comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hȩc enĩ oratoris ẽ illa causȩ iudicẽ conciliabimꝰ nob̵ ñ tantũ laudando eũ ꝗł et fiered
cõmode debet. Et .ẽ tam̃ parti utriq cõmune. Sedsi laudẽ eius adutilitatẽ cauenrẽ
coniunxerimꝰ ut adlegemꝰ ꝓ hone stis dignitatẽ illisuã ꝓ liumilib: iustitiã ꝓ infelicib
miseri cordiã ꝓlȩsisse ueritatẽ et similit̃ cȩtera mores quoq sifieri pate st iudicisueli
nosse. Nã prout asperi. lenes iocundi graues duri remissieruNt. aut assumere in
causã naturas eorũ qua cõpetent autmitigare quarepugnabu oportebit. Accidit
auterĩ hoc quoq ut aut nob̵ in imicꝰ aut aduersario sit amicꝰ quiudicat . Queresi itriq
parti tractanda ẽ. Ac nescio anei magis in quã uidet᷑ ꝓpensior. Estenĩ ñ nunquã prauis
hic ambitus aduersus amicos aut ꝓiis quib: cũ simultates gerans pnuntiandi faciendiq

Expanded text:
hoc enim oratoris est, illa causae. iudicem conciliabimus nobis non tantum laudando eum, quod et fieri hoc enim oratoris est, illa causae. iudicem conciliabimus nobis non tantum laudando eum, quod et fieri cum modo debet et est tamen parti utrique commune, sed si laudem eius ad utilitatem causae nostrae coniunxerimus, ut adlegemus pro honestis dignitatem illi suam, pro humilibus iustitiam, pro infelicibus misericordiam, pro laesis severitatem et similiter cetera. mores quoque, si fieri potest, iudicis velim nosse. nam prout asperi, lenes, iucundi, graves, duri, remissi erunt, aut adsumere in causam naturas eorum, qua competent, aut mitigare, qua repugnabunt, oportebit. accidit autem interim hoc quoque, ut aut nobis inimicus aut adversariis sit amicus qui iudicat; quae res utrique parti tractanda est ac nescio an etiam ei magis, in quam videatur propensior. est enim nonnunquam pravis hic ambitus adversus amicos aut pro iis, quibuscum simultates gerant, pronuntiandi faciendique
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑtine read causã puto quicqͥdad dicentẽ ꝑtinet cũ sit naturale ut uidices usquos libentius
audius etiã facilius credant. Ipsius autẽ litigatoris ꝑsona tractanda uarieẽ. Nãtũ dignitas Pet¬
tius aellegat᷑ tũ cõm̃dat᷑ in firmitas ñ nunquã contongit relatio meritorũ de qui: uerecundus
dicenelũ orre sui a qua alie nal audint iulcũ agit sexus ȩtas conditio in feminis senil: pup
degustanda cam̃ lor ꝓhocmio non consumenda A duersari ũ ꝑ sona ꝓpe isdt̃ om̃ib seco
etontrario ducdis impugnarisolet. Na et potentes sequit᷑ inuidia et humile sabiedosq
contẽptio et turpes ac nocentesodiũ Quȩ triasu s ad alienandos indicũ animos potenitissinu
Neq hȩc dicere sit ẽ qđ dat᷑ etiã imporitis pleraq augenda acminuendi ut expediet

Expanded text:
pertinere ad causam puto quidquid ad dicentem pertinet, cum sit naturale, ut iudices iis, quos libentius pertinere ad causam puto quidquid ad dicentem pertinet, cum sit naturale, ut iudices iis, quos libentius audiunt, etiam facilius credant. ipsius autem litigatoris persona tractanda varie est. nam tum dignitas eius adlegatur, tum commendatur infirmitas. nonnunquam contingit relatio meritorum, de quibus verecundius dicendum erit sua quam aliena laudanti. multum agit sexus, aetas, condicio, ut in feminis, senibus, pdegustanda tamen haec prooemio, non consumenda. adversarii vero persona prope iisdem omnibus, sed e contrario ductis impugnari solet. nam et potentes sequitur invidia et humiles abiectosque contemptus et turpes ac nocentes odium, quae tria sunt ad alienandos iudicum animos potentissima. neque haec dicere sat est, quod datur etiam imperitis; pleraque augenda aut minuenda, ut expediet.
Abbreviated transcription (Latin):
simulatio multo ab hacnrõrũ tẽparũ iactatione diuersa. Vitandũ etiã ne contumeliosi. si
maligni suꝑbi maledici inquenquã haminẽ ordinẽ ueuideam᷑. p̃cipueq eorũ qui lȩdi
nisi aduersa uidicũ uoluntate ñ possuq Nã in iudicẽ neqͥdelicat᷑ ñ modo palã sed qđ omĩ no
intelligipossit stultũ erat monere nisi fieret . Et enĩ partis ad uersȩ patronꝰ dabit exordio
materiã interĩ cũ honore sie loquentiã eiꝰ ad gratiã nostimere fingendo ut ea suspecta
suns iudici fecerimꝰ interĩ ꝑ contumeliã. Sed hoc ꝑ quã raro ut asinus ꝓurbiniȩ heredib:
labienũ aduersarii patronũ int̃ argum̃ta causȩ malȩ posuit. Negat hȩc ꝓ hoemia eẽ¬
corne liuscelsus qui a sus extralitẽ sedego cũ auctoritate sũ morũ oratorũ magis ducor tũ

Expanded text:
simulatio multum ab hac nostrorum temporum iactatione diversa. vitandum etiam, ne contumeliosi, simulatio multum ab hac nostrorum temporum iactatione diversa. vitandum etiam, ne contumeliosi, maligni, superbi, maledici in quemquam hominem ordinemve videamur praecipueque eorum, qui laedi nisi adversa iudicum voluntate non possunt. nam in iudicem ne quid dicatur non modo palam sed quod omnino intelligi possit, stultum erat monere, nisi fieret. etiam partis adversae patronus dabit exordio materiam, interim cum honore, si eloquentiam eius et gratiam nos timere fingendo, ut ea suspecta sint iudici, fecerimus, interim per contumeliam, sed hoc perquam raro, ut Asinius pro Vrbiniae heredibus Labienum adversarii patronum inter argumenta causae malae posuit. Negat haec esse prooemia Cornelius Celsus, quia sint extra litem. Sed ego cum auctoritate summorum oratorum magis ducor, tum
Abbreviated transcription (Latin):
sed pȩnetestis fidẽ Quarein primis existime t̃ uenisse adagendũ ductus officio uł cagnationis
uł amitiȩ maximeq sifieri poterit reip aut alicuiꝰ certe ñ mediocris exempli qđ si ne
dubio multo magis ipsislitigatorib: faciendũ ẽ ut adagendũ magna atq honesta ratione
aut etiã necessitate accessisseuideant᷑. sed ut p̃cipua in hocdicentis auctoritas si omĩs in subeundo
negotiosuspicio sordiũ autodiorũ aut ambitionis a fuerit. Ita quȩdã in his qͦq cõm̃datio sñ¬
tacita si nos in firmos impares agentiũ contra ingenus duxerimꝰ qualia st̃ pleraq messalȩ
ꝓhoemia estenã naturalis fauor ꝓ laborantibus et iud ex religiosus libentissime patronũ
audit quẽ iustitiȩ suȩ minimetimet inde illa ueterũ cirta occultandã eloquentiã suã¬

Expanded text:
sed paene testis fidem. Quare in primis existimetur venisse ad agendum ductus officio vel cognationis sed paene testis fidem. Quare in primis existimetur venisse ad agendum ductus officio vel cognationis vel amicitiae maximeque, si fieri poterit, reipublicae aut alicuius certe non mediocris exempli. quod sine dubio multo magis ipsis litigatoribus faciendum est, ut ad agendum magna atque honesta ratione aut etiam necessitate accessisse videantur. Sed ut praecipua in hoc dicentis auctoritas, si omnis in subeundo negotio suspicio sordium aut odiorum aut ambitionis afuerit, ita quaedam in his quoque commendatio tacita, si nos infirmos, imparatos, impares agentium contra ingeniis dixerimus, qualia sunt pleraque Messalae prooemia. est enim naturalis favor pro laborantibus, et iudex religiosus libentissime patronum audit, quem iustitiae suae minime timet. inde illa veterum circa occultandam eloquentiam
Abbreviated transcription (Latin):
de ulamnatione ulla uesut imigolitis ex pont᷑. Sdiforo quoq contingere istud prinamarũ
denl sonanidna dionibus potest primis qudẽ raro unquã rsi forte a pudsra dete salares
som so tist idicmos aũsaprintipui nilla alia ẽ quã ut auditorẽ quosit nob nceteris purtib
ac cõmodatior p̃paremꝰ Iafieri trib maximereb: int̃ actores plurimos constit si
benuolũ attentũ. docilẽ fecerimꝰ ñ quia ista ñ ꝑtotã actionẽ sis custodienda. sed quia
uutius p̃ cipue necessaria. ꝑ quȩ inanimũ uidicis ut ꝓcedere ultri possimꝰ admitimꝰ
Beniuolentiã auta ꝑsonis duci. aut acausis accepimꝰ secl ꝑ sonarũ ñ est ut pleriq credideruis
triplex ratio. ex litigatore etauersario et iudice. Nã ex ordiũ duci ñ nunquã etiã abactore n¬
ause solet. Quanquã enĩ pauciora deseipsodicit et partius. plurimũ tam̃ ad om̃i a mom̃ti ẽ
in hoc positũ si uir bonꝰ creditur. Sic enĩ contuiget ut ñ studiũ adaocati uideat᷑ afferre

Expanded text:
declamationem illa velut imago litis exponitur Sed in foro quoque contingere istud principiorum genus secundis actionibus potest; primis quidem raro unquam, nisi forte apud eum, cui resuditorem, quo sit nobis in ceteris partibus accommodatior, praeparemus. id fieri tribus maxime rebus inter auctores plurimos constat, si benevolum, attentum, docilem fecerimus, non quia ista non per totam actionem sint custodienda, sed quia initiis praecipue necessaria, per quae in animum iudicis, ut procedere ultra possimus, admittimur. benevolentiam aut a personis ducimus aut a causis accipimus. Sed personarum non est, ut plerique crediderunt, triplex ratio, ex litigatore et adversario et iudice. nam exordium duci nonnunquam etiam ab actore causae solet. quanquam enim pauciora de se ipso dicit et parcius, plurimum tamen ad omnia momenti est in hoc positum, si vir bonus creditur. sic enim continget, ut non studium advocati videatur adferre
Abbreviated transcription (Latin):
uerunt et clari quidã ductores quib: solũ uideret᷑ oratoris officiũ docere. Nanq et affectus dupliciratione
excludendos putabant primũ quia uitiũ eẽt omĩs animi ꝑturbatio deinde quia uidicẽ aueritate depelli
nuseri cordia uelira similib:q ñ oporteret . et uoluptatẽ audientiũ ꝑtẽpꝰcũ uincendi tantũ grãdiceret᷑
ora id i ubmouereqs hoctam̃ ꝓpriũ atq p̃cipuũ crederens opus sua confirmare et qꝗuetiũc rio ꝓpaneres
netesarius quetetohȩc sola tractant᷑ quib: sanȩ ta quȩ de iudiialib caus iuandictas̃ seruius sareq¬

Expanded text:
uerunt et clari quidem auctores, quibus solum videretur oratoris officium docere; namque et adfectus duplici ratione excludendos putabant, primum quia vitium esset omnis animi perturbatio, deinde quia iudicem a veritate depelli misericordia gratia similibusque non oporteret, et voluptatem audiorandi summoverent, hoc tamen proprium atque praecipuum crederent opus, sua confirmare et quae ex adverso proponenecessarius, quia toto haec sola tractantur; quibus sane et ea, quae de iudicialibus causis iam dicta sunt, se
Abbreviated transcription (Latin):
etindicitiones ut ego arbitror patest ut in eoquicũ adulterã deprȩ hesisa octidisset adulterũ
quiũ effugerat postea in firo occidit. Causa enĩ ẽuna. adult̃ fuit. Questiones et uidicitiones
a nillo tẽpore illo locolicuert ocaidere. Sed sicut cũ sis plures questiones amsq suos status

Expanded text:
et iudicationes ut ego arbitror potest, ut in eo, qui, cum adulteram deprehensam occidisset, adulterum, et iudicationes ut ego arbitror potest, ut in eo, qui, cum adulteram deprehensam occidisset, adulterum, qui tum effugerat, postea in foro occidit. causa enim est una, adulter fuit; quaestiones et iudicationes, an illo tempore, an illo loco licuerit occidere. sed sicut, cum sint plures quaestiones omnesque suos status
Abbreviated transcription (Latin):
ui ant seriextroplo : Surosos m aroaeidet hiaconstat. dicit serust fitise. statꝰ artt qua littẽ
a lquian ut eet̃ altera ꝓ pr̃quã iudiciũ consicutũ ẽ ut occisaclitemestra altera qua factã
desonditur ut cccisusaga menno. Sedtanta ẽ arta uerba dissensio ut alii auiars cauisa uidiat
aicionautẽ facti uacent. alii eadẽ in aontrariũ uertant. Latinorũ quidã hȩc in itiũ etratiane
uocauer̃ quidã utrũq etdẽ nomine appellan Causa qͦq ex causa id ẽ aition exaitior nasciuidet
quale ẽ. Occidit agam̃ nonẽ clite mestra. quia illẽ filiã cõmunẽ immolauerat. eccaptiuã pȩlio
adducebat. Idẽ putał e suliuna questione eẽ plures rationes ut si horestos et alterã afferat
touiã matris aecatȩ qđ respansis sit impulsus. Quot autẽ causas faciendi toridẽ iudicationes
Nã echiet erit iudicitio anresponsis parere debuerit. Sed etuna causa plures habere questiones

Expanded text:
 fere, exemplo? Orestes matrem occidit, hoc constat; dicit se iuste fecisse: status erit qualitatis; et altera, propter quam iudicium constitutum est, ut occisa Clytaemnestra, altera, qua factum defenditur, ut occisus Agamemnon. sed tanta est circa verba dissensio, ut alii αἰτίαν causam iudicii, αἴτιον autem facti vocent, alii eadem in contrarium vertant. latinorum quidam haec initium et rationem vocaverunt, quidam utrumque eodem nomine appellant. causa quoque ex causa, id est αἴτιον ἐξ αἰτίου nasci videtur, quale est: Occidit Agamemnonem Clytaemnestra, quia ille filiam communem immolaverat et captivam pellicem adducebat. iidem putant et sub una quaestione plures esse rationes, ut si Orestes et alteram adferat causam matris necatae, quod responsis sit impulsus; quot autem causas faciendi, totidem iudicationes; nam et haec erit iudicatio, an responsis parere debuerit. sed et una causa plures habere quaestiones
Abbreviated transcription (Latin):
scribere maluer uelutonus tatius corporis ueria et sic quoq cõpluris de unaquaq
earũ libras edideruis. Quas ego ausus contexere ꝓpefinitimũ laborẽ ꝓispicio
ẽ ꝓpsa cagitatione susceptimuneris fatigor. Seddurandũ ẽ quia coenimꝰ. et si uirib
deficiemur aniatam̃ ꝑseuerandũ : DEEXORDIO Quod prino pui
latine uel exordiũ dicte ina iori quadã ratione graca uidentur ꝓhaemiũ nomirasse¬
quia anris uiitiũ inodo significat᷑ illisitis clare partẽ hanc et̃ ante ingressũ
r ei de quadicendũ sit ostondunt. Nã siue ꝓptorea qđ oiae cantus ẽ eetitharedi
paucailla quȩ ante quã legitinũ certam̃ uichoant. emerendifauaris gratia canuts
di oemũ cognominauen oratores quoq ea quȩ priusquã causã exardiant᷑ ad
conciliandos sibiuudietc̃ animos p̃loquunt᷑. eadẽ appellatione signarunt siue qđ¬
oi Modidẽ greciuiã appellan id qđ ante ingressorei ponit᷑. sicuocaret̃ instititũ

Expanded text:
elut onus totius corporis veriti, et sic quoque complures de unaquaque earum libros ediderunt; quas ego omnes ausus contexere prope infinitum laborem prospicio et ipsa cogitatione suscepti muneris fatigor. Sed durandum est, quia coepimus, et si viribus deficiemur, animo tamen perseverandum. quod principium Latine vel exordium dicitur, maiore quadam ratione Granc ante ingressum rei de qua dicendum sit ostendunt. Nam sive propterea quod οἴμη cantus est, et citharoedi pauca illa, quae antequam legitimum certamen inchoent, emerendi favoris gratia canunt, prooemium cognominarunt. Oratores quoque ea quae priusquam causam exordiantur, ad conciliandos sibi judicum animos praeloquuntur, prooemii appellatione signarunt. Sive quod οἶμον Graeci viam appellant id q
Abbreviated transcription (Latin):
affectione in deliberatiuo genrẽ uoluit eẽ sermonẽ seatꝰ in hoeauo cortatẽ p̃ceptori ui.
quanquã dissentire ab eo ñtimide solet N anq aristoteles ilonrũ maxoneiaos cribendũ
demonstratiuã pxinãq ib ea uidicialẽ putauit udelicet qñ prierilla totaesiet

Expanded text:
adfectione in deliberativo genere voluit esse sermonem, secutus in hoc auctoritatem praeceptoris sui, adfectione in deliberativo genere voluit esse sermonem, secutus in hoc auctoritatem praeceptoris sui, quanquam dissentire ab eo non timide solet. namque Aristoteles idoneam maxime ad scribendum demonstrativam proximamque ab ea iudicialem putavit, videl
Abbreviated transcription (Latin):
ñĩ itelligo cũ ꝓposita consultatione rogatꝰ sententiã . simꝰ ẽ sinꝰ ñ quiritet sed quã maxime
potest ciuili et humano ingressumereri ad sensũ debberantis icolit Caraitẽ otebs̃ otuti¬
ȩ qualit̃ c̃citata sit in eadicentis oratio cũ ł p̃cipue moderationẽ ritionẽq c̃silia deside:on
Neq ego negauerĩ sȩpius subsidere inciro ũsus impetũ dicendi ꝓ hoemio. narnationo
ptumultuosius atq turbidius Verborũ autẽ magnificentia ñ ualidius ẽ affecta i la
lua sorias declamantib: sed contingit magis saet ꝑsonȩ feremugȩ fingentib: plactis
regũ princpũ populi senatus etre sampliores Iuacũ uerba reb: aptent᷑ ipso materiȩ
nitore da rescunt aliaueris c̃silus ratio ẽ Ideoq oheo plra stas quã maximeremotũ abomĩ

Expanded text:
non intelligo; cum proposita consultatione rogatus sententiam, si modo est sanus, non quiritet, sed quam maxime non intelligo; cum proposita consultatione rogatus sententiam, si modo est sanus, non quiritet, sed quam maxime potest civili et humano ingressu mereri adsensum deliberantis velit. cur autem torrens et utique aequaliter concitata sit in ea dicentis oratio, cum vel praecipue moderationem consilia desiderent? neque ego negaverim, saepius subsidere in controversiis impetum dicendi prooemio, narratione, us erit non tumultuosius atque turbidius. verborum autem magnificentia non validius est adfectanda suasorias declamantibus, sed contingit magis; nam et personae fere magnae fingentibus placent, regum, principum, senatus, populi et res ampliores; ita cum verba rebus aptentur, ipso materiae nitore clarescunt. alia veris consiliis ratio est, ideoque Theophrastus quam maxime remotum ab omni
Abbreviated transcription (Latin):
sitheodotꝰ sit occisus ania minime o portunitcecẽ pr̃e it periculi siũ ecterte longũsit
futurũ Querit᷑ etdehonesto dete ait necȩsarẽ ultio põpeii. Ansic uerendũ ne peiorem
faciat᷑ suarũ partiũ causĩ si põpeiũ in dignã morte fateat᷑ qđ genꝰ accidere eti ã uertati por
onsimꝑlex autẽ circa suisorias error in plerisq declamatorib: fuit quidicendigenꝰ iniis
seluuersũ atq in trtũ illi iudicicialic̃trariũ eẽ exestimauer̃ ⁊ sã et principia ab nupta
et c̃citatã semꝑ orationẽ et in uerb̵ effuiorẽ ut ipsi uocan cultũ affecta uer̃iaet erubreu¬
ares utiq cõm̃ tarios quã legalis materiȩ facereclaborar̃ : Ego porro ut ꝑhoeruo uadeo
ñ utq. opus eẽ suasorus ꝓpt̃ quasdixi supra causas. itacur initio furio sostt ex olaniandũ :

Expanded text:
si Theodotus sit occisus, an id minime opportunum hoc tempore et periculosum et certe longum sit si Theodotus sit occisus, an id minime opportunum hoc tempore et periculosum et certe longum sit futurum. quaeritur et de honesto, deceatne Caesarem ultio Pompeii, an sit verendum, ne peiorem faciat suarum partium causam, si Pompeium indignum morte fateatur. quod genus accidere etiam veritati potest. non simplex autem circa suasorias error in plerisque declamatoribus fuit, qui dicendi genus in iis diversum atque in totum illi iudiciali contrarium esse existimaverunt. nam et principia abrupta et concitatam semper orationem et in verbis effusiorem, ut ipsi vocant, cultum adfectaverunt, et earum breviores utique commentarios quam legalis materiae facere laborarunt. ego porro ut prooemio video non utique opus esse suasoriis, propter quas dixi supra causas, ita cur initio furioso sit exclamandum,
Abbreviated transcription (Latin):
poiuet poticas it hustoricas ut priam uerdua apđacsallem uac sylȩ ouetatura de porontir
inantiones Sed hȩc in partẽ cedecs triũ generũ inquȩ tausas diuisimꝰ N saet ragare indican
rationẽ reddere et ailia de qͥb: suipia dictũ ẽ uariȩ atq ut resultimi materiȩ iudiciili.
deliberatiua depois cratiua solemꝰ frequencissio ne iuͦ iniis ucuñ firta ꝑbnarũ quas i psi
sustitium orationi ut a pđ ciceronẽ ꝓcȩlio inclodiã et trcꝰ appiaseteladius frac̃ ille
in castigationẽ hic in orationẽ morũ cõpasitꝰ allo qͥt᷑ sollẽ nis scholis fuiti materi̧ ad delis¬
randũ si miliores ẽro ũsus et exutraq genrẽ cõmixtȩ uc cũ a pđc gesirẽ cansultatio
Perinixta aurẽ ẽ et utilitatis ratio anpcȩs fuerit occidipõ peiũ ancim̃dũ arege bellũ

Expanded text:
poni et poeticas et historicas, ut Priami verba apud Achillem aut Sullae dictaturam deponentis poni et poeticas et historicas, ut Priami verba apud Achillem aut Sullae dictaturam deponentis in contione. sed haec in partem cedent trium genteria iudiciali, deliberativa, demonstrativa, solemus. frequentissime vero in iis utimur ficta personarum, quas ipsi substituimus, oratione, ut apud Ciceronem pro Caelio Clodiam et Caecus Appius et Clodius frater, ille in castigationem, hic in exhortationem vitiorum compositus, alloquitur. solent in scholis fingi materiae ad deliberandupermixta tamen est et utilitatis ratio, an pro Caesare fuerit occidi Pompeium, an timendum a rege bellum,
Abbreviated transcription (Latin):
tatẽ resgestas. intuitus omĩ ũ quib uocẽ dabat etiã imaginẽ expresit ut melius quedẽ
sedtam̃ ipsi dicere uderent᷑ sseq enĩminꝰ uttosa ẽ oratiosi ab homine quãsi are cuactõ modare s q tõsenta¬
debuit dissidet. ideoq lysias optime uidet̃ inusquȩ scribebat indoctis seruasse ueritati fide
Entul p̃cipue docla matorib ẽsiderandũ ẽ qͥd cuis ꝑsonȩ c̃ueniat qͥ paucissimas troũsas
itadicuns. ut aduocatiplerũq filii patres diuites senes asperi lones a uarideniq su ꝑstitio si
timidi derisores fidns ut uix como ediarũ actorib: plures habitus in ꝓnuntiando c̃cipiendi
quã his indicendo quȩ omĩ a posst̃ uider ꝓsopopeiȩ quã egosua sorus subieti quianullo
alio abhus quã ꝑsona distant. Quonquã hȩc ali quando etiã inc̃troũ sias ducit᷑ quȩ exhistorus
cõpasitȩ certiusa gentiũ nominib: continent᷑ : seqignoro plerũq exerctationisgratiasꝰ

Expanded text:
tatem, res gestas intuitus omnium, quibus vocem dabat, etiam imagine expressit? ut melius quidem sed tamen ipsi dicere viderentur. neque enim minus vitiosa est oratio, si ab homine quam si ab re, cui accommodari debuit, dissidet; ideoque Lysias optime videtur in iis, quae scribebat indoctis, servasse veritatis fidem. enimvero praecipue declamatoribus considerandum est, quid cuique personae conveniat, qui paucissimas controversias ita dicunt ut advocati, plerumque filii, parentes, divites, senes, asperi, lenes, avari, denique superstitiosi, timidi, derisores fiunt; ut vix comoediarum actoribus plures habitus in pronuntiando concipiendi sint quam his in dicendo. quae omnia possunt videri prosopopoeiae, quam ego suasoriis subieci, quia nullo alio ab iis quam persona distat. quanquam haec aliquando etiam in controversias ducitur, quae ex historiis compositae certis agentium nominibus continentur. neque ignoro plerumnque exercitationis gratia
Abbreviated transcription (Latin):
ñ solũ conditionei psius loco iniuriȩ genere uerberũ sed animiqͦq cõ iñdatione : Sũ mũenĩur
ostendit quicũ urgiscȩderet᷑ ñ inge mnuerit ñ ragauertt sẽdtantũ ciuẽ seromanũ ẽ¬

Expanded text:
non solum condicione ipsius, loco iniuriae, genere verberum, sed animi quoque commendatione? summum enim virum non solum condicione ipsius, loco iniuriae, genere verberum, sed animi quoque commendatione? summum enim virum ostendit qui, cum virgis caederetur, non ingemuerit, non rogaverit, sed tantum ciuem Romanu
Abbreviated transcription (Latin):
natos colloquia ꝑ sonarũ oñs affectus argum̃ tauimꝰ ut dixi nunquã argum̃tũ
ponemꝰ aliquando. Quod facit ꝑligari ocicero cũ dicit sic eũ ꝓuintiȩ p̃fuisse: ut illi
pacẽ eẽ expediret inseremꝰ exposittoni et breuẽ cũ resposcet defensionẽ etrationẽ
suspicio legatꝰ in a fricã .c. considio ꝓfectus ẽ a libi ñ modo adbellũ sed neadmi nimã qudẽ
suspicionẽ belli et cũ eẽt̃ indicaturo satis .q. ligarius nullo seimplicari negotio passas t̃ adieca
domũ spectans ad suos redire dipiens. Itaqđ exponebat etratione feat oredibile et affectos
quoq impleuit. Quomagisiniror eos quiñ puta Tutendũ in narratione affectib: Quis inos
dicũ ñ di neq ut inepilogo metũ sentiut᷑ E ffugiende s enĩ morȩ sȩterũ curegniudit̃
ł ira łmiseratione : a nñ iitullius circa uerbera cuus romani om̃s breuisi me mouet affeclus

Expanded text:
natos, colloquia personarum, omnes adfectus. argumentabimur , ut dixi, nunquam; argumentum natos, colloquia personarum, omnes adfectus. argumentabimur , ut dixi, nunquam; argumentum ponemus aliquando; quod facit pro Ligario Cicero, cum dicit sic eum provinciae praefuisse, ut illi pacem esse expediret. inseremus expositioni et brevem, cum res poscet, defensionem et rationem suspicio, legatus in Africam cum C. Considio profectus est. et alibi: Non modo ad bellom sed ne ad minimam quidem suspicionem belli. Et cum esset indicaturo satis, Q. Ligarius nullo se implicari negotio passus est, adiecit, domum spectans, ad suos redire cupiens. ita quod exponebat, et ratione fecit credibile et adfectu quoque implevit. quo magis miror eos, qui non putant utendum in narratione adfectibus. qui si hoc dicunt, non diu neque ut in epilogo, mecum sentiunt; effugiendae sunt enim morae. ceterum cur ego iudicem tione. An non M. Tullius circa verbera civis Romani omnis brevissime movet adfectus,
Abbreviated transcription (Latin):
effrenatã et in domitã oaudaciã singularẽ Nonne timuisse siminꝰ uimdeorũ haminũq
famã. atillã ipsã noctẽ facesq illas nuptiales ñ lim̃ cubi culi. ñ culile filiȩ ñ parietes
deniq ipsos superior testos nuptiarũ sermo uersus auidice et breuis interĩ et coarguit
Interĩ quȩ dere itt̃ quȩ de ꝓ hoemio dixerĩ sentio sic̃ de ꝓsopo peia quoq quatam̃ non
seruius mod osułpicius utit᷑ ꝓaufidia. somno nece languido angraui lechargo putẽ presũ
Et m.quoq tullius cirta nauarchos. Namea quoq rei expositio ut ad eastantũ dabis etreliqu
Quid ꝓcluentio staieni bulliq colloquiũ nonne ad celeritatẽ plurimũ et fidẽ canfert
quȩ ne fecisse sine obseruantia quadã uideat᷑: quã quã hocin illo credibileñ ẽ. inparati¬
orib: p̃cipit ut habeat narratio suauitatẽ admirationes expectationes exitus inopi¬

Expanded text:
effrenatam et indomitam! o audaciam singularem! nonne timuisse, si minus vim deorum hominumque effrenatam et indomitam! o audaciam singularem! nonne timuisse, si minus vim deorum hominumque famam, at illam ipsam noctem facesque illas nuptialis, non limen cubiculi, non cubile filiae, non parietes denique imagis, de qua re idem, quod in prooemio dixeram, sentio, sicut de prosopopoeia quoque; qua tamen non Servius modo Sulpicius utitur pro Aufidia: somnone te languidum an gravi lethargo putem pressum? sed M. quoque Tullius circa nauarchos, nam ea quoque rei expositio est ut adeas, tantum dabis, et reliqua. quid ? pro Cluentio, Staieni Bulbique colloquium nonne ad celeritatem plurimum et ad fidem confert? quae ne fecisse inobservantia quadam videatur, quanquam hoc in illo credibile non est, in Partitionibus praecepit, ut habeat narratio suavitatem, admirationes, exspectationes, exitus inopi
Abbreviated transcription (Latin):
c̃iungere licebit quȩ obistañ Sis in medio uelut auxilus nr̃is posita. munꝰ babcans iurũ quȩtam̃
ñeruns nud aponenda Sedutotnrã aliqua argum̃ tationẽ firmemꝰ et diuersa curcre dibilia
ñ sisadici amꝰ quianisi disbrimꝰ uerendũ ẽ nebonanrã ꝑ mixtis malis inquinent᷑ illaquaꝵ
denarratione p̃cipisolenf. nequa exea fiat excursiane auertat᷑ audice serio aliene ꝑsonȩ
uocẽ demꝰ n eargum̃ temꝰ: adiciuis quidã etiã neutam᷑ affectib: quoꝵ pleraq sunđ frequei¬
tissime custodienda unmonunquã nisi raro coegerit mutanda ut sit expositio ꝑspicua et
breuis Nilul quidẽ tã raro poterit habererationẽ quã excursio. nec unquã debebit eẽ
nisibreuis ettalis ut uiquadã uideam affectu uelut recto itinere depulsi. qualisẽ ciceron
cir canuptus sasiae omulioris scelus incredibile et p̃t̃ hanc unã in omĩ uita in auditũ. olibidiut¬

Expanded text:
licebit, ut quae obstant in mediis velut auxiliis nostris posita minus habeant virium. quae tamen non erunt nuda ponenda, sed ut et nostra aliqua argumentatione firmemus et diversa cur credibilia non sint adiiciamus; quia, nisi distinxerimus, verendum est, ne bona nostra permixtis malis inquinentur. illa quoque de narratione praecipi solent, ne qua ex ea fiat excursio, ne avertatur a iudice sermo, ne alienae personae vocem demus, ne argumentemur; adiiciunt quidam etiam, ne utamur adfectibus; quorum pleraque sunt frequentissime custodienda, immo nunquam, nisi ratio coegerit, mutanda. ut sit expositio perspicua et brevis, nihil quidem tam raro poterit habere rationem quam excursio; nec unquam debebit esse nisi brevis et talis, ut vi quadam videamur adfectus velut recto itinere depulsi, qualis est Ciceronis circa nuptias Sasiae: O muli
Abbreviated transcription (Latin):
que stio eede quo uidicari oportet. que omi a idẽ sunt. Na et de eo questio ẽ qđ in contro¬
usiã uenit et de eo udicat᷑ de quo questio ẽ sedñ ꝑpetuo intendimꝰ in hȩcaninũ et
cupiditite laudis uicunq ad qurende ł dicendiuo luptate euagam᷑ quando uberi&
semꝑ extracausã materia ẽ quia inctro uersia paucasuđ extra orũa erluediait᷑
debis quea ccepimꝰ illic dequib: uolumꝰ. esectã hoc p̃cipiendũ ẽ ut que faunẽ continet
udicttionẽ. inueniamꝰ. Nã idquidẽ facileest: qͥuã at intucam semꝑ aut certa si

Expanded text:
quaestio, et de quo iudicari oporteat; quae omnia idem sunt. nam et de eo quaestio est, quod in controversiam venit, et de eo iudicatur, de quo quaestio est. sed non perpetuo intendimus in haec animum et cupiditate laudis utcunque acquirendae vel dicendi voluptate evagamur, quando uberior semper extra causam materia est, quia in controversia pauca sunt, extra omnia, et hic dicitur de his, quae accepimus, illic, de quibus volumus. nec tam hoc praecipiendum est, ut quaestionem, continens, iudicationem inveniamus nam id quidem fac
Abbreviated transcription (Latin):
c̃tinens qđ pͥmũ sit ab accusa tore dicat᷑ ratio areo exrationis et firmam̃ ti questione
dsce ptatiostiud cationũ Ueriu sigitur et brecius alsto siesẽ h nesent dera ore

Expanded text:
continens, quod primum sit, ab accusatore dicatur, ratio a reo, ex rationis et firmamenti quaestione continens, quod primum sit, ab accusatore dicatur, ratio a reo, ex rationis et firmamenti quaestione disceptatio sit iudicationum. verius igitur et brevius ii, qui statum e
Abbreviated transcription (Latin):
qui r̃ st ꝑipͥa questonis et deeo iudicari aquib: mutiẽ dissentio slaetilla questia anom
quipaternabona c sãpseritđ contionesus phibendi habeat o portet siã uidictionẽ Ega
nialia questio alia udicatio erit . sea p̃luros questiones et plurosiudicationes Quid non
in causamilonis ipsa coniectura referat᷑ ad qualitatẽ : Nã siẽ in sidiatꝰ clodius. sequt᷑
ut rectesi tocrisus. Cũ .uͦ. in aliquã rẽ missa causa ẽ. retesiũ et a questione quȩ erat hic
constituta. questio tibi iudicatio ẽ. paulũ in hissecũ etiã acero dissentit. Nã urhetoricis
quẽ a a modũ supradixi hermagorã ẽ secutꝰ in topicis ex statu effectã concentionem.
ΚΕΙMΗNΟΝ existinat idq trebatio quiuris erat consultiis adludus quadere agit᷑ã ppello
quib: id contineat᷑ continentia quasi firmam̃ta defensionis quib: sublatis de fensio¬
defensso nulla sit. at in partitionib: oratoriis firmam̃ tũ qđ opponit᷑ defensioni quia

Expanded text:
 iudicati. A quibus multum dissentio. nam et illa quaestio, an omnes, qui paterna bona consumpserint, contione sint prohibendi, habeat oportet suam iudicationem. ergo non alia quaestio alia iudicatio erit, sed plures quaestiones et plures iudicationes. quid ? non in causa Milonis ipsa coniectura refertur ad qualitatem? nam si est insidiatus Clodius, sequitur, ut recte sit occisus. cum vero in aliquam rem missa causa recessum est a quaestione, quae erat, et hic constituta quaestio, ubi iudicatio est. paulum in his secum etiam Cicero dissentit. nam in Rhetoricis quemadmodum supra dixi Hermagoran est secutus; in Topicis ex statu effectam contentionem κρινόμενον existimat, idque Trebatio, qui iuris erat consultus, adludens qua de re agitur appellat; quibus id contineatur, continentia, quasi firmamenta defensionis, quibus sublatis defensio nulla sit; at in Partitionibus oratoriis firmamentum, quod opponitur defensioni, quia
Abbreviated transcription (Latin):
His adiecer̃ quidã partitionẽ ꝓpcsitionẽ ex cosss̃ Quorũ priores duȩ ꝓbationisucre dus
Napponere quidẽ quesis ꝓbaturꝰ nece siẽ ẽ sed et conciudere. Curigit siula pafscausȩ ẽ
non et heest parto uero dispositiouis ẽspecies. Ipsa dispositio parsrhecorices et ꝑom̃s
maerias totũ ꝙ ea rũ corpus equa it̃ fula sicut inuentio elocitto ideoq eã noritians
totius partẽ un ã cẽ credendũ ẽ sea questionũ etiã singularũ quȩ ẽ quȩflio inqua non
ꝓmetore posit̃ orator qͥd pruno qͥd secunda qđ tertio sec loco dictur qđ ẽ ppr

Expanded text:
his adiecerunt quidam partitionem, propositionem, excessum; quarum priores duae probationi succedunt. his adiecerunt quidam partitionem, propositionem, excessum; quarum priores duae probationi succedunt. nam proponere quidem, quae sis probaturus, necesse est, sed et concludere; cur igitur si illa pars causae est, non et haec sit? partitio vero dispositionis est species, ipsa dispositio pars rhetorices et per omnes materias totumque earum corpus aequaliter fusa, sicut inuentio, elocutio. ideoque eam non orationis totius partem unam esse credendum est sed quaestionum etiam singularum. quae est enim quaestio, in qua non promittere possit orator, quid primo, quid secundo, quid tertio sit loco dicturus? quod est
Abbreviated transcription (Latin):
nnetanũ consenes tere. Inueniet enĩ nec in consiliis abrupta initia. et concititius s¬
sepi inudiis dictũ et uerba a prata rebas inutroq genrẽ. et breuiores aliquando
causarũ aratione squã senientiarũ Neilla quidẽ inusuitia de prondet quib: quidã declam it
laborant qđ et contra Rntientib: in humane conutiant etita plerũq. dicunt tãquã¬
alisus quide liberant disientant. Ideoq obiirgantib: si miliores saq quã sua dentibus
e addo lescentes sibi scripta secant. nea lit̃ quã dicturi sunt exerceriueliT et indesuesceni
morentr. sȩcerũ cũ aduo ciri coeperint in consilia ami corũ dicere sententiã in
senatu suadere siquid consulet princeps. qđ p̃ceptis fortasse ñ credant usudo cebuntur:
maltiplex. sed officus amitat duob: intentionis ac depulsionis tuꝰ partes ut plurimis
auctorib: placuit quinq suns ꝓhaemiũ. narratio. ꝓbatio refutitio ꝑ aratio.

Expanded text:
rhetorum consenescere. inveniet enim nec in consiliis abrupta initia et concitatius srhetorum consenescere. inveniet enim nec in consiliis abrupta initia et concitatius saepe in iudiciis dictum et verba aptata rebus in utroque genere et breviores aliquando causarum orationes quam sententiarum. ne illa quidem in iis vitia deprehendet, quibus quidam declamatores laborant, qis qui deliberant utique dissentiant, ideoque obiurgantibus similiores sunt quam suadentibus. haec adolescentes sibi scripta sciant, ne aliter quam dicturi sunt exerceri velint et in desuescendis morentur. ceterum , cum advocari coeperint in consilia amicorum, dicere sententiam in senatu, suadere si quid consulet princeps, quod praeceptis fortasse non credunt, usu docebuntur. multiplex, sed officiis constat duobus intentionis ac depulsionis. cuius partes, ut plurimis auctoribus placuit, quinque sunt: prooemium, narratio, probatio, refutatio, peroratio.
Abbreviated transcription (Latin):
s dep rũdentia q caristarent  aib: onde monst ratiua cansentio. esaiet onĩs alis
iͥ nptares idẽtradiderunt. In iudicus autẽ consils ꝙ serđm condeaionẽ ipsius quȩ
eradtabitur rei accõmodandã dicendi credo rationem : Nã et phulippicas demost hiera
udt̃ quib habitas iniodicus orationesuideo eminere iurtutib et ace ronis sen̾tentia
ationtiones ũmusꝰ olarũ quã ẽ oiaccusationib: ac defensionib: e loquenti̧ lum̃ ostenduts
d cstam̃ idẽ defuafiria hotimodo Totꝰ autẽ oratio inplex et grauis et sententus debet
er natior eẽ qã uarbis. dsum exemplorã nullimateriȩ magis conuenare merito fere
sc̃in consilis plerũq. simplicior questio ẽ ita sepo incauss nunor. Quȩ omĩa utra eẽ
fiet siquis nonorationes modo sed hustorias etiã sanq in iis cantiones atq sententiȩ
plitũ sudendi acdissuadendi fungunt᷑ officio legere maluerit quã in cõm̃tariu

Expanded text:
prudentiaque constarent. quibus in demonstrativa consentio, nam et omnes alii scriptores idem tradiderunt; in iudiciis autem consiliisque secundum condicionem ipsius, quae tractabitur, rei accommodandam dicendi credo rationem. nam et philippicas Demosthenis iisdem quibus habitas in iudiciis orationes video eminere virtutibus, et Ciceronis sententiae et contiones non minus clarum, quam est in accusationibus ac defensionibodo: tota autem oratio simplex et gravis et sententiis debet ornatior esse quam verbis. usum exemplorum nulli materiae magis convenire merito fere ut in consiliis plerumque simplicior quaestio est, ita saepe in causis minor. quae omnia vera esse sciet, si quis non orationes modo, sed historias etiam namque in iis contiones atque sententiae plerumque suadendi ac dissuadendi funguntur officio, legere maluerit quam in commentariis
Abbreviated transcription (Latin):
remotis itũ distinctareb ꝑsanis tẽporib: locis causis Ipsietiã ꝓnuntiatione in hioc ac cõmodata
t eadeate dictuntꝰ qua sacelline amapiat lu p̃ude urtus nogligit᷑ ãpluarinis quia declamert̃ disposecs

Expanded text:
remotis, tum distincta rebus, personis, temporibus, locis, causis, ipsa etiam pronuntiatione in hoc accommodata, remotis, tum distincta rebus, personis, temporibus, locis, causis, ipsa etiam pronuntiatione in hoc accommodata, udex quae dicentur quam facillime accipiat. quae quidem virtus negligitur a plurimi
Abbreviated transcription (Latin):
su s singula ut qͥd quoq loco ꝓsit ostendã. Narratio ẽ autrata ꝓnobis aut tota ꝓad uersarus
aut mixta exutrisq Sierit tota ꝓ nob̵. contenti sumꝰ trib: partib: ꝑ quas efficit᷑: quo facilius
udex intelligat meminerit credat. Nec quisquã rep̃hensi one ilignũ putet quo ꝓ posuerĩ eã
quȩ sit tota ꝓ nob̵ debere eẽ uerisimilẽ cũ uera sit. Suđ enĩ plura mauera qͥdẽ sed parũ credibilia
maximeq hȩc in ea parte custodiendassus ꝗ̃ prima iudicẽ docei inquasi acciderit ut aut ñ intelligat
aut ñ neminerit aut ñ credit. frustra inreliqͥs laborabimꝰ. Erit autẽ narratio oꝑta acdilucida
sisuera pͥmũ exposita uerb̵ ꝓpͥis ec significantib: et ñ sordidis quidẽ ñ tam̃ ex quistas et abusu

Expanded text:
sunt singula, ut quid quoque loco prosit ostendam. narratio est aut tota pro nobis aut tota pro adversariis sunt singula, ut quid quoque loco prosit ostendam. narratio est aut tota pro nobis aut tota pro adversariis aut mixta ex utrisque. si erit tota pro nobis, contenti sumus his tribus partibus per quas efficitur, quo facilius iudex intelligat, meminerit, credat. nec quisquam reprehensione dignum putet, quod proposuerim eam, quae sit tota pro nobis, debere esse verisimilem, cum vera sit. sunt enim plurima uera quidem, sed parum credibilia, maxime tamen haec in ea parte custodienda sunt, quae prima iudicem docet; in qua si acciderit, ut aut non intelligat aut non meminerit aut non credat, frustra in reliquis laborabimus. erit autem narratio aperta atque dilucida, si fuerit primum exposita verbis propriis et significantibus et non sordidis quidem, non tamen exquisitis et ab usu
Abbreviated transcription (Latin):
reũ demorib: facit cũ cotũ crim uno uerbo inqualibet actionis parte posito satis udicetur
Sed hec actenꝰ. Nunc quȩ sit narrandi ratio subiungã. Narratio ẽ reifaetȩ aut ñ faceteutilis
ad ꝑsuadendu expositio uł ut apalodor finit oratio docens auditorẽ quid in contro uersia sit Cam
pleriq ieriptores maximeq quist̃ ab isocrate uolus eẽ iucidã breuẽ ueri similẽ Nseq enĩ refert
an plucida ꝑ sp̃icuã ꝓueri simili ꝓlabilẽ credibilẽ uedicamꝰ. Cadẽ nob̵ placet diuisio. quanquã
et aristoteles abis arate parte una dissenserit. p̃ceptũ ueritatis insereis tanquã necessesit
langã aut breuẽ expositionẽ neliceat ire ꝑ mediũ Iheo dorei quoq solã relinquant ultimã
partẽ quia nec breuit̃ utiq nec diluade semꝑsũtile exponere . Quod diligentius distorguenda

Expanded text:
reum de moribus facit? cum totum crimen uno verbo in qualibet actionis parte posito satis indicetur. reum de moribus facit? cum totum crimen uno verbo in qualibet actionis parte posito satis indicetur. Sed haec hactenus. nunc , quae sit narrandi ratio, subiungam. narratio est rei factae aut ut factae utilis ad persuadendum expositio, vel ut Apollodorus finit oratio docens auditorem, quid in controversia sit. eam plerique scriptores, maxime qui sunt ab Isocrate, volunt esse lucidam, brevem, verisimilem. neque enim refert, an pro lucida perspicuam, pro verisimili probabilem credibilemve dicamus. eadem nobis placet divisio; quanquam et Aristoteles ab Isocrate parte in una dissenserit praeceptum brevitatis irridens, tanquam necesse sit longam esse aut brevem expositionem nec liceat ire per medium, Theodorei quoque solam relinquant ultimam partem, quia nec breviter utique nec dilucide semper sit utile exponere. quo diligentius distinguenda
Abbreviated transcription (Latin):
scimultus ante a stȩ uitȩ flagitus e gra dib: onerate quȩ prius amauendisc sut ꝓpitius
udex defensonẽ ipsius negotu cuc ꝓpria questio ẽ audiat ut si defendendusem
ausa. quȩ e ipsius actione defensa. Sed nos duc scholarũ consaetado in quib: certa qͥ dẽponus
quȩ hemata dicimꝰ. p̃t̃ quȩ nibil ẽ diluendũ Ideoq narratio ꝓ hoemio sẽꝑ subiingit᷑. indo libtas
declamatorib: utetiã secđo parts suȩ loco narrare uideant᷑ sãcũ ꝓ peticore dicuss, et expostione
priusaguit itisolens et contradictione tanquã respondeant idq fit ñ recte Nsa cũ st declanat᷑o
sorensiũ acionũ meditatio curñ uniutrũq ꝓtinꝰ locũ exerceat. cuꝰrationus ignari ex more
cu ad suer̃ nilul ini foro putant eẽ mutandũ sed in scholasticis quoq ñ nunquã euent ut ꝓnarratione
stꝓpositio Na qͥd ex ponet quȩ telotipũ maletracstationis acusat. aut qui cynicũ apadcensores

Expanded text:
multis anteactae vitae flagitiis et gravibus oneratae; quae prius amovenda sunt, ut propitius iudex defensionem ipsius negotii, cuius propria quaestio est, audiat: ut, si defendendus scausam, quae est ipsius actione defensa? Sed nos ducit scholarum consuetudo, in quibus certa quaedam ponuntur, quae themata dicimus, praeter quae nihil est diluendum, ideoque prooemio narratio semper subiungitur. inde libertas declamatoribus, ut etiam secundo partis suae loco narrare videantur. nam cum pro petitore dicunt et expositioneres agant, uti solent et contradictione, tanquam respondeant, idque fit recte. nam cum sit declamatio forensium actionum meditatio, cur non in utrumque protinus locum se exerceat? cuius rationis ignari ex more, cui adsueverunt, nihil in foro putant esse mutandum. Sed in scholasticis quoque nonnunquam evenit, ut pro narratione sit propositio. nam quid exponet, quae zelotypum malae tractationis accusat, aut qui Cynicum apud censores
Abbreviated transcription (Latin):
tertiũ genꝰ qđ dicit᷑ cõparatiuũ Cui rei tracdatꝰ in parte causȩ frequenis ẽ. ut cũ apuo
centũ uiros pustalia quȩrit᷑. et hoc ut dignaor hereditate sit. Rarũ ẽ autẽ ut in foro
iudicia ꝓpt̃ id solũ consticuant᷑ si c̃ diunationes quȩ fiunt deaccusatore consticuendo

Expanded text:
tertium genus, quod dicitur comparativum; cuius rei tractatus in parte causae frequens est, ut cum apud tertium genus, quod dicitur comparativum; cuius rei tractatus in parte causae frequens est, ut cum apud centumviros post alia quaeritur et hoc, uter dignior hereditate sit. rarum est autem, ut in foro iudicia propter id solum constituantur, sicut divinationes, quae fiunt de accusatore constituendo
Abbreviated transcription (Latin):
quo p̃cipimꝰ ardine scribenda quodicimꝰ. DEGENERIBVS : Cererũ causa om̃is inqua pars
altera agentis ẽ altera recusantis aut unius rei controuersia constat. aut plariũ . hȩc simplex
tis pecunus repetundis. aut diuersi uesiqͥs sacrilegi et homicidii simul accuset᷑ Qđ nunc
in publicis uidiciis ñ accidit qm̃ p̃tor certa lege sortitur. Principũ autẽ et senatus cognitionib:
frequensẽ et populi fuit priuata quoq iudicia sȩpeunũ iadicẽ habere multis eediuersis
formulis solent Nec aliȩ species er̃ etiã si unus aduob:dũ taxat eandẽ rẽ atq exeadẽ causa peter
uut duo ab uno aut plures a pluribus qđ accidere inbereditariis litib: interĩ scimꝰ quia quã us
inmultis ꝑsonis causa tam̃ una ẽ nisi conditio ꝑsonarũ questiones uaria uerit diuersũ hi

Expanded text:
quo praecepimus ordine, scribenda, quo dicemus. ceterum causa omnis, in qua pars quo praecepimus ordine, scribenda, quo dicemus. ceterum causa omnis, in qua pars altera agentis est, altera recusantis, aut unius rei controversia constat aut plurium. haec simplex t in pecuniis repetundis, aut diversi, ut si quis sacrilegii et homicidii simul accusetur. quod nunc in publicis iudiciis non accidit, quoniam praetor certa lege sortitur, principum autem et senatus cognitionibus frequens est et populi fuit; privata quoque iudicia saepe unum iudicem habere multis et diversis formulis solent. nec aliae species erunt, etiamsi unus a duobus dumtaxat eandem rem atque ex eadem causa petet aut duo ab uno aut plures a pluribus, quod accidere in hereditariis litibus interim scimus, quia quamvis in multis personis causa tamen una est, nisi si condicio personarum quaestiones variaverit. diversum his
Abbreviated transcription (Latin):
que noctus deu deqiduo usr mandũ sit aorfeuendũ tũ uomodo narrandũ Exposto eni
ꝓbationũ ẽ p̃paratio nec eẽ utilis potest nsi prias constituera qadebeat de ꝓbatiane pmtiẽre
Postremo intuendũ quẽ admadũ uidex sit conciliandus nstq anĩ nisi cocis cause partib dliꝗtn
inspecdis scre possumꝰ qualẽ nob̵ facere animũ cognoscenus expediat. Seuerui anmuit c̃citatũ
anremissũ aduersũ gratiȩ a nobnoxiũ. Nseq ideo tam̃ eos ꝓbauerĩ qͥuiscribeniũ quoq ꝓ hoemia
nouisume putanꝰ Nã ut conferrimateriã amnẽ et qͥd quoq sit opus constare debdo antequã dicere
aut seribere ordiamꝰ ito incipiendũ abiis que prima suq Nãneo pingere quisquã ac fingere
coepit apedib: nec denuiq ars uilla consũmat᷑ ibi ordiendũ ẽ quaid fiet alioqat si spatiũ cõponendi
orationẽ stilon fuerit ñ nenos hȩo inuersa consuetudo deteperit. In spicuenda igit᷑ mpatenia ẽ

Expanded text:
de quid confirmandum sit ac refellendum, tum quo modo narrandum. expositio enim probationum est praeparatio, nec esse utilis potest, nisi prius constiterit, quid debeat de probatione promittere. postremo intuendum, quemadmodum iudex sit conciliandus. neque enim nisi totius causae partibus diligenter inspectis scire possumus, qualem nobis facere animum cognoscentis expediat, severum an mitem, concitatum an remissum, adversum gratiae an obnoxium. neque ideo tamen eos probaverim, qui scribendum quoque prooemium novissime putant. nam ut con ferri materiam omnem et, quid quoque loco sit opus, constare decet, antequam dicere aut scribere ordiamur, ita incipiendum ab iis, quae prima sunt. nam nec pingere quisquam aut fingere coepit a pedibus, nec denique ars ulla consummatur ibi, unde ordiendum est. quid fiet alioqui, si spatium componendi orationem stilo non fuerit? nonne nos haec inversa consuetudo deceperit? inspicienda igitur materia est,
Abbreviated transcription (Latin):
ontsue ulambitus Q uare cũ et cicoroni dibionꝰ consluã utan toniũ roget ułetia utphibupitas
etaiuet a palidente es exarit ñ cupiditatẽ lucas allegabmmꝰ. hȩcenĩ siualet uranimoeius
arfert etiã quȩ sit ꝑsona suadentis. quia acti uita si inlustrisfuit aut clarius genꝰ augtas
aut fortuna iffert expecationẽ : Puidendũ ẽ ne quȩ dicunt᷑ ãbeo quidicit dissentiant
At hus contraria sũmuissiorẽ quendã modũ postulant. Nã quȩ in alus lbtasẽ in alis licentia
uorat et quibuscli sufficit auctoritas. quosdã rtaioi psa ȩgretuct᷑ ideoq longe difficillimȩ

Expanded text:
etiam ut Philippicas etiam ut Philippicas ita vitam pollicente eo exurat, non cupiditatem lucis allegabimus haec enim si valet in animo eius,refert etiam, quae sit persona suadentis; quia anteacta vita si illustris fuit aut clarius genus aut aetas aut fortuna adfert expectationem, providendum est, ne quae dicuntur ab eo qui dicit dissentiant. at his contraria summissiorem quendam modum postulant. nam quae in aliis libertas est, in aliis licentia vocatur, et quibusdam sufficit auctoritas, quosdam ratio ipsa aegre tuetur. ideoque longe mihi difficillimae