comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Euud uoilbeliũ demq uirũ fortẽ et uetuste prosapie marchionẽ
qui etatis florẽ ipiũ iñ terrene nulicie dedicasẜ indeserto senese
maluit ⁊ mor ultimꝰ uite fructibꝰ celestis iilice consettis
urid alĩ euisdẽ ꝓpositi et status et nomuĩs uoilheluũ puĩ mard¬
ionẽ secalateẽ p̃mũ fastu ꝑn auĩ monastica hiũlitate ionpis
reui derelicto sumpto opulentoq opido solitudinẽ pmpectan et r¬
lenoniũ sexspaectauit Hontis eiũ pessulumi dus rũ estui grandis silue
mouacut factꝰ ẽ inq illo conobie t amꝙ̃portu iecit auchorã uite
leup statibꝰ exeptus ubi magnifficus inseculo ut uere de illo stabit
unuos fuũ ẜi armato studio milicie afr̃nis coualos exhorbitãs
puelioribus reptis et illuderet ⁊ obstaret ille celosti zelo coucitus
preedixit fore ut po nou longu tempa es p̃dictũ illus exdunis¬
obi menitis uituperiũ lutus hostibus hasta ꝓstrngoret ad moto
uisuxer ad lorũ digito uibi uoluꝰ instaret hic inquies federet

Expanded text:
Quid Guillelmum denique virum fortem et vetuste prosapie, qui etatis florem ipsum cum terrene militie dedicasset, in deserto senescere maluit et mori, ultimis vite fructibus celesti militie consecratis? Quid alium eiusdem et propositi et status et nominis Guillelmum, seculari primum fastu post autem monastica humilitate conspicuum, qui derelicto spretoque opulento oppido, solitudinem, paupertatem et silentium exoptavit? Montis enim Pessulani dominus cum esset, Grandis Silve monachus factus est, inque illo cenobio tanquam portu iecit anchoram, vite tempestatibus ereptus, vir magnificus in seculo, ut vere de illo scribit unus fratrum sed armate studio militie a fraternis consiliis abhorrens, melioribus ceptis et illuderet et obstaret, ille celesti zelo concitus predixit fore ut, post non longum tempus, predurum illud et divinis monitis impervium latus hostilis hasta perfringeret, admoto insuper ad locum digito ubi vulnus instaret, «Hic, hic» inquiens «ferieris,
Abbreviated transcription (Latin):
Atut inbelhleem paula sancta ⁊ pia ⁊ illustris e ut młta
breuder dicã uere comana nulier sumiu̾os sui temporis
fominee sueculũ uirtutis ⁊ ut ad presepe diũ cũmora pesset
eobi ⁊ qualiter orta esset oblita ẽ cuiꝰ ⁊ preclarã uitã rrepitũ
lestrus nꝰ sit tacere quid enĩ dignũ sim dictieꝰ intĩsit inq
ugusti opustuli mei parte ilausurs ille tanto ure nngenio hesit
⁊ auiore ⁊ dolore dictantib modũ iusti uoliu̾̃s inplenit ꝙisiõ¬
defirssent Iexomĩ ĩe iguorat nn assimilat qui utius ꝙ otĩ
lundo deute momorderit nec morsũ steiptis mandare tuieit
non tangatur sed colidam ueritatẽ uulgaris anr̃a nr̃ ꝯcutit

Expanded text:
ustris et, ut multa breviter dicam, vere romana mulier summumque sui temporis feminee specimen virtutis; et, ut ad presepe Dominicum mori posset, ubi et qualiter orta esset oblita est. Cuius etiam preclaram vitam et estius sit tacere. Quid enim dignum sim dicturus in transitu inque angusta opusculi mei parte clausurus, ubi ille tanto vir ingenio hesit, et amore ac dolore dictantibus modum iusti voluminis implevitipse nec ignorat nec dissimulat, qui utriusque otium livido dente momorderint, nec morsum scriptis mandare timuerinon tangatur! Sed solidam veritatem vulgaris aura non concutit.
Abbreviated transcription (Latin):
nntutus alup̃na sua uenatorũ tanib nnolabile pstiarit itaua miado
rex tuctus gallurrũ ad speculinicũ uiri sentibus obsitam penetrore
uon sine multo uulitũ labore ferro additũ pandentiũ ueneanda
demq fenis effigio ⁊⁊ iupt̾ souem accumberet tinꝰ spectatto ꝓmotus
tolem uieũ ueperu et magius ei nmeribꝰ oblatis in agnifficeꝙ cõ¬
temptis iuq usus alios uerti iussit Tandẽ ⁊ cenobiũ cꝯ concilio ex
teureret illis in lons usq nuc telebre et demceps adeñ uisitandid s
submisse fastu regio ueniret quẽ sibi houorẽ nõ ongnius sp̃lendot
at paritas sed solitarie uite decor ac sanctitus peperere
ruid renugiũ loquat qui ad illã fame celeritatẽ q̃ in maturo eno
tute ⁊ industria gessisse traditur qua francors regem E gentẽ
regem ĩmxit donde in ungendorũ illui regũ nata selenas in
seclĩ uem̃ dircat ad hoc inquã ⁊ ad huuc alritudine unde oronisi
abipis humilio̾ꝰ uite solitarie indimentis astonderat

Expanded text:
 alumnam suam venatorum canibus inviolabilem prestitit; ita ut miraculo rei tactus Galliarum rex ad speluncam viri sentibus obsitam penetraret, non sine multo militum labore ferro aditum pandentium. Veneranda denique visi senis effigie et iuxta senem accubantis spectaculo permotus atis magnificeque contemptis inque usus alios verti iussis, tandem et cenobium consilio eius extrueret illis in locis usque nunc celebre, et deinceps ad eum visitandum sepe, submisso fastu regio, veniret. Quem sibi honorem non originis splendor ac paritas, sed solitarie vite decor ac sanctitas peperere. Quid Remigium loquar? qui ad illam fame claritatem, que immaturo evi os summa virtute et industria gessisse traditur, qua Francorum et regem et gentem regem unxit, unde inungendorum illic regum nata solemnitas in seculum nostrum durat; ad hec, inquam, et ad hanc altitudinem unde, oro, nisi ab ipsis humilibus vite solitarie rudimentis ascenderat?
Abbreviated transcription (Latin):
quid etũ nuei est ẜ methã uebem mechus et inpires homo dilexit
ꝓphranũ ois inpietatis habitachiũ dignũq ꝯuiaculati et incesti cor¬
poris suo hospitiũ ubi enĩ sceleratus et infamis predo sepultulẽ
iuporã comorm̃p uiscoribus dirigor et iocet ille caruufep ⁊̃ medio
fane pensitacios̃ tributi zaro furtum afi delibubᷤ adeatuis Rueslõ
urro quid nir ẽ si nephande suꝑsticioius a̾tifex suis artibus
sumãq actẽ xeligrionus ⁊ fidei oderit p̃ci pue metuens iude potis¬
simud̃  dencato dogmati suo posse uerismulitex paidiũ prenoee
siua ad uecoleus toteñ emĩnas ⁊ granes cãq di̾sib iã temꝑibi
ꝑsis med̾ys egiptos ⁊ caldeis ac maioribꝰ siuis arabibꝰ ꝑuenisse
ꝑustũ pene adit̃ sibiq ꝯflaueraẽ iietus et dolor mteor moge am̃o
a idiatas solitudus adio habiut inquibꝰ audieãt authouios
ati memarios tot maracula tos uictutes rolo nomuẽ pegisse ue dubia

Expanded text:
Quid enim novi est, si Mecham urbem mechus et impurus homo dilexit, profanum omnis impietatis habitaculum dignumque commaculati et incesti sui corporis hospitium? Ibi enim sceleratus et infamis predo sepultus est, luporum corvorumque visceribus dignior; et iacet ille carnifex in mfami pensitacione tributi raro furtim a fidelibus adeatur. Rursum vero, quid miri est, si nephande supersticionis artifex suis artibus simamque archem religionis ac fidei oderit, precipue metuens inde potissimum venenato dogmati suo posse verisimiliter excidium pervenire, simul id recolens tot inde ruinas et graves casus diversis iam temporibus Persis, Medis, Egipciis et Caldeis ac maioribus suis Arabibus pervenisse? Iustum pene odium sibi conflaverant metus et dolor. Miror maxime, si Judaicas solitudines odio habuit, in quibus audierat Antonios Maccarios tot miracu
Abbreviated transcription (Latin):
uansisset asfessi Qui lit ut auĩt dimuitate consulta ⁊ xene¬
latiõe dimnitꝰ accepta pro salute multorũ inter uite honũ bella
bs magnus amator solaudinis he̾mios sectator fuit Taxlero
Do sueltũ esr d qualis ⁊ eorũ qui profundissime ꝯtemplacẽe
abstratti luce media i⁊ foro seqñti quid ialie ꝯgatur uestuos qui
pustudo collisione honũ celestibus mens assixa erat iuo du

Expanded text:
ansisset Assisii? Qui licet, ut aiunt, divinitate consulta et revelatione celitus accepta, pro salute multorum inter vite hominum bellset, ipse tamen, magnus amator solitudinis heremique sectator fuit. Triplex  est: animi, qualis est eorum qui vi profundissime contemplationis abstracti luce media et frequenti foro quid illic geratur nesciunt, qui puscolo collisione hominum, celestibus mens affixa erat. Hinc illa
Abbreviated transcription (Latin):
nuliranõe natime uel diuinis oraculus admoniti ueligiona uene¬
abiliũ fundatores uarias solitudines peare indicio nut̃ enã
sacra tenobia inter spelea si luestria deuotissime domꝰ crist
Eutrcer sue marella Carthusa uallis ombrosae Camaldali in¬
mabidesos alis quatũ xeligionũ uuiti et si celestis deuononis auo¬

Expanded text:
inclinatione nature, vel divinis oraculis admoniti, religionum venerabilium fundatores, varias solitudines petiere. Indicio nunc etiam sunt sacra cenobia, et inter spelea silvestria devotissime domus Cristi: Cistertium, Maiella, Cartusia, Vallisumbrosa, Camaldulum, innumerabilesque alie; quarum religionu
Abbreviated transcription (Latin):
no itũ ⁊ illo p̾mo uastã salitudinẽ horridũ monactus hab.¬
taculũ prantẽ quã de ureguntate ad eustochiũ scribeus salisi¬
auo uerbo usus solib ordoribus exustam dicit sese abdidt uobi al¬
quad anuib udneisus indounte carius insultus ⁊ conspirãtis
arẽ consensũ laboriosa nulicia exacta qua̾uus uictor nõ exatie

Expanded text:
ne metum, in illam primo vastam solitudinem, horridum monachis habitaculum prestantem, quam, de virginitate ad Eustochium scribens, salustiano verbo usus «solis ab ardoribus exustam» dicit, se se abdidit. Ubi aliquot annis adversus indomite carnis insultus et conspirantis anime consensum laboriosa mil
Abbreviated transcription (Latin):
esset inthil miau profiit nõ egyphanũ famofiõ quẽ prius
hee merũt solitudo epiñ cipro dedit nõ senofiatõ iopeni ac
pannosio seniculũ quẽ fidei pietas elus expellentis d urbes
Seu ⁊ saat monachũ imꝑatoris illuis impietarẽ diuum quimnatõe
indicy rerindentẽ aut macedony iugi siluestris habitat ser tar
infinite simplicitatis at constancie ad frenandã py qdᵈ seruati
pncipis impemũ monts euertice descendentẽ uõ ouexsena
aut didinũ anbos cetus illustres ac uidenciũ ⁊ piore omẽ
munus implentes alterũ uero insuꝑ lrs̃ clauũ nõ denie¬

Expanded text:
esset, nichil michi profuit». Non Epiphanium quem famosum prius heremicolam, solitudo epyscopum Cypro dedit; non seu Afratem inopem ac pannosum seniculum, quem pietas fideique zelus e speluncis in urbes illius impietatem divini comminatione iudicii retundentem; seu Macedonium iugi silvestris habitatorem, virum infinite simplicitatis atque constantie, ad frenandum pii quidem sed irati principis impetum montis e vertice descendentem. Non Acepsenaaut Didimum, ambos cecos illustres, et videntium ac piorum omne munus implentes, alterum vero insuper et literi
Abbreviated transcription (Latin):
honue loqui uoluõ id sune lotis aptissums expedicio fier interdõ
⁊ alarfius aaaduerti uñ sepe montant̃ carm̃ quast heon otom
prnpes iurme neiuo eloquens megabit huic concilio herebant dũ
alien tũ sepe ałias tũ preseetim tractatũ legũ tuuliũ accessiers
fcondosas qicus ⁊ deltabiloo fecessus quidq ibi septu meñ sareu¬

Expanded text:
nem loqui volunt: id sane locis apertissimis expeditius fieri interdum et alacrius animadverti. Unde sepe montanum carmen quasi hedum e toto principes latine nemo eloquens negabit, huic consilio herebant: dum alter cum sepe alias tum presertim ad tractatum legum civilium accessurus, frondosas quercus et delectabil
Abbreviated transcription (Latin):
causũ quisquis dissimilis sui ẽ uestigys senu delirãciũ ing̾ssa
minã docilis ĩuentus magno spũ ad supniũ sculticie catu¬
men duasit p̾mos secundis erroribus ac secundos tercys at
iussimos ꝑue̾turus sit metur aĩõ difficile quãus ⁊⁊ illus for¬
sitan sit uerũ iã adexinũ ꝑuentũ esse ⁊⁊ ĩ nobib esse completũ
qd ante tot secula p̃dictũ erat diuẽ in pncipo uiciũ stetit ⁊r
siue rnma nullus ulterior sit ꝓgressus Et forte licenciꝰ iusti¬
tisse uideor huic malo qm sat ẽ ꝙ si cui nota sit molestiarũ
ꝯmiseraciõe ꝑuemiẽs unde olim uirtutũ exemplaria patebã
qmͣi heu mũ uideo pegemors rituũ imutatiõe coreuptã ⁊ do¬
mitar a se genciũ ut quondã spolys sic mũ ceroribus exrn¬
dantẽ sortasse mirabit᷑ tuĩ me dolore tr̃ brerbꝰ absorbuisse ge¬
mntibꝰ nã quis tacitũ ferat hor uestio eñ rmtinos ieruo urar ẽ¬

Expanded text:
causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, causam quisque dissimilis sui est. Vestigiis senum delirantium ingressa, nimium docilis iuventus magno spiritu ad supremum stultitie cacumen evasit, primos secundis ac secundos tertiis atqvissimos perventurus sit, metiri animo difficile est. Quamvis et illud forsan est verum, iam ad extremam perventum esse, et in nobis esse completum quod ante tot secula dictum erat: «Omne in precipiti vitium stetit»; ut sine ruina nullus ulterior sit progressus. Et forte licentius institisse videar huic loco quam sat est. Quod sicui nota sit molestiarum commiseratione proveniens, unde olim viuum imitatione corruptam, et domitarum a se gentium, ut quondam spoliis, sic nunc erroribus exundantem, fortasse mirabitur tantum me dolorem, tam brevibus absorbuisse gemitibus. Nam quis tacitum ferat hoc nescio unde oriens rerum nostraru
Abbreviated transcription (Latin):
terrã tegentes artantes maiice nũ manlas conteres mẽ sub
cottidiam eciã sermonis tam crebra iutatio niiirũ has iame¬
nas si odiosas ngas incinl magis quã preceps ⁊ inportuna
n ͨ unquã suis contenta finibus inuex ⁊ nuutatõ i̾uectasq ab¬
unt auxitq Quonõ eiũ fieri pt̃ ut umuendi tenor idẽ maeãt hyl
qui nõ uirtuti nõ suo iudicio nõ amicorũ consilys xegendos se
emulacioni sed aliene demencie stultoiũq furoribus se uoluẽd̾
cuncta illis aliena placent sua omia displicent quodlib esse
maluit quã ex suit dos unũ hercle no ĩmerito s̾ nõ ai̾ii
lenitate sed geam aliqua suarũ rerũ extimacioẽ contĩgeret
unus apud seuecã mitator salusto ardenciꝰ doridetur sed
michi crede intꝰ om̃s arũtiũ suũ ymo uero aeũcios multos
habent nõ uerborũ modo sed rerũ sumas quo habitu quo sr̾uicẽ
quo ad̃mo demq quẽ se esse uelat nemo det̾mãt ⁊ ob eam

Expanded text:
 cubitum arctantes manice, nunc mamillas conterens nunc sub quotidiani etiam sermonis tam crebra mutatio? Nimirum has odiosas et inamenas nugas nichil magis quam preceps et importuna nec suis unquam contenta finibus invexit imitatio, invectasque aluit auxitque. Quomodo enim fieri potest, ut vivendi tenor idem maneat his qui non se virtuti, non suo iudicio, non amicorum consiliis regendos, sed emulatione, sed aliene dementie stultorumque furoribus se volvendosquia nullus imitandi modus: cunta illis aliena placent, sua omnia displicent, quidlibet esse malint quam quod sunt, idque unum hercle non immerito, si non animi levitate sed gravi aliqua suarum rerum extimatione contingeret. Unus apud Senecam imitator Salustii, Aruntius, ridetur; sed, michi crede, vicus omnis Aruntium suum, imo vero Aruntios multos habet, non verborum modo sed rerum simias. Quo habitu, quo sermone, quo animo, denique quem se esse velit nemo determinat, et ob eam
Abbreviated transcription (Latin):
qũ mũdũ redemit nõ enĩ legatꝰ at nũcius se ip̃e dñs soli s
saluũ fecit ppliũ suũ etͭ mudͣ olus est in quo pr̃ ẽ semper
ad postremũ com concilio clautireꝰ eplam̃ uñ ⁊ nos in quit soli
sunꝰ et deus nobiscũ sit quod conciliũ nõ salũ sabmuo datã st ad
nos trahamꝰ nom̃ faciaꝯ̃ obsecro hune politaria uite statũ et
ab infancia quondã concepisse martinũ ⁊ cũ pͥmũ ꝑ etatẽ prẽ¬
⁊ uocessarie milicie occupatĩõ licuit apphendisse noũ tanto
ardore cuĩ ut inuita prinata ceptũ morẽ us psul factꝰ obmltẽt

Expanded text:
 mundum redemit: non enim legatus, neque nuntius, sed ipse Dominus solus salvum fecit populum suum; etsi nunquam solus est, in quo Pater est semper». Ad postremum cum consilio clausurus epystolam: «Unde et nos» inquit «soli simus ut Dominus nobiscum sit». Quod consilium ne soli Sabino datum sit, ut ad nos trahamus nostrumque faciamus obsecro. Hunc solitarie vite statum et ab infantia quodammodo concupisse Martinum, et cum primum per etatem perque necessarie militie occupationem licuit, apprehendisse novimus, tanto ardore animi, ut in vita privata ceptum morem nec presul f
Abbreviated transcription (Latin):
Sempor hi lites alter uergia lectus Inquo nupta nimiũ
dormitur in illo Cunc grauis illa urr̃o trã illa tegede pyor
Tũ sinulat gemutꝰ occulta constia facti aut odit pueres a¬
ficta pellice plorat uberibꝰ semper lac̾uus somꝑq paratis Iusta¬
cione sua ac expectantil ꝰ Quo iubeat manere mõ iu cerdis
⁊ fides micẽ a mauor infomia litigiũ par sutũ est illud clou
oritotł dictũ Qui nõ litigat telebs est Cuud uero meluis
quã ñ libgiree aut quid per ihesum ppiũ oro te quid inquã
solitudine presertim noctuma ac filencio ac quiete s⁊ lectuli lib̾¬
tate feliciuis nil gͦ felicis celibatu mł uo᷑ celibatui aptius ꝙ̃
solitudo Quesq̃s ergo litem fugies feminã fuge uix alteroꝰ
sine altera eflugies fenne ⁊ si qd rarũ iitissime mores fint

Expanded text:
Semper habet lites alternaque iurgia lectus in quo nupta iacet; minimum dormitur in illo. tum gravis illa viro, tunc orba tigride peior, cum simulat gemitus occulti conscia facti; aut odit pueros aficta paelice plorat, uberibus semper lacrimis semperque paratis in statione sua atque expectantibus illam, quo iubeat manare modo; tu credis par. Scitum est et illud clari oratoris dictum: «Qui non litigat celebs est». Quid vero melius quam non litigare? Aut quid, per Iesum Cristum oro te, quid, inquam, solitudine presertim nocturna ac silentio et quiete et lectuli libertate felicius? Nichil ergo felicius celibatu, nil vero celibatui aptius quam solitudo. Quisquis ergo litem fugis et feminam fuge; vix alteram sine altera effugies. Femine, etsi, quod rarum est, mitissimi mores sint
Abbreviated transcription (Latin):
mlta eerũ collisione memerabilis int᷑ urbem ipam̃ ⁊ extremo
rapto molinuẽ arit ambitus septa condusit Illic ut audio etut
augurior libroꝵ mellifluos flores spergit quora hodie pomẽs
tractus ecciẽ gustus suauissimꝰ a flagãtissimꝰ odor ut oero
non actuũ mõ sed uerborũ unũ quidẽ exonũbꝰ testimoniũ uri

Expanded text:
multa rerum collisione memorabilis, intra urbem ipsam et extrema multa rerum collisione memorabilis, intra urbem ipsam et extrema rapto molimine aucti ambitus septa conclusit. Illic, ut audio et ut auguror, librorum mellifluos flores sparsit, quorum hodie per omnes tractus ecclesie gustus suavissimus et fragrantissimus est odor. Ut vero non actuum modo sed verborum, unum quidem ex omnibus, testimonium viri
Abbreviated transcription (Latin):
turꝰ sit si progredior Ambrosius apud mediolanũ magni ppłi
crã deo uolente ati cogente forditꝰ s⁊ si tam netessary debiti tõm
sibi constius officy ꝯtinu̾e solitariã uitã degereꝰ nõ anderet qͥcier
tamẽ ⁊ quibus potuit modis quid optaret oũdit habitauit u̾
nut est ambitus murorũ mex̃mo cintate angulo ubi adhuc
sacrũ corpus habitat ⁊ abcadẽ fundata sacra domꝰ stat sũma
deuociõẽ ꝑcelebris et magnis ppłi freque̾tata concresibus uũ
qũ certis indicys intelligi datur louge semotus solitariꝰ locꝰ
quos impellendis arrians abecciã graues diutuosq ꝑtulit aliqͣnͣte¬
ꝑ se negocys subtrahere furariq poterat insecreciorẽ poterat poli¬
iudiuẽ se conferre sanctissimꝰ ubi solebat silua erat quãuis
urbi ꝓxima conitemplaciõe tñ udonea meuedio ꝑua domo ĩgẽtꝭ¬
ac hiulis uni capaꝵ que nuito digniꝰ qmͣ domꝰ olim metha¬
teorsĩ ad archanũ latus Qn anuis hi magnis undiq montibꝰ ⁊

Expanded text:
gni populi curam Deo volente ac cogente sortitus, etsi, tam necessarii debiti tantique sibi conscius officii, continue solitariam vitam degere non auderet, quotiens tamen et quibus potuit modis quid optaret ostendit. Habitavit, ut nunc est ambitus murorum, in extremo civitatis angulo, ubi adhuc sacrum corpus habitat et ab eodem fundata sacra domus stat, summa devotione percelebris et magnis populi frequentata concursibus; tunc quantum certis indiciis intelligi datur longe semotus penitusque soliquos in pellendis Arrianis ab ecclesia graves diuturnosque pertulit, aliquantisper se negotiis subtrahere furarique poterat, in secretiorem solitudinem se conferre sanctissimus vir solebat. Silva erat, quamvis urbi proxima, contemplationi tamen ydonea; in medio parva domus, ingentilis viri capax, que multo dignius quam domus olim methatrorsus ad arthoum latus, quod annus hic, magnis undique motibus et
Abbreviated transcription (Latin):
inter iacet equorũ sine terrarũ siue honũ excucias quͣiius adhue
forte aliquis ibi sit qui ꝓpr̃ nonẽ more heat̃ qui tũ pp̃i fidẽ haũ¬

Expanded text:
equor interiacet, sive terrarum sive hominum excucias, quamvis adhuc equor interiacet, sive terrarum sive hominum excucias, quamvis adhuc forte aliquis ibi sit, qui nomen in ore habeat, qui tamen vera
Abbreviated transcription (Latin):
sunt uoluera que quĩꝙ procul a capite ⁊ a uitalib auenbre suit
tũ ⁊ longa seguicie priteneriũ Anguslumꝰ quidẽ oriũdꝰ ex iffrica
inconfessis suis dicit Ouẽi liberũ ribi difficile qui nõ ꝓterius
uiegiy faciẽ uorit qui sa suib hoc ẽ latuuis he s staiptus ẽ At qui
duĩ affricam meturr ac a uili aluro usq ad lanchitũ occeauũ uoluẽt
meditaçioẽ ꝑ ambula puto nullũ ibi xeperes qui lras̾ nrãs uorit
et diligat insi peregrnm forsitan aut mercator aut captinꝰ sit Iero¬
ima adeuandrã seribons post gallias atz bretancas ponicias
uerũ hodie sit uedici quidẽ expedit Si ut uecenciꝰ testimoniũ nr̃
dodecoris attiugã nouue gregis quo loco gratulatue ⁊exulat qd
sua etate aisia tota iamcrederet Nũc heu ut a balueo thauais usq
ad dexteã iuli ripã et eon litecꝭ amplissumꝰ fluxus ambiendo
ꝑuenias et ꝙas llos longe dustantes mudi teriues neĩp matis

Expanded text:
sunt vulnera que, quanquam procul a capite et vitalibus membris, situ tamen et longa segnitie putruerunt. Augustinus quidem oriundus ex Africa in Confessionibus suis Homeri librum sibi difficilem dicit quod externis, Virgilii facilem, quod suis, hoc est Latinis, litteris scriptus est. Atqui nunc Affricam metire et a Nili alveo ad Attalanticum Occeanum volucri meditacione perambula, puto nullum ibi reperies, qui litteras nostras novit aut diligat, nisi peregrinus forte vel mercator vel captivus sit. Jeronimus ad Evandrum scribens post Gallias atque Britanias provincias hodie verum sit, ne dici quidem expedit. Sed ut recencius testdedecoris attingam, nonne Gregorius quodam loco gratulatur et exultat quod sua etate Asia tota iam crederet? Nunc, heu, ut a leva Tanais usque ad dexteram Nili ripam per Eoi litoris amplissimos flexus ambiendo quidquid illos longe distantes mundi terminos nostrique maris
Abbreviated transcription (Latin):
nichil u̾ uspĩa nichil boni nchil deniq nel hũam cũ dicat ᷑
homies ⁊ effigie sunt hũau ut ea nꝰ nel sola certe uel myiã
ct iustissima ꝑcolende solitudin̾is ⁊ dcłiandaꝵ urbiũ cã sic¬

Expanded text:
nichil veri uspiam, nichil tuti, nichil denique vel humani, cum dicantur nichil veri uspiam, nichil tuti, nichil denique vel humani, cum dicantur homines et effigie sint humana: ut et michi vel sola, certe vel maxima atque iustissima, percolende solitudinis et declinandarum urbium caus
Abbreviated transcription (Latin):
luctanciũ areaturrenciũ cãpus pugnanciũ armatem̃phantiũ
bibliotheca legenciũ cella medicanciũ penetrale orancũ mons
singularis ut ea uita pola uita sit E reliquis om̃ibꝰ cõu̾erãt
optimã solitudiuẽ exoptabat Quid dabit inquit capiti meo aꝙͣ
et oculis meis fontẽ laccimaꝵ scieusq fontẽ hunc nõ morbibꝰ
aut turbis int̾idũ scatin̾sare subsecutꝰ adiuxit quis dabit mꝰ
insolitudine diuersorũ uiatorũ Cogitatu perfacile ẽ quid nob
expediat qũ uir ubilibus deo ꝓximꝰ deo plemis ac honestũ d̾
seq dignũ officiũ hoc ẽ adlugendũ interfecciõe ppłi sui quasi
Unã siue altera non speraret simul utiu̾q poscebat scłitudinẽ
⁊ pietatẽ ubi illud mime negligenduu rear Quid cũ solitu¬
dam abeis quia om̃es adulteri sunt cetꝰ p̃naricators Et reliqͣ
de inceps que cogitare ne dicã loqui horret aiq̃ tam ꝓprie
nris hodie ꝯueniut spłis Iam parũ ymo uero tam nichil ost fider

Expanded text:
luctantium, arena currentium, campus pugnantium, arcus triumphantium, bibliotheca legentium, cella meditantium, penetrale orantium, mons singularis ut ea sola vera vita sit, reliquis omnibus conveniat qoportunam solitudinem exoptabat. «Quid dabit» inquit «capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum?». Sciensque fontem hunc non in urbibus aut in turbis nitidum scaturire, subsecutus adiunxit: «Quis dabit michi in solitudine diversorium viatorum?». Cogitatu perfacile est quid nobis expediat, quando vir ubilibet Deo proximus, Deo plenus, ad honestum illud seque dignum officium, hoc est ad lugendum interfectos populi sui, quasi unam sine altera non speraret, simul utranque poscebat solitudinem et pietatem. Ubi illud minime negligendum rear quod, cum in solitudam ab eis, quia omnes adulteri sunt, cetus prevaricatorum» et reliqua deinceps que cogitare, ne dicam loqui, horret animus, tam proprie nostris hodie conveniunt populis, tam parum, imo vero tam nichil est fidei,
Abbreviated transcription (Latin):
dubie nel sonece uesistendũ uel solitudinis patrotimũ deserendũ eãt
fed non ita est ea erũ nõ nsi de stultis qui passionibus ietũãt dctã
esse luce clariue in ꝑĩs seneie uedbis mpparet lugentẽ inquit tuuctẽ¬
p custodire folenus ne politudine mala utatus ꝓhẽ ẜ adutete¬
cansã luctũ st ⁊ tioẽe acerrimas ãĩ passiones qd ipm̃ lacius ex¬
tendeus Nemo est inquit eemprudentibus qui celiqui sibi debeat
id utiq uerũ esse quib non uidet Qus enĩ impos suie moꝵut
sibi xelinquit᷑ o ait corenat Talibus quidẽ ego nõ mimuitã rołitu¬
legũ metam si xeuerenciã honestatis Ceteriõ altera libertatẽ en¬
pudentiã ꝙ peccundi altera fantores sceleruã ait insrauũta sespen¬
ditat uteuq pestiferũ uerũ ea natiroe ꝑuersitas non politudirs cul

Expanded text:
dubie vel Senece resistendum, vel solitudinis patrocinium deserendum erat. dubie vel Senece resistendum, vel solitudinis patrocinium deserendum erat. Sed non ita est. Ea enim non nisi de stultis et qui passionibus vincuntur dicta esse, luce clarius in ipsis Senece verbis apparet. «Lugentem» inquit «timentemque custodire solemus, ne solitudine male utatur». Aucilicet et timorem, acerrimas animi passiones. Quod ipsum latius extendens, «Nemo est» inquit «ex imprudentibus, qui relinqui sibi debeat». Id utique verum esse quis non videt? Qui enim impos sui est, mox ut sibi relinquitur, oportet ut ruat. Talibus quidem ego non inimicam modo solitulegum metum et reverentiam honestatis. Ceterum altera libertatem impudentiamque peccandi, altera fautores scelerum atque instrumenta suppeditat, utrumque pestiferum; verum ea nature perversitas, non sol
Abbreviated transcription (Latin):
et inter hͨ studios̃ semꝑ amabile fecretũ qd̾ utiq nõ optareĩ sip̃ter
muros aut tectũ nullis bñ succestibus ingeniũ crederet pssemnt̃
apud alios hoc ip̃m̃ querere er platonico testimonis uem iremare
muererer aut fidei nũs habuisse tantis testibus aut tiree ãpluis
sulcipiste dicerer qui oport hactenus ea lege disserm ꝙ senti rem
ꝙ mllã de ugenys legem imposuisse me sencrãt qui h ͨ legent si¬
quis adeo habundans ocio erit etociũ niũ legat fuigula igitur ex
uolunt asscipulatore uidentur inter ceteros amitĩ euocã hc̃e
qui epłarũ fuarũ quodã loco onnia nobis mala euenire a soliudie¬
uidetur persuadere et ruesus alio loco mala tibi conselia agitaritir¬
piditates imꝑbas ordinar audaciã at libidinã iectari uacũdium
uistigari ait q̃ si aut indeffinite aut uni̾salitee dicorẽtur hant¬

Expanded text:
et inter hec studiosis semper amabile secretum, quod utique non optaret, si preter et inter hec studiosis semper amabile secretum, quod utique non optaret, si preter muros ac tectum nullis bene secessibus ingenium crederetur. Possem nunc apud alios hoc ipsum querere et plurium testimonio rem firmare, ni vererer ne aut fidei minus habuisse tantis testibus, aut cure amplius suscepisse dicerer quam oportet. Hactenus ea lege disserui quid sentirem, ut nullam ingeniis legem imposuisse me sentiant qui hec legent, siquis adeo abundans otio erit ut otium nostrum legat; singula igitur exalunt, astipulatorem videntur inter ceteros Anneum Senecam habere, qui epystolarum suarum quodam loco, omnia nobis mala solitudinem persuadere; et rursus alio loco, mala ibi consilia agitari, cupiditates improbas ordinari, audaciam acui, libidinem irritari, iracundiam instigari ait. Que si indefinite aut universaliter dicerentur, haud
Abbreviated transcription (Latin):
bames inter densss fagus umbeesaq cacumiã assidue uoeuẽs sols
⁊ amonatibus ⁊ silius id faceret plous fetuti aibo qui int spenosa
cup̃sseta et spacia siluestria de institutis cerũ publicario deꝙ ope̾tiuãs
legibus disputat nõ mirũ ⁊ uulgata comemioras multũ tpore pꝯt̾i̾or
cyprianis fide prier et marcio clarus nec obscires eloquio tale quaded
et sensisse uidecetur et scripsisse Ꝙy unũ exmultis ingens mutato᷑
eius angi stiiꝰ in libris suis quasi illius ingem exꝑimentũ ete¬
lequetie gustũ pouit quĩ in eo qͣntũ esse potuerit nec geanitati
rerũ dedecus uecborũ neglexisset ornatũ loci illius quiẽorancie
notũ esse uoluit ubi ingenũ exeecens nõ ait hũi talanũ abditũ
trnctũ muris ꝯmunitũ seris mormorea opatũ celatũp testudie
sed quid petamiꝰ inquit hanc fedẽ dant secessus uicia fecreta ubi
sincus et ele quens appetebat uites et paliites frondes aendines

Expanded text:
daturus, «inter densas umbrosa cacumina fagos» assidue veniens, solus in montibus et silvis id faceret: Platonem secuti ambo, qui inter otiosa cupresseta et spatia silvestria de institutis rerum publicarum deque optimis legibus disputarat. Nota nimirum et vulgata commemoro. Multum tempore posterior Cyprianus, fide autem prior et martyrio clarus nec obscurus eloquio, tale quiddam et sensisse videtur et scripsisse; quod unum ex multis ingens mirator eius Augustinus in libris suis quasi illius ingenii experimentum et eloquentie gustum ponit, que in eo quanta esse potuerit, nisi gravitati rerum deditus verborum neglexisset ornatum, loci illius commemoratione notum nobis esse voluit. Ubi ingenium exercens non ait hunc thalamum loco abditum, cinctum muris, communitum seris, marmorea opacum celatumque tessed quid? «Petamus» inquit «hanc sedem. Dant secessum vicina secreta, ubi sanctus et eloquens appetebat: vites, palmites, frondes, arundines,
Abbreviated transcription (Latin):
illud quesisse super uacuũ ubi erat dum pallio nigũ diuisis aqu
ꝑ arentẽ Iordanis alleũ polus tuͣsỹt qui tũsieraĩ comubatꝰ ubi
erant Damq ꝓphẽ qui tam certis ⁊ presagis uisionibꝰ illustrati

Expanded text:
Illud quesisse supervacuum: ubi erat dum, pallio magistri divisis aquis, Illud quesisse supervacuum: ubi erat dum, pallio magistri divisis aquis, per arentem Iordanis alveum solus retransiit, qui transierat comitatus? Ubi eran
Abbreviated transcription (Latin):
falsos ꝓphetas meodem monte carmeli diuiuo indicio saceificio
teste suꝑatus intoreẽte eyson ppło fauentẽ mactauit qñ obcam̃
rate regnie m̃ãs ac fauori credens cũ deserti latebrã pecysfet st
umibra Iumper consopitũ excitauit augelus ⁊ ut manducaoret ad¬
mictitur ac ꝓphetas ut au cacumiẽ montis sedeus imperat ĩ opma¬
bili fiducia ut ignis decelo destendat supͣ qnquagenos ẽgios ⁊
poreetur scatim ut scisso ome tactu pally iordanẽ suto pede per¬
nĩfor solitariũ sanctũ uirũ uenerãtibꝰ elementis ubi inquã
exat hehyas dim hoc ageret profecto insolitudine unde tandẽ ad
celũ flaminãtẽ uehiculo raptus est ubi erat helyreus qui genu¬
nrͣ xapti ducis consecutubẽ spi̾tũ qũ fere cont᷑ nd̾ar sr consuetudiã
suã natanus flente restituit anico qñ tribus regibꝰ totidẽq regos
exeratibus ne ꝑirent siti repello sine ullis ymbribꝰ torrente sub¬
eont priora quidẽ adiordanis rirã 2ͫ in defecto ydumee ꝯtigit

Expanded text:
falsos prophetas, in eodem monte Carmeli Deo iudice sacrificio teste superatos, in torrente Cyson populo favente mactavit? Quam ob causam irate regine minis ac furori cedens, cum deserti latebram petiisset, sub umbra iuniperi consopitum excitavit angelus, et ut manducaret admittitur ac prophetas; ut in cacumine montis sedens, imperat inopinabili fiducia, ut ignis e celo descendat super quinquagenarios regios, et paretur statim; ut, scisso amne tactu pallii, Iordanem sicco pede pertransit, solitarium sanctum virum venerantibus elementis. Ubi, inquam, erat Helias dum hec ageret? Profecto in solitudine, unde tandem ad celum flammante vehiculo raptus est. Ubi erat Heliseus, quando geminum rapti ducis consecutus est spiritum? Quando ferrum contra naturam et consuetudinem suam natans flenti restituit amico? quando tribus regibus totidemque regiis exercitibus, ne perirent siti, repleto sine ullis imbribus torrente subvenit? Priora quidem ad Iordanis ripam, tertium in deserto Ydumee contigit.
Abbreviated transcription (Latin):
dorbanas fed netabernad.ẽ inq̃ quũb ꝯuallibꝰ collocutorẽ deũ
mueruit ⁊ ꝑmissa illa magnffica q iugiter in nob extinis
utiq nõ pessimus honũbus inplentur idẽ nõ in aulis cortinus
obsita ⁊ uillis instrata ceespantibo sed isolo hebibo ⁊ agresti
uns genefeos teytus lũ ⁊̃ qualle ubi iesopliat ad ilicẽ mãbre
sedebas qñ diguns ẽ habitus dei angelos hre conuinas uene q
forte aliud quã quod uerba seuaĩ sufpicen᷑ nõ equidẽ sub de¬
auratis laqueabus tectorũ sed subqr̃is uinbra gloriã deferente
uureale cõminũ telebratũ est ⁊ ille certe sanctissimꝰ at onĩ dino
fomore degnissimꝰ uir fuit tante obẽẽ ut du dei uissꝰ ob sequitur
uigonito filio nõ parceret ut reliqui laudũ eius ꝑtonia salẽi

Expanded text:
urbanas, sed in tabernaculis inque convallibus collocutorem Deum meruit et promissa illa magnifica, que iugiter in nobis, extremis utinamque non pessimis hominum, implentur. Idem non in aula cortinis obsita et villis instrata crispantibus, sed in solo herbido et agresti, utque Geneseos textus habet in convalle, ut Iosephus ad Ilicem Mambre sedebat, quando dignus est habitus Dei angelos habere convivas. Neve quid forte aliud quam quod verba sonant suspicemur, non equidem sub auratis laquearibus tectorum, sed sub quercus umbra glandifere rurale convivium celebratum est. Et ille certe sanctissimus atque omni divino favore dignissimus vir fuit, tante obedientie ut, dum Dei iussis obsequitur, unigenito filio non parceret, ut reliqua laudum eius sileam,
Abbreviated transcription (Latin):
dixisset adietit Sedebit solitatius ⁊ tacebit e⁊ lenabit sr sup se
en andio felicẽ paciã eppectantꝭ audio libertate qualibet
meliorõ diñt iigi tollerãtiã audio eleuaciõs aĩ audio quiete
seqronis ⁊ nõ semel ẜ inpũcipio poritũ si infine silenciũ tũcta
us andio m̃t unã rolitudinẽ contineri
dire uita pacifico celestiq similiã Ouita melior suꝑ uitas

Expanded text:
isset, adiecit: «Sedebit solitarius et tacebit, quia levavit se super se». En audio felicem patientiam expectantis; audio, libertate qualibet meliorem, dominici iugi tolerantiam; audio elevationem animi; audio quietem sessionis et non semel sed in principio positum et in fine silentium; cunta tamen audio intra unam solitudinem contineri. O vere vita pacifica celestique simillima! O vita mel
Abbreviated transcription (Latin):
diłe ualde ut scpͥtoris p̃comit ꝙ sui Ieronimi uerbũ pounã ac
seniotũ subsatit ⁊⁊ ut crictis eũ ne fuetum dilaberet᷑ obseruãtib
P duo ĩ loco diu illũ morari ulłãteꝯ̃ posfe publice ꝓsuasũ erat
ibid̃ laborẽ uite fiẽ habuit q̃ interris mutatus fuerat ad
us igitur brem admodii et succinta ꝯmemoracioe p̃teritis
ut sit dicam oit se positis et reliquis silencio obeutis ꝙq
sunt id genus quibus sola hemꝰ celũ fuit interris q̃ copiosa
lectet aliquot exempla minis persecreciores staptudre uecessus
sparsa uecolliga ⁊ ut apͥmis ordiã Adam publicꝰ ille pares gu̾is
huiam qu̾i dnu solus fuit nemo felicior mox ut concitatꝰ nẽo
nnserior solus stetit cõctatus uiut solus beate cuus prĩe conitat
infelicis exilio peregriꝰ solus ĩxequie ⁊ gandio conutatꝰ coĩ¬
tatus inlaboribus et doloribus nu̾ne demq solus ĩ mortalis
fut ing̾e soniã mortalis officitur iã huĩ clatũ ⁊ inseue psagiũ

Expanded text:
ibilem valde», ut scriptoris preconisque sui Ieronimi verbum ponam, ac «semotum» substitit. Et ut, cuntis eum ne furtim dilaberetur observantibus, quod uno in loco diu illum non posse subsistere publice persuasum erat, ibidem laborum vite finem habuit, quem in terris imitatus fuerat ad s igitur brevi admodum et succincta commemoratione preteritis, ut sic dicam, atque sepositis et reliquis silentio obrutis, quotquot sunt id genus, quibus sola heremus celum fuit in terris — que copiosa lectet —, aliquot exempla minus trita, per secretiores scripturarum recessus sparsa, recolligam. 2 Et ut a primis ordiar, Adam, publicus ille parens generis humani, quandiu solus fuit, nemo felicior; mox ut comitatus, nemo miserior: solus stetit, comitatus ruit; solus beate civis patrie, comitatus infelicis exilii peregrinus; solus in requie et gaudio, comitatus in laboribus et doloribus multis; denique solus immortalis fuerat, iunge sotiam, mortalis efficitur. Iam tunc clarum et insigne
Abbreviated transcription (Latin):
adoptatũ sibi ĩuidens quietẽ semper eũ sua fama p̃currẽt
Interdũ etiã ad barbaras natioes clam decreuerat ꝑficisti
ubi noc intellotꝰ̃ nec cognitꝰ respiraret ut cadẽ fama noĩs¬

Expanded text:
exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, exoptatam sibi invidens quietem semper eum sua fama precurreret, interdum etiam ad barbaras nationes clam decreverit proficisci, ubi n
Abbreviated transcription (Latin):
angusto iuguriole pꝯ aũ cella nichil angustiae̾ ne donus
qui sepulchr spem̃ hñte se submouit ut mũdũ ad uiri nomẽ
turbis coeũtibꝰ ut solitudine una młtaꝵ uroiũ inquieta ne¬
gocys fugã meditaret᷑ re cognita decẽ ⁊ eo amplius honĩ it
eius conabantur impedire quo dolore cũ dedia pene cõsumytꝰ
esset ppło paciẽte scd dolente ⁊ prosequẽte tandẽ obyt in pro¬
fundissimas solitudines ⁊ ad authony locũ qui paulo ante tato
uacuꝰ hobitator remanserat ꝑueniens at ibi discipulis eiꝰ
ĩnuẽtis auditu flebile pui dictũ audiuisse cũcta p̃quires d̾tulu
eius ⁊ lectulũ unde ad celũ felix ille conscendeat Ausit at
in eo dulti quadam tanti uir meõria ꝓcubuit ipiũ uelut recẽt
anthony recubitu calentẽ sepe complectens at de ostulans ꝙ̃ꝙͣ
rigaus ut ille inde agitus alias at alias solitudiẽ petens ꝙ

Expanded text:
angusto tuguriolo, post autem cella nichil augustiore neque tam domus angusto tuguriolo, post autem cella nichil augustiore neque tam domus quam sepulchri speciem habente, submovit. Ut inde dum, ad viri nomen turbis coeuntibus et solitudine una multarum urbium inquieta negotiis, fugam meditaretur, re cognita, decem et eo amplius hominum milia iter eius impediere. Quo dolore cum inedia pene consumptus esset, populo patiente sed dolente et prosequente, tandem abiit in profundissimas solitudines, et ad Antonii locum, qui paulo ante tanto vacuus habitatore remanserat, perveniens atque ibi discipulis eius inventis — auditu flebile, pium dictu — avidissime cunta perquirens, ortulum eius et lectulum unde ad celum felix ille conscenderat invisit, atque in eo dulci quadam tanti viri memoria procubuit, ipsum recenti velut Antonii accubitu calentem sepe complectens atque deosculans, quorigans. Ut inde alias atque alias solitudines petens, quod
Abbreviated transcription (Latin):
inuenit honorificis pͥmis ĩ itiuere monstris inuentis ut congress
palme fecretissuma inspelinica missut e celo panis unus duotꝰ
xp̃i fortissimus ueteãns qui multo ieuimo exhaustis habũde
suffecerit Deniq ut paucis post diebus mestus cũq multis cũ
fletibus hospes paulũ fepelunt ineffodiendo humo leonũ ungnibꝰ
insueto pretatis officio adutus Ad sumã qualiter indeseetũ latĩ¬
tans ⁊̃ in tru ount glorie fugitans ut sepultureã eius esserel¬
let abstonditã neqͣ uł gelidũ ciunerẽ nũdam fauoris aura conti¬
geret adeo nobilitatus ⁊ gloriosus effctus ẽ ut xpũs humudcliũ
suũ egiptiace solitudims latebris abditũ ⁊ ut ipĩs athanafo
heroidis atz historie sue uerbis utar alio pene orbe colicũ affeice
hiylarion anthony uirtutũ nobilis emulꝰ fuma uiri pͥmũ mox
uimestris obsernatiõe uite eius ac montis pñtiq concitus exẽplo
ubi ab adolescencia insemũ ꝑsenerinas bruie pͥ ͫ ⁊ etatis ĩ tpẽ

Expanded text:
invenit, horrificis in itinere primum monstris inventis. Ut congressipalme, secretissima in spelunca, missus e celo panis unus duobus Cristi fortissimis veteranis, multo ieiunio exhaustis, abunde suffecerit. Denique ut paucis post diebus mestus animi multisque cum fletibus hospes Paulum sepelivit, in effodienda humo leonum unguibus insueto pietatis officio adiutus. Ad summam, qualiter in desertis latitans, et in tantum omnis glorie fugitans ut sepulturam quoque suam vellet absconditam, nequa vel gelidum cinerem mundani favoris aura contingeret, adeo nobilitatus et gloriosus effectus est, ut Cristus homunculum suum egiptiace solitudinis latebris abditum, et, ut ipsius Athanasii heredis atque historici sui verbis utar, «alio pene orbe celatum, Africe, Hilarion, Antonii virtutum nobilis emulus, fama viri primum, mox bimestri observatione vite eius ac monitis presentique concitus exemplo, ubi ab adolescentia in senium perseverans, brume primum et estatis intemperiem
Abbreviated transcription (Latin):
non inquitã quo concilio passuiciꝰ tres dei amicos ex urbibus ad
deserta ꝑ duxit quasi ad tuciorẽ ⁊ ꝓpinquiorẽ deo locũ Qua u̾tutꝭ
ãmiratiõe mouachor turbas insolitudinẽ trapit uel pĩoiꝰ Qua
caritate serapion tis se houũ soruũ fecit ⁊ duõs suos pcci seruito
liberaret non narrabo pietatẽ diacomi affre prioris constanciã¬
pauit quo in spocu silata cũ cõige latuit ⁊ leena ꝙ terpidis de

Expanded text:
non inquiram quo consilio Paphnutius tres Dei amicos ex urbibus ad deserta perduxit, quasi ad tutiorem et Deo propinquiorem locum; qua virtutis admiratione monachorum turbas in solitudinem traxit Helpidius; qua caritate Serapion bis se hominum servum fecit, ut dominos suos peccati servitio liberaret. Non narrabo pietatem dyaconi Effren, Pioris constantiampavit, quo in specu simulata cum coniuge latuit et, leena pro trepidis d
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ omẽ uitã politarys ⁊ quiotis locis atꝙ inter tetera pisini
montis ociõ delcãtꝰ et illo heremitico habitu moras traxi s fit
missun creditur et ad loci illuis heremitas liber suus scciptus¬
sesipta reuoluere uuito eus quod occ̃rit brem utiq sed apto
testrtonio contentꝰ exo Os igitur ewangeliũ iohanus eprones
difficile est inquit inturba uidero xpm̃ solitudo quidã ictiae

Expanded text:
r omnem vitam solitariis et quietis locis atque inter cetera pisani montis otio delectatus, et illic heremitico habitu traxisse moras creditur, et ad loci illius heremitas liber suo quscripta revolvere, unico eius, quod occurrit, brevi utique sed aperto testimonio contentus ero. Is ergo evangelium Iohannis exponens: «Difficile est» inquit «in turba videre Cristum: solitudo quedam ne
Abbreviated transcription (Latin):
ncorcemqs famliatiũ anricorĩ Itaq ait o qui cõplixus el guu¬
dios cunca fuerus Eredo depol et multa ibi peo tempore fare¬
tissie inter tales ureos at dusertissima dicta nõ dubitem Edr
duãciores amplepus ⁊ saucciꝰ gand̃ fuissi ceedididum mediol̃aũ
iter ambro sed ⁊ martinũ locus oũdit᷑ ubi congredi et colloq
polaudo que tales duos aitolas urio tempore niceensa
duam nas medialano egredi maguꝰ alł eusdqudus
habitator facit angustiꝯ Eeuemdens ombrosto malis
erroribus infectio quasi egeotũ filiũ docto medico paus pst̃ dedit

Expanded text:
invicemque familiarium amicorum, itaque ait: O qui complexus et gaudia quanta fuerunt. Credo edepol, et multa ibi pro tempore facetissime inter tales viros ac disertissime dicta non dubitem, sed dulciores amplexus et sanctius gaudium fuisse crediderim Mediolani inter Ambrosium et Martinum. Locus ostenditur, ubi congredi et colloqusolitudo, que tales duos accolas uno tempore meruisti! Nondum nos Mediolano egredi magnus alter eiusdem urbis habitator sinit, Augustinus, quem Deus Ambrosio malis erroribus infectum, quasi egrotum filium docto medico pius pater dedit
Abbreviated transcription (Latin):
capiendã pludinũ prodẽ secretior conu̾satio ⁊ herem interior
inthebaydis partibus inhemo quid adiacet cuntati ligo ĩ rupe qdã
montis ardiu cõmanẽte̾ astensus usq adeũ difficilis aditus
monasteey eius obscructus ⁊ clausus ita ut quadeagesimo etate¬
sue anno usq ad nonagesimũ ꝙ̃ tuĩ gerebat eũ uidionꝰ mona¬
sceriũ monasceriũ eius nullus intrauit aduemẽtibus uero ꝑ
fenestrã ad uidendũ se prebebat non describam habitaculũ mo
nachi helye ꝑpe cunctos merabiles ut deseetum horrendũ ut
solitudo uastissima ⁊ nullis equanda sermonibꝰ ut spelinica
iupea ut aspar adillã ut augustus trames quiq uel suspensos
pedes lederet uel intentos adentiũ oculos feustearetur ut
illic corpore tremulꝰ ẜ mente constans senex excentũ añis
quantꝰ hic solitarie uite ingẽ esse potuerit qui tñi in eo stu¬

Expanded text:
capiendam, plurimum prodest secretior conversatio, et eremi interioris capiendam, plurimum prodest secretior conversatio, et eremi interioris in Thebaidis partibus in heremo, que adiacet civitati Lygo, in rupe quadam montis ardui commanentem: ascensus ad eum difficilis, aditus monasterii eius obstructus et clausus, ita ut a quadragesimo etatis anno usque ad nonagesimum, quem tunc gerebat cum eum vidimus, monasterium eius nullus intraverit; advenientibus vero per fenestram se videndum prebebat». Non describam habitaculum Helie monachi, prope cuntis mirabilius, ut desertum horrendum, ut solitudo vastissima et nullis equanda sermonibus, ut spelunca scrupea, ut asper ad illam et angustus trames, quique vel suspensos pedes lederet, vel intentos adeuntium oculos frustraretur, ut illic corpore tremulus, sed animo constans, senex ex centum ac dequantus et hic solitarie vite magister esse potuerit, qui tantum in eo stu
Abbreviated transcription (Latin):
positꝰ theodosuus imꝑator auceps cũ r̾sponsa deposceret ⁊ con¬
cilio solitary armatus pia sed maxima ⁊ incredibilia bella cõ¬
ficeret ai quo alter lici inferior dux romanꝰ gui ethiopũ inc̃su
infinitaq multitudine at ab infaustis congeessibus exterritus
cũ presidiũ de certaret ⁊ in eo statu nõ ꝑ inter nuctios sed pus̃
ip̃e uirũ dei pro conalio adysset adspem arte uictorie erectus
p̃frxa eciã pugne dei qd̾q ⁊ uictor hostiles predas ageret ⁊ fuore
res p̃reptas ab hoste reueheret s⁊ imꝑatores sui gram̃ meret᷑
luit eciã securꝰ pugnauit strauit hostem spolia tetulit gram̃ ẽ
adeptus Cum uiro tam sancto tameẜq futurt ueuture p̃stiosi¬
quio de pũtibus ⁊ expertis creditur accipe hoc quod idẽ de soli¬
tudine fenserit ne ꝙ enĩ ꝓposita me fauẽte ĩ nutasse quesgm
credatripã eius uerba screpsisse abhys relata q̃ abore loqũtis
querendam dei gram̃ at ipius diunitatꝭ cui deuociorẽ noticiã

Expanded text:
posito Theodosius imperator anceps animi responsa deposceret, et consilio solitarii pauperis armatus, pia sed maxima et incredibilia bella conficeret. A quo alter quoque licet inferior dux romanus, gravi Ethiopum incursu infinitaque multitudine atque aliquot infaustis congressibus exterritus, cum prelium detrectaret et in eo statu non per internuntios, sed presens ipse virum Dei pro consilio adiisset, ad spem certe victorie erectus, prefixa etiam pugne die, quodque et victor hostiles predas ageret, et suorum res prereptas ab hoste reveheret, et imperatoris sui gratiam mereretur, ivit iam securus, pugnavit, stravit hostem, spolia retulit, gratiam est adeptus. Cui viro tam sancto, tamque venturi prescio, siquid de presentibus et expertis creditur, accipe quid hic idem de solitudine senserit: nequid enim me proposito faventem immutasse quisquam credquirendam Dei gratiam, atque ipsius divinitatis evidentiorem notitiam
Abbreviated transcription (Latin):
elabitur sic inter̃ cit interim efancibꝰ nr̃is exeptus ⁊ sꝑ nũ nos
fugiens nũqui consecuturos adse quendũ incitat ita interi an cors
fit que hodie fieri possent Solitario cui ugere qd̾ uellet iã pui ũ ẽ
nu nõ mõ de ꝑtibus si tota etate semel ẽ constitutũ nõ dies ant
noy longior sepe uero baemot esse qua eller  lheusts nel¬

Expanded text:
elabitur, sic iterum atque iterum e faucibus nostris ereptus, et semper ante nos fugiens, nunquam consecuturos ad se sequendum incitat. Ita interim nichil fit eorum que hodie fieri possent. Solitario, cui quid agere velit iam provisum est, cui non modo de partibus sed de tota etate semel est constitutum, non dies aut nox longior, sepe vero brevior est quam vellet, dum hone
Abbreviated transcription (Latin):
seueꝵ fuisse credendi suit tũ pontificali fuste curatꝰ nestio¬
quid niss diuu esset expedicior alicꝰ at ꝑfeccius recolebut ipĩs
lluus memorã quo liberius solus eeat ne quit forte icaretar
eundẽ ate libetĩ frequẽtasse politudines quas duti ẜuuus officy
du licuit frequẽtiunt ne eñi cũcta uestgem ꝙlsrg ĩ nuiffe

Expanded text:
um fuisse credendum sit, tamen pontificali fasce curvatus, nescioquid in se dum esset expeditior altius atque perfectius recolebat, temporis illius memor quo liberius solus erat. Nequis forte miretur eundem antea liberum frequentasse solitudines, quas et duri servus officii, dum l