comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
lulius. Eodem añno etia molomi tho¬
dio rome dedimus operam et auictoi
sũmo causaru et magrõ nec et siui¬
detur eẽ a proposito ⁊dẽ diuersa tamẽ
idcirto a me proferũtur ut nrũ cure¬
sum perspicere quonia noliusti brute
possus Nam attico hec nota suni et
iudere quẽ admoũ simus inspatio.&.
horterisiu ipĩus uestigus persequuti
frienniu fete fuit urbͦ sine arma. ded
oratoꝵ aut interitu aut discessu ant
fuga. Nam aberant etia adulestẽtes
ACrassus et lentuli duo primas m
causis agebat. Hortensius magis tra¬
gisꝙ quotidie probatur. Antostirs po¬
So sepe dicebat. Mimis sepe pompomi
rato carbo seniel aut iteru philippus
At uero ego hoc tempore ormio nocter
liis rebus tum studiosissime indyale¬
tita exerçebar. qua quã contracta et
astritta eloquẽtia putanda ẽ sine qua
etiam tu brute iudicausti te illã instã
eloquẽtia ꝙ dyaletica eẽ dilata puta¬

Expanded text:
C. Iulius. Eodem anno etiam Moloni RhoC. Iulius. Eodem anno etiam Moloni Rhodio Romae dedimus operam et actori summo causarum et magistro. haec etsi videntur esse a proposita oratione diversa, tamen idcirco a me proferuntur ut nostrum cursum perspicere, quoniam voluisti, Brute, possis—nam Attico haec nota sunt—et videre quem ad modum simus in spatio Q. Hortensium ipsius vestigiis persecuti. Triennium fere fuit urbs sine armis, sed oratorum aut interitu aut discessu aut fuga—nam aberant etiam adulescentes M. Crassus et Lentuli duo—primas in causis agebat Hortensius, magis magisque cottidie probabatur Antistius, Piso saepe dicebat, minus saepe Pomponius, raro Carbo, semel aut iterum Philippus. At vero ego hoc tempore omni noctes us. A quo cum in aliis rebus tum studiosissime in dialectica exercebar, quae quasi contracta et astricta eloquentia putanda est; sine qua etiam tu, Brute, iudicavisti te illam iustam eloquentiam, quam dialecticam esse dilatatam puta
Abbreviated transcription (Latin):
tenebar quotidieq et scribens et leges
Ouarins sua lege dam natus excesserar
Ego aute uiris cimlis studio multu ope
Dabam &. Sceuole .p.f qui ꝙꝙͣ nemini
ad docendu dabat tamẽ consulẽtib res¬
pondendo studiosos audiendi docebat
Atq huic anno proximus sylla cõsule
et pompeyo fuit tu .p. sulpic intribu¬
natu quotidie contionantis totu genũ
dicendi petitus cognorim Fodemis
tempore tu princeps.Achademie phy¬
lo cuz fitheniensiu oꝑtimatib mitri¬
datio bello domo profugiss romamq
uenisset totu ei me tradidi admirabi¬
li quodam ad phylosophia studio cõ¬
citatus in quo hoc etia cõmeõ rabar
attensius et si reꝵ ipãru uarictas et
magnitudo sũma me delectatioẽ re¬
tinebat. sed tñ sublata iam eẽ ĩppetuũ
rõ iuditioꝵ indebatur occiderat sul¬
pitius illo anno tresq proximo triu
etatum oratores erant crudelissime
interfecti. Q. talus. M. Antomus

Expanded text:
tenebar cottidieque et scribens et legenstenebar cottidieque et scribens et legensQ. Varius sua lege damnatus excesserat; ego autem in iuris civilis studio multum operae dabam Q. Scaevolae Q. F., qui quamquam nemini se ad docendum dabat, tamen consulentibus respondendo studiosos audiendi docebat. Atque huic anno proximus Sulla consule et Pompeio fuit. Tum P. Sulpici in tribunatu cottidie contionantis totum genus dicendi penitus cognovimus; eo demque tempore, cum princeps Academiae Philo cum Atheniensium optimatibus Mithridatico bello domo profugisset Romamque venisset, totum ei me tradidi admirabili quodam ad philosophiam studio concitatus, in quo hoc etiam commorabar attentius—etsi rerum ipsarum varietas et magnitudo summa me delectatione retinebat—quod tamen sublata iam esse in perpetuum ratio iudiciorum videbatur. occiderat Sulpicius illo anno tresque proximo trium aetatum oratores erant crudelissime interfecti, Q. Catulus M. Antonius
Abbreviated transcription (Latin):
scente crassus est mortuus cotta pulsus
iuditia mitrinissa bello nos inforo ue¬
nimus Erat hortersius in bello primo
Ano miles altero tri militu. Sulpiti.
legatus aberat. Etiam. AL Antonius
etertebatur una lege inditiu uaria ce¬
teris propter bellu intexinissis qui fre¬
quens. ideram ꝙ̃ꝙͣ pro se ipĩ dicebant
oratores nõ illi quidẽ principes .L. mem¬
mius et .O. pompeyus. Sed oratores tñ
teste diserto utroq phylippo cuiꝰ ĩtes¬
tiõmo cõtentio et uim accusatoris hẽ¬
bat et topiam. Reliqui qui tñ principes
numerabant᷑ in magrãtib erant quo¬
tidieq fere a nobis mͥ cõtionib audie
tione uniuersa relictus .Q metellus ce¬
ler nõ ille quidẽ otator sed tñ nõ ĩfan
Diserti ante . Q. uaruis .C. carbo en.
fere acturatas contiones hẽbat scdme
tupidissimu audiendi primus dolor
pertussit cotta cuẽ expulsus x̾liquos
frequẽter audiens acerrimo studio

Expanded text:
scente Crassus est mortuus, Cotta pulsus, scente Crassus est mortuus, Cotta pulsus, iudicia intermissa bello, nos in forum venimus. Erat Hortensius in bello primo anno miles, altero tribunus militum, Sulpicius legatus; aberat etiam M. Antonius; exercebatur una lege iudicium Varia, ceteris propter bellum intermissis; cui frequens aderam, quamquam pro se ipsi dicebant oratores non illi quidem principes, L. Memmius et Q. Pompeius, sed oratores tamen teste diserto utique Philippo, cuius in testimonio contentio et vim accusatoris habebat et copiam. reliqui qui tum principes numerabantur in magistratibus erant cottidieque fere a nobis in contionibus audietione universa relictus; Q. Metellus Celer non ille quidem orator, sed tamen non infans; diserti autem Q. Varius C. Carbo Cn. fere accuratas contiones habebat. Sed me cupidissimum audiendi primus dolor percussit, Cotta cum est expulsus. Reliquos frequenter audiens acerrimo studio
Abbreviated transcription (Latin):
mentatus esset. casine scripto nerbis eisde
redderet quibus cogitauisset. Ardebat aut̃¬
cupiditate sic ut mnͦ nullo unꝙͣ flagrãtius
studiu iuderim. Nullu emi patiebatur
esse diem quin aut inforo diceret ut me¬
ditaretur ex̾ foru. Sepissime autem
eodem die utrũq fatiebat. attuleratq mi¬
mme ulgare genus dicendi. Duas qui¬
dem tes quas nemo alius partitiones
quib de rebus dicturus eẽt. et comiecti¬
ones memoret que essent dicta contra
queq ipẽ dixisset. Erat in uerboꝵ splen¬
dore elegans compositioẽ aptus faculta¬
te copiosus eaq exat cu sũmo ingemo
tu exercitationibus maximis consequ¬
tus. Rem complectebat᷑ meõriter diui¬
Debat acute nec peretermittebat fere q¬
quitꝙ quod eẽt in causa aut ad confir¬
manidu aut ad refellendin uorcanora
et suauis motus et gestus etia plus artis
Hẽbat ꝙͣ erat oratori satis. Hoc igit᷑ flore¬

Expanded text:
mentatus esset, ea sine scripto verbis eisdem mentatus esset, ea sine scripto verbis eisdem redderet quibus cogitacupiditate sic ut in nullo umquam flagrantius studium viderim. Nullum enim patiebatur esse diem quin aut in foro diceret aut meditaretur extra forum. Saepissime autem eodem die utrumque faciebat. Attuleratque minime vulgare genus dicendi; duas quidem res quas nemo alius: partitiones quibus de rebus dicturus esset et conlectiones, memor et quae essent dicta contra quaeque ipse dixisset. erat in verborum splendore elegans, compositione aptus, facultate copiosus; eaque erat cum summo ingenio tum exercitationibus maximis consecutus. Rem complectebatur memoriter, dividebat acute, nec praetermittebat fere quicquam quod esset in causa aut ad confirmandum aut ad refellendum. Vox canora et suavis, motus et gestus etiam plus artis habebat quam erat oratori satis. Hoc igitur flore
Abbreviated transcription (Latin):
uis existiãte uideris de ea siquã nũc ha¬
bemꝰ fatultater tñ adulescentes quidi¬
latims potius imitartiut nõ habebani
Quod autem plures a nobi nonuãtisut
eo pertinuit ut paulo ante dixi quid no¬
si Affricanus quidẽ fuit ut ait in hystoiã
sua .C. fãnuus existimari uelim. ut uoles
inquit Atticus. Ego eiu nõ alienu ate pu¬
tabam quod et in affricanos fuisset et ĩ soc̃¬
tes. Tum brutus de isto postea. Sed tu ĩquit
me intuens orõnis nobis uetetes explica¬
bis. Uero inꝙͣ brute set incumano ant in
tusculano aliquando si mõ licebit. Quoniã
utroq in loto uicim sumus. Sediã adid
unde digressimus reneitamur. Horten¬
ro dicere celeriter ad maiores causas adhi
sulpitui etatem qui ãnis decem maiores
excellente tum crasso et Antomo demde phy¬
lippo post iulio cu his ipĩs dicendi gloria tõ¬
parabat᷑ . primu meõria tanta quanta in
iuito cognouisse me arbitror ut qui secũ cõ¬

Expanded text:
lius existimare videris de ea, si quam nunc halius existimare videris de ea, si quam nunc habemus, facultate, tamen adulescentes quidLatinis potius imitaremur non habebamus. quod autem plures a nobis nominati sunt, eo pertinuit, ut paulo ante dixi, quod si Africanus quidem fuit, ut ait in historia sua C. Fannius, existimari velim. Vt voles, inquit Atticus. Ego enim non alienum a te putabam, quod et in Africano fuisset et in Socrate. tum Brutus: De isto postea; sed tu, inquit me intuens, orationes nobis veteres explicabis? Vero, inquam, Brute; sed in Cumano aut in Tusculano aliquando, si modo licebit, quoniam utroque in loco vicini sumus. Sed iam ad id unde digressi sumus revertamur. hortenro dicere, celeriter ad maiores causas adhibSulpici aetatem, qui annis decem maiores erant, excellente tum Crasso et Antonio, dein Philippo, post Iulio, cum his ipsis dicendi gloria comparabatur. Primnum memoria tanta quantam in nullo cognovisse me arbitror, ut quae secum com
Abbreviated transcription (Latin):
ma ẽ Cur ita sentia non dicam ne ie
tibi assentari putes Omitto igit que de
his ipĩs que de cotta que de sulpitio que
mõ de celio dixi. Ni emi fuerũt certe
gratores quãti aute et quales tu uideres
Nam illud minus curo quod tu gessi¬
sti operarios omĩs ut michi uideauitur
mori uoluisse nõ nulli ut ate ĩoratorũ
mimero refertẽtur. Hec tu ille dixiss
ongi sermonis mitiu depulisti ĩꝙat
tite remq temousti noua disputatioc
Digna quã in aliud tempus differan
Uoluendi eni sunt libri cu alioꝵ tu m
orimis catoms. Intelliges nchil illuis li¬
niamẽtis insi illor pegmẽtoꝵ que ĩuẽta
nõ dum erant. Flore et colorẽ defuissẽ
Nani de crassi oroẽ sic existimo ipu fo¬
tasse melius potusse scribere aliu ut at¬
bitror neminẽ ne m hoc horroinam¬
eduxeris esse. Quod eam ordẽ mihima¬
grã fuisse dixerini Nam et si ut tu me¬

Expanded text:
est. Cur ita sentiam non dicam, ne me est. Cur ita sentiam non dicam, ne me tibi adsentari putes. omitto igitur quae de his ipsis, quae de Cotta, quae de Sulpicio, quae modo de Caelio dixeris. Hi enim fuerunt certe oratores; quanti autem et quales tu videris. Nam illud minus curo quod congessisti operarios omnis; ut mihi videantur mori voluisse non nulli, ut a te in oratorum numerum referrentur. haec cum ille dixisset: Longi sermonis initium pepulisti, inquam, Attice, remque commovisti nova disputatione dignam, quam in aliud tempus differamus. volvendi enim sunt libri cum aliorum tum in primis Catonis. Intelleges nihil illius liniamentis nisi eorum pigmentorum, quae inventa nondum erant, florem et colorem defuisse. Nam de Crassi oratione sic existimo, ipsum fortasse melius potuisse scribere, alium, ut arbitror, neminem. Nam in hoc ei/rwna me duxeris esse, quod earn orationem mihi magistram fuisse dixerim. Nam etsi tute me
Abbreviated transcription (Latin):
mõ dicere.pͥtobas lepidi oroẽs paulum
hic tibi assentior mõ ita laudes ut anti¬
quas. Quod idem de affricano de lelio cui
tu otoẽ negas quicꝙ fieri posse dultius
addis etiam nescio quid angustius. noĩe
nos capis sũmi uiri uiteq elegantissiẽ
uerissimis laudibus. Remone hec neita
dulcis orõ sit abiecta autẽ aspicere ncõ
uelit. Carbonẽ in sũmis oratoribo hĩtu
stio sẽd cu ĩ ceteris rebus tum ĩdictndo
smꝑ quonia nichil est meluc id laudat
qualenicũq ẽ solet. Dico idem de grachis
et si decis ea sunt ate dicta quibꝰ egoas¬
sentior omitto ceteros uem ad eos ĩqui¬
bus iam perfecta putas cẽ eloquẽtiam
quos ego audimi sine controuersia mag¬
nos oratotes. Crassu et antomur de hor
laudibus tibi prorsus assentior. sed tñ in
isto mõ ut policliti dor iphor sibi hosip¬
pus aiebat sit insuasionẽ legis seriulie
tibi magrã fuisse hec germana horio

Expanded text:
modo dicere. Probas Lepidi orationes, Paulum modo dicere. Probas Lepidi orationes, Paulum hic tibi adsentior, modo ita laudes ut antiquas; quod item de Africano, de Laelio, cuius tu oratione negas fieri quicquam posse dulcius, addis etiam nescio quid augustius. Nomine nos capis summi viri vitaeque elegantissimae verissimis laudibus. Remove haec: ne ista dulcis oratio ita sit abiecta ut eam aspicere nemo velit. carbonem in summis oratoribus habitum scio; sed cum in ceteris rebus tum in dicendo semper, quo iam nihil est melius, id laudari, qualecumque est, solet. Dico idem de Gracchis, etsi de eis ea sunt a te dicta, quibus ego adsentior. Omitto ceteros; venio ad eos in quibus iam perfectam putas esse eloquentiam, quos ego audivi sine controversia magnos oratores, Crassum et Antonium. De horum laudibus tibi prorsus adsentior, sed tamen non isto modo: ut Polycliti Doryphorum sibi Lysippus aiebat, sic tu suasionem legis Serviliae tibi magistram fuisse; haec germana ironia
Abbreviated transcription (Latin):
sed oratorez. sed etia sysie similẽ qd̾ nihil
potest ẽẽ pictius bella Hytonia si iocatemꝰ
sin ad seueramus. Uide ne teligio nobis tã
adhibenda sit ꝙͣ testiõniu diceremus Ego
ero catonẽ tuu ut tiuem ut senatorem
tia tu omĩ uirtute excellenter probo. orões
autẽ eins ut illis temporibus ualde laude¬
Significat eni formã quãdam ingemii sed
admoũ mꝑdita et planc rudem. Origiẽs
nõ cu om̃ibus oratoris laudibus x̃fertas
diceres et catonẽ cu phylisto et thucydi¬
de comparares bruto nete id censebas.
an mihi probatuꝵ. Quos eni ne e grecis
quida quisꝙ imitari potest. His tu cõ¬
paras hominẽ tusculanu nõdu suspi¬
cantẽ quale esset copiose et ornate dicere
Galbam laudas sit illiuis etatis principẽ
assentior. Sic em accepimus si ut ora¬
torẽ cedo queso. orões sunt em et dic Hũc
quẽ tu plusꝙ te amas brutu uelle te illo

Expanded text:
sed oratorem? sed etiam Lysiae similem? quo nihil sed oratorem? sed etiam Lysiae similem? quo nihil potest esse pictius. Bella ironia, si iocaremur; sin adseveramus, vide ne religio nobis tam adhibenda sit quam si testimonium diceremus. ego enim Catonem tuum ut civem, ut senatorem,tia tum omni virtute excellentem probo; orationes autem eius ut illis temporibus valde laudo—significant enim formam quandam ingeni, sed admodum impolitam et plane rudem—, Origines vero cum omnibus oratoris laudibus refertas diceres et Catonem cum Philisto et Thucydide comparares, Brutone te id censebas an mihi probaturum? Quos enim ne e Graecis quidem quisquam imitari potest, his tu comparas hominem Tusculanum nondum suspicantem quale esset copiose et ornate dicere. galbam laudas. Si ut illius aetatis principem, adsentior—sic enim accepimus—; sin ut oratorem, cedo quaeso orationes—sunt enim—et dic hunc, quem tu plus quam te amas, Brutum velle te illo
Abbreviated transcription (Latin):
te dicũt fuisse qua ille ĩ platomi et ueno¬
phontis eschim libris utitur faceta et
clegantẽ puto Est eni et minime ĩepti
hominis et erusde ętia faceti cu desa¬
piẽtia disceptetur. Hanc sibi ipa detra¬
here eis tribuere ĩludentẽ qui ea sibier¬
rogant ut apud platonẽ socrates ĩ celũ
effert laudibus prothagota. Hyppia
proditu gorgia cetetos. se autẽ om̃iu
teru ĩscĩ fingit et rude. Docet hoc ne¬
scio quõ illu nec epicuro qui id xprehi¬
dit assentior. Sed tn hystoria qua tues
usus ĩ omĩ sermone tu qualis quiꝙ ora¬
tor fuisset orator exponetes. Uide quelo
ĩquit netam reprehendenda sit hystro¬
ma quã in testiõmo. Quorsum ĩꝙ istuc
Non eniz intelligo. Quia primu ĩquit
ĩta laudasti quosdaz oratotes ut ĩpitos
posses in errotem inducere. Equidẽ i
gnu me hercule hominẽ uł potuis sũ¬
nu et singulare uiru nemo dicet sec

Expanded text:
te dicunt fuisse, qua ille in Platonis et Xenote dicunt fuisse, qua ille in Platonis et Xenophontis et Aeschini libris utitur, facetam et elegantem puto. Est enim et minime inepti hominis et eiusdem etiam faceti, cum de sapientia disceptetur, hanc sibi ipsum detrahere, eis tribuere inludentem, qui eam sibi adrogant, ut apud Platonem Socrates in caelum effert laudibus Protagoram Hippiam Prodicum Gorgiam ceteros, se autem omnium rerum inscium fingit et rudem. Decet hoc nescio quo modo ilium, nec Epicuro, qui id reprehendit, assentior. Sed in historia, qua tu es usus in omni sermone, cum qualis quisque orator fuisset exponeres, vide quaeso, inquit, ne tam reprehendenda sit ironia quam in testimonio. Quorsus, inquam, istuc? non enim intellego. quia primum, inquit, ita laudavisti quosdam oratores ut imperitos posses in errorem inducere. Equidem ingnum me hercule hominem vel potius summum et singularem virum—nemo dicet secus—;
Abbreviated transcription (Latin):
placete tñ et in schena esse rosciu ĩtelli¬
gat. Hlec cui contingant eu scito attite
Ditere ut de pericle audimu ut de hy¬
peride echine de ip̃o quidẽ. Demostene
maxime. Srnantẽ acutu pr̃udens et
idem sincerum et solidu et exsictatu
genus orõms probant nec illo grauiore
ornatu oratorio utũtur et hoc propriui
esse atticoꝵ uolũt tecte laudant. Est emi
marte tanta tanꝙ̃ uaria etia huic mi¬
nute subtilitati locus. Ita fiet ut nõ omi
qui attice idẽ bene sed ut omẽs qui bñ idẽ
etra attice dicanit. Sed teddennus rur¬
sum ad hortenfiu sane quide ĩquit bru¬
tus ꝙͣ ꝙͣ ista mihi tua fuit periocunda a
proposita oroẽ digressio tu atticus aliqͦ¬
tiens sum in quit conatus. sed int̾pellati
uolui. Nunc quoma ia ad perotindu
spectare idetur sermo tuus dicã oꝑin¬
or quod sentio. Tu uero iꝙͣ attice. Tu
ille ego triquit Hytonia illa quã ĩ sotra¬

Expanded text:
placere tamen et in scaena esse Roscium intelleplacere tamen et in scaena esse Roscium intellegat. Haec cui contingant, eum scito Attice dicere, ut de Pericle audimus, ut de Hyperide, ut de Aeschine, de ipso quidem Demosthene maxime. sin autem acutum prudens et idem sincerum et solidum et exsiccatum genus orationis probant nec illo graviore ornatu oratorio utuntur et hoc proprium esse Atticorum volunt, recte laudant. Est enim in arte tanta tamque varia etiam huic minutae subtilitati locus. Ita fiet ut non omnes, qui Attice, idem bene, sed ut omnes, qui bene, idem etiam Attice dicant. Sed redeamus rursus ad Hortensium. sane quidem, inquit Brutus; quamquam ista mihi tua fuit periucunda a proposita oratione digressio. Tum Atticus: Aliquotiens sum, inquit, conatus, sed interpellare nolui. Nunc quoniam iam ad perorandum spectare videtur sermo tuus, dicam, opinor, quod sentio. Tu vero, inquam, Tite. Tum ille: Ego, inquit, ironiam illam quam in Socra
Abbreviated transcription (Latin):
qͣsti emi udelicet attici nrĩ quod uolunt
assequũtur ne illud quidẽ intelligũt nõ
mõ ita meõrie proditu eẽ sedita nectẽ
fuit tu demosthenes dictutus eẽt ut co¬
cursus audiendi causa ex tota gretia fi¬
eret. At cu isti attici dñt nõ modo aco¬
tona quod est ipũ miserabile set etiã ab
aduocatis telinquũtur. Quare si angulto
et exiliter dicere ẽ attitor sint late atte
sed in comitiu uetuant ad stantẽ iudi¬
ce dicant subsellia grandiotẽ et plemo¬
tẽ uocẽ desiderant. Uolo otatori hoc cõ¬
tingat ut cu auditu sit eu eẽ Dicturũ
Locus in subselliis octupetut compieatur
tribunal gratiosi scribe sint mdando et
colendo loto corona multiplex iudox ere¬
ctus tu sirrgat is qui dicturus sit signi¬
ficetur a cotona silentiu. Demde crebre
assensiones multe admitatioẽs. Risus cũ
uelit tu uelit fletus ut qui hec procul
iudeat et iam si quid agatur nesciat. at

Expanded text:
Isti enim videlicet Attici nostri quod volunt Isti enim videlicet Attici nostri quod volunt adsequuntur. ne illud quidem intellegunt, non modo ita memoriae proditum esse sed ita necesse fuisse, cum Demosthenes dicturus esset, ut concursus audiendi causa ex tota Graecia fierent. At cum isti Attici dicunt, non modo a corona, quod est ipsum miserabile, sed etiam ab advocatis relinquuntur. Qua re si anguste et exiliter dicere est Atticorum, sint sane Attici; sed in comitium veniant, ad stantem iudicem dicant: subsellia grandiorem et pleniorem vocem desiderant. volo hoc oratori contingat, ut cum auditum sit eum esse dicturum, locus in subselliis occupetur, compleatur tribunal, gratiosi scribae sint in dando et cedendo loco, corona multiplex, iudex erectus; cum surgat is qui dicturus sit, significetur a corona silentium, deinde crebrae assensiones, multae admirationes; risus cum velit, cum velit fletus: ut qui haec procul videat, etiam si quid agatur nesciat, at
Abbreviated transcription (Latin):
nõ tractauit genus. oroẽs autẽ quas int¬
posunt. MLulte eni sunt eas ego laudare
soleo imitari neq possim siuclim nec ue¬
lit fortasse si possim. Ut sĩquis phalerno
uino delectetur sed co nec ita nouo ut
prox imis consulibus tiatu uelit nec rur¬
sus ita uertere ut opinium aut anitiũ
consulẽ querat. At qui he note sunt Op¬
tune credo sed nimia uetustas nec hab
cam ꝙͣ q̃rimus suauitatẽ n ͨ ẽ iã sane to¬
llerabilis. Num igitur qui hoc sentiat
sus potare uelit de dolio sibi hauriẽdu
putet. Minime sedquandam conseq̃t
etatem. Sic ego consuerim istis et noua
istam quasi demostro ac lacu feruidã oro
fugiendam. Nec illam preclara tuchodi¬
dis nimis ueterem tanꝙͣ anitiana nota
per sequenda Ipẽ eui tuchididis si poste¬
rius fuisset multo matutior fuisset et
mitior. De mosthenẽ igitur imitemur
O. di. bom quid quasi nos aliud agimini
ant quid aluid optanus. At nõ assequi

Expanded text:
non tractavit genus. Orationes autem quas intnon tractavit genus. Orationes autem quas interposuit—multae enim sunt—eas ego.laudare soleo; imitari neque possim si velim, nec velim fortasse si possim. Vt si quis Falerno vino delectetur, sed eo nec ita novo ut proximis consulibus natum velit, nec rursus ita vetere ut Opimium aut Anicium consulem quaerat—'atqui hae notae sunt optimae,' credo; sed nimia vetustas nec habet eam quam quaerimus suavitatem nec est iam sane tolerabilis— num igitur qui hoc sentiat, si is potare velit, de dolio sibi hauriendum putet? Minime; sed quandam sequatur aetatem. Sic ego istis censuerim et novam istam quasi de musto ac lacu fervidam orationem fugiendam nec illam praeclaram Thucydidi nimis veterem tamquam Anicianam notam persequendam. Ipse enim Thucydides si posterius fuisset, multo maturior fuisset et mitior. 'demosthenem igitur imitemur.' O di boni; quid, quaeso, nos aliud agimus aut quid aliud optamus? At non adsequimur.
Abbreviated transcription (Latin):
tempus dissimiles interse. Sed attici tame
quor chatisius multar otõnu qͣs scribe¬
bat aliis cum tupete iuderetur ymitari h¬
siam Demochates. uitẽ qui fuit demos¬
thenis sotoris filius et ordẽs scripsit ali¬
quot et eatu teru hystoria que erant
Athiens ip̃ius etate geste nõtam hsto¬
tico ꝙͣ oratorio genere perscripsit Atcha¬
risti uult egestas eẽ similis isq ita putat
atticu ut ueros illos presse pene agresti
putet. Ad quid ẽtam fractu tami minu¬
tu tam ĩ ipã ꝙ̃ tñ consequit᷑ cõtinnitate
puerili. Aiticoꝵ similes ẽe uolumus op¬
tine. sunt ne igit attici oratores. Quis
negate potest. Hos imutant quomnõ qui
sunt interse dissimiles et alior Thudi
Tuchydidem ĩquit inutamur. Optime
si hystoria scribere nõ si causas dicere co¬
gitatis thuchydides eni teru gestarũ
pͥronũtiator sincerus et grandis etiã fu¬
it hoc forense concertatoriu uiditiale

Expanded text:
tempus dissimiles inter se, sed Attici tamen; tempus dissimiles inter se, sed Attici tamen; quorum Charisius multarum orationum, quas scribebat aliis, cum cupere videretur imitari Lysiam; Demochares autem, qui fuit Demostheni sororis filius, et orationes scripsit aliquot et earum rerum historiam quae erant Athenis ipsius aetate gestae non tam historico quam oratorio genere perscripsit. Atque Charisi vult Hegesias esse similis, isque se ita putat Atticum, ut veros illos prae se paene agrestis putet. at quid est tam fractum, tam minutum, tam in ipsa, quam tamen consequitur, concinnitate puerile? 'Atticorum similes esse volumus.' Optime; suntne igitur hi Attici oratores? 'Quis negare potest? Hos imitamur.' Quo modo, qui sunt et inter se dissimiles et aliorum? 'Thucydidem,' inquit, 'imitamur.' Optime, si historiam scribere, non si causas dicere cogitatis. Thucydides enim rerum gestarum pronuntiator sincerus et grandis etiam fuit; hoc forense concertatorium iudiciale
Abbreviated transcription (Latin):
nisi attitu probat neminẽ Insulsitate
em et insolentia tanꝙͣ insania ꝙ̃dam
orõnis odit sanitate autẽ et integrita¬
tem quasi religionẽ et uerecũdia orato
na dum elegans ĩ attiço genere ponit
Hoc tecte dumtaxat. Sed quia sũt ĩ ac¬
titis alia meliora uidebat ne ignoret et
gradus et dissimilitudines et umet nan¬
ctatt atticoꝵ. Atticos ĩquit nolo imitari qͦs
nec eii est unu genus. Nam quid ẽ tantus
dissimile ꝙ̃ demosthenes et hosias ꝙͣ idẽ et
yperides q hoꝵ om̃iu eschines. Quẽ igit
pmitaris sed aliquẽ ceteri ergo attice nõ di¬
cebanit si om̃is qui potes cusut ipi dissipa¬
litti rnterse In quo illud etia quo phalete
ille demetrius attice dixerit. Michiqde
ex illus otõib tedore ipẽ Athene uidẽt
At ille floridior ut ita dicam ꝙͣ hypetide
ꝙ lysias natura q̃dam aut uolũtas ita
dicendi fint. Et quidẽ duo fuerũt ꝑ ide

Expanded text:
nisi Atticum probat neminem. In- sulsitatem nisi Atticum probat neminem. In- sulsitatem enim et insolentiam tamquam insaniam quandam orationis odit, sanitatem autem et integritatem quasi religionem et verecundiam oratorna, dum elegans, in Attico genere ponit, hoc recte dumtaxat; sed quia sunt in Atticis alia aliis meliora, videat ne ignoret et gradus et dissimilitudines et vim et varietatem Atticorum. 'Atticos,' inquit, 'volo imitari.' Quos? nec enim est unum genus. Nam quid est tam dissimile quam Demosthenes et Lysias? quam idem et Hyperides? quam horum omnium Aeschines? Quem igitur imitaris? Si aliquem: ceteri ergo Attice non dicebant? si omnis: qui potes, cum sint ipsi dissimillimi inter se? In quo illud etiam quaero, Phalereus ille Demetrius Atticene dixerit. Mihi quidem ex illius orationibus redolere ipsae Athenae videntur. At est floridior, ut ita dicam, quam Hyperides, quam Lysias: natura quaedam aut voluntas ita dicendi fuit. et quidem duo fuerunt per idem
Abbreviated transcription (Latin):
suu cursu transcurrerat᷑. Et .÷. trassi
et multoꝵ ctassoꝵ ĩuentus ẽ dissimili
Sed ad caluu is emi nobis erat pro¬
positus teuertamur qui orator fuiss
cu lrĩs eruditior ꝙͣ curio tu eciã ac¬
curatins quodda ddi et exquisitiu
afferebat genis quod ꝙͣꝙ scienter elegant¬
q tractabat nimiu tñ itquitẽs inse atq
spẽ sese obseruans metucaso ne nitios pa
cosliget ctiam ueru sanguine dependibat
Itaꝙ cius otõ nimia resigioẽ attenuata
doctis et attente audiẽtibus erat illustensn
multitudine autẽ et a foro cui nata elogn¬
tia ẽ denorabatur. Tum brutus atticu se
inquit caliuis nt̃ dici oratore uolebat ĩd
erat iste exilitas quã ille de industria con¬
sequebat᷑. Dicebat mꝙͣ ita sed et ipe setar¬
bat et alios etiam ertate cogebat. Nam
sĩquis eos qui nec mepte dic̾unt nec odi¬
ose nec putide attice putat dicere. Is itẽ

Expanded text:
suum cursum transcurrerant, et L. Crassi suum cursum transcurrerant, et L. Crassi et multorum Crassorum in ventus est dissimillimus. sed ad Calvum—is enim nobis erat propositus—revertamur; qui orator fuit cum litteris eruditior quam Curio tum etiam accuratius quoddam dicendi et exquisitius adferebat genus; quod quamquamn scienter eleganterque tractabat, nimium tamen inquirens in se atque ipse sese observans metuensque ne vitiosum colligeret, etiam verum sanguinem deperdebat. Itaque eius oratio nimia religione attenuata doctis et attente audientibus erat inlustris, a multitudine autem et a foro, cui nata eloquentia est, devorabatur. tum Brutus: Atticum se, inquit, Calvus noster dici oratorem volebat: inde erat ista exilitas quam ille de industria consequebatur. Dicebat, inquam, ita; sed et ipse errabat et alios etiam errare cogebat. Nam si quis eos qui nec inepte dicunt nec odiose nec putide Attice putat dicere, is recte
Abbreviated transcription (Latin):
si audite uoluisset maxima cu gła et
grã ad sũma amplitudinẽ perueniss
ascendens gradus magrãtuu ut pr̃
eiuus feceratꝰ ut teliqui clariores uiti
Que quidẽ etia cu .p. crasso MI.f. ĩicõ
etatis ad amicitia se mea cõtulisset
sepe agisse me arbitror cu en uehem̃¬
ter hortarer ut eam laudis uia r̾ctis¬
sima esse diceret qua maiores erus
ei tritam reliquissent. Erat eni cu
isti tutus optime tu etia perfecte pla¬
neq eruditus meratq et ingeniu sat
atite et orõnis nõ elegans cõpia p̃tẽaq
sine arrogantia grauis esse ⁊udebatur
et sme segnitia uerecundus. Sed huc̃
quoq absorbuit estiis quida insolite
adulescentibus głe qui quia nauarat
tales operam imperatori Imperatorẽ
se statim eẽ cupiebat cin munere mos
maloꝵ etatem certam sorte incerta
reliquit. Ita grauissimo suo casu du̾
Cyri et alcxandri similis eẽ uoluit qui

Expanded text:
si ille audire voluisset, maxima cum gratia et si ille audire voluisset, maxima cum gratia et gloria ad summanr amplitudinem pervenisset, ascendens gradibus magistratuum, ut pater eius fecerat, ut reliqui clariores viri. Quae quidem etiam cum P. Crasso M. F., cum initio aetatis ad amicitiam se meam contulisset, saepe egisse me arbitror, cum eum vehementer hortarer ut eam laudis viam rectissimam esse 282 duceret quam maiores eius ei tritam reliquissent. Erat enim cum institutus optime tum etiam perfecte planeque eruditus, ineratque et ingenium satis acre et orationis non inelegans copia; praetereaque sine adrogantia gravis esse videbatur et sine segnitia verecundus. Sed hunc quoque absorbuit aestus quidam insolitae adulescentibus gloriae; qui quia navarat miles operam imperatori, imperatorem se statim esse cupiebat, cui muneri mos maiorum aetatem certam, sortem incertam reliquit. Ita gravissumo suo casu, dum Cyri et Alexandri similis esse voluit, qui
Abbreviated transcription (Latin):
las pauca dicemus ꝙꝙͣ facienda mẽtio
centiu qui si diutius iuxissent magna
essent eloquẽtie laude consequti .c. curi¬
onẽ. te inquit brutus et .e litimu cal¬
uu arbitror dicere. Recte mꝙ̃ arbitraris
Quor quide alter quod uerisiłe dixiss
ita facile soluteq uerbis uoluebat satis
interdu acutas crebras quidẽ certe sen¬
tentias ut nichil posset ornatius esse
nichil expeditius. Atq hic parum amna
certe fuit qui sime audrit uoluiss ut ce¬
perat honores ꝙͣ opes consequi maliuss
Quina est inquit istuc et quẽadmoui
distingius hoc mõ inꝙͣ cu honos sit p̃¬
miu uirtutis iuditio studioq cunu d̾¬
latum ad aliquẽ qui eu sententus qu̾a
suffragiis adeptus ẽ is niihi honestui
et honoratus iudetur. Qui autẽ octa¬
sione aliqua etia ĩ uiris suns ciuibꝰ nat
ẽ imperiu ut ille cupiebat hunc non
honoris adeptu nõ honotẽ puto Euc

Expanded text:
las, pauca dicemus. Quamquam facienda mentio las, pauca dicemus. Quamquam facienda mentio centium, qui si diutius vixissent magnam essent eloquentiae laudem consecuti. C. Curionem te, inquit Brutus, et C. Licinium Calvum arbitror dicere. Recte, inquam, arbitraris; quorum quidem alter quod verisimile dixisset ita facile soluteque verbis volvebat satis interdum acutas, crebras quidem certe sententias, ut nihil posset ornatius esse, nihil expeditius. Atque hic parum a magcerte fuit. Qui si me audire voluisset, ut coeperat, honores quam opes consequi maluisset. Quidnam est, inquit, istuc? et quem ad modum distinguis? Hoc modo, inquam. cum honos sit praemium virtutis iudicio studioque civium delatum ad aliquem, qui eum sententiis, qui suffragiis adeptus est, is mihi et honestus et honoratus videtur. Qui autem occasione aliqua etiam invitis suis civibus nactus est imperium, ut ille cupiebat, hunc nomen honoris adeptum, non honorem puto. Quae
Abbreviated transcription (Latin):
oscitanter. tu istuc marce calidi irisi
fringeres sic ageres presertim cu ista
eloquẽtia alienoꝵ hominu pericula
defendere a cerrime soles tiu neglige¬
tes ubi dolor ubiardor amini qui ec¬
exinfantiu ingeniis eliçere uoces et que¬
relas solet nulla perturbatio animi nul¬
la corporis frõs nõ percussa nõ femur
pedis quod minimu ẽ nulla supplosio
Itaq tantu abfuit ut inflãmares nrõs
sop̃num isto loco iux tenebamus. Sic nos
sũmi oratores uł santate uł uitio pio
argumẽto ad diluendu crimẽ usisumꝰ
Tum brutus atq dubitamus inquit utrũ
ista sanitas fuerit an uitiu. Quis enim
nõ fateatur cu ex omĩb oratoris laudi¬
bus longe ista sit maxima inflãmate a¬
nimos audientiu et quocũq respostul¬
et modo flectere qui hac urtute carint
idei quod maximũ fuerit defuisse. Sic
qui iam unus testat hortensiu tu de
nobis metipĩs qm̃ id etiam brute postu¬

Expanded text:
oscitanter. 'Tu istuc, M. Calidi, nisi oscitanter. 'Tu istuc, M. Calidi, nisi fingeres, sic ageres? praesertim cum ista eloquentia alienorum hominum pericula defendere acerrime soleas, tuum neglegeres ? Vbi dolor? ubi ardor animi, qui eex infantium ingeniis elicere voces et querelas solet? Nulla perturbatio animi, nulla corporis, non frons percussa, non femur; pedis, quod minimum est, nulla supplosio. Itaque tantum afuit ut inflammares nostros animos, somnum isto loco vix tenebamus.' Sic nos summi oratoris vel sanitate vel vitio pro argumento ad diluendum crimen usi sumus. tum Brutus: Atque dubitamus, inquit, utrum ista sanitas fuerit an vitium? Quis enim non fateatur, cum ex omnibus oratoris laudibus longe ista sit maxima, inflammare animos audientium et quocumque res postulet modo flectere, qui hac virtute caruerit, id ei quod maximum fuerit defuisse? sit qui iam unus restat, Hortensium, tum de nobismet ipsis, quoniam id etiam, Brute, postu
Abbreviated transcription (Latin):
eoꝵ qui audirent deuunceret uoluptate
Aberat tertia illa laus qua per moueret
atq incitaret animos ꝙ plurimu pollẽ
diximus. Nec erat ulla uis atq contẽtio
siuc consilio qd̾ cos eqͦr alior orõ actioq
esset ardentior futere et bachari arbitra¬
tetur siue quod natura nõ eẽt ita fcũs
siue quod nõ consuescet siue quod non
posset hoc unu illi sinichił utilitatio
habebat affuit si opus erat defuit. Quin
ctiam meminitu maccusatioẽ sua.ꝙ
gallio crimine dedisset sibi eu uienenũ
parauisse id quod a se cẽ depensu. sesẽq
churograha testificationes uiditia qliꝰ.¬
stiones manifesta tem deferre diceret
Deq eo crimẽ accurate et exquisite dis¬
putauisset me mrespondendo cu cem̃
argumẽtatus quantu tes ferebat hoc ip
etian posuisse pro argumẽto quod ille co
prestem capitis sui cu inditia mortis
se coperisse manifesto et mani tenere di¬
cetettam solute egissẽt tam leniter tam

Expanded text:
eorum qui audirent devinciret voluptate; eorum qui audirent devinciret voluptate; aberat tertia illa laus, qua permoveret atque incitaret animos, quam plurimum pollere diximus; nec erat ulla vis atque contentio: sive consilio, quod eos, quorum altior oratio actioque esset ardentior, furere atque bacchari arbitraretur, sive quod natura non esset ita factus sive quod non consuesset sive quod non nosset. Hoc unum illi, si nihil utilitatis habebat, afuit; si opus erat, defuit. quin etiam memini, cum in accusatibne sua Q. Gallio crimini dedisset sibi eum venenum paravisse idque a se esse deprensum seseque chirographa testificationes indicia quaestiones manifestam rem deferre diceret deque eo crimine accurate et exquisite disputavisset, me in respondendo, cum essem argumentatus, quantum res ferebat, hoc ipsum etiam posuisse pro argumento, quod ille, cum pestem capitis sui, cum indicia mortis se comperisse manifesto et manu tenere diceret, tam solute egisset, tam leniter, tam
Abbreviated transcription (Latin):
nullu insi loco positu et tanꝙͣ ĩ uermi¬
culato emblemate ut ait lucilius structũ
uerbum iuderes neq uero nullũ aut dira
aut insoleris aut humile aut in longiuis
ductum ac nõ propria uerba terum sed
pleraq translata sic tñ ut ea itruisse ĩ ali¬
enu socum sed m migrasse in suu dicẽs
nec uero hec soluta nec diffluẽtia sedas¬
tricta numeris nõ aperte nec codẽ mõ
lumina que uocant greci schemata qb
tanꝙͣ insigmbus m ornatu distingue¬
batur orũs orõ. Qua dere igitur autõ
illud multis locis in uiris consultoꝵ in¬
cluditur formulis ubi esset uidebat ac¬
cedebat ordo rerum plemis artis actio
libetalis totũq dicendi placidu et sanũ
genus quod si est optimu suauiter dicere
nichil ẽ quod meluis hõc querendũ putes
Sedcu anobis paulo ante dictu sit tria
uideri eẽ que orator efficere deberet ut
et tem illustraret disserendo et animos

Expanded text:
nullum nisi loco positum et tamquam in verminullum nisi loco positum et tamquam in vermiculato emblemate, ut ait Lucilius, structum verbum videres; nec vero ullum aut durum aut insolens aut humile aut in longius ductum; ac non propria verba rerum sed pleraque translata, sic tamen ut ea non inruisse in alienum locum sed immigrasse in suum diceres; nec vero haec soluta nec diffluentia sed astricta numeris, non aperte nec eodem modo slumina quae vocant Graeci sxh/mata, quibus tamquam insignibus in ornatu distinguebatur omnis oratio. QVA DE RE AGITVR autem illud quod multis locis in iuris consultorum includitur formulis, id ubi esset videbat. accedebat ordo rerum plenus artis, actio liberalis totumque dicendi placidum et sanum genus. Quod si est optimum suaviter dicere, nihil est quod melius hoc quaerendum putes. Sed cum a nobis paulo ante dictum sit tria videri esse quae orator efficere deberet, ut et rem illustraret disserendo et animos
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙͣ eius actionẽ multu tamẽ et splen¬
dida et grandis et eadem in primure
faccta et perurbana cõmẽdabat orõ
Qraues eius contiones aliquot fuerũt acits
accusationes tres. eeq omẽs ex rei .pu. con¬
tentione suscepte defensiones et si illa erãt
meo meliora que dixi nõ contemuem ne
tamẽ saneq tollerabiles. Fic cum sũma
uoluntate bonoꝵ edilis curulis ftũs esset
nescio quomodo discessu mõ cepit quos¬
ipẽ discessit a sese ceciditq postea ꝙͣ cos imi¬
tari cepit quos ip̃e peruerterat. Sed de. A
calidio dicamiis aliquid qui nõ fuit ora¬
tor emultis potius mnttr multos prope
singularis fuit ita recunditas exquisitasq
smnas mollis et pellucens uestiebat oratio
Nichil tam tenerum ꝙͣ illius comp̃hẽsio
uerboꝵ nchil tamẽ flexibile nichil quod
magis ipius arbitrio fingeretur ut nł¬
lius oratoris. eeq in potestate fuerũt q̃
primu ita pura erat ut inchil liquidiꝰ
ita libere fluebat ut nusꝙͣ ad heresceret

Expanded text:
ltum tamen et splendida et grandis et eadem in primis faceta et perurbana commendabat oratio. Graves eius contiones aliquot fuerunt, acres accusationes tres eaeque omnes ex rei publicae contentione susceptae; defensiones, etsi illa erant in eo meliora quae dixi, non contemnendae tamen saneque tolerabiles. Hic cum summa voluntate bonorum aedilis curulis factus esset, nescio quo modo discessu meo discessit a sese ceciditque, postea quam eos imitari coepit quos ipse perverterat. Sed de M. Calidio dicamus aliquid, qui non fuit orator unus e multis, potius inter multos prope singularis fuit: ita reconditas exquisitasque sententias mollis et perlucens vestiebat oratio. Nihil tam tenerum quam illius comprensio verborum, nihil tam flexibile, nihil quod magis ipsius arbitrio fingeretur, ut nullius oratoris aeque in potestate fuerit: quae primum ita pura erat ut nihil liquidius, ta libere fluebat ut nusquam adhaeresceret;
Abbreviated transcription (Latin):
Diar ad ea que uultis audatius quod idẽ
michi spero usu esse uẽturu in hac dispu¬
tatioẽ quod in ddo solet ut nulla expecte¬
tur orriata otõ. Neq enisum de artedic¬
turus quam nũꝙ didici set de mea consue¬
tudine Ipãq illa que in meu cõmẽtatiu
retuli sunt eirismoĩ non aliqua doctrma¬
michi tradita set in teru usu cansisq tt̃¬
tata Que siuobis uiris etuditissimis nõ
probant᷑ uram̃ ini quitate accusatote ꝗ
ex me ea que quesicritis que ego nescutm
meam facilitatem laudatote quom uob
non meo inditio set nro studio ĩ ductui
nõ granate respondero. Tum crassus per¬
ge modo inquit antom nullu ẽ emun
periculu ne quid tu eloquate insi ita ptu¬
denter ut nemine nrũm penittat ad
Huc te sermone impulisse. Ego uero ĩqt
pergam et id fatiam quod in p̾tincipio
fieriꝰ in omĩbus disputatiombus optat
censeo ut quid illud sit de quo disputes

Expanded text:
diar ad ea, quae vultis, audacius, quod idem diar ad ea, quae vultis, audacius, quod idem mihi spero usu esse venturum in hac disputatione, quod in dicendo solet, ut nulla exspectetur ornata oratio: neque enim sum de arte dicturus, quam numquam didici, sed de mea consuetudine; ipsaque illa, quae in commentarium meum rettuli, sunt eius modi, non aliqua mihi doctrina tradita, sed in rerum usu causisque tractata; quae si vobis, hominibus eruditissimis, non probabuntur, vestram iniquitatem accusatote, qui ex me ea quaesieritis, quae ego nescirem; meam facilitatem laudatote, cum vobis non meo iudicio, sed vestro studio inductus non gravate respondero.' Tum Crassus 'perge modo,' inquit 'Antoni; nullum est enim periculum, ne quid tu eloquare nisi ita prudenter, ut neminem nostrum paeniteat ad hunc te sermonem impulisse.' 'Ego vero,' inquit, 'pergam et id faciam, quod in principio fieri in omnibus disputationibus oportere censeo, ut, quid illud sit, de quo disputetur,
Abbreviated transcription (Latin):
rationemq cupimus cognoscere Quid si
inquit Crassus quoma ego quo facilus
uos apud metenerem uestre potius obse¬
qutus sum uoluntati ꝙͣ aut consuctudi¬
i aut natutt mec. Petamus ab Antorõ
ut ea que continet neq adhuc protulit
ex quibus utium libellu sibi excidisse iã
dudum questus ẽ explicet nobis et illa di¬
cendi misteria etrũtiet. Ut uidet᷑ inꝗt
Sulpitius. Nam antomo dicente etia
quid tu intelligas sentiemus. Peto igitꝰ
inquit Crassus a te quoma id nobis an¬
tom homĩbus id etatis ꝯneris ab horũ
adulescentiu studiis a ex pͣonas quid
is de tebus quas ate queri iudes sentias
Deprehensu equide me inquit Antom
plane iudeo atq sentio nõ solu quod ea¬
que tequirũtur a me quor sum ignarus atq
insolens set quia quod in causis ualde fu¬
gere soleo ne tibi trasse succedam id nunc¬
me isti uitare nõ sinũt. Ueru hoc ingre¬

Expanded text:
rationemque cupimus cognoscere.' 'Quid si,' rationemque cupimus cognoscere.' 'Quid si,' inquit Crassus 'quoniam ego, quo facilius vos apud me tenerem, vestrae potius obsecutus sum voluntati, quam aut consuetudini aut naturae meae, petimus ab Antonio, ut ea, quae continet neque adhuc protulit, ex quibus unum libellum sibi excidisse iam dudum questus est, explicet nobis et illa dicendi mysteria enuntiet?' 'Ut videtur,' inquit Sulpicius; 'nam Antonio dicente etiam quid tu intellegas, sentiemus.' 'Peto igitur' inquit Crassus 'a te, quoniam id nobis, Antoni, hominibus id aetatis oneris ab horum adulescentium studiis imponitur, ut exponas, quid eis de rebus, quas a te quaeri vides, sentias.' 'Deprehensum equidem me' inquit Antonius 'plane video atque sentio, non solum quod ea requiruntur a me, quorum sum ignarus atque insolens, sed quia, quod in causis valde fugere soleo, ne tibi, Crasse, succedam, id me nunc isti vitare non sinunt; verum hoc ingre
Abbreviated transcription (Latin):
solet digitu ad fontes intendertm. Mihi
uõ inquit mutius satis superq abste urͣ
istor studiis si mõ sunt studiosi ẽẽ ftũ Nã
ut socratem illu solitum auunt dicere p
tatione sua ad studiu cognoscende percipi¬
endeq uirtutis Ouibus eni id persuasũ
esset ut nichil mallent eẽ quã bonos iuroi
iis reliquam facilem ẽẽ doctrina. Sic e ͦ
intelligo sim hec que patefecit oratioẽ
sua Crassus intrate uolueritis facillime
uos ad ea que cupitis peruẽturos aditu
ianuaq patefacta. Nobis uõ ĩquit dulpiꝰ
ista sunt pergrata perq iocunda. Set pa¬
uca etiam inquirimus supr intsq ea q̃
ualde breniter a te crasse de ipã arte pet¬
cursa sunt cum illa te et nõ contenmnere
et didicisse confite̾te ea si paulo latius dixeris
expletis omne expectatione duiturm d̾¬
siderii nrĩ. Nam nũc quibus rebus eẽt¬
studendu accepims set uias earu rerũ¬

Expanded text:
solet, digitum ad fontis intenderem.' 'Mihi solet, digitum ad fontis intenderem.' 'Mihi vero' inquit Mucius 'satis superque abs te videtur istorum studiis, si modo sunt studiosi, esse factum; nam, ut Socratem illum solitum aiunt dicere peitatus cohortatione sua ad studium cognoscendae percipiendaeque virtutis; quibus enim id persuasum esset, ut nihil mallent esse se, quam bonos viros, eis reliquam facilem esse doctrinam; sic ego intellego, si in haec, quae patefecit oratione sua Crassus, intrare volueritis, facillime vos ad ea, quae cupitis, perventuros, ab hoc aditu ianuaque patefacta.' 'Nobis vero' inquit Sulpicius 'ista sunt pergrata perque iucunda; sed pauca etiam requirimus in primisque ea, quae valde breviter a te, Crasse, de ipsa arte percursa sunt, cum illa te et non contemnere et didicisse confiterere: ea si paulo latius dixeris, expleris omnem exspectationem diuturni desideri nostri; nam nunc, quibus studendum re
Abbreviated transcription (Latin):
ssit nõ tam caduceo ꝙͣ nonnẽ oratoris or¬
natus incolumis inter hostiu tela uersaĩ
tum qui scelus fraudemq nocentis pos¬
sit dicendo subicere odio cinuu supplicioq
constringere. Idemq ingenii presidio ĩno¬
tentem uiditioꝵ pena liberare. Idemq lan¬
guente labentem populum:aut ad decui
excitare aut ab errore deducere aut ĩflã¬
marc imptobos aut iicitatu in bonos
mitigart qui demq quecũq ĩ animis ho¬
minu motus res et causa postulet eum
dicendo uł excitare possit ul sedare Hac
eni si quis existimetaut ab iis qui de roẽ¬
dicendi scripserũt exposita eẽ aut possẽ
sciãm mea set ne tetu quide magnitu¬
dine perspicit. Equidẽ uobis quomia ita
uoliustis fontes unde haurietis atq itiuera
ipã ita putiui eẽ demõstranda nõ ut ipẽ dix
issem quod et infinitu est et nõ necessarui
sed ut cõmõstrarem tantu uiam et ut fieri

Expanded text:
ssit non tam caduceo quam nomine oratoris orssit non tam caduceo quam nomine oratoris ornatus incolumis vel inter hostium tela versari; tum, qui scelus fraudemque nocentis possit dicendo subicere odio civium supplicioque constringere; idemque ingeni praesidio innocentiam iudiciorum poena liberare; idemque languentem labentemque populum aut ad decus excitare aut ab errore deducere aut inflammare in improbos aut incitatum in bonos mitigare; qui denique, quemcumque in animis hominum motum res et causa postulet, eum dicendo vel excitare possit vel sedare. Hanc vim si quis existimat aut ab eis, qui de dicendi rinscientiam meam sed ne rerum quidem magnitudinem perspicit: equidem vobis, quoniam ita voluistis, fontis, unde hauriretis, atque itinera ipsa ita putavi esse demonstranda, non ut ipse dux essem, quod et infinitum est et non necessarium, sed ut commonstrarem tantum viam et, ut fieri
Abbreviated transcription (Latin):
q iam etate maxime quotidie frequẽtia ci¬
uium ac sũmoꝵ hominu splendore çele¬
biatur Iam illa nõ longam ordẽm desider¬
ant. Ouamobrem existimem publica qͦ
uira que sunt propria ciuitatis atq ĩperu
tum monumẽta reru gestaru et uetus¬
tatis exempla orathori nota eẽ deber̾ Na
ut in reru prinataru causis atq iudiciis
depmenda semper orõ est ex iure ciuili et
idcirco aut ante diximus oratori iuris
Cuilis stiã necessaria est sichis in causis
puiblicis iudicioꝵ contionu senatus omĩs
hec antiquitatis memoria et publici uir̃
santur in repn. subiecta eẽ debent. non
eiu causidicum nescio quẽ neq procłato¬
rem aut xabulam hoc sermone nrõ con¬
quirimus set eum uirum qui primum
sit cus artis antistes cuius quom ipã nã
deus putatur ut id quod ipũ erat hoĩs ꝓ¬
prium nõ partum per nos set diuinitus
ad nos delatum iuderetur. Dende qui po¬

Expanded text:
que iam aetate maxima cotidie frequentia cique iam aetate maxima cotidie frequentia civium ac summorum hominum splendore celebratur. Iam illa non longam orationem desiderant, quam ob rem existimem publica quoque iura, quae sunt propria civitatis atque imperi, tum monumenta rerum gestarum et vetustatis exempla oratori nota esse debere; nam ut in rerum privatarum causis atque iudiciis depromenda saepe oratio est ex iure civili et idcirco, ut ante diximus, oratori iuris civilis scientia necessaria est, sic in causis publicis iudiciorum, contionum, senatus omnis haec et antiquitatis memoria et publici iuris us, qui versantur in re publica, subiecta esse debet. Non enim causidicum nescio quem neque clamatorem aut rabulam hoc sermone nostro conquirimus, sed eum virum, qui primum sit eius artis antistes, cuius cum ipsa natudeus putatur, ut id ipsum, quod erat hominis proprium, non partum per nos, sed divinitus ad nos delatum videretur; deinde, qui po