comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
auyy si pñtia sẜ eposi ymẽdi te dũ manũ mortẽ accress̾ sunt coacti
Uod aut̃ li ͭ tam młta ad id unũ de quo agunꝰ forsan int̾roges
nemppe abhos malis si huigniõ tedio presemai solitarie uite
nec ĩ merito quod eiũ scultiꝰ quã futut desiderio aut spe quod ali
et more caiis ociorẽ se sepolorẽ inseqũtis semꝑ manes auras mor¬
sibus captare nũcꝙͣ apphendere quid intendas sic equidẽ dies
ĩstinꝰ ubi aduenerit crastinꝰ esse desieit᷑ ecce uel iã crastinꝰ alt̾¬

Expanded text:
acti. Quid autem hec tam multa ad id unum, de quo agimus, forsan interroges. Nempe ab his malis et ab huiuscemodi tedio preservat solitarie vite Nec immerito. Quid enim stultius, quam futuri desiderio aut spe, quod aliet, more canis ociorem se leporem insequentis, semper inanes auras morsibus captare, nunquam apprehendere quod intendas. Siquidem dies crastinus, ubi advenerit, iam crastinus esse desierit, ecce
Abbreviated transcription (Latin):
multitudĩ auacciã fere om̃ibus extorquere uellẽ posse s non
spero s⁊ facilius fatror omẽ sulpliue ex ethue uisteribꝰ ome scenũ
xcũctis paludibꝰ egere posse qui mala hoc os scelerũ ardores
hos morã sordes exrorbiũ sentina ubi taliũ pessima merciũ
sordes ẽ IInter quas infelic̃ feliꝵ licet ingeru calestar derrs
ut pestes quas fugare nõ possumꝰ fugiãq inꝙͣ eem mercĩ so¬
litaus uite porcid̃ ac profigud scio de quo tam multa disseru
ut iã uerear no fastigio tibi sun ⁊ ue ipsis urbibꝰ politudo
tibi loquacior uidentur deo gras¬

Expanded text:
multitudini, avaritiam fere omnibus extorquere? Vellem posse, sed non multitudini, avaritiam fere omnibus extorquere? Vellem posse, sed non spero, et facilius fateor omne sulphur ex Ethne visceribus, omne cenum e cuntis paludibus egeri posse, quam mala hec, hos scelerum ardores, has morum sordes ex urbium sentina, ubi talium pessima mercium sedes est, inter quas infeliciter felix licet ingenium coalescat, et unde ut pestes, quas fugare non possumus, fugiamus; in quam rem unicum solitarie vite portum ac profugium scio. De quo tam multa disserui, ut iam verear ne fastidio tibi sim, ne ve ipsis urbibus solitudo tibi loquacior videatur.
Abbreviated transcription (Latin):
audimã quod ꝑstratos uidomꝰ queĩentesq ip̃i credimꝰ quod cadẽde
ꝑiculis subiatenmꝰ omiã crecũpleta terrtorbus na incoles ⁊ ener¬
uati affectus hostes nidti ⁊ indomiti angeus patũq distentẽ nꝰ
sompnio lotus aut mercie si salutẽ si uictoriã optumꝰ utam᷑ exẽplo
uictoriosi ducis quĩ i nos rerũ nr̃arũ duces sumꝰ ⁊ ꝑicudi ꝑitus
pãro ex git cancionẽ Cud loquer ymo ⁊ ꝑiculũ nob mam¬
ꝑcurabat nos ĩmortalis aũ salutẽ ⁊ eternã uitã quã obrẽ sima¬
iora ininoribus ⁊ si alienis nrã ꝓponiꝰ̃ sumã diligencia q̃cũq hñc
pposito afficiat conpellamiꝰ Et qũ inquis hoc fiet tũĩ uera uicia
mepiliũ pelles q ne leges unquã potus nedreges tu ne nonis
ortibus res menodabiles ut absoluas despatũ adhoc tempꝰ iter
aggredere luxũ diuitibꝰ fuctũ sius lamẽta pauperibꝰ iudiã
pebi nobilitati suꝑbiũ frandẽ curie uoluptatẽ foro discordĩa

Expanded text:
s ipsi cecidimus? quot cadendi periculis subiacemus? Omnia circum plena terroribus: nostri molles et enervati affectus, hostes multi et indomiti, ingens paratumque discrimen, nullus somno locus aut inertie; si salutem, si victoriam optamus, utamur exemplo victoriosi ducis, quando et nos rerum nostrarum duces sumus, et periculi paritas parem exigit cautionem. Quid loquor? imo qualem gloriam procurabat; nos immortalis anime salutem et eternam vitam. Quamobrem si maiora minoribus et si alienis nostra preponimus, summa diligentia quecunque huic proposito officiunt propellamus. Et quomodo, inquies, hoc fiet? tu ne vitia in exilium pelles, quod nec leges unquam potuere nec reges? Tu ne novis artibus res inenodabiles ut absolvas, desperatum ad hoc tempus iter aggrediere? Luxum divitibus, furta servis, lamenta pauperibus, invidiam plebi, nobilitati superbiam, fraudem curie, voluptatem foro, discordiam
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ phõ ant uoete quo fese altenius attollerent pͥmiũ pdẽ
urbes spontaneo dapnãtes exilio sacea sua pucĩa soliudine
ut iuͣstribã tibi quas uocat̃ uitus priũ quẽ librititulũ sup̃risse
Si alio quodam mõ nõ tam inflãmãda deuociõe homib̾ quĩ
uoticia retd studens nõ dicam qua inspeculũta lx ãnis latuit
dontmẽtia uirguial diu uiperat solus reliquid uite tempus
mdeserto intere in monte habitans nouissime felus̾ deo aiã
reddidit qn comictantibꝰ ⁊ gandentib angelis adcelũ enuti

Expanded text:
phi aut poete, quo se se altius attollerent, primum pedem urbes spontaneo damnantes exilio, sacra sui presentia solitudinem ut transcribam tibi, quas vocant patrum vitas. Quem libri titulum sumpsisse sed alio quodam modo, non tam inflammandis devotione animis quam notitie rerum studens. Non dicam qua in spelunca sexaginta annos latuit continentia virginali diu vixerat, solus reliquum vite tempus in deserto Nitrie montis habitans, novissime felicem Deo animam reddidit, quam, comitanti
Abbreviated transcription (Latin):
Us ggitue p̃missis quãłꝙ uone Ihũ adhũs fuie̾ cati abste
ait inte requiestanius ⁊ exhoc sumꝰ nati ut sine hͦ ĩ utiliter
uelisq ⁊dece inter purpureos florũ choros autupuo int̾ caduca e
froudũ aceruos acquiescere abiundatiẽ hymmõ ymbee escal¬
Balloee ⁊ meutri sennoe nisi quã urlis n uteaq tuõ essi et ubi cũs¬
Uolutes esse tetũ ꝑtiel amalis ꝑcul ab xeiuplis steleñ uon
mupelli non toll nõ affici non urger Quãt estunes did esiais¬
no amalis ꝯuiniã teatre dũ tatere cupias ad loquẽdã nõ cos
diã in poltue salutar attractare. E destineri ⁊ ncubitis ac uortãet¬
p̃terelites quis ut mõstrũ aliquio intuentur adiuerans quis
pedem figet ⁊ ccursu quis flexus intergũ neeeat aut quis
quis inturba nel moleste uegeat uel aligndo molestius loco ce¬
tuseat labello Quanti estuues demũ nõ inter tedia senestere Iutra
odisse quodq diligus odisse te ipñ oblinsti tuare retũ it multis in¬

Expanded text:
u, ad hunc finem creati abs te ut in te requiescamus, ad hoc nati et sine hoc inutiliter velis, vere inter purpureos florum toros, autumno caducarum inter frondium acervos acquiescere, apricatione hiemem, umbris estaesse et ubicunque fueris esse tecum, procul a malis, procul ab exemplis scelerum, non impelli, non collidi, non affici, non urgeri, non dum esurire malis in convivium trahi, dum tacere cupias ad loquendum cogi, non importune salutari attrectarique ac detineri in compitis, et urbanitpretereuntes: quis te ut monstrum aliquod intueatur admirans; quis pedem figat occursu; quis flexus in tergum hereat et aut nquis in turba vel moleste urgeat, vel aliquanto molestius loco cetranseat labello. Demum non inter tedia senescere, interque odisse quos diligas, odisse teipsum; non oblivisci tuarum rerum ut multis in
Abbreviated transcription (Latin):
est ceci cacis ducibus ꝑ obrupta rapimur alienoq cecũnoluim᷑
exemplo Quuid ueliinꝰ nesty iam ut ceptũ exequar totũ hoc malũ
sed nrm̃ ꝓpriũ seu pocius om̃i genciũ cõe ignoratio fiiis facit nesciuã¬
honnes inconsulti quud agant ideo quidqͥt agũt mox ut ceperuit u̾git
in nauscã nõ agendũ enũ agunt ẜ quid agant q̃riã ⁊ in densissis
frutetis difficultatũ causais at negocia aucupãtur hunis ille disc̾sus
sine t̾miõ huic medio calle discordie si ante editũ dompnata pũ¬
cipia ⁊ expleti indul querut insi quõ diem fallant ⁊ qͣi parũ sol
erat nõ urgenda si longa illis nuniũ dies multũd noꝵ longior po¬
peram sero aute amorã postunt uotis utinq cũ uenerut ꝯtẽptur.
umpletur meis adleam̃ quod scuiptũ est sicut desiderat ceruus unibrã¬

Expanded text:
est, ceci cecis ducibus, per abrupta rapimur alienoque circumvolvimur exemplo, quid velimus nescii; nam, ut ceptum exequar, totum hoc malum, seu nostrum proprium, seu potius omnium gentium comune, ignoratio finis facit. Nesciunt inconsulti homines quid agant; ideo quicquid agunt, mox ut ceperint, vergit in nauseam; non agenda enim agunt, sed quid agant querunt, et in densissimis fruticetis difficultatum causas ac negotia aucupantur. Hinc ille discursus sine termino, hinc medio calle discordie, et ante exitum damnata principia, et expleti nichil. Querunt quomodo diem fallant et, quasi parum sol erat non urgenda; sed longa nimium illis dies, multumque nox longior, poperam, sero autem auroram exposcunt votis, utranque cum venerit contempturi. Impletur in eis ad literam quod scriptum est: «Sicut
Abbreviated transcription (Latin):
fortima uel orror aliquis ipõ fuit s onueus nõ poten qusgre
senton senu togiter a quod erraus uiator soles ente urespera qulũ
liret salute sue consulatur unũ sciens natura totam huũ fucile
posse touelli tamẽ aũĩ ingressum uir iruiꝰ fũ ut dixi scintilla
uel pericul nunoris ⁊ facile uemeabile iter acriperet haberuũ
somper deo grũs agat ac tui sisterior pardest uel fait plus
agat intelligere omũ studio incũbat ac adolestencie deuiũ eeuores
untande sub exiis uite concultor ydoneus funul ⁊ delectabit
gerit ut sapiencĩa uerasqs oppioẽs assequi possit
N oñi quidẽ ordiende mutandeq uite concilio illud ursins
añ oitulos tuos habendũ est ut nõ ꝯcupistencia ĩam seduã
duce fret uiã teneaiꝰ nõ qͣ speciosissima uidebitur fed q̃ optissia

Expanded text:
s non potuit, quisque secum senex cogitet, et, quod errans viator solet, ante vesperam quantum licet saluti sue consulat, unum sciens, naturam totam haud facile posse convelli. Cui autem in ingressu vie huius, quando, ut dixi, scintilla vel periculi minoris et facile remeabile iter arriperet, habet unde semper Deo gratias agat. At cui sinisterior sors fuit plus agat intelligere, omni studio incumbat adolescentie devium et errores mutande sub extremum vite consultor ydoneus, simul et delectabit gerit ut sapientiam verasque opiniones assequi possit». In omni quidem ordiende mutandeque vite consilio, illud in primis ante oculos habendum ut, non concupiscentia inani sed natura duce fret
Abbreviated transcription (Latin):
otiũ ut incipiens dixi ut interdu iris eciã hoñbus sunt ꝑmolesta
inꝑmptu tũ est ratio hys enĩ hoc accidit qd̾ uoluptate aliqua
compediti carcerẽ suũ amant uel uulgi cõmercio et uulgari ne¬
gocio uictũ querũt et ad lubricos honuos bõrũ gradus pħorũ
uentos suffragys aspirant et quibusq ingens liys tempoibꝰ

Expanded text:
dixi, interdum literatis etiam hominibus permolesta, in promptu tamen est ratio. His enim hoc accidit, qui vel voluptate aliqua compediti carcerem suum amant, vel vulgi commercio et vulgari negotio victum querunt, vel ad lubricos honorum gradus populorum ventosis suffragus aspirant, et quibus que ingens his temporibus
Abbreviated transcription (Latin):
ea aũt nõ celestes mõ s mertes ⁊ ignaros arcẽã ut enĩ teberey
solitudo odiosa est qua campus insulã ĩ meritã ꝓpetua quiaculaͭ
infamia ubi souicie et libiduns officiũ instatuit serus ⁊ sedus
senex sic seruily politudo uidiculo ualde ẽ quo procul inde ueapo¬
litaui inlittore pro campanie cumas latens semut ocio faõsus
ĩ utili s uicũ uillule sue septũ nõ cã habitus qd̾ sepulcheũ ⁊
quã multes credimꝰ esse ubiq sermolos sed hic añ alios octrit
quẽ uerisor nobilis notũ fecit ⁊ p̃stitit ne coetaneis neis inserie
ueritatis inuatiã eempliq molestiã cogorem̃ iã nuelligis adqͣs
queciũ de solitudine dicta uel dicenda sunt referã uetũ qr nõ
omibus est datũ uł sciͭ ͤ uel lr̃is excellere p̃claroq ocio poster¬
tatis omorẽ ac noticiã ꝑmerer ut nec pũs glã us sequẽtis cui¬

Expanded text:
ea autem non scelestos modo sed inertes et ignavos arceam. Ut enim Tiberii ea autem non scelestos modo sed inertes et ignavos arceam. Ut enim Tiberii solitudo odiosa est, qua Capreas insulam immeritam perpetua commaculavit infamia, ubi sevitie ac libidinis officinam instituit ferus et fedus senex; sic Servilii Vatie solitudo ridicula est, qui non procul inde Neapolitano in litore prope Campanie Cumas latens senuit, otio famosus inutili, et intra villule sue septum non tam habitans quam sepultus. Et quam multos esse credimus ubique Servilios? sed hic ante alios occurrit, quem irrisor nobilis notum fecit et prestitit ne inferre coetaneis nostris veritatis iniuriam exemplique molestiam cogeremur. Iam intelligis ad quos quecunque de solitudine dicta seu dicenda sunt referam. Verum quia non omnibus est datum vel sanctitate vel literis excellere, preclaroque otio posteritatis amorem ac notitiam promereri, ut nec pres
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ ob cõmertiũ uideatur saud mitib ⁊ huaĩtate p̃ditis uider At̃
ꝙ si amicicie ignarid collocutoris uniꝰ tiũ solaciũ aufferre creditue
Quis uis amicitie cultoribus fidelis amici guersacia allatura sitĩ
quo fefe uideant Exquo uexũ audiant cũ id idem Cicerio ait si oĩa
laqui audeant ut secũ de quo nulla sufpicio sub quo nulla fraus pro
quo nullis labor non suanis fine quo nulla fit dulcis requies a quo
demũ et aduerso presidia et prosperioris fortue prooeniat o̾nam̃ta
hunc ego si a solitudine secludendũ arbitrer durul su n ͨ uero
alterut᷑ carendũ sit solitudine ipa prinas maluerim ꝙ amico
sic itaq solitudiuẽ amplector ut amiciciã nõ repellã us fugian
etiã unũ nisi forsitan is ip̃e sit cꝯ mores eciã in uebibus fugiẽs
uite tnquillitas non neglienda fuadeat tota igit᷑ res adho uedit
ut sic̃ cetera omia sic ipañ solitudinẽ cũ amicis parciat nullius

Expanded text:
d mitibus et humanitate preditis videri debet? Quod si amicitie ignaris collocutor unus tantum solatii afferre creditur, quid veris amicitie cultoribus fidelis amici conversatio allatura sit, in quo se se videant, ex quo verum audiant, cum quo, ut Cicero idem ait, sic omnia loqui audeant ut secum, de quo nulla suspicio, sub quo nulla fraus, pro quo nullus labor non suavis, sine quo nulla sit dulcis quies, a quo demum et adverse presidia et prosperioris fortune proveniant ornamenta? Hunc ego si a solitudine secludendum arbitrer, durus sim; nec vealterutro carendum sit, solitudine ipsa privari maluerim quam amico. Sic itaque solitudinem amplector, ut amicitiam non repellam, neque fugiam etiam unum, nisi forsan is ipse sit, cuius mores etiam in urbibus fugiendos vite tranquillitas non negligenda suadeat. Tota res igitur ad hoc redit, ut sicut cetera omnia sic ipsam solitudinem cum amicis partiar, nullius
Abbreviated transcription (Latin):
lapsas plus legit efuriens ⁊ de rupe percussa dultis aq̃ copiã
siciens bibit qũ dinũ illũ at incradibilẽ et ne cupiditati neq
ꝑcimonie subiacentẽ cibũ nõ quide̾ morbibꝰ nec inforo cupidinaio̾

Expanded text:
lapsas populus legit esuriens, et de rupe percussa dulcis aque copiam lapsas populus legit esuriens, et de rupe percussa dulcis aque copiam sitiens bibit; quando divinum illum atque incredibilem, et neque cupiditati neque parsimonie subiacentem cibum, non quidem in urbibus nec e foro cupidinario
Abbreviated transcription (Latin):
angelorũ nõ retũ repto itieri obenti quo nõ dũ pacto eidẽ luctalõ
ille nocturuꝰ unde nomẽ sibi nonũ iudicũ alarũ mansit ĩpgterã
nõ urbis amptutratro neq inter turbas honũ s dũ mansisset solꝰ
intransitu torrentis apparuit
Bi erat ille familiarissimꝰ uir dehmoyses qũ legenidei collo¬
⁊ solis p̃tis arnus obtunnt nemppe non ĩ aliqua cuitatũ syce
uel egipti s insilius ⁊ altissum montis inu̾tice insolitudine
erat dñ aquas amarissimas corgit lignigomiꝰ ĩ missiõe dulcesce᷑
dum prodigia illa fecit q̃ uix plegore ne dicã uecensere sufficiã
Dem certe diuenso exercitiu in quo tũ multi ĩiusti at indeu etĩ
honnẽs ingrati erant non de soleo aureo sed de solitudine pro
uidit ⁊⁊ in sum̃a mopia mirã nocĩarũ rexũ habundanciũ ꝓcu¬
raut qũ incastris coturinces roctigo metras q̃ affatuu celo

Expanded text:
Non; verum cepto itinere abeunti. Quo nondum peracto, eidem luctator Non; verum cepto itinere abeunti. Quo nondum peracto, eidem luctator ille nocturnus, unde novum sibi nomen inditum clarum mansit in posteris, non in urbis amphitheatro neque inter turbas hominum, sed dum remansisset solus in transitu torrentis apparuit. 3 Ubi erat ille familiarissimus Deo vir Moyses, quando legem collo armis obtinuit? Nempe non in aliqua civitatum Syrie vel Egipti, sed in silvis et altissimi montis in vertice. In solitudine erat dum aquas amarissimas coegit ligni unius immissione dulcescere; dum prodigia illa fecit, que vix perlegere, ne dicam recensere, sufficimus. Idem certe immenso exercitui, in quo tam multi iniusti atque in Deum et in homines ingrati erant, non de solio aureo sed de solitudine hovidit, et in summa inopia miram necessariarum rerum abundantiam procuravit; quando in castris coturnices ortigias affatim celo
Abbreviated transcription (Latin):
fra humili et deuexa et clara et ethocea onui cintate pferenda
et egaessus erat uñ ierit nisi extͣ corporis suis donũ egressus inꝙͣ
ab aĩalibus brutis differt preclore cicero docto unco inquit unie̾
eni locus nulla pars etatis aptior meditandi quã est agrestis sontu¬
do et iuuenali feruore p̃terito relictisq ut ita dixerm a tergo
meridianis horis placioris uita tnͣsquillita iã uergeus ad uesꝑõ
Quid huis eciã natus magͥq nepos abrahe prĩarchaeũ inapimꝰ
ab urbibus sed eciã ꝑcul adomo ut euĩ ipuit iosephi uerba non
mutem ꝓpter odiũ ꝑuĩcialiũ apud nullũ quidẽ succedere uoliut
ẜ sub dino iacebat caput suũ lapidibus subditis suppones eidẽ
gemia ꝯiuge lnatorũ turba feruibq ⁊ ancillis om̃i gena q
gregrũ possessione aucto inpriam̃ remeãti occuesꝰ affuit ãgelore
S ubi nam queso mũquid inurbibꝰ quiescenti occuesꝰ affuit¬

Expanded text:
rali, terra humili et devexa, et clara et etherei solis vicinitate prefervida. Et egressus erat: unde reris, nisi extra corporis sui domum? egressus, inquam, id aliud agens ab animalibus brutis differt? Preclare Cicero: «Docto viro» inquit «vivere enim locus, nulla pars etatis aptior meditanti, quam et agrestis solitudo et, iuvenili fervore preterito relictisque, ut ita dixerim, a tergo meridianis horis, placatioris vite tranquillitas iam vergentis ad vesperam. Quid huius etiam natus magnique nepos Abrahe, patriarcharum maximus ab urbibus, sed etiam procul domo; ut enim ipsius Iosephi verba non mutem, «propter odium provincialium apud nullum quidem succedere voluit, sed sub divo iacebat, caput suum lapidibus subditis supponens». Eidem, gemina coniuge et natorum turba servisque et ancillis omnigenumque gregum possessione aucto in patriam remeanti, occursus affuit angelorum; sed ubinam, queso? Nunquid in urbibus quiescenti?
Abbreviated transcription (Latin):
preter labencia flumia et inspuãtes ramos arbor auees uolu¬
semlo. geate facundie pu̾cipalis fcm probat opimomi sue ton¬
sentaneũ et demostenes equidẽ inquis melius qui se mułatu ceai
mulla audre uox et exquo nichil profpia posset rerondebat ne
aliud agexe mentẽ cogerent otuli habes o studiose spectator qd̾
saluarũ inreature Di dicat aliquis qui siluas et colles et setessi.s
maut nõ tr̃i ĩntiles studys orpiuẽtur sed dap̃nos hie dicam
uegem aut locutũ uera Caĩtilianũ aut xcẽ fecisse demosienẽ¬
hos auertere quis oratores statiuĩt ambo ħit quidẽ darus ille
laressimus h dubiũ nulli studiotũ gr̃ nuiuꝰ siluas et ca de
tancordia quero Itaq quãus ego nũaꝙ feliciꝰ qmͣ infilius et mõ¬

Expanded text:
preterlabentia flumina, et inspirantes ramis arborum aure volupreterlabentia flumina, et inspirantes ramis arborum aure voluemulo graie facundie principis, factum profert opinioni sue consentaneum; et «Demosthenes quidem» inquit «melius, qui se in locum ex quo nulla audiri vox et ex quo nichil prospici posset recondebat, ne aliud agere mentem cogerent oculi». Habes, o studiose silvarum sectator miratorque, dicat aliquis, qui silvas et colles et secessus avios non tantum inutiles studiis opinetur sed damnosos. Quid hic dicam? Negem aut locutum vera Quintilianum, aut recte fecisse Demosthenemincursus avertere, quod oratores ambo, hic quidem clarus, ille clarissimus: nec dubium nulli studiosorum generi minus silvas, et ea de concordiam quero. Itaque quamvis ego nusquam felicius q
Abbreviated transcription (Latin):
solitudinẽ p̃mo carere magistix quibusdã quasi lrãtuã difpensato¬
ridus at ut ita dixerim temerorũ a littoribus aĩorũ fine quorũ oya
contiuia profecto rara unquã ingenia suerexeniã Ita uero hoc
dicut quasi ego pueris loquos et hyys qui doun serula pedagogũ¬
ꝙ dimiseriũ Instant tũ acaus et eruditis uiris eciã distrabi in¬
geniũ hic illus profecto uago et telo liberiore confirmãt ꝙ q̃dẽ
ubi geande aliquid mollitur rabidi more torui pedis ꝗ magno
iuisi fallor domi cũ secretũ ac liberũ arbitrio locũ ⁊ qũi altiss. in
slenciũ senbenciũ maxime ꝯͥre Deq hoc neminẽ dubitate dixisset
proculdubio hac iuꝑte metũ senciens mox adiecit unde dissenniẽs
sideee tuu Et non tomi inquit protiꝰ andiendi qui tradint aptis¬
sima inihꝰ nemora et siluas et illa reli libertas lotonap amitas
pite est ut uatent ab intentiõe operis destinati neq em̃ se bouata
scssie seias inpistit et rep̾unt querre inquit silnarũ auleni pe

Expanded text:
solitudinem magistris quibusdam, quasi literarum dispensatoribus atque, ut ita dixerim, tenerorum altoribus animorum, sine quorum ope continua profecto rara unquam ingenia surrexere. Ita vero hoc dicunt, quasi ego pueris loquar et non his qui domi ferulam pedagogumque dimiserint. Instant tamen acrius, et eruditis etiam viris distrahi ingenium huc illuc prospectu vago et celo liberiore confirmant; quod quidem, ubi grande aliquid molitur, rapidi more cornipedis magno nisi fallor nono, cum secretum et «liberum arbitris locum et quam altissimum silentium scribentibus maxime convenire», deque hoc neminem dubitare dixisset, proculdubio hac in parte mecum sentiens, mox adiecit unde dissentiens videretur, et «non tamen» inquit «protinus audiendi qui credunt aptissima in hoc nemora silvasque, quod illa celi libertas locorumque amenitas tant necesse. est avocent ab intentione operis destinati, neque enim se bona suasum scias, insistit ac repetit: «Quare» inquit «silvarum amenitas et
Abbreviated transcription (Latin):
crade q us d̃ quĩ nõ qñtuo lic urbiũ ric amutꝰ intelligat friscĩ ieit
at silentã lotũ qui ad stribendũ ueuit eligat hoc ei uiuẽtibus nõ
obfisto quod diurno screptori ditm̃ est nocturmꝰ lucubrator qua
iti ee ipsius quĩtiliani conciliũ nou inefficaꝵ exꝑtus tecũ studioss¬
sine põ et tũ lectorẽ ꝯuiẽto Ille enĩ landans domestenis hũe more¬
adexinu auit nou lucubrantes silenaũ noctis et clausũ cubiculũ et
sis fouera cucta fateberis Itaq si inter tautas uotas andree concalia
llud auã ꝓnasũ sit qõ post fernudos ingeny successus eetressa facili
isiluas et lata urrcencia quibus nnchril est musis anuaciꝰ q̃rali
et actuosa cequies et quietus laber et cũ adilłã angustã demostenis
em soceatis areã reditũ fuerit sũarũ semẽtẽ iuutabus oxtussaer¬

Expanded text:
ui non, quamlibet urbium amicus, intelligat? Fuscum igitur ac silentem locum qui ad scribendum venit eligat; hoc enim iubentibus non obsisto; quod diurno scriptori dictum nocturnus non respuat lucubrator. Qua in re ipsius Quintiliani consilium non inefficax expertus, tecum, studiosissime pater, et cum lectore ait: «Ideo lucubrantes silentium noctis, et clausum cubiculum, et sed favere cunta fateberis. Itaque si inter tantas voces audior consiliumque illud ante provisum sit ut, post secundos ingenii successus, egressu facili in silvas et loca virentia, quoque nichil est Musis amicius, queruli et actuosa requies et quietus labor, ut cum ad angustam illam Demosthenis ac secretam aream reditum fuerit, sententiarum sementem, inut
Abbreviated transcription (Latin):
uidente faciaq̃ hoc mi lucille picur precepit custodẽ ⁊ pedagegũ
dedit derũ quibusdã int̾positis quibus hoc consiliũ ad mittatur adie¬
cit et elige inquit cathonẽ ait si hic tibi uidetur nimis rigidus elige¬
tibi remissioris aĩ uirã leliũ elige cũ cuis tibi uita placuĩt et
orõ uides ut aliquibus ennatis utrobiq liberã nobis liquet elig̃
quẽ uelimꝰ Nlar aliquẽ eligamus cuiꝰ nobis nõ gꝯ̃ no potẽtia
nõ opes ẜ uirtus ⁊ conu̾sacio ⁊ tostib aĩ frons et matura uerba

Expanded text:
vidente faciamus. Hoc, mi Lucili, Epycurus precepit, custodem nobis et pedagogum vidente faciamus. Hoc, mi Lucili, Epycurus precepit, custodem nobis et pedagogum dedit». Deinde, quibusdam interpositis quibus hoc consilium admiratur, adiecit et «elige itaque Catonem» ait «si hic tibi videtur nimis rigidus, elige remissioris animi virum Lelium; elige eum cuius tibi placuit et Vides ut aliquot enumeratis, utrobique liberum nobis linquit eligere quem velimus, modo aliquem eligamus cuius nobis non genus, non potentia, non opes, sed virtus et conversatio et testis animi frons, et motura a
Abbreviated transcription (Latin):
taciones magnifficas aduretũtẽ conc̾tudens qd inquit facilime facies
si me cui sẜ uni magis quã uniu̾isi placere uoluisti tetũ sen per
esse putabis ⁊ om̃ibus Iros ⁊ bus quas dicis ⁊ facis ⁊ facies inter¬
esse multũ haut dubie confidebat uerã pniã ꝓ futurã esse g̾niano
qui memonã fuũ efficatẽ folam adeo ꝙ uirtus studiũ extimaret
Secutꝰ hos seueca ẜ nõ ausus sibi tñi attribuere lucillũ suũ mouet
ut alicuiꝰ clarionidurei pñciã sibi figit Iit enũ prodest sũ dubio
tibi imposuiffe et hr̃e quẽ respicias quẽ interesse cagitacõnibus tuis
iudaces nec młto pꝰ sic facios inquit quicũ facies tamꝙͣ speaet
aliquis ⁊⁊ pꝯ panca aliquorũ te inquit auictõitates custodiat catho
ille sit aut sapio aut lelus aut cuiq interuẽtu proditi ꝙͦ homies
uicia supͣmerẽt ⁊ ut intelligas hanc eciã esse epucuriã doctiã
habendus ut sit tamquũ spectãte illo uiuamiꝰ et omiã tamquãͦ

Expanded text:
rtationes magnificas ad virtutem, concludens: «Id» inquit «facillime facies, si me, cui semper uni magis quam universis placere voluisti, tecum semper esse putabis, et omnibus his rebus quas dices et facies interesse». Multum hauddubie confidebat veram presentiam profuturam esse germano, qui memoriam sui solam efficacem adeo virtutis ad studium extimaret. Secutus hos Seneca, sed non ausus tantum sibi tribuere, Lucilium suum monet ut alicuius clarioris viri presentiam sibi fingat. Ait enim: «Prodest sine dubiogitationibus tuis iudices». Nec multo post: «Sic facias» inquit «quecunque facies, tanquam spectet aliquis». Et post pauca: «Aliquorum te, inquam, autoritate custodi, aut Cato ille sit, aut Scipio, aut Lelius, aut cuius interventu perditi quoque homines vitia supprimerent». Et ut intelligas hanc etiam esse epycuream doctrinam, habendus, ut sic tanquam illo spectante vivamus et omnia tanquam illo
Abbreviated transcription (Latin):
artes qua e moiã uulgus mendux e onuĩ fons erxoeũ intelũ teli dnõ
indignãte locauemt apud inferos pouit noiãtini Insuper ip̃ut me¬
dicine ceꝑtorũ omĩpotentis dei fulunẽ detrrctũ ad stigias aquas¬
tissimos cididres enntes iundiu̾sis ⁊ ante occulos metã positã nõ ui¬
dentes ut quotũ ꝑuicitatẽ mireor iniseriõr cecitatẽ Sune sitaliẽ
xerĩ p̃mis auctoribus honor aliquis debetur e debere magĩ dũ ͦ
hruãnñ nida estũ q non inficior Quid uero learũ aecũꝙ nobiliũ
reꝑtoribus nõ debeatur qui nõ uomerẽ sultis nec telã lateri ne fide
tinitũ anribus nõ oleũ aut uniũ guaturi qui nõ solũ ⁊ auribus
⁊ guttine suos pouos quasq delicias si feliciora quidẽ nsteuinta
potissinũ persoluatire aut quis ẽ que dubitet hͦ ipiũ leãrũ negoũ

Expanded text:
celi domino indignante locaverat, apud inferos ponit. Nominatim insuper ipsum medicine repertorem omnipotentis dei fulmine detractum ad stygias ucissimos cursores euntes in diversum et ante oculos metam positam non videntes, ut, quorum pernicitatem miror, miserear cecitatem. Sane si talium rerum primis auctoribus honor aliquis debetur, quem deberi magnum modo humanum modestumque non inficior, quid non literarum artiumque nobilium repertoribus debeatur, qui non vomerem sulcis, non telam lateri, non fidium tinnitum auribus, non oleum aut vinum gutturi, quamvis et auribus et gutturi suos sonos suasque delitias, sed feliciora quedam instrumentpotissimum persolvatur? aut quis est qui dubitet, hoc ipsum literarum negotium,
Abbreviated transcription (Latin):
aut negem Qruid enĩ piculosius quĩ perire quãius rotas peas
ã quibusdã pocius malis polaciũ uideri soleat ꝑysse cũ mulus
sunt ꝯprimendi licencia castiganda mollices eligendꝰ admeliora
aiã ⁊ quidẽ eligant̾ ait flaccus scelerũ si bene penitet radenda
cupidinis sue p̃ue sunt elemẽta ⁊ tenere int̾ mentes affioibꝰ¬
informãde studys alỹ regant urbem ppłi aly militũ ex̾citũ ⁊ nob

Expanded text:
autem negem; quid enim periculosius quam perire, quamvis solus pereas? cum quibusdam potius mali solatium videri soleat periisse cum muls, comprimenda licentia, castiganda mollities, erigendus ad meliora animus, et quod eleganter ait Flaccus: ... scelerum si bene penitet, eradenda cupidinis prave sunt elementa, et tenere nimis mentes asperioribus formande studiis. Alii regant urbem populi, alii militum exercitum, et nobis
Abbreviated transcription (Latin):
bitum in altũ ximu utrũ est peruenire felicitas
D sum oblitus distrnctio illam quadeuplicẽ uirtutũ opolitino
ingenti platouico inductã a macrobio anppeobatu seu in earpẽ
politice uirtutes infiniũ gradũ tenent q̃ occupatorũ esse pũt sorlp¬
nõ onti sed illorũ quibus occupacionũ fiis uirtus ꝓpria et multo
maxine uer publice salus est Cernis adquã pautos uno uͥͦ tota
possident purgatorie uirtutes haut dubie delinquẽtiũ mores atq
puegatoris quialsexut obliuiseor hrec ꝑfcõrũ sunt que ubi sunt sidet¬

Expanded text:
bitum, in altum niti virtus est, pervenire felicitas. bitum, in altum niti virtus est, pervenire felicitas. Non sum oblitus distinctionem illam quadruplicem virtutum, a Plotino ingenti platonico inductam, a Macrobio comprobatam; sed in ea ipsa politice virtutes infimum gradum tenent, que occupatorum esse ponon omnium, sed illorum quibus occupationum finis virtus propria et multo maxime reipublice salus est. Cernis ad quam paucos uno verbo tota gradum possident purgatorie virtutes, hauddubie linquentium urbes, atque purgatorie convulserint, oblivisci. Hec perfectorum sunt, qui ubi sint ne
Abbreviated transcription (Latin):
dantibus defe incerta nesciens an amore au odio dignus sit trepidat
se sic demonũ simul insidias inq iᵈ solu occupata cirtũspicit et diuo
presidio fultatio tempuit sicq undiq felix solitudo at tranquilla
et ut ꝓprie dicam ars ĩuicta tempestatũq onuĩ portus est quẽ qui
fugit quid sibi aliud presidiũ parat preter ꝙ portu careat uolute
rerũ pelago uiat insceupulis moriat᷑ influctibus nec tñ usq
uerha cogam iurare mea ad faciendũ multi ad tredendũ uero¬
nemo cogitur Nulla maior quͣi iudicy libertus hant enĩ mdi¬
ita uendico ꝙ ut alys non negem sic sana eñi pt̃ esse sic houesta
sic sancta ouĩi intencio Esse aut̃ occultissime profundissimeq rei
hũane stiencie iudex nolo et pũt om̃es largiente deo bene uiuere
nulla respũt infinita clemencia sid amultis ipã respuitur ip̃a
et q̃ i ynuf esse solentis sordes idem̃ om̃ibus est ucce qui quolibet
ingenere uitam procul aibifancia decreuerũt sic obscenũ uitaore de¬

Expanded text:
dantibus, de se incerta, et nesciens an amore an odio digna sit, trepidat se sic demonum vigil insidias inque id solum occupata circumspicit et divino presidio fulta contemnit. Sic undique felix ac tranquilla et, ut proprie dicam, arx munita tempestatumque omnium portus est. Quem qui fugit, quid sibi aliud preter portu careat, volvatur rerum pelago, vivat in scopulis, moriatur in fluctibus? Nec tamen usque verba iurare cogam mea; ad fatendum multi, ad credendum nemo cogitur. Nulla maior quam iudicii libertas, hanc itaque michi vindico, Ut aliis non negem. Sit sane, potest enim esse, sit honesta, sit sancta omnium intentio; esse autem occultissime profundissimeque rei humane conscientie iudex nolim. Et possunt omnes Deo largiente bene vivere — nullum respuit infinita clementia, sed a multis ipsa respuitur —; ipet que in imis esse solent sordes — id enim omnibus est necesse, qui quolibet in genere vitam agere procul ab infamia decreverunt. Sic obscena vitare de
Abbreviated transcription (Latin):
et diuimi uoltus aspectus ubi tocius sacre concupistentie et desideriore
iemnys etema gandiorũ quinia pro uolutaria pauꝑtate ĩestiã¬
biles uerissimas ꝑ duuctas ꝓ incolatu siluare ius ciitatis etheca
ꝑ fumoso tigurio stellançia tristi pallacia pro ꝯgresti silencio
rantus angelorũ et telestis dulcedinẽ armonie q̃q esse melos ex¬
cesserit illam dei uotem tot tusactis laboribus suos mueteruã rehe
uocantis peohris q onũbus sponsorem ueratissimũ ac locupletis¬
simũ habere Cogitare tottidie ꝙ sit quio ueliqui guidẽ quiatu
est quod metam maere qm̃ beeni temporis iactica uus uego
nõ mtturã s luteo et ĩ nũabiuũ tediorũ fuga felicitatẽ necto¬
tetur eteruã et dimissis om̃ibus homi fatigos uebiũq ꝑiclis

Expanded text:
et divini vultus aspectum — ubi totius sacre concupiscentie et desideriorum et divini vultus aspectum — ubi totius sacre concupiscentie et desideriorum ieiuniis eterna convivia, pro voluntaria paupertate inestimabiles verissimasque divitias, pro incolatu silvarum ius civitatis etheree, pro fumoso tugurio stellantia Cristi palatia, pro agresti silentio cantus angelicos et celestis dulcedinem armonie, queque omne melos excesserit illam Dei vocem, tot transactis laboribus, suos eternam in requiem evocantis; proque his omnibus sponsorem veracissimum ac locupletissimum habere; cogitare quotidie: «quid est quod reliqui, quid est quod est quod metam!», extimare quam brevi temporis iactura, imo vero non iactura sed lucro, et innumerabilium tediorum fuga, felicitatem negotientur eternam, et d
Abbreviated transcription (Latin):
antim fauore tristoq ihesu spectaculis presidente pugnandũ est
que nam illa suꝑiorũ quies deprofundis adextelsa tendenciũ fatigalo
aiõ gratissima Que nam lacrnniarũ suauitas depus ssimo tordis
fonte candenciũ q̃ nam militũ casti uigilie excubieq psalmorũ ĩ
totaq nocte cauenciũ ualluq castra ẜuanciũ loco aeduo et iucto¬
numuẽto ubi nec pabulu desit uet equacio ubi fidant hͦ nbus
insidys temptare si posse non obriui eoq se grẽ subrectos et sero¬
tissinti hostis inciresus ipis obsequiũ ibi suppliciũ sit ut qui salute
iam amplius noncib est sepe prout est adgloriã exexcendoo fiat
cancior milicia forcior uictoria carior trmphus ceisti pugillum
iuxite huius agone certanciũ.
dod illud solaciũ qũta iocunditas gaudere pñtibus sperare
meliora probeem solitudine honi ipetuã frequẽtiã angłore

Expanded text:
omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam illa suspiriorum quies de profundis ad excelsa tendentium, fatigato animo gratissima; quenam suavitas lacrimarum de purissimo cordis fonte cadentium; quenam militum Cristi vigilie excubieque psalmorum intota nocte canentium vallumque et castra servantium, loco arduo et munito, ubi nec pabulum desit nec aquatio, ubi fidant hostibus insidiis tentari se posse non obrui; eoque se gratie subvectos, ut ferocissimi hostis incursus ipsis obsequium supplicium illi sit, ut, qui saluti iam amplius non obest, sepe prosit ad gloriam, exercendoque fiat cautior militia, fortior victoria, clarior triumphus Cristi pugilum in vite huius agone certantium. Quod illud solatium, quanta iucunditas gaudere presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequentiam angelorum
Abbreviated transcription (Latin):
mansi quid tũ ego cercius nom qualis uite solitarie status interꝰ
fit nam colles et autra ueniora eq̃ om̃ibus patent nemo acte¬
artat intrantes nemo pellit ingressos deserti nullus est ianitor
nullus custos s qui locors solus introitus ꝙ ambitu uehũt om̃ẽs
qꝙ lustrate uiuut silue quid incessi sunt montes s quotũq iers
amꝰ mens ine insequitur talis insiliuis qualis erat iurebibus
ibi uisteribus renouaret tñ demũ uite solitarie abdita ponũsser
het eni qd aliena glorier hec solitudo non utiq solitaria uita ẽ ss
ducta si nõ que passiomibus expedita s si uidissem q̃ nam illa
dulcedo meffabilis sanctaꝵ aĩare qui decomeoratior p̃toratorũ dis¬
ceumiũ et eterni gandy exspe ctaciõe ꝑcipint equibus triũphãtibꝰ¬
uincit᷑ hostis siue a quibus sepe q̃d̃ uictus sed uicendꝰ adħus et
mnanenũc eciã scandũ non sine spe certa uictorie militandã qr nõ
spectante moelui s celicolarũ mapnuo spectante consensu ⁊ exiino

Expanded text:
uid tamen ego certius novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intrantes, nemo pellit ingressos, deserti nullus est ianitor, nullus custos. Sed quid locorum solus introitus, quid ambiti vehunt amnes, quid lustrate iuvant silve, quid insessi prosunt montes, si quocunque iero, animus me meus insequitur, talis in silvis qualis erat in urbibus? in visceribus innovaret. Tum demum vite solitarie abdita penetrassem. Hec enim quid alieno glorier? hec solitudo utique, non solitaria vita est, ducta, sed non eque passionibus expedita. Vidissem quenam illa dulcedo ineffabilis sanctarum animarum, quam de preteritorum criminum et venturi gaudii expectatione percipiunt, sive quibus trimphatus hostis, sive quibus sepe quidem victus, sed vincendus adhuc, et in acie nunc etiam standum est, non sine spe certa victorie, militandumque non spectante mortalium sed celicolarum maximo consensu, et eximio
Abbreviated transcription (Latin):
ut libentet edant bibant ⁊ concubãt ⁊ derimãt nõ dixit amãt
miferiã ⁊ dolorẽ nemo eiũ tam au̾sus a salute ut doloris et mise¬
lie nomẽ amet s ament inquit indigenciã q̃ est iniciũ sumore
ulorũ coustat aut̃ sicut effctus incausis sit in amore cars amorẽ
iffectuũ contineri itaq conudens terribiliter ꝑficietur igit᷑ inqͥt
ineis quod amiãt ut eis ibi sit ploratus ⁊ stridor deuciũ uides ut
ibi preterea diuine iulant sinã disseriat res est nuc ut uulgi
confrssione uotissima Itaq quot pũt inueniti qui hͨ maliũ dice

Expanded text:
ut libenter edant et bibant et concumbant et dormiant»... non dixit: amant miseriam et dolorem — nemo est enim tam aversus a salute ut doloris et miserie nomen amet —, sed «amant» inquit «indigentiam, que est initium surnmorum dolorum». Constat autem, sicut effectus in causis, sic in amore causarum amorem effectuum contineri; itaque concludens terribiliter: «Perficietur ergo» inquit «in eis quod amant, ut eis ibi sit ploratus et stridor dentium». Vides ut ibi preterea divine in hanc sententiam disseruit. Res est autem vulgi ipsius confessione notissima. Itaque quod ait inveniri qui hoc malint dicere
Abbreviated transcription (Latin):
ubera si contingat electio solitudinẽ ꝓpriã ꝓpeys insedibus q̃situta
qd diu ut licuit semper fece et quam cupide nũt faciã uides
aut laqueo quẽ cantu quẽ gustu mulceat quẽ coloribus delectet
cui deuiũ sese aꝓpbat cui placere scudeat p̃ter illã cua intimas sol
ꝑesus est spectabilib etem caret ⁊ plansoribus ueneficis acãcũq

Expanded text:
libera si contingat electio, solitudinem veram propriis in sedibus quesiturus. libera si contingat electio, solitudinem veram propriis in sedibus quesiturus. Quod et dum licuit semper feci, et quam cupide nunc faciam vides.aut laqueo? quem cantu, quem gestu mulceat, quem coloribus delectet? cui demum se se approbet? cui placere studeat, preter Illum, cui in intimas soliest: spectaculis enim caret et plausoribus veneficis animarum.
Abbreviated transcription (Latin):
uero frequenter eciã fortuita hͨ cogitatio prestat ut obinos nõ uideas
et ita nõ deheromiꝰ sed nõ consequim̃ idem si et uoluerimꝰ nõ est
indulgendũ caup̃ desidie nã si nõ nisi reflecti nõ nsi hlares nõ¬
sibi cogitatio ipa secretũ hoc qd quĩtilianus q̃ libenciꝰ inẜrui quia
serrecior locus erat Nam seuece de hoc ipã uulgacior epła est ideo
sibi fateor cut itaq ego ex hoc loco migrabo quasi q̃cũq duxerat
uctẽ more solacia hoc ultimũ politarie perfecionis conciliũ daret
et profecto sic est Nam et ego onũ hoc incinitate uemediũ ĩ ueni
ut in ip̃is uebiũ tumultibus ymaginariã iuͦ solitudinẽ fecessũ
aliquo quãtũ suor et cognicioẽ perficiam uincens ingemio fõtua
ruo remedy gnẽ sepe quidẽ hattenus usus sum Et quĩ semꝑ
futirri incerta condicio au adhue libera uersus fum neseio terte

Expanded text:
vero frequenter etiam fortuita hoc cogitatio prestat, ut obvios non videamus, vero frequenter etiam fortuita hoc cogitatio prestat, ut obvios non videamus, et ita, ne deerremus, non consequemur idem, si et voluerimus? Non est indulgendum causis desidie. Nam si nonnisi refecti, nonnisi hilares, nonsibi secretum». Hec Quintilianus, que libentius inserui quia secretior locus erat. Nam Senece de hoc ipso vulgatior epystola est; ideoque sibi: «Fateor» ait «itaque ego ex hoc loco migrabo»; quasi, quecunque dixerat necessarie more solatia, hoc ultimum voluntarie profectionis consilium daret. Et profecto sic est. Nam et ego unum hoc in necessitate remedium inveni, ut in ipsis urbium tumultibus imaginariam michi solitudinem secessu aliquo, quantum sinor, et cogitatione conficiam, vincens ingenio fortunam — quo remedii genere sepe quidem hactenus usus sum; et quoniam futuri semper incerta conditio est, an adhuc usurus sim nescio —; certe,
Abbreviated transcription (Latin):
conflare didicerim aitisicos nõ omibus noto sim imperitandi ut quod
sensuit nou senciant Quad cũ perine ipiũ exꝑiencie creditũ incõsuetu¬
diuẽ deduxissem multa post ip̃e acutissum ciugdã doctissum urri cõti¬
lui esse ꝯgnoui memorieq cõmendaui eo quidẽ attentiꝰ quo gandelũ
fciũ meũ uetustatis auctoritate fulcia. Nempe quĩtilianus meodẽ libro
ubi oratorẽ aciterone armotũ bullis ac fallaris curiosissime ꝓposuit
de hot loquens Et inquit lucibracio quociens adeam integer at ĩfecti
uenimꝰ optinũ secreti genus sed silenciũ ⁊ successus ⁊ undiq liber
animꝰ ut sunt maxime optanda ita nõ semꝑ pñt contingere ideoq
non statim fed quod obscrepat abiciendi codices exũt nec deplorãdꝰ
dies uerũ inꝯmodũ deplorandũ et hoc faciendus usus ut omĩa q̃
mpediant uiucat intencio quã si tota mente in opus ip̃m redixerĩ
nichil eorũ que occulis uel auribus incursant ad anu ꝑueniant an

Expanded text:
conflare didicerim, artificio non omnibus noto sensibus imperitandi ut quod sentiunt non sentiant. Quod cum per me ipsum experientie creditum in consuetudinem deduxissem, multo post tempore acutissimi cuiusdam doctissimique viri consilium esse cognovi memorieque mandavi, eo quidem attentius quo gaudebam factum meum vetustatis autoritate fulciri. Nempe Quintilianus in eo libro ubi oratorem a Cicerone armatum bullis ac phaleris curiosissime perpolivit, de hoc loquens: «Est» inquit «lucubratio, quotiens ad eam integri ac refecti venimus, optimum secreti genus. Sed silentium et secessus et undique liber animus, ut sunt maxime optanda, ita non semper possunt contingere; ideoque non statim siquid obstrepet abiciendi codices erunt et deplorandus dies, verum incomodis repugnandum et hic faciendus usus, ut omnia que impedient vincat intentio; quam si tota mente in opus ipsum direxeris, nichil eorum que oculis vel auribus incursant ad animum perveniet. An
Abbreviated transcription (Latin):
fando equet qd̵ uix ꝑcipit cogitando Celestis et prsus angelica
uita ẽ de q̃s terrenus ne dicã terxens honiũcio loqui uolt splendore
nomĩs captus faieq rei optime ⁊ ut uere dicam adore magis
quã sapore delcãtus ⁊c̃ hanc aliter qui si natus insilius pastor ⁊
insilius educatus sitim in fluno hic uis sedare famẽ siluestribus
huim tibũ sumere solitus dumosusq dumosoq requiẽ fab antro
casu aliquo adamplissimã cꝯpiam at opulentissume urbis iuco
accesserit et dũ irestibulo fessus sedet occulosq aiide crecũflectit
inq uebem ipam̃ micit aut custodũ domꝰ aut coherens portis
augi portami uidert exinde reuersus insiluas socys naerat qd ĩ
agatiae/ lut qr si primũ forte ueligiosissimũ templi lune attigit id¬
circo quid amictuũ seu uasorũ ymus penetralibꝰ abditũ seruatur
ciuictas librorũ forans singula facerdotũ officia om̃es saceorũ

Expanded text:
fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore nominis captus, famaque rei optime, et ut vere dicam, odore magis quam sapore delectatus. Haud aliter quam si natus in silvis pastor, et in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in agatur. Aut si quia primum forte religiosissimi templi limen attigit, idcirco quicquid amictuum seu vasorum imis penetralibus abditum servatur, cuntas librorum formas, singula sacerdotum officia, omnes sacrorum
Abbreviated transcription (Latin):
sunt et ut anĩt imente solius dei hrĩtat uude ꝙ ipĩ nomẽ indics
tanquã abertidr aliquo eteruo sine ut pło notat ab yders quas
meade᷑ doi mẽte et ceterarũ rerũ sic uirtutũ posuit tres huãuare
uirtutũ sp̃es ortas uolunt Iuhys aũt aduersus passiones nõ mode
nõ uiosdem̃ effitũs esse quos inteteris sed ip̃i passionis noniem au
aichal dos̃a cdud quad nini agitut iiss qr dumi de palluitis p̾cgratoal¬
que uirtitibus loqui ad tempus admonuisset platini qqui drifidam
catthenã młtam arce consertam stilo resoluere atz dissoluere nõ licuit
Ideus ne qnͣto uors ambitu utrũq cũ occupatis migr̃ẽ redire
uoluerim tonpus est ut hys digressionibus modus sit adiue
igitur adcolitudinẽ reuertar cuiꝰ ego ueram intimãq duicedine
utiuã profundius hausissem ut fidencius tecũ inhͦ fermone uer¬
sarerꝰ Nũc dere stultissima ꝓphanĩingeniũ fari pudet quis enĩ

Expanded text:
sunt et, ut aiunt, in mente solius Dei habitant. Unde, quod ipsum nomen indicat, tanquam ab exemplari aliquo eterno; sive, ut Plato vocat, ab ydeis, quas in eadem Dei mente ut ceterarum rerum sic virtutum posuit, tres alias humanarum virtutum species ortas volunt; in his autem adversus passiones non modo non eosdem effectus esse quos in ceteris, sed ipsum passionis nomen aunichil enim ad id, quod nunc agitur, nisi quia cum de politicis purgatorque virtutibus loqui aliquid tempus admonuisset, Plotini quadrifidam cathenam, multa arte consertam, stilo solvere ac dissociare non libuit. 5 Vides ne quanto verborum ambitu, utcunque cum occupatis in gratiam redire voluerim. Tempus est ut his iam digressionibus modus sit. Ad me igitur et ad solitudinem revertor. Cuius ego veram intimamque dulcedinem, utinam profundius hausissem, ut fidentius in hoc tecum sermone versarer. Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim
Abbreviated transcription (Latin):
ptimũ quidem esfet nisi concily iopia magis adolestonio
comes obstaret ut mabonte etate treca unũ aliquis uite
genus apprehendendũ quisq nem̃ aceruatissime cogitaret
abeo colle queni semel elegisset nõ insi magnis excauses g̃r
nuctonioso tiuꝯ ille socraticꝰ testis ẽ ticero sed quia id nõ facima
Raptamue s⁊ quasi per tenebras aliems uestighos ausistentos se

Expanded text:
4 Optimum quidem esset, nisi consilii inopia iugis adolescentie 4 Optimum quidem esset, nisi consilii inopia iugis adolescentie comes obstaret, ut ab ineunte etate circa unum aliquod vite genus apprehendendum quisque nostrum accuratissime cogitaret, nec ab eo calle quem semel elegisset, nisi magnis ex causis autauctor Xenophon ille Socraticus, testis est Cicero. Sed quia id non facimus — raptamur et, quasi per teneb