint minȩ
compescere. quando eũ ab intentione fua nõ
ualet mors ipsa prohib̾e: Ecce lapidibꝰ obru.¬

Expanded text:
sequentibus dicit: Non enim possumus quae vidimus et audivimus, non loqui . Equus ergo Dei clangorem tubae non metuit, quia praedicator egregius despectis potestatibus saeculi, nullos minarum sonitus pertimescit. 68. Videamus alium equum Dei quomodo terram sorbeat, quomodo nullus eum tubae terror attingat . Scriptum est: Supervenerunt quidam ab Antiochia et Iconio Judaei, et persuasis turbis, lapidantes Paulum traxerunt extra civitatem, aestimantes eum mortuum eum discipulis, surgens intravit civitatem, et postera die profectus est cum Barnaba in Derben. Cumque evangelizassent civitati illi, et docuissent multos, reversi sunt Lystra, et Iconio, et Antiochia, confirmantes animos discipulorum . Perpendamus ergo quae hunc equum possent minae compescere, quando eum ab intentione sua non valet mors ipsa prohibere. Ecce lapidibus obru
Abbreviated transcription (Latin):
nus uelut grauiꝰ p̾ssa sentit᷑. E x ira quoq
tristicia orit᷑. qͥa turbata mẽs qͦ mordinate se
turbatione subseq̃ns meror pascit Tristicia
quoq ad auaritiã deriuat᷑. qͥa dũ cõfusũ cor
bonũ letitiȩ insemet apsũ intus amiserit.
unde consolari debeat foras querit. Et tãto
magis ext̾iora bona ad ipisci defid̾at. qͣnto
gaudiũ ñ habet. ad qd intrinsecus recur.¬
rat Post hec uͦ duo carnalia uitia . uentris
ingluuies et luxuria suꝑsunt Sed cunctis
liquet. qd̾ de uentris ingluuie luxuria nas.¬
cit᷑. dũ inipsa distributione mẽbroꝵ uentri
genitalia subnixa uideant᷑. Unde dũ unũ
mordinate reficit᷑. aliud ꝓculdubio ad con¬
tumelias excitat᷑ Bene autẽ duces ex hor¬
tari dicti sut̃. exercitꝰ ululare. qͥa pͥma
uitia deceptȩ m̃ti qͣsi sub quadã ratione¬
se inser̃t. sed mnumera que sequunt᷑ dũ¬
hanc ad omnẽ in saniã ꝑtrahunt. quasi

Expanded text:
nus velut gravius pressa sentitur. Ex ira quoque nus velut gravius pressa sentitur. Ex ira quoque tristitia oritur, quia turbata mens quo inordinate se erturbatione subsequens moeror pascit. Tristitia quoque ad avaritiam derivatur, quia dum confusum cor bonum laetitiae in semetipso intus amiserit, unde consolamagis exteriora bona adipisci desiderat, quanto gaudium non habet ad quod intrinsecus recurrat. 4. Haec vero duo carnalia vitia, id est, ventris ingluvies et luxuria supersunt, sed cunctis liquet quod de ventris ingluvie luxuria nascitur, dum in ipsa distributione membrorum ventri genitalia subnixa videantur. Unde dum unum inordinate reficitur, aliud procul dubio ad contumelias excitatur. Bene autem duces exhortari dicti sunt, exercitus ululare, quia prima vitia deceptae menti quasi sub cauda se inserunt, sed innumera quae sequunturhanc ad omnem insaniam pertrahunt, quasi
Abbreviated transcription (Latin):
ribus incappabilia sunt Unde et p̾dicato¬
res scĩ cũ auditores suos diuinitatis uerbũ
caꝑe ñ posse cõspitiunt: ad sola incarna.¬
tionis dm̃cȩ uerba descendunt. Unde bene
hic dum subleuata i arduis aqͥla longe

Expanded text:
pabilia. Unde et praedicatores sancti, cum auditores suos divinitatis verbum capere non posse conspiciunt, ad sola incarnationis dominicae verba descendunt. Unde bene hic, dum sublevata in arduis aquila longe
Abbreviated transcription (Latin):
it taceat: Nec cedit gladio. qͥa et si uiolen.¬
ta illũ tẽptatio ꝑcutit. acura tam̃ ꝓximi
ñ repellit Unde et paulus exẽplũ nobis
muicte conuersationis insinuans : et qͦs
abhoste gladios suscipiat dicit. et quomͦ
oꝑis pugna suꝑata. carnalis tẽptationis
gladiũ ab hoste fusceꝑat qͥ dicebat Uideo¬
autẽ aliam legẽ in mẽbris meis repugnan.¬
tẽ legi mentis mee. et captiuantẽ me in
lege peccati que ẽ ininẽbris meis: Sed eidẽ
gladio quẽ inse uicerat: etiã maltis non
cedebat: cũ profecto ꝓximis diceret Nõ
repugnet peccatũ in ur̃o mortali corpr̃e
ad obediendũ desidiis eius Et rursũ Mor

Expanded text:
ut taceat. Nec cedit gladio, quia etsi violenut taceat. Nec cedit gladio, quia etsi violenta illum tentatio percutit, a cura tamen proximi non repellit. Unde et Paulus exemplum nobis invictae conversationis insinuans, et quos ab hoste gladios suscipiat dicit, et quomodoperis pugna superata, carnalis tentationis gladium ab hoste susceperat, qlegem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis . Sed eidem gladio quem in se vicerat etiam in aliis non cedebat, cum profecto proximis diceret: Non regnet peccatum in vestro mortali corpore ad obediendum desideriis
Abbreviated transcription (Latin):
Quasi enĩ deloco inquo fu. amꝰ in locũ aluĩ
obuiã hostibꝰ uenimꝰ. qͣndo nr̃a cutra ordima.¬
te pt. posita accessũ inmundoꝵ spu̾um
a ꝓximi m̃te ꝓhbemꝰ. Unde fit plerũq it
hostes callidi militẽ dĩ iã etiã de intestino
bello uictorẽ tãto de semecipso t̾ribilus
tẽptent. qͣnto illũ contͣ se et in alieno corde
p̾ualere fortit̾ uidẽt. ut dũ illũ ad se tuen.¬
dũ reuocant aliena corda lib̾tus que ex ha.¬
tatione eius ꝓtegebant᷑ inuadãt Cũq ̃
suꝑare ñ possunt. saltĩ occupare conali.¬
iõ ipse sed his quẽ defendẽ confueuerat ꝑi¬
mat᷑ Sed mẽs indõ inmobilit̾ fixa tẽpta.¬
tionũ spicula despicit. nec cuiuslibet terro.¬
ris iacula ꝑtimescit Suꝑnȩ enĩ gr̃e fretuᷤᷤ
auxilio sic uulnera infirmitatis suȩ curat:
it aliena ñ deserat: Unde et bene de hoc
tẽptationis formidine ad hoc usq terret᷑

Expanded text:
Quasi enim 1032 ex loco in quo fuimus ad locum alium Quasi enim 1032 ex loco in quo fuimus ad locum alium obviam hostibus venimus, quando, nostra cura ordinate postposita, accessum immundorum spirituum a proximi mente prohibemus. Unde fit plerumque ut hostes callidi militem Dei jam de intestino bello victorem tanto de semetipso terribilius tentent, quanto illum contra se et in alieno corde praevalere fortiter vident; ut dum illum ad se tuendum revocant, aliena corda liberius quae exhortatione ejus protegebantur invadant. Cumque cum superare non possint, saltem occupare conanon ipse, sed is quem defendere consueverat perimatur. Sed mens in Deum immobiliter fixa tentationum spicula despicit, nec cujuslibet terroris jacula pertimescit. Supernae enim gratiae fretus auxilio, sic vulnera infirmitatis suae curat, ut aliena non deserat. Unde et bene de hoc tentationis formidine ad hoc usque terretur
Abbreviated transcription (Latin):
hostes armati sunt minundi sp̃s. mnune
ris innos fraudibꝰ accincti Qui cũ suade
nob̾ iniqua nequeunt. ea sub uirtutũ spari
nr̃is obtutibꝰ opponunt. et qͣsi sub q̃dã arma
se cõtegunt. ne ĩsua malicia a nob nudim.¬
deant᷑. Qͥbus armatis hostibus in occursu
ꝑgimꝰ. qͣndo eoꝵ insidias longe p̃uidemus.
E ffossa igͥ t̾ra armatis hostibꝰ inoccursũꝑ
gere ẽ. edomata carnis suꝑbia dolos timuin.¬
doꝵ spuũ mirabilit̾ explorare E ffossa tͥa
armatis hostibꝰ in occursũ ꝑgere ẽ. deuicta
carnali neqͥtia contͣ spualia utia certam̃
subire:. Nã qui adhuc secũ eneruit̾ pugnat.
frustra contͣ se bella extͣ posita fuscitat. Qͥ
enĩ semetapsũ carnalibꝰ subiugat. quomͦ
spũalibꝰ uitiis resultat: Aut quomͦ delabore
certaminis ẽxt̾m triũphare appetit. qͥ ad.¬
huc ap̃d semet ipsũ domestico libidinis bels
sum ꝑgimꝰ. qͣndo ꝑ exhortationis studiũ
eoꝵ insidias et in alieno corde p̾uenimus.

Expanded text:
Hostes armati sunt immundi spiritus, innumeris contra nos fraudibus accincti. Qui cum suadere nobis iniqua nequeunt, ea sub virtutum specie nostris obtutibus opponunt, et quasi sub quibusdam armis se contegunt, ne in sua malitia a nobis nudi videantur. Quibus armatis hostibus in occursum pergimus, quando eorum insidias longe praevidemus. Effossa igitur terra, armatis hostibus in occursum pergere, est, edomita carnis superbia, dolos immundorum spirituum mirabiliter explorare. Effossa terra armatis hostibus in occursum pergere, est devicta carnali nequitia contra spiritalia vitia certamen subire. Nam qui adhuc secum enerviter pugnat, frustra contra se bella extra posita suscitat. Qui enim semetipsum carnalibus subjugat, quomodo spiritalibus vitiis resultat? Aut quomodo de labore externi certaminis triumphare appetit, qui adhuc apud semetipsum domestico libidinis bellosum pergimus, quando per exhortationis studium eorum insidias et in alieno corde praevenimus.
Abbreviated transcription (Latin):
egredit᷑ ad reqͥ sita naturȩ: mittat paxillũ
in baltes. et fossa humo abscondat que egesta
uati amentis nr̃e ut̾o quedã cogitationũ suꝑ¬
flua quasi uentris grauamina erumpũt. Sed
circa nos stimulũ cõpuc̃tionis habeamꝰ. qui in¬
cessant̾ t̾rã m̃tis nr̃e penitenciȩ dolore cõfodiat.
et hoc qd̾ a nob̾ fȩcidũ erũpit abscondat. Uen.¬
tris qͥppe digestio fossa humo ꝑpaxillũ tegit᷑.
cũ mentis nr̃e suꝑ fluitas fubtili redargutiõe
utilia cogitãt. rep̾hende ac duudicare non
cessant: de equo suo dñs dicat. Terrã ungła
fodit Id ẽ qͥcqͥd inm̃te sua terrenũ uersari
cõspicit. hoc nimirũ suꝑductȩ penitenciȩ du¬
ris ꝑcussionibꝰ rũpit Cũ uͦ se int̾rus districta
subtilitate diuidicant.iam nichil ẽ. quod ex.¬
t̾ius ꝑͥmescant: T̃ anto enĩ minus admala p̃.¬
sentia trepidãt. qͣnto semet ipsos bonis uen¬
turis parant. Unde et subdit᷑. E.xultat au¬

Expanded text:
is ad requisita naturae, mittat paxillum in balteo, et fossa humo abscondat quae egesta vati, a mentis nostrae utero quaedam cogitationum superflua quasi ventris gravamina erumpunt. Sed i, 1022 acutum circa nos stimulum compunctionis habeamus, qui incessanter terram mentis nostrae poenitentiae dolore confodiat, et hoc quod a nobis fetidum erumpit abscondat. Ventris quippe egestio fossa humo per paxillum tegitur, cum mentis nostrae superfluitas subtili redargutione utilia cogitant reprehendere ac dijudicare non cessant, de equo suo Dominus dicat: Terram ungula fodit, id est quidquid in mente sua terrenum versari conspicit, hoc nimirum superductae poenitentiae duris percussionibus rumpit. Cum vero se interius districta subtilitate dijudicant, jam nihil est quod exterius pertimescant. Tanto enim minus ad mala praesentia trepidant, quanto semetipsos plenius bonis venturis parant. Unde et subditur: CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
reuertit᷑. et ꝓcella tante formidinis renuẽs
seq insolius pacis trãqͥllitate disponẽs totiꝰ
uiribꝰ a districto iudice inueni liber conat᷑.
Seruile qͥppe estimat dominicã p̾sentiam
formidare Ac ne incõspectu patris metuat:
illa agit : que se filiũ recognoscat Discit gͦ
iudicẽ tota expectatione diligere. atq ut
ita dixerĩ timendo renuit timere: Oriri au
tẽ formidinẽ procarnali actione cõsid̾at.
et iecirco ante omĩa carnẽ forti edomati.¬
one castigat. Unde postꝗͣ dictũ ẽ gła nariũ
stinentia carnẽ domare Quo autẽ plus
caro p̾mit᷑. eo de cęlesti spe animꝰ securius
letat᷑. Unde effossa t̾ra apte subnectit᷑. Ex¬
ultat audact̾. Quia enĩ ualent᷑ repͥmit qd
ipugnat. audact̾ exultat. de his que in
ȩt̾na patria desid̾at: Tantoq mẽs melius
ad suꝑna appetenda componit᷑. qͣnto ab
illicitis artuis corpꝰ edomat᷑ Unde recte ꝑ

Expanded text:
revertitur, et procellas tantae formidinis renuens, revertitur, et procellas tantae formidinis renuens, seque in solius pacis tranquillitate disponens, totis viribus a districto judice inveniri liber conatur. Servile quippe aestimat dominicam praesentiam formidare; ac ne conspectum patris metuat, illa agit per quae se filium recognoscat. Discit ergo judicem tota exspectatione diligere, atque, ut ita dixerim, timendo renuit timere. Oriri autem cordi formidinem pro carnali actione considerat, et idcirco ante omnia carnem forti edomatione castigat. Unde postquam dictum est: Gloria narium stinentia carnem edomare. Quo autem plus caro premitur, eo de coelesti spe animus securius laetatur. Unde effossa terra apte subnectitur: Exsultat audacter. Quia enim valenter reprimit quod impugnat, audacter exsultat de his quae in aeterna pace desiderat; tantoque mens melius ad superna appetenda componitur, quanto ab illicitis arctius corpus edomatur. Unde recte per
Abbreviated transcription (Latin):
si ocłis adhuc ñ cernimꝰ. iã tam̃ sꝑando p̾uide¬
mus Omis autẽ qui bene uiuere incipit au¬
diens qd ꝑ extremũ iudiciũ iusti ad regnũ
uocent᷑. hilarescit Sed quia dũ quedã mala
adhuc exreliquis sibi meẽ cõsid̾at. hoc ipsũ
udiciũ de qͦ exultare inchoat. appropĩqua.¬
re formidat Uitã qͥppe suã bonis malisq ꝑ.¬
mixtã cõspicit. et cogitationes suas aliquomͦ
spe et timore cõfundit: Nam cũ audit quȩ
sint regni gaudia. mox mentẽ lȩcitia suble.¬
uat. et rursũ cũ respicit quȩ sint gehennȩ
torm̃ta mox mentẽ formido ꝑturbat Bene
gͦ gła nariũ eius t̾ror dicit̾. qͥa int̾ spẽ et
metũ positus. dũ futurũ iudiciũ m̃te cõspi.¬
cit. hoc ipsũ timet unde głatur Ipfa ei gła fua
terror ẽ. qͥa inchoatis iã bonis spe de uidi¬
cio letus ẽ. et nec dũ finitis om̃ibꝰ malis: ꝑfec.¬
te securꝰ ñ ẽ Sed int̾ hec sollicite ad m̾tẽ

Expanded text:
 jam tamen sperando praevidemus. Omnis autem qui bene vivere incipit, audiens quod per extremum judicium justi ad regnum vocentur, hilarescit; sed quia quaedam mala adhuc ex reliquiis sibi inesse considerat, hoc ipsum judicium, de quo exsultare inchoat, appropinquare formidat. Vitam quippe suam bonis malisque permistam conspicit, et cogitationes suas aliquo modo spe et timore 1031 confundit. Nam cum audit quae sint regni gaudia, mox mentem laetitia sublevat; et rursum cum respicit quae sint gehennae tormenta, mox mentem formido perturbergo gloria narium ejus terror dicitur, quia inter spem et metum positus, dum futurum judicium mente conspicit, hoc ipsum timet unde gloriatur. Ipsa ei sua gloria terror est, quia inchoatis jam bonis, spe de judicio laetus est; et necdum finitis omnibus malis, perfecte securus non est. Sed inter haec sollicite ad mentem
Abbreviated transcription (Latin):
custo diet pedẽ tuũ ne capiaris: Qui miles
dĩ diuinȩ gr̃ȩ clipeo ꝓtectꝰ. et que exlat̾e
possint ꝓdire circũspiciendo cõsid̾at. et gres.¬
sũ ante faciẽ ferre proficiendo nõ cessat:
Cui fraudulentꝰ hostis inuidẽs. qͥa ꝑphare.¬
trã et hastã nequaꝗͣ se p̾ualere cõspicit: cli¬
peũ opponit. ut resistentis pectus feriendo

Expanded text:
ris, quia miles Dei divinae gratiae clypeo protectus, et quae ex latere possint prodire circumspiciendo considerat, et gressum ante faciem ferre proficiendo non cessat. Cui fraudulentus hostis invidens, quia per pharetram et hastam nequaquam se praevalere conspicit, clypeum opponit, u
Abbreviated transcription (Latin):
uerbis de uob̾ negotiabunt᷑. Ululatũ nãq
exercitus odorabat᷑ cũ p̃mitteret dicens.
et multi sequent᷑ eoꝵ luxurias ꝑquos ita¬
cator atq inp̃dicationis bello dua. fidei qualẽ
se possit exhib̾e narrauimꝰ: nũc sub huiꝰ equi
specie unũ quẽq xp̃i militẽ describamꝰ Ut
et qͥ ad p̃dicationis culm̃ nec dũ se ꝑuenisse
cõsidat. hac tam̃ uoce dñca si iã bene uiuere
ceꝑit exp̃ssum se ẽẽ cognoscat. quatinꝰ hĩc
colligat. qͣntũ dño notus sit si admaiora ꝑue¬
nerit. quẽ signate dñs eloqͥ nec mnĩminiinis
p̃termittit. Singula itaq que de equo dicta
sunt repetentes: intimemꝰ quomͦ miles dei
apͥmeua cõuersatione ꝓ ficiat. qͦmͦ aminiinis
ad maiora fuccrescat. uel quibꝰ gradibus ab
infimis ad suꝑna ꝑueniat Dicat gͦ N ũqͥd¬

Expanded text:
verbis de vobis negotiabuntur . Ululatum quoque verbis de vobis negotiabuntur . Ululatum quoque exercitus odorabatur, cum praemitteret, dicens: 1030 Et multi sequentur eorum luxurias, per quos cator atque in persecutionis bello dux fidei, qualem se possit exhibere narravimus, nunc sub hujus equi specie unumquemque Christi militem describamus, ut et qui ad praedicationis culmen necdum se pervenisse considerat, hac tamen voce dominica, si jam bene vivere coeperit, expressum se esse cognoscat, quatenus hinc colligat quantum Deo notus sit, si ad majora pervenerit, quem signanter Deus eloqui nec in minimis praetermittit. Singula itaque quae de equo dicta sunt repentes, intimemus quomodo miles Dei a primaeva conversatione proficiat, quomodo a minimis ad majora succrescat, vel quibus gradibus ab infimis ad superna perveniat. Dicatu
Abbreviated transcription (Latin):
psemet ipsã ueritasdicit Cecuis si cȩco du¬
catũ p̾stet. ambo ĩfoueã cadẽt hos autem
aices exercitus sequit᷑. prauoꝵ scilicet tur¬
ba que iniqͥs eoꝵ preceptionibꝰ famulat᷑.
Notandũ quoq qd̾ duces exhortari. exer
citũ uͦ dicit ululare. Quia uidelicet hi qͥ
p̃cipiunt quasi exratione ꝑsuadent: Tur¬
mente ululare ꝑhibet᷑. Lupis qͥppe ꝓprie
ululatꝰ cõuenit: Et qͥa cat̾uȩ reproboꝵ contͣ
uitã moresq fidelium sola rapacitate in
ante cõsid̾at. qͥd uel auctores erroꝵ contͣ
electos ualeant p̾ciꝑe. uł turba eis subdita
quã possit iianit̾ in sanire. Hac̃ exhor.¬
tationẽ ducũ odorͣt̾ paulꝰ cũ diceret. Per
dulees sermones et benedictiones seducẽt
sorda innocentiũ. Huc ululatũ exercitus
odorabat᷑ dicens Intrabunt post discessio¬
nẽ meã lupi graues inuos. E& hortationẽ
ducũ odoratus ẽ petrꝰ cũ de qͥbusdã disci.¬
pulos admoneret dicẽs In auaritia fictis

Expanded text:
Caecus si caeco ducatum praebet, ambo in foveam cadunt . Hos autem duces exercitus sequitur pravorum scilicet turba, quae iniquis eorum praeceptionibus famulatur. Notandum quoque quod duces ecitum vero ululare, quia videlicet hi qui sunt, quasi ex ratione mente ululare perhibetur. Lupis quippe proprie ululatus convenit. Et quia catervae reproborum contra vitam moresque fidelium sola rapacitate inhante considerat quid vel auctores errorum contra electos valeant praecipere, vel turba eis subdita quam possit immaniter insanire. Hanc exhortationem ducum odorabatur Paulus, cum diceret: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium . Hunc ululatum exercitus odorabatur, dicens: Intrabunt post discessionem meam lupi graves in vos . Exhortationem ducum odoratus est Petrus, cum de quibusdam discipulos admoneret, dicens: In avaritia fictis
Abbreviated transcription (Latin):
cõuersionũ qͥppe inicia bonis moribꝰ malisq
minixta sunt. dũ et noua iam ꝑintentio.¬
nẽ agit̃. et uetꝰ adhuc uita exusii retinetur
Tanto autẽ minus ꝑmixtis int̾im malis le¬
dim̃. qͣnto contͣ illã cotidie sine cessatione
pugnamꝰ. Nec suos iͥam culpa uindicat. cuniꝰ
prauo ufin nr̃a sollicite mẽs resultat Mmus
itaq nobis incohantibꝰ terrena oꝑa offici.¬
uit᷑. qͥa in nob̾ diutius demorari ꝓhibent᷑.
Preinde qm̃ imipso nr̃e cõu̾sationis imiciõ
infirma quedã pie de nob̃ dñs tolerat. ut nos
qͣndoq ad cȩlestia exꝑfectione ꝑducat: qͣsi
locustas nos in exordio suscitat. qͥa et inuo.¬
latu uirtutis subleuat. et ñ tam̃ de t̾reni

Expanded text:
bonis moribus malisque permista sunt, dum et nova jam per intentionem agitur, et vetus adhuc vita ex usu retinetur. Tanto autem minus permistis interim malis laedimur, quanto contra illa quotidie sine cessatione pugnamus. Nec suos nos jam culpa vindicat, cujus pravo usui nostra sollicite mens resultat. Minus itaque nobis inchoantibus terrena opera officiunt, quia in nobis diutius demorari prohibentur. Proinde quoniam in ipso nostrae conversionis initio infirma quaedam pie de nobis Dominus tolerat, ut nos quandoque ad coelestia ex perfectione perducat, quasi locustas nos in exordio suscitat, quia etsi in volatu virtutis sublevat, non tamen de terreni