comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nesciens uoluntatẽ dm̃ sui. ⁊ faciens: digne plagis uapulabit paucis ⁊iser¬
uus sciens uoluntatẽ dñi sui ⁊ ñ faciens: uxcti eã. uapulabit multis.
inpunitatẽ peccandi. existimant remediũ nesciendi Qui nimirum sola
suꝑbiȩ caligine tenebrescunt: atq ideo non discernunt: quia aliud:
nescisse. aliud scire noluisse: Nescire enĩ ignarantia. ẽ : scire noliusse haꝑbi
& tanto ieigis excusationẽ non possunt habere: quia nesciunt quanto
magis eis & iam nolentib opponitur qđ cognoscunt: Scqͥt᷑ Et ꝑuenire¬
sũmoꝑe. est ne insuꝑbia transeat iusticie mordinata defensio
edũ rectitudo inc̾nite diligitur: ipsa magis tra ret titudinis.
humilictis amitatur. Ne eũ sibi p̃. eẽ. qui despiciat: quȩ fortasse
contigit ut irialiqua ac cione rep̃hendat: Coritra hunc tumo¬
rẽ supbiȩ subditorũ mens ad cus todicĩ humilittitis. aedomatur
si infirmictis praprta incessant᷑ adtenditur: Nam uires nr̃as ueraerẽ

Expanded text:
paucis. Et servus sciens voluntatem Domini sui, et faciens juxta eam, vapulabit multis ; impunitatem peccandi existimant remedium nesciendi. Qui nimirum sola superbiae caligine tenebrescunt; atque ideo non discernunt, quia aliud est nescisse, aliud scire noluisse: nescire enim ignorantia est, scire noluisse superbia. Et tanto magis excusationem non possunt habere, quia nesciant, quanto magis eis etiam nolentibus opponitur quod cognoscant. CAP. XXXIsummopere est, ne in superbiam transeat justitiae inordinata defensio; ne dum rectitudo incaute dirigitur, ipsa magistra rectitudinis humilitas amittatur; ne eum sibi praeesse quisque despiciat, quem fortasse contirem superbiae subditorum mens a custodia humilitatis edomatur, si infirmitas propria incessanter attenditur. Nam vires nostras veraciter
Abbreviated transcription (Latin):
altior tesit Haec enĩ discens nimirũ colligit: ut considerare debeat quan¬
tominus dõ actione sua. aut ꝓfit aut noceat Ipsis enĩ rebus creatis¬

Expanded text:
altior te sit. Haec enim dicens, nimirum colligit ut considerare debeat quanaltior te sit. Haec enim dicens, nimirum colligit ut considerare debeat quanto minus Deo actione sua aut prosit aut noceat, cui altitudine coeli
Abbreviated transcription (Latin):
uero : Si tota libri series ad tenditur : nul hoꝵ beatus iob dixisse mons¬
tratur: S arrogintes uiri sic̾ ⁊ suꝑius diximꝰ habe hoc ꝓprium
solent: ut dum nimia inuectione ꝓdeunt. &iam inueniendo. men¬
tecũ: Dictis suꝑiorib quasi beiti iob culpabilia uerba narrauit: nar¬
rauit: atq ex eis sibi matheriam loquendi p̃posuit: S uerbis subse¬
quentibus forti acumune discutit: hoc qđ sibi addicendi matheria
quod altior tesit Sipeccaueris. quidei nocebis: ⁊ si multiplicate fueriN
iniquitates tuȩ. quid facies contra eum: Porro si iuste egeris quiddo¬
nobis ei : aut quid demanu tua accipi&: Quã ius beato iob scienti
maiora nequaquã dici ista debuer̃. uera tam̃ sunt quę̧ dicuntuꝵ:
Quod uidelic & dõ nec peccatu nr̃a noceant: necͥ bene gesta concurrant:
tua: ⁊ filiũ hominis adiuuabit iusticia tua: S int̾ hȩc illud. ẽ. soller ẽ
iNtuendũ: qđ ait: Suspice celũ & intuerȩ: contẽplare aetera quod

Expanded text:
Si tota libri series attenditur, nihil horum beatus Job dixisse monstratur. Sed arrogantes viri, sicut et superius diximus, habere hoc proprium solent, ut dum in nimia invectione prodeunt, etiam invehendo mentecum. - Dictis superioribus quasi beati Job culpabilia verba narravit, atque ex eis sibi materiam loquendi praeposuit; sed verbis subsequentibus forti acumine discutit hoc quod sibi ad dicendi materiam ltior te sit. Si peccaveris, quid ei nocebis? Et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum? Porro si juste egeris, quid donabis ei, aut quid de manu tua accipiet? - Quamvis beato Job scienti majora nequaquam quod videlicet Deo nec peccata nostra noceant, nec bene gesta concurrant. tua, et filium hominis adjuvabit justitia tua. - Sed inter haec illud solerter intuendum quod ait: Suspice coelum, et intuere, et contemplare aethera quod
Abbreviated transcription (Latin):
reni sub hioc pcepto cunetis iussio generalis si asterinsequere n
slb d ił speculiter ꝑfectiorib imꝑatur: Miergorecte
sub gener. li cuditio non tenentur: qui a ⁊pceptt generalia
uiusud encer und. Sicut cñ non iudicantur & peunt
qui suci dente ꝑsidia lege tenere contepnunt: itt nõ uidi¬
geneun & regnant. qui sua dence metate & iam ulera
sener L aiune legis pcepta ꝓficiunt: Hinc est qđͣ
pau ilisfit & tao spersio pcept transcendens : plus oꝑe exibuit
quã institu tione prissionis acccpit: Cũ enĩ accepiure uril
eucdrentiũ p̃dicans de acuaniglio uiuer&: ⁊ euangelium

Expanded text:
enim sub hoc praecepto cunctos jussio generalis astringeret, culpae aliud quod specialiter perfectioribus imperatur. Hi ergo recte sub generali judicio non tenentur, et quia praecepta generalia vivendo vicerunt. Sicut enim non judicantur et pereunt, qui suadente perfidia lege teneri contemnunt, ita non judicantur et regnant, qui, suadente pietate, etiam ultra generalia divinae legis praecepta proficiunt. Hinc est quod Paulus, etiam specialia praecepta transcendens, plus opere exhibuit quam institutione permissionis accepit . Cum enim accepisset ut Evangelium praedicans d
Abbreviated transcription (Latin):
quod faciunt: & uitrasinũ menatis abscondant: titam̃ exeo adpuectũ sequentiũ
exẽpla recit oꝑationis inꝑciant Ut subdicoꝵ culpcis enĩ anim aduerterates cor¬
rigant: noc tam̃ ꝑuim eius dem anim aduersiorus. in tumescant: Ut que dam
Lenit̃ correpta tolereN: nectam̃ discipline uincula eadẽ lenitate dissoluant: Ut
quȩdã toleranda dissimulent: nec tam̃ ea crescere dissimulando ꝑmictant: Laborio¬
sasunt ista unnsi diuina grã fulciat: adcus tochendũ difficilia Recte uero de aduen¬
tu dis tricti iudicis: ꝑsapientiȩ librũ dr̃: Horrendo ⁊ scito apparebit: qm̃ iuditiũ¬
durssimũ inhis qui p̾ssunt si& Quici gͦ plerũq ꝑpocestatẽ regiminis ad culpã ꝓrũ¬
petur elationis: atq apud districtũ iudicẽ ipsa elatio impetas estimatur Bere de
dño ꝑhelui dicitur: Qui uocat duces impios De ipso quippe ducatu dũsuꝑbiunt.

Expanded text:
quod faciunt, et intra sinum mentis abscondant, et tamen ex eo ad provectum sequentium quod faciunt, et intra sinum mentis abscondant, et tamen ex eo ad provectum sequentium exempla rectarigant, nec tamen per vim ejusdem animadversionis intumescant, ut quaedam leniter correpta tolerent, nec tamen disciplinae vincula eadem lenitate dissolvant, ut quaedam tolerando dissimulent, nec tamen ea crescere dissimulando permittant. Laboriosa sunt ista, et nisi divina gratia fulciat, ad custodiendum difficilia. Recte ergo de adventu judicis per Sapientiae librum dicitur: Horrende et cito apparebit qu per potestatem regiminis ad culpam prorumpitur elationis, atque apud districtum judicem ipsa elatio impietas aestimatur, bene de Domino per Eliu dicitur: Qui vocat duces impios. De ipso quippe ducatu dum superbiunt,
Abbreviated transcription (Latin):
iob iustussũ & ds sub uertit iudiciũ meum: Inuidicandũ enĩme
mendatiũ. ẽ: ⁊ uiolentu sagrotti mea absq ullo percato Haec beatũ
iob dixisse quęrit᷑: quȩ tam̃ quia minime dixerit requisita sacrȩ
hystorie uerba testant᷑ S qui udicnum. ȩquę̧ quesierit exculpa
quã fixit. ꝓcinꝰ sententiã ꝓmulgat Nã seqͥtur: Quis. est uir .ut. est
iob quibabit subsannationẽ qutisi aquã: qui graditur cũ oꝑantibꝰ iniqui¬
& post allegationẽ suaĩ nulla beciti iob expectata sententia. eũ dapna¬
quisqͥs beati iob uerba legit agnoscit: Sed qui idcirco loquit᷑. ut sem& ipsũ osten¬
dendo suꝑbiat. quid nimirũ si in altero fingit qđ rep̃hendat: Seqͥt᷑. Dõ iuri
quusi digne intellegendo se adsequi ualeant quęrit. & sic qđ sentiebat erũp

Expanded text:
subvertit judicium meum. In judicando enim me mendacium est, et violenta sagitta mea absque ullo peccato. - Haec beatum Job dixisse queritur, quae tamen quia minime dixerit requisita sacrae historiae verba testantur. Sed qui judicium aeque quaesierat, ex culpa quam finxit protinus sententiam Job, qui bibit subsannationem quasi aquam, qui graditur cum operationibus iniqui post allegationem suam nulla beati Job exspectata sententia, eum damnaquisquis beati Job verba legit agnoscit. Sed qui idcirco loquitur, ut semetipsum ostendendo superbiat, quid mirum si in altero fingit quod reprehendat? Quomodo enim quasi digne intelligendo, se assequi valeant quaerit, et sic quod sentiebat erump
Abbreviated transcription (Latin):
animã suc̃ noꝑger& ininteritũ: sed uiuens lucẽ uider& Iusti ituquer
animci innuibilo faciem dei c̃spicit: quia tantũ deleticia interna pcipit
quantũ capere uł adsupcti uix possit Ibi igit᷑ lucẽ uidens uid& ⁊ quia
spitale oculũ mradios int̃ nisolis infigit. Seqr̃. Haec oꝑatur ds tribui
uicib ꝑsingulos: Uidelic& c̃ uersionis ꝓbationis ⁊ mortis : Quua ꝑtria
haer ⁊i duris primũ stimulis meroris afficitur: & mugnis post modi
ruptione: ⁊ illumin& lucȩ uiuentiũ: Lux quippe morienttũ leic
que corporeis ocłis cernimꝰ: Qui aut̃ adhucꝰ uic mundo uiunt. luce
morientiũ tenebrescunt: Seqr̃. Ad tende iob ⁊ audime: & tace
diĩ ego locor: Si aut̃ habes qđ loquaris responde mͥ: Loquere. Uolo
enĩ te apparere tustũ Id si ñ hab&: audime: Tace: edocebote sipien

Expanded text:
animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret. Justi itaque anima in jubilo faciem Dei conspicit, quia tantum de laetitia interna percipit, quantum capere vel assumpta vix possit. Ibi igitur lucem vivens videt, quia spiritalem oculum in radios aeterni solis infigit. Ibi lucem vivens vivicibus per singulos, videlicet conversionis, probationis, et mortis, quia per tria haec, et duris primum stimulis moeroris afficitur, et magnis postmodum ruptione, et illuminet luce viventium. - Lux quippe morientium est, quam corporeis oculis cernimus. Qui autem adhuc huic mundo vivunt, luce morientium tenebrescunt. dum ego loquar si autem habes quod loquaris responde mihi loquere volo enim te apparere iustum quod si non habes audi me tace et docebo te sapien
Abbreviated transcription (Latin):
ripiunt sepe ꝑ humilitatis grãm ad cogitacionũ suirũ intima reu̾turł̃.
atq irieo ipso qđ coryipiunt. ncqd fortasse fallant᷑ exquir̃: correptis quelicentiã tribu¬
unc. ut siqͥd ꝓse ipsi iustius sentiunt. fateant᷑ Seqͥt̃: Pronuntians qͦq helui & iam
haec locutus . ẽ. Quid enĩ ꝑhuꝰ ꝓnuntiationis uocabulũ. nisi inflatio clationis ostep¬
ditur: ut uerba quȩ de alca suꝑbiȩ radice ueniebant. cũ quadã quasi altitudine
⁊dis tinctione ꝓcederent icti uidelie& p̾dicare om̃s arrogantes solent. cũ qͦdã & iam
fastu ꝓfert̃ hoc qđ singularit̃ i tellexisse secredunt: Seqͥt: Audite sapientes uerba¬
dicat: Ac si dicer&: Sic̃ nec auris escas. nec gut tur uerba cognoscit: itt nec
stultus quisq sentontiã sapientis intellegit: Uideamꝰ igit᷑. quantũ tumeat

Expanded text:
ripiunt, saepe per humilitatis gratiam ad cogitationum suarum intima revertuntur, atque in eo ipso quod corripiunt, ne quid fortasse fallantur exquirunt, correptisque licentiam tribuunt, ut si quid pro se ipsi justius sentiunt fateantur. Hoc nonnunquam etiam iniqui.---Quid enim per hujus pronuntiationis vocabulum, nisi inflatio elationis ostenditur, ut verba, quae de alta superbiae radice veniebant, cum quadam quasi altitudine et distinctione procederent. Ita videlicet praedicare omnes arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tudicat. » Ac si dicat: Sicut nec auris escas, nec guttur verba cognoscit, ita nec stultus quisque sententiam sapientium intelligit. Hoc dicto illorum quoque at
Abbreviated transcription (Latin):
cuiꝰ quȩ iusti anima corruptioni ad propincare dicit᷑: quando nersim
uirtus possit extollere Per flagella conpellitur. quidse expropi ea
infirmitate sentire: Cor ruptioni uidelic& ad ppinquat: quia ex
suis se uirib ꝑditioni ꝓximũ non ignorat Sequit᷑. Si fuerit ꝓeo¬

Expanded text:
cujusque justi anima corruptioni appropinquare dicitur quando, ne eam cujusque justi anima corruptioni appropinquare dicitur quando, ne eam virtus possit extollere, per flagella compellitur quid 759 sit ex propria infirmitate sentire. Corruptioni videlicet appropinquat, quia ex suis se viribus perditioni proximum non ignorat, ut hoc quod a pe
Abbreviated transcription (Latin):
munim̃tti saxorũ sublimitus eiꝰ panis ei datus. ẽ. Quid. ẽ. enĩ obturare
aures suus ne audiat sanguinẽ. nisi peccatis suadentib que desanguinȩ &.
carne nascunt᷑ ñp̃bere consensũ : & quid est nemcilũ uideat occłis
claude. nisi omfae qđ rectitudini aduersũ.ẽ. ñ apꝓbare: iste in excelsis
habitat. Quia quã uis eũ adhuc caro ininferiorib retin&: m̃tem
ĩa insublimib fixit: Munimĩta saxoꝵ sublimitts eiꝰ: quia ab iecta terre¬
ne desideria conuersitionis calcat. ad suꝑnã pacriã ꝑp̃cedentiũ patrũ
exẽpla subleuatur. & quia ꝑc̾tẽplationis donũ gr̃ę spĩtalisatiatur:
apte sub iungit᷑: Panis ei datus est: id .ẽ. refectionẽ sp̃ĩtalis gr̃ȩ ꝑcipit.
quia se abonis infimis. celestia sꝑando suspendit: Seqͥt᷑ Tabescit¬
Quid aut̃ hoc loco carni nomine nisi ipsa delectacio carnis astipatur.
uł quid ꝑ ossa. nisi uirtutes animi designant᷑: Seqͥt᷑. Ad ꝓpincauit

Expanded text:
um sublimitas ejus, panis ei datus est . Quid est enim obturare aures suas, ne audiat sanguinem, nisi peccatis suadentibus, quae de sanguine et carne nascuntur, non praebere consensum? Et quid est, ne malum videat, oculos claudere, nisi omne quod rectitudini adversum est non approbare? Iste in excelsis habitabit, quia quamvis eum adhuc caro in inferioribus retinet, mentem jam in sublimibus fixit. Munimenta saxorum sublimitas ejus, quia qui abjecta desideria terrenae conversationis calcat, ad supernam patriam per praecedentium patrum exempla se sublevat. Et quia per contemplationis donum gratia spiritali satiatur, apte subjungitur: Panis ei datus est, id est refectionem spiritalis gratiae percipit, quia se a bonis infimis coelestia sperando suspendit. Hinc etQuid autem hoc loco carnis nomine nisi ipsa delectatio carnalis accipitur? Vel quid per ossa nisi virtutes animae designantur? Tabescit
Abbreviated transcription (Latin):
aomori quoqat. Quoi uudneris ab stergit mala: ⁊ plage insecrediorib
uentris Perluorẽ quippe iuilneris. disciplinã insinuat corporeȩ ꝑcussionis:
lage iͦ insecretiorib uentris sunt: int̾ne m̃tis uulneꝵa. quȩ ꝑcorau¬
punctione fiuint Sic enĩ uent̾ cibis repletus extendit᷑: ita mens praui
cogitacionib dilatata subleuat᷑ Abstergent ugncin mala rielculra
uulneris ex plage in setretiorib uentris: qe ⁊ disciplina exterior culpas
diluit. ⁊ exetensa m̃cẽ c̃ punctio pęnitentiȩ ulcione transfigit: S hoc
intrase utraq haec differt̃: qđ plage ꝑcussioniĩ dolent. lam̃ta c̃puncti¬
onũ sapiunt. Ille affligentes cruciant: ta reficiunt dũ affligunt: Cer
illcs in afflictione merorẽ: ꝑhȩc inmerore letioia Quia tum̃ ipsa¬

Expanded text:
conjungens ait: Livor vulneris abstergit mala, et plagae in secretioribus ventris . Per livorem quippe vulneris, disciplinam insinuat corporeae percussionis. Plagae vero in secretioribus ventris sunt interna mentis vulnera, quae per compunctionem fiunt. 751 Sicut enim venter cibis repletus extenditur, ita mens pravis cogitationibus dilatata sublevatur. Abstergunt igitur mala, et livor vulneris, et plagae in secretioribus ventris, quia et disciplina exterior culpas diluit, et extensam mentem compunctio poenitentiae ultione transfigit. Sed hoc inter se utraque haec differunt, quod plagae percussionum dolent, lamenta compunctionum sapiunt. Illae affligentes cruciant, ista reficiunt, dum affligunt. Per illas in afflictione moeror est, per
Abbreviated transcription (Latin):
eniꝰ postulare angł̃m: ripost modũ hominẽ die: quia nisi ance ipse ons
ꝑui carntitionẽ suci incpellans patrẽ uitĩ nrãm peter& nũquã seura ncei¬
sensibilicts a d postulanda eaquȩ aet̾nci sunt excicarent: Ded incarncici¬
onis eiꝰ p̃cesit oratio: ut corporis nr̃i ȩiugilatio subsequatur: Sequit᷑. Et ini¬
debit faiciem eius in iubilo suꝑius dictũ. ẽ. qͦmodo ds in notescendo afficit:
terui intuens maloꝵ suoꝵ pauore terit᷑: Alit̃ uͦ conpungit᷑ cũgaudia
aetnci cẽspiciens sepe quadã & securitatẽ roborat᷑ Seqͥt. Et redd& ho

Expanded text:
enim postulare Angelum, et postmodum hominem dicit, quia nisi ante ipse Dominus per incarnationem suam interpellans Patrem vitam nostram peteret, nunquam se nostra insensibilitas ad postulanda ea quae aeterna sunt excitaret. Sed incarnationis ejus praecessit oratio, ut torporis nostri evigilatio subsequatur. Sequitur: Et vie gaudium oritur.---Superius dictum est , quomodo Deus innotescendo afficit, terna intuens, malorum suorum pavore terretur; aliter vero compungitur, cum, gaudia superna conspiciens, spe quadam et securitate ro
Abbreviated transcription (Latin):
uitt̃ illic eripit ab ultione supplicii. cuiꝰ hic m̃tẽ sub trahit adelcctacione
cescere facit: Inscriptura sacra. lectus. siue grabatus seuseratũ. aliqͥndo
uoluptas carnis. aliquando repausatio in bonis oꝑib. aliquando requies
tc̃poralis. accipitur: Quid ẽ. enĩ qđ inȩuangłio sinato cuidã dñs dicit:

Expanded text:
vitam illic eripit ab ultione supplicii, cujus hic mentem subtrahit a delectationevitam illic eripit ab ultione supplicii, cujus hic mentem subtrahit a delectationes.---In Scriptura sacra lectus, sive grabatus, seu stratum, aliquando voluptas carnis, aliquando repausatio in bonis operibus, aliquando requies temporalis accipitur. Quid est enim quod in Evangelio sanato cu
Abbreviated transcription (Latin):
Quatuor sunt quippe qualitates quib iusti uiri anima in conpuncione
uehemt afficit᷑: Cũ aut mclaꝵ suoꝵ reminiscit᷑ c̃siderans ubi fuit. aut
niditioꝵ sententiã metuens. ⁊ secũ querens cogitat ubi erit. aut cũ mcila
uite p̃sentis sollert̃ ad tendens merens considerat ubi.ẽ. aut cũ bone suꝑ¬
ne patriȩ contẽplatur utq. qe necdũ ad ipiscit᷑ lugens c̃spicit ubi ñ. ẽ.
Quid enĩ homo deꝓprio nisi peccatũ fecit : & scriptũ .ẽ. Initiũ omnis
peccati suꝑbia: Bene ergo dicitur: quia homo cũ abhis quę fecit auer
tit᷑. de suꝑbia libitur Seqͥt̾ Eruens animã eiꝰ decorrupcione: ⁊ uitũ illius
ut ñ transeat ingladiũ: Om̃is quippe peccator hac corruptionẽ uitioꝵ illuc
ad gladiũ conpellitur transire penarũ: ⁊ unde hic unque delectacus est. in¬
de illic iuste crucietur: Notandũ. ẽ. ergo qđ ds nobis ꝑsomtuũ loquens.
prius nos a corrupeione ⁊ post modũ agladio liberat: quia nimirũ illius

Expanded text:
Quatuor sunt qualitates quibus justi viri anima in compunctione vehementer afficitur, cum aut malorum suorum reminiscitur, considerans ubi fuit; aut judiciorum Dei sententiam metuens, et secum quvitae praesentis solerter attendens, moerens considerat ubi est; aut, cum bona supernae patriae contemplatur, quae, quia necdum adipiscitur, lucens conspicit ubi non est.- Quid enim homo de proprio nisi peccatum fecit? Et scriptum est: « Initium omnis peccati superbia . » Bene ergo dicitur, quia homo cum ab his quae fecit avercorruptione, et vitam illius, ut non transeat in gladium. - Omnis quippe peccator ab hac corruptione vitiorum illuc ad gladium compellitur transire poenarum, et unde hic inique delectatus est, inde illuc juste cruciatur. Notandum est ergo quod Deus nobis per somnium loquens, prius nos a corruptione, et postmodum a gladio liberat. Quia nimirum illius
Abbreviated transcription (Latin):
firmus iacuerat: quia nimirũ omis qui adhuc uitiis delectat᷑. i firmꝰ
uc& in uoluptatibꝰ cariis: S sinatus: hoc oportat ubi i aclicrat: quia di¬
uino adiutorio ereptus auiciis eius dẽ carnis contumelias post modũ
tolerat incuius prius desiderus requiescebat: Seqͥt᷑. Ab hominabiles¬
dicat: afflictt mens inamaritudinẽ uerti considerat: quicqͥd se ante
p̃dicatio. aliquando subsidiũ uite p̃sentis. aliquando iocunditas huma¬
ne delectacionis accipit᷑ Inpane añs designat᷑ sic̃ ipse in euangłio dicit:

Expanded text:
quia nimirum omnis qui adhuc vitiis delectatur, infirmus jacet in voluptatibus carnis. Sed sanatus hoc portat ubi infirmus jacuerat, quia divino adjutorio ereptus a vitiis, ejusdem carnis contumelias postmodum tolerat, in cujus prius desideriis requiescebat. Rursum per ledicat: Afflicta mens sibi in amaritudinem verti considerat quidquid se antea praedicatio, aliquando subsidium vitae praesentis, aliquando jucunditas humanae delectationis accipitur. In pane Dominus signatur, sicut ipse in Evangelio dicit
Abbreviated transcription (Latin):
rit elatꝰ dixit. Supra astra cęli exaltabo soliũ meii: sedebo in mon¬
te cestam̃ti ĩ laterib aqͥlonis similis ero altissimo  mire dñs ut
in discipuloꝵ cordib elationẽ p̾mer& mox iuditiũ ruine retulit:
qđ ipse magis ter elationis accepit Ut in auctorẽ suꝑbie discerenł:
quid de clationis uitio formidarent In hic itaq. arroganti quanta
spetiȩ crͦbro humunꝰ animꝰ labit᷑. ut id qđ hab&. habere se singu¬
larit̾ gloriet᷑ Inqua tam̃ diabolice similitudine̾ uitinius adꝑ
pincat: quia quisquis bonũ se habe singularit̾ gaud&. quisquis uide
sublimior cȩteris querit. illũ uͦ imitatur quis despecto bono sotie¬
tatis angłoꝵ : sedem suã ad aquilonẽ ponens. & altissimi similitudi¬
nẽ suꝑbe appetens. ꝑ iniquũ desideriũ quasi ad quodã culmen co¬
natus .ẽ. singularitatis erũꝑe Helu ergo quã uis dari ad ño sa¬
pientiã conficetur: in hac tam̃ elationis speciȩ labitur ut sapien¬

Expanded text:
r elatus dixerat: Super astra coeli exaltabo solium meum, sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis, similis ero Altissimo . Et mire Dominus, ut in discipulorum cordibus elationem premeret, mox judicium ruinae retulit, quod ipse magister elationis accepit, ut in auctore superbiae discerent quid de elationis vitio formidarent. In hac itaque arrogantiae quarta specie crebro humanus animus labitur, ut id quod habet habere se singulariis bonum se habere singulariter gaudet, quisquis videri sublimior caeteris quaerit, illum videlicet imitatur, qui despecto bono societatis angelorum, sedem suam ad Aquilonem ponens, et Altissimi similitudinem superbe appetens, per iniquum desiderium quasi ad quoddam culmen conatus est singularitatis erumpere. Eliu ergo quamvis dari a Domino sapientiam confitetur, in hac tamen elationis specie labitur, ut sapien
Abbreviated transcription (Latin):
quoles dabue illis sunt quo semendare curamꝰ. ne cor nr̃m force suꝑbiat
ude ipsa in nocentia peius ruat. quorũ mala corrigini. alia eor
bona nobis ante occulos reuocem: Quȩ si omnino nulla sunc adhoc¬
cultt dĩ uditia recurramꝰ: quia sic̃ nos nullis meritis. hoc ipsũ bonũ
p̃cessurus erat. qui in morce eius lapidantiũ uestim̃ca seruabat: Hisgͦ
primũ cogitacionib humilari cordeb&: & tunc demũ delinquentiũ
sententiã labia mea pura loquent᷑. Magne uirtutis laus. ẽ: simpli¬
cictis locutionis Quã quia arrogantes non habent: habe se hane sol¬
liticius assert̃. ut securius audiant᷑ & pure selocuturos denunciant.
quia duplicitatis suȩ malitiã dep̃bendi formidant: Seqͥt᷑. Sp̃s dei

Expanded text:
quales adhuc illi sunt quos emendare curamus: ne cor nostrum forte superbiat, et de ipsa innocentia in pejus ruat, quorum mala corrigimus, alia eorum bona nobis ante oculos revocemus; quae si omnino nulla sunt, ad occulta Dei judicia recurramus. Quia sicut nos nullis meritis hoc ipsum bonum qpraecursurus erat, qui in morte ejus lapidantium vestimenta servabat? His ergo primum cogitationibus humiliari cor debet, et tunc demusententiam labia mea pura loquentur. - Magnae virtutis laus est simplicitas locutionis, quam quia arrogantes non habent, habere se hanc sollicitius asserunt, ut securius audiantur, et pure se locuturos denuntiant, quia duplicitatis suae malitiam deprehendi formidant. Saepe autem
Abbreviated transcription (Latin):
iuc carm̃ Qaud enũ libro hoc. nisi diuinci elo quia figurantur. quȩ quia
nobis lacrimas luctusq pcipiunt: Lam̃ taciones ineo sempte referunt᷑
camera pͥsuras atq angus tuis indicant: Carm̃ ⁊ uẽ continent: qur ⁊l ci illuc
duleia appetimꝰ. prius necesse.ẽ. ut hic amira toleremꝰ: Carm̃ ⁊ue dsciplis
p̃dicibit añs: cũ dicebit: E iec locutussũ uobis ut inme pacem habeatis. inuiud
psuti h abebitis. Ac si apte diccra&. Sic uoħ deme interius qdc̃ solando resiciat.
quia erit demundo exterius qlseuiendo grauit᷑ p̃mat:. Quia ergo infirmus qͥq
cũ pmitur. abspegaudi nimia pusillanumitate lassitur. & dũ foris aduersa
tolerat: intus obliuscitur quod gaudebat Benedicitur: Nondixit ubi est
ds̃ qui fecit me: qui dedit carminai in noc te: Sienĩ ista dicer &. uim quã
pacitur tt̃perar&: ⁊ꝑ hoc qđ mansurũ incus quȩ rer&. id quod foras transito

Expanded text:
es, carmen et vae . Quid enim libro hoc, nisi divina eloquia figurantur? Quae quia es, carmen et vae . Quid enim libro hoc, nisi divina eloquia figurantur? Quae quia nobis lacrymas luctusque praecipiunt, lamentationes in eo scriptae referuntamen pressuras atque angustias incident. Carmen et vae continent, quia scipulis praedicabat Dominus, cum dicebat: Haec locutus sum vobis, ut in me pacem habeatis; in mundo pressuram habebitis . Ac si aperte diceret: Sit vobis de me interius quod consolando reficiat, quia erit de mundo exterius quod saeviendo graviter premat. Quia ergo infirmus quisque cum premitur, a spe gaudii nimia pusillanimitate lassatur, et dum foris adversa tolerat, intus obliviscitur quo gaudebat, bene dicitur: Non dixit, Ubi est Deus qui fecit me, qui dedit carmina in nocte? Si enim ista diceret, vim quam patitur temperaret; et per hoc quod mansurum intus quaereret, id quod foris tra
Abbreviated transcription (Latin):
uim brachii tyrannorũ: Quisquis enĩ male uiuere suo nos exẽplo con¬
pellit: adhuc in nobis uoce calũpniatoris utitur Iuisquis uͦ peccatũ suadens
numero. adpluralẽ fubito transeat: atq aplurali sȩpęse ad singularem
Carmen in noctẽ. ẽ: Ixitia intribulatione: quia ⁊sip̃ssuris tẽporalit̃
adfligimur spe ĩa tam̃ de aet̾nitate gaudemꝰ: Carminai paulus it
nocte p̃dicabat dicens. Spe gaudentes: in tribulatione pacientes Car m̃
iti nocte dauid supserat: qui dicebat: Tumichi es refugiũ ap̃sura quę
circũdehit me: exultacio mea redime me acircũdantibus me: Ecce
denocte p̃ssurã nominat: & tam̃ lib̾atorẽ suũ int̾ angustias exultacionẽ
uocat: Foris quidem noxerat uicircũdatione p̃ssure: sed int̾ carmina
resonabant de consolatione leticiae: Quia enĩ ad etna gaudu redie
non posumꝰ nisi ꝑreporalta detrim̃tui: tota scripture inteborens: Vna
sper posent i leticue nos int hec transitoriaa aduersa corroborenim  cacdo

Expanded text:
um clamabunt. Quisquis enim male vivere suo nos exemplo compellit, adhuc in nobis voce calumniatoris utitur. Quisquis vero peccatum suadens, numero ad pluralem suCarmen in nocte est laetitia in tribulatione, quia etsi pressuris temporalitatis affligimur, spe jam tamen de aeternitate gaudemus. Carmina Paulus in nocte praedicabat, dicens: Spe gaudentes, in tribulatione patientes . Carmen in nocte David sumpserat, qui dicebat: Tu mihi es refugium a pressura quae circumdedit me, exsultatio mea, redime me a circumdantibus me . Ecce noctem pressuram nominat, et tamen liberatorem suum inter angustias exsultationem vocat. Foris quidem nox erat in circumdatione pressurae, sed intus carmina 823 resonabant de consolatione laetitiae. Quia enim ad aeterna gaudia redire non possumus, nisi per temporalia detrimenta, tota sacrae Scripturae intentio est ut spes manentis laetitiae nos inter haec transitoria adversa corroboret. Unde
Abbreviated transcription (Latin):
uerbera acceperat et causas uerberũ nesciebat Seqͥt᷑. Diu̾sus eum¬
s& tale eloquiũ cstituit ꝑ ꝗ cunctoꝵ questionib sacis facit: Inscripture
quippe eiꝰ doqͥo: causas nr̃as singuli sirequirimꝰ inuenimꝰ. Nec opus. est
ut in eo qđ specilit̃ quisqͥs colerat: respondĩ sibi diuina uoce specialit̃

Expanded text:
verbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcirverbera acceperat, et causas verberum nesciebat. Idcir non respondet, sed tale eloquium constituit, per quod cunctorum quaestionibus satisfacit. In Scripturae quippe ejus eloquio causas nostras singuli si requirimus invenimus, nec opus est ut in eo quod specialiter quisque tolerat, responderi sibi divina voce specialiter
Abbreviated transcription (Latin):
reat: ⁊ eloquentia mea ñ sit tibi grauis: Quid. est hoc quod heliu.¬
rogantes om̃s cunctis quidẽ hominib aequalit̃ se c̃ditos meminerurit:
sed fastũ scientiȩ audicores suos ȩquales sibi uł eẽ. uł credere dedignant᷑:¬
uocẽ sub iungens ait Mundussũ ego ⁊ absq delicto: in maculatus
& non. est iniqͥtas inne Quia querelas inme repperit: idõ arbitratꝰ. ẽ.
me illi micũ sibi Posuit inneruo pedes meos: cus todiuit om̃s semitas meas
oxq cantra hec uerba que beatũ iob dixisse narrauit secatentiã suã
cit̃ dixerat: qđ absq culpa fuerat flagellatus S eliu ñ credidit cessante
culpa: pocuisse eũ & iã ꝓgr̃a flagellari Sequit᷑ Respondebo tibi qđ
maior sit homim Dicatur fortusse ab alico Quis ista uł cũ ñ audit ig¬
norat : sed nimirũ hec sententia uilis credit᷑: si ñ exipsa intentiorus
suȩ radice penset᷑: Flagellato uidelic& loquebat᷑: qui & ꝑsecutionis

Expanded text:
reat, et eloquentia mea non sit tibi gravis, Dixisti ergo irogantes omnes cunctis quidem hominibus aequaliter se conditos meminerunt, sed fastu scientiae auditores suos aequales sibi vel esse vel credere dedignantvocem verborum audivi mundus sum ego absque delicto inmaculatus et non est iniquitas in me quia querellas in me repperit ideo arbitratus est me inimicum sibi posuit in nervo pedes meos custodivit omnes semitas meas- Moxque contra haec, quae beatum Job dixisse narravit, sententiam suam citer dixerat, quod absque culpa fuerat flagellatus. Hoc enim ipse de seguant. Sequitur: Respondebo tibi quod major sit Deus homine. - Dicatur fortasse ab aliquo, quis ita vel cum non audit ignorat? Sed nimirum haec scientia vilis creditur, si non ex ipsa intentionis suae radice pensetur. Flagellato videlicet loquebatur, qui et percussionis
Abbreviated transcription (Latin):
meũ uitũ sucĩ uidelic & pensans. ⁊ causis ꝑcussionis ignorans. ut sepe
iam dictũ est ꝓdiluendis peccatis sec redidit ⁊ ñ ꝑ augendis mericis flagelliri:¬

Expanded text:
meum . » Vitam suam videlicet pensans, et causas percussionis ignorans, ut saepe meum . » Vitam suam videlicet pensans, et causas percussionis ignorans, ut saepe jam dictum est, pro diluendis peccatis se credidit, et non pro augendis meritis flagellari
Abbreviated transcription (Latin):
debetur culpe : non p̃mium Sequit᷑. Int̾ nos interim constringatur. &¬
tunc adiudiciũ ꝓuoc& sermonib suis dm̃ Ac si dicer& Extra asserti¬
one cognoscat: quia nequaquã diuine examinationi sufficiat. ⁊ quia
arrogun tes uiri non solũ student ineptu dicere ⁊ sed &iam multu: uers
qui sequit᷑. bene de illo frequent̃ infertur Igit̾ helui haec rursũ locutus :¬
Om̃is qui multu loquitur: in locutione sua sẽper incipere stud&. quatenꝰ
inquoatione ipsa suspensos auditores faciat. & eo adtentius taceant qͦ
qutisi nouũ audire aliquid expectant: Sequit̾: Nũquid ȩqua tibi
uidetur tua cogitacio. ut diceres iustior dõsum: Quia beatus iob iusti.¬
orẽ se dõ non dixerit: omĩs qui testũ historie legit & agnoscit: sed
ait. proponat aequitatẽ contrame: & ꝑueni& aduictoriã iudicium

Expanded text:
debetur culpae, non praemium. Beatus ergo Job sindebetur culpae, non praemium. Beatus ergo Job sintunc ad judicium provocet sermonibus suis Deum. - Ac si diceret: Ex nostra assertione cognoscat quia nequaquam divinae examinationi sufficiat. Et quia arrogantes viri non solum student inepta dicere, sed etiam multa; versus qui sequitur, bene de illo frequenter infertur. CAPUT IX Vet. et Omnis qui multa loquitur, in locutione sua semper incipere studet, quatenus inchoatione ipsa suspensos auditores faciat, et eo attentius taceant, quo quasi novum audire aliquid exspectant. Sequitur: VERS. 1, 2. Nunquid tibi aequa videtur tua cogitatio, ut diceres: Justior Deo sum? - Quia beatus Job justiorem se Deo non dixerit, omnis qui textum historiae legit agnoscit. Sed ait: « Proponat aequitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium
Abbreviated transcription (Latin):
Scqͥe. Uir intellegentes loquant᷑ michi: & iuirsapiens audiat me Iob autẽ
Stulte locucus. est: ⁊ uerba illiuis nonsonant disciplinã Ecce cdũ qucisi humilit̃¬
sumer& : qui quasi eius intellegere uerba non poss&: Scq̃r. Pater m¬
ꝓbetur iob usq infinem: Ecce hoc quod dearrogantiae timore conceꝑit :
inuerbis &iam maledictionis exaltat Sed fortasse beniuole iuimꝓbationis
testacione denuntrat. Et quã multa adhuc subhac indiscrecione
sub iunctti sunt: breuiter ea aestimo transcurrenda: Dic tn enĩ quȩ
grauitate carent: uitanta expositione non indigent Sequit᷑: Quiad
dit suꝑpercatu suit blasfemiã Accussat eũ ⁊ propeccatis flagella meru¬
isse: ⁊ post flagella peccasse: Longe uero aliter dñs iudicat. qui & frustra
flagellatũ insinuat: ⁊ bonai suppliciai post flagellare tribuit: Pena enĩ

Expanded text:
e viri intellegentes loquantur mihi et vir sapiens audiat me Iob autem e viri intellegentes loquantur mihi et vir sapiens audiat me Iob autem stulte locutus est et verba illius non sonant disciplinam pater mi probetsumeret, qui quasi ejus intelligere verba non posset. Et probetur Job usque ad finem. - Ecce hoc quod de arrogantiae tumore conceperat, in verbis etiam maledictionis exaltat, sed fortasse benevole vim probationis testatione denuntiat. Et quia multa adhuc sub hac indiscretione subjuncta sunt, breviter ea aestimo transcurrenda. Dicta enim quae gravitate carent, intenta expositione non indigent. Sequitur: dit super peccata sua blasphemiam. - Accusat eum et pro peccatis suis flagella meruisse, et post flagella peccasse. Longe vero aliter Dominus judicat, qui et frustra flagellatum insinuat, et bona duplicia post flagella retribuit; poena enim
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s homines. Iuia ego locutussũ addm̃: te quoq non ꝓhibeo:
ierraui tu doceme: simiquitatẽ locutussũ. ultra ñ a ddã Siẽ
sepe contingit. ut bona loquantur & mali: multai heluifor.¬
tia paulo suꝑnis sedixisse meminerat. ⁊ scc uturꝰ id circo nefortas¬
se errauerit requirebat: Neque eñ requirer&: sise errasse credi
Aosa. Seqt ¶ũqͥd ate do expetit eũ. qi dd plicuit tibi: Acsi diceta
Ego coram dõ raciones possiturussũ. cur modo iniquitas mea ate rep̃hen¬
ditur. quȩ constat quod iniuditio ate requiratur: Recti iuri eũ in iuste¬
h abhominib inpetuntur: adsuꝑnũ iuditiũ recurrunt: Et quia ei sũmo
⁊ non ego Eose in nocentẽ credidit: quopulsatus erupit. Nimirũ nesci¬
ens: quia inocentia non tẽpore defenditur : sedratione Seqͥt᷑ Iuod
loquere: Nimis hoc ipsum suꝑbis. cẽ. demelioris scientia dubitasse: Hoc
tam̃ qđ beato iob locũ loquendi tribuit humilitatẽ se exibuis se uidicauit

Expanded text:
m, te guoque non prohibebo. Si erravi, tu doce me. Si iniquitatem locutus sum, ultra non addam. - Sicut saepe contingit ut bona loquantur et mali, multa Eliu fortia paulo superius se dixisse memorat, et secuturus idcirco, ne fortasse erraverit, requirebat. Neque enim requireret, si se errasse crediS. 33. Nunquid a te Deus expetit eam, quia displicuit tibi? - Ac si diceret: Ego coram Deo rationes positurus sum. Cur modo iniquitas mea a te reprehenditur? Quae constat quia, quod in judicio a te non requiratur. Recti viri, cum injuste ab hominibus impetuntur, ad supernum judicium recurrunt. Unde et ab eoet non ego. - Eo se innocentem credidit, quo pulsatus erupit, nimirum nesciens quia innocentia non tempore defenditur, sed ratione. Quidloquere, nimis hoc ipsum superbisse est, de melioris scientia dubitasse. Hoc tamen, quod beato Job locum loquendi tribuit, humilitatem se exhibuisse indicavit
Abbreviated transcription (Latin):
Quã uis scã aeccła sit ꝓcul dubio aduersariis suis antiquior. qi de illa ipsi.
nobis: recte tam̃ eisdẽ adu̾sarius heliu uinior fuisse describitur. quia num¬
dixit: Iuniorsũ tẽpore. uos aut̃ antiquiores. id circo dimisso capite ueritus
sũ itdagare uob meã sententiã: Sꝑabã enĩ qđ aetas ꝓlixior loqueret᷑.
suꝑbie ꝓstrunt᷑. potius ꝑstrugenda sunt quã adtentius exponenda: Que
enĩ soli ditate grauitatis carent: expositionis subtilitate non indigent:¬
tiã: Haec recte dicer&: sicandẽ intellegentiã sibi p̃ceteris non arro

Expanded text:
Quamvis sancta Ecclesia sit procul dubio adversariis suis antiquior, quia de illa ipsi, nobis ; recte tamen eisdem adversariis Eliu junior fuisse describitur, quia nimdixit iunior sum tempore vos autem antiquiores idcirco dimisso capite veritus sum indicare vobis meam sententiam sperabam enim quod aetas prolixior loqueretur ur, cursim potius perstringenda sunt quam attentius exponenda. Quae enim soliditate gravitatis carent, expositionis subtilitate non indigenttiam. » Haec recte diceret si eamdem intelligentiam sibi prae caeteris non arro
Abbreviated transcription (Latin):
uioni mandata. Hilarescit pttristiciã. addicit᷑ post lȩticiã. ipsa siu
adũsitate indicat. qͣntũ a substantia ȩt̃nȩ ĩ cõmutabilitatis nat᷑ȩ distat.

Expanded text:
vioni mandata, hilarescit post tristia, addicitur post laeta: ipsa sui vioni mandata, hilarescit post tristia, addicitur post laeta: ipsa sui diversitate indicat quantum a substantia aeternae inc
Abbreviated transcription (Latin):
cunctarũq rerũ uisibiliũ qͣs in desinent᷑ intuet᷑. In qͥb dũ tota se
de lectata mens ꝓicit. ab int̾nę intelligentię subtilitate grossescit.
Et qͥa iã erigere se ad sũma ñ ual&. inhis infirma libent̃ lacoe. Cũ uͦ
miris conatib de his exsurgere nitit᷑. magnũ ualde.ẽ. si ad cog¬
nitionẽ sua rep̃ssa corporali sp̃e aĩa ꝑducat᷑. ut semar ipsã sine cor¬
porea imagine cogitet. & cogitando se uiã sibi usq ad consiđan¬
bee semae ipsã: ꝑ quã ab ext̾iorib ascendendo in se transeat. & a se in
auctorẽ tendat. Cũ uͦ corporeas imagines deserit: in semae ipsã merd
ueniens ñ modicũ ascendit. S ꝗuis in corporea sit aĩa: qr tam̃ corpo¬
ri inherae. ex ipsa sui qͣlitate cognoscit᷑. quȩ carnali loco retinetur.
Quȩ dũ obliuiscit᷑ scita. cognoscit in cognita: carnis loco meminit obli¬

Expanded text:
cunctarumque rerum visibilium, quas indesinenter intuetur, in quibus dum totam se cunctarumque rerum visibilium, quas indesinenter intuetur, in quibus dum totam se delectata mens projicit, ab internae intelligentiae subtilitate grossescit; et quia jam erigere ad summa se non valet, in his infirma libenter jacet. Cum vero miris conatibus ab his exsurgere nititur, magnum valde est, si ad cognitionem suam, repressa corporali specie, anima perducatur; ut semetipsam sine corporea imagine cogitet, et cogitando se, viam sibi usque ad consideranbet semetipsam, per quam ab exterioribus ascendendo in se transeat, et a se in auctorem tendat. Cum enim corporeas imagines deserit, in semetipsam mens veniens, non modicum ascendit. Sed quamvis incorporea sit anima, quia tamen corpori inhaeret, ex ipsa sui qualitate agnoscitur, quae carnis loco retinetur. Quae dum obliviscitur scita, cognoscit incognita, meminit obli
Abbreviated transcription (Latin):
mtt s imitat᷑. Nos gͥ qͦ usq carnis corruptione p̃mim᷑: nullo mͦ da¬
ritatẽ diuinȩ potentiȩ sic̃ inse in cõmutabilis manae uidemꝰ. quia
acies in firmitatis nr̃ȩ ñ sustina: hoc qđ de eiꝰ et̾nitatis radio super
nis indicat: neqͦꝗͣ nob loqͥt᷑ .s susurrat. Quia ⁊ si plene ñ uttimat.
qͥddã tam̃ de se humang m̃ti manifestat. Tẽ aut̃ neqͦ ꝗͣ iã susurrat
hominũ uicio aparadisi gaudus expulsa. lucẽ inuisibiliũ ꝑdidit
& totã se in amore uisibiliũ fudit. Tantoq ab int̾na speculatione
cȩcata. ẽ. quanto foras deformit̃ sparsa. Unde sit ut nulla noue¬
rit. nͥ ea quȩ corporeis oculis ut ita dixerĩ palpando cognoscit:
Iomo enĩ qͥ si p̃ceptũ seruare uoluiss&. xiã carne sp̃alis fut᷑us fue¬
rat. peccando factꝰ ÷ etiã m̃te carnał. ut sola cogitae quȩ animꝰ
ꝑ imagines corporũ trahit. Corpꝰ qͥppe ÷ cęli. t̾rȩ. aqͦrũ. animaliũ

Expanded text:
s corruptione premimur, nullo modo claritatem divinae potentiae, sicut in se incommutabilis manet, videmus: quia acies infirmitatis nostrae non sustinet hoc quod de ejus aeternitatis radio super nis indicat, nequaquam nobis loquitur, sed susurrat, quia etsi se plene non intimat, quiddam tamen de se humanae menti manifestat. Tunc autem nequaquam jam susurrathominum vitio a paradisi gaudiis expulsa, lucem invisibilium perdidit, et totam se in amorem visibilium fudit; tantoque ab interna speculatione caecata est, quanto foras deformiter sparsa; unde fit ut nulla noverit nisi ea quae corporeis oculis, ut ita dixerim, palpando cognoscit. Homo enim, qui si praeceptum servare voluisset, etiam carne spiritalis futurus erat, peccando factus est etiam mente carnalis ut sola cogitet, quae ad animum per imagines corporum trahit. Corpus quippe est coeli, terrae, aquarum, animalium,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ fercitudinẽ sũdit. Quȩ intimore dñi constituta ñ inuenit extra qđ
metuat: qͥa dũ recto meta conditori om̃iũ iungit᷑. potestate qͣdã
suꝑ om̃ĩa subleuat᷑. Forcitudo aut̃ ñ nͥ in aduersitite ostendie᷑. un
de e mex post fortitudinẽ: pacientia sub rogat᷑. Tanto em̃ se unꝰ qͥsq
ad fortitudinẽ ꝓfecisse uera tiꝰ demonstrat: qͣnto aluna mala ro¬
hustiꝰ tolerat. Nã minꝰ in se conualuit: quẽ aliena in iqͥtas sternit
Q in eo qđ ferre contrarietatẽ ñ uala. pusillanimitatis suȩ gladio c̃foss
lacor. Quia uͦ ꝑ fectio de pacientia nascit̾: statĩ post pacientiã uiarũ

Expanded text:
per formidinem subdit. Quae in timore Domini constituta, non invenit extra quod per formidinem subdit. Quae in timore Domini constituta, non invenit extra quod metuat, quia dum recto metu conditori omnium jungitur, potestate quadam supra omnia sublevatur. Forti. Tanto enim se unusquisque ad fortitudinem profecisse verius demonstrat, quanto aliena mala robustius tolerat. Nam minus in se convaluit, quem aliena iniquitas sternit. Qui in eo quod ferre contrarietatem non valet, pusillanimitatis suae gladio confossus jacet. Quia vero perfectio de patientia nascitur, statim post patientiam, viarum
Abbreviated transcription (Latin):
Ib iniqͥs gͦ mͦ bonoꝵ locutio.mͦ actio repbat᷑. quatenꝰ aut rep̃hensa lu¬
gua taceat. aut eiꝰdẽ linguę suȩ adiudicata testimonio incͥmine ui¬
iob turbatũ flagello rephendit. Sed intuendũ ualde est: qͥa quãuis
in conuenient̃ in crepat. congruent̃ tam̃ ordines uirtutũ nartat. Quatuo
qͥpte gradib uitã bĩ iob uirtutes enumerando distmnx̃. dũ & timori forti¬
tudinẽ. ac fortitudini pacientiã. & pacientię ꝑfectionẽ adiunx̃. In uia
e enĩ dĩ atimore incipit᷑. ut ad fortitudinẽ ueniat᷑. Nã sic̃ inuia scłi
audacia fortitubinẽ. ⁊ta miua dĩ audacia debilitatẽ parit. Et sic̃ in
uia scłi timor debilitatẽ: ita inuia di timor fortitudinẽ gignit. salo¬
mone ateestante qͥ ait. In timae dñi: fiducia fortitudinis. Timori qͥppe
dñi in ẽe. fiducia fotentudinis dr̃: qr nimirũ mens nr̃a tanto ualentiꝰ
t̾rores rerũ cͥoiporaliũ despicit. qͦͣnto se auctori eoꝵdẽ tẽporaliũ ueraciꝰ

Expanded text:
Ab iniquis ergo modo bonorum locutio, modo actio reprobatur, quatenus aut reprehensa lingua taceat, aut ejusdem linguae suae adjudicata testimonio, in crimine viJob turbatum flagello reprehendit. Sed intuendum valde est, quia quamvis inconvenienter increpat, congruenter tamen ordines virtutum narrat. Quatuor quippe gradibus vitam beati Job virtutes enumerando distinxit, dum et timori fortitudinem, et fortitudini patientiam, et patientiae perfectionem junxit. In via etenim Dei a timore incipitur, ut ad fortitudinem veniatur. Nam sicut in via saeculi audacia fortitudinem, ita in via Dei audacia debilitatem parit; et sicut in via saeculi timor debilitatem, ita in via Dei timor fortitudinem gignit, Salomone attestante, qui ait: In timore Domini fiducia fortitudinis . Timori quippe Domini inesse fiducia fortitudinis dicitur, quia nimirum mens nostra tanto valentius terrores rerum temporalium despicit, quanto se auctori eorumdem temporalium veracius
Abbreviated transcription (Latin):
si iã suꝑna appetit ⁊ siplenis hec desideriis quęrit adhuc si in eisdem
desideriis ꝑmaneat nescit. Peccata qͥppe deserentes adiusticiã teri¬
suspiro: Comede nãque ẽ: animã suꝑnȩ lucis c̃ tẽplacionib pasci Sus¬
pirat gͦ. ance ꝗq̃ comedat: qc pͥiꝰ gemitu tribulationis afficitur. &
post mõdũ c̃ tẽplationis refectione satiatur Aueritatis enĩ pabulo¬
ie uinis: qͥ in hac ꝑ egrinationis in opia letant᷑ Seqͥt᷑. Et qͣsi inundantes
atque sic rugitus m̃s: Aque cũ mundãt cũ impetu ueniunt: & cres¬
centib multipliciter uoluminib intumescunt: Electi uͦ dũm̃tis suȩ
ocuł diuina in dicia apponunt. dũ de occulta suꝑ se sententia trepi¬
dant. dũ se ad dm̃ ꝑuenire posse c̃sid̾t: s tam̃ ne non ꝑueniãt me¬
quia nesciunt ꝑ timescunt. qͦ si qͣdã in eis aqͣri more uolumina collit¬

Expanded text:
si jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem si jam superna appetit, etsi plenis haec desideriis quaerit, adhuc tamen si in eisdem desideriis permaneat, nescit. Peccata quippe deserentes, ad justitiam tensuspiro. - Comedere est namque animae, supernae lucis contemplationibus pasci. Suspirat ergo antequam comedat, quia gemitu tribulationis afficitur, et postmodum contemplationis refectione satiatur. Sequitur: Et quasi in causae. --Aquae cum inundant, cum impetu veniunt; et crescentibus multipliciter voluminibus, intumescunt. Electi vero dum mentis suae oculis divina judicia opponunt, dum de occulta super se sententia trepidant, dum se ad Deum pervenire posse confidunt, sed tamen ne non perveniant mequae nesciunt pertimescunt, quasi quaedam in eis aquarum more volumina colli
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ gradatĩ ductiᷤᷤ a se qualitatib dissidr̃. St̃ nãq ñ nulli qͥ &e adlo¬
quendũ praua c̃cipiunt: & a locutione sua ñ nulla silentii grauita¬
te resrenant᷑. & st̃ alii qͥ cũ praua concipiunt magno se silentii ui¬
gore restringt᷑. Et st̃ ñ nulli qͥ urtutẽ usu roborati usq ad eã cel¬
situdinẽ ꝓuehunt᷑. ut ad loquendũ ne in corde qͥdem ꝑũse concipi¬
Ete. quȩ̃ silendo cunpescant. Eliphat itaq ex qͦ sit or dine ostendit᷑.
qͥ conceptũ sermonẽ tenere se ñ posse testat᷑ Qua in re & illud in¬
notuit: qđ loquendo offensurũ nouit. Neq eñi retinere uba quȩ
ñ potest uellae: nͥ se ꝑhȩc uulnera inferre p̾nosceret. Boni etũ uiri.
freno consilii retinent p̃cipitationẽ ũbi: & caute consiđ̾ant ue re¬
laxantes linguȩ lascuuã. auditoꝵ conscientiã. in caute᷑ locutiõe

Expanded text:
quae gradatim ductis a se qualitatibus dissident. Sunt namque alii qui et ad loquendum prava concipiunt, a locutione sua nulla silentii gravitate refrenantur. Et sunt alii qui cum prava concipiunt, magno se silentii vigore restringunt. Et sunt nonnulli qui, virtutum usu roborati, usque ad eam celsitudinem provehuntur, ut ad loquendum, ne in corde quidem perversa concipiant, quae silendo 152 compescant. Eliphaz itaque ex quo sit ordine, ostenditur, qui conceptum sermonem tenere se non posse testatur. Qua in re et illud innotuit, quod se loquendo offensurum novit. Neque enim retinere verba quae non potest vellet, nisi per haec se vulnera inferre praenosceret. Boni enim viri freno consilii retinent praecipitationem verbi, et caute considerant ne relaxantes linguae lasciviam auditorum conscientiam in
Abbreviated transcription (Latin):
gestantes int̃fic̃. int̃fectisq srum̃ta consumit. Mirmicoleon dũ
latine dr̃ uł formicar leo: uł certe ex p̃siꝰ formica pariẽ a leo. Rec
minutis animalib formica est. ipsis aut̃ forricis leo. S scĩ uirt¬
cũ de qͥb dã se uiciis ereptos hilarescunt: magno se gemitu giã
in ipsa exultatione c̃cutiunt. qr &si iã decuiꝰlib& ꝓcella tẽpestatiᷤ
ereptist̃: eẽ. se tam̃ adhuc in in certi maris dubiis fluctib scuint.
Et sic sepe exultãt. ut pauore trepident. Sie pauore trepidãt. ut spe
fiducia exultent. Unde ꝑeundẽ psalmistã dr̃. Seruite dño ĩ timore.
exultate ei cũ tremore. At contͣ hii qͥ de sp̃e sc̃itatis intumescunt.
cũ unũ qđ lib& uiciũ suꝑãt: mox m̃tẽ in suꝑbiã erigunt. & qͣsi de ui

Expanded text:
ficit, interfectasque consumit. Myrmicoleon autem Latine dicitur, vel formicarum leo, vel certe expressius formica pariter et leo. Rectminutis animalibus formica est, ipsis autem formicis leo. Has iam in ipsa exsultatione concutiunt; quia etsi jam de cujuslibet procella tempestatis erepti sunt, esse se tamen adhuc in incerti maris dubiis fluctibus sciunt: et sic spe exsultant, ut pavore trepident; sic pavore trepidant, ut spei fiducia exsultent. Unde per eumdem Psalmistam dicitur: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore . At contra, qui de specie sanctitatis intumescunt, cum unum quodlibet vitium superant, mox mentem in superbiam erig