comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Reccatori añ dr̃. Terra e. ⁊ in t̾ram ib. In huiꝰm᷑i t̾ra demones.
quos apłs mundi huiꝰ pͥntipes ⁊ rectores tenebrar̃ apeuat. regñ
tenent ⁊ dñatũ ex̾cent: dum eos ad ĩmñda desideria ĩpellut̃.¬
⁊ per mundanas cupiditates distrahũt. Rex a regñdo dr̃: ⁊ per
mones in scripta sacra reges dñr: eri in subũtendis u̾biq
subuigandis hoĩb fraude potus qͣm uirtute nitunt᷑. Est enĩ
in alnis astutia maior in aliis antẽ audatia uchem̃tior: hii oc¬
cultius temptant: illi uehem̃tiꝰ in stant. Hoꝵ temptatio frau¬
dulenta: illoꝵ aut̃ iolenta. Hii quasi consulendo decipuĩt. il¬
li acrius instando quodãm᷑ opprim̃t. Hos itat ꝑ reges: suos in¬
delligamꝰ per pͥncipes. Isti etenim qͣi regendo. iłli uͦ pͥncipando
homĩb p̃sunt: cuios uel astutia deceptos uł instantia deiectos ad
inicuitatẽ ꝑtrahũt. uideamꝰ gͦ quid dicat. Asti t̾rũt reges ter¬

Expanded text:
dicitur: Terra es, et in terram ibis . In hujusmodi terra, daemones quos Apostolus mundi hujus principes et rectores tenebrarum appellat , regnum tenent et dominatum exercent, dum eos ad immunda desideria impellunt, et per mundanas cupiditates distrahunt. Rex autem a regendo dicitmones in Scriptura sacra reges dicuntur, qui in subvertendis, sibique subjugandis hominibus fraude potius quam virtute nituntur. Est enim in aliis astutia major, in aliis autem audacia vehementior. Hi occultius tentant, illi vehementius instant. Horum tentatio fraudulenta, illorum autem violenta. Hi quasi consulendo decipiunt, illi acrius instando quodammodo opprimunt. Hos itaque per reges, illos intelligamus per principes. Isti etenim quasi regendo, illi vero principando hominibus praesunt, quos vel astutia deceptos, vel instantia dejectos ad iniquitatem pertrahunt. Videamus ergo quid dicat: Astiterunt reges ter
Abbreviated transcription (Latin):
mistatudiem: ĩmo multiplicem ĩnumositatẽ. Ex his alios
aliis sicut nat᷑a suptiliores: sic ne dubites ⁊ ĩ p̾sũptione auda¬
tiores. ⁊ in deceptione cailidiores. Uñ fit ut aliis ĩ firmioribꝰ
licet nũo amplioribus pͥncipentur: ⁊ super eos libere dnen¬
tur. E st gͥ in subiectis ĩ feriorsbꝰ muttitudo copiofior: s ĩ su¬
periorib tam audatia qͣm prudentia maior. Uñ fit ut pp̃ am¬

Expanded text:
multitudinem, imo multiplicem innumerositatem. Ex his alios, aliis sicut natura subtiliores, sic nec dubites, et in praesumptione audaciores, et in deceptione callidiores. Unde fit ut aliis infirmioribus, licet numero amplioribus principentur, et super eos libere dominentur. Est igitur in subjectis inferioribus multitudo copiosior, sed in superioribus tam audacia q
Abbreviated transcription (Latin):
mus facerẽ bonũ: auabo int̃ innocentes manꝰ meas. Hõ
mͥ gͦ sacis est dñe. ꝙ cum cõcilio uanitatis ñ sẽdi. qd̃ eccłam
piis nõ sẽdebo. qr totũ ħ est tm̃ declinare a malo: s nt pla¬
ceam ꝑfecte ĩ cõspectu tuo. studelo desernire tibi ĩ opete bono.
Anabo gͦ nnt̾ innocentes manꝰ meas. Gemina manꝰ: gemi¬
mino opere. ut habeam qͣs possim manꝰ ad te. per bonam itẽ¬
cionẽ leuare: ⁊ si forte his manibꝰ int̾agendũ aliqͣ ut assolet
gam inqͣntũ potero mũdare cas. Quotiens enĩ ꝓ sordib oꝑ¬
um ĩ cõspectu tuo defleo: manuũ mear̃ macłas lacrima¬
rum mda lauare contendo. Qui enĩ ꝑ culpã fedatur:
cito ꝑ conpunctionis lauacrum diliitur. Qui unit ergo
mundas manus habere: studeat eas assiduis fletibꝰ mun¬
dare. S qr ħ inter bonos meluis agit᷑: quoꝵ exemplis ĩ¬
firuimur. quoꝵ doctoina erudimur: qnorũ or̃oib ad¬

Expanded text:
mus facere bonum: Lavabo inter innocentes manus meas. Non mus facere bonum: Lavabo inter innocentes manus meas. Non mihi ergo satis est, Domine, quod cum concilio vanitatis non sedipiis non sedebo, quia totum hoc est tantum declinare a malo. Sed ut placeam perfecte in conspectu tuo, studebo deservire tibi in opere bono. Lavabo ergo inter innocentes manus meas. Gemina manus, gemimino opere, ut habeam quas possim manus ad te per bonam intentionem levare. Et si forte his manibus inter agendum aliqua, ut assolet,gam in quantum potero mundare eas. Quoties enim pro sordibus operum in conspectu tuo defleo, manuum mearum maculas lacrymarum unda lavare contendo. Quidquid enim per culpam foedatur, circo per compunctionis lavacrum diluitur. Qui vult ergo mundas manus habere, studeat eas assiduis fletibus mundare. Sed quia hoc inter bonos melius agitur quorum exemplis instruimur, quorum doctrina erudimur, quorum orationibus ad
Abbreviated transcription (Latin):
Econtra aũ dona dei suis meritis ascribit. ⁊ ex eis nõ illiꝰ
ascribi. Quisꝰ non uideat hoc quam sit impiũ ⁊ qͣm scele¬
ratũ : Qmͣobrem amͦ cum impiis ñ sẽdebo: sed eoꝵ cõsilia
declinabo. Et utinam tani odissem omnẽ impiũ cogia¬
tum: qͣm odiui eccłam malignãtiũ. Utinã tam ñ affetarẽ
uniqͣm usurpare michi głam dĩ: qͣm me ñ delectat mulũ
ꝓrimi. uerimitũ ⁊ si nondũ ab affectu meo eradicare ne¬
qiuiuerim amorem uane laudis. quẽ admodũ me ꝓfecis¬
se credo ad odiũ malignantiũ : faciam qd̃ pot̾o: cum ĩpiis
ñ sedebo: s allis conueniẽtibꝰ ad m̃tẽ. ꝓtinuł illos expug¬
natutꝰ assurgo. ⁊ amaritudie qͣ ptissum cͣlos a m̃te extͥurbo.
Sicut ergo ñ sedi cũ ꝯsilio uanitatis: sic nichilonmꝰ cũ ĩpi¬
is ñ sedebo. S qi nõ sufficit declinare malum. nͥ etiã adda¬

Expanded text:
Econtra autem dona Dei suis meritis ascribit, et ex eis non illius Econtra autem dona Dei suis meritis ascribit, et ex eis non illius ascribi, quis non videat hoc quam sit impium, et quam sceleratum? Quamobrem amodo cum impiis non sedebo, sed eorum consilia declinabo, et utinam tam odissem omnem impium cogitatum, quam odivi ecclesiam malignantium! Utinam tam non affectarem unquam usurpare mihi gloriam Dei, quam me non delectat malum proximi! Verumtamen et si nondum ab effectu meo eradicare nequiverim amorem vanae laudis, quemadmodum me profecisse credo ad odium malignantium, faciam quod potero, cum impiis non sedebo. Sed illis convenientibus ad mentem, protinus illos expugnaturus exsurgo, et amaritudine qua possum illos a mente exturbo. Sicut ergo non sedi cum concilio vanitatis, sic nihilominus cum impiis non sedebo. Sed quia non sufficit declinare malum, nisi etiam adda
Abbreviated transcription (Latin):
titudo facit: que ĩ obseqͥum dĩ cõuenire se fingit. uerũ¬
eorũ odiũ. quemadinodũ testatu sum de eccła malignãtiũ.
facio tñ qd̃ possum. declino eorum cõ sortiũ. ⁊ amodo cũ un¬
piis ñ sedebo. Nescio qͦ pacto nichil sic aĩum delectat. qͦmͦ
ut delectari queat : cum tũ scriptũ sit głam meã alt̾i nõ
dabo. Illud ergo solum p̃ cet̾is sibi mens humana usurpati
qd̃ alteri ciuquã dare nolens sibi soli rescruat. Hec suffici¬
unt homĩ tot bona nature : tot dona gr̃e: nisi addat etiã
rapinam facere ⁊ ut se induat suũ dñm gła sua spoliate.
Hinc est qd̃ semper est paratꝰ sua peccata eccusare. ⁊ in dm̃
suũ illa declinare: dicens cum adam. Mulier qͣm dedisti mͥ¬
sociam: me decepit. putans totũ qd̃ peccat de carnis uicio pro-¬
cede̾. ⁊ iccirco auctori eius culpam qui eam talem fecit respic̃e.

Expanded text:
titudo facit, quae in obsequium Dei convenire se fingit, verumtitudo facit, quae in obsequium Dei convenire se fingit, verumeorum odium quemadmodum testatus sum de ecclesia malignantium. Facio tamen quod possum: declino eorum consortium, et amodo cum impiis non sedebo Nescio quo pacto nihil sic animum delectat, quomodo ut gloriari queat, cum tamen scriptum: Et gloriam meam alteri non dabo . Illud ergo solum prae caeteris sibi mens humana usurpat, quod alteri cuiquam Deus dare nolens sibi soli reservat. Nec sufficiunt homini tot bona naturae, tot dona gratiae, nisi addat etiam rapinam facere, et ut se induat, suum Dominum gloria sua spoliare. Hinc est quod semper est paratus sua peccata excusare, et in Deum suum illa declinare, dicens cum Adam: Mulier quam dedisti mihi decepit me , putans totum quod peccat de carnis vitio procedere et idcirco in auctorem ejus culpam qui eam talem fecit respicere.
Abbreviated transcription (Latin):
seueruis corripiat : ⁊ de sua illũ perũsitate redargnat. Lo¬
quat᷑ enĩ aput se huiꝰm᷑i maligna cogitatio. usq quo illũ
talem tollero : consentire ei ꝯꝑbor. si eum ñ corripio: cõsenti¬
ens autẽ dm̃ offendo. Corripiam ergo ne dm̃ offendã. nͥl
sibi restituam. Quid enim : Pximũ corripere. ⁊ eũ castiga¬
re : ħ non est ꝓximo nocere. s ꝓdesse uelle. Sic sepe aput
se loquitur cogitatio maligna: excecauit enim en eũ ma¬
litia sua. Et putat odiũ suũ amorẽ ẽẽ : ⁊ iniiriã sua uis¬
tiam excercere. Conueniũt iaq undiq huiꝰmi maligne co¬
gitationes ad mentẽ: ⁊ ꝑutant eccͣm facere. ñ excitũ cõgre
gare. fingunt enĩ se ad obsequiũ dei conuenire: nõ autẽ
suũ odiũ exercere uele. Quasi enĩ ex̾citũ cõgregat: qui se
ad sui ultionẽ parat. S eccłam quodãmͦ cogitationũ mul¬

Expanded text:
severius corripiat, et de sua perversitate redarguat. Loseverius corripiat, et de sua perversitate redarguat. Loquitur enim apud se hujusmodi maligna 361 cogitatio: Usquequo illum talem tolero? Consentire ei comprobor, si eum non corripio; consentiens autem Deum offendo. Corripiam ergo eum, ne Deum offendamsibi restituam: proximum enim corripere, et eum castigare, hoc non est proximo nocere, sed prodesse velle. Sic saepe apud se loquitur maligna cogitatio: excaecavit enim eam malitia sua. Et putat odium suum amorem esse, et injuria sua justitiam exercere. Conveniunt itaque undique hujusmodi malignae coggare. Figunt enim se ad obsequium Dei convenire, non autem suum odium exercere velle. Quasi enim exercitum congregat qui se ad sui ultionem parat. Sed ecclesiam quodammodo cogitationum mul
Abbreviated transcription (Latin):
etenĩ semper torquet possessoris sui aĩum. qͣuis sepe ledere
ñ possit snũ erga quẽ seuit ꝑrimũ. Propter huiꝰmͦi odi¬
ui eccłam malignantiũ. S cum mala sit omnis maligui¬
tas. pessima tñ est huiꝰ mali spẽs que sub sp̃e scĩtatis suas
excertet iniurias. Sepe etenim qñ seint in ꝓximũ ex ui¬
tio iracundie. uł ueneno ĩ uidie: fingit sibi cogitatio. qd̾ fa¬
ciat illud ꝓ zelo iusticie. Lesus namq quilibet ꝑ a suo ꝓx¬
imo: ñ iam euni facile respicere pͥ simplici ocuło. Dispłicet
sibi quicqͥd ab illo fieri considerat. om̃i fere ora tacita apud
se illum cogitatione accusat. Surgunt cause cotidie in¬
num̃e. quẽ allũ culpabilem õstendũt.: ocurrñt rõnes
multe. que illũ reum illũ eẽ puniendũ ꝯuĩcũt. Crescit
aut̃ sepe eousq malũ. ut ap̃ deñ eẽ credat se reũ. nͥ illum

Expanded text:
etenim semper torquet possessoris sui animum, quamvis saepe laedere etenim semper torquet possessoris sui animum, quamvis saepe laedere non possit suum erga quem saevit proximum. Propter hujusmodi odivi ecclesiam malignantium, Sed cum mala sit omnis malignitas, pessima tamen est hujusmodi mali species, quae sub specie sanctitatis suas exercet injurias. Saepe etenim quando saevit in proximum ex vitio iracundiae, vel veneno invidiae, fingit sibi cogitatio quod faciat illud pro zelo justitiae. Laesus namque quilibet a suo proximo, non jam cum facile respicere potest simplici oculo; displicet sibi quidquid ab illo fieri considerat, omni fere hora tacita apud se illum cogitatione accusat. Surgunt causae quotidie innumerae quae illum culpabilem ostendunt, occurrunt rationes multae, quae illum reum, illum esse puniendum convincunt. Crescit autem saepe eousque malum, ut apud Deum esse credat se reum, nisi illum
Abbreviated transcription (Latin):
ui eccłam maliguantiũ. ⁊ illis acqͥescere uidico malignũ.
um cõcilio uanitatis non sedi: eccłam malignãtiũ odiui.
Ouanitas: õ malignitas. Uanitas sugerit suꝑfluũ amorẽ
mei. M alignitas tolłe nitit᷑ amorẽ ꝓximi. Habet tñ uani¬
tas delectationẽ aliqͣm: qͣmuis uanam ⁊ ineptam. Maligni¬
tas autem nil nouit. insi dolorem ⁊ amaritudiuẽ. Quomsꝰ
putas m̃tẽ lacerat uacũdia: qͣntũ q̃so au̾im tor quet ĩindi¬
a: Quid autẽ utraq maligniꝰ : Quid utͣq acerbius : Est gͥ
malignitas ⁊ pena ⁊ culpa. Duo ħ mala marima facile mͥ
ꝑsnaserunt ut malignitatẽ nõ diligerẽ. inmo illa coege¬
rũt ut malignitatẽ odissẽ. Etiam uere odiui eccłam malig¬
nantiũ. ⁊ eam ampliꝰ diligere ñ possũ. Qm̃ enĩ modo illud
diligo in quo dm̃ offendo. ꝓximũ ledo. me ip̃m torqueo: Cex¬
te si ñ tangit cura ꝓrimi  partã in hoc uel mͥ. Magnitaᷤᷤ

Expanded text:
vi ecclesiam malignantium, et illis acquiescere judico malignum. vi ecclesiam malignantium, et illis acquiescere judico malignum. Cum concilio vanitatis non sedi, ecclesiam malignantium odivi. O vanitas, o malignitas! Vanitas suggerit superfluum amorem mundi. Malignitas tollere nititur amorem proximi. Habet tamen vanitas delectationem aliquam, quamvis vanam et ineptam. Malignitas nil novit nisi dolorem et amaritudinem. Quomodo putas, mentem lacerat iracundia, quantum, quaeso, animum torquet invidia? Quid autem utraque malignius, quid utraque acerbius? Est igitur malignitas poena et culpa. Duo haec mala maxima facile mihi persuaserunt ut malignitatem non diligerem, imo illa coegerunt ut malignitatem odissem. Et jam vere odivi ecclesiam malignantium, et eam amplius diligere non possum. Quonam enim modo illud diligo in quo Deum offendo, proximum laedo, meipsum torqueo? Certe si non tangit cura proximi, parcam in hoc vel mihi: malignitas
Abbreviated transcription (Latin):
bit᷑ uob̾. Intra pͥmũ namq qiͣ m̃dicantes ad ianuã. dimi¬
ne refectionis elemosinã postulamꝰ. intͣ scd̾m autẽ ad missi
qiͣ intrã portũ diuitis recepti. qͣsdã qiͣ ciboꝵ reliquias acti¬
pientes. parũ quiddam de dni suauitate gustamꝰ. Et st̾
multi usq hodie qui optant diuine dulcedinis gustũ acci¬
pere: qui tñ nolunt humanitatem qͣm debentꝰ ꝑximis ĩ¬
uł quelibet affectio suadeat mͥ auide appetere aliena. aua¬
re retinere ꝓpria. omĩno eam non audio. ⁊ nisi ea discus¬
cam: Scis dñe qr odiui eccłam malignantiũ. ⁊ cũ eis nõ¬
sedere: qͣnto minꝰ cũ eis ad te iitiare ñ possũ. Quos ama¬
re nequeo. quid mirũ si eoꝵ colloquia declino: Malignã¬
tes sunt qui ꝓrimo mala q̃runt. uł cupiunt. uere ma¬
litiosam omẽm uoluntatẽ dix̾im. uere malignã iudicaue¬
rim. q̃ me ad lesionẽ ꝓximi excitat. uł ad eius odiũ ĩ flam¬
to: sepe ꝓuocatꝰ opprobriĩs dura ñ respondeo. ¶ Quia odi¬

Expanded text:
januam divinae refectionis eleemosynam postulamus; intra secundum autem admissi quasi inter portam divitis recepti, quasdam quasi ciborum reliquias accipientes, parum quiddam de Domini suavitate gustamus, et sunt multi usque hodie qui optant divinae dulcedinis gustum accipere, qui tamen nolunt humanitatem quam debent proximis imvel quaelibet affectio suadeat mihi avide appetere aliena, avare retinere propria, omnino eam non audio, et nisi ea discusne, quia odivi ecclesiam malignantium, et cum eis sedere; quanto minus cum eis ad te intrare non possum? Quos amare nequeo, quid mirum si eorum colloquia declino? Malignantes sunt qui proximo mala quaerunt vel cupiunt. Vere malitiosam omnem voluntatem dixerim, vere malignam judicaverim, quae me ad laesionem proximi excitat, vel ad ejus odium inflamto; saepe provocatus opprobriis, dura non respondeo. Quia odi
Abbreviated transcription (Latin):
designauit. Si autẽ int̾ gentes ⁊ ppłos diffr̃am q̃rimꝰ: faci¬
le quidẽ eos ad ĩnicẽ distinguere poterimus. Nam gentem
a gente ꝯsuedudĩs uł lingue diu̾sitas distinguit: ⁊ sepe ge̾̃s
quelibet multos hr̃e ppłos ꝯsueuit. In uno ergo moꝵ dissi¬
militudinẽ: in alt̾o innuit. multiplicẽ eoꝵ multitudiem.
Nam quidã eoꝵ in quibdam uitiis ampliꝰ preualent ⁊ a¬
lii aliis uehem̃tius fauent irł student. Quia gͥ ꝓpha mo¬
rũ studioꝵ q diũsitatẽ. ⁊ in qͣlibet distinctione ĩ nũam mł¬
titudinẽ ẽẽ perspexit: iccireo fortassis. ⁊ gentes dixit. ⁊ ppłos
sub seqñt̾ nõianit. Sic ergo discretionẽ spũũ hñis. si eorꝵ dif¬
ferentias diligent̾ attendimꝰ : ñ tm̃ per reges ⁊ pͥncipes. sẽd
etiã per gentes ⁊ ppłos demonũ potẽtias intelligere pot̾imꝰ.

Expanded text:
designavit. Si autem inter gentes et populos differentiam quaerimus, facile quidem eos ab invicem distinguere poterimus. Nam gentem a gente consuetudinis vel linguae diversitas distinguit, et saepe gens quaelibet multos habere populos consuevit. In uno ergo morum dissimilitudinem, in altero innuit multiplicem eorum multitudinem. Nam quidam eorum in quibusdam vitiis amplius praevalent, et alii aliis vehementius favent vel student. Quia igitur Propheta morum studiorumque diversitatem et in qualibet distinctione innumeram multitudinem esse perspexit, idcirco fortassis et gentes dixit, et populos subsequenter nominavit. Si ergo discretionem spirituum habemus, si eorum differentias diligenter attendimus, non tantum per reges et principes, sed etiam per gentes et populos daemonum differentias intel
Abbreviated transcription (Latin):
locũ pleniꝰ explanandñ meliꝰ ctudiciorib ingeniis relinquete:
qͣm de tanta mat̾ia supͣ iures nr̃as temere alicund p̃ sum̃e.
Melius in ħ nos alloꝵ peritia instruit. quos̾ ad scĩe huiꝰ ple¬
nitudinẽ non tam aliena doctrina qͣm ꝓpͥa experiẽtia ꝓuexit
Ad illã itaq mafie nr̃e sũmã qͣm ĩ pͥmo libro succinaa breui¬
tate ꝑfiringimꝰ. ista ĩ sub seqũti opere largiorio exsecittione ad¬
iecimus: ubi ut superiꝰ ẜ̾misimꝰ ociosi ociosis locuti sumꝰ.¬
uare fremuerũt gentes: ⁊ ppłi meditati sunt
inania: Quid per gentes que dm̃ nesciũt. ydo¬
la colunt. nͥ prauas peruersasq cogitationes ac¬
cipimus ⁊ quid in ppłis mania meditantiboꝰ. nͥ
uanas ineptasq cogitationes intelligimꝰ: De illis dictum ẽ

Expanded text:
locum plenius explanandum melius est eruditioribus ingeniis relinquere, quam de tanta materia supra vires nostras temere aliquid praesumere. Melius in hoc nos illorum peritia instruit, quos ad scientiae hujus plenitudinem non tam aliena doctrina quam propria experientia provexit. Ad illam itaque materiae nostrae summam quam in primo libro succincta brevitate perstrinximus, ista in subsequenti opere largiori exsecutione adjecimus, ubi, ut superius praemisimus, otiosi otiosis locuti sumuare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Quid per gentes quae Deum nesciunt, idola colunt, nisi pravas perversasque cogitationes accipimus? et quid in populis inania meditantibus, nisi vanas et inepta
Abbreviated transcription (Latin):
uere qr misit dñs angłm suũ. ⁊c̃. t̃ cce uĩti ad se reu̾sus le¬
git᷑. fed cur hoc nͥ qr a se ip̃is priꝰ exisse uidebant᷑. Nam unꝰ
longe a se in longiiqͣm regionẽ ducit᷑. alt̾ angelico ducatu
supia omẽm humane possibilitatis statũ ñitis alienatione le¬
uat᷑. In pͥmo itacr egͥssu descendit᷑ ad ima: in scdo leuat᷑ ad sũ¬

Expanded text:
. Ecce uterque ad se reversus legitur. Sed cur hoc, nisi quia a seipsis prius exisse videbantur? Nam unus longe a se in longinquam regionem ducitur, alter angelico ducatu supra communem humanae possibilitatis statum, mentis alienatione levatur. In primo itaque egressu descendit
Abbreviated transcription (Latin):
nocem audire nõ possem. uł potiꝰ nõ anderẽ. ⁊ iccuto ob¬
seruabo me ab iniqiitate mea. ut possim audire uerba
tua. ut ñ trepidẽ apparere in cõspectu tuo. ut frui merear
colloquio tuo. Sciens utiq non priuab̾ bonis eos. qui am¬
bulant ĩ innocentia. fiduciałr ad te ing̾ssus sũ ĩ innocẽtia
mea. Stio q maior scio qr peior est corruptio m̃tił q̃mcor¬
paris. imnio sepe sanam᷑ intus. dum ꝑ cutimur ext̾ius: et
ututo ut uere innocẽs eẽm. aĩas led̾e uitabam. Alt̾uis aĩe
noc̾e pot̾am. per prauũ exemplũ. meam autẽ necare pot̾am

Expanded text:
vocem audire non possem, vel potius non auderem. Et idcirco obvocem audire non possem, vel potius non auderem. Et idcirco observabo me ab iniquitate mea, ut possim audire verba tua, ut non trepidem apparere in conspectu tuo, ut frui merear colloquio tuo. Sciens utique quia non privabis bonis eos qui ambulant in innocentia, fiducialiter ad te ingressus sum in innocentia mea. Scio quia major, scio quia pejor est corruptio mentis quam corporis; imo saepe sanamur intus, dum percutimur exterius, et idcirco ut vere innocens essem, animas laedere vitabam. Alterius animae nocere poteram per pravum ex
Abbreviated transcription (Latin):
tra utiq est ñ solum ꝑ cogitatonẽ:  s etiam ꝑ dilectionẽ.
S qui ext̾iora ĩuiti er dispensationis offĩcio administͣnt
sed tñ ext̾ĩoꝵ curam non tam amant qͣnt tolerãt: isti qͥdẽ
qͣmuis intus sint per dilectionẽ : cogunt᷑ quidẽ crire sal¬
tem ꝑ cogitationẽ. Quidã sũt qui tam curiose qͣm studiose
u̾itatẽ querũt : u̾itatẽ tñ non diligunt: ⁊ isti quidẽ qͣ
nitus sunt. ꝑ studiũ u̾itatis : uitꝰ tñ ip̃i nõ sunt ꝑ amorẽ
uirtutis. S qui u̾itatẽ quer̃t. uirtutẽ diligñt: ꝑ cogita¬
tionẽ parit̾ ⁊ amorem int̾ sunt. Si gͥ dñe sola interna
cogito. si sola int̾iora diligo. ꝯstat ꝓfecto quia ampluis
exteriꝰ non sut̃ patet qr terũ intꝰ su̾m. udica ergo
me dñe: qm̃ ego in innocentia mea ing̾ssus sũ. Procul du¬
bio si ĩnocens ñ eẽm. ad te intͣre ñ p̃sum̾em: in ꝯspectu tu¬
o apparere ñ auderem. Si ĩnocẽs ñ eẽm. ĩspiratõnis tue¬

Expanded text:
ique est, non solum per cogitationem, sed etiam per dilectionem. Sed qui exteriora inviti ex dispensationis officio administrant, sed tamen exteriorum curam non tam amant quam tolerant, isti quidem quamvis intus sint per dilectionem, coguntur quidem exire saltem per cogitationem. Quidam sunt qui tam curiose quam studiose veritatem quaerunt, veritatem tamen non diligunt. Et isti quidem quasi intus sunt per studium veritatis, intus tamen ipsi non sunt per amorem virtutis. Sed qui veritatem quaerunt et veritatem diligunt, per cogitationem pariter et amorem intus sunt. Si ergo, Domine, sola interiora cogito, si sola interiora diligo, constat ergo profecto quia amplius exterius non sum, patet quia tecum intus sum. Judica ergo me, Domine, quoniam ego in innocentia mea ingressus sum. Procul dubio si innocens non essem, ad te intrare non praesumerem, in conspectu tuo apparere non auderem. Si innocens non essem, inspirationis tu
Abbreviated transcription (Latin):
qrui eiusmͦi sunt noctemhr̃e: s ignem illum inantis grẽ non
hab̾e. Bonũ gͦ ẽ sperare in dño: et non p̾sum̃e de se ip̃o. Qͣ
beati tili qibus fuit in uelam̃to diei. ⁊ in lucẽ stellarum in
nocte. expandens nubem ĩ ꝓtectionẽ eoꝵ. ⁊ ignẽ ut luceret
eis per noctem. Non est en̾im uolentis neq currentis: s mi¬
serentis dei. Scit ħ dilecta. ⁊ iccirco dilecto suo innitur: uñ
de ea ⁊ recte scribit᷑. Que ẽ ista q̃ ascendit de deserto delitiis

Expanded text:
qui ejusmodi sunt noctem habere, sed ignem illuminantis gratiae non qui ejusmodi sunt noctem habere, sed ignem illuminantis gratiae non habere. Bonum est ergo sperare in Domino, et non praesumere de seipso. Quam beati illi quibus fuit in velamento diei, et in lucem stellarum in nocte, expandens nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem. Non est enim volentis, neque currentis, sed miserentis Dei. Scit hoc dilecta, et idcirco dilecto suo innititur, unde et tecte de ea scribitur: Quae est ista quae ascendit de
Abbreviated transcription (Latin):
cen ⁊ ueritatẽ suam: Denic ñ hĩet quomͦ estꝰ cõcppis¬
centie imperaret sibi: nͥ uittus altissimi obumbraret illi.
Nichilominꝰ illi deeẽt. uñ ignorantie sue tenebras illumina¬
ret : nͥ ĩ lumĩe illius uideret lum̃. uñ est qd̃ illi dicit. Qm̃
cu illumnas lucernam meã dfie: ds mt̃ illumina tenebras
meas. Accipit itaq dilecta ex mun̾e dilecti sui. ⁊ bñficio spon-¬
si sin duo remedia contra duo ꝑrincipalia mala: refrigerii
nubem ꝯtra ꝯcupiscenciã carnis: ⁊ reuelationis lucẽ contͣ
ignorantiam m̃tis. Qmͣ sepe homo uiam u̾itutis cognoscit: nͥ
tñ carpit: ut pote a cũ cuꝑiscentia sua abstractꝰ ⁊ illectus. Et
hic quidem int̾im diem cognitionis ħtit : qui tñ scd̾m sc̃am ñ¬
hãt. Et hi forte nullos int̾uti ꝯcupiscentie estus sentiunt:
s ci sub noctis refrig̾ĩo quescendo respirãt. Et uident᷑ quidẽ

Expanded text:
suam, et veritatem suam? Denique non haberet quomodo aestus concupissuam, et veritatem suam? Denique non haberet quomodo aestus concupiscentiae temperaret sibi, nisi virtus Altissimi obumbraret illi. Nihilominus deesset unde ignorantiae suae tenebras illuminaret, nisi in lumine illius videret lumen. Unde est quod illi dicit: Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine, Deus meus, illumina tenebras meas . Accipit itaque dilecta ex munere dilecti sui et beneficio sponsi sui duo remedia contra duo principalia mala, refrigerii nubem contra concupiscentiam carnis, et revelationis lucem contra ignorantiam mentis. Quam saepe homo viam veritatis agnoscit, nec tamen carpit, utpote a concupiscentia sua abstractus et illectus, et hic quidem interim diem cognitionis habet, sed t, et hi forte nullos interim concupiscentiae aestus sentiunt, sed quasi sub noctis refrigerio quiescendo respirant. Et videntur quidem
Abbreviated transcription (Latin):
Emo autẽ tantam cordis exubationẽ uł subleuationẽ de
sius iurib p̃sumat. nł sins m̾itis ascribat. Constat hoc sa¬
ne ñ meriti humam: s munis eẽ diuini. Uñ et slla que¬
cũq ẽ aĩa que deserto ascende describit᷑: dilecto suo ĩmixa
persbet᷑. Quid ẽ. ei dilecto suo initiͣ nisi uirtute illiꝰ ⁊
ñ ꝓpͥ̾is uirib ꝓmoueri: Quid inqͣm ẽ. slłi dilecto suo ĩ¬
cumbẽ qͣm de ꝓͥa uircute ꝓ hac parte nichil omĩno
de ꝓpͥa prudentia recte p̾sumr̃. p̾sertim ĩ eo loco ubi de se¬
creto ascendip᷑: s nec ĩ deserto qͥdem qñ ꝑ desertũ itͣ. Ecit
ħ sane ip̃e dilectus huiꝰ: ⁊ iccirco deducit eam ĩ nube diei᷑¬
⁊ in tota nocte in aluminatione ignis. Quo enĩ mͦ sus¬
tineret pondus ⁊ die ⁊ estus: nͥ in im̃bra sllius quẽ dilig̾
sia sua : uelcuns ei locus nitꝰ a timore nocturno p̾sertim
cum loco horroris ⁊ uaste sollicitudĩo. nͥ ipẽ emittat lu

Expanded text:
emo autem tantam cordis exsultationem vel sublevationem de suis viribus praesumat, vel suis meritis ascribat. Constat hoc sane non meriti humani, sed muneris esse divini. Unde et illa quaecunque est animi quae de deserto ascendisse describitur, dilecto suo innixa perhibetur. Quid est ei dilecto suo inniti, nisi virtute illius, et non propriis viribus promoveri? Quid, inquam, est illi dilecto suo incumbere, quam de propria virtute pro hac parte nihil omnino in eo loco ubi de deserto ascenditur, sed nec in deserto quidem quando per desertum itur. Scit hoc sane ipse dilectus hujus, et idcirco deducit eam in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis. Quo enim modo sustineret pondus diei et aestus, nisi in umbra illius quem diligit anima sua? vel quis ei locus tutus a timore nocturno, praesertim in loco horroris et vastae solitudinis, nisi ipse emittat lucem
Abbreviated transcription (Latin):
ĩueniut. in quo sũmã maiestatẽ iuurabilem c̾uere. ⁊
ad hric cuͣ per speculũ uid̾e p̾ualeant. Si gͥ per montes
uiri ꝯtemplat̃i. per colles speculati recte intelligunt᷑
uide qͣm recte montes ad sumilitudinũ arietũ ⁊ colleꝰ
ad siłitudinẽ agnoꝵ exultare dicant᷑. Qmͣius eiũ con¬
tertpło ⁊ speculato ꝓ ĩniucẽ poni soleant. ⁊ in ħ ip̃o sepe
scripture sententie ꝓprietatem obnubilent ⁊ ĩuoluant:
aptius tñ et exp̾ssuis speculationẽ dicimꝰ. qñ ꝑ speculum
ad agnoꝵ similitudinẽ erultant : qñ ĩmensa illa ĩtime
sollempnitatis tripudia eos eousq supͣ semet ip̃õs leuãt:
ut celestiũ secretoꝵ archana saltẽ ꝑ specłm ⁊ in enĩgnate

Expanded text:
inveniunt, in quo summam majestatem mirabilem cernere, et inveniunt, in quo summam majestatem mirabilem cernere, et adhuc quasi per speculum videre praevaleant. Si igitur per montes viri contemplativi, per colles speculativi recte intelliguntur, vide quam recte montes ad similitudinem arietum, et colles ad similitudinem agnorum exsultare dicantur. Quamvis enim contemplatio et speculatio per invicem poni soleant, et in hoc ipso saepe Scripturae sententiae proprietatem obnubilent et involvant, aptius tamen et expressius speculationem dicimus, quando per speculum ad agnorum similitudinem exsultant, quando immensa illa intimae solemnitatis tripudia eos eousque supra semetipsos levant, ut coelestium secretorum arcana saltem per speculum et in aenigmate
Abbreviated transcription (Latin):
dinẽ in ĩpetu iocunditatis sue in alta ex ilire: ⁊ hanc nr̃ã
nat᷑am exultationis sue applaussĩ iurta angłice siłitudĩs tͥ¬
pudiam formare. Si aũ in arietib suppremos illos angło¬
rũ ordines. in agnis qͦ inferiores quosq ĩdelligimꝰ: nichil¬
licet sũmi angłoꝵ ordine̾ cũ miris illis iocunditatis sue
lusibus ꝯtẽpłonisq excessib supͣ semet rpͣos eunt cũ se
ĩ siis superioribꝰ suspendũt: nil aluid qͣm creatricẽ omĩũ
subam supͣ semet ip̃os aspicuit  nec in quo eiꝰ potẽtiã uel
sapĩam. qͣm in se ip̃o contemplari uł mirari ualeant: in¬
ueniu̾t. S minores illi angłoꝵ ordines. qui in agnus dei¬
signari uident᷑. cũ supͣ semet ip̃os ferunt᷑: illos itaq
spc. quos sibi mira dignitatis p̃rogat̾a p̃min̾e ꝯsprti¬
unt. qͦddam qͣ ad huc speculũ in hac sua subleuatione

Expanded text:
dinem in impetu jucunditatis suae in alta exsilire, et hanc nostram dinem in impetu jucunditatis suae in alta exsilire, et hanc nostram naturam exsultationis suae applausum juxta angelicae similitudinis tripudia formare. Si autem in arietibus supremos illos angelorum ordines, in agnis vero inferiores quoque intelligimus, nihillicet summi angelorum ordines cum miris illis jucunditatis suae lusibus, contemplationisque excessibus, supra semetipsos eunt, cum se in suis superioribus suspendunt, nil aliud quam creatricem omnium substantiam supra seipsos aspiciunt, nec in quo ejus potentiam vel sapientiam quam in seipso contemplari vel mirari valeant, inveniunt. Sed minores illi angelorum ordines, qui in agnis designati videntur, cum supra semetipsos feruntur, illos utique spiritus quos sibi mira dignitatis praerogativa praeeminere conspiciunt, quoddam quasi adhuc speculum in hac sua sublevatione
Abbreviated transcription (Latin):
entis. Ut quid superbit t̾ra ⁊ cinis: Si gͥ simplici expõne cõ¬
tenti suniꝰ. sufficit fortassis illud dr̃e. qr ħ est montes ⁊ col¬
les ad ariet̾ad. ⁊ agnoꝵ siłitudinẽ exultare: in sũmis ⁊ scĩs¬
simis uiris humanã nat᷑am ultra humanã nat᷑am ascend̾e:
⁊ pre nimia iocunditatis ⁊ exultatois hñdantia. supͣ semet¬
ip̃am mẽtis alienatione tͣnsire. Exce ut arbritor aperto
iam exemplo dociumꝰ : qd̃ pꝰ magnitudĩe erultatõnis qñ
contingat humane m̃tis ercessus. S si cui fortassis hoc
qd̃ de adiũcta ouium siłitudĩe diximꝰ minꝰ sufficiat: ⁊ cir¬
ca singłoꝵ exp̃ssionẽ curiosius ĩsistat: illas nonaginta no¬
nem oues ad memoriã reducat. qͣs sumꝰ pastor ĩ sũmis reliqͤt
ciñ illam q̃ perierat in t̾ris q̃siuit. Cogitet gͦ qui potest
crnͣtũ sit uł quale huiꝰ nr̃e t̾re montana ad earũ simlitu¬

Expanded text:
entis: Ut quid superbie terra, et cinis? Si igitur simplici expositione conentis: Ut quid superbie terra, et cinis? Si igitur simplici expositione contenti sumus, sufficit fortassis illud dicere, quia hoc est montes et colles ad arietum et agnorum similitudinem exsultare, in summis et sanctissimis viris humanam naturam ultra humanam ntatis et exsultationis abundantia supra semetipsam mentis alienatione transire. Ecce, ut arbitror, aperto jam exemplo docuimus; quod prae magnitudine exsultationis quandoque contingat humanae mentis excessus. Sed si cui fortassis hoc quod de adjuncta ovium similitudine diximus minus sufficiat, et circa singulorum expressionem curiosius insistat, illas nonaginta novem oves ad memoriam reducat, quas summus Pastor in summis relinquit, quando illam quae perierat in terris quaesivit. Cogitet ergo qui potest quantum sit, vel quale, hujus nostrae terrae montana ad earum similitu
Abbreviated transcription (Latin):
tit᷑ dum supͣ semet ip̃ai ire mentis alicnatione uy¬
getur: dũ in celestib tota suspendr̃. dũ angłicis specta¬
cuł tota ĩmigit᷑: natiue possibilitatis t̾minos suꝑ gressa ui¬
det᷑. Hinc est illud qd̃ per ꝓpħam dr̃. Montes exultauer̃t
ut arietes. ⁊ colles sicut agm ouiũ. Quis ñ uideat supra
uel agnoꝵ ludentiũ siłitudinẽ saltus qͦsdam ĩ superiora
dare: ⁊ t̾ram a t̾ra resilire: ⁊ se ip̃am per iuane librare:
Nonne uelut t̾ra a t̾ra suspenditur. qñ hõ supͣ homnriẽ
ducit᷑ : cui per exꝓbrationẽ uoce dnĩca dr̃: Terra es: ⁊ in¬
terram ubis. Qnͣtũcũq ergo uirtutis magnitudine exc̃s¬
cat. qͣmius ad colliũ seu ut multũ ad montiũ siłitudi¬
nem ĩ altã assurgat : terra utiq ẽ ⁊ t̾ra recte dici pͭ: qm̃ diu
luteas inħitat domos. ⁊ t̾renũ ht̃ fundam̃tũ. Uñ ullud sapi¬

Expanded text:
titur, dum supra semetipsam ire mentis alienatione urtitur, dum supra semetipsam ire mentis alienatione urgetur, dum in coelestibus tota suspenditur, dum angelicis spectaculis tota immergitur, nativae possibilitatis terminos supergressa videtur. Hinut arietes, et colles sicut agni ovium . Quis non videat supra vel agnorum ludentium similitudinem saltus quosdam in superiora dare, et terram resilire, et seipsam per inane librare? Nonne velut terra a terra suspenditur, quando homo super hominem ducitur, cui per exprobrationem voce Dominica dterram ibis? Quantumcunque ergo virtutis magnitudine excrescat, quamvis ad collium, seu ut multum ad montium similitudinem in alta assurgat, terra utique est, et terra recte dici potest quandiu luteas inhabitat domos, et terrenum habeat fundamentum. Unde illud Sapi
Abbreviated transcription (Latin):
añ ex illa diuine dulcedinis infusione. qͣm ĩ intimis sẽ¬
sentit se ip̃am aĩa scã pre gaudio ⁊ exultatione ñ capit:
in tm̃ ut exultationis ⁊ iocundicatis sue. magnitudo eam
extra semet ip̃am esfundar: ⁊ supͣ semet ip̃am rapiat.
Sic sane. sic uehemẽs ĩ mensaq leticia dũ supra huma¬
nũ medũ excrescit. hoĩem supͣ homuiẽ tollit: ⁊ supra
humana sublimatũ in sublimib tollit. suspendit. Huiꝰ
sane rei formã: etiam in aĩalibꝰ cotidie possumꝰ pcipere. S o¬
lent namq in suis huisib saltus quosdamdare. ⁊ sua cor¬
pora qͣntulũ cũq in acra suspende. Sic sepe ⁊ pisces dũ
in aquis ludũt. supͣ acĩs exiliunt : ⁊ natiue illius ha¬
bitationis sue t̃minos excedũt: dũ se ip̃os uł ad modi¬
cum ꝑ mane supendunt᷑. Sic ꝓcul dubio aĩa sc̃a dũ
ĩt̃uo ciuodam tripudii sui appsansu. a semer ip̃a excu¬

Expanded text:
quando ex illa divinae dulcedinis infusione quam in intimis quando ex illa divinae dulcedinis infusione quam in intimis sentit seipsam anima sancta prae gaudio et exsultatione non capit, intantum, ut exsultationis et jucunditatis suae magnitudo eam extra semetipsam effundat, et supra semetipsam rapiat. Sic sane vehemens immensaque laetitia dum supra humanum modum excrescit, hominem supra hominem attollit, et supra humana sublevatum in sublimibus suspendit. Hujus sane rei formam etiam in animalibus quotidie possumus percipere. Solent namque in suis lusibus saltus quosdam dare, et sua corpora quantulumcunque in aera suspendere. Sic saepe et pisces dum in aquis ludunt, supra aquas exsiliunt, et nativae illius habitationis suae terminos excedunt, dum seipsos vel ad modicum per inane suspendunt. Sic procul dubio anima sancta dum interno quodam tripudii sui applausu a semetipsa excu
Abbreviated transcription (Latin):
Nuintidñ rex potens. ⁊ diues. priucepsq ppłoꝵ erat quiis¬
uer̃q gaudiũ aliorsum m̃ dicare: Ego aut̃ ait m̃dicus
sũ ⁊ pauꝑ. dñs sollicitꝰ est mei. Hanc itaq deliciar᷑ afflu¬
entiam. ueroꝵ q gaudioꝵ hñdantiam. ñ est uñ sperare
debeas  ñ est uñ hr̃e ualeas: nͥ ex intima iłła aĩ iocundi
tate. duunitꝰq infusa discedine. Que ẽ ista inquid q̃
ascendit de deserto: deliciis affluens: Non dicit delitras
hñs: s deliciis affluens: eo qd non quelibet hãr delitiar̃
experientia: s ear̃ affluentia hꝰ maintłi ascensũ. qui de de¬
serto fit gignat: atq perficiat. Constat aut̃ q qͣutũc̾
non possumꝰ. Eo itaq tempore quo enismͦi affluentia aĩa
caret: ad hunc de quo loqͥm᷑ mͦ assensũs assurg̾e ñ ualet.
qͣm in suo ascensu delitiis affluere oꝑtet. Puto aũ qr aliud
⁊ aliud sit affluenteꝰ ascende. ⁊ ascendentem affluere: sicut
affluendi. Delitiar̃ itaq affluentia. ascentionis causa existͦ.

Expanded text:
Nunquid non rex potens et dives princepsque populorum erat qui isverumque gaudium aliorsum mendicare? Ego autem, ait, mendicus sum et pauper; Dominus sollicitus est mei . Hanc itaque deliciarum affluentiam verorumque gaudiorum abundantiam non est unde sperare debeas, non est unde habetate divinitusque infusa dulcedine: Quae est ista, inquit, quae ascendit de deserto deliciis affluens? Non dicit delicias habens, sed deliciis affluens, eo quod non quaelibet harum deliciarum experientia, sed earum affluentia hujusmodi ascensum qui de deserto fit gignat atque perficiat. Constat autem quia quantnon possumus. Eo itaque tempore quo ejusmodi affluentia anima caret, ad hunc de quo modo loquimur ascensum assurgere non valet, quam in suo ascensu deliciis affluere oportet. Puto autem quia aliud et aliud sit affluentem ascendere et ascendentem affluere, sicut affluendi. Deliciarum itaque affluentia ascensionis tunc causa existit,
Abbreviated transcription (Latin):
um ⁊ eternoꝵ cõgnitionem parit̃ ⁊ amorẽ qñ uoluerit. ⁊ qͣn¬
tum placuerit statim ĩfundit: Tales nũtios in sua creptione
expertus fuerat: qui dicebat. isit de celo. ⁊ libait me. S
foite adhuc q̃ris scire qͣł logatio illa fuit: ꝑ qͣm de aĩe sue¬

Expanded text:
um et aeternorum cognitionem pariter et amorem quando voluerit et quanum et aeternorum cognitionem pariter et amorem quando voluerit et quantum placuerit statim infundit? Tales nuntios in sua ereptione expertus fuerat qui dicebat: Misit de coelo, et liberavit me . Sed forte adhuc quaeris scire qualis illa
Abbreviated transcription (Latin):
ad et̾uoꝵ cognitionẽ illuminam᷑ : per quẽ ad eorui desid̾ium in¬
flamam᷑. S nũquid nouit nũtiꝰ iste celestia sola: An ñ et t̾¬
rena: S qui nctiora nouit: quomͦ minora ignorare possit:
Borta sane legatio ista qie sufficit ad omĩa ñ solum docenda. s.¬
uerũ etiam ꝑfuadenda: in qͣntũ tñ uoluerit ille qui mittit. uiil¬
tis audire qualem legationẽ apłs nob̾ ioħs ꝓmittat cum dicat:
Unctio incruit ouis. docebit nos de omĩb. S que ẽ unctio ista
nisi inspiratio diuina: Hic est ille nũtus quẽ dui q̃rebamꝰ.
Hec est legatio uere potẽst. uere sufficiẽs aĩũ humanũ ad om¬
nem u̾itatẽ iduc̾ẽ: ad om̃e diuine uoluntatis bñplacitũ ĩclina¬
re. Quid ergo mir̃ si tał nuntiꝰ oppressã aĩam a ꝯcupiscentie su¬
e nexibus ab soluit. ab ignorãtie sue tenebris euoluit. qͥ celesti¬

Expanded text:
 cognitionem illuminamur, per quem ad eorum desiderium in cognitionem illuminamur, per quem ad eorum desiderium inflammamur. Sed nunquid novit nuntius iste coelestia sola? Annon et terrena? Sed qui majora novit, quomodo minora ignorare possit? Bona sane legatio ista quae sufficit ad omnia non solum docenda, verum etiam persuadenda, inquantum tamen voluerit ille qui mittit. Vultis audire qualem legationem apostolus nobis Joannes promittat cum dicat: Unctio, inquit, ejus docebit vos de omnibus , sed quae est unctio ista nisi inspiratio divina? Hic est ille nuntius quem diu quaerebamus, haec est legatio vere potens, vere sufficiens animum humanum ad omnem veritatem inducere, ad omne divinae voluntatis beneplacitum inclinare. Quid ergo mirum si talis nuntius oppressam animam a concupiscentiae suae nexibus absolvit, ab ignorantiae suae tenebris evolvit, qui coelesti
Abbreviated transcription (Latin):
tãtione. abintꝰ ex suggestione: ꝑ delectationẽ in carne. ꝑsug¬
gestionẽ in nͣte: Modo namq sordida titillatione caro ĩflani¬
mat᷑ mͦ ucro feda cogitatione añis sordidat᷑. Quali gͦ carcera¬
les tenebras incurimꝰ: cm̃ hiis ꝯcupiscẽtie nexibꝰ i̾retit. ꝯfu¬
sionis nr̃e caliginiẽ declinare uolumus. nec ualemus. S ilia
sane mens diuine ꝯsolationis reuelationt̃ meret᷑: que ñ tam
peria corporis sui ignauia. qͣm aliene malignitatis prot̾uia haᷤ
ꝯfusionis sue tenebras patit᷑. Ciusmͦ᷑ aũ scã aĩa ad diuine lega¬
tionis aduentũ eripit᷑: ciũ ex diuine ĩspirõnis gr̃a. ⁊ reuela¬
tionis luce ab opp̃ssionis sue pond̾e releuat᷑. Angłs sane nũtius
dr̃. Et ꝓcul dubio angłs est mĩtiꝰ. uͥ quilib s diuinꝰ: nũtius
per quem diuine uoluntatis pͣlacitũ cognoscimꝰ: nũtius per quẽ

Expanded text:
tatione, ab intus ex suggestione, per delectationem in carne, per sugtatione, ab intus ex suggestione, per delectationem in carne, per suggestionem in mente? Modo namque sordida titillatione caro inflammatur, modo vero foeda cogitatione animus sordidatur. Quasi ergo carcerales tenebras incurrimus, quando his concupiscentiae nexibus irretiti, confusionis nostrae caliginem declinare volumus, nec valemus. Sed illa sane mens divinae consolationis revelationem meretur, quae non tam propria torporis sui ignavia, quam alienae malignitatis protervia has confusionis suae tenebras patitur. Ejusmodi autem sancta anima ad divinae legationis adventum eripitur, quando ex divinae inspirationis gratia, et revelationis luce ab oppressionis suae pondere relevatur. Angelus sane nuntius dicitur. Et procul dubio angelus est nuntius, nec quilibet, sed divinus nuntius per quem divinae voluntatis beneplacitum cognoscimus, nunt
Abbreviated transcription (Latin):
LUd mͦ cõfideremꝰ quomͦ diuna reuelatio
soleat quandoq etiam meditationis nr̃e studia p̃uenire.
⁊ humanũ aĩum infra cõmunẽ etiã humane lib̾tatis sta¬
tatis statum. subita temptat̃onũ iuole̾tia. deiectũ ñ solum
ad solitũ soliditatis statum erigere : uer̾ etiam ultͣ huma¬
ne possibilitatis metas leuare. Sepe nãci humana mens p̾
multa ex̾cicioꝵ suoꝵ ĩsignia ĩportuna temptationũ ĩ stãtia
continuos uirtutũ excessus tam miserabiłr qͣm inanit̾ głet᷑.
Hinc ẽ. qd beatꝰ petriis apłoꝵ precipiuis. pꝰ innuma miracu¬
loꝵ sublimia tenet᷑. ligatur. includit᷑: s angło uisitãte ñ
minꝰ mirabiłr eripit᷑. qͣm crudelit̾ pͥus a crudelitatis ministris
cruciabat᷑. Uultis antẽ eiusmi uincła scire. q̃ solent nĩtes me¬
ritis etiam sublimes. qͣndoq gͣuit̾ irretire. Quis nesciat irri¬
tam̃ta uoluptatũ. mͦ afforis mͦ ab uitꝰ siuugere: afforis ex delec¬

Expanded text:
lud modo consideremus, quomodo divina revelatio soleat quandoque etiam meditationis nostrae studia praevenire, et humanum animum infra communem etiam humanae libertatis statum subita tentationum violentia dejectum, non solum ad solitum soliditatis statum erigere, verum etiam ultra humanae possibilitatis metas levare. Saepe namque humana mens, post multa exercitiorum suorum insignia, importuna tentationum instantia continuos virtutum successus tam miserabiliter quam inaniter glorietur. Hinc est quod beatus Petrus apostolorum praecipuus post innumera sublimia, tenetur, ligatur, includitur. Sed, angelo visitante, non minus mirabiliter eripitur quam crudeliter prius a crudelitatis ministris cruciabatur . Vultis autem hujusmodi vincula scire, quae solent mentes meritis etiam sublimes quandoque graviter irretire? Quis nesciat irritamenta voluptatum, modo a foris, modo ab intus surgere, a foris ex delec
Abbreviated transcription (Latin):
uuiltũ nr̃m simulata deformitate tͣnsfiguramꝰ: ⁊ qualis
rp̃e sit uł potius qͣles nos esse credat. m̃tita deformitate depĩ¬
gimuus. Et licet subsamiatio a nasi deductione spetiałr diciui¬
deat᷑: recte tñ quelibet. labioꝵ. nasi. ocłoꝵ. facici. irrisioria de¬
torsio: sub sannatio dr̃. Irridendo gͦ alt̾ius pulcͥtudĩem simu¬
lamulamꝰ subsãnando u̾o nr̃am quodãm᷑ dissimłamꝰ. Uel po¬
tius irridendo feditatẽ illius dissimulamꝰ: subsannando nr̃a
que nulla ẽ. simłamꝰ. fit uo ex eiusm᷑i simulatõne uł dissi¬
mulatõne. ut aliena deformita s deforimꝰ appareat: ⁊ nr̃a
Formositas formosice emineat. Quid igir᷑ aliud ẽ dñn su¬
os inimicos irridd̃e: qͣm eos ad fortia quedã uł etiã magna
agenda relaxare. in quibꝰ possint ad tempꝰ sibi uł aliis glo¬
riosi apparere : Et tunc qualdã qiͣ eorum laudesn ĩ eorum

Expanded text:
vultum nostrum simulata deformitate transfiguramus, et qualis vultum nostrum simulata deformitate transfiguramus, et qualis ipse sit, vel potius quales nos esse credat, mentita deformitate depingimus. Et licet subsannatio a nasi deductione specialiter dici videatur, recte tamen quaelibet labiorum, nasi, oculorum, faciei, irrisoria detorsio, subsannatio dicitur. Irridendo igitur alterius pulchritudinem simulamus, subsannando vero nostram quodammodo dissimulamus, vel potius irridendo foeditatem illius dissimulamus, subsannando nostram, quae nulla est, simulamus. Fit vero ex hujusmodi simulatione vel dissimulatione, ut aliena deformitas deformius appareat, et nostra formositas formosior emineat. Quid igitur aliud est Dominum suos inimicos irridere, quam eos ad fortia quaedam, vel etiam magna agenda relaxare, in quibus possint ad tempus sibi vel aliis gloriosi apparere? Et tunc quasdam quasi eorum laudes in eorum
Abbreviated transcription (Latin):
cum dã nusqͣm desit per ꝓotentie ub eẽntie sue p̃sentiam.
per celũ aĩam intelligimꝰ: est adhũc aliud qd̾ in hiis uerb
sentia fruitur: ⁊ uisione letat᷑. Quid gͥ mir̃ sideꝰ aĩam
sibi ꝯtia hostes defendit in qͣ met̾nũ ħitare elegit: Sic scͥꝑ
eam. fiduciałr̃ itaqi agam ⁊ non timebo. Si talem inħita¬
torem ħuero: si talem ꝓtectorem ĩuen̾o: tunc demũ int̾ hos¬
tes securꝰis eis insultare ñ trepidalo dicẽs. i ħitat in ce¬
lis irridebit eos. ⁊ dñs subsannabit eos. Qui in delis habi¬
tat. qui aĩas inħitare amat: ip̃e sibi defendat: ip̃e hostes
repellat. cõum̃cat. irrideat. usħitat in celis irridebit eos:
⁊ dñs subsannabit cos. Alliuid ẽ irridere: aliud ẽ subsan̾are ⁊
Irrisio est: qñ aliquẽ yronice. ludamꝰ. cum supͣ id qd̾ est ił
aliquid qd̃ omĩo non est amplificando ei ascribimus: ascͥbẽ¬
do amplificamꝰ. Eubsannatio u̾o est cũ in alitꝰ denotatõne⁊

Expanded text:
 nusquam desit per potentiae vel essentiae suae praesentiam. per coelum animam intelligimus, est adhuc aliud quod in his verbis et praesentia fruitur, et visione laetatur. Quid igitur mirum si Deus animam sibi contra hostes defendit, in qua in aeternum habitare elegit, sicut scream? Fiducialiter itaque agam, et non timelio si talem habitatorem habuero, si talem protectorem invenero, tunc demum inter hostes securus in eis insultare non trepidabo, dicens: Qui habitat in coelis, irridebit eos; et Dominus subsannabit eos. Qui in coelis habitat, qui animas inhabitare amat, ipse sibi defendat, ipse hostes repellat, convincat, irrideat. Qui habitat in coelo irridebit eos, et Dominus subsannabit eos. Aliud est irridere, aliud est subsannare. Irrisio est quando aliquem ironice laudamus, cum supra quod est, vel aliquid quod omnino non est amplificando ei ascribimus, ascribendo amplificamus. Subsannatio vero est quando in alicujus denotatione
Abbreviated transcription (Latin):
nũqͣm exhibere possũt. Alioqͥn fallaces ñ eẽnt. si ueras
delicias imino ⁊ earũ affluentiam ueracit̾ exhiberẽt. Nũ¬
cruuiduã delitias hr̃e ne dicam asfluere: ueracit̾ dici possũt:
qui scdm beati iob sententiam sub sentib eẽ. delitias ꝯputãt.
Has sane ext̾iores fallaces q diuicias etiã impii hr̃e posst᷑.
qrui uen̾ tũ gaudiũ omino hr̃e ñ possũt: nisi forte m̃datẽ

Expanded text:
nunquam exhibere possunt. Alioquin fallaces non essent si veras nunquam exhibere possunt. Alioquin fallaces non essent si veras delicias imo et earum affluentiam veraciter exhiberent. Nunquidnam delicias habere ne dicam affluere veraciter dici possunt qui secundum beati Job sententiam: Sub sentibus esse delicias computant? Has sane exteriores fallacesque divitias etiam impii habere possunt qui verumtamen gaudium omnino habere non possunt, nisi forte menda
Abbreviated transcription (Latin):
Estat adhuc tertio loco ostendẽ. quomͦ ex iocunditatis exul¬
tationisq magnitudĩe humana mens soleat in extasi ca¬
dere. ⁊ semet ip̃am excede. Hic sane excessionis modus mͥ
uidet᷑ satis ꝯmimit̾ exp̃ssus: in ilł quidẽ u̾bis que de can¬
ticis canticoꝵ t̾cio. loco posumꝰ. Que est ista ait script᷑a que
ascendit de deserto delitiis affluens: innixa suꝑ dilectum
suũ : Si ꝑ desertũ. reste intelligit᷑ cor humanñ: cuud erit
iste de deserto ascensus. nͣ m̃tis humane excessue: Quasi de
deserto humanꝰ aũis ascendit: qñ supra semet ip̃m m̃tis ali¬
enatione tͣłsit: qñ semet ip̃m in imo deserens. ⁊ ad telũ
dit. deliciis affluere describitur. Quid est deliciis affluere:
nisi spũaliũ gaudioꝵ plenitudine habundare: Quid in¬
quam est ħ delicioꝵ asfluentia: nͥ uere ⁊ int̾ne suauitatᷤ
hñdantia. celitusq data. ubertimq ĩfusa leticia. Harũ de li¬
ciarum copiani sicut ne uerũ gaudiũ fallaces dutine:

Expanded text:
estat adhuc tertio loco ostendere quomodo ex jucunditatis, exsultationisque magnitudine humana mens soleat in extasim cadere, et semetipsam excedere. Hic sane excessionis modus mihi videtur satis convenienter expressus in illis quidem verbis quae de Canticis canticorum tertio loco posuimus: Quae est ista, ait Scriptura, quae ascendit de desetor deliciis affluens, innixa super dilectum suum? Si per desertum recte intelligitur cor humanum, quid erit iste de deserto ascensus nisi mentis humanae excessus? Quasi de deserto humanus animus ascendit, quando supra semetipsum mentis alienatione transit, quando semetipsum in imo deserens et ad coelum dit deliciis affluere describitur. Quid est deliciis affluere nisi spiritualium gaudiorum plenitudine abundare? Quid, inquam, est haec deliciarum affluentia, nisi verae suavitatis abundantia coelitusque data, ubertimque infusa laetitia? Harum deliciarum copiam sicut nec verum gaudium fallaces divitiae