comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
deserũt. Illos uero qͣ do mesticos uł familiares hm̃is: quos nr̃is
usib uł utilitatibꝰ ĩplicamꝰ. Qm̃ uero singularis anror solitu¬
dinẽ amat. solitariũ locũ requirit: totã huiꝰm᷑ turbã nͨ soluimm᷑
cogitationũ uer̾ etiã affectionũ oportet eicere: ut dilecti nr̃i amplex¬
ibus qͣnto lib̾uis tanto iocundiꝰ liceat inherere. Qͣnto q̃so in eiꝰmͦi
expectatione morã. quotiẽs ue repẽtẽdã expecta reexpecta: modicũ
ibi modicũ ibi. Modicũ in uno loco: modicũ in alio. Modicũ ĩ orto.
modicũ in uestibulo. modicũ in uestibulo. in t̾alamo: donec tandẽ
aliqũ pꝰ multã expectatõnẽ. pꝰ multã fatigationẽ cubitulũ introe¬
at. ⁊ ĩtimũ atq secretissimũ locũ obtineat. Modicũ in orto dũ tu¬
multuantiũ turba dig̾it᷑: modicũ in uestibulo. dũ thalamꝰ ador¬

Expanded text:
deserviunt. Illos vero quasi domesticos, vel famulantes habemus, quos nostris deserviunt. Illos vero quasi domesticos, vel famulantes habemus, quos nostris usibus, vel utilitatibus implicamus. Quoniam vero singularis amor solitudinem amat, solitarium locum requirit, totam hujusmodi turbam nec solummodo cogitationum, verum etiam affectionum, oportet ejicere, ut dilecti nostri amplexibus, quanto liberius, tanto jucundius liceat vinhaerere. Quanta, quaeso, in hujusmodi exspectatione mora, quotiesve repetendum, exspecta, reexspecta, modicum ibi, modicum ibi? Modicum in uno loco, modicum in alio. Modicum in horto, modicum in vestibulo, modicum in thalamo, donec tandem aliquando post multam exspectationem, post multam fatigationem cubiculum introeat, et intimum atque secretissimum locum obtineat. Modicum in horto, dum tumultuantium turba digeritur; modicum in vestibulo, dum thalamus ador
Abbreviated transcription (Latin):
nere:
On dicam annua nõ dicam m̃strua. uł durna: s ꝑmodica ad¬
modũ morula ĩpatienti desiderio satis est molesta. Spes siquid̃
que differt᷑: affligit aĩũ. Debet itaq ueri amicĩ dslecta. et ue¬
ri dilecti amica ut superiꝰ iam dc̃m est: prompta semꝑ ⁊ parata
c̃ẽ : ⁊ pulsantẽ amicũ absc ulla dilationis inuiria suscipere.
⁊ uocanti c̾ onu a lacritate occurrere. Scimꝰ aũ qr singłaris am¬
or cõsortẽ nõ rescip̃: sociũ ñ admittit. uide gͦ ne tunc pͥmum
incipias ꝑstrepentiũ turbas eicere uelle: cũ iam ip̃e ceperit ad
ostił pulsare. Alioquin quid iam eris dictura. cũ aput te nc̃
tẽporis fuerit euism᷑ turba inuẽta: quid ĩqͣm eris dictura. nisi
expecta. reeypecta: Erpestandũ sane itẽq reexpectandũ ad eicien¬
dũ turbam extraneoꝵ ad etiendũ familiã tuoꝵ. Om̃s cogitatꝰ tam
uani cͣm nõrii. extranci udicandi sut: qui nulli nr̃e utilitati

Expanded text:
ere. Non dicam annua, non dicam menstrua vel diurna, sed permodica admodum morula impatienti desiderio satis est molesta. Spes siquidem quae differtur, affligit animum. Debent itaque veri amici dilecta, et veri dilecti amica, ut superius jam dictum est, prompta semper, et parata esse, et pulsantem amicum absque ulla dilationis injuria suscipere, et vocanti cum omni alacritate occurrere. Scimus autem quia singularis amor consortem non recipit, socium non admittit. Vide ergo ne tunc primum incipias perstrepentium turbas ejicere velle, cum jam ipse coeperit ad ostium pulsare. Alioquin quid jam eris dictura, cum apud te tunc temporis fuerit ejusmodi turba inventa; quid, inquam, eris dictura, nisi exspecta, reexspecta? Exspectandum sane, itemque reexspectandum ad ejiciendum turbam extraneorum, ad ejiciendum familiam tuorum. Omnes cogitatus, tam vani quam noxii, extranei judicandi sunt, qui nulli nostrae utilitati
Abbreviated transcription (Latin):
sore excoqui. uel pudore ꝯfundi. ⁊ it̃m p̾ter spem ⁊ estimati¬
onẽ ad magnã aĩ tͣntuillitatẽ seu etiã sccuritatẽ ꝯponi: ueld
uisitantis gr̃e operatõnẽ perpendit: ⁊ diuinit᷑ ħ actitari. luce
monentis autẽ dili seu etiã instruentis uocem audire est:
que sit uolũtas eus bona bñplacẽs ⁊ ꝑfecta ex ełꝰ ĩspiratõe
cognoscere. S ille qiͣ de tabnaculo adueniẽtis dnuĩ occursũ egre

Expanded text:
lore excoqui, vel pudore confundi, et iterum praeter spem et aestimatilore excoqui, vel pudore confundi, et iterum praeter spem et aestimationem ad magnam animi tranquillitatem seu etiam securisitantis gratiae operationem perpendit et divinitus haec actitari luce cmonentis autem Domini, seu etiam instrumenti vocem audire est, quae sit voluntas ejus bona beneplacens atque perfecta ex ejus inspiratione cognoscere. Sed ille quasi de tabernacu
Abbreviated transcription (Latin):
Cce qui stando
p̃stolatur nec ostiũ exisse. nec dño occurrisse legit᷑. De spe¬
cula tñ s uelata facie ꝓsperit. nocẽq tͣnseunttis ĩ tnsitu
audiuit: ⁊ qui iã ad recinẽ suspirau̾at. qͥd adhuc eũ face̾
op orteret. ex dñi reuelatione cognouit. Alius autẽ ad de¬
mini aduentũ de tab̃naculo ꝓsilit: ⁊ reuelata facie adue¬
nienti eccurrit: in sua ducit pascit. ⁊ ꝓ desiderii uoto dñi¬
in illud diuinoꝵ uiditioꝵ secretariũ intͣt. Quid aũ est de habi¬
tacło suo in dñi tͣnsitũ attendẽ: nͥ de his clue cura se diuinitꝰ ge¬
runt᷑ diume dispõnis mod̾am cooperatõis eĩq gr̃am subtiłr in¬
telligere: Dum enĩ spm̃ uehem̃tẽ ꝯmotio. ꝯmotionẽ ignis.
ignẽ sibilus aure lenis scquit᷑. tͣnseũtis dm̃ p̾sentia dep̾hendit᷑.
qr dũ mens magnis mirisci quib dã ꝑturbationib subito se¬
re sentit se totã concuti. ⁊ mͦ uinio timore deici. mͦ ninio do¬

Expanded text:
cce qui stando praestolatur, nec ostium exiisse, nec Domino occurrisse legitur. De spelunca tamen, sed velata facie, prospexit, vocemque transeuntis in transitu audivit, et qui jam ad reorteat ex Domini revelatione cognovit. Alius autem ad Domini adventum de tabernaculo prosilivit, et revelata facie advenienti occurrit, introducit, pascit et pro desiderii voto Domiin illud divinorum judiciorum secretarium intrat. Quid autem est de habitaculo suo in Domini transitum attendere, nisi ex his quae circa se divinitus geruntur, divinae dispositionis modtio, commotionem ignis, ignem sibilus aurae levis sequitur, transeuntis Domini praesentia deprehenditur, quia dum mens magnis mirisque quibusdam perturbationibus subito saepe sentit se totam concuti, et modo nimio tremore dejici, modo nimio do
Abbreviated transcription (Latin):
Modicum quidẽ. s in uiltũ est: qd̃ ⁊̃ hac ꝯsid̾atione sciri potꝰ. Mo¬
dicũ saue ad plenitudinẽ: s multũ per omẽm modũ ad uti¬
litatẽ. Noli gͦ negligẽ qd potes de hoc cubito hr̃e: qͣmuis ip̃m
minume polłis explere. Ut enĩ de cet̾is taceã que ꝑtin̾e uident᷑
ad specłatõnẽ istã. qͣntũ putamꝰ dec̾m̃tũ incurtis. si aĩe ĩ morta¬
litatẽ nescis: ⁊ om̃ino ñ credis: Si enĩ de aĩe ĩmortalitate nõ
ꝯstet. quis q̃so ad futurã retributonẽ ge p̾paret: Quis obsecro ui¬
tã suã rest̾argat ne pꝰ ꝯcupiscentias suas eat: qͥs de ꝓpetiatis mał
satisfatiat. quis se ad fortia opera aceĩgat: Quis int᷑ tot diuino¬
uũ flagelloꝵ tam acerba. paciẽtiã hãt. si diffutura uita penitus
diffidat: Totũ qd̃ de humani gn̾is redẽptione asserit᷑. totũ qd̾ de
diuinis satͣmentis credit᷑. qͥcciuid de diuinis ĩstitutõib p̃cipit᷑.

Expanded text:
ri potest. Modicum sane ad plenitudinem, sed multum per omnem modum ad utilitatem. Noli ergo negligere quod potes de hoc cubito habere, quamvis ipsum minime possis explere. Ut enim de caeteris taceam, quae pertinere videntur ad speculationem istam, quantum putamus detrimentum incurris, si animae immortalitatem nescis, et omnino non credis? Si enim de animae immortalitate non constet, quis, quaeso, ad futuram retributionem se praeparet? Quis, obsecro, vitam suam restringat, ne post concupiscentias suas eat? quis de perpetratis malis satisfaciat? quis se ad fortia opera accingat? quis inter tot divinorum flagellorum tam acerba patientiam habeat, si de futura vita penitus diffidat? Totum quod de humani generis redemptione asseritur, totum quod de divinis sacramentis creditur, quidquid de divinis institut
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ ãmiratione ñ aĩ abalienatione supͣ nosmet ip̃os ducẽmͣ: ut
uit̾im mens nr̃a se ip̃am nescrret. dũ in eim cherubĩ aspectũ sus¬
pensa stuperet: in tm̃ ut cũ apło dic̾e auderet. Siue ĩ corpore
siue extͣ corpꝰ nescio. d̾s scit. uide qmͣ ꝓfunde sub dictoꝵ cheru¬
bin aliis lateat: qui se ip̃m int̾im ignorat. S si nõ potest hec
alar̃ adumbtio m̃tis respectũ in eiusmͦ excessus abalienare: de¬
bet tã qd̾ ⁊ semper solet aureũ illũ ꝓpitiatorii fulgorẽ obnubi¬
lare ⁊ nr̃is aspectibꝰ temꝑare. ꝓꝑitiatorii nr̃i fulgor absis dubio
suꝑducta adibiatione obnubilat᷑: qm̃ quiciid in nob̾ lucere
uidet᷑. maioris ⁊ suꝑeminẽtioris claritatis ꝯꝑatõne despicit᷑.
ꝓpitiatorii nr̃i claritas dignitatẽ quidẽ designat spũał nat᷑e: su

Expanded text:
one, supra nosmetipsos duceremur, ut interim mens nostra seipsam nesciret, dum in ejusmodi cherubin aspectum suspensa stuperet, in tantum ut cum Apostolo dicere auderet: Sive in corpore, sive extra corpus, nescio, Deus scit . Vide quam profunde sub dictorum cherubin alis lateat, qui seipsum interim ignorat. Sed si non potest haec alarum adumbratio mentis respectum in ejusmodi excessus abalienare, debet tamen, quod et semper solet, aureum illum propitiatorii fulgorem obnubilare, et nostris aspectibus temperare. Propitiatorii nostri fulgor absque dubio superducta obumbratione obnubilatur, quando quidquid in nobis lucere videtur, majoris et supereminentioris claritatis comparatione despicitur. Propitiatorii nostri claritatis dignitatem quidem designat spiritalis naturae, su
Abbreviated transcription (Latin):
An forte quod unꝰ dicit alius ꝯtradicit: absit. Nam ecce ap̃
dauid lego. Deus quis simił erit tͥ: s itẽ ap̃ eundẽ inuenio.
Signatũ est super nos lum̃ nultus tui dñe. Quid gͥ aliud ex
tam diu̾sis sentẽtiis colligimꝰ: nͥ qd̃ ueracit̾ ⁊ abscy dubio auc¬
torinro ex aliquo siłes. ⁊ ex aliqͦ dissiules existimꝰ. Immo qͦ¬
mͦ ei in multis hõ dissimił nõ est. de qͥ ueracitꝰ scͥptũ ñ est. qm̃¬

Expanded text:
An forte quod unus dicit, alius contradicit? Absit! Nam ecce apud David lego: Deus, quis similis erit tibi? Sed item apud eumdem invenio: Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine . Quid igitur aliud ex tam diversis sententiis colligimus, nisi quod veraciter, et absque dubio Auctori nostro, ex aliquo similes, et ex aliquo dissimiles existimus? Imo quomodo ei in multis homo dissimilis non est, de quo veracit
Abbreviated transcription (Latin):
uita sua ardentiꝰ dilexisti. auxius ꝯcupisti: qd̃ te iocuidiꝰ afficie¬
bat. cet̾iscr omĩb ꝓfundiꝰ delectabat. Consida gͦ si eandẽ afftõis
iuolentiã delectationis habundantiã sentis. qñ ĩ sũmi dilectoris
desideriũ mnardescis: qñ in eiꝰ dilectione reqͥestis. Cui dubiũ sit
quod ĩtimũ illũ affectionis sue sinũ uͦdũ teneat. si m̃time di¬
lectionis aculeus aĩam tuã in duunis affectibꝰ ninꝰ peneiͣt. te¬
pidius exagitat. qͣm in alienis affectibꝰ aliciũ penet᷑re uł exagi¬
tare solebat: S si tantam ꝓrsus uel forte ualidiorẽ dilectionis
uł delectationis iolentiam. ĩ intimis tius circa diuina ꝑspere-

Expanded text:
vita tua ardentius dilexisti, anxius concupisti, quod te jucundius afficievita tua ardentius dilexisti, anxius concupisti, quod te jucundius afficiebat, caeterisque omnibus profundius delectabat. Considera ergo si eamdem affectionis violentiam, delectationisque abundantiam sentis, quando in summi dilectoris desiderium inardescis, quando in ejus dilectione requiescis. Cui dubium sit quod intimum illum affectionis tuae sinum necdum teneat, si intimae dilectionis aculeus animam tuam in divinis affectibus minus penetrat, tepidius exagitat, quam in alienis affectionibus aliquando penetrare vel exagitare solebat? Sed si tantam prorsus, vel forte validiorem dilectionis vel delectationis violentiam in intimis
Abbreviated transcription (Latin):
ti occurre. Timeo ne adhuc ꝓ hac parte dilecto suo om̃ino sit
eẽ eiusdem facilitatis suscipete uemẽtẽ. ⁊ sequi uocantẽ. Alusd ÷
cum ip̃o introire: atq aliud ⁊ ail ip̃m exire. Ibi aĩa ad se ip̃am re¬
sitit᷑: ⁊ cũ dilecto suo usq ad intimna cordis sui penet᷑lia ingredit᷑
hic extra semnet ip̃am ducut᷑: ⁊ ad sub limia contẽplanda subleua¬
tur. Quid nãq est eius introire. nͥ se totam ĩ se ip̃am collig̾e:
Quid uero est eus exire uͥ se ip̃am extͣ semet ip̃am totã effund̾e:
dilecto uidet. qñ ext̾ioꝵ omĩũ oblita. ex ꝓpͥa delectatione ꝯsid̾atõe
in dilecti sui dilectionẽ desid̾iũ suũ ꝑ urget : ⁊ ex his que ĩ ĩtimis
suis cõsid̾at. aiũm suũ cũ eiꝰm᷑i affectu inflãmat. ⁊ tam ex bonoꝵ
qͣm ex maloꝵ suoꝵ ꝯsid̾atione. ĩ gr̃atũ accione assurgit ⁊ hinc
ꝓ impensa gr̃a hinc ꝓ indulta uenia ĩtime deuotionis uictimaᷤᷤ

Expanded text:
ti occurrere. Timeo ne adhuc pro hac parte dilecto suo omnino sit esse ejusdem facilitatis suscipere venientem et sequi vocantem. Aliud est cum ipso introire, atque aliud est ad ipsum exire. Ibi anima ad seipsam revertitur et cum dilecto suo usque ad intima cordis sui penetralia ingreditur. Hic extra semetipsam ducitur, et ad sublimia contemplanda sublevatur. Quid namque est ejus introire, nisi se totam in seipsam colligere? Quid vero est ejus exire, nisi seipsam extdilecto videt, quando exteriorum omnium oblita, ex propria consideratione in dilecti sui dilectionem desiderium suum perurget, et ex his quae in intimis suis considerat, animum suum in ejusmodi affectu inflammat, et tam ex bonorum, quam ex malorum suorum consideratione in gratiarum actionem assurgit; et hinc pro impensa gratia, hinc pro indu
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ ĩ monte moustatũ est. ꝑriꝰ itaq moyses in montẽ ducit᷑
priꝰ ei per reuelationẽ ostendr̃. añꝙͣ nosse ualeat quid de eiꝰ¬
modi operatione preciꝑe debeat. Neceẽ est itaq ad cor altũ
ascende. ⁊ per mentis excessũ ex dnĩca reuelatione addit̾e
quid sit illud ad quod suspirare uł studere oporteat: ⁊ ad
qualẽ sublimitatis habitũ aĩm siũ ꝯpon̾e ⁊ assuescere de¬
beat. Nam si semel ad lucifluã illam angłice sublimati¬
onis głam. admissus fu̾it. ⁊ ad illud diuinoꝵ radioꝵ specta¬
culũ intͣre merũt᷑ qmͣ uitimis desideriis. qͣm ꝓfiuidis
suspiriis. qͣm inenarrabilibꝰ genuitibꝰ eum qui enismodi ẽ
putamꝰ insist̾e. qͣm assidua recordatione. qͣm iocũda ãmua¬

Expanded text:
tibi in monte monstratum est . Prius itaque Moyses in montem ducitur, tibi in monte monstratum est . Prius itaque Moyses in montem ducitur, prius ei per revelationem ostenditur, antequam nosse valeat quid de ejusmodi operationem percipere debeat. Necesse est itaque ad cor altum ascendere, et per mentis excessum ex Dominica revelatione addiscere quid sit illud ad quod suspirare, vel studere oporteat, et ad qualem sublimitatis habitum animum suum componere, et assuescere debeat. Nam si semel ad lucifluam illam angelicae sublimationis gloriam admissus fuerit, et ad illud divinorum radiorum spectaculum intrare meruerit, quam intimis desideriis, quam profundis suspiriis, quam inenarrabilibus gemitibus eum qui ejusmodi est putamus insistere, q
Abbreviated transcription (Latin):
emulatione imiitat᷑. cogita obsecro cuins sit excellentie il¬
liꝰ ordĩs in se siłitudĩem ꝑ unitationẽ traħe: qui sũme cari¬
taa ĩ mediate ad heret. qui facie ad faciem ⁊ sñ spe̾cło ⁊ sñ
enigmate uidet. Quale queso ẽ qd̃ intelligentia. cotidiead
iestatis magnalia ꝯtemplãda subleuat᷑: Ad ħ ergo quiside
neus: Quis ad ħ opera dignꝰ artifex. ĩuenit᷑. nisi eũ diuina
gr̃a ꝑreueniat ⁊ subseqͣtur. Deniq aluid ẽ archam fac̾e. atq
alud est cherubin formare. Quid sit arcam ꝯping̾e. auro
uestire. corona cingere. oꝑculũ sub duc̾e. ⁊ nossei possumꝰ.
et cotidiano experiuento ꝓbamꝰ: nec peregrina sunt a nr̃is
sensib. S cherubin quis uidit. quisue rudẽ possit: Et qͦmͦ
illam formã expͥm̾e ualeã qͣm uidere ñ ualeo. Puto qr nͦ moy¬
ses ad illam exprim̃dã suffic̾et: nͥ aña ⁊ ip̃e per reuelationẽ
didiciss. Uñ est illud̃ quod ei dr̃. uide ut omla facias sicut

Expanded text:
ro, cujus sit excellentiae illius ordinis in se similitudinem per imitationem trahere, qui summae claritati immediate adhaeret, qui facie ad faciem, et sine speculo, et sine aenigmate videt. Quale, quaeso, est quod intelligentia humana quotidie adjestatis magnalia contemplanda sublevatur? Ad haec ergo quis neus? Quis ad haec opera dignus artifex invenitur, nisi eum divina gratia praeveniat, et subsequatur? Denique aliud est arcam facere atque aliud est cherubin formare. Quid sit arcam compingere, auroque vestire, corona cingere, operculum superducere, et nosse possumus, et quotidiano experimento probamus, nec peregrina sunt a nostris sensibus. Sed cherubin quis vidit, quisve videre possit? Et quomodo illam formam exprimere valeam quam videre non valeo? Puto quia nec Moyses ad illam exprimendam sufficeret, nisi antea et ipse per revelationem didicisset. Unde est illud quod ei dicitur: Vide ut omnia facias sicut
Abbreviated transcription (Latin):
rõnẽ. Constat autẽ qd̵ illa priꝰ dcã reliqua multo sit facilior
⁊ iccirto in usu nr̃o debet ⁊ solet eẽ prior. Alia uͦ qͣnto est diffi¬
alior: tanto utiq debet ẽẽ posterior. ꝑrior itaq dicat᷑ cherub
primꝰ: Scd̃a har̃ contẽpłonum dicatur cherub scd̃s. huiꝰmi gͦ
cherub unꝰ stare debet in lat̾e uno: ⁊ alt̾ in alt̾o. Ab uuo sane
lat̾e cherub stare uidet᷑: qñ in hiis ꝯtẽpłonis radiꝰ stãre dicit᷑.
ad que inuestiganda uł confirmanda qͣliscũc siłitudis coaptati¬
o facile accomodat᷑. Quasi ab alt̾̃o lat̾e cherib stat. qñ ad illa
ꝯtemplanda humana intelligentia se ẽleuat. ad que nulla siłi¬
tudĩs adibratõ se plene coaptat. Ad unũ nãq latꝰ ut dcmẽ.¬

Expanded text:
onem. Constat autem quod illa prius dicta, reliqua multo sit facilior, et idcirco in usu nostro debet, et solet esse prior. Alia vero quanto est difficilior, tanto utique debet esse posterior. Prior itaque dicatur cherubin primus. Secunda harum contemplationum dicatur cherubin secundus. Hujusmodi ergo cherubin stare debet in latere uno, et alter in altero. Ab uno sane latere cherubin stare videtur, quando in his contemplationis radius figitur, ad quae investiganda, vel confirmanda, qualiscunque similitudinis adaptatio facile accommodatur. Quasi ab altero latere cherubin stat, quando ad illa contemplanda humana intelligentia se elevat, ad quae nulla similitudinis adumbratio se plene coaptat. Ad unum namque latus, ut d
Abbreviated transcription (Latin):
diuini timoris respectu est temperanda. ne nimio diuine pro¬
pitiationis respectu añis resolutus in nimiã sui ꝯfidentiã li¬
quescat. uel ĩmoderato diuine seueritatis intuitu obdurat᷑
usc in desperationẽ paulatĩ tepescat. ⁊ de p̾sũpti operis ꝯsũm¬
matione penitꝰ diffĩdat. O qͣm prudenti circũspectione. o qͣm
fregũti inccepatõne oportet inuigilare uł insistẽ ne ullus m̃¬
tis excessus uł cogitationis euagatio discretionis ꝑspicatiami
lateat: nec sñ redargutione fortiq castigatione transeat. S
quis digne discribat qua arte. qͣntaue sollicitudĩe sit opꝰ.
donec ĩ se celestiũ ⁊ penuatoꝵ aĩaliũ sigurã tͣnsformet. et¬
⁊ humanꝰ asus in eoꝵ se ymaginẽ tͣusfiguret: Certe priꝰ
⁊ ad t̾rena negotia exterioꝵ q curã nͥ ꝓ solo obedientie dẽbi¬
to. caritatisue officio nũ qͣm descendere. añcͣ angłicos illos

Expanded text:
divini timoris respectu est temperanda, ne nimio divinae prodivini timoris respectu est temperanda, ne nimio divinae propitiationis respectu animus resolutus in nimiam sui confidentiam liquescat, vel immoderato divinae severitatis intuitu obduratus usque in desperationem paulatim tepescat et de praesumpti operis consummatione penitus diffidat. O quam prudenti circumspectione, o quam frequenti increpatione oportet invigilare, vel insistere, ne ullus mentis excessus vel cogitationis evagatio, discretionis perspicaciam lateat, nec sine redargutione fortique castigatione pertranseat! Sed quis digne describat qua arte, quave sollicitudine opus sit, donec in se coelestium et pennatorum animalium figuram transformet, et humanus animus in eorum se imaginem transfiguret? Certe prius terrena negotia exteriorumque curam nisi pro solo obedientiae debito charitatisve officio nunquam descendere antequam angelicos illos
Abbreviated transcription (Latin):
cupit dĩ uidẽ: qui in diuinoꝵ ꝯtẽpłonẽ festinat assurg̾e. O
qͣnta instantia. o qͣnta diligentia opus est. in hꝰi artificioso stu¬
dio studiosoq artificio assqͣm t̾rem amoris scoriã aĩus plene de¬
tergat. ueriq amoris incẽdio ꝯsumat. añ qͣm intelligentio sue
aur̃ ad eam puritatẽ decoqͣt: quo ad hꝰ aperis dignitatẽ dignũ p̃do¬
neũ ꝙ reddat. Absq dubio ⁊ sñ ulla uel om̃i ꝯtͣdcone ñ est leue
uel facile humanũ aĩũ angłicã formã induere: ⁊ in suꝑmũ¬
danũ quendam. ⁊ uere plusꝙͣ humanũ habitũ tͣnsire: spũales
pẽnas accipere: ⁊ se ad sũma leuare. O quotiens necesse est aurum
suũ in ignera mittere. ⁊ it̾m extͣere: et nc̃ in ħ nt̃ in illud latus
uertere. crebrisq istib undiq tiuid̾e. añqm angłicã formam
excisdat. cherubinq ꝓducat. O qͣnta prudentia. o qñta ꝓuidenti
a formanda aͥlla operis nr̃i matĩa. hinc diuini amoris. huic

Expanded text:
i in divinorum contemplationem festinat assurgere. O quanta instantia, o quanta diligentia opus est in ejusmodi artificioso studio, studiosoque artificio, antequam terreni amoris scoriam animus plene detergat, verique amoris incendio consumat, antequam intelligentiae suae aurum ad eam puritatem decoquat, quo ad hujus operis dignitatem, dignum idoneumque reddat! Absque dubio et sine omni contradictione non est leve vel facile humanum animum, angelicam formam induere, et insuper mundanum quemdam et vere plusquam humanum habitum transire, spiritales pennas accipere, et se ad summa levare. O quoties necesse est aurum suum in ignem mittere et iterum extrahere, et nunc in hoc, nunc in illud latus vertere crebrisque ictibus undique tundere, antequam angelicam formam excudat cherubinque producat! O quanta prudentia, o quanta providentia in formanda illa operis nostri materia! Hinc divini amoris, hinc
Abbreviated transcription (Latin):
omẽmq ad hibite silitudĩs ꝓprietatẽ suꝑgrediũt᷑ : dissimilitu¬
dĩs latus qiͣ uxta se hñant : ip̃mq e uicino respitiãt. Si autẽ
qd̃ dr̃ latꝰ unũ ⁊ ad alt̾m ad dextͣm ⁊ sinistrã quis referre ue
eam freqũtius underi. Sinistͣ uerd sepiꝰ qͣm dextͣ sub uestim̃tis
degit᷑: ⁊ eo ip̃o utiq rariꝰ uidet᷑. Recte gͥ per sinistͣm occultiora:

Expanded text:
dhibitae similitudinis proprietatem supergrediuntur, dissimilitudinis latus quasi juxta se habeant, ipsumque e vicino respiciant. Si autem quod dicitur latus unum, et alterum ad dexteram, et sinistram quis referre veleam frequentius videri. Sinistra vero saepius quam dextera sub vestimentis tegitur, et eo ipso utique rarius videtur. Recte ergo per sinistram
Abbreviated transcription (Latin):
nos met ip̃os leuam᷑. ⁊ reuelantis gr̃e uestigiis inherente
p̾euntẽ dñm comitant᷑. Post egressũ aũ c̃ stante dño stare ẽ:
in illo celsitudinis statu reuelate luci per cõtẽplationẽ diutiꝰ
inħere. Santi dño assistit. qui totũ humane mutabilitatiᷤᷤ
lubricũ. ambiguitatisqs incertũ alta m̃tis subleuatione tͣns¬
cendit: ⁊ in illo et̾nitatis lumniẽ defigꝰ. inspecte ymaginis in

Expanded text:
e vestigiis inhaerentes pereuntem Dominum comitamur. Post egressum autem cum stante Domino stare, in illo celsitudinis statu revelatae luci per contemplationem diutius inhaerere. Stanti Domino assistit, qui totum humanae mutabilitatis lubricum, ambiguitatisque incertum, alta mentis sublevatione tc
Abbreviated transcription (Latin):
quis siłis tui magnificus ĩ scĩtate. t̾ribił atq laudabił ⁊ faci¬
ens mirabilia: Nide ergo ne forte illa in qͥb siłes sumꝰ ꝑtine¬
ant ad latus unũ: ⁊ iila in quibꝰ dissimiles sumꝰ ꝑtineãt eq̃
ad latus alt̾m. Dicat᷑ itaq ꝓpitiatorii nr̃i si placet latus unũ
diuina ĩ rõnalibꝰ sub̾antiis similitudo: dicatur ⁊ alt̾m ĩ eisdẽ
eẽntii  diuinitatis sũme multiplex dissiłitudo. uideamꝰ gͦ qͦ¬
mͦ unꝰ de cherubin stet in uno. ⁊ alt̾ in alt̾o lat̾e. uel quis
in qͦ debeat stare. Superiꝰ iam diximꝰ qd̾ ad unũ de cherubĩ

Expanded text:
quis similis tui, magnificus in sanctitate, terribilis atque laudabilis, et faciens mirabilia? Vide ergo ne forte illa in quibus similes sumus, pertineant ad latus unum, et illa in quibus dissimiles sumus, pertineant aeque ad latus alterum. Dicatur itaque propitiatorii nostri, si placet, latus unum, divina in rationabilibus substantiis similitudo, dicatur et alterum in eisdem essentiis Divinitatis summae multiplex dissimilitudo. Videamus ergo quomodo unus de cherubin stet in uno, et alter in altero latere, vel quis in quo debeat stare. Superius jam diximus quod ad unum cherubin
Abbreviated transcription (Latin):
egressionẽ dnm redurisse ñ legimꝰ. Quedã namq eiusmi sñt.
q̃ humanã intelligẽtiã excedu̾t. ⁊ humana rõne ĩuestigari ñ
possunt. ⁊ tñ uti superiꝰ iam dcm̃ est p̃ter rõnẽ ñ sunt. Cũ gͥ
eusm᷑i quelibet ẜ mentis excessum discimꝰ. cognitã exteriꝰ uisi¬
onẽ qͣ nob̾cum reportamꝰ. si consona tõm ex ip̃a postmodum

Expanded text:
am namque ejusmodi sunt, quae humanam intelligentiam excedunt, et humana ratione investigari non possunt, et tamen, uti superius jam dictum est, praeter rationem non sunt. Cum igitur ejusmodi quaelibet per mentis excessum discimus, cognitam exterius visionem quasi nobiscum reportamus, si consona ratione ea ipsa postmodum
Abbreviated transcription (Latin):
uto autẽ illud nõ eẽ negligendũ
nec sũ diligenti consideratione pret̾eundũ: quid de hiis duo¬
bus cherubin dñica uoce precipit᷑. cũ dr̃. Cherub unꝰ sit ĩ
lat̾e uno: ⁊ alt̃ in alt̾o. Statuendi itaq sut̃ ex utͣi ꝑte ora¬
culi. tegentes utr̃q latus ꝓpitiatorii. Idem autẽ intelligimꝰ ꝑ
oraculũ: qd ꝑ propitiatoriũ. Queram᷑ ꝙͥ que sint ista duo
ꝓpitiatorii nr̃i oracula. lata : ut ꝯseqĩter ĩueniauꝰ qͦmͦ unꝰ ex
cherubin habeat stare ex parte una. ⁊ alt̾ ex alt̾a. Sicut su

Expanded text:
uto autem illud non esse negligendum, nec sine diligenti consideratione praetereundum, quod de his duobus cherubin Dominica voce praecipitur, cum dicitur: Cherubin unus sit in latere uno, et alter in altero . Statuendi itaque sunt ex utraque parte oraculi tegentes utrumque latus propitiatorii. Idem autem intelligimus per oraculum quod per propitiatorium. Quaeramus igitur quae sint ista duo propitiatorii nostri latera, ut consequenter inveniamus quo unus ex cherubin stare habeat ex par
Abbreviated transcription (Latin):
timꝰ itaq in ħ negotio artificii modus uti suꝑiꝰ iã dixim ͦ
suspiriis gemitibq insistere: siuult̃ ꝓdustile fac̾e. che¬
rubinq formare. Quid namq aliud est opus suũ feriendo
ꝑducẽ: qmͣ multa cordis contritione de dñi pietate obtinere.
cem differre credat : qd̾ cõmunẽ mat̾iam hãnt. ⁊ ex auro utͣq
fiant. Sane si auro p̃ciosius aliqͦd metallũ inueniri potuᷤ¬
set: ex eo nimirũ ħ angłica forma fieri debuisset. Dignita¬
tis itaq euis suꝑemi nentia. que minꝰ potuit ex mat̾ia: ple¬
niꝰ ꝯm̃dat᷑ ex forma. Iubemͣ itaq cherubin ꝓ duce. ⁊ non
mͦ hoĩum. ñ demiũ quoꝵ libet angłoꝵ: s superexcellentiũ

Expanded text:
timus itaque in hoc negotio artificii modus, uti superius jam diximus, suspiriis, gemitibusque insistere, si vult productile facere cherubinque formare. Quid namque aliud est opus suum feriendo producere quam multa cordis contritione de Domini pietate obtinere acem differre credat quod communem materiam habeant et ex auro utraque fiant. Sane si auro pretiosius aliquod metallum inveniri potuisset ex eo nimirum haec angelica forma fieri debuisset. Dignitatis itaque ejus supereminentia quae minus potuit ex materia, plenius commendatur ex forma. Jubemur itaque cherubin producere, et non modo hominum non demum quorumlibet
Abbreviated transcription (Latin):
potes. Aliud nãci: in hoc spectaculoꝵ gñe huc illucq discurrere. sci¬
entiãꝙ suã in dei cognitione dilatare: ⁊ alind ẽ supͣ ħ alia. ⁊ alti¬
ora querere uelle. cumi nłło mͦ possis ĩuenire. Supra dm̃ nichil
ẽ s nec eẽ. uel eẽ posse. uł cogitari potest. Non est quo sc̃ĩa altiꝰ
ascendat: uel altius ascende ualeat. ꝑlenitudo itaq sc̃ĩe ⁊ dm̃ cog

Expanded text:
potes. Aliud namque est in hoc spectaculorum genere huc illucque discurrere scipotes. Aliud namque est in hoc spectaculorum genere huc illucque discurrere scientiamque suam in Dei cognitione dilatare, et aliud est supra haec alia et altiora quaerere velle, cum nullo modo possis invenire. Supra Deum nihil est sed nec esse, vel esse posse, vel cogitari potest. Non est quo scientia altius ascendat, vel altius ascendere valeat. Plenitudo itaque scientiae Deum c
Abbreviated transcription (Latin):
subleuare. ⁊ per ext̾ioꝵ notitiã. ad ĩuisibilius cognitionẽ ascen¬
dere. Cum enĩ ext̾ioꝵ scĩam apꝑtehend̾il. ⁊ in eoꝵ doctua gxcita¬
tos sensus habueris: debes ad altiora ascende. ⁊ spũaliũ cixatãi᷑
hãbes adhuic quo altius ascende possis. Restat adhuc longe su¬
p̃ista sũma atcp duuna. nit̾e qnͣtũ potes ⁊ conare ad iliam. ꝓ¬
fecto si ad horũ speculationẽ subleuatꝰ fu̾is: ultia hec alia ad q̃
adhuc ascendere habeas. int̾uis omĩo ĩ uenire ñ pot̾is. ꝓ fecto ul¬
tradĩ nͥl est: ⁊ iccirco scĩa altius uł ult̾us ascende ñ pot̃. Si
gͦ cherubin plenitudo scĩe dr̃: uide qͣm recte illa extrena o
peris nr̃i fcũra cherubin noĩat᷑: in qͣ scĩe om̃is sũmigradus si¬
gurałr exprimũt᷑. Certe in noticia dĩ cotidie crescere potes. et
inħ sublimitatis uolatu cotidie altiꝰ. altiꝰq sublunari potes: s su¬
ꝑ hanc ꝯtempłonis speculã aliã adhuc excelsiorẽ oĩo ĩuenire nõ

Expanded text:
sublevare, et per exteriorum notitiam ad invisibilium cognitionem ascendere. Cum enim exteriorum scientiam apprehenderis, et in eorum doctrina exercitatos sensus habueris, debes ad altiora ascendere, et spiritualium creahabes adhuc quo altius ascendere possis. Restant adhuc longe supra ista summa atque divina; nitere quantum potes et conare ad illa. Profecto si ad horum speculationem sublevatus fueris ultra haec alia ad quae adhuc ascendere habeas ulterius omnino invenire non poteris. Profecto ultra Deum nihil est, et idcirco scientia altius vel ulterius ascendere non potest. Si ergo cherubin plenitudo scientiae ura cherubin nominatur in qua scientiae omnis summi gradus figuraliter exprimuntur. Certe in Dei notitia quotidie crescere potes, et in hoc sublimitatis volatu quotidie altius altiusque sublimari potes. Sed supra hanc contemplationis speculam aliam adhuc excelsiorem omnino invenire non
Abbreviated transcription (Latin):
dnĩca p̃sentia ĩperfectũ fuũ ꝑfectiꝰ agnouit: ⁊ ĩpersc̃onẽ su
am nideri merute: erubuit : uidere tñ uoluisti: qui uideri ti¬
minsti d q̃m multi sunt qui ĩ se paratos credũt. ⁊ tñ sp
ip̃o. insitatiomis sue articulo illic trepidaut tunore. nbi
aña non erat timor: ⁊ exitũ quẽ priꝰ auxie teciuirelãt iã fiꝰ for¬
smidant⁊

Expanded text:
Dominica praesentia imperfectum suum perfectius agnovit et impeDominica praesentia imperfectum suum perfectius agnovit et impeam videri erubuit? Videre tamen voluisti qui videri timuisti. O quam multi sunt qui jam se paratos credunt, et tamen sub ipso visitationis suae articulo illic trepidant timore, ubi antea non erat timor, et exitum quem prius anxie requirebant jam fieri formidant!
Abbreviated transcription (Latin):
it alter dñicis lucris intendit. Alius gͦ stans multũq labo¬
rans: alius sedens laborẽq pene ñ sentiẽs penit᷑ q ñ reputans.
dñicũ aduentũ p̾stolat᷑. ⁊ nt̃q in ostio. ⁊ qͣ in ip̃o eritu inuenit᷑.
ut gͥ de hiis int̾m taceamꝰ qui libent̃ uiuñt. ⁊ in tab̃naculi
ne dicam palatii sui ĩtimis delectabilit̾ iacentes reqͥescũt: ut̾q
illoꝵ dñi aduentũ meruit. ⁊ h is qui in ostio sedens militie sue
molestiã ꝑatient̾ sustinẽs. ⁊ ad dñi occursũ fuspensus haliela¬
bat: ⁊ ille qiui ĩ ostio stans. uisitationisq sue horã p̃stolãs. Eẜ
expectationis sue desid̾io pene ĩpatient᷑ laborabat. uultis au¬
die qͣnĩuitus uiuebat : qui in spelũce sue ostio stabat: Tol¬
le ame inq̾t dñe aĩam meã. neq enĩ melior sũ qͣm ꝓr̃es me¬
i. Quid añ q̃so est quod uiltũ suũ operuit: qñ dum tns e¬
untẽ hũit . qui in id ip̃m sic suspensũ stetit: Au forte fub

Expanded text:
it, alter Dominicis lucris intendit. Alius ergo stans multumque laborans, alius autem sedens, laboremque pene non sentiens, penitusque non reputans, Dominicum adventum praestolatur, et uterque in ostio et quasi in ipso exitu invenitur. Ut ergo de his interim taceamus qui libenter vivunt et in tabernaculi, ne dicam palatii, sui intimis delectabiliter jacentes requiescunt, uterque illorum Domini adventum metuit, et is qui in ostio sedens, militiaeque suae molestiam patienter sustinens ad Domini occursum suspensus anhelebat, et ille quiexspectationis suae desiderio pene impatienter laborabat. Vultis audire quam invitus vivebat qui in speluncae suae ostio stabat? Tolle a me, inquit, Domine, animam meam, neque enim melior sum quam patres mei . Quid autem, quaeso, est quod vultum suum operuit quando Dominum transeuntem habuit qui in idipsum sic suspensus stetit? An forte sub
Abbreviated transcription (Latin):
ne: eo qd̾ ceperis edificare. ⁊ ñ potueris ꝯsumare. Stislte ⁊ ĩ sipi¬
eas nescis andissimulas. qi uas qd̃ opertulũ ñ habet. uixta di¬
umũ p̃ceptũ facili occasione frangi oporteat: Dignũ sane uas
qd frangi debeat: eo qid̃ semper ⁊ ubiq sordib omĩbus pateat.
Mundas ĩ munde ꝓhiłophe qd̃ deforis est uasis tui. intꝰ aũ ple¬
nũ ẽ. om̃i spurcicia. ⁊ sola ꝯtentꝰ fama: nullũ studiũ exhibes ĩ
emũdanda ꝯscĩa. Archa tua ext̾ius splendet: intus sordet: ut pote
que oꝑculũ non ht̃. Captator fame. neglector ꝯsc̃ĩe. nũquid¬
nã non attendis qr hec oportuit facere. ⁊ illa ñ omitt̾e. Luceat
archatua extins: luceat nichil minꝰ itꝰ. Ext̾uis luceat ꝓpt̾
illud. Sic luceat lux ur̃a coram hominibꝰ: lit głificẽt pr̃em ut̃m

Expanded text:
ne, eo quod coeperis aedificare et non potueris consummare. Stulte et insipine, eo quod coeperis aedificare et non potueris consummare. Stulte et insipiens, nescis an dissimulas quid vas quod operculum non habet, juxta divinum praeceptum, facili occasione frangi oportet, dignum sane vas quod frangi debeat, eo quod semper et ubique sordibus omnibus pateat. Mundas, immunde philosophe, quod deforis est vasis tui, intus autem plenum est omni spurcitia, et sola contentus fama, nullum studium exhibes in emundanda conscientia. Arca tua exterius splendet, intus sordet, utpote quae operculum non habet. Captator famae, neglector conscientiae, nunquidnam non attendis, quia haec oportuit facere, et illa non omittere? Luceat arca tua exterius, luceat nihilominus et intus. Exterius luceat propter illud: Sic luceat lux vestra coram hominibus ut, etc. Intus
Abbreviated transcription (Latin):
pis uere: noli altum saꝑe. s time. Quid habes qd̃ ñ accepisti: Gła¬
ueritatẽ enĩ dicã. Uides certe qid̃ noñi ħam ex re: phiło phꝰ dicor
amator sapĩe: eo cid̾ dixerĩ sapĩe. soror mea es: ⁊ prudentiã no¬
caui amica meã. falleris falleris phiłophe: spẽs enĩ decepit te.
⁊ ꝯcupiscẽtia subittit cor tuũ. Hec qͣm sapientiã putas. sap̃ĩã
nominiᷤ: stulticia ÷ aput dñi. Quid gͦ inquis ei locus est ĩ arca
sapĩe: uel quid tale opus tali eguit deauratione: Si suꝑficie¬
tenꝰ lucet. si nichil solidũ ht̃: cur in tali opere locum aliqus¬
retinet: Audi gͦ si placet quid placeat in opete nr̃o: uł quid no¬
bis displiceat in opere tuo. Archa tua nõ ht̃ oꝑerculũ: nescis fa¬
cere ꝓpitiatoriũ. s sola ꝯtentus deamntõne. głaris de operis ꝯsuma¬
tione. fãcis et nescis opus ꝯtumelie: dignũ sane omĩũ irrisio¬

Expanded text:
pis vere, noli altum sapere, sed time. Quid habes quod non accepisti? Gloriapis vere, noli altum sapere, sed time. Quid habes quod non accepisti? Gloriaveritatem enim dicam . Vides certe quod nomen habeam ex re, philosophus dicor, amator sapientiae, eo quod dixerim sapientiae, soror mea es, et prudentiam vocavi amicam meam. Falleris, falleris, philosophe: species enim decepit te; et concupiscentia subvertit cor tuum, haec quam tu sapientiam putas, sapientiam nominas, stultitia est apud Deum. Quis ergo, inquis, ei locus est in arca sapientiae, vel quid tale opus tali eguit deauratione? Si superficietenus lucet, si nihil solidum habet, cur in tali opere locum aliquem tenet? Audi ergo, si placet, quid placeat in opere nostro, vel quid nobis displiceat in opere tuo. Arca tua non habet operculum, nescis facere propitiatorium. Sed sola contentus deauratione gloriaris de operis consummatione, facis et nescis opus continuare. Dignum sane omnium irrisio
Abbreviated transcription (Latin):
uolumꝰ diligentiꝰ ãtend̾e. Oꝑtuit it ꝓpitiatoriũ ut pote arte oꝑ¬
culũ nichil ħre sꝑisitudis: deainatio uero multotiẽs pene im¬
mo penitus nichil uidet᷑ hr̃e. ñ dicã c̃situdĩs. s soliditatis.
Quid a. deaurationẽ uectius appellem: qͣm qͣndã sensiss ext̾ioris
illusionẽ: Illud siquidẽ cui deauratio suꝑ ducit᷑: totũ aureũ
rumdã quidem alta sapientiũ. s carnalit̾ desipientiũ: oculos
magis illudit qͣm illuminat. Quo enĩ tͥ scĩa ext̾iorũ : nͥ forte
te aduiuet ad sc̃am int̾ioꝵ: Alioqͥm: sapĩa tua stulticia ẽ ap̃
dm̃. Quid tibi ꝓdest cet̾a om̃ia scisse. et te ip̃m nescire. creatorẽꝵ
tuũ ignorare: Quid tm̃ głaris mundi ꝑhiłophe: Si głari oꝑ¬
tet. non in te. s in dño głare. Profecto si ħ tua sap̃ia insipida.
⁊ doctrina indocta ad cognitionẽ tui. seu notitiã etiam dĩ ꝓuehe¬
ret: de non tam tumidũ qͣm timidũ redð̃et. Si saꝑis recte. si sa¬

Expanded text:
diligentius intendere. Oportuit enim propitiatorium utpote arcae operculum nonnihil habere spissitudinis, deauratio vero multoties, imo penitus nihil videtur habere non dicam crassitudinis, sed soliditatis. Quid enim deaurationem rectius appellem quam quamdam sensus exterioris illusionem? Illud siquidem cui deauratio superducitur, totum aureum at quorumdam quidem alta sapientium, sed carnaliter desipientium oculos magis illudit quam illuminat. Quo enim tibi scientia exteriorum nisi forte te adjuvet ad scientiam interiorum? Alioquin sapientia tua stultitia est apud Deum. Quid tibi prodest caetera omnia scisse, et teipsum nescire, Creatoremque tuum ignorare? Quid tantum gloriaris mundi, philosophe? Si gloriari oportet, non in te, sed in Domino gloriare . Profecto, si haec tua sapientia insipida et doctrina indocta te ad cognitionem tui, seu etiam notitiam Dei proveheret, te non tam tumidum quam timidum redderet. Si sapis recte, si sa
Abbreviated transcription (Latin):
multaꝵ eicharizantiĩ in citharis suis. S si tam mira ar¬
moniã. tam inultiplex ꝯsonantia surgit de corde uno. in tãta
płalitate tam młtiplicẽ affcõnem: que q̃so uł qͣnta erit illa
suꝑcelestiũ aĩoꝵ ꝯsona ꝯcordia. ꝯcorsq consonantia. in tanta
misltitudine tot miliũ angłoꝵ tot asarũ scãrum exultantiũ
disponit multiformis illa diuini gr̃a sp̃e: qui ut superiꝰ iã dcm̃

Expanded text:
multorum citharizantium in citharis suis. Sed si tam mira harmultorum citharizantium in citharis suis. Sed si tam mira harmonia et tam multiplex consonantia surgit de corde uno in tanta pluralitate tam multiplicium affectionum, quae, quaeso, vel quanta erit illa supercoelestium animorum consona concordia, concorsque consonantia in tanta multitudine tot millium angelorum, tot adisponit multiformis illa divini gratia Spiritus, qui, ut superius jam dictum
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ huiꝰmodi diuine siẽ operationes ĩ specłationẽ adducere: ⁊ in
earũ ꝯtẽpłone l aĩũ suũ ad huĩlitatẽ ⁊ caritatẽ roborare. Mhł¬
tũ enim per omẽm modũ auis tam ad dilectb̃nẽ dĩ. qͣm ad de¬
spectum sui ꝑfic̾ere. cũ sepe attendit. cũ plene agnoscit. qm ꝑ
se nichil possit. Qmͣ adimranda. qͣm ãplectenda illius gła. per
ꝙx ita eperat᷑ in nob̾ omĩa opera nr̃a. ut sint tam sud qͣm no¬
stra. dona sua ⁊ m̾ita nr̃a. Superiꝰ iam assiguauimꝰ ꝙͣ sint
multiplices uł multiformes humani cordis affectus. Hos
ntiq ille dnĩ sp̃c cotidie in electis sis paulatĩ t̾emꝑat.⁊ in
unã armoriam ꝯformat: ⁊ grẽ sue plectro qiͣ cithareda dec¬
tissimus hos extendẽdo. illos relaxando ad ꝯcordẽ qͣudã ꝯsonãti¬
am coaptat: donec reboet ex hiis ui aurib dñi sabaoth melo¬
dia. q̃dam melliflua ⁊ supra modũ dulcis. tanqͣm cytharedoꝵ

Expanded text:
n earum contemplatione animum suum ad humilitatem et charitatem roborare. Multum enim per omnem modum animus tam ad dilectionem Dei, quam ad despectum sui proficit, cum saepe attendit, cum plene agnoscit, quam per se nihil possit. Quam admiranda, quam amplectenda illius gratia per quam ita operatur in nobis omnia opera nostra, ut sint tam sua quam nostra, dona sua et merita nostra. Superius jam assignavimus quam sint multiplices, vel multiformes, humani cordis affectus. Hos utique ille Domini Spiritus quotidie in electis suis paulatim contemperat, et in unam harmoniam conformat, et gratiae suae plectro quasi citharoedo doctissimus hos extendendo, illos relaxando ad concordem quamdam consonantiam coaptat, donec reboet ex his in auribus Domini Sabaoth melodia quaedam melliflua et supra modum dulcis, tanquam citharoedorum
Abbreviated transcription (Latin):
plene ꝑ suadet: s hoc utiq alii per reuelationẽ discũt. alii ait̃t̃
sola auctoritate quincant ⁊ credũt. Infra tõnẽ itati sũt itaꝙ.¬
poreꝰ sensis attingere: nec ulla humana iõ potest penet᷑re. Su¬
pra rõnẽ dñis. qd u̾acit᷑ eẽ credimꝰ: cum tũ illud nec experitñ¬
to ꝓbare. nec intellectu ꝯprehende̾ possimꝰ. Et quidẽ arca di¬
uina ciꝰmodi. sunt multa quibꝰ humana rõ facile acquiescio:
quibꝰ penitꝰ ꝯtͣdr̃e nolit. ħ ꝓ neris rescipit. ⁊ rata eẽ ꝯsentit:
cũ tñ ea nec per expetim̃tũ ꝓbare. nec per intellectũ plene cõ¬
prehendẽ possit. Merito ergo eiusmi quecy sup̃ rõnẽ eẽ dicẽ¬
di sunt: que capicitatis nr̃e exiguitatẽ ĩ ꝯẜ hensibilitatiꝰ sue
magnitudie transcendũt. In hiis tũ que nr̃a exiguitas cõp̾¬
hende ñ ualet: angłica celsitudo lib̾os ꝯtẽpłonis uolatꝰ ef̃cet.
Ut gͥ in nob angłice çelsitudinis formam qͣlicũqo inͦ possueꝰ

Expanded text:
elationem discunt, alii autem sola auctoritate convincunt et credunt. Infra rationem itaque sunt poreus sensus attingere, nec ulla humana ratio potest penetrare. Supra rationem dicimus, quod veraciter esse credimus, cum tamen illud nec experimento probare, nec intellectu comprehendere possimus. Et quidem circa divina ejusmodi sunt multa, quibus humana ratio facile acquiescit, quibus contradicere nolit, sed pro veris recipit, et rata esse consentit, cum tamen ea nec per experimentum probare, nec per intellectum plene comprehendere possit. Merito ergo ejusmodi quaeque supra rationem esse dicenda sunt, quae capacitatis nostrae exiguitatem incomprehensibilitatis suae magnitudine transcendunt. In his tamen, quae nostra exiguitas comprehendere non valet, angelica celsitudo liberos contemplationis volatus exercet. Ut ergo in nobis angelicae similitudinis formam qualicunque modo possimus
Abbreviated transcription (Latin):
stridioꝵ bonoꝵ cooperatrix gr̃a. q̃dã in nob̾ que sũt ad aug-¬
m̃ta de̾bra. q̃dã uero que su̾nt ad ĩcrem̃tũ m̃iti.q̃dã autẽ q̃¬
q̃ udentur eẽ ad inchoationẽ p̃mii. Tõciẽs namq seriuituus
nt̃e debitũ diuina benignitas augescit. ⁊ sibi nos magis ob¬
⁊ quelib eiusmi in augm̃tũ sunt debiti: potiꝰ qͣm m̃iti. S
qͥgiud uirtutis diuna bonitas nod̾ inspuat: merita retri¬
ationẽ quiodãmꝰ spectare uidet᷑. H om̃a operat᷑ unꝰ att idem
tis autẽ apertiꝰ nosse ad quẽ fructũ soleat sp̃c iste spm uestr̃
sunt que sp̃c iste operatur ĩ nob̃. diuidẽ singut ꝓut uult.
Duusiones enĩ gr̃arũ sut : idẽ antẽ spc̃. Alia quidẽ ꝑ spm̃

Expanded text:
 quae sunt ad augmentum debiti, quaedam vero quae sunt ad incrementum meriti, quaedam autem quae videntur esse ad inchoationem praemii. Toties namque servitutis nostrae debitum divina benignitas augescit, et sibi nos magis obet quaelibet ejusmodi in augmentum sunt debiti potius quam meriti. Sed quidquid virtutis divina nobis bonitas inspirat, ad merita retriationem quodammodo spectare videtur. Haec omnia operatur unus atque idem tis autem apertius nosse ad quem fructum soleat Spiritus iste spiritusunt quae Spiritus iste operatur in nobis, dividens singulis prout vult! Divisiones enim gratiarum sunt, idem autem Spirius. Alii quidem p
Abbreviated transcription (Latin):
medidnte ꝓbari ñ possint: etiã ab hiis qui ea ex reuelatione di¬
dicerit᷑. Ad hoꝵ itaq attestatiouẽ opus est potiꝰ miracuł qm̃ ex¬
emplis: auctoritatib qͣm argim̃tationib: reuelatione qm̃ rõci¬
natione. Illa autẽ superiora eiusm᷑i sunt. ut ad eoꝵ ĩuestigatio¬
nẽ nulla humana rõ sufficere possit: nisi diuinis reuelationib.
uł auctenticis attestatõib aduita fu̾int. S fideli m̃ti cũ fuerit
huiꝰm᷑i auxilio subnixa. multe undiq r̃ones occurr̃t. multa dem¬
ꝙ argumenta em̃gunt. q̃ eam in sua ĩ nestigatione adiunãt. ul
in sua ĩuentione ꝯfirmãt: uł ĩ sua etiã assertione sentẽtiã ꝓlatã
defendant. Aecte itac ut arbitror eiꝰmodi dcã suũt ẽẽ sup̃ rõnẽ.
lis uel auctoritatilꝰ ꝓbata ⁊ credita si suꝑ hiis humanã rõnem
ꝯsulimꝰ. eiꝰq ꝯsiliis atqͥescere disponintꝰ : totũ statĩ labefactari
incipiet. quicqͥd fidei iõ in his prius ratũ tenebat. Et omĩo in

Expanded text:
iante probari non possunt etiam ab his qui ea revelatione didicerint. Ad horum itaque attestationem opus est potius miraculis quam exemplis, auctoritatibus quam argumentationibus, revelatione quam ratiocinatione. Illa autem superiora ejusmodi sunt, ut ad eorum investigationem nulla humana ratio sufficere possit, nisi divinis revelationibus vel authenticis attestationibus adjuta fuerit. Sed fideli menti cum fuerit ejusmodi auxilio subnixa multae undique rationes occurrunt, multa denique argumenta emergunt quae eam in sua investigatione adjuvant, vel in sua inventione confirmant, vel in sua etiam assertione sententiam prolatam defendant. Recte itaque, ut arbitror, ejusmodi dicta sunt esse supra rationem, lis vel auctoritatibus probata et credita, si super his humanam rationem consulimus ejusque consiliis acquiescere disponimus, totum statim labefactari incipiet quidquid fidei ratio in his prius ratum tenebat. Et omnino in
Abbreviated transcription (Latin):
N quinto huiꝰ contẽpłoĩs
gradu sicut superiꝰ iam diximꝰ asspirantis gr̃e qͣlitatẽ uel mo¬
dos cũ attentione miramͣ: ⁊ c̾ ãmiratione attẽdimꝰ. Absq du¬
bio quicqͥd bom inbonoꝵ cordib agit᷑: septiformis ille spiritꝰ
ꝑ ĩ spirãtẽ gr̃am operat᷑. Ecce unꝰ atti idẽ sp̃c̃ tot m̃tib semꝑ ⁊ uͥq
presidet: ⁊ gr̃ae sue mun̾a multiplicit᷑ ĩpendit. Ecce tot hõiũ

Expanded text:
In quinto hujus contemplationis gradu, sicut superius jam diximus, aspirantis gratiae qualitatem vel modos cum attentione miramur, et cum admiratione attendimus. Absque dubio quidquid boni in bonorum cordibus agitur, septiformis ille Spiritus per inspirantem gratiam operatur. Ecce unus atque idem Spiritus tot mentibus semper et ubique praesidet, et gra
Abbreviated transcription (Latin):
q̃ ꝑ rõnẽ dicimꝰ. uł sola auctoritate ꝓbamꝰ. Candsda ⁊ nigra.
candida ⁊ frigida. dulcia ⁊ amara sensu corporeo adiscimꝰ: nõ
rõcinando ꝓbamus. Uera ⁊ falsa. iusta ⁊ ĩ iusta. utilia ⁊ inuti¬
lia discernimꝰ. rõcinando: s̃ aliquo sensu corporeo. Dm̃ autẽ
in una suba ꝑsonalit̃ trinũ. ⁊ in t̾ibus personis sfantialit̾

Expanded text:
onem discimus, vel sola auctoritate probamus. Candida et nigra, calida et frigida, dulcia et amara sensu corporeo discimus, non ratiocinando probamus. Vera et falsa, justa et injusta, utilia et inutilia discernimus ratiocinando, non aliquo sensu corporeo. Deum autem in una substantia personaliter trinum, et in tribus pe
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ cruẽ misisti ih̃m xp̃m. Cognoscere itaq eum qui uer̃ est deus:
om̃is ꝯsũmatõis t̾minꝰ. Ad huiꝰ scĩe plenitudĩem. heẽ nouissime
te gͥ huiꝰ operis figura cherubu dr̃: in qͣ ad omis scĩe plenitu¬
dinem initiamur.¬
iubem᷑. Ductile sane fieriendo ꝓdutit᷑: ⁊ crebris ictibꝰ misltaq tõsio¬
ne ad destinatã formã paulatĩ ꝓmouet᷑. Puto gͦ qr opꝰ est uiħ o¬
pere intima potius ꝯpũctione. qͣm ꝓfunda ĩuestigatione : sus¬
prriis qͣm argum̃tis. crebris potiꝰ gemitibꝰ. qͣm copiosis argum̃¬
tationibꝰ. Scimꝰ autẽ. qr cordis intima nil adeo purgat. mentiꝰq¬
ĩmũditiã nil adeo repparsto. nichil sic ambiguitatis nebulas deter¬
git. cordisq serenitatẽ nil meliꝰ nil ciciꝰ adducit qͣm uera aĩ cõ¬
tritio: ꝙͣ ꝑfunda ⁊ intima aĩe ꝯpũctio. S quid ait scͥptura: De

Expanded text:
 eum qui verus est Deus, omnis consummationis est terminus. Ad hujus scientiae plenitudinem hae novissimae te igitur hujus operis figura cherubin dicitur in qua ad omnis scientiae plenitudinem initiamur.jubemur. Ductile sane feriendo producitur, et crebris ictibus, multaque tunsione, ad destinatam formam, paulatim promovetur. Puto ergo quia opus est in hoc opere intima potius compunctione, quam profunda investigatione, suspiriis quam argumentis, crebris potius gemitibus quam copiosis argumentationibus. Scimus autem quia cordis intima nil adeo purgat, mentisque munditiam nil adeo reparat; nihil sic ambiguitatis nebulas detergit, cordisque serenitatem nil melius, nil citius adducit, quam vera animi contritio, quam profunda et intima animae compuncti