comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
montiũ. et extollet᷑ suꝑ colles: et ueniẽt
ad eũ uniu̾se. gñs. et ing̾dient᷑ natioes
multe et dicent: uenite ascendamͦ in
montẽ dñi et indomũ. d̃i iacob: et an¬
ñciabit nob̃ uã suã. et ing̾diem᷑ in eã
Ex syon enĩ ꝓdiet lex: et ubũ dñi ab
iecrłm. U̾ia gͦ ista ñ ẽ. uniꝰ gentis s uniu̾¬
sirũ gentiũ. et lex u̾bumq dm̃ ñ in sy

Expanded text:
et uenient ad eum uniuersae gentes et ingredientur nationes multae et dicent: Venite, ascendamus in montem Domini et in domum Dei Iacob; et adnuntiabit nobis uiam suam, et ingrediemur in eam. Ex Sion enim prodiet lex et uerbum Domini ab Hierusalem. Via ergo ista non est unius gentis, sed uniuersarum gentium; et lex uerbumque Domin
Abbreviated transcription (Latin):
tatis et ꝯm̃datioe u̾itatis. eẽ. toleranda.
Uidebat gͦ ista porphiriꝰ. et ꝑ huiꝰ mͦdi
ꝑsecutioe̾s cito istam uiã ꝑiturã: et ꝓ̃pea
ñ eẽ ipsam lib̾ande aĩȩ uniu̾salẽ puta¬
bat: ñ intelligens hoc qͦd eũ mouebat.
et qͦd eiꝰ electione eũ ꝑpeti metuebat: ad
eiꝰ ꝯfirmationẽ robustiorẽ q ꝯm̃datio¬
nẽ potiꝰ ꝑtin̾e. Hec. ẽ. gͥ anime lib̃ande
unuisalis uia. id. ẽ uniu̾sis gentib dun

Expanded text:
tatis et commendatione veritatis esse toleranda. Videbat ergo ista Porphyrius, et per hujusmodi persecutiones cito istam viam perituram, et propterea non esse ipsam liberandae animae universalem putabat, non intelligens hoc quod eum et quod in eius electione perpeti metuebat, ad eius confirmationem robustioremque commendationem potius pertinere. Haec est igitur animae liberandae uniuersalis uia
Abbreviated transcription (Latin):
qͣre mͦ ⁊ quare sero: qm̃ mittentis ꝯsi¬
liũ ñ ẽ humano ingenio penetrabile.
Qͦd sensit cẽ iste cũ dix̃. sidũ receptum
hoc donũ dĩ: et nondũ in suã noticiã
fuisse ꝑlatũ. Neq enĩ ꝓptẽa uerũ ñ et̾
Iudicauit: qͥa ñdum in fidem suã re
ceptũ fuerat: uł in noticiã ñdũ ꝑuen̾at
lis uia. deqͣ fidelis abrahã diuinũ acce
lia ꝓmissa ꝑciꝑet. et ex illo ꝓpagaret᷑
sem̃ dispositũ ꝑ angłos in manu meclia¬
toris. in qͦ eẽt. ista libande aĩȩ unuisal
iua: hoc.ẽ. om̃ib gentib data: ussus
ẽ. discede de t̾ra sua. et de cognatioesi
et de domo pat̾s si. Tc̃ ipse pͥmitꝰ a
chaldeoꝵ suꝑsticionib liberatꝰ. unũ u¬
rũ dm̃ sequendo coluit: cui hec ꝓmit¬
tenti fidelit̃ cͥdidit. Hec. ẽ nnu̾sals
uia de qͦ in scã ꝓphetia dictũ ẽ: ds iꝰ¬
seret᷑ nob̾. et bndicat nos. illum̃. iuilt̃
gent. salut. tuũ. Unde tanto pꝰex a¬
brahe semine carne suscepta: de se ip

Expanded text:
Quare modo? et: Quare sero? quoniam mittentis consilium non est humano ingenio penetrabile. Quod sensit etiam iste, cum dixit, nondum receptum hoc donum Dei et nondum in suam notitiam fuisse perlatum. Neque enim propterea uerum non esse iudicauit, quia nonduceptum fuerat uel in notitiam nondum peruenerat. lis uia, de qua fidelis Abraham diuinum accepalia promissa perciperet et ex illo propagaretur semen dispositum per angelos in manu Mediatoris, in quo esset ista liberandae animae uniuersalis uia, hoc est omnibus gentibus data, iussus est discedere de terra set de domo patris sui . Tunc ipse primitus a Chaldaeorum superstitionibus liberatus, unum verum Deum sequendo coluit, cui haec promittenti fideliter credidit. Haec est universalis via, de qua in sancta prophetia dictum est: Deus misereatur nostri, et benedicat nos; illuminet vultum gentibus salutare tuum . Unde tanto post ex Abrahae semine carne suscepta, de se ipso ait
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑe: tam̃ semꝑ erit. c̃ ante ñ fuerit.
Illa gͥ om̃is argum̃tatio dissoluta. ẽ:
qua putat᷑ nichil esse posse sine fine
ta ẽ enĩ aie beatitudo. que c̃ iniciumi
tẽpis habuerit: sinẽ tẽꝑis ñ habebit.
Qua ꝓpt̾ diine auctoritati humana
adat infirmitas: eisq beatis et ĩmor¬
tlib de uera religione c̾cdamꝰ. qͥsͥ ho¬
deberi sciunt: nec iubent ut sacͥficiũ
saciamꝰ. nͥ ei tantũ cuiꝰ et nos cũ illis
lo sepe cdixi et sepe dicendũ ẽ sacͥfi¬
cium esse debemiꝰ ꝑ eum sac̾dotẽ offe

Expanded text:
et tamen semper erit, cum antea non fuerit. Illa igitur omnis argumentatio dissoluta est, qua putatur nihil esse posse sine fine ta est enim animae beatitudo, quae cum initium temporis habuerit, finem temporis non habebit. Quapropter diuinae auctoritati humana. cedat infirmitas, eisque beatis et inmortalibus de uera religione credamus, qui sibi hoer est, deberi sciunt, nec iubent, ut sacrificium faciamus, nisi ei tantum, cuius et nos cum illis, ut saepe dixi et saepe dicendum est, sacrifici
Abbreviated transcription (Latin):
ñ suȩ cuiq genti ꝓpͥa. s uniu̾sis gentib
certe homo iste ũ mediocri ingenio
p̃ditꝰ eẽ. ñ dubitat. ꝓuidentiã qͥppe
diuinã. sine ista uniu̾sali uia lib̃ande
aĩe: genꝰ humanũ relinquere potuisse
ñ cdit. Neq enĩ ait ñ eẽ: s hoc tantum
bonũ tantũq adutoriũ nondũ recep¬
tũ. ñdum in suã noticiã eẽ. ꝑlatum.
Nec mirũ. Tuc enĩ porphiriꝰ erat inre¬
b humanis: qñ ista lib̾ande aĩȩ uniu̾¬
salis uia. q̃ ñ. ẽ alia qͣm religio xͥana.

Expanded text:
cuique genti propria, sed universis gentibus certe iste homo non mediocri ingenio praeditus esse non dubitat. Providentiam quippe divinam sine ista universali via liberandae animae genus humanum relinquere potuisse non credit. Neque enim ait non esse, sed hoc tantum bonum tantumque adjutorium nondum receptum, nondum in suam notitiam esse perlatum: nec mirum. Tunc enim Porphyrius erat in rebus humanis, quando ista liberandae animae universalis via, quae non est a
Abbreviated transcription (Latin):
s substitutiois mniciũ. Sic̃ enĩ inqͥũt
si pes ex ȩt̾nitate semꝑ fuiss in pulu̾e.
semꝑ ei subee̾t uestigiũ : qͦd tñ uestigi¬
um acalcante factũ nemo dubitarae.
nec alt̾m alto̾ priꝰ eet. qͣmius alt̾m
ab altero factũ eẽt: sic inqͥunt et mũ¬
dꝰ atq in illo dii c̾ati et semꝑ fuer̃t.
semꝑ existente qͥ fecit. et tñ facti st̃.
Numqͥd gͦ si anima semꝑ fuit cẽ mise¬
ria eiꝰ semꝑ fuisse dicenda. ẽ: ꝑ orro
si aliqͥd in illa. qͦd ex ȩt̾no ñ fuit esse
cep̃ ex temꝑe: cur ñ fieri potuit ut
ipsa eẽt ex tẽꝑe. quȩ antea ñ fuisset :
Demde beatitudo qͦ eiꝰ post exꝑuñtũ

Expanded text:
Sicut enim, inquiunt, si pes ex aeternitate semper fuisset in pulvere, semper ei subesset vestigium; quod tamen vestigium a calcante factum nemo dubitaret, nec alterum altero prius esset, quamvis alterum ab altero factum esset: sic, inquiunt, et mundus atque in illo dii creati, et semper fuerunt semper existente qui fecit, et tamen facti sunt. Numquid ergo si anima semper fuit, etiam miseria ejus semper fuisse dicenda est? Porro si aliquid in illa, quod ex aeterno non fuit, esse coepit ex tempore, cur non fieri potuerit, ut ipsa esset ex tempore, quae antea non fuisset? Deinde beatitudo
Abbreviated transcription (Latin):
mũ ẽ dice̾. porphirii ꝓfecto. ẽ. p̃feren¬
da sententia: his qui aĩaꝵ circłos altͥ¬
nante semꝑ beatitudine et miseria
suspicati st̃. Qt si ita. ẽ: ecce platonit
in meli a platone dissentit. Ecce m¬
dit qͦd ille ñ uudit: nec pꝰ talem acta¬
tũ magistrũ resugit correctionẽ: ẜ

Expanded text:
mum est dicere, Porphyrii profecto est praeferenmum est dicere, Porphyrii profecto est praeferenda sententia, his qui animarum circulos alternante semper beatitate et miseria suspicati sunt. Quod si ita est, ecce Platonicus in melius a Platone dissentit: ecce vidit, quod ille non vidit, nec post talem ac tantum magistrum refugit correctionem, sed
Abbreviated transcription (Latin):
rursꝰ implicent᷑ malis: ꝓfecto erit in
felicitatis causa sũma felicitas. et stul¬
ticiȩ causa ꝑfectio sapientie: et ĩnuin¬
ditiȩ causa sũma mundatio: nec in̾tate
ibi beata erit aĩa: qm duc̃q erit uͥ opor¬
tet fallat᷑ ut beata sit. Non enĩ beata
erit: ñ secura. Ut autẽ secura sit: fal
so putabit semꝑ se beatam fore. qma
liqñ erit et misera. Cui gͦ gaudendi
cansa falsitas erit. qͦmͦ de u̾itate gau¬
debit: Ulidit hoc porphiri purgatã¬
q aiam ob hoc ren̾ti dix̃ ad patrem:
ne aliqñ iã maloꝵ polluta contagiõe
teneat᷑. Falso gͥ a quibdã ẽ. platonicis
c̾ditꝰ. quasi necessariꝰ orb̃ ille: ab eisdẽ
abeundi. et ad eadem ren̾tendi. Qt
forte uide se nob̃ auderent p̃ferre
platonici: qͥa id nos in hac ita iam
nesciremꝰ. qͦd ipsi in alia meliore ui¬
ta purgatissimi et sapientissum fue
rant nescit᷑i. et falsum c̾dendo beati
futi: Qo si absurdissimũ et stultissi¬

Expanded text:
rursus inplicenrursus inplicenfelicitatis causa, summa felicitas: et stultitiae causa, perfectio sapientiae; et immunditiae causa, summa mundatio. Nec veritate ibi beata erit anima, quamdiucumque erit, ubi oportet fallatur, ut beata sit. Non enim beata erit, nisi secura. Ut autem so putabit semper se beatam fore, quoniam aliquando erit et misera. Cui ergo gaudendi causa falsitas erit, quo modo de ueritate gaudebit? Vidit hoc Porphyrius purgatamque animam ob hoc reuerti dixit ad Patrem, ne aliquando iam malorum polluta contagione teneatur. Falso igitur a quibusdam est Platonicis creditus quasi necessaet ad eadem reuertendi. Quod forte inde se nobis auderent praeferre Platonici, quia id nos in hac uita iam nesciremus, quod ipsi in alia meliore uita purgatissimi et sapientissimi fuerant nescituri, et falsum credendo beati futuri? Quod si absurdissimum et stultissi
Abbreviated transcription (Latin):
passurã. cẽ. confessus. ẽ. Qsententia ꝓ¬
fecto abstulit qͦd. eẽ. platonic̃ maxi¬
me ꝑhibet᷑: ut mortuos ex iiuis. ita ae¬
uiuos ex mortins semꝑ fieri. falsumq
ee̾ ostendit. Qͦo platonice udet᷑ dixis¬
se uͥgiliꝰ in campos elisios pͣgatas aias
missas: qͦ noĩe tamꝗͣ ꝑ fabulã iudent᷑
significari gandia beatoꝵ. ad fluiuiũ
lecheũ enocari. hoc. ẽ. ad obluuonẽ p̃¬
t̾itoꝵ. scilicet ĩmemores suꝑa aut con¬
uexa reuisant: rursꝰ et incipiant in
corꝑa uelle reu̾ti. Alerito displicuit
ẽ. ex illa uita que beatissima. eẽ. ñ po¬
t̾it nͥ de sua sucrit ȩt̾nitate c̾cissima:
desid̾are aĩas corruptibiliũ corꝑm la¬
bem. et inde ad ista remeare. tanqͣm
hoc agat sũma purgatio: ut inqͥnatio
reqͥrat᷑. Si enĩ qͦd ꝑfecte mundant᷑ hoc
essit̃ ut om̃iũ oblunscant᷑ maloꝵ: ma¬
loꝵs aut̾ obliuo fac̃ corꝑm desidiũ uͥ

Expanded text:
passuram esse confessus est. Qua sententia propassuram esse confessus est. Qua sententia profecto abstulit, quod esse Platonicum maxime perhibetur, ut mortuos ex uiuis, ita uiuos ex mertuis semper fieri; falsumque esse ostendit, quod Platonice uidetur dixisse Vergilius, in campos Elysios purgatas animas missas quo nomine tamquam per fabulam uidentur significari gaudia beatorum ad fluuium Letheum euocari, hoc est ad obliuionem praeteritorum: Scilicet inmemores supera ut conuexa reuisant Rursus et incipiant in corpora uelle reuerti. Merito displicuit  stultum est ex illa uita, quae beatissima esse non poterit nisi de sua fuerit aeternitate certissima, desiderare animas corruptibilium corporum labem et inde ad ista remeare, tamquam hoc agat summa purgatio, ut inquinatio requiratur. Si enim quod perfecte mundantur hoc efficit, ut omnium obliuiscantur malorum, malorum autem obliuio facit corporum desiderium, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
puduit hoc cͥdẽ uͥ reuoluta mat̾ in pu¬
ellam filio forsitan nub̃et. Qnͣto c̾dit᷑
quẽ uent᷑ũ saluatorẽ p̃missi nuncii p̃¬
dixert: qͦd missi apłi qui orbem trarũ
euangłio repleuert: qͣnͣto inqͣm hones¬
tiꝰ c̾dit᷑ reu̾ti aĩas semel ad corꝑa ꝓpͥa.
dixi ex magna parte correctꝰ ẽ. in hac
opinione porphiriꝰ ut saltem in solos
hoĩes humanas aĩas p̃cipitari posse
sentiret: beluinos aut̾ carces eutere
minime dubitarẽt. Dic̃ &̃ ad hoc dm̃
aiam mundo dedisse: ut matheriȩ co¬
gnoscens mala ad patrẽ recurreret:
nec aliqͣndo iam taliũ polluta ꝯtagioe
ten̾et᷑. dbi et si aliqͥd incõuenienter
sapit: mag̃ enĩ data ẽ. corꝑi ut bona
faceret: non enĩ mala disce̾t siñ fa¬
cet: in eo tñ alioꝵ platonicoꝵ opini¬
onẽ coñ inre parna em̃dauit: qͦd ab
om̃ib malis mundatã aĩam edc̃ prẽ
ꝯstitutã ñ qͣm iã mala mundi huiꝰ

Expanded text:
puduit hoc credere, ubi reuoluta mater in pupuduit hoc credere, ubi reuoluta mater in puellam filio forsitan nuberet. Quanto creditur quem uenturum Saluatorem praemissi nuntii praedixerunt, quod missi apostoli qui orbem terrarum euangelio repleuerunt, — quanto, inquam, honestius creditur reuerti animas semel ad corpora propdixi, ex magna parte correctus est in hac opinione Porphyrius, ut saltem in solos homines humanas animas praecipitari posse sentiret, beluinos autem carceres euertere minime dubitaret. Dicit etiam ad hoc Deum animam mundo dedisse, ut materiae cognoscens mala ad Patrem recurreret nec aliquando iam talium polluta contagione teneretur. Ubi etsi aliquid inconuenienter sapit magis enim data est corpori, ut bona faceret; non enim mala disceret, si non faceret, in eo tamen aliorum Platonicorum opinionem et non in re parua emendauit, omnibus malis animam et cum Patre constitutam numquam iam mala mundi huius
Abbreviated transcription (Latin):
platonicꝰ sic̃ a scõ sene simpliciano qͥ
dũ: et ꝑ om̃s eccłias in locis eminentis¬
simis ꝓponendũ. eẽ. dicebat. S ideo ui¬
luit suꝑbis dĩs ille magister. qͥa u̾bum
caro factũ. ẽ. et habitauit in nob̃: ut
parũ sit miseris qͦd egrotant. nͥ se in ip
sa cẽ egͥtudine extollant: et de medici¬
na qua sanari potant erubescant. Nõ
enĩ hoc faciunt ut erigant᷑. s ut cadẽ¬
do grauiꝰ affligant᷑. Si post platonem
aliqͥd em̃dare existimat᷑ indignũ: cur
ipse porphiriꝰ ñ nulla et ñ parua em̃da¬
uit: Nam platonẽ aias hominũ pꝰ mor¬
tem resolui: usq ad corꝑa bestiarũ scͥp¬
sisse certissimũ. ẽ. Hanc sententiã doc¬
tor tenuit et plotinꝰ. porphirio tam̃ iu¬
re displicuit. In hominũ sane ñ sua q̃
dimiserant. s in alia noua corꝑa re¬
dire humanas aĩas arbitratꝰ. ẽ. Pudu¬
it scił&e illud c̾dere. ne mat̾ fortasse. fili¬
um in mulã reuoluta uectaret: et ñ

Expanded text:
Platonicus, sicut a sancto sene Simpliciano, qui dum et per omnes ecclesias in locis eminentissimis proponendum esse dicebat. Sed ideo uiluit superbis Deus ille magister, quia Verbum caro factum est et habitauit in nobis; ut parum sit miseris quod aegrotant, nisi se etiam in ipsa aegritudine extollant et de medicina, qua sanari poterant, erubescant. Non enim hoc faciunt ut erigantur, sed ut cadendo grauius adfliganaliquid emendare existimatur indignum, quur ipse Porphyrius nonnulla et non parua emendauit? Nam Platonem animas hominum post mortem reuolui usque ad corpora bestiarum scripsisse certissimum est. Hanc sententiam Porphyrii doctor tenuit et Plotinus; Porphyrio tamen iure displicuit. In hominum sane non sua quae dimiserant, sed alia noua corpora redire humanas animas arbitratus est. Puduit scilicet illud credere, ne mater fortasse filium in mulam reuoluta uectaret; et non
Abbreviated transcription (Latin):
putari. Futa tñ sempit̾na minime du¬
bitamꝰ: et talia fut᷑a quale sua resur¬
rectioẽ. xp̃c demonstrauit exemplum.
s qͣliac̃q sint cũ incorruptibilia ꝓrsꝰ
et ĩmortalia. nichiloq aĩȩ contẽplatioem
q &̃ dicatis. eẽ in celestib ĩmortalia cor¬
pora ĩmortalit᷑ beators: qͥd. ẽ qͦd ut be¬
ati simꝰ om̃e corpus fugiendũ. ẽ. opina¬
ex discipłis platonis fieri discipłos xͥ.
qͥ piscatorẽ suo spũ docuit saꝑe ac di¬
ce: In pͥncipio erat ubũ. et u̾b. erat ap̃.
d̃m. et d̾. erat u̾b̾. hoc erat ĩ pͥnc̾. ap̃ dm.

Expanded text:
sputari; futura tamen sempiterna minime dusputari; futura tamen sempiterna minime dubitamus, et talia futura, quale sua resurrectione Christus demonstrauit exemplum. Sed qualiacumque sint, cum incorruptibilia prorsus et inmortalia netiam dicatis esse in caelestibus inmortalia corpora inmortaliter beatorum: quid est quod, ut beati simus, omne corpus fugiendum esse opinaex discipulis Platonis fieri discipulos Christi, qui piscatorem suo spiritu docuit sapere ac dicere: In principio erat Verbum, et Verbum erat aput D
Abbreviated transcription (Latin):
quib multa posui. quos de reg̾ssu aĩ
scͥpsit tam crebro p̃ciꝑe om̃e corpꝰ eẽ
fugiendũ ita ut aĩa possit beata ꝑma¬
nere in dũo: S ipse potiꝰ ista sentiens
corrigendꝰ fuit: p̃sertim c̃ de aĩa huiꝰ
mundi uisibił et tam ingentis corꝑei
molis cũ illo tã inc̾dibilia sapiatis.
ꝑlatone qͥppe auctore aial eẽ dicitis
muudũ et animal beatissimũ: qͦd uiꝰ
tudine. sic ut beata sit aĩa corpꝰ ẽ. om̃t
sugiendũ: Solem qͦ: istũ et cetã sid̃a
ñ solum in libris ur̃is corꝑa eẽ fatemi¬
ni. qͦd uob̾cũ om̃s hoies. et conspicẽ ñ
cunctant᷑ et dice̾: uerũ &ẽ altiore ut pi¬
tatis pericia. hec eẽ aĩalia. beatissima
gitis. qͦd disputare aut docẽ soleatis:
qͥa xp̃c humilit̃ uenit. et uos suꝑbi
estis: Qͣlia scõꝵ corꝑa in resurrectioẽ
fut᷑a sint: potest aliqͣnto scrupulosiꝰ
int̾ xͥanarũ scͥpturarũ doctissimos di¬

Expanded text:
quibus multa posui, quos de regressu animae quibus multa posui, quos de regressu animae scripsit, tam crebro praecipere omne corpus esse fugiendum, ut anima possit beata permanere cum Deo? Sed ipse potius ista sentiens corrigendus fuit, praesertim cum de anima mundi huius uisibilis et tam ingentis corporeae molis cum illo tam incredibilia sapiatis. Platone quippe auctore animal esse dicitis mundum et animal beatissimum, quod uultudine, si, ut beata sit anima, corpus sit omne fugiendum? Solem quoque istum et cetera sidera non solum in libris uestris corpora esse fatemini, quod uobiscum omnes homines et conspicere non cunctantur et dicere; uerum etiam altiore, ut putatis, peritia haec esse animalia beatissima ngitis, quid disputare aut doc humiliter uenit et uos superbi estis? Qualia sanctorum corpora in resurrectione futura sint, potest aliquanto scrupulosius inter Christianarum scripturarum doctissimos di
Abbreviated transcription (Latin):
dr̃ ds̃ assũpfisse humanã aĩãm &e corpꝰ:
os certe tantũ tͥbuitis aiȩ intellectua¬
li que aiã ntiq humana est: ut eam ꝯ¬
substantialẽ pat̾ne illi m̃ti quẽ dĩ filiũ
confitemini fieri posse dicatis. Qͥd gͦ
inc̾dibile. ẽ si aliqua una intellectuał
aĩa mͦ quodã inesfabili et singłari ꝓ
multoꝵ salute suscepta. ẽ: Corpꝰ uͦ aiȩ
coherere ut homo totus et plenꝰ sit:
nat᷑a ipsa teste nr̃a cognoscimꝰ. Qͦo nͥ
usitatissimum. eẽt: hoc ꝓfecto. eẽt in¬
c̃dibiliꝰ. Faciliꝰ qͥppe in fide recipiend̃
uos offendit musitatꝰ corꝑis partꝰ ex uͥ¬
gine: Neq hoc debet offende ĩmo po¬
tiꝰ ad pietatẽ suscipiendam debet ad¬
ducẽ: qͦd mirabił mirabilit᷑ natꝰ. est.
An uͦ qͦd ipsum corpꝰ morte depositum.
et in meliꝰ resurrectione mutatũ. iã ĩ¬
corruptibile neq mortale in suꝑna sub¬
uexit: hoc fortasse cͥde recusatis: intu¬
entes porphiriũ in his ipsis libris ex

Expanded text:
Deus adsumsisse humanam animam et corpus? Vos certe tantum tribuitis animae intellectuali, quae anima utique humana est, ut eam consubstantialem paternae illi menti, quem Dei Filium confitemini, fieri posse dicatis. Quid ergo incredibile est, si aliqua una intellectualis anima modo quodam ineffabili et singulari pro multorum salute suscepta est? Corpus uero animae cohaerere, ut homo totus et plenus sit, natura ipsa nostra teste cognoscimus. Quod nisi usitatissimum esset, hoc profecto esset incredibilius; facilius quippe in fidem recipiendum uos offendit inusitatus corporis partus ex uirgine? Neque hoc debet offendere, immo potius ad pietatem suscipiendam debet adducere, quod mirabilis mirabiliter natus est. An uero quod ipsum corpus morte depositum et in melius resurrectione mutatum iam incorruptibile neque mortale in superna subuexit, hoc fortasse credere recusatis intuentes Porphyrium in his ipsis libris, ex
Abbreviated transcription (Latin):
mili inuidentia denegarent. Susficit
qͦd purgatione thenrgica. neq intel¬
lectualem aiãm hoc. ẽ m̃tem urãm di¬
cis posse purgari: et ipsã spiritalem
id. ẽ. aĩę nr̃e partẽ m̃te inferiorem.
ꝗͣ tali arte purgari posse asseris. ĩmor¬
talem tam̃ ȩc̾uã q ñ posse hac arce fi¬
eri consiteris. Ap̃c aut̾ uitã ꝓmittit e¬
t̾nã: unde ab eũ mundꝰ uob quidẽ sto¬
machantib mirantib tam̃ stupentib¬
q concurrit. Qd ꝓdest qͥa negare ñ
potiusti errare homines theurgica dis¬
ciplina. et qͣm plurimos falłe ꝑ cecam
insipientẽq sententiã: atq eẽ certissi¬
mũ errorem agendo et supplicando ad
pͥncipes anglos q decurrere: et rusũ
quasi ne oꝑam ꝑdidisse uidearis ista
discendo mittis hoies ad theurgos. ut
ꝑ eos aiẽ spiritales purgent᷑: illoꝵ qͥ ñ¬

Expanded text:
mili inuidentia denegarent. Sufficit mili inuidentia denegarent. Sufficit quod purgatione theurgica neque intellectualem animam, hoc est mentem nostram, dicis posse purgari, et ipsam spiritalem, id est nostrae animae partem mente inferiorem, quam tali arte purgari posse adseris, inmortalem tamen aeternamque non posse hac arte fieri con- fiteris. Christus autem uitam promittit aeternam; unde ad eum mundus uobis quidem stomachantibus, mirantibus tamen stupentibusque concurrit. Quid prodest quia negare non potuisti errare homines theurgica disciplina et quam plurimos fallere per caecam insipientemque sententiam adque esse certissimum errorem agendo et supplicando ad principes angelosque decurrere, et rursum, quasi ne operam perdidisse uidearis ista discendo, mittis homines ad theurgos, ut per eos anima spiritalis purgetur illorum,
Abbreviated transcription (Latin):
nent sceleris uestigia nr̃i: irrita ꝑpe¬
tuo soluent formidine t̾ras. Ea. quip¬
pe dix̃ que ẽ multũ ꝓficientiũ in uir¬
tute iusticie possunt ꝓpt̃ uite huiꝰ in¬
firmitatẽ et si ñ scelera: scelerũ tñ ma¬
nere uestigia. que ñ nͥ ab illo salua¬
tore sanant᷑. de quo iste u̾sus exp̃ssꝰ ẽ.
Nam utiq ñ hoc a se ipso se cdixisse uͥ¬
gilus in egloge ipsiꝰ quarto ferme
u̾su. indicat ubi ait. Uituna cumci
uenit iam carminis ȩtas. Unde hoc
a cumea sibilla dictum esse incunctã¬
t̾ apparet. Teurgi uͦ illi uł potiꝰ demo¬
nes deoꝵ speciem figurasq fingentes.
inqͥnant potiᷤᷤ qmͣ purgant humanũ
spm falsitate fantasinatũ: et decepto¬
ria uanabũ ludificatione formarũ.
Qͦmͦ enim purgent hominis spm̃: qui
ĩmundũ habent ꝓpriũ Auoqͥn nullo
mͦ carminib inuidi hominis ligarẽ¬
t᷑. ipsũq mnane beneficiũ qͦd p̃staturi
uidebant᷑ aut metu p̃merent: aut si¬

Expanded text:
nent sceleris uestigia nostri, Inrita perpenent sceleris uestigia nostri, Inrita perpetua soluent formidine terras. Ea quippe dixit, quae etiam multum proficientium in uirtute iustitiae possunt propter huius uitae infirmitatem, etsi non scelera, scelerum tamen manere uestigia, quae non nisi ab illo saluatore sanantur, de quo iste uersus expressus est. Nam utique non hoc a se ipso se dixisse Vergilius in eclogae ipsius quarto ferme uersu indicat, ubi ait: Ultima Cumaei uenit iam carminis aetas; unde hoc a Cumaea Sibylla dictum esse incunctanter apparet. Theurgi uero illi uel potius daemones deorum species figurasque fingentes inquinant potius quam purgant humanum spiritum falsitate phantasmatum et deceptoria uanarum ludificatione formarum. Quo modo enim purgent hominis spiritum, qui inmundum habent proprium? Alioquin nullo modo carminibus inuidi hominis ligarentur ipsumque inane beneficium. quod praestaturi uidebantur, aut metu premerent aut si
Abbreviated transcription (Latin):
nes deos ethereos se eẽ fingentes. quoꝵ
p̃dicator et angłc factꝰ es ꝓmisert̃: qͦo
in aiã sp̃ali theurgica arte p᷑gati. ad
patrẽ qͥdem ñ redeunt. s suꝑ aerias
plagas int̾ deos ethereos habitabũt.
Non audit ista hou̾im multitudo: ꝓpt̾
qͦs a demonũ dñatu lib̃andos xp̃c ad¬
uenit. In illo enĩ habent miscdissimã
pͣgationẽ: et m̃tis. et sp̃c. et corꝑis sui.
ꝓpt̾ea qͥppe totũ hoiẽm sine peccõ il¬
le suscepit: ut totũ qͦd ꝯstat hõ apecca¬
toꝵ peste sanaret. Quẽ tu qͦ utinã
cognouisses: eiq potiꝰ quẽ uł tuȩ uͥtu¬
ti que humana fragił et infirma. ẽ.:
uł ꝑ niciosissime curiositati sanandũ
tutiꝰ ꝯmisisses. Non enĩ te decepisset
quẽ ur̃a ut tu ipse scͥbis oracła scm̃
ĩmortalẽq ꝯfessa st̾: de qͦ c̃ poeta
nobilissimꝰ poetice quidẽ qͥa. in alt̾us
adumbrata ꝑsona. ueracit᷑ tam̃: si ad
ipsum referas dix̃. Te duce si qua ma¬

Expanded text:
nes, deos aetherios se esse fingentes, quorum nes, deos aetherios se esse fingentes, quorum praedicator et angelus factus es, promiserunt, quod in anima spiritali theurgica arte purgati ad Patrem quidem non redeunt, sed super aerias plagas inter deos aetherios habitabunt. Non audit ista hominum multitudo, propter quos a daemonum dominatu liberandos Christus aduenit. In illo enim habent misericordissimam purgationem et mentis et spiritus et corporis sui. Propterea quippe totum hominem sine peccato ille suscepit, ut totum, quo constat homo, a peccatorum peste sanaret. Quem tu quoque utinam cognouisses eique te potius quam uel tuae uirtuti, quae humana, fragilis et infirma est, uel perniciosissimae curiositati sanandum tutius commisisses. Non enim te decepisset, quem uestra, ut tu ipse scribis, oracula sanctum inmortalemque confessa sunt; de quo etiam poeta nobilissimus poetice quidem, quia in alterius adumbrata persona, ueraciter tamen, si ad ipsum referas, dixit: Te duce, si qua ma
Abbreviated transcription (Latin):
di sublimitates et firmam̃ta cȩlestia
extolleres uicia humana: ut possent
dĩ ur̃i theurgis ꝓnũciare diuina:
qb duiinis te tñ ꝑ intellectualẽ uitã
facis altiorẽ: ut tͥ uidelicet tã ꝗ̃ philo¬
sopho theurgice artis purgationes ne¬
quaqͣm necessarie uideant᷑. s aliis e¬
as tam̃ importas ut hano ueluti nice¬
dem reddas magistris tuis. qͦd eos qͥ phi¬
losophari ñ possunt ad ista seducis q t̾
tanqͣm suꝑiori capatioriq eẽ inutilia
confiteris: ut uidelicet quic̃q aphiloso¬
phiȩ uͥtute remoti st̃. quȩ arcdua nimis
atq paucoꝵ. ẽ. de auctore theurgos ho¬
mines a quib ñ quidẽ in aĩa intellectu¬
ali uerũ saltem in aĩa sp̃ali purgent᷑
inqͥrant: et qm̃ istoꝵs qͦs philosophari
piget incõꝑabilit̾ maior ẽ multitudo.
plures ad sec̾tos et illicitos magistros
tuos. qm ad scolas platonicas uenire
cogant᷑. Hoc enĩ tͥ ĩmundissimi demo¬

Expanded text:
di sublimitates et firmamenta caelestia di sublimitates et firmamenta caelestia extolleres uitia humana, ut possent di uestri theurgis pronuntiare diuina; quibus diuinis te tamen per intellectualem uitam facis altiorem, ut tibi uidelicet tamquam philosopho theurgicae artis purgationes nequaquam necessariae uideantur; sed aliis eas tamen inportas, ut hanc ueluti mercedem reddas magistris tuis, quod eos, qui philosophari non possunt, ad ista seducis, quae tibi tamquam superiorum capaci esse inutilia confiteris; ut uidelicet quicumque a philosophiae uirtute remoti sunt, quae ardua nimis adque paucorum est, te auctore theurgos homines, a quibus non quidem in anima intellectuali, uerum saltem in anima spiritali purgentur, inquirant, et quoniam istorum, quos philosophari piget, incomparabiliter maior est multitudo, plures ad secretos et inlicitos magistros tuos, quam ad scholas Platonicas uenire cogantur. Hoc enim tibi inmundissimi daemo
Abbreviated transcription (Latin):
tate deceptꝰ ista ꝑniciosa et insana ꝓ
magno beneficio didicisti: Audes istã
in uidam ñ potentiã s pestilentiã. et
ñ dicã dnãm. s qͦd tu fateris ancillã.
potiꝰ inuidoꝵ. isto aere tͣnscenso leua¬
re in cęlũ. et int̾ deos ur̃os &̃ sidere¬
os collocare: uł ipsa qͦ sidera his obꝑ¬
briis infamare. Qͣnto humaniꝰ et to¬
lerabiliꝰ ꝯsectaneꝰ tuꝰ platonicꝰ apuleiꝰ
errauit. qͥ tantũ mͦ demones aluna &
infra ordinatos. agitari morbis pas¬
sionũ. m̃tisq tbelis. honorans eosqͥdẽ.
s uolens nolens q ꝯfessus ẽ: deos tñ ce¬
li suꝑioris ad etherea spacia ꝑtinenteᷤ.
siue usibiles qͦs ꝯspicuos lucere c̾no¬
bat. solem et lunã et cet̾a ibidem lu¬
mina. siue ininsibiles qͦs putabat ab
om̃i labe istaꝵs ꝑturbationũ: qͣnta
potuit disputatioe sec̾uit. Tu aut̃ hoc
didicisti. ñ a platone s achaldeis ma¬
gistris ut in ethereas uł empirias mũ¬

Expanded text:
tate deceptus ista perniciosa et insana pro tate deceptus ista perniciosa et insana pro magno beneficio didicisti? Audes istam inuidam non potentiam, sed pestilentiam, et non dicam dominam, sed, quod tu fateris, ancillam potius inuidorum isto aere transcenso leuare in caelum et inter deos uestros etiam sidereos conlocare, uel ipsa quoque sidera his obprobriis infamare? lerabilius consectaneus tuus Platonicus Apuleius errauit, qui tantummodo daemones a luna et infra ordinatos agitari morbis passionum mentisque turbelis honorans eos quidem, sed uolens nolensque confessus est: deos tamen caeli superiores ad aetheria spatia pertinentes, siue uisibiles, quos conspicuos lucere cernebat, solem ac lunam et cetera ibidem lumina, siue inuisibiles, quos putabat, ab omni labe istarum perturbationum quanta potuit disputatione secreuit! Tu autem hoc didicisti non a Platone, sed a Chaldaeis magistris tuis, ut in aetherias uel empyreas mun
Abbreviated transcription (Latin):
miserors qͥb longe du̾sa. ẽ pietas sub¬
ditoꝵ deo: nec aliunde ꝗͣ illi choeren¬
do beatoꝵ. Ad qͦd bonũ ꝑcipiendũ ẽ
nob̃ sincera benignitate oportet ut fa¬
ueant: neq sͥ arrogent qͦ eis subicia¬
mͦ: s eũ annũcient sub quo eis in pas
sociem᷑. Qͥd adhuc trepidas philosoy
adu̾sꝰ potestates: et ueris uͥtutib et iu¬
ridi munerib inuidas hab̾e lib̾am
uocẽ am cdixͣisti angłos qͥ patri
ãminciant uoluntatẽ: ab eis angłis s
ad theurgos hoies nescio qua deducl
arte descendunt. Qͥd adhuc eos hons¬
ras: ut dicas ꝓnunciare diuina: Qus
tandẽ diuna ꝓnũciant: qͥ ñ uolius¬
tẽ patris nunciant: Nempe illi sut
qͦs sacris p̃cib inuidꝰ alligauit. ne p̃sta¬
rent aĩe purgationẽ: nec abono ut di¬
cis purgare cupienti. ab illis uincłis
solui et sue potestati reddi potuerũt.
Adhuc dubitas hec maligna eẽ demo¬
nia: uł te fingis fortasse nescire. dũ ñ
ius theurgos offendẽ: a quib curiosi¬

Expanded text:
miserorum, a quibus longe diuersa est pietas subditorum Deo nec aliunde quam illi cohaerendo beatorum. Ad quod bonum percipiendum etiam nobis sincera benignitate oportet ut faueant, neque sibi adrogent quo eis subiciamur, sed eum adnuntient sub quo eis in pace sociemur. Quid adhuc trepidas, o philosophe, aduersus potestates et ueris uirtutibus et ueri Dei muneribus inuidas habere liberam uocem? Iam distinxisti angelos, qui Patris adnuntiant uoluntatem, ab eis angelis, qui ad theurgos homines nescio qua deducti arte descendunt. Quid adhuc eos honoras, ut dicas pronuntiare diuina? Quae tandem diuina pronuntiant, qui non uoluntatem Patris adnuntiant? Nempe illi sunt, quos sacris precibus inuidus adligauit, ne praestarent animae purgationem, nec a bono, ut dicis, purgare cupiente ab illis uinculis solui et suae potestati reddi potuerunt. Adhuc dubitas haec maligna esse daemonia, uel te fingis fortasse nescire, dum non uis theurgos offendere, a quibus curiosi
Abbreviated transcription (Latin):
dere potuisses. S qͥd faciã: Scio melo¬
qͥ frustra mortuo: s qnͣtũ ad te attinet:
qͣntũ autẽ ad eos qͥ te magnipendunt.
et te uł qualic̃q amore sapientiȩ. uł
curiositate. artiũ. qͣs ñ debusti disce̾
cdiligunt: qͦs potiꝰ in tua cõpellatione
alloqͦr fortasse ñ frustra. Grã clĩ ñ po¬
tuit gͣciꝰ ꝯm̃dari : qͣm ut ipse unicꝰ dei
filiꝰ in se ĩcõmutabilit᷑ manens. induere¬
t᷑ homine: et spem dilectioĩs sue daret
hõib hoĩe medio. qua ad illũ ab hoĩb
ueniret᷑. qͥ tã longe erat ĩmortał a mor¬
talib: incõmutabilis a c̃mutabilib iꝰtꝰ
ab impiis. beatꝰ amiseris. Et qͥa nat᷑a¬
lit᷑ indidit nob̾ ut beati ĩmortalesq eẽ
cupiamꝰ. maneus beatꝰ suscipiens q
mortalẽ. ut nob̃ tribueret qͦd amamꝰ.:

Expanded text:
deri potuisses. Sed quid faciam? Scio me frustra loqui mortuo: sed quantum ad te attinet; quantum autem ad eos, qui te magnipendunt, et te vel qualicumque amore sapientiae, vel curiositate artium, quas non debuisti discere, diligunt, quos potius in tua compellatione alloquor, fortasse non frustra. Gratia Dei non potuit gratius commendari, quam ut ipse unicus Dei Filius in se incommutabiliter manens indueret hominem, et spem dilectionis suae daret hominibus, homine medio, quo ad illum ab hominibus veniretur, qui tam longe erat immortalis a mortalibus, incommutabilis a commutabilibus, justus ab impiis, beatus a miseris. Et quia naturaliter indidit nobis, ut beati immortalesque esse cupiamus, manens beatus, suscipiensque mortalem, ut nobis tribueret quod ama
Abbreviated transcription (Latin):
a ds̃ cordis mei. Defectu utiq bono:
ab inferiorib ad suꝑna. Unde in alio
psalmo dr̃: Desidat et defec̃ aĩa. mea
in. atria. dñi. Item in alio loco. Defec̃
i salutare tuũ aiã mea. T̃am̃ c̃ de u¬
troq dixisset io. ẽ. de corde et carne
deficiente: ñ subiecit d̾s cordis et car¬
nis mee: s d̃s cordis mei ꝑ cor qͥppe:
caro mundat᷑. Vude dic̃ dñs. Nunda¬
te que uitꝰ st̾: et que foris st̃ munda e¬
runt. Partem suã deide dic̃ ipsũ dm̃i.
ñ aliqͥd ab eo: s ipsum. Ds̃ inquit cor¬
dis mei et pars mea. ds̃ in scła: qͦo uit̃
multa que ab hoib eligunt᷑. ipse illi
placuerit eligendꝰ. Qͥa ecce iuiqͥt qͥ lon¬
ge se facunit ate ꝑibt̃. ꝑdidisti om̃em
qͥ fornicat᷑ abste: hoc. ẽ qͥ multoꝵ deoꝵ
uult eẽ. ꝓstibulũ. Ande seqͥt᷑ illud pp̃
qͦd et cet̾a de eodem psalmo dicenda
re. ñ ꝑ plura fornicari Idherere a dõ

Expanded text:
a, Deus cordis mei: defectu utique bono a, Deus cordis mei: defectu utique bono ab inferioribus ad superna. Unde in alio psalmo dicitur: Desiderat et deficit anima mea in atria Domini . Item in alio: Defecit in salutare tuum anima mea . Tamen cum de utroque dixisset, id est de corde et carne deficiente, non subjecit, Deus cordis et carnis meae; sed, Deus cordis mei. Per cor quippe caro mundatur. Unde dicit Dominus: Mundate quae intus sunt, et quae foris sunt munda erunt . Partem deinde suam dicit ipsum Deum, non aliquid ab eo, sed ipsum: Deus, inquit, cordis mei, et pars mea Deus in saecula: quod inter multa quae ab hominibus eliguntur, ipse illi placuerit eligendus. Quia ecce, inquit, qui longe se faciunt a te, peribunt: perdidisti omnem qui fornicatur abs te, hoc est, qui multorum deorum uult esse prostibulum. Unde sequitur illud, propter quod et cetera de eodem psalmo dicenda re, non per plurima fornicari. Adhaerere autem Deo
Abbreviated transcription (Latin):
iͥ ait. Uelut pecꝰ factꝰ sum apł te:
cꝰ ego semꝑ tecum. Uelut pecꝰ dix̃ uti¬
q ñ intelligens: ea qͥppe a te desidare
debui: q̃ mͥ c̃ impiis ñ possunt eẽ. com¬
munia: quib eos c̃ habundare c̃nerẽ
putaui me in cassum tͥ deseruisse: qũ
et illi hec hab̃ent. qui tͥ seruire nolu¬
issent. Tam̃ ego semꝑ tecũ: qͥa cẽ in
talium rerũ desidio deos alios ñ q̃si¬
ii. Nc ꝑ hoc sequit᷑. Teniusti manũ
dectere mee : in uoluntate tua. dedu¬
risti me. et cũ gła assũpsisti me: tãqͣm
ad sunstrã cuncta illa ꝑtineant. que ha¬
bundare apud impios cũ uidisset pe¬
ne collapsꝰ. ẽ. Qͥd enĩ mͥ. ẽ inqͥt in celo.
et ate quid uolui suꝑ t̾rã : Rep̃hendit
se ipsum usteq sͥ displicuit: qͥa c̃ tam
magnũ bonũ hab̃et in celo. qͦd post ĩ¬
tellexit. rem tͣnsitoriam fragilẽ. et qͦ¬
dã mͦ luteã felicitatẽ adeo suo quesunt
in t̾rã. Defecit inqͥt cor meũ et caro me¬

Expanded text:
i ait: Velut pecus factus sum aput te, et ego semper tecum. Velut pecus dixit utique \'non intellegens.\' \'Ea quippe a te desiderare debui, quae mihi cum inpiis non possunt esse communia, quibus eos cum abundare cernerem, putaui me incassum tibi seruisse, quando et illi haec haberent, qui tibi seruire noluissent. Tamen ego semper tecum, qui etiam in talium rerum desiderio deos alios non quaesiui.1 Ac per hoc sequitur: Tenuisti manum dexterae meae, et in uoluntate tua deduxisti me, et cum ad sinistram cuncta illa pertineant, quae abundare apud impios cum vidisset, pene collapsus est. Quid enim mihi est, inquit, in coelo? et a te quid volui super terram? Reprehendit se ipsum, justeque sibi displicuit: quia cum tam magnum bonum haberet in coelo quod post intellexit, rem transitoriam, fragilem, et quodammodo luteam felicitatem a suo Deo quaesivit in terra. Defecit, inquit, cor meum et caro me
Abbreviated transcription (Latin):
neam sͥ iudebant᷑ afferre: qͥa nͥ qͦd
semꝑ antea suiss sempit̾nũ deinceps
eẽ ñ poss ꝗͣmqͣm et de mundo edi
his qͦs in mundo dos adeo factoss¬
bens plato. aꝑtissime dicat eos es
cepisse et habere iiciĩ. finem tñ ñ
habituros: s ꝑ conditoris potentissi¬
mã uoluntatẽ in et̾nũ mansuros eẽ
ꝑhibeat. Uerum id qͦmͦ intelligant

Expanded text:
neam sibi uidebantur adferre, quia, nisi quod semper antea fuisset, sempiternum deinceps esse non posset; quamquam et de mundo et de his, quos in mundo deos a Deo factos scribit Plato, apertissime dicat eos esse coepisse et habere initium, finem tamen non habituros, sed per conditoris potentissimam uoluntatem in aeternum mansuros esse perhibeat. Verum id quo modo intelleg
Abbreviated transcription (Latin):
beant᷑ abscedant: ut eo penitꝰ ñ acce¬
dant. Ignorantiã certe et ꝓpte̾a mul¬
ta uicia ꝑ nullas theletas purgari
t̾nam mentẽ sine intellectũ: qͥa pat̾¬
eẽ ñ c̾dis. contẽpnis enĩ eũ ꝓpt̃ corpꝰ
ex femina acceptũ et ꝓpt̾ crucis obꝑ¬
briũ excelsam uidelicet sapientiam
spretis atq abiectis infimis idoneis de
pientiã sapientiũ: et prudentiã pru¬
dentiũ reꝓbabo. Non enĩ suã in eis
ꝑdit et repbat qmͣ ipse donauit: s
quã sͥ arrogant qui ñ hñt ipsiꝰ. Un¬
de cõmemorato isto ꝓpħico testimonio
seqͥt᷑ et dic̃ apło. Ubi sapiens. ubi scͥ¬
ba uͥ conquisitor huiꝰ scłi: Nonne stu¬
ltam fec̃ ds̃ sapientiam huiꝰ mundi:

Expanded text:
rbeantur, abscedant aut eo penitus non accerbeantur, abscedant aut eo penitus non accedant. Ignorantiam certe et propter eam multa uitia per nullas teletas purgari ternam mentem siue intellectum, qui patee non credis; contemnis enim eum propter corpus ex femina acceptum et propter crucis obprobrium, excelsam uidelicet sapientiam spretis adque abiectis infimis idoneus de pientiam sapientium et prudentiam prudentium reprobabo. Non enim suam in eis perdit et reprobat, quam ipse donauit, sed quam sibi adrogant, qui non habent ipsius. Unde commemorato isto prophetico testimonio sequitur et dicit apostolus: Ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisitor huius saeculi? Nonne stultam fecit Deus sapient
Abbreviated transcription (Latin):
Mittis gͦ hoies in errorem c̾tissimum
Heq hoc tantũ malum te pudet. c̃ ur¬
tutis et sapientie ꝓfitearis amatorem:
ꝗͣ si uere ac fidelit᷑ amasses xp̃m di uͥ¬
tutẽ et cdĩ sapientiã cognouisses: nec
ab eiꝰ salubrima humilitate tumore
inflatꝰ uane scientie resiluisses. Con¬
urgicis artib et sine theletis quib
frustra discendis elaborasti: posse cõ¬
tinentiȩ nͥtute purgari Iliqͣndo ã
dicis: qͦo thelete ñ post mortẽ elenã
animã. Utinã nec eidem ipsi qͣm spi¬
ritalẽ uocas: aliqͥd post huiꝰ uite finiꝰ
ꝓdesse uideant᷑. Et tam̃ uersas hec
multis modis et repetis ad nichil aliu
qͣntũ existimo: nͥ ut taliũ qͦ reriam
qͣsi peritꝰ appareas: et placeas illici¬
tarũ artiũ curiosis. uł ad eas facias
ipse curiosos. S bene qͦd metuendã
dicis hãc artẽ: uł iegũ ꝑicłis uł ipliꝰ
actionis. Atq utinã hoc saltim absceo
miseri andiant. & inde ne illic absa¬

Expanded text:
Mittis ergo homines in errorem certissimum, neque hoc tantum malum te pudet, cum uirtutis et sapientiae profitearis amatorem; quam si uere ac fideliter amasses, Christum Dei uirtutem et Dei sapientiam cognouisses nec ab eius saluberrima humilitate tumore inflatus uanae scientiae resiluisses. Conurgicis artibus et sine teletis, quibus frustra discendis elaborasti, posse continentiae virtute purgari. Aliquando etiam dicis, quod teletae non post mortem elevant animam; ut jam nec eidem ipsi, quam spiritualem vocas, aliquid post hujus vitae finem prodesse videantur: et tamen versas haec multis modis et repetis, ad nihil aliud, quantum existimo, nisi ut talium quoque rerum quasi peritus appareas, et placeas illicitarum artium curiosis, vel ad eas facias ipse curiosos. Sed bene, quod metuendam dicis hanc artem uel legum periculis uel ipsius actionis. Adque utinam hoc saltem abs te miseri audiant et inde, ne illic abso
Abbreviated transcription (Latin):
ap̃m dĩ uirtutẽ et dĩ sapientiã. qm̃ stu¬
tũ dĩ sapientiꝰ est hominib et infir¬
mũ di fortiꝰ ẽ. hominib hoc quasi
stultũ et infirmũ tãqm sua iurcute
sapientes fortesq contẽpnũt: s hec. ẽ.
gr̃a que sanat infirmos ñ suꝑbe iactã¬
tes falsam beatitudinẽ suã: s humili¬
t᷑ potiꝰ ueram miseriã confitentes. ꝑ̃

Expanded text:
tutem et Dei sapientiam; quoniam stultum Dei sapientius est hominibus, et infirmum Dei fortius est hominibus. Hoc quasi stultum et infirmum tamquam sua uirtute sapientes fortesque contemnunt. Sed haec est gratia, quae sanat infirmos, non superbe iactantes falsam beatitudinem suam, sed humiliter potius ueram miseriam confitentes.
Abbreviated transcription (Latin):
sic̃ ꝑ anglos eadem ꝓmissio p̃dicata.ẽ:
et ex illoꝵ num̾o erat cuiꝰ tã magnã
diuinãq sententiã. de boni humani
carnales enĩ t̾renasq ꝓmissiones cũ
eas impiis habundare ꝓspicẽt: dicit
pedes suos pene fuisse cõmotos et effu¬
sos in lapsum ꝓpe modũ g̾ssus suos:
tanqͣm frustra deo ipse seruiss cũ ea
felicitate qmͣ de illo expectabat. con¬
tẽptores suos florere ꝑspicẽt: seq in
rei huiꝰ inquisitione laborasse. uolen¬
tem cur ita eẽt. app̃hendẽ donec intͣ¬
ret in scuariũ di. et intellig̾et in no¬
uissima eoꝵ: qͥ felices uidebant᷑ er¬
ranti. Tc̃ eos intellex̃ in eo qͦd se extu
se ac ꝑisse ꝓpt̃ iniqͥtates suas. totũq
ilud culm̃ tẽꝑalis felicitatis. ita eis
factũ tãꝗͣm somniũ eugilantis. qͥ se
repente inuenit. suis que sõniabat
fallacib gaudiis destitutũ. Et qm ĩ

Expanded text:
missio praedicata est: et ex illorum numero erat, cujus tam magnam divinamque sententiam de boni humani carnales enim terrenasque promissiones, cum eas impiis abundare perspiceret, dicit pedes suos pene fuisse commotos, et effusos in lapsum propemodum gressus suos, tanquam frustra Deo ipse servisset, cum ea felicitate, quam de illo exspectabat, contemptores ejus florere perspiceret; seque in rei hujus inquisitione laborasse, volentem cur ita esset apprehendere, donec intraret in sanctuarium Dei et intellegeret in nouissima eorum, qui felices uidebantur erranti. Tunc eos intellexit in eo, quod se extulse ac perisse propter iniquitates suas; totumque illud culmen temporalis felicitatis ita eis factum tamquam somnium euigilantis, qui se repente inuenit suis quae somniabat fallacibus gaudiis destitutum. Et quoniam in
Abbreviated transcription (Latin):
ongͦ caro ꝑ se ipsam mundat.
caro factum. ẽ et habitanit in nobis.
Mamde carne sua manducanda mis¬
tice loquens. cũ hi qͥ ñ intellexer̃t of¬
fensi recedent dicentes. durus. ẽ. hic
sermo qͥs pot̾ eũ audire: respondit
manentib cet̾is. Sp̃s. ẽ. qͥ iuiuficat:
caro autẽ ñ ꝓdest qͥ cqͣm. ꝑ rincipiũ
gͦ suscepta aĩa et carne: et aiam cre¬
dentiũ mundat et carnẽ. Ideo q̃ren¬
cipiũ. Qͦo utiq carnales infirmi pec¬
catis obnoxii. et ignorantie tenebris
obuoluti. neqͣꝗͣm ꝑciꝑe possemꝰ: nͥ
ab eo mundarem᷑ atq sanarem᷑. ꝑ
hoc qͦd eramꝰ et ñ eramꝰ. Eramꝰ enĩ
hoĩes: s iusti ñ eramꝰ. In illiꝰ aũ incar¬
natione. nat᷑a humana erat: s uirta
ñ peccatͥr erat. Hec. ẽ. mediatio: qͦ
manꝰ lapsis iacentibq porrecta ẽ.
Hoc. ẽ sem̃ clispositũ ꝑ angł̃os in qͦꝵ
edictis et lex dabat᷑ qua et unꝰ ds co¬
li iubebat᷑: et hic mediator uent᷑us ꝓ¬

Expanded text:
o caro per se ipsam mundat, caro factum est et habitauit in nobis. Nam de carne sua manducanda mystice loquens, cum hi qui non intellexerunt offensi recederent dicentes: Durus est hic sermo, quis eum potest audire? respondit manentibus ceteris: Spiritus est qui uiuificat, caro autem non prodest quidquam. Principium ergo suscepta anima et carne et animam credentium mundat et carnem. Ideo quaerencipium. Quod utique carnales, infirmi, peccatis obnoxii et ignorantiae tenebris obuoluti nequaquam percipere possemus, nisi ab eo mundaremur adque sanaremur per hoc quod eramus et non eramus. Eramus enim homines, sed iusti non eramus; in illius autem incarnatione natura humana erat, sed iusta, non peccatrix erat. Haec est mediatio, qua manus lapsis iacentibusque porrecta est; hoc est semen dispositum per angelos, in quorum edictis et lex dabatur, qua et unus Deus coli iubebatur et hic Mediator uenturus p
Abbreviated transcription (Latin):
et nouit. Hanc angłi scĩ annũcia¬
uer̃t. qͥ nos ad eiꝰ societatẽ inuitauer̃t.
ciuesq suos in illa ee̾. uoluert̃: qͥb nõ
placet ut eos colamꝰ tanꝗͣ nr̃os deos:
s cũ eis et illoꝵ et nr̃m dm̃: nec eissa¬
cͥficemꝰ. s c̃ eis sacͥficium simꝰ do. Hul¬
lo itaq dubitante qͥ hec deposita mali¬
gna obstinatioẽ considat. om̃s ĩmorta¬
les beatos qͥ nob̃ ñ inuident. neq enim
si inuident eent beati: s potiꝰ nos dili¬
gunt. ut et nos c̃ ipsis beati simꝰ ꝑlus
nob fauent. płꝰ adiuuant. qñ unũ dm̃
c̃ ilis colimꝰ patrẽ et filiũ et sp̃m scm̃:¬

Expanded text:
et colit; hanc angeli sancti adnuntiauerunt, qui nos ad eius societatem inuitauerunt ciuesque suos in illa esse uoluerunt; quibus non placet ut eos colamus tamquam nostros deos, sed cum eis et illorum et nostrum Deum; nec eis sacrificemus, sed cum ipsis sacrificium simus Deo. Nullo itaque dubitante, qui haec deposita maligna obstinatione considerat, omnes inmortales beati, qui nobis non inuident neque enim si inuiderent, essent beati, sed potius nos diligunt, ut et nos cum ipsis beati simus, plus nobis fauent, plus adiuuant, quando unum Deum cum illis colimus. Patrem et Filium et Spiritum
Abbreviated transcription (Latin):
cio qͦmͦ qͣntũ mͥ uidet᷑ amicis suis the¬
urgis erubescebat porphirisꝰ Nã ista
cultũ ñ lib̃e defendebat. Et angłos qͥp¬
pe alios eẽ dix̃. qͥ deorsum descendentes
hoĩb theurgicis dinina ꝓnũcient: alioᷤᷤ
aut̾ qui in tris ea que patͥs st̃ et altitudi¬
nem eiꝰ ꝓfunditatẽq declarent. Nũ gͥ
hos anglos quors minsteriũ ẽ. declara¬
re uoluntatẽ patͥs. c̃dendũ ẽ uelle nos
subdi. nͥ ei cuiꝰ nob̃ auĩcient uolunta¬
tẽ: Uude optime admonet cẽ ipse pla¬
tonicꝰ ĩmitandos eos potiꝰ qͣm inuocan¬
dos. Non itaq debemꝰ metuere. ue im¬
mortales et beatos uni do subditos ñ el
rendo beati st̃: ꝓcul dubio neq ꝑ ullã
significantẽ fig̾am. neq ꝑ ipsam rem
q̃ sacͤuentis significat᷑ sͥ exhibi uolt᷑.¬

Expanded text:
o quantum milii uidetur amicis suis theurgis erubescebat Porphyrius. Nam ista cultum non libere defendebat. Et angelos quippe alios esse dixit. qui deorsum descendentes hominibus theurgicis diuina pronuntient; alios autem, qui in terris ea, quae Patris sunt, et altitudinem eius profunditatemque declarent. Nam igitur hos angelos, quorum ministerium est declarare uoluntatem Patris, credendum est uelle nos subdi nisi ei, cuius nobis adnuntiant uoluntatem? Unde optime admonet etiam ipse Platonicus imitandos eos potius quam inuocandos. Non itaque debemus metuere, ne inmortales et beatos uni Drendo beati sunt, procul dubio neque per ullam significantem figuram, neque per ipsam rem quae sacramentis significatur,
Abbreviated transcription (Latin):
ur̃o appellas tres deos. Ułbi. et si u̾bis
indisciplinatis utimini: uidetis tũ qͣlit̃¬
cũq et quasi ꝑ quedã temius unagina¬
tionis umbracła qͦ nitendũ. sit: s in¬
carnationẽ incõmutabilis filii dĩ qͣsal¬
uam᷑. ut ad illa que c̾dimꝰ. uł ex qͣntula¬
cũq parte intelliginꝰ: uenire possimꝰ
ñ uultis agnoscẽ. Itaq uidetis ut cũq
et side longinqͦ. et si acie caligante ĩ
qua manendũ. ẽ: s uiã qua eundũ. ẽ.
ñ tenetis. Consiteris tñ grãm: qñquidẽ
ad dm̃ ꝑ nircutẽ intelligentiȩ ꝑuenire
paucis dicis. eẽ. concessu. Non enĩ di¬
cis paucis placuit. uł pauci uoluer̃t:¬
s c̃ dicis eẽ. concessum: ꝓcul dubio d̃i
grãm ñ hoĩs sufficientiã confiteris. Ute¬
ris cẽ hoc u̾bo aꝑtiꝰ ubi platonis senten¬
tiã sequens. nec ipse dubitas in hac uita
hoie̾m nullo mͦ ad ꝑfectionẽ sapientiȩ
om̃e qͦd deest ꝓuidentia dĩ et grã. et pꝰ

Expanded text:
uestro appellas tres deos. Ubi, etsi uerbis indisciplinatis utimini, uidetis tamen qualitercumque et quasi per quaedam tenuis imaginationis umbracula, quo nitendum sit; sed incarnationem incommutabilis Filii Dei, qua saluamur, ut ad illa, quae credimus uel ex quantulacumque parte intellegimus, uenire possimus, non uultis agnoscere. Itaque uidetis utcumque, etsi de longinquo, etsi acie caligante, qua manendum est; sed viam qua eundum est, non tenetis. Confiteris tamen gratiam, quandoquidem ad Deum per virtutem intelligentiae pervenire, paucis dicis esse concessum. Non enim dicis, Paucis placuit; sed cum dicis esse concessum, procul dubio Dei gratiam, non hominis sufficientiam confiteris. Uteris etiam hoc uerbo apertius, ubi Platonis sententiam sequens nec ipse dubitas in hac uita hominem nullo modo ad perfectionem sapientiae omne quod d