comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
istud sit sacͣmentũ: audi dicentẽ.
Sacͣmentũ hoc magnũ ẽ: Ego autẽ
dico in xp̃o ⁊ in eccł̃a. uñ ⁊ admo¬
net. ut sic diligat homo uxorem
poris adherere: in qͦ nec macła sit
ulla. nec tortitudo peccati: Scͥptũ
hostia do: displicuit oblatio par¬
ricidȩ. Nne aꝑte significauit dñs
passione noui sacͥficii gr̃am conse¬
craret: ritũ ppłi parricidał abole¬
ret: Qͥd autem exp̃ssiꝰ quã qͦd ascõ
patͥarcha oblatus ẽ filiꝰ: ⁊ aries in¬
molatꝰ ẽ: Nne aꝑte ostendit ho¬
minis carnẽ. qͦ omnib t̾renis est
communis animantib: ñ duuni¬
tatẽ unigeniti filii d̃i. obnoxiam
futurã sacrȩ uuln̾i passionis: Scͥp¬
tum ẽ in capite libͥ uenturũ ho¬
in t̾ras: ⁊ angłi ministͣbant ei. si¬
cut ipse ãignatꝰ ẽ dicere. Ex hoc
uidebitis celos aptos: ⁊ anglos di
ascendentes ⁊ descendentes ad fili¬
ii hommnis. Scͥptum ẽ in capite
libͥ. agnꝰ sine macła. mundꝰ. ma¬

Expanded text:
sit sacramentum, audi dicentem: Sacramentum hoc magnum est: ego autem dico in Christo et in Ecclesia . Unde et admonet ut sic diligat homo uxorem poris adhaerere, in quo nec macula sit ulla, nec tortitudo peccati? 862 12. hostia Deo, displicuit oblatio parricidae . Nonne aperte significavit Dominus passione novi sacrificii gratiam consecraret, ritum populi parricidalis aboleret? Quid autem expressius, quam quod a sancto Patriarcha oblatus est filius, et aries immolatus est? Nonne aperte ostendit hominis carnem, quae omnibus terrenis est communis animantibus, non divinitatem unigeniti Filii Dei obnoxiam futuram sacrae vulneri passionis? 13. Scriptum est in capite Libri, venturum hoin terras et angeli ministrabant ei, sicut ipse dignatus est dicere: ex hoc uidebitis caelos apertos et angelos dei ascendentes et descendentes ad filium hominis.. Scriptum est in capite lib
Abbreviated transcription (Latin):
corde. Posui ori meo custodiam: dũ¬
consistit peccator adu̾sum me. Ad¬
est semꝑ inimicꝰ: qr semꝑ insidiat᷑
Et si illum ñ uides: adest. Et si isli
ñ sentis: incursat. Siñ uides: uideo¬
ti crede. Consistit inqͥt adu̾summe
Qͥ uidet pecẽm suum: uidet etiam
peccatorem sͥ in hiis qͤ gesserit illu¬
dentẽ. Qͥ autẽ pecc̃orem p̃uiderit:
potest uitare peoẽm. Hidebat dard
consistere adu̾sum se pec̃corem. qño
semey maledicebat ⁊ lapidabat re¬
gẽ suum: ⁊ clamabat exi uir san¬
gͥnum. Neq enim tam p̃ruptꝰ foret.
ut nec tanti regis reu̾entia mou̾et᷑.

Expanded text:
corde: posui ori meo custodiam, dumcorde: posui ori meo custodiam, dumconsistit peccator aduersum me. adest semper inimicus, quia semper insidiatur. etsi illum non uides, adest, etsi illum non sentis, incursat. si non uides, uidenti crede: consistit, inquit, aduersum me. qui uidet peccatum suum, uidet etiam peccatorem sibi in hiQ quae gesserit inludentem, qui autem peccatorem praeuiderit, potest uitare peccatum. uidebat Dauid consistere aduersum se peccatorem, quando Semei maledicebat et lapidabat regem suum et clamabat: exi, uir sanguinum. neque enim tam praeruptus foret, ut nec tanti regis reuerentia moueretur
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ⁊ purgatum qnͣ oportet ꝓfe¬
rat. ne qͥsqͣm pͥꝰ fur in coreiꝰ aut
ꝑt̾bator irrumpat: ⁊ ad eos cap¬
tiuũ tͣhat. qͥb flagitia sua uen¬
dat. Meditabat᷑ uidas xp̃m uen¬
dere. s reuocabat eum tanta gr̃a
xp̃m fallere se putabat. adu̾sariꝰ
molesti sunt uolenti seruare ĩti¬
tiam. ministͦs eẽ illiꝰ neqͥssimi pe¬
catoris: qͥ omniũ auctor ẽ flagiti¬
oꝵ. Nidebat dauuid ꝓpħicis ocłs ꝙ
noscebat eiꝰ figuram. id̾o taceba
ne illiꝰ fac̾e̾t uoluntatẽ: qͥ int̾tur¬
bare gestit affectum. Premebat
uocem. claudebat partꝰ suos silen¬
tio. pͣtendebat in eo patientia :⁊
tacit᷑nitatis uigilabat custodia
ne inunicꝰ obreperet: de clausts qͥ
uagus aliqͥs sermo ⁊ incautꝰ exira
Ideo fortior ẽ patiens qͥ seipsũ conti¬
net: qͣm qͥ urbes capit. Iustꝰ ipses
claustrũ ẽ: ipse sͥ ꝑuigil custos. sũ
sͥ gͦ ipse pͣtenderet: loquebat᷑ in suo

Expanded text:
tum et purgatum, quando oportet, profetum et purgatum, quando oportet, proferat, ne quisquam prius fur in cor eius aut perturbator inrumpat et ad eos captiuum trahat, quibus flagitia sua uendat. Meditabatur ludas Christum uendere, sed reuocabat eum tanta domin, quia Christum fallere se putabat, aduersarius molesti sunt uolenti seruare iustitiam, ministros esse illius nequissimi peccatoris, qui omnium auctor est flagitiorum. uidebat Dauid propheticis oculis, agnoscebat eius figuram; ideo tacebat, ne illius faceret uoluntatem qui interturbare gestit affectum. premebat uocem, claudebat portas suas silentio, praetendebat in eo patientia et taciturnitatis uigilabat custodia, ne inimicus obreperet, ne de claustris oris uagus aliquis sermo et incautus exiret. ideo fortior est patiens qui se ipsum continet quam qui urbes capit. iustus ipse sibi claustrum est, ipse sibi peruigil custos. Cum sibi ergo ipse praetenderet, loquebatur in suo
Abbreviated transcription (Latin):
noso: Non om̃e qd̾ otiosum cͥmi¬
nosũ: s om̃e qͦd ñ fructuosũ. ꝑicu¬
losũ atq eradicabile. Om̃is enim
arbor ñ faciens fructũ excidit᷑ .
in ignẽ mittit᷑. Cõmouet᷑ animꝰ. ex
agitat᷑ stimulantib adu̾sariis.
obstrepentib. illudentib. cͥminas¬
tib. excidit u̾bum ꝯmotionis: id̾o
silentiũ ⁊ tutum ẽ ⁊ decoꝵ. qͦd ser¬
uat cũ gͣuitate cautelã. Qd enĩ
Deniq uncłis labioꝵ suoꝵ: unꝰ¬
qͥsq constͥngit᷑. Id̾o sapiens in tẽ¬
ꝑe tacet: ⁊ secũ ipse consid̾at quo
temꝑe loqͥ debeat. De qͦ p̃clare ip̃e
salomon: labia sapientis alligata
sunt intellectu. Qñ gͦ uides illu¬
dentib ꝓt̾uis sapientẽ tacere: dic
Ligauit iste intellectu labia sua.
hoc ẽ prudent̾ tacet: ne labioꝵ⁊
suoꝵ uincłis alliget᷑. Posuit ori
suo custodiam. sepsit aures suas
spinis. uectem adhibuit forib sui
oris. seruat thesaurũ cordis sui. ⁊
argentũ eloquii sui. ut examina¬

Expanded text:
noso! non omne, quod otiosum, et criminosum , sed omne, quod non fructuosum, periculosum atque eradicabile; omnis enim arbor non faciens fructum exciditur et in ignem mittitur. cum mouetur animus et exagitatur stimulantibus aduersariis, obstrepentibus inludentibus criminantibus, excidit uerbum commotionis; ideo silentium et tutum est et decorum, quod seruat cum grauitate cautelam. quid enim denique uinculis labiorum suorum unusquisque constringitur. ideo sapiens in tempore tacet et secum ipse considerat, quo tempore loqui debeat. de quo praeclare ipse Salomon: labia sapientis alligata sunt intellectu. quando ergo uides inludentibus proteruis sapientem tacere, dices: ligauit iste intellectu labia sua, hoc est prudenter tacet, ne labiorum suorum uinculis alligetur. posuit ori suo custodiam, saepsit aures suas spinis, uectem adhibuit foribus oris sui, seruat thesaurum cordis sui et argentum eloquii sui, ut examina
Abbreviated transcription (Latin):
reuertam᷑ ad patͥam. Uñ apłs iã
p̃sumit dicere. Qͦ iam ñ estis ad¬
uenȩ atq ꝑegͥni: s estis ciues scõꝵ
ce domestici dei. He uolens recipe
dauid anteqͣm xp̃c ueniret int̾¬
ras: dixit. Remitte mͥ ut refrige¬
Hoc ẽ. hie m remitte: uͥ peccaui.
Nisi hic remiseris mͥ: ibi remissio¬
nis reqͥem inuenire ñ potero. Qͦd
enĩ ligatũ in t̾ra manserit: liga¬
tũ manebit in celo. Qͦd solutũ in
t̾ra fuerit: solutum erit in celo.
Propħa enim ⁊ pͣdicator eccłȩ congͤ¬
gandȩ. eũgłico spũ indulgentias
dm̃i p̃uidebat: ⁊ pͣcipienda apłis. ei

Expanded text:
reuertamur ad patriam. unde apostolus reuertamur ad patriam. unde apostolus praesumpsit dicere: ergo iam non estis aduenae atque peregrini, sed estis ciues sanctorum et domestici dei. Hoc uolens recipere Dauid, antequam Christus ueniret in terras, dixit: remitte mihi ut ref rigehoc est: hic mihi remitte ubi peccaui. nisi hic remiseris mihi, ibi remissionis requiem inuenire non potero; quod enim ligatum in terra manserit, ligatum manebit in caelo, quod solutum in terra fuerit, solutum erit in caelo. propheta enim et praedicator ecclesiae congregandae euangelico spiritu indulgentias domini praeuidebat et p
Abbreviated transcription (Latin):
lumꝰ uerum eẽ qͦd cupimꝰ. ut ap¬
ꝓpinquemꝰ ad dñm: a qͦ nos uide¬
mur futuroꝵ ⁊ p̾sentium distas¬
tia separari. Audemꝰ gͦ adeẽ: &
id̾o inqͥt connitim᷑. Cognoscis u̾¬
bum uolentis adhuc ꝑuenire: ñ
eiꝰ qͥ ꝑuen̾it. Affectꝰ gͥ in hoc sermo¬
ne: ñ effectus ostendit᷑. Deniq
ipsũ affectum sui sermonis int̾¬
rogo. Immo audi dicentem: uel
potiꝰ audi dubitantẽ. cum dicit.
Id̾o conuitun᷑ siue absentes siue p̃¬
sentes: placere illi. Absentes adhuc
tori qͦ nr̃arũ desidamꝰ animarũ
slecesse ẽ enim nos ei adsist̾e ꝑ spe
in t̾ram uen̾it. demoret᷑ ⁊ separe¬
t᷑ a patria: longo detentꝰ exilio
Consid̾a nunc michi illũ adam
de paradiso eiectum. in castellũ
religatũ expectantẽ unde deiectꝰ
sit: flentem ub̃tim. qͥa reminisci¬
t᷑ qͥd amiserit. qͦue decid̾it. Et id̾o
gr̃as agamꝰ do. qͥ nos ꝑpetuo exi¬
lio lib̾auit: aꝑiens ianuam. qua

Expanded text:
lumus uerum esse quod cupimus, ut aplumus uerum esse quod cupimus, ut appropinquemus ad dominum, a quo nos uidetur futurorum et praesentium distantia separare. audemus ergo adesse, et ideo, inquit, conitimur. cognoscis uerbum uolentis adhuc peruenire, non eius qui peruenerit; affectus igitur in hoc sermone, non effectus ostenditur. denique ipsum affectum sui sermonis interroga, immo audi dicentem uel potius audi dubitantem, cum dicit: ideo conitimur siue absentes siue praesentes placere illi, absentes adhuc tori quoque nostrarum desideramus animarum. necesse est enim nos ei assistere per specin terram uenerit, demoretur et separetur a patria longo detentus exilio. considera nunc mihi illum Adam de paradiso eiectumin castellum relegatum spectantem, unde deiectus sit, flentem ubertim, quia reminiscitur quid amiserit quoue deciderit. et ideo gratias agamus deo, qui nos perpetuo exilio liberauit, aperiens ianuam qua
Abbreviated transcription (Latin):
orationẽ ⁊ dep̃cationẽ meã: auri¬
b ꝑcipe lacͥmas meas. Ne sileas
a me. qm̃ ego aduena sũ apud te
in t̾ra: ⁊ ꝑegͥnus sicut om̃s patͤs
mei. Aliꝰ est in cola. aliꝰ aduena: aliꝰ
accola. Incola qͥ de loco ẽ: ⁊ geni¬
talem locum incolit. Aduena: qͥ
aliunde uenit. Accola. qͥ ad tempꝰ
colit: ⁊ mutat᷑ annoꝵ uicib. Hoc
ẽ gͦ qͦd dicit dauid. Apud te alienꝰ
sum: dum in t̾ra sum. Ñ sum nẽ:¬
qͦd paradisi tui incola. Uñ expo¬
suit hoc ip̃se subitiens: ⁊ ꝑegͥnus
sic̃ omnes patͤs mei. Qd aꝑuit et
apłs paulus. asserens q̃m dũ sumꝰ¬
quasi p̃sentes. Ambulamꝰ enim in
eniginate adhuc: ñ in u̾itate. De¬
niq addidit. Audemꝰ gͦ ⁊ confidi¬
mꝰ. mag̃ ꝑegͥnari de corpore: ⁊ ad¬
eẽ ad dñm. Audemꝰ. p̃sumptionis
in do: fid̾i. ñ u̾itatis ẽ u̾bum. Et
escimꝰ. ⁊ optantes ñ plenioris sci¬
entiȩ auctoritatẽ. uelut pͥncipa¬
lit̾ nr̃o iudicio dependentes. uo¬

Expanded text:
orationem meam et deprecationem meam: auribus percipe lacrymas meas. Ne sileas a me, quoniam advena ego sum apud te in terra, et peregrinus; sicut omnes patres mei. Alius est incola, alius advena, alius accola. Incola, qui de loco est, et genitalem locum incolit: advena qui aliunde venit: accola, qui ad tempus colit, et mutatur annorum vicibus. Hoc est ergo quod dicit David: Apud te alienus sum, dum in terra sum: non sum nunc paradisi tui incola. Unde exposuit hoc ipse subjiciens: Et peregrinus; sicut omnes patres mei. Quod aperuit et apostolus Paulus, asserens quoniam cumquasi praesentes; ambulamus enim in aenigmate adhuc, non m uentate. denique addidit: audemus ergo et confidimus magis peregrinari de corpore et adesse ad dominum. \'audemus\' praesumptionis in deo fidei, non temeritatis est uerbum, et escimus et optantes, non plenioris scientiae auctoritatem uelut principaliter nostro iudicio dependentes uo
Abbreviated transcription (Latin):
substantiȩ suȩ ꝯscientia qͦ bonaẽ:
&e potest corporis ferocitatẽ refre¬
nare. ut uirtꝰ succedat. culpa po¬
nat᷑. Postͤmo qͥa factus a dño ẽ. ei¬
tiꝰ sͥ posse donari pecẽm ꝯfident᷑
estunat: qͥ fortitudinẽ manꝰ dñi
potuerit sustinere. Et hoc utiq bo¬
nȩ substantiȩ ẽ: ⁊ si fortitudine
manꝰ dñi defecisse se dicat. fortiᷤᷤ
manꝰ sic̃ male ꝑcutit: sic cito sa¬
nat. Q ͤ fortis ad uulnꝰ: fortis ad
remediũ ẽ. Uñ ⁊ ipse ait. ꝑcutiã
&e sanabo: ut ñ menu̾it uulnus
qui sanatꝰ euasit. Deniq ħ manꝰ
lo auxit: ut amissa geminaret.
Nec te moueat: qͦd defecisse se di¬
xit. Est qͥ defecit: ⁊ fortior surgit.
Suffulcit enim dñs om̃s qͥ ruunt:
& corrigit omnes elisos. Cum uͥtu¬
te enĩ surgit: qͥcumq corrigit᷑. De¬
fecit manꝰ pauli: a fortitudine ma¬
nꝰ huiꝰ. secidit ꝑsequutor: ⁊ surre¬
xit eũgłii p̃dicator. Hoc ẽ. qͥa a for¬

Expanded text:
substantiae suae conscientia, quae bona est, substantiae suae conscientia, quae bona est, et potest corporis ferocitatem refrenare, ut uirtus succedat, culpa ponatur. postremo, quia factus a domino est, citius sibi posse donari. peccatum confidenter aestimat, qui fortitudinem manus domini potuerit sustinere. Et hoc utique bonae substantiae est, etsi fortitudine manus domini defecisse se dicit. fortis manus sicut male percutit, sic cito sanat; quae fortis ad uulnus, fortis et ad remedium est. unde etipseait: percutiam et sanabo, ut non meminerit uulneris qui sanatus euasit. denique haec mlo auxit, ut amissa geminaret. nec te moueat quod defecisse se dixit. est qui deficit et fortior surgit; suffucit enim dominus omnes qui ruunt et corrigit omnes elisos; cum uirtute enim surgit quicumque corrigitur. defecit Paulus a fortitudine manus huius; cecidit persecutor et surrexit euangelii praedicator. hoc est quod ait: a f or
Abbreviated transcription (Latin):
niq uictoria pꝰ sequuta est. qͦ ob¬
qͣm tu fecistime: Ñne id̾o obmu¬
tuisse se dicit. ⁊ ñ aꝑuisse os suũ.
qͥa agnouit dñi uoluntatẽ: ꝓp
tea patient̾ se ꝑtulisse. ut satissi
adiunxit: amoue ame plagas
tuas. Qͦmͦ hoc sͥ congrut: In su¬
ꝑiore psalmo flagellis se obtulit.
hic flagella a se postulat amoui.
nͥ qͥa iam soluit demanu dñi du¬
plicia. peccata sua erubescendo.
obyb̾a sustinendo. ꝯpunctiones
cordis sui ⁊ cogitationũ. ⁊ incͤpati¬
xerit. ante dm eẽ substantiã ani¬
mȩ suȩ: qr ñ impugnaret adu̾sa¬
riꝰ eam. nͥ potestatẽ accepisset a
dño. Qͦd enim fecit dñs: ⁊ tuetur.¬
Deniq angłs in cͥcuitu ẽ hominis:
qͥp̃cendat ne qͥs noceat ei. Ñ dis¬
cedit angłs nͥ ussus a dño: ut su¬
us athleta deẽtet. Qͣ qͣsi substan¬
tia dñi. p̃sumit sͥ ueniã iniqͥtatũ
suarũ. a conditore suo posse ꝯcedi.
&. ido rogat qͥa nouit auctorem

Expanded text:
nique uictoria post secuta est. ergo obnique uictoria post secuta est. ergo obquoniam tu fecisti me? nonne ideo ommutuisse se dicit et non aperuisse os suum, quia agnouit domini uoluntatem, et propterea patienter se pertulisse, ut satisfieto? Unde et adiunxit: amou e a me plagas meas. quomodo hoc sibi congruit? in superiore psalmo flagellis se optulit, hic flagella a se postulat amoueri, nisi quia soluit iam de manu domini duplicia peccata sua erubescendo, obprobria sustinendo. conpunctiones cordis sui sunt et cogitationum, suntxerit ante Deum esse substantiam animae suae; quia non impugnaret adversarius eam, nisi potestatem accepisset a Domino; quod enim fecit Ddenique angelus in circuitu est hominis, qui praetendat, ne quis noceat ei. non discedit angelus nisi iussus a domino, ut suus athleta decertet. ergo quasi substantia domini praesumit ueniam sibi iniquitatum suarum a conditore suo posse concedi et ideo rogat, quia nouit auctorem
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ sequunt᷑ manifestat᷑ ħ sensꝰ: qr
subiecit. Obmutui. ⁊ ñ aꝑui os me¬
um: qm tu fecisti me. hoc ẽ dedisti
me. in obꝓbͥum insipienti. Id̾o ob
mutui. ⁊ ñ aꝑui os meũ: ne pecc̃a
maiora ꝯtraherem. Agnoui uolus¬
tatẽ tuam. ut ad tempꝰ erubesc̾en
& pꝰea saluus fierem. ueniã posti¬
lando. Pdest gͦ int̾dum ⁊ obꝓbͥum.
t̾itus: ut testificat᷑ apłs dicens. lta¬
didi eum in int̾itu carnis: ut sp̃c
saluris sit in die dñi nr̃i iħu xp̃i
tus ẽ: dicens ad abessam. Sine. ma
ut uideat humilitatẽ ieã: ⁊ re¬
tͥbuat mͥ dñs bona ꝓ maledicto
hoc. Et reuera uidit obꝓbͥum eus.
pite: ⁊ amouit eiꝰ obꝓbͥum. Liqͤt
fugerit. ⁊ humiliatus sit. ⁊ nudis
pedib dñs satis fec̾it. ⁊ lapides ia¬
cientẽ ñ reꝑcusserit. ⁊ in maledi¬
centẽ ñ ꝑmiserit uindicari. ⁊ pꝰħ
regno suo integͦ resumptꝰ sit. qͥa
sustinere obꝓ fͥ im qͣm repelłe. De¬

Expanded text:
quae sequuntur, manifestatur hic sensus; quia quae sequuntur, manifestatur hic sensus; quia subjecit: Obmutui, et non aperui os meum; quoniam tu fecisti me; hoc est, dedisti me in opprobrium inmutui et non aperui os meum, ne peccata maiora contraherem. agnoui uoluntatem tuam, ut ad tempus erubescerem et postea saluus fierem ueniam postulando\'. prodest ergo interdum et obprobrium, teritus, ut testificatur apostolus dicens: tradidi eum in interitum carnis, ut spiritus saluus sit in die domini nostritus est dicens ad Abessam: sine mal ut uideat humilitatem meam et retribuat mihi dominus bona pro maledicto hoc. et re uera uidit obprobrium eipite, et amouit eius obprobrium. liquet fugerit et humiliatus sit et nudis pedibus domino satisfecerit et lapides iacientem non repercusserit et in maledicentem non permiserit uindicari et post haec regno suo integro resumptus sit, quia sustinere obprobrium quam repellere. de
Abbreviated transcription (Latin):
id̾o ñ timeamꝰ corꝑis mortẽ. s eũ
qͥ potest animã nr̃am uł seruare
uel ꝑdere. cuiꝰ substantia uirtꝰ ẽ.
qͣm d̾s ad similitudinẽ sui. pecto¬
ab omnib iniqͥtatib meis eripe
me. Ñ uniꝰ cͥminis lapsũ facetur.
qͥ ab omnib se iniqͥtatib soluip̃¬
cat᷑. Scit enĩ qͦd nͥ dñs ignoscat.
nemo saluus eẽ possit qͥcumq na¬
tꝰ ẽ sub pecc̃o: quẽ ipsa noxiȩ con¬
ditionis hereditas adstͥnxit ad cul¬
ƿam. Obpbrium inqͥt insipienti
dedisti me. Qͥs ẽ insipiens nͥ qui
peceatum facit: ⁊ eligit mala
ꝓ bonis: oͦ qͥ auctor ẽ pecc̃oꝵ: ipsem
ut ille qͣsi mnuncꝰ nos in die udieũ
accuset ⁊ ꝓdat. Suscipiamꝰ gͦ obꝑ¬
bͥum crucis xp̃i. qͦd suscepit moyseᷤ
& egipti thesauris regalib p̃tulit.
ti ne tͣdas me. S mag̃ dauid eãꝯ
suetudinẽ ht̃. ut sua mag̃ obꝓba
⁊ peccata fateat᷑. nec de peccatis
ꝯfessione ẽẽ ueniã. ⁊ in peccati sui
ꝯdempnatioẽ iꝰtitiam. Ueniq ex lis

Expanded text:
um qui potest animam nostram vel servare, vel perdere: cujus substantia virtus est, quam Deus ad similitudinem sui pectoAb omnibus iniquitatibus meis eripe me. non unius criminis lapsum fatetur qui ab omnibus se iniquitatibus solui precatur. scit enim quod, nisi dominus ignoscat, nemo saluus esse possit quicumque natus est sub peccato, quem ipsa noxiae condicionis hereditas adstrinxit ad culpam. Obpr obrium, inquit, insipienti dedisti me. quis est insipiens nisi qui peccatum facit et eligit mala pro bonis ? ergo, qui auctor est peccatorum, ipse ut ille nos quasi inimicus in die iudicii accuset et prodat. suscipiamus ergo obprobrium crucis Christi, quod suscepit Moyses et Aegypti thesauris regalibus praetulit ti ne tradas me. sed magis Dauid eam consuetudinem habet, ut sua magis obprobria et peccata fateatur nec de peccatis niam, et in peccati sui condemnatione justitiam. 31. Denique ex his
Abbreviated transcription (Latin):
mecũ eris in paradyso. Ed ẽ hodie:
Hoc ẽ de nocte tͣnssisti: mecũ eris
in lumine. Noli tenebͣs formidare:
quẽ et̾na lux suscepit. Pulchre etiã
subiunxit: mecũ eris in paradyso.
hnoli ẽ dubitare de carne: ⁊ me in
carne uidisti. Noli timere ne ⁊ tu
cadas de paradyso sicut cecidit a¬
dam: s audi qr mecũ eris. qͦ cad̾e
p̃sente ñ possis. Cecidit caro in pa¬
radyso: antequã susciꝑet᷑ a xp̃o Ibi
eris susceptꝰ. uͥ ⁊ ille qͥ suscepit: qr ñ
m̃titꝰ ẽ dicens. Nolo ut uͥ ego sũ: &
lli sint mecũ. N recedet pastor a

Expanded text:
mecum eris in paradiso. quid est \'hodie\'? hoc est: de nocte transisti, mecum eris in lumine; noli tenebras formidare quem aeterna lux suscepit. pulchre etiam subiunxit: mecum eris in paradiso, hoc est: noli dubitare de carne, et me in carne uidisti. noli timere, ne et tu cadas de paradiso sicut cecidit Adam, sed audi quia mecum eris, quo cadere praesente non possis. ceciderat caro in paradiso, antequam susciperetur a Christo. ibi eris susceptus, ubi et ille qui suscepit, qui non mentitus est dicens: uolo ut ubi ego sum et illi sint mecum. non recede
Abbreviated transcription (Latin):
bitio: meȩ diuitiȩ. qͣꝵ imaginẽ in
te recognosco: Ipse ẽ enĩ adu̾sariꝰ.
& defensor. Qͦo si fueris qͣlis iacob:
dices laban qͥ se tͣnsfigauit in an¬
głm lucis. Recognosce: si qͥd tuoꝵ
in me inuenis. Tc̃ ille reqͥret. ⁊ ñ
inueniens ꝯfugatꝰ abscedet. q ab¬
scondisti. atq oblitꝰ es om̃ia simu¬
lachra uitioꝵ. Beatꝰ qͥpotest dic̾e.
ueniet huiꝰ mundi pͥnceps: ⁊ inme
suũ inueniet nicħ. Q enĩ sua sui.¬

Expanded text:
bitio, meae diuitiae, quarum imaginem in bitio, meae diuitiae, quarum imaginem in te recognosco\' ? ipse est enim aduersarius et defensor. quodsi fueris quatslacob, dices Labae qui se transfigurat in angelum lucis: recognosce si quid tuorum in me inueni . tunc ille requiret et non inueniens confutatus abscedet, quia abscondisti atque obliterasti omnia simulacra uitiorum . beatus qui potest dicere: ueniet huius mundi princeps et in me suum inueniet n ihi 1. 25 quae sua su
Abbreviated transcription (Latin):
hic erat uł imago. uidebis ñ ex par¬
te. ñ in eniginate. s in ꝯsummati¬
one: ñ in uelamine. s in luce. Hide¬
bis uerũ lum̃. et̾num. atq ꝑpetuũ
sac̃dotem. cuiꝰ ħ imagines uidebas
petrũ. paulũ. ioħ̃m. iacobũ. matħor.
thomã: uidebis ꝑfectũ hominẽ. iã
ñ in unagine. s in u̾itate. Qualis
enĩ celestis: tales ⁊ celestes. Utiq
ꝙ. ipsi iam in gła uł decore: iamin
resurrectionis gr̃a. ñ in corꝑe mor¬
tis. ⁊ corruptionis deformitate. uide
ne eo deferas imaginẽ t̾restͥs: ubi
ranni habeat. qͥ iam uictꝰ interiit.
ure dampnat᷑. Qͦmͦ tu hostis ⁊ ad¬
usarii imaginẽ in ciuitatẽ ueri
imꝑatoris inducis: nͥ ut ipse te dãp¬
nes: Et si uolueris imaginẽ t̾restͥs
inferre: cont̾dicet t pͥnceps isti muni
Dicet mea ẽ imago hec: ⁊ qͣ offers
inea st̃. Qͥd facies dep̃hensꝰ. cũ tͥ di¬
xerit. mea ẽ auaritia. mea ẽ am¬

Expanded text:
hic erat uel imago; uidebis non ex parhic erat uel imago; uidebis non ex parte, non in aenigmate, sed in consummatione, non in uelamine, sed in luce. uidebis uerum lumen, aeternum atque perpetuum sacerdotem, cuius hic imagines uidebas Petrum Paulum Iohannem Iacobum Matthaeum Thomam. uidebis perfectum hominem iam non in imagine, sed in ueritate; qualis enim caelestis, tales et caelestes, utique et ipsi iam in gloria uel decore, iam in resurrectionis gratia, non in corpore mortis et corruptionis deformitate. Uide ne eo deferas imaginem terrestris, ubi gines habeat, qui iam uictus interiit, iure damnatur. quomodo tu hostis et aduersarii imaginem in ciuitatem ueri imperatoris inducis, nisi ut ipse te damnet ? et si uolueris imaginem terrestris inferre, contradicet tibi princeps istius mundi; dicet: \'mea est imago haec et quae offers mea sunt\'. quid facies deprehensus , cum tibi dixerit: \'mea est auaritia, mea est am
Abbreviated transcription (Latin):
brant᷑ in eccłia. eoꝵ umbra erat in
sermonib ꝓpħarũ. umbͣ in diliuuo.
umbͣ in rubro mari: qnͣ baptitatist̃
pat̾s nr̃i in nube ⁊ in mari. umbͣ m
ne illud in umbͣ erat: sacͦscĩ huiꝰ mi
terii sacramentũ: Nne in umbͣ era
aqͣ de petͣ. qͣsi sangͥs de xp̃o: qͥ fugra¬
tes se ppłos sequebat᷑ ut bib̾ent. ⁊ ñ
sitirent: redimerent᷑ ⁊ ñ peritent:
S iam discessit umbra noctis ⁊ ea
sac̾dotũ ad nos aduenientẽ. iudin
& audiuimꝰ offerentẽ ꝓ nob̃ sangͥnĩ
suũ. Sequim᷑ ut possumꝰ sac̃dotes
ut offeramꝰ ꝓ ppło sacͥficuum. Ecsi
infimi m̾ito. tñ honorabiles sacͥ
corpꝰ offert᷑. Immo ipse offerre ma¬
nifestat᷑ in nob̃: cuiꝰ sermo scĩficat
tͤm aduocatꝰ adsistit. s nunc eñ
ñ uidemꝰ. tunc uidebimꝰ cũ imago
tͣnsierit. u̾itas uen̾it: cum iam ñ
ꝑ sƿecłm. s facie ad faciem ea gͤ
ꝑfecta uidebunt᷑. Ascende gͦ homo
in celũ. ⁊ uidebis illa qͦꝵ umbra

Expanded text:
brantur in ecclesia, eorum umbra erat in sermonibus prophetarum, umbra in diluuio, umbra in Rubro Mari, quando baptizati sunt patres nostri in nube et in mari, umbra in nne nne in umbra erat aqua de petra quasi sanguis de Christo, qui fugientes se populos sequebatur, ut biberent et non sitirent, redimerentur et non perirent? sed iam discessit umbra noctis et casacerdotum ad nos uenientem, uidimus et audiuimus offerentem pro nobis sanguinem suum. sequimur ut possumus sacerdotes; ut offeramus pro populo sacrificium etsi infirmi merito, tamen honorabiles sacricorpus offertur, immo ipse offerre manifestatur in nobis, cuius 25 sermo sanctificat nunc eum non uidemus; tunc uidebimus, cum imago transierit, ueritas uenerit. tunc lam non per speculum, sed facie ad faciem ea quae sunt perfecta uidebuntur. Ascende ergo, homo, in caelum et uidebis illa, quorum umbra
Abbreviated transcription (Latin):
quã nicħ ẽ eiꝰ substantia. Uñ. ⁊ ali¬
bi ait: qm̃ ñ iustificabit᷑ in ꝯspectu
tuo om̃is homo uiuens. Qd symma¬
chꝰ manifestiꝰ exp̃ssit dicens. Et uita
mea tanqͣm nich ante te. Sunt a¬
dies estimant nuncupatos: cũ cog¬
nitio dĩ ꝑ m̃suram ut supͣdiximus
possit intelligi. Celestis autẽ ista cigs¬
nitio: ut ad mensurã facta sint
om̃ia. N gͦ breues s magnȩ dies ꝓ¬
pħȩ possunt intelligi: qͣs ds mencͥ
ẽ palmo. qͦmensꝰ ẽ celum. Neq enĩ

Expanded text:
quam nihil est ejus substantia. Unde et aliquam nihil est ejus substantia. Unde et alibi ait: quoniam non iustificabitur in conspectu tuo omnis homo uiuens, quod Symmachus manifestius expressit dicens: et uita mea tamquam nihil ante te. Sunt adies aestimant nuncupatos, cum cognitio dei per mensuram, ut supra diximus, possit intellegi, caelestis autem ista cognitio, ut ad mensuram facta sint omnia. non ergo breues, sed magni dies prophetae possunt intellegi quos deus mensus est palmo, q
Abbreviated transcription (Latin):
in qͦ dñs ds illuxit nob̃. ⁊ dedit no¬
uam lucẽ: in innoxiã uitã ⁊ in¬
tegͣm reformans. Id̾o uir iustꝰ se¬
curꝰ nouȩ lucis ⁊i gr̃ȩ: dicit. Erit mͥ
celum nouũ ⁊ t̾ranoua: ⁊ nouum
.lum̃. N enim luc̃na. ⁊ lum̃ soł.¬
qr illic lucebit. aut lunȩ: s dñs illu¬
minabit suꝑ ppłm suũ. Iula gͦ desi¬
daui. illa exoptaui: ud̾o diẽ homi¬
nis ñ reqͥsiui. Qͦd si palestas accipimꝰ
dies. ex nomine inrtelligimꝰ plenos
c̃taminis ⁊ laboris. qm̃ palestȩ luc¬
tatores in agone dicunt᷑: qͥ luctant᷑
ad coronã. Q qr ⁊ nob̃ lucta ñ solũ
aduersꝰ carnẽ ⁊ sangͥnem ẽ. s etiã
aduersꝰ sp̃italia neqͥtiȩ in celestib:

Expanded text:
in quo deus dominus inluxit nobis et dedit noin quo deus dominus inluxit nobis et dedit nouam lucem innoxiam uitam et integram reformatis. ideo uir iustus securus nouae lucis et gratiae dei dicit: erit mihi caelum nouum et terra noua et nouum lumen. non enim lucerna et lumen solis illic lucebit aut lunae, sed dominus inluminabit super populum suum. illa ergo desideraui, illa exoptaui et ideo diem hominis non requisiui. Quodsi \'palaestas\' accipimus \'dies\', ex nomine intellegimus plenos certaminis et laboris, quoniam palaestae luctatoies in agone dicuntur qui luctantur ad coronam. ergo quia et nobis lucta non solum aduersus carnem et sanguinem est, sed et aduers
Abbreviated transcription (Latin):
locũ. iterum ueniam ad uos. ⁊ ac¬
cersiã uos ad meipsum. ut uͥ ego
sũ ⁊ uos sitis: ⁊ qͦ uado scitis. ⁊ ui¬
am scitis. Est gͦ uia: ꝑ quã resurgeis
xp̃c ascendit. Et ille qͥdem ascen¬
dit suꝑ omnes celos: ad di sedem.
homines autẽ a pͥmo celo ad scd̾m.
.&. deinceps a scd̃o ad t̾cium. ⁊ ab
ilo ꝑ distinctiones fere ꝑ septimũ
tem celi qͦd mouet᷑ ascend̾int. Si
gͦ numerꝰ uiarũ ẽ. ⁊ nuni̾us mas¬
sionũ. utiq numerꝰ dierũ ẽ: ꝑ qͦs
ad celi altitudinẽ ꝑnenit᷑. Ecce ue¬
t̾es inqͥt posuisti dies meos. Alius
ht̃: palestas posuisti dies meos. Si¬
scdm septuaginta uiros. uet̾es ac¬
cipimꝰ dies. hoc ẽ scdm uet̾em ho¬
minẽ intelligunꝰ ex actos. s iam
tꝰ dies pͣteriit: ⁊ nouus uenit. A¬
lꝰ enim dies hominis. aliꝰ dies xp̃i:
qͦm abraham uidit. ⁊ gauisus ẽ
deqͦ ⁊ dauid ait. Hc ẽ dies quem
fecit dñs: exultemꝰ ⁊ letem᷑ in eo. Sc̃s
gͦ in die dñi exultat. in die nouo

Expanded text:
iterum uenio ad uos et accersiam uos ad me ipsum, ut ubi ego sum uos sitis. et quo uado uos scitis et uiam scitis. est ergo uia per quam resurgens Christus ascendit. et ille quidem ascendit super omnes caelos ad dei sedem, homines autem a primo caelo ad secundum et deinceps a secundo ad tertium et ab illo per distinctiones fere ad septimum tem caeli qui merentur ascendunt. si ergo numerus uiarusionum, utique numerus dierum est per quos ad caeli altitudinem peruenitur. Ecce, inquit, ueteres posuisti dies meos. alius habet: palaestas posuisti dies meos. sisecundum Septuaginta uiros \'ueteres\' accipimus \'dies\', hoc est: secundum ueterem hominem intellegimus exactos. sed tus dies praeteriit, nouus uenit. alius enim dies hominis, alius dies Christi quem Abraham uidit et gauisus est, de quo et Dauid ait: hic est dies quem fecit dominus; exultemus et laetemur m eo. sanctus ergo in die domini exultat, in die nouo
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ dixisse: pat̾ meꝰ si possibile est.
Qͥd utiq impossibile ẽ dõ: S ho¬
minis ẽ dubitare: di confirmare.
Ido ꝓmptiores assumpsit. qͣsi elec¬
tos ultimi iudicii sui testes: qͥ uer¬
boꝵ eiꝰ agnosc̾ent sacͣmentũ. De¬
niq alii dormiebant: isti soli fi¬
da m̃te uigilabant. uñ ꝑ ihere¬
miã ñdum suscepto corpore: ipsea¬
it. Ego sicut agnꝰ ductꝰ sum: ⁊ nes¬
ciui. Qͥd ẽ qͦd nesciat sapientia d̾i:
qͦ in archario patͥs semꝑẽ: Et id̾o
enarrauit omĩa filiꝰ di: qr d̃i patͥs
pse sapientia ẽ. Qͦmͦ p̾scunt se sic̃

Expanded text:
nem dixisse: pater meus, si possibile est. quid utique inpossibile deo ? sed hominis est. dubitate, dei confirmare. ideo promptiores assumpsit quasi electos ultimi iudicii sui testes, qui uerborum eius agnoscerent sacramentum. denique alii dormiebant, isti soli fida mente uigilabant. unde et per Hieremiam nondum suscepto corpore ipse ait: ego sicut agnus ductus sum et nesci . quid est quod nesciat sapientia dei quae in arcano patris semper est ? et ideo enarrauit omnia filius dei, quia dei patris ipse sapientia
Abbreviated transcription (Latin):
mͥ pecc̃oꝵ suoꝵ obduceret cicat᷑¬
cem. Si ꝑfectus ẽ tacet ꝯuitian¬
tib. nullo sͥ dolore renouato. q
ꝙ si peccauit securꝰ ẽ. qr sine pe¬
nitentia sunt d̾i dona. ⁊ id̾o quȩ
semel donauit. resoluere ac reno¬
uare ñ soleat: cum ipse dixerit.
ego sum. ego sum. qͥ deleo iniqͥ¬
tates tuas. ⁊ memor ñ ero. Si aũt
imꝑfectꝰ ⁊ ĩmenior celestiũ p̾cep

Expanded text:
neri peccatorum suorum obduceret cicatrneri peccatorum suorum obduceret cicatricem. si perfectus est, tacet conuiciantibus nullo sibi dolore renouato, quia, etsi peccauit, securus est, quia sine paenitentia sunt dei dona et ideo quae semel donauit resoluere ac renouare non soleat, cum ipse dixerit: ego sum ego sum, qui deleo iniquitates et memor non e r o. si autem inperfectus et inmemor caelestium
Abbreviated transcription (Latin):
hoc qͣsi ualidior loquit᷑. negligens
iniuriȩ uł pudoris: cui bñdictio
dñi ꝓ om̃ib habundaret. Qͦ in isto
psalmo tͥcesimo octauo qͣsi in qͣdã
meditatione. nͣdum tñ in om̃i lo¬
catꝰ ꝑfectione uͥtutis: dicit sͥ dolo¬
rẽ ẽẽ renouatũ. Ualidissimꝰ enim
cicatͥcis offensionẽ sentire ñ nouit.
nec plagam timere potest qͥ fortior
ẽ. In ipso pugili ẽtamine solet ple¬
rumq qͥ fortior ẽ expectare. ut ab¬
inferiori se in aliqͦ lacesset᷑. qͦ acͥor
offensꝰ insurgat: ita ex̃citatiõe
nimia atq patientia roboratꝰ. ut
tanqͣm insensibił ad dolorẽ. pla¬
gam sentire ñ possit. ꝑcussus ri¬
det: lacessitꝰ iniciat᷑. At uͦ inferi¬
or si forte ictum ferientis supͣ ob¬
ductam cicatͥcem uet̾is uuln̾is
exceperit: renouatũ sentit do¬
lorẽ. Sic ẽ cui obiciunt᷑ pecẽa su¬
ꝑiora qͦ ꝯpetent̾ doluit atq defle¬
uit: ut satisfactione ꝯgrua uul¬

Expanded text:
hoc quasi ualidior loquitur neglegens hoc quasi ualidior loquitur neglegens iniuriae uel pudoris, cui benedictio domini pro omnibus abundaret. ergo in isto psalmo tricesimo octauo quasi in quadam meditatione, nondum tamen in omni locatus perfectione uirtutis dicit sibi dolorem esse renouatum. ualidissimus enim cicatricis offensionem sentire non nouit nec plagam potest timere qui fortior est. in ipso pugilum certamine solet plerumque qui fortior est expectare, ut inferioris. ictu aliquo lacessatur, quo acrior offensus insurgat; ita exercitatione nimia atque patientia roboratur, ut tamquam insensibilis ad dolorem plagam sentire non possit, percussus ridet, lacessitus minatur. at uero inferior si forte ictum ferientis supra obductam cicatricem ueteris uulneris exceperit, renouatum sentit dolorem. sic est cui obiciuntur peccata superiora quae competenter doluit atque defleuit, ut satisfactione congrua uul
Abbreviated transcription (Latin):
suo uidicio ꝯtentꝰ ẽ: mitoꝵ autẽ
suoꝵ uidiciũ xp̃o reseruat. Idoꝙ ad¬
didit. Qͥ diuidicat me: dñs ẽ. Iul¬
cherrime eum uidicẽ elegit. qͥ nul¬
la fraude fallat᷑. ut eũ nec occulta
p̃tereant: nec infirmȩ conditionis
lapsꝰ offendat. qͥ fragilitati nont
ignosce. Ad omĩa gͥ utile silentiũ.
Si pecc̃m agnoscis. tace: ne negan¬
do exaggeres. Si ñ agnoscis. tace:
securꝰ de innocentia. Ñ posst̃ aliena
u̾ba cͥmen afflg̾e: qͦd ꝓpͥa ñ recepit
ꝯscientia. Sequit᷑. Et dolor meꝰ re
nouatꝰ ẽ. Adhuc in inferiore uͥtutis
gͣdu positꝰ. ħ u̾ba deꝓmit. qͦd dolor
Sͥ pecẽoꝵ uet̾um obiectione reno¬
uatꝰ sit: qͣ ⁊ deleta iam obduxisse
uidebat᷑ obliuo: uł bonoꝵ oꝑum
texerat compensatio. Deniq in pꝰ¬
t̾iorib quasi fortior dicit. Nider̃t me
& mouert᷑ capita sua: eo qͦd mina¬
rent᷑. ⁊ nocere ñ possent. Et addidi
Maledicent illi: ⁊ tu bñdices. Et

Expanded text:
suo iudicio contentus est, meritorum autem suo iudicio contentus est, meritorum autem suorum iudicium Christo reseruat. ideoque addidit: qui diiudicat m.e dominus est. pulcherrime eum iudicem elegit qui nulla fraude fallatur, ut eum nec occulta praetereant nec infirmae condicionis lapsus offendat, qui fragilitati norit ignoscere. ad omnia igitur utile silentium. si peccatum agnoscis, tace, ne negando exaggeres; si non agnoscis , tace securus de innocentia. non possunt aliena uerba crimen affigere quod propria non recipit conscientia. Sequitur: etiore uirtutis gradu positus haec uerba depromit, quod dolor sibi peccatorum ueterum obiectione renouatus sit, quae deleta iam obduxisse uidebatur obliuio uel bonorum operum texerat compensatio. denique in posterioribus quasi fortior dicit: u iderunt mc et mouerunt capita sua, eo quod minarentur et nocere non possent, et addidit: maledicent illi et tu benedices. et
Abbreviated transcription (Latin):
S qr u̾bum d̾i ex om̃i parte acu¬
tũ ẽ. uelut gladiꝰ qͥ ex ambab a¬
eutꝰ ẽ partib. ego arbit᷑r posse
intelligi. qr ⁊ qͥ se exaltat nouit
se humiliare. ⁊ qͥ se humiliare no¬
uit. etiam exaltare se nouit. De¬
niq pauł. ostendit dicens. Ego au¬
tẽ didici. in quib sufficiens sim:
scio ⁊ humiliari. scio ⁊ habunda¬
re. G ⁊ dauid ñ humilit̾ sentiendo
de. xp̃o exaltabat animã suam.
representabat affectu. Id̾o gͦ di¬
eebat. Obinutui. ⁊ humiliatꝰ sũ.
&. silui a bonis. qͥa nouerat qñ se
humiliare deberet: ⁊ nou̾at qñ si¬
lere deberet. Obmutuit: ne ⁊ ipse
litigiosa cum obuirgantib ꝯten¬
tione ꝑstreperet. Humiliatꝰ ẽ. ut
ceret exemplo. Siluit a bonis: qͥa
bona ꝯscientia ñ eget defensione
uerboꝵ. qͦ suo nixa ẽ testimonio. ip¬
sa sui udex: id̾oq iustꝰ dicit. Qͥs itͣ¬
dicat: aut qͥs resistat mͥ: Et paulꝰ
iudicer. aut ab humano die. Adu̾¬
sum calumpniantes ⁊ pecc̃ores iꝰtꝰ

Expanded text:
 30 uerbum dei ex omni parte acutum est uelut gladius, qui ex tribus acutus est partibusego arbitror posse intellegi, quia et qui se exaltat nouit se humiliare et qui se humiliare nouit etiam exaltare se nouit. denique Paulus ostendit dicens: egoautem didici in quibussumsufficiensesse. scio et humiliari, scio et abundare. ergo et Dauid non humiliter sentiendo de Christo exaltabat animam suam, repraesentabat affectu. Ideo ergo dicebat: ommutui et humiliatus sum et silui a bonis, quia nouerat, quando se humiliare deberet, et nouerat, quando silere deberet. ommutuit, ne ipse litigiosa cum obiurgantibus contentione perstreperet, humiliatus est, ut ceret exemplo. siluit a boni;, quia bona conscientia non eget defensione uerborum, quae suo nixa est testimonio, ipsa sui iudex. ideoque iustus dicit: quis contradicat aut quis resistat mihi? et Paulus die. aduersum calumniantes et peccatores iustus
Abbreviated transcription (Latin):
lum qͥdem oportebat ꝓ om̃ib mo¬
ri: ut in cruce eiꝰ fieret remissio pec¬
catoꝵ. ⁊ sangͥs ipsiꝰ mundi inqͥna¬
m̃ta lauaret. S ue illis: qͥ auctorẽ
salutis ꝓpͥȩ negauerunt. fecistis
inqͥt consiliũ: s ñ ꝑ me. Qͦmͦ pot̾at
ꝓbare parricidiũ: qui consilium ñ
ꝓbabat: Et tũ qͣnta pietas. Abhor¬
rebat qͥdem a consilio: s si conu̾¬
terent᷑. remediũ ñ negabat. Scͥptũ ẽ
etiam ñ solum in capite. s in om̃i
legis complexione. uenturũ homi¬
nẽ ad conseruandũ hominũ genꝰ
qͥ omĩa uellet. qͤ ds uellet. Unde
intelligis. qm̃ diuinitatis eiꝰdem ẽ:
qui eiꝰdem ẽ uoluntatis. Uñ etiã
ad sacͥficium passionis uolunta¬
rius accessit: meritoq p̃dixit. uo¬
luntarie sacͥficabo tͥ. S forte
dicas. Qm in eũgłio dixit. pat᷑
si possibile ẽ tͣnsfer ame calice hunc
s ñ sicut ego uolo s sicut tu uis:
&. uidet᷑ eẽ distantia uoluntatis.

Expanded text:
oportebat pro omnibus mori, ut in eius cruce fieret remissio peccatorum et sanguis ipsius mundi inquinamenta lauaret. sed uae illis qui auctorem salutis propriae nega.uerunt! fecistis, inquit, consilium, sed non per me. quomodo poterat probare parricidium qui consilium non probabat ? et tamen quanta pietas! abhorrebat quidem a consilio, sed si conuerterentur remedium non negabat. Scriptum est etiam non solum in capite, sed in omni legis complexione uenturum hominem ad conseruandum hominum genus, qui omnia uellet quae deus uellet. unde intellegis quoniam diuinitatis eiusdem est qui eiusdem est uoluntatis. unde etiam ad sacrificium passionis uoluntarius accessit meritoque praedixit: uoluntariesacrificabotibi. Sed forte dicas: \'quomodo in euangelio dixit: pater, si possibile est, transfer a me calicem hunc; sed non sicut ego uolo sed sicut tuuis?\' et uidetur esse dis
Abbreviated transcription (Latin):
ebam me cilicio. ⁊ humiliabã in ie¬
iunio animã meã: ⁊ oratio mea¬
mea in sinu meo conuertet᷑. Qͥd ẽ
in aliqͦ: Qͥa tẽ maxime aut sermo
ñ oportunꝰ elabit᷑. aut affectꝰ mo¬
uet᷑. qñ uł in dolore aliqͦ ⁊ tͥstitia
sumꝰ. uł indignatioe animꝰ egͣscit:
uł aliqͥb sollicitudinib impedit᷑.
ant disceptationib occupat᷑. Qͥd
gͥ molesti: Primũ de auctore pec
cati: ⁊ angłis eiꝰ intellige. Deinde
xp̃i. Impellit᷑ uxor: ut sci iob. Amucꝰ.
qͦd in ipso libro manifestat᷑. filiꝰ: ut
abessalon. Seruus. lib̾tus. domesticꝰ
qͥa inimici hominis etiã domestici
eiꝰ. ut exagitent eum singłi. Qͦd
gͥ remedium aduersꝰ huiꝰ modi
animoꝵ egͥtudines: nͥ patientia.
nͥ silentiũ: Et qͦd ẽ gͣuius. ille te
magis lacessit. qͥ bñficiis tiuis usꝰ
sit. ⁊ int̾ ipsos ampliꝰ ille exasꝑat.
qͥ plꝰ tͥ debeat. qͦ magis ingͣti ho¬
minis aẽbitate. aut uił alicuiꝰ
psonȩ indignitate mouearis. ̃¬

Expanded text:
miliabam in ieiunio animam meam, et oratio mea in sinu meo conuertetur. quid est \'in aliquo\'? quia tunc maxime aut sermo non oportunus elabitur aut affectus mouetur, quando uel in dolore aliquo aut tristitia sumus uel indignatione animus aegrescit uel aliquibus sollicitudinibus impeditur aut disceptationibus occupatur. qui igitur molesti ? primum de ipso auctore pec- cati et angelis eius intellege, deinde am Christi. impellitur uxor, ut sancti Iob, amicus, quod in ipso libro manifestatur, filius, ut Abessalon, seruus, libertus atque domesticus, quia inimici hominis etiam domestici eius, ut exagitent eum singuli. quod igitur remedium aduersum huiusmodi animorum aegritudines nisi patientia, nisi silentium ? et, quod est grauius, ille te magis lacessit, qui beneficiis tuis usus sit, et inter ipsos amplius ille exasperat, qui plus tibi debeat, quo magis ingrati hominis acerbitate aut uilis alicuius personae indignitate mouearis. E
Abbreviated transcription (Latin):
uident᷑. Qͥd argutiꝰ qͥd solliticiꝰ ara¬
nea. qͤ oꝑi suo dieb ac noctib sem¬
ꝑ intendit: nec ullo sumptu. nul¬
laq impensa conficit uestim̃tũ.
s uanũ ẽ omne qͦd fecerit: Sic hõ
tuit fundam̃tũ. uane noctib &.
dieb ⁊ ipse tͣbatur: cũ eum plerũq
aranes mͦ. etiam in qͣstu suȩ imꝓ¬
bitatis. molimine oꝑis sui riuna
ꝯuoluat. Et id̾o sapiens qͥ cognoscit
huiꝰ scłi uanitatẽ. ñ diut᷑nam uitȩ
huiꝰ p̃cat᷑ usuram. s ad illa et̾na¬

Expanded text:
uidentur. quid argutius, quid sollicitius arauidentur. quid argutius, quid sollicitius aranea, quae operi suo diebus ac noctibus semper intendit nec ullo sumptu ullaque inpensa conficit uestimentum? sed uanum est omne quod fecerit. sic homo tuit fundamentum; uane noctibus et diebus et ipse turbatur, cum eum plerumque aianeae modo etiam in ipso suae improbitatis molimine operis sui ruina conuoluat. Et ideo sapiens, qui cognoscit huius saeculi uanitatem, non diuturnam uitae huius precatur usuram, sed ad illa aet
Abbreviated transcription (Latin):
le in ꝑfidiȩ tͣduxit errorẽ. Merito
gͦ paulꝰ castigabat corpꝰ suuĩ. ne
nutͥret carnes peocati. Luxurias¬
do enim facimꝰ m̃bra peccati: sobͥ¬
etate autẽ m̃bra iꝰtitiȩ. Ñ natura
gͦ: s culpa delinqͥt. Nec iterũ ua¬
na ⁊ inania sequam᷑. ne telã ara¬
neȩ texere udicem᷑: eo qͦd pecc̃a
nulla ꝑpetuitatis possunt hr̃e sub¬
stantiam. Uñ cum uid̃is aliqͦs stu¬
dere facultatib ampliandis. cu¬
mulandis potestatib. affectando
decori. dices illud ysaiȩ: telã ara¬
neȩ texunt isti in om̃ib. diei uniꝰ.
qͤ diut᷑na eẽ ñ potest. s cito a se¬
diuidit᷑. atq opꝰ eiꝰ omne dissol¬
uit᷑. N enim supͣ solidũ aliqͦd fir¬
mam̃tũ locat᷑: s in uacuo suspen¬
dit᷑. Nicħ laxum. nichil molle: uerũ
xp̃i militẽ decet. ece enim qͥ mol¬
lib uestiunt᷑: in domib regum st̃.
Arguti sͥ ⁊ industrii: om̃s auari

Expanded text:
le in perfidiae traduxit errorem. merito le in perfidiae traduxit errorem. merito ergo Paulus castigabat corpus. suum, ne nutriret carnes peccati; luxuriando enim facimus membra peccati, sobrietate autem membra iustitiae. non natura ergo, sed culpa delinquit. Nec iterum uana et inania sequamur, ne telam araneae texere iudicemur, eo quod peccata nullam perpetuitatis possunt habere substantiam. unde cum uideris aliquos studere facultatibus ampliandis, cumulandis potestatibus, affectando decori, dices illud Esaiae: telam araneae texunt isti in omnibus diei unius, quae diuturna esse non potest, sed cito diuiditur atque opus eius omne dissoluitur; non enim supra solidum aliquod firmamentum locatur, sed in uacuo suspenditur. nihil laxum, nihil molle ueruiii Christi militem decet; ecce enim qui mollibus uestiuntur in domibus regum sunt. arguti sibi et industrii omnes auari
Abbreviated transcription (Latin):
in sius iniqͥtatib. Et alibi in eod
libro dicit dñs. S ego magnum
faciam titionẽ. ⁊ multiplicabo
ligna. ⁊ succendã ignem: ut liqͤ¬
fiat caro. ⁊ amminuat᷑ ius. Qͥb
testimoniis significat᷑. qͦd animȩ
ꝑfidoꝵ ad moto igne tabescant.
ut deponant crassitudinis qͤmdã
carnał humorẽ. Mitunt᷑ gͦ in
sartaginẽ ⁊ animȩ peccatoꝵ. ut
defluat qͤdam peccati caro. qͦ ob¬
duxerat animȩ ac m̃tis uigorẽ.
&e uelut iure qͣdam. ita qͥb danl
infud̾at amiinũ illecebͥs cupidita¬
tũ. Expectant gͥ nos qͣdam sarta¬
gines. ido hͥ conteramꝰ cor nr̃m.
ut subtile fiat. ⁊ deponat omnẽ
duritiã. ⁊ pingͤdinem quãdã car¬
nał ruinȩ. qͦd patient᷑ qͥ luxuria¬
ti st̃ in hac uita: ⁊ ludibͥa dedecoꝵ
qͣm oꝑa ulla uͥtutum ex̃cenda sͥ
more uidaico eͤdiderunt. Incͤssatꝰ
enim iacob. ⁊ pinge factus ẽ: ⁊ sur¬
rexit lud̃e: qͦm a fidi u̾itate ludꝰ il¬

Expanded text:
in suis iniquitatibus, et alibi in eodem in suis iniquitatibus, et alibi in eodem libro dicit dominus: sed ego mag num faciam titionem et multiplicabo ligna et succendam ignem, ut liquefiat caro et imminuatur ius. quibus testimoniis significatur, quod animae perfidorum admoto igne tabescant, ut deponant crassitudinis quendam carnalis humorem. mittuntur ergo in sartaginem et animae peccatorum, ut defluat quaedam peccati caro, quae obduxerat animae ac mentis uigorem et uelut iure quodam ita quibusdam infuderat animam inlecebris cupiditatum. expectant igitur nos quaedam sartagines. ideo hic conteramus cor nostrum, ut subtile fiat et deponat omnem duritiam et pinguedinem quandam carnalis aruinae. quod patientur qui luxuriati sunt in hac uita et ludibria dedecorum quam opera ulla uirtutum exercenda sibi more Iudaico crediderunt. incrasenim Iacob et pinguis factus est et surrexit ludere, quem a fidei ueritate lusus il
Abbreviated transcription (Latin):
sapiens dixit. Qͥs mͥ dabit cogita¬
tionũ mearũ flagella. ⁊ labiorũ
meoꝵ signacła. ut cor suũ ipse suiᷤ
cogitationib flagellaret. ⁊ signa¬
ret labia sua. qͦ ⁊ uet̾a peccata
minueret. nec alia loqͤndo reno¬
uaret: qͦ ꝓpͥis incͤpationib eru¬
ditꝰ. exercitia uirtutis indueret.
Labescit autẽ anima. qñ pecẽm
minuit᷑: uł cũ amia tabescit. eul¬
pa deponit᷑. Incrassat᷑. cũ pecc̃a eu¬
mulant᷑. Uñ ait dñs de peccatorib
q̃m carnes sunt. Et alibi scͥpt᷑a diet.
Incͣssatum ẽ cor ppłi huiꝰ. Id̾o ⁊ ibe¬
remias pͥmũ bacłm uidit nucinũ
dem̃ ollam feruentẽ: ut tabesceret
anima ꝓphȩ insspitientis. qͦd cula
discedet. acced̾et gr̃a. S cur pͥus
bacłm: pꝰea ollam: Qm̃ qͥ baculo
ñ corrigit᷑: in ollam mictit᷑ ut ar¬
deat ⁊ tabescat. Et id̾o ad ꝓpħam
iherechiel dicit᷑. Accipe tͥ sartagi¬
nẽ. ⁊ accipies iniqͥtates domꝰ isrĩ
& ꝯsummabis: ⁊ tabescent inqͥt

Expanded text:
itationum mearum flagella et labiorum meorum signaculum?, ut cor suum ipse suis cogitationibus flagellaret et signaret labia sua, quo et uetera peccata minueret nec alia loquendo renouaret, quo propriis increpationibus eruditus exercitia uirtutis indueret. tabescit autem anima; quando peccatum minuitur, uel cum anima tabescit, culpa deponitur; incrassatur, cum peccata cumulantur. unde ait dominus de peccatoribus: um, quoniam carnes sunt, et alibi scriptura dicit: incrassatum est cor populi huius. ideo et Hieremias primum baculum uidit nucinum, deinde ollam feruentem, ut tabesceret anima prophetae incipientis, quo culpa decederet, ut accederet gratia. sed cur prius baculum, postea ollam? quoniam qui baculo non corrigitur in ollam mittitur, ut ardeat et tabescat. et ideo et ad prophetam Hiezechiel dicitur: accipe tibi sartagin em et accipies iniquitates domus Israel et consummabis; et tabescent, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
qͦd ille hñs int̾ homines sapientiȩ
signacłm. ñ agnosc̾e̾t. uiarũ uide¬
licet uiri in iuiuentute ꝓcessum.
Qrũ gͥ uł in explicabił uł difficił¬
ẽ agnitio: potest facił eoꝵ eẽ custo¬
da: Uñ ñ unmerito ipse dauid de¬
lctoꝵ iuiuentutis suȩ ñ defensio¬
nẽ obtulit. s obluuonẽ rogauit:
delicta inqͥt uiuentutis meȩ. ⁊ ig¬
norantiȩ meȩ. ne memineris. Nĩ
mito gͥ salomon dixit se ñ agnos¬
cere: qͦd pat̾ eiꝰ in qͦ maior di gr̃a fuit.
se ignorasse testatꝰ ẽ. Et fortasse de¬
licta iuuentutis ad feruorẽ retu¬
lit carnis. ignorantiã autẽ ad u̾¬
boꝵ ꝓlapsionẽ: qͦ ñ ex sententia
nr̃a. s impetu qͦdam ⁊ cͤsu loqͤndi
plerumq fundunt᷑. Qͦd ꝑicłosum

Expanded text:
quod ille habens inter homines sapientiae quod ille habens inter homines sapientiae signaculum non agnosceret, uiarum uidelicet uiri in iuuentute processum. quarum igitur uel inexplicabilis uel difficilis agnitio, potest facilis earum esse custodia ? unde non inmerito ipse Dauid delictorum iuuentutis suae non defensionem obtulit, sed obliuionem rogauit: delicta, inquit, iuuentutis meae et ignorantiae meae ne memineris. non inmerito igitur Salomon dixit se non agnoscere quod pater eius, in quo maior dei gratia fuit, se ignorasse testatus est. et fortasse delicta iuuentutis ad feruorem retulit carnis, ignorantiae autem ad uerborum prolapsionem, quae non ex sententia nostra, sed impetu quodam et cursu loquendi plerumque funduntur, quod periculosum