comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
port& enĩ nisib: totis oboȩ dire illi : quinos ꝑ ꝓph&ã ammon& dicens
Psallite sapient̃ : Id ÷ ñ queramꝰ sonũ auris : sedlum̃ cordis : Et quod
lingua cantamꝰ: oꝑe cõpleamꝰ: Cantat & sapient̃: qui qđ psallit intel
ꝓuerbus scȩ̃ scripturaȩ prudentia & sensus : Siquis ergo ita animã suã intendat
in singula uerba psalmodiaȩ. si c̃ gustus intentꝰ ÷. indiscretione saporis crboꝵ:
iste .ẽ. qui copleuit qđ dicit᷑ psallite sapient̃: Bonũ ẽ corde sẽꝑ orare:
bonũ &iã & sono uocis dm̃spũ alibus hrmnis glorificare : Nihilẽ sola uoce
Sicut orationib: regim᷑ : ita psalmorũ studiis delectam᷑: Psallendi enĩ utilitas :¬
tristia corda c̃solat᷑: Gratiores m̃tes facit : fastidiosos oblectat: Inertes eac susci¬
tat: peccatores ad lam̃ta inuitat: Nã quãuis dura sint carnaliũ corda. statĩ
ut psalmi dulcedo in tonuerit: ad affectũ pi& atis animũ eorũ inflectit

Expanded text:
portet enim nisibus totis obedire illi, qui nos per Prophetam admonet dicens: Psallite sapienter , id est, non quaeramus sonum auris, sed lumen cordis: et quod lingua cantamus, opere compleamus. Cantat et sapienter, qui quod psallit intellverbis sanctae Scripturae, prudentia et sensus. Si quis ergo ita animam suam intendat in singula verba psalmodiae, sicut gustus intentus est in discretione saporis ciborum: iste es qui complevit quod dicitur, Psallite sapienter . Bonum est corde semper orare, bonum et sono vocis Deum spiritualibus hymnis glorificare. Nihil est sola voce Sicut orationibus regimur, ita psalmorum studiis delectamur. Psallendi enim utilitas tristia corda consolatur, gratiores mentes facit, fastidiosos oblectat, inertes exsuscitat, peccaut psalmi dulcedo intonuerit, ad affectum pietatis animum eorum inflectit.
Abbreviated transcription (Latin):
contendit. ista castitatis & pudicitiae honestate diligit: Illa auaritiae
flamma succensa appetit luorũ & fugit tẽporaliũ dãpna rerũ : ista con¬
tẽpnens mundũ. solũ: sibi uindicat xp̃m: Illa inuidia nullũ sibi superiorẽ
ł aequalẽ . eẽ ꝑmittit. sed in t̾noliuore uulneris decunctorũ ꝓfectta¬
bescit : ista decunctorũ uirtutib gaud&. & minores sibi ꝓcaritate p̃ponit
Illa exestudeis nihil aequanimit̾ portat. sed ꝑ turba m̃tẽ usq ad uoces
tumultũ exultat: Istamulla exasꝑatione morltur sed ꝑ tranquillitatis
mansu & udinẽpacienter sustin& : Illa tristicia inficitur. dũq: lie ad¬
uersa ꝑsenserit : ista nullo merore frangitur. sed & iam mala de ꝓximis
portans. ab interior gaudio ñ morietur : Illa ambitione honorũ inficit᷑.
& humanis laudibus ł in lece bris uanae głaes delinitur : ista humilitatẽ

Expanded text:
contendit; ista castitatis et pudicitiae pulchritudinem diligit. Illa auaritiae contendit; ista castitatis et pudicitiae pulchritudinem diligit. Illa auaritiae flamma succensa appetit lucrum et fugit damna temporalium rerum; ista contemnes mundum solum sibi uindicat Christum. Illa inuidia nullum sibi superiorem uel aequalem esse permittit, sed interno liuore uulneris de cunctorum profectu tabescit; ista de cunctorum uirtutibus gaudet, et minores sibi per caritatem praeponit. Illa ira exaestuans, nihil aequanimiter portat, sed perturbatam mentem usque ad uocis tumultum exaltat; ista nulla exasperatione mouetur, sed per tranquillitatis mansuetudinem patienter omnia sustinet. Illa tristitia inficitur, dum quaelibet aduersa persenserit; ista nullo maerore frangititur, sed etiam mala de proximis portans, ab interiore gaudio non mouetur. Illa ambitione honorum inficitur et humanis laudibus, uel inlecebris uanae gloriae delinitur; ista humilitatem
Abbreviated transcription (Latin):
uidã frat̃ quantũ plus eũ aliquis iniuriabatur aut in ridebat: tanto magis ille
cur ebat dicens. istisunt qui nobis occasionẽ p̃bent ad ꝓfectũ nr̃m. Quiaũt bea¬
lter senexsiquis de traxiss& ei ille festinabat siuicinus ei eratELxXIIII
ꝑsema ipsũ bene illũ remunerare Qđ si longius manebat: trusmitha bater munera
uidã frat̃ int̃rogabat abbatẽ sisdiũ dicẽns. Latrones¬
aut barbari sis. ꝑme inruerint cidere me uolentes: & egosi p̃ualere potuero

Expanded text:
uidam frater, quanto plus eum aliquis injuriabatur aut deridebat , tanto plus ille gaudebat, dicens: Isti sunt qui nobis occasionem praebent ad profectum nostrum; qui autem beaiae III. 81. Alter senex, si quis detraxisset ei, ille festinabat si vicinus ei erat per seipsum bene illum remunerari; quod si longius manebat, transmittebat ei munera . 82. Quidam frater rogabat abbatem Sisoium, dicens: aut barbari super me irruerint, occidere me volentes, et ego si praevaluero,
Abbreviated transcription (Latin):
&ĩa hic ꝑegrinus. Fr̃ in t̃rogauit abbatẽ si soidicens. Desidero custodire cor
meũ. Dicit ei senex i& quo modo possumꝰ custodire cor nr̃m. silingua nr̃a ianuã
apt̃a habuerit . O. Fr̃ int̃ rogauit abbatẽ pastorẽ dicens. Quomodo opor¬
t& monahũ sedere incellas & respđ . Quantũ adid qđ in manifesto ẽ. hoc ẽ
ut faci: t opus manuũ. & semel comedat. & taceat : & meditet᷑. Occulte enĩ¬

Expanded text:
etiam hic peregrinus. Frater interrogavit abbatem Sysoi, dicens: Desidero custodire cor etiam hic peregrinus. Frater interrogavit abbatem Sysoi, dicens: Desidero custodire cor meum. Dicit ei senex: Et quomodo possumus custodire cor nostrum, si lingua nostra januam apertam habuerit? Frater interrogavit abbatem Pastorem dicens: Quomodo oportet monachum sedere in cella: Et respondit: Quantum ad id quod in manifesto est, hoc est, ut faciat opus manuum, et semel comedat, et taceat, et meditetur. Occulte eni
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ multilo quio pena maneat. in quo &ia ꝑ noxia uerba peccat᷑. Dixit
aliquando &iã abb̵ sisois. Crede. crede. quia ecce xxx annos habeo
alingua mea : &usq: nuno ꝑsingulos dies corruo ꝑ ipsã. & delinquo. Abb
macharius maior inscithr dicebat fr̃ib: Post missas ȩcłȩ fugite fr̃s & dix̃
ei unus fr̃. Pat̃ quid habemꝰ fugere amplius a solitudine ista : & ille res¬
pondebat digitdm suũ ponendo in ore dicens. Istud ẽ. qđ fugiendũ dico
& sic intrauit incellã suã & claudens ostium: sedebat solus. Dixit abb̵siso is.
Quia peregrinatio nr̃a in hoc ẽ : ut teneat homo ossuum. Dix̃ ab̃bypericius
Mon achus quiñ retin& lingũa suã in tẽpore furoris. neq passiones ceteras
poterit aliquando in hibe. Dixit abb longinus abbati lucio habeo trescogi¬
tationes Vna ut ad peregrinandũ ꝑgã. Et respondit ei senex Sintenueris
lingũã quocũq ꝑrexeris. ñ eris peregrinꝰ sed refrena hic lingua tuã &eris

Expanded text:
 multiloquio maneat, in quo etiam per noxia verba peccatur. Dixit aliquando etiam abbas Sysois: Crede, crede, quia ecce triginta annos habeo, a lingua mea: et usque nunc per singulos dies corruo per ipsam et delinquo. Abbas Macharius major in Scythi dicebat fratribus: Post missas Ecclesiae fugite fratres. Et dixit ei unus frater: Pater, quo habemus fugere amplius a solitudine ista? Et ille respondebat digitum suum ponendo in ore, dicens: Istud est quod fugiendum dico. Et sic intravit in cellam suam, et claudens ostium, sedebat solus. Dixit abbas Sysois: Quia peregrinatio nostra in hoc est ut teneat homo os suum. Dixit abbas Hyperitius: Monachus qui non retinet linguam suam in tempore furoris, neque passiones caeteras poterit aliquando prohibere. Dixit abbas Longinus abbati Lucio: Habeo tres cogitationes: unam, ut ad peregrina pergam. Et respondit ei senex: Si non tenueris linguam, quocunque perrexeris, non eris peregrinas. Sed refrena hic linguam tuam, et eris
Abbreviated transcription (Latin):
cutione ñ parcitur. hinc ia cob ait. Siquis putat sereligiosũ eẽ. ñ refrenans
lingũa suam sed seducens corsuũ: huius uana.ẽ. religio . Praui homines sic̃
in sensu leuess̃ : ita in locutione p̃cipites. & reticere ꝑtractando ne
lingua ꝓducit. ꝑsem& ipsa nos ueritas ammon& dicens. Om̃e uerbũ
otiosũ qđ locuti fuerint homines. reddent de eo rationẽ indie iudit᷑ii.

Expanded text:
cutione non parcitur. Hinc Jacobus ait: Si quis putat se religiosum esse, non refrenans cutione non parcitur. Hinc Jacobus ait: Si quis putat se religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, hujus vana est religio . Pravi homines, sicut in sensu leves sunt, ita in locutione praecipites, et reticere pertractando neglingua producit. Per semetipsam nos Veritas admonet, dicens: Omne verbum otiosum, quod locuti fue
Abbreviated transcription (Latin):
uuntur : qui ꝓprio igne torquentur insartagine m̃tis suae : hos utdixi
deuita. quia scriptũ legis: Cũ scõ scs eris: & cũ ꝑuerso subuer terłs
Humiles uero oboedientes. lectionẽ amantes. orationi in stantes.
ama & dilige. tãquã m̃bra xp̃i: Illos quos te deuitare monui. non
adtendas: Magis uolo ut te timeant . & emulaentur mali.boni¬
TUX ETUENI IN T̃RA QUÃ MONSTRAUERO TIBI: Cp̃xCUIII.

Expanded text:
vuntur, qui proprio igne torquentur in sartagine menti suae, hos, ut dixi, vuntur, qui proprio igne torquentur in sartagine menti suae, hos, ut dixi, devita, quia scriptum legis: Cum sancto sanctus eris, et cum perverso perverteris . Humiles vero obedientes, lectionem amantes, orationi instantes, ama et dilige, tanquam membra Christi. Illos quos te devitare monui, non attendas, magis volo ut te timeant et aemulentur malitua, et veni in terram quam monstravero tibi .
Abbreviated transcription (Latin):
supra petrã mullate aura scłi huiꝰ concutiat : nullus teuentus desideri i
prauus exurat: Esto apłs prudentissima: Fauũ mellis oꝑatua cõponat
ut tua dulcedine facias xp̾m saciari: Su ꝑ uola uitia: & continges eum
qui tibi dicit: Ego flos campi. & flos agri. Decerpe flores ꝑscripturas
scã sũt dicas cũ ꝓph&a: Eructauit cormeũ uerbũ bonũ: dico ego oꝑamea
regi. Linguamea calamus scribe. uelociter scribentis. Illos ergo imitare.
illos sequere : qui ista audire meruerunt . quorũ habitus. sermo. incessus.
uita. formã imitantib prebent: Namillos quos uideris inmodũ turturis
pingere incessũ . curiosos. uerbosos. in risu faciles. sine pudore . sine uere¬
cundia. fabulas aniles. & uanas referentes. ad cursũ tardos. ad m̃ sam
paratos: adie iuniũ ingratos. quorũ oculi ut faces ardentes huc illucque
auento animi flante scintilla concupiscentiae spargunt. & ut rota uol¬

Expanded text:
super petram , nulla te aura saeculi hujus concutiat, nullus te ventus desiderii super petram , nulla te aura saeculi hujus concutiat, nullus te ventus desiderii pravi exurat. Esto apis prudentissima, favum mellis opera tua componant, ut tua dulcedine saties Christum. Supervola vitia et continges eum qui tibi dicit: Ego flos campi, et flos agri . Decerpe flores per Scripturas sanctas, ut dicas cum Propheta: Eructavit cor meum verbum bonum, dico ego opera mea regi. Lingua mea calamus scribae velociter scribentis . Illos ergo imitare, illos sequere qui ista audire meruerunt, quorum habitus, sermo, incessus, vita, formam intuentibus praebent. Nam illos quos videris in modum turturis pingere incessum, curiosos, verbosos, in risu faciles, sine pudore, sine verecundia, fabulaaniles et vanas referentes, ad cursum tardos, ad mensam paratos, ad jejunium ingratos, quorum oculi ut faces ardentes huc illucque vento animi flante, scintillas concupiscentiae spargunt, et ut rota vol
Abbreviated transcription (Latin):
mediteris : Tamen tria sunt quae possunt amalis cogitacionib: animã
liberare : Vigilia scã oratio & meditacio. Harũ assiduitas. confer̃
animȩ stabilitatẽ : ut bonis cogitacionibus. & non malis occupetur:
Siuis in mundo cormundũ habere : dic cum dauid: Meditatus iũ nocte
cũ cordemeo : & exercitabar & uentilabã inme sp̃m meum: Quantum
cortuũ meditando domaueris : tantũ sublimius consequeris p̃mium:
& clariore sapientiae & scientiae lumine fulgebis: Siuis ut superius
dictũ ÷ cormundum habere : num quã te inuanis fabulis occupes: Quic¬
quid turpe. est. & contra scĩtatẽ: nũquã aut agas aut delecteris audire:
amictu pristina quaesiturus uestim̃ta descendas. nec deagro reuertaris
domũ ne fimbriã saluatoris. nec incincinnos noctis rore made factos.
quos semel tenere cepisti aliquando dimictas: Esto ut domus fundata

Expanded text:
mediteris. Tamen tria sunt quae possunt a malis cogitationibus animam mediteris. Tamen tria sunt quae possunt a malis cogitationibus animam liberare: vigilia sancta, oratio et meditatio. Harum assiduitas confert animae stabilitatem, ut bonis cogitationibus et non malis occupetur. Si vis in mundo cor mundum habere, dic cum David: Meditatus sum nocte cum corde meo, et ventilabam in me spiritum meum . Quantum cor tuum meditando domaveris, tantum sublimius consequeris praemium, et clariore sapientiae et scientiae lumine fulgebis. Si vis, ut superius dictum est, cor mundum habere, nunquam te inanibus fabulis occupes. Quidquid turpe est et contra sanctitatem nunquam aut agas, aut delecteris audire. m, pristina quaesiturus vestimenta descendas , nec de agro revertaris domum, ne fimbriam Salvatoris, nec cincinnos noctis rore madefactos, quos semel tenere coepisti aliquando dimittas: Esto ut domus fundata
Abbreviated transcription (Latin):
quantũ abonis decrescat. iste quia se antese ponit. corã se ambulat :
Quippe: quiuigilant̾ uid&. utrũ surgat andefluat: quisq uero uitae
suae custodiã ne glegit. discltere qđ agit. quae loquitur. quae cogitat
aut despicit. aut nescit: Corã se iste non ambulat. quia qualis sit in
suis moribus ł actib ignorat: Nec sibi m& ipsi p̃sens. ẽ : qui sem& ipsũ
cotidie exqui rere. atq cognoscere sollicitus non est: Ille aũt uera¬
citer se antese ponit. sibiq in p̃senti. est. quise in suis actibus tã quam
alium attendit: Debemus ergo nos m& ipsos sollicite sicut alios ui¬
dere nosque ipsos utdictũ ÷ ante ponere. & in cunctis quae agimus
interius ex terius sos diligenter custo dire debemus: XCUII.
DE EOUDSCRIPTŨEST. OOÑ CUSTODIA SERUA CORTUUII
icis fortasse: quo modo possum custo dire cormeũ. ut mala non co¬
gita.: audi breuit̃ rationẽ: Potes euidenter. si diuina & caelestia

Expanded text:
quantum a bonis decrescat, iste quia se ante se ponit, coram se ambulat, quantum a bonis decrescat, iste quia se ante se ponit, coram se ambulat, quippe qui vigilanter videt utrum surgat an defluat. Quisquis vero vitae suae custodiam negligit, discutere quod agit, quae loquitur, quae cogitat, aut despicit, aut nescit, coram se non ambulat, quia qualis sit in suis moribus vel actibus ignorat. Nec sibimetipsi praesens est, qui semetipsum quotidie excutere atque cognoscere sollicitus non est. Ille autem veraciter se ante se ponit, sibique in praesenti est, qui se in suis actibus tanquam alium attendit. Debemus ergo nosmetipsos sollicite sicut alios videre, nosque ipsos, ut dictum est, ante nos ponere, et in cunctis quae agimus interius et exterius nos diligenter custodire debemus. CAPUT XCVII. De eo quod scriptum est: Omni custodia serva cor tuum . Dicis fortasse, quomodo possum custodire cor meum, ut mala non cogitet? Audi breviter rationem. Potes evidenter, si divina et coelestia
Abbreviated transcription (Latin):
poralia aeternis p̃ponere. ex teriora bona ñ adusũ necessaria habere.
sed aduoluntatẽ concupisce ultionẽ deinimico quaerere. de aemuli
casu gaudere : impetus carnis est: At contra amare caelestia. contẽp¬
nerȩ transitoria. ñ ad fructũ uoluptatis transitoria. sed ad usũ necessi¬
tatis quaerere . de inimici morte tribulari : impetus sp̃s. ẽ: Et quia per
SULIM. ET CORÃ FACIESUA AMBULET XCUI¬
nte faciem ergosuam graditur iustus. quia adea quȩ reliquerat.
nullo iam appetitu aspicit. & in ae ternis quae appetit. sub con¬
tem plationis suae oculo. bonloꝑis pedem ponit: Ante faciem quip¬
pe ambulare .ẽ. anteriora petere: In presenti uero ambulare .ẽ: sibi¬
m& ipsi absentẽ ñ. eẽ: Omis & enĩ iustus. qui uitã suã sollicitꝰ aspicit
& diligent̃ considerat. quantũ cotidie inbonis crescit aut fortasse

Expanded text:
poralia aeternis praeponere, extoriora bona non ad usum necessarium habere, poralia aeternis praeponere, extoriora bona non ad usum necessarium habere, sed ad voluptatem concupiscere, ultionem de inimico quaerere, de aemuli casu gaudere, impetus carnis est. At contra, amare coelestia, contemnere terrena, 1207 non ad fructum voluptatis transitoria, sed ad usum necessitatis quaerere, de inisuam, et coram facie sua ambulat. Ante faciem ergo suam graditur justus, quia ad ea quae reliquerat, nullo jam appetitu aspicit, et in aeternis quae appetit, sub contemplationis suae oculo, boni operis pedem ponit. pe ambulare est anteriora appetere; in praesenti vero ambulare est sibimetipsi absentem non esse. Omnis etenim justus qui vitam suam sollicitus aspicit, et diligent
Abbreviated transcription (Latin):
ifima seipsam humiliat: Sedqui plura: concupiscentia. in omĩũ uitiorũ
multitudiiẽ sibi consentientes p̃cipitat: Concupiscentia uero sp̃s mtẽ
lapsam ne deficiat. spe futurae głae corroborat:
nelectis & reꝓbis. diuerseꝗ sunt impetus: inelectis uidelic& impetus sp̃s.
inre ꝓbis impetus carnis: Impetus quippe carnis ad odiũ. ad elationem
ad inmunditiã. adrapina. adex teriorẽ głam. ad crudelitatẽ. ad suꝑbiã.
addssꝑationẽ . adirã. ad iurgia. ad uoluptates animũ inpellit: Impetꝰ
uero sp̃s ad caritatẽ adhumilitatẽ . ad continentiã . ad largitatẽ miscdĩae.
ad interiorẽ ꝓfectũ. adpi&atis oꝑa. ad aeternoru̾ fidẽ. ad spẽ sequentis
gaudii. ad pacientiam. ad pacẽ. ad considerationẽ uitae in mor talis:
& lacrimas mñtẽ ꝓtrahit: Vnde necesse.ẽ . ut magna sẽ ꝑ cura considerare¬
debeamus in omne quod agimꝰ. quinos impetus ducatꝰinr̃a cogitacioͬ. ꝑ

Expanded text:
fima seipsam humiliat. Sed quid plura? Concupiscentia carnis, in omnium vitiorum multitudinem sibi consentientes praecipitat. Concupiscentia vero spiritus mentem lassam, ne deficiat, spe futurae gloriae corroborat. electis et reprobis diversi sunt impetus. In electis videlicet impetus spiritus in reprobis impetus carnis. Impetus quippe carnis ad odium, ad elationem, ad immunditiam, adrapinam, ad exteriorem gloriam, ad crudelitatem, ad pefidiam, ad desperationem, ad iram, ad jurgia, ad voluptates animum impellit. Impetus vero spiritus ad charitatem, ad humilitatem, ad continentiam, ad largitatem misericordiae, ad interiorem provectum, ad pietatis opera, ad aeternorum fidem, ad spem sequentis gaudii, ad patientiam, ad pacem, ad considerationem vitae mortalis, ad lacrymas mentem pertrahit. Unde necesse est ut magna semper cura considerardebeamus in omne quod agimus quis nos impetus ducat; utrum nostra cogita
Abbreviated transcription (Latin):
adulentie genus in modũ pharetre subtilit̃ insidiarũ sagitascelat SIMULtIΟNT¬
⁊ ut salsã faciat securitatẽ decipiatq: callideeũ cõtra quẽmolit᷑ occult: auendus
est aut̃ inimicus quimani festus. e. Sed magis illeue nugn: qui uideri nom potest: fa

Expanded text:
dulentiae genus in modum pharetrae subtiliter insidiarum sagittas celat, ut falsam faciat securitatem, decipiatque callide eum contra quem molitur occulte. 2. Cavendus est inimicus qui manifestus est, sed magis ille qui videri non potest. Fac
Abbreviated transcription (Latin):
ei Precepisti mii beatissime pat̃ ut ꝑ aliquã occasionẽ reuelar& mihi dñs: tunc uenirẽ
adte Ecce usq actenus non mihi reuelatũ est. dicit eibeatus antonus. Vade & uideat
te soror tua. Tunc ad sũpsit secũ aliũ monachũ : & ꝑrexit ad locũ domussororissuae
Et stansforis ꝓpe ianuã atrii : clausis oculis ut nonuider& sororẽ suã mansit : Illa aũt
ueniens: ꝓierit se ad pedes eius. denimio aũt gaudio : angustiata .ẽ. Dicit ei pior. Ecce
egosũ pior: frat̃ tuus. Vide ergome quantũ uolueris. Et posthoc : statim reuersus ẽ
inheremũ ad cellã suã. hoc aut̃ fecit ad erudiendũ monachos ut nondaretur eis
licentia cũ libitũ eis fuerit. uisitare parentes uel ꝓpinquos suos

Expanded text:
ei: Praecepisti mihi, beatissime Pater, ut cum per aliquam occasionem revelasset mihi Dominus, venirem ei: Praecepisti mihi, beatissime Pater, ut cum per aliquam occasionem revelasset mihi Dominus, venirem ad te, et ecce usque hactenus non mihi revelatum est. Dixit ei beatus Antonius: Vade ut videat te soror tua. Tunc assumpsit secum alium monachum, et perrexit ad locum et domum sororis suae; et stans foris prope januam atrii, clausis oculis, ut non videret sororem suam stetit. Illa autem veniens projecit se ad pedes ejus, de nimio enim gaudio angustiata est. Dicit ei Pior: Ecce ego sum Pior frater tuus, vide ergo me quantum volueris, et post hoc statim reversus est ad eremum in cellulam suam. Hoc autem fecit ad erudiendum monachos ut non daretur eis licentia, cum libitum eis fuerit, visitare parentes vel propinquos suos
Abbreviated transcription (Latin):
ad firmabant deeo multi sc̃orũ patrũ quia triginta & ã plius annis exquo er¬
sus ẽ dedomo parentũ suorũ nũquã ei sua suẽ. & iã cũ defectos audissec past¬
tessuos. ut ꝑgeret a d re quirendũ seu uisitandũ ꝓpinquos suos. Uerũ tam̃ soror eius cũesi&
uidua habens duos filios iã adolescentulos. misit eos inheremo ad requirendũ fratrẽpior
Quicũ diuersa monasteria cireuissent requirentes eũ : uixtam̃ inuenientes illũ: dixer̃
ei. Nos filii sororis tuȩ sumus: quȩ p̃mmio desiderio. obtat te uidere ante exitũ suum.
Ipseuero non ad quieuit peticioni eorũ : Perrexer̃ aut̃ adolescentes ad hominẽ dĩ bea¬
tũ antoniũ : indicantes ei ꝓqua causa uenissent. Misit aut̃ beatus antonius & uoca uit
eũ ad se: dixitq ei. Quare frat̃ tanto tẽpere non uenisti ad me : Quires pondens. dixit

Expanded text:
affirmabant de eo multi sanctorum Patrum, quia triginta et amplius 504 annis, ex quo egraffirmabant de eo multi sanctorum Patrum, quia triginta et amplius 504 annis, ex quo egressus est de domo parentum suorum, nunquam ei suasum fuisse, etiam cum defunctos audisset parentes suos, ut pergeret ad requirendum sen visitandum propinquos . Verumtamen soror ejus cum esset vidua, habens duos filios jam adolescentulos, misit eos in eremum ad requirendum fratrem suum Pior. Qui cum diversa monasteria circuissent, requirentes eum, vix tandem invenientes illum dixerunt ei: Nos filii sororis tuae sumus, quae nimio desiderio optat te videre ante exitum suum. Ipse vero non acquievit petitioni eorum. Perrexerunt autem adolescentes ad hominem Dei beatum Antonium, indicantes ei pro qua causa venerant. Misit autem beatus Antonius, et vocavit eum ad se, dixitque ei: Quare, frater, tanto tempore non venisti ad me? Qui respondens, dixit
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ beatus antonius adolescentẽ in scõ propofito monachorũ instruxit: demora
aut̃ est apud beatũ antoniũ annos paucos. Cũq uinginti & quinq: ess& annorum:
abiit ad aliũ secretũ heremi locũ ut solitarius habitar&: hoc &iã uolente & con¬
sentiente beato antonio: dixit ei sc̃s antonius. Vade pior & habita ubi uolueri
& cũ tibi aliquã rationabilẽ occasionẽ reuelauerit dñs: uenies adme. Cũ aut ꝑuenisa
hic ipse pior adlocũ quisitus est int̾ nitriã & here mũ scithiȩ & fodissa puteuim
cogitans apud sem& ipsũ qm̃ qualẽcũq aquã inuenero oport& me ipsa content̃
uenta est aqua ut si quis ad eum uisi tandi gratia uenprłt: inpprio uasculo aquis
sibi portara Remoratus ergo ẽ in eodẽ loco annis triginta Dicebant emaritu
illis ꝑpetuis beati para disi delitis. Dicebant ergo fr̃s. quia unũ cantũ ua di¬
tiũ &quinq: oliuas in cibo accłebat: & hoc de ambulando foras. Er iam & her

Expanded text:
quem beatus Antonius adolescentem in sancto proposito monachorum instruxit: demoratus est autem apud beatum Antonium annos paucos. Cumque viginti et quinque esset annorum, abiit ad alium secretum eremi locum, ut solitarius habitaret, hoc etiam volente et consentiente beato Antonio. Dixitque ei sanctus Antonius: Vade, Pior, et habita ubi volueris; et cum tibi per aliquam rationabilem occasionem revelaverit Dominus, venies ad me. Cum autem pervenisset hic ipse Pior ad locum qui situs est inter Nitriam et eremum Scythi, effodit puteum, cogitans apud semetipsum: Quoniam qualemcunque aquam invenero, oportet me ipsa contentum venta est aqua, ut si quis ad eum visitandi gratia veniret, in proprio vasculo sibi aquam deportaret. Remoratus est in eodem loco annis triginta. Dicebant ergo eiillis perpetuis beati paradisi deliciis. Dicebant ergo fratres quia tantum unum paximatium et quinque olivas in cibo accipiebat, et hoc deambulando foris. Etiam et hoc
Abbreviated transcription (Latin):
onum ẽ eͥminisemꝑ anteo culos ꝓpria ad hib̵e delta seđm psalniisentenciã eapeaetun
Qmeuni contramne ẽ semp. Sic̃ eñi ñoporta reminisci peccati ffeccũ sesere necossoe
Iunum quẽ que suũ indeflendo conmemorare peccatum: A pud iustum recoidaicio
peccati seccit tedium animiquiaũt luxurie & cupiditati subditi sunt contimaciꝰ
Netiã de ip̃so peccatioꝑeglorictur Serus ditanta recordatio debet eẽ pecatie au
ca quȩgessit seroꝑ lacrimans confiteatur: Vnde &ipsalmus dicit: Conuersus su merunae du
confringitur spina Peccatũ meũ cognitũ feci & diei ꝓnuntiabo ad uorsus me musticus
meas dno supra enĩ dexerat qm̃tacui hoc ẽ. qm non sũ confessus: Inueterauer oñaessa
imcadũ clamarẽ cotadie : Quid ergotacuis sepenitet nisi confessionẽ peccatorum qud
cdmas sc̃ dola nisi defensionc̃ malorũ :÷ quiergo peccatorũ suorũ desensor extiti
netosse c̃ it penitendo accusco qđ supbiens praiue admisit xxui de cootiaruortas di¬

Expanded text:
pria adhibere delicta, secundum psalmi sententiam: Et peccatum meum ante me est semper . Sicut enim non oportet reminisci peccati affectum, sic semper necesse est unumquemque suum in flendo commemorare peccatum. 2. Apud justum recordatio peccati facit taedium animi. Qui autem luxuriae et cupiditati subditi sunt, contumaci superbia etiam de ipso peccati opere gloriantur. 3. Servo Dei tanta recordatio esse debet peccati, ut ea quae gessit semper lacrymis confiteatur. Unde et psalmus dicit: Conversus sum in aerumna, dum configitur spina. Peccatum meum cognitum tibi feci. Dixi: Pronuntiabo adversum me injustitias meas Domino . Supra enim dixerat: Quoniam tacui, hoc est, non sum confessus, inveteraverunt omnia ossa mea, dum clamarem tota die. Quid ergo tacuisse se poenitet, nisi confessionem peccatorum? Quid clamasse se dolet, nisi defensionem malorum? Qui ergo peccatorum suorum defensor exstitit, necesse est ut poenitendo accuset quod superbiens prave admisit. 224 CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
uodã aut̃ tẽpore cũ inuicino beati macharii homicidiũ fuisset ꝑpetratũ & cuidã
Linnocenti homini in pingeretur crimen ad missu: surgens ille qui calũpniã pacieba¬
tur fugit ad cellã sc̃ĩ macharii. Ad fuerunt &iã & illiquieũ ꝑurgebant: & alligantes eũ.
dicebant periclitarise ipsos. nisi conp̃hensũ legib traderent homicidã. Iile uero cuierimen
in pingebatur cũ sacram̃tis ad firmabat consciũ se non eẽ sanguinis illius. Et cũ diuabutraq
parte certamen haberetur : int̃ rogauit sc̃s macharius ubi sepultus. eẽt. quidicebatur
ocisus Cũq de signassent ei locũ: tunc cũ ipsis ꝑgit ad sepulchrũ. atq ibi fixis genib inuoca¬
a uobis Eteleuaa uoce ex nomine clamabat de functũ. Cũq ei desepulchro uocatus res
pondissa : ait adcũ macharius Perfidẽ xp̃i te obtestor. ut dicas nunc: si abistohomine qui¬
nonse eẽ abeo int̾fectũ : Et cũ ostupefactioms decidissent ad t̾rã ac pedib eius uoluerent᷑

Expanded text:
uodam tempore cum in vicinio beati Macarii homicidium fuisset perpetratum, et cuidam innocenti homini impingeretur crimen admissum , surgens ille qui calumniam patiebatur, fugit ad cellulam beati Macarii: adfuerunt etiam et illi qui eum perurgebant, et alligabant eum, dicentes, periclitari seipsos, nisi comprehenderent et legibus traderent homicidam; ille vero cui crimen impingebatur, cum sacramentis affirmabat conscium se non esse sanguinis illius. Et cum diu ab utraque parte certamen haberetur, interrogavit sanctus Macarius ubi sepultus esset, qui dicebatur occisus; cumque designassent ei locum, cum ipsis pergit ad sepulcrum, atque ibi fixis genibus invocaobis perurgetur; et elevata voce ex nomine clamabat defunctum. Cumque ei de sepulcro vocatus respondisset, ait ad eum sanctus Macarius: Per fidem Christi te obtestor ut dicas nunc si ab isto homine quinon se esse ab eo interfectum. Et cum obstupefacti omnes deci
Abbreviated transcription (Latin):
interse ut prius ex more cõplerent orationes & psalmodiam: & postea cibui
citarunt: Iãq dies abierat: nox similit̃ recedebat. Dũ ergo orarent &intente pꝰ¬
lerent in luxit aliadies &tunc intellexerunt: quia ĩã nox transissa. Iterũ adẽ
interse de uerbo di loquentes & spiritales sibi sensus exponentes : factĩ est ut
hora nonã salutantes se inuicẽ : duiderentur. itaq reuersus ẽ qui uenerat senex adcellu¬
lam suã . Nã refectionẽ cibi qui paratus fuerat : oblitisunt accipere. Uesꝑe aut̃
quomodo obliti sumus reficere pulmento isto¬

Expanded text:
inter se ut prius ex more complerent orationes et psalmodiam, et postea cibum inter se ut prius ex more complerent orationes et psalmodiam, et postea cibum ecitaverunt. Jamque dies abierat, nox similiter recedebat. Dum ergo orarent et intente psallerent, illuxit alia dies, et tunc intellexerunt quod jam nox transisset. Iterum 494 autem inter se de verbo Dei loquentes, et spiritales sibi sensus exponentes, factum est ut circa horam nonam salutantes se invicem, ita reversus est qui venerat senex ad cellulam suam. Nam refectionem cibi qui paratus fuerat, obliti sunt accipere, dum cibum quomodo obliti sumus pulmentum ist
Abbreviated transcription (Latin):
dicens. Quia ꝓpt̃ uos debemus amplius cenare aliquid. Misit aut̃ modicũ acetũ & sile
a modicũ olei. Et cũ surrexissent demensula. cepit iterũ psallere usq ꝓpeluccia a
xit eis. Non possumus ꝓpt̃ uos omnẽ canonẽ psallere. Ideoq repausate modicu: quai
deitinere fatigati estis . Cũ aut factũ fuisset mane hora prima: uoluerunt rece¬
dere ab eo: sed ñ ꝑmisit eos senior dicens. Magis iubete facere nobiscũ aliquantosides
Non enĩ dimitto uos hodie. sed ꝓpt̃ karitatẽ teneo uos uł alios tresdies. Illi uero huea
audientes surrexerunt nocte & antequã lucescer& latent̃ fugerunt exeode loco
uidã descĩs seniorib salutationis
causa: ꝓfectus est ad aliũ seniorẽ heremitã. Quicũ om̃i gaudio suscepito
ꝓcuius aduentu parauit ad refectionẽ senior lenticule cibũ coctum. Dixerui q

Expanded text:
dicens: Quia propter vos debemus amplius aliquid coenare; misit autem modicum acetum, et sal, dicens: Quia propter vos debemus amplius aliquid coenare; misit autem modicum acetum, et sal, et modicum olei; et cum surrexissent de mensula, coepit iterum psallere usque ad prope lucem; et dixit eis: Non possumus propter vos omnem canonem psallere, ideoque repausate modicum, quia de itinere fatigati estis. Cum autem factum fuisset mane hora prima, voluerunt recedere ab eo, sed non permisit eos senior, dicens. Magis jubete facere nobiscum aliquantos dies; non enim dimitto vos hodie, sed propter charitatem teneo vos vel alios tres dies. Illi autem haec audientes, surrexerunt nocte, et antequam illucesceret, latenter fugerunt ex eodem loco. 6. Quidam de sanctis senioribus salutandi causa profectus est ad alium seniorem eremitam, qui cum omni gaudio suscepit eum, pro cujus adventu paravit ad refectionem lenticulae cibum coctum, dixeruntque
Abbreviated transcription (Latin):
similit̃ &iã & nocte fecerunt. Supra dictus aut̃ senior separatim in alio loco quiesce¬
bat. & audiebat eos loquent es int̾se ac dicentes. Qm̃ isti heremitȩ magis melius adrte¬
tionẽ cibantur : quã qui inmonasteriis conuersantur. Haec aut̃ audiens. tacuit. Et cũ
inluxiss& dies. arripuer̃ iter: ut ad aliũ heremitã ꝑgerent. qui in uicino eiusdẽ
senis habitabat. Cũ aut̃ egrederentur: dixit eis senior. Salutate eũ exme: &di¬
cite ei. Obserua & noli inrigare olerti. Cũ aut̃ ꝑuenissent ad illũ semorẽ
dixerunt ei mandatũ: Ipse uero audiens intellexit huius rei causã. a tenut eo sdẽ
fr̃s. Deditq eis ut operarentur texentes sportas. sedensq cũ eis ipse ñ cessauit
deopera manuũ. Uespere aut̃ adluminaria ad didit suꝑ consuetudinẽ alios psalinos
Et post cõpletas orationes: dixit eis. Nos quidẽ consuetudinẽ non habemus cibari coti

Expanded text:
similiter etiam et nocte fecerunt. Supradictus autem senior separate in alio loco quiescesimiliter etiam et nocte fecerunt. Supradictus autem senior separate in alio loco quiescebat sibi, et audiebat loquentes inter se, et dicentes: Quoniam isti eremitae magis et melius ad refectionem cibantur quam qui in monasteriis conversantur. Haec autem senior audiens tacuit. Et cum illuxisset dies, arripuerunt iter ut ad alium eremitam pergerent, qui in vicino ejusdem senis habitabat. Cum autem egrederentur, dixit eis senior: Salutate eum ex me, et dicite ei: Observa, et noli irrigare olera. Cum autem pervenissent ad illum seniorem alium, dixerunt ei mandatum. Ipse vero intellexit causam, et tenuit eosdem fratres, deditque eis ut operarentur texentes sportas, sedensque cum eis ipse, non cessavit de opere manuum. Vespere autem ad luminaria addidit super consuetudinem alios psalmos, et post completas orationes dixit eis: Nos quidem consuetudinem non habemus cibari quotid
Abbreviated transcription (Latin):
re posita erant uidit surrexit se fumũ magnũ & egressus ẽ ꝑfenestrellã cellule
eius Itaq exillo die nec esuriit. neq defectio corpori eius facta ẽ: sed magis
cor roboratus est infide & abstinentia : Itadi grã auxiliante certamini eius ꝑpa¬
cientiã suã extincxit castrimargiȩ idest gulȩ concupiscentiȩ passionẽ . IIII¬
gressi sunt aliquando demonasterio fr̃s.
aduisitandũ ebs qui inheremo cõmorabantur patres. Cũ aut̃ uenissent ad
quendã heremitã seniorẽ suscepit eos cũ grandĩ gaudio. Et sicut consuetudo ẽ ap¬
posuit ẽis mensulã. Uidens enĩ eos fatigatos deitinere : ideo ante horã non ã fecit
eos reficere : & quicquid habebat incellula sua apposuit eis ut ederent: & repau¬
sauit eos Facto aut uespere orationes & psalmos scđm consuetudinẽ cõpleuerun

Expanded text:
reposita erant surrexisse fumum magnum, et egressum esse per fenestram cellulae reposita erant surrexisse fumum magnum, et egressum esse per fenestram cellulae ejus. Itaque ex illo die, nec esuries nec defectio corpori facta est, sed magis ita corroboratum est in fide et abstinentia cor ejus, ut etientiam suam frater exstinxit gastrimargiae, id est gulae et concupiscentiae passionem. 5. Egressi sunt aliquando de monasterio fratres, ad visitandum eos qui in eremo commorabantur Patres . Cum autem venissent ad quemdam eremitam seniorem, suscepit eos cum grandi gaudio, et sicut consuetudo est, apposuit eis mensulam. Videns enim eos fatigatos de itinere, ideo ante horam nonam fecit eos reficere, et quidquid habebat in cella sua, apposuit ut ederent, et repausavit eos. Facto autem vespere, orationes et psalmos secundum consuetudinem compleverunt,
Abbreviated transcription (Latin):
eferebant nobis scĩ seniores de quodã fratre dicentes
Qm̃ quodã tẽpore ita in pugnabant eũ de mones ut statim hora diei prima
tantã famen & defectionẽ corpori eius facerentut pęnitus sustinere nom posset.
Uerũptamen ille dicebat incordesuo quia qualit̃ cũq oporta me uł usq hora t̃ciã¬
expectare. & tunc cibũ sumere . Cũq facta fuiss& hora t̃cia itẽ dicebat cogitatio¬
nib suis. Qiã & nunc uiolent̃ oport& me sustinere usq ad horã sextã. Cũq aduenis¬
sechiora sexta: in fundebat panẽ in aqua dicens. Dũ hic panis infundetur oporta
me &iã horã expectare nonã. Cũq hora nona aduenissa: scđm consuetudinẽ com¬
plebat om̃s orationes & psalmodias scđm regulã & ponebat panẽ ut cõmeera. hoc.
ereo ꝓplurimos dies sustinuit . Quadã ergo die similit̃ abhora prima usq ad nonã
fecus Cũq hora nona sediss& ut cibũ caper& : desportella ubi panis idest pRimatia

Expanded text:
eferebant nobis sancti seniores de quodam fratre, dicentes, quomodo quodam tempore ita impugnabatur a daemonibus, ut statim hora diei prima tantam famem et defectionem corpori ejus facerent, ut penitus sustinere non posset . Verumtamen ille dicebat in corde suo: Quia qualitercunque esurio, oport sumere. Cumque facta fuisset hora tertia, iterum dicebat cogitationibus suis: Etiam et nunc violenter oportet me sustinere usque ad horam sextam. Cumque advenisset hora sexta, infundebat panem in aquam, dicens: Dum hic panis infunditur, oportet me etiam horam nonam exspectare. Cumque hora nona advenisset, secundum consuetudinem complebat omnes orationes suas et psalmodiam secundum regulam, et ponebat panem ut comederet. Hoc ergo per plurimos dies sustinuit. Quadam ergo die similiter ab hora prima usque ad nonam fecit; cumque hora nona sedisset ut cibum caperet, vidit de sportella ubi panis, id est, paximatia
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓfundens ad dm̃ dixit. Res pice dñe & nesileas neq mitigeris ds̃ sed ex surge & disꝑgant᷑¬
immicitui & fugiant a facietua . qm̃ anima nr̃a repletur inlusionib: Post orationẽ aut̃ :
examinande ueritatis gr̃a eorũ quȩ uiderat. euocatis singulis quibusq fratrib: antequoꝵ
faciem uiderat demones diuerso habitu & uariis imaginib: ludentes : requirit ab eis. si¬
inoratione uł aedficandi cogitationes habuerint. ł iter agendi ł alia diuersa quȩ
unicuiq ꝑde mones imaginata uiderat. Et singuli eorũ ita consitebantur ⁊ corde
suo fuisse cogitationes : sicut ille arguebat. Et tunc uere intellectũ ẽ. qđ om̃s malȩ¬

Expanded text:
profundens ad Deum, dixit: Respice, Domine, et ne sileas, neqprofundens ad Deum, dixit: Respice, Domine, et ne sileas, neqinimici tui, et ut fugiant a facie tua; quoniam anima nostra repletur illusionibus . Post orationem tamen examinandae veritatis gratia seorsum evocatis singulis quibusque fratribus, ante quorum faciem viderat daemones diverso habitu et variis imaginibin oratione vel aedificandi cogitationes habuerint, vel iter agendi, vel alia diversa, quae unicuique per daemones imaginata viderat: et singuli eorum ita confitebantur in corde suo fuisse cogitationes, sicut ille arguebat. Et tunc vere intellectum est, quod omnes mal
Abbreviated transcription (Latin):
huc atq illuc & uelut uolitando deferri. discurrentes aut̃ illi a hiopes pueri singilis
quibusq frĩb inoratione positis atq psallentib:: alludebant. Et sicui de eis oculos duob
digitulis compressisent : statim dormiebat: sicui uero in os inmersis sent digitũ. oscitare
eũ faciebant. Itẽ post psalnũ cũ adorandũse piecissent fr̃s ꝑcurrebantiterũ singulos &
ante aliũ quidem iacentẽ in oratione quasi inmulieris spetiem uertebant᷑ ante aliũ quasi
edificantes acportantes aliquid aut diuersa quȩ liba agentes apparebant & quȩ cũq
demones quasi ludentes fictitassent : hȩc orantes illi in cordib: suis ꝑ cogitationes uersabant
abaliquantis tamen fr̃ib: ubi aliquid horũ agere coepissent. quasi uiolent̃ pulsi p̃cipites
deiciebantur: ita ut nec stare ante eos aut transire auderent. Aliis uero &iã supra uer¬
uices & dorsa ludebant. haec cũ uidiss& sc̃s macharius ingemuit grauit᷑ & lacrimas

Expanded text:
huc atque illuc, et velut volitando deferri. Discurrentes autem illi Aethiopes pueri, singulis quibusque fratribus in oratione positis atque psallentibus alludebant, et si cui de eis oculos duobus digitulis compressissent, statim dormiebat; si cui vero in os immersissent digitum, oscitare eum faciebant. Item post psalmum, cum ad orandum se projecissent fratres, percurrebant iterum singulos, et ante alium quidem jacentem in oratione, quasi in mulieris speciem vertebantur, ante alium quasi aedificantes, et portantes aliquid, aut diversa quaeque agentes apparebant; et quaecunque daemones quasi ludentes formassent, haec orantes illi in cordis sui cogitatione versabant. Ab aliquantis tamen fratribus, ubi aliquid horum agere coepissent, quasi violenter repulsi, praecipitati dejiciebantur, ita ut nec ante eos stare aut transire auderent, aliis vero etiam supra cervices et dorsa ludebant. Haec cum vidisset sanctus Macarius, ingemuit graviter, et lacrymas
Abbreviated transcription (Latin):
ecdicit dñs eunuchis: Dabo eis indomomea & imuris meis locũ & nom melius afilis
&afiliabus. Nomen sempit̾nũ daboeis qđ ñ peribit: Nec dubiũ qđ qui casti ꝑseuerant
eurgines angłis di efficiant᷑ ȩquales: Amanda ẽ. pulcritudo castitatis cuius degisata
de latatio dultior inuenit᷑ quancarnis . Castitas enĩ fructus suauicatis e pulcritudo inuio
utiscorum Calitas sccuritas mntis sanitis corporis. Vnde o aliquos gentiliũ reperitur
ꝑpetun ueneris abstinentian exercuisse: neuirtutẽ libi dine frangere unt : łuixuri¬
osa nãque uita carnẽ cito debilitat: ac tamique celeri t̃ ducit ad senectutẽ Omne peccatũ
ꝑpenitentiã recipit uulneris sanitaten: Uirginitas aut̃ si labitur: nulla tenus re¬
paoratur. Nã quan uis penitendo ueniȩ fructũ ꝑcipiat : incorruptionẽ tam̃ nulla¬
tenus redpit pristinã: Uirgo carne ñm̃te : nullũ p̃miũ habet in reꝓmissione. Vnde

Expanded text:
ec dicit Dominus eunuchis: Dabo eis in domo mea et in muris meis locum, et nomen melius a filiis et filiabus, nomen sempiternum dabo eis, quod non peribit . Nec dubium quod qui casti perseverant et virgines, angelis Dei efficiantur aequales. Amanda est pulchritudo castitatis, cujus degustata delectatio, dulcior invenitur quam carnis. Castitas enim frlata sanctorum. Castitas securitas mentis, sanitas corporis; unde et aliquos gentilium gymnicos legimus perpetuam Veneris abstinentiam exercuisse, ne virtutem libidine frangerent. Luxuriosa namque vita carnem cito debilitat, fractamque celeriter ducit ad senectutem. 6. Omne peccatum per poenitentiam recipit vulneris sanitatem; virginitas autem, si labitur, nullatenus reparatur. Nam quamvis poenitendo 247 veniae fructum percipiat, incorruptionem tamen nullatenus recipit pristinam. 7. Virgo carne, non mente, nullum praemium habet in repromissione. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
bat: ab omĩ fraude & ab omĩ iniquitate suũ animũ ꝑpoenitentiã uł mi¬
scđiam contendat erogare: Hocergo agite fr̃s Rmi : & ds̃ pacis & di

Expanded text:
bat, ab omni fraude et ab omni iniquitate suum animum per poenitentiam vel mibat, ab omni fraude et ab omni iniquitate suum animum per poenitentiam vel misericordiam contendat erigere. Hoc ergo agite, fratres charissi
Abbreviated transcription (Latin):
damus: quia ipsa est. dequa ꝓpħa dicebat: Credo uidere bona dñi.
in t̾rauiuentiũ: Ergo t̾ra corporis nr̃i quando magnis criminibus
famula tur : terra morientiũ. eẽ. cognoscitur: Cum uero uirtutib:
oꝑam dederit : in terra uiuentiũ trans migratione felicissima cõmu¬
tatur: Sed hoc ergo fr̃s Kmĩ ñ ex tranos: sed intus in nob cũ dĩ grã
possumus exercere siuolumus: Sienĩ peccata relinquimꝰ. & uir tuti
oꝑam damus : de t̾ra morientium feliciter egressi sumꝰ. & in t̾rã uiuen¬
tium feliciter ueniemꝰ: Etideo qui solebat maledicere benedicat: &
qui solebat detrahere. semꝑ qđ bonũ . ẽ. studeat ꝓferre: Qui solebat
iracundiã incorde conseruare : penitentiã teneat: quires alienas sole¬
bat inuadere : derebus ꝓpruisstudeat erogare: Qui inne gotio frau¬
dẽ facere : & ꝑsta tẽras uł m̃suras duplices lucra mundi conquirere sole¬

Expanded text:
damus, quia ipsa est de qua Propheta dicebat: Credo videre bona Domini damus, quia ipsa est de qua Propheta dicebat: Credo videre bona Domini in terra viventium . Ergo terra corporis nostri quando magnis criminibus famulatur, terra morientium esse cognoscitur. Cum vero virtutibus operam dederit, in terra viventium transmigratione felicissima commutatur. Sed hoc ergo, fratres charissimi, non extra nos, sed intus in nobis, cum Dei gratia possumus exercere si volumus. Si enim peccata relinquimus, et virtuti operam damus, de terra morientium feliciter egressi sumus, et in terram viventium feliciter veniemus. Et ideo qui solebat maledicere, benedicat; et qui solebat detrahere, semper quod bonum est studeat proferre. Qui solebat iracundiam in corde conservare, patientiam teneat. Qui res alienas solebat invadere, de rebus propriis studeat erogare. Qui in negotio fraudem facere, et per stateras vel mensuras duplices lucra mundi conquirere sole
Abbreviated transcription (Latin):
tnos fr̃s km̃i ad exemplum beati abrahe ꝑuemientes : egrediamur det̃ra
nr̃a & decognatione nr̃a & ueniamus ad terrã quã nobis daturus ẽ dñs
post ista uita. Quȩ ẽ terra nr̃a dequa egredi iubemur nisicaronr̃a: bene
ergo deterra egredit᷑ : qui carnales concupiscentias contẽpnens. & uolun¬
tates ꝓprias uelut uenenũ diaboli respuit. lectioni uł orationi frequen¬
t̃ insistit. Bene de t̾ra sua egreditur : qui cupiditatẽ sꝑnit . & miscđiam
diligit. luxuriã fugit. amplectitur castitatẽ : Bene det̾ra sua egredit᷑ :
quimaliciam deserit ut teneat caritatẽ . suꝑbiã sꝑnit & sectatur hu¬
militatẽ. Quidergo det̃ra egredi ẽ . nisi omĩa peccata & uitia carnalia
relinquere : & ueni inquit dicit dñs int̃ram quã monstra uero tibi. Ergo
si terrã nr̃am relinquimus: ad terrã quã ostendit dñs ueniamus.:
Quae tam̃. est. terra ista quã dñs dignatur ostendere . & sine dubio cre¬

Expanded text:
tres charissimi, ad exemplum beati Abrahae pervenientes: Egrediamur de terra nostra, et de cognatione nostra, et veniamus ad terram quam nobis daturus est Dominus post istam vitam. Quae est terra nostra de qua egredi jubemur, nisi caro nostra? Bene ergo de terra egreditur, qui carnales concupiscentias contemnens, et voluntates proprias velut venenum diaboli respuit, et lectioni vel orationi frequenter insistit: bene de terra sua egreditur, qui cupiditatem spernit, et misericordiam diligit, luxuriam fugit, amplectitur castitatem. Bene de terra sua egreditur, qui malitiam deserit, ut teneat charitatem, superbiam spernit, et sectatur humilitatem. Quid ergo de terra egredi est, nisi omnia peccata et vitia carnalia relinquere? Et veni, inquit Dominus, in terram, quam monstravero tibi . Ergo si terram nostram relinquimus, ad terram quam ostendit Dominus veniemus. Quae tamen est terra ista quam Dominus dignatur ostendere? Sine dubio cre
Abbreviated transcription (Latin):
ene ieuinat quicũq esuriem suã refecti pauꝑis sacietate susten¬
tat Bene ieiunat. qui diuini recordatione iudicu semae ipsum
refrenans ab omĩ sẽ inle cebra uoluptatũ suspendit: Bene ieuinat.: qui
carnẽ suam uitiorũ germina pullulantẽ. scãrũ medita cione uirtutum
& sobri&atis amore castigat: Beneieuinat: qui fraternas in iurias pa¬
cifici pectoris lenitate dimittit: Gatis simũ dõ refert ieiuniũ. qui
m̃tẽ suã aprauis cogitacionib oculos a concupiscentia. linguã manusq
alite custodit: Et sic ieiuniũ nr̃m scĩfic& castitas. orn& pacientia. be¬
nignitas foueat miscđia letific&. cõm̃d& humilitas. ut gemino quo dã
tẽporis animiq: ieiunio diuinae nos gratiae semꝑ com mende mus.

Expanded text:
ene jejunat quicunque esuriem suam, refecti pauperis satietate sustentat. Bene jejunat qui divini recordatione judicii semetipsum refrenans, ab omni se illecebrarum voluptate suspendit. Bene jejunat, qui carnem suam vitiorum germina pullulantem, sanctarum meditatione virtutum, et sobrietatis amore castigat. Bene jejunat, qui fraternas injurias pacifici pectoris lenitate dimittit. Gratissimum Deo defert jejunium, qui mentem suam a pravis cogitationibus, oculos a concupiscentia, linguam manusque a lite custodit. Et sic jejunium nostrum sanctificet castitas, ornet patientia, benignitas foveat, misericordia laetificet, commendet humilitas, ut gemino quodam corporis animique jejunio divinae nos gratiae semper commendemus.