comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
et .p. scipionis familiaritatem fiusse idonea
mibi persona lelii iusa est que de amicitia
ea ipsa dissereret que ab eo disputata me
minisset sceuola magister meus. Genus au¬
tem hoc sermonum positum inhominum
ueterum auctoritate et eorum illustrium
plus nescio quo pacto iudetut habere po¬
sse grauitatis. Itaq ipse mea legens sic af¬
ficior interdum ut catonem non me loq
existimem. Sed ut tum ad senem Senex
de senectute sic hoc libro ad amicum ami¬
locutus quo erat nemo fere senior tempo¬
ribus illis nemo prudentior Nunc Lelius
et sapiens sic enim est habitus et amicitie
glorla excellens de amicitia loquitur. Tu
uelim animum a me parumper auertas¬
nius et .Q mutius ad socerum ueniũt po¬
st mortem affricani ab his sermo oritur
respondet Lelius ciuus tota disputatio ẽ
de amicitia quam legens tu ipse cognosces
enim melior uir fuit africgno quisꝙͣ nec
clarior. Sed extimare debes omniu ocu¬

Expanded text:
et P. Scipionis familiaritatem fuisse, idonea et P. Scipionis familiaritatem fuisse, idonea mihi Laeli persona visa est quae de amicitia ea ipsa dissereret, quae disputata ab eo meminisset Scaevola. genus autem hoc sermonum positum in hominum veterum auctoritate et eorum illustrium plus nescio quo pacto videtur habere gravitatis: itaque ipse mea legens sic afficior interdum, ut Catonem, non me, loqui existimem. sed ut tum ad senem senex de senectute, sic hoc libro ad amicum amilocutus, quo erat nemo fere senior temporibus illis, nemo prudentior; nunc Laelius et sapiens, sic enim est habitus, et amicitiae gloria excellens de amicitia loquetur. tu velim a me animum parumper avertasnius et Q. Mucius ad socerum veniunt post mortem Africani; ab his sermo oritur, respondet Laelius, cuius tota disputatio est de amicitia, quam legens te ipse cognosces enim melior vir fuit Africano quisquam nec clarior. sed existimare debes omnium ocu
Abbreviated transcription (Latin):
la quom in eam ipam mentionem incidis¬
set exposuit nobis sermonem lelii habitu¬
de amicitia ab illo secum et cura altero ge¬
nero . C. fannio. M. filio pancis diebus pdit
mortem affricani Eius disputationis se¬
tentias memorie mandaui quas hoc libͦ
exposiu arbitratu meo. Quasi enim ipsos
introduxi loquentes ne inꝙͣ et inꝗt sepiꝰ
interponeretur atq ut tanꝙͣ a presentibꝰ
coram haber sermo uidererur. Quom em
sepe mecum ageres ut de amicitia scriberẽ
aliquid digna mihi res cum omniu cog¬
nitione tum nostra familiaritate uisa e
Itaq feci non inuitus ut prodessem mul¬
tis rogatu tuo. Sed ut in catone maiore¬
feci qui est scriptus adte de senectute Ca¬
tonem induxi senem disputantem quia
nulla uidebatur aptiõ persona que de illa
loqueretur etate ꝙͣ eius qui et cluitissime
senex fuisset et in ipsa senectute preter ce¬
teros floruisset. Sic quom accepissemus
a patribus maxime memorabilem .C. lelii

Expanded text:
la, cum in eam ipsam mentionem incidisla, cum in eam ipsam mentionem incidisset, exposuit nobis sermonem Laeli de amicitia habitum ab illo secum et cum altero genero C. Fannio, Marci filio, paucis diebus post mortem Africani. eius disputationis sententias memoriae mandavi, quas hoc libro exposui arbitratu meo; quasi enim ipsos induxi loquentis, ne inquam et inquit saepius interponeretur atque ut tamquam a praesentibus coram haberi sermo videretur. cum enim saepe mecum ageres, ut de amicitia scriberem aliquid, digna mihi res cum omnium cognitione tum nostra familiaritate visa est; itaque feci non invitus ut prodessem multis rogatu tuo. sed ut in Catone maiore, qui est scriptus ad te de senectute, Catonem induxi senem disputantem, quia nulla videbatur aptior persona quae de illa aetate loqueretur, quam eius, qui et diutissime senex fuisset et in ipsa senectute praeter ceteros floruisset; sic, cum accepissemus a patribus maxime memorabilem C. Laeli
Abbreviated transcription (Latin):
de .C. Pelio socero suo me¬
moriter et iocunde nar¬
rare solebat nec dubita¬
re illum momni sermo¬
ne appellare sapientẽ
Ego autem a patre meo¬
uta eram decluctus ad
Sceuolam sumpta uirili toga ut quo¬
adpossem et liceret a senis latere nũꝙͣ
discederem Itaq multa ab eo prudenter
disputata. multa etiam breuiter et cõ¬
mode dicta memorie mandabam fie¬
riq studebam eius prudentia doctior
Quo mortuo me ad pontificem sceuo¬
lam contuli quem unium nostre ciuita¬
tis et ingenio et iustitia prestantissimũ
audeo dicere sed de hoc alias nunc
redeo ad augurem. Cum sepe multa
tum memini domi in enneido seden¬
tem ut solebat quom et egd essem una¬
i et panci aclmodum famisiates ĩ eum
illum sermonem incidere ꝗ tum fere mul¬
tis erat inore Meministi enĩm profecto attice
et eo magis quod .p. sulpitio utebare multũ
ꝗtũ erat consul dissideret quo cum intissiẽ
& amantissime uixerat quanta esset honĩz
uel adiiratio uel querela Itaq tum sceno¬

Expanded text:
de C. Laelio socero suo memoriter et iucunde solebat nec dubitare illum in omni sermone appellare sapientem. ego autem a patre ita eram deductus ad Scaevolam sumpta virili toga, ut, quoad possem et liceret, a senis latere numquam discederem. itaque multa ab eo prudenter disputata, multa etiam breviter et commode dicta memoriae mandabam, fierique studebam eius prudentia doctior. quo mortuo me ad pontificem Scaevolam contuli, quem unum nostrae civitatis et ingenio et iustitia praestantissimum audeo dicere. sed de hoc alias, nunc redeo ad augurem. cum saepe multa, tum memini domi in hemicyclio sedentem, ut solebat, cum et ego essem una et pauci admodum familiares, in eum sermonem illum incidere, qui tum fere multis erat in ore. meministi enim profecto, Attice, et eo magis, quod P. Sulpicio utebare multum,qui tum erat consul, dissideret, quocum coniunctissime et amantissime vixerat, quanta esset hominum vel admiratio vel querella. itaque tum Scaevo
Abbreviated transcription (Latin):
patraduntur. ea ꝙ ꝙ ꝑtinerit id finẽ
bonor tamen minus apparet id. quia
magis ad institutionem iite cõis spec¬
tare udentur. de quibus est nobis hii
libxis explicandum atq etigm alia di¬
insio ẽ offitii Nam et medium quo¬
ddam offitium dicitur et perfectum
perfectum offitium rectuta ut opinor
uocemus quod greci catoͬtoma. Hoc
D

Expanded text:
ta traduntur, ea quamquam pertinent ad finem ta traduntur, ea quamquam pertinent ad finem bonorum, tamen minus id apparet, quia magis ad institutionem vitae communis spectare videntur; de quibus est nobis his libris explicandum. Atque etiam alia divisio est officii. Nam et medium quoddam officium dicitur et perfectum. Perfectum officium rectum, opinor, vocemus, quoniam Graeci kato/rqwma, hoc d
Abbreviated transcription (Latin):
corum. quoniam aristonis prrzonis et e¬
rilli iam pridem explosa sententia est
Qui tamen haberent iissium disputã¬
di de offitio si rerum aliꝙ̃ delectum reli¬
quissent ut ad offitii ĩuentionem aditus
esset.Sequimur igitur hoc quide tp̃r
et in hac questione potissimum stoycos
non ut interpretes set ut solemus e fon¬
tibus cor inditio arbitrioq nostro ꝙͣtũ
quoq modo udebitur hauriemus
Lacer igir qm omnis disputa¬
tio de Offitio futura est ante di¬
ffinire quid sit offitium quod
⁊ panetio pretermissum esse mi¬
ror Omnis cnim que a ratioe
suscipitar de aliqua re institutio debet
La diffinitioe proticisci ut intelligat᷑ quid
sit id de quo disputetur Omnis de of¬
ꝑtinet ad finem bonor. alterum quod
positum est in preceptis quibus in omes
partes usus uite confirmari possit sup¬
officia perfecta sunt. non qł offitiu ali¬
ud alio mans sit et que sunt generis
eiusdem Quor autem offitioꝵ p̃cep¬

Expanded text:
corum, quoniam Aristonis, Pyrrhonis, Ecorum, quoniam Aristonis, Pyrrhonis, Erilli iam pridem explosa sententia est; qui tamen haberent ius suum disputandi de officio, si rerum aliquem dilectum reliquissent, ut ad officii inventionem aditus esset. Sequemur igitur hoc quidem tempore et hac in quaestione potissimum Stoicos non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus eorum iudicio arbitrioque nostro, quantum quoque modo videbitur, hauriemus. Placet igitur, quoniam omnis disputatio de officio futura est, ante definire, quid sit officium; quod a Panaetio praetermissum esse miror. Omnis enim, quae a ratione suscipitur de aliqua re institutio, debet a definitione proficisci, ut intellegatur, quid sit id, de quo disputetur Omnis de oft, quod pertinet ad finem bonorum, alterum, quod positum est in praeceptis, quibus in omnis partis usus vitae conformari possit. Supofficia perfecta sint, num quod officium aliud alio maius sit, et quae sunt generis eiusdem. Quorum autem officiorum praecep
Abbreviated transcription (Latin):
Sec sunt non nulle disciplinȩ que ꝓpor̃¬
tis bonor & malor finibus offitiu ornne
peruertant. Nam qui sũmu bonum sic
instituit ut nichil Habeat cum uirtute cõ¬
iunctum idꝙ suis cõmodis non honesta¬
te metitur Hic si sibi ipse consentiat et
non interdum nature bonitate uinca¬
tur. fit ut neq amicitiam colere possit
nec iustitiam nec liberalitatem fortis uõ
dolorem sumum malum iudicans aut
temperans uoluptatem sũmu bonum
statuens esse certe nullo modo potest. Que
ꝙͣ ꝙͣ itasint in promptu ut res disputati¬
one non egeit. tñ sunt nobis alio loco di¬
sputata. Hee igitur discipline si sibi cõ¬
sentanee uelint esse de offitio nichil q̃¬
Dant dicere Nec ulla offitii precepta firma
stabilia coniuncta nature tradipossunt
nisi aut abhis qui solam aut ab his qui
maxime. Honestatem propter se dicant
expecte ndam. Itaq propria est ea prece¬
ptio storcorum ⁊chademhicoꝵ perypateti¬

Expanded text:
Sed sunt non nullae disciplinae, quae proposiSed sunt non nullae disciplinae, quae propositis bonorum et malorum finibus officium omne pervertant. Nam qui summum bonum sic instituit, ut nihil habeat cum virtute coniunctum, idque suis commodis, non honestate metitur, hic, si sibi ipse consentiat et non interdum naturae bonitate vincatur neque amicitiam colere possit nec iustitiam nec liberalitatem; fortis vero dolorem summum malum iudicans aut temperans voluptatem summum bonum statuens esse certe nullo modo potest. Quae quamquam ita sunt in promptu, ut res disputatione non egeat, tamen sunt a nobis alio loco disputata. Hae disciplinae igitur si sibi consentaneae velint esse, de officio nihil queant dicere, neque ulla officii praecepta firma, stabilia, coniuncta naturae tradi possunt nisi aut ab iis, qui solam, aut ab iis, qui maxime honestatem propter se dicant expetendam. Ita propria est ea praeceptio Stoicorum, Academicorum, Peripateti
Abbreviated transcription (Latin):
a platone didicert tenuisset et pronũtia¬
te uoluisset ornate splendideq facẽ po¬
susse Fodemq modo de aristotise et
socrate iudico quor uterq suo studio de¬
ectatus eoritempsit alterum. S& cum
statiussem seribere ad te aliquid hoc tẽ¬
ore multa posthac ab eoordu mnaxic
uolui quod etati tue esset aptissimur et
iuctoritatimee. Nim cum multa suit
nplopa et grauia et utilia accurate cõ¬
pioseq a phos disfputatalatislime pate¬
uidentur ea que de offitiis tradita ab illis
et consumata sunt. Nulla enim uite pars
neq publicis neq priuatis neq forensibus
neq domesticis i rebus neq si tecũ agai
quid neq si cũ altero contrahas uacare
offitio potest In eoq colendosita inte est
honestas om̃is et negligendo turpitudo
At hec quidem questio cõis est oiũm ph¬
ilosophor quis est enim qui nullis offitii
preceptis tradendis phyum se audeat dre

Expanded text:
a Platone didicerat, tenuisset et pronuntiaa Platone didicerat, tenuisset et pronuntiare voluisset, ornate splendideque facere potuisse; eodemque modo de Aristotele et Isocrate iudico, quorum uterque suo studio delectatus contempsit alterum. Sed cum statuissem scribere ad te aliquid hoc tempore, multa posthac, ab eo ordiri maxime volui, quod et aetati tuae esset aptissimum et auctoritati meae. Nam cum multa sint in philosophia et gravia et utilia accurate copioseque a philosophis disputata, latissime patevidentur ea, quae de officiis tradita ab illis et praecepta sunt. Nulla enim vitae pars neque publicis neque privatis neque forensibus neque domesticis in rebus, neque si tecum agas quid, neque si cum altero contrahas, vacare officio potest, in eoque et colendo sita vitae est honestas omnis et neglegendo turpitude. Atque haec quidem quaestio communis est omnium philosophorum; quis est enim, qui nullis officii praeceptis tradendis philosophum se audeat dicere?
Abbreviated transcription (Latin):
concedens multis. quod est oratoris ꝓpriũ
apte distincte ornate dicere. quoniam in
costudio ctatem consumpsimus. Si id
michi assũmo uideor id meo iure quodã
modo uendicare. Quamobrem magno¬
dere ortor temy Cicero ut non solum ora
illis fere se equarunt studiose legas. uis cũ
mnior est in illis dicendi. Sec hoc quoq cõ¬
lendum est equabile et temperatum orati¬
onis genus. et id quidem nemini uideo
grecdr id is contigisse ut idem ꝑtroq in
genere laborassa sequeretur ꝙͣ illud łorẽ¬
se dicendi et hoc quietum disputandi ge¬
nus. nisi forte de metrius phalereus ihec
nũo haberi porest. disputator subtilis Ora¬
tor parum uehemens. dulcis tattien. ut th¬
cophrasti discipulum possis agnoscere
Nos autem quantuma in utrod profece¬
rimus. iliorum sit iuditium. Utrumq
corte secuti sumus. E quidem et platone
existimo sigenus forense dicenddi tracta¬
re uolusset. grauissime et copiosissime

Expanded text:
concedens multis, quod est oratoris proprium, concedens multis, quod est oratoris proprium, apte, distincte, ornate dicere, quoniam in eo studio aetatem consumpsi, si id mihi assumo, videor id meo iure quodam modo vindicare. Quam ob rem magnopere te hortor, mi Cicero, ut non solum oratillis fere se aequarunt, studiose legas; vis enim maior in illis dicendi, sed hoc quoque colendum est aequabile et temperatum orationis genus. EGrecorum video contigisse, ut idem utroque in genere laboraret sequereturque et illud forense dicendi et hoc quietum disputandi genus, nisi forte Demetrius Phalereus in hoc numero haberi potest, disputator subtilis, orator parum vehemens, dulcis tamen, ut Theophrasti discipulum possis agnoscere. Nos autem quantum in utroque profecerimus, aliorum sit iudicium, utrumque certe secuti sumus. Equidem et Platonem existimo, si genus forense dicendi tractare voluisset, gravissime et copiosissime
Abbreviated transcription (Latin):
UAACPTE MAR¬
AE FILI ANNUIA¬
liam audientem cratipũ
idq athenis habundare
sũmam et doctoris auc¬
toritatem & urbis. quoꝵ
alter te scientia augere
potest altera ex eimplis. Tamen ut ipse ad mea
utilitatem semper cum grecis latina con
dicendi exercitatione feci Idem tibi cen¬
sco fatiendura ut parsis in utriusqͦ ratio¬
nis facultate Quam quidem ad rem nos
ut uidemur magnu attulimui adiuua¬
mentum hominib nostris ut non modo
grecarum litexarum rndes. s& etiam do¬
E aliquantulum se arbitrentur adeptos
et ad addiscendum et ad iudicandum
uam obrem disces tu quidem a principe
listam diu futem uelle debebis quo ad te
p̃tum profitias non penitebit. Sr tarnẽ
uostra legens non multum aperrpatheti¬
cis dissidentia ñ ntͥq socratici et platoni¬
Messe uolumui de rebus ipsis utere tuo iu¬
ditio n chil eĩ :mpedio. Orationem autẽ
latinam effities profecto legendis nostris
plemorem. Nec uero hoc ptoganter dictũ
existimari uelim. Nam pohuaniꝰdi scientia

Expanded text:
uam te, Marce fili, annuiam audientem Cratippum, idque Athenis, abundare opter summam et doctoris auctoritatem et urbis, quorum alter te scientia augere potest, altera exemplis, tamen, ut ipse ad meam utilitatem semper cum Graecis Latina conidicendi exercitatione feci, idem tibi censeo faciendum, ut par sis in utriusque orationis facultate. Quam quidem ad rem nos, ut videmur, magnum attulimus adiumentum hominibus nostris, ut non modo Graecarum litterarum rudes, sed etiam docti aliquantum se arbitrentur adeptos et ad dicendum et ad iudicandum. Quam ob rem disces tu quidem a principe les; tam diu autem velle debebis, quoad te, quantum proficias, non paenitebit; sed tamen nostra legens non multum a Peripateticis dissidentia, quoniam utrique Socratici et Platonici volumus esse, de rebus ipsis utere tuo iudicio nihil enim impedio, orationem autem Latinam efficies profecto legendis nostris pleniorem. Nec vero hoc arroganter dictum existimari velim. Nam philosophandi scientiam
Abbreviated transcription (Latin):
greci sicathasim uocant pauca dices
nõ ꝙ nõ sit latui locus set paulo ante
iacta sunt fundamẽta. Nancu iuim
que esset in sensibꝰ explicabam simł¬
per illud apparebat comp̃hendi mul¬
ta et percipi sensibus quod fierisme
assensioẽ non potest. Demde cu niter a¬
niinu et aial hoc maxie intersit quod
aĩal agit acd. Nihil em agens nec cogi¬
tare quide potest quale sit aut ei sc̾n¬
sim adimẽdus est aut ea quem nostra
potestate sita credenda assensio. Aut
uero auĩs quodãmodo eripitur his ꝗ
nec sentire nec assentiri uolũt ut em
necesse ẽ lancem an libram ponderib
impositis deprimi sic auĩ perspicius
celere nam quõ potest animal ullum
nõ appetere id quod accomodatu ad
natura appareat Greçi id octim ap¬
pellant sic em potest obiectam rens
Perspicua nõ approbare. ꝙꝙͣ ĩ illa
cde quibꝰ disputatu est uera sint. nih
Attingens de assensioẽ emloqui Qui

Expanded text:
Graeci sugkata/qesin vocant, pauca dicemus, Graeci sugkata/qesin vocant, pauca dicemus, non quo non latus locus sit, sed paulo ante iacta sunt fundamenta. nam cum vim quae esset in sensibus explicabamus, simul illud aperiebatur, conprendi multa et percipi sensibus, quod fieri sine adsensione non potest. deinde cum inter inanimum et animal hoc maxime intersit, quod animal agit aliquid nihil enim agens ne cogitari quidem potest quale sit, aut ei sensus adimendus est aut ea quae est in nostra potestate sita reddenda adsensio. et vero animus quodam modo eripitur iis quos neque sentire neque adsentiri volunt. ut enim necesse est lancem in libram ponderibus inpositis deprimi sic animum perspicuis cedere. nam quo modo non potest animal ullum non adpetere id quod adcommodatum ad naturam adpareat Graeci id oikei=on appellant, sic non potest obiectam rem perspicuam non adprobare. Quamquam si illa de quibus disputatum est vera sunt, nihil attinet de adsen
Abbreviated transcription (Latin):
primu ꝙ his uisis inter que mhil ĩt̾¬
est equaliter ꝯmĩbus crogatur fides
Deide cum dicant posseaccide̾ sapiẽ¬
ti ut cuzomĩa fecerit diligentissimeq
circũspererit existatrad quod et ue
risiłe uideatur et absit longissime auõ
Si magna parte quide solent dicere
ac ueru ipsum aut ꝙͣ proxiẽ accedat
consulere sibi ꝑoteruĩt ut em confidat
nõ tumhis esso dedebit insigne ueriQ
obscuro et oppresso quod tatide sibi
ueru udebunt attingere Quid aute
tam absurde dici potest ꝙͣ cum ita loq¬
uũtur. Est hoc quide illuis xei signu
aut argumentu et ea re id sequor s
fieri potest ut id quod significatur aͭ
Falsum sit aut mhil sit oĩo. Set deper¬
ceptioẽ hactenꝰ siquis enim ea que dcã
sunt labefactare uolet facile etiam ab¬
sentibꝰ nobis ueritas se ipsa defendet
his satis cognitis que iam explicata st
Nunc de affensioẽ atq approbatioẽ qͣ

Expanded text:
primum quia is visis inter quae nihil inteprimum quia is visis inter quae nihil interest aequaliter omnibus abrogatur fides; deinde, cum dicant posse accidere sapienti ut cum omnia fecerit diligentissimeque circumspexerit existat aliquid quod et veri simile videatur et absit longissime a vero, ne si magnam partem quidem, ut solent dicere, ad verum ipsum aut quam proxime accedant confidere sibi poterunt. ut enim confidant, notum iis esse debebit insigne veri; quo obscuro et oppresso quod tandem verum sibi videbuntur attingere? quid autem tam absurde dici potest quam cum ita locuntur: 'est hoc quidem illius rei signum aut argumentum, et ea re id sequor, sed fieri potest ut id quod significatur aut falsum sit aut nihil sit omnino'. Sed de perception hactenus; si quis enim ea quae dicta sunt labefactare volet, facile etiam absentibus nobis veritas se ipsa defendet. His satis cognitis quae iam explicata sunt nunc de adsensione atque adprobatione, quam
Abbreviated transcription (Latin):
signo notari non põt S i autẽ coe m
hel erit heõ quod nolo Idem q̃ro ꝗd
ita mihi uideatur uer nepossit ite
flu uideri simili merrore uers antur
cõuicti atq ueritatis coactiper spicua
a perceptis uolunt distinguere et conã¬
tur ostendere esse aliquid perspicuu
posse. Quo eni mõ perspicue dixeris¬
aliquid cu possit accidẽ ut id quod
ngru sit album esse uideatur aut qõ
ista aute perspicua dicemus aut im¬
ullus reliꝰquitor. Ex hoc illud hoisꝰ
ndentur nõ em urgent ut coargu¬
ant. u emine ulla lere posse cõtesidẽ
neq asseruerant sme aliqua eius rei
ꝙͣ sibi quisq placere dicit certa et pro¬
pria nota. Quid est igitur istuc nostrũ
probabile. Nam si qriod cuiq occur¬
rit in primo quasi aspectu probabłe
uidetur id confirmatur quid eo leuiꝰ
sm ex circimspectione aliqua et acçu¬
rata consideratione quod uisu sit
id se dicẽt sequi tñ exitum nõ habebt

Expanded text:
signo notari non potest. sin autem commune signo notari non potest. sin autem commune nihil erit, habeo quod volo; id enim quaero quod ita mihi videatur verum ut non possit item falsum videri. Simili in errore versantur cum convicio veritatis coacti perspicua a perceptis volunt distinguere et conantur ostendere esse aliquid perspicui, posse. quo enim modo perspicue dixerisaliquid, cum possit accidere ut id quod nigrum sit album esse videatur, aut quo modo ista aut perspicua dicemus aut inullum relinquitur. Ex hoc illud is inridentur. non enim urguent ut coarguant neminem ulla de re posse contendere nec adseverare sine aliqua eius rei quam sibi quisque placere dicit certa et propria nota. Quod est igitur istuc vestrum probabile? nam si quod cuique occurrit et primo quasi aspectu probabile videtur id confirmatur, quid eo levius; sin ex circumspectione aliqua et accurata consideratione quod visum sit id se dicent sequi, tamen exitum non habebunt,
Abbreviated transcription (Latin):
rectu et prauu sic mnter ueꝵ et fłm
Si mhil interest nulla regula ẽ nec
porerit Ciu est uisio ueri Palsiq comĩs
ullu habere inditiu aut ulla oiõ ue¬
ritatis notam. nam cu dñt hoc seunũ
tollere ut qnicꝙͣ possit seita ueꝵ uideri
ut nõ codem modo falsum etiam possit
ita uideri Certam aute conçedere fati¬
unt pueriliter. Quo em omiã iudicãt᷑
sublato reliqua negant setollere. Ut si
quis quẽ oculis priuauerit. clicat ea
que cerni possunt nõ seei ademisse. ut
em illa oculis mõ cognoscũtur sic re¬
liqua inisu. Set proprta ueri nõ cõĩ ueri
et falsi nota. Eobrem siue tu probabilẽ
iusione siue ĩprobabile et que nõ ĩpe¬
diatur ut Carneades uolebat siue alid
quid proferres qd sequare ad usu
illud de quo agimꝰ tibi erit reuerte¬
du. In eo aute sierit Cõĩtas cũ fło nl¬
Iuerit uditiu quia propriu ĩ coĩ

Expanded text:
rectum et pravum sic inter verum et falsum. rectum et pravum sic inter verum et falsum. si nihil interest, nulla regula est, nec potest is cui est visio veri falsique communis ullum habere iudicium aut ullam omnino veritatis notam. Nam cum dicunt hoc se unum tollere, ut quicquam possit ita verum videri ut non eodem modo falsum etiam possit ita videri, cetera autem concedere, faciunt pueriliter. quo enim omnia iudicantur sublato reliqua se negant tollere; ut si quis quem oculis privaverit dicat ea quae cerni possent se ei non ademisse. ut enim illa oculis modo agnoscuntur sic reliqua visis, sed propria veri non communi veri et falsi nota. quam ob rem sivetu probabilem visionem sive in probabilem et quae non inpediatur, ut Carneades volebat, sive aliud quid proferes quod sequare, ad visum illud de quo agimus tibi erit revertendum. in eo autem si erit communitas cum falso, nullum erit iudicium, quia proprium in communi
Abbreviated transcription (Latin):
uerosatis constituẽ possum quod sit eoꝵ
consiliu aut quid uelint. Inter duzem
cu adhibemus ad eos tatione hniꝰmoi
siea que disputantur uerasint tamẽ
omĩa fore uiceta respondens iudgͦ
istud adnos num nostra culpa est na¬
turq accusa que iprofundo ueritate
ut democritus ait. penitus abstruserit
Alii autez elegantius quietiam q̃runt᷑
ꝙpeos insilemus ꝯmĩa incerta dicere Ꝙ
tumq sit inter incertu et id quod per¬
cipi non possit docere conantur eaq di¬
stinguere Cum his igitur agamꝰ quihͦ
distigunt illos qui d̾mĩa sic incerta dñt
ut stessaru nũs paraut impar sit nos¬
catur quasi desperatos aliquos relmqͣ¬
mus uolunt enim hoc quida uł maxiẽ
uos aiãduertebam moueri probabile
serendo que est ista regula ueri et falsi
si notione ueri et falsi. propterea ꝙo
nõ possunt mter nosci nulla hẽmꝰ ł ĩa
sihabemus interesse oportet ut inter

Expanded text:
vero satis constituere possum quod sit eorum vero satis constituere possum quod sit eorum consilium aut quid velint. interdum enim cum adhibemus ad eos orationem eius modi, si ea quae disputentur vera sint tum omnia fore incerta, respondent: 'quid ergo istud ad nos? num nostra culpa est? naturam accusa, quae in profundo veritatem ut ait Democritus penitus abstruserit'. alii autem elegantius, qui etiam queruntur quod eos insimulemus omnia incerta dicere, quantumque intersit inter incertum et id quod percipi non possit docere conantur eaque distinguere. Cum his igitur agamus, qui haec distingunt, illos, qui omnia sic incerta dicunt ut stellarum numerus par an impar sit, quasi desperatos aliquos relinquamus. Volunt enim et hoc quidem vel maxime vos animadvertebam moveri probabile serendo. Quae ista regula est veri et falsi, si notionem veri et falsi propterea quod ea non possunt internosci nullam habemus? nam si habemus, interesse oportet ut inter
Abbreviated transcription (Latin):
tera aute similitudimbꝰ constrint ex
quibꝰ effitiũtur notitie rexu quas gͦ¬
citum Cimoias tum prolenses uocant
eoꝙ eu accessit nus argumẽtiq cõclusio
rerũq ĩnũabilio m ultitudo tu et per¬
ceptio eoꝵ oiũ apparet. Et eadem rõ
perfecta his giadibus adsapiẽtia per¬
uenit. Ad reꝵ̾ igitur sciãm uiteq con¬
stantiam aptissima cusit mens homis
Amplectitur maxiẽ cognitione et ita
Catalemsim quã ut dixi uerbu e ũbo
expͥmentes comp̃hensione dicemus¬
Cam tum ipsam per se amat. Nihil est
enim ueritatis llice lucidius tu etia
propter usum quo circa et sensibꝰ utit
et artes efficit qiͣ sensus alteros et usq
eo phyãm ipsam corroboret ut uirtu¬
te effitiat ex qua reuna uita omnis
sit apta. Ergo hi qui negant quicꝙͣ po¬
sse comprehendi. hec ip̃a eripiũt uel
instrã ulł ornamenta uite uel potius
corum perinde ut cã postulat dice̾ ł lec

Expanded text:
tera autem similitudinibus construit, ex tera autem similitudinibus construit, ex quibus efficiuntur notitiae rerum, quas Graeci tum ennoi/as tum prolh/myeis vocant; eo cum accessit ratio argumentique conclusio rerumque innumerabilium multitudo, tum et perceptio eorum omnium apparet et eadem ratio perfecta is gradibus ad sapientiam pervenit. ad rerum igitur scientiam vitaeque constantiam aptissima cum sit mens hominis amplectitur maxime cognitionem et istam kata/lhmyin, quam ut dixi verbum e verbo exprimentes conprensionem dicemus, cum ipsam per se amat nihil enim est ei veritatis luce dulcius tum etiam propter usum. quocirca et sensibus utitur et artes efficit quasi sensus alteros et usque eo philosophiam ipsam corroborat ut virtutem efficiat, ex qua re una vita omnis apta sit. Ergo i qui negant quicquam posse oonprendi haec ipsa eripiunt vel instrumenta vel ornamenta vitae, vel potius eorum perinde ut causa postulat dicere. Nec
Abbreviated transcription (Latin):
unu saltem percipi in hil posse perce¬
ptu esse dicerent. S de inconstantia
dictu satis. Sequit᷑ dubitatio copio¬
sa illa quide set paulo obstrusior. ht̃
em aliꝙͣtulu a phõs ut uerear nec ma¬
iorem largiar ei qui contraclicturꝰ ẽ
libertate et licentia. Nam quid cũ
Facturu putem de abditis rebus et
obscuris quiluce eripere conet᷑ claris
Set si disputari opporteat subtiliter
quero aute qrͣ artifitio natura fabͥ¬
cata esset primu animal omẽ e cdem̃
hoiẽm maxiẽ. que iusẽẽt in sensibus
ꝙad modu prima iusa nos pellerẽt
demde appetitio nos pulsa seq̃retur
tu ita nos sensus ad res recipiẽdas
ĩtencleremꝰ. Mens emn ipsa que sen¬
suu fons est atq etiam ipsa sensus ẽ
naturale uim habet qua intendit
adea quibꝰ mouetur Istaq alia uisa
sic arripit ut his statim utatur aliqͥ¬
sic recondit e quibꝰ meõria oritur Ce¬

Expanded text:
unum saltem, percipi nihil posse, perceunum saltem, percipi nihil posse, perceptum esse dicerent. Sed de inconstantia dictum satis. Sequitur disputatio copiosa illa quidem sed paulo abstrusior — habet enim aliquantum a physicis, ut verear ne maiorem largiar ei qui contra dicturus est libertatem et licentiam; nam quid eum facturum putem de abditis rebus et obscuris, qui lucem eripere conetur? — sed disputari poterat subtiliter quanto quasi artificio natura fabricata esset primum animal omne deinde hominem maxime, quae vis esset in sensibus, quem ad modum prima visa nos pellerent, deinde adpetitio ab his pulsa sequeretur, tum ut sensus ad res percipiendas intenderemus. Mens enim ipsa, quae sensuum fons est atque etiam ipsa sensus est, naturalem vim habet, quam intendit ad ea quibus movetur. itaque alia visa sic arripit ut iis statim utatur, alia quasi recondit, e quibus memoria oritur; ce
Abbreviated transcription (Latin):
ptu nõ esset comp̃hendi et percipi
ullo modo posse. Antyochus ad istũ
locu pressins indebatur accedere Om
Seritũ emmi iam hoc me clogma di¬
cerȩ ihil posse parcipi nõ debere cos
in suo decreto sicut m ceteris rebus fl¬
uctuare presertim cumeo sũma con¬
sisteret Hanc esse reguiam totius phye
constitutione ueri Falsi cogniti ĩcogi¬
ti ꝙͣ ratione quoma susciperent do¬
cereq uellent que uix accipi oportẽt¬
et que repudiari certe hoc ipsum ex
quo omẽ ueri falsiq inditiu esset per¬
cipere eos debnisse. et em duo esse hec
maxime in phỹa iuditiu ueri et finẽ
bonoꝵ neq sapientez posse esse qui aut
cognoscendi esse mitiu ignoret aut
extreniu ex petendi ut afit urĩ pro¬
ficiscatur aut quo peruemẽdu sit
nesciat hec aute Hrẽ dubia neq hii
ita confidere ut moueri nõ possint ab¬
hõrẽ a sapiẽtia primu hoc igitur mõ
potius erat abhis postulandu ut hoc

Expanded text:
ptum non esset conprendi et percipi ptum non esset conprendi et percipi ullo modo posse. Antiochus ad istum locum pressius videbatur accedere. qusentitis enim iam hoc me do/gma dicere, nihil posse percipi, non debere eos in suo decreto sicut in ceteris rebus fluctuari, praesertim cum in eo summa consisteret: hanc enim esse regulam totius philosophiae, constitutionem veri falsi; cogniti incogniti; quam rationem quoniam susciperent docereque vellent quae visa accipi oporteret quae repudiari, certe hoc ipsum, ex quo omne veri falsique iudicium esset, percipere eos debuisse; etenim duo esse haec maxima in philosophia, iudicium veri et finem bonorum, nec sapientem posse esse qui aut cognoscendi esse initium ignoret aut extremum expetendi, ut aut unde proficiscatur aut quo perveniendum sit nesciat;haecautem habere dubia nec is ita confidere ut moveri non possint abhorrere a sapientia plurimum. hoc igitur modo potius erat ab his postulandum ut hoc
Abbreviated transcription (Latin):
tu proditur lex ueri rectiq proditur
quoꝵ uitio et amicitiaꝵ ꝓditioẽs et
reꝵ publicaꝵ nasci solent. nõ põt igitꝰ
dubitari ꝗn decretu ullu fłũ possit
esse sapienti neq satis sit nõ esse flũz
set etiam stabile fixu ratu eẽ cdebeat
quod mutare nulla ratio queat lalia
aute neq esse nec uideri possũt eoru
ratione qui illa uisa equibꝰ omĩa de¬
creta sunt nata negant quicꝙͣ aflis
interesse ex hoc istud est natum qđ
postulabat hortẽsius ut id ipsu sal¬
tem perceptu a sapiente dicẽt mhil
posse percipi set Antipatro hoc postu¬
lanti ide cu diceret eiq affir maret
percipi posse consentaneu esse ut alia
nõ possent Carneades acutis resiste¬
bat nam tm̃ abesse dicebat ut ei cõsẽ¬
taneu esset ut ei maxiẽ etiam repug¬
naret. Qui em negaret quicꝙͣ eẽ qd
perciperet᷑ cu mha excipere ita ne¬
cesse esse id ipũ quiden quod exce¬

Expanded text:
tum proditur, lex veri rectique proditur, tum proditur, lex veri rectique proditur, quo e vitio et amicitiarum proditiones et rerum publicarum nasci solent; non potest igitur dubitari quin decretum nullum falsum possit esse sapientis neque satis sit non esse falsum sed etiam stabile fixum ratum esse debeat, quod movere nulla ratio queat; talia autem neque esse neque videri possunt eorum ratione qui illa visa e quibus omnia decreta sunt nata negant quicquam a falsis interesse. Ex hoc illud est natum, quod postulabat Hortensius, ut id ipsum saltem perceptum a sapiente dioeretis, nihil posse percipi. Sed Antipatro hoc idem postulanti, cum diceret ei qui adfirmapercipi posse consentaneum esse ut alia non possent, Carneades acutius resistebat. nam tantum abesse dicebat ut id consentaneum esset, ut maxime etiam repugnaret. qui enim negaret quicquam esse quod perciperetur, eum nihil excipere; ita necesse esse ne id ipsum quidem quod exce
Abbreviated transcription (Latin):
que perfecit uirtutezcũ eẽt ipsa ratio cõ¬
firmanda querendo. Questio aute ẽ ap¬
petitio cognitionis questionisq finis ĩuẽ¬
tio At nemo ĩueniat falsa neq ea que
ĩcerta permanent ĩuenta esse pñt set
cu ea que quasi ĩ uolũtate fuerũt aꝑ¬
ta sũt tu ĩuenta durͣ sicet miti que¬
rendi et exitiu percipiendi et compre¬
hendendi tenet argumẽti conclusio q̃
est grece apodixis staq diffinitꝰ xatio
que ex rebus perceptis ad id abducit
eiusmoĩ essent qualia isti dicũt ut ea
uł falsa esse possent nec ea posset ulla
notio discernere quõ quẽꝙ aut con¬
clusisse aliquid aut ĩuenisse clicemꝰ
aut que esset conclusi argumẽti ficdei
clebet quẽ habebit exitu eius sap̾iẽ nõ
quid futuru est que nec dese ip̃a du¬
bitare clebet neq cle sius decretis que
phỹ uocant logmata quoꝵ nullum
sine scele̾ prodi poterit. Cuem decre¬

Expanded text:
quae perfecit virtutem, cum esset ipsa ratio conquae perfecit virtutem, cum esset ipsa ratio confirmata quaerendo; quaestio autem est adpetitio cognitionis quaestionisque finis inventio; at nemo invenit falsa, nec ea quae incerta permanent inventa esse possunt, sed cum ea quae quasi involuta ante fuerunt aperta sunt, tum inventa dicuntur: sic et initium quaerendi et exitus percipiundi et conprendendi tenet. itaque argumenti conclusio, quae est Graece apo/deicis, ita definitur: 'ratio quae ex rebus perceptis ad id quod non visa eius modi essent qualia isti dicunt, ut ea vel falsa esse possent neque ea posset ulla notio discernere, quo modo quemquam aut conclusisse aliquid aut invenisse dicemus, aut quae esset conclusi argumenti fides? debet, quem habebit exitum? sapientiae vero quid futurum est, quae neque de se ipsa dubitare debet neque de suis decretis quae philosophi vocant do/gmata, quorum nullum sine scelere prodi poterit; cum enim decre
Abbreviated transcription (Latin):
efit quod sequat᷑. Cu nõ dubitauit qd
sit extremu et ultimu bonoꝵ ignoras
quo omĩa referant quid poterit essẽ
sapiẽtia Atq etiam illud perspicuũ
est constitui necesse esse mitur quod sa¬
pientia cum quid agere incipiat sequa¬
tur. Idq initiui esse nature accomocla¬
tum Nam altera petitio eam esse em
uolumus hormen qua ad agendu im¬
pellimur et id appetimꝰ quod est insu
moueri non potest. Illud aute quod
mouet prius opportet uideri. eiusq cr¬
edi quod fieri non potest sid quod
uisum erit discerm nõ poterit a fło q
Quõ aute moueri auis ad appetendũ
potest siid quide uidotur non percipi¬
tur accomodatu nesit nature ana
lienu. Itemq si quidem offitii sui sit
nõ occurrit animo mhil unꝙͣ omnino
uideri Quod si ista uera sunt ratio oĩs
tollitur qĩ quedam luxc lumenq uite
dum ue mista prauitate prest abitis
Nam querendi mitin ratio attulit

Expanded text:
erit quod sequatur? cum vero dubitabit quid erit quod sequatur? cum vero dubitabit quid sit extremum et ultimum bonorum, ignorans quo omnia referantur, qui poterit esse sapientia? Atque etiam illud perspicuum est, constitui necesse esse initium quod sapientia cum quid agere incipiat sequatur, idque initium esse naturae accommodatum. nam aliter adpetitio eam enim volumus esse ormh\n qua ad agendum impellimur et id adpetimus quod est visum moveri non potest. illud autem quod movet prius oportet videri eique credi; quod fieri non potest, si id quod visum erit discerni non poterit a falso. quo modo autem moveri animus ad adpetendum potest, si id quod videtur non percipitur adcommodatumne naturae sit an alienum? itemque, si quid officii sui sit non occurrit animo, nihil umquam omnino videri. Quid quod, si ista vera sunt, ratio omnis tollitur quasi quaedam lux lumenque vitae: tamenne in ista pravitate perstabitis? nam quaerendi initium ratio attulit,
Abbreviated transcription (Latin):
nõ cõprensioẽ mõ reꝵ set eam stabile ꝙͦ
et in mutabile esse censemꝰ Itemq sapiẽ¬
tiam artem uiuendi que ipa ex se hãt cõ¬
stantia ea aute constantia si nihil hãt ꝑ
cepti et cogniti unde quero natasit aut̃
quõ. Quero etiam ille ir bonꝰ qui statint
omne crutiatu per ferre ĩtollerabili do¬
lore laçerari potiusꝙͣ ut offitiũ ꝑdat
aut fidem. Cur has igit᷑ tam graues
leges ĩposuerat. Cumꝰ ꝙͣ plurib remita
opporteret nilhrẽt cõprehensi percep¬
ti cogniti constituti Nullo igitur fieripo¬
test. Uit quisꝙͣ tanti extimet equitate
et fidem ut eius conseruande causa nł¬
lum supplitiu recuset insihis rebus assẽ¬
sus sit que simile esse nõ possĩt. Ipsa uero
sapiẽtia sise ignorabit sapientia sit nec¬
ne quõ primu obtinebit nomen sapiẽ¬
tie. Denide quõ suscipere aliꝙͣ rem aut
agere fidenter audebit. cu certi mhil

Expanded text:
non conprehensionem modo rerum sed eam stabilem quoque non conprehensionem modo rerum sed eam stabilem quoque et immutabilem esse censemus, itemque sapientiam 5artem vivendi, quae ipsa ex sese habeat constantiam; ea autem constantia si nihil habeat percepti et cogniti, quaero unde nata sit aut quo modo. quaero etiam, ille vir bonus, qui statuit omnem cruciatum perferre, intolerabili dolore lacerari potius quam aut officium prodat aut fidem, cur has sibi tam graves leges inposuerit, cum quam ob rem ita oporteret nihil haberet conprehensi percepti cogniti constituti. nullo igitur modo fieri potest ut quisquam tanti aestimet aequitatem et fidem ut eius conservandae causa nullum supplicium recuset, nisi is rebus adsensus sit quae falsae esse non possint. Ipsa vero sapientia si se ignorabit sapientia sit necne, quo modo primum obtinebit nomen sapientiae? deinde quo modo suscipere aliquam rem aut agere fidenter audebit, cum certi nihil
Abbreviated transcription (Latin):
uit quod nõ aiõ compndit et tenet Ars
uero que potest esse insique nõ ex una
uł ex cluabꝰ set ex multis animi ꝑceptio¬
mbus constat Quam si subtrareris qui
distingues artiticẽ ab inscio. Nonem for¬
tuito Hunc artifice diccmꝰ esse illũ nega¬
biniꝰ set cu alteru percepta et cõpñsa te¬
nere uidemꝰ alteru nõ Item cũq artiu
rem cernat aluid ut moriatur aliqua
et f̾atiat. Quõ aute Seo meter cernere
ea potest que aut nulla sunt aut inter¬
nosci a flis nõ possũt Aut is qui ficlibus
utitur explere nũos et confice̾ uersus ⁊ d
idem in similibꝰ quoq artibꝰ contingit.
quarum omẽ opus est infatiẽdo atq a¬
gendo. Quid eni est quod arte efficipos¬
sit insi is qui arte tractabit multa perce¬
perit maxiẽ uero uirtutu cognitio con¬
firmat comp̃ndi et ꝓcipi multa posse ĩ
quibꝰ solis mest etia sciã dicimꝰ Quãnos

Expanded text:
nit quod non animo conprehendit et tenet? Ars nit quod non animo conprehendit et tenet? Ars vero quae potest esse nisi quae non ex una aut duabus sed ex multis animi perceptionibus constat? quam si subtraxeris, qui distingues artificem ab inscio: non enim fortuito hunc artificem dicemus esse illum negabimus, sed cum alterum percepta et conprehensatenere videmus alterum nrem cernat, aliud ut moliatur aliquid et faciat, quo modo aut geometres cernere ea potest quae aut nulla sunt aut internosci a falsis non possunt, aut is qui fidibus utitur explere numeros et conficere versus; quod idem in similibus quoque artibus continget, quarum omne opus est in faciendo atque agendo. quid enim est quod arte effici possit nisi is qui artem tractabit multa perceperit? Maxime vero virtutum cognitio confirmat percipi et conprendi multa posse. in quibus solis inesse etiam scientiam dicimus, quam nos
Abbreviated transcription (Latin):
ipsis percipi dnx̃. set quonã modo sensi¬
bus ut hoc illud est album hoc dulce ca¬
noꝵ illud hoc bene olens hoc asperum
Animo iam hec tenemꝰ comp̃hensa nõ
sensibꝰ ille demceps equus est Ille cams
cetera series Inde sequit᷑ maiora nectes
ut hec que qiͣ expletam reꝵ comp̃nsioe
amplectũtur ut sihomo est. aial est mor¬
tale rationis particeps quo e genẽ nob̾
notitie reru Imprimũtur sme quibꝰ
nec intelligi quieꝙͣ neq queri disputa¬
nocas notitias appellare tu indebare si
igitur essent he false aut eiusmoĩ insin
ĩpresse qualia uisa a flis discermi nõ po¬
ssent quo tande his modo uterem Quõ
aute quid cuiq reicõsentaneũ eẽt Quid
repugnaret uiclexemꝰ. Memorie quidẽ
certeꝰ que nõ modo phyãm set omnẽ uite
usum omesq artes una maxiẽ cõtinet
Nil oiõ loci relinquit᷑. Que potest enim
esse meõria fłoꝵ aut quid quisꝙͣ memi¬

Expanded text:
ipsis percipi dicuntur sed quodam modo sensiipsis percipi dicuntur sed quodam modo sensibus, ut haec: 'illud est album, hoc dulce, canorum illud, hoc bene olens. hoc asperum': animo iam haec tenemus conprehensa non sensibus. 'ille' deinceps 'equus est, ille canis'. cetera series deinde sequitur maiora nectens, ut haec quae quasi expletam rerum conprehensionem amplectuntur: 'si homo est, animal est mortale rationis particeps'. Quo e genere nobis notitiae rerum inprimuntur, sine quibus nec intellegi quicquam nec quaeri nec disputaennoi/as enim notitias appellare tu videbare — si igitur essent eae falsae aut eius modi visis inpressae qualia visa a falsis discerni non possent, quo tandem his modo uteremur, quo modo autem quid cuique rei consentaneum esset quid repugnaret videremus? Memoriae quidem certe, quae non modo philosophiam sed omnis vitae usum omnesque artes una maxime continet, nihil omnino loci relinquitur. quae potest enim esse memoria falsorum, aut quid quisquam memi
Abbreviated transcription (Latin):
in sapore ut nemo sit nostrũ qui nõ inse¬
sibus suis cuiꝰq generis iuditiu r̾quirat
alicuiꝰ Adhibita uero exercitatioẽ et ar¬
te ut oculi pictura teneantur aures canti¬
bus quis est qn nõ cernat quãta ius est
ĩ sensibus ꝙͣ multa uident pictores ĩum
ĩ omni genere exercitati Qui primo m¬
Flatu tybicinis anthyogam esse aiunt
aut Andronaca cu idem nos nesui¬
piceniur quidem. Nihil necesse ẽ degui¬
tatu et odoratu loqui In quibꝰ intellige¬
tiaet siuitiosa ẽ quedam tamen quiet
de tactu et eo quidem que pho ĩteriorẽ
uocant aut doloris aut uoluptatis ĩqͣ
curenaici solo putant ueru esse iiditus
quia sentiatur. Potest ne igitur quisꝙ̃
dicere nit cũ qui doleat et iter cũ qui¬
in uoluptate sit ihil interesse aut itaq
sentiet nõ apertissime insamat. At qui
qualia sunt hec que sensibꝰ percipi dici¬
mus talia sequentur ea que nõ sensibus

Expanded text:
in sapore, ut nemo sit nostrum qui in sein sapore, ut nemo sit nostrum qui in sensibus sui cuiusque generis iudicium requirat acrius. Adhibita vero exercitatione et arte, ut oculi pictura teneantur aures cantibus, quis est quin cernat quanta vis sit in sensibus. quam multa vident pictores in umin eo genere exercitati, qui primo inflatu tibicinis Antiopam esse aiunt aut Andromacham, cum id nos ne suspicemur quidem. nihil necesse est de gustatu et odoratu loqui, in quibus intellegentia etsi vitiosa est quaedam tamen. quid de tactu et eo quidem quem philosophi interiorem vocant aut doloris aut voluptatis, in quo Cyrenaici solo putant veri esse iudicium, quia sentiatur — potestne igitur quisquam dicere inter eum qui doleat et inter eum quin voluptate sit nihil interesse, aut ita qui sentiet non apertissime insaniat? Atqui qualia sunt haec quae sensibus percipi dicimus talia secuntur ea quae non sensibus
Abbreviated transcription (Latin):
demia recipitur anobis ut retineam
cam diffinitione ꝙͣ phylo uoluit euertẽ
ꝙͣ nsi obtinemꝰ percipi nilposse conce¬
dimꝰ Ordiamur igitur a sensibꝰ quor
ita clara uiditia et certa sunt ut sioptio
nature nostre detur et ab ea deus aliqt
requirat contenta ne sit sius integris m¬
corruptisq sensibus. an postulet snelius
acd nõ uideam quid querat ampluis.
Nec uero hoc loco expectandu est dum
deremo inflexo aut de collo colũbe res¬
pondea Non enim issum qui quiequid
udet tale dicam esse quale uideatur
Epycurus hoc inderit et alia multa inco
aute iuditio ista est maxima ĩ sensibus
auctoritas siet sam sũt ac ualentes et oia
remouentur que obstant et impediĩt. Ita¬
q et lumen mutari sepe uolumus et situs
caru rerum quas intuemiur et interual¬
la aut contrahunꝰ aut deducimiꝰ Multa¬
q facimꝰ usq eo dum aspectus ipse fide
fatiat sui Quod idem fit ĩ uocibꝰ ĩ odore

Expanded text:
demiam suscipitur a nobis, ut retineamus demiam suscipitur a nobis, ut retineamus eam definitionem quam Philo voluit evertere; quam nisi optinemus, percipi nihil posse concedimus. Ordiamur igitur a sensibus. quorum ita clara iudicia et certa sunt, ut, si optio naturae nostrae detur et ab ea deus aliqui requirat contentane sit suis integris incorruptisque sensibus an postulet melius aliquid, non videam quid quaerat amplius. nec vero hoc loco expectandum est dum de remo inflexo aut de collo columbae respondeam; non enim is sum qui quidquid videtur tale dicam esse quale videatur; Epicurus hoc viderit et alia multa. meo autem iudicio ita est maxima in sensibus veritas, si et sani sunt ac valentes et omnia removentur quae obstant et inpediunt. itaque et lumen mutari saepe volumus et situs earum rerum quas intuemur, et intervalla aut contrahimus aut diducimus, multaque facimus usque eo dum aspectus ipse fidem faciat sui iudicii. quod idem fit in vocibus in odore
Abbreviated transcription (Latin):
no inopieobant et rem ydonea dequa ꝗt¬
roturet hoies dignos quibcũꝙ disserat
putant phylo aufe dum nona queclam
comonet ꝙea substine iix poterat que
contra Aceademicor ꝓtinatia dicebant
et aperte mentit᷑ ut e̾ rep̾hensus a p̃tore
Stulo Et ut docuit Antyochus id ipsu
sc induit quod timebat. Cum em it ane¬
garet quicꝙͣ esse quod compndi posset
id esset sicut ceno desfiniret tale uisu
am em pro f̾antasia uerbu satis hes
effectũq exco unu eẽt quale esse non
posset ex eo miui nõ eẽt icdnos a çenone
Aeffimtu .d. rectissime dicimꝰ Quicd.n
potest quicꝙͣ comp̃ndi ut placet cõfun¬
cdas perceptu cognitũq esse qđ est tale
quale uł falsu esse nõ possit Hoc tñ infir¬
mat tollitq phylo. Iuditiu tollit ĩcogͥti
et cogniti ex quo effitit᷑ ihilposse dom¬
prendi Ita imprudens eo quod minimȩ
uult reuoluitur Qrͣ oĩs oratio contͣ Acha¬

Expanded text:
non inprobant et rem idoneam de qua qunon inprobant et rem idoneam de qua quaeratur et homines dignos quibuscum disseratur putant. Philo autem dum nova quaedam commovet, quod ea sustinere vix poterat quae contra Academicorum pertinaciam dicebantur, et aperte mentitur ut est reprehensus a patre Catulo, et ut docuit Antiochus in id ipsum se induit quod timebat. cum enim ita negaret quicquam esse quod conprehendi posset illud esset, sicut Zeno definiret, tale visum iam enim hoc pro famtasi/a| verbum satis hesteffictumque ex eo unde esset quale esse non posset ex eo unde non esset id nos a Zenone definitum rectissime dicimus; qui enim potest quicquam conprehendi, ut plane confidas perceptum id cognitumque esse, quod est tale quale vel falsum esse possit? — hoc cum infirmat tollitque Philo, iudicium tollit incogniti et cogniti; ex quo efficitur nihil posse conprehendi. ita inprudens co quo minime volt revolvitur. Quare omnis oratio contra Aca