comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
quem ñ est tñsmutatio. nec iuscissicudĩs obumbratio. ⁊ om̃s
habitatores terre aput eum. in nichilum repitati sunt. Ha-¬
bitatores t̾re. amatores t̾renoꝵ intellige. qui nesciũt q̃ surs
sunt querere. nec pꝰsunt csĩ apło dr̃e. Nostra autẽ ꝯu̾satio ĩ celis
esti uere autẽ in nichilũ reputant᷑. qui perdiderũt uer̃ cẽ. quibꝰ
ꝓfecto melius eẽt omĩno non eẽ. qͣm sic esse. nͥ quis putet meliꝰ
ẽẽ semꝑ miser̃ eẽ. qͣm omĩno non eẽ. Iuxta uoluntatem enĩ su¬
am. facit tam in uututib celi. qͣm in ħ̃itatoribꝰ t̾re. ⁊ ñ est
qui resistat mn anui eiꝰ. ⁊ dicat ei. ar̃ fecisti: Eidem sententie cõ¬
opera cins uera sunt. omĩa fuint in ueritate. certe si om̃s uie
cuis inditia sunt: omia fuint in ecͥtate. qͦmͦ ergo ꝓ uoluntate:
an forte ficri scd̃m equitatẽ est fieri scd̃m uolintatem: gͦ idem
qͥ resistat manui eĩ. ⁊ dicat. quare fecisti: Quis ei resistat. qͥs

Expanded text:
est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio. Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt. Habitatores terrae, amatores terrenorum intellige, qui nesciunt quae sursum sunt quaerere, nec possunt cum Apostolo dicere: Nostra autem conversatio in coelis est . Vere autem in nihilum reputantur, qui perdiderunt verum esse quibus profecto melius esset omnino non esse quam sic esse, nisi quis putet melius esse semper miserum esse, quam omnino non esse. Juxta voluntatem enim suam facit tam in virtutibus coeli quam in habitatoribus terrae, et non est qui resistat manui ejus, et dicat ei: Quare fecisti? Eidem sententiae conopera ejus vera sunt, omnia fiunt in veritate; certe si omnes viae ejus judicia sunt, omnia fiunt in aequitate, quomodo ergo pro voluntate? An forte fieri secundum aequitatem est fieri secundum voluntatem, et qui resistat manui ejus, et dicat, quare fecisti? Quis ei resistat? quis
Abbreviated transcription (Latin):
si dies ĩmo merioies potest eẽ iuditiũ tuum. qnͣto magi udi¬
tium diuinũ. Iuditia dĩ dies sunt. qr in lumine u̾itatis. qr in
luce rectitdĩs fuint. Siquidẽ uditia dm̃ nera ustificata ĩ semꝵ¬
ip̃a. Enism᷑i dicrum num̃us super quẽ libet afflictum finitui:

Expanded text:
Si dies imo meridies potest esse judicium tuum, quanto magis judiSi dies imo meridies potest esse judicium tuum, quanto magis judicium divinum? Judicia Dei dies sunt, quia in lumine veritatis, quia in luce rectitudinis fiunt. Siquidem judicia Domini vera justificata in semetipsa. Ejusmodi dierum numerus super quemlibe
Abbreviated transcription (Latin):
Etificat uasde qd̾ sequit᷑. cum pꝰ ista subm̃git᷑. gitur
post finẽ dierũ ego nabucħ. oculos meos ad celum leuaui.
⁊ sensus meꝰ redditꝰ est mͥ. ⁊ altissimo benedixi. ⁊ iiuẽtẽ ĩ sẽpi¬
ternum laudaui ⁊ głi ficaui. q potestas ens potestas sempiter-¬
na. et regnũ eius in gñatione. ⁊ gñationẽ. ⁊ om̃s habitatorest̾¬
re aput cum ĩ nichilũ reputati sunt. Ecce it̃m resirgit. ĩm et ad
pͥorem. ĩ nro ad potiorẽ potius głam redit: qui de tam sublimm. in
tam ꝓfundum ruit. Quis ñ miret᷑. quis ñ obstupescat᷑ Quis
diume pietatiꝰ uiscera digne pẽssare sufficiat. Quis q̃so qͣnilib
pettator de diuina miseiatione ñ p̃sumat. ⁊̃ ad spe uenie ñ reui¬
uiscat:
ost finẽ inquit dier̃ leuaui oculũ ad celum. fmis
Dierum: completio diumoꝵ. iuditioꝵ. Si lumen est iusticia. uł
uiditia humana. cur ñ multomagis iuditia diuia: Et educet
inqͥt qiͣ lum̃ iustitiam tuam. ⁊ iditiũ tuũ tanꝙͣ meridiem.

Expanded text:
tur post finem dierum ego Nabuchodonosor oculos meos ad coelum levavi, et sensus meus redditus est mihi, et Altissimo benedixi, et viventem in sempiternum laudavi, et glorificavi, quia potestas ejus potestas sempiterna, et regnum ejus in generatione et generationem. Et omnes habitatores terrae apud eum in nihilum reputati sunt . Ecce iterum resurgit, ecce ad priorem, imo ad potiorem potius gloriam redit, qui de tam sublimi in tam profundum ruit. Quis non miretur, quis non obstupescat? Quis divinae pietatis viscera digne pensare sufficiat? Quis, quaeso, quantumlibet peccator de divina miseratione non praesumat, et ad spem veniae non reviviscat? Post finem, inquit, dierum levavi oculos meos ad coelum. Finis dierum, completio divinorum judiciorum. Si lumen est justitia, vel judicia humana, cur non multo magis judicia divina? Et educet, inquit, quasi lumen justitiam tuam, et judicium tuum tanquam meridiem .
Abbreviated transcription (Latin):
naonchera erma o abieetii eit. QCund est eadem hora nisista
actum ꝓdeat. cũ peccandi occasionẽ nõ semper ad manuĩ habe¬
at. S mens deicitur ⁊ cadit. ex quo peccato ꝯsentit. Deicit᷑ ⁊ cadit.
ex cuio occasionem pettandi querit. Et hoc loco ut arbitror possu¬
mus patent̃ colligere. qd nullus sñ diuina ꝓtectione posset uł
passionib suis. uel suggestionibꝰ malignis. uł ad modic resistere.

Expanded text:
nibus abjectus est . Quid est eadem hora, nisi statactum prodeat, cum peccandi occasionem non semper ad manum habeat: sed mens dejicitur, et cadit ex quo peccato consentit. Dejicitur, et cadit ex quo occasionem quaerit. Ex hoc loco, ut arbitror, possumus patenter colligere, quod nullus sine divina protectione posset, vel passionibus suis, vel sugg
Abbreviated transcription (Latin):
sic ad babylonem hũlitas ficta. Aũla babylonis sñ hũilitate: dis¬
ciplina huĩliationis. In aula babylonis ñ sedet. ñ iacet: s deam¬
bulat: quẽ sua ꝯscientia dum remordet inͥecat. In aula baby¬
lonica deambulat. quem de ficta humilitate sua ꝯscientia ac¬
cusando fatigat. Est autẽ deambulare.ñ in unã partẽ ire. s
passim huc il lucq uagare. Ille gͦ deambulat. quẽ ꝯscĩe stimu¬

Expanded text:
itur Babylonica humilitas ficta. Aula Babylonis sine humilitate disciplina humiliationis. In aula Babylonis non sedet, non jacet, sed deambulat quem sua conscientia dum remordet inquietat. In aula Babylonica deambulat quem de fieta humilitate sua conscientia accusando fatigat. Est autem deambulare, non in unam partem ire, sed passim huc illucque vagari. Ille ergo deambulat, quem c
Abbreviated transcription (Latin):
ne pensare sufficiat. qd̃ ꝯtemptũ suũ ñ statun iũdiat. s correp-¬
tionis nr̃e satisscõnẽ eypectat. ⁊ ꝓpitiationis sue temꝑa ꝓlongat:
Dost finem inquit m̃siñ duodeã. In duodenario senariꝰ multipli¬
catur. ⁊ in senario pp̃ sui perfectionem. ꝑ fectio figuat᷑. Quid ita
est qd̃ diuina miseratio in expectationis sue mora senariũ dupli¬
cat. nͥ qd̾ ultionis sue dilatationẽ. scd̾m ustitie. ⁊ mũe sue plenitu¬
dinẽ dispẽsat. Parũ namq ei ẽ. ut nr̃am correptionẽ expectat. qͣn¬
tatio sua sit iam uista qͣm pia. ⁊ tam equitate ꝑfecta: qͣm pie-¬
tate plena. S multi di benignitate abutunt᷑. ⁊ unde corrigi de¬
buerant dẽt̃torant᷑. Ecce nabuchodonosor dũ satisfaciendi temꝑa
diuinitꝰ accepit. uñ se corrigere debuit: altius intumuit.
aula babylonis deambulabat. Forte palatiũ. ⁊ firmissim̃ habi¬
caculum: humilitas uera. ⁊ custoguirtutũ. S ꝑtinet ad ierłm

Expanded text:
tim vindicat, sed correptionis nostrae satisfactionem exspectat, et propitiationis suae tempora prolongat. Post finem, inquit, mensium duodecim, in duodenario senarius duplicatur, et in senario propter sui perfectionem, perfectio figuratur. Quid itaque est, quod divina moderatio in exspectationis suae mora senarium duplicat, nisi quod ultionis suae dilationem, secundum justitiae et miseridinem dispensat? Parum namque ei est ut nostram correptionem exspectet quanuirit, ut exspectatio sua sit tam justa quam pia, et tam aequitate perfecta quam pietate plena. Sed multi Dei benignitate abutuntur, et unde corrigi debuerant, deteriorantur. Ecce Nabuchodonosor dum satisfaciendi tempora divinitus data accipit, unde se corrigere debuit, altius intumuit. In aula Babylonis deambulabat. Forte palatium et firmissimum habitaculum humilitas vera et custos virtutum. Sed pertinet ad Hierusalem
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ uisibiliũ siłradinẽ in ĩuisibiliĩ rer̃ speculattonẽ sub¬
leuat̃. Hec uͥ speculatio in rõne ꝯsistit. qr hiis solis quey
maginationẽ excedunt. per intentionẽ ⁊ ĩuestigationemꝰ
insistit: qr solis ĩiuisibilib intendit. ⁊ hiis solis maxime que ꝑ
rõnem comprehendit. S scd̾m ymagnationem icirco formari
dicitur. qr ex rerum uisibiliũ ymagine in hac speculatione
siłitudo trahit᷑. uñ ĩ rer̃ ĩuisibiliũ in uestigationem aĩs ad

Expanded text:
 speculationem sublevamur. Haec vero speculatio in ratione consistit, quia his solis quae imaginationem excedunt per intentionem et investigationem insistit quia solis invisibilibus intendit his solis maxime quae per rationem comprehendit. Sed secundum imaginationem idcirco formari dicitur quia ex rerum visibilium imagine in hac speculatione similitudo trahitur, unde in rerum invisibilium i
Abbreviated transcription (Latin):
Mnia ħ uener̃t super nabucho donosor regẽ.
Omĩa inquit uen̾u̾t super regem. ⁊ regem talem. om̃a ue-¬
nerunt. om̃ia uenire possunt. super regiũ aĩñ. ⁊ qͣlem regia per-¬
sona designat ꝑ mysteriũ. Post finem mensiũ dudecĩ in auła
babylonis deambulabat. Responditq rex ⁊ ait. ou ne ħ est
babylon magna. qͣm edificaui in domũ regni. in robore fortitudĩs¬

Expanded text:
mnia haec venerunt super Nabuchodonosor regem . Omnia, inquit, venerunt super regem, et regem talem. Omnia venerunt, omnia venire possunt super regium animum, et qualem regia persona designat per mysterium: Post finem mensium duodecim in aula Babylonis deambulabat. Respondit rex, et ait: Nonne haec est Babylon magna, quam ego aedificavi in domum regni, in robore fortitudi
Abbreviated transcription (Latin):
deo immere. qr inte inuemio cãm rume. &uine aũ cã innuit᷑
ineo qd̃ nouissime infert᷑.
scias. notat qd̃ ħ ip̃m ꝓ ut oportuit mõdũ agnouiat. Sequentib

Expanded text:
deo imminere, quia in te invenio causam ruinae. Ruinae autem causa innuitur deo imminere, quia in te invenio causam ruinae. Ruinae autem causa innuitur in eo quod novissime infertur:scias, notat quod hoc ipsum prout oportuit nondum agnoverat. Sequentibus
Abbreviated transcription (Latin):
uinciat᷑ fero. ⁊ cre. in herb terre foris. ⁊ rore celi cõspargatur.
⁊ cum feris sit pabulum eiꝰ. donet septem tẽpora ꝯnutẽt᷑ suꝑ
eum. Hec est int̾pretatio sententie altissimi. que peruenit suꝑ
dũm mneum regem. icient te ab hominibꝰ. ⁊ cum bestiis. fe¬
deris. Seꝑtem quoq tempora mutabunt᷑ super te. Quomͦ in hiis
uerbis aĩe de sublimi quodam statu in una ruentis typꝰ expͥmit᷑.
in superioribꝰ habetur. Nota qd̃ hic qͦ quẽadmodũ suꝑius priꝰ sit
diuinitꝰ per ꝯtemplationẽ ostensum. postea autẽ opere expleudñ.
Q antẽ iudit rer. ħ pertinet ad ꝯtemplationẽ. qd̃ in sequentibꝰ
addit᷑. Eicient te ab hominibꝰ ħ ꝑtinet ad iusionis exsecationẽ.
ac si dicat. scd̃m ħ qd̃ per contemplationẽ iudisti talẽ riunã. de
tam sublum statu posse. ⁊ sołe conting̾e. simile periculũ tͥ ui¬

Expanded text:
vinciatur ferro et aere in herbis foris, et rore coeli conspergatur, vinciatur ferro et aere in herbis foris, et rore coeli conspergatur, et cum feris sit pabulum ejus, donec septem tempora mutentur super eum: Haec est interpretatio sententiae Altissimi, quae pervenit super dominum meum regem: Ejicient te ab hominibus, et cum bestiis federis. Septem quoque tempora mutabuntur super te. Quomodo in his verbis animae de sublimi quodam statu in ima ruentis typus exprimitur, in superioribus habetur. Nota quod hic quoque quemadmodum superius prius sit divinitus per contemplationem ostensum, postea autem opere explendum. Quod autem vidit rex hoc pertinet ad contemplationem, quod in sequentibus additur, ejicient te ab hominibus, hoc pertinet ad visionis exsecutionem, ac si dicat: Secundum hoc quod per contemplationem vidisti talem ruinam de tam sublimi statu posse et solere contingere, simile periculum tibi vi
Abbreviated transcription (Latin):
superiꝰ iam diximꝰ. ⁊ hic replicare non debemꝰ. Nota autẽ illud qd̃
dicit᷑. Arborẽ quam uidisti: tu es. S ꝑ eisinͦi arborem magnũ
cid̾dam ãmirande uirtutis robur. oportet intellig̾e. Si ꝑ insionẽ
diuinitꝰ ostensani. ꝯtemplationis reuelationẽ dininit᷑ accipere.
Qͥ queso est dic̾e. Tu es arbor qͣm uidisti. nͥ qr talem gr̃ã accepis¬
ti. qualem pͥus per contẽplationẽ iuidisti. ⁊ magne perfectionis
uirs̃. qualem ẽẽ oportere ꝑ contẽplationis gr̃am intellȩxisti:
talis ⁊ tantus ex diuino mun̾e esse meriusti: In arbore gͥ mys-¬
tice describit᷑ gratia diuuutꝰ accepta. sequẽtibꝰ autẽ uerb̾ expͥmit᷑
arrogantis anime superueniẽs ruina. uod aũ incunt ni-¬
dit rey. uigilẽ ⁊ scm̃ descendẽ de celo. ⁊ dicere. Succidite arborẽ.
⁊ dissiꝑate illam. artñ germeir rãdicum eiꝰ in t̃ia dimittite. et

Expanded text:
superius jam diximus, et hic replicare non debemus. Nota autem illud quod superius jam diximus, et hic replicare non debemus. Nota autem illud quod dicitur: Arborem quam vidisti, tu es. Si per ejusmodi arborem, magnum quoddam admirandae virtutis robur oportet intelligere, si per visionem divinitus ostensam contemplationis revelationem debemus accipere, quid, quaeso, erit dicere, tu es arbor quam vidisti, nisi quia talem gratiam accepisti, qualem prius per contemplationem vidisti, et magnae perfectionis virum qualem esse oporteret per contemplationis gratiam intellexisti, talis, et tantus ex divino munere esse meruisti. In arbore igitur mystice describitur gratia divinitus accepta, sequentibus autem verbis exprimitur arrogantis animae superveniens ruina: Quod autem, inquit, vidit rex vigilm ejus in terra dimittite, et
Abbreviated transcription (Latin):
Audiamus nũc quid dicat. ⁊ eo colligamꝰ. quomͦ totũ sepe. int̾ioris
hominis statum deuotio deprehendat. ⁊ tam presentẽ describat
qiuam futurũ prouideat. Dicat gͦ. iam iminente riuna. quid a-¬
nuus int̃im sit per gͣnam. quałis futurus sit per culpam. Nouis¬
sime autẽ addat. ruino ip̃ins. uł reparationis causam. Hunc ni
fallor ordinem in ñbis danieł ad regem ĩuenies. si recte exanimes.
& borem inquit qͣm uidisti sublimẽ atq robustam. cꝰ altitudo
ꝑtingit ad celum. ⁊ aspectus illius in omnẽ terram. ⁊ rama eus
pulcherrimi. ⁊ fructus eiꝰ nimiꝰ. ⁊ esca omĩum in ea. Subt̃ eam
habitantes bestie agri. ⁊ in ramiscĩꝰ ꝯmorantes aues celi. T̃ues.
rex. qui magnificatus es. ⁊ ĩualiusti. ⁊ magnitudo tua creuit. ⁊
peruenit uscs ad celunn. ⁊ potestas tua in t̃minos uniu̾se t̾re.
Quomͦ in hiĩs uerbis describatur quidam magne ꝑfcõnis status

Expanded text:
Audiamus nunc quid dicat, et ex eo colligamus quomodo totum saepe interioris Audiamus nunc quid dicat, et ex eo colligamus quomodo totum saepe interioris hominis statum devotio deprehendat, et tam praesentem describat, quam futurum provideat. Dicat ergo, jam imminente ruina, quid animus interim sit per gratiam, qualis futurus sit per culpam, novissime autem addat ruinae ipsius, vel reparationis suae causam. Hunc, ni fallor, ordinem in verbis Danielis ad regem invenies, si recte examines: Arborem, inquit, quam vidisti sub limem atque robustam, cujus altitudo pertingit ad coelum, et aspectus illius in omnem terram, et rami ejus pulcherrimi, et fructus ejus nimius, et esca omnium in ea, subter eam habitantes bestiae agri, et in ramis ejus commorantes aves coeli; tu es rex, qui magnificatus espervenit usque ad coelum, et potestas tua in terminos universae terrae. Quomodo in his verbis describatur quidam magnae perfectionis status,
Abbreviated transcription (Latin):
non conturlent te. Q danielem rer turbari ꝓhibuit. Qͥ alind ẽ.
nisi quod mens se ip̃am deludit. ⁊ spe mani sepe ntilem timorẽ tol¬
lit: S ecce daniel facit. qd̃ iminente periculo a nob̾ fieri uoluu
⁊ qd uere deuotionis est. se ad orõnem conuertit. espondit
balthasar. ⁊ dixit. Domine mi. Sõpmũ hiis qui te oderũt. et
int̃pretatio eius. hostib tuis sit. Maligni sp̃c sunt. qui odio in¬
extingiubili in nos exarserũt. Uitta itẽ ueri aĩe hostes sunt.
ribus pugnatur: cum arragantia. ⁊ uana gła cippͥmitu: debet ad
orationẽ confugere. ⁊ uixta danieł exemplũ: eoꝵ rumã expostula¬
re. S cũ animi deuotio ꝯtra arrogantiam. ⁊ uanã głam. ꝑ orõnẽ
qd̃ animi tumor. nisi per fedam. ⁊ erubescendam ip̃ius deiectionem.
sanari nequierit. ⁊ h ÷ qd̃ damiel ꝑ mysteriũ locuit᷑. cum dicit.
icient te ab hominib. ⁊ cum bestiis. ferisq erit habitatio tua

Expanded text:
hibuit, quid aliud est nisi quod mens seipsam deludit, et spe inani saepe utilem timorem tollit? Sed ecce Daniel facit quod, imminente periculo, a nobis fieri voluit, et quod verae devotionis est, se ad orationem convertit Respondit Balthasar, et dixit: Domine mi, somnium his quae te oderunt, et interpretatio ejus hostibus tuis sit. Maligni spiritus sunt qui odio inexstinguibili in nos exarserunt. Vitia veri animae hostes sunt, ribus impugnatur, cum arrogantia, et vana gloria opprimitur, debet ad orationem confugere, et juxta Danielis exemplum eorum ruinam expostulare. Sed cum animi devotio contra arrogantiam et vanam gloriam per oratquod animi tumor, nisi per foedam et erubescendam ipsius dejectionem sanari nequiverit. Et hoc est quod Daniel per mysterium loquitur, cum dicit: Ejicient te ab hominibus, et cum bestiis ferisque erit habitatio tua.
Abbreviated transcription (Latin):
sola dnĩ pietate p̃sumit. Deuotio itaq nr̃a sepe cũ ħ secum
agit. arrogantie uitiũ ꝙ pͥus in se latebat: deprehendit. S
absq dubio uitisĩ a rrogantie cũ ceperit m̃ti preualere semper
creuisse inuer̾at. fut᷑am añumm ruinã ĩminere colligit. ⁊ per¬
timescit. Scit enim quod ante rum̃am exaltabr̃ cor. et quia
deuz superbis resistit.

Expanded text:
sola pietate Domini praesumit. Devotio itaque nostra saepe cum hoc secum sola pietate Domini praesumit. Devotio itaque nostra saepe cum hoc secum agit, arrogantiae vitium quod in se prius latebat deprehendit. Sed absque dubio vitium arrogantiae cum coeperit menti praevalere, sempercrevisse invenerit, futuram animi ruinam imminere colligit, et pertimescit. Scit enim quod ante ruinam exaltabitur cor, et quia Deus superbis resistit.
Abbreviated transcription (Latin):
tͣbet autẽ non mediocrit̾ ⁊ cuͣ in tͣnsitu
it̃iora sua meditari. qui uult ad ꝓfundũ ⁊ planã sui cog¬
nitionem crudiri. qui sue uł aliene saluti necc̃ia optat sibi re¬
uelare. Sic damel qiͣ hora una aput scinet ip̃m cogitauit. ⁊
cãm qͣm q̃sunt obtinut. Inuestigationi s hora tunc dem̃ debito
fine ꝯcludit᷑. qñ iam ĩuenit᷑ qd̃ queritur. Et nos itaq articło
neccĩtatts urgente: studeamus orare. querere. pulsare. qͣntũ ne¬
cessitas cogit. uł oportiutas sinit. ⁊ studii nr̃i ꝯtimiatio ĩstã¬
tem horam ꝯpleuit. S si ꝑ danelẽ deuotionẽ oportet intellig̾e.
semet ip̃am discute. semet ip̃am examinare. qͣm feruõs. ꝙͣ fre-¬
quens. qͣm suplex. qͣm simplex sit aput semet ip̃am ĩqͥrere.
Aput semet ip̃m cogitat. cum studii ⁊ ex̃cicii sui qͣlitatẽ mo¬
dum ⁊ intencionẽ pensat. Cogitat aput semet ip̃m dñ diligẽtꝰ
inquirit. si ħ ip̃m qd̃ bene intendit ñ de sius uirib s de

Expanded text:
Debet autem non mediocriter et quasi in transitu interiora sua meditari, qui vult ad profundam et plenam sui cognitionem erudiri, qui suae vel alienae saluti necessaria optat sibi revelari. Sic Daniel quasi hora una apud semetipsum cogitavit, et causam quam quaesivit obtinuit. Investigationis hora tunc demum debito fine concluditur, quando jam invenitur quod quaeritur. Et nos itaque, articulo necessitatis urgente, studeamus orare, quaerere, pulsare quantum necessitas cogit, vel opportunitas sinit et studii nostri continuatio instantem horam complevit. semetipsam discutere, semetipsam examinare, quam fervens, quam frequens, quam supplex sit apud semetipsam inquirere. Apud semetipsum cogitat, cum studii et exercitii sui qualitatem, modum et intentionem pensat. Cogitat apud semetipsum dum diligenter inquirit si hoc ipsum quod bene intendit non de suis viribus, sed de
Abbreviated transcription (Latin):
prehend̾e. que semper solet cẽ cã ruine. et cã riune ĩuenta.
atq perspecta uolentissimũ cadendi metũ incut̾e. spẽ tñ firmi ᷤ¬
simã resipiscendi. ⁊ resurgendi inꝯcusse retin̾e. Qnomͦ uero ħ
omĩa debeant plemꝰ ĩtlłigi: ex suꝑiori expõne facile p̃sũt agnosci.
Minenti poriculo iam
cognito. ⁊ in mediũ pro-¬
lato nouissimo dauiel loco adungat. quid sub tante necessita¬
tis articulo fieri. uł quonͦ instanti periculo repugnari oporteat.
Qmͣobrem inqͥt rex cõsiliũ meũ placeat tibi. ⁊ peccata tua elemosi¬
nis redime. ⁊ iniquitates tuas mis ericordiĩs pauper̃. forsitan ignoscat

Expanded text:
enta atque perspecta, violentissimum cadendi metum incurrere, spem tamen firmissimam resipiscendi, et resurgendi inconcusse retinere. Quomodo vero haec omnia debeant plenius intelligi, ex superiori expositione facile potest agnosci.minenti periculo jam cognito, et in medium prolato, novissimo Daniel loco adjungit quid sub tantae necessitatis articulo fieri, vel quomodo instanti periculo repugnari oporteat: Quamobrem, inquit, rex, consilium meum placeat tibi, et peccata tua eleemosynis redime, et iniquitat
Abbreviated transcription (Latin):
deoꝵ scõꝵ in te est. Scimus qr in scͥpturis sc̃is hõies sc̃i dc̃i sũt
tib inenarrabilib. rp̃e est qui suggerit nobis quid oremus. ip̃e¬
est. qui docet. ⁊ quomͦ ora re debeamꝰ. Sñ isto spũ deuotio nr̃a sia
cẽ non potest. qͥuod cũ ip̃o ⁊ per ip̃m attẽptam̾̃t: in cassiĩ iri ñ pͭ.

Expanded text:
deorum sanctorum in te est. Scimus quia in Scripturis sanctis homines sancti dicti sunt deorum sanctorum in te est. Scimus quia in Scripturis sanctis homines sancti dicti sunt tibus inenarrabilibus. Ipse est qui suggerit nobis quid oremus. Ipse qui docet quomodo orare debeamus. Sine isto Spiritu devotio nostra vera esse non potest, quod c
Abbreviated transcription (Latin):
est capillus capĩs. ip̃a subtibitas m̃tis. Audiamꝰ adhͨ. quid ad ħ
subiũgat. uia om̃s sapientes regni mei. nequeñt solu¬
tionẽ edũce michi. Qui sunt q̃so sapientes slliꝰ int̾ioris regni.
nͥ acerrima accumina ⁊ peracuti sensus cordis humani: At¬
tende gͦ que sit uirtꝰ cordis humani. deuotionis. quã recte
dicatur capillus capitis si per ip̃am mens potest. ꝙ per om̃s
regni sin sapientes non potest. Cum gͥ mens quod supra suã
intelligentiam multifornũt q̃rit. ãrendo uisistit. Isistendo defi¬
dicat. Amen dico nob̾. quicqͥd orantes petitis credite qr accipietis.
⁊ fiet uob̾. Si gͥ mens credit qd̾ audit. si se ad orõnẽ ꝯũtit. si
ꝑ ueram ⁊ ĩtimam deuotione̾ se posse obtisĩe ñ diffidit. qd̾ ꝓ ĩ nes¬
tigationẽ nõ potuit quid aliud qiueso ꝑ spei fidutiã fid̾ĩq ꝯstan¬
tiam aput semet ip̃m asserit. nisi idem ip̃m. qd̾ rex ad damelẽ.
i autem potes inquit. Et cãm qͦ adiigit. ma sp¬

Expanded text:
is. Audiamus adhuc quid ad haec subjungat: Quia omnes sapientes regni mei nequeunt solutionem edicere mihi. Qui sunt, quaeso, sapientes illius interioris regni nisi acerrima acumina, et peracuti sensus cordis humani? Attende ergo quae sit virtus devotionis, quam recte dicatur capillus capitis, si per ipsam mens potest quod per omnes regni sui sapientes non potest. Cum igitur mens quod supra suam intelligentiam multiformiter quaerit, quaerendo insistit, insistendo defidicat: Amen dico vobis, quidquid orantes petitis, credite quia accipietis, et fiet vobis . Si igitur mens credit quod audit, si se ad orationem convertit, si per veram et intimam devotionem se posse obtinere non diffidit quod per investigationem non potuit, quid aliud, quaeso, per spei fiduciam, fideique constantiam apud semetipsum asserit nisi idem idipsum quod rex ad Danielem: Tu autem potes, inquit? Et causam quoque adjungit: Quia sp
Abbreviated transcription (Latin):
net debeat. S ecce it̾m mirari incipit. quomꝰ possis sũme iꝰ ticie
ꝯtienire. uł quomͦ possit iustum eẽ. ut uł pp̃ unm̃sitatis utilita
tem. perimitant᷑ aliqui całe. Nam sic̃ uniu̾sitatis debitor ẽ. qui
omĩa fecit. sic. ⁊ singłoꝵ debicor est qui singła iustituit. Et sic̃
pium est ꝯmune bonum ñ impedire. sic ⁊ equũ ẽ. singulis nõ¬

Expanded text:
nec debeat. Sed iterum mirari incipit quomodo possit summae justitiae nec debeat. Sed iterum mirari incipit quomodo possit summae justitiae convenire, vel quomodo possit justum esse, ut vel propter universitam, permittantur aliqui cadere. Nam, sicut universitatis debitor est qui omnia fecit, sic et singulorum debitor est qui singula instituit. Et, sicut pium est commune bonum non impedire, sic et justum
Abbreviated transcription (Latin):
Sicut in superiorib iam dixi. alud est iuditia diuina p̾spicatie. ł
preuidentie oculo cernere. atq aliud ÷ eoꝵ rõnem discretionis iudi¬
tio ⁊ intelligentie uiuacitate penetrare. atq cognoscere. Illud ad
sompniiuisionẽ. istud ꝑtinet ad sompnii int̾pretationẽ. Ad sõpnis
uisionẽ pertinet ex duuna reuolatione cognoscere. quid congrue
oporteat ꝯting̾e. ad int̃pretatõnẽ autẽ sop̃nii ꝑtinet. intellig̾e qͣlita¬
inuenit. ⁊ regi int̃pretando aperuit cum dicit. Tu es arbor illa ꝙͣ
iudisti. Quid it. tͥ dr̃e tu es nisi talem te ẽẽ perpendo. talem uite
debemus euis int̾pretationẽ querere: Ecce forte quis per cõtẽplati¬
onem lucem uidet. quomͦ quoꝵdã sublimiũ nuroꝵ lapsum. et
reparationẽ ꝯmunis utilitatis requirat. uidet quomͦ ħ ip̃m stan
tes adhuc ad cautelam ĩ format. quomͦ lapsos ad spem reparat.
oporteat. eo qd̃ omĩpotens bonitas ꝯmune bonũ impedire nolit

Expanded text:
Sicut in superioribus jam dixi, aliud est judicia divina perspicaciae vel praevidentiae oculo cernere, atque aliud est eorum rationem discretionis judicio et intelligentiae vivacitate penetrare atque cognoscere. Illud ad somnii visionem, istud pertinet ad somnii interpretationem. Ad somnii visionoporteat, ad interpretationem autem somnii pertinet intelligere qualitainvenit, et regi interpretando aperuit, cum dicit: Tu es arbor illa quam vidisti. Quid enim est dicere, tu es, nisi talem te esse perpendo, talem in tedebemus ejus interpretationem quaerere? Ecce forte quis per contemplationis lucem videt quomodo quorumdam sublimium virorum lapsum, et reparationem communis utilitas requirat. Videt quomodo hoc tes adhuc ad cautelam informat, quomodo lapsos ad spem reparat, oporteat, eo quod omnipotens bonitas commune bonum impedire nolit,
Abbreviated transcription (Latin):
a dño extorquente ñ desistit. oc sompniũ inquit uidi egorer
nabuchodonosor. i gͦ balthasar int̾pretationẽ eiꝰ narra fes¬
tinus. Perpendis ut arbitror qr alia rex per se ip̃m uidet. et
alta a damele extorciuet. qr alia sunt que aĩo lib̾e. ⁊ ex facili¬
⁊ ex facili occurriit. alia que sine magno labo ⁊ ingenti sol¬
licitudie sciri non possunt. In illis aĩis prouocatur ut ad ma¬
iora assurgat. In istis ex̾cetur ⁊ humiliatur ne p̃sumat. Innu¬
mtit autẽ. qd̃ in hiis que rex uiderat. sñ timore non fin̾it: qui
int̃pretationẽ cũ festinatione requirit. Ammonemͣ gͦ ⁊ nos.
eius ab solutionẽ cum om̃i festinatione querere: ubi pericul sus¬
pitio potest metũ incutere.
Otandum sane. qd̃ damel belchasar. hoc: capillꝰ
capitis nocatur. ubi ad subtilem. ⁊ sublimiũ ab solutionẽ uo¬
catur. In humams ⁊ eisĩ m̃bris. quid capite sublimitis. quid capil¬
a quo subtilinis sublimis intelligentie exigitur. Et ueram̃tis

Expanded text:
n desistit. Hoc somnium, inquit, vidi ego Nabuchodonosor. Tu ergo, Balthasar, interpretationem ejus narra festinus. Perpendis, ut arbitror, quia alia rex per seipsum videt, et alia a Daniele extorquet, quia alia sunt quae animo libere et ex facili occurrunt, alia quae sine magno labore, et ingenti sollicitudine sciri non possunt. In illis animus provocatur ut ad majora assurgat, in istis exercetur et humiliatur, ne praesumat. Innuitur autem quod in his quae rex viderat, sine timore non fuerit qui interpretationem cum festinatione requirit. Admonemur autem et nos ejus rei absolutionem cum omni festinatione quaerere, ubi periculi suspicio potest metum incutere.otandum sane quod Daniel Balthassar, hoc est capillus capitis vocatur, ubi ad subtilem et sublimium absolutionem invitatur. In humanis etenim membris quid capite sublimius, quid capilquo subtilitas sublimis intelligentiae exigitur. Et vera mentis
Abbreviated transcription (Latin):
suuit. s cͥiue ad declinandi periculi cautelam sciri oportuit. Nabr̃
autẽ ⁊ nob eid̾ petinꝰ. si uxta illius exemplũ cũ fide ⁊ ex uerade¬
uotione querimꝰ. qd̃ sñ pericło ignorare non possumꝰ.¬
unc damel qui nom̃ balthasar. copit intͣ semet ip̃m tacit᷑
cogitare. qiͣ oͦra una. ⁊ cogitationes eiꝰ turbabant eum. Puto
c ad damelem pertineat.⁊ quia nere deuotionis offiñ existat. ad
semet ip̃m redire. exf̃ioꝵ obliuisci. ⁊ int̾iora cogitare. co marime
tempore. cum debet ꝓprie uł aliene saluti ꝯsułe. Aliud ẽ repnꝯ ĩ¬
nestigandi ea que sunt supͣ se. atri aliud ẽ dempꝰ discutiendi que
sunt intra se. Omĩa ił. tempꝰ hñt. Tempꝰ itaq est ꝯtẽplandi mag¬
nałia diuina. ⁊ ẽ tempꝰ ꝯsĩdandi infirma ña. Istud ⁊ tempꝰ tlen¬

Expanded text:
aesivit, sed quae ad declinandi periculi cautelam sciri oportuit. Dabitur autem et nobis quod petimus, si juxta illius exemplum cum fide et ex vera devotione quaerimus quod sine periculo ignorare non possumunc Daniel, cujus nomen Balthasar, coepit intra semetipsum tacitus cogitare quasi hora una, et cogitationes ejus conturbabant eum . Puto quia ad Danielem pertineat, et quia verae devotionis officium existat ad semetipsum redire, exteriorum oblivisci et interiora cogitare, eo maxime tempore cum debet propriae, vel alienae saluti consulere. Aliud est tempus investigandi quae sunt supra se, atque aliud est tempus discutiendi quae sunt intra se. Omnia enim tempus habent. Tempus itaque est contemplandi magnalia divina, et est tempus considerandi infirma nostra. Istud est te
Abbreviated transcription (Latin):
g̃am liberatur. Septenaria iraq temꝑoꝵ mutatio. est multifor¬
mis. ĩ mo unuũsalis moꝵ depiauatio. Quasi st. septem super eũ
tem pora mutantur. qͥ om̃iformit̾ corr̃pit᷑. ⁊ ad omẽm uitioꝵ ser¬
uitate tandẽ aliqñ enꝰuit᷑ inclinant᷑. S uide mͦ qͣm sit mira

Expanded text:
gratiam liberatur. Septenaria itaque temporum mutatio, est multiforgratiam liberatur. Septenaria itaque temporum mutatio, est multiformis, imo universalis morum depravatio. Quasi enim septem super eum tempora mutantur qui omniformiter corrumpitur, et ad omnem vitiorum servitutem tandem aliquando enerviter inclinatur. Sed vide
Abbreviated transcription (Latin):
mutantur. qñ uariis corruptionũ gradib. T firmitatis nr̃e qͣli¬
tas uariatur. dum semper in det̾iora uertit᷑. H oune tũc aliud
tempꝰ ⁊ uelut priori ꝯtrariũ ĩcurrimus: qñ rutio cui prius re¬
sistere potuimus iam omĩo non posse preualere incipunus Tem¬
pus itaq circa quẽlibet multipłr mutat᷑. qñ corruptionis eiꝰ
modus multiplr̃ uariatur. uitioꝵ siquidẽ dñatio aũim paulatĩ
emollit. ⁊ semper magis magisq debilem reddit. ⁊ gradatĩ ad u̾e¬
fiora inpellit. Septẽ autẽ diebus ut in ꝯmie nouimꝰ totum
tempꝰ euoluitur: ⁊ iccuro sepe ip̃o septenario unii̾sitas figirat᷑.
ad tempus reliquerat in habitare. quia unũ qd̾ libet uiciũ sepe tum
dũtiri ram ceperit. solet totum illud detestandum uitioꝵ collegiũ
pedetentim subintroduc̃e. Hinc eqtͣio mulier pettatrix a septẽ demo¬
miĩs purgata descabit᷑ q̃ ab om̃ium uitioꝵ tyranuide per septiformẽ

Expanded text:
quando variis corruptionis gradibus infirmitatis nostrae qualitas variatur, dum semper in deteriora vertitur. Nonne tunc aliud tempus, et velut priori contrarium incurrimus quando vitio cui prius resistere potuimus, jam omnino non posse praevalere incipimus? Tempus itaque circa quemlibet multipliciter mutatur, quando corruptionis ejus modus multiformiter variatur. Vitiorum siquideemollit, et semper magis magisque debilem reddit, et gradatim ad deteriora impellit. Septem autem diebus, ut in commune novimus, totum tempus evolvitur, et idcirco saepe ipso septenario universitas figuratur. ad tempus reliquerat inhabitare, quia unum quodlibet vitium saepe cum dominari jam coeperit, solet totum illud detestandum vitiorum collegium pedetentim subintroducere. Hinc econtrario mulier peccatrix a septem daemoniis purgata describitur, quae ab omni vitiorum tyrannide per septiformem
Abbreviated transcription (Latin):
ne uisionis manifeste. colligimꝰ. qd̾ longe superiꝰ preloctuti sumꝰ.
qr cõmue bonum. ⁊ umiu̾sitatis utilitas exigebat. t alem hominẽ
fore. qualis designatur in arbore. Talem inqm hominẽ qui ipx¬
ta siłitudĩem artoris de subluni quodam statu caderet. ⁊ it̃m re-¬
surgeret. ut ex sui ruina stantib metuni cadendi incuteret. et
ex su repaiatione iacentes ad spem resurgendi reformaret

Expanded text:
ne visionis manifeste colligimus quod longe superius praelocuti sumus, ne visionis manifeste colligimus quod longe superius praelocuti sumus, quia commune bonum et universitatis utilitas exigebat talem hominem, forte qualis designatur in arbore, talem, inquam, hominem qui juxta similitudinem arboris de sublimi quodam statu caderet et iterum resurgeret, ut ex sui ruina, stantibus metum cadendi incuteret, et ex sui reparatione jacentes ad spem resurgendi reformaret
Abbreviated transcription (Latin):
regno qͣnto hũilior tanto sublimior. ⁊ tanto sñ ambiguitate maior.
qͣnto in oculis tuis fueris minor. Cuinã queso dubiũ eẽ qiueat qd̵
ex illo ext̾iori regno multo alit̃. seu eꝯtͣło etiam seꝑe ꝯtingat: In illo
autem utt̾iori regno semꝑ ex m̃sura humilitatis. pendet mensma
magnitudims. Qui humilem in eo. ⁊humillim̃ ostituet fuper
eo. Humił est. qui se ip̃m. aput semet ip̃m ueracit ꝯtempnit: s¬
admodum ꝯcupiscit. Quid itaq queso in illũ suꝑbia possit. cui de¬
spectus suis in despectum uenit. Cum gͥ attestante scriptura. in¬
itiũ sit omĩs peccati superbia. quid queso ꝯtra illum possit petcatũ
cui ex uictoria superbie. longe ẽ. omĩs peccati initiũ : Qui gͥ eĩtt᷑u
est. ude qͣm tortis ⁊ potens in illo regno inuentt᷑. qd̃ ꝯtra peccatũ
statuit᷑. quod a solo peccato destiuit᷑. uł dissiꝑatur. Ecce iam exfi¬

Expanded text:
regno quanto humilior, tanto sublimior, et tanto sine ambiguitate major, regno quanto humilior, tanto sublimior, et tanto sine ambiguitate major, quanto in oculis tuis fueris minor. Cuinam, quaeso, dubium esse queat quod in illo exteriori regno multo aliter, seu econtrario saepe contingat? In illo autem interiori regno semper ex mensura humilitatis pendet mensura magnitudinis. Quia humilem in eo, et humillimum constituet super eo. Humilis est qui seipsum apud semetipsum veraciter contemnit, admodum concupiscit. Quid itaque, quaeso in illum superbia possit, cui despectus suus in despectum venit? Cum igitur, attestante Scriptura, initium sit omnis peccati superbia , quid, quaeso, contra illum possit peccatum cui ex victoria superbiae longe est omnis peccati initium? Qui igitur ejusmodi est vide quam fortis et potens in illo regno invenitur, quod contra peccatum statuitur, quod a solo peccato destruitur, vel dissipatur. Ecce jam ex fi
Abbreviated transcription (Latin):
quidnã queso aĩam ꝓpħalem tante ambitionis crede oportet. ut reg¬
num isrłiticum a dcio pet̾et. ut ab eiusmodi eum peticione nec sal¬
tom pudor cohiberet: S si non potuit cohibere linguam ne ħ pete¬
regnũ uł imperium de dñi pietate postulabat: unde salutis sue
uentũ. uł ꝓuectum sperabat. Da imperiũ inquit pũo tuo. ⁊ saluũ
fac filiũ ancille tue. Pete gͦ. ⁊ tu. tale unperiũ uel regnũ a dũo
deo tuo. ut ꝓ hac parte psallere possis. Eͥgo aũ ꝯstitutꝰ sũ iex ab eo.
Uera namq satis sentñtia. ¶ uicumq uolũit: dabit illud.
Non est enim uolentis. nec currentis: s miserẽtis dĩ. Si it. nͥl
habes qd̃ non accepisti: qͣntomagis regnum.
T humillimũ inquit hominẽ ꝯstituet suꝑ eo. Superbis nãc
resistiti humulib antẽ dat gr̃am. ⁊ certe qͣnto hũiliorib tanto
sublimiorẽ. Absci dubio. si illud internũ regns̃ cogitemus. eris inħ

Expanded text:
quidnam, quaeso, animam prophetalem tantae ambitionis credere oportet, ut regquidnam, quaeso, animam prophetalem tantae ambitionis credere oportet, ut regnum Israeliticum a Domino peteret, et ab ejusmodi eum petitione nec saltem pudor cohiberet? Sed si non potuit cohibere linguam ne hoc peteregnum, vel imperium de Domini pietate postulabat, unde salutis suae proventum, vel provectum sperabat. Da imperium, inquit, puero tuo, et salvum fac filium ancillae tuae. Pete ergo et tu tale imperium, vel regnum a Domino Deo tuo, ut pro hac parte psallere possis: Ego autem constitutus sum rex ab eo . Vera namque satis sententia, cuicunque voluerit dabit illud. Non est enim volentis, neque currentis, sed miserentis Dei. Si enim nihil habes quod non accepisti, quanto magis ret humillimum, inquit, hominem constituet super eo. Superbis namque resistit, humilibus autem dat gratiam, et certe quanto humiliorem, tanto sublimiorem. Absque dubio si illud internum regnum cogitemus, eris in hoc
Abbreviated transcription (Latin):
riinam ad circũspectionis cautelam erudiũtur. onet ce¬
noscant inquit uiuentes qd̵ dñatur excelsus in regno hominũ.
Uruentes itaq est eiꝰmͦi cognitionẽ habere: iustum quẽliber.
⁊ celestem uitam ducentẽ. in bono studio ꝑseuerare: ⁊ nithil sibi
de suis bonis attribuere. uiuentes itaq einsim cognitionẽ hñt
qñ ⁊ in bona intentione ꝑdurant. ⁊ nͥl de sua uirtute p̃sumũt
s totum qd̾ utilr possunt dño ascribunt. eo qd̃ ip̃e sit qui so¬
lent. ⁊ illisd itẽ uit̾uis. qd̃ uitiis ⁊ passionibꝰ suis pͥncipari debet.
ab ip̃o disponit᷑. ⁊ dispensatur. ⁊ utt̃q ex euis mim̃e possidet᷑. Sed
illud utiq uitare ⁊ fuge omĩno oportet. sicut magr̃a ueritas ꝓpͥo
exẽplo nos docet. Istud autem debemꝰ desiderare ⁊ q̃rere. ⁊ cũ sũmo
desiderio postilare. ⁊ cũ ꝓpħa supplicare. Da imperiũ puero tuo. Nũ¬

Expanded text:
ruinam ad circumspectionis cautelam erudiuntur. Donec coruinam ad circumspectionis cautelam erudiuntur. Donec cognoscant, inquit, viventes quod dominatur Excelsus in regno hominum. Viventes itaque est ejusmodi cognitionem habere, justum quaelibet et coelestem vitam ducentem in bono studio perseverare, et nihil sibi de suis bonis attribuere. Viventes utique ejusmodi cognitionem habent, quando et in bona intentione perdurant, et nihil de sua virtute praesumunt, sed totum quod utiliter possunt, Domino ascribunt, eo quod ipse sit qui solent, et illud item interius quo vitiis et passionibus suis principari debent ab ipso disponitur, et dispensatur, et utrumque ex ejus munere possidetur. Sed illud utique vitare et fugere omnino oportet, sicut magistra veritas proprio exemplo nos docet. Istud autem debemus desiderare, et quaerere, et cum summo desiderio postulare, et cum Propheta supplicare: Da imperium puero tuo . Nun
Abbreviated transcription (Latin):
adhuc in bonis operib uiuit. ĩ firmitate̾ suã attend̾e. ⁊ nichil sibi
nichił siis m̃itis ascribere. ⁊ int̾ quelib uirtutũ eẜcicia humilita¬
tis custodiam non deserere. si ueracit. ⁊ absos simulatione. quiqͥd
mali sibi ip̃i. quicqͥd boui diuine gr̃e ascrib̾e: Et solet quidẽ pie¬
tas superna uiros etiam uirtutũ in quib dam humiliare. ⁊ gr̃am
subtrahere. donec discant uit̃ quelibet moꝵ ĩsignia. nil altũ sapere.
nichil de ꝓpria uirtute p̃sum̃e. felices qui alieno casu potiꝰ quã
ꝓprio humane fragilitatis infirma addiscunt. ⁊ ad humilitatis gͦ¬
tiam ꝓficiunt. S ⁊ cum eis quidem bene agitur. qui er ꝓpͥa ruina
ad humilitatis custodiam enigilant. cum tandem aligñ pꝰ infir-¬
mitatis sue lapsum fortiores resurgant. Utriusq rei typus in re-¬
gis nabucho donosor ruina uel repaiatione exprimit᷑. qr ⁊ idem
ip̃e post rumam ad maiorem głam reparatur. ⁊ multi post eius

Expanded text:
tendere, et nihil sibi, nihil suis meritis ascribere, et inter quaelibet virtutum exercitia humilitatis custodiam non deserere, sed veraciter et absque simulatione quidquid mali, sibi ipsi, quidquid boni divinae gratiae ascribere? Et solet quidem pietas superna viros etiam virtutum in quibusdam humiliare, et gratiam subtrahere, donec discant inter quaelibet morum insignia nil altum sapere, nihil de propria virtute praesumere. Felices qui alieno casu potius quam proprio, humanae fragilitatis infirma addiscunt, et humilitatis gratiam proficiunt. Sed et cum eis quidem bene agitur qui ex propria ruina ad humilitatis custodiam evigilant, cum tandem aliquando post infirmitatis suae lapsum fortiores resurgant. Utriusque rei typus in regis Nabuchodonosor ruina vel reparatione exprimitur, quia et idem ipse post ruinam ad maiorem gloriam reparatur, et multi per ejus
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃m inqͥt aĩa nica ꝯturbata est. S in horrree uisionis noct᷑ne
in ꝯsideratione horride qsc̃ĩe. unũ leuamĩ est c̾tum aĩ. menoria

Expanded text:
ipsum, inquit, anima mea conturbata est . Sed in horrore visionis nocturnae, ipsum, inquit, anima mea conturbata est . Sed in horrore visionis nocturnae, in consideratione horridae conscientiae unum est certum levamen a
Abbreviated transcription (Latin):
tempus est qñ ante ꝯtem plationis oculos. lum̃ reuelantĩ ꝓr̾e
emergit. ⁊ in sii. ãmirationẽ ꝯũtit. ⁊ sepe extra semet ip̃m ꝑ
mentis ercessum rapit. Exitus inquit matutim. ⁊ uespere
delectabis. Qui sunt isti matinini eritus nisi ad ueri solis ir¬
radiationem humane m̃tis excessus: Dicit gͤ. qr delectant exitꝰ
matutimi. cͣ nõ ⁊ uespera. uel introitꝰ uespertin: Nam mane so¬
lemus ab int̾ioribꝰ ad ext̾iora exire ⁊ uespere. ab ext̾iorib ad i¬
teriora redire. Quis autem digne miret᷑ qͣm sit dułce. qͣmue de¬
lectabile feruente ⁊am caritate. ⁊ qiͣ sub estiuo tempore ad matu¬
tinam lucem radiantis diuinitatis se a sõpno excut̾e. ⁊ extrahu¬
mane m̃tis angustias in auram lib̾tatis erũpere. ⁊ in latum illũ
diuinoꝵ spectaculoꝵ campum mentis alienatõne transire. R¬
lectant itaq eritus matuitini: ꝯtristant aũ introitꝰ uesꝑtini: eo
ꝓcul dubio tempore. cum aĩs rcũtit᷑ ad ꝯsid̾ationẽ sui. Ad me¬

Expanded text:
tempus est quando ante contemplantis oculos lumen revelantis gratiae emergit et in sui admirationem convertit, et saepe extra semetipsum per mentis excelsum rapit: Exitus, inquit, matutini, et vespere delectabis . Qui sunt isti matutini exitus, nisi ad veri solis irradiationem humanae mentis excessus? Dicit ergo quia delectant exitus matutini, cur non et vespera, vel introitus vespertini? Nam mane solemus ab interioribus ad exteriora exire, et vespere ab exterioribus ad interiora redire. Quis autem digne miremur quam sit dulce, quamve delectabile, fervente jam charitate, et quasi sub aestivo tempore ad matutinam lucem radiantis divinitatis se a somno excutere, et extra humanae mentis angustias in auram libertatis erumpere, et in latum illum divinorum spectaculorum campum mentis alienatione transire? Delectant itaque exitus matutini, contristant autem introitus vespertini, eo procul dubio tempore cum animus revertitur ad considerationem sui: Ad me
Abbreviated transcription (Latin):
fortes sunt. ⁊ ad uirtutum opera qualescunt dum grãm coope¬
rantẽ hñt. ⁊ in studiis spũalib se ex̾cete ualent. ẽunc ꝓcal du¬
bio moriunt᷑. cum in eis gr̃a cooperatrir subtrahit᷑. Subtrahit᷑
autẽ cum de suis bonis. diuinis uero donis mens imꝓba suꝑbit¬
⁊ sua sibi merita ascribit. Subtͣcta gr̃a affrctus boni deficiint.
⁊ ad omẽ bonũ languescunt. ⁊ sic de uiuent ibꝰ mortui fiunt.
Quid ti. aluid ÷ iurtutum defectus. qͣm quasi qiuidam ularum
int̾itus: Qui gͥ infirmitatẽ suam gr̃amq diuinã tunc pͥmũ at¬
tendunt cum iam in bono deficuit: isti pͦ mortem. ⁊ qͣ ꝑ mortẽ

Expanded text:
fortes sunt, et ad virtutum opera convalescunt, dum gratiam coopefortes sunt, et ad virtutum opera convalescunt, dum gratiam cooperantem habent, et in studiis spiritualibus se exercere valent. Tunc procul dubio moriuntur, cum in eis gratia cooperatrix subtrahitur. Subtrahitur autem cum de suis bonis et divinis donis mens improba superbit, et sua sibi merita ascribit. Subtracta gratia, affectus boni deficiunt et ad omne bonum languescunt, et sic de viventibus mortui fiunt. Quid enim aliud est virtutum defectus, quam quasi quidam illarum interitus? Qui igitur infirmitatem suam, gratiamque divinam tunc primum attendu
Abbreviated transcription (Latin):
num eundentq. indicium: tam iustũ. qͣm pium. Quantũ ad ip̃ã
quidem iustũ: pium uero in qͣntũ ꝓficit ad caitelam alioꝵ Iustũ
namq ualde est. ut qui ex diuinis mimib insolent̃ intumescit.
ex ꝓpria riuna discat qͣm nichil sit. ⁊ per seret ip̃m qͣm nichil pꝰ¬
sit. Sermo autem scõꝵ .i. decretũ iccirco esse dr̃. qr quod ili lumĩe
futur̃ a quibꝰdam preuidetur in ꝯmune ꝯfitetur. Petitio uero
scõrum est. qr non solum fieri uolunt uer̃ etiã cũm desiderio ex¬
petunt. qd multis utile. ⁊ diuine głe uisitare p̃uoscunt. Erit
itaq eusiodi uditiũ scõꝵ decretum. qr misericordr̃ ustũ. sex¬
mo sc̃oꝵ qr ueracit̾ futur̃. peticio: qr iuste piũ.
Ouec cognoscant uiuentes qd̵ duẽtur
excelsus. in regno hominũ. Ecce utilitas ut cognoscant ui¬
uentis. Affectus in nob̾ sane scd̃m deum uiuunt dum u bono

Expanded text:
num idemque judicium, tam justum quam pium, quantum ad ipsam num idemque judicium, tam justum quam pium, quantum ad ipsam quidem justum, pium vero inquantum proficit ad cautelam aliorum. Justum namque valde est, ut qui ex divinis muneribus insolenter intumescit, ex propria ruina discat quam nihil sit, et per semetipsum quam nihil possit. Sermo autem sanctorum idem decretum idcirco esse dicitur, quia quod in lumine Dei futurum a quibusdam praevidetur, in commune confertur. Petitio vero sanctorum est, quia non solum fieri volunt, verum etiam cum desiderio expetunt quod multis utile, et divinae gloriae militare praenoscunt. Erit itaque ejusmodi judicium sanctorum decretum, quia misericorditer justum, sermo sanctorum, quia veraciter futurum. Petitioonec cognoscant viventes quod dominetur excelsus in regno hominum. Ecce utilitas, ut cognoscant viventes. Affectus in nobis sane secundum Deum vivunt, dum in bono
Abbreviated transcription (Latin):
uolint. dabit illud. ⁊ humillum̃ hominẽ ꝯstituet super eo. Ut
superiꝰ iam diximꝰ. per uigiles hoc loco scõs angłos intelligimus.
res angłi ⁊ diuine ordinationis ministri humana disponũt. ꝓut
comiuni omĩum utilitati congruere deo reuelante cognoscunt.
Solet namq sepe multoꝵ utilitati militare. ꝙ ciuosdam ꝯtĩgit
ex magno sublimitatis culmine militare. corruere ut discant ce¬
teri non altum sapere. s de semet ip̃is humilia semper sentire. et
in quolibet uirtutũ culmine moꝵ runã timere. ⁊ ueratit᷑ agno¬
scant quia solus dñs est. qr operat᷑ in nob̾ uelle. ⁊ ꝓficere ꝓ bona
noluntate. Hanc eiusmodi rume utilitatẽ ꝓpħicus sermo ũunt dicẽs.
onec cognoscant uiuentes qd̃ dñetur excelsus. in regno hoĩiũm.
Diuina itaq dispensatione cum ꝯmunis utilitas ħ exigit. magne
auctoritatis iuiri permittunt᷑ cadẽ. eo diurtarat tempore quo inue¬
nut᷑ de sua magnitudine superbire. fĩt cirta eandem personam. u¬

Expanded text:
uerit dabit illud, et humillimum hominem constituet super eo . Ut superius jam diximus, per vigiles hoc loco sanctos angelos intelligimus. res angeli, et divinae ordinationis ministri humana disponunt, prout communi hominum utilitati congruere, Deo revelante, cognoscunt. Solet autem saepe multorum utilitati militare quod quosdam contingit ex magno sublimitatis culmine corruere, ut discant caeteri non altum sapere, sed de semetipsis semper humilia sentire, et in quolibet virtutum culmine morum ruinam timere, et veraciter agnoscant quia solus Dominus est qui operatur in nobis velle et perficere pro bona voluntate. Hanc ejusmodi ruinae utilitatem propheticus sermo innuit, dicens: Donec cognoscant viventes quod dominatur Excelsus in regno hominum. Divina itaque dispensatione, cum communis utilitas hoc exigit, magnae auctoritatis viri permittuntur cadere, eo duntaxat tempore quo inveniuntur de sua magnitudine superbire. Fit itaque circa eamdem personam u
Abbreviated transcription (Latin):
z . ci .c. illud: Hoc ÷ qd̃ dameł dum dui cogitat ap̃semet ip̃m
cogitationes sue ꝑturbabant eum. S quii ĩ firma sua libñt
consideratt diligent̃ retͣctat. ⁊ se in eoꝵ ꝯsidatõne humiliat.
dum illud studiose discatit ꝙ i se ip̃o ꝑ semet ip̃m dep̾hen¬
dere potuit. sepe ⁊ ad id duuntꝰ illiũnatur. ꝙ per se ip̃m scire

Expanded text:
 illud? Hoc est quod Daniel, dum diu cogitat, apud semetipsum cogitationes suae conturbant eum. Sed qui infirma sua libenter considerat, diligenter retractat, et se in eorum consideratione humiliat, dum illud studiose discutit quod in seipso per semetipsum deprehendere potuit, saepe et ad id divinitus illuminatur quod per