comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
fitendũ ẽ. Quod qm̃ fere constat int̾ om̃s non
philosophos solũ etiã indoctos: fatemꝰ constare
uud etiam hanc nos hr̃e siue anticipacionẽ ut
ante dixi. siue p̃nocionẽ deoꝵ. Sunt eñi reb
nouis noua ponenda nomina. ut epicurus ip̃e
ꝓlensim apellauit. quam antea nemo eo u̾bo
nominarat. hauc gͥhabemꝰ ut deos beatos ⁊ in¬
mortales putemꝰ. Que enĩ nobis natura infor¬
mationẽ ipsoꝵ deoꝵ dedit. ead̾ insculsit ĩmẽ¬
tib ut eos et̾nos et beatos haberemꝰ. Qd̃ si ita ẽ.
u̾e exposita illa sentñcia ẽ. ab epicuro. Quod be¬
atum et̾nũq sit id nec hr̃e ipsum negocii qͥcꝗͣ
nec exiberi alt̾i. Ita neq ira neq gr̃a teneri. Qdᷤ
q talia eẽnt inbecilla eẽnt. om̃ia. si nicħ aliuo
quereremꝰ. nͥ ut deos pie coleremꝰ. ⁊ ut suꝑsticuo¬
ne lib̾aremur satis erat dictum. Nam et pres¬
tans deoꝵ natura hominũ pietate coleretur

Expanded text:
fitendum est. Quod quoniam fere constat inter omnis non fitendum est. Quod quoniam fere constat inter omnis non philosophos solum sed etiam indoctos, fatemur constare illud etiam, hanc nos habere sive anticipationem, ut ante dixi, sive praenotionem deorum sunt enim rebus novis nova ponenda nomina, ut Epicurus ipse pro/lhyin appellavit, quam antea nemo eo verbo nominarat—hanc igitur habemus, ut deos beatos et inmortales putemus. quae enim nobis natura informationem ipsorum deorum dedit, eadem insculpsit in mentibus ut eos aeternos et beatos haberemus. Quod si ita est, vere exposita illa sententia est ab Epicuro, quod beatum aeternumque sit id nec habere ipsum negotii quicquam nec exhibere alteri, itaque neque ira neque gratia teneri, quod quae talia essent inbecilla essent omnia. Si nihil aliud quaereremus nisi ut deos pie coleremus et ut superstitione liberaremur, satis erat dictum; nam et praestans deorum natura hominum pietate coleretur,
Abbreviated transcription (Latin):
tur uulnerare epicurũ. ut in eoꝵ ipsoꝵ nu¬
mero dequib hec qͣstio ẽ. haberi debeat. So¬
lus eñĩ uidit pͥmũ eẽ. deos qd inom̃iũ animiᷤᷤ
eoꝵ nocionem imp̃ssisser ipsa natura. Que
ẽ enim gens aut qđ genus hominũ qđ non
habeat suie doctͥna anticipacionẽ quandam
deoꝵ. quam appellat ꝓlemsin epicurꝰ idem
anteceptam aninio rei quandam deoꝵ. qͣdã¬
appellat informationem sine qͣ nec intelli¬
gi quicquam nec q̃ri. nec disputari pot̾ qd̾¬
iis racionis uimi atq utilitatẽ. ex illo celesti
epicuri de regula et iudicio uolumine accepi¬
mus. Quod gͥ fundamtũ huiꝰ q̃stionis est id p̃¬
clare iactum uidetis. cum eñi non instituto ali¬
qͦ aut more aut lege sit opuuo constituta. ma¬
neatq ad unũ om̃iũ firma consensio intelli
cognitiones habemꝰ. De quo autẽ om̃iũ natu¬
ra consentit. id uerũ eẽ. necẽe. ẽ. Esse gͥ deos con¬

Expanded text:
tur, venerari Epicurum et in eorum ipsorum nutur, venerari Epicurum et in eorum ipsorum numero de quibus haec quaestio est habere debeat. Solus enim vidit primum esse deos, quod in omnium animis eorum notionem inpressisset ipsa natura. quae est enim gens aut quod genus hominum quod non habeat sine doctrina anticipationem quandam deorum, quam appellat pro/lhmyin Epicurus id est anteceptam animo rei quandam informationem, sine qua nec intellegi quicquam nec quaeri nec disputari potest. quoius rationis vim atque utilitatem ex illo caelesti Epicuri de regula et iudicio volumine accepimus. quod igitur fundamentum huius quaestionis est, id praeclare iactum videtis. cum enim non instituto aliquo aut more aut lege sit opinio constituta maneatque ad unum omnium firma consensio, intellecognitiones habemus; de quo autem omnium natura consentit, id verum esse necesse est; esse igitur deos con
Abbreviated transcription (Latin):
nes babiloniꝰ consequens in eo libro qui ĩ¬
scribitur de minerua. partum iouis ortũ¬
q uirginis ad phisiologiam traducens. de¬
ungit a fabula. Esx posui fere. non philoso¬
phoꝵ iudicia s delirantium somnia. nec
enĩ multo absurdiora sunt ea q̃ poetaꝵ uo¬
cib fusa ipsa suauitate nocuerunt. qͥ et ira
ĩ flãmatos. ⁊ libidine furentis induxerunt
deos. feceruntq ut eoꝵ bella. p̃lia. pugnas.
uulnera. uideremꝰ. odia p̾terea. discidia.
discordias. ortus. iiteritus. q̃relas. lam̃taci¬
ones. effusas in om̃i intẽꝑantia libidines.
adutia. aũcula cũ humano gen̾e concubitꝰ
mortalisq ex ĩmortali ꝓ creatos. Cum poetaꝵ aũ
errore con uigere licet portenta magoꝵ egip¬
tioꝵq in eodem gen̾e dementiam. tum etiã
uulgi opiniones que ⁊maxima in constan¬
cia ueritatis ignorantie uersantur. Ea qui
consicdet quam in consulte ac trmere dican¬

Expanded text:
nes Babylonius consequens in eo libro qui innes Babylonius consequens in eo libro qui inscribitur de Minerva partum Iovis ortumque virginis ad physiologiam traducens deiungit a fabula. Exposui fere non philosophorum iudicia sed delirantium somnia. Nec enim multo absurdiora sunt ea quae poetarum vocibus fusa ipsa suavitate nocuerunt, qui et ira inflammatos et libidine furentis induxerunt deos feceruntque ut eorum bella proelia pugnas vulnera videremus, odia praeterea discidia discordias, ortus interitus, querellas lamentationes, effusas in omni intemperantia libidines, adulteria vincula, cum humano genere concubitus mortalisque ex inmortali procreatos. Cum poetarum autem errore coniungere licet portenta magorum Aegyptiorumque in eodem genere dementiam, tum etiam vulgi opiniones, quae in maxima inconstantia veritatis ignoratione versantur. Ea qui consideret quam inconsulte ac temere dican
Abbreviated transcription (Latin):
niu̾sam atq om̃ia continentẽ. tum fatalẽ
umbram ⁊ necessitatẽ rerũ fituraꝵ. ignem
p̃terea et eũ quẽ ante dixi ethera. Tum ea q̃
natura fluerent atq manarent. ut et aquã
et t̾ram ⁊ aera solem lunã. sidera. unu̾sitatẽ¬
q rerũ qua om̃ia continerentur atq etiã
homines eos qui in mortalitatẽ ẽẽnt. conse¬
cuti: Idemq disputant ethera ẽẽ. eũ quẽ
homines iouẽ appellarent quiq aer ꝑma
ria manoret eũ eẽ. neptunũ. t̾ramq eam
eẽ que ceres diceretur similiq rõne. ꝑ seqͥ¬
talem necessitatẽ appeslat sẽptt̾nam rerũ
futurarum u̾itatẽ quoꝵ nicħ tale ẽ. ut ĩ eo
us diuina ĩ ẽẽ. uideatur. et ħ quid̃ inpͥmo
libro de natura deoꝵ. inscd̃o autẽ uult or¬
phei musci. hesiodi.homeriq fabellas ac¬
commodare fabellas adea q̃ ipse pͥmo li¬
bro de deis ĩmortalib dixerit. ut etiam ue¬
terrimi poete. qui hec ne suspicati quid̃
suit stoici fuisse uideantur. Quem dioge¬

Expanded text:
a continentem, tum fatalem †umbram et necessitatem rerum futurarum, ignem praeterea et eum quem ante dixi aethera, tum ea quae natura fluerent atque manarent, ut et aquam et terram et aera, solem lunam sidera universitatemque rerum qua omnia continerentur, atque etiam homines eos qui inmortalitatem essent consecuti. idemque disputat aethera esse eum quem homines Iovem appellarent, quique aer per maria manaret eum esse Neptunum, terramque eam esse quae Ceres diceretur, similique ratione persequtalem necessitatem appellat sempiternam rerum futurarum veritatem; quorum nihil tale est ut in eo vis divina inesse videatur. et haec quidem in primo libro de natura deorum; in secundo autem volt Orphei Musaei Hesiodi Homerique fabellas accommodare ad ea quae ipse primo libro de deis inmortalibus dixerit, ut etiam veterrimi poetae, qui haec ne suspicati quidem sint, Stoici fuisse videantur. Quem Dioge
Abbreviated transcription (Latin):
bii nũquia nam aut lune aut qͥnq errautiũ
Riciemii sintie uidusti: Sol aduab uai orb ulti¬
mis ꝑtib definiens motũ cursus annuos
conficit hui hanc iliustracionẽ ei dem ĩceusa
radis. menstruo spacio luna conꝑlet. Eno
autem stelle eundͥ orbem tenentes. alie ꝓpi
at̾ris. alie remociꝰ. abisc̾ pͥncipiis dispari¬
b tr̃pib ead̾ spacia conficiunt. Nunc qͥd ta¬
le epicure uidisti: Ne sit gͥ sol. ne luna. ne

Expanded text:
numquidnam aut lunae aut quinque errantium siderum simile vidisti? sol duabus unius orbis ultimis partibus definiens motum cursus annuos conficit; huius hanc lustrationem eiusdem incensa radiis menstruo spatio luna complet; quinque autem stellae eundem orbem tenentes, aliae propius a terris aliae remotius, ab isdem principiis disparibus temporibus eadem spatia conficiunt. num quid tale Epicure vidisti? ne sit igitur sol ne luna ne
Abbreviated transcription (Latin):
ṗsertim cũ ista tua michi ne ꝓbabilia qͥd ui¬
deantur. Nec enĩ diuinationẽ ꝗͣ ꝓbatis ullã
ẽẽ arbitror fatumq illud eẽ quo oĩa contineri
dicitis ꝯtẽpno. ne exedificatũ quid̃ hunc mũ¬
dũ diuino ꝯsilio existimo atq haut scio an tta
sit. S cur rapior in ĩ udiã: Licet ne ꝑ uos nes¬
caire ꝙ nescio: An stoicis ipsis inter se disceptare
cũ his non licet e zenoni et reliquis fere stoicis
ether uidetur sũmus deus m̃te p̃ditus. qͣ om̃ia
regantur cleantes qͥ qͣsi maioꝵ ẽ. gentiũ stoicꝰ. ⁊ e¬
nonis auditor. solem dñari. et rerũ potiri pu¬
tat. Ita cogim᷑ dis scnsione sapientiũ dñm ut̾m
ignorare qͥppe qͥ nesciamꝰ soli an etheri seruiamꝰ.
Solis autẽ magnitudo ipse enĩ hic radiatꝰ me intu¬
eri uidetur admonet ut c̾do faciam m̃tionẽ sui.
quasi malis architectis mensure ur̃e nego hoc ꝑm̃si¬

Expanded text:
praesertim cum ista tua mihi ne probabilia quidem vipraesertim cum ista tua mihi ne probabilia quidem videantur. nec enim divinationem quam probatis ullam esse arbitror, fatumque illud esse quo omnia contineri dicitis contemno; ne exaedificatum quidem hunc mundum divino consilio existimo. Atque haud scio an ita sit; sed cur rapior in invidiam? licetne per vos nescire quod nescio, an Stoicis ipsis inter se disceptare, cum is non licebit? Zenoni et reliquis fere Stoicis aether videtur summus deus, mente praeditus qua omnia regantur; Cleanthes, qui quasi maiorum est gentium Stoicus, Zenonis auditor, solem dominari et rerum potiri putat: ita cogimur dissensione sapientium dominum nostrum ignorare, quippe qui nesciamus soli an aetheri serviamus. Solis autem magnitudinem ipse enim hic radiatus me intueri videtur admonens ut crebro faciam mentionem sui — quasi malis architectis, mensurae vestrae nego c
Abbreviated transcription (Latin):
diosius nobilitatis fui urgebor iam oĩũ ur̃m
connicio. Tu ne aut mane qͥcꝙͣ putes ẽẽ cũ ita
seqͣtur aut atomos ullas qqͥb qͥcquid efficiat᷑
illaꝵ illum dissimillimũ aut sine aliqͣ m̃te
rem ullam effici posse p̃daram. ⁊ cũ ui uno
mũdo ornatꝰ hic tam mirabilis ĩnumerabilis.
supͣ infra. dextra. sinistra. aute pꝰ. alios dissimi¬
les. alios eiꝰd iͦi mũdos eẽ: ⁊ nt nos nẽ simꝰ ad
baulos puteolosq iudeamꝰ ÷ sic ĩ numerabile
parib inlocis ẽẽ eiꝰdem noĩb honorib reb
gestiss ĩgeniis. formis etatib isdem de reb dis¬
putantes. ⁊ si nc. ut si etiam dormientes aliqͥd
animo uib̾e uideamur imagines extrinsetꝰ
ĩanimos nr̾os ꝑ corpꝰ irũꝑe. Tu uero ista ne asci¬
ueris. ne ue fueris ꝯmentiis reb assensus. Nicħ
seitrire ẽ. melius ꝙͣ tam pͣua sentire. Non gͦ i
de ne inpudenter ⁊̃ postules ñ solũ arroganter

Expanded text:
diosus nobilitatis fui. urgebor iam omnium vestrum diosus nobilitatis fui. urgebor iam omnium vestrum convicio: 'tune aut inane quicquam putes esse, cum ita sequatur, aut atomos ullas, e quibus quidquid efficiatur illarum sit dissimillimum, aut sine aliqua mente rem ullam effici posse praeclaram; et, cum in uno mundo ornatus hic tam sit mirabilis, innumerabilis supra infra dextra sinistra ante post alios dissimiles alios eiusdem modi mundos esse; et ut nos nunc simus ad Baulos Puteolosque videamus sic innumerabiles paribus in locis esse isdem nominibus honoribus rebus gestis ingeniis formis aetatibus isdem de rebus disputantes; et, si nunc aut si etiam dormientes aliquid animo videre videamur, imagines extrinsecus in animos nostros per corpus inrumpere. tu vero ista ne asciveris neve fueris commenticiis rebus adsensus; nihil sentire est melius quam tam prava sentire.' Non ergo id de ne inpudenter etiam postules non solum adroganter,
Abbreviated transcription (Latin):
cħ istoꝵ sciri putat posse. Sed redeo ad animũ
et corpꝰ. Satis ne tandẽ ea nota sunt nob q̃ neruo¬
rum natura sit q̃ uenearũ. Tenemꝰ neqͥd sit
nobis. uͥ sit deniq sit ne aut ut dice archo uisũ
ẽ. ne sit qͥd ullusq si ẽ : tres ne partes habeat ut
platomi placuit. rõnis ire. cupiditatis. an
sinplex unꝰq sit.⁊ si unꝰ et simplex. utrͣ sit
ignis. an aĩa. an sanguis. an ut renocrates
mens nullo corꝑe qd intellegi qͣle sit uix põt
⁊ qͥeqͥd ẽ. mortale sit Anet̾nũ: Nam utraq
̃ parte multa dicuntur. Hoꝵ aliqͥd ur̾o sapiẽ¬
i certũ uidetur nr̃o nequid maxime quid̃
ꝓ babile sit. occurrit. Ita sunt impłis ꝯtrariarũ
r̾onũ paria momenta. Sin agis uera ꝯdiꝰ ⁊ me
accusas ñ qd̃ tuis r̾onib ñ assenciar. s q nullis
uincã. ⁊ anino cuiq ad senciar diligamq po¬
tissimũ quẽ democritũ. semꝑ enĩ ut scitis stu¬

Expanded text:
hil istorum sciri putat posse. Sed redeo ad animum hil istorum sciri putat posse. Sed redeo ad animum et corpus. satisne tandem ea nota sunt nobis, quae nervorum natura sit quae venarum? tenemusne quid sit animus ubi sit, denique sitne an ut Dicaearcho visum est ne sit quidem ullus; si est, trisne partes habeat ut Platoni placuit, rationis irae cupiditatis, an simplex unusque sit; si simplex, utrum sit ignis an anima an sanguis an ut Xenocrates numerus nullo oorpore, quod intellegi quale sit vix pot mortale sit an aeternum, nam utramque in partem multa dicuntur. horum aliquid vestro sapienti certum videtur, nostro ne quid maxime quidem probabile sit occurrit; ita sunt in plerisque contrariarum rationum paria momenta. Sin agis verecundius et me accusas 25non quod tuis rationibus non adsentiar sed quod nullis, vincam animum cuique adsentiar deligam - quem potissimum, quem? Democritum; semper enim ut scitis stu
Abbreviated transcription (Latin):
defixa sit ⁊ qͣsi indicib suis hereat an medio pẽde¬
at. habitari ait.renofanes in luna eamq ẽẽ t̾ra
multarũ urbiũ ⁊ monciũ. Portenta uidentur. s
tũ nec ille qui dixit uirare posset ita se rem hr̃e
contraria parte t̾re qui adu̾sis uestigiis stent ꝯ¬
tra nr̃a uestigia quos antipodas uocatis e Cur mͥ
magis suscensetis quiista non asꝑnor quam eos
qui cum audũit desiꝑe uos arbitiantur: hic¬
⁊ asiracosiꝰ ut ait theo frastꝰ celum solem lunam.
rem ullam inmũdo mot̾e que cũ circũ axem
se suma celeritate ꝯu̾tat ⁊⁊ torq̃at eadꝰ effici oĩa
qͣsi stante t̾ra celũ moueretur. Atq hoc ⁊̃ pla¬
conẽ uttuna eo dic̾e qͥdam arbitrantur. s pau¬
lo obscurius. Qͥd tu epicure loq̃re a Putas eẽ so¬
abillo in ridemini ⁊ iħsi illũ uicissim eluditis.
lib gͥ atali inrisione socrates libarestochiꝰ qui ni¬

Expanded text:
defixa sit et quasi radicibus suis haereat an media pendedefixa sit et quasi radicibus suis haereat an media pendeat. Habitari ait Xenophanes in luna, eamque esse terram multarum urbium et montium: portenta videntur; sed tamen nec ille qui dixit iurare posset ita se rem habercontraria parte terrae qui adversis vestigiis stent contra nostra vestigia, quos anti/podas vocatis: cur mihi magis suscensetis qui ista non aspernor quam is qui cum audiunt desipere vos arbitrantur? Hicetas Syracosius, ut ait Theophrastus, caelum solem lunam rem ullam in mundo moveri; quae cum circum axem se summa celeritate convertat et torqueat, eadem effici omnia quasi stante terra caelum moveretur. atque hoc etiam Platonem in Timaeo dicere quidam arbitrantur, sed paulo obscurius. Quid tu Epicure, loquere: putas solem esab illo inridemini et ipsi ilium vicissim eluditis. liber igitur a tali inrisione Socrates, liber Aristo Chius qui ni
Abbreviated transcription (Latin):
fieri aut factũ eẽ docet ponderil ⁊ motib
ne ille ⁊ deũ oꝑe magno lib̾at ⁊ me tuore:
Qͥs eñi põt cũ existime curari se adeo non
et dies et dies diuinũ num̃ horrere. ⁊ siqͥd
ad u̾si accid̾it qd cui ñ accidit: Extimesde
ne id nre euenerit. Nec stratoni tñ assentior. nec
uͦ tͥ. Modo hocmͦ illud̃ ꝓbabile uidetur. Latent is¬
ta om̃ia luculle crassis occultata ⁊ circũfusa te¬
nebris ut nulla acies humani ingenii tãta sit
q̃ penetrare incelum t̾ram intiare possit: Cor¬
ꝑa nr̃a ñ nouimꝰ qui sint situs partiũ quã uim
q̃q pars habeat ignoramꝰ. Istaq medici. Istaq̃¬
medicripsi quoꝵ ignoramꝰ ea nosse aꝑuerunt
ut uiderentur: nec eo tũ auint enpirici noccora
eẽ illa qr possit fieri ut patefacta ⁊ de iecta nutẽ¬
tur. S hec qͥd nos : Eod̃ mͦ rerũ naturas ꝑsecare
aꝑire. diuid̾e. possumꝰ ut uideamꝰ. t̾ra penitꝰ ne

Expanded text:
fieri aut factum esse docet ponderibus et motibus. fieri aut factum esse docet ponderibus et motibus. ne ille et deum opere magno liberat et me timore. quis enim potest, cum existimet curari se a deo, non et dies et noctes divinum numen horrere et si quid adversi acciderit, quod cui non accidit, extimescere ne id iure evenerit? nee Stratoni tamen adsentior nec vero tibi; modo hoc modo illud probabilius videtur. Latent ista omnia Luculle crassis occultata et circumfusa tenebris, ut nulla acies humani ingenii tanta sit, quae penetrare in caelum, terram intrare possit. Corpora nostra non novimus, qui sint situs partium, quam vim quaeque pars habeat ignoramus; itaque medici ipsi, quorum intererat ea nosse, aperuerunt ut viderentur, nec eo tamen aiunt empirici notiora esse illa, quia possit fieri ut patefacta et detecta mutentur. sed ecquid nos eodem modo rerum naturas persecare aperire dividere possumus, ut videamus terra penitusne
Abbreviated transcription (Latin):
tifera tam multa ꝑ niciosa t̾ra mariq disꝑ¬
serit: Negatis hec tam politi tãq subtiliter
effici potuisse sine diuina aliqͣ sollertia cuiꝰ ꝙ̃
uos maiestatẽ deducitis ufq ad apium formica¬
rumq ꝑfectionẽ ut etiam t̃ter dõs myrme¬
cides aliquis minitoꝵ opusculoꝵ fabricator
fuisse uideatur negas sine dõ posse qͥcꝙͣ  eice
tͥ ẽ tͥnsu̾so lomsacenꝰ strato qui deo isti deo ͥ i¬
nitatẽ magni qͥd̃ mun̾is s cũ sac̾dotes deoꝵ uo
cationẽ habeant qͣnͣto est. equiꝰ hr̃e ipsos deos:
Negat oꝑa deoꝵ se uti ad fabricandũ mũdũ
Quecũq sint docet om̃ia effecta ẽẽ natura.
nec ut ille qui asꝑis ⁊ leuib ⁊ amatis uncina¬
tũq corꝑib concreta ẽẽ dicat int iecto inan
Somnia censet ħ eẽ. democͥti. ñ docentis s
optantis. Ipse autẽ singłas mũdi ꝑtes ꝑ se¬
quens. qͥcqͥd aitt qͥd fit aut fiꝗt. naturalibꝰ

Expanded text:
tifera tam multa ac perniciosa terra marique dispertifera tam multa ac perniciosa terra marique disperserit. negatis haec tam polite tamque subtiliter effici potuisse sine divina aliqua sollertia; cuius quidem vos maiestatem deducitis usque ad apium formicarumque perfectionem, ut etiam inter deos Myrmecides aliquis minutorum opusculorum fabricator fuisse videatur. Negas sine deo posse quicquam: ecce tibi e transverso Lampsacenus Strato, qui det isti deo inmunitatem — magni quidem muneris; sed cum sacerdotes deorum vacationem habeant, quanto est aequius habere ipsos deos —: negat opera deorum se uti ad fabricandum mundum, quaecumque sint docet omnia effecta esse natura, nec ut ille qui asperis et levibus et hamatis uncinatisque corporibus concreta haec esse dicat interiecto inani: somnia censet haec esse Democriti non docentis sed optantis, ipse autem singulas mundi partes persequens quidquid aut sit aut fiat naturalibus
Abbreviated transcription (Latin):
dore de flagret. sutr ista u̾a. Uides eñi iam me
fat̾i aliqͥd ẽẽ ueri. conp̃hendi. ea tñ ⁊ ꝑcipi ne¬
go. Cum enĩ tuus iste stouꝰ saptens sillabatim tͥ¬
tibi ista dixerit uenier flum̃ orationis aureum
fundens aristotiles qui illũ de siꝑe dicat. Neq
enĩ ortum ẽẽ. umꝗͣ mũdũ qd̵ nulla fuerit no¬
uo consilio initio tam p̾clari oꝑis inceptio. ⁊
ita eẽ eũ undiq aꝑtum. ut nulla uis tantos
q̃at motus mutacionẽq moliri. nulla senectus
diuturnitate tẽꝑm ex istere. ut hic ornatꝰ umꝙͣ
dilapsus occidat. Tibi hoc repudiare illud autẽ
suꝑiꝰ sicut capud ⁊ famã tuã defendere neceẽ
erit. Michi ne ut dubitẽ quid relinquatur ut
omittã leuitatẽ temere adsencientiũ. Qnͣti lib̾¬
tas ipsa estimanda ñ michi neceẽ ee. ꝙ tͥ ẽ ecur¬
deus om̃ia nr̃i causa cũ facet. sic eñi uultis.
tanitã iũ matͥ cũ uiꝑ arũq fecerit curmor¬

Expanded text:
dore deflagret. sint ista vera rides enim iam me dore deflagret. sint ista vera rides enim iam me fateri aliquid esse veri, conprendi ea tamen et percipi nego. cum enim tuus iste Stoicus sapiens syllabatim tibi ista dixerit, veniet flumen orationis aureum fundens Aristoteles qui ilium desipere dicat; neque enim ortum esse umquam mundum, quod nulla tuerit novo oonsilio inito tam praeclari operis inceptio, et ita esse eum undique aptum ut nulla vis tantos queat motus mutationemque moliri, nulla senectus diuturnitate temporum existere ut hic ornatus umquam dilapsus occidat. tibi hoc repudiare, illud autem superius sicut caput et famam tuam defendere necesse erit: mihi ne ut dubitem quidem relinquatur? ut omittam levitatem temere adsentientium, quanti libertas ipsa aestimanda est non mihi necesse esse qudeus, omnia nostra causa cum faceret sic enim vultis, tantam vim natricum viperarumque fecerit, cur mor
Abbreviated transcription (Latin):
ub̃ior incet̾is. enpłdocles ħ ꝑ uulgata ⁊⁊ no¬
ta .iiiͬ. heraclitꝰ ignẽ inelissus hoc qd̵ ẽẽ ĩ fini¬
tũ ⁊ ̃mutabile ⁊ fuisse semꝑ et fore. plato ex
mat̾ia inse om̃ia recipiente mũdũ factũ ẽẽ cen¬
set adõ semptternũ. Pitagorei ex numeriss u necche¬
maticoꝵ initiis ꝓficisci uolunt om̃ia. Ex his
eliget nr̃ sapiens imũ aliquẽ ẽdo quẽ seqͥtur.
cet̾i tot uiri ⁊ tanti repudiati adõ ꝯdempna¬
tiq discedant. Quãcũq uͦ sentencĩa ꝓ bauerit.
eam sic aiumo conpensandã habebit. nũ lu¬
cere qmͣ qm̃ stoitꝰ tꝰ. hunc mũdũ ẽẽ sapien¬
tem hr̃e mentẽ q̃ ⁊⁊ se ⁊ ipsũ fabricata sit
et om̃ia modetur. moueat. regat. erit ei ꝑsua¬
sum ⁊̃ solem. lunã. steslas om̃s. t̾ram. mare. deos
eẽ. qd q̃dam aĩalis. intelligentia. ꝑ oĩa ea ꝑ mani
⁊ transeat. fore tñ aliqñ ut ois hic mũ oñs ar¬

Expanded text:
uberior in ceteris. Empedocles haec pervolgata et nouberior in ceteris. Empedocles haec pervolgata et nota quattuor. Heraclitus ignem. Melissus hoc quod esset infinitum et inmutabile et fuisse semper et fore. Plato ex materia in se omnia recipiente mundum factum esse censet a deo sempiternum. Pythagorei e numeris eficisci volunt omnia. Ex is eliget vester sapiens unum aliquem credo quem sequatur, ceteri tot viri et tanti repudiati ab eo condemnatique discedent. quamcumque vero sententiam probaverit eam sic animo conprensam habebit ut hunc mundum esse sapientem, habere mentem quae et se et ipsum fabricata sit et omnia moderetur moveat regat; erit ei persuasum etiam solemn lunam stellas omnes terram mare deos esse, quod quaedam animalis intellegentia per omnia ea permanet et transeat; fore tamen aliquando ut omnis hic mundus ar
Abbreviated transcription (Latin):
potissimũ sentenciam meliꝰ eliget aut disciplmã.
Et si quãcũq ehget. insipiens eliger: S sit ĩgenio. dium
qũe unũ exphisicis pictissimũ ꝓ babitis. ne plus
uno pot̾it. Non ꝑsequor q̃stiones infinitas tantũ
depͥncipiis rerũ equib oĩaa constant uideamꝰ quẽ
ꝓbet. Est en im ĩter magnos homines suma dissẽ¬
sio. Princeps thales unus e .uii. cui sex reliuͦs
consensisse pͥmas ferunt exaqua dixit constare
om̃ia. At hoc anaximandro populdri ⁊ sodali
suo ñ ꝑsuasit. Is enĩ infinitatẽ nature dixit
eẽ eqͣ oĩa gignerentur. Post eiꝰ auditor anaxi¬
menes infinitũ aera. s ea q̃ exeo orirentur
definita gigni autẽ c̾ram aquam ignẽ tum
ex hiis oĩa anaragoras matiam ĩfinitã. s ex
ra particłas similes int̾ se muuitas eas pͥmũ
ignẽ qui moueat t̾rã q̃ ab eo formetur leutippꝰ
plenũ et inanẽ democritus huic ĩ hoc similis.

Expanded text:
potissimum sententiam melius eliget et disciplinam? potissimum sententiam melius eliget et disciplinam? etsi quamcumque eliget insipiens eliget; sed sit ingenio divino: quem unum e physicis potissimum probabit? nec plus uno poterit. Non persequor quaestiones infinitas; tantum de principiis rerum e quibus omnia constant videamus quem probet; est enim inter magnos homines summa dissensio. Princeps Thales unus e septem, cui sex reliquos concessisse primas ferunt, ex aqua dixit constare omnia. at hoc Anaximandro populari et sodali suo non persuasit; is enin infinitatem naturae dixit esse e qua omnia gigneren- tur. post eius auditor Anaximenes infinitum aera, sed ea quae ex eo orerentur definita; gigni autem terram aquam ignem, tum ex iis omnia. Anaxagoras materiam infinitam, sed ex ea particulas similes inter se minutas, eas primum ignem qui moveat, terram quae ab eo formetur. Leucippus plenum et inane. Democritus huic in hoc similis,
Abbreviated transcription (Latin):
adhibent ꝑ suadendi necessitatẽ. Geometre
ꝓuideant qui se ꝓ fitentur ñ ꝑsuadere s cog̾e
his exhis illa initia mathematicoꝵ quib con¬
cessis digitũ ꝓgredi ñ possunt. punctũ eẽ. qd ma¬
gnitudinẽ nullã habeat extremitatẽ ⁊ qͣsi li¬
bram̃tũ inqͦ nulla oĩo grossitudo sit limam̃
concessero. si adiciamꝰ iurandum. sapientem.
ne pͥusqͣm archi medes eo inspectante raciones õs
descripserit eas quib efficitur multis partib so¬
lem maiorem ẽẽ. quã t̾ram iuraturum plitas: Si
fecerit. solem ipsũ quẽ deum censet eẽ. contemserit
Qd̃ si geometͥris ronib non ẽ. crediturꝰ que uim
afferunt indocendo. uos ipsi ut dicitis ne ille lõ¬
ge aberit ut argum̃tis c̾dat phylosophoꝵ. Aut si
ẽ. crediturꝰ quoꝵ potissimũ. Om̃ia eñi phisicoꝵ
licet explicare s longum ẽ. Quero tñ quem seqͣ¬
tur. finge aliquem nc̃ fieri sapientẽ ñdum eẽ. quã

Expanded text:
adhibent persuadendi necessitatem; geometrae adhibent persuadendi necessitatem; geometrae provideant, qui se profitentur non persuadere sed cogero ex his illa initia mathematicorum, quibus non concessis digitum progredi non possunt, punctum esse quod magnitudinem nullam habeat, extremitatem et quasi libramentum in quo nulla omnino crassitudo sit, liniamconcessero, si adigam ius iurandum sapientem, prius quam Archimedes eo inspectante rationes omnes descripserit eas quibus efficitur multis partibus solem maiorem esse quam terrain, iuraturum putas? si fecerit, solem ipsum, quem deum censet esse, contempserit. Quod si geometricis rationibus non est crediturus, quae vim adferunt in docendo vos ipsi ut dicitis, ne ille longe aberit ut argumentis credat philosophorum — aut si est crediturus, quorum potissimum? omnia enim physicorum licet explicare, sed longum est; quaero tamen quem sequatur. finge aliquem nunc fieri sapientem, nondum esse; quam
Abbreviated transcription (Latin):
tes uiros. Diodoto quid faciã stoyco. quẽ apuero
audiui qͥ mecũ iiuit totannos. qui habitat
apud me. quẽ ⁊ ad miror ⁊ diligo. qui ista athy¬
othea ꝯtemuit: Hr̃a inqͥes sola uera sunt. Cerce
sola suiera. Plura enĩ uera discrepantia eẽ ñ pos¬
sunt. Utrũ gͥ nos inpudentes qui labi uolumꝰ.
an illi ar rogantes qui sibi ꝑsuaseruit scire se
solos om̃ia : Non me quid̃ inquid s sapientẽ
dico scire optime. nempe ista scire q̃ sunt intua
disciplum. hoc pͥmũ quale. ante sapiente ex¬
plicari sapientiam: S discedamꝰ a nob̾ met ip¬
sis. de sapiente loqͣmur dequo ut sepe iam dixi
mer ipsis distributa sapientia ẽ. Primũ gͥsi
placet qͥ de natura rerum sint quesita iudea¬
mus. uelut illud ate ẽ. neqͥs quam tanto infla¬
tus errore ut sibi se illa scire ꝑsuaserit. Non
quero rõnes eas q̃ ex coniectum pendent q̃ dis¬
putacionib huc ⁊ illuc trahuntur nullam

Expanded text:
tes viros: Diodoto quid faciam Stoico, quem a puero tes viros: Diodoto quid faciam Stoico, quem a puero audivi, qui mecum vivit tot annos, qui habitat apud me, quem et admiror et diligo, qui ista Antiochea contemnit. 'Nostra' inquies 'sola vera sunt'. Certe sola, si vera; plura enim vera discrepantia esse non possunt. utrum igitur nos inpudentes, qui labi nolumus, an illi adrogantes qui sibi persuaserint scire se solos omnia? 'Non me quidem' inquit 'sed sapientem dico scire.' Optime: nempe ista scire quae sunt in tua disciplina. hoc primum quale est, a non sapiente explicari sapientiam? Sed discedamus a nobismet ipsis, de sapiente loquamur, de quo ut saepe iam dixi smet ipsis distributa sapientia est. Primum ergo si planet quae de natura rerum sint quaesita videamus — vel, ut illud ante: estne quisquam tanto inflatus errore ut sibi se ilia scire persuaserit? non quaero rationes eas quae ex coniectura pendent, quae disputationibus huc et illuc trahuntur, nullam
Abbreviated transcription (Latin):
trũ añ zenonẽ magnoꝑe defensũ ẽ. Ego t̃
utrũq uerũ puto. ne dico tẽꝑis causa s tra
plane ꝓbo. Illud ferre non possũ tu cũ me
incognito assentire uetes idq turpissimũ eẽ
dicas et plenissimũ tem̾itatis. tm̃ tͥ arroges ut
exponas disciplinã sapientie naturam rerum oĩ¬
um euoluas. mores fingas. fines bonoꝵ maloꝵq
constituas officia describas. quã uitam ing̾diar
definias atq etiam disputandi etũtelligendi
rudiciũ iudicas. te et asttificium traditurum
ꝑficies ut ego ista ĩ numerabilia conplectens
nusꝙͣ laber. nicħ opier. Que tanł ea ẽ discipli¬
na ad quam me deducas si abhac abstraxeris:
Uereor ne subarrogant̾ facias si dixis tuã. At qͥ
ita dicas necẽe ẽ. Neq uͦ tu solus s ad suam qͥsq
rapiet. Age restit̾o ꝑẏpateticis qͥ sibi cum oratori¬
bus cognationẽ qui claros uiros ase instructos
dicant rem. ꝑ. sepe rexisse sustinuero epicuros
tot meos familiares. tã bonos. tam int̾ se amã¬

Expanded text:
trum ante Zenonem magno opere defensum est; ego tamen utrumque verum puto, nec dico temporis causa, sed ita plane probo. Illud ferre non possum: tu cum me incognito adsentiri vetes idque turpissimum esse dicas et plenissimum temeritatis, tantum tibi adroges ut exponas disciplinam sapientiae, naturam rerum omnium evolvas, mores fingas, fines bonorum malorumque constituas, officia describas, quam vitam ingrediar definias, idem- que etiam disputandi et intellegendi iudicium dicas te et artificium traditurum — perficies ut ego ista innumerabilia conplectens nusquam labar nihil opiner? quae tandem ea est disciplina ad quam me deducas si ab hac abstraxeris? vereor ne subadroganter facias si dixeris tuam; atqui ita dicas necesse est. Neque vero tu solus, sed ad suam quisque rapiet. age restitero Peripateticis, qui sibi cum oratoribus cognationem esse, qui claros viros a se instructos dicant rem publicam saepe rexisse, sustinuero Epicureos, tot meos familiares, tam bonos tam inter se aman
Abbreviated transcription (Latin):
conpbans. Illi alt̾i sentencie nicħ eẽ. qd̃ ꝑcipi
possit: uehem̃ter assentior. habeo ĩquã sentẽ¬
ciam tuã. ut eã ad mod̾ asꝑner. S tͥ qͥd tand̾ ui¬
detur hortensi : tum ille ridens tollendũ teneo
te in quã. Nam ista academie ẽ. ꝓͥa sentẽcia. Ita
sermone ꝯfecto catulus remansit. nos ad naiicu¬

Expanded text:
conprobans† illi alteri sententiae, nihil esse quod percipi conprobans† illi alteri sententiae, nihil esse quod percipi possit, vehementer adsentior.' 'Habeo' inquam 'sententiam tuam nec eam admodum aspernor. sed tibi quid tandem videtur Hortensi?' Tum ille ridens 'Tollendum'. 'Teneo te' inquam; 'nam ista Academia est propria sententia'. Ita sermone confecto Catulus remansit, nos ad navicu
Abbreviated transcription (Latin):
uouiꝰ ipse insusurraat nauigandi nob̃ lucul¬
le tempus eẽ. ⁊ qm̃ satis multa dixi. sit michi
phoꝵ qͥ debonis contrariisq reb tantoꝑe discͥ¬
pant ut cũ plus uno uerũ eẽ non possit iac̾e
necesse sit tot tã nobiles disciplinas. quam de
ocłoꝵ sensuumq reliquoꝵ mẽdaciis ⁊ desoli¬
te aut ꝑseudomeno quas plagas ipsi contra
se stoici texuerunt. Tum lucullus ñ moleste in¬
qͥt fero nos hec contulisse. Sepiꝰ enĩ ꝯg̾dientes
nos ⁊ maxime intusculanis nr̃is si q̃ uidebũt᷑
reqͥremꝰ. Oꝑtime ĩ ꝙͣ. S qͥd catulus sentit: Qͥͥ
hortensiꝰ. Tum catullus. Ego ne ĩ qͥt : ad patͥs
reuoluor sentñciã. ꝙͣ qͥd ille carneadean eẽ di¬
sebat. ut ꝑcipi nch̃ putẽ posse assensurũ aũ
ñ ꝑcepto id ẽ. opinaturũ sapientẽ existimẽ. s ita
ut ĩ telligat se opinari. sciatq nicħ ẽẽ. qd̃ conꝑ̾¬
hendi ⁊ ꝑcipi possit. ꝑ ep ochtm illam oĩũ rerũ

Expanded text:
us ipse insusurrat navigandi nobis Luculle tempus esse, et quoniam satis multa dixi, sit mihi phorum qui de in bonis contrariisque rebus tanto opere discrepant ut, cum plus uno verum esse non possit, iacere necesse sit tot tam nobiles disciplinas, quam de oculorum sensuumque reliquorum mendaciis et de sorite aut pseudomeno, quas plagas, ipsi contra se Stoici texuerunt.' Tum Lucullus 'Non moleste' inquit 'fero nos haec contulisse. saepius enim congredientes nos, et maxume in Tusculanis nostris, si quae videbuntur requiremus.' 'Optume' inquam, 'sed quid Catulus sentit, quid Hortensius?' Tum Catulus 'Egone' inquit, 'ad patris revolvor sententiam, quam quidem ille Carneadeanihil putem posse, adsensurum autem non percepto id est opinaturum sapientem existumem, sed ita ut intellegat se opinari sciatque nihil esse quod conprehendi et percipi possit. †per epochen illam omnium rerum
Abbreviated transcription (Latin):
ratũ ẽẽ debeat quod mou̾e nulla r̾o queat. Talia
autem neq eẽ. neq uidi possunt. eoꝵ rõne qͥ
illa uisa est quib omia dec̾ta sunt nata negãt
qͥcquam a falsis inter ẽe. Exhoc illud ẽ. natũ qͦ
postulabat hortensiꝰ. ut id ipsum saltem ꝑcep¬
tũ a sapiente dic̾et. his nich posse ꝑcipi. Sad an¬
tipatro hoc ił postulanti cum dic̾et. eiq affir¬
maret nicħ posse ꝑcipi consentaneũ ẽẽ. unũ tñ
illud dic̾et posse ꝑcipi consentaneũ ẽẽ. ut alia ñ
possent carneades acutiꝰ resistebat. nã tm̃ ab ẽẽ
dicebat ut ei consentaneũ eẽt ut maxime etiam

Expanded text:
ratum esse debeat, quod movere nulla ratio queat; talia ratum esse debeat, quod movere nulla ratio queat; talia autem neque esse neque videri possunt eorum ratione qui illa visa e quibus omnia decreta sunt nata negant quicquam a falsis interesse. Ex hoc illud est natum, quod postulabat Hortensius, ut id ipsum saltem perceptum a sapiente dioeretis, nihil posse percipi. Sed Antipatro hoc idem postulanti, cum diceret ei qui adfirmaret nihil posse percipi consentaneum esse unum tamen illud dicere percipi posse consentaneum esse ut alia non possent, Carneades acutius resistebat. nam tantum abesse dicebat ut id consentaneum esset, ut maxime etiam
Abbreviated transcription (Latin):
di et conp̾hendendi renet argum̃tti conclnsio. q̃ ẽ.
grete apodixis. Ita definitur r̾o q̃ ex reb ꝑceptis
ad id quod ñ ꝑcipiebatur adducit. Qd si om̃ia ui¬
sa eiꝰ mͦi ẽẽnt qͣlia ista dñit. ut ea ł falsa ẽẽ possent
neq ea posset ulla nocio disceri̾e. qͦ mͦ quẽqͣ aut
con clusisse aliquid airt in uenisse dicemꝰ: aut que
ẽet. conclusi argum̃ti fides: ipsa autẽ phylosophia
q̃ ro̾nib ꝓgredi debet quem habebit exitũ: Sapi¬
ontie uͦ quid futurum est. q̃ neq de se ipsa du¬
bitare debet neq de suis decretis q̃ phylosophi
uocant dogiata. quoꝵ nullum sine scelere ꝓdi
pot̾it: Cum eni decretũ ꝓditur. lex ueri rectiq
ꝓditur. Quo e uicio et amicitiaꝵ ꝓdiciones. et rer̃
publcaꝵ nasci solent. Non pͭ gͥ dubitari quin¬
nullum decretum uullũ falsũ possit eẽ. sapien¬
tisq satis sit nonẽẽ. faclsum s etiam stabile. fixũ.

Expanded text:
di et conprendendi tenet. itaque argumenti conclusio, quae est di et conprendendi tenet. itaque argumenti conclusio, quae est Graece apo/deicis, ita definitur: 'ratio quae ex rebus perceptis ad id quod non percipiebatur adducit'. quod si omnia visa eius modi essent qualia isti dicunt, ut ea vel falsa esse possent neque ea posset ulla notio discernere, quo modo quemquam aut conclusisse aliquid aut invenisse dicemus, aut quae esset conclusi argumenti fides? ipsa autem philosophia, quae rationibus progredi debet, quem habebit exitum? sapientiae vero quid futurum est, quae neque de se ipsa dubitare debet neque de suis decretis quae philosophi vocant do/gmata, quorum nullum sine scelere prodi poterit; cum enim decretum proditur, lex veri rectique proditur, quo e vitio et amicitiarum proditiones et rerum publicarum nasci solent; non potest igitur dubitari quin decretum nullum falsum possit esse sapientis neque satis sit non esse falsum sed etiam stabile fixum
Abbreviated transcription (Latin):
accomodatũ. Nam aliter appeticio eã eñi uolumꝰ
ẽẽ hormien qͣ ad agendũ impellimt᷑. et id ad pe¬
timꝰ. qd̾ ẽ uisũ mou̾i ñ pot̾. Illud aũ qͥ mouet
pͥus oportet uidi eiq credi qd̃ fieri non potest
si id qd̃ iusumerit discerni non pot̾it a falso. Qͦ mo¬
do autẽ mou̾i animꝰ ad appetendum pot̾ si id qd̃
uidetur non ꝑcipitur: Ad ꝯmodatũ ne nature
sit an alienũ. Itemq si qͥd officii sui sit non occurrit
animo. Nicħ unꝗͣ om̃ino aget ad nullam rem
uimquam impelletur ñ mouebitur  Quod si ali¬
uirtutẽ cũ ẽẽt ipsa r̾o confirmata q̃rendo. Cũstio
autem ẽ appeticio cognitionis. q̃stionisq ẽ finis
inuentio. At nemo inuenit falsa. nec ea q̃ int̾ra
certa ꝑmanent inuenta cẽ possunt. S cumea
q̃ qͣsi inuoluntate fuert̃ aꝑta sunt. tũ ĩuẽta
dicuittur. Sic et initiũ q̃rendi et exitus ꝑcipiun¬

Expanded text:
accommodatum. nam aliter adpetitio eam enim volumus accommodatum. nam aliter adpetitio eam enim volumus esse ormh\n qua ad agendum impellimur et id adpetimus quod est visum moveri non potest. illud autem quod movet prius oportet videri eique credi; quod fieri non potest, si id quod visum erit discerni non poterit a falso. quo modo autem moveri animus ad adpetendum potest, si id quod videtur non percipitur adcommodatumne naturae sit an alienum? itemque, si quid officii sui sit non occurrit animo, nihil umquam omnino aget, ad nullam rem umquam inpelletur, numquam movebitur. quod si alivirtutem, cum esset ipsa ratio confirmata quaerendo; quaestio autem est adpetitio cognitionis quaestionisque finis inventio; at nemo invenit falsa, nec ea quae incerta permanent inventa esse possunt, sed cum ea quae quasi involuta ante fuerunt aperta sunt, tum inventa dicuntur: sic et initium quaerendi et exitus percipiun
Abbreviated transcription (Latin):
stabilem qͦ ⁊ ũ mictabilẽ eẽ censemꝰ: Itẽq sapiẽ¬
ciam artem uiuendi. q̃ ipsa ex se habeat constanciam
Ea autem constancia si nicħ̾ habeat ꝑceꝑti et cog¬
nyͣ qͥuero unde uata sit aut quo mͦ. Quero etiã ille
uir bonus qui statuit om̃em cruciatũ ꝑferre in¬
tollerabili dolore lacerari pociꝰ quam aut offi¬
ciũ ꝓdat aut fidem. Cur has sͥ tam gͣues leges
ut eiꝰ conseruande causa nullũ suppliciñ recuset
nͥ his reb adsensus sit que false eẽ nonpossint
ipsa nͦ sapientia si se ignorabit sapientia sit nec¬
ne quo mͦ pͥmũ obtinebit nom̃ sapientie. De¬
inde qͦmͦ susciꝑe aliquam rem aut ag̾e fident̾
audebit cum c̾ti nicħ erit qd̃ sequatur: Cũ
uͦ dubitauit qͥd sit extremũ et ultimũ bon oꝵ
ignorans quo oĩa referantur. qͥ pot̾it ẽẽ sapi̾a¬
cũ qͥd ag̾e incipiat seqͣtur idq inttiũ ẽẽ nature

Expanded text:
stabilem quoque et immutabilem esse censemus, itemque sapienstabilem quoque et immutabilem esse censemus, itemque sapientiam 5artem vivendi, quae ipsa ex sese habeat constantiam; ea autem constantia si nihil habeat percepti et cogniti, quaero unde nata sit aut quo modo. quaero etiam, ille vir bonus, qui statuit omnem cruciatum perferre, intolerabili dolore lacerari potius quam aut officium prodat aut fidem, cur has sibi tam graves leges ut eius conservandae causa nullum supplicium recuset, nisi is rebus adsensus sit quae falsae esse non possint. Ipsa vero sapientia si se ignorabit sapientia sit necne, quo modo primum obtinebit nomen sapientiae? deinde quo modo suscipere aliquam rem aut agere fidenter audebit, cum certi nihil erit quod sequatur? cum vero dubitabit quid sit extremum et ultimum bonorum, ignorans quo omnia referantur, qui poterit esse sapicum quid agere incipiat sequatur, idque initium esse naturae
Abbreviated transcription (Latin):
ab s exmultis aĩ ꝑ ceꝑtionib constat: Qũã si
subtraxeris qui distingues artificẽ ab iuscio: Hõ
eñi fortuito hunc arcificẽ dicemꝰ ẽe illũ negabi¬
niꝰ s cũ alt̾m ꝑcepta et conp̃hensa tenere nidemꝰ.
Alt̾m ñ item. cũq arcũ aliud eiꝰ modi genꝰ sit. ut
tm̃ mͦ aĩo rem cernat aluit ut moliatur aliqͦ et fa¬
ciat. Quo mͦ autẽ geometres cernere ea plͦt᷑. q̃ aut
nulla sunt aut inter nosci afalsis ñ possunt : aut
is qͥ fidib utitur explere numeros et confic̾e
u̾sus: Qd̃ id ĩsimilib quoq artib ꝯtinget. qͣrũ
om̃e opus ẽ. ĩ faciendo atq agendo. Qͥd eni ẽ. qđ ar¬
te effici possit nͥ is qͥ artẽ tractab. it multa ꝑceꝑit
Maxime uͦ uͥtutũ cognitio ꝯfirmat ꝑcipi ⁊ ꝯ¬
prendi multa posse. in qͥb solis ĩ eẽ. ⁊̃ scĩam di¬
cimꝰ quã nos non conp̾hensionẽ mͦ rerũ s eam

Expanded text:
abus sed ex multis animi perceptionibus constat? quam si abus sed ex multis animi perceptionibus constat? quam si subtraxeris, qui distingues artificem ab inscio: non enim fortuito hunc artificem dicemus esse illum negabimus, sed cum alterum percepta et conprehensatenere videmus alterum non item. cumque artium aliud eius modi genus sit ut tantum modo animo rem cernat, aliud ut moliatur aliquid et faciat, quo modo aut geometres cernere ea potest quae aut nulla sunt aut internosci a falsis non possunt, aut is qui fidibus utitur explere numeros et conficere versus; quod idem in similibus quoque artibus continget, quarum omne opus est in faciendo atque agendo. quid enim est quod arte effici possit nisi is qui artem tractabit multa perceperit? Maxime vero virtutum cognitio confirmat percipi et conprendi multa posse. in quibus solis inesse etiam scientiam dicimus, quam nos non conprehensionem modo rerum sed eam
Abbreviated transcription (Latin):
de inceps equus ẽ. ille canis cet̾a series. de inde seqͥt᷑
maiora nectens. ut ħ que qͣsi expletam rerum
conp̾hensionẽ amplectuntur si hõ ẽ. aĩal ẽ r̾oale
mortale rõnis particeps. quo egn̾e nob̃ noticie
rerũ impͥmũtur. sine quib nec uttelligi qͥcqͣm
nec q̃ri aut disputari pot̾. Qd̃ si eẽnt false noticie
ennoeas noticias appellare tu iudebare. si gͥ ẽent
hee false aut eiꝰ modi uisis impsse qͣlia uisa afalsis
discerni nonpossent. quo tand̾ his mͦ uteremur:
Quo modo autẽ quid cuiq rei consentaneum
ẽet quid repugnat et uidemꝰ memorie qͥd certe q̃ ñ
modo phylosophyam s non oñus uite usum oĩs¬
q arces una maxime continet nicħ oĩo loci
relinqͥtur. q̃ pot̃ enĩ eẽ memoria falsoꝵ aut
quid quisquã memut qͦdñ aĩo conprehendit
et tenet: Ars uͦ q̃ potest ẽe nͥ q̃ non exuno et du¬

Expanded text:
deinceps 'equus est, ille canis'. cetera series deinde sequitur deinceps 'equus est, ille canis'. cetera series deinde sequitur maiora nectens, ut haec quae quasi expletam rerum conprehensionem amplectuntur: 'si homo est, animal est mortale rationis particeps'. Quo e genere nobis notitiae rerum inprimuntur, sine quibus nec intellegi quicquam nec quaeri nec disputari potest. qenim notitias appellare tu videbare — si igitur essent eae falsae aut eius modi visis inpressae qualia visa a falsis discerni non possent, quo tandem his modo uteremur, quo modo autem quid cuique rei consentaneum esset quid repugnaret videremus? Memoriae quidem certe, quae non modo philosophiam sed omnis vitae usum omnesque artes una maxime continet, nihil omnino loci relinquitur. quae potest enim esse memoria falsorum, aut quid quisquam meminit quod non animo conprehendit et tenet? Ars vero quae potest esse nisi quae non ex una aut du
Abbreviated transcription (Latin):
aures cantib qͥs ẽ. qui noncernet qͣnͣta uis sit in
sensib: Quam multi uident pictores inumbͥs
giunt in cantu. ex audiunt ĩ eo gen̾e ex̾citatie Qͥ
pͥmo ĩflatu tibicinis antiopã ẽẽ aiunt aut
andromachã cũ id nos ne suspicemur qͥd̃. Nich
necẽe est. de gustatu. et odorati loqͥ. inqͥ bꝰ intel¬
ligentia et si uciosa ẽ. q̃dam tñ. Qͥd de tactu et eo qͥd̃
quem phylosophi interiorẽ uocant. aut doloris aut
uoluptatis inquo cyrenaici solo putant ueri eẽ
eũ qui doleat et inter eum qui in uoluptate sit
nichil inter eẽ: Aut ita qui sentiet ñ aꝑtissime
insaniat: At qͥ qͣlia sunt ħ que sensib ꝑcipi dici¬
mꝰ. talia sequuntur: eaq̃ nonsensib ipsis ꝑcipi di¬
cuntur s qͦdam mͦ sensibus ut ħ illuo ẽ. album
hoc dulce. canoꝵ illud. hoc bene olens. hoc asꝑm.
Animo iam ħ tenemꝰ conp̾hensa non sensib ille

Expanded text:
aures cantibus, quis est quin cernat quanta vis sit in aures cantibus, quis est quin cernat quanta vis sit in sensibus. quam multa vident pictores in umbris giunt in cantu exaudiunt in eo genere exercitati, qui primo inflatu tibicinis Antiopam esse aiunt aut Andromacham, cum id nos ne suspicemur quidem. nihil necesse est de gustatu et odoratu loqui, in quibus intellegentia etsi vitiosa est quaedam tamen. quid de tactu et eo quidem quem philosophi interiorem vocant aut doloris aut voluptatis, in quo Cyrenaici solo putant veri essedicere inter eum qui doleat et inter eum qui in voluptate sit nihil interesse, aut ita qui sentiet non apertissime insaniat? Atqui qualia sunt haec quae sensibus percipi dicimus talia secuntur ea quae non sensibus ipsis percipi dicuntur sed quodam modo sensibus, ut haec: 'illud est album, hoc dulce, canorum illud, hoc bene olens. hoc asperum': animo iam haec tenemus conprehensa non sensibus. 'ille'
Abbreviated transcription (Latin):
dens eo qͦminime uult reuoluttur. Quare om̃is ora¬
cio contra academiam suscipitur anobis. ut retine¬
amꝰ eam definitionẽ quam philo uoluit euertere.
quam nisi obtinemꝰ ꝑcipi nich posse concedimꝰ. Or¬
diamur gͥ asensib quoꝵ ita clara uidicia et certa
sunt. ut si optio nature nr̃e detur ie ab ea d̾s aliqui
requirat contenta ne sit suis integris incorruptisq
sensib an postulet meliꝰ aliqͥd ñ uideam qͥd q̃rat am¬
plius. Nec uͦ hoc loco expectandum ẽ. dum de remo
ĩflexo aut de collo colũbe respondeam. Non enim
is sum qui qͥcqͥd uidetur tale dicam ẽẽ qͣle uideat᷑.
Epicurꝰ hoc uid̾it ⁊ alia multa. Meo autẽ iudicio
ista ẽ. maxima insensib u̾itas. si ⁊ sani sunt ac
ualentes et om̃ia remouẽtur que obstant et in¬
rerũ quas intuemur. et inter ualla aut ꝯtrahimꝰ
aut detͣibus in odore insapore ut nemo sit nr̾m¬

Expanded text:
dens co quo minime volt revolvitur. Quare omnis oradens co quo minime volt revolvitur. Quare omnis oratio contra Academiam suscipitur a nobis, ut retineamus eam definitionem quam Philo voluit evertere; quam nisi optinemus, percipi nihil posse concedimus. Ordiamur igitur a sensibus. quorum ita clara iudicia et certa sunt, ut, si optio naturae nostrae detur et ab ea deus aliqui requirat contentane sit suis integris incorruptisque sensibus an postulet melius aliquid, non videam quid quaerat amplius. nec vero hoc loco expectandum est dum de remo inflexo aut de collo columbae respondeam; non enim is sum qui quidquid videtur tale dicam esse quale videatur; Epicurus hoc viderit et alia multa. meo autem iudicio ita est maxima in sensibus veritas, si et sani sunt ac valentes et omnia removentur quae obstant et intus earum rerum quas intuemur, et intervalla aut contrahimus aut d
Abbreviated transcription (Latin):
s ea que contra dic̾entur dici oportere putabãt
ne qui fallerentur. Pleriq tam̃ et definiciones
ipsarum etiam eiudentium rerum ñ imꝓbant.
E rem idoneam de qua q̃ratur et hoĩes dignos
quib cũ disseratur putant. Philo añ dum noua
quedam ꝯmouet qđ ea sustin̾e uix ꝑot̾at q̃ ꝯtra
academi coꝵ ꝑtinaciam dicebantur. et aꝑte m̃titur:
rtt ẽ rep̃hensus apatre catulo. et ut docuit antiochꝰ
inidipsũ se induit qđ timebat. Cum enĩ ita nega¬
ret qͥcquã ẽẽ qđ conp̾hendi poss idenĩ uolumus
ẽẽ acatalempton si illud ẽet sic zeno definiret ta
azenone definitũ rectissime dicimꝰ. Qͥn eñi pot
qͥ cꝗͣ conp̃hendi. ut plane confidas ꝑceptũ id cognitũq
ẽẽ. qđ ẽ tale qͣle. ł falsunesse possit: hoc cum ĩfirmat
tollitq philo. iudicium tollit incognitu et cogniti
ex quo efficitur nicħ posse conp̾hendi. Ita in pru¬

Expanded text:
sed ad ea quae contra dicerentur dici oportere putabant, sed ad ea quae contra dicerentur dici oportere putabant, ne qui fallerentur. Plerique tamen et definitiones ipsarum etiam evidentium rerum non inprobant et rem idoneam de qua quaeratur et homines dignos quibuscum disseratur putant. Philo autem dum nova quaedam commovet, quod ea sustinere vix poterat quae contra Academicorum pertinaciam dicebantur, et aperte mentitur ut est reprehensus a patre Catulo, et ut docuit Antiochus in id ipsum se induit quod timebat. cum enim ita negaret quicquam esse quod conprehendi posset id enim volumus esse akata/lhmpton, si illud esset, sicut Zeno definiret, taa Zenone definitum rectissime dicimus; qui enim potest quicquam conprehendi, ut plane confidas perceptum id cognitumque esse, quod est tale quale vel falsum esse possit? — hoc cum infirmat tollitque Philo, iudicium tollit incogniti et cogniti; ex quo efficitur nihil posse conprehendi. ita inpru