comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
in eam uenam q̃ caua appellatur. ꝯfũd¬
tur. ꝑ que eam ad cor confectꝰ iam coactꝰq ꝑla¬
bitur. Acorde autẽ intotum corpus distribu¬
itur. ꝑ uenas. ad modumi multas. iom̃s ꝑtes
corꝑis ꝑtinentes. Quẽ admudũ autẽ reliqͥe
cibi depellantur tum astruigentib se in¬
testinis tum relarantib haut sane difficile
habeat in iocunditatis oracio illa pociꝰ expli¬
cetur incredibilis fabrica nature. Ham que
sp̃u inpulmones ducit᷑ anima. ea calescit pͥ¬
mũ ipso absp̃u dem̃ coagitacione pulmoñ
et ea que pars redditur respirando pars cõ¬
cipitur cordes parte quadã. quã uent̾tulũ
cordis appellant. Cui simił alt̾ adiunctꝰ est.
inquem sanguis aiecore ꝑuenam illam ca¬
rias. Utreq autẽ creb̾re multeq toto corꝑe
intexte ium quãdam incredibilem arti¬
ficiosi oꝑis diuiniq testantur. Qͥd dicam de
ossib que subiecta corꝑi mirabiles comis¬

Expanded text:
in eam venam quae cava appellatur confundin eam venam quae cava appellatur confunditur perque eam ad cor confectus iam coctusque perlabitur; a corde autem in totum corpus distribuitur per venas admodum multas in omnes partes corporis pertinentes. Quem ad modum autem reliquiae cibi depellantur tum astringentibus se intestinis tum relaxantibus, haud sane difficile habeat iniucunditatis oratio. Illa potius explicetur incredibilis fabrica naturae: nam quae spiritu in pulmones anima ducitur, ea calescit primum ipso ab spiritu, deinde contagione pulmonum, ex eaque pars redditur respirando, pars conccordis appellant. Cui similis alter adiunctus est in quem sanguis ad iecorem per venam illam carias. Utreque autem crebre multeque toto corpore intexte vim quandam incredibilem artificiosi operis divinique testantur. “Quid dicam de ossibus, que subiecta corpori mirabiles commis
Abbreviated transcription (Latin):
ut facile ⁊ calore quẽ multũ ht̃ ⁊ teren¬
docibo ⁊ p̃ter ea sp̃u om̃ia cocta atq con¬
fecta in reliquũ corpꝰ diuidantur. Inpulmo¬
nib autẽ in ẽ. raritas q̃dam. ⁊ assimił spon¬
giis mollitudo ad hauriend̃ sp̃m aptissi¬
ma. qui tũ se contrahunt adspirantes.
tum se sp̃u dilatant ut frequenter duca¬
tur cib animalis quo maxune aluntur
animãtes. Ex intestinis autẽ aluo secre¬
tus a reliquo cibo suctus is quo alinur
ꝑmanat ad ietur ꝑ qͣsdam a medio in¬
testino usq ad portas ietoris sic enĩ ap¬
pellantur ductas ⁊ directas uias q̃ ꝑti¬
nent ad ietur eiq adherent. atq inde
alie ꝑtinẽtes sunt ꝑ quas cadit cibus aie¬
core dilapsus. Ab eo cibo cũ ẽ sec̾tabilis
eiq humores qui e renib ꝓfunduntur.
reliqͣ se uisanguinẽ uertunt ad easd por¬
tas ieicoris ꝯfluunt ad quas om̃s eiꝰ uie
ꝑtinent ꝑ qͣs lapssus cib in hoc ip̃so loco

Expanded text:
ut facile et calore, quem multum habet, et terenut facile et calore, quem multum habet, et terendo cibo et praeterea spiritu omnia cocta atque confecta in reliquum corpus dividantur. in pulmonibus autem inest raritas quaedam et adsimilis spongiis mollitudo ad hauriendum spiritum aptissima, qui tum se contrahunt adspirantes tum †inre spiritu dilatantur, ut frequenter ducatur cibus animalis, quo maxime aluntur animantes. Ex intestinis autem †alvo secretus a reliquo cibo sucus is quo alimur permanat ad iecur per quasdam a medio intestino usque ad portas iecoris sic enim appellantur ductas et directas vias, quae pertinent ad iecur eique adhaerent; atque inde aliae   pertinentes sunt, per quas cadit cibus a iecore dilapsus. ab eo cibo cum est secreta bilis eique umores qui e renibus profunduntur, reliqua se in sanguinem vertunt ad easdemque portas iecoris confluunt ad quas omnes eius viae pertinent; per quas lapsus cibus in hoc ipso loco
Abbreviated transcription (Latin):
minatur. Atq his agitacione exmoti¬
b lingue cũ depulsum ⁊ qͣsi detrusũ
cibum accepit depeslit. Ipsius autem
ꝑtes eẽ que sunt infra quam id qd̾ de¬
uoratur dilatant᷑ Que autẽ supͣ contͣ¬
huntur s cũ asꝑa. arteria sic enĩ ame¬
dicis appellatur ostiuiti habeat ad iunctũ
lingue radicib paulo suꝑra quã adlin¬
guam stomachus annectit᷑ ea q̃ ad pulmo¬
nes usq ꝑtineat excipiatq animã eã q̃
reddat. tegitur qͥdam qͣsi oꝑculo. qd ob
quam causam datum ẽ. nͥ qd̾ si meã cibi
sp̃c impediretur. S cũ alui natura subiec¬
insetus sp̃iti adducant: In aluo multa sũt
mirabilit̾ effecta. que constant fere ener¬
uis. Est autẽ multiplex ⁊ tortuosa. arcet¬
q et continet siue illud aridũ ẽ. si ue hu¬
midũ qd̾ recipit. ut id mutari ⁊ concͦqͥ
possit. Eaq tli astringitur tũ relaxatur
atq oñe qd̃ accepit cogit ⁊ confundit

Expanded text:
minatur atque is agitatione et motiminatur atque is agitatione et motibus linguae cum depulsum et quasi detrusum cibum accepit depellit. ipsius autem partes eae quae sunt infra quam id quod devoratur dilatantur, quae autem supra contrahuntur. Sed cum aspera arteria sic enim a medicis appellatur ostium habeat adiunctum linguae radicibus paulo supra quam ad linguam stomachus adnectitur, eaque ad pulmones usque pertineat excipiatque animam eam quae reddat, tegitur quodam quasi operculo, quod ob eam causam datum est, ne si quid in eam cibispiritus impediretur. Sed cum alvi natura subiectrinsecus spiritum ducant, in alvo multa sunt mirabiliter effecta, quae constant fere e nervis; est autem multiplex et tortuosa arcetque et continet sive illud aridum est sive umidum quod recepit, ut id mutari et concoqui possit, eaque tum adstringitur tum relaxatur, atque omne quod accepit cogit et confundit,
Abbreviated transcription (Latin):
cium que racione utunttur. bii sunt dii
et homines quib ꝓfecto nicħ ẽ. meluis
Racio ẽ enĩ que p̾stet om̃ib ita fit credibi¬
le deoꝵ et hominũ causa factũ ẽe. mũdũ
queq in eo mundo sint om̃ia. faciliꝰq ĩ¬
telligigar adiis ĩ mortalib hominib ẽe. ꝑ¬
uisum si erit tota hominis fabricatio ꝑ¬
specta oĩsq humane nat᷑e figura atq ꝑ fec¬
tio. Nam cum trib rebus animãtiũ uita
teneatur. pocione. cibo. sp̃u. ad hec om̃ia
ꝑcipienda os ẽ. aptissimũ. qd̵ adiunctis
narib sp̃u augetur dentib aũ in ore cõs¬
trictis manditur atq ab iis extenuat᷑¬
⁊ mollitur cibus. eoꝵ ad u̾si acicti. mor¬
su duudunt escas. Intumi autẽ conficiũt
qui genuni uocantur. Que confectio
⁊̃ alingua ad iuuari uidetur: Linguã
autem ad radices eiꝰ herens excipit stoma¬
chus quo pͥmũ illabuntur ea q̃ accepta
sunt oris exparte utraq tosillas attin¬
gens palato extremo atq intimo ter¬

Expanded text:
ione utuntur; hi sunt di et homines; quibus profecto nihil est melius, ratio est enim quae praestet omnibus ita fit credibile deorum et hominum causa factum esse mundum quaeque in eo mundo sint omnia. Faciliusque intellegetur a dis inmortalibus hominibus esse provisum, si erit tota hominis fabricatio perspecta omnisque humanae naturae figura atque perfectio. Nam cum tribus rebus animantium vita teneatur, cibo potione spiritu, ad haec omnia percipienda os est aptissimum quod adiunctis naribus spiritu augetur, dentibus autem in ore constructis mandatur atque ab is extenuatur et mollitur cibus. eorum adversi acuti morsu dividunt escas, intimi autem conficiunt qui genuini vocantur; quae confectio etiam a lingua adiuvari videtur. linguam autem ad radices eius haerens excipit stomachus, quo primum inlabuntur ea quae accepta sunt ore. is utraque ex parte tosillas attingens palato extremo atque intimo ter
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ nr̃a amicicia tuenda ꝗͣ. tͥ. tñ multo mag̃
meo fact̾o delector ꝗͣ. tuo. Ego enĩ brũ¬
clisii q̃siui ex phãnia cꝰmͥ uidebar ⁊ side¬
litatẽ gͣ te ꝓspexisse & nos se loc̃ quem
ap̃ te is ten̾et ꝙͣ in partẽ ꝓuintie maxime¬

Expanded text:
in nostra amicitia tuenda quam tibi, tamen multo magis meo facto delector quam tuo. ego enim Brundisi quaesivi ex Phania, cuius mihi videbar et fidelitatem erga te perspexisse et nosse locum, quem apud te is teneret, quam in partem
Abbreviated transcription (Latin):
tes qͣut putabamꝰ celerit̾ eras facturꝰ oĩb
ei dereb qͣs agi qͣs cͤari ame uoles mã clata
u̾e uolo ꝙͣ ipẽ aliis solet. Nade hoĩem diligo
÷ ex meis domesticis atq intimis familiarib.
oĩno tͥ ait gr̾as s idẽ scͥbit meas litt̾as maxi¬
mũ ap̃ te podꝰ habit᷑as. id eũ ne fallat ÷̃ atq ñ¬
⁊p̃t̾ opinionẽ. accidiss ut mͥ cũ ĩꝑio in ꝓ¬
uĩtiã ꝑficisci necẽe ẽet. ĩ multis ⁊ uarĩis mo¬
lestiis cogitatiõib ꝙ̃ meis ħ una c̃solatio oce¬
succed̾e. neq ego ab ullo ꝓuĩciã acciꝑe qͥmal

Expanded text:
tes, quod, ut putabamus, celeriter eras facturus, omnibus tes, quod, ut putabamus, celeriter eras facturus, omnibus ei de rebus, quas agi, quas curari a me voles, mandata vere volo quam ipse aliis solet. valde hominem diligo; est ex meis domesticis atque intimis familiaribus. omnino tibi agit gratias, sed idem scribit meas litteras maximum apud te pondus habituras. id eum ne fallat, etiaeter opinionem accidisset, ut mihi cum imperio in provinciam proficisci necesse esset, in multis et variis molestiis cogitationibusque meis haec una consolatio occsuccedere neq
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ ÷ aptiꝰ & ad reliqͣs respuidñtiꝰ. De mea
aũ beniuolentia gͥ ce ⁊ si potes ex eolem
suauitates in genii offitii huãitatis tue tu qͣ
extus lit̾is & exmultoꝵ smõib intelligo
oĩa q̃ ame ꝓfecta st̃ inte tͥ accidisse gͣassima
Qd̾ cũ ita sit. ꝑsiciã ꝓfect̾o ut longi tꝑ̃is usurã
ꝗͣ caruimꝰ int̾ missa nr̃a consuetudine &
gr̃a. & crebritate & magnitudine offitioꝵ
meoꝵ sarciamidq me qͣm tuita uis puto
ñ inuita min̾ua ẽe fact᷑um. & qͥdẽ ego si
forte cde tuis sũpso ñ solũ it ai al an s &̃ ap
piada noĩabo. Cilix lib̾tꝰ tuus aña mͥminꝰ
fuit notꝰ s ut mͥ reddidit ate lit̾as plenas
mamoris ⁊ offitii mirifice ipse suosermoẽ
& ob secutꝰ ÷ huaĩtatẽ litt̾ar̾ tuar̾ iuc̃da
mͥ eiꝰ orõ fuit. cũ de aĩo tuo de smonib qͦs
de me hr̃es cotidie mͥ narraret Qd q̃ris :
Biduo factꝰ ÷ mͥ familiaris. Ita tñ ut phãniã
ualde sim desid̾at᷑us. Quẽ cũ romã remit¬

Expanded text:
tatem est aptius et ad reliquas res providentius. de mea autem benevolentia erga te etsi potes ex eodem anitatis tuae, tum quod ex tuis litteris et ex multorum sermonibus intellego omnia, quae a me profecta sunt in te, tibi accidisse gratissima. quod cum ita sit, perficiam profecto, ut longi temporis usuram, qua caruimus intermissa nostra consuetudine, et gratia et crebritate et magnitudine officiorum meorum sarciam, idque me, quoniam tu ita vis, puto non invita Minerva esse facturum; quam quidem ego, si forte de tuis sumpsero, non solum polia/da, sed etiam appia/da nominabo. Cilix, libertus tuus, antea mihi minus fuit notus; sed, ut mihi reddidit a te litteras plenas et amoris et offici, mirifice ipse suo sermone subsecutus est humanitatem litterarum tuarum. iucunda mihi eius oratio fuit, cum de animo tuo, de sermonibus, quos de me haberes cotidie, mihi narraret; quid quaeris? biduo factus est mihi familiaris, ita tamen, ut Phaniam valde sim desideraturus. quem cum Romam remit
Abbreviated transcription (Latin):
natũ qͣs bibulꝰ litt̾as misit in his qd̾ mͥ cũ illo
erat c̃mũe sͥ soli attͥbuit. Se ait c̃asse ut con
q̃stu ppłi pecunia ꝑmutaret᷑. qd̾ aũ meũ erat
ꝓpͥũ ut alariis tͣnspaclanis uti negarẽ id ꝙͣ ppło
se remisisse scͥbit. qd̾ uͦ illiꝰ erat soliꝰ id mẽẽ cõ¬
municat: eqͥtib auxiliariis inqͥt cũ ãpliꝰ
lentia ieuni atq inanis qͦ clario barzanẽ
qr senatꝰ ꝑme regẽ appellauit mͥ q̃ cõm̃daũ
iste inlitt̾is ñ regẽ s regi ariobartanis
filiũ appellat. hoc aĩo qͥ st᷑ det̾iores sant
rogat⁊ s ibi morẽ gessi lit t̾as adũ scͥpsi
qͣs cũ acceꝑis facies qd̾ uoles

Expanded text:
natum quas Bibulus litteras misit, in iis, quod mihi cum illo erat commune, sibi soli attribuit: se ait curasse ut cum quaestu populi pecunia permutaretur; quod autem meum erat proprium, ut alariis Transpadanis uti negarem, id etiam populo se remisisse scribit; quod vero illius erat solius, id mecum communicat: 'equitibus auxiliariis,' inquit, 'cum amplius lentia ieiuni atque inanis, quod Ariobarzanem, quia senatus per me regem appellavit mihique commendavit, iste in litteris non regem, sed regis Ariobarzanis filium appellat. hoc animo qui sunt, deteriores fiunt rogati. sed tibi morem gessi; litteras ad eum scripsi, quas cum acceperis, facies q
Abbreviated transcription (Latin):
cissimũ ẽẽ & eqͥ & iniqͥ intelligant curabo
De tuo in me aĩo iniqͥs secꝰ ex istimandi uidis
ñ nicħ loci dedisse id si correx̾is mͥ ualde gͣ¬
tũ eritꝰ ut hr̾e tõnẽ possis qͦ loco me salua le¬
ge cornelia cõuenias. Ego inpiũcia ueni pͥdie
moui ab iconio pͥdie R sept̃ nc̃ tu ⁊ ex au
cdieb ⁊ ex rõne itin̾is si putab̃ me ẽẽ ꝯueniẽ¬
dũ cõstitues qͦ loco id c̃omodisse me fi̾ possit &¬

Expanded text:
cissimum esse et aequi et iniqui intellegant, curabo; de tuo in me animo iniquis secus existimandi videris non nihil loci dedisse. id si correxeris, mihi valde gratum erit. et ut habere rationem possis, quo loco me salva lege Cornelia convenias, ego in provinciam veni pridie movi ab Iconio pridie K. Septembris. nunc tu et ex diebus et ex ratione itineris, si putabis me esse conveniendum, constitues, q
Abbreviated transcription (Latin):
spem mei cõueniẽcli asf ebas. Cũ int̾ea cre¬
do eqͥdẽ maliuoli hoĩes late enĩ patet. hoc
nact̾i sermonis ignari mee constantie cona¬
bant᷑ alienare a te uoluntatẽ meã qͥ te for
tarsi ag̾e statuere multa dec̾n̾e iudica¬
redic̾ent cũ posses iã suspicari tͥ ẽẽ successũ
q̃ ne abhis qͥdẽ sĩ solerent qͥ breui tꝑ̃e sͥ suc¬

Expanded text:
ea, credo equidem, malevoli homines late enim patet hoc nacti sermonis ignari meae constantiae conabantur alienare a te voluntatem meam; qui te forum Tarsi agere, statuere multa, decernere, iudicare dicerent, cum posses iam suspicari tibi esse successum, quae ne ab iis quidem fieri solerent, q
Abbreviated transcription (Latin):
me ꝙͣ pͥmũ uid̾e posses. s eo discessisti qͦ ego
cedendũ lege ut opinor cornelia c̃stituti
ẽe̾nt ut tuũ factũ qͥ qͦ aĩo int̾ nossimꝰ igno¬
rent. Alieni hõĩs ut leuissime dicã & fugiẽ¬

Expanded text:
me quam primum videre posses, sed eo discessisti, quo ego me quam primum videre posses, sed eo discessisti, quo ego decedendum lege, ut opinor, Cornelia constituti essent, ut tuum factum, qui quo animo inter nos simus ignorent, alieni hominis, ut levissime dicam, et fugien
Abbreviated transcription (Latin):
uenirẽ cũ ille respondiss nicħ me tͥ gͣ¬
tiꝰ fac̾e posse .ꝗͣ. si ad sidã nauigassẽ : si
minꝰ clignitatis habebat ille aduentꝰ
ad multas res mͥ minꝰ erat aptiꝰ tñ ita me
dixi ẽẽ fact᷑ũ. Idẽ ego cũ lentulũ clodiũ
coreyre cõuenissem hõĩem ita tͥ c̃iũctũ
Dixi ei me ita fact᷑um ẽẽ ut meã partẽ
qͣ phãnnia rogass pͥmũ uenirẽ.: Tc̃
ille mͥ cũ gr̃as egiss magnoꝑe ame pe¬
tiuit ut laudiceã ꝓtinꝰ irẽ te ĩ pͥma ꝑ¬
nͥ ego successor ẽẽm quẽ tu cuꝑes ud̾e
ceantea ꝗͣ. tͥ successũ eẽt decessurũ fiusse
Q qͥdẽ erat c̃sentaneũ cũ his litt̾is qͣs
ego rome acceꝑam. Ex qͥb ꝓspexisse mͥ uide¬
bar ꝗͣ festinares deced̾e. Respõ di clodio me
t̾as misi qͣs qͥd ẽ extiuis lit̾is intellexi satis ma¬
t᷑e ad te eẽ ꝑlatas. Hoc ego meo facto ualde
delector. Nicħ enĩ potuit si amantiꝰ cõsidã
nc᷑ uicissim tuum. Non mͦ ibi ñ fuisti ubi

Expanded text:
i respondisset nihil me tibi gratius facere posse quam si ad Sidam navigassem, etsi minus dignitatis habebat ille adventus et ad multas res mihi minus erat aptus, tamen ita me dixi esse facturum. idem ego cum L. Clodium Corcyrae convenissem, hominem ita tibi coniunctum,  in eam partem, quam Phania rogasset, primum venirem. tunc ille, mihi cum gratias egisset, magno opere a me petivit ut Laudiceam protinus irem; te in prima pnisi ego successor essem, quem tu cuperes videre, te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse; quod quidem erat consentaneum cum iis litteris, quas ego Romae acceperam, ex quibus perspexisse mihi videbar, quam festinares decedere. respondi Clodio me teras misi; quas quidem ex tuis litteris intellexi satis mature ad te esse perlatas. hoc ego meo facto valde delector; nihil enim potuit fieri amantius. considera nunc vicissim tuum. non modo ibi non fuisti, ubi
Abbreviated transcription (Latin):
tie nauib accessissẽ. Dixi me fact᷑ũ. Itaq
fecissem nͥ mͥ luciliꝰ clodiꝰ nr̃ corscicre di¬
xiss mĩe id eẽ faciendũ tela odicee fore
bitͣrer. Tua rõ pꝰea ÷ cõmutata. Nc̃ qͥd sĩ.
possit cufacillime statues. Ego tͥ c̃silium
ex ponã ꝓpt̾ kł sext̾ puto me laudicee
fore ꝑpaucos dies dũ pecunia accipit᷑ q̃ mͥ
expuplica ꝑmutationẽ clebet᷑ cõmor abor
Deiñ it̃ faciã ad ex̾citũ ut circit̾ id sext̾
put me adĩconiũ fore s si qͥd nc̃ me fal¬
lit in scbñdo ꝓeul enĩ ab erã abre ip̃a
& alocis simul ac ꝓgredi ceꝑo ꝗͣ celerrimꝰ¬

Expanded text:
facturum itaque fecissem, nisi mi L. Clodius noster Corcyrae dixisset minime id esse faciendum; te Laudiceae fore bitrarer. tua ratio postea est commutata. nunc quid fieri possit, tu facillime statues; ego tibi meum consilium exponam: Pr. K. Sextilis puto me Laudiceae fore. perpaucos dies, dum pecunia accipitur, quae mihi ex publica permutatione debetur, commorabor. deinde iter faciam ad exercitum, ut circiter id. Sext. putem me ad Iconium fore. sed, si quid nunc me fallit in scribendo procul enim aberam ab. re ipsa t a locis, simul ac progredi coepero, quam celerrim
Abbreviated transcription (Latin):
tim cã honorisice ate approbata ñ medie̾re
uincłm mͥ quidem adtułisse uideat᷑ aduo¬
luntates nr̃as copulandas. S & siclodiũ cõ¬
uen̾o ex illiꝰ sermone adte scͥbã pła & ip̃e
oꝑã dãbo: te ut ꝙͣ pͥmũ uideã qͥ scͥbis tͥ ma¬
nẽdi causã eã suisse ut me c̃uenires. id mͥ
adui hł sext̃ ibi mͥ p̃sto fuit .l. luciliꝰ¬

Expanded text:
tim tam honorifice a te approbata non mediocre vinculum mihi quidem attulisse videtur ad voluntates nostras copulandas. sed et, si Clodium convenero, ex illius sermone ad te scribam plura et ipse operam dabo te ut quam primum videam. quod scribis tibi manendi causam eam fuisse, ut me convenires, id mihi, a. d. vi K. Sext. ibi m
Abbreviated transcription (Latin):
M& fabiꝰ uͥgilianꝰ ⁊ c̃sul flaccꝰ.l. f. ⁊ diligñtis¬
sime. i .o. octauiꝰ. G̃.N. felix demonstͣuit
me ate płimi sieri. Qd̃ egomet multis
arguñitis iam aña iudicarã maxune q̃d
lo libro augurali quẽ adme amãtissime
scͥptũ suaiissimũ misisti. mea inte oĩa
sũme necessitudĩs officia constabt̾ nã cũ
te ipsũ exqͦ tꝑ̃e tume dilig̾e cepisti coti¬
die płis feci tũ accesser̃ & c̃uictioẽs neces¬

Expanded text:
 C. Flaccus L. f. et diligentissime M. Octavius Cn. f. demonstravit me a te plurimi fieri; quod egomet multis argumentis iam antea iudicaram maximeque illo libro augurali, quem ad me amantissime scriptum suavissimum misisti. mea in te omnia summa necessitudinis officia constabunt. nam cum te ipsum, ex quo tempore tu me diligere coepisti, cotidie pluris feci, tum accesserunt etiam c
Abbreviated transcription (Latin):
isto gn̾e cuiꝗͣ. possim cõmodare. Oĩs it
q̃ris qͥd existimen de legioĩb q̃ erete
st̃ ut siriam antea dubitabã uent᷑e nee̾en̾t
ita lecuit ut cũ legioĩb iret. Nni epłe res¬
põdi. uenio ad alt̾ã petis ame ut bibulote
ꝙͣ. diligñtissime cõm̃dem inqͦ mͥ uoluntas
ñ de ÷ s locꝰ ẽẽ uidet᷑ tec̃ ex pͦtulandi. Solus
fecisti ꝙͣ. ualde bibuli uoluntas amẽ sine
causa abhorr̾er. ꝑmultũ it adme de tulerꝰ
ꝙͣ. magnꝰ antio chie metꝰ ẽẽt ⁊ magna spes
ĩme atq mex̾citu meo solitũ dr̃e qͥd ius
se ꝑpeti malle ꝙͣ. uidĩ eguisse auxilio meo qd̃
ego offitio q̃storio te ad cluctũ retic̾e dep̃¬
tore tuo ñ moleste ferebã ꝗͣ ꝙͣ quẽ ad modũ¬
sudiebã. Ille aũ cũ ad therimũ departico
bello scͥbet adme litt̾ã ñꝙͣ misit. Adquẽ in¬
telligebat eiꝰ belli ꝑicłm ꝑtin̾e. Tantũ de au¬
gatu silii sui scͥpsit adme. Inqͦ ego mis cd̾ia

Expanded text:
isto genere cuiquam possim commodare; omnis enim quaeris, quid existimem de legionibus quae decretae sunt in Syriam, antea dubitabam venturaene essenita decrevit, ut cum legionibus iret. uni epistulae respondi; venio ad alteram. Petis a me, ut Bibulo te quam diligentissime commendem. in quo mihi voluntas non dest, sed locus esse videtur tecum expostulandi. solus fecisti, quam valde Bibuli voluntas a me sine causa abhorreret. permulti enim ad me detulerunt, quom magnus Antiochiae metus esset et magna spes in me atque in exercitu meo, solitum dicere quidvis se perpeti malle quam videri eguisse auxilio meo; quod ego officio quaestorio te adductum reticere de praetore tuo non moleste ferebam, quamquam, quem ad moduudiebam. ille autem, cum ad Thermum de Parthico bello scriberet, ad me litteram numquam misit, ad quem intellegebat eius belli periculum pertinere; tantum de auguratu fili sui scripsit ad me; in quo ego misericordia
Abbreviated transcription (Latin):
factã eẽ. gaud ebã siabsentim. uniꝰ m̃sis
labor de tͣctꝰ ẽẽt illd̃ uere dicã me mouet.
Intãta militũ paucitate ab eẽ cris cohortes
q̃sit plenissime nͨ me scire ubi st̃. molestis¬
sime aũ ꝑfo̾ qd̾ te ubi uisutꝰ sĩ nescio eo q̃ ad
te tardiꝰ scͥpsi qd̾ cotidie te ip̃m expectabã
cũ int̾ea ne litt̾as ullas accepi q̃ me doc̾ent
qͥd ag̾es aut ubi te uisurꝰ sim fortẽ mͥq¬

Expanded text:
factam esse gaudebam, si absenti mihi unius mensis labor detractus esset; illud, vere dicam, me movet, in tanta militum paucitate abesse tris cohortis, quae sint plenissimae, nec me scire ubi sint; molestissime autem fero, quod te ubi visurus sim nescio; coque ad te tardius scripsi, quod cotidie te ipsum exspectabam, cum interea ne litteras quidem ullas accepi, quae me docerent, quid ageres aut ubi te visurus essem
Abbreviated transcription (Latin):
se cleniq nẽ sollicitꝰ ñ sũ si fr̾em reliqͥsẽ
oĩa tiñem pꝰtͤmo ñ tã mea sponte ꝙͣ po¬
tñtissimoꝵ duort ex ẽpla qͥ õĩs cassios anto¬
niosq c̃plexi st̃. hoĩem adulescentẽ ñ tã
allie̾e uolui ꝙͣ alienare nolui. hoc tu meũ
cõsiliũ laudes necẽe ÷ mutari it ñ potest
Deocella patrum adme plane scͥpseras ⁊ mac¬
tis ñ erat. Tue res geste ita nocte st̃ ut
tͣns montem taurũ &̃ demat̾monio sit
auclitũ. Ego nͥ qͥd me & esie mor abunt᷑

Expanded text:
 sum; si fratrem reliquissem, omnia timerem. postremo non tam mea sponte quam potentissimorum duorum exemplo, qui omnis Cassios Antoniosque complexi sunt, hominem adulescentem non tam allicere volui quam alienare nolui. hoc tu meum consilium laudes necessest, mutari enim non potest. de Ocella parum ad me plane scripseras et in actis non erat. tuae res gestae ita notae sunt, ut trans montem Taurum etiam de Matrinio sit au
Abbreviated transcription (Latin):
tñ delectabar specła: Delo bellã meũ
x potiꝰ nr̃m fõre abhis molestiĩs qͣis lib̾ali¬
tate sua contͣxat lib̃m uelĩ. Queras qͦs
de qͦ in exploratũ ÷. ita ẽẽ ut tũ scͥbis.
dẽ solitudines tui ut arbitror uenies
in qͥb nos ẽ sedisse audies s ego fortas¬
se uaticinor ut ħ oĩa melioris habt̃ exi¬
⁊ recor edor enĩ desꝑatiões eoꝵ qͥ senes
erãt me adulescente. Eos ego fortasse
sit tñ cogã p̃textã texi opto puto te
auctise. Nã c̃ciꝰ nr̃ dipͥaphũ cogitat
s eũ infector morat᷑. Hoc ad sꝑsi ut sei¬
ita cueare ut amicicia nr̃a &. tua fides
postulabat:¬
tuus reddidit tarsi ad .xui kł sextr¬
les his ego orcdie ut uid̾is uelle respõde¬
bo. De successore meo nicħ aucliui nec
quẽ ꝙͣ fore arbitror. Quin ad dĩe de¬
cedam nulla causa ÷ p̃sertĩ sublato
metu particho: comorat᷑um me nꝰ qͣm
sane ar bit᷑ rodũcic̾onẽ causa pueroꝵ
accussur̃ puto neq id tñ c̾tũ adurbẽ

Expanded text:
lam meum vel potius nostrum fore ab iis molestiis, quas liberalitate sua contraxerat, liberum? velim quaeras, quos de quo mihi exploratum est ita esse, ut tu scribis, dem solitudines tu ipse, ut arbitror, venies, in quibus nos consedisse audies. sed ego fortasse vaticinor et haec omnia meliores habebunt exitus. recordor enim desperationes eorum, qui senes emen—. togam praetextam texi Oppio puto te audisse; nam Curtius noster dibaphum cogitat, sed eum infector moratur. hoc aspersi, ut sciita tueare, ut amicitia nostra et tua fides postulabtuus reddidit Tarsi a. d. xvi K. Sextilis. his ego ordine, ut videris velle, respondebo. de successore meo nihil audivi neque quemquam fore arbitror. quin ad diem decedam, nulla causa est, praesertim sublato metu Parthico. commoraturum me nusquam sane arbitror; Rhodum Ciceronum causa puerorum accessurum puto, neque id tamen certum. ad urbem
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑe seruandã cẽss qd̾ scͥb apamea p̃sidiũ
de cluci ñ oꝑtuisse. uidebã idẽ cet̾os exisu¬
masse molesteq ferebam dea reminꝰ
cõmodos sermones maliuoꝵ fuisse. Pa¬
rit̾ hi tͣnsierint nͨ nep̃t̾ te udõ dubi¬
tare neminem. Ita que oĩa psicdia q̃ mag¬
na ⁊ firma ꝑau̾am cõmotꝰ hoĩũ ñ du¬
bio sermõe dim isi. Ratiões mei q̃sto¬
ris nec uerũ suit me tͥ mitt̾e nͨ tñ
erant cõfecte. Cas nos apamee depon̾e
cogitabamꝰ. Dep̃da mea p̃t̾ q̃stores ur¬

Expanded text:
amea praesidium deduci non oportuisse, videbam item ceteros existimare molesteque ferebam de ea re minus commodos sermones malevolorum fuisse. Parthi transierint necne praeter te video dubitare neminem. itaque omnia praesidia, quae magna et firma paraveram, commotus hominum non dubio sermone dimisi. rationes mei quaestoris nec verum fuit me tibi mittere, nec tamen erant confectae; eas nos Apameae deponere cogitabamus. de praeda mea praeter quaestores ur
Abbreviated transcription (Latin):
domesticis in cõmodis libñtissime ł istis
ip̃is q̃ tu me mones ut caueã redemissẽ
satis̃ amplum patͥmoniũ relinꝙͣ. in me¬
moria noĩs mei. Sin aũ nulla erit. nicħ
acciclet ei seꝑatĩ areliqͥs enũb. Nã qd̵
rogas ut respiciã gn̾ũ meũ adulescen¬
tem optimũ mͥq carissimũ. Andubitas
qͥn scias qͣnti cũ illũ tũ uͦ tulliã meã
faciã qͥn ea me cͣa uehem̃t̾ sollicitet

Expanded text:
domesticis incommodis libentissime vel istis ipsis, quae tu me mones ut caveam, redemissem.  publica, satis amplum patrimonium relinquam in memoria nominis mei; sin autem nulla erit, nihil accidet ei separatim a reliquis civibus. nam quod rogas ut respiciam generum meum, adulescentem optimum mihique carissimum, an dubitas, qui scias quanti cum illum tum vero Tulliam meam faciam, quin ea me cura vehementissime sollicitet
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ. ne amicis molestus sim. Qd̃ aũ mi
maritimis facillime sũ moueo ñ nulł
s̃pitionẽ uelle me n auigare. Qd̾ tñ fortas¬
se ñ nollẽ sipossem adociũ. lã ad bellũ
qͥdẽ qͥcõuenit p̃sertĩ contͣ eũu cui sꝑo
me satis fecise abeo uitã satis siẽi nul
lomͦ pot̃ deiñ sentũtiã meã tu facilli¬
me ꝑspic̾e potiustiiã ab illo tꝑ̃e cũ in
cumanũ mͥ obuiã uenisti. Nõ ꝗͥ te celaui
smonẽ appii uidisti ꝗͣ ab errẽ abur be
relinq̃nda. Cũ audisem ñ ne tͥ affirma¬
ui qͥd ius me potiꝰ ꝑ pessurũ ꝗͣ ꝙͣ exitalia
ad bellũ cuule exitur̃: Qd gͦ accidit c̃
consiliũ meũ mutarẽ: Nõne oĩa potꝰ
ut insentñtia ꝑman̾em: Credas hoc
mͥ. ueli qd̾ puto te existimare me ex
his misiis nicħ aluid quere nͥ ad hoĩes
aliqñ intelligant me nicħ maliusse
qͣ pacem ea desꝑata nicħ tã fugisse ꝙͣ arma
culia. hꝰ me constantie puto fore ut ñꝙͣ
peniteat. Et enĩ menũ in hoc gn̾e głari

Expanded text:
e, ne amicis molestus sim. quod autem in maritimis facillime sum, moveo non nullis suspicionem velle me navigare; quod tamen fortasse non nollem, si possem ad otium; nam ad bellum quidem qui convenit? praesertim contra eum, cui spero me satis fecisse, ab eo, cui iam satis fieri nullo modo potest. deinde sententiam meam tu facillime perspicere potuisti iam ab illo tempore, cum in Cumanum mihi obviam venisti. non enim te celavi sermonem T. Ampi; vidisti, quam abhorrerem ab urbe relinquenda, cum audissem; nonne tibi adfirmavi quidvis me potius perpessurum quam ex Italia ad bellum civile exiturum? quid ergo accidit, cur consilium mutarem? nonne omnia potius, ut in sententia permanerem? credas hoc mihi velim, quod puto te existimare, me ex his miseriis nihil aliud quaerere nisi ut homines aliquando intellegant me nihil maluisse quam pacem, ea desperata nihil tam fugisse quam arma civilia. huius me constantiae puto fore ut numquam paeniteat. etenim memini in hoc genere gloriari
Abbreviated transcription (Latin):
ego tũ ex tius litt̾is misi ad appiũ s qͥd
agas. sic uiuit᷑. Qd̾ auctũ ÷ dii appbent
Sꝑo fore iucundũ g̾endũ nob̵ multũq
ineo tua nos humãitas. ad uiuabit.
Res .p. me ualde sollicitat. faueo cͤioĩ
cesarẽ honestũ eẽ cupio ꝓpompeio emo

Expanded text:
ego tum ex tuis litteris misi ad Appium? sed quid ego tum ex tuis litteris misi ad Appium? sed quid agas? sic vivitur. quod actum est, di adprobent. spero fore iucundum generum nobis, multumque in eo tua nos humanitas adiuvabit. res publica me valde sollicitat. faveo Curioni, Caesarem honestum esse cupio, pro Pompeio emor
Abbreviated transcription (Latin):
sicdio ne urbs affic̃ & oĩ mei tu ꝙ̃ inpͥmis¬
miro optimo & hoĩe cloctissimo famili¬
arissime utor. mirifice ꝙ̃ eũ diligo cũ
ꝓpt̾ singłarem modestiam eiꝰ negotiũ si ue¬
lim suscipias ut si eẽt res mea. Noui ego
uos magnos patͦnos hoĩem occidat opor
romanas uehem̃t̾ ex pecto ⁊ desidio ĩ
pͥmis qͥc qͥd agat᷑ scir e cupio. Nã iã dui
ꝓpt̾ hiemis magnitudinẽ nicħ noui ad
nos afferebat᷑.¬
dili curili. Nonpotuit ac cͣatiꝰ agi
nͨ prudñtiꝰ ꝗͣ ÷ actũ ate cũ cͣiõe de
duplicatiõe. Et hercłe c̃fecta res ex sen¬
tñtia mea ÷ cũ cełitate tũ qd̾ his qui
erat iratꝰ conpetit᷑ tuꝰ ⁊ iclẽ m̃s assensus. s ei
qͥ ornauit res nr̃as diuinis laudib q̃ re
scito me sꝑare ea q̃ secunt᷑ ad q̃ tute pa¬
ra dolo bellã ate gaudeo pͥmũ laudari
deiñ ⁊̃ amari. Nam ea q̃ sꝑas tu illum
mee prudũtia teꝑari posse. scio cui tue
epłe responcleant. Quid sit meã legis ꝙ

Expanded text:
siderio me urbs adficit et omnes mei tuque in priviro optimo et homine doctissimo, familiarissime utor mirificeque eum diligo cum propter singularem modestiam. eius negotium sic velim suscipias, ut si esset res mea Novi ego vos magnos patronos; hominem occidat oportRomanas vehementer exspecto et desidero in primisque quid agas scire cupio; nam iam diu propter hiemis magnitudinem nihil novi ad nos adferebatur. non potuit accuratius agi nec prudentius quam est actum a te cum Curione de supplicatione, et hercule confecta res ex sententia mea est cum celeritate, tum quod is, qui erat iratus, competitor tuus et idem meus, adsensus est ei, qui ornavit res nostras divinis laudibus. qua re scito me sperare ea, quae sequuntur; ad quae tu te para. Dolabellam a te gaudeo primum laudari, deinde etiam amari; nam ea, quae speras Tulliae meae prudentia temperari posse, scio cui tuae epistulae respondeant. quid, si meam legas, quam
Abbreviated transcription (Latin):
ges maxie / acõmodata ł go c̃sul pomitinũ
legatũ meũ brundisii ex pectabã eũ q̃ añ kł
pͥmũ nauigandi nob̃ facultas clata erit ute¬
m. pͥdie noñ iuñ: cũ cẽm brundisi litt̾as cuaᷤᷤ
accepi qͥb erat scͥptũ te lentulo clodio mã¬
cdasse q̃ illũ mec̃ loqͥ uelles eũ sane expec

Expanded text:
ges maxime esse accommodata. ego C. Pomptinum, ges maxime esse accommodata. ego C. Pomptinum, legatum meum, Brundisi exspectabam euprimum navigandi nobis facultas data erit, utemur. pridie Nonas Iunias, cum essem Brundisi, litteras tuas accepi, quibus erat scriptum te L. Clodio mandasse, quae illum mecum loqui velles. Eum sane
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓiũtiã. Cense bant õs fere ut in italia supple¬
m̃tũ meis & bibuli legioĩb scͥb̾et᷑ id cũ suͥpiciꝰ
c̃ sul p̃ssurũ senegaret multa nos qͥd ẽ q̃sti
sumꝰ s tantꝰ c̃sensꝰ senatꝰ suit ut mat̾ ꝓficis¬
cemꝰ. parendũ ut sũt itaq fecimꝰ ł c̃qͥate¬
peto litt̾is is qͣs romo̾ tabellariis tius dedi
uelĩ tͥ ce sit. Nt q̃ successori c̃iuĩctissimo &
amicissimo cõmodare pot. is qͥ ꝓ̃tiam
cͤa acdiligñtia tua cõplectare ut õs in¬
telligant nͨ me beniuolentiori cuiꝗͣ suc¬
ced̾e nͨ te amiciori potuisse ꝓuĩtiã cͣcłe
Ex his litt̾is qͣr̾ adme exẽpłũ misisti. qͣs inse¬
natucitari uoliusti sic intellex̾ã ꝑ młtos
ate milites eẽ dimissos. s m fabiꝰ eidem
demonstͣuit te id cogitasse fac̾e s c̃u ipse
qͣs habuisti ꝗͣ minime ĩminueris. C de re
senatꝰ c̃ sulta q̃ facta st̃ ad te missa ẽẽ ar¬
bit᷑. Eqdẽ ꝓ eo qͣnti te facio qͥcqͥd fecis ap¬

Expanded text:
inciam; censebant enim omnes fere, ut in Italia supplementum meis et Bibuli legionibus scriberetur. id cum Sulpicius consul passurum se negaret, multa nos quidem questi sumus, sed tantus consensus senatus fuit ut mature proficisceremur, parendum ut fuerit, itaque fecimpetii litteris iis, quas Romae tabellariis tuis dedi, velim tibi curae sit ut, quae successori coniunctissimo et amicissimo commodare potest is, qui procura ac diligentia tua complectare, ut omnes intellegant nec me benevolentiori cuiquam succedere nec te amiciori potuisse provinciam tradere. ex iis litteris, quarum ad me exemplum misisti, quas in senatu recitari voluisti, sic intellexeram, permultos a te milites esse dimissos; sed mihi Fabius idem demonstravit te id cogitasse facere, sed, cum iquas habuisti, quam minime imminueris. qua de re senatus consulta quae facta sunt, ad te missa esse arbitror. equidem pro eo, quanti te facio, quicquid feceris, ap
Abbreviated transcription (Latin):
uehem̃t᷑ gaudõ mͥq scito inclies maiori cute
ẽẽ dignitatẽ tuam. q̃ qͥdem ate ip̃o inteͥta¬
te n clem̃tia tua sic amplificata ÷. ut nicħ ad¬
di posse uideat᷑. s mͥ mag̾ mag̃q cotidie de
tõib stucdiiscogitanti placẽt illũ meum
c̃siliũ qd̾ initio aristoni ut adme uenit ostũ¬
di. gͣuis te suꝰcestur̾ inimiticias ad ulescẽs
potñs & nobiles ate ignomĩa affectuseẽt
Et hercłe sine dubio erit ignomĩa. habes
enĩ neminẽ honoris gͣclu suꝑiorẽ ille aũ
ut omittã nobilitatẽ hoc ipso uincit ui¬
ros optimos hoĩes ꝙ̃ in nocentissimos le
tͥ iratũ neminẽ posse ꝑspicio. S tñ tͤs
fr̾es sũmo loco natos ꝓpͥtos ñ indesertos. te
nolo hr̃e iratos iure p̃sertĩ qͦ uidõ deincepᷤᷤ

Expanded text:
vehementer gaudeo, mihique scito in dies maiori curae esse dignitatem tuam; quae quidem a te ipso integritate et clementia tua sic amplificata est, ut nihil addi posse videatur. sed mihi magis magisque cotidie de rationibus tuis cogitanti placet illud meum consilium, quod initio Aristoni nostro, ut ad me venit, ostendi, gravis te suscepturum inimicitias, si adulescens potens et nobilis a te ignominia adfectus esset. et hercule sine dubio erit ignominia; habes enim neminem honoris gradu superiorem; ille autem, ut omittam nobilitatem, hoc ipso vincit viros optimos tibi iratum neminem posse perspicio, sed tamen tris fratres summo loco natos, promptos, non indisertos, te nolo habere iratos, iure praesertim; quos video deinceps
Abbreviated transcription (Latin):
tab̃ inimicicias. ⁊ pͥt̾itas euo c̃sules.¬
ñciũ accepissem te mͥ q̃storẽ obtigisse. eo
uicundiorẽ m eã sortẽ sꝑabã fore qd̃ clutiꝰ in
piuntia me tu fuisses: Magni enĩ uiclebat᷑ in¬
t̾ ẽẽ ad eã necessitudinẽ ꝙͣ nob̃ sors tͥbiuiss cõ¬
suetudĩem qͦ acced̾e. Pea cũ mͥ nicħ neq ate
ipsoneq abullo alio de aduentu tuo scͥbet᷑
Aecepi aũ ate missas littas incilicia cũ cẽm
in cast̾s. ad .x.kl̃. qͥntiles. scͥptas huaĩssime. qͥb
facilie officiũ inigeniũ tuũ ꝑspici poss s neq
uñ nͨ qͦ die dateeẽnt aut qͦ tꝑ̃e te expecta¬
rẽ signisicabãt. nͨ is qͥ atułat ate accepat exeo
scirẽ qͦ ex loco aut qͦ tꝑ̃e e̾ẽnt clate. q̃ cũ
ẽẽnt in c̾ta existimatiõẽ tñ faciũ dũ ẽẽ ad
te statores meos editores cũ litt̾is mut̾ẽ qͥs
sisatis oꝑtuno tꝑ̃r accepisti gͣtissimũ mͥ fec̾is:
si ad me inciliciã .ꝙͣ pͥmũ uen̾is. slã qͥ adme cis

Expanded text:
abis inimicitias et posteritatis otio consules.nuntium accepissem te mihi quaestorem obtigisse, eo iucundiorem mihi eam sortem sperabam fore, quo diutius in provincia mecum fuisses; magni enim videbatur interesse ad eam necessitudinem, quam nobis sors tribuisset, consuetudinem quoque accedere. postea, quom mihi nihil neque a te ipso neque ab ullo alio de adventu tuo scriberetur, accepi autem a te missas litteras in Cilicia, cum essem in castris, a. d. x K. Quintilis scriptas humanissime, quibus facile et officium et ingenium tuum punde nec quo die datae essent aut quo tempore te exspectarem significabant, nec is, qui attulerat, a te acceperat, ut ex eo scirem, quo ex loco aut quo tempore essent datae. quae cum essent incerta, existimavi tamen faciundum esse ut ad te statores meos et lictores cum litteris mitterem. quas si satis opportuno tempore accepisti, gratissimum mihi feceris, si ad me in Ciliciam quam primum veneris. nam, quod ad me Curius,
Abbreviated transcription (Latin):
Quid enĩ inilł fuit p̃t̾ q̃relam tempũ q̃
ñ meũ aĩm mag̃ sollicitũ hr̾et qm̃ tuũ
Nam ñ eam cognoui aciem ingent tiui qd̾
ip̃e uideã te̾ nõputẽ uid̾e illd̾ miror adduci
potuisse te qͥme penitꝰ nosse deb̾es existua¬
res aut me tã inꝑuicdũ qͥ ab excitata for¬
tuna ad inclinatã ⁊ ꝓpe iacentẽ descisc̾em
aut tã in constantẽ ut collectã gr̃am
florentisimi hoĩs effuncł̾em. Ame ipse
dem fartasse in aliquas solitudiues. Nosti
enũ ñ mͦ stomachi mei cꝰ tu sinulem quon¬
lesta hec pompa lictͥoꝵ meoꝵ nom̃ꝙ im¬
ꝑĩi qͦ appellor. Eo si oñe carẽm ꝙͣ iuis par¬
uis italie latebris contñtꝰ eẽm. S inc¬
rit ħ nr̃a laurus ñ sobũ in ocłos s ÷ inuo¬

Expanded text:
enim in illis fuit praeter querelam temporum? quae non meum animum magis sollicitum habent quam tuum. nam non eam cognovi aciem ingeni tui, quod ipse videam, te id ut non putem videre; illud miror, adduci potuisse te, qui me penitus nosse deberes, ut existimares aut me tam improvidum, qui ab excitata fortuna ad inclinatam et prope iacentem desciscerem, aut tam inconstantem, ut conlectam gratiam florentissimi hominis effunderem a meque ipse derem fortasse in aliquas solitudines. Nosti enim non modo stomachi mei, cuius tu similem quonlesta haec pompa lictorum meorum nomenque imperi, quo appellor. eo si onere carerem, quamvis parvis Italiae latebris contentus essem; sed incurrit haec nostra laurus non solum in oculos, sed i
Abbreviated transcription (Latin):
ut uidit se obstrictũ mittit ad eneam dicens
patriam ꝓdenlam eẽ. ⁊ sibi et suis eẽ. cauẽ¬
dum. Aã agamẽnonẽ de his rebus aliquẽ ẽẽ.
mittendum. qͦd id sine suspicione fiat celenꝰ
maturandum ẽẽ. Ar̃ au̾tisse priamũ iratũ
de consilio surrexisse. qr ei aꝑte depace suase¬
rit uereri se neqͥt noui consilii ineat. Itaq õs
ꝓmittunt. Statĩ polidamãtẽ qui ex his mini¬
me inuidiosus erat ad agamẽnonẽ clam mit¬
tunt. Polidamas incastra argiuoꝵ ꝑuenit.
agamẽnonẽ ꝯuenit. dicit ea q̃ suis placue¬
rint. Agamennon clam noctu om̃s ĩ ꝯsiliũ
uaretur. Ulixes et nestor dix̾unt uereri se
refutat. Dum ĩter se certant. placitum ẽ. sig¬
nũ apolidamante exigi. et id ip̃m ꝑ sinonẽ
adeneam. anchisem. et antenorem mitti.
Sẏ non ÷ adtroiam ꝓficiscitur. Et qi nũdũ
claues porte amphimacꝰ custodib tradiderat
signo dato. Si non uoce enee et anthise

Expanded text:
ut vidit se obstrictum, mittit ad Aenean, dicit ut vidit se obstrictum, mittit ad Aenean, dicit patriam prodendam esse et sibi et suis esse cavendum, ad Agamemnonem de his rebus aliquem esse mittendum, qui id sine suspitione curet, maturandum esse, animadvertisse se Priamum iratum de consilio surrexisse, quia ei pacem suaserit, vereri se, ne quid novi consilii ineat. Itaque omnes promittunt, statim Polydamantem qui ex his minime invidiosus erat ad Agamemnonem clam mittunt. Polydamas in castra Argivorum pervenit, Agamemnonem convenit, dicit ei quae suis placuerint. Agamemnon clam noctu omnes duces in cvaretur. Vlixes et Nestor dixerunt se vereri refutat, dum inter se certant, placitum est signum a Polydamante exigi et id ipsum propter Sinonem ad Aenean et Anchisen et Antenorem mitti. Sinon ad Troiam proficiscitur et quia nondum claves portae Amphimachus custodibus tradiderat, signo dato Sinon vocem Aeneae et Anchisae
Abbreviated transcription (Latin):
Qua ꝓpter sibi certum ẽẽ non pacem fieri. Imꝑat
uti om̃s parati sint cũ signũ dederit portis irrupti¬
onẽ faciaat. aut uĩcere aut mori sibi cercũ ẽẽ. hoc
Amphimachũ ĩ regiã secũ ducit. Dicitq ei uereri
se abhis qua pacẽ suaseruntt. ne oppidũ ꝓdant.
eos hr̃e de plebe multos qui una senciant opꝰ ẽẽ.
eos int̾ fici. Si id factũ sit: sese patriam defensu¬
rum. ⁊ arguios suꝑatur̃. Simul̃q rogat ut sibi fi¬
delis & obaudiens paratꝰq cũ armatis sit. idq sine
suspicione ita fieri posse. Postera die iarce tta
uti solet rem diuinã fuͣturum eosq ad̃ cenã uoca¬
turum. Tunc amphimacꝰ cũ armis in ruptionẽ
faciat eosq int̾imat. Amphimacus consiliũ
eiꝰ approbat: seq facturum ꝓmitrit atq ita
abeo discedit. Eademn die conuenerunt clam.¬
dolon. Dicunt se mirari regis ꝑtinaciam:
ꝗdusus cum patria ⁊ comitib ꝑire mallet.
quam. pacem fac̾e. Antenor ait se in uenisse

Expanded text:
non fieri. Imperatque, uti omnes parati sint, ut cum signum dederit, e portis inruptionem faciant, aut vincere aut mori sibi certum esse. Haec Amphimachum secum in regiam ducit dicitque ei vereri se ab his qui pacem suaserunt, ne oppidum prodant, eos habere de plebe multos qui una sentiant, opus esse eos interfici. Quod si hoc factum sit, se esse patriam defensurum et Argivos superaturum. Simulque rogat, ut sibi fidelis et obaudiens paratusque cum armatis sit, id sine suspitione posse fieri, postera die se in arce ita uti solet rem divinam facturum eosque ad cenam vocaturum, tunc Amphimachus cum armatis inruptionem faciat eosque interimat. Amphimachus consilium eius approbat seque hoc facturum promittit. Atque ita ab eo discedit. Eodemque die clam conveniunt Dolon, dicunt se mirari regis pertinaciam, qui inclusus cum patria et comitibus perire malit quam pacem facere. Antenor ait se invenisse
Abbreviated transcription (Latin):
nere aliꝙͣ diu pͣliatus. mennonẽ multis plagis occidit u p¬
se uulnertꝰ ab eo. bis p̾lio recessit: Postꝙͣ ꝑsaꝵ dux occisus
runt. portas clauserunt. Nox p̃liũ dirimit. Posteradie ã
pͥamo legati a dagamẽnonẽ missi sunt ut ĩducias facent¬
amꝰ troilũ ⁊ mẽnonẽ magnifico effert fun̾e. cet̾osq milites
uterq sepeliendos curant. hectuba mesta qd̃ duo filii eiꝰ
fortissimi hector ⁊ troilus ab achille int̾fecti eẽnt. consiliũ
muliebre & temerariũ in iit. addorẽ suũ ulciscendũ. Alexã¬
fr̾s insidias achilli fac̾et nec eũ oppinantẽ occidat. Qm̃ ad
se miserit ⁊ rogauerit ut sibi polixena ĩ matͥmonio dare

Expanded text:
nere et aliquamdiu proeliatus Memnonem multis plagis occidit et ipse vulneratus ab eo ex proelio recessit. Postquam Persarum runt, portas clauserunt. Nox proelium dirimit. Postera die a Priamo legati ad Agamemnonem missi sunt qui die Troilum Memnonemque magnifico funere effert: ceterosque milites utrique sepeliendos curant. Hecuba maesta, quod duo filii eius fortissimi Hector et Troilus ab Achille interfecti essent, consilium muliebre temerarium iniit ad ulciscendum dolorem. Alexanndicaret, insidias Achilli faceret et eum nec opinantem occidat, quoniam ad se miserit et rogaverit, ut sibi Polyxenam dare
Abbreviated transcription (Latin):
uicteatur. Menelaus hortari cepit frẽm suum ut pociꝰ¬
excitꝰ ĩ pugnã debeant. nec debere t̾reri. si achilles seercu
ertt. Conmemorari cepit troianos ũ hr̃e aliũ uirũ tam
fortem ꝙͣ hector fuit. Diomedes ⁊ ulixes dic̃e ceꝑunt t¬
ilũ ñ minꝰ ꝗ hectorẽ uirũ fortissimũ ẽẽ. Sicq menelao ie

Expanded text:
videatur. Menelaus hortari coepit fratrem suum, ut exercitum in pugnam produceret, nec debere terreri, si Achilles se excuerit. Commemorare coepit Troianos non habere alium virum tam fortem sicut Hector fuit. Diomedes et Vlixes dicere coeperunt Troilum non minus quam Hectorem virum fortissimum esse. Diomedi e
Abbreviated transcription (Latin):
Ut dies ꝓfectionis ad uenit: tempestas mag¬
na ex orta ẽ. ⁊ ꝑ aliqͦs dies remãserunt.
nit et diligentius ꝑ quirit ut ꝙͣ pͥmũ argi¬
non neoptelemo tradidit is eam ad sepulcrũ
patris uigulat. Agamẽnon iratus enee ꝙ po
tinus excedere iubet. Eneas cum om̃ib suis
nauib ꝓficiscitur. Agamẽnon postqͣm ꝓfec¬
Helenus cũ cassandra et audromacha et heccu¬
ba chersu nessum petit. Ac benus dares fri¬
gius litt̃is mandauit nam is ibidem cum
antenoris factione remansit. Pugnatũ est
anius decem mensib septem dieb xii. ad
troiam. Ruerunt exargiuis sicut acta diur¬
na iudicant que dares ꝑsqͥpsit. d.ccc.Lxxx.¬

Expanded text:
Vt dies profectionis advenit, tempestates magnae exortae sunt et per aliquot dies remanserunt. nit et diligentius quaerit, ut, priusquam Arginon Neoptolemo tradit, is eam ad tumulum patris iugulat. Agamemnon iratus Aeneae quous de patria excedere iubet. Aeneas cum suis omnibus proficiscitur. Agamemnon postquam profecHelenus cum Cassandra sorore et Andromacha Hecmatre Cherronensum petit. Hactenus Dares Phrygius mandavit litteris, nam is ibidem cum Antenoris factione remansit. Pugnatum est annis decem mensibus sex diebus duodecim ad Troiam. Ruerunt ex Argivis, sicut acta diurna indicant quae Dares descripsit,
Abbreviated transcription (Latin):
tam p̾sto fuerunit neoptolemũ susceꝑunt exerti¬
tui portam reserauerunt. lum̃ ostenderunt fu¬
cit. troianos cedit. pͥamũ ꝑseqͥtur quẽ ante
aram obiouis obtruncat. heccuba cũ polixe¬
abscondit. Andromaca ittassandra inedem
minerue se occultant. Tota nocte ñ cessant.
argiui uastare p̃dasq exportare. Postqͣm
dies ĩ luxit agamẽnion om̃s duces ĩ arcem
minerue ꝯuocat. diis gr̃as agit. exercitũ collau¬
dat. omẽm p̃clam iubet ĩmediũ referri ait
se parit̾ cumom̃ib partiturũ. Simulq con¬
sulit exercitum anplaceat antenori et enee
⁊ his quiuna patriam ꝓdiderant: et qd̃¬
fidem seruarent. Exercitus totus ꝯclamat
placere sibi. Itaq conuocatis om̃ib sua oĩa
retlelit. Antenor rogat agamẽnonẽ ut sͥ¬
dicere liceat. Agamennon dic̾e iubet. Prm¬
ꝯmemorat helenũ et cassandrũ semꝑ patͥ¬

Expanded text:
tam praesto fuerunt, Neoptolemum susceperunt, exercitui portam reseraverunt, lumen ostenderunt, fucit, Troianos caedit, Priamum persequitur, quem ante aram Iovis obtruncat. Hecubabscondit. Andromacha et Cassandra se in aede Minervae occultant. Tota nocte non cessant Argivi devastare praedasque facere. Postquam dies inluxit, Agamemnon universos duces in arce convocat, diis gratias agit, exercitum conlaudat, omnem praedam iubet in medio reponendam, quam cum omnibus partitus est simulque consulit exercitum, an placeat Antenori et Aeneae et his qui una patriam prodiderint,fidem servari. Exercitus totus conclamat placere sibi. Itaque convocatis omnibus sua omnia reddit. Antenor rogat Agamemnonem, ut sibi loqui liceat: Agamemnon dicere iubet. Pricommemorat Helenum et Cassandram pacem sem
Abbreviated transcription (Latin):
Alerander. Sal ameder. Antilogum. diacẽ¬
Achillem: aiax. telamoniꝰ. et alexander mu¬
tuisse uulnerib occiderunt. Alexander mnp̃¬

Expanded text:
Alexander Palamedem, Antilochum, Achillem, Aiacem. Aiax Telamonius et Alexander multis vulneribus se occiderunt. Alexander in pr
Abbreviated transcription (Latin):
et pax fiat. Postquam multa u̾ba de pace concilian¬
dafeterunt. surgit amphunacꝰ filiꝰ pͥami adolescẽs
una ꝯsenserant. In c̾pare eis facta eoꝵ. ⁊ suadere
educendum pociꝰ exertitũ. in ruptionẽ incastra
faciendam usq dũ iuncant aut uicti ꝓpatͥa oc¬
cũbant. Postꝙͣ his finem fecit: eneas exurgit le¬
mas ead suadet. Postꝙͣ finis dicendi factus est
priamꝰ magno aĩo surgit. ingerit multamala
antenori et enee eos ductores appetendi belli fu¬

Expanded text:
et pax fiat. Postquam multis verbis de pace concilianet pax fiat. Postquam multis verbis de pace concilianda egerunt, surgit Amphimachus filius Priami adulescens ui consenserant, increpare facta eorum, suadere potius educendum exercitum, inruptionem in castra faciendam, usque dum vincant aut victi pro patria occumbant. Postquam is finem fecit, Aeneas exurgit, lemas eadem suadet. Postquam dicendi finis factus est, Priamus magno animo surgit, ingerit multa mala Antenori et Aeneae. Eos belli appetendi auctores fu