comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ut possit negari. quid ergo huiꝰ ne uite
propositio et cogitio auꝑ thyeste leua¬
re poterit aut oetam de quo paulo
ante clixi aut thelamone pulsu priã
exulante atq egente ĩ quo h admi¬
ratio fiebat. hicedne est ille thelamon
modo quem gloria ad celu extulit
que adspect tbãt cuiꝰ ob os Graii ora
obuertebant sua Quod sicui ut ait idẽ
similis aiis rem condidit a grauibus
illis antiquis ph̾ys petendaꝰ medicina
est set nõ ab his uoluptariis. Qua em
isti bonor copiam dũt fac saue esse
sũmu bonu nõ dolere ꝙ ꝙͣ id non
uocatur uoluptas. set non necesse est
nũc omĩa id ne est quo traducti luctũ
leuemꝰ. Sit sane sũmu malu dolere
in eo igitur qui nõ est si malo careat
contiio ne fruitur sũmobono quid
tergiuersamur epicure neq fatemur
ea nos dicere uoluptate qua tu idẽ
cu os perfriciusti soles diccre sũt hec
tua uerba n ne meo quide libro q

Expanded text:
ut possit negari. Quid ergo? huiusne vitae ut possit negari. Quid ergo? huiusne vitae propositio et cogitatio aut Thyestem levare poterit aut Aeetam, de quo paulo ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: Hi/cine est ille Te/lamon, modo quem glo/ria ad caelum e/xtulit, Quem a/spectabant, cui/us ob os Grai o/ra obverteba/nt sua? quodsi cui, ut ait idem, simul animus cum re concidit , a gravibus illis antiquis philosophis petenda medicina est, non ab his voluptariis. quam enim isti bonorum copiam dicunt? fac sane esse summum bonum non dolere—quamquam id non vocatur voluptas, sed non necesse est nunc omnia—: idne est, quo traducti luctum levemus? sit sane summum malum dolere: in eo igitur qui non est, si malo careat, continuone fruitur summo bono? Quid tergiversamur, Epicure, nec fatemur eam nos dicere voluptatem, quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere? sunt haec tua verba necne? in eo quidem libro, qui
Abbreviated transcription (Latin):
aute maloꝵ ut iubes eoq facilus qđ
ea ne in malis quide ponenda sentio
s traducis cogitatioes meas ad nolup¬
tates quas corporis credo aut que ꝑp
orpus uł recordatioẽ uł spe cogitentilr
nũquid est aliud recte ne interpͣtor sen¬
tentiama tuam. Solent enim isti negaẽ
nos intelligere quid dicat epicurꝰ. hoc
dicit et hoc ille egrigulus me audiẽte
Athenis senes cend ist̾oꝵ acutissimus
contendere e magna uoce solebat
dicere eũ esse beatit qui p̃sentibꝰ uolu¬
ptatibꝰ frueretur confideretq sefru¬
ituru aute in omĩ aut in magna ꝑ¬
te uite dolore nõ interuemente aut
simterueniret si sũmꝰ foret f̾utuꝵ bre¬
uem sin productior plus habituru
iocundi ꝙͣ mali hec cogitante fore
beatu presertim siet Ante perceptii
bonis contentus ẽẽt. n morte n cleos
catimescẽt. Hlabes forma epycuri
uite btẽ uerbis cenonis expressa ihil

Expanded text:
etiam malorum, ut iubes, eoque facilius, quod etiam malorum, ut iubes, eoque facilius, quod ea ne in malis quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes meas ad voluptates. quas? corporis, credo, aut quae propter corpus vel recordatione vel spe cogitentur. num quid est aliud? rectene interpretor sententiam tuam? solent enim isti negare nos intellegere, quid dicat Epicurus. hoc dicit, et hoc ille acriculus me audiente Athenis senex Zeno, istorum acutissimus, contendere et magna voce dicere solebat: eum esse beatum, qui praesentibus voluptatibus frueretur confideretque se fruiturum aut in omni aut in magna parte vitae dolore non interveniente, aut si interveniret, si summus foret, futurum brevem, sin productior, plus habiturum iucundi quam mali; haec cogitantem fore beatum, praesertim cum et ante perceptis bonis contentus esset et nec mortem nec deos extimesceret. habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
Fortune que peruellẽ te forsita potuĩt
et pungete nõ potuerit certe uites fra¬
gere magna uis est ĩuirtutibꝰ eas etci¬
t̾a si forte dormiũt. Iam tibi aderit pͥn¬
ceps fortitudo que te aiõ tanto eẽ cog
ut omĩa que possũt hoĩ euenire cõtem¬
nas et pro mhilo putes. Aderit tempe¬
rantia que est ea dem moderatio a
te ista facere cui minimus esse uidet
inhac eausa locus que tũ ita dicet du¬
pliciter esse te ĩuistu cu et alienũ ap¬
petas qui mortalis natus conditioe
postules ĩ mortaliu et grauiter feras
te quod utendu acceperis redelidis¬
se. Prudentie nero quid respondebis
docenti urtute se esse contenta quo
ad bene iiuendu sic etiam ad beate
que si extrinsecus religata pendeat
et nõ oriatur ex seet rinsus ad sere¬
uertatur et omĩa sua cõplexa inhil
querat aliũde nihil intelligo cura
uerbis tam uehementer ornanda a
retantopere expetenda iudeatur Ad
hec bona mesi reuocas epycure pareo
sequor utor te ipõ duce. Oblunscor

Expanded text:
rsitan potuerit et pungere, non potuit certe vires frangere. magna vis est in virtutibus; eas excita, si forte dormiunt. iam tibi aderit princeps fortitudo, quae te animo tanto esse coget, ut omnia, quae possint homini evenire, contemnas et pro nihilo putes. aderit temperantia, quae est eadem moderatio, ate ista facere, cui minimum esse videtur in hac causa loci; quae tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum, cum et alienum adpetas, qui mortalis natus condicionem postules inmortalium et graviter feras te, quod utendum acceperis, reddidisse. prudentiae vero quid respondebis docenti virtutem sese esse contentam, quo modo ad bene vivendum, sic etiam ad beate? quae si extrinsecus religata pendeat et non et oriatur a se et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa nihil quaerat aliunde, non intellego, cur aut verbis tam vehementer ornanda aut re tantopere expetenda videatur—ad haec bona me si revocas, Epicure, pareo, sequor, utor te ipso duce, obliviscor
Abbreviated transcription (Latin):
uideat multos moderate et tranquille
tulisse. Omĩbꝰ enim modis fulciendi st̃
qui ruũt n coherere possũt propter
tat que tota poterit euelli explicat a
ut principio dixi causa egritucdinis.
Ett enim nulla insi opinid et inditium
magni presentis atq urgentis mali Ita
et dolor corporis cuiꝰ ẽ morsus acer¬
rimꝰ perferretur spe proposita boni¬
honeste splenelide tantam affert cõ¬
solatione ut eos qui ita iuxerint aut

Expanded text:
lle tulisse. Omnibus enim modis fulciendi sunt, qui ruunt nec cohaerere possunt propter tat. Quae tota poterit evelli explicata, ut principio dixi, causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni praesentis atque urgentis mali. itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur spe proposita bonihoneste ac splendide tantam adfert consolationem, ut eos qui it
Abbreviated transcription (Latin):
quaqm̃ uacat egritudine etia uaca¬
bit et eisi sapie̾ns megritudine in¬
ꝗdere posset. Posset etiam ĩ misericoͣ¬
diam. Posset in ĩuiclentia nõ dixi m¬
ĩuiclia quetu est cu ĩuidet᷑ ab ĩui¬
dendo autẽ ĩuiclentia ratioẽ dicipͭ
ut effugiamꝰ ambiguu nomen ĩuicdie
quod tierbu dictis est a nimis ĩtuẽ¬
do fortuna alterius ut est ĩ menalip¬
po quisna florem liberu ĩuidit nle¬
um. Male latine idetur set p̃clare
aptius ut em uidere sic ĩindere flo¬
rem rectus ꝙͣ flori. nos consuetudi¬
ne prohibemtir pocta ius suũ temi¬
it et clixit aucdatuis cadit igitur in
eundem et misereri et ĩiudere. Na
stus interitu deplorans calistemi
sodalis sui reb alexandri prospis
angitur Itaq dicit calisterie nicidi¬
ssein horẽz sũma potentia sũmaq
fortuna set ignaru quẽ admodu

Expanded text:
qua quoniam vacat, aegritudine etiam vacaqua quoniam vacat, aegritudine etiam vacabit. Etenim si sapiens in aegritudinem incidere posset, posset etiam in misericordiam, posset in invidentiam non dixi invidiam, quae tum est, cum invidetur; ab invidendo autem invidentia recte dici potest, ut effugiamus ambiguum nomen invidiae. quod verbum ductum est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: quisnam florem liberum invidit meum? male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim videre, sic invidere florem rectius quam flori. nos consuetudine prohibemur; poëta ius suum tenuit et dixit audacius—cadit igitur in eundem et misereri et invidere. nam stus interitum deplorans Callisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque dicit Callisthenem incidisse in hominem summa potentia summaque fortuna, sed ignarum q
Abbreviated transcription (Latin):
cleotes dyonisius ad ea disputat q̃
apud homieru achilles queritur hoc
ut opinor modo Corq menz penitus
turgescit tristibꝰ iris cu decore atq
omfii meorbatu laude recordor. Nuz
manus affecta ratione est cũ ĩ tumore
est aut nu aliquod quippiam mẽbrũ
tumidu ac turgidu non uitiose se h̃t
sugitur int̾latu et tumens aũs ĩ uitio
estͦ Sapiẽtis aute auĩs semꝑ uacat
uitio nũꝙͣ turgescit nũꝙͣ tumet at ir.¬
tus auĩs etusmo̾di est. Nũ ꝙͣ igitur sapi¬
ens irascitur. na si irascitur etiã cõcli¬
piscit. Proprin est em irati cupere a
quo lesus indeatur ei ꝙͣ maximu do¬
lorem ĩmittere. Qui aute id cõcupieit
eu necesse est si icd consecutus sit ma¬
gnopere let ari ex quo fit ut alieno
fnalo gaudeat quod quomaz nõ ca¬
dit in sapiente ne ut irascatur ꝗd
cadit. Sm aute caderet in sapiẽtem
egritudo caderet etiam iracundia.

Expanded text:
cleotes Dionysius ad ea disputat, quae cleotes Dionysius ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut opinor, modo: Corque meum penitus turgescit tristibus iris, Cum decore atque omni me orbatum laude recordor. num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut num aliud quodpiam membrum tumidum ac turgidum non vitiose se habet? sic igitur inflatus et tumens animus in vitio est. sapientis autem animus semper vacat vitio, numquam turgescit, numquam tumet; at irati animus eius modi est: numquam igitur sapiens irascitur. nam si irascitur, etiam concupiscit; proprium est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam maxumum dolorem inurere. qui autem id concupierit, eum necesse est, si id consecutus sit, magno opere laetari. ex quo fit, ut alieno malo gaudeat; quod quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit. sin autem caderet in sapientem aegritudo, caderet etiam iracundia;
Abbreviated transcription (Latin):
gi appellat solet et tris uirtutes forti¬
Rudme iustitiam prudentiam fruga¬
litas complexa est. et si hoc quide cõ¬
mune est uirtutu. omẽs em interse
nexe et ingate sunt. Reliqua igitur
et quarta Aurtus ut sit ipsa fruigali¬
tas eius em nidetur esse proprul mo¬
tus ammi appetentis regere et sedare
semperq aduersante libidini mocde¬
ratam in omĩ re seruare constantia
cuiꝰ contrariu uiti nequitia dicit
frugalitas ut opinor a fruge qua nihil
melsus eterra. Nequitia ab eo et sierit
hoc fortasse duxius set temeriꝰ iusis¬
se putemur simhil sit abeo quod ne¬
quicꝙͣ est in tali homiẽ ex quo idem
rihil dicitur. Quid sit frugi igitur uł
si manis moderatus et tertipet̾ans eũ
necesse est esse constantez. qui autez
cõstans quietu qui quietus ꝑtur bati¬
one omm uacuu. ergo etia egritudiẽ
et sũt illa sapientis aberit igitur a sa¬
piente egritudo. Itaq nõ młçite era¬

Expanded text:
gi appellari solet, eo tris virtutes, fortigi appellari solet, eo tris virtutes, fortitudinem iustitiam prudentiam, frugalitas complexa est etsi hoc quidem commune est virtutum; omnes enim inter se nexae et iugatae sunt: reliqua igitur et quarta virtus sit ipsa frugalitas. eius enim videtur esse proprium motus animi adpetentis regere et sedare semperque adversantem libidini moderatam in omni re servare constantiam. cui contrarium vitium nequitia dicitur. frugalitas, ut opinor, a fruge, qua nihil melius e terra, nequitia ab eo etsi erit hoc fortasse durius, sed temptemus: lusisse putemur, si nihil sit ab eo, quod nequicquam est in tali homine, ex quo idem nihili dicitur.—qui sit frugi igitur vel, si mavis, moderatus et temperans, eum necesse est esse constantem; qui autem constans, quietum; qui quietus, perturbatione omni vacuum, ergo etiam aegritudine. et sunt illa sapientis: aberit igitur a sapiente aegritudo. Itaque non inscite Hera
Abbreviated transcription (Latin):
ctus est ut xatione optime utatur. nũ¬
ꝙͣ igitur est perturbatus At egritudo
perturbatio est animi semper igitur
ea sapiens uacabit. Uerietia simile¬
est illud qui sit temp erans quẽ greci
et sophona appellatit ȩamq iuirtutẽ
coopona uocant quã soleo equidẽ tũ
temperantia tu moderatione appe¬
lare nõ nũꝙ etia modestia set haud
sit quod angustius apucł grecos ua¬
latius. omĩs em abstinentia omĩs in¬
nocentia que apud grecos usit atu
ctio talis anĩmi que noceat nemini¬
Reliquas etiam uirtutes frugalitas
cõtinet que insi tanta eẽt et ͦihis ar¬
gustiis quibꝰ pleriq putant teneret᷑
nũꝙͣ eẽt lucii pisonis cognomen tan¬
topere laudatu. S quiaͦ neq qui pp
metu presidui reliquit quod ẽ it¬
nauie Neq qui propte auaritiat
clam depositu nõ reddidit quocd
ẽ ĩuistitie. neq qui propter temeritatẽ
male rem gessit quod est stultine fru¬

Expanded text:
ctus est, ut ratione optime utatur; numctus est, ut ratione optime utatur; numquam igitur est perturbatus. at aegritudo perturbatio est animi: semper igitur ea sapiens vacabit. Veri etiam simile illud est, qui sit temperans— quem Graeci sw/frona appellant eamque virtutem swfrosu/nhn vocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud sit, quod angustius apud Graecos valatius; omnis enim abstinentia, omnis innocentia quae apud Graecos usitatum nctio talis animi quae noceat nemini—reliquas etiam virtutes frugalitas continet. quae nisi tanta esset, et si is angustiis, quibus plerique putant, teneretur, numquam esset L. Pisonis cognomen tanto opere laudatum. sed quia, nec qui propter metum praesidium reliquit, quod est ignaviae, nec qui propter avaritiam clam depositum non reddidit, quod est iniustitiae, nec qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, fru
Abbreviated transcription (Latin):
animi et demissionẽ que nique cadunt
in eide cadit ut seruiat ut uictu qñq
se ẽẽ fateatur que qui recipit recipiat
ide necesse est timiditate et ignama
Non cadũt aute hec in uiru fortem
igitur ne egritudo quide At nemo sa¬
piens insi fortis. nõ cadit ergo ĩ sapien¬
tem egritudo. preterea necesse ẽ qui
atq infrase positas arbitrari. Despicẽ
aute nemo potest eas respropter qual
egritudine affici potest ex quo efficitur
forte uiru egritudine nũꝙͣ affici. Oẽs
aute sapientes fortes. Non cadit igit
in sapiente egritudo et quẽ ad modu
oculus contur batus nõ est proprie af¬
fectus ad suu mimꝰ fungendu et r̃liq
partes totũue corpus statim cu ẽ mot¬
cle est offitio suo et muneri sic contur¬
barus auĩs nõ est aptus ad exequẽdu
munus suu. Mumis aute aĩ ẽ ratioẽ
bene uti et sapientis auĩs ita semꝑ affe¬

Expanded text:
animi et demissionem. quae in quem cadunt, animi et demissionem. quae in quem cadunt, in eundem cadit, ut serviat, ut victum, si quando, se esse fateatur. quae qui recipit, recipiat idem necesse est timiditatem et ignaviam. non cadunt autem haec in virum fortem: igitur ne aegritudo quidem. at nemo sapiens nisi fortis: non cadet ergo in sapientem aegritudo. Praeterea necesse est, qui atque infra se positas arbitrari. despicere autem nemo potest eas res, propter quas aegritudine adfici potest; ex quo efficitur fortem virum aegritudine numquam adfici. omnes autem sapientes fortes: non cadit igitur in sapientem aegritudo. Et quem ad modum oculus conturbatus non est probe adfectus ad suum munus fungendum, et reliquae partes totumve corpus statu cum est motum, deest officio suo et muneri, sic conturbatus animus non est aptus ad exequendum munus suum. munus autem animi est ratione bene uti; et sapientis animus ita semper adfe
Abbreviated transcription (Latin):
sit quol sme phya fieri nõ põt finen
miseriaru nullu fore. Quãobrem qm̃
cepimꝰ. tradamꝰ nos ei carandos sana¬
bimur si uolemis et progrediar quidẽ
longuis nõ em de egritudine solu ꝙͣꝙͣ
id quide primu s de omi animi ut ego
proposin perturbatioẽ morbo ut greci
uolũt explicabo Et primo siplacet stoy¬
coꝵ more agamꝰ qui breuiter astringeͬ
solent argitmenta dende nrõ ĩstitato
uagabintur. Qui fortis est ide ẽ fidens
qntꝰ confidens mala consuetudine loq̃¬
di ĩuitio ponitꝰ᷑ dictu uerbu a cõfide¬
do quod laudis est Qui aute fidens is
profecto nõ extime scit. Discrepat ei
a timẽdo confidere. At qui inquẽ cacłit
egritudo m eunde timor. quaꝵ em t̾ꝵ
presentia sumꝰ in egritudine easdem
impendentes et uernẽtes timemꝰ ita fit
fortitudini egritudo repugnet. Uerisiłe
est igitur in que cadit egrifudo cadere
in eiinde timore et infractione quãdã

Expanded text:
 philosophia fieri non potest, finem miseriarum nullum fore. quam ob rem, quoniam coepimus, tradamus nos ei curandos: sanabimur, si volemus. et progrediar quidem longius: non enim de aegritudine solum, quamquam id quidem primum, sed de omni animi, ut ego posui, perturbatione, morbo, ut Graeci volunt, explicabo. et primo, si placet, Stoicorum more agamus, qui breviter astringere solent argumenta; deinde nostro instituto vagabimur. Qui fortis est, idem est fidens quoniam confidens mala consuetudine loquendi in vitio ponitur, ductum verbum a confidendo, quod laudis est. qui autem est fidens, is profecto non extimescit; discrepat enim a timendo confidere. atqui, in quem cadit aegritudo, in eundem timor; quarum enim rerum praesentia sumus in aegritudine, easdem inpendentes et venientes timemus. ita fit ut fortitudini aegritudo repugnet. veri simile est igitur, in quem cadat aegritudo, cadere in eundem timorem et infractionem quidem
Abbreviated transcription (Latin):
plures confluxernt. S eos sipossim
excitemus qui liberaliter eruditi ad¬
hibita etiam disserendi elegantia roẽ
Quos nõ contemno equide quippeqi
nũꝙͣ legerim set quia profirentur ipi
illi qui eos scribũtur se n distincte
neq distribute neq eleganter neq
ornate scribere. Lectioneꝰ sine ulla de¬
lectatioẽ negligo. Quid em dicant
et quid sentłant hi qui sũt ab ea clis¬
ciplina neõ mediocriter quide doc¬
tus ignorat. Quãobrem quoma quẽ
add modu dic̾at nõ laborãt cur legẽ¬
disit insi ipi mterse quiide sentiãt
nõ intelligo. Nam ut plarone rliqͥiq¬
Socraticos et demçeps eos qui ab his pro¬
fectisunt legũt om̃es etiam quia illa aut
nõ approbant aut nõstudiosissiẽ cõsec¬
tantur. Epicuru autez et metrodoꝵ nõ
fere preter suos quisꝙͣ ĩ manus sumit dic
hos latinos illisoli legũt qui illa recte
dici putant. Nobis ante udetur qcꝗd

Expanded text:
plures confluxerint. sed eos, si possumus, plures confluxerint. sed eos, si possumus, excitemus, qui liberaliter eruditi adhibita etiam disserendi elegantia ratioquos non contemno equidem, quippe quos numquam legerim; sed quia profitentur ipsi illi, qui eos scribunt, se neque distincte neque distribute neque eleganter neque ornate scribere, lectionem sine ulla delectatione neglego. quid enim dicant et quid sentiant i qui sunt ab ea disciplina, nemo ne mediocriter quidem doctus ignorat. quam ob rem, quoniam quem ad modum dicant ipsi non laborant, cur legendi sint nisi ipsi inter se qui idem sentiunt, non intellego. nam, ut Platonem reliquSocraticos et deinceps eos, qui ab his profecti sunt, legunt omnes, etiam qui illa aut non adprobant aut non studiosissime consectantur, Epicurum autem et Metrodorum non fere praeter suos quisquam in manus sumit, sic hos Latinos i soli legunt, qui illa recte dici putant. nobis autem videtur, qui
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯmẽs que quide erant expetend. istu¬
dio atq doctrina maiores urĩ transtu¬
lexũt ⁊tq oratoꝵ quide laus ita ducta
ab hũili uenit ad sũmu ut iam quod
his tpr̃ibꝰ eamq nos a diuemiꝰ nosq
ipõs redargui refelliq patiamur. Qđ
hi feruntinꝰ aiõ miquo qui certis qui¬
busda destinatisq sententiis quasi
adiecti et consecrati sunt eaq necessi¬
tate constricti ut etiam que probare¬
nõ solebant ea cogantur const antie
causa defendere Inos qui sequimur
probabilia n ultra ꝙͣ id quod ucrisile
occurrit progredi possumꝰ et refellere
sine ꝑtinatia et refellisie iracundia
parati sumꝰ ꝙsihec stucdia traducta
erũt ad mõs n bibliotecis quide gre¬
cis egebimus in quibꝰ multitudo infi¬
nitaꝰ libroꝵ est proptereoꝵ multitucli¬
ne qui scripsers̃t. eadem em dicũt᷑
a multis ex quo libris omĩa refersert̃
quod accidet etia nris si aclhec scudia

Expanded text:
omnis, quae quidem erant expetendae, stuomnis, quae quidem erant expetendae, studio atque industria sua maiores nostri transtulerunt. atque oratorum quidem laus ita ducta ab humili venit ad summum, ut iam, quod his temporibus, eamque nos adiuvemus nosque ipsos redargui refellique patiamur. quod i ferunt animo iniquo, qui certis quibusdam destinatisque sententiis quasi addicti et consecrati sunt eaque necessitate constricti, ut etiam, quae non probare soleant, ea cogantur constantiae causa defendere: nos, qui sequimur probabilia nec ultra quam id quod veri simile occurrit progredi possumus, et refellere sine pertinacia et refelli sine iracundia parati sumus. Quodsi haec studia traducta erunt ad nostros, ne bibliothecis quidem Graecis egebimus, in quibus multitudo infinita librorum propter eorum est multitudinem, qui scripserunt. eadem enim dicuntur a multis, ex quo libris omnia referserunt. quod accidet etiam nostris, si ad haec studia
Abbreviated transcription (Latin):
boꝵ ieiuntate et famem se malle q̃
ubertate et copiam dicerent unde eãt
exortum gemis atticoꝵ his ipsis qui id
sequise profitebantur ignotu qui ia
conticuerunt pene ⁊b ip̾soforo irrisi
Quid futuru putamꝰ cu adiutore po¬
pulo quo utebamur antea. nũc mĩme
nos uti posse uideamur. Est em phya
paucis contenta indicibꝰ multitlicliẽ
consulto ipsa fugiens eiq ipĩ et suspec¬
ta et ĩmsa ut uł słquis umersa uelit
utuperare. Scdo id populo facere po¬
ssit ułsieam qua nos maxiẽ sequim
conctur ĩuadere magna hrẽ possit
respondimꝰ in hortensio. Pro achade¬
mia aute que dicenda eẽnt satis accu¬
rate i achademicis .iiiiͦ. libris explica¬
ta arbitramur. S tñ tm̃ ab est ut scribi
contra nos nolimiꝰ ut id etia maxime
possũt ut hui moĩ quoq gm̃s laude
iam languẽti gretie eripiant et per¬
ferant ĩ hancꝰ urbem sicut reliquai

Expanded text:
rborum, ieiunitatem et famem se malle quam rborum, ieiunitatem et famem se malle quam ubertatem et copiam dicerent, unde erat exortum genus Atticorum is ipsis, qui id sequi se profitebantur, ignotum, qui iam conticuerunt paene ab ipso foro inrisi: quid futurum putamus, cum adiutore populo, quo utebamur antea, nunc minime nos uti posse videamus? est enim philosophia paucis contenta iudicibus, multitudinem consulto ipsa fugiens eique ipsi et suspecta et invisa, ut, vel si quis universam velit vituperare, secundo id populo facere possit, vel si in eam quam nos maxime sequimur conetur invadere, magna habere possit respondimus in Hortensio, pro Academia autem quae dicenda essent, satis accurate in Academicis quattuor libris explicata arbitramur; sed tamen tantum abest ut scribi contra nos nolimus, ut id etiam maxime possunt, ut huius quoque generis laudem iam languenti Graeciae eripiant et transferant in hanc urbem, sicut reliquas
Abbreviated transcription (Latin):
sepe prosũt et ferũt fructus set nõ tan¬
tos quãti ex uniuersa phya percipi po¬
ssũt. tñ eos quibꝰ ex aliqua parte in¬
terdu aut cupiditate aut egritudiẽ
aut metu liberentur. uelut ex ea dispu¬
tatione que mihi nuper habita ẽ ni
tusculano magna uidebat᷑ mortis ef¬
fecta contemptio quȩ nom̃ mĩmum
ualet ad aiũz metu liberandu Nam
qui id quod uitare nõpõt metuit. is
nõ modo quia necesse est mori ueruz
etiam quia mhil ht mors quod sit hõ¬
contra esse dicturos quod uitare nllo
modo potuimꝰ isi inhil oĩno scribere¬
mus. Et enisiorões quas nos multitu¬
dinis iuditio probari uolebam popu¬
laris est eni illa f̾acultas et effectus
eloquẽtis ẽ audientiu approbatio.S
si reperiebantur nõ nulli qui inhil la¬
udarẽt insi quod se inutar posse con¬
fiderẽt quẽq sperandi sibi eundem
bene dicendi finem proponerẽt et cũ
obruerentur copia sententiaꝵ atq ue¬

Expanded text:
saepe prosunt et ferunt fructus, si non tansaepe prosunt et ferunt fructus, si non tantos quanti ex universa philosophia percipi possunt, tamen eos quibus aliqua ex parte interdum aut cupiditate aut aegritudine aut metu liberemur. velut ex ea disputatione, quae mihi nuper habita est in Tusculano, magna videbatur mortis effecta contemptio, quae non minimum valet ad animum metu liberandum. nam qui id quod vitari non potest metuit, is non modo quia necesse est mori, verum etiam quia nihil habet mors quod sit horcontra esse dicturos; quod vitare nullo modo potuimus, nisi nihil omnino scriberemus. etenim si orationes, quas nos multitudinis iudicio probari volebamus popularis est enim illa facultas, et effectus eloquentiae est audientium adprobatio—sed si reperiebantur non nulli, qui nihil laudarent nisi quod se imitari posse confiderent, quemque sperandi sibi, eundem bene dicendi finem proponerent, et cum obruerentur copia sententiarum atque ve
Abbreviated transcription (Latin):
sis per uchi liceat. Si aute reflãtib
uentis reiitiemur tancle paulo tar¬
dius referamur necesse ẽ Quocl aute
omĩbꝰ necesse ẽ. Id ne misetu esse uni
põt. Habes epylogum ne quid p̾ter¬
missu aut relictu putes . D. ego uoͬ
et quide fecit iste etiam me epylog
firmiore. M optime i ꝙͣ set nune
Cras aute et quot dies eximus ĩ tus¬
culano agamꝰ hec et ea potissimu
FOPTHOLOMUS
quide apud Ennium ph¬
rlosophari sibiait neces¬
ie esse set paucis. Nazoĩo¬
hyari haud plaçere Ego
aritez brute necesse miꝰdi
losophari Nam quid possu presertiz
mhil agens agere meluis set nõ paucis
ut ille fficile ᵈ est enim in ph̃ya pauca
ei esse nota cui nõ sint aut pleraq aut
omia. Nam n pauca msi e multis eligi
possũt. n qui pauca percepit. nõ idep
reliqua eodem studio persequet᷑ sed
tũ ĩ uita occupata atq ut neoptholo¬
mei tu erat militari. pauça ipsa młtũ

Expanded text:
sis pervehi liceat! sin reflantibus sis pervehi liceat! sin reflantibus ventis reiciemur, tamen eodem paulo tardius referamur necesse est. quod autem omnibus necesse est, idne miserum esse uni potest? Habes epilogum, ne quid praetermissum aut relictum putes. Ego vero, et quidem fecit etiam iste me epilogus firmiorem. Optime, inquam. sed nunc cras autem et quot dies erimus in Tusculano, agamus haec et ea potissimum,Neoptolemus quidem apud Ennium philosophari sibi ait necesse esse, sed paucis; nam omnino haud placere: ego autem, Brute, necesse mihi losophari—nam quid possum, praesertim nihil agens, agere melius?—sed non paucis, ut ille. difficile est enim in philosophia pauca esse ei nota, cui non sint aut pleraque aut omnia. nam nec pauca nisi e multis eligi possunt nec, qui pauca perceperit, non idem reliqua eodem studio persequetur. sed tamen in vita occupata atque, ut Neoptolemi tum erat, militari pauca ipsa multum
Abbreviated transcription (Latin):
me lacrimis clecoret inquit n fimera
fletu faxit. At uero ille sapiens Mors
mea ne careat lacrimis linquamꝰ ami¬
cis merorem ut celebrẽt fimera cũ ge¬
mitu. Nos uero siquid tale acciderit
ut a deo denũtiari ideatux ut exea
euita leti et agentes gratias pareamꝰ
empttiq nos e tustodia et leuari nĩcłis
arbitremur ut aut meterna et plene ĩ
nrãm domu remigremꝰ aut omni sẽ¬
su molestiaq caream Sm aute mhil
denũtiabitur eo tñ simꝰ aiõ ut horribi¬
lem illu diem aliis nobis f̾austu putem
Nihilq ĩ malis ducamꝰ quod sit uł a
diis ĩmortalibꝰ uł a natura parente o¬
miniu constitutu. Non eni temere n
fortuitu sati et creatisimiꝰ. S profecto
fuit queda uis que generi coissuleret
humano n id gignere ualẽt quod
tu exanelauił dmẽs labores tum
mcideret in mortis malu sempiter¬
profugin putemꝰ quo ũt uelis pas¬

Expanded text:
me lacrimis decoret inquit nec funera me lacrimis decoret inquit nec funera fletu faxit! at vero ille sapiens: Mors mea ne careat lacrimis: linquamus amicis Maerorem, ut celebrent funera cum gemitu. nos vero, si quid tale acciderit, ut a deo denuntiatum videatur ut exeamus e vita, laeti et agentes gratias pareamus emittique nos e custodia et levari vinclis arbitremur, ut aut in aeternam et plane in nostram domum remigremus aut omni sensu molestiaque careamus; sin autem nihil denuntiabitur, eo tamen simus animo, ut horribilem illum diem aliis nobis faustum putemus nihilque in malis ducamus, quod sit vel a diis inmortalibus vel a natura parente omnium constitutum. non enim temere nec fortuito sati et creati sumus, sed profecto fuit quaedam vis, quae generi consuleret humano nec id gigneret aut aleret, quod cum exanclavisset omnes labores, tum incideret in mortis malum sempiterperfugium putemus. quo utinam velis pas
Abbreviated transcription (Latin):
stes familiari ueste ne potuiss agnosci
Neẽt ornatu regio quod oracusu eãt
datu si rex interfectus eẽt uictrices at¬
Henas fore Meneçeus nõ p̃termittit
qui dei oraculo elito largitus ẽ suum
sanguine prĩe Iphygema alide duçise
imolanda iubet utꝰ hostiu cruor eliti¬
atur suo. Ueniũt inde al propriora Ar¬
modius ⁊̃ morte et aristogiton lacede¬
monius leonidas thebanils epaminon¬
das ugent nrõs nõ norũt qulos enume¬
rare magnu est ita sũt multi quibus
uidemus opt abiles mortes fuisse cum
gloria que cu ita sint magnatamen elo¬
quẽtia est utendu ato ita uelut supe¬
riore loco est contionanduz ut hoies mo¬
tem uł optare incipiãt uel certe timẽ
desistant. Nam si supremꝰ ille dies nõ
Quid optabilius sinaute perimit. ac cle¬
let oiõ quid melius ꝙͣ ĩ mediis uite labo¬
ribus obdormiscere et ita conbentẽ som¬
no consopiri sempiterno ꝙ si fiat meli

Expanded text:
stis veste famulari, ne posset adgnosci, stis veste famulari, ne posset adgnosci, si esset ornatu regio, quod oraculum erat datum, si rex interfectus esset, victrices Athenas fore; Menoeceus non praetermittitur, qui item oraculo edito largitus est patriae suum sanguinem; nam Iphigenia Aulide duci se immolandam iubet, ut hostium eliciatur suo. veniunt inde ad propiora: Harmodius in ore est et Aristogiton; Lacedaemonius Leonidas, Thebanus Epaminondas viget. nostros non norunt, quos enumerare magnum est: ita sunt multi, quibus videmus optabilis mortes fuisse cum gloria. Quae cum ita sint, magna tamen eloquentia est utendum atque ita velut superiore e loco contionandum, ut homines mortem vel optare incipiant vel certe timere desistant? nam si supremus ille dies non quid optabilius? sin autem perimit ac delet omnino, quid melius quam in mediis vitae laboribus obdormiscere et ita coniventem somno consopiri sempiterno? quod si fiat, melio
Abbreviated transcription (Latin):
lugere ubi eẽt aliquis in lucem editus. hu¬
nane iite uaria reputantis mala. At ꝙ
labores morte finss graues. hũc omẽs
⁊ muicos laucle et letitta exequi Simile ꝗd¬
dam est in cõsolatioẽ crantoris ait emi
los datos. Ignaris hoiẽs ĩuita mitibꝰ ex¬
rant Enth̾ unons potit᷑ fatoꝵ numiẽ le¬
to. Sic fuit utilius fiiri ipĩq tibiq his
et talibꝰ autoribꝰ usi confirmãt cam reb̾
a diis ĩmortalibꝰ indicata Alchydamꝰ
quida thetor antiquꝰ ĩprimis nobilis
scripsit etiam laudatioe mortis q̃ cõstat
unleratioẽ humanor malor cui rõeshe
que exquisituis a phys colligũt᷑. defue¬
rũt. ubertas roĩs nõ defuit. Clare uero
mortes propria oppetite nõ solu glo¬
riose xethorib set etla beate indexiso¬
lent. Repetũt ab heretheo cuiꝰ etiã filie
cupide morte expetiuerũt pro uitaci
uiui. Codru qui se ĩ medios ĩmisit ho¬

Expanded text:
Luge/re, ubi esset a/liquis in lucem e/ditus, HuLuge/re, ubi esset a/liquis in lucem e/ditus, Huma/nae vitae va/ria reputanti/s mala; At, qui/ labores mo/rte finisse/t gravis, Hunc o/mni amicos lau/de et laetitia e/xsequi. simile quiddam est in Consolatione Crantoris: ait enilos datos: Ignaris homines in vita mentibus errant: Euthynous potitur fatorum numine leto. Sic fuit utilius finiri ipsique tibique. his et talibus auctoribus usi confirmant causam rebus a diis inmortalibus iudicatam. Alcidamas quidem, rhetor antiquus in primis nobilis, scripsit etiam laudationem mortis, quae constat ex enumeratione humanorum malorum; cui rationes eae quae exquisitius a philosophis colliguntur defuerunt, ubertas orationis non defuit. Clarae vero mortes pro patria oppetitae non solum gloriosae rhetoribus, sed etiam beatae videri solent. repetunt ab Erechtheo, cuius etiam filiae cupide mortem expetiverunt pro vita ci Codrum, qui se in medios inmisit ho
Abbreviated transcription (Latin):
a filiis precata deãdicitur ut ilł premii
daret pro pietate quod maximu hoĩ
dari posset a deo post epulatos cu ma¬
tre adolescentes sonose dedisse mane
ĩuentos esse mortuos Smuli p̃catione
tryphomꝰ et agamedes us dicũtur q
cu appollim delphis templu hedifica¬
uissent Uenerãtes deu petierũt mer¬
fedem nõ ꝑuam quid operis ac laboris
sui mhil certi set quod ẽet oꝑtimu hoĩ
Quibꝰ apollo se id daturu o ͭ postꝰ eius
ciei diem tertiu qui ut illuxit mortu
sũt reperti. Iudicanisse deu dicũt et eũ
quide deum cui reliqui dii concessis¬
sent ut preter ceteros diuinaret After¬
tur etiam de syleno fabella quedam
qui cu amyda captus eẽt. hoc ei mu¬
neris pro sua mislloc dedisse scribitur
docusse regem nõ nasci homini longe op¬
timu esse proximu aute ꝙͣ primu inori
qua est sm̃a nerephonte usus euripicles
nlam nos decebat cetus celebrantis domũ

Expanded text:
a filiis, precata a dea dicitur, ut id illis praemii a filiis, precata a dea dicitur, ut id illis praemii daret pro pietate, quod maxumum homini dari posset a deo; post epulatos cum matre adulescentis somno se dedisse, mane inventos esse mortuos. simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur; qui cum Apollini Delphis templum exaedificavissent, venerantes deum petiverunt mercedem non parvam quidem operis et laboris sui: nihil certi, sed quod esset optimum homini. quibus Apollo se id daturum ostendit post eius diei diem tertium; qui ut inluxit, mortui sunt reperti. iudicavisse deum dicunt, et eum quidem deum, cui reliqui dii concessissent, ut praeter ceteros divinaret. adfertur etiam de Sileno fabella quaedam; qui cum a Mida captus esset, hoc ei muneris pro sua missione dedisse scribitur: docuisse regem non nasci homini longe optimum esse, proximum autem quam primum mori. qua est sententia in Cresphonte usus Euripides: Nam no/s decebat coe/tus celebranti/s domum
Abbreviated transcription (Latin):
nis tue fatiepat ut mori cuperem Poste¬
tior ut modo nollem mõ non laborarẽ
Omni aute oratione illud certe ꝑfectũ
est ut morte nõ ducerem ĩ in alisͭ. A¬
nu igitur etiam tethor epylogu desi¬
deraamus ante hanc iam artent̾ plane
reliquiniꝰ . D. tu uero istam ne teliq̃¬
ris quã semꝑ ornasti et quide iure. Ila
em reueru siloqui uolumꝰ ornauerat
S quid nam est iste epylogus heõ em
audire. M. quicquid est deoꝵ ĩmorta¬
liu iditia solent iscolis proferre de
morte. nec uero ea fingere ipĩ. s herode¬
tis cleobis et bitl filii predid̾ant᷑ notata¬
bula est. Cu em illa ad solemne et statu¬
tum facrifitiu curru uehi iuseẽt satis lõ¬
ge ab oppido ad fandu morerẽtur q
nmenta.tũc iuuenes hi quos modo no¬
minaui ueste posita oleo corpora perua¬
erũt ad iugu accesserũt. Ita sacerdos
aduecta mͦ fanu cũ currus ẽẽt ductus

Expanded text:
nis tuae faciebat, ut mori cuperem, postenis tuae faciebat, ut mori cuperem, posterior, ut modo non nollem, modo non laborarem; omni autem oratione illud certe perfectum est, ut mortem non ducerem in malis. Num igitur etiam rhetorum epilogum desideramus? an hanc iam artem plane relinquimus? Tu vero istam ne reliqueris, quam semper ornasti, et quidem iure; illa enim te, verum si loqui volumus, ornaverat. sed quinam est iste epilogus? aveo enim audire, quicquid est. Deorum inmortalium iudicia solent in scholis proferre de morte, nec vero ea fingere ipsi, sed Herodotis Cleobis et Bito filii praedicantur. nota fabula est. cum enim illam ad sollemne et statutum sacrificium curru vehi ius esset satis longe ab oppido ad fanum morarenturque iumenta, tum iuvenes i quos modo nominavi veste posita corpora oleo perunxerunt, ad iugum accesserunt. ita sacerdos advecta in fanum, cum currus esset ductus
Abbreviated transcription (Latin):
agora in quit mĩcꝰ ĩ celu ascensurus es
MPagna hec et nimiru fortasse greci pu¬
tantꝰ uł tu potius putabãt. Isq Qui hec
dyagore dixit ꝑmagnu existimans t̾ris
olymꝰpionicas una edomo prodire Cũc¬
tari illu diutius ĩiuta fortime obiectũ
ĩutile putabat ipĩ. Ego ante tibi quid
quod satis esser paucis uerbis ut mihi
uidebat᷑ respondera. Concesseras eĩz
nullo n malo mortuos esse. S obeam cam
contendi ut plura dicerem quod ĩ desi¬
derio et luctu est consolatio maxia. nrũ
em et nrã causa susceptu dolore modi¬
ce ferre debemus ne nos met ipõs amare
uideamur. Illa susceptio intolerabili do¬
sore crutiat si opmamur eos quibꝰ orbati
sumꝰ esse cu aliquo sensu mhis malis q¬
bus uulgo opinantur. Hanc excutere o¬
pinione mihi met uolui radicitus eoq
fussem fortasse longior .D. tu longior
nõ mihi quide priot enim pars oratio¬

Expanded text:
agora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. agora' inquit; non enim in caelum ascensurus es. magna haec, et nimium fortasse, Graeci putant vel tum potius putabant, isque, qui hoc Diagorae dixit, permagnum existimans tris Olympionicas una e domo prodire cunctari illum diutius in vita fortunae obiectum inutile putabat ipsi. Ego autem tibi quidem, quod satis esset, paucis verbis, ut mihi videbar, responderam—concesseras enim nullo in malo mortuos esse—; sed ob eam causam contendi ut plura dicerem, quod in desiderio et luctu haec est consolatio maxima. nostrum enim et nostra causa susceptum dolorem modice ferre debemus, ne nosmet ipsos amare videamur; illa suspicio intolerabili dolore cruciat, si opinamur eos quibus orbati sumus esse cum aliquo sensu in is malis quibus volgo opinantur. hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus, eoque fui fortasse longior. Tu longior? non mihi quidem. prior enim pars oratio
Abbreviated transcription (Latin):
ligurgu solone legu et pu ͨ  discipli¬
ne capere gloria Temistode Epaminõ¬
dam bellice uirtutis. Añ em salaminã
ipsam neptũnus obruet ꝙͣ salammi tro¬
phey meoriam prius ꝙͣ boctia lencuta
tollentur ꝙ pugna lesicutrice gloria
Multo aute tat dius fana deseret cu¬
niu fabritiu calatinu duos scipiones
duos affricauos maximu marcellu
paulu catonem leliu et ĩnuabiles ⁊¬
lios quoꝵr similitudine aliquã qui ar¬
ripuerit nõ ea fama populari s uera
bonor laude metiens ficdenti an̾imo
suta refert gradietur ad morte m¬
qua aut sũmuz bonuz aut nulluz malũ
esse cognonimꝰ Scdis uero suis rebus
uolet Etiam mori. nõ emtam cumul
bonoꝵ iocundus esse potest ꝙ molesta
laconis illa nox qui cuꝰ rhodiis dyago¬
ras olimpyonices nobilis uno die duos
suos filios uictores olimpie iudisset ac¬
cessit adsenem et gratulatus morere dy¬

Expanded text:
Lycurgum Solonem legum et publicae discipliLycurgum Solonem legum et publicae disciplinae carere gloria, Themistoclem Epaminondam bellicae virtutis. ante enim Salamina ipsam Neptunus obruet quam Salaminii tropaei memoriam, priusque e Boeotia Leuctra tollentur quam pugnae Leuctricae gloria. multo autem tardius fama deseret Curium Fabricium Calatinum, duo Scipiones duo Africanos, Maximum Marcellum Paulum, Catonem Laelium, innumerabilis alios; quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fama populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo, si ita res feret, gradietur ad mortemqua aut summum bonum aut nullum malum esse cognovimus. secundis vero suis rebus volet etiam mori; non enim tam cumulus bonorum iucundus esse potest quam molesta Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus: 'morere, Di
Abbreviated transcription (Latin):
censent sepultura. Per multa alia colli¬
git Crysippus ut est i omĩ pistoria cu¬
riosus set ita tetra sũt queda ut ea fu¬
giat et reformidet orõ totus igitur
lligant ihil ad mortuos ꝑtinere S ꝓ¬
fecto mors tu equissiõ animo appetit
cu suis se laudibus uita occidens cõso¬
lari potest. Nemo paru dui uixit qui
uirtutis perfecte perfecto functus ẽ
munere. Multa mihi ipi ad morte
tempestiua fuert. que utina potuisse̾
obedire. Nihilem iam acquirebatur
Cumulata erant officia uite cũ fortuẽ
bella restabant. qr supsa ratio minus
perfitiet ut morte negligere possimꝰ
at uita acta perfitiat tit Catis supero
uixisse iudeamur. Qr ꝙͣ em sensus as¬
ierit tñ sũmis et propriis bonis laudis
et glorie ꝙͣuis nõ sentiant mortui nõ
carent. et siem ihil habet inse gloĩa
ꝙͣ illi obeam rem beati. Nõ possumus
iute dicere quoquo mõ hoc accipiet

Expanded text:
censent sepulturam. permulta alia collicensent sepulturam. permulta alia colligit Chrysippus, ut est in omni historia curiosus, sed ita taetra sunt quaedam, ut ea fugiat et reformidet oratio. totus igitur llegant nihil id ad mortuos pertinere. Sed profecto mors tum aequissimo animo oppetitur, cum suis se laudibus vita occidens consolari potest. nemo parum diu vixit, qui virtutis perfectae perfecto functus est munere. multa mihi ipsi ad mortem tempestiva fuerunt. quam utinam potuissem obire! nihil enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae, cum fortuna bella restabant. quare si ipsa ratio minus perficiat, ut mortem neglegere possimus, at vita acta perficiat, ut satis superque vixisse videamur. quamquam enim sensus abierit, tamen suis et propriis bonis laudis et gloriae, quamvis non sentiant, mortui non carent. etsi enim nihil habet in se gloria quam illi ob eam rem beati. non possum autem dicere, quoquo modo hoc accipietur,
Abbreviated transcription (Latin):
spsa saxa magis sensu uinia uacabũt
ꝙͣ ille latere p̾enclens cuisehis crutia¬
tlm censet optare. Q essent dura sisẽ¬
tirent ulla smne sensu. Mlud uero per qua
mane neq sepulcru quo recipiat hẽat
portu corporis ubi remissa Humana
uita corpus requiescat malis. Uides
quantohec merrore uersentur portũ
esse corporis et requiescere ĩ sepulcro
putat mortuuz magna culpa pelopis
qui nõ erudierit filisi n docuerit qua¬
tenus ẽẽt quidq curandu. S quid
singłor opiniones aiaduerta natio¬
nuiꝰ uarios errores perspicẽ cu liceat
Condiũt egiptii mortuos et eos domi¬
sęruãt. Perse etiam cera circũlitos con¬
neãt guiturna corpora. Magoꝵ mos
est nõ humare corpora suoꝵ insiaferis
sint ante lamata. Lhyrcania plebs suꝑ¬
ꝑlices alit canes. Optimates domesticos
Nobile autem genus canu illud scimus
ẽẽ set pro sua ꝗtusq ł acultate parat a
quiblis lametur eamq optima illi eẽ

Expanded text:
ipsa saxa magis sensu omni vacabunt ipsa saxa magis sensu omni vacabunt quam ille latere pendens, cui se hic cruciatum censet optare. quae essent dura, si sentiret, sunt nulla sine sensu. illud vero perquam inane: Ne/que sepulcrum, quo/ recipiat, ha/beat, portum co/rporis, U/bi remissa huma/na vita co/rpus requiesca/t malis. vides, quanto haec in errore versentur: portum esse corporis et requiescere in sepulcro putat mortuum; magna culpa Pelopis, qui non erudierit filium nec docuerit, quatenus esset quidque curandum. Sed quid singulorum opiniones animadvertam, nationum varios errores perspicere cum liceat? condiunt Aegyptii mortuos et eos servant domi; Persae etiam cera circumlitos conneant diuturna corpora. Magorum mos est non humare corpora suorum, nisi a feris sint ante laniata; in Hyrcania plebs publicos alit canes, optumates domesticos: nobile autem genus canum illud scimus esse, sed pro sua quisque facultate parat a quibus lanietur, eamque optumam illi esse
Abbreviated transcription (Latin):
re non sinat Materte appello teq cu¬
ram somno suspenso leuas neq te mei
miseret surge et sepeli natu ħ cũ p̃s¬
sis flebilibꝰ moĩs qui totis theatris me¬
stitiam inferant concinũtur. Diffici¬
le est non eosqui ĩ humati sũt misos
uiclicare prius ꝙ fere uolucres q me¬
tuit ne laceratis tnẽbris minus bene
utatur ne cõbustis nõ extimescit neu
reliquias semiassi denudatis ossib
per terra same delibutas. fede diu¬
uexarier. Non intelligo quid metu¬
at cu tam bonos septeharios fudat
ad tybiam. Tenendu est igitur inhil
curandu esse post morte. Cu multi
ĩimicos etiam mortuos puniũt. Ere¬
cratur luculentis sane uersibꝰ apud
enniu tyestes. ꝓrimu ut naufragio
pereat atreus. duru hoc sane. talis
emm interitus nõ est sme graui sẽsu
illa ĩ ania ipse sũmis saxis fixus aspis
eiusçeratus latere pencdens saxa spar¬
gens tabͦ same et sanguine atro. Nõ

Expanded text:
re non sinat: Mate/r, te appello, tu/, quae cure non sinat: Mate/r, te appello, tu/, quae curam so/mno suspensa/m levas, Neque te/ mei miseret, su/rge et sepeli na/tum—! haec cum pressis et flebilibus modis, qui totis theatris maestitiam inferant, concinuntur, difficile est non eos qui inhumati sint miseros iudicare. prius qua/m ferae volucre/sque— metuit, ne laceratis membris minus bene utatur; ne combustis, non extimescit. Neu re/liquias seme/sas sireis de/nudatis o/ssibus Per te/rram sanie de/libutas foe/de divexa/rier— non intellego, quid metuat, cum tam bonos septenarios fundat ad tibiam. Tenendum est igitur nihil curandum esse post mortem, cum multi inimicos etiam mortuos poeniuntur. exsecratur luculentis sane versibus apud Ennium Thyestes, primum ut naufragio pereat Atreus: durum hoc sane; talis enim interitus non est sine gravi sensu; illa inania: Ipse summis sa/xis fixus a/speris, evi/sceratus, La/tere pendens, sa/xa spargens ta/bo, sanie et sa/nguine atro— non
Abbreviated transcription (Latin):
qui cu lamgati moreretur querẽtibꝰ
amicis uellet ne clacomenas ĩ priãm
siquid accidiss afferri. Nihil necesse
est inquit. Undiq emi ad inferos tan¬
tuncdem uie est. totaq de ratioẽ huma¬
tiomis unu est tenendu ad corpus illã
ptinere siue occiderit aĩs siue uigeat
In corpore autem per spicun estꝰ uł
extincto uõ uł elapso nullu resiclere
sensum. sed plena etroru sũt omĩa tra¬
hit hectore ad curxim religatu a¬
chilles. lacerari eu et sentire credo pu¬
tat Ergo hie ulciscitur ut quide aibi
uidetir. Ecuba sicut acerbissima rez
meret iudi uidere quod me passa e¬
gerrime hectorem curru quadriuigo
xaptarier Quẽ hectorem aut quast
dii ille erit hector. Melus acriuis et
aliqñ sapiens achilles ĩmo eiz uero
corpus priamo reddidi hectore ab¬
stuli. nõ igitur hectore traxisti set cor¬
pus quod fuerat hectoris Ecce alius
exoritur e terra qui matrem dorim¬

Expanded text:
qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique enim ad inferos tantundem viae est. totaque de ratione humationis unum tenendum est, ad corpus illam pertinere, sive occiderit animus sive vigeat. in corpore autem perspicuum est vel extincto animo vel elapso nullum residere sensum. Sed plena errorum sunt omnia. trahit Hectorem ad currum religatum Achilles: lacerari eum et sentire, credo, putat. ergo hic ulciscitur, ut quidem sibi videtur; at illa sicut acerbissimam rem maeret: Vidi/, videre quo/d me passa aege/rrume, Hecto/rem curru qua/driiugo rapta/rier. quem Hectorem, aut quam diu ille erit Hector? melius Accius et aliquando sapiens Achilles: Immo enimvero co/rpus Priamo re/ddidi, Hectora a/bstuli. non igitur Hectora traxisti, sed corpus quod fuerat Hectoris. ecce alius exoritur e terra, qui matrem dormi