comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
euasit. nec tam̃ cũ deo in sua luce. in sua reqͥe. in sua gla
remansit. subiecꝰtꝰ potestati. ⁊ sub inocꝰ felicitati. Dñe
iecta gͣui sarcina ꝓp̾ȩ uoluntatis. sub leui onere caritatis
respirem. nec iã seruili tuore cohercear. nec m̾cennaria
cupiditate illiciar. s agar sp̃u tuo. sp̃u lib̾tatis. qͦ agun¬
tur filii tui. qui testimoniũ reddat sp̃ui meo. qd̾ ⁊ egosi
ego sim in hoc mundo: Hi siđd qͥ hoc faciunt. qd̾ ait
apłs. nemini qͥeqͣm debeatis. nͥ ut inuicẽ diligatis. ꝓcul-
dubio sic̃ ds̃ ÷ ⁊ ipsi sunt in hoc m̃do. nec serui aut m̾
cennarii st̃ s filii. Itaq nec filii st̃ sine lege nͥ forte aliqͥ
lia ÷ lex ꝓmnulgata a sp̃u seruitutis in timore. alia a
sp̃u lib̾tatis data in suatutate. Nec sub illa e̾ẽ. cogunt᷑ fi¬
lii. nec sine ista patiunt᷑. His audire qͥa iustiᷤ ñ ÷ lex posi¬

Expanded text:
evasit, nec tamen cum Deo in sua luce, in sua requie, in sua gloria evasit, nec tamen cum Deo in sua luce, in sua requie, in sua gloria remansit; subjectus potestati, et submotus felicitati. Domine ecta gravi sarcina propriae voluntatis, sub levi onere charitatis respirem; nec jam servili timore coercear, nec mercenaria cupiditate illiciar: sed agar spiritu tuo, spiritu libertatis, quo aguntur filii tui, qui testimonium reddat spiritui meo, quod et ego sim s, ita et ipse sim in hoc mundo. Hi siquidem, qui hoc faciunt quod ait Apostolus, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis ; procul dubio sircenarii 31 sunt, sed filii. Itaque nec filii sunt sine lege, nisi forte aliquis lia est lex promulgata a spiritu servitutis in timore; alia a spiritu libertatis data in suavitate. Nec sub illa coguntur esse filii; nec sine ista esse patiuntur. Vis audire quia justis non est lex posi
Abbreviated transcription (Latin):
S lex sui q iuris :. ita is qͦ seipsũ rege̾t. ⁊ legẽ sͥ suã fa¬
cẽt uoluntatẽ. Graue utiq ⁊ importabile iugũ sr̃ om̃s
filios adã. heu inclinans ⁊ incͦuans ceruices nr̃as. ad eo
uita nr̃a inferno appinqͣuerit. Infelix ego hõ qͥs me
lib̾abit de corpore: in. hꝰ: Quo utiq sĩc p̾mor. ut nͥ qͥa dñs ad
mebat. qui dicebat. Quare posuisti me ꝯ.t.x.f. in .i.g. ubi
hoc ꝗͣ ipse sͥ fecisset. Q d̾ aũ do loquens p̾misit. posuisti me
contͣriũ tͥ. dĩ se tam̃ ñ effugisse legẽ indicauit. Hoc qͥppe ad
ȩt̾nã iustãq dĩ legẽ ꝑtinuit. ut qͥ adeo noluit suauit̾ re¬
gi. penalit̾ a se ipso reget᷑. qͥq sponte uigũ suaue ⁊ onꝰ
leue caritatiᷤ abiecit. ꝓpͥȩ uoluntatiᷤ onꝰ inportabile patet᷑
inuitꝰ. Miro itaq mͦ ęt̾na lex fugitiuũ suũ ⁊ posuit sͥ ꝯtͣriũ
⁊ retinuit subiectũ. dũ uidelier nec iusticiȩ ꝓ meritis legẽ

Expanded text:
 regeret, et legem sibi suam faceret voluntatem. Grave utique et importabile jugum super omnes filios Adam, heu! inclinans et incurvans cervices nostras, adeo ut vita nostra inferno appropinquarit . Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? quo utique premor, et pene mebat qui dicebat: Quare posuisti me contrarium tibi, hoc quam ipse sibi fecisset. Quod autem Deo loquens praemisit, Posuisti me contrarium tibi; Dei se tamen non effugisse legem indicavit. Hoc quippe ad aeternam justamque legem Dei pertinuit, ut qui a Deo noluit suaviter regi, poenaliter a se ipso regeretur; quique sponte jugum suave et onus leve charitatis abjecit, propriae voluntatis onus importabile pateretur invitus. 6. Miro itaque modo aeterna lex fugitivum suum, et posuit sibi contrarium, et retinuit subjectum: dum videlicet nec justitiae pro meritis legem
Abbreviated transcription (Latin):
Om̃ia que st̃ ds̃ fec̃: o tam̃ illa specia¬
lit̾ d̾s fecis se dr̃. ꝑ que h̾o ad dm̃ reuoeat᷑.
Illa gͦ mirabilia ds̃ qͣsi ñ sua fecit. quoꝵ
admiratio humanã m̃te̾ ab amore ipsius
au̾tit. Illa aũ mirabilia qͥ hoĩem ad amo¬
rẽ dei reuocãt. qi nos suos faciui̾t qͦdã
singłari pͥuilegio sua dici posst̃. Quia
gͥ suꝑiꝰ psalmista beatũ dixerat qͥ ad hunis
mundi uanitatẽ ñ respicit: ubi fructuosa ẽẽ
stauratioĩs nr̃e que ne in eis fastidiũ metuas
multa st̃ num̾o. & ne facilitatẽ ꝯtẽpnas. pro¬
funda in sacram̃to. Hoc ẽ enĩ qđ cũ dixisset
eoꝵ ꝓfunditatẽ demonstrare uolens adiuny.
& cogitatiõib tuis ñ ẽ qui simił. s. tͥ. ut et
multitudo mirabiliũ uarietate delectatio¬
nẽ afferat. & ꝓfunditas exercitationẽ.

Expanded text:
 tamen illa specialiter Deus fecisse dicitur per quae homo ad Deum revocatur. Illa ergo mirabilia Deus quasi non sua fecit, quorum admiratio humanam mentem ab amore ipsius avertit. Illa autem mirabilia quae hominem ad amorem Dei revocant, quia nos illius faciunt, quodam singulari privilegio ejus dici possunt. Quia igitur superius Psalmista beatum dixerat qui ad hujus mundi vanitatem non respicit, ubi fructuosa esse staurationis nostrae; quae ne in eis fastidium metuas, multa sunt numero; et ne facilitatem contemnas, profunda in sacramento. Hoc est enim quod cum dixisset: eorum profunditatem demonstrare volens, adjunxit, et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi, ut et multitudo mirabilium varietate delectationem afferat, et profunditas exercitationem.
Abbreviated transcription (Latin):
mor manr in scł̃m sclł̃i. castus ⁊ filiał. Nã qđ legr̃ ꝑfecta ca¬
ritas foras mittit timorẽ. pena intelligenda ÷ q̃ seyuli ut
diximꝰ. ñ ꝗͣ deest timori. illo scilicet gn̾e locutionis. qͦ sẽpe
causa ponit᷑ ꝓ effectu. Dem̃ cupidicas co̾ recte a suꝑueni¬
ente caritate ordinat᷑. cũ mala ꝗ penitꝰ respuunt᷑. boniᷤ

Expanded text:
. Nam quod legitur, Perfecta charitas foras mittit timorem ; poena intelligenda est, quae servili, ut diximus, nunquam deest timori, illo scilicet genere locutionis, quo saepe causa ponitur pro effectu. Deinde cupiditas tunc recte a superveniente charitate ordinatur, cum mala quidem penitus respuun
Abbreviated transcription (Latin):
cũ caro eiꝰ ĩfirmat᷑. Malũ ĩteriꝰ ĩ hoĩe ẽ. uer¬
mis conscientie. Trib his malis. quatuor
Est nãq exteriꝰ sub hoĩe ĩ tranquillitate re¬
rũ tẽporaliũ: & est bonũ exteriꝰ in hoĩe in
securitas ꝯscientiarũ. ⁊ ẽ bonũ interiꝰ supͣ
hoiẽm dulcedo celestiũ gaudioꝵ. Plus gͦ con¬
fert ꝓpitiꝰ quã abstulit iratꝰ: qr priꝰ peccan¬
tes i nr̃is ꝑcutimͣ. s postmodũ eẽ in his
que supͣ nos st̃ consolam᷑.¬

Expanded text:
cum caro ejus infirmatur. Malum interius in homine, est vermis conscientiae. Tribus his malis quatuor Est namque bonum exterius sub homine in tranquillitate rerum temporalium, et est bonum extersecuritas conscientiarum; et est bonum interius supra hominem, dulcedo coelestium gaudiorum. Plus ergo confert propitius quam abstulit iratus, quia prius peccantes in nostris percutimur, sed postmodum etiam in his quae supra nostra sunt, consolam
Abbreviated transcription (Latin):
festiꝰ ꝓlata pͥoris gr̃e beneficiũ ad memoriã re-¬
ducerẽt. tanto grauiꝰ sequentis culpe reatũ ac¬
cusarẽt. Taceo gͥ hec oĩa. sileo. dissimulo. abscõ¬
do. ne forte aliqͥd eoꝵ cõmemorãs. ⁊ te magis
iratũ redderẽ. & me magis reũ demonstrarẽ.
Uolo urterĩ ego ñ agnosci: ut citiꝰ possis tu cõ¬
placari. Ne gͦ queras dñe qͥs sun ego: tam̃ mi¬
serere ꝯfitenti peccatũ suũ. dãpnanti culpã
suã. querenti miscdiã tuã. Miser̾e in .d̾s. Non
enĩ audeo dice̾ d̾̃s m̃s. Deũ solũmͦ agnosco: meỹ
p̾sumo. Ego enĩ peccando te ꝑdidi: uumicum
seqͣndo. a te recessi : malũ amando a bono
elongaui. ꝓpt̾ea qͣsi leꝓsus. qͣsi eiectꝰ. qͣsi se¬
paratꝰ. qͣsi inmundꝰ. qͣsi alienꝰ apꝓpinqͣre ñ
audeo. accede ñ p̾sumo. s tantũ delonge
stans. &e ad te uocẽ leuãs cũ magna deuotiõe
cũ magna cord̃ ꝯtritioe clamo ⁊ dico. misere

Expanded text:
festius prolata majoris gratiae beneficium ad memoriam reducerent, tanto gravius sequentis culpae reatum accusarent. Taceo igitur haec omnia, sileo, dissimulo, abscondo, ne forte aliquid eorum commemorans, et te magis iratum redderem, et me magi reum demonstrarem. Volo interim ego non agnosci, ut citius possis tu complicari. Ne ergo quaeras, Domine, quis sim ego; tantum miserere confitenti peccatum suum, damnanti culpam suam, quaerenti misericordiam tuam. Miserere mei, Deus. Non enim audeo dicere: Deus meus; Deum solummodo agnosco, meum non praesumo. Ego enim peccando, te perdidi; inimicum sequendo, a te recessi; malum amando, a bono elongavi. Propterea quasi leprosus, quasi ejectus, quasi separatus, quasi immundus, quasi alienus appropinquare non audeo, accedere non praesumo. Sed tantum de longe stans, et ad te vocem levans, cum magna devotione, cum magna cordis contritione, clamo et dico: Miserere
Abbreviated transcription (Latin):
causã ad iungẽs &ẽ detrĩta uͥtutis. Dũ ꝯfrui¬
gunt᷑ ossa mea. id ÷ uͥtutes destruunt᷑. Postremo
sũmã mali irrisionẽ inimicoꝵ. Exꝓbrauert᷑¬
mͥ qͥ tͥb me .ĩ. ñi. In qͦ ñ unꝰ ledit᷑. s tota socie¬
tas ꝑ infamiã obfuscat᷑. Hec oĩa patior. dũ ĩce
do .i. dũ ĩ uia recta gͣdiendo ꝓficio. Ubi occulte
meritũ innuit. dũ se ⁊ bona agentẽ ⁊ mala pati¬
Pent̾ẽ dicit.

Expanded text:
causam, adjungens etiam detrimenta virtutis, dum confrincausam, adjungens etiam detrimenta virtutis, dum confringuntur ossa mea, id est virtutes destruuntur. Postremo summam mali addens irrisionem inimicorum exprobraverme inimici mei. In quo non unus laeditur, sed tota societas per infamiam offuscatur. Haec omnia patior dum incedo, id est dum in via recta gradiendo proficio, ubi occulte meritum innuit, dum se et bona agentem, et mala patientem dicit.
Abbreviated transcription (Latin):
oratio ꝓ ũqͥtate. do uite mee ĩ correctiõe: dicã
do susceptor m̃s es ĩ miseratioe. Apd̾ me or̾o in
qͥa dũ me foris flagellando mortificat: intꝰ ui¬
ui ficando aspirat. Dicã do.ĩ fut᷑o cũ susceptuᷤᷤ
ad głam fuero securꝰ dicã. susceptor m̃s es: qd̾ ĩ
dubio ꝯstitutꝰ adhuc dic̾e ñ p̾sumo. Uel ĩ p̾senti
dicã p̾sumẽs d ꝓmissiõe ꝗͣ habeo iã ĩ spe: qr iã
qͣsi factũ teneo qd̾ faciendũ sine dubitatione
expecto. Quare oblitꝰ es mei  Animꝰ amantis ⁊
pauentis ad dit̾sa rapit᷑: n̾c dͤ ꝓmissioe głatur.
nc̃ de dilatioẽ ꝯquerit᷑. Nc̃ se derelictũ ꝓpt̾ pondꝰ
patͥ amanti irascit᷑: ⁊ qr ñ ad oĩa uota repõd&e.
de obliuioẽ causat᷑. enum̾at &e mala qͥ patit᷑. Qr̃
tͥstis incedo: Et ne uideat᷑ suꝑflua tͥsticia: dũ
afflig̃ me inqͥt inimicꝰ. Et qr sepe plus gaudẽ¬
dũ ꝗͣ tͥstandũ ẽ in afflictioe corporis. exaggerat

Expanded text:
iquitate, Deo vitae meae in corruptione, dicam Deo: Susceptor meus es in miseratione. Apud me oratio, in quia dum me foris flagellando mortificat, intus vivificando aspirat. Dicam Deo, in futuro cum susceptus ad gloriam fuero securus, dicam: Susceptor meus es, quod in dubio constitutus adhuc dicere non praesumo, vel in praesenti dicam praesumens de promissione quam habeo jam in spe, quia jam quasi factum teneo quod faciendum sine dubitatione exspecto. Quare oblitus es mei? Animus amantis et paventis ad diversa rapitur, nunc de promissione gloriatur, nunc de dilatione conqueritur, nunc se derelictum propter pondus patri amanti irascitur, et quia non ad omnia vota respondet, de oblivione causatur. Enumerat etiam mala quae patitur. Quare tristis incedo? et ne videatur superflua tristitia, dum affligit me, inquit, inimicus. Et quia saepe plus gaudendum quam tristandum est, in afflictione corporis exaggerat
Abbreviated transcription (Latin):
agit᷑. ñ ignoro qͥd ꝓculpa mͥ debet᷑. Uolo peccatum
meũ asconde. s tu nosti oĩa. uolo resist̾e̾. s tu poteᷤ
oĩa. uolo effug̾e. s tu cõplecteris oĩa. Ed gͦ solũ re¬
stat de te: fugio ad te. Fugio irã: fugio ad miscđiã.
Miserẽ. Nolo ut intres in iudiciũ cũ seruo tuo.
cator ⁊ cͥminis reus: Non gͦ peto ut iudiceris mecũ.
s ut miserearis mei. Miser̾e ñi. Tu qui ese Edi¬
cito qͥs sis. Ciciꝰ fortassis ad miscd̾iã flectar: si
ꝑsonã agnou̾o. Non inqͥt dñe ñ. S uolo interĩ
latere: quẽ tam̃ lat̾e ñ possũ. Uolo ut interim
me nescias: licit ñ ignorẽ qđ oĩa scias. Timeo
enĩ simulq erubesco. nom̃ edere. ꝑsonã designare.
⁊ qͣnto tͥ familior añ culpã extiti. tanto magis
serere dauid. quẽadmodũ alibi dixi. mem̃to d̾ dađ̃.¬

Expanded text:
agitur, non ignoro quid pro culpa mihi debetur. Volo peccatum agitur, non ignoro quid pro culpa mihi debetur. Volo peccatum meum abscondere, sed tu nosti omnia. Volo resistere, sed tu potes omnia. Volo effugere, sed tu complecteris omnia, quod ergo solum restat, de te fugio ad te. Fugio iram, fugio ad misericordiam. Miserere. Nolo ut intres in judicium cum servo tuo, cator, et criminis reus: Non ego peto ut judiceris mecum, sed ut miserearis mei. Miserere mei. Tu quis es? edicito qui sis. Citius fortassis ad misericordiam flectar, si personam agnovero. Non, inquit, Domine, non. Sed volo interim latere quem tamen latere non possum. Volo ut interim me nescias, licet non ignorem quod omnia facias. Timeo enim simulque erubesco nomen edere, personam designare; et quanto tibi familiarior ante culpam exstiti, tanto magis serere David: quemadmodum alibi dixi: Memento, D
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa t̾rena ad pacẽ cõpont̾. Prodigia sunt: qr uen¬
turi scłi gaudia portendt̃. ꝓdigia st̃: qr pat̾ fu¬
tyri scłi. Suꝑ t̾rã posita st̃: qr pͥnceps pacis. Au¬
ferẽs bella. pacificãs hoĩem uitꝰ ⁊ extͣ. & t̾rã
carnis dominio aĩe usq qͣ subiciẽs. Arcũ cõ¬
teret. ⁊ ꝯfriget arma.uersutias ⁊ machi¬
natioẽs diaboli adnichilãs. Scuta cõburet
igni: dura corda molliet igne sp̃s sc̃i. Quib
patratis ⁊ pace plena reddita. exhortatoria
uox sequit᷑. qua õs uoluntarii ad uerũ bonũ
tores. orantẽ peccatorẽ : &e discite qualit̾
uos ꝓ peccatis ur̃is orare debetis. Audite qͥd
dic̃. Miser̾e ñi d̾s. Reus enĩ ĩ causã ductus
ꝯsiderat qđ iudex suus nec falli pot̾ qͥa sa-
Uidet gͦ õino nullũ excusatiõi siue defensiõi locũ
ẽẽ: &e iccirco ad solã miscđiã flagitant᷑ã se ꝯu̾tit
scio qͥd feci scio qͥd merui. ñ ignoro cũ qͦ mͥ causa

Expanded text:
quia terrena ad pacem componunt; prodigia sunt, quia venturi saeculi gaudia portendunt. Prodigia sunt, quia Pater futuri saeculi. Super terram posita sunt, quia princeps pacis, auferens bella, pacificans hominem intus, et extra, ac terram carnis dominio animae usquequaque subjiciens. Arcum conteret, et confringet arma, versutias, et machinationes diaboli adnihilans. Scuta comburet igni, dura corda molliet igne Spiritus sancti. Quibus patruelis, et pace plena reddita, exhortatoria vox sequitur, qua omnes voluntarii ad verum bonum tores, orantem peccatorem, et discite quia inter vos pro peccatis vestris orare debetis. Audite quid dicit: Miserere mei, Deus. Reus enim, in causam ductus, considerat quod judex suus nec falli potest, quia Videte ergo nullum omnino excusationi, sive defensioni locum esse; et idcirco ad solam misericordiam flagitandam se convertit, scio quid feci, scio quid merui, non ignoro cum quo mihi causa
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ sola uidł̃ sit q̃ ab amore sui ⁊ mnundi au̾tere possit ani¬
aĩam. Mutant int̾dũ uultũ uł actũ. affecꝰtũ nũqͣm.
duritia ꝑmane̾ ꝯuincit᷑. Fãcit ⁊ m̾cennariꝰ. s qͥa ñ gͣtis. ꝓ¬
pria tͣhi cupiditate ꝯgnoscit᷑. Porro uͥ ꝓpͥetas. ibi singla¬
ritas. Ubi aũ singłaritas: ibi angulꝰ. lbi uͦ angulꝰ: ibi
sine dubio sordes siue rubigo. Sit itaq sualex seruo. ti¬
mor ipse qͦ ꝯstringit᷑. Sit incennario sua. cupiditas qͣ
⁊ ipse artat᷑. qͣndo ab ipsa tẽptat᷑ abstractus ⁊ illectꝰ.s
harũ nulla aut sine macła ÷. aut aĩas ꝯu̾tere pot̾. kari

Expanded text:
d sola videlicet sit, quae ab amore sui et mundi convertere possit aniertunt animam. Mutant interdum vultum, vel actum; affectum nunquam. duritia permanere convincitur. Facit et mercenarius; sed quia non gratis, propria trahi cupiditate cognoscitur. Porro ubi proprietas, ibi singularitas; ubi autem singularitas, ibi angulus; ubi vero angulus, ibi sine dubio sordes sive rubigo. Sit itaque servo sua lex timor ipse, quo constringitur; sit mercenario sua cupiditas, qua et ipse arctatur, quando ab ipsa tentatur abstractus et illectus. Sed harum nulla aut sine macula est, aut animas convertere potest. Chari
Abbreviated transcription (Latin):
iuuentutẽ suã ꝙ ĩ hac uita renouare inci¬
pit: qͣndo ꝑ grãm di uͥtutib renouatis. de¬
sidia uetusta deponit. D̾s gͦ ñ uetustatem
nrãm s uiuentutẽ letificat: qr qͣnto magis
caro foris atterit᷑. tantomag̃ mẽs iit̾iꝰ sp̃ali
gaudio ꝯsolat᷑. Id̾o inqͥt ꝯfitebor tͥ ĩ cithara:
qr tu leticiã ñ uetustatis s uuentutis .i. ñ gau¬

Expanded text:
juventutem suam in hac vita renovare incipit, quando per gratiam Dei virtutibus renovatis desideria vetusta deponit. Deus ergo non vetustatem nostram, sed juventutem laetificat, quia quanto magis caro foris atteritur, tanto magis mens interius spirituali gaudio consolatur. Ideo inquit, confitebor tibi in cithara. Quia tu laetitiam
Abbreviated transcription (Latin):
q misericordia¬
tua ante ocłõs meos ẽ. ⁊ ꝯplacui in ueritate
tua. Miscdĩa dĩ est q̃ parcit. ueritas quȩ cor¬
rigit. P miscdĩam penitentes ab indulgentia
ũ repellit. ꝑ ueritatẽ peccata pumens. causã
nͣ ꝑsonã respicit. Qsqͥs gͦ ad salutẽ ꝑuenire de

Expanded text:
 misericorditua ante oculos meos est; et complacui in veritate tua . Misericordia Dei est qua parcit, veritas qua corrigit. Per misericordiam poenitentes ab indulgentia non repellit; per veritatem peccata puniens, causam, non personam respicit. Quisquis ergo ad salutem pe
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ ds̃ ñ ĩueniret. nͥ ipse eã fac̾et : adiuuabit
eã d̃s mane dilucło. Mane. tẽpestiue. dilucło un
luce. Mane. qͥa aduitor ĩ oportunitatib: diludo.
qͥa ĩ tenebris oꝑari nescit. Adiuuabit uolentẽ:
qr nemo inuitus bonũ fac̃. Adiuuat ciuitatẽ.
edificat ciuitatẽ: reqͥescit ĩ ciuiit᷑ ⁊ ꝓtegit ciuit.¬
uidete. Uos enĩ in tenebris estis: & ibi oꝑa dñi
uidere ñ potestis. Uenite gͥ ad lucẽ: ⁊ uidete per
lucẽ que lux fec̃ in luce. Uidete oꝑa dñi. Que
oꝑa dñi  Nunqͥd celũ ⁊ t̾rã: Non. S que de suꝑ¬

Expanded text:
 non inveniret, nisi ipse eam faceret, adjuvabit eam Deus mane diluculo. Mane, tempestive, diluculo, in luce. Mane, quia adjutor in opportunitatibus. Diluculo, quia in tenebris operari nescit. Adjuvabit volentem, quia nemo invitus bonum facit. Adjuvat civitatem, et aedificat civitatem, requiescit ividete. Vos enim in tenebris estis, et ibi opera Domini videre non potestis. Venite igitur ad lucem, et videte per lucem; quae lux fecit in luce: videte opera Domini. Quae opera Domini? Nunquid coelum, et terram? Non, sed quae desu
Abbreviated transcription (Latin):
nimꝰ nos ab eo accepisse in aqua. Seqͥt᷑. Et her¬
monum a monte modico. Subaudit᷑ memor ero
tui. Hermoniũ int̾p̃tat᷑ anathematizatio. In
a m̃bris diaboli separati sumꝰ. Hõ gͥ ꝑ bap
tismũ a diabolo separatus. fit hermon mons
ꝑ uͥtutẽ: modicꝰ ꝑ humilitatẽ. Qñ itaq ꝑ pe-
nitentiã a do uirtutũ dona ꝑ peccatũ amis-¬
sa requirimꝰ. quasi de modico monte her¬
moniim eiꝰ memores sumꝰ: qr sic olun nos a
diabolo separatos. ⁊ ꝑ uͥtutẽ exaltatos. &¬
nimꝰ. De t̾ra iordanis eiꝰ memores sumꝰ. qͣndo

Expanded text:
nimus nos ab eo accepisse in aqua. Sequitur: Et Hernimus nos ab eo accepisse in aqua. Sequitur: Et Hermonii a monte modico. Subauditur memor ero tui. Hermonium interpretatur anathematizatio. In a membris diaboli separati sumus. Homo igitur per baptismum a diabolo separatus, fit Hermon mons per virtutem, modicus per humilitatem. Quando itaque per poenitentiam a Deo, virtutum dona per peccatum amissa requirimus, quasi de modico monte Hermonii, ejus memores sumus, quia sic olim nos a diabolo separatos et per virtutem exaltatos, enimus. De terra Jordanis ejus memores sumus, quando
Abbreviated transcription (Latin):
cata: Baptizari iterũ ñ possumꝰ : & tam̃
uice baptismatis ꝯtͣ cotidiana peccata co¬
tidianũ fontẽ lacrunarũ habemꝰ. &̾ si se¬
piꝰ baptizari ꝓhibem᷑ ꝑ aquã. nunqͣ ꝓhi-¬
bem᷑ ꝑ penitentiã. Sequit᷑ gͦ nos gr̃a pͥ¬
mi baptismatis in penitentia. sic̃ popłm
isrł ꝑ desertũ gradientẽ aqua de petra:
ut quotiẽs in huiꝰ uite deserto ꝑ peccatũ
arescimꝰ. ꝑ penitentiã reficiam᷑. Qͥa gͥ coti¬
die aĩa nr̃a ad nosmetipsos conturbatur
memores dei simꝰ de t̾ra iordanis. ut scił
illã adhuc remissionẽ queramꝰ in peniten¬
tia. ꝗͣ olim accepinꝰ in aqua. & tanto fidu
cognoscimꝰ. Qͥd enĩ ꝑ iordanẽ rectiꝰ accipit᷑.
ꝗͣ baptismꝰ: &e qͥd ꝑ t̾rã iordanis nͥ humana
natura abluta fonte baptismatis: De t̾ra gͦ
iordanis memores dei sumꝰ. qnͣ eande ablutio¬
nẽ querimꝰ in penitentia. ꝗͣ iã id olim memi¬

Expanded text:
cati? Baptizari iterum non possumus, et tamen cati? Baptizari iterum non possumus, et tamen vice baptismatis contra quotidiana peccata quotidianum fontem lacrymarum habemus, et si saepius baptizari prohibemur per aquam, nunquam prohibemur per poenitentiam. Sequitur ergo nos gratia primi baptismatis in poenitentia, sicut populum Israel per desertum gradientem aqua de petra, ut quoties in hujus vitae deserto per peccatum arescimus, per poenitentiam reficiamur. Quia igitur quotidie anima nostra ad nosmetipsos conturbatur memores Dei simus de terra Jordanis, ut scilicet illam adhuc remissionem quaeramus in poenitentia, quam olim accepimus in aqua; et tanto fiduccognoscimus. Quid enim per Jordanem rectius accipitur quam baptisma? Et quid per terram Jordanis, nisi humana natura abluta fonte baptismatis? De terra ergo Jordanis memores Dei sumus, quando eamdem ablutionem quaerimus in poenitentia, quam jam olim memi
Abbreviated transcription (Latin):
dũ ñ ẽ qr ipse ẽ salutare uultꝰ mei .i. simili¬
qͥn mortalib ꝓmissã et̾nitatẽ tribuat.
quẽ ꝓ salute mortaliũ assũpsisse mortalia
ꝯstat. & qͥ ꝓ nob̾ nr̃am mortalitatẽ pati uo¬
luit. multo magis nob̾ uitã suã donabit qd
potest fac̾e qͥa d̾s ẽ. ut nec de uoluntate eiꝰ
dubites qͥ ꝓ nob̾ h̃o factus ẽ. nec de potestate
qͥa d̃s ẽ. Qđ̃ aĩa mea ꝯturbata ẽ: ad me solũ
ẽ: qr nͥ priꝰ meũ peccatũ p̾cessisset. caro foris
corrupta ñ eẽt. & ideo eiꝰ corruptio ad meã
ꝯturbationẽ iuste reducit᷑: qr ex inea cul¬
pa pͥmũ eiꝰ corruptio oriebat᷑. Uel ad me¬
ipsũ .i. in me ipso. qr & si foris ꝯturbatio¬
ne̾ ñ inueniat. ipsa eã sue ꝯditioĩs corrup¬
tio ꝯturbat. id÷ licet ext̾iora incitam̃ta
peccati desinant. ip̃sa tam̃ uitia exna-¬
turali me corruptiõe orta ꝯturbãt. Qye
gͦ adhibenda st̃ remediꝯtra recidiua pec¬

Expanded text:
dum non est, quia ipse est salutare vultus mei, id est similidum non est, quia ipse est salutare vultus mei, id est similiquin mortalibus promissam aeternitatem tribuat, quem pro salute mortalium assumpsisse mortalia constat, et qui pro nobis nostram mortem pati voluit, multo magis nobis vitam suam donabit. Quod potest facere, quia Deus est, ut nec de voluntate ejus dubites, qui pro noburbata est, ad me solum prius meum peccatum praecessisset, caro foris corrupta non esset; et ideo ejus corruptio ad mei conturbationem juste reducitur, quia ex mea culpa primum ejus corruptio oriebatur. Vel ad meipsum, id est in meipso, quia et si foris conturbationem non inveniat ipsa, eam suae conditionis corruptio conturbat, id est licet exteriora incitamenta peccati desinant, ipsa tamen vitia ex naturali corruptione orta me conturbant. Quae ergo adhibenda sunt remedia contra recidivum pec
Abbreviated transcription (Latin):
angustia animũ ꝯstringit: sic leticia dif¬
fundit. Quisqͥs gͦ in reb transitoriis letari
appetit: extͣ se animã suã effundit. Qui uͦ
t̾rena oĩa uana ẽẽ ꝯsid̾ans. securiꝰ in ꝯscien¬
tia bona gaudiũ querit: hic intͣ se aimã
suã effundit. Supra se aut̃ aĩa effunditur.
qñ ꝑ ꝯtẽplatioĩs gaudiũ in amore ꝯditoris
dilatat᷑. S cũ aĩa intͣ se effundit᷑. statim
animalitas qͦ ex t̾rore delectationẽ amat
ꝯtristat᷑. ꝗͣ unꝰquisq fideł nutu ratioĩs cor¬
rig̾e debet̃ dicens. Quare tͥstis es aĩa mea :
Quare doles te ꝑde. qđ ñ potes retin̾e᷑. Qr
ꝯturbas me. quia tͥ ꝑ naturalẽ affectũ con¬
iunctꝰ sũ: in tua turbatioẽ ego inturbatꝰ
rias delectatioẽs sponte respuis ꝑmansuraᷤᷤ
postinodũ ipso tribuente ꝯsequeris. Qyoniã
adhuc ꝯfitebor illi. Cũ adeptꝰ fuero qd̾ spero.
tc̃ laudabo illũ ⁊ ꝯfitebor illi. de qͦ dubitan¬

Expanded text:
angustia animum constringit, sic laetitia diffundit. Quisquis ergo in rebus transitoriis laetari appetit, extra se animam suam effundit. Qui vero terrena omnia vana esse considerans, securius in conscientia bona gaudium quaerit, hic intra se animam suam effundit. Supra se autem anima effunditur, quando per contemplationis gaudium in amore conditoris dilatatur. Sed cum anima intra se effunditur, statim animalitas, quae exteriorem delectationem amat, contristatur: quam unusquisque fidelis nutu rationis corrigere debet, dicens: Quare tristis es, anima mea? quare doles te perdere quod non potes retinere? Quare conturbas me? quia tibi per naturalem affectum conjunctus sum, in tui turbatione ego inturbatusrias delectationes sponte respuis, permansuras postmodum ipso tribuente consequeris: Quoniam adhuc confitebor illi. Cum adeptus fuero quod spero, tunc laudabo illum, et confitebor illi de quo dubitan
Abbreviated transcription (Latin):
gat aut̃ paulat̃i nunima. ut ptꝰ longũ si¬
lentiũ cuncta simul obiecta plꝰ noceant.
qͣ minꝰ opinionẽ lederẽt si ꝑ se singula ꝓ¬
lata fuissent. S qͥa hec ñ correctioĩs. s le¬
sionis affectii iniquus oꝑat᷑. sibi potiꝰ no¬
citura colligit. qr sic̃ dictũ ẽ. unde aliena
actio fallacit̾ ꝑ infamiã obfuscat᷑. inde ue¬
racit̾ mẽs eiꝰ ꝑ neqͥtiã conabescit.¬

Expanded text:
egat autem paulatim minima, ut post longum siegat autem paulatim minima, ut post longum silentium cuncta simul objecta plus noceant, quae minus opinionem laederent, si per se singula prolata fuissent. Sed quia hoc non correctionis, sed laesionis affectu iniquus operatur, sibi potius nocitura colligit, quia sicut dictum est, unde aliena actio fallaciter per infamiam offuscatur, inde veraciter mens ejus per nequitiam contabescit.
Abbreviated transcription (Latin):
Magnũ ẽ malũ curiositatis. seq a ui¬
tio alienũ ñ ẽẽ indicat. qͥsqͥs animũ suũ
ad suspicionẽ facile inclinat. Neq enĩ alie¬
ni peccati suspectus cor eiꝰ ureret. si ñ priꝰ
eiuisdẽ peccati affectus in eo radicaset.
Iusto gͦ iudicio dũ ex sui pͣuitate falsã de
alio existimationẽ colligit. ꝑ eande̾ se ex-¬
istimationẽ in affectũ pͣuitatis ampliꝰ
accendit. oe inde ueracit̾ mẽs sua corrum¬
pit᷑. unde fallacit̾ aliena actio ĩsimulat᷑.
ꝓpt̾ qđ psalmista ꝯtra huiusmodi loquẽs ait.
Et si ingrediebat᷑ uͥ. uid̾et u. loqͦbat᷑. Curiosꝰ
etenĩ quisq tẽ qͣsi ad uidendũ ingredit᷑. q̃n
alienũ secretũ sagaci studio ꝑscrutat᷑. Uana
loqͥt᷑ : qr ut miniꝰ suspectus ẽẽ possit eos a
qͥb caueri ñ uult se dilig̾e fingit. De indͤ
iniqͥtatẽ ꝯgregat: qr cũ lib̾e admissus fue¬
rit. qͥcqͥd rep̾hensibile inuenire potest
fraudulent̃ in corde suo coaceruat. Cong̾¬

Expanded text:
Magnum malum est curiositas, seque a vitio alienum non esse indicat quisquis animum suum ad suspicionem facile inclinat. Neque enim alieni peccati suspectus cor ejus ureret, si non prius ejusdem peccati affectus in eo radicasset. Justo ergo judicio dum ex sui cordis pravitate falsam de alio existimationem colligit, per eamdem se existimationem in affectum pravitatis amplius accendit; et inde veraciter mens ejus corrumpitur, unde fallaciter aliena actio insimulatur. Propter quod Psalmista contra ejusmodi loquens dicit: Et si ingrediebatur ut videret vana loquebatur. Curiosus etenim quisque tunc quasi ad videndum ingreditur, quando alienum secretum sagaci studio perscrutatur. Vana loquitur, quia ut minus suspectus esse possit, eos a quibus caveri non vult, se diligere fingit. Deinde iniquitatem congregat, quia cum libere admissus fuerit, quidquid reprehensibile invenire potest, fraudulenter in corde suo coacervat. Congr
Abbreviated transcription (Latin):
senti int̾ malos st̃. & tam̃ eis in causa uniti ñ
ft̃. rogãt ut d̾s pͥmũ eoꝵ causã disc̾nat. Isic
iudicet: qr t̃c nos salubrit̾ ĩ retributionẽ iudi¬
cat. si priꝰ causã nrãm hic agente ñ sc̃a dis¬
cernat. Qͥa tu esds fortitudo mea. Ideo ꝑ te ab
lucẽ tuã ⁊ ueritatẽ tuã. ꝑ fide̾ illumina: ꝑ ue¬
ritatẽ fide̾ remun̾a. Illuminando misericors:
remunerando ueritas. Ipsa duo deduxert me
a mał meis: & adduxert̃ ad bona tua. Qye bona:
nacła ut fortia facerẽ. ad altare ut me immo¬
lem. Mons ⁊ tab̃nacła de p̾senti. altare de fu-¬
turo ubi plena caritas. & ideo ait introibo ut
ummoler & ꝯtẽpler ad altare .i. ad deũ qui le¬
tificat uiuentutẽ meã. Et bene iuuentutẽ
letificat: uetustatẽ eiũ ñ letificat. s ꝯtͥstat.

Expanded text:
et tamen in causa eis uniti non sunt, orant ut Deus primum eorum causam discernat; et sic judicet, quia tunc nos salubriter in retributione judicat, sic prius causam nostram hic a gente non sancta discernat. Quia tu es fortitudo mea. Ideo per te ab lucem tuam et veritatem tuam. Per fidem illumina, per veritatem fidem remunera, illuminando misericors, remunerando verax. Ipsa duo deduxerunt me a malis meis, et adduxerunt ad bona tua. Quae bona?nacula, ut fortia facerem; ad altare, ut me immolem. Mons et tabernacula de praesenti, altare de futuro, ubi plena charitas, et ideo ait introibo ut immoler, et contempler ad altare, id est ad Deum, qui laetificat juventutem meam. Et bene juventutem laetificat; vetustatem enim non laet
Abbreviated transcription (Latin):
licitate derelictũ aspiciũt: me dm̃ ñ hab̾e
insultantes dict̃. his gͥ insultatiõibꝰ fractꝰ
tedere ceꝑat : s mox ad semet ipsũ reu̾sis
&e quał sit p̾sentis uite conditio ꝯsiderans.¬
⁊ a tali se merore castigat dicẽs. Hec recor¬
datꝰ sũ qm transibo ꝑ tab̾nacłm ad domũ.
id ÷ ꝑ laborẽ ad reqͥem. Quasi dicat. Cum
de presentis uite molestia ꝯtristatꝰ sũ. qͣł
sit presens uite ꝯditio recordatꝰ ñ sũ. Nunc
aut̃ recordat᷑ sũ qr nemo pot̾ ꝑuenire ad
reqͥem:. qui priꝰ noluerit eqͣnumit̾ sustin̾e
laborẽ. Qͥa tͣnsibo ꝑ tab̾nacłm ad domũ.
Tab̾nacłm ẽ p̾sens eccłia: domꝰ ÷ celestis pa¬
tria. In tab̾nacło locus ẽ : qr extͣ fide̾ tuta
mansio ẽẽ ñ pot̾. Nec solũ tͣnsibo ꝑ locũ
tab̾nacłi. s in locũ tab̃nacłi. id⁊ de infide¬
litate ad fidẽ. de fide ad beatituduẽ. id̾o

Expanded text:
lictum aspiciunt, me Deum non habere insultantes dicunt. His igitur insultationibus fractus taedere coeperat, sed mox ad semetipsum reversus, et qualis sit praesentis vitae conditio considerans, a tali se moerore castigat, dicens: Haec recordatus sum, quoniam transibo per tabernaculum ad domum, id est per laborem ad requiem. Quasi dicat: Cum de praesentis vitae molestia contristatus sum, qualis sit praesentis vitae conditio recordatus non sum. Nunc autem recordatus sum, quia nemo potest pervenire ad requiem, qui prius noluerit aequanimiter sustinere laborem. Quia transibo per tabernaculum ad domum. Tabernaculum est praesens Ecclesia, domus est coelestis patria. In tabernaculo locus est, quia extra fidem tuta mansio esse non potest. Nec solum transibo per locum tabernaculi, sed in locum tabernaculi, id est de infidelitate ad f
Abbreviated transcription (Latin):
qͥa uiuificat: uiuus fons qr indefitiẽs ꝑseu̾at.
Ideo sic̃ ceriuis desid̾at. quia uetustatis noxie-¬
defectũ reparare exoptat. S differt᷑ deside-¬
riũ ut crescat. S quia oĩs mora desid̾anti
longa ẽ. exclamat. quando ueniã. qñ ueniã.¬

Expanded text:
cat. Vivus fons, quia indeficiens perseverat. Ideo sicut cervus desiderat, quia vetustatis defectum reparare exoptat. Sed differtur desiderium, ut crescat. Sed quia omnis mora desideranti longa est, exclamat, quando veniam, qua
Abbreviated transcription (Latin):
bulatio desit.
De necessitatib meis erue me. Multȩ
m st̾ necessitates bonoꝵ in qͥb ꝑiclitant᷑.
qͣs fortassis meliꝰ agnosounꝰ si eas distinguen
a ꝓximis alt̾a a semet ipsis. Quãdiu enĩ
in hac corruptibili carne uiuunt. molesti¬
as & tẽptationes q̃ ex carne corruptibiliori.¬
unt᷑ omino declinare ñ posst̾. In quib tmͣ
cũ labore ꝑicłm est. ut eas cotidie sentire
necesse sit. ⁊ tñ ꝯsentire eis nemo unꝗͣ sine
quadã ꝑsecutioe uita eoꝵ affligit᷑. Qͦs ita
tolerare necesse est. ut nec ꝓp̃t imqͥtatẽ eoꝵ
odio habeamꝰ hoĩẽs. nec ꝓpter amorẽ
hominũ iniqͥtatis efficiam᷑ ꝯsortes. S hoc

Expanded text:
bulatio desit. De necessitatibus meis erue me . Multae sunt necessitates bonorum in quibus periclitantur; quas fortassis melius cognoscemus, si eas distinguenda proximis; altera a semetipsis. Quandiu enim in hac corruptibili carne vivunt, molestias et tentationes, quae ex carne corruptibili oriuntur, omnino declinare non possunt. In quibus tantum cum labore periculum est, ut eas quotidie sentire necesse sit; et tamen consentire eis nemo unquam sinquadam persecutione vita eorum affligitur. Quos ita tolerare necesse est, ut nec propter iniquitatem eorum odio habeamus homines, nec propter amorem hominum, iniquitatis efficiamur consortes.
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗͣ in nob̾ doctrina inchoat. exꝑientia cõ¬
cimꝰ qd̾ cuius libet rei qualitatẽ ꝑfectiꝰ
ꝑ sui ꝯtrarii exꝑientiã iudicamꝰ. qͥa &
bona quelibet t̾e iocundiꝰ ⁊ delectabiliꝰ
amplectimͦ. cũ ptꝰ longã miseriã fatigati re

Expanded text:
quam in nobis doctrina inchoat experientia conquam in nobis doctrina inchoat experientia concimus, quod cujuslibet rei qualitatem perfectius per sui contrarii experientiam judicamus, quia et bona quaelibet tunc jucundius, et delectabilius am
Abbreviated transcription (Latin):
s reatꝰ peccati ñdũ adhuc in eo plene sanatꝰ
erat. &e pͥusꝗͣ ꝑuenisset ad integra sanita¬
tẽ uuln̾is. corruptꝰ ẽ ꝑ it̾ationẽ iniquitatis.
Unde recte priꝰ dr̃. putruert̃. ac de inde
adiungit᷑. corrupte st̃ cicatrices mee.
ad oꝑationẽ ire ꝑmitit᷑. iã ipse cicatrices
qͣsi ex suꝑhabundantia sanie corrũpunt᷑.
Causa qͦ corruptiõis explanat᷑. cũ d̾r. a fa¬
cie insipientie mee. Sapiens a sapiendo dr
ñ ille qui sapores palato oris ꝑcipit. sed
ille qͥ ueritatẽ iudicio m̃tis cõprehendit.
Uñ etiã cor qđ ueritatis expers ẽ. ñ absir¬
de insipiens dici potest. Notandũ uͦ est.
qđ ñ quelibet ueritatis cognitio ꝓͥe sapi-¬
entia dr̃. nͥ illa que ñ sola auditu. sed ꝑ
ipsã exꝑientiã rerũ cõparat᷑. Familia¬
riꝰ enĩ quodã mͦ atq ꝑfectiꝰ exꝑta quã
audita cognoscimꝰ. qr cognitionem u̾itati

Expanded text:
sed reatus peccati nondum adhuc in eo plene sanatus sed reatus peccati nondum adhuc in eo plene sanatus erat, et priusquam pervenisset ad integram sanitatem vulneris, corruptus est per iterationem iniquitatis. Unde recte prius dicitur, putruerunt, ac deinde adjungitur, corruptae sunt cicatrices meae. ad operationem ire permittitur, jam ipsae cicatrices quasi ex superabundanti sanie corrumpuntur. Causa quoque corruptionis explanatur cum dicitur: A facie insipientiae meae. Sapiens a sapiendo dicitur, non ille qui sapores palato oris percipit, sed ille, qui veritatem judicio mentis comprehendit; unde etiam cor, quod veritatis expers est, non absurde insipiens dici potest. Notandum vero est quod non quaelibet veritatis cognitio proprie sapientia dicitur, nisi illa quae non solo auditu, sed per ipsam experientiam rerum comparatur. Familiarius enim quodammodo atque perfectius experta, quam audita cognoscimus, et cognitionem veritatis
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑpetrata scelera. & peccandi affectũ deserunt.
& reatũ peccati plena satisfactiõe obdiict: ab
his etĩã ipsa uulnerũ uestigia discessert̃. Sic
sanatꝰ erat paulus qͥ ptꝰ taita mala dicebat.
nichil mͥ consciꝰ sũ. qr nimirũ p̾t̾itoꝵ uulue¬
rũ in se nec signa qͣdẽ inuenire pot̾at quẽ de
ante acta pͣuitate conscientia ñ accusabat. Hos
secunt᷑ hi qui ⁊ si uita sine peccato duc̃e negye¬
unt. nunꝗ̃ tam̃ culpe criminał uulnꝰ ꝑcepert᷑.
Primũ genꝰ ẽ peccantiũ. scđm penitentiũ. ter-¬
ciũ ẽ eoꝵ qͥ ꝑ penitentiã st̃ correcti. quartũ:
eoꝵ qͥ ꝑ iniquitatẽ ñ st̃ corrupti. Primi sunt
egri. scđ̃i st̃ ad sanitatẽ ꝯuersi. tercii st̃ sa¬
nati. quarti st̃ sani. Ex his satis colligipot̃
de quo gen̾e hõim iste sit qͥ cicatrices suas
ad corruptionẽ reu̾sas plangit. Penit̾e enĩ
ĩa ceꝑat. o̾ peccatũ iã uoluntate deseruerat.

Expanded text:
perpetrata scelera, et peccandi affectum deserunt, perpetrata scelera, et peccandi affectum deserunt, et reatum peccati plena satisfactione obducunt, ab iis etiam ipsa vulnerum vestigia discesserunt. Sic sanctus erat Paulus, qui post tanta mala dicebat: Nihil mihi conscius sum . Quia nimirum praeteritorum vulnerum in se ne signa quidem invenire poterat, quem de anteacta pravitate conscientia non accusabat. Hos sequuntur ii qui, etsi vitam sine peccato ducere nequeunt, nunquam tamen culpae criminalis vulnus perceperunt. Primum genus est peccantium, secundum poenitentium, tertium eorum qui per poenitentiam sunt correcti, quartum eorum qui per iniquitatem non sunt corrupti. Primi sunt aegri, secundi sunt ad sanitatem conversi, tertii sunt sanati, quarti sunt sani. Ex his satis colligi potest de quo genere hominum iste sit qui cicatrices suas ad corruptionem reversas plangit. Poenitere enim jam coeperat, et peccatum jam voluntate deseruerat,
Abbreviated transcription (Latin):
cienti erꝑtũ. S utinã mͥ uł exꝑientia
cognitionẽ ñ dederit: uł si alit̾ cognosc̾e nͥ
debuerã ipsa potiꝰ cognitio data ñ sit. Qđ
si sic necesse & sine manu ualida erudiriñ
poterã. itinã iã nc̃ uł ipsa mea cognitio
a futura me iniqͥtate coherceret. S qͥa to¬
tiens ptꝰ exꝑientiã maloꝵ desipuisse me u¬
deo: ipsos adhuc amaritudinis gustus ꝑti-¬
mesco. Dicã tam̃ o ñ sine dolore dicã. Pytrye
eoꝵ qͥ ptꝰ uuln̾a ꝑfecte st̃ sanati. Terciũ
eoꝵ quib obducta qͥd̾e st̃ uuln̾a. &e tam̃ ad¬
huc ꝑmansert̃ cicatrices .i. uulnerũ signa.
Quartũ ẽ eoꝵ in qͥb ipsa adhuc uulnera
hiantia st̃. & necdũ obduci cepert̃. Si gͦ
ꝑ uuln̾a. peccata intelligimꝰ. qͥui ĩ peccati
desiderio ꝑmanẽt. qͣsi uuln̾a aꝑta habent.
Qͥ uͦ peccatũ desert᷑. & tam̃ ad huc a reati pec¬
cati ꝑ satiffactionẽ plene purgati ñ st̃: in his
quasi quedã signa uuluerũ ꝑmanser̾t᷑. Qͥ aut̃ pꝰ

Expanded text:
tum. Sed utinam mihi, vel experientia cognitionem non dederit, vel si aliter cognoscere non debueram, ipsa potius cognitio data non sit. Quod si sic necesse fuit, et sine manu valida erudiri non poteram, utinam jam nunc vel ipsa mea cognitio a futura me iniquitate coerceret. Sed quia toties post experientiam malorum desipuisse me video, ipsos adhuc amaritudinis gustus pertimesco. Dicam tamen, et non sine dolore dicam: Putrueranati. Tertium est eorum quibus obducta quidem sunt vulnera, et tamen adhuc permanserunt cicatrices, id est vulnerum signa. Quartum est eorum in quibus ipsa adhuc vulnera hiantia sunt, et necdum obduci coeperunt. Si igitur per vulnera peccata intelligimus, ii qui in peccati desiderio permanent, quasi vulnera aperta habent. Qui vero peccatum deserunt, et tamen adhuc reatu peccati per satisfactionem plene purgati non sunt; in his quasi quaedam signa vulnerum permanserunt, Qui autem post
Abbreviated transcription (Latin):
titioẽs uane: t̾ra aut̃ pͣua desideria. Benegͥ
priꝰ aĩa ĩ pulu̾e humiliat᷑. ac deinde uentꝰ
ꝯglutinatur in t̾ra: qr nͥ priꝰ aĩa uanis se
cogitatiõib subdet. nequaꝗͣ carnẽ desidia
ĩmunda obligarẽt. S qr priꝰ aĩa a uanitate
uincit᷑ : pt᷑ modũ caro ad ĩmunditiã glutinat᷑.¬

Expanded text:
tationes vanae; terra autem prava desideria. Bene autem prius anima in pulvere humiliatur ac demum venter conglutinatur in terra, quia nisi prius anima vanis se cogitationibus subderet nequaquam carnis desideria immunda obligarent, sed quia prius anima a vanitate vincitur, postmodum caro ad immunditiam glutinat
Abbreviated transcription (Latin):
deuota ad eiꝰ miscdiã sẽꝑ respic̾e. ꝓpterea
enĩ ñ dixit tͥ ora eũ hoc. siue illud. s tantũ
ora eũ: qr nil aliud a te ꝗͣ affectũ bonũ exi¬
git. qui tuã necessitatẽ etiã te ñ loquente
cognoseit. Cũ gͦ oras. quẽ petas potiꝰ ꝗͣ qͥd
petas cogitare tͥ dulce sit: & ipse quẽ petis
qͥcqͥd tͥ petendũ fuerat ꝓuidebit. sic̃ ĩ alio
loco psalnista id̾e testatur dicẽs. Oculi mei

Expanded text:
icordiam semper respicere? Propterea enim non dixit tibi, ora eum hoc, sive illud, sed tantum, ora eum, quia nil aliud a te quam affectum bonum exigit qui tuam necessitatem, etiam te non loquente, cognoscit. Cum ergo oras, quem petas potius quam quid petas cogitare tibi dulce sit; et ipse quem petis, quidquid tibi petendum fuerat providebit. Sicut in alio psalmo Psalmista
Abbreviated transcription (Latin):
expugnantes st̃ qͥ aꝑte ꝑsecunt᷑. Iustꝰ gͦ occultos
imimnicos suos udicari tm̃ id⁊ ad futurũ nid.¬
ciũ seruari. manifestos expugnari. id÷ in
hac uita etiã puniri postulat. ut eoꝵ pena
manifesta alios ab iniqͥtate retrahat. qͦs priꝰ
eoꝵ malitia ꝑ exẽplũ ad iniqͥtatẽ animabat.
suoꝵ sepiꝰ etiã in hac uita ulciscit᷑ : ut quan¬
ti meriti apud eũ sit iustita aꝑte demons¬
tret᷑. qͣtinꝰ hoc alios ad amorẽ iꝰticiȩ accendat.
qd̾ ipse auctor iͦticiȩ se etiã eã dilige manifes¬
tat.

Expanded text:
persequuntur. Justus ergo occultos inimicos suos judicari tantum, id est ad futurum judicium servari, manifestos expugnari, id est in hac vita etiam puniri postulat ut eorum poena manifesta alios ab iniquitate retrahat; quos prius eorum malitia per exemplum ad iniquitatem animabat. suorum saepius etiam in hac vita ulciscitur, ut quanti meriti sit apud eum justitia, aperte demonstretur, quatenus hoc alios ad amorem justitiae accendat: quod ipse auctor justitiae se eam tantum diligere manifestat.
Abbreviated transcription (Latin):
ubditus esto dño ⁊ ora eũ. Terfecta hic
nobis forma uiuendi p̾scribitur. Audi gͦ hõ
tus esto. ne male agendo p̾cepta eiꝰ despicias.
deinde subditꝰ esto. ut ad bona agenda de ui¬
rib tuis ñ p̾sumas. Nã oõ ille quoq do syb¬
iectus ẽẽ renuit: qͥ aliqͥd se sua uͥtute posse
p̾sumit. S inqͥs michi. Si hec ad obedien¬
tiã ꝑtinet. ut nichil ex me ẽẽ intelligã . qͥd
gͦ frustra conor: Qyiescã potiꝰ ⁊ expectabo
dñm ut faciat qd̾ suũ ẽ. Optime dixisti.
Expecta dnm̃. S uide qͦmͦ expectes. Namri
montes expectant. ꝙ homines expectant.
S montes alit̾: alit̾ homines. Montes ex-¬
pectant durando: homines expectare de¬
bent desiðando. Montes pluuiã: homineᷤᷤ
grãm. Montes ne arescant. hoĩes ne ꝑe¬
ant: sicut in psalmo legit᷑. Expectãs expec¬

Expanded text:
ubditus esto Domino, et ora eum . Perfecta hic nobis forma vivendi praescribitur. Audi ergo, htus esto, ne male agendo praecepta ejus despicias. Deinde subditus esto, ut ad bona agenda de viribus tuis non praesumas. Nam, et ille quoque Deo subjectus esse renuit qui aliquid de sua virtute posse praesumit. Sed, inquis mihi, si hoc ad obedientiam pertinet, ut nihil ex me esse intelligam, quid ergo frustra conor? Quiescam potius, et exspectabo Dominum ut faciat quod suum est. Optime dixisti. Exspecta Dominum Sed vide quomodo exspectes. Nam, et montes exspectant, et homines exspectant; sed montes aliter, et aliter homines. Montes exspectant durando; homines exspectare debent desiderando. Montes pluviam, homines gratiam. Montes ne arescant, homines ne pereant, sicut in psalmo legitur: Exspectans exspec
Abbreviated transcription (Latin):
Armis pugnamꝰ. scuto tegior. Mundus
enĩ ꝯtͣ electos duob mrodis pugnat: u̾bo &
gladio. U̾bũ falsitatis expugnamꝰ ꝑ sapientiã
gladio adu̾sitatis resistimꝰ ꝑ patientiã. In sapi¬
entia gͥ accipimꝰ arma: & scutũ in patientia.
S cur dõ dr̃ ap̾hende arma &e scutũ. nͥ qr
ipso dona eiꝰ accipimꝰ. ita sine ipso donis euis
uti ad salutem non ualemus:

Expanded text:
Armis pugnamus; scuto tegimur. Mundus enim contra electos duobus modis pugnat, verbo et gladio. Verbum falsitatis expugnamus per sapientiam; gladio adversitatis resistimus per patientiam. In sapientia igitur accipimus arma, et scutum r: Apprehende arma, et scutum, nisi quia ipso dona ejus accepimus, ita sine ipso donis ejus uti ad salutem non valeamus.
Abbreviated transcription (Latin):
uimirũ anticꝰ hostis eos qͥ nulla uircute
roborati st̾. uolent̃ sibi ꝑ ꝯsensũ uqͥtatis
subicit. ab his uͦ qͥ iã aliqͣ sp̃itał lucri bona
collig̾e incipiũt. occulta direptiõe dona uͥtu¬
tũ tollit. His gͦ qͦs aꝑta seuitia perunit la¬
tro est. fur uͦ. illis qͦs occulta fraude seduc̃.
Unde ⁊⁊ his fortitudo necessaria ẽ. ut possint
aꝑte pugnantẽ uinc̾e: ilł uͦ circũspectio. ut
possint occulte insidiantẽ cauere. Cũ gͥ di¬
uina pietas qͦs dã ꝯtra aꝑtã seuitiã ĩunici
corroborando. quosdã autẽ ꝯtͣ occ ultas eiꝰ u¬
sidias ꝑ circũspectionẽ illuminando custodit:

Expanded text:
nulla virtute roborati sunt violenter sibi per consensum iniquitatis subjicit. Ab his vero, qui jam aliqua spiritualis lucri bona colligere incipiunt, occulta direptione dona virtutum tollit. His ergo quos aperta saevitia perimit, latro est; fur vero illis quos occulta fraude seducit. Unde, et his fortitudo necessaria est, ut possint aperte impugnantem vincere; illis vero circumspectio, ut possint occulte insidiantem cavere. Cum igitur divina pietas quosdam contra apertam saevitiam inimici corroborando, quosdam autem contra occultas ejus insidias per circumspectionem illuminando custodit,
Abbreviated transcription (Latin):
oine miscdia enĩ. ueniã ñ ꝯseqͥt᷑. sine ueritate
ñ em̃dat᷑. St uͦ ñnulli qͥ dũ culpas suas ꝑ mis¬
cdiam temeraria qͣdã p̾sũptioẽ a dõ relaxari
expetunt. diuine correctioĩs flagella patient̃
sustinere nolt̾. ⁊ si fortassis aliqͣ se ꝓ peccatis
existimant. qͦ sua se satisfactiõe apud diuinũ
examen plene purgatos putant. Quo ꝯt᷑. qͥd
iste dicat auidiamꝰ. Miscdi̾a inqͥt tua ante
ocłos ineos ẽ. ⁊ ꝯplacui in ueritate tua. Ac si
ñ deesse cognosco. Cõplacui inqͥt in ueritate
tua. Elegant̃ dictũ. laudabilit̃ dictũ. dictũ
ĩmitatioe dignissimũ. ꝯplacui in ueritate tua.
tionis. Cur eñ mͥ intua ueritate nͣ placeã. qͥ
in mea pͥus falsitate mͥ male ꝯplacebã᷑. Cur sa

Expanded text:
dia enim veniam non consequitur; sine veritate non emendatur. Sunt vero nonnulli, qui, dum culpas suas per misericordiam temeraria quadam praesumptione a Deo relaxari expetunt, divinae correctionis flagella patienter sustinere nolunt. Et si fortassis aliqua se pro peccatis existimant, quo sua se factione apud divinum examen plenius purgatos putant. Contra quos quod iste dicat, audiamus. Misericordia, inquit, tua ante oculos meos est, et complacui in veritate tua . Ac sinon deesse cognosco. Complacui, inquit, in veritate tua . Eleganter dictum, laudabiliter dictum, dictum imitatione dignissimum, complacui in veritate tua. tionis. Cur enim mihi in tua veritate non placeam, qui in mea prius falsitate male mihi complacebam? Quonia
Abbreviated transcription (Latin):
niu̾sa uanitas oĩs hõ uiuens. Alia est
uanitas ꝗͣ in reb istis uisibilib cernimꝰ:
alia uanitas ꝗͣ in nob̾ ĩuisibilit̾ sentimus.
Ista ext̾iora uana st̃. qr cũ incorruptione
tẽ defluit magis miserabili uanitat e

Expanded text:
niversa vanitas omnis homo vivens , alia est vanitas quam in rebus istis visibilibus cernimus; alia est vanitas quam in nobis invisibiliter sentimus. Ista exteriora vana sunt, quia cum in corruptionem tem deflui
Abbreviated transcription (Latin):
silio ⁊ sine prudentia. utinã saꝑes ⁊ ĩtelli-¬
geres. ac nouissima ꝓuid̃es. Qͥa enĩ nec p̾sen¬
tia dei beneficia cognosc̾e. nec sua ꝑicula
futura ꝓuidere poterãt: quasi prudentie
saporẽ in m̃tis palato ñ habebãt. Duo gͥ st̃
que euasimꝰ. & gr̃a dei ꝗͣ ꝯsecuti sumꝰ. Mens
& enĩ stulta cũ malarũ delectationũ labo¬
rẽ ñ mneminit. easd̃ẽ delectatioẽs si qͣndo
pulsata fuerit tẽptatiõe iterare ñ ꝑtimesc̃:
⁊ quẽadmodũ mulier cũ angustia pariendi
p̃mit᷑. ꝯcupiscentie carnał delectatiõe abho¬
minat᷑. S cũ memoria doloris a m̃te reces¬
serit. iterũ carnis illecebras ꝯcupiscit. totaq
auiditate ad earũ exꝑientiã rapit᷑. quia eis
qͣntꝰ amixtꝰ sit dolor ñ recordat᷑. Nã si bñ
appetitũ traheret᷑. Ipsa qͦ gr̃a accepta si aĩ¬
mꝰ ab eiꝰ recordatione ñ desiꝑet : ab ĩuria
ꝯditoris uł solo pudore nos cohereere potu¬

Expanded text:
silio, et sine prudentia. Utinam saperent, et intelligerent ac novissima providerent! Quia enim nec praesentia Dei beneficia cognoscere, nec sua pericula futura praevidere poterant, quasi prudentiae saporem in mentis palato non habebant. Duo igitur sunt, quae evasimus, et gratia Dei quam consecuti sumus. Mens etenim stulta cum malarum delectationum laborem non meminit, easdem delectationes, si quando pulsata fuerit tentatione, iterare non pertimescit; et quemadmodum mulier cum angustia pariendi premitur, concupiscentiae carnalis delectationem abominatur, sed cum memoria doloris a mente recesserit, iterum carnis illecebras concupiscit, totaque aviditate ad earum experientiam rapitur, quia eis quantus admistus sit dolor, non recordatur. Nam si bene appetitum traheretur. Ipsa quoque gratia accepta, si animus ab ejus recordatione non desiperet, ab injuria conditoris vel solo pudore nos coercere potu