comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
existimabãt ius uocatiõis in eũ p̃tori¬
non esst / qm̃ magistratus ppliꝰ romaĩ
ꝓtul dubio essee & neq uocari neq si
uenire noll& capi atq p̃ndi salua ip̃ius
magistratus maiestate posses. sed ego ꝗ
tum assiduus in libus. M. uarronis fui
cum hoc q̃ri dubitariq aiãdu̾tisses ꝓ.¬
culi unũ et uitesimũ reꝵ humanaꝵ⁊ ĩ
quo ita scͥptũ fuit. Qui potestatẽ neꝙ
uocatiõis ppłi uiritim hñt neq p̃nsiõĩs
cos magistratus ai pͥuato in Ius quoꝙ
uocari est potestas. M. leuinius edilis
curulis a. pͥuato ad p̃torẽ in iuis ẽ edu¬¬
ctus. Nunc scipatum ẜuis publicis nõ
modo p̃ndi non possunt. sed c̃ẽ ultro
sũmouent ppłm. hoc uarro ĩ ca libri
ꝑit dc edilib supͣ̃ aũt in codem libro
q̃stores neq uocabioẽm̃ hẽe neꝙ pren¬¬
sionẽ dicit. Utraq gͥ libri ꝑte recitata
ĩ uarronis oes smam concesserũt que¬
storq ĩ uis ad p̃torẽ uocatus est.¬
omeriũ quid essae augures ppłi

Expanded text:
xistimabant ius vocationis in eum prnon esse, quoniam magistratus populi Romani procul dubio esset et neque vocari neque, si venire nollet, capi atque prendi, salva ipsius magistratus maiestate, posset. Sed ego, qui tum adsiduus in libris M. Varronis fui, cum hoc quaeri dubitarique animadvertissem, protuli unum et vicesimum Rerum Humanarum, in quo ita scriptum fuit: Qui potestatem neque vocationis populi viritim habent neque prensionis, eos magistratus a privato in ius quoque vocari est potestas. M. Laevinus, aedilis curulis, a privato ad praetorem in ius est eductus; nunc stipati servis publicis non modo prendi non possunt, sed etiam ultro submovent populum. Hoc Varro in ea libri parte de aedilibus, supra autem in eodem libro quaestores neque vocationem habere neque prensionem dicit. Utraque igitur libri parte recitata, in Varronis omnes sententiam concesserunt, quaestorque in ius ad praetorem vocatus estOMERIUM quid esset augures populi
Abbreviated transcription (Latin):
nã cum om̃a ista
ut robiq multa & contraria noĩa nhil
plus dem̃ostrent. ꝗͣ p̃lum. huius tam̃
rei uaria facies delectabiłi ac decore
multis uaris ꝙ abis depicta ẽ. neq nõ
illa ꝙͦ apuad eunlem poctã una induob
uerbis sentenea cum egrogia ratione re¬
prtita est. Ideus eĩ cum intrr aiacẽ &
hectorẽ decertantes armis ineercederit
his ad eos uerbis usus est uuceti tuꝰ¬

Expanded text:
Nam cum omnia ista utrubique multa et cognominata nihil plus demonstrent quam proelium, huius tamen rei varia facies delectabiliter ac decore multis variisque verbis depicta est. Neque non illa quoque aput eundem poetam una in duobus verbis sententia cum egregia ratione repetita est; Idaeus enim, cum inter Aiacem et Hectorem decertantes armis intercederet, his ad eos verbis usus est:
Abbreviated transcription (Latin):
nus sic quod ab illis bͥadeo a mobis
pͥmo hyades deinde sucule appellate.
stelle aũt iste non in capite thauri st̃
ut tyro dicit nullum cĩm uidetͣ p̃ter
eas stellas thauxi caput. sed eodem
ita cuiculo ꝗ zodiacus dicit᷑ site locate¬
ꝑ sunt : ut ex eaꝵ põitu spẽs que da
& simulacrũ ecͣ uidcat᷑ : thauri capitis
sicusi ceterc partes & reliqua ẏmago

Expanded text:
nus: sic quod ab illis ὑάδες, a nobis primo syades, deinde suculae appellatae. Stellae autem istae non in capite tauri sunt, ut Tiro dicit, nullum enim videtur praeter eas stellas tauri caput, set hae ita circulo qui zodiacus dicitur sitae locataeque sunt, ut ex earum positu species quaedam et simulacrum esse videatur tauri capitis, sicuti ceterae partes et reliqua
Abbreviated transcription (Latin):
nire e prendisse iubere. sed uotãdi
abñtem ius non hr̃e: uum hoc ĩ ea ca¬
pitonis epła legissemus id ipũm postra
in.M. Uarronis reꝵ humanaꝵ uno
e uigosimo libro enatiatius sqͥptim
ĩ uenimus. xbaq ip̃a suꝑ ea re uarro.¬
nis ascpsimus. In magistratu inquit
hñt alii uocatioẽm. ali p̃nsiõe ali
neutcũ. Uocationẽ ut consulos & dtiꝰ¬

Expanded text:
nire et prendi se iubere, sed vocandi nire et prendi se iubere, sed vocandi absentem ius non habere. Cum hoc in ea Capitonis epistula legissemus, id ipsum postea in M. Varronis Rerum Humanarum uno et vicesimo libro enarratius scriptum invenimus, verbaque ipsa super ea re Varronis adscripsimus: In magistratu, inquit, habent alii vocationem, alii prensionem, alii neutrum; vocationem, ut consules et
Abbreviated transcription (Latin):
uãla dixorũt ea ucteros ñi bellilã
appellaucrũt. uina ꝗͦ dulciora ẽ inue¬
nire ĩ comediis antiquiorib hoc nõie
appellata dictaq esse ea liberi bellaru
scͥpͥtum logimus labroniem anehistũ
legũ atq moe ppłi romani iurisꝙ cuũ¬
lis doctum pͥme fuisse. sea agitabat
inquit hoiẽm libereas quedam nimia
atq uecors usq eo ut diuo augusto ĩa
pͥncipe it tem.pu. iam obtinenet ta¬
tũ tamẽ pensũq nihil hr̃et. nisi qd̾ u¬
stum scum̃q esse in romanis anciꝗta¬
tibus legisse/ ac de inde nauiat qđ it̃
labeo ꝑ uiatorẽ a tubunis plebi uocat᷑
responderit. Cum a muliert inquit
quadam tribuni plebis ad uresu eũ
aditi gellianũ ad eum misissor ut ut¬
nirct it mulieri responderit iuxit
eum qui missus erat redire & tribunis
dicere ius cos non hr̃e neq se nuq a
lium quẽ ꝗͣ cã uocandi quõ morib ma¬
iorũ tabuni plebis prensionẽ hrent
uocationẽ non herent. posse gͥ eos ue¬

Expanded text:
 dixerunt, ea veteres nostri bellaria appellaverunt. Vina quoque dulciora est invenire in comoediis antiquioribus hoc nomine appellata dictaque esse ea Liberi bellariascriptum legimus, Labeonem Antistium legum atque morum populi Romani iurisque civilis doctum adprime fuisse. Sed agitabat, inquit, hominem libertas quaedam nimia atque vecors usque eo ut, divo Augusto iam principe et rempublicam obtinente, ratum tamen pensumque nihil haberet, nisi quod iussum sanctumque esse in Romanis antiquitatibus legisset, ac deinde narrat, quid idem Labeo per viatorem a tribunis plebi vocatus responderit: Cum a muliere, inquit, quadam tribuni plebis adversum eum aditi, in Gallianum ad eum misissent, ut veniret et mulieri responderet, iussit eum qui missus erat redire et tribunis dicere ius eos non habere neque se neque alium quemquam vocandi, quoniam moribus maiorum tribuni plebis prensionem haberent, vocationem non haberent; posse igitur eos ve
Abbreviated transcription (Latin):
philo sopha sm̃a. Nihil eĩ fieri posse
indignius neq intollerantius dite¬
bat ꝗͣ qd̾ hõĩes ignaui ac dosidos
actus arent meercutib ip̃ uitus ma¬
dentes
Vilius tyro .M. cicronis alũ¬
nus e libertus adiutorq ⁊̃ lr̃is.
studioꝵ cius fuit. Is libros cõplucis
de usu ac ratiõe lingue latine. Item
de uariis at promiscus que stiõib
composuit. In his esse precipiũ uidũ t᷑
sit tanꝗͣ om̃e reꝵ atq doctnaru
genus continẽtis. ibi d illis stellis q̃ ap¬
pellant᷑ sucule hoc scͥptum ẽ adeo ĩꝗt¬

Expanded text:
phílosopha Senténtia. Nihil enim fieri posse phílosopha Senténtia. Nihil enim fieri posse indignius neque intolerantius dicebat quam quod homines ignavi ac desides, accusarent, intercutibus ipsi vitiis madentesLIUS TIRO M. Ciceronis alumnus et libertus adiutorque in litteris studiorum eius fuit. Is libros compluris de usu atque ratione linguae Latinae, item de variis atque promiscis quaestionibus composuit. In his esse praecipui videntur sit, tamquam omne rerum atoue doctrinarum genus continentis. Ibi de his stellis quae appellantur suculae hoc scriptum est: Adeo, i
Abbreviated transcription (Latin):
Ximie hoc atq uerissime af.¬
fianius porta de gignenda cõ-¬
ꝑandaꝙ sapientia opinatus est qd̃
cam filiam esse usus & memorie di¬
xit. Eo natq argumento d̾mõstra
ꝗ sapiens toꝵ esse humanaꝵ uelit
ño libris solis neq disciplinis eheto¬
ricis dialeticisq opus esse sed opor.¬
tret eum uersari ꝗͦ exerceriq ĩ re¬
b comunib noscendis ꝑielitanbibus
q ea omĩa acta e euenta firmiter
meminisse. e pro inde saꝑe atq cõ¬
sulert ex his q̃ ꝑicula ip̃a roꝵ docue.¬
runt: nõ q̃ libri em̃: aut magistrĩ
ꝑ quasdam inanitates xcoꝵ e yma¬
ginũ tanꝗͣ ĩ mimo aut ĩ somno de¬
lectauerãt. ꝟsus affranii sũt ĩ toga.¬
ta cui selle nomẽ est usus: Ali genu.¬
itrmater me peperit memoria so¬¬
phiam me uocant grauiuos sapiẽ-¬
tiam. Item ꝟsus est in eande feme
uie bonus familiaris meus socibi de¬
bere censebat pro forib oũi tem¬
ploꝵ. ego odi hõies ignaua oꝑa t

Expanded text:
XIMIE hoc atque verissime Afranius poeta de gignenda conparandaque Sapientia opinatus est, quod eam filiam esse Usus et Memoriae dixit. Eo namque argumento demonstrat, qui sapiens rerum esse humanarum velit, non libris solis neque disciplinis rhetoricis dialecticisque opus esse, sed oportere eum versari quoque exercerique in rebus comminus noscendis periclitandisque eaque omnia acta et eventainde sapere atque consulere ex his quae pericula ipsa rerum docuerint, non quae libri tantum aut magistri per quasdam inanitates verborum et imaginum tamquam in mimo aut in somnio deliraverint. Versus Afrani sunt in togata, cui Sellae nomen est: Usús me genuit, máter peperit Mémoria, Sophiám vocant me Grái, vos Sapiéntiam. Item versus est in eandem ferme vir bonus, familiaris meus, scribi debere censebat pro foribus omnium templorum: Ego odi homines ígnava opera et
Abbreviated transcription (Latin):
theatro curipidis esse dicit. qd ꝗde
nos ad modum miramur. Nam scͥptũ
eum legimus intragedia sophocli q̃ in¬
tus fuit sophocles ꝗͣ curipides sed &
ille ꝟsus nõ minus notus. cẽ puop te¬
tragedia sophocli scͥpͥtum est. cui titulus
est piaondeo. & ĩ bachis curipidi id
quoq aĩaduertimus apud eschilũ ep
curipidem ⁊̃ tragedia q̃ in scpͥta ẽ qͥpa

Expanded text:
Theaeteto Euripidi esse dicit. Quod quidem nos admodum miramur; nam scriptum eum legimus in tragoedia Sophocli quae intus fuit Sophocles quam Euripides. Sed etiam ille versus non minus notus: Γέρων γέtragoedia Sophocli scriptus est, cui titulus est Φθιώτιδες, et in Bacchis Euripidi. Id quoque animadvertimus, aput Aeschylum ἐν Euripidem in tragoedia quae inscripta e
Abbreviated transcription (Latin):
gnum dabit cum cu me bẽis tuis pelli.¬
cem illi esse confiteris. ea mulieris
sate atq prudentis erga ferocem fili¬
um comitas sensim ce comiter admo.¬
nuisse eum uisa est deponenda esse
opinionẽ ꝗ uanã quã ille ingentibus
uictoriis & adulantiũ blandimentis
& rebus supͣ fidem ꝓsꝑis inhiberat

Expanded text:
gnum dabit, cum tu me litteris tuis paelignum dabit, cum tu me litteris tuis paelicem esse illi confiteris. Ea mulieris scitae atque prudentis erga ferocem filium comitas sensim et comiter admonuisse eum visa est deponendam esse opinionem vanam quam ille ingentibus victoriis et adulantium blandimentis et rebus supra fide
Abbreviated transcription (Latin):
necessitatem dcãm ꝓ necessitudine .i.
iure affintatis. xba hec sũt. Equide
mihi uideor pro nr̃a necessitate non
labore nõ oꝑe nõ imdustria defuisse.
hoc ego scͥpsi d̾ utriusq uo cabuli i¬
differenta ad monitus forte xbi istius
cum legerem sempronii a sellionis ue¬
teris sepͥtoris quartũ ex historia librũ.
in quo d̾.p. africano pauli filio ita scp¬
tum est. nã se ptem̃ suũ audisse dice̾.
L emiliũ paulum nimis bͥonũ imꝑa¬
torem signis colatis decextare n suma
necessitudo aut sũma ei octasio data
alexandro gostaꝵ ⁊ paulo añ in libro
.M. barronis ꝗ inscͥtus est horestos
uł de insania olimpiadem philippi uro¬
rem festiussime toscpsisse legimus alo¬
xandro filo slam cum s ad mateem
ita rescpsissit. Rex aloxander Iouis
amonis filius olimpiadi matei salutẽ
dicit. olimpias ei rescͥsit ad hãc sen¬
tentiam amabo inquit mi fili ꝗescas
neq deferas me neq criminert: aduo̾¬
sum Iunonẽ malũ mihi prosum illa ma.¬

Expanded text:
ssitatem dictam pro necessitudine, id est iure adfinitatis. Verba haec sunt: Equidem mihi videor pro nostra necessitate non labore, non opera, non industria defuisse. Hoc ego scripsi de utriusque vocabuli indifferentia, admonitus forte verbi istius, cum legerem Sempronii Asellionis, veteris scriptoris, quartum ex Historia librum, in quo de P. Africano, Pauli filio, ita scriptum est: Nam se patrem suum audisse dicere L. Aemilium Paulum, nimis bonum imperatorem signis conlatis non decertare, nisi summa necessitudo aut summa occasio data Alexandro gestarum, et paulo ante in libro M. Varronis qui inscriptus est Orestes vel De Insania, Olympiadem, Philippi uxorem, festivissime rescripsisse legimus Alexandro filio. Nam cum is ad matrem ita scripsisset: Rex Alexander, lovis Hammonis filius, Olympiadi matri salutem dicit, Olympias ei rescripsit ad hanc sententiam: Amabo, inquit, mi fili, quiescas neque deferas me neque criminere adversum lunonem; malum mihi prorsus illa ma
Abbreviated transcription (Latin):
ad esst iuxerũt. Sic neq absolutũ mu¬
lieris ueneficius est qd̾ ꝑ leges nõ licuͭ
noq nocẽs damnata punitaꝙ / q̃ digna
uenia fuit. Scͥpta hec historia ẽ ĩ li¬
bro ualerii maximi fcõꝵ dcõꝵꝙ me

Expanded text:
 absolutum mu absolutum mulieris veneficium est, quod per leges non licuit, neque nocens damnata poenitaque quae digna venia fuit. Scripta haec historiast in libro Valerii Maximi Factorum e
Abbreviated transcription (Latin):
perio prouinciã asiam obemẽtẽ
deducta mulier smirnen ẽ.Eadẽ mu¬
liex uixũ e filiũ codem tpre uenenis
elam datis uita interfecerat. atꝑ id̃ fe¬
cisse se confitrbatur dicebatq habuisse
se faciendi cam̃: qm̃ idem ille maritꝰ
⁊ filus alteꝵ filiũ mulieris exuiro pͥ¬
ore genĩtũ adoloscente optimũ it ĩ¬
nocentissimũ exceptũ insidiis occidissẽt :
idq ita esse fcm̃ controu̾sia nõ erat.
dolobella retulit ad consiliũ. Nemo ꝗs
ꝗͣ ex consilio sententiã face̾ in cã tam
ancipiti audebat qđ &s cõfessum uent¬
ficiũ quo maritus e filius necati forẽt
nõ admictendum impunitũ uidebat᷑:¬
& digna tamẽ pena in hoĩes sceleratos
iuĩdicatũ fuisset dolobella cam rẽ athe¬
nis ad ariopagitas ut ad iudices gra-¬
uiores exercitatioresꝙ rcircit. Ariopa.¬
gitt̃ cognita cã accusatorẽ mulieris ⁊.
ipãm quã accusabant centesimo ãño

Expanded text:
perio provinciam Asiam obtinentem, perio provinciam Asiam obtinentem, deducta mulier Smyrnaea est. Eadem mulier virum et filium eodem tempore venenis clam datis vita interfecerat atque id fecisse se confitebatur dicebatque habuisse se faciendi causam, quoniam idem illi maritus et filius alterum filium mulieris, ex viro priore genitum, adulescentem optimum et inparet esse quaedam intolerabilia, a quibus fortes Idque ita esse factum, controversia non erat. dis. Cum haec Taurus dixisset videreturque quam ex consilio sententiam ferre in causa tam ancipiti audebat, quod et confessum veneficium, quo maritus et filius necat forent, non admittendum inpunitum videbatur et digna tamen poena in homines sceleratos vindicatum fuisset. Dolabella eamear rem Athenas ad Ariopagitas, ut ad iudices graviores exercitatioresque, reiecit. Ariopagitae, cognita causa, accusatorem mulieris et ipsam quae ac
Abbreviated transcription (Latin):
tollerare ⁊ cũctari põt nõ admitte᷑
enis atq ar̾ rraffic nõ meo tam̃ inquit
sed quorũdam et̃ ex cadem porticu
prudentioꝵ hõĩs sicuti suditio panctii
grauis atq docti uixi improbata abie¬
otaq est. sed cur contra uolũtatt̃ suã
gemitus facere cogit᷑ phus stoĩcus
quẽ nihil togi posse dicũt. nihil sane
põt cogi uix sapĩes cum ẽ rõi obbinẽ¬
nus ꝗdam e nostuas uetcrib strĩ.
pos appellauerũt: qualt est qd̾ nuꝑ ĩ ue¬
nimus ꝑ herelt antiquũ ꝑ ꝗͣ lepidũ tͥb
uersibus senatoriis compoĩtu enigma
qd̾ reliquimus i enaruatũ ut legentũ
coniectuuas in reꝗxe nlo acueremꝰ xsus
tres hi sunt. Bemel minus ne /an bis
minus non sit: sat scio an utrũq coꝵ
ut quõdam audiui ip̃i dicier ioui regi
noluit concedere. hoc ꝗ nolet duituis
apud sese quereͣ mueniet ꝗd sit ĩ .o.
uarronis  ẜmone latino ad marcel¬
lum libro secundo.
D . CN. dolobellã pro consulari im¬

Expanded text:
clare potest, non admittere enim atque ἀπάθεια non meo tantum, inquit, sed quorundam etiam ex eadem porticu prudentiorum hominum, sicuti iudicio Panaetii, gravis atque docti viri, inprobata abiectaque est. Sed cur contra voluntatem suam gemitus facere cogitur philosophus Stoicus, quem nihil cogi posse dicunt? Nihil sane potest cogi vir sapiens, cum est rationi obtineninvitus coniveat, cur fulgente caelo pos appellaverunt. Quale est quod nuper invenimus per hercle antiquum, perquam lepidum, tribus versibus senariis compositum aenigma, quod reliquimus inenarratum, ut legentium coniecturas in requirendo acueremus. Versus tres hi sunt: Semel minusne an bis minus sit, nescio; An utrumque eorum, ut quondam audivi dicier, Iovi ipsi regi noluit concedere. Hoc qui nolit diutius aput sese quaerere, inveniet quid sit in M. Varronis De Sermone Latino ad Marcellum libro secundo.D Cn. Dolabellam, proconsulari im
Abbreviated transcription (Latin):
sed ab eo qd̾ est uͥꝗꝵ apocllant᷑ nã
E cũ oriunt᷑ ⁊ cũ occidũt temposta¬
tes pluuias. largosꝙ imbres cient.
hec ꝗdem tyro in pandectis. sed eĩm
uoteres nr̃i nõ cousq rupices & agre¬
stes fuerut ut stellas hyadas id cito
suculas nõĩarent qd̾ uͥeo Latme sues
ditant᷑. Sed ut qd̾ greci ũ repͥ nos su¬
per dicimus qd illi irmioo nos supi

Expanded text:
sed ab eo quod est ὕειν, appellantur; nam et cum oriuntur et cum occidunt, tempestates pluvias largosque imbres cient. Haec quidem Tiro in Pandectis. Sed enim veteres nostri non usque eo rupices et agrestes fuerunt, ut stellas hyadas idcirco suculas nominarent, quod ὕες Latine sues dicantur; sed ut quod Graeci ὑπέρ, nos super dicimus, quod illi ὕπτιος, nos supi
Abbreviated transcription (Latin):
mabret longe diffeereꝙ ideo qd neces¬
sitas sit ius quepiã premens e cõges
necessitudo aũt ditat᷑ Ius qd̾ cla &
uinculum religiose coniũctiõis. Ioq u.¬
num solitariũ significet. Sicat aũt ni.¬
hil ꝗcꝗͣ interest suauitudo dicas an su¬
auitas: sc̃itudo an scĩtas. accrbitudo an
accrbitas: acritudo an atritas. qd actiꝰ
in neoptolomeo sepͥsit atritas. Ita n¬
hil ratiõis dici põs ꝗn necessitudo &e.
necessitas seꝑarent᷑. Itaq in libris ueteꝵ
uulgo reꝑias necessitudmñe dici ꝓ eo qdꝰ
necessum est. sed necessitas sane ꝓiure
officio ꝙ obẜuantie affinitatisꝙ ĩ firques
est. qͣ ꝗͣ qui ob hoc ipũmiuis afficitatis
familiaritatis ue cõuĩcti sunt ineassa¬
rĩ dicunt᷑ repperi tam̃ in or̃oe .c. ce

Expanded text:
eque, ideo quod necessitas sit vis quaepiam premens et cogens, necessitudo autem dicatur ius quoddam et vinculum religiosae coniunctionis, idque unum solitarium significet. Sicut autem nihil quicquam interest, suavitudo dicas an suavitas, sanctitudo an sanctitas, acerbitudo an acerbitas, acritudo an, quod Accius in Neoptolemo scripsit, acritas, ita nihil rationis dici potest qui necessitudo et necessitas separentur. Itaque in libris veterum vulgo reperias, necessitudinem dici pro eo quod necessum est. Sed necessitas sane pro iure officioque observantiae adfinitatisve infrequens est, quamquam qui ob hoc ipsum ius adfinitatis familiaritatisque coniuncti sunt necessarii dicuntur. Repperi tamen in oratione C
Abbreviated transcription (Latin):
Uibus ociũ & studius fuit uitas
atq otates doctoꝵ hoũim querexe
ac memoric tradere. de .M. patu¬
uio e .l. actio tragicis poctis hi sto¬
riam scͥpsetũt huiꝰsetmodi. Cũ pau:¬
cuuiꝰ in quiũt grandi iam etate ⁊ mõ¬
bo corporis diutino affectus tarẽtug
ex urbe roma concessissie. Accius tũc
haud ꝑuo iunior proficistens masia
cũ in opidum uenissee deuertit ad pa¬
cuuium comitusq iuitatus pluscu.¬
lisq ab eo dieb retentus tragedia
suam cui atieus nomen est desiderã¬
ti legit. ł um pacuuiũ dixisse aũit
sonora quidem esse q̃ seͥpsissis et
grandia. sed uideri tam̃e ea sibi duri¬
ora paulum ⁊ accibiora. Ita ẽ inꝗt
actius uti dicis neq id me sanc penitar.
Meliora eim̃ fore spero q̃ de inceps scͥ¬
bam. Nam qd̾ in pomis est itides ĩꝗt
esse aiunt mingeniis: q̃ dura it accr.¬
ba nascunt᷑. post fiunt mitia s iocũ¬
da. sed que gignunt᷑ statim urta ot
mollia: atq in pͥncipio sunt uiuida nõ

Expanded text:
UIBUS otium et studium fuit vitas atque aetates doctorum hominum quaerere ac memoriae tradere, de M. Pacuvio et L. Accio tragicis poetis historiam scripserunt huiuscemodi: Cum Pacuvius, inquiunt, grandi iam aetate et morbo corporis diutino adfectus, Tarentum ex urbe Roma concessisset, Accius tunc, haut parvo iunior, proficiscens in Asiam, cum in oppidum venisset, devertit ad Pacuvium comiterque invitatus plusculisque ab eo diebus retentus, tragoediam suam cui Atreus nomen est desideranti legit. Tum Pacuvium dixisse aiunt sonora quidem esse quae scripsisset et grandia, sed videri tamen ea sibi duriora paulum et acerbiora. Ita est, inquit Accius, uti dicis, neque id me sane paenitet; meliora enim fore spero, quae deinceps scribam. Nam quod in pomis, itidem, inquit, esse aiunt in ingeniis; quae dura et acerba nascuntur, post fiunt mitia et iucunda; sed quae gignuntur statim vieta et mollia atque in principio sunt uvida, non
Abbreviated transcription (Latin):
ARCUS. CICERO
in pͥmo anthoniarum
ita scͥtum reliquit.
hũc gͥ ut sequerer pro¬
peraui/ quẽ & p̃sentẽ
non sunt seciti nõ ut profurrẽ ali¬
quid: neq eĩm sperabam il nec p̃sta¬
re poteram i sed ut siquid mͥ humantꝰ
actidiss& multa aũt impendere ui.¬
huius diei uocẽ testem tei .pu.relĩ

Expanded text:
ARCUS CICERO in primo Antonianarum ita scriptum reliquit: Hunc igitur ut sequerer properavi quem praesentes non sunt secuti; non ut proficerem aliquid, neque enim sperabam id nec praestare poteram, sed ut, si quid mihi humanitus accidisset, multa autem inpendere vihuius diei voc
Abbreviated transcription (Latin):
pͥĩ pn. nihil aũt dubiũ est ꝗn uiolẽ¬
tam & inopinatã mortẽ significaue¬
rit/ que ꝗdem põt recte uideri accide̾
p̃ter naͣm. sed cur id ꝙͦ genus mõtis
extra fatam posuerit / neq oꝑis huius
est explorare / neq tpr̃is. Illud tam̃
ip̃um qd̾ citero d̾ fato opinatus ẽ cũ
hoc in quarto libro dixit d elissa q̃ mor¬
tem ꝑuimi potita est. Nam ꝗa nec
fato merita nec morit ꝑibat : tanꝗͣ
in faciendo fine uite q̃ iuolenta sũt
nõ uideant᷑ e fato uenire. demosthe¬
nis aũt uiri piudenta pari atq fa
facundia prediti xba idem fere sigͥ¬
ficantia d̾ naͣ atq fato. M. Cicero se¬
cutus uidet᷑. Ita eĩm scͥptũ est ĩ orcẽ
illa egregia cui titulus est uͥrep ge¬

Expanded text:
. Nihil autem dubium est quin violentam et inopinatam mortem significaverit, quae quidem potest recte videri accidere praeter naturam. Sed cur id quoque genus mortis extra fatum posuerit, neque operis huius est explorare neque temporis. Illud tamen ipsum quod Cicero de fato opinatus est, cum hoc in quarto libro dixit de Elissa, quae mortem per vim potita est: Nam quia nec fato, merita nec morte peribat, tamquam in faciendo fine vitae quae violenta sunt non videantur e fato venire. Demosthenis autem, viri prudentia pari atque facundia praediti, verba idem fere significantia de natura atque fato M. Cicero secutus videtur. Ita enim scriptum est in oratione illa egregia, cui titulus est Ὓπὲρ
Abbreviated transcription (Latin):
non impetrata sũt tũ solemꝰ inquit
qiͣ extremũ aliquid petituri qd̾ negaiͣ
minime debcat diceͣ hoc saltera fieri
aut dari oportere: tanꝗͣ salutẽ po¬
stremo petentes quam impetrari cẽte
ot obtme̾ sit equissimũ. sed hoc itide
nõ illepide quidem fictũ nimis tñ eeͣ
udetur cõmenticiũ censuimus igit᷑
amplius querendum.
sisennit assidue huĩ cemodi
figure aduerbia in orõe eius aĩadũ¬
timus: cuius modi sũt hec cursim ꝓpe¬
ratim celatim. uelitatim. saltuatim.
ex quib duo pͥma ꝗa sunt notiora
exemplis non meligebant: reliqua in
historiaꝵ soxto sic scͥpta sũt: quã ma¬
xime telalim poterat in insidiis suos
disponit. Item alio in loco. Nosuna
circo continentia mandauimus ne ue¬
litatim / aut saltuatim scribendo le¬
ctoꝵ aĩõs impediremus.

Expanded text:
non impetrata sunt, tum solemus, inquit, non impetrata sunt, tum solemus, inquit, quasi extremum aliquid petituri quod negari minime debeat, dicere hoc saltem fieri aut dari oportere, tamquam salutem postremo petentes, quam impetrari certe et obtineri sit aequissimum. Sed hoc itidem non inlepide quidem fictum, nimis tamen esse videtur commenticium. Censuimus igitur amplius quaerendum. Sisfigurae adverbia in oratione eius animadvertimus cuimodi sunt haec: cursim, properatim, celatim, vellicatim, saltuatim. Ex quibus duo prima, quia sunt notiora, exemplis non indigebant, reliqua in Historiarum sexto sic scripta sunt: Quam maxime celatim poterat, in insidiis suos disponit. Item alio in loco: Nos una idcirco continentia mandavimus, ne vellicatim aut saltuatim scribendo lectorum animos impediremus.
Abbreviated transcription (Latin):
Altem ꝑticula quã haberet pͥn¬
cipalem significatioem q̃q uocis
istius origo essee querebamꝰ. Ita eĩ
pͥmitus ftam̃ ee̾ apparet: ut nõ uid̾at᷑
sicut q̃dam supplementa orõnis teme᷑
& inconditt assũpta. atq erat ꝗ dicẽt
legisse se in grãmaticis com̃etariis .p.
nigidii saltem ex eodcũm qd̾ esse si ali¬
ter idq ipũm dici solitũ ꝑ defectione.
Nam plenã esst snãm si ale nõ põt.
sed id nos in hisdem comẽtariis nigidii
cumeos non opinor ĩ curiose legissemꝰ
nusꝗͣ in uenimus. Uident᷑ aũt ꝟba ista
si ałe non põe a significatiõe quidez
uocale huiꝰ de qua quermꝰ nõ abhor¬
rere. sed tot ꝟba tñ in paucissimas
liãs cludere. Improbe cuĩdat sb̃tilita¬
tis est. fuit ẽs̃ qui diceret homo ĩ libͥs
atq in hãs assiduus laltem sibi dcu
uderi .u. lra media uł extrĩta. Salu¬
tem eĩm añdictũ qd̾ nos salte dice¬
uemus. nã tũ aba quedam prfita

Expanded text:
ALTEM particula quam haberet principem significationem, quaeque vocis istius origo esset, quaerebamus. Ita enim primitus factam esse apparet, ut non videatur, sicuti quaedam subplementa orationis, temere et incondite adsumpta. Atque erat qui diceret legisse se in Grammaticis Commentariis P. Nigidii, saltem ex eo dictum quod esset si aliter, idque ipsum dici solitum per defectionem, nam plenam esse sententiam, si aliter non potest. Sed id nos in isdem commentariis P. Nigidii, cum eos non, opinor, incuriose legissemus, nusquam invenimus. Videntur autem verba ista si aliter non potest a significatione quidem voculae huius de qua quaerimus non abhorrere. Set tot verba tamen in paucissimas litteras cludere, inprobae cuiusdam subtilitatis est. Fuit etiam qui diceret, homo in libris atque in litteris adsiduus, saltem sibi dictum videri u littera media extrita; salutem enimenin ante dictum, quod nos saltem diceremus. Nam cum alia quaedam petita et
Abbreviated transcription (Latin):
serit seꝑaritq ut alios caus naͣ ferre
uideatur alios fatum considerandus¬
equidem puto / atq id maxime reꝗ¬
rendum qua ratiõe dixerit accidere
multa humanitus posse p̃ter fatum
quõ sit ratio e ordo & insuꝑabilis
quedam necessitas fati cõstituit᷑ ut
om̃ia intre fatum claudenda sit̃ nisi
illud sane homexi secutus est. uIͥ ri¬

Expanded text:
serit separaritque, ut alios casus natural ferre videatur, alios fatum, consideranduequidem puto, atque id maxime requirendum, qua ratione dixerit accidere multa humanitus posse praeter fatum, quando sic ratio et ordo et insuperabilis quaedam necessitas fati constituitur, ut omnia intra fatum claudenda sint, nisi illud sane Homeri secutus est: Μὴ
Abbreviated transcription (Latin):
scrbat om̃es ttrras: &. ambrit. Nam
citia qd̾ est id extra est. ꝗ aũt põt
indea esse dici qđ ex est. sed si ex una
tantũ ꝑet orbis occranus forit: ctia¬
occranũ esst dici põt᷑ uł arnte occcanũ
Cum uoͣ om̃es terras om̃i fariã &t
undiq uersum circũfluat nihil ciba
cum est: sed undaꝵ illius ambita ter¬
rĩs om̃ibus cõuallatis in medio eius
sũt omĩa q̃ mira horas eus melusa st̃
sicuti hercle sol nõ citia celũ uertit ͤ
sed in celo ⁊ intra celum. hec tunc
apollinaris scite acutrꝙ dicẽ uisus
ost. sed postra ĩ libro Marci tullĩ epi¬
stoloꝵ ad seruienũ sulpiciũ sic̃ dc̃ig¬

Expanded text:
scribat omnis terras et ambiat? Nam scribat omnis terras et ambiat? Nam citra quod est, id extra est; qui autem potest intra esse dici, quod extra est? Sed si ex una tantum parte orbis oceanus foret, toceanum esse dici posset vel ante oceanum; cum vero omnis terras omnifariam et undiqueversum circumfluat, nihil citra eum est, sed, undarum illius ambitu terris omnibus convallatis, in medio eius sunt omnia, quae intra oras eius inclusa sunt, sicuti hercle sol non citra caelum vertitur, sed in caelo et intra caelum. Haec tunc Apollinaris scite acuteque dicere visus est. Set postea in libro M. Tullii Epistularum ad Servium Sulpicium sic di
Abbreviated transcription (Latin):
te disputa uisset. tũ ego hec dixi cõdi
explorari q quonã modo ueteres
nr̃i ꝑticula ĩsta qua de agit᷑ usi sĩt
atꝙ ita inuenimus. tullũ in terbã
in uerrẽ scͥpsisse. Est aũt m̃o locus
mera occcanũ iam nullus est: neq tã
longinquus neq tam reconditus q
nõ ꝑ hec epr̃a nostroꝵ hoiũ libido mi¬
quitasq ꝑuasorit. Intra occranum
dicit contra rationẽ tuã. Non eĩ uult
opinor diccꝰ in octeano. Terras c̃ide¬
mõstat om̃is q̃ octeano ambiũt᷑ ad
quas a nostris hominib adiri põt.
q̃ sunt citra occcanũ nõ in occrão.
Neq eĩ uideri põt insulas sigͥficare
noscio quasq penitus ecͣ mntra eqͣra
ip̃a octcani dicunt᷑. iunc sulpiaus
apollinaris uenidens nõ me ħcule
in argute inꝗt/ nec ĩ callide opposu.¬
isti hoc tulhianũ. sea cicero intia oc¬
ceanũ nõ ut tu inter p̃tare citra oc¬
ceanũ dixit. ꝗd ẽi põt dici citraoc.¬
cranũ esse cũ undiq octeanus crecũ¬

Expanded text:
ego haec dixi: Cordi, explorareque quonam modo veteres nostri particula ista qua de agitur usi sint, atque ita invenimus Tullium in Tertia in Verrem scripsisse istoc modo: Locus intra oceanum iam nullus est, neque tam longincus neque tam reconditus, quo non per haec tempora nostrorum hominum libido iniquitasque pervaserit. Intra oceanum dicit contra rationem tuam; non enim vult, opinor, dicere in oceano; terras enim demonstrat omnis quae oceano ambiuntur, ad quas a nostris hominibus adiri potest, quae sunt citra oceanum, non in oceano; neque enim videri potest insulas significare nescio quas, quae penitus esse intra aequora ipsa oceani dicuntur. Tunc Sulpicius Apollinaris renidens: Non me hercule inargute, inquit, nec incallide opposuisti hoc Tullianum; sed Cicero intra oceanum, non, ut tu interpretare, citra oceanum dixit. Quid enim potest dici citra oceanum esse, cum undique oceanus circum
Abbreviated transcription (Latin):
is non incubituli ꝑuctib sed intra pari.¬
gnat intra mont̃e thaurũ nõ solũ ĩ
monte thauro regnat: sed inhis õ
litudinẽ qui iubet᷑ mtra nalas pro¬
nuntiare. is & añ ualł. & in ip̃is ra¬
lis iure pronũtiare põt. neq id sit
qͣ pͥuilegio quodam in satae cõsuc¬
tudinis. sed certa rõis obẜuatiõe / qm̃¬

Expanded text:
is non in cubiculi parietibus, sed intra parieis non in cubiculi parietibus, sed intra pariegnat intra montem Taurum, non solum in monte Tauro regnat, sed in his etlitudinem, qui iubetur intra Kalendas pronuntiare, is et ante Kalendas et ipsis Kalendis iure pronuntiare potest? Neque id fit quasi privilegio quodam inscitae consuetudinis, sed certa rationis observatione, q
Abbreviated transcription (Latin):
ralãs dicũt. ꝗ dicẽ citra nałas uolũt
ꝟba hec cicrronis sũt q̃ apposui: sca
tasse arbibraret᷑ me hãc res imꝑite
nõ putare. si ꝑpetuo taccũ modice
hoc faciam : aut eẽ mera modũ : ut &e
illius uoluntati is meis studiis ẜuĩa.
corrige̾ id uellet addit aut cẽ in bea
modũ ꝑ quod ostendit minus sepe id
.I nõ ad ipũm modũ sed retro paulu
sic̃ dicit. ut nõ significet ĩ monet hauo̾
sed usq ad montẽ t̾haurũ cum ĩp̃o mõit
xba sunt hec ipius . M. tulli exea quã
dixi oratiõe anthiocũ magnũ illũ ma¬
iores nr̃i magna belli contemptiõe t̾ta
mariq suꝑatũ intra montẽ thaurum
regnare iuixerũt asiam qua illũ mul¬
etatũt actalo ut is m ea iegnaret coi
donarũt. Intra montẽ inꝗt thauiũ
regnare iuxerũt qd non proinde t̃
ut intra cubiculũ dcimus isi uideri
põt id esse mera montẽ qd̾ est intra
rogioẽs que thauri montis obiectu
seꝑant᷑: Nam sicti ꝗ mera cubiculũ ost

Expanded text:
dicere citra Kalendas volunt. Verba haec Ciceronis sunt, quae adposui: Sed tasse arbitraretur me hanc rem publicam non putare, si perpetuo tacerem, modice hoc faciam aut etiam intra modum, ut et illius voluntati et meis studiis serviamcorrigere id vellet, addit: aut etiam intra modum, per quod ostendit minus sese id est, non ad ipsum modum, sed retro paululsic dicit, ut non significet in monte Tauro, sed usque ad montem cum ipso monte. Verba sunt haec ipsiudicamus. Antiochum Magnum illum maiores nostri magna belli contentione terra marique superatum intra montem Taurum regnare iusserunt: Asiam, qua illum multarunt, Attalo, ut is regnaret idonarunt. Intra montem, inquit, Taurum regnare iusserunt, quod non proinde est, ut intra cubiculum dicimus, nisi videri potest id esse intra montem quod est intra regiones quae Tauri montis obiectu separantur. Nam sicuti qui intra cubiculum est,
Abbreviated transcription (Latin):
empturũ se se negare ꝓpter compeli¬
tores emptionis.
Um rome a. consulib Iudex
extra ordinẽ datus pronũtia¬¬
sum. an his uerbis intra rał. ip̃e ꝗͦ
prodictas ut intra cum dĩe ꝓnũtia¬
rem. Cur inquit hoc me potius rogaꝰ
ꝗͣ existis aliꝗ̃ ꝑitis studiosisq uiris qͦs
adhibere in consiliũ Iudicaturi sole¬
tis: tum illi ego ita respondi. Si aut
de uetere inꝗͣ ure aut iecepto aut
controuerso aut ambiguo aut nouo
& constituto discendum essa issem
plane sciscitatũ ad istos quos dicis. sed
randa sit scͥarius ꝓfecto  cecus aĩ
uerbi quid existimẽ: sed eo tamen
pacto ut id facias. nõ qd̾ ego dꝰ ꝓpͥ
ctate disseruero: sed quod in eare
oiu pluriũ ue consensu obẜuari
cognoueris. nõ eĩm uerboꝵ tm̃ coĩu¬
uere atꝙ ꝓpͥe sigͥficatiões longiore
usu mutant᷑. sed legũ gͦ ipãe iup̾sa
consensu tacite oblictarãt᷑:. tũ d̾inde
disseruit me & plerisq aliis audĩ¬

Expanded text:
empturum sese negare propter competiempturum sese negare propter competitores emptionis.CUM Romae a consulibus iudex extra ordinem datus pronuntiasum an his verbis intra Kalendas ipsaprodictas, ut intra eum diem pronuntiarem. Cur, inquit, hoc me potius rogas quam ex istis aliquem peritis studiosisque iuris, quos adhibere in consilium iudicaturi soletis? Tum illi ego ita respondi: Si aut de vetere, inquam, iure et recepto aut controverso et ambiguo aut novo et constituto discendum esset, issem plane sciscitatum ad istos quos dicis; sed randa sit, scaevus profecto et caecus animi , de ratione verbi quid existimem, sed eo tamen pacto ut id facias, non quod ego de proprietate vocis disseruero, sed quod in ea re omnium pluriumve consensu observari cognoveris; non enim verborum tantuue propriae significationes longiore usu mutantur, sed legum quoque ipsarum iussa consensu tacito oblitterantur. Tum deinde disseruit, me et plerisque aliis audie
Abbreviated transcription (Latin):
Ee ꝗͦ disciplina thetorica est
calide ie cum a stu ros ocimino¬
sas citra ꝑitulũ confiteri ut si obiectũ
sit turpe aliquid qd negaxi nõ queat
responsione ioculaxi cludas i. uem
facias uisu magis digña ꝗͣ ceimine
sioit fecisse ciceronẽ scptũ est cuz id
qd inficiari non potrrat urbano fa¬
ceto qꝙ dc̃o diluit. Nam cũ emert uel¬
let inpalabo domũ & pecumã ĩ p̃¬
sens non haberes a .p. Scilla ꝗ tu
reus erat / mutuasse sextortiũ uicies
tacitt accepit. ẜa res tam̃ plus pͥus¬
ꝗͣ emerot prodita c̃ e ĩ uulgus exi¬
uit obiectũ ꝙ ei est qd̾ pecuniã domꝰ
emendi cã a reo accepissar: tũ cicro
ĩ opinata opprobratiõe ꝑmotus ac.¬
cepisse se negauit: ac domumi ꝙͥ se
empturũ negauit. Atq adeo inquit
uerũ sit accepisse me pecunia si do¬
mum emero. sed cũ postea emisse
& hoc mendaciũ in senatũ ab In
micis ei obierret᷑ tisit satis atq ĩ
tanti patr familias esse qł emic᷑ uelit

Expanded text:
e disciplina rhetorica est, callide et cum astu res criminosas citra periculum confiteri, ut si obiectum sit turpe aliquid quod negari non queat, responsione ioculari eludas et rem facias risu magis dignam quam crimine, sicut fecisse Ciceronem scriptum est, cum id quod infitiari non poterat urbano facetoque dicto diluit. Nam cum emere vellet in Palatio domum et pecuniam in praesens non haberet, a P. Sulla, qui tum reus erat, mutua sestertium viciens tacita accepit. Ea res tamen, priusquam emeret, prodita est et in vulgus exivit, obiectumque ei est quod pecuniam domus emendae causa a reo accepisset. Tum Cicero, inopinata obprobratione permotus, accepisse se negavit ac domum quoque se empturum negavit atque Adeo, inquit, verum sit accepisse me pecuniam, si domum emero. Sed cum postea emisset et hoc mendacium in senatu ei ab amicis obiceretur, risit satis atque icauti patrisfamilias esse, quod emere velit
Abbreviated transcription (Latin):
nia defendissor. & hãc opinoͣ tͥ q̃sti¬
onem dissoluissa. me aũt scis cũ sto¬
ytis nõ bñ conuenire: uel cum stoyta
potuis est eĩm pleraq & sibi &e nobꝰ
incongruens / sicut in libro quẽ suꝑ
ea re compus uimus declarat᷑. sedut
tibi ame mos gerat᷑ dicã ego ĩ doctĩ
ut auĩt &e aꝑtius/ q̃ fuisse dcuꝵ pu¬
de gemibu stoyci egrotantis ita dis.¬
seruit. naͣ᷑ inquit oũi rer que nos gt¬
nuit induit nobis moleuitq ĩ ipsis
statim pͥncipiis ꝗbus nati sumus amo¬
rem nostri ⁊ caritatem ita ꝓrsus
ut nhil ꝗcꝗͣ ess& carius pensiusq
nobis: ꝗͣ nos met ip̃i atq hoc esse
fundamentũ rata est conseruande
hoiũi ꝑpetuitis/ si unusꝗsq nosteũ
simul acq editus in lucem forit/ ha

Expanded text:
nia defendisset et hanc, opinor, tibi quaestinia defendisset et hanc, opinor, tibi quaestionem dissolvisset, me autem scis cum Stoicis non bene convenire, vel cum StoicaStoa potius; est enim pleraque et sibi et nobis incongruens, sicut libro quem supra illa re composuimus declaratur. Sed ut tibi a me mos geratur, dicam ego indoctius, ut aiunt, et apertius, quae fuisse dicturum pude gemitu Stoici aegrotantis ita disseruit: Natura, inquit, omnium rerum quae nos genuit, induit nobis inolevitque in ipsis statim principiis quibus nati sumus, amorem nostri et caritatem, ita prorsus ut nihil quicquam esset carius pensiusque nobis quam nosmet ipsi, atque hoc esse fundamentum ratast conservandae hominum perpetuitatis, si unusquisque nostrum, simul atque editus in lucem foret
Abbreviated transcription (Latin):
suũ ꝑpitielatut e cohibebat/ cohererla¬
ꝙ in bra sese uiolentias effecnati dolo¬
ris nullos eiulatus nullas complorati¬
ones: nullas quidem uoces indecoras e¬
debat. signa tamẽ quedam siut uidi.¬
stis existebant xtutis ⁊ corporis d̾ pos¬
sessione hõis pugnatitiũ. Tu esecta¬
toribus thauri iuuenis mn disciplinis
phĩe non ignauus. si tanta inꝗt dolo¬
ris a cerbitas est ut ꝯͣ uoluntatẽ cõtra¬
ꝙ udiciũ aĩ nitat᷑ in uitũq hoĩem̃
cogat ad gemendum confitendũq de
malo borbi seuientis cue dolor apud
stoycos in difftres esse dicit᷑ nõ malu.
cue deinde aut stoicus hõ cogi aliꝗd
pot/ aut dolor coge̾ cũ & dolorẽ stoy.¬
ci nihil cogeͣ/ E sapientem nihil cogi
posse dicant. Ad ca thaurus uultu ĩa
ꝓpe modum letiore. Delectatus eĩ iã¬
udebat᷑ illecbra questiõis si iã a¬
micus inꝗt hic noster melius ualeret
gemnitus cĩmodi necessarios a. calũp¬

Expanded text:
suum: perpetiebatur et cohibebat coercebasuum: perpetiebatur et cohibebat coercebatque infra sese violentias effrenati doloris. Nullos eiulatus, nullas conplorationes, ne ullas quidem voces indecoras edebat, signa tamen quaedam, sicut vidistis, existebant virtutis et corporis, de possessione hominis pugnantium. Tum e sectatoribus Tauri invenis, in disciplinis philosophiae non ignavus, Si tanta, inquit, doloris acerbitas est, ut contra voluntatem contraque iudicium animi nitatur invitumque hominem cogat ad gemendum confitendumque de malo morbi saevientis, cur dolor aput Stoicos indifferens esse dicitur, non malum? Cur deinde aut Stoicus homo cogi aliquid potest aut dolor cogere, cum et dolorem Stoici nihil cogere et sapientem nihil cogi posse dicant? Ad ea Taurus vultu iam propemodum laetiore, delectatus enim videbatur inlecebra quaestionis, Si iam amicus, inquit, hic noster melius valeret, gemitus eiusmodi necessarios a calum
Abbreviated transcription (Latin):
inq eo itineͣ lobadiam uenissem̃ qd̾
opidum acticũ in terra bocta affcet᷑
ibi ad thaurũ amicũ eius quẽpiam no¬
bilem instoyca disciplina phu eggea
ualitud inc opp̃ssu decumbere. tũ omis¬
ẜo itinẽ qd̾ alioꝗn maturandũ erat e.
relictis ut hiculis pergit eum ꝓpert
uderes. nosq de more quẽ in locum
cnq iret secuti sumus. Et ubi ade¬
des inquis ille egrotus erat ꝑuenimꝰ
uidemus hominem dolorib crutiatib
bri simul adrapida afflictari: gemi
& anelitus e pectore eius euadere nõ
dolorẽ magis indicantes: ꝙͣ pugna
aduersum dolorẽ. post d̾ me̾ cũ thaurꝰ
& medicos accersiss& collocutꝰq de
facienda medela ess&/  uum i pum̃
ad retinendam patientiã testimomo
tollerantie quã uidebat ꝑhibito stabi¬
lisse egcessiq inde ad urhicula ẜ ad
comibes rediremus uidistis inꝗł thaur̃
non sane iocundum spectatulũ: sed
contra ratio  nã aniimi qd̾ erat eq

Expanded text:
inque eo itinere Lebadiam venissemus, quod est inque eo itinere Lebadiam venissemus, quod est oppidum anticum in terra Boeotia, adfertur ibi ad Taurum amicum eius quempiam, nobilem in Stoica disciplina philosophum, aegra valitudine oppressum, decumbere. Tunc omisso itinere, quod alioquin maturandum erat, et relictis vehiculis, pergit eum propere videre, nosque de more, quem in locum cumque iret, secuti sumus. Et ubi ad aedes in quis ille aegrotus erat pervenimus, videmus hominem doloribus cruciatibusque bri simul rapida adflictari gemituitusque et anhelitus e pectore eius evadere, non dolorem magis indicantes quam pugnam adversum dolorem. Post deinde, cum Taurus et medicos accersisset conlocutusque de facienda medella esset et eum ipsum ad retinendam patientiam, testimonio tolerantiae quam videbat perhibito, stabilisset, egressique inde ad vehicula et ad comites rediremus: Vidistis, inquit Taurus, non sane iucundum spectaculum, sed contra ratio et natura animi, quod erat aeque
Abbreviated transcription (Latin):
dis consilio indũ foro lato. scõq se¬
natu. Cui ues audacter magnas paͣ¬
malusq es bona dcũ cuomeret. &¬
siqua uellet tutoꝙ locaret. Quo cum
multa uoluptatt gaudia clamq pa¬
lam̃ꝙ. Ingenũ cui nulla malũ snĩa su¬
adet ut faceret facinis leuis haud
malus doctus fidelis. suauis ħo fac̃ũ¬
dus suo contentus beatus: scibus se¬
cunda loquẽs in tpr̃e comodus u̾boꝵ
paucoor multa teñes antiqua sepulta
urtustas. Que facit & moreꝰ ueteres¬
nouosq tenentem. Multoꝵ ueteru
leges diuũ hominũq. prudente qui
dc̃a loꝗue tacereꝙ possit. hũc inter
pugnas compellat ẜuilius sic .I. ac¬
lium stiloñe dicẽ solitũ fexũt q.q. en¬
niu d̾ semet ipo hec sepͥsisse / pictiuẽaip
istam moꝵ ie ingenii ip̃ius.q. ennĩi
factam esse.
Um delphos ad pythia cõuentũꝙ¬
⁊ totius ferme grecit uisendũ phus
thaurus iret. nosq ei comites essemus

Expanded text:
dis Consilio indu foro lato sanctoque sedis Consilio indu foro lato sanctoque senatu; Cui res audacter magnas parmalaque et bona dictu Evomeret, si qui vellet, tutoque locaret, Quocum multa volup ac gaudia clamque palamque; Ingenium cui nulla malum sententia suadet Ut faceret facinus levis aut malus; doctus, fidelis, Suavis homo, facundus, suo contentus, beatus, Scitus, secunda loquens in tempore, commodus, verbum Paucum, multa tenens antiqua sepulta, vetustas Quem facit et mores veteresnovosque tenentem, Multorum veterum leges divumque hominumque; Prudenter qui dicta loquive tacereve posset; Hunc inter pugnas conpellat Servilius sic. L. Aelium Stilonem dicere solitum ferunt Q. Ennium de semet ipso haec scripsisse picturamque istam morum et ingenii ipsius Q. Ennii factam esse. UM Delphos ad Pythia conventumque totius ferme Graeciae visendum philosophus Taurus iret nosque ei comites essemus
Abbreviated transcription (Latin):
uictor & tuendo tutor ae a struẽdo
structor ꝓductis q̃ corripiebant᷑
uocalib dicta sunt.
Escͥptum defrnitũq est a.ꝗnto
Ennio in anali septimo grati¬
fice ad modũ scitiq so̾ hi stoĩa gemini
ẜuilii uiri nobilis quo ingenio qua co¬
mitate qua modestia qua fide q̃ lĩgue
ꝑsimonia / qua loquendi opportun
tatt sccecti ueligione qua libeͣt de¬
niq ad minuendas uite molestias fo¬
mentis leuamentis solaois amicum
esse conueniat hõis gne̾ it fortuna
suꝑioris. fos ego uersus nõ minus fre¬
quenti assiduoq memoratu dignos puto
quidam uetustatis in his xsibus tã ue.¬
quidem sniã pro antiquis saccatisq
amiatie legibus obẜuandi tenendi co¬
lendiq sine. quaꝑꝑt᷑ ad scrabendos uos
xistimaui siquis iam stati desidera¬
uit. hoc clocitus uocat qd cũ bñ sepe
libenter. Mensam ẜmonesꝙ suos rera
suaꝵ comiter imꝑtit magna cũ lapsus
diei ꝑtem fuissis de sũmis reb gerũ¬

Expanded text:
vitor et tuendo tutor et struendo vitor et tuendo tutor et struendo structor productis quae corripiebantur vocalibus dicta sunt.ESCRIPTUM definitumque est a Quinto Ennio in Annali septimo graphice admodum sciteque sub historia Gemini Servili, viri nobilis, quo ingenio, qua comitate, qua modestia, qua fide, qua linguae parsimonia, qua loquendi opportun secreti religione, qualibus denique ad muniendas vitae molestias fomentis, levamentis, solacis amicum esse conveniat hominis genere et fortuna superioris. Eos ego versus non minus frequenti adsiduoque memoratu dignos puto quidam vetustatisvestustatis in his versibus tam requidem sententia pro antiquis sacratisque amicitias legibus observandi, tenendi colendique sint. Quapropter adscribendos eos existimavi, si quis iam statim desideraret: Haece locutus vocat quocum bene saepe libenter Mensam sermonesque suos rerumque suarum Comiter inpertit, magnam cum lassus diei Partem fuisset, de summis rebus regun
Abbreviated transcription (Latin):
Alguis Rufus m ẜo libroꝗ quoꝰ in.¬
scͥpsit d̾ rebus ꝑ epłam quesitis licto¬
rem dicit ai ligando appellatũ eeͣ qd̾
cum magistratus .p. R. uirgis quẽpã
uerberari uixissent. crura eiꝰ is manꝰ
ligari uinciriq a uiatore solita sint.
Isq qui excollegio uatoꝵ officiũ ligñdi
hret lictor sit appellatus ueit᷑ꝙ ad eã
rem testimonip.M. tullii xbaꝙ eiꝰ referͭ
ex oratiõe quȩ dcã est ꝓ.C. rabirio lic¬
tor inquit conliga manus. hec ita ual¬
gius &: nos sane cum illo sentimus. sed
tyro tullius. M. Ciceronis libertꝰ licto¬
rem uel a lino uł a licio  sepͥtũ dixit.
licio eĩ trasuerso qd linũ appella¬
tur: qui magistratib inꝗt p̃minista¬
bant cincti erãt. Siquis aũt est ꝙ
ꝓptca putat ꝓbabilius esse qd̾ tyro
dixit. qm̃ pͥma sillaba ĩ lictore sici¬
ti in licio ꝓducta ẽ & in eo ybo qd̃
est ligo correpta est : nihil ad rẽ istã
ꝑtinet. Nam sicut a ligando lictoͬ
& a legendo lector & a uincendo

Expanded text:
ALGIUS RUFUS in secundo librorum quos inscripsit De Rebus per Epistulam Quaesitis, lictorem dicit a ligando appellatum esse, quod, cum magistratus populi Romani virgis quempiam verberari iussissent, crura eius et manus ligari vincirique a viatore solita sint, et inde is qui ex conlegio viatorum officium ligandi haberet lictor sit appellatus; utiturque ad eam rem testimonio M. Tulli verbaque eius refert ex oratione quae dicta est Pro C. Rabirio: Lictor, inquit, conliga manus. Haec ita Valgius. Et nos sane cum illo sentimus; sed Tiro Tullius M. Ciceronis libertus, lictorem vel a limo vel a licio dictum scripsit: Licio enim transverse, quod limum appellatur, qui magistratibus, inquit, praeministrabant cincti erant. Si quis autem est qui propterea putat probabilius esse quod Tiro dixit, quoniam prima syllaba in lictore, sicuti in licio, producta est et in eo verbo quod est ligo correpta est, nihil ad rem istud pertinet. Nam sicut a ligando lictor et a legendo lector et a viendo
Abbreviated transcription (Latin):
beat. ꝗͣ sole ralende. Nam tres iste
uoces.intra. citra. ultra. ꝗbus certi lo¬
coꝵ fines demõstrant᷑ singlaribus a¬
pud ueteres sillabis appellabãt᷑. In cis.
uls. he. de inde particule. qm̃ paruo
exiguoq sonitu obscurius promobã¬
tur addita est tribus om̃ibus eadom
sillaba. & qd̾ dicebat᷑ .cis. tiberim &
uls tibexim dici ceptũ est citra tiberĩ
&. ultra tiberim. Item ad̾ erat ĩ acte¬
dente cadem sillaba intra factũ est.
Sũt gͦ hec omia qiͣ contermia iũctis
inter se finibus coherentia intra opi¬
dum ultta opidũ. citra opidũ. exꝗ
bus intra sicut dixi ra significat. Nã
ꝗ dicit intra opidũ intra cubitulũ
in tra farias: non dicit aliud ꝗͣ in
opido in cubiculo in feriis. intra ral.¬

Expanded text:
beat quam solae Kalendae. Nam tres istae voces intra, citra, ultra, quibus certi locorum fines demonstrantur, singularibus apud veteres syllabis appellabantur in, cis, uls. Haec deinde particulae quoniam parvo exiguoque sonitu obscurius promebantur, addita est tribus omnibus eadem syllaba, et quod dicebatur cis Tiberim et uls Tiberim dici coeptum est citra Tiberim et ultra Tiberim; item quod erat in, accedente eadem syllaba, intra factum est. Sunt ergo haec omnia quasi contermina iunctis inter se finibus cohaerentia: intra oppidum, ultra oppidum, citra oppidum, ex quibus intra, sicuti dixi, in significat; nam qui dicit intra oppidum, intra cubiculum, intra ferias, non dicit aliud quam in oppido, in cubiculo, in feriis. Intra Kal